# Dziennik Urzędowy L 210/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.210.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 210 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5214 sierpnia 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.210.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 210

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5214 sierpnia 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 741/2009 z dnia 13 sierpnia 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 742/2009 z dnia 13 sierpnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1296/2008 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii | 3 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 741/2009 z dnia 13 sierpnia 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 742/2009 z dnia 13 sierpnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1296/2008 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii

3

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2009/612/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie środka C 5/2000 (ex NN 118/97) przyznanego przez Hiszpanię na rzecz przedsiębiorstwa SNIACE S.A., z siedzibą w Torrelavega, Cantabria, zmieniająca decyzję 1999/395/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1479)

   (
  1
  ) | 4 |
| | | 2009/613/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 8 kwietnia 2009 r. w sprawie środków pomocy C 7/07 (ex NN 82/06 i NN 83/06) wdrożonych przez Zjednoczone Królestwo na rzecz Royal Mail
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2486)

   (
  1
  ) | 16 |
| | | 2009/614/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 23 lipca 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/458/WE ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi w odniesieniu do systemów zarządzania i kontroli państw członkowskich, zasad zarządzania administracyjnego i finansowego oraz kryteriów kwalifikowalności wydatków na realizację projektów współfinansowanych ze środków Funduszu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5453) | 36 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2009/612/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie środka C 5/2000 (ex NN 118/97) przyznanego przez Hiszpanię na rzecz przedsiębiorstwa SNIACE S.A., z siedzibą w Torrelavega, Cantabria, zmieniająca decyzję 1999/395/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1479)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1479)

1

4

2009/613/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 8 kwietnia 2009 r. w sprawie środków pomocy C 7/07 (ex NN 82/06 i NN 83/06) wdrożonych przez Zjednoczone Królestwo na rzecz Royal Mail
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2486)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2486)

1

16

2009/614/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 23 lipca 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/458/WE ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi w odniesieniu do systemów zarządzania i kontroli państw członkowskich, zasad zarządzania administracyjnego i finansowego oraz kryteriów kwalifikowalności wydatków na realizację projektów współfinansowanych ze środków Funduszu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5453)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5453)

36

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE |
| | * | Wspólne stanowisko Rady 2009/615/WPZiB z dnia 13 sierpnia 2009 r. zmieniające wspólne stanowisko 2006/318/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar | 38 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

*

Wspólne stanowisko Rady 2009/615/WPZiB z dnia 13 sierpnia 2009 r. zmieniające wspólne stanowisko 2006/318/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar

38

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 14.8.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 210/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 210/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 741/2009

z dnia 13 sierpnia 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 sierpnia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 sierpnia 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 25,6 |
| XS | 21,6 |
| ZZ | 23,6 |
| 0707 00 05 | MK | 23,0 |
| TR | 101,7 |
| ZZ | 62,4 |
| 0709 90 70 | TR | 103,3 |
| ZZ | 103,3 |
| 0805 50 10 | AR | 65,9 |
| NZ | 63,1 |
| UY | 61,0 |
| ZA | 67,1 |
| ZZ | 64,3 |
| 0806 10 10 | EG | 159,0 |
| MA | 141,6 |
| TR | 141,4 |
| US | 223,1 |
| ZA | 142,5 |
| ZZ | 161,5 |
| 0808 10 80 | AR | 124,5 |
| BR | 70,9 |
| CL | 82,7 |
| NZ | 81,9 |
| US | 87,1 |
| ZA | 78,2 |
| ZZ | 87,6 |
| 0808 20 50 | AR | 104,5 |
| CL | 101,7 |
| CN | 60,2 |
| TR | 139,7 |
| ZA | 89,7 |
| ZZ | 99,2 |
| 0809 30 | TR | 132,3 |
| ZZ | 132,3 |
| 0809 40 05 | IL | 123,6 |
| ZZ | 123,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MK

25,6

XS

21,6

ZZ

23,6

0707 00 05

MK

23,0

TR

101,7

ZZ

62,4

0709 90 70

TR

103,3

ZZ

103,3

0805 50 10

AR

65,9

NZ

63,1

UY

61,0

ZA

67,1

ZZ

64,3

0806 10 10

EG

159,0

MA

141,6

TR

141,4

US

223,1

ZA

142,5

ZZ

161,5

0808 10 80

AR

124,5

BR

70,9

CL

82,7

NZ

81,9

US

87,1

ZA

78,2

ZZ

87,6

0808 20 50

AR

104,5

CL

101,7

CN

60,2

TR

139,7

ZA

89,7

ZZ

99,2

0809 30

TR

132,3

ZZ

132,3

0809 40 05

IL

123,6

ZZ

123,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 14.8.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 210/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 210/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 742/2009

z dnia 13 sierpnia 2009 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1296/2008 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1, w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 (2) ustanawia szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 (2) ustanawia szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii.

| (2) | Na mocy porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej Wspólnota zobowiązała się, że, począwszy od roku gospodarczego 1995/1996, ustalone zostaną kontyngenty na przywóz 500 000 ton kukurydzy do Portugalii oraz 2 mln ton kukurydzy i 300 000 ton sorgo do Hiszpanii oraz, w razie konieczności, do otwarcia procedur przetargowych o obniżonej stawce celnej. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej Wspólnota zobowiązała się, że, począwszy od roku gospodarczego 1995/1996, ustalone zostaną kontyngenty na przywóz 500 000 ton kukurydzy do Portugalii oraz 2 mln ton kukurydzy i 300 000 ton sorgo do Hiszpanii oraz, w razie konieczności, do otwarcia procedur przetargowych o obniżonej stawce celnej.

| (3) | Należy sprecyzować, że otwarcie tych kontynentów nie wymaga wszczęcia procedury przetargowej. |
| --- | --- |

(3)

Należy sprecyzować, że otwarcie tych kontynentów nie wymaga wszczęcia procedury przetargowej.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1296/2008. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1296/2008.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1296/2008 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Z dniem 1 stycznia każdego roku gospodarczego uznaje się za otwarte dwa kontyngenty na przywóz z państw trzecich, do swobodnego obrotu na terytorium Hiszpanii, o maksymalnej wielkości wynoszącej odpowiednio 2 mln ton kukurydzy i 0,3 mln ton sorgo. Przywozu w ramach tych kontyngentów dokonuje się na warunkach określonych niniejszym rozporządzeniem.

2.   Z dniem 1 stycznia każdego roku gospodarczego uznaje się za otwarty kontyngent na przywóz z państw trzecich, do swobodnego obrotu na terytorium Portugalii, o maksymalnej wielkości wynoszącej 0,5 mln ton kukurydzy. Przywozu w ramach tego kontyngentu dokonuje się na warunkach określonych niniejszym rozporządzeniem.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 sierpnia 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 340 z 19.12.2008, s. 57.

2

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 14.8.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 210/4 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 210/4

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie środka C 5/2000 (ex NN 118/97) przyznanego przez Hiszpanię na rzecz przedsiębiorstwa SNIACE S.A., z siedzibą w Torrelavega, Cantabria, zmieniająca decyzję 1999/395/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1479)

(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/612/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanym artykułem (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W piśmie z dnia 17 kwietnia 1997 r. do Komisji wpłynęła skarga od austriackiego przedsiębiorstwa Lenzing AG, głównego producenta włókien wiskozowych we Wspólnocie, dotycząca serii środków przyznanych konkurencyjnej spółce hiszpańskiej Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española S.A. (zwanej dalej „SNIACE”). |
| --- | --- |

(1)

W piśmie z dnia 17 kwietnia 1997 r. do Komisji wpłynęła skarga od austriackiego przedsiębiorstwa Lenzing AG, głównego producenta włókien wiskozowych we Wspólnocie, dotycząca serii środków przyznanych konkurencyjnej spółce hiszpańskiej Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española S.A. (zwanej dalej „SNIACE”).

| (2) | Pismem z dnia 7 listopada 1997 r. Komisja poinformowała rząd hiszpański o swojej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 7 listopada 1997 r. Komisja poinformowała rząd hiszpański o swojej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu.

| (3) | Decyzją 1999/395/WE (2) (zwaną dalej „decyzją z 1998 r.”), Komisja uznała za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc udzieloną przez Fondo de Garantía Salarial (fundusz gwarantowanych wynagrodzeń, zwany dalej „FOGASA”) oraz przez Tesorería General de la Seguridad Social (powszechna kasa ubezpieczeń społecznych, zwana dalej „TGSS”) na rzecz SNIACE, jako że porozumienia dotyczące zwrotu zadłużenia zawarte pomiędzy SNIACE a FOGASA oraz porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia zawarte pomiędzy SNIACE i TGSS nie odpowiadały uwarunkowaniom rynkowym, ponieważ stopy procentowe zastosowane w odniesieniu do porozumień były niższe od rynkowych. Wspomniana negatywna decyzja nakazywała Hiszpanii uzyskanie od beneficjenta zwrotu zakwestionowanej pomocy. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją 1999/395/WE (2) (zwaną dalej „decyzją z 1998 r.”), Komisja uznała za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc udzieloną przez Fondo de Garantía Salarial (fundusz gwarantowanych wynagrodzeń, zwany dalej „FOGASA”) oraz przez Tesorería General de la Seguridad Social (powszechna kasa ubezpieczeń społecznych, zwana dalej „TGSS”) na rzecz SNIACE, jako że porozumienia dotyczące zwrotu zadłużenia zawarte pomiędzy SNIACE a FOGASA oraz porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia zawarte pomiędzy SNIACE i TGSS nie odpowiadały uwarunkowaniom rynkowym, ponieważ stopy procentowe zastosowane w odniesieniu do porozumień były niższe od rynkowych. Wspomniana negatywna decyzja nakazywała Hiszpanii uzyskanie od beneficjenta zwrotu zakwestionowanej pomocy.

| (4) | W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie C-342/96, Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „Tubacex”) (3) Trybunał uznał, że porozumienia dotyczące restrukturyzacji zadłużenia zawarte przez TGSS i FOGASA nie stanowiły pomocy państwa, jako że wspomniane podmioty publiczne działały w sposób, w jaki działałby wierzyciel prywatny próbujący odzyskać należne mu kwoty, pod warunkiem że zastosowane oprocentowanie było co najmniej równe temu, jakie zastosowałby wierzyciel prywatny (4) oraz że porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia nie powodowało kumulowania się nowego zadłużenia. |
| --- | --- |

(4)

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie C-342/96, Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „Tubacex”) (3) Trybunał uznał, że porozumienia dotyczące restrukturyzacji zadłużenia zawarte przez TGSS i FOGASA nie stanowiły pomocy państwa, jako że wspomniane podmioty publiczne działały w sposób, w jaki działałby wierzyciel prywatny próbujący odzyskać należne mu kwoty, pod warunkiem że zastosowane oprocentowanie było co najmniej równe temu, jakie zastosowałby wierzyciel prywatny (4) oraz że porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia nie powodowało kumulowania się nowego zadłużenia.

| (5) | Na podstawie orzeczenia w sprawie „Tubacex” Komisja zdecydowała się poddać ponownej ocenie decyzję z 1998 r., ponieważ uznała, że wnioski z niej wynikające mogą mieć zastosowanie wobec SNIACE. Dlatego też w piśmie z dnia 16 lutego 2000 r. skierowanym do władz hiszpańskich Komisja zdecydowała się wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające (5) ustanowione art. 88 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu, aby częściowo odwołać decyzję z 1998 r. (zwane dalej „powtórnym wszczęciem postępowania”). |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie orzeczenia w sprawie „Tubacex” Komisja zdecydowała się poddać ponownej ocenie decyzję z 1998 r., ponieważ uznała, że wnioski z niej wynikające mogą mieć zastosowanie wobec SNIACE. Dlatego też w piśmie z dnia 16 lutego 2000 r. skierowanym do władz hiszpańskich Komisja zdecydowała się wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające (5) ustanowione art. 88 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu, aby częściowo odwołać decyzję z 1998 r. (zwane dalej „powtórnym wszczęciem postępowania”).

| (6) | W piśmie z dnia 21 marca 2000 r. Hiszpania przekazała Komisji swoje uwagi dotyczące decyzji o powtórnym wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(6)

W piśmie z dnia 21 marca 2000 r. Hiszpania przekazała Komisji swoje uwagi dotyczące decyzji o powtórnym wszczęciu postępowania.

| (7) | Uwzględniając uwagi sformułowane przez władze hiszpańskie oraz przez strony zainteresowane po powtórnym wszczęciu postępowania, Komisja uznała formalne postępowanie wyjaśniające za zakończone dnia 20 września 2000 r. na podstawie decyzji Komisji 2001/43/WE (6) (zwanej dalej „decyzją z 2000 r.”) i stwierdziła, że środki przyznane SNIACE nie stanowiły pomocy państwa, stosownie do orzeczenia w sprawie „Tubacex”. Na mocy decyzji z 2000 r. zmodyfikowano częściowo decyzję z 1998 r. poprzez zastąpienie pierwszego akapitu art. 1 i skreślenie art. 2. |
| --- | --- |

(7)

Uwzględniając uwagi sformułowane przez władze hiszpańskie oraz przez strony zainteresowane po powtórnym wszczęciu postępowania, Komisja uznała formalne postępowanie wyjaśniające za zakończone dnia 20 września 2000 r. na podstawie decyzji Komisji 2001/43/WE (6) (zwanej dalej „decyzją z 2000 r.”) i stwierdziła, że środki przyznane SNIACE nie stanowiły pomocy państwa, stosownie do orzeczenia w sprawie „Tubacex”. Na mocy decyzji z 2000 r. zmodyfikowano częściowo decyzję z 1998 r. poprzez zastąpienie pierwszego akapitu art. 1 i skreślenie art. 2.

| (8) | W decyzji z 2000 r. Komisja uznała, że wierzyciele publiczni, stosując odsetki ustawowe, starali się maksymalnie zwiększyć swoje możliwości odzyskania należnych im kwot bez ponoszenia strat ekonomicznych. W opinii Komisji „Hiszpania działała w sposób, w jaki postępowałby hipotetyczny wierzyciel prywatny, który miałby taką samą pozycję wobec SNIACE” (7). |
| --- | --- |

(8)

W decyzji z 2000 r. Komisja uznała, że wierzyciele publiczni, stosując odsetki ustawowe, starali się maksymalnie zwiększyć swoje możliwości odzyskania należnych im kwot bez ponoszenia strat ekonomicznych. W opinii Komisji „Hiszpania działała w sposób, w jaki postępowałby hipotetyczny wierzyciel prywatny, który miałby taką samą pozycję wobec SNIACE” (7).

| (9) | W związku z decyzją z 2000 r. przedsiębiorstwo Lenzing zaskarżyło decyzję z 2000 r. do Sądu Pierwszej Instancji. |
| --- | --- |

(9)

W związku z decyzją z 2000 r. przedsiębiorstwo Lenzing zaskarżyło decyzję z 2000 r. do Sądu Pierwszej Instancji.

| (10) | Sąd Pierwszej Instancji w wyroku z dnia 21 października w sprawie T-36/99 (8) unieważnił decyzję z 2000 r., na skutek oczywiście błędnej oceny w zakresie stosowania kryterium postępowania wierzyciela publicznego jako wierzyciela prywatnego. Trybunał Sprawiedliwości utrzymał wyrok Sądu Pierwszej Instancji (9). |
| --- | --- |

(10)

Sąd Pierwszej Instancji w wyroku z dnia 21 października w sprawie T-36/99 (8) unieważnił decyzję z 2000 r., na skutek oczywiście błędnej oceny w zakresie stosowania kryterium postępowania wierzyciela publicznego jako wierzyciela prywatnego. Trybunał Sprawiedliwości utrzymał wyrok Sądu Pierwszej Instancji (9).

| (11) | Z powodu tego unieważnienia powtórne formalne postępowanie wyjaśniające wciąż jeszcze nie zostało zakończone. |
| --- | --- |

(11)

Z powodu tego unieważnienia powtórne formalne postępowanie wyjaśniające wciąż jeszcze nie zostało zakończone.

| (12) | Pismami z dnia 3 grudnia 2004 r., 13 maja 2005 r., 18 lipca 2005 r. i z dnia 7 sierpnia 2008 r. Komisja wezwała władze hiszpańskie do udzielenia informacji uzupełniających, które to informacje zostały jej udzielone w pismach z dnia 28 lutego 2005 r., 4 lipca 2005 r., 29 września 2005 r., 10 września 2008 r. i 15 września 2008 r. |
| --- | --- |

(12)

Pismami z dnia 3 grudnia 2004 r., 13 maja 2005 r., 18 lipca 2005 r. i z dnia 7 sierpnia 2008 r. Komisja wezwała władze hiszpańskie do udzielenia informacji uzupełniających, które to informacje zostały jej udzielone w pismach z dnia 28 lutego 2005 r., 4 lipca 2005 r., 29 września 2005 r., 10 września 2008 r. i 15 września 2008 r.

2.   OPIS ŚRODKA

| (13) | Beneficjentem środków jest SNIACE, przedsiębiorstwo założone w 1939 r. Przedsiębiorstwo to zajmuje się produkcją celulozy, papieru, włókien wiskozowych, włókien syntetycznych i siarczanu sodowego. Obroty SNIACE w roku 2007 wyniosły 15 mln EUR. |
| --- | --- |

(13)

Beneficjentem środków jest SNIACE, przedsiębiorstwo założone w 1939 r. Przedsiębiorstwo to zajmuje się produkcją celulozy, papieru, włókien wiskozowych, włókien syntetycznych i siarczanu sodowego. Obroty SNIACE w roku 2007 wyniosły 15 mln EUR.

| (14) | FOGASA i TGSS zawarły ze SNIACE porozumienia o zwrocie i restrukturyzacji zadłużenia opisane w motywach 15–21. |
| --- | --- |

(14)

FOGASA i TGSS zawarły ze SNIACE porozumienia o zwrocie i restrukturyzacji zadłużenia opisane w motywach 15–21.

| (15) | FOGASA jest organem autonomicznym podlegającym Ministerstwu Pracy i Imigracji, finansowanym ze składek przedsiębiorstw. Zgodnie z przepisami art. 33 ust. 1 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego podstawową misją organu jest wypłacanie „pracownikom kwot zaległych wynagrodzeń niewypłaconych ze względu na niewypłacalność lub upadłość przedsiębiorcy”. Artykuł 33 ust. 4 zobowiązuje FOGASA do wstąpienia w prawa oraz przejmowania akcji pracowników w celu uzyskania zwrotu wypłaconych zaliczkowo kwot. |
| --- | --- |

(15)

FOGASA jest organem autonomicznym podlegającym Ministerstwu Pracy i Imigracji, finansowanym ze składek przedsiębiorstw. Zgodnie z przepisami art. 33 ust. 1 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego podstawową misją organu jest wypłacanie „pracownikom kwot zaległych wynagrodzeń niewypłaconych ze względu na niewypłacalność lub upadłość przedsiębiorcy”. Artykuł 33 ust. 4 zobowiązuje FOGASA do wstąpienia w prawa oraz przejmowania akcji pracowników w celu uzyskania zwrotu wypłaconych zaliczkowo kwot.

| (16) | Zgodnie z przepisami dekretu królewskiego 505/85 z dnia 6 marca 1985 r. (10) FOGASA może zawierać porozumienia dotyczące zwrotu kwot wypłacanych zaliczkowo w formie wypłat pensji i odpraw na rzecz pracowników w celu umożliwienia odzyskania należnych kwot, od których naliczane są odsetki ustawowe. |
| --- | --- |

(16)

Zgodnie z przepisami dekretu królewskiego 505/85 z dnia 6 marca 1985 r. (10) FOGASA może zawierać porozumienia dotyczące zwrotu kwot wypłacanych zaliczkowo w formie wypłat pensji i odpraw na rzecz pracowników w celu umożliwienia odzyskania należnych kwot, od których naliczane są odsetki ustawowe.

| (17) | Fundusz FOGASA zawarł dwa porozumienia o zwrocie zadłużenia ze SNIACE, dnia 5 listopada 1993 r. i 31 października 1995 r. W pierwszym przypadku suma zadłużenia wyniosła 1 362 708 700 ESP (łącznie z odsetkami), zaś w drugim przypadku 339 459 878 ESP (łącznie z odsetkami). |
| --- | --- |

(17)

Fundusz FOGASA zawarł dwa porozumienia o zwrocie zadłużenia ze SNIACE, dnia 5 listopada 1993 r. i 31 października 1995 r. W pierwszym przypadku suma zadłużenia wyniosła 1 362 708 700 ESP (łącznie z odsetkami), zaś w drugim przypadku 339 459 878 ESP (łącznie z odsetkami).

| (18) | Pierwsze porozumienie, z dnia 5 listopada 1993 r. (zwane dalej „porozumieniem z FOGASA I”), dotyczyło kwot wypłaconych przez FOGASA w charakterze wynagrodzeń i odpraw należnych od SNIACE na rzecz personelu. Zadłużenie wynosiło 897 652 759 ESP, do której to kwoty należało doliczyć odsetki w kwocie 465 055 911 ESP według stopy procentowej 10 %, co dawało w sumie 1 362 708 700 ESP. Zadłużenie zostało powiązane z hipoteką na aktywach SNIACE, a jego spłata miała następować zgodnie z harmonogramem, który został renegocjowany w dniu 18 marca 1999 r. i zgodnie z którym kwoty spłat wyrażone w pesetach (ESP) przedstawiały się następująco:

  Tabela 1


  Porozumienie z FOGASA I








  (ESP) |
| --- | --- |
| | Porozumienie początkowe z dnia 5 listopada 1993 r. | Porozumienie renegocjowane z dnia 18 marca 1999 r. |
| 1994 | 20 000 000 | 20 000 000 |
| 1995 | 55 000 000 | 55 000 000 |
| 1996 | 90 000 000 | 40 000 000 |
| 1997 | 110 000 000 | 50 000 000 |
| 1998 | 160 000 000 | 80 000 000 |
| 1999 | 160 000 000 | 80 000 000 |
| 2000 | 392 527 956 | 259 427 000 |
| 2001 | 375 180 746 | 259 427 000 |
| 2002 | | 259 427 000 |
| 2003 | | 259 427 000 |
| Razem | 1 362 708 702 | 1 362 708 000 |

(18)

Pierwsze porozumienie, z dnia 5 listopada 1993 r. (zwane dalej „porozumieniem z FOGASA I”), dotyczyło kwot wypłaconych przez FOGASA w charakterze wynagrodzeń i odpraw należnych od SNIACE na rzecz personelu. Zadłużenie wynosiło 897 652 759 ESP, do której to kwoty należało doliczyć odsetki w kwocie 465 055 911 ESP według stopy procentowej 10 %, co dawało w sumie 1 362 708 700 ESP. Zadłużenie zostało powiązane z hipoteką na aktywach SNIACE, a jego spłata miała następować zgodnie z harmonogramem, który został renegocjowany w dniu 18 marca 1999 r. i zgodnie z którym kwoty spłat wyrażone w pesetach (ESP) przedstawiały się następująco:

Tabela 1

Porozumienie z FOGASA I

(ESP)

Porozumienie początkowe z dnia 5 listopada 1993 r.

Porozumienie renegocjowane z dnia 18 marca 1999 r.

1994

20 000 000

20 000 000

1995

55 000 000

55 000 000

1996

90 000 000

40 000 000

1997

110 000 000

50 000 000

1998

160 000 000

80 000 000

1999

160 000 000

80 000 000

2000

392 527 956

259 427 000

2001

375 180 746

259 427 000

2002

259 427 000

2003

259 427 000

Razem

1 362 708 702

1 362 708 000

| (19) | Drugie porozumienie, z dnia 31 października 1995 r. (zwane dalej „porozumieniem z FOGASA II”), obejmowało kwoty, jakie FOGASA wypłacało na podstawie porozumienia z dnia 5 listopada 1993 r. z tytułu zaległych pensji i odpraw niewypłaconych przez SNIACE personelowi przedsiębiorstwa. Nowe zadłużenie osiągnęło kwotę 229 424 860 ESP, do której należało dodać odsetki w wysokości 110 035 018 ESP naliczane według stopy 9 %, co razem dawało kwotę 339 459 878 ESP. Zadłużenie zostało powiązane z hipoteką na aktywach SNIACE, a jego spłata miała następować zgodnie z harmonogramem, który został renegocjowany w dniu 18 marca 1999 r. i zgodnie z którym kwoty spłat wyrażone w pesetach (ESP) przedstawiały się następująco:

  Tabela 2


  Porozumienie z FOGASA II








  (ESP) |
| --- | --- |
| | Porozumienie początkowe z dnia 31 października 1995 r. | Porozumienie renegocjowane z dnia 18 marca 1999 r. |
| 1995 | | 5 000 000 |
| 1996 | 20 000 000 | 10 000 000 |
| 1997 | 20 000 000 | 10 000 000 |
| 1998 | 20 000 000 | 10 000 000 |
| 1999 | 30 000 000 | 20 000 000 |
| 2000 | 30 000 000 | 20 000 000 |
| 2001 | 30 000 000 | 20 000 000 |
| 2002 | 40 000 000 | 50 000 000 |
| 2003 | 149 459 878 | 156 262 000 |
| Razem | 339 459 878 | 301 262 000 |

(19)

Drugie porozumienie, z dnia 31 października 1995 r. (zwane dalej „porozumieniem z FOGASA II”), obejmowało kwoty, jakie FOGASA wypłacało na podstawie porozumienia z dnia 5 listopada 1993 r. z tytułu zaległych pensji i odpraw niewypłaconych przez SNIACE personelowi przedsiębiorstwa. Nowe zadłużenie osiągnęło kwotę 229 424 860 ESP, do której należało dodać odsetki w wysokości 110 035 018 ESP naliczane według stopy 9 %, co razem dawało kwotę 339 459 878 ESP. Zadłużenie zostało powiązane z hipoteką na aktywach SNIACE, a jego spłata miała następować zgodnie z harmonogramem, który został renegocjowany w dniu 18 marca 1999 r. i zgodnie z którym kwoty spłat wyrażone w pesetach (ESP) przedstawiały się następująco:

Tabela 2

Porozumienie z FOGASA II

(ESP)

Porozumienie początkowe z dnia 31 października 1995 r.

Porozumienie renegocjowane z dnia 18 marca 1999 r.

1995

5 000 000

1996

20 000 000

10 000 000

1997

20 000 000

10 000 000

1998

20 000 000

10 000 000

1999

30 000 000

20 000 000

2000

30 000 000

20 000 000

2001

30 000 000

20 000 000

2002

40 000 000

50 000 000

2003

149 459 878

156 262 000

Razem

339 459 878

301 262 000

| (20) | TGSS, zgodnie z postanowieniami art. 20 ustawy generalnej o ubezpieczeniu społecznym (11), może odroczyć lub rozłożyć na raty płatności zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, jak również naliczone koszty dodatkowe z tytułu tych płatności. Artykuł 27 tej samej ustawy precyzuje, że koszty dodatkowe z tytułu nieterminowych wpłat powinny być doliczane do zaległych zobowiązań. |
| --- | --- |

(20)

TGSS, zgodnie z postanowieniami art. 20 ustawy generalnej o ubezpieczeniu społecznym (11), może odroczyć lub rozłożyć na raty płatności zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, jak również naliczone koszty dodatkowe z tytułu tych płatności. Artykuł 27 tej samej ustawy precyzuje, że koszty dodatkowe z tytułu nieterminowych wpłat powinny być doliczane do zaległych zobowiązań.

| (21) | Porozumienie z dnia 8 marca 1996 r., zmienione porozumieniami z dnia 7 maja 1996 r. i 30 września 1997 r., miało na celu restrukturyzację spłaty zadłużenia na kwotę ogółem 3 510 387 323 ESP, powiększoną o należne odsetki w kwocie 615 056 349 ESP, naliczane według stopy 7,5 %. Kwota główna odpowiadała zaległym składkom na ubezpieczenie społeczne za okres od lutego 1991 r. do lutego 1997 r. Spłata miała nastąpić w 120 miesięcznych ratach, przy czym przez dwa pierwsze lata spłacane były wyłącznie odsetki naliczane według stopy ustawowej 7,5 %, podczas gdy od trzeciego do dziesiątego roku zwracany miał być kapitał i odsetki stosownie do rocznej amortyzacji w wysokości 5 % (od października 1999 r. do września 2001 r.), 10 % (od października 2001 r. do września 2003 r.), 15 % (od października 2003 r. do września 2005 r.) i 20 % (od października 2005 r. do września 2007 r.). |
| --- | --- |

(21)

Porozumienie z dnia 8 marca 1996 r., zmienione porozumieniami z dnia 7 maja 1996 r. i 30 września 1997 r., miało na celu restrukturyzację spłaty zadłużenia na kwotę ogółem 3 510 387 323 ESP, powiększoną o należne odsetki w kwocie 615 056 349 ESP, naliczane według stopy 7,5 %. Kwota główna odpowiadała zaległym składkom na ubezpieczenie społeczne za okres od lutego 1991 r. do lutego 1997 r. Spłata miała nastąpić w 120 miesięcznych ratach, przy czym przez dwa pierwsze lata spłacane były wyłącznie odsetki naliczane według stopy ustawowej 7,5 %, podczas gdy od trzeciego do dziesiątego roku zwracany miał być kapitał i odsetki stosownie do rocznej amortyzacji w wysokości 5 % (od października 1999 r. do września 2001 r.), 10 % (od października 2001 r. do września 2003 r.), 15 % (od października 2003 r. do września 2005 r.) i 20 % (od października 2005 r. do września 2007 r.).

3.   POWODY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (22) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że analiza przeprowadzona przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie „Tubacex” może zostać w pełni zastosowana do środków będących przedmiotem decyzji z 1998 r. i w związku z powyższym należało częściowo odwołać wspomnianą decyzję, jak również ponownie dokonać oceny porozumień zawartych pomiędzy SNIACE a wierzycielami publicznymi. |
| --- | --- |

(22)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że analiza przeprowadzona przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie „Tubacex” może zostać w pełni zastosowana do środków będących przedmiotem decyzji z 1998 r. i w związku z powyższym należało częściowo odwołać wspomnianą decyzję, jak również ponownie dokonać oceny porozumień zawartych pomiędzy SNIACE a wierzycielami publicznymi.

| (23) | Z tego względu, w świetle wyroku w sprawie „Tubacex”, Komisja wyraziła pewne wątpliwości w odniesieniu do środków zastosowanych przez wierzycieli publicznych:






  — | po pierwsze, wątpliwości dotyczące wystąpienia elementów pomocy państwa w środkach uznanych za niezgodne ze wspólnym rynkiem w decyzji z 1998 r., a w przypadku stwierdzenia wystąpienia takich elementów – dotyczące zgodności takiej pomocy, oraz |
| --- | --- | --- |

(23)

Z tego względu, w świetle wyroku w sprawie „Tubacex”, Komisja wyraziła pewne wątpliwości w odniesieniu do środków zastosowanych przez wierzycieli publicznych:

—

po pierwsze, wątpliwości dotyczące wystąpienia elementów pomocy państwa w środkach uznanych za niezgodne ze wspólnym rynkiem w decyzji z 1998 r., a w przypadku stwierdzenia wystąpienia takich elementów – dotyczące zgodności takiej pomocy, oraz

| — | po drugie, wątpliwości dotyczące postępowania wierzyciela prywatnego, który znalazłby się w porównywalnej sytuacji i musiałby wymagać oprocentowania wyższego niż wierzyciele publiczni. |
| --- | --- |

—

po drugie, wątpliwości dotyczące postępowania wierzyciela prywatnego, który znalazłby się w porównywalnej sytuacji i musiałby wymagać oprocentowania wyższego niż wierzyciele publiczni.

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (24) | Zainteresowane strony nie przedstawiły uwag. |
| --- | --- |

(24)

Zainteresowane strony nie przedstawiły uwag.

5.   UWAGI HISZPANII

| (25) | W piśmie z dnia 21 marca 2000 r. rząd hiszpański przedstawił swoje uwagi. |
| --- | --- |

(25)

W piśmie z dnia 21 marca 2000 r. rząd hiszpański przedstawił swoje uwagi.

| (26) | Władze hiszpańskie nie zgadzają się z decyzją Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, jako że, w ich opinii, postępowanie takie nie było konieczne na potrzeby przewidywanego częściowego odwołania decyzji z 1998 r. |
| --- | --- |

(26)

Władze hiszpańskie nie zgadzają się z decyzją Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, jako że, w ich opinii, postępowanie takie nie było konieczne na potrzeby przewidywanego częściowego odwołania decyzji z 1998 r.

| (27) | Jeśli chodzi o porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia zawarte przez SNIACE i TGSS, władze hiszpańskie nie podzielają opinii Komisji, zgodnie z którą „wydaje się normalne, aby w ugodach pozasądowych, których przedmiotem lub celem jest restrukturyzacja istniejącego zadłużenia, wierzyciel starał się uzyskać od dłużnika odsetki za zwłokę wyższe od odsetek ustawowych w zamian za powstrzymanie się od wstąpienia na drogę sądową w celu odzyskania długu”. Wręcz przeciwnie, władze stwierdzają, że ze względu na sytuację finansową przedsiębiorstwa oraz ze względu na koszty, długi czas oczekiwania oraz niepewność, jaka wiąże się z postępowaniem sądowym, w ugodach pozasądowych na ogół ustala się oprocentowanie niższe od stopy ustawowej. |
| --- | --- |

(27)

Jeśli chodzi o porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia zawarte przez SNIACE i TGSS, władze hiszpańskie nie podzielają opinii Komisji, zgodnie z którą „wydaje się normalne, aby w ugodach pozasądowych, których przedmiotem lub celem jest restrukturyzacja istniejącego zadłużenia, wierzyciel starał się uzyskać od dłużnika odsetki za zwłokę wyższe od odsetek ustawowych w zamian za powstrzymanie się od wstąpienia na drogę sądową w celu odzyskania długu”. Wręcz przeciwnie, władze stwierdzają, że ze względu na sytuację finansową przedsiębiorstwa oraz ze względu na koszty, długi czas oczekiwania oraz niepewność, jaka wiąże się z postępowaniem sądowym, w ugodach pozasądowych na ogół ustala się oprocentowanie niższe od stopy ustawowej.

| (28) | Dlatego też władze hiszpańskie podtrzymują swój argument, że rozłożenie zadłużenia na raty z zastosowaniem odsetek ustawowych chroni interes systemu ubezpieczeń społecznych, dając możliwość odzyskania długów, bardziej niż jakiekolwiek inne formy działania, które mógłby przedsięwziąć wierzyciel prywatny. |
| --- | --- |

(28)

Dlatego też władze hiszpańskie podtrzymują swój argument, że rozłożenie zadłużenia na raty z zastosowaniem odsetek ustawowych chroni interes systemu ubezpieczeń społecznych, dając możliwość odzyskania długów, bardziej niż jakiekolwiek inne formy działania, które mógłby przedsięwziąć wierzyciel prywatny.

| (29) | Rząd hiszpański przypomina jednocześnie, że podczas gdy wierzyciel prywatny może uzgodnić z dłużnikiem jakiekolwiek oprocentowanie, organy odpowiedzialne za ubezpieczenia społeczne są zobowiązane do przestrzegania art. 20 ustawy generalnej o ubezpieczeniu społecznym, który stanowi, że w porozumieniach o restrukturyzacji zadłużenia stosowane będą odsetki ustawowe. |
| --- | --- |

(29)

Rząd hiszpański przypomina jednocześnie, że podczas gdy wierzyciel prywatny może uzgodnić z dłużnikiem jakiekolwiek oprocentowanie, organy odpowiedzialne za ubezpieczenia społeczne są zobowiązane do przestrzegania art. 20 ustawy generalnej o ubezpieczeniu społecznym, który stanowi, że w porozumieniach o restrukturyzacji zadłużenia stosowane będą odsetki ustawowe.

| (30) | W swojej decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że porównanie warunków umowy z wierzycielami prywatnymi z października 1996 r. z warunkami porozumienia o restrukturyzacji zadłużenia zawartego pomiędzy TGSS a SNIACE mogło okazać się niewłaściwym sposobem zastosowania kryterium „wierzyciela prywatnego” w rozumieniu przyjętym przez Trybunał Sprawiedliwości. Wobec powyższego władze hiszpańskie oświadczyły, że ze względu na zobowiązania ustawowe organów administracji publicznej sytuacja wierzycieli publicznych nie może być porównywana do sytuacji wierzycieli prywatnych. Równocześnie jednak podkreśliły, że pomimo różnic, warunki porozumień zawartych pomiędzy organem ubezpieczeń społecznych a SNIACE, z jednej strony, oraz pomiędzy FOGASA a SNIACE, z drugiej, były bardziej rygorystyczne niż warunki uzgodnione w umowie zawartej z wierzycielami prywatnymi. |
| --- | --- |

(30)

W swojej decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że porównanie warunków umowy z wierzycielami prywatnymi z października 1996 r. z warunkami porozumienia o restrukturyzacji zadłużenia zawartego pomiędzy TGSS a SNIACE mogło okazać się niewłaściwym sposobem zastosowania kryterium „wierzyciela prywatnego” w rozumieniu przyjętym przez Trybunał Sprawiedliwości. Wobec powyższego władze hiszpańskie oświadczyły, że ze względu na zobowiązania ustawowe organów administracji publicznej sytuacja wierzycieli publicznych nie może być porównywana do sytuacji wierzycieli prywatnych. Równocześnie jednak podkreśliły, że pomimo różnic, warunki porozumień zawartych pomiędzy organem ubezpieczeń społecznych a SNIACE, z jednej strony, oraz pomiędzy FOGASA a SNIACE, z drugiej, były bardziej rygorystyczne niż warunki uzgodnione w umowie zawartej z wierzycielami prywatnymi.

| (31) | Wreszcie władze hiszpańskie podtrzymały stanowisko przedstawione przez nie podczas postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 1998 r. |
| --- | --- |

(31)

Wreszcie władze hiszpańskie podtrzymały stanowisko przedstawione przez nie podczas postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 1998 r.

6.   OCENA ŚRODKÓW

6.1.   UZASADNIENIE POWTÓRNEGO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (32) | Władze hiszpańskie podtrzymują pogląd, że wszczęcie nowego formalnego postępowania wyjaśniającego nie było konieczne dla rozstrzygnięcia sprawy i że poszanowanie praw stron zainteresowanych nie stanowiło wystarczającego powodu dla takiego wszczęcia. |
| --- | --- |

(32)

Władze hiszpańskie podtrzymują pogląd, że wszczęcie nowego formalnego postępowania wyjaśniającego nie było konieczne dla rozstrzygnięcia sprawy i że poszanowanie praw stron zainteresowanych nie stanowiło wystarczającego powodu dla takiego wszczęcia.

| (33) | Ze swej strony Komisja uważa, że wyrok w sprawie „Tubacex” stanowił wystarczająco istotną podstawę, aby podać tę informację do wiadomości władz hiszpańskich i stron zainteresowanych. W rzeczywistości wspomniany wyrok mógł zmienić kryteria oceny, które zostały przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 7 listopada 1997 r. |
| --- | --- |

(33)

Ze swej strony Komisja uważa, że wyrok w sprawie „Tubacex” stanowił wystarczająco istotną podstawę, aby podać tę informację do wiadomości władz hiszpańskich i stron zainteresowanych. W rzeczywistości wspomniany wyrok mógł zmienić kryteria oceny, które zostały przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 7 listopada 1997 r.

6.2.   OKREŚLENIE ISTNIENIA POMOCY PAŃSTWA W ROZUMIENIU ART. 87 UST. 1 TRAKTATU

| (34) | Ponownie wszczynając postępowanie, Komisja miała na celu ustalenie, czy porozumienia zawarte pomiędzy SNIACE a publicznymi wierzycielami przedsiębiorstwa obejmowały pomoc państwa, a jeśli tak, czy może ona zostać uznana za zgodną z Traktatem. |
| --- | --- |

(34)

Ponownie wszczynając postępowanie, Komisja miała na celu ustalenie, czy porozumienia zawarte pomiędzy SNIACE a publicznymi wierzycielami przedsiębiorstwa obejmowały pomoc państwa, a jeśli tak, czy może ona zostać uznana za zgodną z Traktatem.

| (35) | Wyrok w sprawie „Tubacex” pozwala na stwierdzenie, że działania organów publicznych przybierające formę restrukturyzacji zadłużenia nie stanowią pomocy państwa, jeśli spełniają kryteria wskazane we wspomnianym wyroku (zob. motyw 4). |
| --- | --- |

(35)

Wyrok w sprawie „Tubacex” pozwala na stwierdzenie, że działania organów publicznych przybierające formę restrukturyzacji zadłużenia nie stanowią pomocy państwa, jeśli spełniają kryteria wskazane we wspomnianym wyroku (zob. motyw 4).

| (36) | W wyroku wydanym w sprawie T-36/99 unieważniającym decyzję z 2000 r. Sąd Pierwszej Instancji odrzucił przesłanki, na podstawie których Komisja stwierdziła, że TGSS i FOGASA postąpiły tak, jakby zrobił to wierzyciel prywatny. W tym celu, a także mając na uwadze wyrok Sądu Pierwszej Instancji, należy sprawdzić:






  a) | sytuację wierzycieli publicznych w porównaniu z sytuacją wierzycieli prywatnych; |
| --- | --- | --- |

(36)

W wyroku wydanym w sprawie T-36/99 unieważniającym decyzję z 2000 r. Sąd Pierwszej Instancji odrzucił przesłanki, na podstawie których Komisja stwierdziła, że TGSS i FOGASA postąpiły tak, jakby zrobił to wierzyciel prywatny. W tym celu, a także mając na uwadze wyrok Sądu Pierwszej Instancji, należy sprawdzić:

a)

sytuację wierzycieli publicznych w porównaniu z sytuacją wierzycieli prywatnych;

| b) | sytuację banku Banco Español de Crédito (zwanym dalej „Banesto”), będącego wierzycielem prywatnym, w porównaniu z sytuacją TGSS i FOGASA; |
| --- | --- |

b)

sytuację banku Banco Español de Crédito (zwanym dalej „Banesto”), będącego wierzycielem prywatnym, w porównaniu z sytuacją TGSS i FOGASA;

| c) | możliwości odzyskania całości kwot zadłużenia przez TGSS i FOGASA bez ponoszenia strat ekonomicznych; oraz |
| --- | --- |

c)

możliwości odzyskania całości kwot zadłużenia przez TGSS i FOGASA bez ponoszenia strat ekonomicznych; oraz

| d) | perspektywy w zakresie przyszłej rentowności oraz możliwości kontynuacji działalności przez SNIACE. |
| --- | --- |

d)

perspektywy w zakresie przyszłej rentowności oraz możliwości kontynuacji działalności przez SNIACE.

| (37) | Kryteria ogłoszone w wyroku w sprawie „Tubacex” oraz w wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanym w sprawie T-36/99 kumulują się. Od momentu, w którym reguły przyjęte przez wierzycieli publicznych przestaną odpowiadać choćby jednemu z nich, Komisja nie może stosować zasady wierzyciela prywatnego. |
| --- | --- |

(37)

Kryteria ogłoszone w wyroku w sprawie „Tubacex” oraz w wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanym w sprawie T-36/99 kumulują się. Od momentu, w którym reguły przyjęte przez wierzycieli publicznych przestaną odpowiadać choćby jednemu z nich, Komisja nie może stosować zasady wierzyciela prywatnego.

6.2.1.   POROZUMIENIA ZAWARTE Z FOGASA

| (38) | W odróżnieniu od stanu faktycznego, który stanowił podstawę wyroku w sprawie „Tubacex”, oba porozumienia z FOGASA zostały zawarte na przestrzeni około dwóch lat i miały za przedmiot odmienne kwoty zadłużenia. Komisja uważa, że nie chodzi o pojedyncze porozumienie. Fundusz FOGASA nie miał również zamiaru, w momencie zawierania drugiego porozumienia, połączyć tych porozumień w jedno, którego przedmiotem byłaby łączna kwota zadłużenia. FOGASA połączył zaległe zobowiązania dopiero na podstawie porozumienia z dnia 18 marca 1999 r. (12), to znaczy cztery lata po drugim porozumieniu zawartym przez FOGASA i SNIACE. |
| --- | --- |

(38)

W odróżnieniu od stanu faktycznego, który stanowił podstawę wyroku w sprawie „Tubacex”, oba porozumienia z FOGASA zostały zawarte na przestrzeni około dwóch lat i miały za przedmiot odmienne kwoty zadłużenia. Komisja uważa, że nie chodzi o pojedyncze porozumienie. Fundusz FOGASA nie miał również zamiaru, w momencie zawierania drugiego porozumienia, połączyć tych porozumień w jedno, którego przedmiotem byłaby łączna kwota zadłużenia. FOGASA połączył zaległe zobowiązania dopiero na podstawie porozumienia z dnia 18 marca 1999 r. (12), to znaczy cztery lata po drugim porozumieniu zawartym przez FOGASA i SNIACE.

| (39) | Na potrzeby niniejszej oceny Komisja najpierw przeprowadzi analizę pierwszego porozumienie z FOGASA I, a następnie porozumienia z FOGASA II, uwzględniając kryteria mające zastosowanie w odniesieniu do wierzyciela prywatnego. |
| --- | --- |

(39)

Na potrzeby niniejszej oceny Komisja najpierw przeprowadzi analizę pierwszego porozumienie z FOGASA I, a następnie porozumienia z FOGASA II, uwzględniając kryteria mające zastosowanie w odniesieniu do wierzyciela prywatnego.

| (40) | SNIACE i FOGASA zawarły pierwsze porozumienie dotyczące restrukturyzacji zadłużenia w dniu 5 listopada 1993 r. na kwotę 1 362 708 700 ESP (łącznie z odsetkami). Porozumienie zostało zawarte po wypłaceniu przez FOGASA zaległych pensji i odpraw należnych od SNIACE personelowi spółki. |
| --- | --- |

(40)

SNIACE i FOGASA zawarły pierwsze porozumienie dotyczące restrukturyzacji zadłużenia w dniu 5 listopada 1993 r. na kwotę 1 362 708 700 ESP (łącznie z odsetkami). Porozumienie zostało zawarte po wypłaceniu przez FOGASA zaległych pensji i odpraw należnych od SNIACE personelowi spółki.

| (41) | Na potrzeby analizy Komisja musi wyraźnie odróżnić moment zawarcia porozumienia (analiza ex ante) od momentu jej wykonania (analiza ex post). Dlatego też mogłoby się zdarzyć, że po przeanalizowaniu porozumienia na podstawie jego właściwości w momencie zawarcia można by dojść do wniosku, że porozumienie to nie obejmuje pomocy państwa, natomiast jego wykonanie, w warunkach innych niż początkowo przewidziane, doprowadziłoby do zmiany początkowego poglądu i wysunięcia wniosku, że jednak obejmuje taką pomoc. |
| --- | --- |

(41)

Na potrzeby analizy Komisja musi wyraźnie odróżnić moment zawarcia porozumienia (analiza ex ante) od momentu jej wykonania (analiza ex post). Dlatego też mogłoby się zdarzyć, że po przeanalizowaniu porozumienia na podstawie jego właściwości w momencie zawarcia można by dojść do wniosku, że porozumienie to nie obejmuje pomocy państwa, natomiast jego wykonanie, w warunkach innych niż początkowo przewidziane, doprowadziłoby do zmiany początkowego poglądu i wysunięcia wniosku, że jednak obejmuje taką pomoc.

| (42) | Komisja zauważa, że pierwsze porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia z FOGASA datuje się na dzień 5 listopada 1993 r., to znaczy niemal 8 miesięcy po ogłoszeniu o wstrzymaniu regulowania płatności przez sędziego pierwszej instancji dnia 25 marca 1993 r., co spowodowało konieczność dokonania przez FOGASA wypłaty na rzecz pracowników SNIACE. W tamtym momencie fundusz FOGASA powiązał porozumienie z hipoteką na aktywach SNIACE w celu zagwarantowania sobie spłaty przynajmniej części udzielonego kredytu. Oprocentowanie zastosowane przez FOGASA wyniosło 10 %, czyli w wysokości ustanowionej przez prawo obowiązujące w momencie zawarcia porozumienia. |
| --- | --- |

(42)

Komisja zauważa, że pierwsze porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia z FOGASA datuje się na dzień 5 listopada 1993 r., to znaczy niemal 8 miesięcy po ogłoszeniu o wstrzymaniu regulowania płatności przez sędziego pierwszej instancji dnia 25 marca 1993 r., co spowodowało konieczność dokonania przez FOGASA wypłaty na rzecz pracowników SNIACE. W tamtym momencie fundusz FOGASA powiązał porozumienie z hipoteką na aktywach SNIACE w celu zagwarantowania sobie spłaty przynajmniej części udzielonego kredytu. Oprocentowanie zastosowane przez FOGASA wyniosło 10 %, czyli w wysokości ustanowionej przez prawo obowiązujące w momencie zawarcia porozumienia.

| (43) | Ze swej strony, bank Banesto udzielił SNIACE w roku 1987 i w roku 1991, to znaczy znacznie wcześniej niż zawarto porozumienie z FOGASA I, kredytów w postaci zabezpieczonych hipoteką linii kredytowych z oprocentowaniem w wysokości odpowiednio 16 % i 18 % (w tamtym czasie było to zgodne z warunkami rynkowymi). |
| --- | --- |

(43)

Ze swej strony, bank Banesto udzielił SNIACE w roku 1987 i w roku 1991, to znaczy znacznie wcześniej niż zawarto porozumienie z FOGASA I, kredytów w postaci zabezpieczonych hipoteką linii kredytowych z oprocentowaniem w wysokości odpowiednio 16 % i 18 % (w tamtym czasie było to zgodne z warunkami rynkowymi).

| (44) | Zatem należy stwierdzić, że przy ogłoszeniu o wstrzymaniu regulowania płatności w 1992 r. SNIACE miała co najmniej dwóch wierzycieli: fundusz FOGASA, któremu spółka była winna kwotę wynagrodzeń, których SNIACE nie mogła zapłacić swoim pracownikom, oraz bank BANESTO z tytułu udzielonych kredytów, które nie zostały jeszcze spłacone w całości. |
| --- | --- |

(44)

Zatem należy stwierdzić, że przy ogłoszeniu o wstrzymaniu regulowania płatności w 1992 r. SNIACE miała co najmniej dwóch wierzycieli: fundusz FOGASA, któremu spółka była winna kwotę wynagrodzeń, których SNIACE nie mogła zapłacić swoim pracownikom, oraz bank BANESTO z tytułu udzielonych kredytów, które nie zostały jeszcze spłacone w całości.

| (45) | Od czasu ogłoszenia stanu niewypłacalności bank BANESTO mógł wyegzekwować przysługujące mu prawa uprzywilejowanego wierzyciela hipotecznego SNIACE. Jednakże dopiero na mocy porozumienia z dnia 26 września 1996 r., to znaczy dopiero po trzech latach od zawarciu porozumienia FOGASA I, spółka SNIACE scedowała na rzecz Banesto, w charakterze spłaty części zadłużenia, posiadane akcje firmy Inquitex oraz tereny objęte hipoteką. |
| --- | --- |

(45)

Od czasu ogłoszenia stanu niewypłacalności bank BANESTO mógł wyegzekwować przysługujące mu prawa uprzywilejowanego wierzyciela hipotecznego SNIACE. Jednakże dopiero na mocy porozumienia z dnia 26 września 1996 r., to znaczy dopiero po trzech latach od zawarciu porozumienia FOGASA I, spółka SNIACE scedowała na rzecz Banesto, w charakterze spłaty części zadłużenia, posiadane akcje firmy Inquitex oraz tereny objęte hipoteką.

| (46) | Ze swej strony fundusz FOGASA był prawnie zobowiązany do wypłaty pensji w przypadku wstrzymania realizacji płatności. Od momentu, w którym fundusz FOGASA musiał wypłacić pensje pracownikom SNIACE, rozpoczął negocjacje dotyczące porozumienia w sprawie restrukturyzacji zadłużenia w celu odzyskania kredytu. Fakt, że BANESTO nie wyegzekwował udzielonych kredytów hipotecznych od SNIACE, dowodzi raczej, że fundusz FOGASA działał z właściwą ostrożnością i rozwagą, kiedy zawierał porozumienie w sprawie restrukturyzacji, i uzyskiwał gwarancje od chwili, gdy ogłoszono wstrzymanie realizacji płatności, w odróżnieniu od wierzyciela prywatnego, jakim był bank BANESTO. |
| --- | --- |

(46)

Ze swej strony fundusz FOGASA był prawnie zobowiązany do wypłaty pensji w przypadku wstrzymania realizacji płatności. Od momentu, w którym fundusz FOGASA musiał wypłacić pensje pracownikom SNIACE, rozpoczął negocjacje dotyczące porozumienia w sprawie restrukturyzacji zadłużenia w celu odzyskania kredytu. Fakt, że BANESTO nie wyegzekwował udzielonych kredytów hipotecznych od SNIACE, dowodzi raczej, że fundusz FOGASA działał z właściwą ostrożnością i rozwagą, kiedy zawierał porozumienie w sprawie restrukturyzacji, i uzyskiwał gwarancje od chwili, gdy ogłoszono wstrzymanie realizacji płatności, w odróżnieniu od wierzyciela prywatnego, jakim był bank BANESTO.

| (47) | Z tego względu FOGASA i SNIACE szybko ukończyły negocjacje, które pozwoliły uznać gotowość stron do wybrania rozwiązania polubownego. |
| --- | --- |

(47)

Z tego względu FOGASA i SNIACE szybko ukończyły negocjacje, które pozwoliły uznać gotowość stron do wybrania rozwiązania polubownego.

| (48) | Po zaakceptowaniu roszczenia pracowników SNIACE, którzy żądali wypłacenia zaległych pensji i odpraw, należnych im na mocy postępowania sądowego, w ramach którego ogłoszono wstrzymanie realizacji płatności, fundusz FOGASA zawarł porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia w celu uzyskania od SNIACE zwrotu zaangażowanych kwot. W momencie zawarcia porozumienia przez strony FOGASA zastosował odsetki ustawowe ustalone przez prawo hiszpańskie, to znaczy w wysokości 10 %. |
| --- | --- |

(48)

Po zaakceptowaniu roszczenia pracowników SNIACE, którzy żądali wypłacenia zaległych pensji i odpraw, należnych im na mocy postępowania sądowego, w ramach którego ogłoszono wstrzymanie realizacji płatności, fundusz FOGASA zawarł porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia w celu uzyskania od SNIACE zwrotu zaangażowanych kwot. W momencie zawarcia porozumienia przez strony FOGASA zastosował odsetki ustawowe ustalone przez prawo hiszpańskie, to znaczy w wysokości 10 %.

| (49) | Komisja jest zdania, że umożliwiając SNIACE restrukturyzację spłat zadłużenia, fundusz FOGASA zastosował zasadę z wyroku w sprawie „Tubacex”, według której: „wierzyciel nie stara się uzyskać nadzwyczajnego dochodu z należnych mu pieniędzy, a jedynie pragnie pobrać wszystkie wypłacone zaliczkowo kwoty bez ponoszenia strat finansowych. W tym celu, umożliwiając rozłożenie spłaty kredytu na raty, aby zapewnić sobie jego zwrot, wymaga dodatkowego zapłacenia odsetek, które mają zrekompensować spadek wartości pieniądza, jaki będzie miał miejsce na skutek opóźnienia spłaty” (13). |
| --- | --- |

(49)

Komisja jest zdania, że umożliwiając SNIACE restrukturyzację spłat zadłużenia, fundusz FOGASA zastosował zasadę z wyroku w sprawie „Tubacex”, według której: „wierzyciel nie stara się uzyskać nadzwyczajnego dochodu z należnych mu pieniędzy, a jedynie pragnie pobrać wszystkie wypłacone zaliczkowo kwoty bez ponoszenia strat finansowych. W tym celu, umożliwiając rozłożenie spłaty kredytu na raty, aby zapewnić sobie jego zwrot, wymaga dodatkowego zapłacenia odsetek, które mają zrekompensować spadek wartości pieniądza, jaki będzie miał miejsce na skutek opóźnienia spłaty” (13).

| (50) | W czasie, gdy zawarto porozumienie, funduszowi FOGASA znany był fakt, że spółka SNIACE przechodziła kryzys, dlatego też zdecydował się działać na korzyść pracowników, aby mogli otrzymać swoje pensje i odprawy, których spółka SNIACE nie była w stanie wypłacić ze względu na to, że znalazła się w sytuacji wstrzymania realizacji płatności. |
| --- | --- |

(50)

W czasie, gdy zawarto porozumienie, funduszowi FOGASA znany był fakt, że spółka SNIACE przechodziła kryzys, dlatego też zdecydował się działać na korzyść pracowników, aby mogli otrzymać swoje pensje i odprawy, których spółka SNIACE nie była w stanie wypłacić ze względu na to, że znalazła się w sytuacji wstrzymania realizacji płatności.

| (51) | Jest rzeczą pewną, że w momencie wystąpienia tych wydarzeń jedyny rozsądny plan przywrócenia rentowności, jaki SNIACE mogła zaproponować spółce FOGASA, polegał na restrukturyzacji zadłużenia. Jednakże po poważnym konflikcie o charakterze socjalnym, jaki spółka przeszła w 1992 r., jej działalność była stopniowo reaktywowana, co pozwalało dostrzec pewne perspektywy na przyszłą rentowność, chociaż kondycja spółki wciąż była dosyć słaba. |
| --- | --- |

(51)

Jest rzeczą pewną, że w momencie wystąpienia tych wydarzeń jedyny rozsądny plan przywrócenia rentowności, jaki SNIACE mogła zaproponować spółce FOGASA, polegał na restrukturyzacji zadłużenia. Jednakże po poważnym konflikcie o charakterze socjalnym, jaki spółka przeszła w 1992 r., jej działalność była stopniowo reaktywowana, co pozwalało dostrzec pewne perspektywy na przyszłą rentowność, chociaż kondycja spółki wciąż była dosyć słaba.

| (52) | Brak ugody z wierzycielami prywatnymi, jak również fakt, że nie forsowali oni egzekucji długu od 1993 r., wskazuje wyraźnie na to, że istniały faktyczne przesłanki wskazujące na możliwość poprawy sytuacji firmy oraz że nie wydawało się korzystne stwarzanie ryzyka zaprzestania działalności przez spółkę. |
| --- | --- |

(52)

Brak ugody z wierzycielami prywatnymi, jak również fakt, że nie forsowali oni egzekucji długu od 1993 r., wskazuje wyraźnie na to, że istniały faktyczne przesłanki wskazujące na możliwość poprawy sytuacji firmy oraz że nie wydawało się korzystne stwarzanie ryzyka zaprzestania działalności przez spółkę.

| (53) | Komisja jest zdania, że w momencie jego zawierania, porozumienie z FOGASA I nie stanowiło pomocy państwa. |
| --- | --- |

(53)

Komisja jest zdania, że w momencie jego zawierania, porozumienie z FOGASA I nie stanowiło pomocy państwa.

| (54) | Pomiędzy dniem 5 listopada 1993 r. a 18 marca 1999 r., czyli dniem, w którym fundusz FOGASA zawarł nowe porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia, na podstawie którego przedłużono o dalsze dwa lata termin spłaty długu, SNIACE spłaciła jedynie około 50 % swoich zobowiązań. |
| --- | --- |

(54)

Pomiędzy dniem 5 listopada 1993 r. a 18 marca 1999 r., czyli dniem, w którym fundusz FOGASA zawarł nowe porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia, na podstawie którego przedłużono o dalsze dwa lata termin spłaty długu, SNIACE spłaciła jedynie około 50 % swoich zobowiązań.

| (55) | Fundusz FOGASA, zamiast skorzystać z gwarancji i hipotek ustanowionych na jego rzecz na podstawie porozumienia z 1993 r., wolał zmienić porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia w celu zmaksymalizowania możliwości odzyskania udzielonych kredytów. Komisja zauważa natomiast, że dnia 26 września 1996 r. bank Banesto zaakceptował jako spłatę części zadłużenia SNIACE przekazanie terenów stanowiących własność tej spółki, jak również akcje, które SNIACE posiadała w firmie Inquitex. |
| --- | --- |

(55)

Fundusz FOGASA, zamiast skorzystać z gwarancji i hipotek ustanowionych na jego rzecz na podstawie porozumienia z 1993 r., wolał zmienić porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia w celu zmaksymalizowania możliwości odzyskania udzielonych kredytów. Komisja zauważa natomiast, że dnia 26 września 1996 r. bank Banesto zaakceptował jako spłatę części zadłużenia SNIACE przekazanie terenów stanowiących własność tej spółki, jak również akcje, które SNIACE posiadała w firmie Inquitex.

| (56) | Komisja uważa, że postępowanie FOGASA nie jest porównywalne z postępowaniem banku BANESTO, który chciał ochronić część udzielonego kredytu poprzez zawarcie umowy z 1996 r., w przeciwieństwie do funduszu FOGASA, który w żaden sposób nie starał się uzyskać spłaty swojego kredytu zgodnie z porozumieniem zawartym ze SNIACE. |
| --- | --- |

(56)

Komisja uważa, że postępowanie FOGASA nie jest porównywalne z postępowaniem banku BANESTO, który chciał ochronić część udzielonego kredytu poprzez zawarcie umowy z 1996 r., w przeciwieństwie do funduszu FOGASA, który w żaden sposób nie starał się uzyskać spłaty swojego kredytu zgodnie z porozumieniem zawartym ze SNIACE.

| (57) | Komisja wskazuje na fakt, że w momencie renegocjacji porozumienia fundusz FOGASA nie wymagał dodatkowej płatności odsetek, jako że łączna kwota do spłaty pozostała taka sama, mimo że ostateczny termin został przedłużony o dwa lata (14). Dlatego też Komisja uważa, że należy odrzucić argument Hiszpanii (15), zgodnie z którym fundusz chciał ochronić swoją inwestycję przez deprecjacją waluty. |
| --- | --- |

(57)

Komisja wskazuje na fakt, że w momencie renegocjacji porozumienia fundusz FOGASA nie wymagał dodatkowej płatności odsetek, jako że łączna kwota do spłaty pozostała taka sama, mimo że ostateczny termin został przedłużony o dwa lata (14). Dlatego też Komisja uważa, że należy odrzucić argument Hiszpanii (15), zgodnie z którym fundusz chciał ochronić swoją inwestycję przez deprecjacją waluty.

| (58) | Na podstawie zamieszczonej poniżej tabeli 3 Komisja stwierdza, że w momencie zawarcia porozumienia z dnia 18 marca 1999 r., na mocy którego zmieniono porozumienie z dnia 5 listopada 1993 r., firma znajdowała się w sytuacji rosnącego zadłużenia, ciągłych strat oraz ujemnego kapitału własnego, co budziło wątpliwości co do perspektyw odzyskania kredytu.

  Tabela 3
















  (mln EUR) |
| --- | --- |
| | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 |
| Sprzedaż | 69,3 | 43,0 | 4,8 | 39,3 | 65,9 | 34,5 | 33,6 | 56,6 | 57,5 | 82,0 |
| Wyniki | –24,8 | –27,9 | –22,8 | –10,7 | 0,9 | –11,7 | –3,0 | –9,6 | –7,4 | 1,7 |
| Przepływy środków pieniężnych | –15,3 | –19,8 | –20,0 | –6,0 | 6,4 | –8,8 | 2,2 | –2,2 | –0,6 | 8,7 |
| Zadłużenie ogółem | 84,1 | 82,8 | 95,4 | 112,6 | 116,5 | 108,2 | 104,9 | 106,1 | 112,8 | 121,8 |

(58)

Na podstawie zamieszczonej poniżej tabeli 3 Komisja stwierdza, że w momencie zawarcia porozumienia z dnia 18 marca 1999 r., na mocy którego zmieniono porozumienie z dnia 5 listopada 1993 r., firma znajdowała się w sytuacji rosnącego zadłużenia, ciągłych strat oraz ujemnego kapitału własnego, co budziło wątpliwości co do perspektyw odzyskania kredytu.

Tabela 3

(mln EUR)

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000

Sprzedaż

69,3

43,0

4,8

39,3

65,9

34,5

33,6

56,6

57,5

82,0

Wyniki

–24,8

–27,9

–22,8

–10,7

0,9

–11,7

–3,0

–9,6

–7,4

1,7

Przepływy środków pieniężnych

–15,3

–19,8

–20,0

–6,0

6,4

–8,8

2,2

–2,2

–0,6

8,7

Zadłużenie ogółem

84,1

82,8

95,4

112,6

116,5

108,2

104,9

106,1

112,8

121,8

| (59) | Chociaż spółka uzyskała nieznacznie dodatnie saldo w 1995 r., należy uznać, że sytuacja finansowa firmy wskazywała, że perspektywy rentowności były niepewne. |
| --- | --- |

(59)

Chociaż spółka uzyskała nieznacznie dodatnie saldo w 1995 r., należy uznać, że sytuacja finansowa firmy wskazywała, że perspektywy rentowności były niepewne.

| (60) | Komisja doszła do wniosku, że fundusz FOGASA nie postąpił tak, jakby postąpił wierzyciel prywatny, ponieważ:






  a) | nie wykazał zamiaru uzyskania w charakterze częściowej spłaty długu określonych aktywów, co do których nabył prawa w związku z zawarciem porozumienia z 1993 r.; |
| --- | --- | --- |

(60)

Komisja doszła do wniosku, że fundusz FOGASA nie postąpił tak, jakby postąpił wierzyciel prywatny, ponieważ:

a)

nie wykazał zamiaru uzyskania w charakterze częściowej spłaty długu określonych aktywów, co do których nabył prawa w związku z zawarciem porozumienia z 1993 r.;

| b) | perspektywy rentowności były niepewne ze względu na stałe pogarszanie się sytuacji finansowej spółki; |
| --- | --- |

b)

perspektywy rentowności były niepewne ze względu na stałe pogarszanie się sytuacji finansowej spółki;

| c) | nie wymógł dodatkowej płatności odsetek, negocjując porozumienie o restrukturyzacji w 1999 r., i nie naliczył odsetek za zwłokę od sum niezapłaconych zgodnie z porozumieniem. |
| --- | --- |

c)

nie wymógł dodatkowej płatności odsetek, negocjując porozumienie o restrukturyzacji w 1999 r., i nie naliczył odsetek za zwłokę od sum niezapłaconych zgodnie z porozumieniem.

| (61) | Dnia 31 października 1995 r. SNIACE i FOGASA zawarły drugie porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia w kwocie 339 459 878 ESP (łącznie z odsetkami). Porozumienie to zostało zawarte po kolejnej wypłacie przez FOGASA pensji i odpraw należnych od SNIACE na rzecz jej personelu. |
| --- | --- |

(61)

Dnia 31 października 1995 r. SNIACE i FOGASA zawarły drugie porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia w kwocie 339 459 878 ESP (łącznie z odsetkami). Porozumienie to zostało zawarte po kolejnej wypłacie przez FOGASA pensji i odpraw należnych od SNIACE na rzecz jej personelu.

| (62) | Podobnie jak w przypadku wykonania porozumienia z FOGASA I, Komisja uważa, że postępowanie spółki FOGASA nie może być porównywane z postępowaniem banku BANESTO, który zawierając umowę z 1996 r., dołożył starań, by zabezpieczyć część udzielonego kredytu, podczas gdy fundusz FOGASA, który odzyskał jedynie część zadłużenia będącego przedmiotem porozumienia z 1993 r., zawarł nowe porozumienie w 1995 r., którego przedmiotem były nowe długi. |
| --- | --- |

(62)

Podobnie jak w przypadku wykonania porozumienia z FOGASA I, Komisja uważa, że postępowanie spółki FOGASA nie może być porównywane z postępowaniem banku BANESTO, który zawierając umowę z 1996 r., dołożył starań, by zabezpieczyć część udzielonego kredytu, podczas gdy fundusz FOGASA, który odzyskał jedynie część zadłużenia będącego przedmiotem porozumienia z 1993 r., zawarł nowe porozumienie w 1995 r., którego przedmiotem były nowe długi.

| (63) | Nowe porozumienie zostało zawarte, pomimo że:






  (i) | porozumienie z dnia 5 listopada 1993 r. nie było odpowiednio przestrzegane; |
| --- | --- | --- |

(63)

Nowe porozumienie zostało zawarte, pomimo że:

(i)

porozumienie z dnia 5 listopada 1993 r. nie było odpowiednio przestrzegane;

| (ii) | przedmiotem porozumienia były nowe długi zaciągnięte w funduszu FOGASA, który po raz kolejny zaspokoił roszczenia pracowników SNIACE w zakresie płatności wynagrodzenia; a także |
| --- | --- |

(ii)

przedmiotem porozumienia były nowe długi zaciągnięte w funduszu FOGASA, który po raz kolejny zaspokoił roszczenia pracowników SNIACE w zakresie płatności wynagrodzenia; a także

| (iii) | znana była słaba pozycja finansowa SNIACE, spółki znajdującej się w stanie kryzysu ze względu na powtarzające się od kilku lat straty, ujemny kapitał własny oraz spore zadłużenie, co zostało przedstawione w tabeli zamieszczonej w motywie 59. |
| --- | --- |

(iii)

znana była słaba pozycja finansowa SNIACE, spółki znajdującej się w stanie kryzysu ze względu na powtarzające się od kilku lat straty, ujemny kapitał własny oraz spore zadłużenie, co zostało przedstawione w tabeli zamieszczonej w motywie 59.

| (64) | Ponadto oczywiste jest, że fundusz FOGASA nie rozważał nawet możliwości przeprowadzenia egzekucji zadłużenia z hipoteki ustanowionej na jego rzecz. Pewne jest, że egzekucja mogłaby spowodować zamknięcie firmy, lecz nie ma najmniejszej wątpliwości, że w ramach likwidacji SNIACE fundusz FOGASA mógłby odzyskać całość lub część zadłużenia poprzez cesję aktywów firmy. |
| --- | --- |

(64)

Ponadto oczywiste jest, że fundusz FOGASA nie rozważał nawet możliwości przeprowadzenia egzekucji zadłużenia z hipoteki ustanowionej na jego rzecz. Pewne jest, że egzekucja mogłaby spowodować zamknięcie firmy, lecz nie ma najmniejszej wątpliwości, że w ramach likwidacji SNIACE fundusz FOGASA mógłby odzyskać całość lub część zadłużenia poprzez cesję aktywów firmy.

| (65) | W odniesieniu do powyższego Komisja wskazuje, że władze hiszpańskie kilkakrotnie odpowiedziały, iż oszacowanie wartości firmy, które pozwoliłoby na obliczenie kwoty możliwej do odzyskania, było niemożliwe oraz że, tak czy inaczej, w przypadku likwidacji wartość aktywów mogłaby ulec znaczącemu obniżeniu (16). Jest rzeczą oczywistą, że z tego względu FOGASA odrzucił możliwość likwidacji SNIACE na rzecz rozwiązania przewidującego restrukturyzację zadłużenia. |
| --- | --- |

(65)

W odniesieniu do powyższego Komisja wskazuje, że władze hiszpańskie kilkakrotnie odpowiedziały, iż oszacowanie wartości firmy, które pozwoliłoby na obliczenie kwoty możliwej do odzyskania, było niemożliwe oraz że, tak czy inaczej, w przypadku likwidacji wartość aktywów mogłaby ulec znaczącemu obniżeniu (16). Jest rzeczą oczywistą, że z tego względu FOGASA odrzucił możliwość likwidacji SNIACE na rzecz rozwiązania przewidującego restrukturyzację zadłużenia.

| (66) | Władze hiszpańskie dodały w swojej odpowiedzi z dnia 29 września 2005 r., że „jeśli w jakimkolwiek momencie [FOGASA] odmówiłby podpisania nowego porozumienia dotyczącego odzyskania zadłużenia bez uzasadnienia, naruszyłby wiążące go przepisy i działałby w sposób arbitralny”. Komisja wnioskuje z oświadczenia złożonego przez władze hiszpańskie, że fundusz FOGASA nie próbował uzasadnić potencjalnego odrzucenia restrukturyzacji zadłużenia. Dla władz hiszpańskich sam fakt podjęcia próby odzyskania całości zadłużenia, nawet poprzez zamknięcie SNIACE, jest niewystarczający (17). |
| --- | --- |

(66)

Władze hiszpańskie dodały w swojej odpowiedzi z dnia 29 września 2005 r., że „jeśli w jakimkolwiek momencie [FOGASA] odmówiłby podpisania nowego porozumienia dotyczącego odzyskania zadłużenia bez uzasadnienia, naruszyłby wiążące go przepisy i działałby w sposób arbitralny”. Komisja wnioskuje z oświadczenia złożonego przez władze hiszpańskie, że fundusz FOGASA nie próbował uzasadnić potencjalnego odrzucenia restrukturyzacji zadłużenia. Dla władz hiszpańskich sam fakt podjęcia próby odzyskania całości zadłużenia, nawet poprzez zamknięcie SNIACE, jest niewystarczający (17).

| (67) | Komisja doszła do wniosku, że fundusz FOGASA nie postąpił tak, jakby postąpił wierzyciel prywatny, ponieważ:






  a) | nie żądał płatności zadłużenia, które stanowiło przedmiot porozumienia z 1993 r., zgodnie z harmonogramem zawartym we wspomnianym porozumieniu; |
| --- | --- | --- |

(67)

Komisja doszła do wniosku, że fundusz FOGASA nie postąpił tak, jakby postąpił wierzyciel prywatny, ponieważ:

a)

nie żądał płatności zadłużenia, które stanowiło przedmiot porozumienia z 1993 r., zgodnie z harmonogramem zawartym we wspomnianym porozumieniu;

| b) | perspektywy rentowności były niepewne ze względu na stałe pogarszanie się sytuacji finansowej spółki; |
| --- | --- |

b)

perspektywy rentowności były niepewne ze względu na stałe pogarszanie się sytuacji finansowej spółki;

| c) | zgodził się zawrzeć nowe porozumienie, którego przedmiotem były nowe długi. |
| --- | --- |

c)

zgodził się zawrzeć nowe porozumienie, którego przedmiotem były nowe długi.

6.2.2.   POROZUMIENIE Z TGSS

| (68) | Jak już wspomniano w motywie 21, dnia 8 marca 1996 r. TGSS zawarł ze SNIACE porozumienie, które zostało zmienione dnia 7 maja 1996 r. oraz 30 września 1997 r. Pomimo że zostało ono zawarte około 18 miesięcy po zawarciu pierwszego porozumienia, to ostatnie porozumienie dotyczyło tych samych kwot zadłużenia. Dlatego Komisja uważa, że chodzi o jedno porozumienie, które zostało wielokrotnie zmienione. |
| --- | --- |

(68)

Jak już wspomniano w motywie 21, dnia 8 marca 1996 r. TGSS zawarł ze SNIACE porozumienie, które zostało zmienione dnia 7 maja 1996 r. oraz 30 września 1997 r. Pomimo że zostało ono zawarte około 18 miesięcy po zawarciu pierwszego porozumienia, to ostatnie porozumienie dotyczyło tych samych kwot zadłużenia. Dlatego Komisja uważa, że chodzi o jedno porozumienie, które zostało wielokrotnie zmienione.

| (69) | W momencie zawarcia pierwszego porozumienia pomiędzy TGSS a SNIACE, dnia 8 marca 1996 r., jak również w momencie jego pierwszej zmiany dnia 7 maja 1996 r., wierzyciele publiczni jeszcze nie osiągnęli porozumienia. Dopiero od chwili, kiedy dokonano drugiej zmiany porozumienia, to znaczy od dnia 30 września 1997 r., można było porównać pozycję TGSS z pozycją wierzycieli prywatnych. |
| --- | --- |

(69)

W momencie zawarcia pierwszego porozumienia pomiędzy TGSS a SNIACE, dnia 8 marca 1996 r., jak również w momencie jego pierwszej zmiany dnia 7 maja 1996 r., wierzyciele publiczni jeszcze nie osiągnęli porozumienia. Dopiero od chwili, kiedy dokonano drugiej zmiany porozumienia, to znaczy od dnia 30 września 1997 r., można było porównać pozycję TGSS z pozycją wierzycieli prywatnych.

| (70) | Można przyznać na tym etapie, że TGSS poszedł dalej niż wierzyciele prywatni, zawierając porozumienie w celu maksymalnego zwiększenia możliwości odzyskania udzielonych kredytów. |
| --- | --- |

(70)

Można przyznać na tym etapie, że TGSS poszedł dalej niż wierzyciele prywatni, zawierając porozumienie w celu maksymalnego zwiększenia możliwości odzyskania udzielonych kredytów.

| (71) | Zgodnie z prawodawstwem hiszpańskim TGSS może zawierać porozumienia dotyczące restrukturyzacji zadłużenia pod warunkiem zastosowania odsetek ustawowych obowiązujących w momencie zawierania umowy. |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z prawodawstwem hiszpańskim TGSS może zawierać porozumienia dotyczące restrukturyzacji zadłużenia pod warunkiem zastosowania odsetek ustawowych obowiązujących w momencie zawierania umowy.

| (72) | W ten sposób TGSS próbował chronić udzielone kredyty bez ponoszenia strat finansowych, zgodnie z wyrokiem w sprawie „Tubacex”. |
| --- | --- |

(72)

W ten sposób TGSS próbował chronić udzielone kredyty bez ponoszenia strat finansowych, zgodnie z wyrokiem w sprawie „Tubacex”.

| (73) | W momencie zawierania umowy, jak już zostało powiedziane w motywie 63 ppkt (iii), SNIACE znajdowała się w kryzysie ze względu na ponoszone od wielu lat straty, ujemny kapitał własny oraz istotne zadłużenie. |
| --- | --- |

(73)

W momencie zawierania umowy, jak już zostało powiedziane w motywie 63 ppkt (iii), SNIACE znajdowała się w kryzysie ze względu na ponoszone od wielu lat straty, ujemny kapitał własny oraz istotne zadłużenie.

| (74) | Ponadto władze hiszpańskie nie zdołały w pozytywny sposób odpowiedzieć na wezwanie Komisji (pismo z dnia 7 sierpnia 2008 r. D/531127) o udostępnienie protokołów spotkań, jakie odbyły się pomiędzy przedstawicielami TGSS i SNIACE w 1994 r. (18). Protokoły te pozwoliłyby Komisji poznać kontekst negocjacji oraz dokonać oceny opinii TGSS dotyczącej realnych możliwości sprostania przez SNIACE zobowiązaniom zarówno przeszłym, jak i przyszłym. Tymczasem w odpowiedzi z dnia 10 września 2008 r. władze hiszpańskie stwierdziły, że nie dysponują takimi dokumentami. |
| --- | --- |

(74)

Ponadto władze hiszpańskie nie zdołały w pozytywny sposób odpowiedzieć na wezwanie Komisji (pismo z dnia 7 sierpnia 2008 r. D/531127) o udostępnienie protokołów spotkań, jakie odbyły się pomiędzy przedstawicielami TGSS i SNIACE w 1994 r. (18). Protokoły te pozwoliłyby Komisji poznać kontekst negocjacji oraz dokonać oceny opinii TGSS dotyczącej realnych możliwości sprostania przez SNIACE zobowiązaniom zarówno przeszłym, jak i przyszłym. Tymczasem w odpowiedzi z dnia 10 września 2008 r. władze hiszpańskie stwierdziły, że nie dysponują takimi dokumentami.

| (75) | Wydaje się więc oczywiste, że TGSS znał sytuację finansową SNIACE, a w szczególności fakt niewywiązywania się ze zobowiązań wobec FOGASA. Jako że porozumienie zostało zawarte w 1996 r., TGSS mógł sprawdzić, na podstawie dokumentacji księgowej firmy, że SNIACE tylko częściowo przestrzegała porozumienia z 1993 r., a ponadto, że zawarła ze spółką FOGASA nowe porozumienie w 1995 r. (to jest około 6 miesięcy przed porozumieniem z TGSS), którego przedmiotem było nowe zadłużenie. |
| --- | --- |

(75)

Wydaje się więc oczywiste, że TGSS znał sytuację finansową SNIACE, a w szczególności fakt niewywiązywania się ze zobowiązań wobec FOGASA. Jako że porozumienie zostało zawarte w 1996 r., TGSS mógł sprawdzić, na podstawie dokumentacji księgowej firmy, że SNIACE tylko częściowo przestrzegała porozumienia z 1993 r., a ponadto, że zawarła ze spółką FOGASA nowe porozumienie w 1995 r. (to jest około 6 miesięcy przed porozumieniem z TGSS), którego przedmiotem było nowe zadłużenie.

| (76) | Komisja doszła do wniosku, że TGSS nie postąpił tak, jakby postąpił wierzyciel prywatny, ponieważ:






  a) | SNIACE nie spłacał w całości swojego zadłużenia wobec innego wierzyciela publicznego (FOGASA), który ponadto zaakceptował kumulację zadłużenia; oraz |
| --- | --- | --- |

(76)

Komisja doszła do wniosku, że TGSS nie postąpił tak, jakby postąpił wierzyciel prywatny, ponieważ:

a)

SNIACE nie spłacał w całości swojego zadłużenia wobec innego wierzyciela publicznego (FOGASA), który ponadto zaakceptował kumulację zadłużenia; oraz

| b) | perspektywy na osiągnięcie rentowności były niepewne ze względu na ciągłe pogarszanie się sytuacji finansowej dłużnika. |
| --- | --- |

b)

perspektywy na osiągnięcie rentowności były niepewne ze względu na ciągłe pogarszanie się sytuacji finansowej dłużnika.

6.2.3.   WNIOSEK DOTYCZĄCY ISTNIENIA POMOCY

| (77) | W opinii Komisji wyłącznie środek, który doprowadził do porozumienia z dnia 5 listopada 1993 r. pomiędzy FOGASA a SNIACE, może zostać uznany za spełniający kryterium postępowania wierzyciela prywatnego. Dlatego też środek ten nie daje SNIACE żadnej przewagi. |
| --- | --- |

(77)

W opinii Komisji wyłącznie środek, który doprowadził do porozumienia z dnia 5 listopada 1993 r. pomiędzy FOGASA a SNIACE, może zostać uznany za spełniający kryterium postępowania wierzyciela prywatnego. Dlatego też środek ten nie daje SNIACE żadnej przewagi.

| (78) | Komisja uważa natomiast, że zawarcie porozumienia z FOGASA I, zmienionego dnia 18 marca 1999 r. porozumieniem z FOGASA II, a także porozumienia z TGSS zapewniły SNIACE przewagę w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu z powodów, jakie wcześniej zostały wymienione. W rzeczywistości środki te dają SNIACE przewagę poprzez umożliwienie spółce restrukturyzacji ustawowych zobowiązań z tytułu płatności składek na ubezpieczenie społeczne oraz płatności z tytułu zobowiązań zaciągniętych wobec FOGASA, które normalnie musiałaby spłacać, gdyby chodziło o zobowiązania wobec wierzycieli prywatnych. |
| --- | --- |

(78)

Komisja uważa natomiast, że zawarcie porozumienia z FOGASA I, zmienionego dnia 18 marca 1999 r. porozumieniem z FOGASA II, a także porozumienia z TGSS zapewniły SNIACE przewagę w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu z powodów, jakie wcześniej zostały wymienione. W rzeczywistości środki te dają SNIACE przewagę poprzez umożliwienie spółce restrukturyzacji ustawowych zobowiązań z tytułu płatności składek na ubezpieczenie społeczne oraz płatności z tytułu zobowiązań zaciągniętych wobec FOGASA, które normalnie musiałaby spłacać, gdyby chodziło o zobowiązania wobec wierzycieli prywatnych.

| (79) | Jeśli chodzi o pozostałe kryteria, Komisja uważa, po pierwsze, że środki te finansowane są z funduszy państwa, jako że zarówno FOGASA, jak i TGSS to podmioty publiczne, których zasoby pochodzą z płatności obowiązkowych składek. |
| --- | --- |

(79)

Jeśli chodzi o pozostałe kryteria, Komisja uważa, po pierwsze, że środki te finansowane są z funduszy państwa, jako że zarówno FOGASA, jak i TGSS to podmioty publiczne, których zasoby pochodzą z płatności obowiązkowych składek.

| (80) | Po drugie, zakwestionowane środki mają charakter selektywny, gdyż dotyczą wyłącznie SNIACE. |
| --- | --- |

(80)

Po drugie, zakwestionowane środki mają charakter selektywny, gdyż dotyczą wyłącznie SNIACE.

| (81) | Po trzecie: rynki, na których działa SNIACE, charakteryzują się dużą intensywnością wymiany handlowej pomiędzy państwami członkowskimi. SNIACE sprzedaje część swojej produkcji w Europie, gdzie konkuruje z innymi przedsiębiorstwami. W związku z powyższym środki pomocy przyznane SNIACE mogą wywierać wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. W ten sam sposób środki te grożą zakłóceniem konkurencji pomiędzy producentami wyrobów tekstylnych. |
| --- | --- |

(81)

Po trzecie: rynki, na których działa SNIACE, charakteryzują się dużą intensywnością wymiany handlowej pomiędzy państwami członkowskimi. SNIACE sprzedaje część swojej produkcji w Europie, gdzie konkuruje z innymi przedsiębiorstwami. W związku z powyższym środki pomocy przyznane SNIACE mogą wywierać wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. W ten sam sposób środki te grożą zakłóceniem konkurencji pomiędzy producentami wyrobów tekstylnych.

| (82) | Dlatego też Komisja uważa, że środki związane z wykonaniem porozumienia z FOGASA I, porozumienia z FOGASA II oraz porozumienia z TGSS stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(82)

Dlatego też Komisja uważa, że środki związane z wykonaniem porozumienia z FOGASA I, porozumienia z FOGASA II oraz porozumienia z TGSS stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

6.3.   BADANIE ZGODNOŚCI POMOCY ZE WSPÓLNYM RYNKIEM

| (83) | Zgodność środków uznanych za pomoc państwa ze wspólnym rynkiem w świetle postanowień art. 87 ust. 1 Traktatu powinna zostać oceniona na podstawie wyjątków przewidzianych w ust. 2 i 3 tegoż artykułu. |
| --- | --- |

(83)

Zgodność środków uznanych za pomoc państwa ze wspólnym rynkiem w świetle postanowień art. 87 ust. 1 Traktatu powinna zostać oceniona na podstawie wyjątków przewidzianych w ust. 2 i 3 tegoż artykułu.

| (84) | Wyjątki przewidziane w art. 87 ust. 2 oraz w art. 87 ust. 3 lit. b), d) i e) nie mają w żadnym razie zastosowania, jako że środki nie zostały przeznaczone na wsparcie realizacji ważnego projektu stanowiącego przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani na zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki państwa członkowskiego, ani też na wspieranie kultury czy zachowanie dziedzictwa kulturowego. Podobnie nie mamy do czynienia z inną kategorią pomocy określonej na wniosek Komisji przez Radę na mocy decyzji podjętej kwalifikowaną większością głosów. |
| --- | --- |

(84)

Wyjątki przewidziane w art. 87 ust. 2 oraz w art. 87 ust. 3 lit. b), d) i e) nie mają w żadnym razie zastosowania, jako że środki nie zostały przeznaczone na wsparcie realizacji ważnego projektu stanowiącego przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani na zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki państwa członkowskiego, ani też na wspieranie kultury czy zachowanie dziedzictwa kulturowego. Podobnie nie mamy do czynienia z inną kategorią pomocy określonej na wniosek Komisji przez Radę na mocy decyzji podjętej kwalifikowaną większością głosów.

| (85) | W konsekwencji należy sprawdzić, czy zachodzą wyjątki związane z rozwojem określonych regionów lub sektorów przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) i c). |
| --- | --- |

(85)

W konsekwencji należy sprawdzić, czy zachodzą wyjątki związane z rozwojem określonych regionów lub sektorów przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) i c).

| (86) | Ponieważ chodzi o środki pomocy przeznaczone na wsparcie rozwoju określonych sektorów oraz mając na uwadze charakter omawianych środków, jedyne właściwe kryteria to te dotyczące środków pomocy przeznaczonych na ratowanie lub restrukturyzację zagrożonych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(86)

Ponieważ chodzi o środki pomocy przeznaczone na wsparcie rozwoju określonych sektorów oraz mając na uwadze charakter omawianych środków, jedyne właściwe kryteria to te dotyczące środków pomocy przeznaczonych na ratowanie lub restrukturyzację zagrożonych przedsiębiorstw.

| (87) | Rozważając kwestię pomocy przeznaczonej na wsparcie rozwoju określonych regionów, Komisja zauważa, że region, w którym zlokalizowana jest spółka SNIACE, może od września 1995 r. występować o pomoc regionalną na podstawie art. 87 ust. 3 lit. a), zaś przedtem mógł występować pomoc o charakterze regionalnym na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c). |
| --- | --- |

(87)

Rozważając kwestię pomocy przeznaczonej na wsparcie rozwoju określonych regionów, Komisja zauważa, że region, w którym zlokalizowana jest spółka SNIACE, może od września 1995 r. występować o pomoc regionalną na podstawie art. 87 ust. 3 lit. a), zaś przedtem mógł występować pomoc o charakterze regionalnym na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c).

| (88) | Dlatego też Komisja musi dokonać analizy środków w świetle wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw oraz wytycznych dotyczących pomocy regionalnej. Na mocy komunikatu Komisji w sprawie określenia norm mających zastosowanie do oceny bezprawnych środków pomocy państwa (19) środki należy poddać ocenie na podstawie wytycznych obowiązujących w momencie udzielania pomocy. |
| --- | --- |

(88)

Dlatego też Komisja musi dokonać analizy środków w świetle wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw oraz wytycznych dotyczących pomocy regionalnej. Na mocy komunikatu Komisji w sprawie określenia norm mających zastosowanie do oceny bezprawnych środków pomocy państwa (19) środki należy poddać ocenie na podstawie wytycznych obowiązujących w momencie udzielania pomocy.

| (89) | Jeśli chodzi o normy dotyczące pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w kryzysie, bez wątpienia od czasu publikacji ósmego sprawozdania dotyczącego polityki konkurencji w 1979 r., a także we wszystkich kolejnych wytycznych po nim następujących, Komisja wymaga sporządzenia planu restrukturyzacji pozwalającego na przywrócenie rentowności zagrożonym przedsiębiorstwom (20). |
| --- | --- |

(89)

Jeśli chodzi o normy dotyczące pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w kryzysie, bez wątpienia od czasu publikacji ósmego sprawozdania dotyczącego polityki konkurencji w 1979 r., a także we wszystkich kolejnych wytycznych po nim następujących, Komisja wymaga sporządzenia planu restrukturyzacji pozwalającego na przywrócenie rentowności zagrożonym przedsiębiorstwom (20).

| (90) | W przedmiotowej sprawie władze hiszpańskie nigdy nie argumentowały, że środki były pomocą przeznaczoną na ratowanie i restrukturyzację. Nigdy też nie starały się wykazać, że chodzi o jakikolwiek plan restrukturyzacji w rozumieniu przepisów mających zastosowanie w dniu przyznania zakwestionowanej pomocy. Plan tego rodzaju winien zawierać między innymi opis wewnętrznych środków ukierunkowanych na restrukturyzację oraz opis środków wyrównawczych, zgodnie z wymogiem zawartym w ósmym sprawozdaniu Komisji dotyczącym polityki konkurencji z 1979 r. (pkt 227 i 228) oraz wytycznych przyjmowanych od roku 1994 (21). Brak planu restrukturyzacji potwierdza, że jedynym celem udzielenia pomocy było utrzymanie funkcjonowania firmy bez wymagania jakiegokolwiek działania z jej strony, mającego na celu restrukturyzację spółki. |
| --- | --- |

(90)

W przedmiotowej sprawie władze hiszpańskie nigdy nie argumentowały, że środki były pomocą przeznaczoną na ratowanie i restrukturyzację. Nigdy też nie starały się wykazać, że chodzi o jakikolwiek plan restrukturyzacji w rozumieniu przepisów mających zastosowanie w dniu przyznania zakwestionowanej pomocy. Plan tego rodzaju winien zawierać między innymi opis wewnętrznych środków ukierunkowanych na restrukturyzację oraz opis środków wyrównawczych, zgodnie z wymogiem zawartym w ósmym sprawozdaniu Komisji dotyczącym polityki konkurencji z 1979 r. (pkt 227 i 228) oraz wytycznych przyjmowanych od roku 1994 (21). Brak planu restrukturyzacji potwierdza, że jedynym celem udzielenia pomocy było utrzymanie funkcjonowania firmy bez wymagania jakiegokolwiek działania z jej strony, mającego na celu restrukturyzację spółki.

| (91) | Jeśli chodzi o plan przywrócenia rentowności, który wnioskodawca przedstawił Komisji przed wszczęciem postępowania, władze hiszpańskie ograniczyły się do wskazania, konkretnie w piśmie z dnia 30 czerwca 1997 r. będącym odpowiedzią na pismo Komisji z dnia 16 maja 1997 r., że wniosek eksperta, według którego „rentowność SNIACE może zostać zagwarantowana wyłącznie poprzez przyznanie subwencji, które pozwolą spółce na zrealizowanie projektów inwestycyjnych i renegocjację zadłużenia”, stanowił wyłącznie jego osobisty pogląd wyrażony w opracowaniu własnym, co nie oznacza, że odzwierciedlał on przekonanie władz hiszpańskich (22). |
| --- | --- |

(91)

Jeśli chodzi o plan przywrócenia rentowności, który wnioskodawca przedstawił Komisji przed wszczęciem postępowania, władze hiszpańskie ograniczyły się do wskazania, konkretnie w piśmie z dnia 30 czerwca 1997 r. będącym odpowiedzią na pismo Komisji z dnia 16 maja 1997 r., że wniosek eksperta, według którego „rentowność SNIACE może zostać zagwarantowana wyłącznie poprzez przyznanie subwencji, które pozwolą spółce na zrealizowanie projektów inwestycyjnych i renegocjację zadłużenia”, stanowił wyłącznie jego osobisty pogląd wyrażony w opracowaniu własnym, co nie oznacza, że odzwierciedlał on przekonanie władz hiszpańskich (22).

| (92) | W związku z powyższym, ponieważ nie istnieje plan restrukturyzacji, środki przyjęte w ramach porozumienia z FOGASA II i porozumienia z TGSS, jak również wykonanie porozumienia z FOGASA I nie znajdują uzasadnienia na podstawie ósmego sprawozdania Komisji Europejskiej dotyczącego polityki konkurencji z 1979 r. lub na podstawie wytycznych wspólnotowych w sprawie środków pomocy służących ratowaniu i restrukturyzacji z 1994, 1999 i 2004 r. |
| --- | --- |

(92)

W związku z powyższym, ponieważ nie istnieje plan restrukturyzacji, środki przyjęte w ramach porozumienia z FOGASA II i porozumienia z TGSS, jak również wykonanie porozumienia z FOGASA I nie znajdują uzasadnienia na podstawie ósmego sprawozdania Komisji Europejskiej dotyczącego polityki konkurencji z 1979 r. lub na podstawie wytycznych wspólnotowych w sprawie środków pomocy służących ratowaniu i restrukturyzacji z 1994, 1999 i 2004 r.

| (93) | Jeśli chodzi o wyjątki przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) i c), dotyczące pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi lub ułatwianie rozwoju określonych regionów, Komisja wskazuje, że region, w którym ma swoją siedzibę spółka SNIACE, może ubiegać się od września 1995 r. o pomoc regionalną na mocy art. 87 ust. 3 lit. a), zaś przed tą datą mógł ubiegać się o pomoc regionalną na mocy art. 87 ust. 3 lit. c). |
| --- | --- |

(93)

Jeśli chodzi o wyjątki przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) i c), dotyczące pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi lub ułatwianie rozwoju określonych regionów, Komisja wskazuje, że region, w którym ma swoją siedzibę spółka SNIACE, może ubiegać się od września 1995 r. o pomoc regionalną na mocy art. 87 ust. 3 lit. a), zaś przed tą datą mógł ubiegać się o pomoc regionalną na mocy art. 87 ust. 3 lit. c).

| (94) | Jednakże pomoc udzielona SNIACE nie ma właściwości pomocy pozwalającej zakwalifikować ją jako pomoc służącą ułatwieniu rozwoju określonych regionów gospodarczych w rozumieniu cytowanego artykułu, jako że została udzielona w formie pomocy operacyjnej, to znaczy bez poddania jej jakimkolwiek warunkom dotyczącym inwestycji lub tworzenia miejsc pracy. |
| --- | --- |

(94)

Jednakże pomoc udzielona SNIACE nie ma właściwości pomocy pozwalającej zakwalifikować ją jako pomoc służącą ułatwieniu rozwoju określonych regionów gospodarczych w rozumieniu cytowanego artykułu, jako że została udzielona w formie pomocy operacyjnej, to znaczy bez poddania jej jakimkolwiek warunkom dotyczącym inwestycji lub tworzenia miejsc pracy.

| (95) | Od roku 1979 (23) Komisja zezwala na udzielanie wyłącznie pomocy, która uwarunkowana jest dokonaniem wstępnej inwestycji lub tworzeniem miejsc pracy w regionach mogących ubiegać się pomoc regionalną, w przypadku gdy państwo członkowskie zdoła udowodnić istnienie niekorzystnych czynników i wykaże, na ile są istotne, co w przedmiotowym przypadku nie miało miejsca. |
| --- | --- |

(95)

Od roku 1979 (23) Komisja zezwala na udzielanie wyłącznie pomocy, która uwarunkowana jest dokonaniem wstępnej inwestycji lub tworzeniem miejsc pracy w regionach mogących ubiegać się pomoc regionalną, w przypadku gdy państwo członkowskie zdoła udowodnić istnienie niekorzystnych czynników i wykaże, na ile są istotne, co w przedmiotowym przypadku nie miało miejsca.

| (96) | Dlatego też środki zastosowane w ramach porozumienia z FOGASA II i porozumienia z TGSS, jak również wykonanie porozumienia z FOGASA I nie mogą zostać uzasadnione na podstawie komunikatu Komisji z 1979 r. ani wytycznych dotyczących pomocy regionalnej z 1998 r. |
| --- | --- |

(96)

Dlatego też środki zastosowane w ramach porozumienia z FOGASA II i porozumienia z TGSS, jak również wykonanie porozumienia z FOGASA I nie mogą zostać uzasadnione na podstawie komunikatu Komisji z 1979 r. ani wytycznych dotyczących pomocy regionalnej z 1998 r.

| (97) | Jeśli chodzi o przepisy dotyczące sektora włókien syntetycznych mające zastosowanie w chwili zawierania porozumień (24), Komisja uważa, że jedyna pomoc, o jaką można było się ubiegać, to pomoc o charakterze inwestycyjnym. Jednakże zakwestionowane środki nie wykazują żadnej właściwości pomocy inwestycyjnej. Środki przyjęte w ramach porozumienia z FOGASA II oraz porozumienia z TGSS, jak również wykonanie porozumienia z FOGASA I nie znajdują uzasadnienia na podstawie wytycznych z lat 1992 lub 1996. |
| --- | --- |

(97)

Jeśli chodzi o przepisy dotyczące sektora włókien syntetycznych mające zastosowanie w chwili zawierania porozumień (24), Komisja uważa, że jedyna pomoc, o jaką można było się ubiegać, to pomoc o charakterze inwestycyjnym. Jednakże zakwestionowane środki nie wykazują żadnej właściwości pomocy inwestycyjnej. Środki przyjęte w ramach porozumienia z FOGASA II oraz porozumienia z TGSS, jak również wykonanie porozumienia z FOGASA I nie znajdują uzasadnienia na podstawie wytycznych z lat 1992 lub 1996.

| (98) | Komisja jest zdania, że postanowienia dotyczące stosowania porozumienia z FOGASA I, zmienionego dnia 18 marca 1999 r., jak również zawarcie porozumienia z FOGASA II oraz porozumienia z TGSS nie mogą zostać uznane za zgodne z Traktatem. |
| --- | --- |

(98)

Komisja jest zdania, że postanowienia dotyczące stosowania porozumienia z FOGASA I, zmienionego dnia 18 marca 1999 r., jak również zawarcie porozumienia z FOGASA II oraz porozumienia z TGSS nie mogą zostać uznane za zgodne z Traktatem.

7.   PROCEDURA ODZYSKANIA ŚRODKÓW POMOCY NIEZGODNYCH Z PRAWEM

| (99) | Ponieważ Komisja jest zdania, że wykonanie porozumienia z FOGASA I, zmienionego dnia 18 marca 1999 r., jak również porozumienia z FOGASA II i porozumienia z TGSS są niezgodne z Traktatem, beneficjent winien zwrócić otrzymane kwoty. |
| --- | --- |

(99)

Ponieważ Komisja jest zdania, że wykonanie porozumienia z FOGASA I, zmienionego dnia 18 marca 1999 r., jak również porozumienia z FOGASA II i porozumienia z TGSS są niezgodne z Traktatem, beneficjent winien zwrócić otrzymane kwoty.

| (100) | Tryby odzyskiwania środków pomocy niezgodnej z prawem, uznanych za niezgodne z Traktatem, zostały zdefiniowane w komunikacie Komisji „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” (zwanym dalej „komunikatem z 2007 r.”) (25). Orzecznictwo Trybunału w pierwszym rzędzie, jak również pkt 37 komunikatu z 2007 r. precyzują, że Komisja nie musi określać dokładnej kwoty podlegającej zwrotowi. Jednakże decyzja powinna zawierać wskazówki, które pozwolą Hiszpanii na określenie takiej kwoty. |
| --- | --- |

(100)

Tryby odzyskiwania środków pomocy niezgodnej z prawem, uznanych za niezgodne z Traktatem, zostały zdefiniowane w komunikacie Komisji „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” (zwanym dalej „komunikatem z 2007 r.”) (25). Orzecznictwo Trybunału w pierwszym rzędzie, jak również pkt 37 komunikatu z 2007 r. precyzują, że Komisja nie musi określać dokładnej kwoty podlegającej zwrotowi. Jednakże decyzja powinna zawierać wskazówki, które pozwolą Hiszpanii na określenie takiej kwoty.

| (101) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 (26) ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (27) stanowi, że od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi na podstawie nakazu odzyskania środków naliczane będą odsetki według odpowiedniej stopy ustalonej przez Komisję. Odsetki będą naliczane od daty, w której pomoc niezgodna z prawem została udostępniona beneficjentowi, do daty odzyskania pomocy. Naliczane będą odsetki składane do dnia odzyskania pomocy. |
| --- | --- |

(101)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 (26) ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (27) stanowi, że od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi na podstawie nakazu odzyskania środków naliczane będą odsetki według odpowiedniej stopy ustalonej przez Komisję. Odsetki będą naliczane od daty, w której pomoc niezgodna z prawem została udostępniona beneficjentowi, do daty odzyskania pomocy. Naliczane będą odsetki składane do dnia odzyskania pomocy.

| (102) | Równocześnie należy zaznaczyć, że w sprawie metody naliczania odsetek Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-295/07, Komisja przeciwko Département du Loiret y Scout, SA
   (28) stwierdził, że metoda aktualizacji kwoty nielegalnej pomocy stanowi kwestię materialną, a nie procesową (29). Decyzja z 2000 r. oraz decyzja dotycząca powtórnego wszczęcia postępowania zostały podjęte na długo przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 794/2004. |
| --- | --- |

(102)

Równocześnie należy zaznaczyć, że w sprawie metody naliczania odsetek Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-295/07, Komisja przeciwko Département du Loiret y Scout, SA
   (28) stwierdził, że metoda aktualizacji kwoty nielegalnej pomocy stanowi kwestię materialną, a nie procesową (29). Decyzja z 2000 r. oraz decyzja dotycząca powtórnego wszczęcia postępowania zostały podjęte na długo przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

| (103) | Dlatego też Komisja uważa, że metoda obliczenia kwoty nielegalnej pomocy do odzyskania powinna być taka sama, jak stosowana w czasie podjęcia unieważnionej decyzji i że w związku z powyższym państwo członkowskie będzie wykorzystywać metodę określaną jako „odsetki zwykłe”, aby obliczyć kwotę należną do zwrotu. |
| --- | --- |

(103)

Dlatego też Komisja uważa, że metoda obliczenia kwoty nielegalnej pomocy do odzyskania powinna być taka sama, jak stosowana w czasie podjęcia unieważnionej decyzji i że w związku z powyższym państwo członkowskie będzie wykorzystywać metodę określaną jako „odsetki zwykłe”, aby obliczyć kwotę należną do zwrotu.

| (104) | Na potrzeby niniejszej sprawy Komisja rozróżnia z jednej strony częściowe wykonanie porozumienia z FOGASA I, a z drugiej niezgodne środki w porozumieniu z FOGASA II oraz w porozumieniu z TGSS. |
| --- | --- |

(104)

Na potrzeby niniejszej sprawy Komisja rozróżnia z jednej strony częściowe wykonanie porozumienia z FOGASA I, a z drugiej niezgodne środki w porozumieniu z FOGASA II oraz w porozumieniu z TGSS.

| (105) | Jak już wskazano w motywie 77, Komisja uważa, że porozumienie zawarte pomiędzy FOGASA a SNIACE dnia 5 listopada 1993 r. spełnia kryteria wierzyciela prywatnego i w związku z powyższym nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(105)

Jak już wskazano w motywie 77, Komisja uważa, że porozumienie zawarte pomiędzy FOGASA a SNIACE dnia 5 listopada 1993 r. spełnia kryteria wierzyciela prywatnego i w związku z powyższym nie stanowi pomocy państwa.

| (106) | Jednakże ze względu na fakt, że wspomniane porozumienie było przestrzegane jedynie w części, Komisja stwierdza, że porozumienie z FOGASA I zrewidowane dnia 18 marca 1999 r. stanowi niezgodną ze wspólnym rynkiem i prawem pomoc, która podlega odzyskaniu. Niezgodność ze wspólnym rynkiem dotyczy z jednej strony sum niezapłaconych zgodnie z porozumieniem do dnia 18 marca 1999 r., a z drugiej – pozostałej części pomocy od wskazanej daty. |
| --- | --- |

(106)

Jednakże ze względu na fakt, że wspomniane porozumienie było przestrzegane jedynie w części, Komisja stwierdza, że porozumienie z FOGASA I zrewidowane dnia 18 marca 1999 r. stanowi niezgodną ze wspólnym rynkiem i prawem pomoc, która podlega odzyskaniu. Niezgodność ze wspólnym rynkiem dotyczy z jednej strony sum niezapłaconych zgodnie z porozumieniem do dnia 18 marca 1999 r., a z drugiej – pozostałej części pomocy od wskazanej daty.

| (107) | Kwota pomocy, jaką należy odzyskać, powinna zawierać należne odsetki naliczone zgodnie z metodą odsetek zwykłych (zob. motyw 101). Kwoty zwrócone w wykonaniu porozumienia z FOGASA I przed jego zrewidowaniem, nawet z uwzględnieniem faktu, że odsetki były niższe od oprocentowania referencyjnego Komisji, nie stanowią pomocy państwa i w związku z tym nie istnieje konieczność ich odzyskiwania. Dokonane płatności inne niż kwoty wpłacone w wykonaniu porozumień mogą zostać potrącone od kwot, jakie należy odzyskać jako pomoc niezgodną ze wspólnym rynkiem i prawem. |
| --- | --- |

(107)

Kwota pomocy, jaką należy odzyskać, powinna zawierać należne odsetki naliczone zgodnie z metodą odsetek zwykłych (zob. motyw 101). Kwoty zwrócone w wykonaniu porozumienia z FOGASA I przed jego zrewidowaniem, nawet z uwzględnieniem faktu, że odsetki były niższe od oprocentowania referencyjnego Komisji, nie stanowią pomocy państwa i w związku z tym nie istnieje konieczność ich odzyskiwania. Dokonane płatności inne niż kwoty wpłacone w wykonaniu porozumień mogą zostać potrącone od kwot, jakie należy odzyskać jako pomoc niezgodną ze wspólnym rynkiem i prawem.

| (108) | Jak wskazano wyżej, Komisja jest zdania, że Hiszpania udzieliła pomocy niezgodnej z prawem w formie porozumienia o zwrocie zawartego z FOGASA dnia 30 października 1995 r. oraz porozumienia o restrukturyzacji zadłużenia zawartego z TGSS dnia 8 marca 1996 r., sprzecznych z art. 88 ust. 3 Traktatu, które to środki pomocy są niezgodne ze wspólnym rynkiem oraz funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(108)

Jak wskazano wyżej, Komisja jest zdania, że Hiszpania udzieliła pomocy niezgodnej z prawem w formie porozumienia o zwrocie zawartego z FOGASA dnia 30 października 1995 r. oraz porozumienia o restrukturyzacji zadłużenia zawartego z TGSS dnia 8 marca 1996 r., sprzecznych z art. 88 ust. 3 Traktatu, które to środki pomocy są niezgodne ze wspólnym rynkiem oraz funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| (109) | Mając na względzie niezgodność pomocy z prawem i wspólnym rynkiem, udzielone w jej ramach kwoty winny zostać niezwłocznie zwrócone, a ich skutki gospodarcze winny zostać zniwelowane. Kwoty, jakie należy uzyskać, stanowią równowartość całości zadłużenia będącego przedmiotem drugiego porozumienia z FOGASA oraz umowy z TGSS. Do kwot tych należy dodać odsetki zwykłe naliczone zgodnie ze stopą referencyjną Komisji. Dokonane płatności mogą zostać potrącone od sum podlegających odzyskaniu. |
| --- | --- |

(109)

Mając na względzie niezgodność pomocy z prawem i wspólnym rynkiem, udzielone w jej ramach kwoty winny zostać niezwłocznie zwrócone, a ich skutki gospodarcze winny zostać zniwelowane. Kwoty, jakie należy uzyskać, stanowią równowartość całości zadłużenia będącego przedmiotem drugiego porozumienia z FOGASA oraz umowy z TGSS. Do kwot tych należy dodać odsetki zwykłe naliczone zgodnie ze stopą referencyjną Komisji. Dokonane płatności mogą zostać potrącone od sum podlegających odzyskaniu.

8.   WNIOSEK

| (110) | W świetle powyższych ustaleń należy zmienić decyzję 1999/395/WE. |
| --- | --- |

(110)

W świetle powyższych ustaleń należy zmienić decyzję 1999/395/WE.

| (111) | Pierwsze porozumienie o zwrocie zadłużenia zawarte przez FOGASA i SNIACE nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(111)

Pierwsze porozumienie o zwrocie zadłużenia zawarte przez FOGASA i SNIACE nie stanowi pomocy państwa.

| (112) | Natomiast nowa ocena wykonania porozumienia o zwrocie zadłużenia zawartego z FOGASA dnia 3 listopada 1993 r., porozumienia o zwrocie zadłużenia zawartego również z FOGASA dnia 30 października 1995 r. oraz porozumień o restrukturyzacji zadłużenia zawartych z TGSS prowadzi do wniosku, że Hiszpania udzieliła pomocy niezgodnej z prawem, sprzecznej z postanowieniami art. 88 ust. 3 Traktatu, a ponadto, że pomoc ta jest niezgodna ze wspólnym rynkiem oraz funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(112)

Natomiast nowa ocena wykonania porozumienia o zwrocie zadłużenia zawartego z FOGASA dnia 3 listopada 1993 r., porozumienia o zwrocie zadłużenia zawartego również z FOGASA dnia 30 października 1995 r. oraz porozumień o restrukturyzacji zadłużenia zawartych z TGSS prowadzi do wniosku, że Hiszpania udzieliła pomocy niezgodnej z prawem, sprzecznej z postanowieniami art. 88 ust. 3 Traktatu, a ponadto, że pomoc ta jest niezgodna ze wspólnym rynkiem oraz funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| (113) | Ze względu na fakt, że przyznana pomoc jest niezgodna z prawem i wspólnym rynkiem, należy uzyskać jej zwrot, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 659/1999, i zniwelować jej skutki gospodarcze, |
| --- | --- |

(113)

Ze względu na fakt, że przyznana pomoc jest niezgodna z prawem i wspólnym rynkiem, należy uzyskać jej zwrot, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 659/1999, i zniwelować jej skutki gospodarcze,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

W decyzji 1999/395/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Porozumienie zawarte dnia 5 listopada 1993 r. pomiędzy przedsiębiorstwem Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española S.A. (SNIACE) oraz Fondo de Garantía Salaria (FOGASA) nie stanowiło w dniu jego zawarcia pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Porozumienie zawarte dnia 5 listopada 1993 r. pomiędzy przedsiębiorstwem Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española S.A. (SNIACE) oraz Fondo de Garantía Salaria (FOGASA) nie stanowiło w dniu jego zawarcia pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.”;

| b) | po akapicie pierwszym wprowadza się akapit w brzemieniu:
  „Niżej wymienione środki pomocy państwa udzielonej przez Hiszpanię na rzecz SNIACE są niezgodne ze wspólnym rynkiem:






  a) | porozumienie zawarte dnia 8 marca 1996 r. (zmienione porozumieniem z dnia 7 maja 1996 r., a następnie porozumieniem z dnia 30 września 1997 r.) pomiędzy SNIACE a Tesorería General de la Seguridad Social dotyczące restrukturyzacji zadłużenia; |
| --- | --- | --- |

b)

po akapicie pierwszym wprowadza się akapit w brzemieniu:

„Niżej wymienione środki pomocy państwa udzielonej przez Hiszpanię na rzecz SNIACE są niezgodne ze wspólnym rynkiem:

a)

porozumienie zawarte dnia 8 marca 1996 r. (zmienione porozumieniem z dnia 7 maja 1996 r., a następnie porozumieniem z dnia 30 września 1997 r.) pomiędzy SNIACE a Tesorería General de la Seguridad Social dotyczące restrukturyzacji zadłużenia;

| b) | wykonanie porozumienia zawartego dnia 5 listopada 1993 r. pomiędzy SNIACE a FOGASA; |
| --- | --- |

b)

wykonanie porozumienia zawartego dnia 5 listopada 1993 r. pomiędzy SNIACE a FOGASA;

| c) | porozumienie zawarte dnia 31 października 1995 r. pomiędzy SNIACE a FOGASA.”; |
| --- | --- |

c)

porozumienie zawarte dnia 31 października 1995 r. pomiędzy SNIACE a FOGASA.”;

| 2) | artykuły 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 2
  1.   Hiszpania odzyskuje od beneficjenta pomoc, o której mowa w art. 1 akapit drugi.
  2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres, począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.
  3.   Odzyskanie środków pomocy, o których mowa w art. 1 akapit drugi, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.
  4.   Hiszpania zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.
  Artykuł 3
  1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Hiszpania przekazuje Komisji następujące informacje:






  a) | łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjenta; |
| --- | --- | --- |

2)

artykuły 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 2

1.   Hiszpania odzyskuje od beneficjenta pomoc, o której mowa w art. 1 akapit drugi.

2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres, począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.

3.   Odzyskanie środków pomocy, o których mowa w art. 1 akapit drugi, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

4.   Hiszpania zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 3

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Hiszpania przekazuje Komisji następujące informacje:

a)

łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjenta;

| b) | szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1 akapit drugi, Hiszpania na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Hiszpania bezzwłocznie przedstawia informacje o środkach już podjętych oraz środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Hiszpania dostarcza również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjenta.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2009 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 275 z 16.11.2007, s. 18.

1

(2)  Dz.U. L 149 z 16.6.1999, s. 40.

2

(3)  Rec. 1999, s. I-2459.

3

(4)  Punkt 48 wyroku w sprawie „Tubacex”.

4

(5)  Dz.U. C 110 z 15.4.2000, s. 33.

5

(6)  Dz.U. L 11 z 16.1.2001, s. 46.

6

(7)  Motyw 30.

7

(8)  Rec. 2004, s. II-3597.

8

(9)  Sprawa C-525/04, Zb.Orz. 2007, s. I-9947

9

(10)  BOE nr 92 z 17.4.1985, s. 10203.

10

(11)  BOE nr 154 z 20.6.1994, s. 20658.

11

(12)  Pismo FOGASA z datą 22 sierpnia 2008 r. przesłane przez władze hiszpańskie, s. 2.

12

(13)  Punkt 32.

13

(14)  Pismo władz hiszpańskich z dnia 4 lipca 2005 r., załącznik I.

14

(15)  Pismo Hiszpanii z dnia 21 marca 2000 r.: „Odsetki zastosowane w rezultacie rozłożenia na raty chronią wierzyciela przed stratą, jaką spowoduje utrata wartości pieniądza w czasie”.

15

(16)  Odpowiedź władz hiszpańskich z dnia 4 lipca 2005 r.: „Ani FOGASA, ani [TGSS] nie posiadają wystarczających danych, aby dokonać oceny wartości majątku firmy w tamtym czasie”.

16

(17)  Odpowiedź władz hiszpańskich z dnia 29 września 2005 r.

17

(18)  Władze hiszpańskie powiadomiły Komisję (pismo z dnia 28 lutego 2005 r. w odpowiedzi na pismo Komisji z dnia 3 grudnia 2004 r.), że miało miejsce wiele spotkań pomiędzy SNIACE a TGSS.

18

(19)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

19

(20)  Punkt 227 ósmego sprawozdania Komisji Europejskiej dotyczącego polityki konkurencji z 1979 r. Punkt 3.2.2 ppkt (i) wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 368 z 31.12.1994, s. 12). Punkt 31 wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 288 z 9.10.1999, s. 2). Punkt 34 wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2).

20

(21)  Zob. pkt 3.2.2 ppkt (i) wytycznych z 1994 r.: „[...] pomoc musi być powiązana z wykonalnym programem restrukturyzacji lub odzyskania [...]”.

21

(22)  Pismo władz hiszpańskich przesłane faksem dnia 30 czerwca 1997 r., s. 2.

22

(23)  Punkt 4 akapit drugi komunikatu Komisji o trybach udzielania pomocy regionalnej (Dz. U. C 31 z 3.2.1979, s. 9). Punkt 4.15 wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej (Dz.U. C 74 z 10.3.1998, s. 9).

23

(24)  Dz.U. C 346 z 30.12.1992, s. 2 i Dz.U C 94 z 30.3.1996, s. 11.

24

(25)  Dz.U. C 272 z 15.11.2007, s. 4.

25

(26)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

26

(27)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

27

(28)  (Oczekuje na publikację).

28

(29)  Punkt 83.

29

---

| 14.8.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 210/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 210/16

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 kwietnia 2009 r.

w sprawie środków pomocy C 7/07 (ex NN 82/06 i NN 83/06) wdrożonych przez Zjednoczone Królestwo na rzecz Royal Mail

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2486)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/613/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Dnia 3 grudnia 2002 r. Deutsche Post AG (zwana dalej „DP”) złożyła skargę przeciwko domniemanemu subsydiowaniu skrośnemu przyznanemu na działalność związaną z doręczaniem paczek Royal Mail Group plc („Royal Mail” lub „RM”). |
| --- | --- |

(1)

Dnia 3 grudnia 2002 r. Deutsche Post AG (zwana dalej „DP”) złożyła skargę przeciwko domniemanemu subsydiowaniu skrośnemu przyznanemu na działalność związaną z doręczaniem paczek Royal Mail Group plc („Royal Mail” lub „RM”).

| (2) | W odpowiedzi na wnioski Komisji o udzielenie informacji władze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”), w pismach z dnia 25 lutego 2003 r. oraz z dnia 13 lutego 2004 r., a także w poczcie elektronicznej z dnia 17 grudnia 2003 r., dostarczyły informacje mające znaczenie dla kwestii poruszonych w skardze. Informacje te obejmowały również inne środki pomocy zastosowane przez rząd na rzecz RM. |
| --- | --- |

(2)

W odpowiedzi na wnioski Komisji o udzielenie informacji władze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”), w pismach z dnia 25 lutego 2003 r. oraz z dnia 13 lutego 2004 r., a także w poczcie elektronicznej z dnia 17 grudnia 2003 r., dostarczyły informacje mające znaczenie dla kwestii poruszonych w skardze. Informacje te obejmowały również inne środki pomocy zastosowane przez rząd na rzecz RM.

| (3) | Dnia 27 maja 2003 r. Komisja zatwierdziła szereg środków pomocy na rzecz spółki Post Office Limited („POL”), która jest spółką zależną RM (sprawa N 784/02) (2). W ramach tych środków POL przyznano rekompensatę finansowaną z rezerwy („rezerwa pocztowa”) ustanowionej z nadwyżki środków pieniężnych wygenerowanej przez RM. Dnia 22 lutego 2006 r. Komisja nie wniosła zastrzeżeń względem kontynuacji jednego z tych środków (wsparcie sieci na obszarach wiejskich) przez kolejny okres (sprawa N 166/05) (3). |
| --- | --- |

(3)

Dnia 27 maja 2003 r. Komisja zatwierdziła szereg środków pomocy na rzecz spółki Post Office Limited („POL”), która jest spółką zależną RM (sprawa N 784/02) (2). W ramach tych środków POL przyznano rekompensatę finansowaną z rezerwy („rezerwa pocztowa”) ustanowionej z nadwyżki środków pieniężnych wygenerowanej przez RM. Dnia 22 lutego 2006 r. Komisja nie wniosła zastrzeżeń względem kontynuacji jednego z tych środków (wsparcie sieci na obszarach wiejskich) przez kolejny okres (sprawa N 166/05) (3).

| (4) | Dnia 8 października 2003 r. DP złożyła skargę o unieważnienie (T-343/03) przeciwko decyzji Komisji w sprawie N 784/02, argumentując, że w decyzji tej Komisja w sposób domyślny odrzuciła jej skargę CP 206/02. Dnia 16 listopada 2005 r. Sąd Pierwszej Instancji oddalił skargę DP, stwierdzając, że decyzja w sprawie N 784/02 nie oznacza odrzucenia skargi oraz że Komisja kontynuuje postępowanie wyjaśniające (na co wskazuje korespondencja przedstawiona przed sądem). |
| --- | --- |

(4)

Dnia 8 października 2003 r. DP złożyła skargę o unieważnienie (T-343/03) przeciwko decyzji Komisji w sprawie N 784/02, argumentując, że w decyzji tej Komisja w sposób domyślny odrzuciła jej skargę CP 206/02. Dnia 16 listopada 2005 r. Sąd Pierwszej Instancji oddalił skargę DP, stwierdzając, że decyzja w sprawie N 784/02 nie oznacza odrzucenia skargi oraz że Komisja kontynuuje postępowanie wyjaśniające (na co wskazuje korespondencja przedstawiona przed sądem).

| (5) | Dnia 10 sierpnia 2006 r. DP przesłała pismo, w którym zwróciła się do Komisji o zajęcie stanowiska w sprawie skargi DP z 2002 r. w terminie dwóch miesięcy na podstawie art. 232 Traktatu. To samo pismo zawierało informacje dotyczące szeregu domniemanych, nowych środków pomocy państwa. Środki te są odrębne wobec środków, które są przedmiotem skargi z 2002 r., a zatem dotycząca ich skarga była rozpatrywana jako oddzielna skarga, której przypisano numer referencyjny CP 221/06, a następnie NN 83/06. Domniemane środki były następujące:






  a) | przekazanie 850 mln GBP na specjalnych rachunek przeznaczony na finansowanie emerytur RM; |
| --- | --- | --- |

(5)

Dnia 10 sierpnia 2006 r. DP przesłała pismo, w którym zwróciła się do Komisji o zajęcie stanowiska w sprawie skargi DP z 2002 r. w terminie dwóch miesięcy na podstawie art. 232 Traktatu. To samo pismo zawierało informacje dotyczące szeregu domniemanych, nowych środków pomocy państwa. Środki te są odrębne wobec środków, które są przedmiotem skargi z 2002 r., a zatem dotycząca ich skarga była rozpatrywana jako oddzielna skarga, której przypisano numer referencyjny CP 221/06, a następnie NN 83/06. Domniemane środki były następujące:

a)

przekazanie 850 mln GBP na specjalnych rachunek przeznaczony na finansowanie emerytur RM;

| b) | decyzja ministerstwa handlu i przemysłu o zwiększeniu kwoty pożyczki udzielonej RM z 844 mln GBP do 900 mln GBP; |
| --- | --- |

b)

decyzja ministerstwa handlu i przemysłu o zwiększeniu kwoty pożyczki udzielonej RM z 844 mln GBP do 900 mln GBP;

| c) | naruszenie przepisów decyzji Komisji w sprawie N 166/05 dotyczącej wsparcia na rzecz sieci obszarów wiejskich POL, ponieważ kwota 150 mln GBP została przekazana do POL bezpośrednio z budżetu państwa, a nie, jak zatwierdzono w decyzji, ze specjalnej, odrębnej rezerwy. |
| --- | --- |

c)

naruszenie przepisów decyzji Komisji w sprawie N 166/05 dotyczącej wsparcia na rzecz sieci obszarów wiejskich POL, ponieważ kwota 150 mln GBP została przekazana do POL bezpośrednio z budżetu państwa, a nie, jak zatwierdzono w decyzji, ze specjalnej, odrębnej rezerwy.

| (6) | W odpowiedzi na wnioski Komisji o udzielenie informacji władze Zjednoczonego Królestwa dostarczyły informacje mające znaczenie dla kwestii poruszonych w dwóch wspomnianych skargach w pismach z dnia 6 października i 31 października 2006 r. Pismem z dnia 5 grudnia 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa uzupełniły je informacjami dotyczącymi środków pomocy na rzecz POL, o których mowa w motywie 3. |
| --- | --- |

(6)

W odpowiedzi na wnioski Komisji o udzielenie informacji władze Zjednoczonego Królestwa dostarczyły informacje mające znaczenie dla kwestii poruszonych w dwóch wspomnianych skargach w pismach z dnia 6 października i 31 października 2006 r. Pismem z dnia 5 grudnia 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa uzupełniły je informacjami dotyczącymi środków pomocy na rzecz POL, o których mowa w motywie 3.

| (7) | Pismem z dnia 27 października 2006 r. Mail Competition Forum (MCF), organ reprezentujący nowe podmioty na rynku pocztowym w Zjednoczonym Królestwie, złożył skargę dotyczącą specjalnego rachunku przeznaczonego do finansowania emerytur RM, którego dotyczyła również druga skarga DP. Skardze MCF nadano numer referencyjny CP 164/06, a następnie NN 82/06. Wersja skargi nieopatrzona klauzulą poufności została przesłana władzom Zjednoczonego Królestwa dnia 20 listopada 2006 r. Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły uwagi na temat skargi w piśmie z dnia 19 grudnia 2006 r. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 27 października 2006 r. Mail Competition Forum (MCF), organ reprezentujący nowe podmioty na rynku pocztowym w Zjednoczonym Królestwie, złożył skargę dotyczącą specjalnego rachunku przeznaczonego do finansowania emerytur RM, którego dotyczyła również druga skarga DP. Skardze MCF nadano numer referencyjny CP 164/06, a następnie NN 82/06. Wersja skargi nieopatrzona klauzulą poufności została przesłana władzom Zjednoczonego Królestwa dnia 20 listopada 2006 r. Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły uwagi na temat skargi w piśmie z dnia 19 grudnia 2006 r.

| (8) | Pismem z dnia 7 grudnia 2006 r. Komisja poinformowała DP, że nie posiada wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania wyjaśniającego w sprawie skargi CP 206/02 oraz że w przypadku braku odpowiedzi ze strony DP w terminie 20 dni roboczych skarga zostanie uznana za wycofaną. We wskazanym terminie nie otrzymano żadnej odpowiedzi. Skarga została zatem uznana za wycofaną. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 7 grudnia 2006 r. Komisja poinformowała DP, że nie posiada wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania wyjaśniającego w sprawie skargi CP 206/02 oraz że w przypadku braku odpowiedzi ze strony DP w terminie 20 dni roboczych skarga zostanie uznana za wycofaną. We wskazanym terminie nie otrzymano żadnej odpowiedzi. Skarga została zatem uznana za wycofaną.

| (9) | Dnia 7 grudnia 2006 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło o proponowanym przedłużeniu innego środka pomocy na rzecz POL (finansowanie spłaty zadłużenia) oznaczonego N 784/02, który w przypadku nieprzedłużenia miał wygasnąć w 2007 r. Komisja zezwoliła na tę pomoc, nadając jej numer referencyjny N 822/06 decyzją z dnia 7 marca 2007 r. (4). |
| --- | --- |

(9)

Dnia 7 grudnia 2006 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło o proponowanym przedłużeniu innego środka pomocy na rzecz POL (finansowanie spłaty zadłużenia) oznaczonego N 784/02, który w przypadku nieprzedłużenia miał wygasnąć w 2007 r. Komisja zezwoliła na tę pomoc, nadając jej numer referencyjny N 822/06 decyzją z dnia 7 marca 2007 r. (4).

| (10) | Dnia 8 lutego 2007 r. Zjednoczone Królestwo przekazało Komisji warunki ogłoszenia o „środku dotyczącym emerytur”, o instrumencie pożyczkowym w wysokości 900 mln GBP i o nowej pożyczce w wysokości 300 mln GBP udzielonej na rzecz Royal Mail. |
| --- | --- |

(10)

Dnia 8 lutego 2007 r. Zjednoczone Królestwo przekazało Komisji warunki ogłoszenia o „środku dotyczącym emerytur”, o instrumencie pożyczkowym w wysokości 900 mln GBP i o nowej pożyczce w wysokości 300 mln GBP udzielonej na rzecz Royal Mail.

| (11) | Dnia 21 lutego 2007 r. Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające w sprawie następujących środków pomocy:






  a) | pożyczka w wysokości 500 mln GBP udzielona w 2001 r. z terminem spłaty po 2021 r. i ze stałym oprocentowaniem, przeznaczona na finansowanie transakcji nabycia przez Royal Mail przedsiębiorstw zagranicznych; |
| --- | --- | --- |

(11)

Dnia 21 lutego 2007 r. Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające w sprawie następujących środków pomocy:

a)

pożyczka w wysokości 500 mln GBP udzielona w 2001 r. z terminem spłaty po 2021 r. i ze stałym oprocentowaniem, przeznaczona na finansowanie transakcji nabycia przez Royal Mail przedsiębiorstw zagranicznych;

| b) | instrumenty pożyczkowe o wartości 1 mld GBP udostępnione Royal Mail ze źródeł państwowych w 2003 r., z czego 900 mln GBP miało zostać przedłużone na okres po roku 2007; |
| --- | --- |

b)

instrumenty pożyczkowe o wartości 1 mld GBP udostępnione Royal Mail ze źródeł państwowych w 2003 r., z czego 900 mln GBP miało zostać przedłużone na okres po roku 2007;

| c) | „środek dotyczący emerytur”: ulokowanie 850 mln GBP na „rachunku powierniczym”, przez co wydłuży się okres, w którym Royal Mail musi pokryć bieżący deficyt w swoim funduszu emerytalnym, a tym samym zmniejszeniu ulegną składki wpłacane przez nią w pierwszych latach tego okresu; |
| --- | --- |

c)

„środek dotyczący emerytur”: ulokowanie 850 mln GBP na „rachunku powierniczym”, przez co wydłuży się okres, w którym Royal Mail musi pokryć bieżący deficyt w swoim funduszu emerytalnym, a tym samym zmniejszeniu ulegną składki wpłacane przez nią w pierwszych latach tego okresu;

| d) | pożyczka w wysokości 300 mln GBP ogłoszona dnia 8 lutego 2007 r. |
| --- | --- |

d)

pożyczka w wysokości 300 mln GBP ogłoszona dnia 8 lutego 2007 r.

| (12) | Decyzja z dnia 21 lutego potwierdziła wycofanie skargi CP 206/02 oraz niewniesienie zastrzeżeń ze strony Komisji w odniesieniu do finansowania zatwierdzonych środków pomocy na rzecz POL z budżetu państwa, a nie z rezerwy pocztowej. |
| --- | --- |

(12)

Decyzja z dnia 21 lutego potwierdziła wycofanie skargi CP 206/02 oraz niewniesienie zastrzeżeń ze strony Komisji w odniesieniu do finansowania zatwierdzonych środków pomocy na rzecz POL z budżetu państwa, a nie z rezerwy pocztowej.

| (13) | Pismem z dnia 22 lutego 2007 r. Komisja powiadomiła Zjednoczone Królestwo o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do środków wymienionych w motywie 11. |
| --- | --- |

(13)

Pismem z dnia 22 lutego 2007 r. Komisja powiadomiła Zjednoczone Królestwo o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do środków wymienionych w motywie 11.

| (14) | Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (5). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat środków pomocy. |
| --- | --- |

(14)

Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (5). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat środków pomocy.

2.   OPIS ŚRODKÓW POMOCY

2.1.   Beneficjent domniemanej pomocy państwa

| (15) | Beneficjentem domniemanej pomocy państwa jest przedsiębiorstwo Royal Mail Group plc, funkcjonujące później pod nazwą Royal Mail Group Ltd („RM”), które (poprzez spółkę dominującą Royal Mail Holdings plc) stanowi w 100 % własność państwa. RM jest głównym operatorem pocztowym w Zjednoczonym Królestwie, który do końca 2005 r. miał monopol prawny na najbardziej podstawowe usługi w zakresie doręczania listów. Operatorem sieci urzędów pocztowych jest POL, spółka zależna RM. |
| --- | --- |

(15)

Beneficjentem domniemanej pomocy państwa jest przedsiębiorstwo Royal Mail Group plc, funkcjonujące później pod nazwą Royal Mail Group Ltd („RM”), które (poprzez spółkę dominującą Royal Mail Holdings plc) stanowi w 100 % własność państwa. RM jest głównym operatorem pocztowym w Zjednoczonym Królestwie, który do końca 2005 r. miał monopol prawny na najbardziej podstawowe usługi w zakresie doręczania listów. Operatorem sieci urzędów pocztowych jest POL, spółka zależna RM.

| (16) | Przed 2001 r. działalność pocztową w Zjednoczonym Królestwie prowadziła Post Office Corporation, instytucja publiczna utworzona na mocy ustawy pocztowej z 1969 r. Dnia 26 marca 2001 r. aktywa i pasywa Post Office Corporation zostały przeniesione do Consignia Holdings (obecnie przemianowanej na Royal Mail Holndings plc) oraz do jej spółki zależnej Consignia plc (obecnie RM) na warunkach określonych w ustawie pocztowej z 2000 r. |
| --- | --- |

(16)

Przed 2001 r. działalność pocztową w Zjednoczonym Królestwie prowadziła Post Office Corporation, instytucja publiczna utworzona na mocy ustawy pocztowej z 1969 r. Dnia 26 marca 2001 r. aktywa i pasywa Post Office Corporation zostały przeniesione do Consignia Holdings (obecnie przemianowanej na Royal Mail Holndings plc) oraz do jej spółki zależnej Consignia plc (obecnie RM) na warunkach określonych w ustawie pocztowej z 2000 r.

| (17) | RM posiada odrębne przedsiębiorstwo „Parcelforce” zajmujące się doręczaniem paczek, które zostało wskazane jako beneficjent w skardze DP z 2002 r. Parcelforce ma własne, oddzielne centrum i infrastrukturę dystrybucji. W 2003 r. część działalności związanej z doręczaniem paczek (w tym świadczenie usługi powszechnej w przypadku paczek wydawanych w urzędach pocztowych) została przeniesiona z Parcelforce do działu zajmującego się doręczaniem listów w ramach RM i obecnie jest prowadzona za pośrednictwem tej infrastruktury. Obecnie Parcelforce doręcza tylko paczki ekspresowe. |
| --- | --- |

(17)

RM posiada odrębne przedsiębiorstwo „Parcelforce” zajmujące się doręczaniem paczek, które zostało wskazane jako beneficjent w skardze DP z 2002 r. Parcelforce ma własne, oddzielne centrum i infrastrukturę dystrybucji. W 2003 r. część działalności związanej z doręczaniem paczek (w tym świadczenie usługi powszechnej w przypadku paczek wydawanych w urzędach pocztowych) została przeniesiona z Parcelforce do działu zajmującego się doręczaniem listów w ramach RM i obecnie jest prowadzona za pośrednictwem tej infrastruktury. Obecnie Parcelforce doręcza tylko paczki ekspresowe.

2.2.   System finansowy beneficjenta i jego relacje z państwem

| (18) | System istniejący przed utworzeniem spółki i przeniesieniami, jakie miały miejsce w 2001 r., nie obejmował żadnego wymogu wobec Post Office Corporation dotyczącego wypłaty dywidend na rzecz władz Zjednoczonego Królestwa, wobec czego wypłaty te nie były realizowane. Post Office Corporation miała jednak obowiązek inwestowania części swoich corocznych zysków w papiery wartościowe emitowane przez państwo lub w depozyty krajowego funduszu pożyczkowego (ang. National Loan Fund). Inwestycje te, klasyfikowane jako aktywa obrotowe i często określane jako „obligacje państwowe”, pozostały w RM po przeniesieniach z 2001 r. i na dzień 31 marca 2002 r. wynosiły 1 800 mln GBP. Kierując się wytycznymi władz Zjednoczonego Królestwa z dnia 30 stycznia 2003 r. na mocy art. 72 ustawy pocztowej z 2000 r., RM umieściła te aktywa w specjalnej rezerwie („rezerwa pocztowa”) do wykorzystania w celu finansowania określonych środków pomocy według wytycznych. |
| --- | --- |

(18)

System istniejący przed utworzeniem spółki i przeniesieniami, jakie miały miejsce w 2001 r., nie obejmował żadnego wymogu wobec Post Office Corporation dotyczącego wypłaty dywidend na rzecz władz Zjednoczonego Królestwa, wobec czego wypłaty te nie były realizowane. Post Office Corporation miała jednak obowiązek inwestowania części swoich corocznych zysków w papiery wartościowe emitowane przez państwo lub w depozyty krajowego funduszu pożyczkowego (ang. National Loan Fund). Inwestycje te, klasyfikowane jako aktywa obrotowe i często określane jako „obligacje państwowe”, pozostały w RM po przeniesieniach z 2001 r. i na dzień 31 marca 2002 r. wynosiły 1 800 mln GBP. Kierując się wytycznymi władz Zjednoczonego Królestwa z dnia 30 stycznia 2003 r. na mocy art. 72 ustawy pocztowej z 2000 r., RM umieściła te aktywa w specjalnej rezerwie („rezerwa pocztowa”) do wykorzystania w celu finansowania określonych środków pomocy według wytycznych.

2.3.   Środki pomocy objęte postępowaniem wyjaśniającym

2.3.1.   Pożyczka z 2001 r.

| (19) | W lutym 2001 r. władze Zjednoczonego Królestwa udzieliły spółce RM pożyczki w wysokości 500 mln GBP na sfinansowanie transakcji nabycia zagranicznych przedsiębiorstw na potrzeby działalności związanej z doręczaniem listów i paczek. Pożyczka ma zostać spłacona w latach 2021–2025, a jej średnie oprocentowanie wynosi około 5,8 %. Władze Zjednoczonego Królestwa w korespondencji z Komisją oświadczyły, że pożyczka ta została udzielona na warunkach rynkowych, zgodnie z zaleceniami doradców zaproszonych właśnie w tym celu do konsultacji. Pożyczka została zabezpieczona udziałami RM w General Logistics Systems International Holdings BV oraz niektórymi innymi aktywami RM. Komisja nie została powiadomiona o tej pożyczce. |
| --- | --- |

(19)

W lutym 2001 r. władze Zjednoczonego Królestwa udzieliły spółce RM pożyczki w wysokości 500 mln GBP na sfinansowanie transakcji nabycia zagranicznych przedsiębiorstw na potrzeby działalności związanej z doręczaniem listów i paczek. Pożyczka ma zostać spłacona w latach 2021–2025, a jej średnie oprocentowanie wynosi około 5,8 %. Władze Zjednoczonego Królestwa w korespondencji z Komisją oświadczyły, że pożyczka ta została udzielona na warunkach rynkowych, zgodnie z zaleceniami doradców zaproszonych właśnie w tym celu do konsultacji. Pożyczka została zabezpieczona udziałami RM w General Logistics Systems International Holdings BV oraz niektórymi innymi aktywami RM. Komisja nie została powiadomiona o tej pożyczce.

2.3.2.   Instrumenty pożyczkowe

| (20) | W 2003 r. władze Zjednoczonego Królestwa udostępniły spółce RM różne instrumenty pożyczkowe na sfinansowanie „planu odnowy” (obejmującego restrukturyzację Parcelforce). Instrumenty te, opisane przez władze Zjednoczonego Królestwa jako pakiet komercyjny, były negocjowane między RM a władzami Zjednoczonego Królestwa i obejmowały pożyczkę w wysokości 544 mln GBP z krajowego funduszu pożyczkowego (ang. National Loans Fund – „NLF”) zabezpieczoną zgromadzonymi przez RM saldami gotówkowymi (w szczególności funduszami przeznaczonymi na rezerwę pocztową) oraz nabycie przez władze dwóch obligacji wyemitowanych przez RM (jednej w wysokości 300 mln GBP i drugiej w wysokości 200 mln GBP). Również w tym przypadku władze Zjednoczonego Królestwa oświadczyły w korespondencji z Komisją, że wyżej wymienione instrumenty pożyczkowe udostępnione zostały na warunkach rynkowych, zgodnie z zaleceniami doradców zaproszonych właśnie w tym celu do konsultacji. Poinformowały również Komisję, że według stanu na październik 2006 r. instrumenty te nie zostały wypłacone, poza kwotą 50 mln GBP na potrzeby przetestowania procesu wypłaty, która została zwrócona w ciągu 7 dni, oraz że okres dostępności pożyczki w wysokości 200 mln GBP upłynął do tego czasu. RM uiściła jednak opłaty za zaangażowanie w wysokości ok. 2,5 mln GBP. Komisja nie została powiadomiona o tych instrumentach pożyczkowych. |
| --- | --- |

(20)

W 2003 r. władze Zjednoczonego Królestwa udostępniły spółce RM różne instrumenty pożyczkowe na sfinansowanie „planu odnowy” (obejmującego restrukturyzację Parcelforce). Instrumenty te, opisane przez władze Zjednoczonego Królestwa jako pakiet komercyjny, były negocjowane między RM a władzami Zjednoczonego Królestwa i obejmowały pożyczkę w wysokości 544 mln GBP z krajowego funduszu pożyczkowego (ang. National Loans Fund – „NLF”) zabezpieczoną zgromadzonymi przez RM saldami gotówkowymi (w szczególności funduszami przeznaczonymi na rezerwę pocztową) oraz nabycie przez władze dwóch obligacji wyemitowanych przez RM (jednej w wysokości 300 mln GBP i drugiej w wysokości 200 mln GBP). Również w tym przypadku władze Zjednoczonego Królestwa oświadczyły w korespondencji z Komisją, że wyżej wymienione instrumenty pożyczkowe udostępnione zostały na warunkach rynkowych, zgodnie z zaleceniami doradców zaproszonych właśnie w tym celu do konsultacji. Poinformowały również Komisję, że według stanu na październik 2006 r. instrumenty te nie zostały wypłacone, poza kwotą 50 mln GBP na potrzeby przetestowania procesu wypłaty, która została zwrócona w ciągu 7 dni, oraz że okres dostępności pożyczki w wysokości 200 mln GBP upłynął do tego czasu. RM uiściła jednak opłaty za zaangażowanie w wysokości ok. 2,5 mln GBP. Komisja nie została powiadomiona o tych instrumentach pożyczkowych.

| (21) | W maju 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa ogłosiły zamiar rozszerzenia zakresu pozostałych instrumentów pożyczkowych i zwiększenia ich poziomu z 844 mln GBP do 900 mln GBP. Dnia 31 października 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa wskazały, że szczegółowe warunki tego rozszerzenia są w trakcie ustalania, ale ich zamiarem jest, aby opierało się ono na warunkach rynkowych oraz aby udzielenie pożyczek nie stanowiło pomocy państwa. |
| --- | --- |

(21)

W maju 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa ogłosiły zamiar rozszerzenia zakresu pozostałych instrumentów pożyczkowych i zwiększenia ich poziomu z 844 mln GBP do 900 mln GBP. Dnia 31 października 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa wskazały, że szczegółowe warunki tego rozszerzenia są w trakcie ustalania, ale ich zamiarem jest, aby opierało się ono na warunkach rynkowych oraz aby udzielenie pożyczek nie stanowiło pomocy państwa.

2.3.3.   Emerytalny rachunek powierniczy

| (22) | W 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa podjęły decyzję o zwolnieniu 850 mln GBP z salda gotówkowego stanowiącego rezerwę pocztową w ramach RM w celu założenia „rachunku powierniczego”, którego środki mogłyby zostać w określonych okolicznościach wykorzystane w ramach programu emerytalnego Royal Mail (ang. Royal Mail Pension Plan – „RMPP”) w razie niepowodzenia działalności gospodarczej RM. Środek ten został udzielony w kontekście faktu, że różne programy emerytalne RM, z których największym jest RMPP, wykazały łączny deficyt (nadwyżka prognozowanych pasywów nad aktywami przy określonych założeniach ostrożnościowych) w wysokości 5 600 mln GBP w sprawozdaniach finansowych za lata 2005/2006, w których deficyt ten został po raz pierwszy ujęty w bilansie RM. RMPP, podobnie jak inne pracownicze programy emerytalne w Zjednoczonym Królestwie, jest programem kapitałowym, którego pasywa muszą mieć pokrycie w aktywach. Zdaniem władz Zjednoczonego Królestwa, biorąc pod uwagę prognozowane przepływy pieniężne, RM nie będzie w stanie spłacić tego deficytu w krótkim terminie i jednocześnie zmodernizować swoją działalność. Rachunek ten umożliwia zatem RM uzgodnienie z powiernikami RMPP dłuższego terminu pokrycia deficytu, pozwalając tym samym na zmniejszenie jej wpłat z tytułu składek emerytalnych w pierwszych latach. Władze Zjednoczonego Królestwa oświadczyły, że ich zdaniem takie wykorzystanie rezerwy pocztowej leży w najlepszym interesie gospodarczym RM oraz że umożliwiając RM wykonanie planu strategicznego, przyczynią się do wzrostu wartości swoich udziałów w spółce. Władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że istnieje możliwość, że bez rachunku powierniczego i rozszerzonego zakresu instrumentów pożyczkowych wartość spółki dla udziałowców zmniejszyłaby się znacząco zamiast się zwiększyć i że w związku z tym działają one w sposób rynkowy. |
| --- | --- |

(22)

W 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa podjęły decyzję o zwolnieniu 850 mln GBP z salda gotówkowego stanowiącego rezerwę pocztową w ramach RM w celu założenia „rachunku powierniczego”, którego środki mogłyby zostać w określonych okolicznościach wykorzystane w ramach programu emerytalnego Royal Mail (ang. Royal Mail Pension Plan – „RMPP”) w razie niepowodzenia działalności gospodarczej RM. Środek ten został udzielony w kontekście faktu, że różne programy emerytalne RM, z których największym jest RMPP, wykazały łączny deficyt (nadwyżka prognozowanych pasywów nad aktywami przy określonych założeniach ostrożnościowych) w wysokości 5 600 mln GBP w sprawozdaniach finansowych za lata 2005/2006, w których deficyt ten został po raz pierwszy ujęty w bilansie RM. RMPP, podobnie jak inne pracownicze programy emerytalne w Zjednoczonym Królestwie, jest programem kapitałowym, którego pasywa muszą mieć pokrycie w aktywach. Zdaniem władz Zjednoczonego Królestwa, biorąc pod uwagę prognozowane przepływy pieniężne, RM nie będzie w stanie spłacić tego deficytu w krótkim terminie i jednocześnie zmodernizować swoją działalność. Rachunek ten umożliwia zatem RM uzgodnienie z powiernikami RMPP dłuższego terminu pokrycia deficytu, pozwalając tym samym na zmniejszenie jej wpłat z tytułu składek emerytalnych w pierwszych latach. Władze Zjednoczonego Królestwa oświadczyły, że ich zdaniem takie wykorzystanie rezerwy pocztowej leży w najlepszym interesie gospodarczym RM oraz że umożliwiając RM wykonanie planu strategicznego, przyczynią się do wzrostu wartości swoich udziałów w spółce. Władze Zjednoczonego Królestwa twierdzą, że istnieje możliwość, że bez rachunku powierniczego i rozszerzonego zakresu instrumentów pożyczkowych wartość spółki dla udziałowców zmniejszyłaby się znacząco zamiast się zwiększyć i że w związku z tym działają one w sposób rynkowy.

2.3.4.   Nowa pożyczka w wysokości 300 mln GBP udzielona przez udziałowca

| (23) | Dnia 8 lutego 2007 r. władze Zjednoczonego Królestwa ogłosiły swoja zgodę na udzielenia RM pożyczki od udziałowca w wysokości 300 mln GBP. Komisja nie została powiadomiona o tej pożyczce. Z warunków ogłoszenia jasno wynikało, że pożyczka ta stanowi część pakietu środków wraz z emerytalnym rachunkiem powierniczym i instrumentem pożyczkowym. |
| --- | --- |

(23)

Dnia 8 lutego 2007 r. władze Zjednoczonego Królestwa ogłosiły swoja zgodę na udzielenia RM pożyczki od udziałowca w wysokości 300 mln GBP. Komisja nie została powiadomiona o tej pożyczce. Z warunków ogłoszenia jasno wynikało, że pożyczka ta stanowi część pakietu środków wraz z emerytalnym rachunkiem powierniczym i instrumentem pożyczkowym.

2.4.   Podstawy wszczęcia postępowania

| (24) | W decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwości co do twierdzenia władz Zjednoczonego Królestwa, jakoby środki pomocy nie stanowiły pomocy państwa, ponieważ są one udostępniane na warunkach rynkowych, a zatem nie przynoszą żadnych korzyści Royal Mail. Działalność związana z doręczaniem listów i paczek ma charakter międzynarodowy i Komisja uważa, że selektywna korzyść dla RM lub Parcelforce zakłóciłaby konkurencję i miałaby wpływ na wymianą handlową między państwami członkowskimi. Wszystkie środki pomocy zostały udzielone z funduszy znajdujących się pod bezpośrednią kontrolą państwa, a zatem stanowiły zasoby państwowe w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Wszystkie środki pomocy można było przypisać państwu i były one selektywne, ponieważ były przyznawane tylko RM. Gdyby stanowiły korzyść dla Royal Mail, spełniałyby kryteria pozwalające uznać je za pomoc państwa. Komisja oceniła kwestię korzyści w odniesieniu do środków pomocy, wobec których wszczęła postępowanie. |
| --- | --- |

(24)

W decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwości co do twierdzenia władz Zjednoczonego Królestwa, jakoby środki pomocy nie stanowiły pomocy państwa, ponieważ są one udostępniane na warunkach rynkowych, a zatem nie przynoszą żadnych korzyści Royal Mail. Działalność związana z doręczaniem listów i paczek ma charakter międzynarodowy i Komisja uważa, że selektywna korzyść dla RM lub Parcelforce zakłóciłaby konkurencję i miałaby wpływ na wymianą handlową między państwami członkowskimi. Wszystkie środki pomocy zostały udzielone z funduszy znajdujących się pod bezpośrednią kontrolą państwa, a zatem stanowiły zasoby państwowe w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Wszystkie środki pomocy można było przypisać państwu i były one selektywne, ponieważ były przyznawane tylko RM. Gdyby stanowiły korzyść dla Royal Mail, spełniałyby kryteria pozwalające uznać je za pomoc państwa. Komisja oceniła kwestię korzyści w odniesieniu do środków pomocy, wobec których wszczęła postępowanie.

2.4.1.   Pożyczka z 2001 r.

| (25) | Jak zauważono w motywie 19, pożyczka z 2001 r. ma zostać spłacona w latach 2021–2025, a jej średnie oprocentowanie wynosi około 5,8 %. Oprocentowanie to jest znacznie niższe od stopy referencyjnej mającej zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w 2001 r. (7,06 %), kiedy Zjednoczone Królestwo poprzednio poinformowało Komisję o udzieleniu pożyczki. Władze Zjednoczonego Królestwa dostarczyły pewne dowody na to, że w tym czasie krzywa rentowności w Zjednoczonym Królestwie wykazywała tendencję spadkową i dlatego stopy procentowe dla pożyczek na tak długi okres mogły być niższe od stopy referencyjnej (która w tym czasie obliczana była na podstawie wartości stóp z pięciu lat), nie pozostając w sprzeczności z testem prywatnego inwestora. Dowody te pokazały jednak również, że część pożyczki została udzielona w latach 1999 i 2000. Fakt ten nie tylko zaprzecza wcześniejszym informacjom, ale również obejmuje okres, w którym stopa referencyjna była nawet wyższa (7,64 % w 2000 r.). Komisja zauważyła również, że co najmniej w 2001 r. Royal Mail zaczęła osiągać coraz gorsze wyniki finansowe. W normalnej sytuacji znalazłoby to odzwierciedlenie w warunkach wszelkich pożyczek. Z tego powodu, oceniając pożyczkę udzieloną spółce przechodzącej trudności finansowe, jako punkt odniesienia Komisja może zastosować stopę wyższą od stopy referencyjnej. |
| --- | --- |

(25)

Jak zauważono w motywie 19, pożyczka z 2001 r. ma zostać spłacona w latach 2021–2025, a jej średnie oprocentowanie wynosi około 5,8 %. Oprocentowanie to jest znacznie niższe od stopy referencyjnej mającej zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w 2001 r. (7,06 %), kiedy Zjednoczone Królestwo poprzednio poinformowało Komisję o udzieleniu pożyczki. Władze Zjednoczonego Królestwa dostarczyły pewne dowody na to, że w tym czasie krzywa rentowności w Zjednoczonym Królestwie wykazywała tendencję spadkową i dlatego stopy procentowe dla pożyczek na tak długi okres mogły być niższe od stopy referencyjnej (która w tym czasie obliczana była na podstawie wartości stóp z pięciu lat), nie pozostając w sprzeczności z testem prywatnego inwestora. Dowody te pokazały jednak również, że część pożyczki została udzielona w latach 1999 i 2000. Fakt ten nie tylko zaprzecza wcześniejszym informacjom, ale również obejmuje okres, w którym stopa referencyjna była nawet wyższa (7,64 % w 2000 r.). Komisja zauważyła również, że co najmniej w 2001 r. Royal Mail zaczęła osiągać coraz gorsze wyniki finansowe. W normalnej sytuacji znalazłoby to odzwierciedlenie w warunkach wszelkich pożyczek. Z tego powodu, oceniając pożyczkę udzieloną spółce przechodzącej trudności finansowe, jako punkt odniesienia Komisja może zastosować stopę wyższą od stopy referencyjnej.

2.4.2.   Instrumenty pożyczkowe

| (26) | Władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały Komisję, że według stanu na październik 2006 r. instrumenty pożyczkowe udzielone w 2003 r. nie zostały wykorzystane. Na podstawie tylko tego jednego faktu nie można jednak stwierdzić, że instrumenty pożyczkowe nie zapewniły żadnej korzyści, ponieważ ich dostępność miała „wartość opcjonalną” dla spółki. W 2003 r. nie było wiadomo, że instrumenty te nie zostaną wykorzystane. W związku z tym warunki instrumentów pożyczkowych należy oceniać w taki sam sposób, jak pożyczkę z 2001 r. Można zauważyć, że wspomniane instrumenty pożyczkowe były związane z planem odnowy RM. |
| --- | --- |

(26)

Władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały Komisję, że według stanu na październik 2006 r. instrumenty pożyczkowe udzielone w 2003 r. nie zostały wykorzystane. Na podstawie tylko tego jednego faktu nie można jednak stwierdzić, że instrumenty pożyczkowe nie zapewniły żadnej korzyści, ponieważ ich dostępność miała „wartość opcjonalną” dla spółki. W 2003 r. nie było wiadomo, że instrumenty te nie zostaną wykorzystane. W związku z tym warunki instrumentów pożyczkowych należy oceniać w taki sam sposób, jak pożyczkę z 2001 r. Można zauważyć, że wspomniane instrumenty pożyczkowe były związane z planem odnowy RM.

| (27) | Pożyczka z NLF w wysokości 544 mln GBP została udzielona „25 punktów bazowych powyżej stopy LIBOR lub odpowiednich obligacji” (6). Należy zauważyć, że stopa referencyjna została ustalona na poziomie 75 punktów powyżej stopy międzybankowych transakcji typu swap. Władze Zjednoczonego Królestwa uzasadniły niską marżę dostarczonym zabezpieczeniem, a mianowicie rezerwą gotówkową RM. Komisja zauważyła jednak, że rezerwa ta stanowi zasoby państwowe, nad którymi władze Zjednoczonego Królestwa sprawują kontrolę na mocy szczególnego prawodawstwa. W związku z tym Komisja nie miała pewności, czy jej wykorzystanie jako zabezpieczenia może siłą rzeczy rozwiać wątpliwości Komisji co do charakteru pomocowego tego środka. Komisja zauważyła, że w przypadku wykorzystania pożyczki oszczędność 50 punktów bazowych przeważyłaby nad wartością opłat za zaangażowanie, które zostały uiszczone przez RM. |
| --- | --- |

(27)

Pożyczka z NLF w wysokości 544 mln GBP została udzielona „25 punktów bazowych powyżej stopy LIBOR lub odpowiednich obligacji” (6). Należy zauważyć, że stopa referencyjna została ustalona na poziomie 75 punktów powyżej stopy międzybankowych transakcji typu swap. Władze Zjednoczonego Królestwa uzasadniły niską marżę dostarczonym zabezpieczeniem, a mianowicie rezerwą gotówkową RM. Komisja zauważyła jednak, że rezerwa ta stanowi zasoby państwowe, nad którymi władze Zjednoczonego Królestwa sprawują kontrolę na mocy szczególnego prawodawstwa. W związku z tym Komisja nie miała pewności, czy jej wykorzystanie jako zabezpieczenia może siłą rzeczy rozwiać wątpliwości Komisji co do charakteru pomocowego tego środka. Komisja zauważyła, że w przypadku wykorzystania pożyczki oszczędność 50 punktów bazowych przeważyłaby nad wartością opłat za zaangażowanie, które zostały uiszczone przez RM.

| (28) | Wyemitowane zostały obligacje o wartości 300 mln GBP i 200 mln GBP według stopy 50 i 200 punktów bazowych powyżej „odpowiednich obligacji państwowych”. Obligacja o wyższej wartości została zabezpieczona zastawem o zmiennym składzie na wszystkich aktywach RM, natomiast obligacja o niższej wartości miała mniejsze zabezpieczenie. Marża 50 punktów bazowych powyżej stopy opartej na papierach wartościowych emitowanych przez państwo (zwykle o oprocentowaniu poniżej stóp międzybankowych) oznacza, że oprocentowanie pożyczki o wartości 300 mln GBP mogło być niższe od stopy referencyjnej stosowanej przez Komisję. |
| --- | --- |

(28)

Wyemitowane zostały obligacje o wartości 300 mln GBP i 200 mln GBP według stopy 50 i 200 punktów bazowych powyżej „odpowiednich obligacji państwowych”. Obligacja o wyższej wartości została zabezpieczona zastawem o zmiennym składzie na wszystkich aktywach RM, natomiast obligacja o niższej wartości miała mniejsze zabezpieczenie. Marża 50 punktów bazowych powyżej stopy opartej na papierach wartościowych emitowanych przez państwo (zwykle o oprocentowaniu poniżej stóp międzybankowych) oznacza, że oprocentowanie pożyczki o wartości 300 mln GBP mogło być niższe od stopy referencyjnej stosowanej przez Komisję.

| (29) | Dnia 31 października 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały Komisję, że instrumenty pożyczkowe z 2003 r., istniejące nadal w październiku 2006 r. (czyli pożyczka z krajowego funduszu pożyczkowego w wysokości 544 mln GBP oraz obligacja o wartości 300 mln GBP), których zakres miał być rozszerzony, są nadal negocjowane, ale władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły się o poradę do doradców w celu dopilnowania, aby instrumenty te opierały się na warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(29)

Dnia 31 października 2006 r. władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały Komisję, że instrumenty pożyczkowe z 2003 r., istniejące nadal w październiku 2006 r. (czyli pożyczka z krajowego funduszu pożyczkowego w wysokości 544 mln GBP oraz obligacja o wartości 300 mln GBP), których zakres miał być rozszerzony, są nadal negocjowane, ale władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły się o poradę do doradców w celu dopilnowania, aby instrumenty te opierały się na warunkach rynkowych.

2.4.3.   Emerytalny rachunek powierniczy

| (30) | Według informacji dostarczonych przez władze Zjednoczonego Królestwa jednym ze skutków utworzenia rachunku powierniczego było zmniejszenie składek emerytalnych, które RM musi wpłacać do RMPP w celu pokrycia deficytu w pierwszych latach. Komisja zauważyła, że fakt ten wskazuje na to, że środek pomocy może przysparzać korzyści dla RM, a zatem stanowić pomoc państwa. Komisja wyraziła wątpliwości co do argumentu, jakoby środek ten można było uzasadnić jako interwencję prywatnego inwestora, która nie była poparta prognozami ani analizą finansową. |
| --- | --- |

(30)

Według informacji dostarczonych przez władze Zjednoczonego Królestwa jednym ze skutków utworzenia rachunku powierniczego było zmniejszenie składek emerytalnych, które RM musi wpłacać do RMPP w celu pokrycia deficytu w pierwszych latach. Komisja zauważyła, że fakt ten wskazuje na to, że środek pomocy może przysparzać korzyści dla RM, a zatem stanowić pomoc państwa. Komisja wyraziła wątpliwości co do argumentu, jakoby środek ten można było uzasadnić jako interwencję prywatnego inwestora, która nie była poparta prognozami ani analizą finansową.

| (31) | Komisja wskazała trzy kwestie do rozpatrzenia. Biorąc pod uwagę, że fundusze rezerwowe w ramach rezerwy były już w posiadaniu w Royal Mail i zostały ujęte w jej bilansie, pierwsza kwestia dotyczy możliwości potraktowania utworzenia rachunku powierniczego jako decyzji gospodarczej RM, pomimo zaangażowania władz Zjednoczonego Królestwa, wynikającej ze szczególnego, mającego zastosowanie systemu prawnego. Druga kwestia, biorąc pod uwagę szczególne uprawnienia przyjęte przez władze Zjednoczonego Królestwa wobec tej rezerwy, dotyczy tego, czy udziałowiec działający w sposób rynkowy zgodziłby się na takie wykorzystanie kapitału własnego. Trzecia kwestia, biorąc pod uwagę, że wykorzystanie rezerwy na środek dotyczący emerytur wymaga od władz finansowania środków pomocy na rzecz POL z budżetu państwa, dotyczy tego, czy udziałowiec zgodziłby się wnieść nowy kapitał na finansowanie rachunku powierniczego tego rodzaju. |
| --- | --- |

(31)

Komisja wskazała trzy kwestie do rozpatrzenia. Biorąc pod uwagę, że fundusze rezerwowe w ramach rezerwy były już w posiadaniu w Royal Mail i zostały ujęte w jej bilansie, pierwsza kwestia dotyczy możliwości potraktowania utworzenia rachunku powierniczego jako decyzji gospodarczej RM, pomimo zaangażowania władz Zjednoczonego Królestwa, wynikającej ze szczególnego, mającego zastosowanie systemu prawnego. Druga kwestia, biorąc pod uwagę szczególne uprawnienia przyjęte przez władze Zjednoczonego Królestwa wobec tej rezerwy, dotyczy tego, czy udziałowiec działający w sposób rynkowy zgodziłby się na takie wykorzystanie kapitału własnego. Trzecia kwestia, biorąc pod uwagę, że wykorzystanie rezerwy na środek dotyczący emerytur wymaga od władz finansowania środków pomocy na rzecz POL z budżetu państwa, dotyczy tego, czy udziałowiec zgodziłby się wnieść nowy kapitał na finansowanie rachunku powierniczego tego rodzaju.

2.4.4.   Nowa pożyczka w wysokości 300 mln GBP udzielona przez udziałowca

| (32) | Do czasu wszczęcia postępowania Komisji nie zostały przekazane warunki udzielenia pożyczki. W związku z tym Komisja nie mogła dokonać oceny tego, czy zawierały one element pomocy. Biorąc pod uwagę, że pożyczka była częścią pakietu środków, w przypadku którego Komisja nie rozwiała swoich wątpliwości co do tego, czy mogą one zawierać element pomocy państwa, warunki pożyczki nie mogły być w żadnym razie oceniane oddzielnie. |
| --- | --- |

(32)

Do czasu wszczęcia postępowania Komisji nie zostały przekazane warunki udzielenia pożyczki. W związku z tym Komisja nie mogła dokonać oceny tego, czy zawierały one element pomocy. Biorąc pod uwagę, że pożyczka była częścią pakietu środków, w przypadku którego Komisja nie rozwiała swoich wątpliwości co do tego, czy mogą one zawierać element pomocy państwa, warunki pożyczki nie mogły być w żadnym razie oceniane oddzielnie.

2.4.5.   Zgodność pomocy państwa ze wspólnym rynkiem

| (33) | Komisja wyraziła również wątpliwości co do tego, czy środki pomocy, jeżeli stanowiły pomoc państwa, można uznać za zgodne ze wspólnym rynkiem. Komisja zauważyła, że zastosowanie podstawy prawnej w postaci art. 86 ust. 2 Traktatu nie wydaje się możliwe, mimo że RM powierzone zostały usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Władze Zjednoczonego Królestwa wyraźnie powiązały pożyczkę i instrumenty pożyczkowe z innymi projektami niż świadczenie takich usług, a mianowicie z realizowanymi przez RM transakcjami nabycia zagranicznych przedsiębiorstw i planem odnowy przyjętym w 2003 r. Podobnie emerytalny rachunek powierniczy nie był powiązany z żadnymi usługami świadczonymi przez RM w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

(33)

Komisja wyraziła również wątpliwości co do tego, czy środki pomocy, jeżeli stanowiły pomoc państwa, można uznać za zgodne ze wspólnym rynkiem. Komisja zauważyła, że zastosowanie podstawy prawnej w postaci art. 86 ust. 2 Traktatu nie wydaje się możliwe, mimo że RM powierzone zostały usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Władze Zjednoczonego Królestwa wyraźnie powiązały pożyczkę i instrumenty pożyczkowe z innymi projektami niż świadczenie takich usług, a mianowicie z realizowanymi przez RM transakcjami nabycia zagranicznych przedsiębiorstw i planem odnowy przyjętym w 2003 r. Podobnie emerytalny rachunek powierniczy nie był powiązany z żadnymi usługami świadczonymi przez RM w ogólnym interesie gospodarczym.

| (34) | Jedyną podstawą do stwierdzenia zgodności tych środków ze wspólnym rynkiem, jeżeli zawierają one element pomocy państwa, wydaje się art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Nie wydaje się jednak, aby środki te były zgodne z jakimikolwiek zasadami stosowania tego przepisu opublikowanymi przez Komisję do chwili obecnej. Jeżeli występowałby tu pomoc państwa, Komisja musiałaby w związku z tym mieć wątpliwości co do zgodności tych środków ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(34)

Jedyną podstawą do stwierdzenia zgodności tych środków ze wspólnym rynkiem, jeżeli zawierają one element pomocy państwa, wydaje się art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Nie wydaje się jednak, aby środki te były zgodne z jakimikolwiek zasadami stosowania tego przepisu opublikowanymi przez Komisję do chwili obecnej. Jeżeli występowałby tu pomoc państwa, Komisja musiałaby w związku z tym mieć wątpliwości co do zgodności tych środków ze wspólnym rynkiem.

3.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

3.1.   Deutsche Post

| (35) | Deutsche Post zwróciła uwagę, że postępowanie obejmuje tylko część pomocy przyznanej Royal Mail w ostatnich latach. Komisja zatwierdziła szereg środków pomocy przyznanych przez Zjednoczone Królestwo, wskutek czego Royal Mail stała się największym beneficjentem pomocy w sektorze pocztowym (po Poste Italiane) w ostatnich latach. DPAG wskazała, że mimo wszystkich wspomnianych środków pomocy należący do Royal Mail zliberalizowany podmiot świadczący usługi doręczania paczek, Parcelforce, od wielu lat przynosi ogromne straty. Ponieważ jednocześnie Royal Mail nie uzyskała wystarczających przychodów z innych obszarów działalności, aby zrównoważyć te straty, konieczne jest ich pokrycie z zasobów państwowych. Zgodnie z decyzją Komisji z dnia 19 czerwca 2002 r. (sprawa C 61/00 – Deutsche Post AG (7)) taka utrata rekompensaty stanowi pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem. DPAG wyraziła ubolewanie, że Komisja nie uwzględniła w niniejszym postępowaniu tego faktu, na który DPAG zwróciła już uwagę w swojej skardze z dnia 3 grudnia 2002 r. |
| --- | --- |

(35)

Deutsche Post zwróciła uwagę, że postępowanie obejmuje tylko część pomocy przyznanej Royal Mail w ostatnich latach. Komisja zatwierdziła szereg środków pomocy przyznanych przez Zjednoczone Królestwo, wskutek czego Royal Mail stała się największym beneficjentem pomocy w sektorze pocztowym (po Poste Italiane) w ostatnich latach. DPAG wskazała, że mimo wszystkich wspomnianych środków pomocy należący do Royal Mail zliberalizowany podmiot świadczący usługi doręczania paczek, Parcelforce, od wielu lat przynosi ogromne straty. Ponieważ jednocześnie Royal Mail nie uzyskała wystarczających przychodów z innych obszarów działalności, aby zrównoważyć te straty, konieczne jest ich pokrycie z zasobów państwowych. Zgodnie z decyzją Komisji z dnia 19 czerwca 2002 r. (sprawa C 61/00 – Deutsche Post AG (7)) taka utrata rekompensaty stanowi pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem. DPAG wyraziła ubolewanie, że Komisja nie uwzględniła w niniejszym postępowaniu tego faktu, na który DPAG zwróciła już uwagę w swojej skardze z dnia 3 grudnia 2002 r.

| (36) | W odniesieniu do pożyczki z 2001 r. DP zauważyła, że w styczniu 1999 r. Royal Mail przejęła niemiecki podmiot świadczący usługi doręczania paczek, German Parcel GmbH („German Parcel”), za 424 mln EUR. Jesienią 1999 r. German Parcel GmbH stała się częścią nowopowstałej spółki General Logistics System („GLS”). GLS dokonała licznych zakupów na rynku europejskim. W latach 2000–2003 Royal Mail nie wygenerowała prawie żadnych zysków, z których mogłaby sfinansować te transakcje nabycia. Jeśli pożyczka na sfinansowanie tych zakupów została udzielona na warunkach, które w tym okresie nie były dostępne na rynku, stanowi ona niezgodną z prawem pomoc państwa, która musi zostać zwrócona. |
| --- | --- |

(36)

W odniesieniu do pożyczki z 2001 r. DP zauważyła, że w styczniu 1999 r. Royal Mail przejęła niemiecki podmiot świadczący usługi doręczania paczek, German Parcel GmbH („German Parcel”), za 424 mln EUR. Jesienią 1999 r. German Parcel GmbH stała się częścią nowopowstałej spółki General Logistics System („GLS”). GLS dokonała licznych zakupów na rynku europejskim. W latach 2000–2003 Royal Mail nie wygenerowała prawie żadnych zysków, z których mogłaby sfinansować te transakcje nabycia. Jeśli pożyczka na sfinansowanie tych zakupów została udzielona na warunkach, które w tym okresie nie były dostępne na rynku, stanowi ona niezgodną z prawem pomoc państwa, która musi zostać zwrócona.

| (37) | W kwestii instrumentów pożyczkowych zdaniem DPAG trudno jest stwierdzić, dlaczego Royal Mail nie finansuje odnowy swojej infrastruktury pocztowej z przychodów uzyskanych w ostatnich latach (według własnych danych Royal Mail w roku obrotowym 2005/2006 spółka wykazała zysk operacyjny w wysokości 355 mln GBP). Organ regulacyjny Postcomm uwzględnił już w znacznym stopniu obowiązek spółki dotyczący świadczenia usługi powszechnej w zatwierdzeniach stawek. Należy zatem obawiać się, że ogólnym skutkiem tak wielu środków wsparcia w formie bezpośrednich płatności dokonywanych przez państwo, pożyczek i zatwierdzonych taryf będzie nadmierna rekompensata kosztów usługi powszechnej w sposób niedopuszczalny w ramach zasad pomocy państwa. Może to w znaczący sposób wpływać na konkurencję na rynku listów, paczek i przesyłek kurierskich w Zjednoczonym Królestwie, na którym DPAG osiągnęła w 2006 r. obroty przekraczające 1 000 mln EUR. |
| --- | --- |

(37)

W kwestii instrumentów pożyczkowych zdaniem DPAG trudno jest stwierdzić, dlaczego Royal Mail nie finansuje odnowy swojej infrastruktury pocztowej z przychodów uzyskanych w ostatnich latach (według własnych danych Royal Mail w roku obrotowym 2005/2006 spółka wykazała zysk operacyjny w wysokości 355 mln GBP). Organ regulacyjny Postcomm uwzględnił już w znacznym stopniu obowiązek spółki dotyczący świadczenia usługi powszechnej w zatwierdzeniach stawek. Należy zatem obawiać się, że ogólnym skutkiem tak wielu środków wsparcia w formie bezpośrednich płatności dokonywanych przez państwo, pożyczek i zatwierdzonych taryf będzie nadmierna rekompensata kosztów usługi powszechnej w sposób niedopuszczalny w ramach zasad pomocy państwa. Może to w znaczący sposób wpływać na konkurencję na rynku listów, paczek i przesyłek kurierskich w Zjednoczonym Królestwie, na którym DPAG osiągnęła w 2006 r. obroty przekraczające 1 000 mln EUR.

| (38) | DPAG nalega, aby Komisja poddała środki pomocy wymienione w decyzji o wszczęciu postępowania krytycznej analizie w kontekście licznych państwowych środków wsparcia, które zostały już zatwierdzone w szczególności na rzecz Royal Mail. |
| --- | --- |

(38)

DPAG nalega, aby Komisja poddała środki pomocy wymienione w decyzji o wszczęciu postępowania krytycznej analizie w kontekście licznych państwowych środków wsparcia, które zostały już zatwierdzone w szczególności na rzecz Royal Mail.

3.2.   TNT Post UK Limited

| (39) | W pierwszej odpowiedzi na wszczęcie postępowania TNT Post UK Ltd („TNT”) w pełni wsparło postępowanie wyjaśniające jako członek Mail Competition Forum, które złożyło skargę na środek dotyczący emerytur. Jako nowy podmiot na rynku TNT podlegało bezpośrednio wpływowi wszelkich form finansowania opartych na warunkach innych niż komercyjne warunki rynkowe. Tego rodzaju finansowanie oznaczałoby, że Royal Mail jest w stanie utrzymywać sztucznie zaniżone ceny, zmniejszając tym samym zdolność TNT do konkurowania. |
| --- | --- |

(39)

W pierwszej odpowiedzi na wszczęcie postępowania TNT Post UK Ltd („TNT”) w pełni wsparło postępowanie wyjaśniające jako członek Mail Competition Forum, które złożyło skargę na środek dotyczący emerytur. Jako nowy podmiot na rynku TNT podlegało bezpośrednio wpływowi wszelkich form finansowania opartych na warunkach innych niż komercyjne warunki rynkowe. Tego rodzaju finansowanie oznaczałoby, że Royal Mail jest w stanie utrzymywać sztucznie zaniżone ceny, zmniejszając tym samym zdolność TNT do konkurowania.

| (40) | TNT zauważyło na podstawie okresowych sprawozdań finansowych Royal Mail Group Limited (wcześniej plc), że „Royal Mail Group plc zalega rządowi ze spłatą instrumentów pożyczkowych, ale została z nich formalnie zwolniona przez ministerstwo handlu i przemysłu występujące w charakterze pożyczkodawcy”. TNT twierdziło, że biorąc pod uwagę warunki, żaden rynkowy pożyczkodawca nie byłby skłonny pożyczyć kolejną kwotę, dopóki warunki nie odzwierciedlałyby odpowiednio zwiększonego ryzyka braku zapłaty odsetek lub spłaty kapitału. TNT zauważyło również, że w dokumencie Royal Mail datowanym w marcu 2007 r., zatytułowanym „Sytuacja Royal Mail – przegląd okresowy”, Royal Mail potwierdziła, że refinansowanie było współzależne z ustanowieniem kontroli cen i finansowaniem deficytu emerytalnego w okresie 17 lat. TNT uznało, że jest to nieuzasadniony zbyt długi okres i jeżeli okazałoby się, że finansowanie odbyło się na warunkach, jakich nie zastosowałby prywatny inwestor lub pożyczkodawca, wówczas wskazywałoby to, że okres odzyskania będzie zbyt długi. W związku z tym progi kontroli cen ustalone przez organ regulacyjny Postcomm byłyby ustalone na zbyt niskim poziomie. Jako konkurent TNT stwierdziło, że bezpośredni wpływ na jego działalność miały progi cenowe dotyczące korespondencji przedsiębiorstw, które ustalono na poziomie zakładającym finansowanie rządowe i nieuzasadniony zbyt długi okres na pokrycie deficytu funduszu emerytalnego. |
| --- | --- |

(40)

TNT zauważyło na podstawie okresowych sprawozdań finansowych Royal Mail Group Limited (wcześniej plc), że „Royal Mail Group plc zalega rządowi ze spłatą instrumentów pożyczkowych, ale została z nich formalnie zwolniona przez ministerstwo handlu i przemysłu występujące w charakterze pożyczkodawcy”. TNT twierdziło, że biorąc pod uwagę warunki, żaden rynkowy pożyczkodawca nie byłby skłonny pożyczyć kolejną kwotę, dopóki warunki nie odzwierciedlałyby odpowiednio zwiększonego ryzyka braku zapłaty odsetek lub spłaty kapitału. TNT zauważyło również, że w dokumencie Royal Mail datowanym w marcu 2007 r., zatytułowanym „Sytuacja Royal Mail – przegląd okresowy”, Royal Mail potwierdziła, że refinansowanie było współzależne z ustanowieniem kontroli cen i finansowaniem deficytu emerytalnego w okresie 17 lat. TNT uznało, że jest to nieuzasadniony zbyt długi okres i jeżeli okazałoby się, że finansowanie odbyło się na warunkach, jakich nie zastosowałby prywatny inwestor lub pożyczkodawca, wówczas wskazywałoby to, że okres odzyskania będzie zbyt długi. W związku z tym progi kontroli cen ustalone przez organ regulacyjny Postcomm byłyby ustalone na zbyt niskim poziomie. Jako konkurent TNT stwierdziło, że bezpośredni wpływ na jego działalność miały progi cenowe dotyczące korespondencji przedsiębiorstw, które ustalono na poziomie zakładającym finansowanie rządowe i nieuzasadniony zbyt długi okres na pokrycie deficytu funduszu emerytalnego.

| (41) | TNT przedstawiło dalsze uwagi, które wpłynęły znacznie po upływie oficjalnego terminu na składanie uwag, ale które Komisja mimo wszystko uwzględniła. TNT przeprowadziło analizę dwóch źródeł finansowania rządowego udostępnionych Royal Mail, mianowicie (i) finansowania pożyczki i (ii) zwolnienia kontrolowanych przez rząd rezerw na rachunek powierniczy dostępny dla powierników funduszu emerytalnego Royal Mail. TNT wyciągnęło wniosek, że obydwa źródła finansowania nie byłyby udostępnione przez inwestora prywatnego. |
| --- | --- |

(41)

TNT przedstawiło dalsze uwagi, które wpłynęły znacznie po upływie oficjalnego terminu na składanie uwag, ale które Komisja mimo wszystko uwzględniła. TNT przeprowadziło analizę dwóch źródeł finansowania rządowego udostępnionych Royal Mail, mianowicie (i) finansowania pożyczki i (ii) zwolnienia kontrolowanych przez rząd rezerw na rachunek powierniczy dostępny dla powierników funduszu emerytalnego Royal Mail. TNT wyciągnęło wniosek, że obydwa źródła finansowania nie byłyby udostępnione przez inwestora prywatnego.

| (42) | Jeżeli chodzi o pożyczki z 2001 r., były one udzielone jako pożyczki niezabezpieczone w lutym 2001 r. na okres bliski średnio 21 lat i ze średnim oprocentowaniem wynoszącym około 5,84 %. W miesiącu udostępnienia pożyczek dwudziestoletnia stopa transakcji typu swap (w porównaniu do LIBOR w GBP) wynosiła 5,87–6,12 %. Można stąd wnioskować, że pożyczki państwowe musiały zostać przyznane z zastosowaniem obniżonej stawki w stosunku do przeważających stóp procentowych w transakcjach międzybankowych, podczas gdy w normalnych okolicznościach spread kredytowy przy niezabezpieczonych kredytach dla przedsiębiorstw przekracza stopy procentowe transakcji międzybankowych. Spread kredytowy wynoszący 0,25 % powyżej LIBOR, którym banki komercyjne obciążyły Royal Mail za pożyczki na znacznie krótszy okres, dowodzi, że ma to również zastosowanie do Royal Mail. TNT zauważyło również, że spread kredytowy wzrasta znacznie przy dłuższych okresach zapadalności. Opierając się na dostępnych informacjach, TNT stwierdza, że prywatny pożyczkodawca nie zawarłby umowy pożyczki na 500 mln GBP z Royal Mail na ogłoszonych warunkach. W rzeczywistości pożyczka udzielona na warunkach rynkowych uzyskałaby znacznie wyższą stopę procentową. |
| --- | --- |

(42)

Jeżeli chodzi o pożyczki z 2001 r., były one udzielone jako pożyczki niezabezpieczone w lutym 2001 r. na okres bliski średnio 21 lat i ze średnim oprocentowaniem wynoszącym około 5,84 %. W miesiącu udostępnienia pożyczek dwudziestoletnia stopa transakcji typu swap (w porównaniu do LIBOR w GBP) wynosiła 5,87–6,12 %. Można stąd wnioskować, że pożyczki państwowe musiały zostać przyznane z zastosowaniem obniżonej stawki w stosunku do przeważających stóp procentowych w transakcjach międzybankowych, podczas gdy w normalnych okolicznościach spread kredytowy przy niezabezpieczonych kredytach dla przedsiębiorstw przekracza stopy procentowe transakcji międzybankowych. Spread kredytowy wynoszący 0,25 % powyżej LIBOR, którym banki komercyjne obciążyły Royal Mail za pożyczki na znacznie krótszy okres, dowodzi, że ma to również zastosowanie do Royal Mail. TNT zauważyło również, że spread kredytowy wzrasta znacznie przy dłuższych okresach zapadalności. Opierając się na dostępnych informacjach, TNT stwierdza, że prywatny pożyczkodawca nie zawarłby umowy pożyczki na 500 mln GBP z Royal Mail na ogłoszonych warunkach. W rzeczywistości pożyczka udzielona na warunkach rynkowych uzyskałaby znacznie wyższą stopę procentową.

| (43) | W odniesieniu do obligacji wyemitowanych w 2003 roku (tj. instrumentów pożyczkowych) TNT postrzegało sytuację nieco inaczej, ponieważ okazało się, że obligacje były zabezpieczone aktywami Royal Mail. W zależności od wartości tych aktywów (która w oparciu o dostępne informacje wydawała się raczej duża) można by oczekiwać, że spread ponad LIBOR byłby obniżony. Podważalna byłaby jedynie wysokość takiej obniżki, ale ponieważ dla TNT nie było jasne, jaką stopę płaci w rzeczywistości Royal Mail, trudno było określić, czy z perspektywy rynkowej mogłoby to być uzasadnione zarówno przez Royal Mail, jak i rząd Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

(43)

W odniesieniu do obligacji wyemitowanych w 2003 roku (tj. instrumentów pożyczkowych) TNT postrzegało sytuację nieco inaczej, ponieważ okazało się, że obligacje były zabezpieczone aktywami Royal Mail. W zależności od wartości tych aktywów (która w oparciu o dostępne informacje wydawała się raczej duża) można by oczekiwać, że spread ponad LIBOR byłby obniżony. Podważalna byłaby jedynie wysokość takiej obniżki, ale ponieważ dla TNT nie było jasne, jaką stopę płaci w rzeczywistości Royal Mail, trudno było określić, czy z perspektywy rynkowej mogłoby to być uzasadnione zarówno przez Royal Mail, jak i rząd Zjednoczonego Królestwa.

| (44) | W odniesieniu do pożyczek udzielonych w 2007 r. TNT zauważyło, ze nie ma możliwości określenia rynkowego charakteru warunków, ponieważ nie były one publicznie znane, a także ponieważ udzielenie pożyczek było najwyraźniej związane z rachunkiem powierniczym i istniejącym instrumentem pożyczkowym. W normalnych okolicznościach prywatny pożyczkodawca nie usunąłby klauzul dotyczących niewykonania zobowiązań w ramach istniejących instrumentów (jak potwierdza półroczne obowiązkowe sprawozdanie finansowe (8) Royal Mail w nocie 3 na s. 18: „Royal Mail Group plc na dzień 24 września 2006 r. posiada zobowiązania netto przede wszystkim w wyniku deficytu emerytalnego w swoim głównym planie emerytalnym, planie emerytalnym Royal Mail. W związku z tym Royal Mail nie wywiązała się ze zobowiązań wobec rządu w ramach instrumentów pożyczkowych, ale uzyskała formalne zwolnienie z ministerstwa handlu i przemysłu występującego w charakterze pożyczkodawcy”) ani nie udzieliłby dodatkowej pożyczki finansowej. |
| --- | --- |

(44)

W odniesieniu do pożyczek udzielonych w 2007 r. TNT zauważyło, ze nie ma możliwości określenia rynkowego charakteru warunków, ponieważ nie były one publicznie znane, a także ponieważ udzielenie pożyczek było najwyraźniej związane z rachunkiem powierniczym i istniejącym instrumentem pożyczkowym. W normalnych okolicznościach prywatny pożyczkodawca nie usunąłby klauzul dotyczących niewykonania zobowiązań w ramach istniejących instrumentów (jak potwierdza półroczne obowiązkowe sprawozdanie finansowe (8) Royal Mail w nocie 3 na s. 18: „Royal Mail Group plc na dzień 24 września 2006 r. posiada zobowiązania netto przede wszystkim w wyniku deficytu emerytalnego w swoim głównym planie emerytalnym, planie emerytalnym Royal Mail. W związku z tym Royal Mail nie wywiązała się ze zobowiązań wobec rządu w ramach instrumentów pożyczkowych, ale uzyskała formalne zwolnienie z ministerstwa handlu i przemysłu występującego w charakterze pożyczkodawcy”) ani nie udzieliłby dodatkowej pożyczki finansowej.

| (45) | W odniesieniu do środka dotyczącego emerytur TNT kwestionowało rynkowy charakter przeniesienia aktywów niezwiązanych z działalnością i związanego z tym kapitału własnego znanego jako „rezerwy pocztowe” przy utworzeniu Royal Mail w marcu 2001 r. Według TNT prywatny udziałowiec najprawdopodobniej nie założyłby spółki, w której aktywa byłyby pożyczką (przy czym dłużnik jest udziałowcem), aby następnie dokonać podobnego wkładu w formie kapitału własnego. TNT zwróciła uwagę, że gdy niderlandzki podmiot KPN został „sprywatyzowany” w 1989 r., zawarta została podobna umowa, ale bilans otwarcia KPN z 1989 r. jako Dutch N.V. nie zawierał powiązanych aktywów ani rezerw. |
| --- | --- |

(45)

W odniesieniu do środka dotyczącego emerytur TNT kwestionowało rynkowy charakter przeniesienia aktywów niezwiązanych z działalnością i związanego z tym kapitału własnego znanego jako „rezerwy pocztowe” przy utworzeniu Royal Mail w marcu 2001 r. Według TNT prywatny udziałowiec najprawdopodobniej nie założyłby spółki, w której aktywa byłyby pożyczką (przy czym dłużnik jest udziałowcem), aby następnie dokonać podobnego wkładu w formie kapitału własnego. TNT zwróciła uwagę, że gdy niderlandzki podmiot KPN został „sprywatyzowany” w 1989 r., zawarta została podobna umowa, ale bilans otwarcia KPN z 1989 r. jako Dutch N.V. nie zawierał powiązanych aktywów ani rezerw.

| (46) | Według TNT przeniesienie przez władze Zjednoczonego Królestwa na rachunek powierniczy pełni rolę gwarancji wobec funduszu emerytalnego, z czego korzyść dla Royal Mail stanowi fakt, że może ona pokryć deficyt w dłuższym okresie finansowania, używając własnych funduszy w celu wzmocnienia swojej działalności. Gdyby Royal Mail musiała niezwłocznie sfinansować deficyt, w zależności od tego, czy zobowiązania z tytułu świadczeń emerytalnych w bilansie już odzwierciedlały ten deficyt, stanęłaby wobec znacznej straty i zmniejszenia kapitału własnego oraz, co ważniejsze, zmniejszenia środków finansowych. W normalnych warunkach rynkowych, jeżeli spółka potrzebuje środków finansowych, może pożyczyć je na rynku dłużnym lub pozyskać dodatkowy kapitał na rynkach akcji. W przypadku Royal Mail pojawiła się trzecia możliwość, a mianowicie uzgodnienie z organem regulacyjnym korzystniejszego progu cenowego w ramach kontroli cen. Możliwe było znaczne podniesienie cen, jednak bez przekroczenia zbyt wysokiego poziomu. Ponieważ skuteczność kontroli cen wymagała zgody Royal Mail, była to kwestia leżąca w gestii Royal Mail i opcja znana jej udziałowcowi. |
| --- | --- |

(46)

Według TNT przeniesienie przez władze Zjednoczonego Królestwa na rachunek powierniczy pełni rolę gwarancji wobec funduszu emerytalnego, z czego korzyść dla Royal Mail stanowi fakt, że może ona pokryć deficyt w dłuższym okresie finansowania, używając własnych funduszy w celu wzmocnienia swojej działalności. Gdyby Royal Mail musiała niezwłocznie sfinansować deficyt, w zależności od tego, czy zobowiązania z tytułu świadczeń emerytalnych w bilansie już odzwierciedlały ten deficyt, stanęłaby wobec znacznej straty i zmniejszenia kapitału własnego oraz, co ważniejsze, zmniejszenia środków finansowych. W normalnych warunkach rynkowych, jeżeli spółka potrzebuje środków finansowych, może pożyczyć je na rynku dłużnym lub pozyskać dodatkowy kapitał na rynkach akcji. W przypadku Royal Mail pojawiła się trzecia możliwość, a mianowicie uzgodnienie z organem regulacyjnym korzystniejszego progu cenowego w ramach kontroli cen. Możliwe było znaczne podniesienie cen, jednak bez przekroczenia zbyt wysokiego poziomu. Ponieważ skuteczność kontroli cen wymagała zgody Royal Mail, była to kwestia leżąca w gestii Royal Mail i opcja znana jej udziałowcowi.

| (47) | TNT zwróciło uwagę, że aby pozyskać środki pieniężne na rynku dłużnym, pożyczający potrzebuje przekonujących argumentów potwierdzających, że jest w stanie spłacić dług z przyszłych przepływów pieniężnych. Aby pozyskać środki pieniężne na rynku akcji, spółka potrzebuje jeszcze bardziej przekonującego argumentu – że wygeneruje dla akcjonariusza znaczny zwrot z zainwestowanego całkowitego wkładu kapitałowego. Jako jedyny udziałowiec Royal Mail, rząd Zjednoczonego Królestwa powinien był przeprowadzić wszelkie niezbędne czynności w ramach badania spółki, aby przekonać się, że Royal Mail będzie w lepszej sytuacji finansowej, jeżeli uzyska możliwość przeprowadzenia swojego planu strategicznego. Kluczową kwestią było ustalenie, czy dalsze inwestowanie poprzez zwolnienie środków finansowych z rezerw miałoby sens rynkowy, czy byłoby równoznaczne z dokładaniem do inwestycji. Dla każdej takiej decyzji niezwykle istotna jest bardzo jasna analiza zwrotu z dodatkowej inwestycji. Braku silnych dowodów wykazujących, że plan restrukturyzacji – umożliwiony poprzez zwolnienie środków finansowych z rezerw – pozwoli na uzyskanie zwrotu z tej inwestycji dla udziałowca, oznaczałby według TNT, że taka decyzja została podjęta na warunkach nierynkowych. |
| --- | --- |

(47)

TNT zwróciło uwagę, że aby pozyskać środki pieniężne na rynku dłużnym, pożyczający potrzebuje przekonujących argumentów potwierdzających, że jest w stanie spłacić dług z przyszłych przepływów pieniężnych. Aby pozyskać środki pieniężne na rynku akcji, spółka potrzebuje jeszcze bardziej przekonującego argumentu – że wygeneruje dla akcjonariusza znaczny zwrot z zainwestowanego całkowitego wkładu kapitałowego. Jako jedyny udziałowiec Royal Mail, rząd Zjednoczonego Królestwa powinien był przeprowadzić wszelkie niezbędne czynności w ramach badania spółki, aby przekonać się, że Royal Mail będzie w lepszej sytuacji finansowej, jeżeli uzyska możliwość przeprowadzenia swojego planu strategicznego. Kluczową kwestią było ustalenie, czy dalsze inwestowanie poprzez zwolnienie środków finansowych z rezerw miałoby sens rynkowy, czy byłoby równoznaczne z dokładaniem do inwestycji. Dla każdej takiej decyzji niezwykle istotna jest bardzo jasna analiza zwrotu z dodatkowej inwestycji. Braku silnych dowodów wykazujących, że plan restrukturyzacji – umożliwiony poprzez zwolnienie środków finansowych z rezerw – pozwoli na uzyskanie zwrotu z tej inwestycji dla udziałowca, oznaczałby według TNT, że taka decyzja została podjęta na warunkach nierynkowych.

4.   UWAGI ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA

4.1.   Pożyczka z 2001 r.

| (48) | W odniesieniu do pożyczki z 2001 r. Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że ma ona swoje źródło w 1999 r., kiedy rząd zatwierdził strategię Royal Mail polegającą na dokonaniu pewnych transakcji nabycia w celu wsparcia konkurencyjności w ramach głównej działalności Royal Mail. Zgadzając się na tę strategię, władze wzięły w szczególności pod uwagę prognozowany zwrot oczekiwany w miarę działań Royal Mail na rzecz realizacji jej strategicznego celu. Royal Mail przewidywała wzrost obrotów o 40 % i wzrost zysków o 210 % do piątego roku realizacji ogólnej strategii zakupów. W dyskusjach o finansowaniu transakcji nabycia, a w szczególności nabycia German Parcel, które było pierwszą dużą zagraniczną transakcją nabycia Royal Mail, władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały, że oczekują sfinansowania przez Royal Mail tej (i przyszłych) transakcji z pożyczki z rządowego NLF według stawek rynkowych. Odzwierciedlało to zamiar rządu, aby narzucić Royal Mail dyscyplinę rynkową na oraz zapewnić uczciwą konkurencję z innymi operatorami pocztowymi w sektorze pocztowym, jako że rynek stopniowo otwierał się na konkurencję. |
| --- | --- |

(48)

W odniesieniu do pożyczki z 2001 r. Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że ma ona swoje źródło w 1999 r., kiedy rząd zatwierdził strategię Royal Mail polegającą na dokonaniu pewnych transakcji nabycia w celu wsparcia konkurencyjności w ramach głównej działalności Royal Mail. Zgadzając się na tę strategię, władze wzięły w szczególności pod uwagę prognozowany zwrot oczekiwany w miarę działań Royal Mail na rzecz realizacji jej strategicznego celu. Royal Mail przewidywała wzrost obrotów o 40 % i wzrost zysków o 210 % do piątego roku realizacji ogólnej strategii zakupów. W dyskusjach o finansowaniu transakcji nabycia, a w szczególności nabycia German Parcel, które było pierwszą dużą zagraniczną transakcją nabycia Royal Mail, władze Zjednoczonego Królestwa poinformowały, że oczekują sfinansowania przez Royal Mail tej (i przyszłych) transakcji z pożyczki z rządowego NLF według stawek rynkowych. Odzwierciedlało to zamiar rządu, aby narzucić Royal Mail dyscyplinę rynkową na oraz zapewnić uczciwą konkurencję z innymi operatorami pocztowymi w sektorze pocztowym, jako że rynek stopniowo otwierał się na konkurencję.

| (49) | Ponieważ NLF nie był w stanie udostępnić pożyczek w 1999 r., rząd Zjednoczonego Królestwa wyraził zgodę, aby Royal Mail sfinansowała tymczasowo transakcje przy użyciu rezerw gotówkowych wykazanych w bilansie, kierując się polityką Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z którą jednostki publiczne nie powinny zaciągać pożyczek na prywatnych rynkach kapitałowych. Oprocentowanie pożyczki NLF stosowałoby się od dat (9), w których Royal Mail dokonała wypłat ze swoich rezerw gotówkowych, jakby pożyczka miała miejsce od tamtej chwili (jak początkowo zamierzano), aby spółka pozostała neutralna w stosunku do tymczasowych uzgodnień dotyczących finansowania. Zjednoczone Królestwo przekazało Komisji pismo z dnia 12 stycznia 1999 r., w którym władze Zjednoczonego Królestwa zatwierdziły transakcję nabycia German Parcel przez Royal Mail i w którym wyjaśniono szczegółowo sposób finansowania. |
| --- | --- |

(49)

Ponieważ NLF nie był w stanie udostępnić pożyczek w 1999 r., rząd Zjednoczonego Królestwa wyraził zgodę, aby Royal Mail sfinansowała tymczasowo transakcje przy użyciu rezerw gotówkowych wykazanych w bilansie, kierując się polityką Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z którą jednostki publiczne nie powinny zaciągać pożyczek na prywatnych rynkach kapitałowych. Oprocentowanie pożyczki NLF stosowałoby się od dat (9), w których Royal Mail dokonała wypłat ze swoich rezerw gotówkowych, jakby pożyczka miała miejsce od tamtej chwili (jak początkowo zamierzano), aby spółka pozostała neutralna w stosunku do tymczasowych uzgodnień dotyczących finansowania. Zjednoczone Królestwo przekazało Komisji pismo z dnia 12 stycznia 1999 r., w którym władze Zjednoczonego Królestwa zatwierdziły transakcję nabycia German Parcel przez Royal Mail i w którym wyjaśniono szczegółowo sposób finansowania.

| (50) | W celu rozważenia, czy zaproponowana transakcja nabycia przez Royal Mail była rozsądna pod względem strategicznym i gospodarczym, władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły się o pomoc zewnętrznego doradcy w sprawie transakcji nabycia German Parcel. W przypadku późniejszych transakcji nabycia, które zostały również sfinansowane z pożyczki w wysokości 500 mln GBP i wymagały zgody władz Zjednoczonego Królestwa, zwrócono się o pomoc doradczą do firmy Deloitte & Touche LLP („Deloitte”), która dokonała indywidualnej oceny każdej transakcję nabycia, zanim władze Zjednoczonego Królestwa zezwoliły na jej przeprowadzenie. Deloitte nie odradził żadnej transakcji nabycia. |
| --- | --- |

(50)

W celu rozważenia, czy zaproponowana transakcja nabycia przez Royal Mail była rozsądna pod względem strategicznym i gospodarczym, władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły się o pomoc zewnętrznego doradcy w sprawie transakcji nabycia German Parcel. W przypadku późniejszych transakcji nabycia, które zostały również sfinansowane z pożyczki w wysokości 500 mln GBP i wymagały zgody władz Zjednoczonego Królestwa, zwrócono się o pomoc doradczą do firmy Deloitte & Touche LLP („Deloitte”), która dokonała indywidualnej oceny każdej transakcję nabycia, zanim władze Zjednoczonego Królestwa zezwoliły na jej przeprowadzenie. Deloitte nie odradził żadnej transakcji nabycia.

| (51) | Deloitte miał również pomóc w określeniu rynkowych stóp oprocentowania zaliczek z NLF dla Royal Mail, w szczególności poprzez rating kredytowy Royal Mail na podstawie oceny jej zdolności kredytowej jako samodzielnego przedsiębiorstwa, niezależnego od własności rządowej. Deloitte ocenił ryzyko kredytowe RM w zależności od ryzyka gospodarczego i finansowego oraz, stosując wskaźniki porównawcze i współczynniki finansowe, określił rating kredytowy między AA i AA-. Deloitte zalecił następnie określenie stopy procentowej naliczanej Royal Mail w odniesieniu do stóp stosowanych w przypadku emitentów posiadających porównywalny rating na podstawie „wskaźnika” elektronicznych notowań spreadów dla danego ratingu kredytowego w porównaniu do obligacji rządowych jako poziomu odniesienia. Na tej podstawie właściwy spread, którym obciążono Royal Mail, mieścił się w przedziale 76–165 punktów bazowych. |
| --- | --- |

(51)

Deloitte miał również pomóc w określeniu rynkowych stóp oprocentowania zaliczek z NLF dla Royal Mail, w szczególności poprzez rating kredytowy Royal Mail na podstawie oceny jej zdolności kredytowej jako samodzielnego przedsiębiorstwa, niezależnego od własności rządowej. Deloitte ocenił ryzyko kredytowe RM w zależności od ryzyka gospodarczego i finansowego oraz, stosując wskaźniki porównawcze i współczynniki finansowe, określił rating kredytowy między AA i AA-. Deloitte zalecił następnie określenie stopy procentowej naliczanej Royal Mail w odniesieniu do stóp stosowanych w przypadku emitentów posiadających porównywalny rating na podstawie „wskaźnika” elektronicznych notowań spreadów dla danego ratingu kredytowego w porównaniu do obligacji rządowych jako poziomu odniesienia. Na tej podstawie właściwy spread, którym obciążono Royal Mail, mieścił się w przedziale 76–165 punktów bazowych.

| (52) | Royal Mail starała się uzyskać pożyczkę długoterminową, ponieważ w celu realizacji swojej strategii zamierzała zachować nabywane przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej. W oparciu o rynkowe stopy oprocentowania dostępne w tym czasie (gdy długoterminowe stopy procentowe były znacznie niższe niż krótkoterminowe stopy procentowe) Royal Mail złożyła wniosek o pożyczkę na okres 20–25 lat odpowiednio do danych długoterminowych transakcji nabycia, co umożliwiłoby spłatę 100 mln GBP z całkowitej pożyczonej kwoty corocznie w latach 2021–2025 zamiast konieczności spłaty przez Royal Mail całej sumy 500 mln GBP w jednym roku. Transze pożyczki miały różne okresy zapadalności mieszczące się w przedziale 20–25 lat, co nie było niezwykłe, biorąc pod uwagę względną atrakcyjność długoterminowych stóp procentowych w tamtym czasie. Oprocentowanie pożyczki było oparte na podobnie niezabezpieczonych długach o wymagalności 20–25 lat i ratingu kredytowym AA; następnie dokonano interpolacji rocznych stóp procentowych w celu obliczenia odpowiedniego oprocentowania pożyczki Royal Mail. |
| --- | --- |

(52)

Royal Mail starała się uzyskać pożyczkę długoterminową, ponieważ w celu realizacji swojej strategii zamierzała zachować nabywane przedsiębiorstwa w perspektywie długoterminowej. W oparciu o rynkowe stopy oprocentowania dostępne w tym czasie (gdy długoterminowe stopy procentowe były znacznie niższe niż krótkoterminowe stopy procentowe) Royal Mail złożyła wniosek o pożyczkę na okres 20–25 lat odpowiednio do danych długoterminowych transakcji nabycia, co umożliwiłoby spłatę 100 mln GBP z całkowitej pożyczonej kwoty corocznie w latach 2021–2025 zamiast konieczności spłaty przez Royal Mail całej sumy 500 mln GBP w jednym roku. Transze pożyczki miały różne okresy zapadalności mieszczące się w przedziale 20–25 lat, co nie było niezwykłe, biorąc pod uwagę względną atrakcyjność długoterminowych stóp procentowych w tamtym czasie. Oprocentowanie pożyczki było oparte na podobnie niezabezpieczonych długach o wymagalności 20–25 lat i ratingu kredytowym AA; następnie dokonano interpolacji rocznych stóp procentowych w celu obliczenia odpowiedniego oprocentowania pożyczki Royal Mail.

| (53) | Zjednoczone Królestwo utrzymywało, że referencyjne stopy procentowe Komisji nie były odpowiednim wskaźnikiem porównawczym dla stóp procentowych pożyczki z 2001 r., w szczególności ponieważ stopy procentowe Komisji oparte są na pięcioletnim okresie zapadalności, a przedmiotowa pożyczka stanowi dług długoterminowy z okresami zapadalności mieszczącymi się w przedziale 20–25 lat, ponieważ pożyczka udzielona Royal Mail odzwierciedlała stopy rynkowe dostępne pożyczkobiorcom długoterminowym w podobnej sytuacji i ponieważ krzywa rentowności w Zjednoczonym Królestwie w latach 1999–2000 (właściwy okres dla obliczania odsetek) wykazywała tendencję spadkową, co sprawiało, że kredyty dla przedsiębiorstw były tańsze. |
| --- | --- |

(53)

Zjednoczone Królestwo utrzymywało, że referencyjne stopy procentowe Komisji nie były odpowiednim wskaźnikiem porównawczym dla stóp procentowych pożyczki z 2001 r., w szczególności ponieważ stopy procentowe Komisji oparte są na pięcioletnim okresie zapadalności, a przedmiotowa pożyczka stanowi dług długoterminowy z okresami zapadalności mieszczącymi się w przedziale 20–25 lat, ponieważ pożyczka udzielona Royal Mail odzwierciedlała stopy rynkowe dostępne pożyczkobiorcom długoterminowym w podobnej sytuacji i ponieważ krzywa rentowności w Zjednoczonym Królestwie w latach 1999–2000 (właściwy okres dla obliczania odsetek) wykazywała tendencję spadkową, co sprawiało, że kredyty dla przedsiębiorstw były tańsze.

| (54) | Nie uznano za niezbędne ani właściwe ustanowienia zabezpieczenia pożyczki, ponieważ rating kredytowy Royal Mail uznano za AA dla instrumentów dłużnych do 1 000 mln GBP. Proponowana pożyczka nadal utrzymałaby długoterminowy dług Royal Mail na tym poziomie i sama przez się objęłaby istotną większość długu Royal Mail okresem zapadalności dłuższym niż jeden rok. W tym samym czasie, w którym negocjowano instrumenty dłużne z 2003 r., władze Zjednoczonego Królestwa podjęły jednak decyzję o potwierdzeniu pożyczki w wysokości 500 mln GBP z 2001 r. w podobnej formie dokumentu jak w przypadku uzgodnień z 2003 r. Ten nowy dokument nie zmienił kwoty pożyczek, ich okresu ani stosownych stóp procentowych, jednak biorąc pod uwagę ogólny wzrost poziomu zadłużenia spółki, rozszerzono zabezpieczenie na udziałach w GLS, które dotyczyło nowych instrumentów, w taki sposób, by obejmowało również pożyczkę z 2001 r. Jednocześnie pożyczkę zabezpieczono zastawem stałym i zmiennym na niektórych aktywach Royal Mail. |
| --- | --- |

(54)

Nie uznano za niezbędne ani właściwe ustanowienia zabezpieczenia pożyczki, ponieważ rating kredytowy Royal Mail uznano za AA dla instrumentów dłużnych do 1 000 mln GBP. Proponowana pożyczka nadal utrzymałaby długoterminowy dług Royal Mail na tym poziomie i sama przez się objęłaby istotną większość długu Royal Mail okresem zapadalności dłuższym niż jeden rok. W tym samym czasie, w którym negocjowano instrumenty dłużne z 2003 r., władze Zjednoczonego Królestwa podjęły jednak decyzję o potwierdzeniu pożyczki w wysokości 500 mln GBP z 2001 r. w podobnej formie dokumentu jak w przypadku uzgodnień z 2003 r. Ten nowy dokument nie zmienił kwoty pożyczek, ich okresu ani stosownych stóp procentowych, jednak biorąc pod uwagę ogólny wzrost poziomu zadłużenia spółki, rozszerzono zabezpieczenie na udziałach w GLS, które dotyczyło nowych instrumentów, w taki sposób, by obejmowało również pożyczkę z 2001 r. Jednocześnie pożyczkę zabezpieczono zastawem stałym i zmiennym na niektórych aktywach Royal Mail.

4.2.   Instrumenty pożyczkowe

4.2.1.   Instrumenty przyznane w 2003 r.

| (55) | Zjednoczone Królestwo dostarczyło dalszych szczegółów dotyczących instrumentów pożyczkowych udostępnionych w 2003 r. Warunki wymagały, aby pożyczki zostały zabezpieczone niektórymi depozytami w gotówce ujętymi w bilansie Royal Mail i stąd stanowiły one dług o szczególnie niskim ryzyku uzasadniającym marżę w wysokości [...] (10). W odpowiedzi na uwagę Komisji, że te depozyty w gotówce stanowią zasoby państwowe, nad którymi władze Zjednoczonego Królestwa sprawują kontrolę na mocy szczególnego prawodawstwa, których użycie w charakterze zabezpieczenia nie musiało siłą rzeczy rozwiać wątpliwości co do charakteru pomocowego tego środka, władze Zjednoczonego Królestwa oświadczyły, że ich celem było użycie depozytów w gotówce i innych aktywów spółki w sposób, który odzwierciedlałby zasady rynkowe, co pozwoliłoby na narzucenie spółce skutecznej dyscypliny w odniesieniu do instrumentów pożyczkowych. Władze, korzystając z uprawnień określonych w art. 72 ustawy pocztowej z 2000 r., zaleciły Royal Mail zapisanie depozytów w gotówce w NLF powstałych z kumulacji zysków z działalności (łącznie około 1 800 mln GBP) w specjalnej rezerwie ujętej w bilansie Royal Mail (rezerwie pocztowej). Oddzielne porozumienie na piśmie umożliwiło użycie 549 mln GBP z rezerwy jako zabezpieczenia instrumentów pożyczkowych z NLF w wysokości 544 mln GBP. |
| --- | --- |

(55)

Zjednoczone Królestwo dostarczyło dalszych szczegółów dotyczących instrumentów pożyczkowych udostępnionych w 2003 r. Warunki wymagały, aby pożyczki zostały zabezpieczone niektórymi depozytami w gotówce ujętymi w bilansie Royal Mail i stąd stanowiły one dług o szczególnie niskim ryzyku uzasadniającym marżę w wysokości [...] (10). W odpowiedzi na uwagę Komisji, że te depozyty w gotówce stanowią zasoby państwowe, nad którymi władze Zjednoczonego Królestwa sprawują kontrolę na mocy szczególnego prawodawstwa, których użycie w charakterze zabezpieczenia nie musiało siłą rzeczy rozwiać wątpliwości co do charakteru pomocowego tego środka, władze Zjednoczonego Królestwa oświadczyły, że ich celem było użycie depozytów w gotówce i innych aktywów spółki w sposób, który odzwierciedlałby zasady rynkowe, co pozwoliłoby na narzucenie spółce skutecznej dyscypliny w odniesieniu do instrumentów pożyczkowych. Władze, korzystając z uprawnień określonych w art. 72 ustawy pocztowej z 2000 r., zaleciły Royal Mail zapisanie depozytów w gotówce w NLF powstałych z kumulacji zysków z działalności (łącznie około 1 800 mln GBP) w specjalnej rezerwie ujętej w bilansie Royal Mail (rezerwie pocztowej). Oddzielne porozumienie na piśmie umożliwiło użycie 549 mln GBP z rezerwy jako zabezpieczenia instrumentów pożyczkowych z NLF w wysokości 544 mln GBP.

| (56) | W odpowiedzi na pytania Komisji dotyczące opłaty za zaangażowanie poniesionej przez Royal Mail z tytułu instrumentów pożyczkowych NLF, Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że coroczna opłata za zobowiązanie wynosiła w tym przypadku [...] punktów bazowych wartości pożyczki, to jest [...] % marży [...] punktów bazowych powyżej LIBOR. Władze Zjednoczonego Królestwa stwierdziły, że zgodnie ze zwyczajem rynkowym opłaty za zaangażowanie stanowią na ogół najwyżej 50 % marży ponad LIBOR i przywołały przykłady ilustrujące to stwierdzenie. Stosunkowo niskie marże – do około 50 punktów bazowych – były zwykłą praktyką w tym okresie w stosunku do długu uprzywilejowanego. Biorąc pod uwagę fakt, że dostępność innych instrumentów (obligacji) zależała od zatwierdzenia przez Parlament zapewnienia funduszy właściwemu ministerstwu w czasie, jakiego wymagało nabycie za ich pomocą obligacji emitowanych przez Royal Mail, opłata za zaangażowanie w przypadku tych innych instrumentów nie była właściwa, ponieważ instrumenty te nie były nigdy przedmiotem faktycznego zaangażowania na rzecz Royal Mail. Praktyka rynkowa w kontekście pożyczek prywatnych przewiduje uiszczenie opłaty za zaangażowanie dopiero wtedy, gdy pożyczkodawca uzyskał wszystkie niezbędne wewnętrzne zatwierdzenia w taki sposób, że środki są przedmiotem formalnego zobowiązania wobec pożyczkobiorcy (i są dla niego bezwarunkowo dostępne). |
| --- | --- |

(56)

W odpowiedzi na pytania Komisji dotyczące opłaty za zaangażowanie poniesionej przez Royal Mail z tytułu instrumentów pożyczkowych NLF, Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że coroczna opłata za zobowiązanie wynosiła w tym przypadku [...] punktów bazowych wartości pożyczki, to jest [...] % marży [...] punktów bazowych powyżej LIBOR. Władze Zjednoczonego Królestwa stwierdziły, że zgodnie ze zwyczajem rynkowym opłaty za zaangażowanie stanowią na ogół najwyżej 50 % marży ponad LIBOR i przywołały przykłady ilustrujące to stwierdzenie. Stosunkowo niskie marże – do około 50 punktów bazowych – były zwykłą praktyką w tym okresie w stosunku do długu uprzywilejowanego. Biorąc pod uwagę fakt, że dostępność innych instrumentów (obligacji) zależała od zatwierdzenia przez Parlament zapewnienia funduszy właściwemu ministerstwu w czasie, jakiego wymagało nabycie za ich pomocą obligacji emitowanych przez Royal Mail, opłata za zaangażowanie w przypadku tych innych instrumentów nie była właściwa, ponieważ instrumenty te nie były nigdy przedmiotem faktycznego zaangażowania na rzecz Royal Mail. Praktyka rynkowa w kontekście pożyczek prywatnych przewiduje uiszczenie opłaty za zaangażowanie dopiero wtedy, gdy pożyczkodawca uzyskał wszystkie niezbędne wewnętrzne zatwierdzenia w taki sposób, że środki są przedmiotem formalnego zobowiązania wobec pożyczkobiorcy (i są dla niego bezwarunkowo dostępne).

| (57) | Zjednoczone Królestwo opisało również analizę proponowanych instrumentów pożyczkowych przeprowadzoną przed ich przyznaniem, w tym wyliczenia wartości bieżącej netto („WBN”) zwrotów w postaci przepływów pieniężnych z proponowanego refinansowania oraz pewne alternatywne opcje. Oceniono, że proponowana opcja daje zwrot w wysokości [...] GBP, podczas gdy opcje alternatywne w najlepszym wypadku zwrot w wysokości [...] GBP. Zjednoczone Królestwo potwierdziło dalej, że instrumenty przyznane w 2003 r. nie były wykorzystane – poza testową wypłatą zwróconą w ciągu tygodnia – przed ich wygaśnięciem lub wznowieniem w instrumentach przyznanych w 2007 r. |
| --- | --- |

(57)

Zjednoczone Królestwo opisało również analizę proponowanych instrumentów pożyczkowych przeprowadzoną przed ich przyznaniem, w tym wyliczenia wartości bieżącej netto („WBN”) zwrotów w postaci przepływów pieniężnych z proponowanego refinansowania oraz pewne alternatywne opcje. Oceniono, że proponowana opcja daje zwrot w wysokości [...] GBP, podczas gdy opcje alternatywne w najlepszym wypadku zwrot w wysokości [...] GBP. Zjednoczone Królestwo potwierdziło dalej, że instrumenty przyznane w 2003 r. nie były wykorzystane – poza testową wypłatą zwróconą w ciągu tygodnia – przed ich wygaśnięciem lub wznowieniem w instrumentach przyznanych w 2007 r.

4.2.2.   Instrumenty przyznane w 2007 r.

| (58) | Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że instrumenty pożyczkowe przyznane w 2007 r. obejmowały 900 mln GBP długu uprzywilejowanego. Stanowi on część pakietu finansowego zawierającego środki dotyczące emerytur i 300 mln GBP pożyczki podporządkowanej. Instrumenty dłużne mają na celu sfinansowanie przekształceń i programu inwestycyjnego Royal Mail, w tym kosztów odprawy. Kwota 900 mln GBP pożyczki uprzywilejowanej zastępuje i rozszerza kwotę 844 mln GBP instrumentów pożyczkowych przyznanych w 2003 r. i składa się z dwóch transz: transza [...] GBP przewidziana wyłącznie na sfinansowanie przekształceń i transza w wysokości [...] GBP przewidziana na ogólne cele kapitału obrotowego w ramach działalności (wyłączając Post Office Limited). Środek stał się skuteczny dnia 19 marca 2007 r. i jego okres zapadalności wynosi [...] lat od tej daty. Marża wynosi [...] punktów bazowych powyżej odpowiedniego LIBOR (11) w ciągu pierwszych [...] miesięcy. Następnie marża zależy od poziomu pokrycia zastawu o stałym składzie (rentowność jako wielokrotność płatności odsetek) przy poziomie minimalnym równym [...] punktów bazowych. Instrument w kwocie 900 mln GBP zabezpieczono udziałami w nowej spółce zależnej utworzonej przez Royal Mail – Royal Mail Estates Limited, która posiada niemal cały jej majątek nieruchomy (z wyjątkiem majątku związanego z Post Office Limited) o całkowitej wartości rynkowej oszacowanej we wrześniu 2006 r. przez Atis Real na [...] GBP. |
| --- | --- |

(58)

Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że instrumenty pożyczkowe przyznane w 2007 r. obejmowały 900 mln GBP długu uprzywilejowanego. Stanowi on część pakietu finansowego zawierającego środki dotyczące emerytur i 300 mln GBP pożyczki podporządkowanej. Instrumenty dłużne mają na celu sfinansowanie przekształceń i programu inwestycyjnego Royal Mail, w tym kosztów odprawy. Kwota 900 mln GBP pożyczki uprzywilejowanej zastępuje i rozszerza kwotę 844 mln GBP instrumentów pożyczkowych przyznanych w 2003 r. i składa się z dwóch transz: transza [...] GBP przewidziana wyłącznie na sfinansowanie przekształceń i transza w wysokości [...] GBP przewidziana na ogólne cele kapitału obrotowego w ramach działalności (wyłączając Post Office Limited). Środek stał się skuteczny dnia 19 marca 2007 r. i jego okres zapadalności wynosi [...] lat od tej daty. Marża wynosi [...] punktów bazowych powyżej odpowiedniego LIBOR (11) w ciągu pierwszych [...] miesięcy. Następnie marża zależy od poziomu pokrycia zastawu o stałym składzie (rentowność jako wielokrotność płatności odsetek) przy poziomie minimalnym równym [...] punktów bazowych. Instrument w kwocie 900 mln GBP zabezpieczono udziałami w nowej spółce zależnej utworzonej przez Royal Mail – Royal Mail Estates Limited, która posiada niemal cały jej majątek nieruchomy (z wyjątkiem majątku związanego z Post Office Limited) o całkowitej wartości rynkowej oszacowanej we wrześniu 2006 r. przez Atis Real na [...] GBP.

| (59) | Zjednoczone Królestwo opisało środki podjęte w celu zapewnienia spełnienia wymagań testu prywatnego inwestora, zauważając jednocześnie, że rynkowy charakter pakietu finansowania z 2007 r. należy oceniać jako całość (zob. dalej w motywy 64 i 65). Zarówno Credit Suisse, jak i Deloitte wydały opinię, że instrument opiera się na warunkach rynkowych, a należne odsetki są naliczane według stawek rynkowych, w tym poprzez zastosowanie pożyczek udzielanych na rynku jako poziomu odniesienia. Chociaż analiza ta sugerowała, że termin siedmioletni stanowi górną granicę przedziału rynkowego, wszystkie elementy, takie jak opłata za przygotowanie pożyczki, opłata za zaangażowanie i testy wypłat oraz niedotrzymania zobowiązań, wydają się zgodne z normami rynkowymi dotyczącymi pożyczek zabezpieczanych na zasadach takich jak w przypadku pożyczek Royal Mail (w tym przypadku głównie na nieruchomościach). Umowy dotyczące zabezpieczenia różniły się od praktyki rynkowej (zastaw raczej na udziałach niż na majątku nieruchomym), ale Zjednoczone Królestwo uznało to faktycznie za korzystniejsze z punktu widzenia pożyczkodawcy z powodów dotyczących kosztów, harmonogramu i spraw administracyjnych. |
| --- | --- |

(59)

Zjednoczone Królestwo opisało środki podjęte w celu zapewnienia spełnienia wymagań testu prywatnego inwestora, zauważając jednocześnie, że rynkowy charakter pakietu finansowania z 2007 r. należy oceniać jako całość (zob. dalej w motywy 64 i 65). Zarówno Credit Suisse, jak i Deloitte wydały opinię, że instrument opiera się na warunkach rynkowych, a należne odsetki są naliczane według stawek rynkowych, w tym poprzez zastosowanie pożyczek udzielanych na rynku jako poziomu odniesienia. Chociaż analiza ta sugerowała, że termin siedmioletni stanowi górną granicę przedziału rynkowego, wszystkie elementy, takie jak opłata za przygotowanie pożyczki, opłata za zaangażowanie i testy wypłat oraz niedotrzymania zobowiązań, wydają się zgodne z normami rynkowymi dotyczącymi pożyczek zabezpieczanych na zasadach takich jak w przypadku pożyczek Royal Mail (w tym przypadku głównie na nieruchomościach). Umowy dotyczące zabezpieczenia różniły się od praktyki rynkowej (zastaw raczej na udziałach niż na majątku nieruchomym), ale Zjednoczone Królestwo uznało to faktycznie za korzystniejsze z punktu widzenia pożyczkodawcy z powodów dotyczących kosztów, harmonogramu i spraw administracyjnych.

| (60) | W związku z uwagą TNT odnoszącą się do naruszenia przez Royal Mail warunków instrumentów pożyczkowych wobec rządu i otrzymania formalnego zwolnienia od ministerstwa handlu i przemysłu Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że zwolnienia były konieczne z powodów czysto technicznych dotyczących wprowadzenia nowych wymagań rachunkowych w odniesieniu do emerytur (FRS17), nie wynikały natomiast z jakiegokolwiek pogorszenia wyników działalności gospodarczej. Zauważyły również, że instrumenty z 2007 r. nie były „dodatkowe” jak sugerowało TNT, lecz zastąpiły instrumenty z 2003 r. |
| --- | --- |

(60)

W związku z uwagą TNT odnoszącą się do naruszenia przez Royal Mail warunków instrumentów pożyczkowych wobec rządu i otrzymania formalnego zwolnienia od ministerstwa handlu i przemysłu Zjednoczone Królestwo wyjaśniło, że zwolnienia były konieczne z powodów czysto technicznych dotyczących wprowadzenia nowych wymagań rachunkowych w odniesieniu do emerytur (FRS17), nie wynikały natomiast z jakiegokolwiek pogorszenia wyników działalności gospodarczej. Zauważyły również, że instrumenty z 2007 r. nie były „dodatkowe” jak sugerowało TNT, lecz zastąpiły instrumenty z 2003 r.

4.3.   Środek dotyczący emerytur

| (61) | Zjednoczone Królestwo wyjaśniło mechanizm utworzenia rachunku powierniczego, w tym zabezpieczenia udzielonego powiernikom funduszu emerytalnego na przedmiotowej kwocie. W tym przypadku rachunek powierniczy w wysokości 850 mln GBP utworzono z rezerwy pocztowej w wysokości 796 mln GBP i przez zastrzyk kapitałowy na pozostałe 54 mln GBP. Zgodnie z umowami powiernicy są upoważnieni do zrealizowania zabezpieczenia na rachunku powierniczym po wystąpieniu niektórych ograniczonych przypadków niedotrzymania zobowiązań, głównie związanych z sytuacją, w której dane przedsiębiorstwo (Royal Mail Holdings plc lub Royal Mail Group Limited) zostaje postawione w stan likwidacji w związku z niewypłacalnością lub zabezpieczenie, jakie stanowią rachunki powiernicze, staje się niemożliwe do wyegzekwowania. Umowy dotyczące zabezpieczenia określają też okoliczności, w których środki na rachunkach mogą być zwolnione z zabezpieczenia utworzonego umowami dotyczącymi zabezpieczenia, co zasadniczo nastąpi, gdy fundusz emerytalny osiągnie 75 % poziom wypłacalności. Strony potwierdziły, że gdy środki zostaną zwolnione z zabezpieczenia utworzonego przez umowę dotyczącą zabezpieczenia Royal Mail Holdings, udziałowiec może postanowić, że środki z rachunku powierniczego w wysokości 850 mln GBP (plus narosłe odsetki), które są zwolnione z zabezpieczenia ustanowionego przez umowy dotyczące zabezpieczenia Royal Mail Holdings, można przekazać udziałowcowi, wykorzystując uprawnienia wynikające z ustawy pocztowej z 2000 r. lub inne mające zastosowanie prawa lub uprawnienia. |
| --- | --- |

(61)

Zjednoczone Królestwo wyjaśniło mechanizm utworzenia rachunku powierniczego, w tym zabezpieczenia udzielonego powiernikom funduszu emerytalnego na przedmiotowej kwocie. W tym przypadku rachunek powierniczy w wysokości 850 mln GBP utworzono z rezerwy pocztowej w wysokości 796 mln GBP i przez zastrzyk kapitałowy na pozostałe 54 mln GBP. Zgodnie z umowami powiernicy są upoważnieni do zrealizowania zabezpieczenia na rachunku powierniczym po wystąpieniu niektórych ograniczonych przypadków niedotrzymania zobowiązań, głównie związanych z sytuacją, w której dane przedsiębiorstwo (Royal Mail Holdings plc lub Royal Mail Group Limited) zostaje postawione w stan likwidacji w związku z niewypłacalnością lub zabezpieczenie, jakie stanowią rachunki powiernicze, staje się niemożliwe do wyegzekwowania. Umowy dotyczące zabezpieczenia określają też okoliczności, w których środki na rachunkach mogą być zwolnione z zabezpieczenia utworzonego umowami dotyczącymi zabezpieczenia, co zasadniczo nastąpi, gdy fundusz emerytalny osiągnie 75 % poziom wypłacalności. Strony potwierdziły, że gdy środki zostaną zwolnione z zabezpieczenia utworzonego przez umowę dotyczącą zabezpieczenia Royal Mail Holdings, udziałowiec może postanowić, że środki z rachunku powierniczego w wysokości 850 mln GBP (plus narosłe odsetki), które są zwolnione z zabezpieczenia ustanowionego przez umowy dotyczące zabezpieczenia Royal Mail Holdings, można przekazać udziałowcowi, wykorzystując uprawnienia wynikające z ustawy pocztowej z 2000 r. lub inne mające zastosowanie prawa lub uprawnienia.

| (62) | Utworzenie rachunku powierniczego doprowadziło do porozumienia powierników na okres 17 lat w sprawie pokrycia deficytu emerytalnego. Władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły uwagę na oświadczenia organu regulacyjnego właściwego ds. funduszu emerytalnego, że okresy zwrotu dłuższe niż dziesięć lat podlegają szczególnej kontroli, w tym sprawdzeniu, czy powiernicy skorzystali z „aktywów warunkowych” (takich jak rachunek powierniczy) w celu ograniczenia ryzyka związanego z planem odzysku. Zjednoczone Królestwo zakwestionowało sugestię Komisji, że umowa powiernicza umożliwia Royal Mail zmniejszanie składek emerytalnych, argumentując, że w przypadku braku rachunku powierniczego wynik zależałby od negocjacji i nie dałby się przewidzieć. Brak porozumienia zagroziłby dostępności środków finansowych na inwestycje w działalność. |
| --- | --- |

(62)

Utworzenie rachunku powierniczego doprowadziło do porozumienia powierników na okres 17 lat w sprawie pokrycia deficytu emerytalnego. Władze Zjednoczonego Królestwa zwróciły uwagę na oświadczenia organu regulacyjnego właściwego ds. funduszu emerytalnego, że okresy zwrotu dłuższe niż dziesięć lat podlegają szczególnej kontroli, w tym sprawdzeniu, czy powiernicy skorzystali z „aktywów warunkowych” (takich jak rachunek powierniczy) w celu ograniczenia ryzyka związanego z planem odzysku. Zjednoczone Królestwo zakwestionowało sugestię Komisji, że umowa powiernicza umożliwia Royal Mail zmniejszanie składek emerytalnych, argumentując, że w przypadku braku rachunku powierniczego wynik zależałby od negocjacji i nie dałby się przewidzieć. Brak porozumienia zagroziłby dostępności środków finansowych na inwestycje w działalność.

4.4.   Pożyczka w wysokości 300 mln GBP udzielona przez udziałowca

| (63) | Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że udzieliło Royal Mail pożyczki udziałowca w postaci długu podporządkowanego w wysokości 300 mln GBP o stopie procentowej równej [...]%, przy czym odsetki te są rolowane do czasu zapadalności pożyczki. Pożyczka ta była dostępna przez dwa lata z datą zapadalności określoną jako późniejsza z dat zwrotu długu uprzywilejowanego [...] lub zwolnienia środków pieniężnych z emerytalnego rachunku powierniczego. Warunki pożyczki podporządkowanej negocjowano jako część całego pakietu w odróżnieniu od instrumentu oddzielnego. Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że warunek, zgodnie z którym spłata mogłaby nastąpić dopiero po zwolnieniu powierniczego rachunku emerytalnego, wynikał z podporządkowanego charakteru pożyczki. To z kolei zostało odzwierciedlone w wysokiej stopie procentowej, która, mając na uwadze ryzyko działalności gospodarczej, była wyższa niż przedział przedstawiony przez doradców rządu dla odpowiedniego kosztu alternatywnego kapitału własnego. Umowa została zatwierdzona przez doradców rządu jako „w pełni rynkowa”. |
| --- | --- |

(63)

Zjednoczone Królestwo potwierdziło, że udzieliło Royal Mail pożyczki udziałowca w postaci długu podporządkowanego w wysokości 300 mln GBP o stopie procentowej równej [...]%, przy czym odsetki te są rolowane do czasu zapadalności pożyczki. Pożyczka ta była dostępna przez dwa lata z datą zapadalności określoną jako późniejsza z dat zwrotu długu uprzywilejowanego [...] lub zwolnienia środków pieniężnych z emerytalnego rachunku powierniczego. Warunki pożyczki podporządkowanej negocjowano jako część całego pakietu w odróżnieniu od instrumentu oddzielnego. Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że warunek, zgodnie z którym spłata mogłaby nastąpić dopiero po zwolnieniu powierniczego rachunku emerytalnego, wynikał z podporządkowanego charakteru pożyczki. To z kolei zostało odzwierciedlone w wysokiej stopie procentowej, która, mając na uwadze ryzyko działalności gospodarczej, była wyższa niż przedział przedstawiony przez doradców rządu dla odpowiedniego kosztu alternatywnego kapitału własnego. Umowa została zatwierdzona przez doradców rządu jako „w pełni rynkowa”.

4.5.   Zgodność pakietu z 2007 r. z testem inwestora prywatnego

| (64) | Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że części pakietu finansowego z 2007 r. negocjowano jako elementy integralnej całości i ich rynkowy charakter nie był i nie powinien być oceniany oddzielnie, chociaż poziomem odniesienia dla ich indywidualnych warunków były równoważne instrumenty rynkowe. Rynkowy charakter pakietu, w szczególności umowy powierniczej, został przeanalizowany przez Deloitte i Credit Suisse, a rząd oparł się na ich opinii. |
| --- | --- |

(64)

Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że części pakietu finansowego z 2007 r. negocjowano jako elementy integralnej całości i ich rynkowy charakter nie był i nie powinien być oceniany oddzielnie, chociaż poziomem odniesienia dla ich indywidualnych warunków były równoważne instrumenty rynkowe. Rynkowy charakter pakietu, w szczególności umowy powierniczej, został przeanalizowany przez Deloitte i Credit Suisse, a rząd oparł się na ich opinii.

| (65) | Podejście Deloitte polegało na zbadaniu wartości przedsiębiorstwa w ramach planu strategicznego przy założeniu dokonania inwestycji na rachunek powierniczy w wysokości 1 mld GBP. Wartość przedsiębiorstwa szacuje się poprzez dyskontowanie przewidywanych przepływów pieniężnych związanych z prefinansowaniem przy średnim ważonym koszcie kapitału przedsiębiorstwa. Według Zjednoczonego Królestwa inwestycja powiernicza jest słuszna dla racjonalnego prywatnego inwestora istniejącego kapitału własnego, jeżeli:






  a) | zapewnia inwestorowi dodatnią wartość kapitału własnego (odejmując dług finansowy netto, wartość deficytu emerytalnego i koszt netto rachunku powierniczego od wartości przedsiębiorstwa); i |
| --- | --- | --- |

(65)

Podejście Deloitte polegało na zbadaniu wartości przedsiębiorstwa w ramach planu strategicznego przy założeniu dokonania inwestycji na rachunek powierniczy w wysokości 1 mld GBP. Wartość przedsiębiorstwa szacuje się poprzez dyskontowanie przewidywanych przepływów pieniężnych związanych z prefinansowaniem przy średnim ważonym koszcie kapitału przedsiębiorstwa. Według Zjednoczonego Królestwa inwestycja powiernicza jest słuszna dla racjonalnego prywatnego inwestora istniejącego kapitału własnego, jeżeli:

a)

zapewnia inwestorowi dodatnią wartość kapitału własnego (odejmując dług finansowy netto, wartość deficytu emerytalnego i koszt netto rachunku powierniczego od wartości przedsiębiorstwa); i

| b) | przez niedokonanie inwestycji w rachunki powiernicze zgodnie z propozycją nie dałoby się osiągnąć wyższej wartości. |
| --- | --- |

b)

przez niedokonanie inwestycji w rachunki powiernicze zgodnie z propozycją nie dałoby się osiągnąć wyższej wartości.

Deloitte obliczył także związaną z tym wewnętrzną stopę zwrotu (IRR), zdefiniowaną jako stopa dyskontowa dla przyszłych przepływów pieniężnych, która zmniejszyła wartość kapitału własnego przedsiębiorstwa do [...]. Analiza przeprowadzona przez Deloitte wykazała wartość kapitału własnego po inwestycji w wysokości ponad [...] GBP i wewnętrzną stopę zwrotu (IRR) równą [...]; wykazała też, że według serii analiz wrażliwości zwrot ten jest solidny. Zbadano dwa alternatywne scenariusze bez inwestycji powierniczej, zgodnie z którymi, według Deloitte, wartość kapitału własnego udziałowca mogłaby zostać znacznie zmniejszona. Natomiast w przypadku proponowanej inwestycji spodziewano się, że z czasem wartość inwestycji znacznie wzrośnie.

5.   OCENA ŚRODKÓW: ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

| (66) | Jak wskazano w decyzji o wszczęciu postępowania, kwestia, czy każdy z przedmiotowych środków stanowi pomoc państwa, zależy od wystąpienia korzyści dla Royal Mail w rozumieniu art. 87 Traktatu, ponieważ inne kryteria istnienia pomocy są wyraźnie spełnione. W celu rozstrzygnięcia, czy środek zapewnił korzyść RM, Komisja bada, czy podmiot prywatny, działający w warunkach gospodarki rynkowej, byłby gotowy zapewnić finansowanie na tych samych warunkach. |
| --- | --- |

(66)

Jak wskazano w decyzji o wszczęciu postępowania, kwestia, czy każdy z przedmiotowych środków stanowi pomoc państwa, zależy od wystąpienia korzyści dla Royal Mail w rozumieniu art. 87 Traktatu, ponieważ inne kryteria istnienia pomocy są wyraźnie spełnione. W celu rozstrzygnięcia, czy środek zapewnił korzyść RM, Komisja bada, czy podmiot prywatny, działający w warunkach gospodarki rynkowej, byłby gotowy zapewnić finansowanie na tych samych warunkach.

5.1.   Pożyczka z 2001 r.

| (67) | Władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniają, dlaczego stopę procentową stosowaną wypłacanych transz pożyczki ustalono według długoterminowej (dwudziestoletniej) średniej stopy równej 5,8 %, tj. poniżej obowiązującej wówczas stopy referencyjnej Komisji, która jest stopą o krótszym terminie (12). W piśmie, o którym mowa w motywie 49, wyjaśniają także, jakie było pochodzenie pożyczki w 1999 r. i jak ustalono wtedy warunki. Odpowiadają na kwestie poruszone przez TNT (zob. motyw 42), ponieważ TNT przeprowadziło porównania z oprocentowaniem pożyczki w 2001 r., co nie odpowiada czasowi, w którym oprocentowanie pożyczki zostało ustalone. Wyjaśniają także brak zabezpieczenia pożyczki (co w każdym razie zostało zmienione późniejszym terminie, gdy udzielono pożyczek z 2003 r.). Na koniec odpowiadają na kwestię podniesioną przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania, że przynajmniej w 2001 r. zaczynał się spadek wyników finansowych Royal Mail. Nie miało to miejsca w 1999 r., gdy doszło do podjęcia zobowiązania w sprawie pożyczki ani w latach 1999–2000, które są właściwymi datami ustalenia stóp procentowych. |
| --- | --- |

(67)

Władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniają, dlaczego stopę procentową stosowaną wypłacanych transz pożyczki ustalono według długoterminowej (dwudziestoletniej) średniej stopy równej 5,8 %, tj. poniżej obowiązującej wówczas stopy referencyjnej Komisji, która jest stopą o krótszym terminie (12). W piśmie, o którym mowa w motywie 49, wyjaśniają także, jakie było pochodzenie pożyczki w 1999 r. i jak ustalono wtedy warunki. Odpowiadają na kwestie poruszone przez TNT (zob. motyw 42), ponieważ TNT przeprowadziło porównania z oprocentowaniem pożyczki w 2001 r., co nie odpowiada czasowi, w którym oprocentowanie pożyczki zostało ustalone. Wyjaśniają także brak zabezpieczenia pożyczki (co w każdym razie zostało zmienione późniejszym terminie, gdy udzielono pożyczek z 2003 r.). Na koniec odpowiadają na kwestię podniesioną przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania, że przynajmniej w 2001 r. zaczynał się spadek wyników finansowych Royal Mail. Nie miało to miejsca w 1999 r., gdy doszło do podjęcia zobowiązania w sprawie pożyczki ani w latach 1999–2000, które są właściwymi datami ustalenia stóp procentowych.

| (68) | Gdy wyrażono zgodę na udzielenie pożyczek, referencyjne stopy procentowe Komisji określano na mocy zawiadomienia Komisji z 1997 r. w sprawie metod określania stóp referencyjnych i dyskontowych („zawiadomienie w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r.”) (13). Na mocy tego zawiadomienia Komisja określiła stopy na podstawie pięcioletniej stopy międzybankowych transakcji typu swap powiększonej o premię, ale zastrzegła sobie prawo stosowania stopy bazowej o krótszym terminie (np. jednorocznej stopy LIBOR) lub stopy bazowej o dłuższym terminie (np. stopy obligacji dziesięcioletnich) niż pięcioletnia stopa międzybankowych transakcji typu swap. Z powodu stałego dłuższego okresu trwania pożyczek Komisja uważa, że w tym przypadku właściwe jest stosowanie stopy o dłuższym terminie. |
| --- | --- |

(68)

Gdy wyrażono zgodę na udzielenie pożyczek, referencyjne stopy procentowe Komisji określano na mocy zawiadomienia Komisji z 1997 r. w sprawie metod określania stóp referencyjnych i dyskontowych („zawiadomienie w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r.”) (13). Na mocy tego zawiadomienia Komisja określiła stopy na podstawie pięcioletniej stopy międzybankowych transakcji typu swap powiększonej o premię, ale zastrzegła sobie prawo stosowania stopy bazowej o krótszym terminie (np. jednorocznej stopy LIBOR) lub stopy bazowej o dłuższym terminie (np. stopy obligacji dziesięcioletnich) niż pięcioletnia stopa międzybankowych transakcji typu swap. Z powodu stałego dłuższego okresu trwania pożyczek Komisja uważa, że w tym przypadku właściwe jest stosowanie stopy o dłuższym terminie.

| (69) | Komisja zauważyła, że stosowane stopy ustalono w procesie opartym na obserwowanych transakcjach pożyczek rynkowych, które porównano następnie z odpowiednią obligacją skarbową (14). Spread w stosunku do obligacji skarbowych mieścił się w przedziale 76–165 punktów bazowych, co jest więc wystarczające w porównaniu z 75 punktami bazowymi ustalonymi w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych. Komisja porównała też stosowane stopy z dwudziestoletnimi stopami międzybankowych transakcji typu swap w odpowiednich dniach. Stosowane stopy są bardzo zbliżone do tych stóp (różnica wynosi zazwyczaj mniej niż 10 punktów bazowych). Komisja zauważa, że Zjednoczone Królestwo i jego doradcy nie oparli się na właściwej międzybankowej transakcji typu swap lub innej opublikowanej stopie, ale szukali raczej bezpośrednich komercyjnych poziomów odniesienia. W świetle ogółu powyższych uwag Komisja przyjmuje, że wspomniany środek nie zapewnia korzyści Royal Mail i nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(69)

Komisja zauważyła, że stosowane stopy ustalono w procesie opartym na obserwowanych transakcjach pożyczek rynkowych, które porównano następnie z odpowiednią obligacją skarbową (14). Spread w stosunku do obligacji skarbowych mieścił się w przedziale 76–165 punktów bazowych, co jest więc wystarczające w porównaniu z 75 punktami bazowymi ustalonymi w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych. Komisja porównała też stosowane stopy z dwudziestoletnimi stopami międzybankowych transakcji typu swap w odpowiednich dniach. Stosowane stopy są bardzo zbliżone do tych stóp (różnica wynosi zazwyczaj mniej niż 10 punktów bazowych). Komisja zauważa, że Zjednoczone Królestwo i jego doradcy nie oparli się na właściwej międzybankowej transakcji typu swap lub innej opublikowanej stopie, ale szukali raczej bezpośrednich komercyjnych poziomów odniesienia. W świetle ogółu powyższych uwag Komisja przyjmuje, że wspomniany środek nie zapewnia korzyści Royal Mail i nie stanowi pomocy państwa.

5.2.   Instrumenty pożyczkowe

5.2.1.   Instrumenty pożyczkowe przyznane w 2003 r.

| (70) | Jak zauważono w decyzji o wszczęciu postępowania, pożyczek tych nie zastosowano nigdy w okresie poprzedzającym ich rozszerzenie lub modyfikację w 2007 r. Komisja nie wszczęła więc postępowania dotyczącego warunków pożyczki i decyzja ta nie ocenia, czy uzgodniona stopa była odpowiednia. Komisja podniosła jednak kwestię, czy instrumenty pożyczkowe mimo to stanowiły wartość opcji dla spółki, co należy ocenić pod kątem pomocy państwa. W tej sprawie Komisja ustaliła, że instrumenty pożyczkowe, pomimo ich niezastosowania, podlegały jednak opłacie za zaangażowanie w wysokości [...] rocznie dla tych instrumentów, które były przedmiotem zaangażowania. Komisja ustaliła w sposób ją zadawalający, że była to rynkowa stopa procentowa ustalana jako procent marży ponad LIBOR pożyczki podstawowej, co jest praktyką rynkową, i na poziomie równym ([...]) zgodnie z tą praktyką (Komisja odnotowała przykłady mieszczące się w przedziale 16–50 %). Inne instrumenty pożyczkowe nie zostały nigdy zatwierdzone przez Parlament i nigdy nie były przedmiotem zaangażowania, co normalnie nie pociągnęłoby za sobą opłaty. Komisja jest więc przekonana, że instrumenty pożyczkowe przyznane w 2003 r. w praktyce nie stanowią pomocy państwa dla Royal Mail. |
| --- | --- |

(70)

Jak zauważono w decyzji o wszczęciu postępowania, pożyczek tych nie zastosowano nigdy w okresie poprzedzającym ich rozszerzenie lub modyfikację w 2007 r. Komisja nie wszczęła więc postępowania dotyczącego warunków pożyczki i decyzja ta nie ocenia, czy uzgodniona stopa była odpowiednia. Komisja podniosła jednak kwestię, czy instrumenty pożyczkowe mimo to stanowiły wartość opcji dla spółki, co należy ocenić pod kątem pomocy państwa. W tej sprawie Komisja ustaliła, że instrumenty pożyczkowe, pomimo ich niezastosowania, podlegały jednak opłacie za zaangażowanie w wysokości [...] rocznie dla tych instrumentów, które były przedmiotem zaangażowania. Komisja ustaliła w sposób ją zadawalający, że była to rynkowa stopa procentowa ustalana jako procent marży ponad LIBOR pożyczki podstawowej, co jest praktyką rynkową, i na poziomie równym ([...]) zgodnie z tą praktyką (Komisja odnotowała przykłady mieszczące się w przedziale 16–50 %). Inne instrumenty pożyczkowe nie zostały nigdy zatwierdzone przez Parlament i nigdy nie były przedmiotem zaangażowania, co normalnie nie pociągnęłoby za sobą opłaty. Komisja jest więc przekonana, że instrumenty pożyczkowe przyznane w 2003 r. w praktyce nie stanowią pomocy państwa dla Royal Mail.

5.2.2.   Instrumenty pożyczkowe przyznane w 2007 r.

| (71) | W 2007 r. pozostające do wypłaty instrumenty pożyczkowe z 2003 r. (15) zostały zastąpione długiem uprzywilejowanym w wysokości 900 mln GBP na zmienionych warunkach. Komisja dokonała przeglądu warunków tego instrumentu. Stosowana stopa procentowa wynosi [...] punktów bazowych powyżej odpowiedniego LIBOR przez pierwsze 12 miesięcy, a następnie zmienia się zgodnie z pokryciem stałego zastawu, ale nigdy poniżej [...] punktów bazowych ponad odpowiedni LIBOR. Instrument ten jest zabezpieczony zastawem o zmiennym składzie (16) na aktywach Royal Mail, stałym zastawem na udziałach nowej spółki zależnej Royal Mail Estates Ltd, która posiada portfel nieruchomości RM, i zastawem o zmiennym składzie na aktywach tej spółki. Wartość rynkowa majątku będącego w posiadaniu RM Estates została wyceniona na [...] GBP. Komisja przeprowadziła ocenę tych warunków zgodnie z zawiadomieniem w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r., które miało zastosowanie w czasie ich ustalania. Biorąc pod uwagę, że wartość aktywów, na których ustanowiono zastaw w związku z pożyczkami, przekracza wartość pożyczek o prawie 50 %, zabezpieczenie ocenia się jako „wysokie”. Marża ponad LIBOR wynosząca [...]–[...] punktów bazowych jest więc wystarczająca zgodnie z zawiadomieniem, które ustala marżę na poziomie 75 punktów bazowych (jak przypomniano w motywie 68, Komisja przewidziała w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. możliwość stosowania LIBOR jako podstawy do oceny). Ponadto Komisja odnotowała informację dostarczoną przez władze Zjednoczonego Królestwa, zaczerpniętą z innych transakcji zabezpieczonych na spółkach posiadających nieruchomości, która pokazuje, jak się wydaje, że poziomem odniesienia przy ustalaniu warunków były porównywalne transakcje komercyjne. Komisja stwierdziła na podstawie analizy swojej stopy referencyjnej, że te instrumenty pożyczkowe, rozważane niezależnie od siebie, nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

(71)

W 2007 r. pozostające do wypłaty instrumenty pożyczkowe z 2003 r. (15) zostały zastąpione długiem uprzywilejowanym w wysokości 900 mln GBP na zmienionych warunkach. Komisja dokonała przeglądu warunków tego instrumentu. Stosowana stopa procentowa wynosi [...] punktów bazowych powyżej odpowiedniego LIBOR przez pierwsze 12 miesięcy, a następnie zmienia się zgodnie z pokryciem stałego zastawu, ale nigdy poniżej [...] punktów bazowych ponad odpowiedni LIBOR. Instrument ten jest zabezpieczony zastawem o zmiennym składzie (16) na aktywach Royal Mail, stałym zastawem na udziałach nowej spółki zależnej Royal Mail Estates Ltd, która posiada portfel nieruchomości RM, i zastawem o zmiennym składzie na aktywach tej spółki. Wartość rynkowa majątku będącego w posiadaniu RM Estates została wyceniona na [...] GBP. Komisja przeprowadziła ocenę tych warunków zgodnie z zawiadomieniem w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r., które miało zastosowanie w czasie ich ustalania. Biorąc pod uwagę, że wartość aktywów, na których ustanowiono zastaw w związku z pożyczkami, przekracza wartość pożyczek o prawie 50 %, zabezpieczenie ocenia się jako „wysokie”. Marża ponad LIBOR wynosząca [...]–[...] punktów bazowych jest więc wystarczająca zgodnie z zawiadomieniem, które ustala marżę na poziomie 75 punktów bazowych (jak przypomniano w motywie 68, Komisja przewidziała w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. możliwość stosowania LIBOR jako podstawy do oceny). Ponadto Komisja odnotowała informację dostarczoną przez władze Zjednoczonego Królestwa, zaczerpniętą z innych transakcji zabezpieczonych na spółkach posiadających nieruchomości, która pokazuje, jak się wydaje, że poziomem odniesienia przy ustalaniu warunków były porównywalne transakcje komercyjne. Komisja stwierdziła na podstawie analizy swojej stopy referencyjnej, że te instrumenty pożyczkowe, rozważane niezależnie od siebie, nie stanowią pomocy państwa.

| (72) | Biorąc pod uwagę, że instrumenty z 2007 r. zostały udostępnione jako część pakietu wraz z innymi środkami i naleganie Zjednoczonego Królestwa, żeby składniki pakietu finansowego z 2007 r. nie podlegały oddzielnej ocenie, Komisja musi ustalić, czy oddzielna ocena przedstawiona w motywie 71 może być rozstrzygająca. Kwestia ta jest dokładniej omówiona w pkt 5.5 poniżej. |
| --- | --- |

(72)

Biorąc pod uwagę, że instrumenty z 2007 r. zostały udostępnione jako część pakietu wraz z innymi środkami i naleganie Zjednoczonego Królestwa, żeby składniki pakietu finansowego z 2007 r. nie podlegały oddzielnej ocenie, Komisja musi ustalić, czy oddzielna ocena przedstawiona w motywie 71 może być rozstrzygająca. Kwestia ta jest dokładniej omówiona w pkt 5.5 poniżej.

5.3.   Emerytalny rachunek powierniczy

5.3.1.   Istnienie pomocy

| (73) | Po zgłoszeniu przez władze Zjednoczonego Królestwa uwag i wyjaśnień Komisja zrozumiała mechanizm stosowany dla środka dotyczącego emerytur. Jak opisano powyżej w motywie 22, Royal Mail jest zobowiązana do uwzględnienia swojego dużego deficytu emerytalnego w bilansie, a ustawa Zjednoczonego Królestwa dotycząca emerytur wymaga, żeby Royal Mail uzgodniła z powiernikami plan i w szczególności okres na zlikwidowanie tego deficytu przez wpłaty z tytułu deficytu do funduszu objętego programem. Środek ten pozwolił Royal Mail przedłużyć ten okres ze znacznym skutkiem dla płatności, które musi wykonać. Komisja zauważyła od początku, że prawny charakter środka (łączący się ze zwolnieniem rezerw, nad którymi państwo ma faktyczną kontrolę przez szczególne prawodawstwo stosowane przy uzgodnieniach powierniczych na rzecz funduszu emerytalnego) nie znajduje bezpośredniego odpowiednika w normalnych transakcjach komercyjnych, nawet jeżeli model lokowania środków finansowych na rachunku powierniczym może być rozważany w sektorze prywatnym (17). W celu dokonania oceny twierdzenia Zjednoczonego Królestwa, że środek opierał się na warunkach rynkowych, Komisja musiała określić odpowiedni poziom odniesienia, z którym można go porównać. |
| --- | --- |

(73)

Po zgłoszeniu przez władze Zjednoczonego Królestwa uwag i wyjaśnień Komisja zrozumiała mechanizm stosowany dla środka dotyczącego emerytur. Jak opisano powyżej w motywie 22, Royal Mail jest zobowiązana do uwzględnienia swojego dużego deficytu emerytalnego w bilansie, a ustawa Zjednoczonego Królestwa dotycząca emerytur wymaga, żeby Royal Mail uzgodniła z powiernikami plan i w szczególności okres na zlikwidowanie tego deficytu przez wpłaty z tytułu deficytu do funduszu objętego programem. Środek ten pozwolił Royal Mail przedłużyć ten okres ze znacznym skutkiem dla płatności, które musi wykonać. Komisja zauważyła od początku, że prawny charakter środka (łączący się ze zwolnieniem rezerw, nad którymi państwo ma faktyczną kontrolę przez szczególne prawodawstwo stosowane przy uzgodnieniach powierniczych na rzecz funduszu emerytalnego) nie znajduje bezpośredniego odpowiednika w normalnych transakcjach komercyjnych, nawet jeżeli model lokowania środków finansowych na rachunku powierniczym może być rozważany w sektorze prywatnym (17). W celu dokonania oceny twierdzenia Zjednoczonego Królestwa, że środek opierał się na warunkach rynkowych, Komisja musiała określić odpowiedni poziom odniesienia, z którym można go porównać.

| (74) | Środek zwalnia fundusze, które były pod całkowitą kontrolą udziałowca do użytku RM, aby zmienić płatności deficytu, których musi dokonać na swój program emerytalny przez umieszczenie tych funduszy na rachunku powierniczym (chociaż rezerwa pocztowa figurowała formalnie w jego bilansie, RM nie mogła użyć rezerw i powiązanych aktywów bez zatwierdzenia rządu). Chociaż to zwolnienie funduszy nie jest czystym zastrzykiem kapitałowym, ze względu na skutki najlepiej można je porównać do takiej właśnie operacji. Gdyby fundusze nie zostały zwolnione, Royal Mail nie mogłaby utworzyć rachunku powierniczego bez pozyskania kapitału z innych źródeł lub zaciągania środków z innych rezerw. Prawdą jest, że środek stanowił, że po zwolnieniu rachunku powierniczego fundusze wrócą pod kontrolę państwa. Przewidywany czas konieczny, aby to się wydarzyło (17 lat), związana z tym niepewność dotycząca tego, czy w praktyce możliwy będzie zwrot funduszy udziałowcowi, jeżeli wyniki finansowe RM pogorszą się w tym okresie, i brak gwarantowanego dochodu z odsetek doprowadziły Komisję do odrzucenia możliwości traktowania tej transakcji jako udzielenia pożyczki. Komisja zdecydowała, że wniosek ten jest rozsądniejszy, biorąc pod uwagę, że jeżeli rezerwa pocztowa na dzień 31 marca 2007 r. wynosiła tylko 796 mln GBP, władze Zjednoczonego Królestwa wniosły kwotę 54 mln GBP jako nowy kapitał własny w celu doprowadzenia rezerwy pocztowej do uzgodnionego poziomu 850 mln GBP przed ustanowieniem rachunku powierniczego. W świetle powyższych uwag i dla celów analizy zgodności z testem inwestora prywatnego Komisja przeprowadziła analizę zwolnienia funduszy będących pod całkowitą kontrolą udziałowca w celu ich wykorzystania przez RM jako zastrzyk kapitałowy. |
| --- | --- |

(74)

Środek zwalnia fundusze, które były pod całkowitą kontrolą udziałowca do użytku RM, aby zmienić płatności deficytu, których musi dokonać na swój program emerytalny przez umieszczenie tych funduszy na rachunku powierniczym (chociaż rezerwa pocztowa figurowała formalnie w jego bilansie, RM nie mogła użyć rezerw i powiązanych aktywów bez zatwierdzenia rządu). Chociaż to zwolnienie funduszy nie jest czystym zastrzykiem kapitałowym, ze względu na skutki najlepiej można je porównać do takiej właśnie operacji. Gdyby fundusze nie zostały zwolnione, Royal Mail nie mogłaby utworzyć rachunku powierniczego bez pozyskania kapitału z innych źródeł lub zaciągania środków z innych rezerw. Prawdą jest, że środek stanowił, że po zwolnieniu rachunku powierniczego fundusze wrócą pod kontrolę państwa. Przewidywany czas konieczny, aby to się wydarzyło (17 lat), związana z tym niepewność dotycząca tego, czy w praktyce możliwy będzie zwrot funduszy udziałowcowi, jeżeli wyniki finansowe RM pogorszą się w tym okresie, i brak gwarantowanego dochodu z odsetek doprowadziły Komisję do odrzucenia możliwości traktowania tej transakcji jako udzielenia pożyczki. Komisja zdecydowała, że wniosek ten jest rozsądniejszy, biorąc pod uwagę, że jeżeli rezerwa pocztowa na dzień 31 marca 2007 r. wynosiła tylko 796 mln GBP, władze Zjednoczonego Królestwa wniosły kwotę 54 mln GBP jako nowy kapitał własny w celu doprowadzenia rezerwy pocztowej do uzgodnionego poziomu 850 mln GBP przed ustanowieniem rachunku powierniczego. W świetle powyższych uwag i dla celów analizy zgodności z testem inwestora prywatnego Komisja przeprowadziła analizę zwolnienia funduszy będących pod całkowitą kontrolą udziałowca w celu ich wykorzystania przez RM jako zastrzyk kapitałowy.

| (75) | Podejście Komisji do zgodności zastrzyków kapitałowych z testem inwestora prywatnego polega na porównaniu aktualnej wartości netto kapitału własnego posiadanego przez organy publiczne z (po dofinansowaniu) i bez (przed dofinansowaniem) inwestycji (18). Jeżeli różnica jest większa niż zastrzyk kapitałowy, zastrzyk uważany jest za zgodny z zasadą inwestora prywatnego. To „przyrostowe” podejście jest konieczne, ponieważ w przeciwnym wypadku nie byłoby oczywiste, jaka część zwrotu z inwestycji na rzecz udziałowca (dywidendy lub w przypadku sprzedaży udziałów cena sprzedaży) wynikałaby z inwestycji, a jaka wystąpiłaby niezależnie od niej. Metoda obliczania wartości posiadanego kapitału własnego – zarówno po dofinansowaniu, jak i przed dofinansowaniem – w określonym czasie polega na dodaniu zdyskontowanej wartości przyszłych przepływów pieniężnych uzyskanych z posiadanego w tym okresie kapitału (zazwyczaj w formie dywidendy, ale obniżenie kapitału byłoby inną możliwością) do jakiegokolwiek wzrostu wartości w tym okresie. |
| --- | --- |

(75)

Podejście Komisji do zgodności zastrzyków kapitałowych z testem inwestora prywatnego polega na porównaniu aktualnej wartości netto kapitału własnego posiadanego przez organy publiczne z (po dofinansowaniu) i bez (przed dofinansowaniem) inwestycji (18). Jeżeli różnica jest większa niż zastrzyk kapitałowy, zastrzyk uważany jest za zgodny z zasadą inwestora prywatnego. To „przyrostowe” podejście jest konieczne, ponieważ w przeciwnym wypadku nie byłoby oczywiste, jaka część zwrotu z inwestycji na rzecz udziałowca (dywidendy lub w przypadku sprzedaży udziałów cena sprzedaży) wynikałaby z inwestycji, a jaka wystąpiłaby niezależnie od niej. Metoda obliczania wartości posiadanego kapitału własnego – zarówno po dofinansowaniu, jak i przed dofinansowaniem – w określonym czasie polega na dodaniu zdyskontowanej wartości przyszłych przepływów pieniężnych uzyskanych z posiadanego w tym okresie kapitału (zazwyczaj w formie dywidendy, ale obniżenie kapitału byłoby inną możliwością) do jakiegokolwiek wzrostu wartości w tym okresie.

| (76) | Początkowa odpowiedź Zjednoczonego Królestwa zawierała sprawozdanie doradców Deloitte, które miało na celu wykazanie IRR w odniesieniu do planowanych inwestycji w wysokości [...]. W trakcie postępowania wyjaśniającego napotkano jednak kilka problemów z zastosowaną metodyką. |
| --- | --- |

(76)

Początkowa odpowiedź Zjednoczonego Królestwa zawierała sprawozdanie doradców Deloitte, które miało na celu wykazanie IRR w odniesieniu do planowanych inwestycji w wysokości [...]. W trakcie postępowania wyjaśniającego napotkano jednak kilka problemów z zastosowaną metodyką.

| (77) | Po pierwsze, obliczenia dotyczyły tylko przypadku dokonania inwestycji i nie opierały się na porównaniu między scenariuszem z inwestycją i scenariuszem bez inwestycji. W odpowiedzi na tę krytykę Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że w przypadku bez inwestycji założono wartość kapitału własnego w wysokości [...]. Argument, że przypadek scenariusza bez inwestycji prowadzi do wartości kapitału własnego [...] nie został jednak przedstawiony ani wsparty w sprawozdaniu Deloitte. Komisja nie uznaje więc pierwotnego sprawozdania Deloitte za sprawozdanie sporządzone zgodnie z metodyką, którą Komisja uznaje za właściwą, a mianowicie metodyką opartą na porównaniu między prognozami z inwestycją i bez inwestycji. |
| --- | --- |

(77)

Po pierwsze, obliczenia dotyczyły tylko przypadku dokonania inwestycji i nie opierały się na porównaniu między scenariuszem z inwestycją i scenariuszem bez inwestycji. W odpowiedzi na tę krytykę Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że w przypadku bez inwestycji założono wartość kapitału własnego w wysokości [...]. Argument, że przypadek scenariusza bez inwestycji prowadzi do wartości kapitału własnego [...] nie został jednak przedstawiony ani wsparty w sprawozdaniu Deloitte. Komisja nie uznaje więc pierwotnego sprawozdania Deloitte za sprawozdanie sporządzone zgodnie z metodyką, którą Komisja uznaje za właściwą, a mianowicie metodyką opartą na porównaniu między prognozami z inwestycją i bez inwestycji.

| (78) | Po drugie, metoda stosowana przy wycenie posiadanego kapitału własnego polegała na obliczeniu wartości przedsiębiorstwa (to jest sumy roszczeń wierzycieli i udziałowców) przy zastosowaniu przepływów pieniężnych na poziomie przedsiębiorstwa i wartości końcowej, a następnie odjęciu zadłużenia. Chociaż metoda ta nie jest nieprawidłowa, nie pokazuje ona wyraźnie wolnych przepływów pieniężnych dostępnych tylko dla udziałowców, co jest jednym ze wskaźników (nawet jeżeli nie jest jedynym wyznacznikiem) pozwalającym stwierdzić, czy zastrzyk kapitałowy jest zgodny z testem inwestora prywatnego. Komisja preferuje więc metodę, która polega na dyskontowaniu przepływów pieniężnych w ramach wypłat bezpośrednio na rzecz udziałowca (dywidendy) i stosowaniu wartości końcowej, która nie przedstawia wartości przedsiębiorstwa, ale wartość kapitału własnego. Polega to też na stosowaniu kosztu kapitału własnego jako stopy dyskontowej zamiast średniego ważonego kosztu kapitału. Jest to metoda, którą wcześniej zastosowano w przytaczanych sprawach Landesbanken (zob. przypis 17). |
| --- | --- |

(78)

Po drugie, metoda stosowana przy wycenie posiadanego kapitału własnego polegała na obliczeniu wartości przedsiębiorstwa (to jest sumy roszczeń wierzycieli i udziałowców) przy zastosowaniu przepływów pieniężnych na poziomie przedsiębiorstwa i wartości końcowej, a następnie odjęciu zadłużenia. Chociaż metoda ta nie jest nieprawidłowa, nie pokazuje ona wyraźnie wolnych przepływów pieniężnych dostępnych tylko dla udziałowców, co jest jednym ze wskaźników (nawet jeżeli nie jest jedynym wyznacznikiem) pozwalającym stwierdzić, czy zastrzyk kapitałowy jest zgodny z testem inwestora prywatnego. Komisja preferuje więc metodę, która polega na dyskontowaniu przepływów pieniężnych w ramach wypłat bezpośrednio na rzecz udziałowca (dywidendy) i stosowaniu wartości końcowej, która nie przedstawia wartości przedsiębiorstwa, ale wartość kapitału własnego. Polega to też na stosowaniu kosztu kapitału własnego jako stopy dyskontowej zamiast średniego ważonego kosztu kapitału. Jest to metoda, którą wcześniej zastosowano w przytaczanych sprawach Landesbanken (zob. przypis 17).

| (79) | Po trzecie, dług uprzywilejowany omówiony w motywie 71 i zwolnienie rezerwy pocztowej zostały ocenione razem w tym obliczeniu, podczas gdy zazwyczaj badanie dotyczące pożyczki i badanie zastrzyku kapitałowego różnią się (test inwestora prywatnego w porównaniu z testem prywatnego pożyczkodawcy) i w związku z tym powinny być przeprowadzone oddzielnie (19). Chociaż prawdą jest, że w dużych grupach nie jest rzeczą niezwykłą, aby udziałowiec występował też jako pożyczkodawca, Komisja uznaje, że trudno jest przeprowadzić ocenę obu środków w tych samych ramach, biorąc pod uwagę ich odmienny charakter. Nie oznacza to jednak, że wzajemny wpływ obu środków nie ma być brany pod uwagę. Wprost przeciwnie, analiza zwolnienia funduszy, które były pod całkowitą kontrolą udziałowca, do użytku RM opiera się na przepływach pieniężnych, które odzwierciedlają założenie, że pożyczki omawiane w tej decyzji udzielane są na rzecz RM. |
| --- | --- |

(79)

Po trzecie, dług uprzywilejowany omówiony w motywie 71 i zwolnienie rezerwy pocztowej zostały ocenione razem w tym obliczeniu, podczas gdy zazwyczaj badanie dotyczące pożyczki i badanie zastrzyku kapitałowego różnią się (test inwestora prywatnego w porównaniu z testem prywatnego pożyczkodawcy) i w związku z tym powinny być przeprowadzone oddzielnie (19). Chociaż prawdą jest, że w dużych grupach nie jest rzeczą niezwykłą, aby udziałowiec występował też jako pożyczkodawca, Komisja uznaje, że trudno jest przeprowadzić ocenę obu środków w tych samych ramach, biorąc pod uwagę ich odmienny charakter. Nie oznacza to jednak, że wzajemny wpływ obu środków nie ma być brany pod uwagę. Wprost przeciwnie, analiza zwolnienia funduszy, które były pod całkowitą kontrolą udziałowca, do użytku RM opiera się na przepływach pieniężnych, które odzwierciedlają założenie, że pożyczki omawiane w tej decyzji udzielane są na rzecz RM.

| (80) | Komisja zwróciła się więc do Zjednoczonego Królestwa o dostarczenie przyrostowej wyceny kapitału własnego dla najlepszego możliwego, ale mimo to realistycznego, przypadku bez inwestycji. Jeśli chodzi o wskazanie alternatywnego przypadku, własne prognozy RM bez inwestycji (przypadek zarządzania zmierzającego do zdobycia środków pieniężnych lub MFCC) doprowadziły do [...]. Deloitte zaproponował więc inny przypadek alternatywny (AC), zgodnie z którym [...] i rozłożyło pokrycie swojego deficytu emerytalnego na okres 12 lat zamiast 17. Jednak według oceny tego przypadku przez Deloitte, podczas gdy problem emerytalny może zostać skutecznie rozwiązany w krótkim okresie [...]. Należy zauważyć, że Komisja nie może być pewna, że alternatywa ta jest najlepszym dostępnym przypadkiem bez inwestycji, co oczywiście dawałoby podstawy do oceny pod kątem inwestora prywatnego. Można jednak powiedzieć, że wszystkie wątpliwości dotyczące przypadku z inwestycją zostałyby wyolbrzymione w zestawieniu z jakąkolwiek „lepszą alternatywą”, którą można sformułować. |
| --- | --- |

(80)

Komisja zwróciła się więc do Zjednoczonego Królestwa o dostarczenie przyrostowej wyceny kapitału własnego dla najlepszego możliwego, ale mimo to realistycznego, przypadku bez inwestycji. Jeśli chodzi o wskazanie alternatywnego przypadku, własne prognozy RM bez inwestycji (przypadek zarządzania zmierzającego do zdobycia środków pieniężnych lub MFCC) doprowadziły do [...]. Deloitte zaproponował więc inny przypadek alternatywny (AC), zgodnie z którym [...] i rozłożyło pokrycie swojego deficytu emerytalnego na okres 12 lat zamiast 17. Jednak według oceny tego przypadku przez Deloitte, podczas gdy problem emerytalny może zostać skutecznie rozwiązany w krótkim okresie [...]. Należy zauważyć, że Komisja nie może być pewna, że alternatywa ta jest najlepszym dostępnym przypadkiem bez inwestycji, co oczywiście dawałoby podstawy do oceny pod kątem inwestora prywatnego. Można jednak powiedzieć, że wszystkie wątpliwości dotyczące przypadku z inwestycją zostałyby wyolbrzymione w zestawieniu z jakąkolwiek „lepszą alternatywą”, którą można sformułować.

| (81) | Na wniosek Komisji Zjednoczone Królestwo dostarczyło dane liczbowe umożliwiające dokonanie oceny przypadku z inwestycją w zestawieniu z obiema alternatywami. Z powodów przedstawionych w motywie 78 Komisja zażądała, żeby prognozy stosowały wolne przepływy pieniężne dostępne posiadaczom kapitału własnego, wartość kapitału własnego dla wartości końcowej i koszt kapitału własnego jako stopę dyskontową. |
| --- | --- |

(81)

Na wniosek Komisji Zjednoczone Królestwo dostarczyło dane liczbowe umożliwiające dokonanie oceny przypadku z inwestycją w zestawieniu z obiema alternatywami. Z powodów przedstawionych w motywie 78 Komisja zażądała, żeby prognozy stosowały wolne przepływy pieniężne dostępne posiadaczom kapitału własnego, wartość kapitału własnego dla wartości końcowej i koszt kapitału własnego jako stopę dyskontową.

| (82) | Zjednoczone Królestwo opracowało następujące prognozy (20). W tabeli przedstawiono obliczenia kapitału własnego znajdującego się w posiadaniu rządu w przypadku z inwestycją, a następnie wyniki tych samych obliczeń dla przypadku alternatywnego. Z tych danych liczbowych wynika, ze wartość kapitału znajdującego się w posiadaniu rządu wynosi [...] GBP w przypadku z inwestycją, podczas gdy wyniosłaby ona [...] GBP w alternatywnym przypadku bez inwestycji.























  PRZYPADEK Z INWESTYCJĄ – inwestycja o wartości 1,15 mld GBP | WB | Początkowe przepływy pieniężne | 07/08 | 08/09 | 09/10 | 10/11 | 11/12 | 12/13 | 13/14 | 14/15 | 15/16 | 16/17 | 17/18 | 18/19 | 19/20 | 20/21 | 21/22 | 22/23 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| WBN rok 1–10 (zdyskontowane wolne przepływy pieniężne bez długów) | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | | | | | | | |
| Wartość końcowa | [...] | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | [...] | — | — | — | — | — | |
| WBN przydziału Postcomm | [...] | — | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Wartość przedsiębiorstwa | [...] | — | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Przepływy odsetkowe | [...] | — | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Obsunięcie kapitału i spłata długu/inwestycja funduszy | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | — | — | — | — | — | [...] | [...] | [...] |
| Stan zadłużenia na koniec okresu objętego prognozą | | | | | | | | | | | | | | | | | | [...] |
| Wartość deficytu emerytalnego | [...] | — | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Saldo rachunku powierniczego włącznie z odsetkami | [...] | [...] | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Spłata z tytułu rachunku powierniczego (nie śródroczna) | [...] | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | [...] |
| | [...] | [...] | — | — | — | — | — | — | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Wymóg powierniczy | [...] | [...] | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Pożyczka od udziałowca | [...] | [...] | | | | | | | | | | | | | | | | |
| Wartość kapitału własnego | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| PRZYPADEK ALTERNATYWNY


  Wartość kapitału własnego | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Wartość przyrostowa kapitału własnego | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [..] | [...] | [...] | [..] | [...] | [..] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |

(82)

Zjednoczone Królestwo opracowało następujące prognozy (20). W tabeli przedstawiono obliczenia kapitału własnego znajdującego się w posiadaniu rządu w przypadku z inwestycją, a następnie wyniki tych samych obliczeń dla przypadku alternatywnego. Z tych danych liczbowych wynika, ze wartość kapitału znajdującego się w posiadaniu rządu wynosi [...] GBP w przypadku z inwestycją, podczas gdy wyniosłaby ona [...] GBP w alternatywnym przypadku bez inwestycji.

PRZYPADEK Z INWESTYCJĄ – inwestycja o wartości 1,15 mld GBP

WB

Początkowe przepływy pieniężne

07/08

08/09

09/10

10/11

11/12

12/13

13/14

14/15

15/16

16/17

17/18

18/19

19/20

20/21

21/22

22/23

WBN rok 1–10 (zdyskontowane wolne przepływy pieniężne bez długów)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Wartość końcowa

[...]

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

[...]

—

—

—

—

—

WBN przydziału Postcomm

[...]

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Wartość przedsiębiorstwa

[...]

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Przepływy odsetkowe

[...]

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Obsunięcie kapitału i spłata długu/inwestycja funduszy

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

—

—

—

—

—

[...]

[...]

[...]

Stan zadłużenia na koniec okresu objętego prognozą

[...]

Wartość deficytu emerytalnego

[...]

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Saldo rachunku powierniczego włącznie z odsetkami

[...]

[...]

Spłata z tytułu rachunku powierniczego (nie śródroczna)

[...]

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

[...]

[...]

[...]

—

—

—

—

—

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Wymóg powierniczy

[...]

[...]

Pożyczka od udziałowca

[...]

[...]

Wartość kapitału własnego

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

PRZYPADEK ALTERNATYWNY

Wartość kapitału własnego

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Wartość przyrostowa kapitału własnego

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[..]

[...]

[...]

[..]

[...]

[..]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| (83) | Ponieważ różnica [...] GBP jest większa niż zainwestowana kwota, Zjednoczone Królestwo argumentuje, że wykazało dokonanie inwestycji na warunkach rynkowych. Komisja ustaliła jednak, że takie twierdzenie wymaga dalszej analizy. |
| --- | --- |

(83)

Ponieważ różnica [...] GBP jest większa niż zainwestowana kwota, Zjednoczone Królestwo argumentuje, że wykazało dokonanie inwestycji na warunkach rynkowych. Komisja ustaliła jednak, że takie twierdzenie wymaga dalszej analizy.

| (84) | Z tabeli wynika, że:






  a) | środki pieniężne wygenerowane w przypadku inwestycji nie przynoszą żadnego zysku posiadaczom kapitału własnego w pierwszych [...] latach realizacji planu; |
| --- | --- | --- |

(84)

Z tabeli wynika, że:

a)

środki pieniężne wygenerowane w przypadku inwestycji nie przynoszą żadnego zysku posiadaczom kapitału własnego w pierwszych [...] latach realizacji planu;

| b) | tym samym przypadek inwestycji opiera się w przeważającej mierze na wartości końcowej obliczonej na lata 2016–2017; |
| --- | --- |

b)

tym samym przypadek inwestycji opiera się w przeważającej mierze na wartości końcowej obliczonej na lata 2016–2017;

| c) | saldo przepływów pieniężnych w przypadku inwestycji jest ujemne przez pierwsze [...] lata, po upływie których wygenerowane środki pieniężne są w całości przeznaczane na spłaty długu i deficytu emerytalnego do lat 2013–2014; |
| --- | --- |

c)

saldo przepływów pieniężnych w przypadku inwestycji jest ujemne przez pierwsze [...] lata, po upływie których wygenerowane środki pieniężne są w całości przeznaczane na spłaty długu i deficytu emerytalnego do lat 2013–2014;

| d) | w latach po 2016/2017 r. (przyjmując, że dokładność prognozy obejmującej tak odległy okres jest ograniczona) alternatywny przypadek generuje większe zyski, ponieważ deficyt emerytalny został pokryty poprzez likwidację zysków dodatnich z lat 2013–2016. Biorąc pod uwagę powyższe założenie, jeszcze bardziej wzrasta znaczenie wartości końcowej w przypadku inwestycji. |
| --- | --- |

d)

w latach po 2016/2017 r. (przyjmując, że dokładność prognozy obejmującej tak odległy okres jest ograniczona) alternatywny przypadek generuje większe zyski, ponieważ deficyt emerytalny został pokryty poprzez likwidację zysków dodatnich z lat 2013–2016. Biorąc pod uwagę powyższe założenie, jeszcze bardziej wzrasta znaczenie wartości końcowej w przypadku inwestycji.

| (85) | Ponadto Komisja potwierdziła, że nawet po upływie pierwszych [...] lat, nie jest pewne, czy dane liczbowe dotyczące lat [...] są to faktycznie dywidendy, które mogą być wypłacone na rzecz udziałowca. Dzieje się tak, ponieważ ujęcie deficytu emerytalnego Royal Mail w bilansie (zgodnie z nowymi zasadami rachunkowości) powoduje wartość ujemną przedsiębiorstwa w podstawie wymiaru, wprowadzając poważne ograniczenia wszelkiego wyprowadzenia środków pieniężnych w formie dywidend nawet od [...]. W pierwotnym sprawozdaniu Deloitte przedstawionym przez Zjednoczone Królestwo [...] |
| --- | --- |

(85)

Ponadto Komisja potwierdziła, że nawet po upływie pierwszych [...] lat, nie jest pewne, czy dane liczbowe dotyczące lat [...] są to faktycznie dywidendy, które mogą być wypłacone na rzecz udziałowca. Dzieje się tak, ponieważ ujęcie deficytu emerytalnego Royal Mail w bilansie (zgodnie z nowymi zasadami rachunkowości) powoduje wartość ujemną przedsiębiorstwa w podstawie wymiaru, wprowadzając poważne ograniczenia wszelkiego wyprowadzenia środków pieniężnych w formie dywidend nawet od [...]. W pierwotnym sprawozdaniu Deloitte przedstawionym przez Zjednoczone Królestwo [...]

| (86) | Biorąc pod uwagę strukturę zwrotów dla udziałowców (praktycznie wszystkie zwroty wynikają z wartości końcowej, a praktycznie żadne z dywidend), Komisja uważa, że inwestor prywatny spodziewałby się zwrotów w gotówce po upływie [...] lat od rozpoczęcia inwestycji i byłby zaniepokojony faktem, że całość przeważającej części zysku z inwestycji wynika z wartości końcowej w [...] r. Ponieważ wartość końcowa jest zasadniczo wartością przepływów pieniężnych, począwszy od [...] r. dyskontowanych do [...] r., prywatny inwestor ma przyjąć, że nawet jeżeli inwestycja nie przynosi żadnych zysków w latach [...], jest to dobra inwestycja na podstawie oczekiwań na [...] r. Biorąc pod uwagę, że w przypadku prognoz obejmujących tak długi okres może wystąpić wiele nieprzewidywalnych zmiennych i że ze swej natury mają one ograniczoną wiarygodność, Komisja uważa, że prywatny inwestor nie byłby skłonny do inwestowania na takich warunkach, szczególnie w sektorze pocztowym, którego długoterminowe perspektywy są niepewne. Komisja kwestionuje ponadto gotowość takiego inwestora do podporządkowania w tak dużej mierze swoich interesów jako udziałowca interesom pracowników lub emerytów oraz spłacie długu. |
| --- | --- |

(86)

Biorąc pod uwagę strukturę zwrotów dla udziałowców (praktycznie wszystkie zwroty wynikają z wartości końcowej, a praktycznie żadne z dywidend), Komisja uważa, że inwestor prywatny spodziewałby się zwrotów w gotówce po upływie [...] lat od rozpoczęcia inwestycji i byłby zaniepokojony faktem, że całość przeważającej części zysku z inwestycji wynika z wartości końcowej w [...] r. Ponieważ wartość końcowa jest zasadniczo wartością przepływów pieniężnych, począwszy od [...] r. dyskontowanych do [...] r., prywatny inwestor ma przyjąć, że nawet jeżeli inwestycja nie przynosi żadnych zysków w latach [...], jest to dobra inwestycja na podstawie oczekiwań na [...] r. Biorąc pod uwagę, że w przypadku prognoz obejmujących tak długi okres może wystąpić wiele nieprzewidywalnych zmiennych i że ze swej natury mają one ograniczoną wiarygodność, Komisja uważa, że prywatny inwestor nie byłby skłonny do inwestowania na takich warunkach, szczególnie w sektorze pocztowym, którego długoterminowe perspektywy są niepewne. Komisja kwestionuje ponadto gotowość takiego inwestora do podporządkowania w tak dużej mierze swoich interesów jako udziałowca interesom pracowników lub emerytów oraz spłacie długu.

| (87) | Wartość końcową można podać w wątpliwość nie tylko z uwagi na fakt, że przypadek inwestycji opiera się w dużej mierze na tej wartości obliczonej na lata 2016–2017, ale także ze względu na metodę jej obliczania oraz podstawowe dane liczbowe. Jeśli chodzi o metodykę obliczeń, wartość końcową otrzymano, przyjmując wskaźnik EBITDA na rok końcowy i mnożąc go przez czynnik będący stosunkiem między wartością przedsiębiorstwa i wskaźnika EBITDA dla równoważnych przypadków w sektorze. Wybrano TNT i Deutsche Post/DHL, ponieważ, nawet jeśli Royal Mail nie jest obecnie na poziomie tych przedsiębiorstw, osiągnie ten poziom po upływie [...] lat realizowania planu inwestycyjnego. Wynikiem takiego podejścia jest wartość przedsiębiorstwa (dług w przybliżeniu plus kapitał własny), która nie jest spójna z podejściem opisanym w motywie 81, wymagającym użycia wartości kapitału własnego jako wartości końcowej. W przypadku użycia właściwej wartości kapitału własnego wartość końcowa ulega znacznej zmianie – staje się niższa. W odniesieniu do podstawowych danych liczbowych, na podstawie których otrzymano wartość końcową, Komisja zauważa, że przewidziano wzrost dochodów Royal Mail przed uwzględnieniem odsetek, opodatkowaniem i amortyzacją (EBITDA) o ponad [...] rocznie w okresie objętym planowaniem. Komisja uważa taką prognozę za niezwykle optymistyczną w sektorze, który został niedawno zliberalizowany, uregulowany i osiągnął dojrzałość. |
| --- | --- |

(87)

Wartość końcową można podać w wątpliwość nie tylko z uwagi na fakt, że przypadek inwestycji opiera się w dużej mierze na tej wartości obliczonej na lata 2016–2017, ale także ze względu na metodę jej obliczania oraz podstawowe dane liczbowe. Jeśli chodzi o metodykę obliczeń, wartość końcową otrzymano, przyjmując wskaźnik EBITDA na rok końcowy i mnożąc go przez czynnik będący stosunkiem między wartością przedsiębiorstwa i wskaźnika EBITDA dla równoważnych przypadków w sektorze. Wybrano TNT i Deutsche Post/DHL, ponieważ, nawet jeśli Royal Mail nie jest obecnie na poziomie tych przedsiębiorstw, osiągnie ten poziom po upływie [...] lat realizowania planu inwestycyjnego. Wynikiem takiego podejścia jest wartość przedsiębiorstwa (dług w przybliżeniu plus kapitał własny), która nie jest spójna z podejściem opisanym w motywie 81, wymagającym użycia wartości kapitału własnego jako wartości końcowej. W przypadku użycia właściwej wartości kapitału własnego wartość końcowa ulega znacznej zmianie – staje się niższa. W odniesieniu do podstawowych danych liczbowych, na podstawie których otrzymano wartość końcową, Komisja zauważa, że przewidziano wzrost dochodów Royal Mail przed uwzględnieniem odsetek, opodatkowaniem i amortyzacją (EBITDA) o ponad [...] rocznie w okresie objętym planowaniem. Komisja uważa taką prognozę za niezwykle optymistyczną w sektorze, który został niedawno zliberalizowany, uregulowany i osiągnął dojrzałość.

| (88) | Komisja poddała obliczenia przedstawione przez Zjednoczone Królestwo różnym analizom, zmieniając przyjęte założenia i metodę obliczania, w szczególności w przypadku wartości końcowej. Mając na uwadze znaczenie wartości końcowej w otrzymanych danych liczbowych, ustaliła, że niewielkie zmiany w przyjętej metodzie, takie jak obliczenie wartości końcowej w inny sposób i mniej optymistyczny wzrost zysków, spowodowałyby zasadnicze zmiany w ocenie inwestycji. |
| --- | --- |

(88)

Komisja poddała obliczenia przedstawione przez Zjednoczone Królestwo różnym analizom, zmieniając przyjęte założenia i metodę obliczania, w szczególności w przypadku wartości końcowej. Mając na uwadze znaczenie wartości końcowej w otrzymanych danych liczbowych, ustaliła, że niewielkie zmiany w przyjętej metodzie, takie jak obliczenie wartości końcowej w inny sposób i mniej optymistyczny wzrost zysków, spowodowałyby zasadnicze zmiany w ocenie inwestycji.

| (89) | Podsumowując, Komisja nie mogła uznać, że zwolnienie funduszy będących pod całkowitą kontrolą udziałowca w celu ich użycia przez Royal Mail do zmiany płatności z tytułu deficytu, których musi dokonywać w ramach swojego programu emerytalnego, przez umieszczenie tych funduszy na rachunku powierniczym jest zgodne z testem inwestora prywatnego. |
| --- | --- |

(89)

Podsumowując, Komisja nie mogła uznać, że zwolnienie funduszy będących pod całkowitą kontrolą udziałowca w celu ich użycia przez Royal Mail do zmiany płatności z tytułu deficytu, których musi dokonywać w ramach swojego programu emerytalnego, przez umieszczenie tych funduszy na rachunku powierniczym jest zgodne z testem inwestora prywatnego.

| (90) | Z tego względu Komisja przystąpiła do analizy zgodności wszelkiej pomocy zawartej w przedmiotowym środku (zob. pkt 6). |
| --- | --- |

(90)

Z tego względu Komisja przystąpiła do analizy zgodności wszelkiej pomocy zawartej w przedmiotowym środku (zob. pkt 6).

5.3.2.   Ilościowe określenie pomocy

| (91) | Skutkiem środka dla Royal Mail jest sytuacja, w której jej płatności na program emerytalny mają pokryć deficyt emerytalny, którego spłata może, w wyniku tego środek, być rozłożona na większą liczbę lat niż miałoby to miejsce w przypadku braku pomocy. W związku z tym płatności te są niższe w pierwszych latach (ponieważ bez podjęcia środka Royal Mail musiałaby zareagować na deficyt w krótszym czasie i przeznaczyć większe kwoty na jego pokrycie), lecz wyższe w późniejszych latach, w których deficyt byłby w innym przypadku pokryty. |
| --- | --- |

(91)

Skutkiem środka dla Royal Mail jest sytuacja, w której jej płatności na program emerytalny mają pokryć deficyt emerytalny, którego spłata może, w wyniku tego środek, być rozłożona na większą liczbę lat niż miałoby to miejsce w przypadku braku pomocy. W związku z tym płatności te są niższe w pierwszych latach (ponieważ bez podjęcia środka Royal Mail musiałaby zareagować na deficyt w krótszym czasie i przeznaczyć większe kwoty na jego pokrycie), lecz wyższe w późniejszych latach, w których deficyt byłby w innym przypadku pokryty.

| (92) | Szacowanie takiej korzyści przez wyliczenie wartości bieżącej netto zmienionych płatności w przepływach pieniężnych wymaga dokonania pewnych założeń, szczególnie dotyczących okresu, w którym konieczne byłoby pokrycie deficytu bez podejmowania środka oraz wyboru stopy dyskontowej. Komisja zgodziła się na przyjęcie okresu dwunastu lat na pokrycie deficytu, który to okres był podstawą „przypadku alternatywnego” analizowanego w motywie 80 i został przedstawiony przez Royal Mail organowi regulacyjnemu ds. poczty Zjednoczonego Królestwa w kontekście przeglądu cen. Taka długość okresu przekracza nieznacznie okres dziesięciu lat, który jest stosowany jako poziom odniesienia przez organ regulacyjny ds. emerytur Zjednoczonego Królestwa (21). Biorąc pod uwagę stosowanie okresu dwunastu lat do innych celów, a ponadto większy rozmiar deficytu przedsiębiorstwa, który wymagałby z tego względu dłuższego okresu na podjęcie odpowiednich działań, Komisja uważa jednak, iż jest to założenie możliwe do przyjęcia. Komisja przyjęła stopę dyskontową równą 12 % wynikającą z kosztu kapitału własnego. Na tej podstawie wartość zmiany w składkach emerytalnych dla Royal Mail w wyniku przyjętego środka wynosi [...] GBP. |
| --- | --- |

(92)

Szacowanie takiej korzyści przez wyliczenie wartości bieżącej netto zmienionych płatności w przepływach pieniężnych wymaga dokonania pewnych założeń, szczególnie dotyczących okresu, w którym konieczne byłoby pokrycie deficytu bez podejmowania środka oraz wyboru stopy dyskontowej. Komisja zgodziła się na przyjęcie okresu dwunastu lat na pokrycie deficytu, który to okres był podstawą „przypadku alternatywnego” analizowanego w motywie 80 i został przedstawiony przez Royal Mail organowi regulacyjnemu ds. poczty Zjednoczonego Królestwa w kontekście przeglądu cen. Taka długość okresu przekracza nieznacznie okres dziesięciu lat, który jest stosowany jako poziom odniesienia przez organ regulacyjny ds. emerytur Zjednoczonego Królestwa (21). Biorąc pod uwagę stosowanie okresu dwunastu lat do innych celów, a ponadto większy rozmiar deficytu przedsiębiorstwa, który wymagałby z tego względu dłuższego okresu na podjęcie odpowiednich działań, Komisja uważa jednak, iż jest to założenie możliwe do przyjęcia. Komisja przyjęła stopę dyskontową równą 12 % wynikającą z kosztu kapitału własnego. Na tej podstawie wartość zmiany w składkach emerytalnych dla Royal Mail w wyniku przyjętego środka wynosi [...] GBP.

5.4.   Pożyczka w wysokości 300 mln GBP udzielona przez udziałowca

| (93) | Jak już wspomniano, pożyczka od udziałowca jest podporządkowana innym długom Royal Mail oraz od interesom emerytów (nie może być spłacona przed zwolnieniem środków z rachunku powierniczego). Z tego względu Komisja rozważyła, czy środek nie powinien być połączony z zastrzykiem kapitałowym (zob. także przypis 19). |
| --- | --- |

(93)

Jak już wspomniano, pożyczka od udziałowca jest podporządkowana innym długom Royal Mail oraz od interesom emerytów (nie może być spłacona przed zwolnieniem środków z rachunku powierniczego). Z tego względu Komisja rozważyła, czy środek nie powinien być połączony z zastrzykiem kapitałowym (zob. także przypis 19).

| (94) | Komisja ustaliła jednak (22), że takie podporządkowanie nie uniemożliwia oceny pożyczek pod kątem istnienia pomocy państwa w ten sam sposób jak w przypadku pożyczek niepodporządkowanych. W związku z tym takie pożyczki mogą być oceniane zgodnie z warunkami zawartymi w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych (23), chociaż na niższym poziomie opodatkowania niż w przypadku ich niepodporządkowanych odpowiedników. |
| --- | --- |

(94)

Komisja ustaliła jednak (22), że takie podporządkowanie nie uniemożliwia oceny pożyczek pod kątem istnienia pomocy państwa w ten sam sposób jak w przypadku pożyczek niepodporządkowanych. W związku z tym takie pożyczki mogą być oceniane zgodnie z warunkami zawartymi w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych (23), chociaż na niższym poziomie opodatkowania niż w przypadku ich niepodporządkowanych odpowiedników.

| (95) | W zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r., obowiązującym w 2007 r., określa się stopy w odniesieniu do zaobserwowanych stóp o określonym okresie, a mianowicie wynoszącym 5 lat. Czas trwania ocenianego środka byłby jednak równy czasowi istnienia rachunku powierniczego oszacowanego na 17 lat. W czasie wydania pożyczki krzywa rentowności w Zjednoczonym Królestwie wykazywała tendencję spadkową, tak samo jak w 1999 r. Mimo że stopa referencyjna wynosiła 5,9 %, piętnastoletnia stopa procentowa transakcji typu swap na koniec marca 2007 r. wynosiła 5,2 %. Jako poziom odniesienia w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. przyjęto pięcioletnią międzybankową stopę transakcji typu swap i z tego względu Komisja uważa odpowiadającą jej piętnastoletnią stopę za właściwy poziom odniesienia w przypadku przedmiotowego środka. Stopa ta powinna być powiększona o standardową premię określoną w zawiadomieniu wynoszącą 75 punktów podstawowych, tj. do 5,95 %. |
| --- | --- |

(95)

W zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r., obowiązującym w 2007 r., określa się stopy w odniesieniu do zaobserwowanych stóp o określonym okresie, a mianowicie wynoszącym 5 lat. Czas trwania ocenianego środka byłby jednak równy czasowi istnienia rachunku powierniczego oszacowanego na 17 lat. W czasie wydania pożyczki krzywa rentowności w Zjednoczonym Królestwie wykazywała tendencję spadkową, tak samo jak w 1999 r. Mimo że stopa referencyjna wynosiła 5,9 %, piętnastoletnia stopa procentowa transakcji typu swap na koniec marca 2007 r. wynosiła 5,2 %. Jako poziom odniesienia w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. przyjęto pięcioletnią międzybankową stopę transakcji typu swap i z tego względu Komisja uważa odpowiadającą jej piętnastoletnią stopę za właściwy poziom odniesienia w przypadku przedmiotowego środka. Stopa ta powinna być powiększona o standardową premię określoną w zawiadomieniu wynoszącą 75 punktów podstawowych, tj. do 5,95 %.

| (96) | Stopę ustaloną w taki sposób należałoby dostosowywać w dalszym ciągu, by odzwierciedlała ona stopień zabezpieczenia i podporządkowania. |
| --- | --- |

(96)

Stopę ustaloną w taki sposób należałoby dostosowywać w dalszym ciągu, by odzwierciedlała ona stopień zabezpieczenia i podporządkowania.

| (97) | Pożyczka od udziałowca nie jest zabezpieczona, dlatego należy uznać, że jej zabezpieczenie dodatkowe jest na niższym poziomie niż poziom normalnie wymagany przez banki W takich przypadkach w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. określa się granicę dla danego poziomu odniesienia wynoszącą co najmniej 400 punktów bazowych, jeśli żaden prywatny bank nie zgodziłby się przyznać odpowiedniej pożyczki. Zgodnie z poprzednimi decyzjami Komisji (24) podjętymi na podstawie zawiadomienia w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. Komisja uważa, że stopa powinna być zwiększona o premię wynoszącą 400 punktów bazowych, co odzwierciedla brak zabezpieczenia, i 200 punktów bazowych ze względu na podporządkowany charakter instrumentu. |
| --- | --- |

(97)

Pożyczka od udziałowca nie jest zabezpieczona, dlatego należy uznać, że jej zabezpieczenie dodatkowe jest na niższym poziomie niż poziom normalnie wymagany przez banki W takich przypadkach w zawiadomieniu w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. określa się granicę dla danego poziomu odniesienia wynoszącą co najmniej 400 punktów bazowych, jeśli żaden prywatny bank nie zgodziłby się przyznać odpowiedniej pożyczki. Zgodnie z poprzednimi decyzjami Komisji (24) podjętymi na podstawie zawiadomienia w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r. Komisja uważa, że stopa powinna być zwiększona o premię wynoszącą 400 punktów bazowych, co odzwierciedla brak zabezpieczenia, i 200 punktów bazowych ze względu na podporządkowany charakter instrumentu.

| (98) | Biorąc pod uwagę, że oprocentowanie pożyczki równe [...] % jest większe niż suma 5,95 % i 600 punktów bazowych, Komisja może przyjąć, że środek, rozpatrywany niezależnie, nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(98)

Biorąc pod uwagę, że oprocentowanie pożyczki równe [...] % jest większe niż suma 5,95 % i 600 punktów bazowych, Komisja może przyjąć, że środek, rozpatrywany niezależnie, nie stanowi pomocy państwa.

| (99) | Ponieważ w 2007 r. instrumenty z 2007 r. udostępniono jako część pakietu wraz z innymi środkami, Komisja musiałaby określić, czy taka oddzielna ocena może być rozstrzygająca. Kwestia ta jest omówiona dokładniej w pkt 5.5. |
| --- | --- |

(99)

Ponieważ w 2007 r. instrumenty z 2007 r. udostępniono jako część pakietu wraz z innymi środkami, Komisja musiałaby określić, czy taka oddzielna ocena może być rozstrzygająca. Kwestia ta jest omówiona dokładniej w pkt 5.5.

5.5.   Oddzielna ocena środków z 2007 r.

| (100) | Komisja ustaliła, że dwa środki z 2007 r. rozważane niezależnie (instrumenty pożyczkowe z 2007 r. i pożyczka od udziałowca w wysokości 300 mln GBP) nie stanowią pomocy państwa, ale nie mogła dokonać podobnego ustalenia w przypadku środka dotyczącego emerytur. Biorąc pod uwagę, że środki zostały ogłoszone jednocześnie, Komisja musi ocenić, czy może potwierdzić stwierdzenia braku pomocy w świetle orzecznictwa Trybunału (25). |
| --- | --- |

(100)

Komisja ustaliła, że dwa środki z 2007 r. rozważane niezależnie (instrumenty pożyczkowe z 2007 r. i pożyczka od udziałowca w wysokości 300 mln GBP) nie stanowią pomocy państwa, ale nie mogła dokonać podobnego ustalenia w przypadku środka dotyczącego emerytur. Biorąc pod uwagę, że środki zostały ogłoszone jednocześnie, Komisja musi ocenić, czy może potwierdzić stwierdzenia braku pomocy w świetle orzecznictwa Trybunału (25).

| (101) | Komisja zauważyła, że instrumenty pożyczkowe rozszerzone w 2007 r. były w praktyce kontynuacją środków przyznanych w 2003 r., jakkolwiek na zmienionych warunkach. Wynika z tego, że w czasie przyznania środków po raz pierwszy środek dotyczący emerytur już nie istniał. Można również rozróżnić cele instrumentów pożyczkowych i środka dotyczącego emerytur: instrumenty pożyczkowe zapewniają zewnętrzne źródła finansowania potrzebne do wykonania planu przekształceń Royal Mail, podczas gdy środek emerytalny ma zabezpieczyć spłaty z tytułu deficytu w okresie 17 lat. Jak zauważono powyżej, zabezpieczenie ustanowione na aktywach RM w związku z instrumentami pożyczkowymi było zgodne z praktyką rynkową. Trzy kryteria ustalone przez sąd (chronologia, cel i sytuacja w czasie podjęcia środka) przemawiają za tym, że instrumenty pożyczkowe oceniane oddzielne mają charakter pomocy. |
| --- | --- |

(101)

Komisja zauważyła, że instrumenty pożyczkowe rozszerzone w 2007 r. były w praktyce kontynuacją środków przyznanych w 2003 r., jakkolwiek na zmienionych warunkach. Wynika z tego, że w czasie przyznania środków po raz pierwszy środek dotyczący emerytur już nie istniał. Można również rozróżnić cele instrumentów pożyczkowych i środka dotyczącego emerytur: instrumenty pożyczkowe zapewniają zewnętrzne źródła finansowania potrzebne do wykonania planu przekształceń Royal Mail, podczas gdy środek emerytalny ma zabezpieczyć spłaty z tytułu deficytu w okresie 17 lat. Jak zauważono powyżej, zabezpieczenie ustanowione na aktywach RM w związku z instrumentami pożyczkowymi było zgodne z praktyką rynkową. Trzy kryteria ustalone przez sąd (chronologia, cel i sytuacja w czasie podjęcia środka) przemawiają za tym, że instrumenty pożyczkowe oceniane oddzielne mają charakter pomocy.

| (102) | Jeśli chodzi o pożyczkę od udziałowca, decyzja o przyznaniu tego środka zapadła później niż w przypadku innych środków z 2007 r. Pożyczka została włączona do ogłoszonych uprzednio ram finansowych w celu zapewnienia wystarczającego finansowania umożliwiającego Royal Mail zrealizowanie planu przekształceń w następstwie spadku przewidywanego wyniku w okresie realizacji planu. Cel tego środka można odróżnić od celu środka dotyczącego emerytur w taki sam sposób jak w przypadku instrumentów finansowych. Ponadto sytuacja RM w czasie przyznania pożyczki nie unieważnia stwierdzenia braku pomocy, ponieważ sytuacja ta została juz uwzględniona przy ocenie odpowiedniości stopy procentowej. |
| --- | --- |

(102)

Jeśli chodzi o pożyczkę od udziałowca, decyzja o przyznaniu tego środka zapadła później niż w przypadku innych środków z 2007 r. Pożyczka została włączona do ogłoszonych uprzednio ram finansowych w celu zapewnienia wystarczającego finansowania umożliwiającego Royal Mail zrealizowanie planu przekształceń w następstwie spadku przewidywanego wyniku w okresie realizacji planu. Cel tego środka można odróżnić od celu środka dotyczącego emerytur w taki sam sposób jak w przypadku instrumentów finansowych. Ponadto sytuacja RM w czasie przyznania pożyczki nie unieważnia stwierdzenia braku pomocy, ponieważ sytuacja ta została juz uwzględniona przy ocenie odpowiedniości stopy procentowej.

| (103) | W związku z tym Komisja stwierdza, że jedynym środkiem, w przypadku którego nie można wykluczyć elementu pomocy i który musi być z tego powodu poddany ocenie zgodności, jest środek dotyczący emerytur. Ocenę przedstawiono w następnym punkcie. |
| --- | --- |

(103)

W związku z tym Komisja stwierdza, że jedynym środkiem, w przypadku którego nie można wykluczyć elementu pomocy i który musi być z tego powodu poddany ocenie zgodności, jest środek dotyczący emerytur. Ocenę przedstawiono w następnym punkcie.

6.   ZGODNOŚĆ ZE WSPÓLNYM RYNKIEM

6.1.   Podstawa oceny

| (104) | Komisja mogłaby uznać zgodność środka dotyczącego emerytur wyłącznie na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, który stanowi, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem (26). Istnieje ponadto orzecznictwo dotyczące stosowania art. 87 ust. 3 lit c) Traktatu w odniesieniu do konkretnych sytuacji środków dotyczących emerytur i w poniższej analizie oceniono środek w świetle tego orzecznictwa. W związku z powyższym obecna decyzja nie stanowi zastosowania wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw dla celu zawartego w pkt 3.3 wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (27). |
| --- | --- |

(104)

Komisja mogłaby uznać zgodność środka dotyczącego emerytur wyłącznie na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, który stanowi, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem (26). Istnieje ponadto orzecznictwo dotyczące stosowania art. 87 ust. 3 lit c) Traktatu w odniesieniu do konkretnych sytuacji środków dotyczących emerytur i w poniższej analizie oceniono środek w świetle tego orzecznictwa. W związku z powyższym obecna decyzja nie stanowi zastosowania wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw dla celu zawartego w pkt 3.3 wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (27).

6.2.   Historia systemu emerytalnego Royal Mail

| (105) | W celu dokonania oceny zgodności środka dotyczącego emerytur konieczne jest przedstawienie najpierw historii Royal Mail i jej systemu emerytalnego. |
| --- | --- |

(105)

W celu dokonania oceny zgodności środka dotyczącego emerytur konieczne jest przedstawienie najpierw historii Royal Mail i jej systemu emerytalnego.

| (106) | W 1969 r. Royal Mail (wówczas Post Office) przestała być instytucją rządową i stała się „przedsiębiorstwem publicznym” na mocy ustawy pocztowej z 1969 r. Na mocy art. 43 ust. 1 ustawy system emerytalny obejmujący pracowników Post Office przedłożono do zatwierdzenia ministrowi poczty i telekomunikacji. Pracownicy formalnie przestali być urzędnikami państwowymi, ale zachowali nabyte prawa emerytalne i nadal nabywali dalsze prawa na zasadniczo tych samych warunkach jak urzędnicy. Zgodnie z tymi warunkami wysokość emerytury końcowej określono jako funkcję stażu pracy i wysokości końcowego wynagrodzenia. Z tego względu był to program „zdefiniowanych świadczeń”, w którym poziom emerytur ustalano według zasad określonych w programie. Program emerytalny został oddzielony od systemu służby cywilnej i stał się systemem kapitałowym, w którym utrzymywane są aktywa z przeznaczeniem na przyszłe zobowiązania (podobnie jak w przypadku innych programów emerytalnych dla przedsiębiorstw w Zjednoczonym Królestwie). |
| --- | --- |

(106)

W 1969 r. Royal Mail (wówczas Post Office) przestała być instytucją rządową i stała się „przedsiębiorstwem publicznym” na mocy ustawy pocztowej z 1969 r. Na mocy art. 43 ust. 1 ustawy system emerytalny obejmujący pracowników Post Office przedłożono do zatwierdzenia ministrowi poczty i telekomunikacji. Pracownicy formalnie przestali być urzędnikami państwowymi, ale zachowali nabyte prawa emerytalne i nadal nabywali dalsze prawa na zasadniczo tych samych warunkach jak urzędnicy. Zgodnie z tymi warunkami wysokość emerytury końcowej określono jako funkcję stażu pracy i wysokości końcowego wynagrodzenia. Z tego względu był to program „zdefiniowanych świadczeń”, w którym poziom emerytur ustalano według zasad określonych w programie. Program emerytalny został oddzielony od systemu służby cywilnej i stał się systemem kapitałowym, w którym utrzymywane są aktywa z przeznaczeniem na przyszłe zobowiązania (podobnie jak w przypadku innych programów emerytalnych dla przedsiębiorstw w Zjednoczonym Królestwie).

| (107) | W 1987 r. i 2008 r. do systemu emerytalnego wprowadzono znaczne zmiany (w 2008 r. środki te były już w fazie przygotowań, kiedy przyjęto środek dotyczący emerytur). Warunki zmienione w 1987 r. nadal miały charakter „zdefiniowanych świadczeń”, to znaczy wysokość emerytury była oparta na wynagrodzeniu końcowym i proporcjonalna do stażu pracy. Zgodnie ze zmianami z 2008 r. nowi członkowie zostają objęci systemem na podstawie „zdefiniowanych składek”, a poziom emerytury końcowej zależy od wydajności aktywów funduszu. W obu przypadkach nowi pracownicy byli zobowiązani do przystąpienia na zmienionych warunkach, podczas gdy pracownicy zatrudnieni wcześniej w dalszym ciągu nabywali prawa na tych samych lub podobnych warunkach jak poprzednio. |
| --- | --- |

(107)

W 1987 r. i 2008 r. do systemu emerytalnego wprowadzono znaczne zmiany (w 2008 r. środki te były już w fazie przygotowań, kiedy przyjęto środek dotyczący emerytur). Warunki zmienione w 1987 r. nadal miały charakter „zdefiniowanych świadczeń”, to znaczy wysokość emerytury była oparta na wynagrodzeniu końcowym i proporcjonalna do stażu pracy. Zgodnie ze zmianami z 2008 r. nowi członkowie zostają objęci systemem na podstawie „zdefiniowanych składek”, a poziom emerytury końcowej zależy od wydajności aktywów funduszu. W obu przypadkach nowi pracownicy byli zobowiązani do przystąpienia na zmienionych warunkach, podczas gdy pracownicy zatrudnieni wcześniej w dalszym ciągu nabywali prawa na tych samych lub podobnych warunkach jak poprzednio.

6.3.   Poprzednie decyzje Komisji dotyczące zobowiązań emerytalnych i możliwość ich zastosowania do sytuacji Royal Mail

| (108) | W swojej decyzji z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie pomocy państwa przyznanych przez Francję przedsiębiorstwu EDF oraz sektorowi elektrycznemu i gazowemu (28) Komisja uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa zwalniającą przedsiębiorstwa danego sektora ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, które wykraczały poza zobowiązania wynikające z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały wprowadzone w okresie monopolu. Komisja przyjęła również pogląd, że częściowa ulga w kosztach wynikających z mechanizmu finansowania określonych praw emerytalnych nabytych przez datą reformy stanowiła pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, która mogła być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. Komisja w swojej analizie sprawozdań finansowych uznała, że sytuacja EDF nie była sama w sobie bardzo odmienna od „sytuacji kosztów” osieroconych w sektorze energetycznym. |
| --- | --- |

(108)

W swojej decyzji z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie pomocy państwa przyznanych przez Francję przedsiębiorstwu EDF oraz sektorowi elektrycznemu i gazowemu (28) Komisja uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa zwalniającą przedsiębiorstwa danego sektora ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, które wykraczały poza zobowiązania wynikające z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały wprowadzone w okresie monopolu. Komisja przyjęła również pogląd, że częściowa ulga w kosztach wynikających z mechanizmu finansowania określonych praw emerytalnych nabytych przez datą reformy stanowiła pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, która mogła być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. Komisja w swojej analizie sprawozdań finansowych uznała, że sytuacja EDF nie była sama w sobie bardzo odmienna od „sytuacji kosztów” osieroconych w sektorze energetycznym.

| (109) | W swojej decyzji z dnia 10 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję w odniesieniu do reformy sposobu finansowania świadczeń emerytalnych urzędników państwowych zatrudnionych w przedsiębiorstwie La Poste (29) Komisja przyjęła pogląd, że przedmiotowe środki pomocy zwolniły La Poste ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, które wykraczały poza zobowiązania wynikające z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały wprowadzone w okresie monopolu. Zobowiązania te wynikały po pierwsze z wyższych składek emerytalnych płaconych w odniesieniu do pracowników mających status urzędnika państwowego, a po drugie z wymogu zapewnienia równowagi programu emerytalnego przedsiębiorstwa dla tych pracowników. |
| --- | --- |

(109)

W swojej decyzji z dnia 10 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję w odniesieniu do reformy sposobu finansowania świadczeń emerytalnych urzędników państwowych zatrudnionych w przedsiębiorstwie La Poste (29) Komisja przyjęła pogląd, że przedmiotowe środki pomocy zwolniły La Poste ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, które wykraczały poza zobowiązania wynikające z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały wprowadzone w okresie monopolu. Zobowiązania te wynikały po pierwsze z wyższych składek emerytalnych płaconych w odniesieniu do pracowników mających status urzędnika państwowego, a po drugie z wymogu zapewnienia równowagi programu emerytalnego przedsiębiorstwa dla tych pracowników.

| (110) | Komisja stwierdziła, że środki stanowiły pomoc państwa zgodną jednak ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Działając w ten sposób, Komisja zauważyła, że środki były ograniczone do tego, co ściśle niezbędne do przywrócenia równych warunków w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i płatności z tytułu podatków i z tego względu przyczynią się w ostatecznie do rozwoju konkurencji i dalszej liberalizacji sektora pocztowego. Następnie zauważyła, przez analogię do decyzji w sprawie EDF, że La Post nie zatrudnia już nowych urzędników państwowych, że ze względu na przyszłe płatności z tytułu świadczeń emerytalnych La Poste znajduje się w sytuacji porównywalnej do sytuacji jej konkurentów w odniesieniu składek na ubezpieczenie społeczne i płatności z tytułu podatków oraz że zobowiązania wynikające z ustawy z 1990 r. przed liberalizacją sektora pocztowego mogły pogorszyć konkurencyjność La Poste w otoczeniu przechodzącym proces liberalizacji. |
| --- | --- |

(110)

Komisja stwierdziła, że środki stanowiły pomoc państwa zgodną jednak ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Działając w ten sposób, Komisja zauważyła, że środki były ograniczone do tego, co ściśle niezbędne do przywrócenia równych warunków w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i płatności z tytułu podatków i z tego względu przyczynią się w ostatecznie do rozwoju konkurencji i dalszej liberalizacji sektora pocztowego. Następnie zauważyła, przez analogię do decyzji w sprawie EDF, że La Post nie zatrudnia już nowych urzędników państwowych, że ze względu na przyszłe płatności z tytułu świadczeń emerytalnych La Poste znajduje się w sytuacji porównywalnej do sytuacji jej konkurentów w odniesieniu składek na ubezpieczenie społeczne i płatności z tytułu podatków oraz że zobowiązania wynikające z ustawy z 1990 r. przed liberalizacją sektora pocztowego mogły pogorszyć konkurencyjność La Poste w otoczeniu przechodzącym proces liberalizacji.

| (111) | We Francji pracownicze programy emerytalne („2 filar”) są obowiązkowe i są finansowane na zasadach repartycyjnych. Zasadniczo płatności składek dokonywane przez pracodawcę zwalniają go z dalszej odpowiedzialności w zakresie finansowania przysługujących uprawnień emerytalnych. Ze względu na wymóg zawarty w ustawie z 1990 r. dotyczący zapewnienia przez La Poste równowagi jej programu emerytalnego dla urzędników państwowych na przedsiębiorstwo nałożono zobowiązanie, które nie obciążało innych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(111)

We Francji pracownicze programy emerytalne („2 filar”) są obowiązkowe i są finansowane na zasadach repartycyjnych. Zasadniczo płatności składek dokonywane przez pracodawcę zwalniają go z dalszej odpowiedzialności w zakresie finansowania przysługujących uprawnień emerytalnych. Ze względu na wymóg zawarty w ustawie z 1990 r. dotyczący zapewnienia przez La Poste równowagi jej programu emerytalnego dla urzędników państwowych na przedsiębiorstwo nałożono zobowiązanie, które nie obciążało innych przedsiębiorstw.

| (112) | W Zjednoczonym Królestwie system emerytalny różni się od systemu francuskiego. Większość pracowniczych programów emerytalnych jest wyłączona z państwowego systemu emerytalnego znanego jako State Earnings Related Pension Scheme (państwowy system emerytalny związany z dochodami). Przeważająca część dużych pracodawców posiada swoje własne programy emerytalne. Zgodnie z ustawą Zjednoczonego Królestwa dotyczącą emerytur programy te muszą zapewnić uprawnienia emerytalne spełniające pewne standardy, a pracodawcy mają pewne obowiązki, by zapewnić odpowiednie finansowanie tych programów. Zgodnie z obecnymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) pracodawcy muszą ujmować deficyty w ramach takich programów emerytalnych w swoim bilansie. W związku z tym zasady, zgodnie z którymi Royal Mail ma obowiązek ujmowania swojego deficytu w sprawozdaniach finansowych, nie różnią się od zasad mających zastosowanie wobec innych przedsiębiorstw. Poziom tego deficytu wynika jednak z warunków, które zostały ustalone, kiedy Royal Mail była własnością rządu. |
| --- | --- |

(112)

W Zjednoczonym Królestwie system emerytalny różni się od systemu francuskiego. Większość pracowniczych programów emerytalnych jest wyłączona z państwowego systemu emerytalnego znanego jako State Earnings Related Pension Scheme (państwowy system emerytalny związany z dochodami). Przeważająca część dużych pracodawców posiada swoje własne programy emerytalne. Zgodnie z ustawą Zjednoczonego Królestwa dotyczącą emerytur programy te muszą zapewnić uprawnienia emerytalne spełniające pewne standardy, a pracodawcy mają pewne obowiązki, by zapewnić odpowiednie finansowanie tych programów. Zgodnie z obecnymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) pracodawcy muszą ujmować deficyty w ramach takich programów emerytalnych w swoim bilansie. W związku z tym zasady, zgodnie z którymi Royal Mail ma obowiązek ujmowania swojego deficytu w sprawozdaniach finansowych, nie różnią się od zasad mających zastosowanie wobec innych przedsiębiorstw. Poziom tego deficytu wynika jednak z warunków, które zostały ustalone, kiedy Royal Mail była własnością rządu.

| (113) | Z tego powodu kontekst faktyczny i prawny sprawie Royal Mail różni się od kontekstu decyzji w sprawie EDF i La Poste. Komisja uważa jednak, że pewne aspekty tych przypadków mają zastosowanie do Royal Mail. W szczególności przypadki te wskazują, że wyższe składki emerytalne wynikające ze szczególnego statusu (a szczególnie statusu urzędnika państwowego) i określone w okresie monopolu mogą być uważane za dodatkowe koszty, których pokrycie przez państwo może być zgodne ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit c) Traktatu. |
| --- | --- |

(113)

Z tego powodu kontekst faktyczny i prawny sprawie Royal Mail różni się od kontekstu decyzji w sprawie EDF i La Poste. Komisja uważa jednak, że pewne aspekty tych przypadków mają zastosowanie do Royal Mail. W szczególności przypadki te wskazują, że wyższe składki emerytalne wynikające ze szczególnego statusu (a szczególnie statusu urzędnika państwowego) i określone w okresie monopolu mogą być uważane za dodatkowe koszty, których pokrycie przez państwo może być zgodne ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit c) Traktatu.

6.4.   Ocena środka dotyczącego emerytur

| (114) | W przypadku Royal Mail prawa emerytalne nabyte przez pracowników, którzy przystąpili do programu emerytalnego przed 1987 r., były wyraźnie zrównane z prawami pracowników służby cywilnej. Zgodnie ze stanem na dzień 31 marca 2007 r. program emerytalny obejmował 153 125 członków będących już na emeryturze i pobierających świadczenia emerytalne, którzy przystąpili do programu na takich zasadach. Są to więc byli pracownicy, którzy przeszli już na emeryturę i których praca nie przynosi już przedsiębiorstwu korzyści. Według informacji przedstawionych przez władze Zjednoczonego Królestwa warunki mające zastosowanie do członków, którzy przystąpili do programu po 1987 r., nie mogą być wyraźnie określone ani jako warunki dla służby cywilnej, ani jako warunki dla sektora prywatnego, które prawdopodobnie stosują konkurenci Royal Mail na niedawno zliberalizowanym rynku pocztowym. Jak już zauważono, warunki te przestały być dostępne dla nowych członków po 2008 r. Średnio zobowiązania wobec członków, którzy przystąpili do programu emerytalnego przed 1987 r., znacznie przekraczają zobowiązania wobec członków, którzy przystąpili do programu na warunkach uzyskanych po reformie z 1987 r. do następnej reformy z 2008 r. Wartość tych dodatkowych zobowiązań została wyliczona na [...] GBP na pracownika. |
| --- | --- |

(114)

W przypadku Royal Mail prawa emerytalne nabyte przez pracowników, którzy przystąpili do programu emerytalnego przed 1987 r., były wyraźnie zrównane z prawami pracowników służby cywilnej. Zgodnie ze stanem na dzień 31 marca 2007 r. program emerytalny obejmował 153 125 członków będących już na emeryturze i pobierających świadczenia emerytalne, którzy przystąpili do programu na takich zasadach. Są to więc byli pracownicy, którzy przeszli już na emeryturę i których praca nie przynosi już przedsiębiorstwu korzyści. Według informacji przedstawionych przez władze Zjednoczonego Królestwa warunki mające zastosowanie do członków, którzy przystąpili do programu po 1987 r., nie mogą być wyraźnie określone ani jako warunki dla służby cywilnej, ani jako warunki dla sektora prywatnego, które prawdopodobnie stosują konkurenci Royal Mail na niedawno zliberalizowanym rynku pocztowym. Jak już zauważono, warunki te przestały być dostępne dla nowych członków po 2008 r. Średnio zobowiązania wobec członków, którzy przystąpili do programu emerytalnego przed 1987 r., znacznie przekraczają zobowiązania wobec członków, którzy przystąpili do programu na warunkach uzyskanych po reformie z 1987 r. do następnej reformy z 2008 r. Wartość tych dodatkowych zobowiązań została wyliczona na [...] GBP na pracownika.

| (115) | Wynika z tego, że program emerytalny Royal Mail nadal obciążają znaczne zobowiązania, które wynikają wyłącznie z faktu zatrudniania pracowników na warunkach służby cywilnej oraz w okresie, w którym Royal Mail posiadała monopol na zwykłe przesyłki listowe. Takie warunki odpowiadają warunkom, które istniały w przypadku La Poste. Komisja ustaliła na podstawie informacji przedstawionych przez zjednoczone Królestwo, że dodatkowa kwota takich zobowiązań wynosi [...] GBP (iloczyn 153 125 członków i [...] GBP) i w związku z tym przekracza znacznie ilościowe określenie możliwego elementu pomocy w ramach środka wynoszącego [...] GBP. Podczas tej analizy Komisja nie uznała za koniczne, aby ustalić, czy te zobowiązania programu emerytalnego stanowią pełną kwotę zobowiązań programu, którą można uznać za dodatkową, skoro ustaliła, że w każdym przypadku przekraczają one możliwą wysokość elementu pomocy w ramach środka. |
| --- | --- |

(115)

Wynika z tego, że program emerytalny Royal Mail nadal obciążają znaczne zobowiązania, które wynikają wyłącznie z faktu zatrudniania pracowników na warunkach służby cywilnej oraz w okresie, w którym Royal Mail posiadała monopol na zwykłe przesyłki listowe. Takie warunki odpowiadają warunkom, które istniały w przypadku La Poste. Komisja ustaliła na podstawie informacji przedstawionych przez zjednoczone Królestwo, że dodatkowa kwota takich zobowiązań wynosi [...] GBP (iloczyn 153 125 członków i [...] GBP) i w związku z tym przekracza znacznie ilościowe określenie możliwego elementu pomocy w ramach środka wynoszącego [...] GBP. Podczas tej analizy Komisja nie uznała za koniczne, aby ustalić, czy te zobowiązania programu emerytalnego stanowią pełną kwotę zobowiązań programu, którą można uznać za dodatkową, skoro ustaliła, że w każdym przypadku przekraczają one możliwą wysokość elementu pomocy w ramach środka.

| (116) | Komisja ustaliła również, że podobnie jak w przypadku środków rozpatrywanych w sprawie La Poste, opisanych w motywie 107, warunki, które powodują dodatkowe koszty, nie są już dostępne dla nowych pracowników i faktycznie nie były dostępne od 1987 r. oraz że obowiązki wynikające z warunków sprzed liberalizacji sektora pocztowego wpłynęłyby na rozwój skutecznej konkurencji w otoczeniu przechodzącym proces liberalizacji. W przypadku Royal Mail środek nie wpływa na składki na ubezpieczenie społeczne i płatności z tytułu podatków w odniesieniu do obecnych pracowników i z tego względu nie stawia Royal Mail w lepszej sytuacji w tym zakresie w stosunku do jej konkurentów. |
| --- | --- |

(116)

Komisja ustaliła również, że podobnie jak w przypadku środków rozpatrywanych w sprawie La Poste, opisanych w motywie 107, warunki, które powodują dodatkowe koszty, nie są już dostępne dla nowych pracowników i faktycznie nie były dostępne od 1987 r. oraz że obowiązki wynikające z warunków sprzed liberalizacji sektora pocztowego wpłynęłyby na rozwój skutecznej konkurencji w otoczeniu przechodzącym proces liberalizacji. W przypadku Royal Mail środek nie wpływa na składki na ubezpieczenie społeczne i płatności z tytułu podatków w odniesieniu do obecnych pracowników i z tego względu nie stawia Royal Mail w lepszej sytuacji w tym zakresie w stosunku do jej konkurentów.

| (117) | Komisja zauważyła również, że forma środka pozostawiła zobowiązania emerytalne Royal Mail bez zmian i pozwoliła przedsiębiorstwu jedynie na pokrywanie deficytu w dłuższym okresie, a nie na całkowite zniesienie tych zobowiązań. To ostatnie rozwiązanie przewidywała forma środka rozważanego w sprawie La Poste, co oznaczało, że beneficjent był stale zwolniony ze zobowiązań, które w innym przypadku musiałby pokrywać, i w rezultacie nie musiał ich ujmować w swoim bilansie. W przypadku Royal Mail środek nie wpływa na wysokość deficytu emerytalnego i z tego względu przedsiębiorstwo ma obowiązek ujęcia go w swoim bilansie zgodnie z międzynarodowymi zasadami sprawozdawczości finansowej. Zgodnie z ustawą Zjednoczonego Królestwa dotycząca emerytur przedsiębiorstwo w dalszym ciągu ma obowiązek podjęcia kroków w celu zlikwidowania deficytu. Jedynym skutkiem środka jest przedłużenie okresu, w którym może tego dokonać. Podczas gdy ta cecha znajduje już odzwierciedlenie w przedstawionej wyżej analizie, która wskazuje, że element pomocy został wyceniony na [...] GBP, a nie na 850 mln GBP, Komisja uważa, że zasadniczo środek wymagający od beneficjenta pokrycia w całości narosłych zobowiązań prawdopodobnie w mniejszym stopniu zakłóca konkurencję niż środek, który je znosi. |
| --- | --- |

(117)

Komisja zauważyła również, że forma środka pozostawiła zobowiązania emerytalne Royal Mail bez zmian i pozwoliła przedsiębiorstwu jedynie na pokrywanie deficytu w dłuższym okresie, a nie na całkowite zniesienie tych zobowiązań. To ostatnie rozwiązanie przewidywała forma środka rozważanego w sprawie La Poste, co oznaczało, że beneficjent był stale zwolniony ze zobowiązań, które w innym przypadku musiałby pokrywać, i w rezultacie nie musiał ich ujmować w swoim bilansie. W przypadku Royal Mail środek nie wpływa na wysokość deficytu emerytalnego i z tego względu przedsiębiorstwo ma obowiązek ujęcia go w swoim bilansie zgodnie z międzynarodowymi zasadami sprawozdawczości finansowej. Zgodnie z ustawą Zjednoczonego Królestwa dotycząca emerytur przedsiębiorstwo w dalszym ciągu ma obowiązek podjęcia kroków w celu zlikwidowania deficytu. Jedynym skutkiem środka jest przedłużenie okresu, w którym może tego dokonać. Podczas gdy ta cecha znajduje już odzwierciedlenie w przedstawionej wyżej analizie, która wskazuje, że element pomocy został wyceniony na [...] GBP, a nie na 850 mln GBP, Komisja uważa, że zasadniczo środek wymagający od beneficjenta pokrycia w całości narosłych zobowiązań prawdopodobnie w mniejszym stopniu zakłóca konkurencję niż środek, który je znosi.

| (118) | W odniesieniu do wpływu środka na konkurencje można stwierdzić, że płatności na pokrycie deficytu, których Royal Mail ma obowiązek dokonywać w ramach programu emerytalnego, ustanowione w wyniku negocjacji między przedsiębiorstwem a powiernikami funduszu emerytalnego, nie ulegają zmianie w zależności od poziomu wyników lub nakładów. Ich redukcja za sprawą środka w początkowych latach nie wpływa więc na koszty krańcowe ani na decyzje gospodarcze Royal Mail, a w szczególności na jej przyszłe decyzje inwestycyjne (30). W związku z tym Komisja uważa, że wpływ na konkurencję nie jest tak duży, aby mógł wywołać negatywne zmiany w warunkach wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(118)

W odniesieniu do wpływu środka na konkurencje można stwierdzić, że płatności na pokrycie deficytu, których Royal Mail ma obowiązek dokonywać w ramach programu emerytalnego, ustanowione w wyniku negocjacji między przedsiębiorstwem a powiernikami funduszu emerytalnego, nie ulegają zmianie w zależności od poziomu wyników lub nakładów. Ich redukcja za sprawą środka w początkowych latach nie wpływa więc na koszty krańcowe ani na decyzje gospodarcze Royal Mail, a w szczególności na jej przyszłe decyzje inwestycyjne (30). W związku z tym Komisja uważa, że wpływ na konkurencję nie jest tak duży, aby mógł wywołać negatywne zmiany w warunkach wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

| (119) | Na tej podstawie Komisja ustaliła, że w zakresie, w jakim środek dotyczący emerytur zawiera element pomocy, taki element jest zgodny ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(119)

Na tej podstawie Komisja ustaliła, że w zakresie, w jakim środek dotyczący emerytur zawiera element pomocy, taki element jest zgodny ze wspólnym rynkiem.

7.   WNIOSEK

| (120) | Komisja stwierdza, że w zakresie, w jakim środek dotyczący emerytur zawiera element pomocy, został on wdrożony przez Zjednoczone Królestwo w sposób niezgodny z prawem z naruszeniem z art. 88 ust. 3 Traktatu. Komisja uważa jednak, że pomoc ta jest zgodna ze wspólnym rynkiem. Komisja stwierdza, że inne środki nie stanowią pomocy państwa, |
| --- | --- |

(120)

Komisja stwierdza, że w zakresie, w jakim środek dotyczący emerytur zawiera element pomocy, został on wdrożony przez Zjednoczone Królestwo w sposób niezgodny z prawem z naruszeniem z art. 88 ust. 3 Traktatu. Komisja uważa jednak, że pomoc ta jest zgodna ze wspólnym rynkiem. Komisja stwierdza, że inne środki nie stanowią pomocy państwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pożyczka z 2001 r., instrumenty pożyczkowe i pożyczka od udziałowca z 2007 r. nie stanowią pomocy państwa na rzecz Royal Mail.

Artykuł 2

Środek dotyczący emerytur w zakresie, w jakim zawiera pomoc państwa, jest zgodny ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2009 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 91 z 26.4.2007, s. 34.

1

(2)  Dz.U. C 269 z 8.11.2003, s. 23.

2

(3)  Dz.U. C 141 z 16.6.2006, s. 2.

3

(4)  Dz.U. C 80 z 13.4.2007, s. 5.

4

(5)  Zob. przypis 1.

5

(6)  Pismo od władz Zjednoczonego Królestwa z dnia 31 października 2006. Obligacja państwowa jest papierem wartościowym emitowanym przez rząd Zjednoczonego Królestwa.

6

(7)  Dz.U. L 247 z 14.9.2002, s. 27.

7

(8)  Royal Mail Holdings plc, niepoddane audytowi sprawozdanie okresowe za półrocze zakończone 24 września 2006 r.

8

(9)  „Pożyczka z 2001 r.” składa się w rzeczywistości z 20 pożyczek po 25 mln GBP każda, dla których stopę procentową określa się według daty odpowiedniej wypłaty rezerw gotówkowych w latach w 1999–2000. Poszczególne pożyczki zwane są dalej w niniejszej decyzji „transzami” pożyczki z 2001 r.

9

(10)  Tajemnica handlowa.

10

(11)  [...]

11

(12)  Termin ten dla stopy referencyjnej Komisji wynosił 5 lat według metodyki obowiązującej do dnia 31 grudnia 2007 r., a według komunikatu przyjętego na początku 2008 r. – jeden rok.

12

(13)  Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3

13

(14)  Ponieważ pożyczka składa się z różnych transzy, dla których stopa zależy od daty i okresu pożyczki, na który odpowiednie środki finansowe zostały najpierw zaciągane z rezerw Royal Mail (zob. przypis 6 powyżej), każda transza podlega innej stopie. Wyjaśnia to, dlaczego średnia stopa wynosi 5,8 %. Odpowiednia stopa obligacji skarbowej była stopą dla obligacji o okresie najbliższym danej transzy w dniu zaciągnięcia.

14

(15)  Do tego czasu jedna część instrumentów pożyczkowych wygasła, więc instrumenty pożyczkowe pozostałe do wypłaty wynosiły 844 mln GBP.

15

(16)  Zastaw o zmiennym składzie jest formą zabezpieczenia, które nie jest związane z określonymi aktywami, lecz z kategorią aktywów.

16

(17)  Możliwość ta jest wspomniana w regulacyjnym kodeksie praktyk 03 opublikowanym przez organ regulacyjny ds. emerytur w Zjednoczonym Królestwie, „Funding Defined Benefits”, luty 2006 r., pkt 104. Zjednoczone Królestwo nie podaje jednak żadnych przykładów stosowania tej możliwości.

17

(18)  Zob. np. sprawy Landesbanken, takie jak decyzja w sprawie HSH NN 71/05 oraz NN 72/05, NN 19/06 i NN 34/07.

18

(19)  Zjednoczone Królestwo nalega, aby przedsiębiorstwa publiczne pożyczały tylko od państwa. Komisja nie kwestionuje tej polityki w niniejszej decyzji, ale uznaje, że środki powinny nadawać się do odrębnej kontroli. Byłoby to w każdym razie niezwykłym zjawiskiem, gdyby inwestor w warunkach gospodarki rynkowej był zarówno jedynym udziałowcem spółki, która nie jest częścią większej grupy takiej jak Royal Mail i jedynym bankierem spółki.

19

(20)  Dla celów opracowania tych prognoz przyjęto, że inwestycja objęła 300 mln GBP pożyczki od udziałowca, ponieważ Komisja na pewnym etapie postępowania wyjaśniającego rozważała możliwość, że środek ten mógł być potraktowany jako wniesienie kapitału własnego. Komisja ostatecznie zdecydowała dokonać oceny tego środka jako pożyczki zgodnie z poniższym opisem. Zmiana w traktowaniu ujęta w tabeli nie zmienia wniosku Komisji, co do zgodności z rynkiem środka dotyczącego emerytalnego rachunku powierniczego.

20

(21)  Organ regulacyjny ds. emerytur: oświadczenie organu regulacyjnego, maj 2006 r., „How the Pensions Regulator will regulate the funding of defined benefits”, pkt 3.16.

21

(22)  N 55/08, Niemcy – GA/ERDF pożyczki podporządkowane. Zob. także sprawa C 38/05, Niemcy – grupa Biria, która dotyczyła „cichego udziału” oszacowanego zgodnie z zawiadomieniem w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r.

22

Niemcy – GA/ERDF pożyczki podporządkowane

Niemcy – grupa Biria

(23)  Zawiadomienie Komisji w sprawie metod określania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3).

23

(24)  Sprawy C 38/05, Biria (Dz.U. L 183 z 13.07.2007, s. 27); C 38/07, Arbel Fauvet Rail SA (Dz.U. L 238 z 5.09.2008, s. 27); C 95/01, Siderurgica Añon (Dz.U. L 311 z 26.11.2005, s. 22); C 20/00, Sniace (Dz.U. L 108 z 30.4.2003, s. 35).

24

(25)  Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (izba druga w składzie powiększonym) z dnia 15 września 1998 r., BP Chemicals Limited przeciwko Komisji, sprawa T-11/95; Rec. 1998 r., s. II-3235; motyw 170ff.

25

BP Chemicals Limited przeciwko Komisji

(26)  Zjednoczone Królestwo nie przywołało art. 86 ust. 2 Traktatu jako uzasadnienia zgodności jakiejkolwiek pomocy przyznanej Royal Mail w ramach środka dotyczącego emerytur.

26

(27)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

27

(28)  Dz.U. L 49 z 22.2.2005 s. 9.

28

(29)  Dz.U. L 63 z 7.3.2008, s. 16.

29

(30)  Por. motyw 170 decyzji w sprawie La Poste.

30

---

| 14.8.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 210/36 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 210/36

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 lipca 2009 r.

zmieniająca decyzję 2008/458/WE ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” w odniesieniu do systemów zarządzania i kontroli państw członkowskich, zasad zarządzania administracyjnego i finansowego oraz kryteriów kwalifikowalności wydatków na realizację projektów współfinansowanych ze środków Funduszu

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5453)

(Jedynie tekst w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim jest autentyczny)

(2009/614/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającą Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” (1), w szczególności jej art. 23 i art. 35 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W świetle doświadczeń zebranych po uruchomieniu Funduszu właściwe jest przedłużenie okresu kwalifikowalności programów rocznych w celu umożliwienia państwom członkowskim skutecznego wdrożenia Funduszu i dostosowania harmonogramu składania sprawozdań końcowych z wykonania programu rocznego. |
| --- | --- |

(1)

W świetle doświadczeń zebranych po uruchomieniu Funduszu właściwe jest przedłużenie okresu kwalifikowalności programów rocznych w celu umożliwienia państwom członkowskim skutecznego wdrożenia Funduszu i dostosowania harmonogramu składania sprawozdań końcowych z wykonania programu rocznego.

| (2) | Właściwe jest także dostosowanie procedury składania zmienionych programów rocznych przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(2)

Właściwe jest także dostosowanie procedury składania zmienionych programów rocznych przez państwa członkowskie.

| (3) | Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo jest związane aktem podstawowym, a tym samym niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo jest związane aktem podstawowym, a tym samym niniejszą decyzją.

| (4) | Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Irlandia jest związana aktem podstawowym, a tym samym niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Irlandia jest związana aktem podstawowym, a tym samym niniejszą decyzją.

| (5) | Zgodnie z art. 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana niniejszą decyzją ani nie podlega jej stosowaniu. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana niniejszą decyzją ani nie podlega jej stosowaniu.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji Komisji 2008/458/WE (2) wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W celu zmiany programu rocznego zatwierdzonego przez Komisję zgodnie z art. 21 ust. 5 aktu podstawowego dane państwo członkowskie przedkłada Komisji zmieniony projekt programu rocznego najpóźniej trzy miesiące przed końcem okresu kwalifikowalności. Komisja sprawdza i w jak najszybszym terminie zatwierdza zmieniony program zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 5 aktu podstawowego.”; |
| --- | --- |

1)

artykuł 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W celu zmiany programu rocznego zatwierdzonego przez Komisję zgodnie z art. 21 ust. 5 aktu podstawowego dane państwo członkowskie przedkłada Komisji zmieniony projekt programu rocznego najpóźniej trzy miesiące przed końcem okresu kwalifikowalności. Komisja sprawdza i w jak najszybszym terminie zatwierdza zmieniony program zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 5 aktu podstawowego.”;

| 2) | w załączniku V część A pkt 4.1 słowa „Lista procedur odzyskania środków, które na dzień 30 czerwca roku N + 2 (N = rok programu rocznego) są w toku” zastępuje się słowami „Lista procedur odzyskania środków, które na sześć miesięcy po upływie terminu kwalifikowalności wydatku są w toku”; |
| --- | --- |

2)

w załączniku V część A pkt 4.1 słowa „Lista procedur odzyskania środków, które na dzień 30 czerwca roku N + 2 (N = rok programu rocznego) są w toku” zastępuje się słowami „Lista procedur odzyskania środków, które na sześć miesięcy po upływie terminu kwalifikowalności wydatku są w toku”;

| 3) | w załączniku XI pkt I.4.1 otrzymuje brzmienie:






  „1. | Koszty związane z projektem muszą zostać poniesione, a odpowiednie płatności (poza amortyzacją) dokonane po 1 stycznia roku wskazanego w decyzji o finansowaniu, zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności trwa do dnia 30 czerwca roku N (3) + 2, co oznacza, że koszty związane z projektem muszą zostać poniesione przed tym dniem.; |
| --- | --- | --- |

3)

w załączniku XI pkt I.4.1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Koszty związane z projektem muszą zostać poniesione, a odpowiednie płatności (poza amortyzacją) dokonane po 1 stycznia roku wskazanego w decyzji o finansowaniu, zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności trwa do dnia 30 czerwca roku N (3) + 2, co oznacza, że koszty związane z projektem muszą zostać poniesione przed tym dniem.;

| 4) | w załączniku XI pkt V.3. otrzymuje brzmienie:






  „3. | Działania i płatności związane z pomocą techniczną muszą zostać wykonane po dniu 1 stycznia roku określonego w decyzji finansowej zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności twa najpóźniej do końca terminu składania ostatecznych sprawozdań z wykonania programu rocznego.”. |
| --- | --- | --- |

4)

w załączniku XI pkt V.3. otrzymuje brzmienie:

„3.

Działania i płatności związane z pomocą techniczną muszą zostać wykonane po dniu 1 stycznia roku określonego w decyzji finansowej zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich. Okres kwalifikowalności twa najpóźniej do końca terminu składania ostatecznych sprawozdań z wykonania programu rocznego.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja dotyczy wszystkich programów rocznych, w których przypadku saldo nie zostało wypłacone w dniu jej przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jacques BARROT

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 45.

1

(2)  Dz.U. L 167 z 27.6.2008, s. 135.

2

(3)  Gdzie »N« oznacza rok wskazany w decyzji o finansowaniu zatwierdzającej programy roczne państw członkowskich.”

3

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

| 14.8.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 210/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 210/38

---

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2009/615/WPZiB

z dnia 13 sierpnia 2009 r.

zmieniające wspólne stanowisko 2006/318/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 27 kwietnia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/318/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 27 kwietnia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/318/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar (1).

| (2) | Wspólnym stanowiskiem Rady 2009/351/WPZiB (2) z dnia 27 kwietnia 2009 r. przedłużono do dnia 30 kwietnia 2010 r. obowiązywanie środków ograniczających nałożonych wspólnym stanowiskiem 2006/318/WPZiB. |
| --- | --- |

(2)

Wspólnym stanowiskiem Rady 2009/351/WPZiB (2) z dnia 27 kwietnia 2009 r. przedłużono do dnia 30 kwietnia 2010 r. obowiązywanie środków ograniczających nałożonych wspólnym stanowiskiem 2006/318/WPZiB.

| (3) | W dniu 11 sierpnia 2009 r. Unia Europejska potępiła wyrok sądu w sprawie przeciwko Daw Aung San Suu Kyi i ogłosiła, że w odpowiedzi zastosuje dalsze ukierunkowane środki ograniczające. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 11 sierpnia 2009 r. Unia Europejska potępiła wyrok sądu w sprawie przeciwko Daw Aung San Suu Kyi i ogłosiła, że w odpowiedzi zastosuje dalsze ukierunkowane środki ograniczające.

| (4) | Z uwagi na skalę pogwałcenia praw podstawowych Daw Aung San Suu Kyi, Rada uznaje, że należy wpisać przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości odpowiedzialnych za wydanie wyroku do wykazu osób i podmiotów, które objęte są zakazem podróżowania i których aktywa podlegają zamrożeniu, znajdującego się w załączniku II do wspólnego stanowiska 2006/318/WPZiB. |
| --- | --- |

(4)

Z uwagi na skalę pogwałcenia praw podstawowych Daw Aung San Suu Kyi, Rada uznaje, że należy wpisać przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości odpowiedzialnych za wydanie wyroku do wykazu osób i podmiotów, które objęte są zakazem podróżowania i których aktywa podlegają zamrożeniu, znajdującego się w załączniku II do wspólnego stanowiska 2006/318/WPZiB.

| (5) | Ponadto Rada uznaje, że niezbędna jest zmiana wykazu osób i podmiotów, których dotyczą środki ograniczające w celu rozszerzenia zakresu zamrożenia aktywów na przedsiębiorstwa będące własnością lub znajdujące się pod kontrolą funkcjonariuszy reżimu w Birmie/Związku Myanmar lub osób z nimi powiązanych, |
| --- | --- |

(5)

Ponadto Rada uznaje, że niezbędna jest zmiana wykazu osób i podmiotów, których dotyczą środki ograniczające w celu rozszerzenia zakresu zamrożenia aktywów na przedsiębiorstwa będące własnością lub znajdujące się pod kontrolą funkcjonariuszy reżimu w Birmie/Związku Myanmar lub osób z nimi powiązanych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Załączniki II i III do wspólnego stanowiska 2006/318/WPZiB zostają zastąpione tekstem załączników I i II do niniejszego wspólnego stanowiska.

Artykuł 2

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 sierpnia 2009 r.

W imieniu Rady

C. BILDT

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 116 z 29.4.2006, s. 77.

1

(2)  Dz.U. L 108 z 29.4.2009, s. 54.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK II

Wykaz, o którym mowa w art. 4, 5 i 8

Uwagi do tabeli:

| 1) | Pseudonimy lub warianty pisowni oznaczono słowem »vel«. |
| --- | --- |

1)

Pseudonimy lub warianty pisowni oznaczono słowem »vel«.

| 2) | »Ur« oznacza datę urodzenia. |
| --- | --- |

2)

»Ur« oznacza datę urodzenia.

| 3) | »M-ce ur« oznacza miejsce urodzenia. |
| --- | --- |

3)

»M-ce ur« oznacza miejsce urodzenia.

| 4) | Jeśli nie podano inaczej, wszystkie paszporty i dowody tożsamości to dokumenty wydane w Birmie/Związku Myanmar. |
| --- | --- |

4)

Jeśli nie podano inaczej, wszystkie paszporty i dowody tożsamości to dokumenty wydane w Birmie/Związku Myanmar.

A.   PAŃSTWOWA RADA POKOJU I ROZWOJU (SPDC)

| # | Nazwisko (i ewent. pseudonimy) | Dane identyfikacyjne (funkcja/tytuł, data i miejsce urodzenia, nr paszportu/dowodu tożsamości, małżonek/małżonka lub syn/córka...) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| A1a | Głównodowodzący sił zbrojnych Than Shwe | przewodniczący, ur. 2.2.1933 | M |
| A1b | Kyaing Kyaing | żona głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | K |
| A1c | Thandar Shwe | córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | K |
| A1d | Major Zaw Phyo Win | mąż Thandar Shwe wicedyrektor Departamentu Eksportu, Ministerstwo Handlu | M |
| A1e | Khin Pyone Shwe | córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | K |
| A1f | Aye Aye Thit Shwe | córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | K |
| A1g | Tun Naing Shwe vel Tun Tun Naing | syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe, właściciel J and J Company | M |
| A1h | Khin Thanda | żona Tun Naing Shwe | K |
| A1i | Kyaing San Shwe | syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe, właściciel J's Donuts | M |
| A1j | Dr. Khin Win Sein | żona Kyaing San Shwe | K |
| A1k | Thant Zaw Shwe a.k.a. Maung Maung | syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | M |
| A1l | Dewar Shwe | córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | K |
| A1m | Kyi Kyi Shwe vel Ma Aw | córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe | K |
| A1n | Podpułkownik Nay Soe Maung | mąż Kyi Kyi Shwe | M |
| A1o | Pho La Pyae vel Nay Shwe Thway Aung | syn Kyi Kyi Shwe oraz Nay Soe Maung | M |
| A2a | Zastępca głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye | wiceprzewodniczący, ur 25.12.1937 | M |
| A2b | Mya Mya San | żona zastępcy głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye | K |
| A2c | Nandar Aye | córka zastępcy głównodowodzącego sił zbrojnych, żona majora Pye Aung (D17g); właścicielka Queen Star Computer Co | K |
| A3a | Generał Thura Shwe Mann | szef sztabu, koordynator operacji specjalnych (wojsk lądowych, marynarki i sił powietrznych), ur. 11.7.1947 | M |
| A3b | Khin Lay Thet | żona generała Thura Shwe Mann, ur. 19.6.1947 | K |
| A3c | Aung Thet Mann vel Shwe Mann Ko Ko | syn generała Thura Shwe Mann, Ayeya Shwe War (Wah) Company, ur. 19.6.1977 | M |
| A3d | Khin Hnin Thandar | żona Aung Thet Mann | K |
| A3e | Toe Naing Mann | syn generała Thura Shwe Mann, ur. 29.6.1978 | M |
| A3f | Zay Zin Latt | żona Toe Naing Mann, córka Khin Shwe (J5a), ur. 24.3.1981 | K |
| A4a | Generał broni Thein Sein | »premier«, ur. 20.4.1945 | M |
| A4b | Khin Khin Win | żona generała broni Gen Thein Sein | K |
| A5a | Generał (Thiha Thura) Tin Aung Myint Oo | (Thiha Thura to tytuł) »pierwszy sekretarz«, ur. 29.5.1950, przewodniczący Krajowej Rady Olimpijskiej Myanmar i przewodniczący Korporacji Ekonomicznej Myanmar | M |
| A5b | Khin Saw Hnin | żona generała broni Thiha Thura Tin Aung Myint Oo | K |
| A5c | Kapitan Naing Lin Oo | syn generała broni Thiha Thura Tin Aung Myint Oo | M |
| A5d | Hnin Yee Mon | żona kapitana Naing Lin Oo | K |
| A6a | Generał dywizji Min Aung Hlaing | szef Biura Operacji Specjalnych 2 (stany Kayah,
  Shan) od 23.6.2008 (wcześniej B12a) | M |
| A6b | Kyu Kyu Hla | żona generała dywizji Min Aung Hlaing | K |
| A7a | Generał broni Tin Aye | szef uzbrojenia, prezes UMEHL | M |
| A7b | Kyi Kyi Ohn | żona generała broni Tin Aye | K |
| A7c | Zaw Min Aye | syn generała broni Tin Aye | M |
| A8a | Generał broni Ohn Myint | szef Biura Operacji Specjalnych 1 (Kachin, Chin, Sagaing,
  Magwe, Mandalay) od 23.6.2008 (wcześniej B9a) | M |
| A8b | Nu Nu Swe | żona generała broni Ohn Myint | K |
| A8c | Kyaw Thiha vel Kyaw Thura | syn generała broni Ohn Myint | M |
| A8d | Nwe Ei Ei Zin | żona Kyaw Thiha | K |
| A9a | Generał dywizji Hla Htay Win | szef wyszkolenia sił zbrojnych; od 23.6.2008 (poprzednio B1a); właściciel Htay Co. (wyrąb i drewno) | M |
| A9b | Mar Mar Wai | żona generała dywizji Hla Htay Win | K |
| A10a | Generał dywizji Ko Ko | szef Biura Operacji Specjalnych 3 (Pegu, Irrawaddy, Arakan); od 23.6.2008 (wcześniej B10a) | M |
| A10b | Sao Nwan Khun Sum | żona generała dywizji Ko Ko | K |
| A11a | Generał dywizji Thar Aye vel Tha Aye | szef Biura Operacji Specjalnych 4 (Karen, Mon, Tenas serim), ur. 16.2.1945 | M |
| A11b | Wai Wai Khaing vel Wei Wei Khaing | żona generała dywizji Thar Aye | K |
| A11c | See Thu Aye | syn generała dywizji Thar Aye | M |
| A12a | Generał broni Myint Swe | szef Biura Operacji Specjalnych 5 (Naypyidaw, Rangun/Yangon) | M |
| A12b | Khin Thet Htay | żona generała broni Myint Swe | K |
| A13a | Arnt Maung | emerytowany dyrektor generalny, Dyrekcja ds. Wyznaniowych | M |

#

Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

Dane identyfikacyjne (funkcja/tytuł, data i miejsce urodzenia, nr paszportu/dowodu tożsamości, małżonek/małżonka lub syn/córka...)

Płeć

(M/K)

A1a

Głównodowodzący sił zbrojnych Than Shwe

przewodniczący, ur. 2.2.1933

M

A1b

Kyaing Kyaing

żona głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1c

Thandar Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1d

Major Zaw Phyo Win

mąż Thandar Shwe wicedyrektor Departamentu Eksportu, Ministerstwo Handlu

M

A1e

Khin Pyone Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1f

Aye Aye Thit Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1g

Tun Naing Shwe vel Tun Tun Naing

syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe, właściciel J and J Company

M

A1h

Khin Thanda

żona Tun Naing Shwe

K

A1i

Kyaing San Shwe

syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe, właściciel J's Donuts

M

A1j

Dr. Khin Win Sein

żona Kyaing San Shwe

K

A1k

Thant Zaw Shwe a.k.a. Maung Maung

syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

M

A1l

Dewar Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1m

Kyi Kyi Shwe vel Ma Aw

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1n

Podpułkownik Nay Soe Maung

mąż Kyi Kyi Shwe

M

A1o

Pho La Pyae vel Nay Shwe Thway Aung

syn Kyi Kyi Shwe oraz Nay Soe Maung

M

A2a

Zastępca głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye

wiceprzewodniczący, ur 25.12.1937

M

A2b

Mya Mya San

żona zastępcy głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye

K

A2c

Nandar Aye

córka zastępcy głównodowodzącego sił zbrojnych, żona majora Pye Aung (D17g); właścicielka Queen Star Computer Co

K

A3a

Generał Thura Shwe Mann

szef sztabu, koordynator operacji specjalnych (wojsk lądowych, marynarki i sił powietrznych), ur. 11.7.1947

M

A3b

Khin Lay Thet

żona generała Thura Shwe Mann, ur. 19.6.1947

K

A3c

Aung Thet Mann vel Shwe Mann Ko Ko

syn generała Thura Shwe Mann, Ayeya Shwe War (Wah) Company, ur. 19.6.1977

M

A3d

Khin Hnin Thandar

żona Aung Thet Mann

K

A3e

Toe Naing Mann

syn generała Thura Shwe Mann, ur. 29.6.1978

M

A3f

Zay Zin Latt

żona Toe Naing Mann, córka Khin Shwe (J5a), ur. 24.3.1981

K

A4a

Generał broni Thein Sein

»premier«, ur. 20.4.1945

M

A4b

Khin Khin Win

żona generała broni Gen Thein Sein

K

A5a

Generał (Thiha Thura) Tin Aung Myint Oo

(Thiha Thura to tytuł) »pierwszy sekretarz«, ur. 29.5.1950, przewodniczący Krajowej Rady Olimpijskiej Myanmar i przewodniczący Korporacji Ekonomicznej Myanmar

M

A5b

Khin Saw Hnin

żona generała broni Thiha Thura Tin Aung Myint Oo

K

A5c

Kapitan Naing Lin Oo

syn generała broni Thiha Thura Tin Aung Myint Oo

M

A5d

Hnin Yee Mon

żona kapitana Naing Lin Oo

K

A6a

Generał dywizji Min Aung Hlaing

szef Biura Operacji Specjalnych 2 (stany Kayah,

Shan) od 23.6.2008 (wcześniej B12a)

M

A6b

Kyu Kyu Hla

żona generała dywizji Min Aung Hlaing

K

A7a

Generał broni Tin Aye

szef uzbrojenia, prezes UMEHL

M

A7b

Kyi Kyi Ohn

żona generała broni Tin Aye

K

A7c

Zaw Min Aye

syn generała broni Tin Aye

M

A8a

Generał broni Ohn Myint

szef Biura Operacji Specjalnych 1 (Kachin, Chin, Sagaing,

Magwe, Mandalay) od 23.6.2008 (wcześniej B9a)

M

A8b

Nu Nu Swe

żona generała broni Ohn Myint

K

A8c

Kyaw Thiha vel Kyaw Thura

syn generała broni Ohn Myint

M

A8d

Nwe Ei Ei Zin

żona Kyaw Thiha

K

A9a

Generał dywizji Hla Htay Win

szef wyszkolenia sił zbrojnych; od 23.6.2008 (poprzednio B1a); właściciel Htay Co. (wyrąb i drewno)

M

A9b

Mar Mar Wai

żona generała dywizji Hla Htay Win

K

A10a

Generał dywizji Ko Ko

szef Biura Operacji Specjalnych 3 (Pegu, Irrawaddy, Arakan); od 23.6.2008 (wcześniej B10a)

M

A10b

Sao Nwan Khun Sum

żona generała dywizji Ko Ko

K

A11a

Generał dywizji Thar Aye vel Tha Aye

szef Biura Operacji Specjalnych 4 (Karen, Mon, Tenas serim), ur. 16.2.1945

M

A11b

Wai Wai Khaing vel Wei Wei Khaing

żona generała dywizji Thar Aye

K

A11c

See Thu Aye

syn generała dywizji Thar Aye

M

A12a

Generał broni Myint Swe

szef Biura Operacji Specjalnych 5 (Naypyidaw, Rangun/Yangon)

M

A12b

Khin Thet Htay

żona generała broni Myint Swe

K

A13a

Arnt Maung

emerytowany dyrektor generalny, Dyrekcja ds. Wyznaniowych

M

B.   DOWÓDCY REGIONALNI

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym dowództwo) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| B1a | Generał brygady Win Myint | Rangun (Yangon) | M |
| B1b | Kyin Myaing | żona generała brygady Win Myint | K |
| B2a | Generał brygady Yar (Ya) Pyae (Pye) (Pyrit) | Wschód [stan Shan (Południe)], (wcześniej G23a) | M |
| B2b | Thinzar Win Sein | żona generała brygady Yar (Ya) Pyae (Pye) (Pyrit) | K |
| B3a | Generał brygady Myint Soe | Północny Zachód (prowincja Sagaing) i minister bez teki na szczeblu regionalnym | M |
| B4a | Generał brygady Khin Zaw Oo | Wybrzeże (prowincja Tanintharyi), ur. 24.6.1951 | M |
| B5a | Generał brygady Aung Than Htut | Północny Wschód [stan Shan (Północ)] | M |
| B5b | Daw Cherry | żona generała brygady Aung Than Htut | K |
| B6a | Generał brygady Tin Ngwe | centrum (prowincja Mandalay) | M |
| B6b | Khin Thida | żona generała brygady Tin Ngwe | K |
| B7a | Generał dywizji Thaung Aye | zachód (stan Rakhine), (wcześniej B2a) | M |
| B7b | Thin Myo Myo Aung | żona generała dywizji Thaung Aye | K |
| B8a | Generał brygady Kyaw Swe | Południowy Zachód (prowincja Irrawaddy) i minister bez teki na szczeblu regionalnym | M |
| B8b | Win Win Maw | żona generała brygady Kyaw Swe | K |
| B9a | Generał dywizji Soe Win | Północ (stan Kachin) | M |
| B9b | Than Than Nwe | żona generała dywizji Soe Win | K |
| B10a | Generał dywizji Hla Min | Południe (prowincja Bago) | M |
| B11a | Generał brygady Thet Naing Win | Południowy Wschód (stan Mon) | M |
| B12a | Generał dywizji Kyaw Phyo | Trójkąt [stan Shan (Wschód)] | M |
| B13a | Generał dywizji Wai Lwin | Naypyidaw | M |
| B13b | Swe Swe Oo | żona generała dywizji Wai Lwin | K |
| B13c | Wai Phyo Aung | syn generała dywizji Wai Lwin | M |
| B13d | Oanmar (Ohnmar) Kyaw Tun | żona Wai Phyo Aung | K |
| B13e | Wai Phyo | syn generała dywizji Wai Lwin | M |
| B13f | Lwin Yamin | córka generała dywizji Wai Lwin | K |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym dowództwo)

Płeć

(M/K)

B1a

Generał brygady Win Myint

Rangun (Yangon)

M

B1b

Kyin Myaing

żona generała brygady Win Myint

K

B2a

Generał brygady Yar (Ya) Pyae (Pye) (Pyrit)

Wschód [stan Shan (Południe)], (wcześniej G23a)

M

B2b

Thinzar Win Sein

żona generała brygady Yar (Ya) Pyae (Pye) (Pyrit)

K

B3a

Generał brygady Myint Soe

Północny Zachód (prowincja Sagaing) i minister bez teki na szczeblu regionalnym

M

B4a

Generał brygady Khin Zaw Oo

Wybrzeże (prowincja Tanintharyi), ur. 24.6.1951

M

B5a

Generał brygady Aung Than Htut

Północny Wschód [stan Shan (Północ)]

M

B5b

Daw Cherry

żona generała brygady Aung Than Htut

K

B6a

Generał brygady Tin Ngwe

centrum (prowincja Mandalay)

M

B6b

Khin Thida

żona generała brygady Tin Ngwe

K

B7a

Generał dywizji Thaung Aye

zachód (stan Rakhine), (wcześniej B2a)

M

B7b

Thin Myo Myo Aung

żona generała dywizji Thaung Aye

K

B8a

Generał brygady Kyaw Swe

Południowy Zachód (prowincja Irrawaddy) i minister bez teki na szczeblu regionalnym

M

B8b

Win Win Maw

żona generała brygady Kyaw Swe

K

B9a

Generał dywizji Soe Win

Północ (stan Kachin)

M

B9b

Than Than Nwe

żona generała dywizji Soe Win

K

B10a

Generał dywizji Hla Min

Południe (prowincja Bago)

M

B11a

Generał brygady Thet Naing Win

Południowy Wschód (stan Mon)

M

B12a

Generał dywizji Kyaw Phyo

Trójkąt [stan Shan (Wschód)]

M

B13a

Generał dywizji Wai Lwin

Naypyidaw

M

B13b

Swe Swe Oo

żona generała dywizji Wai Lwin

K

B13c

Wai Phyo Aung

syn generała dywizji Wai Lwin

M

B13d

Oanmar (Ohnmar) Kyaw Tun

żona Wai Phyo Aung

K

B13e

Wai Phyo

syn generała dywizji Wai Lwin

M

B13f

Lwin Yamin

córka generała dywizji Wai Lwin

K

C.   ZASTĘPCY DOWÓDCÓW REGIONALNYCH

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym dowództwo) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| C1a | Generał brygady Kyaw Kyaw Tun | Rangun (Yangon) | M |
| C1b | Khin May Latt | żona generała brygady Kyaw Kyaw Tun | K |
| C2a | Generał brygady Than Htut Aung | Centrum | M |
| C2b | Moe Moe Nwe | żona generała brygady Than Htut Aung | K |
| C3a | Generał brygady Tin Maung Ohn | Północny Zachód | M |
| C4a | Generał brygady San Tun | Północ, ur. 2.3.1951, Rangun/Yangon | M |
| C4b | Tin Sein | żona generała brygady San Tun, ur. 27.9.1950, Rangun/Yangon | K |
| C4c | Ma Khin Ei Ei Tun | córka generała brygady San Tun, ur. 16.9.1979, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd | K |
| C4d | Min Thant | syn generała brygady San Tun, ur. 11.11.1982, Rangun/Yangon, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd | M |
| C4e | Khin Mi Mi Tun | córka generała brygady San Tun, ur. 25.10.1984, Rangun/Yangon, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd | K |
| C5a | Generał brygady Hla Myint | Północny Wschód | M |
| C5b | Su Su Hlaing | żona generała brygady Hla Myint | K |
| C6a | Generał brygady Wai Lin | Trójkąt | M |
| C7a | Generał brygady Win Myint | Wschód | M |
| C8a | Generał brygady Zaw Min | Południowy Wschód | M |
| C8b | Nyunt Nyunt Wai | żona Brig-Gen Zaw Min | K |
| C9a | Generał brygady Hone Ngaing vel Hon Ngai | Wybrzeże | M |
| C10a | Generał brygady Thura Maung Ni | Południe | M |
| C10b | Nan Myint Sein | żona generała brygady Thura Maung Ni | K |
| C11a | Generał brygady Tint Swe | Południowy Zachód | M |
| C11b | Khin Thaung | żona generała brygady Tint Swe | K |
| C11c | Ye Min vel Ye Kyaw Swar Swe | syn generała brygady Tint Swe | M |
| C11d | Su Mon Swe | żona Ye Min | K |
| C12a | Generał brygady Tin Hlaing | Zachód | M |
| C12b | Hla Than Htay | żona generała brygady Tin Hlaing | K |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym dowództwo)

Płeć

(M/K)

C1a

Generał brygady Kyaw Kyaw Tun

Rangun (Yangon)

M

C1b

Khin May Latt

żona generała brygady Kyaw Kyaw Tun

K

C2a

Generał brygady Than Htut Aung

Centrum

M

C2b

Moe Moe Nwe

żona generała brygady Than Htut Aung

K

C3a

Generał brygady Tin Maung Ohn

Północny Zachód

M

C4a

Generał brygady San Tun

Północ, ur. 2.3.1951, Rangun/Yangon

M

C4b

Tin Sein

żona generała brygady San Tun, ur. 27.9.1950, Rangun/Yangon

K

C4c

Ma Khin Ei Ei Tun

córka generała brygady San Tun, ur. 16.9.1979, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd

K

C4d

Min Thant

syn generała brygady San Tun, ur. 11.11.1982, Rangun/Yangon, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd

M

C4e

Khin Mi Mi Tun

córka generała brygady San Tun, ur. 25.10.1984, Rangun/Yangon, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd

K

C5a

Generał brygady Hla Myint

Północny Wschód

M

C5b

Su Su Hlaing

żona generała brygady Hla Myint

K

C6a

Generał brygady Wai Lin

Trójkąt

M

C7a

Generał brygady Win Myint

Wschód

M

C8a

Generał brygady Zaw Min

Południowy Wschód

M

C8b

Nyunt Nyunt Wai

żona Brig-Gen Zaw Min

K

C9a

Generał brygady Hone Ngaing vel Hon Ngai

Wybrzeże

M

C10a

Generał brygady Thura Maung Ni

Południe

M

C10b

Nan Myint Sein

żona generała brygady Thura Maung Ni

K

C11a

Generał brygady Tint Swe

Południowy Zachód

M

C11b

Khin Thaung

żona generała brygady Tint Swe

K

C11c

Ye Min vel Ye Kyaw Swar Swe

syn generała brygady Tint Swe

M

C11d

Su Mon Swe

żona Ye Min

K

C12a

Generał brygady Tin Hlaing

Zachód

M

C12b

Hla Than Htay

żona generała brygady Tin Hlaing

K

D.   MINISTROWIE

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym ministerstwo) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| D1a | Generał dywizji Htay Oo | rolnictwo i nawadnianie (od 18.9.2004 (wcześniej spółdzielczość od 25.8.2003; sekretarz generalny USDA | M |
| D1b | Ni Ni Win | żona generała dywizji Htay Oo | K |
| D1c | Thein Zaw Nyo | podchorąży, syn generała dywizji Htay Oo | M |
| D2a | Generał brygady Tin Naing Thein | handel (od 18.9.2004), wcześniej wiceminister leśnictwa, ur. 1955 | M |
| D2b | Aye Aye | żona generała brygady Tin Naing Thein | K |
| D3a | Generał dywizji Khin Maung Myint | budownictwo, także minister ds. energii elektrycznej 2 | M |
| D4a | Generał dywizji Tin Htut | spółdzielczość (od 15.5.2006) | M |
| D4b | Tin Tin Nyunt | żona generała dywizji Tin Htut | K |
| D5a | Generał dywizji Khin Aung Myint | kultura (od 15.5.2006) | M |
| D5b | Khin Phyone | żona generała dywizji Khin Aung Myint | K |
| D6a | Dr. Chan Nyein | edukacja (od 10.8.2005), wcześniej wiceminister ds. nauki i techniki, członek Komitetu Wykonawczego USDA, ur. 1944 | M |
| D6b | Sandar Aung | żona Dr. Chan Nyein | K |
| D7a | Pułkownik Zaw Min | energia elektryczna (1) (od 15.5.2006), ur. 10.1.1949 | M |
| D7b | Khin Mi Mi | żona pułkownika Zaw Min | K |
| D8a | Generał brygady Lun Thi | energia (od 20.12.1997), ur. 18.7.1940 | M |
| D8b | Khin Mar Aye | żona generała brygady Lun Thi | K |
| D8c | Mya Sein Aye | córka generała brygady Lun Thi | K |
| D8d | Zin Maung Lun | syn generała brygady Lun Thi | M |
| D8e | Zar Chi Ko | żona Zin Maung Lun | K |
| D9a | Generał dywizji Hla Tun | finanse i sprawy skarbowe (od 1.2.2003), ur. 11.7.1951 | M |
| D9b | Khin Than Win | żona generała dywizji Hla Tun | K |
| D10a | Nyan Win | sprawy zagraniczne (od 18.9.2004 wcześniej zastępca szefa wyszkolenia sił zbrojnych, ur. 22.1.1953 | M |
| D10b | Myint Myint Soe | żona Nyan Win, ur. 15.1.1953 | K |
| D11a | Generał brygady Thein Aung | leśnictwo (od 25.8.2003) | M |
| D11b | Khin Htay Myint | żona generała brygady Thein Aung | K |
| D12a | Prof. Dr. Kyaw Myint | zdrowie (od 1.2.2003), ur. 1940 | M |
| D12b | Nilar Thaw | żona prof. dr. Kyaw Myint | K |
| D13a | Generał dywizji Maung Oo | sprawy wewnętrzne (od 5.11.2004) oraz minister ds. imigracji i ludności od lutego 2009 r., ur. 1952 | M |
| D13b | Nyunt Nyunt Oo | żona generała dywizji Maung Oo | K |
| D14a | Generał dywizji Maung Maung Swe | opieka społeczna, pomoc humanitarna i przesiedlenia (od 15.5.2006) | M |
| D14b | Tin Tin Nwe | żona generała dywizji Maung Maung Swe | K |
| D14c | Ei Thet Thet Swe | córka generała dywizji Maung Maung Swe | K |
| D14d | Kaung Kyaw Swe | syn generała dywizji Maung Maung Swe | M |
| D15a | Aung Thaung | przemysł 1 (od 15.11.1997) | M |
| D15b | Khin Khin Yi | żona Aung Thaung | K |
| D15c | Major Moe Aung | syn Aung Thaung | M |
| D15d | Dr. Aye Khaing Nyunt | żona Major Moe Aung | K |
| D15e | Nay Aung | syn Aung Thaung, przedsiębiorca, dyrektor zarządzający Aung Yee Phyoe Co. Ltd i dyrektor IGE Co. Ltd | M |
| D15f | Khin Moe Nyunt | żona Nay Aung | K |
| D15g | Major Pyi Aung vel Pye Aung | syn Aung Thaung (mąż A2c); dyrektor IGE Co. Ltd | M |
| D15h | Khin Ngu Yi Phyo | córka Aung Thaung | K |
| D15i | Dr Thu Nanda Aung | córka Aung Thaung | K |
| D15j | Aye Myat Po Aung | córka Aung Thaung | K |
| D16a | Wiceadmirał Soe Thein | przemysł 2 (od czerwca 2008 r.) (wcześniej G38a) | M |
| D16b | Khin Aye Kyin | żona wiceadmirała Soe Thein | K |
| D16c | Yimon Aye | córka wiceadmirała Soe Thein, ur. 12.7.1980 | K |
| D16d | Aye Chan | syn wiceadmirała Soe Thein, ur. 23.9.1973 | M |
| D16e | Thida Aye | córka wiceadmirała Soe Thein, ur. 23.3.1979 | K |
| D17a | Generał brygady Kyaw Hsan | Informacja (od 13.9.2002) | M |
| D17b | Kyi Kyi Win | żona generała brygady Kyaw Hsan, kierownik Działu Informacji w Federacji Myanmar na rzecz Kobiet | K |
| D18a | Generał brygady Maung Maung Thein | inwentarz i rybołówstwo | M |
| D18b | Myint Myint Aye | żona generała brygady Maung Maung Thein | K |
| D18c | Min Thein vel Ko Pauk | syn generała brygady Maung Maung Thein | M |
| D19a | Generał brygady Ohn Myint | górnictwo (od 15.11.1997) | M |
| D19b | San San | żona generała brygady Ohn Myint | K |
| D19c | Thet Naing Oo | syn generała brygady Ohn Myint | M |
| D19d | Min Thet Oo | syn generała brygady Ohn Myint | M |
| D20a | Soe Tha | planowanie krajowe i rozwój gospodarczy (od 20.12.1997), ur. 7.11.1944 | M |
| D20b | Kyu Kyu Win | żona Soe Tha, ur. 5.10.1980 | K |
| D20c | Kyaw Myat Soe | syn Soe Tha, ur. 14.2.1973 | M |
| D20d | Wei Wei Lay | żona Kyaw Myat Soe, ur. 12.9.1978 | K |
| D20e | Aung Soe Tha | syn Soe Tha, ur. 5.10.1983 | M |
| D20f | Myat Myitzu Soe | córka Soe Tha, ur. 14.2.1973 | K |
| D20g | San Thida Soe | córka Soe Tha, ur. 12.9.1978 | K |
| D20h | Phone Myat Soe | syn Soe Tha, ur. 3.3.1983 | M |
| D21a | Pułkownika Thein Nyunt | rozwój obszarów przygranicznych, sprawy etniczne i sprawy rozwoju (od 15.11.1997) i burmistrz Naypyidaw | M |
| D21b | Kyin Khaing (Khine) | żona pułkownika Thein Nyunt | K |
| D22a | Generał dywizji Aung Min | transport kolejowy (od 1.2.2003) | M |
| D22b | Wai Wai Thar vel Wai Wai Tha | żona generała dywizji Aung Min | K |
| D22c | Aye Min Aung | córka generała dywizji Aung Min | K |
| D22d | Htoo Char Aung | syn Maj-Gen Aung Min | M |
| D23a | Generał brygady Thura Myint Maung | sprawy wyznaniowe (od 25.8.2003) | M |
| D23b | Aung Kyaw Soe | syn generała brygady Thura Myint Maung | M |
| D23c | Su Su Sandi | żona Aung Kyaw Soe | K |
| D23d | Zin Myint Maung | córka generała brygady Thura Myint Maung | K |
| D24a | Thaung | nauka i technika (od 11.1998) , ur. 6.7.1937 | M |
| D24b | May Kyi Sein | żona Thaung | K |
| D24c | Aung Kyi | syn Thaung, ur. 1971 | M |
| D25a | Generał brygady Thura Aye Myint | sport (od 29.10.1999) | M |
| D25b | Aye Aye | żona generała brygady Thura Aye Myint | K |
| D25c | Nay Linn | syn generała brygady Thura Aye Myint | M |
| D26a | Generał brygady Thein Zaw | minister telekomunikacji, poczty i telegrafu (od 10.5.2001) | M |
| D26b | Mu Mu Win | żona generała brygady Thein Zaw | K |
| D27a | Generał dywizji Thein Swe | transport, od 18.9.2004 (wcześniej Urząd Prezesa Rady Ministrów od 25.8.2003) | M |
| D27b | Mya Theingi | żona generała dywizji Thein Swe | K |
| D28a | Generał dywizji Soe Naing | minister ds. hotelarstwa i turystyki (od 15.5.2006) | M |
| D28b | Tin Tin Latt | żona generała dywizji Soe Naing | K |
| D28c | Wut Yi Oo | córka generała dywizji Soe Naing | K |
| D28d | Kapitan Htun Zaw Win | Husband of Wut Yi Oo | M |
| D28e | Yin Thu Aye | córka generała dywizji Soe Naing | K |
| D28f | Yi Phone Zaw | syn Maj-Gen Soe Naing | M |
| D29a | Generał dywizji Khin Maung Myint | energia elektryczna (2) (nowe ministerstwo) (od 15.5.2006) | M |
| D29b | Win Win Nu | żona generała dywizji Khin Maung Myint | K |
| D30a | Aung Kyi | zatrudnienie/praca 8.10.2007 mianowany ministrem ds. kontaktów, odpowiedzialny za kontakty z Aung San Suu Kyi) | M |
| D30b | Thet Thet Swe | żona Aung Kyi | K |
| D31a | Kyaw Thu | przewodniczący Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej, ur. 15.8.1949 | M |
| D31b | Lei Lei Kyi | żona Kyaw Thu | K |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym ministerstwo)

Płeć

(M/K)

D1a

Generał dywizji Htay Oo

rolnictwo i nawadnianie (od 18.9.2004 (wcześniej spółdzielczość od 25.8.2003; sekretarz generalny USDA

M

D1b

Ni Ni Win

żona generała dywizji Htay Oo

K

D1c

Thein Zaw Nyo

podchorąży, syn generała dywizji Htay Oo

M

D2a

Generał brygady Tin Naing Thein

handel (od 18.9.2004), wcześniej wiceminister leśnictwa, ur. 1955

M

D2b

Aye Aye

żona generała brygady Tin Naing Thein

K

D3a

Generał dywizji Khin Maung Myint

budownictwo, także minister ds. energii elektrycznej 2

M

D4a

Generał dywizji Tin Htut

spółdzielczość (od 15.5.2006)

M

D4b

Tin Tin Nyunt

żona generała dywizji Tin Htut

K

D5a

Generał dywizji Khin Aung Myint

kultura (od 15.5.2006)

M

D5b

Khin Phyone

żona generała dywizji Khin Aung Myint

K

D6a

Dr. Chan Nyein

edukacja (od 10.8.2005), wcześniej wiceminister ds. nauki i techniki, członek Komitetu Wykonawczego USDA, ur. 1944

M

D6b

Sandar Aung

żona Dr. Chan Nyein

K

D7a

Pułkownik Zaw Min

energia elektryczna (1) (od 15.5.2006), ur. 10.1.1949

M

D7b

Khin Mi Mi

żona pułkownika Zaw Min

K

D8a

Generał brygady Lun Thi

energia (od 20.12.1997), ur. 18.7.1940

M

D8b

Khin Mar Aye

żona generała brygady Lun Thi

K

D8c

Mya Sein Aye

córka generała brygady Lun Thi

K

D8d

Zin Maung Lun

syn generała brygady Lun Thi

M

D8e

Zar Chi Ko

żona Zin Maung Lun

K

D9a

Generał dywizji Hla Tun

finanse i sprawy skarbowe (od 1.2.2003), ur. 11.7.1951

M

D9b

Khin Than Win

żona generała dywizji Hla Tun

K

D10a

Nyan Win

sprawy zagraniczne (od 18.9.2004 wcześniej zastępca szefa wyszkolenia sił zbrojnych, ur. 22.1.1953

M

D10b

Myint Myint Soe

żona Nyan Win, ur. 15.1.1953

K

D11a

Generał brygady Thein Aung

leśnictwo (od 25.8.2003)

M

D11b

Khin Htay Myint

żona generała brygady Thein Aung

K

D12a

Prof. Dr. Kyaw Myint

zdrowie (od 1.2.2003), ur. 1940

M

D12b

Nilar Thaw

żona prof. dr. Kyaw Myint

K

D13a

Generał dywizji Maung Oo

sprawy wewnętrzne (od 5.11.2004) oraz minister ds. imigracji i ludności od lutego 2009 r., ur. 1952

M

D13b

Nyunt Nyunt Oo

żona generała dywizji Maung Oo

K

D14a

Generał dywizji Maung Maung Swe

opieka społeczna, pomoc humanitarna i przesiedlenia (od 15.5.2006)

M

D14b

Tin Tin Nwe

żona generała dywizji Maung Maung Swe

K

D14c

Ei Thet Thet Swe

córka generała dywizji Maung Maung Swe

K

D14d

Kaung Kyaw Swe

syn generała dywizji Maung Maung Swe

M

D15a

Aung Thaung

przemysł 1 (od 15.11.1997)

M

D15b

Khin Khin Yi

żona Aung Thaung

K

D15c

Major Moe Aung

syn Aung Thaung

M

D15d

Dr. Aye Khaing Nyunt

żona Major Moe Aung

K

D15e

Nay Aung

syn Aung Thaung, przedsiębiorca, dyrektor zarządzający Aung Yee Phyoe Co. Ltd i dyrektor IGE Co. Ltd

M

D15f

Khin Moe Nyunt

żona Nay Aung

K

D15g

Major Pyi Aung vel Pye Aung

syn Aung Thaung (mąż A2c); dyrektor IGE Co. Ltd

M

D15h

Khin Ngu Yi Phyo

córka Aung Thaung

K

D15i

Dr Thu Nanda Aung

córka Aung Thaung

K

D15j

Aye Myat Po Aung

córka Aung Thaung

K

D16a

Wiceadmirał Soe Thein

przemysł 2 (od czerwca 2008 r.) (wcześniej G38a)

M

D16b

Khin Aye Kyin

żona wiceadmirała Soe Thein

K

D16c

Yimon Aye

córka wiceadmirała Soe Thein, ur. 12.7.1980

K

D16d

Aye Chan

syn wiceadmirała Soe Thein, ur. 23.9.1973

M

D16e

Thida Aye

córka wiceadmirała Soe Thein, ur. 23.3.1979

K

D17a

Generał brygady Kyaw Hsan

Informacja (od 13.9.2002)

M

D17b

Kyi Kyi Win

żona generała brygady Kyaw Hsan, kierownik Działu Informacji w Federacji Myanmar na rzecz Kobiet

K

D18a

Generał brygady Maung Maung Thein

inwentarz i rybołówstwo

M

D18b

Myint Myint Aye

żona generała brygady Maung Maung Thein

K

D18c

Min Thein vel Ko Pauk

syn generała brygady Maung Maung Thein

M

D19a

Generał brygady Ohn Myint

górnictwo (od 15.11.1997)

M

D19b

San San

żona generała brygady Ohn Myint

K

D19c

Thet Naing Oo

syn generała brygady Ohn Myint

M

D19d

Min Thet Oo

syn generała brygady Ohn Myint

M

D20a

Soe Tha

planowanie krajowe i rozwój gospodarczy (od 20.12.1997), ur. 7.11.1944

M

D20b

Kyu Kyu Win

żona Soe Tha, ur. 5.10.1980

K

D20c

Kyaw Myat Soe

syn Soe Tha, ur. 14.2.1973

M

D20d

Wei Wei Lay

żona Kyaw Myat Soe, ur. 12.9.1978

K

D20e

Aung Soe Tha

syn Soe Tha, ur. 5.10.1983

M

D20f

Myat Myitzu Soe

córka Soe Tha, ur. 14.2.1973

K

D20g

San Thida Soe

córka Soe Tha, ur. 12.9.1978

K

D20h

Phone Myat Soe

syn Soe Tha, ur. 3.3.1983

M

D21a

Pułkownika Thein Nyunt

rozwój obszarów przygranicznych, sprawy etniczne i sprawy rozwoju (od 15.11.1997) i burmistrz Naypyidaw

M

D21b

Kyin Khaing (Khine)

żona pułkownika Thein Nyunt

K

D22a

Generał dywizji Aung Min

transport kolejowy (od 1.2.2003)

M

D22b

Wai Wai Thar vel Wai Wai Tha

żona generała dywizji Aung Min

K

D22c

Aye Min Aung

córka generała dywizji Aung Min

K

D22d

Htoo Char Aung

syn Maj-Gen Aung Min

M

D23a

Generał brygady Thura Myint Maung

sprawy wyznaniowe (od 25.8.2003)

M

D23b

Aung Kyaw Soe

syn generała brygady Thura Myint Maung

M

D23c

Su Su Sandi

żona Aung Kyaw Soe

K

D23d

Zin Myint Maung

córka generała brygady Thura Myint Maung

K

D24a

Thaung

nauka i technika (od 11.1998) , ur. 6.7.1937

M

D24b

May Kyi Sein

żona Thaung

K

D24c

Aung Kyi

syn Thaung, ur. 1971

M

D25a

Generał brygady Thura Aye Myint

sport (od 29.10.1999)

M

D25b

Aye Aye

żona generała brygady Thura Aye Myint

K

D25c

Nay Linn

syn generała brygady Thura Aye Myint

M

D26a

Generał brygady Thein Zaw

minister telekomunikacji, poczty i telegrafu (od 10.5.2001)

M

D26b

Mu Mu Win

żona generała brygady Thein Zaw

K

D27a

Generał dywizji Thein Swe

transport, od 18.9.2004 (wcześniej Urząd Prezesa Rady Ministrów od 25.8.2003)

M

D27b

Mya Theingi

żona generała dywizji Thein Swe

K

D28a

Generał dywizji Soe Naing

minister ds. hotelarstwa i turystyki (od 15.5.2006)

M

D28b

Tin Tin Latt

żona generała dywizji Soe Naing

K

D28c

Wut Yi Oo

córka generała dywizji Soe Naing

K

D28d

Kapitan Htun Zaw Win

Husband of Wut Yi Oo

M

D28e

Yin Thu Aye

córka generała dywizji Soe Naing

K

D28f

Yi Phone Zaw

syn Maj-Gen Soe Naing

M

D29a

Generał dywizji Khin Maung Myint

energia elektryczna (2) (nowe ministerstwo) (od 15.5.2006)

M

D29b

Win Win Nu

żona generała dywizji Khin Maung Myint

K

D30a

Aung Kyi

zatrudnienie/praca 8.10.2007 mianowany ministrem ds. kontaktów, odpowiedzialny za kontakty z Aung San Suu Kyi)

M

D30b

Thet Thet Swe

żona Aung Kyi

K

D31a

Kyaw Thu

przewodniczący Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej, ur. 15.8.1949

M

D31b

Lei Lei Kyi

żona Kyaw Thu

K

E.   WICEMINISTROWIE

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym ministerstwo) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| E1a | Ohn Myint | rolnictwo i nadawadnianie (od 15.11.1997) | M |
| E1b | Thet War | żona Ohn Myint | K |
| E2a | Generał brygady Aung Tun | handel (od 13.9.2003) | M |
| E3a | Generał brygady Myint Thein | budownictwo (od 5.1.2000) | M |
| E3b | Mya Than | żona generała brygady Myint Thein | K |
| E4a | U Tint Swe | budownictwo (od 7.5.1998) | M |
| E5a | Generał dywizji Aye Myint | obrona (od 15.5.2006) | M |
| E6a | Generał brygady Aung Myo Min | edukacja (od 19.11.2003) | M |
| E6b | Thazin Nwe | żona generała brygady Aung Myo Min | K |
| E6c | Si Thun Aung | syn generała brygady Aung Myo Min | M |
| E7a | Myo Myint | energia elektryczna 1 (od 29.10.1999) | M |
| E7b | Tin Tin Myint | żona Myo Myint | K |
| E7c | Aung Khaing Moe | syn Myo Myint, ur. 25.6.1967
  (przypuszczalnie przebywa obecnie w Zjednoczonym Królestwie; wyjechał przed wpisaniem go do wykazu) | M |
| E8a | Generał brygady Than Htay | energia (od 25.8.2003) | M |
| E8b | Soe Wut Yi | żona generała brygady Than Htay | K |
| E9a | Pułkownika Hla Thein Swe | finanse i sprawy skarbowe (od 25.8.2003) | M |
| E9b | Thida Win | żona pułkownika Hla Thein Swe | K |
| E10a | Generał brygady Win Myint | energia elektryczna (2) | M |
| E10b | Daw Tin Ma Ma Than | żona generała brygady Win Myint | K |
| E11a | Maung Myint | sprawy zagraniczne (od 18.9.2004) | M |
| E11b | Dr Khin Mya Win | żona Maung Myint | K |
| E12a | Prof. Dr. Mya Oo | zdrowie (od 16.11.1997), ur. 25.1.1940 | M |
| E12b | Tin Tin Mya | żona Prof. Dr. Mya Oo | K |
| E12c | Dr. Tun Tun Oo | syn Prof. Dr. Mya Oo, ur. 26.7.1965 | M |
| E12d | Dr. Mya Thuzar | córka Prof. Dr. Mya Oo, ur. 23.9.1971 | K |
| E12e | Mya Thidar | córka Prof. Dr. Mya Oo, ur. 10.6.1973 | K |
| E12f | Mya Nandar | córka Prof. Dr. Mya Oo, ur. 29.5.1976 | K |
| E13a | Generał brygady Phone Swe | sprawy wewnętrzne (od 25.8.2003) | M |
| E13b | San San Wai | żona generała brygady Phone Swe | K |
| E14a | Generał brygady Aye Myint Kyu | hotelarstwo i turystyka (od 16.11.1997) | M |
| E14b | Khin Swe Myint | żona generała brygady Aye Myint Kyu | K |
| E15a | Generał brygady Win Sein | imigracja i ludność (od listopada 2006) | M |
| E15b | Wai Wai Linn | żona generała brygady Win Sein | K |
| E16a | Podpułkownik Khin Maung Kyaw | przemysł 2 (od5.1.2000) | M |
| E16b | Mi Mi Wai | żona podpułkownika Khin Maung Kyaw | K |
| E17a | pułkownika Tin Ngwe | rozwój obszarów przygranicznych, sprawy etniczne i sprawy rozwoju (od 25.8.2003) | M |
| E17b | Khin Mya Chit | żona pułkownika Tin Ngwe | K |
| E18a | Thura Thaung Lwin | (Thura to tytuł), transport kolejowy (od 16.11.1997) | M |
| E18b | Dr. Yi Yi Htwe | żona Thura Thaung Lwin | K |
| E19a | Generał brygady Thura Aung Ko | (Thura to tytuł), sprawy wyznaniowe, USDA, członek Centralnego Komitetu Wykonawczego (od 17.11.1997) | M |
| E19b | Myint Myint Yee vel Yi Yi Myint | żona generała brygady Thura Aung Ko | K |
| E20a | Kyaw Soe | nauka i technika (od 15.11.2004) | M |
| E21a | Pułkownika Thurein Zaw | planowanie i rozwój gospodarczy (od 10.8.2005) | M |
| E21b | Tin Ohn Myint | żona pułkownika Thurein Zaw | K |
| E22a | Generał brygady Kyaw Myin | opieka społeczna, pomoc humanitarna i przesiedlenia (od 25.8.2003) | M |
| E22b | Khin Nwe Nwe | żona generała brygady Kyaw Myin | K |
| E23a | Pe Than | transport kolejowy (od 14.11.1998) | M |
| E23b | Cho Cho Tun | żona Pe Than | K |
| E24a | pułkownika Nyan Tun Aung | transport (od 25.8.2003) | M |
| E24b | Wai Wai | żona pułkownika Nyan Tun Aung | K |
| E25a | Dr. Paing Soe | zdrowie (dodatkowy wiceminister) (od 15.5.2006) | M |
| E25b | Khin Mar Swe | żona Dr. Paing Soe | K |
| E26a | Generał dywizji Thein Tun | wiceminister poczty i telekomunikacji | M |
| E26b | Mya Mya Win | żona Thein Tun | K |
| E27a | Generał dywizji Kyaw Swa Khaing | wiceminister przemysłu | M |
| E27b | Khin Phyu Mar | żona Kyaw Swa Khaing | K |
| E28a | Generał dywizji Thein Htay | wiceminister obrony | M |
| E28b | Myint Myint Khine | żona generała dywizji Thein Htay | K |
| E29a | Generał brygady Tin Tun Aung | wiceminister pracy (od 7.11.2007) | M |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym ministerstwo)

Płeć

(M/K)

E1a

Ohn Myint

rolnictwo i nadawadnianie (od 15.11.1997)

M

E1b

Thet War

żona Ohn Myint

K

E2a

Generał brygady Aung Tun

handel (od 13.9.2003)

M

E3a

Generał brygady Myint Thein

budownictwo (od 5.1.2000)

M

E3b

Mya Than

żona generała brygady Myint Thein

K

E4a

U Tint Swe

budownictwo (od 7.5.1998)

M

E5a

Generał dywizji Aye Myint

obrona (od 15.5.2006)

M

E6a

Generał brygady Aung Myo Min

edukacja (od 19.11.2003)

M

E6b

Thazin Nwe

żona generała brygady Aung Myo Min

K

E6c

Si Thun Aung

syn generała brygady Aung Myo Min

M

E7a

Myo Myint

energia elektryczna 1 (od 29.10.1999)

M

E7b

Tin Tin Myint

żona Myo Myint

K

E7c

Aung Khaing Moe

syn Myo Myint, ur. 25.6.1967

(przypuszczalnie przebywa obecnie w Zjednoczonym Królestwie; wyjechał przed wpisaniem go do wykazu)

M

E8a

Generał brygady Than Htay

energia (od 25.8.2003)

M

E8b

Soe Wut Yi

żona generała brygady Than Htay

K

E9a

Pułkownika Hla Thein Swe

finanse i sprawy skarbowe (od 25.8.2003)

M

E9b

Thida Win

żona pułkownika Hla Thein Swe

K

E10a

Generał brygady Win Myint

energia elektryczna (2)

M

E10b

Daw Tin Ma Ma Than

żona generała brygady Win Myint

K

E11a

Maung Myint

sprawy zagraniczne (od 18.9.2004)

M

E11b

Dr Khin Mya Win

żona Maung Myint

K

E12a

Prof. Dr. Mya Oo

zdrowie (od 16.11.1997), ur. 25.1.1940

M

E12b

Tin Tin Mya

żona Prof. Dr. Mya Oo

K

E12c

Dr. Tun Tun Oo

syn Prof. Dr. Mya Oo, ur. 26.7.1965

M

E12d

Dr. Mya Thuzar

córka Prof. Dr. Mya Oo, ur. 23.9.1971

K

E12e

Mya Thidar

córka Prof. Dr. Mya Oo, ur. 10.6.1973

K

E12f

Mya Nandar

córka Prof. Dr. Mya Oo, ur. 29.5.1976

K

E13a

Generał brygady Phone Swe

sprawy wewnętrzne (od 25.8.2003)

M

E13b

San San Wai

żona generała brygady Phone Swe

K

E14a

Generał brygady Aye Myint Kyu

hotelarstwo i turystyka (od 16.11.1997)

M

E14b

Khin Swe Myint

żona generała brygady Aye Myint Kyu

K

E15a

Generał brygady Win Sein

imigracja i ludność (od listopada 2006)

M

E15b

Wai Wai Linn

żona generała brygady Win Sein

K

E16a

Podpułkownik Khin Maung Kyaw

przemysł 2 (od5.1.2000)

M

E16b

Mi Mi Wai

żona podpułkownika Khin Maung Kyaw

K

E17a

pułkownika Tin Ngwe

rozwój obszarów przygranicznych, sprawy etniczne i sprawy rozwoju (od 25.8.2003)

M

E17b

Khin Mya Chit

żona pułkownika Tin Ngwe

K

E18a

Thura Thaung Lwin

(Thura to tytuł), transport kolejowy (od 16.11.1997)

M

E18b

Dr. Yi Yi Htwe

żona Thura Thaung Lwin

K

E19a

Generał brygady Thura Aung Ko

(Thura to tytuł), sprawy wyznaniowe, USDA, członek Centralnego Komitetu Wykonawczego (od 17.11.1997)

M

E19b

Myint Myint Yee vel Yi Yi Myint

żona generała brygady Thura Aung Ko

K

E20a

Kyaw Soe

nauka i technika (od 15.11.2004)

M

E21a

Pułkownika Thurein Zaw

planowanie i rozwój gospodarczy (od 10.8.2005)

M

E21b

Tin Ohn Myint

żona pułkownika Thurein Zaw

K

E22a

Generał brygady Kyaw Myin

opieka społeczna, pomoc humanitarna i przesiedlenia (od 25.8.2003)

M

E22b

Khin Nwe Nwe

żona generała brygady Kyaw Myin

K

E23a

Pe Than

transport kolejowy (od 14.11.1998)

M

E23b

Cho Cho Tun

żona Pe Than

K

E24a

pułkownika Nyan Tun Aung

transport (od 25.8.2003)

M

E24b

Wai Wai

żona pułkownika Nyan Tun Aung

K

E25a

Dr. Paing Soe

zdrowie (dodatkowy wiceminister) (od 15.5.2006)

M

E25b

Khin Mar Swe

żona Dr. Paing Soe

K

E26a

Generał dywizji Thein Tun

wiceminister poczty i telekomunikacji

M

E26b

Mya Mya Win

żona Thein Tun

K

E27a

Generał dywizji Kyaw Swa Khaing

wiceminister przemysłu

M

E27b

Khin Phyu Mar

żona Kyaw Swa Khaing

K

E28a

Generał dywizji Thein Htay

wiceminister obrony

M

E28b

Myint Myint Khine

żona generała dywizji Thein Htay

K

E29a

Generał brygady Tin Tun Aung

wiceminister pracy (od 7.11.2007)

M

F.   INNE STANOWISKA ZWIĄZANE Z TURYSTYKĄ

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym zajmowane stanowisko) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| F1a | U Hla Htay | dyrektor generalny w Dyrekcji Hoteli i Turystyki (dyrektor zarządzający, Usługi Hotelarskie i Turystyczne Związku Myanmar do sierpnia 2004) | M |
| F2a | Tin Maung Shwe | zastępca dyrektora generalnego, Dyrekcja Hoteli i Turystyki | M |
| F3a | Soe Thein | dyrektor zarządzający, Usługi Hotelarskie i Turystyczne Związku Myanmar od października 2004 (wcześniej dyrektor naczelny) | M |
| F4a | Khin Maung Soe | dyrektor naczelny | M |
| F5a | Tint Swe | dyrektor naczelny | M |
| F6a | Podpułkownik Yan Naing | dyrektor naczelny, Ministerstwo ds. Hotelarstwa i Turystyki | M |
| F7a | Kyi Kyi Aye | dyrektor ds. promocji turystyki, Ministerstwo ds. Hotelarstwa i Turystyki | K |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym zajmowane stanowisko)

Płeć

(M/K)

F1a

U Hla Htay

dyrektor generalny w Dyrekcji Hoteli i Turystyki (dyrektor zarządzający, Usługi Hotelarskie i Turystyczne Związku Myanmar do sierpnia 2004)

M

F2a

Tin Maung Shwe

zastępca dyrektora generalnego, Dyrekcja Hoteli i Turystyki

M

F3a

Soe Thein

dyrektor zarządzający, Usługi Hotelarskie i Turystyczne Związku Myanmar od października 2004 (wcześniej dyrektor naczelny)

M

F4a

Khin Maung Soe

dyrektor naczelny

M

F5a

Tint Swe

dyrektor naczelny

M

F6a

Podpułkownik Yan Naing

dyrektor naczelny, Ministerstwo ds. Hotelarstwa i Turystyki

M

F7a

Kyi Kyi Aye

dyrektor ds. promocji turystyki, Ministerstwo ds. Hotelarstwa i Turystyki

K

G.   WYŻSI OFICEROWIE

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym funkcja) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| G1a | Generał dywizji Hla Shwe | zastępca adiutanta generalnego | M |
| G2a | Generał dywizji Soe Maung | generalny prokurator wojskowy | M |
| G2b | Nang Phyu Phyu Aye | żona generała dywizji Soe Maung | K |
| G3a | Generał dywizji Thein Htaik vel Hteik | inspektor generalny | M |
| G4a | Generał dywizji Saw Hla | komendant żandarmerii | M |
| G4b | Cho Cho Maw | żona generała dywizji Saw Hla | K |
| G5a | Generał dywizji Htin Aung Kyaw | zastępca głównego kwatermistrza | M |
| G5b | Khin Khin Maw | żona generała dywizji Htin Aung Kyaw | K |
| G6a | Generał dywizji Lun Maung | główny rewident | M |
| G6b | May Mya Sein | żona generała dywizji Lun Maung | K |
| G7a | Generał dywizji Nay Win | asystent wojskowy przewodniczącego SPDC | M |
| G8a | Generał dywizji Hsan Hsint | ogólne przydziały wojskowe; ur. 1951 | M |
| G8b | Khin Ma Lay | żona generała dywizji Hsan Hsint | K |
| G8c | Okkar San Sint | syn generała dywizji Hsan Hsint | M |
| G9a | Generał dywizji Hla Aung Thein | komendant obozu, Rangun | M |
| G9b | Amy Khaing | żona Hla Aung Thein | K |
| G10a | Generał dywizji Ye Myint | szef zabezpieczenia obiektów wojskowych | M |
| G10b | Myat Ngwe | żona generała dywizji Ye Myint | K |
| G11a | Generał brygady Mya Win | komendant Krajowej Akademii Obrony | M |
| G12a | Generał brygady Maung Maung Aye | komendant Akademii Sztabu Generalnego (od czerwca 2008) | M |
| G12b | San San Yee | żona generała brygady Maung Maung Aye | K |
| G13a | Generał brygady Tun Tun Oo | dyrektor ds. public relations i wojny psychologicznej | M |
| G14a | Generał dywizji Thein Tun | dyrektor ds. łączności; członek komitetu zwołującego Konwent Narodowy | M |
| G15a | Generał dywizji Than Htay | dyrektor ds. zaopatrzenia i transportu | M |
| G15b | Nwe Nwe Win | żona generała dywizji Than Htay | K |
| G16a | Generał dywizji Khin Maung Tint | dyrektor Wytwórni Papierów Wartościowych | M |
| G17a | Generał dywizji Sein Lin | dyrektor, Ministerstwo Obrony (dokładne stanowisko nieznane; wcześniej dyrektor ds. uzbrojenia) | M |
| G18a | Generał dywizji Kyi Win | dyrektor ds. artylerii i broni pancernej, członek zarządu UMEHL | M |
| G18b | Khin Mya Mon | żona generała dywizji Kyi Win | K |
| G19a | Generał dywizji Tin Tun | dyrektor ds. wojsk inżynieryjnych | M |
| G19b | Khin Myint Wai | żona generała dywizji Tin Tun | K |
| G20a | Generał dywizji Aung Thein | dyrektor ds. przesiedleń | M |
| G20b | Htwe Yi vel Htwe Htwe Yi | żona generała dywizji Aung Thein | K |
| G21a | Generał brygady Hla Htay Win | zastępca szefa wyszkolenia sił zbrojnych | M |
| G22a | Generał brygady Than Maung | zastępca komendanta Krajowej Akademii Obrony | M |
| G23a | Generał brygady Win Myint | rektor Akademii Technicznej Służb Obronnych | M |
| G24a | Generał brygady Tun Nay Lin | rektor/komendant Akademii Medycznej Służb Obronnych | M |
| G25a | Generał brygady Than Sein | komendant, Szpital Służb Obronnych, Mingaladon, ur. 1.2.1946, m-ce ur. Bago | M |
| G25b | Rosy Mya Than | żona generała brygady Than Sein | K |
| G26a | Generał brygady Win Than | dyrektor ds. zamówień i dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holdings (wcześniej generała dywizji Win Hlaing, K1a) | M |
| G27a | Generał brygady Than Maung | dyrektor milicji ludowej i sił granicznych | M |
| G28a | Generał dywizji Khin Maung Win | dyrektor ds. przemysłu obronnego | M |
| G29a | Generał brygady Kyaw Swa Khine | dyrektor ds. przemysłu obronnego | M |
| G30a | Generał brygady Win Aung | członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej | M |
| G31a | Generał brygady Soe Oo | członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej | M |
| G32a | Generał brygady Nyi Tun vel Nyi Htun | członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej | M |
| G33a | Generał brygady Kyaw Aung | członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej | M |
| G34a | Generał dywizji Myint Hlaing | szef sztabu (obrona powietrzna) | M |
| G34b | Khin Thant Sin | żona generała dywizji Myint Hlaing | K |
| G34c | Hnin Nandar Hlaing | córka generała dywizji Myint Hlaing | K |
| G34d | Thant Sin Hlaing | syn generała dywizji Myint Hlaing | M |
| G35a | Generał dywizji Mya Win | dyrektor, Ministerstwo Obrony | M |
| G36a | Generał dywizji Tin Soe | dyrektor, Ministerstwo Obrony | M |
| G37a | Generał dywizji Than Aung | dyrektor, Ministerstwo Obrony | M |
| G38a | Generał dywizji Ngwe Thein | Ministerstwo Obrony | M |
| G39a | Pułkownika Thant Shin | sekretarz, rząd Związku Myanmar | M |
| G40a | Generał dywizji Thura Myint Aung | adiutant generalny (wcześniej B8a, przeniesiony z dowództwa regionu południowo-zachodniego) | M |
| G41a | Generał dywizji Maung Shein | inspekcja służb obronnych i główny rewident | M |
| G42a | Generał dywizji Khin Zaw | szef Biura Operacji Specjalnych 6 (Naypidaw, Mandalay), przeniesiony z dowództwa regionu centrum | M |
| G42b | Khin Pyone Win | żona generała dywizji Khin Zaw | K |
| G42c | Kyi Tha Khin Zaw | syn generała dywizji Khin Zaw | M |
| G42d | Su Khin Zaw | córka generała dywizji Khin Zaw | K |
| G43a | Generał dywizji Tha Aye | Ministerstwo Obrony | M |
| G44a | Pułkownik Myat Thu | dowódca okręgu wojskowego Rangun 1 (północny Rangun) | M |
| G45a | Pułkownik Nay Myo | dowódca okręgu wojskowego 2 (wschodni Rangun) | M |
| G46a | Pułkownik Tin Hsan | dowódca okręgu wojskowego 3 (zachodni Rangun) | M |
| G47a | Pułkownik Khin Maung Htun | dowódca okręgu wojskowego 4 (południowy Rangun) | M |
| G48a | Pułkownik Tint Wai | dowódca kontroli operacji dowództwa 4 (Mawbi) | M |
| G49a | San Nyunt | dowódca jednostki wsparcia wojskowego nr 2 Biura Bezpieczeństwa Wojskowego | M |
| G50a | Podpułkownik Zaw Win | dowódca bazy batalionu Lon Htein 3 Shwemyayar | M |
| G51a | Major Mya Thaung | dowódca bazy batalionu Lon Htein 5 Mawbi | M |
| G52a | Major Aung San Win | dowódca bazy batalionu Lon Htein 7 okręg miejski Thanlin | M |
| Marynarka |
| G53a | Rear Admiral Nyan Tun | głównodowodzący (marynarka); od czerwca 2008 r.; członek zarządu UMEHL (wcześniej G39a) | M |
| G53b | Khin Aye Myint | żona Nyan Tun | K |
| G54a | Komodor Win Shein | dowódca, Kwatera Główna Szkoleń Marynarki | M |
| G55a | Komodor generała brygady
  Thura Thet Swe | dowódca, dowództwo okręgu morskiego Taninthayi | M |
| G56a | Komodor Myint Lwin | dowódca, okręg morski Irrawaddy | M |
| Siły powietrzne |
| G57a | Generał broni Myat Hein | głównodowodzący (siły powietrzne) | M |
| G57b | Htwe Htwe Nyunt | żona generała broni Myat Hein | K |
| G58a | Generał dywizji Khin Aung Myint | szef sztabu (siły powietrzne) | M |
| G59a | Generał brygady Ye Chit Pe | sztab głównodowodzącego sił powietrznych, Mingaladon | M |
| G60a | Generał brygady Khin Maung Tin | komendant szkoły lotniczej Shande, Meiktila | M |
| G61a | Generał brygady Zin Yaw | dowódca bazy sił powietrznych Pathein, szef sztabu (siły powietrzne), członek zarządu UMEHL | M |
| G61b | Khin Thiri | żona generała brygady Zin Yaw | K |
| G61c | Zin Mon Aye | córka generała brygady Zin Yaw, ur. 26.3.1985 | K |
| G61d | Htet Aung | syn generała brygady Zin Yaw, ur. 9.7.1988 | M |
| Dywizje piechoty lekkiej (LID) |
| G62a | Generał brygady Than Htut | 11 LID | M |
| G63a | Generał brygady Tun Nay Lin | 22 LID | M |
| G64a | Generał brygady Tin Tun Aung | 33 LID, Sagaing | M |
| G65a | Generał brygady Hla Myint Shwe | 44 LID | M |
| G66a | Generał brygady Aye Khin | 55 LID, Lalaw | M |
| G67a | Generał brygady San Myint | 66 LID, Pyi | M |
| G68a | Generał brygady Tun Than | 77 LID, Bago | M |
| G69a | Generał brygady Aung Kyaw Hla | 88 LID, Magwe | M |
| G70a | Generał brygady Tin Oo Lwin | 99 LID, Meiktila | M |
| G71a | Generał brygady Sein Win | 101 LID, Pakokku | M |
| G72a | Pułkownika Than Han | LID 66 | M |
| G73a | Podpułkownik Htwe Hla | LID 66 | M |
| G74a | Podpułkownik Han Nyunt | LID 66 | M |
| G75a | Pułkownika Ohn Myint | LID 77 | M |
| G76a | Podpułkownik Aung Kyaw Zaw | LID 77 | M |
| G77a | Major Hla Phyo | LID 77 | M |
| G78a | Pułkownik Myat Thu | dowódca taktyczny 11. LID | M |
| G79a | Pułkownik Htein Lin | dowódca taktyczny 11. LID | M |
| G80a | Podpułkownik Tun Hla Aung | dowódca taktyczny 11. LID | M |
| G81a | Pułkownik Aung Tun | 66. brygada | M |
| G82a | Kapitan Thein Han | 66. brygada | M |
| G82b | Hnin Wutyi Aung | żona kapitana Thein Han | K |
| G83a | Podpułkownik Mya Win | dowódca taktyczny 77. LID | M |
| G84a | Pułkownik Win Te | dowódca taktyczny 77. LID | M |
| G85a | Pułkownik Soe Htway | dowódca taktyczny 77. LID | M |
| G86a | Podpułkownik Tun Aye | dowódca 702. batalionu piechoty lekkiej | M |
| G87a | Nyan Myint Kyaw | dowódca 281. batalionu piechoty
  (stan Mongyang Shan Wschód) | M |
| Inni generałowie brygady |
| G88a | Generał brygady Htein Win | posterunek Taikkyi | M |
| G89a | Generał brygady Khin Maung Aye | dowódca posterunku Meiktila | M |
| G90a | Generał brygady Kyaw Oo Lwin | dowódca posterunku Kalay | M |
| G91a | Generał brygady Khin Zaw Win | posterunek Khamaukgyi | M |
| G92a | Generał brygady Kyaw Aung, | Południowy Okręg Wojskowy, dowódca posterunku Toungoo | M |
| G93a | Generał brygady Myint Hein | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-3, posterunek Mogaung | M |
| G94a | Generał brygady Tin Ngwe | Ministerstwo Obrony | M |
| G95a | Generał brygady Myo Lwin | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-7, posterunek Pekon | M |
| G96a | Generał brygady Myint Soe | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-5, posterunek Taungup | M |
| G97a | Generał brygady Myint Aye | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-9, posterunek Kyauktaw | M |
| G98a | Generał brygady Nyunt Hlaing | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-17, posterunek Mong Pan | M |
| G99a | Generał brygady Ohn Myint | stan Mon, członek Centralnego Komitetu Wykonawczego USDA | M |
| G100a | Generał brygady Soe Nwe | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-21, posterunek Bhamo | M |
| G101a | Generał brygady Than Tun | dowódca posterunku Kyaukpadaung | M |
| G102a | Generał brygady Than Tun Aung | Regionalne Dowództwo Operacyjne -Sittwe | M |
| G103a | Generał brygady Thaung Htaik | dowódca posterunku Aungban | M |
| G104a | Generał brygady Thein Hteik | Wojskowe Dowództwo Operacyjne-13, posterunek Bokpyin | M |
| G105a | Generał brygady Thura Myint Thein | Dowództwo Operacji Taktycznych – Namhsan | M |
| G106a | Generał brygady Win Aung | dowódca posterunku Mong Hsat | M |
| G107a | Generał brygady Myo Tint | oficer do zadań specjalnych, Ministerstwo Transportu | M |
| G108a | Generał brygady Thura Sein Thaung | oficer do zadań specjalnych, Ministerstwo Opieki Społecznej | M |
| G109a | Generał brygady Phone Zaw Han | burmistrz Mandalay od lutego 2005 r. oraz przewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Mandalay, wcześniej dowódca Kyaukme | M |
| G109b | Moe Thidar | żona generała brygady Phone Zaw Han | K |
| G110a | Generał brygady Win Myint | dowódca posterunku Pyinmana | M |
| G111a | Generał brygady Kyaw Swe | dowódca posterunku Pyin Oo Lwin | M |
| G112a | Generał brygady Soe Win | dowódca posterunku Bahtoo | M |
| G113a | Generał brygady Thein Htay | Ministerstwo Obrony | M |
| G114a | Generał brygady Myint Soe | dowódca posterunku Rangun | M |
| G115a | Generał brygady Myo Myint Thein | dowódca, szpital służb obrony Pyin Oo Lwin | M |
| G116a | Generał brygady Sein Myint | wiceprzewodniczący departamentu Bago Rady ds. Pokoju i Rozwoju | M |
| G117a | Generał brygady Hong Ngai (Ngaing) | przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w stanie Chin | M |
| G118a | Generał brygady Win Myint | przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w stanie Kayah | M |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć

(M/K)

G1a

Generał dywizji Hla Shwe

zastępca adiutanta generalnego

M

G2a

Generał dywizji Soe Maung

generalny prokurator wojskowy

M

G2b

Nang Phyu Phyu Aye

żona generała dywizji Soe Maung

K

G3a

Generał dywizji Thein Htaik vel Hteik

inspektor generalny

M

G4a

Generał dywizji Saw Hla

komendant żandarmerii

M

G4b

Cho Cho Maw

żona generała dywizji Saw Hla

K

G5a

Generał dywizji Htin Aung Kyaw

zastępca głównego kwatermistrza

M

G5b

Khin Khin Maw

żona generała dywizji Htin Aung Kyaw

K

G6a

Generał dywizji Lun Maung

główny rewident

M

G6b

May Mya Sein

żona generała dywizji Lun Maung

K

G7a

Generał dywizji Nay Win

asystent wojskowy przewodniczącego SPDC

M

G8a

Generał dywizji Hsan Hsint

ogólne przydziały wojskowe; ur. 1951

M

G8b

Khin Ma Lay

żona generała dywizji Hsan Hsint

K

G8c

Okkar San Sint

syn generała dywizji Hsan Hsint

M

G9a

Generał dywizji Hla Aung Thein

komendant obozu, Rangun

M

G9b

Amy Khaing

żona Hla Aung Thein

K

G10a

Generał dywizji Ye Myint

szef zabezpieczenia obiektów wojskowych

M

G10b

Myat Ngwe

żona generała dywizji Ye Myint

K

G11a

Generał brygady Mya Win

komendant Krajowej Akademii Obrony

M

G12a

Generał brygady Maung Maung Aye

komendant Akademii Sztabu Generalnego (od czerwca 2008)

M

G12b

San San Yee

żona generała brygady Maung Maung Aye

K

G13a

Generał brygady Tun Tun Oo

dyrektor ds. public relations i wojny psychologicznej

M

G14a

Generał dywizji Thein Tun

dyrektor ds. łączności; członek komitetu zwołującego Konwent Narodowy

M

G15a

Generał dywizji Than Htay

dyrektor ds. zaopatrzenia i transportu

M

G15b

Nwe Nwe Win

żona generała dywizji Than Htay

K

G16a

Generał dywizji Khin Maung Tint

dyrektor Wytwórni Papierów Wartościowych

M

G17a

Generał dywizji Sein Lin

dyrektor, Ministerstwo Obrony (dokładne stanowisko nieznane; wcześniej dyrektor ds. uzbrojenia)

M

G18a

Generał dywizji Kyi Win

dyrektor ds. artylerii i broni pancernej, członek zarządu UMEHL

M

G18b

Khin Mya Mon

żona generała dywizji Kyi Win

K

G19a

Generał dywizji Tin Tun

dyrektor ds. wojsk inżynieryjnych

M

G19b

Khin Myint Wai

żona generała dywizji Tin Tun

K

G20a

Generał dywizji Aung Thein

dyrektor ds. przesiedleń

M

G20b

Htwe Yi vel Htwe Htwe Yi

żona generała dywizji Aung Thein

K

G21a

Generał brygady Hla Htay Win

zastępca szefa wyszkolenia sił zbrojnych

M

G22a

Generał brygady Than Maung

zastępca komendanta Krajowej Akademii Obrony

M

G23a

Generał brygady Win Myint

rektor Akademii Technicznej Służb Obronnych

M

G24a

Generał brygady Tun Nay Lin

rektor/komendant Akademii Medycznej Służb Obronnych

M

G25a

Generał brygady Than Sein

komendant, Szpital Służb Obronnych, Mingaladon, ur. 1.2.1946, m-ce ur. Bago

M

G25b

Rosy Mya Than

żona generała brygady Than Sein

K

G26a

Generał brygady Win Than

dyrektor ds. zamówień i dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holdings (wcześniej generała dywizji Win Hlaing, K1a)

M

G27a

Generał brygady Than Maung

dyrektor milicji ludowej i sił granicznych

M

G28a

Generał dywizji Khin Maung Win

dyrektor ds. przemysłu obronnego

M

G29a

Generał brygady Kyaw Swa Khine

dyrektor ds. przemysłu obronnego

M

G30a

Generał brygady Win Aung

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G31a

Generał brygady Soe Oo

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G32a

Generał brygady Nyi Tun vel Nyi Htun

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G33a

Generał brygady Kyaw Aung

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G34a

Generał dywizji Myint Hlaing

szef sztabu (obrona powietrzna)

M

G34b

Khin Thant Sin

żona generała dywizji Myint Hlaing

K

G34c

Hnin Nandar Hlaing

córka generała dywizji Myint Hlaing

K

G34d

Thant Sin Hlaing

syn generała dywizji Myint Hlaing

M

G35a

Generał dywizji Mya Win

dyrektor, Ministerstwo Obrony

M

G36a

Generał dywizji Tin Soe

dyrektor, Ministerstwo Obrony

M

G37a

Generał dywizji Than Aung

dyrektor, Ministerstwo Obrony

M

G38a

Generał dywizji Ngwe Thein

Ministerstwo Obrony

M

G39a

Pułkownika Thant Shin

sekretarz, rząd Związku Myanmar

M

G40a

Generał dywizji Thura Myint Aung

adiutant generalny (wcześniej B8a, przeniesiony z dowództwa regionu południowo-zachodniego)

M

G41a

Generał dywizji Maung Shein

inspekcja służb obronnych i główny rewident

M

G42a

Generał dywizji Khin Zaw

szef Biura Operacji Specjalnych 6 (Naypidaw, Mandalay), przeniesiony z dowództwa regionu centrum

M

G42b

Khin Pyone Win

żona generała dywizji Khin Zaw

K

G42c

Kyi Tha Khin Zaw

syn generała dywizji Khin Zaw

M

G42d

Su Khin Zaw

córka generała dywizji Khin Zaw

K

G43a

Generał dywizji Tha Aye

Ministerstwo Obrony

M

G44a

Pułkownik Myat Thu

dowódca okręgu wojskowego Rangun 1 (północny Rangun)

M

G45a

Pułkownik Nay Myo

dowódca okręgu wojskowego 2 (wschodni Rangun)

M

G46a

Pułkownik Tin Hsan

dowódca okręgu wojskowego 3 (zachodni Rangun)

M

G47a

Pułkownik Khin Maung Htun

dowódca okręgu wojskowego 4 (południowy Rangun)

M

G48a

Pułkownik Tint Wai

dowódca kontroli operacji dowództwa 4 (Mawbi)

M

G49a

San Nyunt

dowódca jednostki wsparcia wojskowego nr 2 Biura Bezpieczeństwa Wojskowego

M

G50a

Podpułkownik Zaw Win

dowódca bazy batalionu Lon Htein 3 Shwemyayar

M

G51a

Major Mya Thaung

dowódca bazy batalionu Lon Htein 5 Mawbi

M

G52a

Major Aung San Win

dowódca bazy batalionu Lon Htein 7 okręg miejski Thanlin

M

Marynarka

G53a

Rear Admiral Nyan Tun

głównodowodzący (marynarka); od czerwca 2008 r.; członek zarządu UMEHL (wcześniej G39a)

M

G53b

Khin Aye Myint

żona Nyan Tun

K

G54a

Komodor Win Shein

dowódca, Kwatera Główna Szkoleń Marynarki

M

G55a

Komodor generała brygady

Thura Thet Swe

dowódca, dowództwo okręgu morskiego Taninthayi

M

G56a

Komodor Myint Lwin

dowódca, okręg morski Irrawaddy

M

Siły powietrzne

G57a

Generał broni Myat Hein

głównodowodzący (siły powietrzne)

M

G57b

Htwe Htwe Nyunt

żona generała broni Myat Hein

K

G58a

Generał dywizji Khin Aung Myint

szef sztabu (siły powietrzne)

M

G59a

Generał brygady Ye Chit Pe

sztab głównodowodzącego sił powietrznych, Mingaladon

M

G60a

Generał brygady Khin Maung Tin

komendant szkoły lotniczej Shande, Meiktila

M

G61a

Generał brygady Zin Yaw

dowódca bazy sił powietrznych Pathein, szef sztabu (siły powietrzne), członek zarządu UMEHL

M

G61b

Khin Thiri

żona generała brygady Zin Yaw

K

G61c

Zin Mon Aye

córka generała brygady Zin Yaw, ur. 26.3.1985

K

G61d

Htet Aung

syn generała brygady Zin Yaw, ur. 9.7.1988

M

Dywizje piechoty lekkiej (LID)

G62a

Generał brygady Than Htut

11 LID

M

G63a

Generał brygady Tun Nay Lin

22 LID

M

G64a

Generał brygady Tin Tun Aung

33 LID, Sagaing

M

G65a

Generał brygady Hla Myint Shwe

44 LID

M

G66a

Generał brygady Aye Khin

55 LID, Lalaw

M

G67a

Generał brygady San Myint

66 LID, Pyi

M

G68a

Generał brygady Tun Than

77 LID, Bago

M

G69a

Generał brygady Aung Kyaw Hla

88 LID, Magwe

M

G70a

Generał brygady Tin Oo Lwin

99 LID, Meiktila

M

G71a

Generał brygady Sein Win

101 LID, Pakokku

M

G72a

Pułkownika Than Han

LID 66

M

G73a

Podpułkownik Htwe Hla

LID 66

M

G74a

Podpułkownik Han Nyunt

LID 66

M

G75a

Pułkownika Ohn Myint

LID 77

M

G76a

Podpułkownik Aung Kyaw Zaw

LID 77

M

G77a

Major Hla Phyo

LID 77

M

G78a

Pułkownik Myat Thu

dowódca taktyczny 11. LID

M

G79a

Pułkownik Htein Lin

dowódca taktyczny 11. LID

M

G80a

Podpułkownik Tun Hla Aung

dowódca taktyczny 11. LID

M

G81a

Pułkownik Aung Tun

66. brygada

M

G82a

Kapitan Thein Han

66. brygada

M

G82b

Hnin Wutyi Aung

żona kapitana Thein Han

K

G83a

Podpułkownik Mya Win

dowódca taktyczny 77. LID

M

G84a

Pułkownik Win Te

dowódca taktyczny 77. LID

M

G85a

Pułkownik Soe Htway

dowódca taktyczny 77. LID

M

G86a

Podpułkownik Tun Aye

dowódca 702. batalionu piechoty lekkiej

M

G87a

Nyan Myint Kyaw

dowódca 281. batalionu piechoty

(stan Mongyang Shan Wschód)

M

Inni generałowie brygady

G88a

Generał brygady Htein Win

posterunek Taikkyi

M

G89a

Generał brygady Khin Maung Aye

dowódca posterunku Meiktila

M

G90a

Generał brygady Kyaw Oo Lwin

dowódca posterunku Kalay

M

G91a

Generał brygady Khin Zaw Win

posterunek Khamaukgyi

M

G92a

Generał brygady Kyaw Aung,

Południowy Okręg Wojskowy, dowódca posterunku Toungoo

M

G93a

Generał brygady Myint Hein

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-3, posterunek Mogaung

M

G94a

Generał brygady Tin Ngwe

Ministerstwo Obrony

M

G95a

Generał brygady Myo Lwin

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-7, posterunek Pekon

M

G96a

Generał brygady Myint Soe

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-5, posterunek Taungup

M

G97a

Generał brygady Myint Aye

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-9, posterunek Kyauktaw

M

G98a

Generał brygady Nyunt Hlaing

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-17, posterunek Mong Pan

M

G99a

Generał brygady Ohn Myint

stan Mon, członek Centralnego Komitetu Wykonawczego USDA

M

G100a

Generał brygady Soe Nwe

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-21, posterunek Bhamo

M

G101a

Generał brygady Than Tun

dowódca posterunku Kyaukpadaung

M

G102a

Generał brygady Than Tun Aung

Regionalne Dowództwo Operacyjne -Sittwe

M

G103a

Generał brygady Thaung Htaik

dowódca posterunku Aungban

M

G104a

Generał brygady Thein Hteik

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-13, posterunek Bokpyin

M

G105a

Generał brygady Thura Myint Thein

Dowództwo Operacji Taktycznych – Namhsan

M

G106a

Generał brygady Win Aung

dowódca posterunku Mong Hsat

M

G107a

Generał brygady Myo Tint

oficer do zadań specjalnych, Ministerstwo Transportu

M

G108a

Generał brygady Thura Sein Thaung

oficer do zadań specjalnych, Ministerstwo Opieki Społecznej

M

G109a

Generał brygady Phone Zaw Han

burmistrz Mandalay od lutego 2005 r. oraz przewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Mandalay, wcześniej dowódca Kyaukme

M

G109b

Moe Thidar

żona generała brygady Phone Zaw Han

K

G110a

Generał brygady Win Myint

dowódca posterunku Pyinmana

M

G111a

Generał brygady Kyaw Swe

dowódca posterunku Pyin Oo Lwin

M

G112a

Generał brygady Soe Win

dowódca posterunku Bahtoo

M

G113a

Generał brygady Thein Htay

Ministerstwo Obrony

M

G114a

Generał brygady Myint Soe

dowódca posterunku Rangun

M

G115a

Generał brygady Myo Myint Thein

dowódca, szpital służb obrony Pyin Oo Lwin

M

G116a

Generał brygady Sein Myint

wiceprzewodniczący departamentu Bago Rady ds. Pokoju i Rozwoju

M

G117a

Generał brygady Hong Ngai (Ngaing)

przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w stanie Chin

M

G118a

Generał brygady Win Myint

przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w stanie Kayah

M

H.   OFICEROWIE ARMII KIERUJĄCY WIĘZIENIAMI I POLICJĄ

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym funkcja) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| H1a | Generał brygady Khin Yi | dyrektor generalny Sił Policyjnych Związku Myanmar | M |
| H1b | Khin May Soe | żona generała brygady Khin Yi | K |
| H2a | Zaw Win | dyrektor generalny Departamentu Więziennictwa (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) od sierpnia 2004 r., wcześniej zastępca dyrektora generalnego Sił Policyjnych Związku Myanmar. Wcześniej generał brygady. Były wojskowy. | M |
| H2b | Nwe Ni San | żona Zaw Win | K |
| H3a | Aung Saw Win | dyrektor generalny, Biuro Dochodzeń Specjalnych | M |
| H4a | Generał brygady Sił Policyjnych Khin Maung Si | dowódca Sztabu Generalnego Sił Policyjnych | M |
| H5a | Podpułkownik Tin Thaw | dowódca w Rządowym Insytucie Technicznym | M |
| H6a | Maung Maung Oo | szef zespołu przesłuchań Biura Bezpieczeństwa Wojskowego w więzieniu Insein | M |
| H7a | Myo Aung | dyrektor aresztu Rangun | M |
| H8a | Policyjny generał brygady Zaw Win | zastępca komendanta policji | M |
| H9a | Podpułkownik policji Zaw Min Aung | wydział specjalny | M |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć

(M/K)

H1a

Generał brygady Khin Yi

dyrektor generalny Sił Policyjnych Związku Myanmar

M

H1b

Khin May Soe

żona generała brygady Khin Yi

K

H2a

Zaw Win

dyrektor generalny Departamentu Więziennictwa (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) od sierpnia 2004 r., wcześniej zastępca dyrektora generalnego Sił Policyjnych Związku Myanmar. Wcześniej generał brygady. Były wojskowy.

M

H2b

Nwe Ni San

żona Zaw Win

K

H3a

Aung Saw Win

dyrektor generalny, Biuro Dochodzeń Specjalnych

M

H4a

Generał brygady Sił Policyjnych Khin Maung Si

dowódca Sztabu Generalnego Sił Policyjnych

M

H5a

Podpułkownik Tin Thaw

dowódca w Rządowym Insytucie Technicznym

M

H6a

Maung Maung Oo

szef zespołu przesłuchań Biura Bezpieczeństwa Wojskowego w więzieniu Insein

M

H7a

Myo Aung

dyrektor aresztu Rangun

M

H8a

Policyjny generał brygady Zaw Win

zastępca komendanta policji

M

H9a

Podpułkownik policji Zaw Min Aung

wydział specjalny

M

I.   STOWARZYSZENIE SOLIDARNOŚĆ I ROZWÓJ UNII (USDA)

(wyżsi rangą urzędnicy stowarzyszenia, których nazwisk nie umieszczono w innych częściach dokumentu)

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym funkcja) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| I1a | Generał brygady Aung Thein Lin (Lynn) | burmistrz Rangunu i przewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Rangun (sekretarz) i członek Centralnego Komitetu Wykonawczego USDA, ur. 1952 | M |
| I1b | Khin San Nwe | żona generała brygady Aung Thein Lin | K |
| I1c | Thidar Myo | córka generała brygady Aung Thein Lin | K |
| I2a | Pułkownika Maung Par (Pa) | wiceprzewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Rangun I (członek Centralnego Komitetu Wykonawczego I) | M |
| I2b | Khin Nyunt Myaing | żona pułkownika Maung Par | K |
| I2c | Naing Win Par | syn pułkownika Maung Par | M |
| I3a | Nyan Tun Aung | członek Centralnego Komitetu Wykonawczego | M |
| I4a | Aye Myint | członek Komitetu Wykonawczego miasta Rangun | M |
| I5a | Tin Hlaing | członek Komitetu Wykonawczego miasta Rangun | M |
| I6a | Soe Nyunt | oficer sztabowy Rangun Wschód | M |
| I7a | Chit Ko Ko | przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt | M |
| I8a | Soe Hlaing Oo | sekretarz Rady ds. Pokoju i Rozwoju w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt | M |
| I9a | Kapitan Kan Win | szef sił policyjnych w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt | M |
| I10a | That Zin Thein | szef Komitetu ds. Rozwoju Mingala Taungnyunt | M |
| I11a | Khin Maung Myint | szef Departamentu Immigracji i Ludności Mingala Taungnyunt | M |
| I12a | Zaw Lin | sekretarz USDA w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt | M |
| I13a | Win Hlaing | wspólny sekretarz USDA w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt | M |
| I14a | San San Kyaw | oficer sztabowy w Departamencie Informacji i Public Relations Ministertswa Informacji w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt | K |
| I15a | Generał broni Myint Hlaing | Ministerstwo Obrony, członek USDA | M |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć

(M/K)

I1a

Generał brygady Aung Thein Lin (Lynn)

burmistrz Rangunu i przewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Rangun (sekretarz) i członek Centralnego Komitetu Wykonawczego USDA, ur. 1952

M

I1b

Khin San Nwe

żona generała brygady Aung Thein Lin

K

I1c

Thidar Myo

córka generała brygady Aung Thein Lin

K

I2a

Pułkownika Maung Par (Pa)

wiceprzewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Rangun I (członek Centralnego Komitetu Wykonawczego I)

M

I2b

Khin Nyunt Myaing

żona pułkownika Maung Par

K

I2c

Naing Win Par

syn pułkownika Maung Par

M

I3a

Nyan Tun Aung

członek Centralnego Komitetu Wykonawczego

M

I4a

Aye Myint

członek Komitetu Wykonawczego miasta Rangun

M

I5a

Tin Hlaing

członek Komitetu Wykonawczego miasta Rangun

M

I6a

Soe Nyunt

oficer sztabowy Rangun Wschód

M

I7a

Chit Ko Ko

przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I8a

Soe Hlaing Oo

sekretarz Rady ds. Pokoju i Rozwoju w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I9a

Kapitan Kan Win

szef sił policyjnych w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I10a

That Zin Thein

szef Komitetu ds. Rozwoju Mingala Taungnyunt

M

I11a

Khin Maung Myint

szef Departamentu Immigracji i Ludności Mingala Taungnyunt

M

I12a

Zaw Lin

sekretarz USDA w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I13a

Win Hlaing

wspólny sekretarz USDA w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I14a

San San Kyaw

oficer sztabowy w Departamencie Informacji i Public Relations Ministertswa Informacji w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

K

I15a

Generał broni Myint Hlaing

Ministerstwo Obrony, członek USDA

M

J.   OSOBY ODNOSZĄCE KORZYŚCI Z POLITYKI GOSPODARCZEJ RZĄDU I INNE OSOBY ZWIĄZANE Z REŻIMEM

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym przedsiębiorstwo) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| J1a | Tay Za | dyrektor zarządzający, Htoo Trading Co; Htoo Construction Co., ur. 18.7.1964; dowód tożsamości: MYGN 006415. Ojciec: U Myint Swe 6.11.1924, matka: Daw Ohn 12.8.1934) | M |
| J1b | Thidar Zaw | żona Tay Za; ur.24.2.1964 dowód tożsamości: KMYT 006865. Rodzice: Zaw Nyunt (nie żyje), Htoo (nie żyje). | K |
| J1c | Pye Phyo Tay Za | syn Tay Za , ur. 29.1.1987 | M |
| J1d | Ohn | matka Tay Za, ur. 12.8.1934 | K |
| J2a | Thiha | brat Tay Za (J1a), ur. 24.6.1960 dyrektor Htoo Trading. Dystrybutor London Cigarettes (Myawadi Trading) | M |
| J2b | Shwe Shwe Lin | żona Thiha | K |
| J3a | Aung Ko Win vel Saya Kyaung | Kanbawza Bank, także Myanmar Billion Group, Nilayoma Co. Ltd, East Yoma Co. Ltd i przedstawiciel London Cigarettes w stanach Shan i Kayah | M |
| J3b | Nan Than Htwe (Htay) | żona Aung Ko Win | K |
| J3c | Nang Lang Kham vel Nan Lan Khan | córka Aung Ko Win , ur. 1.6.1988 | K |
| J4a | Tun (Htun, Htoon) Myint Naing vel Steven Law | Stewen Law Asia World Co., ur. 15.5.1958 ur. 27.8.1960 | M |
| J4b | (Ng) Seng Hong vel Cecilia Ng lub Ng Sor Hon | żona Tun Myint Naing; dyrektor naczelny Golden Aaron Pte Ltd (Singapur) | K |
| J4c | Lo Hsing-han | ojciec Tun Myint Naing vel Steven Law z Asia World Co., ur. w roku 1938 lub 1935 | M |
| J5a | Khin Shwe | Zaykabar Co, ur. 21.1.1952; zob. także A3f | M |
| J5b | San San Kywe | żona Khin Shwe | K |
| J5c | Zay Thiha | syn Khin Shwe, ur. 1.1.1977; dyrektor generalny Zaykabar Co. Ltd | M |
| J5d | Nandar Hlaing | żona Zay Thiha | K |
| J6a | Htay Myint | Yuzana Co., ur. 6.2.1955, także Yuzana Supermarket, Yuzana Hotel, Yuzana Oil Palm Project | M |
| J6b | Aye Aye Maw | żona Htay Myint, ur. 17.11.1957 | K |
| J6c | Win Myint | brat Htay Myint, ur. 29.5.1952 | M |
| J6d | Lay Myint | brat Htay Myint, ur. 6.2.1955 | M |
| J6e | Kyin Toe | brat Htay Myint, ur. 29.4.1957 | M |
| J6f | Zar Chi Htay | córka Htay Myint; dyrektor Yuzana Co., ur. 17.2.1981 | K |
| J6g | Khin Htay Lin | dyrektor Yuzana Co., ur. 14.4.1969 | M |
| J7a | Kyaw Win | Shwe Thanlwin Trading Co. (wyłączny dystrybutor Thaton Tires podlegający Ministerstwu Przemysłu 2) | M |
| J7b | Nan Mauk Loung Sai vel Nang Mauk Lao Hsai | żona Kyaw Win | K |
| J8a | Generał dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin | były minister rolnictwa i nawadniania, przeszedł na emeryturę we wrześniu 2004 r. | M |
| J8b | Khin Myo Oo | żona generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin | K |
| J8c | Kyaw Myo Nyunt | syn generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin | M |
| J8d | Thu Thu Ei Han | córka generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin | K |
| J9a | Than Than Nwe | żona generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego) | K |
| J9b | Nay Soe | syn generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego) | M |
| J9c | Theint Theint Soe | córka generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego) | K |
| J9d | Sabai Myaing | żona Nay Soe | K |
| J9e | Htin Htut | mąż Theint Theint Soe | M |
| J10a | Maung Maung Myint | dyrektor zarządzający Myangon Myint Co. Ltd | M |
| J11a | Maung Ko | dyrektor Htarwara mining company | M |
| J12a | Zaw Zaw vel Phoe Zaw | dyrektor zarządzający Max Myanmar, ur. 22.10.1966 | M |
| J12b | Htay Htay Khine (Khaing) | żona Zaw Zaw | K |
| J13a | Chit Khaing vel Chit Khine | dyrektor zarządzający grupy przedsiębiorstw Eden | M |
| J14a | Maung Weik | Maung Weik & Co Ltd | M |
| J15a | Aung Htwe | dyrektor zarządzający przedsiębiorstwa budowlanego Golden Flower | M |
| J16a | Kyaw Thein | dyrektor i partner Htoo Trading, ur. 25.10.1947 | M |
| J17a | Kyaw Myint | właściciel Golden Flower Co. Ltd., 214 Wardan Street, Lamadaw, Yangon | M |
| J18a | Nay Win Tun | Ruby Dragon Jade and Gems Co. Ltd | M |
| J19a | Win Myint | przewodniczący Federacji Izb Handlowych i Przemysłowych Związku Myanmar (UMFCCI) i właściciel Shwe Nagar Min Co | M |
| J20a | Eike (Eik) Htun vel Ayke Htun vel Aik Tun | dyrektor zarządzający Olympic Construction Co. i Asia Wealth Bank | M |
| J20b | Sandar Tun | córka Eike Htun | K |
| J20c | Aung Zaw Naing | syn Eike Htun | M |
| J20d | Mi Mi Khaing | syn Eike Htun | M |
| J21a | »Dagon« Win Aung | Dagon International Co. Ltd, ur. 30.9.1953, m-ce ur. Pyay, dowód tożsamości: PRE 127435 | M |
| J21b | Moe Mya Mya | żona »Dagon« Win Aung, d.ob. 28.8.1958, dowód tożsamości: B/RGN 021998 | K |
| J21c | Ei Hnin Pwint vel Christabelle Aung | córka »Dagon« Win Aung, ur. 22.2.1981 dyrektor Palm Beach Resort Ngwe Saung | K |
| J21d | Thurane (Thurein) Aung vel Christopher Aung | syn »Dagon« Win Aung, ur. 23.7.1982 | M |
| J21e | Ei Hnin Khine vel Christina Aung | córka »Dagon« Win Aung, ur. 18.12.1983 | K |
| J22a | Aung Myat vel Aung Myint | Mother Trading | M |
| J23a | Win Lwin | Kyaw Tha Company | M |
| J24a | Dr. Sai Sam Tun | Loi Hein Co., działające we współpracy z Ministerstwem Przemysłu 1 | M |
| J25a | San San Yee (Yi) | grupa przedsiębiorstw Super One | K |
| J26a | Aung Zaw Ye Myint | właściciel Yetagun Construction Co | M |
| Członkowie wymiaru sprawiedliwości |
| J27a | Aung Toe | prezes Sądu Najwyższego | M |
| J28a | Aye Maung | prokurator generalny | M |
| J29a | Thaung Nyunt | radca prawny | M |
| J30a | Dr Tun Shin | zastępca prokuratora generalnego | M |
| J31a | Tun Tun (Htun Htun) Oo | zastępca prokuratora generalnego | M |
| J32a | Tun Tun Oo | wiceprezes Sądu Najwyższego | M |
| J33a | Thein Soe | wiceprezes Sądu Najwyższego | M |
| J34a | Tin Aung Aye | sędzia Sądu Najwyższego | M |
| J35a | Tin Aye | sędzia Sądu Najwyższego | M |
| J36a | Myint Thein | sędzia Sądu Najwyższego | M |
| J37a | Chit Lwin | sędzia Sądu Najwyższego | M |
| J38a | Judge Thaung Lwin | sąd w okręgu miejskim Kyauktada | M |
| J39a | Thaung Nyunt | sędzia, Sąd Okręgu Północnego
  również sekretarz komitetu pracy zwołującego Konwent Narodowy | M |
| J40a | Nyi Nyi Soe | sędzie, Sąd Okręgu Zachodniego
  adres: No. (39) Ni-Gyaw-Da Street, (corner of Sake-Ta-Thu-Kha Street), Kyar-Kwet-Thit Ward, Tarmway Township, Rangoon, Burma | M |
| J41a | Myint Kyine | prokurator rządowy, Sąd Okręgu Północnego | M |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym przedsiębiorstwo)

Płeć

(M/K)

J1a

Tay Za

dyrektor zarządzający, Htoo Trading Co; Htoo Construction Co., ur. 18.7.1964; dowód tożsamości: MYGN 006415. Ojciec: U Myint Swe 6.11.1924, matka: Daw Ohn 12.8.1934)

M

J1b

Thidar Zaw

żona Tay Za; ur.24.2.1964 dowód tożsamości: KMYT 006865. Rodzice: Zaw Nyunt (nie żyje), Htoo (nie żyje).

K

J1c

Pye Phyo Tay Za

syn Tay Za , ur. 29.1.1987

M

J1d

Ohn

matka Tay Za, ur. 12.8.1934

K

J2a

Thiha

brat Tay Za (J1a), ur. 24.6.1960 dyrektor Htoo Trading. Dystrybutor London Cigarettes (Myawadi Trading)

M

J2b

Shwe Shwe Lin

żona Thiha

K

J3a

Aung Ko Win vel Saya Kyaung

Kanbawza Bank, także Myanmar Billion Group, Nilayoma Co. Ltd, East Yoma Co. Ltd i przedstawiciel London Cigarettes w stanach Shan i Kayah

M

J3b

Nan Than Htwe (Htay)

żona Aung Ko Win

K

J3c

Nang Lang Kham vel Nan Lan Khan

córka Aung Ko Win , ur. 1.6.1988

K

J4a

Tun (Htun, Htoon) Myint Naing vel Steven Law

Stewen Law Asia World Co., ur. 15.5.1958 ur. 27.8.1960

M

J4b

(Ng) Seng Hong vel Cecilia Ng lub Ng Sor Hon

żona Tun Myint Naing; dyrektor naczelny Golden Aaron Pte Ltd (Singapur)

K

J4c

Lo Hsing-han

ojciec Tun Myint Naing vel Steven Law z Asia World Co., ur. w roku 1938 lub 1935

M

J5a

Khin Shwe

Zaykabar Co, ur. 21.1.1952; zob. także A3f

M

J5b

San San Kywe

żona Khin Shwe

K

J5c

Zay Thiha

syn Khin Shwe, ur. 1.1.1977; dyrektor generalny Zaykabar Co. Ltd

M

J5d

Nandar Hlaing

żona Zay Thiha

K

J6a

Htay Myint

Yuzana Co., ur. 6.2.1955, także Yuzana Supermarket, Yuzana Hotel, Yuzana Oil Palm Project

M

J6b

Aye Aye Maw

żona Htay Myint, ur. 17.11.1957

K

J6c

Win Myint

brat Htay Myint, ur. 29.5.1952

M

J6d

Lay Myint

brat Htay Myint, ur. 6.2.1955

M

J6e

Kyin Toe

brat Htay Myint, ur. 29.4.1957

M

J6f

Zar Chi Htay

córka Htay Myint; dyrektor Yuzana Co., ur. 17.2.1981

K

J6g

Khin Htay Lin

dyrektor Yuzana Co., ur. 14.4.1969

M

J7a

Kyaw Win

Shwe Thanlwin Trading Co. (wyłączny dystrybutor Thaton Tires podlegający Ministerstwu Przemysłu 2)

M

J7b

Nan Mauk Loung Sai vel Nang Mauk Lao Hsai

żona Kyaw Win

K

J8a

Generał dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

były minister rolnictwa i nawadniania, przeszedł na emeryturę we wrześniu 2004 r.

M

J8b

Khin Myo Oo

żona generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

K

J8c

Kyaw Myo Nyunt

syn generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

M

J8d

Thu Thu Ei Han

córka generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

K

J9a

Than Than Nwe

żona generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego)

K

J9b

Nay Soe

syn generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego)

M

J9c

Theint Theint Soe

córka generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego)

K

J9d

Sabai Myaing

żona Nay Soe

K

J9e

Htin Htut

mąż Theint Theint Soe

M

J10a

Maung Maung Myint

dyrektor zarządzający Myangon Myint Co. Ltd

M

J11a

Maung Ko

dyrektor Htarwara mining company

M

J12a

Zaw Zaw vel Phoe Zaw

dyrektor zarządzający Max Myanmar, ur. 22.10.1966

M

J12b

Htay Htay Khine (Khaing)

żona Zaw Zaw

K

J13a

Chit Khaing vel Chit Khine

dyrektor zarządzający grupy przedsiębiorstw Eden

M

J14a

Maung Weik

Maung Weik & Co Ltd

M

J15a

Aung Htwe

dyrektor zarządzający przedsiębiorstwa budowlanego Golden Flower

M

J16a

Kyaw Thein

dyrektor i partner Htoo Trading, ur. 25.10.1947

M

J17a

Kyaw Myint

właściciel Golden Flower Co. Ltd., 214 Wardan Street, Lamadaw, Yangon

M

J18a

Nay Win Tun

Ruby Dragon Jade and Gems Co. Ltd

M

J19a

Win Myint

przewodniczący Federacji Izb Handlowych i Przemysłowych Związku Myanmar (UMFCCI) i właściciel Shwe Nagar Min Co

M

J20a

Eike (Eik) Htun vel Ayke Htun vel Aik Tun

dyrektor zarządzający Olympic Construction Co. i Asia Wealth Bank

M

J20b

Sandar Tun

córka Eike Htun

K

J20c

Aung Zaw Naing

syn Eike Htun

M

J20d

Mi Mi Khaing

syn Eike Htun

M

J21a

»Dagon« Win Aung

Dagon International Co. Ltd, ur. 30.9.1953, m-ce ur. Pyay, dowód tożsamości: PRE 127435

M

J21b

Moe Mya Mya

żona »Dagon« Win Aung, d.ob. 28.8.1958, dowód tożsamości: B/RGN 021998

K

J21c

Ei Hnin Pwint vel Christabelle Aung

córka »Dagon« Win Aung, ur. 22.2.1981 dyrektor Palm Beach Resort Ngwe Saung

K

J21d

Thurane (Thurein) Aung vel Christopher Aung

syn »Dagon« Win Aung, ur. 23.7.1982

M

J21e

Ei Hnin Khine vel Christina Aung

córka »Dagon« Win Aung, ur. 18.12.1983

K

J22a

Aung Myat vel Aung Myint

Mother Trading

M

J23a

Win Lwin

Kyaw Tha Company

M

J24a

Dr. Sai Sam Tun

Loi Hein Co., działające we współpracy z Ministerstwem Przemysłu 1

M

J25a

San San Yee (Yi)

grupa przedsiębiorstw Super One

K

J26a

Aung Zaw Ye Myint

właściciel Yetagun Construction Co

M

Członkowie wymiaru sprawiedliwości

J27a

Aung Toe

prezes Sądu Najwyższego

M

J28a

Aye Maung

prokurator generalny

M

J29a

Thaung Nyunt

radca prawny

M

J30a

Dr Tun Shin

zastępca prokuratora generalnego

M

J31a

Tun Tun (Htun Htun) Oo

zastępca prokuratora generalnego

M

J32a

Tun Tun Oo

wiceprezes Sądu Najwyższego

M

J33a

Thein Soe

wiceprezes Sądu Najwyższego

M

J34a

Tin Aung Aye

sędzia Sądu Najwyższego

M

J35a

Tin Aye

sędzia Sądu Najwyższego

M

J36a

Myint Thein

sędzia Sądu Najwyższego

M

J37a

Chit Lwin

sędzia Sądu Najwyższego

M

J38a

Judge Thaung Lwin

sąd w okręgu miejskim Kyauktada

M

J39a

Thaung Nyunt

sędzia, Sąd Okręgu Północnego

również sekretarz komitetu pracy zwołującego Konwent Narodowy

M

J40a

Nyi Nyi Soe

sędzie, Sąd Okręgu Zachodniego

adres: No. (39) Ni-Gyaw-Da Street, (corner of Sake-Ta-Thu-Kha Street), Kyar-Kwet-Thit Ward, Tarmway Township, Rangoon, Burma

M

J41a

Myint Kyine

prokurator rządowy, Sąd Okręgu Północnego

M

K.   PRZEDSIĘBIORSTWA NALEŻĄCE DO WOJSKOWYCH

Osoby fizyczne

| # | Nazwisko | Dane identyfikacyjne (w tym przedsiębiorstwo) | Płeć
  (M/K) |
| --- | --- | --- | --- |
| K1a | Generał dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing | były dyrektor zarządzający, Union of Myanmar Economic Holdings, Bank Myawaddy | M |
| K1b | Ma Ngeh | córka generała dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing | K |
| K1c | Zaw Win Naing | dyrektor zarządzający Kambawza (Kanbawza) Bank. Mąż Ma Ngeh (K1b) i bratanek lub siostrzeniec Aung Ko Win (J3a) | M |
| K1d | Win Htway Hlaing | syn generała dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing, przedstawiciel firmy KESCO | M |
| K2a | Pułkownika Myo Myint | dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holding LTD (UMEH) | |
| K2b | Daw Khin Htay Htay | żona pułkownika Myo Myint | |
| K3a | Pułkownika Ye Htut | Myanmar Economic Corporation | M |
| K4a | pułkownika Myint Aung | dyrektor zarządzający Myawaddy Trading Co.,
  ur. 11.8.1949 | M |
| K4b | Nu Nu Yee | żona Myint Aung, technik laboratoryjny, ur.11.11.1954 | K |
| K4c | Thiha Aung | syn Myint Aung, zatrudniony w przedsiębiorstwie Schlumberger, ur. 11.6.1982 | M |
| K4d | Nay Linn Aung | syn Myint Aung, marynarz, ur. 11.4.1981 | M |
| K5a | Pułkownika Myo Myint | dyrektor zarządzający Bandoola Transportation Co. | M |
| K6a | Pułkownik (w stanie spoczynku) Thant Zin | dyrektor zarządzający Myanmar Land and Development | M |
| K7a | Podpułkownik (w stanie spoczynku) Maung Maung Aye | UMEHL | M |
| K8a | pułkownika Aung San | dyrektor zarządzający Hsinmin Cement Plant Construction Project (program budowy cementowni Hsinmin) | M |
| K9a | Generał dywizji Mg Nyo | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K10a | Generał dywizji Kyaw Win | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K11a | Generał brygady Khin Aung Myint | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K12a | pułkownika Nyun Tun (marines) | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K13a | pułkownika Thein Htay (Retired) | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K14a | Podpułkownik Chit Swe (Retired) | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K15a | Myo Nyunt | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K16a | Myint Kyine | zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd | M |
| K17a | Podpułkownik Nay Wynn | dyrektor zarządzający departamentu, Myawaddy trading | M |
| K18a | Than Nyein | prezes Banku Centralnego Myanmar | M |
| K19a | Maung Maung Win | prezes Banku Centralnego Myanmar | |
| K20a | Mya Than | p.o. dyrektora zarządzającego Myanmar Investment and Commercial Bank (MICB) | M |
| K21a | Myo Myint Aung | dyrektor generalny MICB | M |

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym przedsiębiorstwo)

Płeć

(M/K)

K1a

Generał dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing

były dyrektor zarządzający, Union of Myanmar Economic Holdings, Bank Myawaddy

M

K1b

Ma Ngeh

córka generała dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing

K

K1c

Zaw Win Naing

dyrektor zarządzający Kambawza (Kanbawza) Bank. Mąż Ma Ngeh (K1b) i bratanek lub siostrzeniec Aung Ko Win (J3a)

M

K1d

Win Htway Hlaing

syn generała dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing, przedstawiciel firmy KESCO

M

K2a

Pułkownika Myo Myint

dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holding LTD (UMEH)

K2b

Daw Khin Htay Htay

żona pułkownika Myo Myint

K3a

Pułkownika Ye Htut

Myanmar Economic Corporation

M

K4a

pułkownika Myint Aung

dyrektor zarządzający Myawaddy Trading Co.,

ur. 11.8.1949

M

K4b

Nu Nu Yee

żona Myint Aung, technik laboratoryjny, ur.11.11.1954

K

K4c

Thiha Aung

syn Myint Aung, zatrudniony w przedsiębiorstwie Schlumberger, ur. 11.6.1982

M

K4d

Nay Linn Aung

syn Myint Aung, marynarz, ur. 11.4.1981

M

K5a

Pułkownika Myo Myint

dyrektor zarządzający Bandoola Transportation Co.

M

K6a

Pułkownik (w stanie spoczynku) Thant Zin

dyrektor zarządzający Myanmar Land and Development

M

K7a

Podpułkownik (w stanie spoczynku) Maung Maung Aye

UMEHL

M

K8a

pułkownika Aung San

dyrektor zarządzający Hsinmin Cement Plant Construction Project (program budowy cementowni Hsinmin)

M

K9a

Generał dywizji Mg Nyo

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K10a

Generał dywizji Kyaw Win

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K11a

Generał brygady Khin Aung Myint

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K12a

pułkownika Nyun Tun (marines)

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K13a

pułkownika Thein Htay (Retired)

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K14a

Podpułkownik Chit Swe (Retired)

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K15a

Myo Nyunt

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K16a

Myint Kyine

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K17a

Podpułkownik Nay Wynn

dyrektor zarządzający departamentu, Myawaddy trading

M

K18a

Than Nyein

prezes Banku Centralnego Myanmar

M

K19a

Maung Maung Win

prezes Banku Centralnego Myanmar

K20a

Mya Than

p.o. dyrektora zarządzającego Myanmar Investment and Commercial Bank (MICB)

M

K21a

Myo Myint Aung

dyrektor generalny MICB

M

Przedsiębiorstwa

| # | Nazwa | Adres | Dyrektor/właściciel/ dodatkowe informacje | Data dodania do wykazu |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| I.   UNION OF MYANMAR ECONOMIC HOLDING LTD. (UMEHL) vel UNION OF MYANMA ECONOMIC HOLDINGS LTD. |
| K22a | Union Of Myanmar Economic Holding Ltd vel

  Union Of Myanma Economic Holdings Ltd. (UMEHL) | 189/191 Mahabandoola Road Corner of 50th Street, Yangon | przewodniczący: generał broni Tin Aye,
  dyrektor zarządzający: generał dywizji Win Than | 13.8.2009 |
| A.   PRODUKCJA PRZEMYSŁOWA |
| K22b | Myanmar Ruby Enterprise vel

  Mayanma Ruby Enterprise | 24/26, 2ND fl, Sule Pagoda Road, Yangon |
| (Midway Bank Building) |

#

Nazwa

Adres

Dyrektor/właściciel/ dodatkowe informacje

Data dodania do wykazu

I.   UNION OF MYANMAR ECONOMIC HOLDING LTD. (UMEHL) vel UNION OF MYANMA ECONOMIC HOLDINGS LTD.

K22a

Union Of Myanmar Economic Holding Ltd vel

Union Of Myanma Economic Holdings Ltd. (UMEHL)

189/191 Mahabandoola Road Corner of 50th Street, Yangon

przewodniczący: generał broni Tin Aye,

dyrektor zarządzający: generał dywizji Win Than

13.8.2009

PRODUKCJA PRZEMYSŁOWA

K22b

Myanmar Ruby Enterprise vel

Mayanma Ruby Enterprise

24/26, 2ND fl, Sule Pagoda Road, Yangon

(Midway Bank Building)

13.8.2009

K22c

Myanmar Imperial Jade Co. Ltd aka

Myanma Imperial Jade Co.

| 24/26, 2nd fl, Sule Pagoda Road, Yangon |
| --- |
| (Midway Bank Building) |

24/26, 2nd fl, Sule Pagoda Road, Yangon

(Midway Bank Building)

13.8.2009

K22d

Myanmar Rubber Wood co. Ltd. vel Myanma Rubber Wood co. Ltd.

13.8.2009

K22e

Myanmar Pineapple Juice Production vel Myanma Pineapple Juice Production

13.8.2009

K22f

Myawaddy Clean Drinking Water Service

4/A, No. 3 Main Road, Mingalardon Tsp Yangon

13.8.2009

K22g

Sin Min (King Elephants) Cement Factory (Kyaukse)

189/191 Mahabandoola Road Corner of 50th Street Yangon

pułkownik Maung Maung Aye, dyrektor zarządzający

13.8.2009

K22h

Tailoring Shop Service

13.8.2009

K22i

Ngwe Pin Le (Silver Sea) Livestock Breeding And Fishery Co.

1093, Shwe Taung Gyar Street, Industrial Zone Ii, Ward 63, South Dagon Tsp, Yangon

13.8.2009

K22j

Granite Tile Factory (Kyaikto)

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street Yangon

13.8.2009

K22k

Soap Factory (Paung)

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street Yangon

pułkownik Myint Aung,

dyrektor zarządzający

13.8.2009

HANDEL

K22l

Myawaddy Trading Ltd

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street Yangon

pułkownik Myint Aung, dyrektor zarządzający

13.8.2009

USŁUGI

K22m

Bandoola Transportation Co. Ltd.

399, Thiri Mingalar Road, Insein Tsp. Yangon lub Parami Road, South Okkalapa, Yangon

pułkownik Myo Myint,

dyrektor zarządzający

13.8.2009

K22n

Myawaddy Travel Services

24-26 Sule Pagoda Road, Yangon

13.8.2009

K22o

Nawaday Hotel And Travel Services

335/357, Bogyoke Aung San Road, Pabedan Tsp. Yangon

pułkownik (w stanie spoczynku) Maung Thaung,

dyrektor zarządzający

13.8.2009

K22p

Myawaddy Agriculture Services

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street, Yangon

13.8.2009

K22q

Myanmar Ar (Power) Construction Services vel Myanma Ar (Power) Construction Services

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street, Yangon

13.8.2009

Spółki joint venture

PRODUKCJA PRZEMYSŁOWA

K22r

Myanmar Segal International Ltd.

vel Myanma Segal International Ltd.

Pyay Road, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

U Be Aung, dyrektor

13.8.2009

K22s

Myanmar Daewoo International vel Myanma Daewoo International

Pyay Road, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

13.8.2009

K22t

Rothman Of Pall Mall Myanmar Private Ltd. vel Rothman Of Pall Mall Myanma Private Ltd.

No. 38, Virginia Park, No. 3, Trunk Road, Pyinmabin Industrial Zone, Yangon

dyrektor naczelny Lai Wei Chin

13.8.2009

K22u

Myanmar Brewery Ltd. vel Myanma Brewery Ltd.

No 45, No 3, Trunk Road Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp, Yangon

Podpułkownik (w stanie spoczynku) Ne Win vel Nay Win, prezes

vel Nay Win

13.8.2009

K22v

Myanmar Posco Steel Co. Ltd. vel Myanma Posco Steel Co. Ltd.

Plot 22, No. 3, Trunk Road, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

13.8.2009

K22w

Myanmar Nouveau Steel Co. Ltd. vel Myanma Nouveau Steel Co. Ltd.

No. 3, Trunk Road, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

13.8.2009

K22x

Berger Paint Manufactoring Co. Ltd.

Plot No. 34/A, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

13.8.2009

K22y

The First Automotive Co. Ltd.

Plot No. 47, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp, Yangon

U Aye Cho lub podpułkownik Tun Myint, dyrektor zarządzający

13.8.2009

USŁUGI

K22z

National Development Corp.

3/A, Thamthumar Street, 7 Mile, Mayangone Tsp, Yangon

dr Khin Shwe, prezes

13.8.2009

K22aa

Hantha Waddy Golf Resort and Myodaw (City) Club Ltd.

No 1, Konemyinttha Street, 7 Mile, Mayangone Tsp, Yangon and Thiri Mingalar Road, Insein Tsp, Yangon

13.8.2009

II.   MYANMAR ECONOMIC CORPORATION (MEC) vel MYANMA ECONOMIC CORPORATION (MEC)

K23a

Myanmar Economic Corporation (MEC) vel Myanma Economic Corporation (MEC)

Shwedagon Pagoda Road Dagon Tsp, Yangon

prezes, generał broni Tin Aung Myint Oo

pułkownik Ye Htut lub generał brygady Kyaw Win,

dyrektor zarządzający: generał brygady Myint Thein

13.8.2009

K23b

Myaing Galay (Rhino Brand Cement Factory)

Factories Dept. Mec Head Office, Shwedagon Pagoda Road, Dagon Tsp, Yangon

pułkownik Khin Maung Soe

13.8.2009

K23c

Dagon Brewery

555/B, No 4, Highway Road, Hlaw Gar Ward, Shwe Pyi Thar Tsp, Yangon

13.8.2009

K23d

Mec Steel Mills (Hmaw Bi/Pyi/Ywama

Factories Dept. Mec Head Office, Shwedagon Pagoda Road, Dagon Tsp, Yangon

pułkownik Khin Maung Soe

13.8.2009

K23e

Mec Sugar Mill

Kant Balu

13.8.2009

K23f

Mec Oxygen and Gases Factory

Mindama Road, Mingalardon Tsp, Yangon

13.8.2009

K23g

Mec Marble Mine

Pyinmanar

13.8.2009

K23h

Mec Marble Tiles Factory

Loikaw

13.8.2009

K23i

Mec Myanmar Cable Wire Factory vel Mec Myanma Cable Wire Factory

No 48, Bamaw A Twin Wun Road, Zone (4), Hlaing Thar Yar Industrial Zone, Yangon

13.8.2009

K23j

Mec Ship Breaking Service

Thilawar, Than Nyin Tsp

13.8.2009

K23k

Mec Disposable Syringe Factory

Factories Dept, Mec Head Office, Shwedagon Pagoda Road, Dagon Tsp, Yangon

13.8.2009

K23l

Gypsum Mine

Thibaw'

13.8.2009

III.   PRZEDSIĘBIORSTWA HANDLOWE NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA

K24a

Myanma Salt and Marine Chemicals Enterprise vel Myanmar Salt and Marine Chemicals Enterprise

Thakayta Township,

Yangon

dyrektor zarządzający: U Win Htain

(Ministerstwo Kopalnictwa)

13.8.2009

K25a

Myanmar obrona Products Industry vel Myanma obrona Products Industry

Ngyaung Chay Dauk

(Ministerstwo Obrony)

13.8.2009

K26a

Myanma Timber Enterprise vel Myanma Timber Enterprise

Myanma Timber Enterprise Head Office, Ahlone, Yangon and 504-506, Merchant Road, Kyauktada, Yangon

dyrektor zarządzający: Win Tun

13.8.2009

K27a

Myanmar Gems Enterprise vel Myanma Gems Enterprise

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Thein Swe

13.8.2009

K28a

Myanmar Pearls Enterprise vel Myanma Pearls Enterprise

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Maung Toe

13.8.2009

K29a

Myanmar Mining Enterprise Number 1 vel Myanma Mining Enterprise Number 1

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Saw Lwin

13.8.2009

K30a

Myanmar Mining Enterprise Number 2 vel Myanma Mining Enterprise Number 2

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Hla Theing

13.8.2009

K31a

Myanmar Mining Enterprise Number 3 vel Myanma Mining Enterprise Number 1

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: San Tun

13.8.2009

K32a

Myanma Machine Tool and Electrical Industries (MTEI) vel Myanmar Machine Tool and Electrical Industries (MTEI)

| Block No. (12), Parami Road, Hlaing Township Yangon, Myanmar |
| --- |
| Tel.: 095-1-660437, 662324, 650822 |

Block No. (12), Parami Road, Hlaing Township Yangon, Myanmar

Tel.: 095-1-660437, 662324, 650822

dyrektor zarządzający: Kyaw Win

dyrekor: Win Tint

13.8.2009

K33a

Myanmar Paper & Chemical Industries vel Myanma Paper & Chemical

Industries

dyrektor zarządzający: Nyunt Aung

13.8.2009

K34a

Myanma General and Maintenance Industries vel Myanmar General and

Maintenance Industries

dyrektor zarządzający: Aye Mauk

13.8.2009

K35a

Road Transport Enterprise

(Ministry of Transport)

dyrektor zarządzający: Thein Swe

13.8.2009

K36a

Inland Water Transport

| No.50, Pansodan Street, Kyauktada Township, |
| --- |
| Yangon, Union of Myanmar |

No.50, Pansodan Street, Kyauktada Township,

Yangon, Union of Myanmar

dyrektor zarządzający: Soe Tint

13.8.2009

K37a

Myanma Shipyards, vel Myanmar Shipyards, Sinmalike

Bayintnaung Road, Kamayut Township Yangon

dyrektor zarządzający: Kyi Soe

13.8.2009

K38a

Myanma Five Star Line, vel Myanmar Five Star Line

132-136, Theinbyu Road, P.O. Box,1221,Yangon

dyrektor zarządzający: Maung Maung Nyein

13.8.2009

K39a

Myanma Automobile and Diesel Engine Industries vel Myanmar Automobile

and Diesel Engine Industries

56, Kaba Aye Pagoda Road, Yankin Township, Yangon

dyrektor zarządzający: Hla Myint Thein

13.8.2009

K40a

Myanmar Infotech vel Myanma Infotech

Ministry of Post and Telecommunications)

13.8.2009

K41a

Myanma Industrial Construction Services vel Myanmar Industrial Construction Services

No. (1), Thitsa Road, Yankin Township, Yangon, Myanmar

dyrektor zarządzający: Soe Win

13.8.2009

K42a

Myanmar Machinery and Electric Appliances Enterprise vel Myanma

Machinery and Electric Appliances Enterprise

Hlaing Township, Yangon

13.8.2009

IV.   NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA PRZEDSIĘBIORSTWA MEDIALNE ZAANGAŻOWANE WE WSPIERANIE POLITYKI REŻIMU I JEGO PROPAGANDĘ

K43a

Myanmar News and Periodicals Enterprise vel Myanma News and Periodicals Enterprise

| 212 Theinbyu Road, Botahtaung Township, Yangon |
| --- |
| (tel: +95-1-200810, +95-1-200809) |

212 Theinbyu Road, Botahtaung Township, Yangon

(tel: +95-1-200810, +95-1-200809)

dyrektor zarządzający (żona: Than Than Aye, członkini MWAF)

13.8.2009

K44a

Myanmar Radio and Television (MRTV) vel Myanma Radio and Television (MRTV)

Pyay Road, Kamayut Township, Yangon (tel: +95-1-527122, +95-1-527119)

dyrektor generalny: Khin Maung Htay (żona: Nwe New, członkini MWAF)

13.8.2009

K45a

Myawaddy Television, Tatmadaw Telecasting Unit

Hmawbi Township, Yangon (tel: +95-1-600294)

13.8.2009

K46a

Myanma Motion Picture Enterprise, vel Myanmar Motion Picture Enterprise

ddyrektor zarządzający: Aung Myo Myint (żona: Malar Win, członkini MWAF)

13.8.2009”

---

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK III

Wykaz przedsiębiorstw, o których mowa w art. 5 i 9

| Nazwa | Adres | Dyrektor/właściciel/ dodatkowe informacje | Data dodania do wykazu |
| --- | --- | --- | --- |
| I.   UNION OF MYANMAR ECONOMIC HOLDING LTD. (UMEHL) |
| USŁUGI |
| Myawaddy Bank Ltd | 24-26 Sule Pagoda Road, Yangon | Gen. brygady Win Hlaing i U Tun Kyi, dyrektorzy zarządzający | 25.10.2004 |
| II.   MYANMAR ECONOMIC CORPORATION (MEC) |
| Innwa Bank | 554-556, Merchant Street, Corner of 35th Street, Kyauktada Tsp., Yangon | U Yin Sein, dyrektor generalny | 25.10.2004 |
| III.   PRZEDSIĘBIORSTWA HANDLOWE NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA |
| 1. | Myanma Electric Power Enterprise |

Nazwa

Adres

Dyrektor/właściciel/ dodatkowe informacje

Data dodania do wykazu

I.   UNION OF MYANMAR ECONOMIC HOLDING LTD. (UMEHL)

USŁUGI

Myawaddy Bank Ltd

24-26 Sule Pagoda Road, Yangon

Gen. brygady Win Hlaing i U Tun Kyi, dyrektorzy zarządzający

25.10.2004

II.   MYANMAR ECONOMIC CORPORATION (MEC)

Innwa Bank

554-556, Merchant Street, Corner of 35th Street, Kyauktada Tsp., Yangon

U Yin Sein, dyrektor generalny

25.10.2004

III.   PRZEDSIĘBIORSTWA HANDLOWE NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA

1.

Myanma Electric Power Enterprise

(Ministerstwo Energii Elektrycznej 2), dyrektor zarządzający: Dr San (Sann) Oo

29.4.2008

| 2. | Electric Power Distribution Enterprise |
| --- | --- |

2.

Electric Power Distribution Enterprise

(Ministerstwo Energii Elektrycznej 2), dyrektor zarządzający: Tin Aung

27.4.2009

| 3. | Myanma Agricultural Produce Trading |
| --- | --- |

3.

Myanma Agricultural Produce Trading

dyrektor zarządzający: Kyaw Htoo

(Ministerstwo Handlu)

29.4.2008

| 4. | Myanmar Tyre and Rubber Industries |
| --- | --- |

4.

Myanmar Tyre and Rubber Industries

No. 30, Kaba Aye Pagoda Road, Mayangone Township, Yangon, Myanmar

(Ministerstwo Przemysłu 2), dyrektor zarządzający: Oo Zune

29.4.2008

| 5. | Co-Operative Import Export Enterprise |
| --- | --- |

5.

Co-Operative Import Export Enterprise

(Ministerstwo Spółdzielczości); dyrektor zarządzający: Hla Moe

29.4.2008

IV.   INNE

| 1. | Htoo Trading Co |
| --- | --- |

1.

Htoo Trading Co

5 Pyay Road, Hlaing Township, Yangon

Tay Za

10.3.2008

| 2. | Htoo Transportation Services |
| --- | --- |

2.

Htoo Transportation Services

Tay Za

10.3.2008

| 3. | Htoo Furniture, vel Htoo Wood Products, vel Htoo Wood based Industry, |
| --- | --- |

3.

Htoo Furniture, vel Htoo Wood Products, vel Htoo Wood based Industry,

21 Thukha Waddy Rd, Yankin Township, Yangon

Tay Za

29.4.2008

| 4. | Treasure Hotels and Resorts |
| --- | --- |

4.

Treasure Hotels and Resorts

No. 41, Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

Tay Za

10.3.2008

| 5. | Aureum Palace Hotels And Resorts |
| --- | --- |

5.

Aureum Palace Hotels And Resorts

No. 41, Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

Tay Za

10.3.2008

| 6. | Air Bagan |
| --- | --- |

6.

Air Bagan

No. 56, Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

10.3.2008

| 7. | Myanmar Avia Export |
| --- | --- |

7.

Myanmar Avia Export

Tay Za

10.3.2008

| 8. | Pavo Aircraft Leasing PTE Ltd, vel Pavo Trading Pte Ltd. |
| --- | --- |

8.

Pavo Aircraft Leasing PTE Ltd, vel Pavo Trading Pte Ltd.

Tay Za

29.4.2008

| 9. | Kanbawza Bank |
| --- | --- |

9.

Kanbawza Bank

Head Office: 615/1 Pyay Road, Kamaryut, Township, Yangon

Aung Ko Win

10.3.2008

| 10. | Zaykabar Co |
| --- | --- |

10.

Zaykabar Co

3 Main Road, Mingalardon Garden City, Mingalardon, Yangon

prezes: Khin Shwe,

deyrektor zarządzający: Zay Thiha

10.3.2008

| 11. | Shwe Thanlwin Trading Co |
| --- | --- |

11.

Shwe Thanlwin Trading Co

| 262 Pazundaung Main Road |
| --- |
| Lower, Pazundaung, Yangon |

262 Pazundaung Main Road

Lower, Pazundaung, Yangon

Kyaw Win

10.3.2008

| 12. | Max Myanmar Co., Ltd |
| --- | --- |

12.

Max Myanmar Co., Ltd

| 1 Ywama Curve, Bayint |
| --- |
| Naung Road, Blk (2), Hlaing Township, Yangon |

1 Ywama Curve, Bayint

Naung Road, Blk (2), Hlaing Township, Yangon

U Zaw Zaw vel Phoe Zaw, Daw Htay Htay Khaing, żona Zaw Zaw, członek ścisłego kierownictwa: U Than Zaw

10.3.2008

| 13. | Hsinmin Cement Plant Construction Project |
| --- | --- |

13.

Hsinmin Cement Plant Construction Project

Union of Myanmar Economic Holdings Ltd, Kyaukse

Pułkownik Aung San

10.3.2008

| 14. | Ayer Shwe Wa (Wah, War) |
| --- | --- |

14.

Ayer Shwe Wa (Wah, War)

| 5 Pyay Road, |
| --- |
| Hlaing Township, |
| Yangon |

5 Pyay Road,

Hlaing Township,

Yangon

Aung Thet Mann vel Shwe Mann Ko Ko

10.3.2008

| 15. | Myanmar Land And Development |
| --- | --- |

15.

Myanmar Land And Development

pułkownik (w stanie spoczynku) Thant Zin

10.3.2008

| 16. | Eden Group of Companies |
| --- | --- |

16.

Eden Group of Companies

| 30-31 Shwe Padauk |
| --- |
| Yeikmon Bayint Naung Road |
| Kamayut Tsp, Yangon |

30-31 Shwe Padauk

Yeikmon Bayint Naung Road

Kamayut Tsp, Yangon

Chit Khaing vel Chit Khine

10.3.2008

| 17. | Golden Flower Co., Ltd |
| --- | --- |

17.

Golden Flower Co., Ltd

214 Wardan Street, Lamadaw, Yangon

dyrektor zarządzający: Aung Htwe, właściciel: Kyaw Myint

10.3.2008

| 18. | Maung Weik Et Co., Ltd. |
| --- | --- |

18.

Maung Weik Et Co., Ltd.

334/344 2nd Floor, Anawratha Road, Bagan Bldg, Lamadaw, Yangon

Maung Weik

10.3.2008

| 19. | National Development Company Ltd. |
| --- | --- |

19.

National Development Company Ltd.

3/A Thathumar Rd, Cor of Waizayantar Rd, Thingangyun, Yangon

10.3.2008

| 20. | A1 Construction And Trading Co. Ltd |
| --- | --- |

20.

A1 Construction And Trading Co. Ltd

| 41 Nawady St, Alfa Hotel Building, Dagon, Yangon |
| --- |
| Tel: 00-95-1-241905/ 245323/254812 |
| Faks: 00 95 1 252806 |
| Email: aone@mptmail.net.mm |

41 Nawady St, Alfa Hotel Building, Dagon, Yangon

Tel: 00-95-1-241905/ 245323/254812

Faks: 00 95 1 252806

Email: aone@mptmail.net.mm

dyrektor zarządzający: U Yan Win

10.3.2008

| 21. | Asia World Co., Ltd |
| --- | --- |

21.

Asia World Co., Ltd

6062 Wardan Street, Bahosi Development, Lamadaw, Yangon

Tun Myint Naing vel Steven Law (J4a, załącznik II)

10.3.2008

| 22. | filie Asia World: | Asia World Industries |
| --- | --- | --- |

22.

filie Asia World:

Asia World Industries

| | Asia Light Co. Ltd. |
| --- | --- |

Asia Light Co. Ltd.

| | Asia World Port Management Co. |
| --- | --- |

Asia World Port Management Co.

| | Ahlon Warves |
| --- | --- |

Ahlon Warves

prezes/dyrektor: Tun Myint Naing vel Steven Law (J4a, załącznik II)

29.4.2008

| 23. | Yuzana Co., Ltd |
| --- | --- |

23.

Yuzana Co., Ltd

No 130 Yuzana Centre, Shwegondaing Rd, Bahan Township, Yangon

prezes/dyrektor: Htay Myint

10.3.2008

| 24. | Yuzana Construction |
| --- | --- |

24.

Yuzana Construction

No 130 Yuzana Centre, Shwegondaing Rd, Bahan Township, Yangon

prezes/dyrektor: Htay Myint

10.3.2008

| 25. | Myangonmyint Co (przedsiębiorstwo należące do USDA) |
| --- | --- |

25.

Myangonmyint Co (przedsiębiorstwo należące do USDA)

10.3.2008

| 26. | Dagon International/Dagon Timber Ltd. |
| --- | --- |

26.

Dagon International/Dagon Timber Ltd.

| 262-264 Pyay Road |
| --- |
| Dagon Centre |
| Sanchaung |
| Yangon |

262-264 Pyay Road

Dagon Centre

Sanchaung

Yangon

dyrektorzy: »Dagon« Win Aung oraz Daw Moe Mya Mya

29.4.2008

| 27. | Palm Beach Resort |
| --- | --- |

27.

Palm Beach Resort

Ngwe Saung

należy do Dagon International; dyrektorzy: „Dagon” Win Aung, Daw Moe Mya Mya oraz Ei Hnin Pwint vel Chistabelle Aung

29.4.2008

| 28. | IGE Co Ltd |
| --- | --- |

28.

IGE Co Ltd

| No.27-B, Kaba Aye Pagoda Road, |
| --- |
| Bahan Township |
| Yangon |
| Tel: 95-1-558266 |
| Faks: 95-1-555369 |

No.27-B, Kaba Aye Pagoda Road,

Bahan Township

Yangon

Tel: 95-1-558266

Faks: 95-1-555369

oraz

| No.H-11, Naypyitaw, Naypuitaw |
| --- |
| Tel: 95-67-41-4211 |

No.H-11, Naypyitaw, Naypuitaw

Tel: 95-67-41-4211

dyrektorzy: Nay Aung (D15e załącznik II) i Pyi (Pye) Aung (D15g załącznik II) i dyrektor zarządzający Win Kyaing

29.4.2008

| 29. | Aung Yee Phyo Co. |
| --- | --- |

29.

Aung Yee Phyo Co.

należy do rodziny Aung Thaung (Ministerstwo Przemysłu 1)

27.4.2009

| 30. | Queen Star Computer Company |
| --- | --- |

30.

Queen Star Computer Company

należy do rodziny Aung Thaung

27.4.2009

| 31. | Htay Co. |
| --- | --- |

31.

Htay Co.

należy do generała dywizji Hla Htay Win (A9a, załącznik II)

27.4.2009

| 32. | Mother Trading and Construction |
| --- | --- |

32.

Mother Trading and Construction

| 77/78,Wadan Street, Bahosi Ward, |
| --- |
| Lanmadaw, |
| Yangon |
| Tel: 95-1-21-0514 |
| Email: mother.trade@mptmail.net.mm |

77/78,Wadan Street, Bahosi Ward,

Lanmadaw,

Yangon

Tel: 95-1-21-0514

Email: mother.trade@mptmail.net.mm

dyrektor: Aung Myat vel Aung Myint

29.4.2008

| 33. | Kyaw Tha Company oraz Kyaw Tha Construction Group |
| --- | --- |

33.

Kyaw Tha Company oraz Kyaw Tha Construction Group

| No. 98, 50th Street, |
| --- |
| Pazundaung Township, |
| Yangon |
| Tel: 95-1-296733 |
| Faks: 95-1-296914 |
| E - mail: kyawtha.wl@mptmail.net.mm |
| Website: http://www.kyawtha.com |

No. 98, 50th Street,

Pazundaung Township,

Yangon

Tel: 95-1-296733

Faks: 95-1-296914

E - mail: kyawtha.wl@mptmail.net.mm

Website: http://www.kyawtha.com

dyrektor: U Win Lwin, dyrektor zarządzający: Maung Aye

29.4.2008

| 34. | Ye Ta Khun (Yetagun) Construction Group |
| --- | --- |

34.

Ye Ta Khun (Yetagun) Construction Group

| Yuzana Plaza West, |
| --- |
| Tamwe Township |
| Yangoon |

Yuzana Plaza West,

Tamwe Township

Yangoon

właściciel: Aung Zaw Ye Myint (wcześniej A9d, załącznik II), syn generała Ye Myint (wcześniej A9a)

29.4.2008

| 35. | J’s Donuts |
| --- | --- |

35.

J’s Donuts

| 26-28 Lanmadaw Street |
| --- |
| Lanmadaw Tsp, Yangon |
| Tel: 95-1-710242 |

26-28 Lanmadaw Street

Lanmadaw Tsp, Yangon

Tel: 95-1-710242

| Junction 8 Shopping Centre 8th Mile |
| --- |
| Mayangon Tsp, Yangon |
| Tel: 95-1-650771 |

Junction 8 Shopping Centre 8th Mile

Mayangon Tsp, Yangon

Tel: 95-1-650771

| (2nd Floor.) Yuzana Plaza Banyar Dala Road |
| --- |
| Mingalar Taung Nyunt Tsp, Yangon |
| Tel: 95-1-200747 |

(2nd Floor.) Yuzana Plaza Banyar Dala Road

Mingalar Taung Nyunt Tsp, Yangon

Tel: 95-1-200747

| 173-175 Pansodan Street |
| --- |
| Kyauktada Tsp, Yangon |
| Tel: 95-1-287525 |

173-175 Pansodan Street

Kyauktada Tsp, Yangon

Tel: 95-1-287525

| 381-383 Near Bogyoke Aung San Market Shwebontha Street |
| --- |
| Pabedan Tsp, Yangon |
| Tel: 95-1-243178 |

381-383 Near Bogyoke Aung San Market Shwebontha Street

Pabedan Tsp, Yangon

Tel: 95-1-243178

właściciel: Kyaing San Shwe (A1h załącznik II), syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe (A1a)

29.4.2008

| 36. | Sun Tac lub Sun Tec
  Suntac Int'l Trading Co. Ltd. |
| --- | --- |

36.

Sun Tac lub Sun Tec

Suntac Int'l Trading Co. Ltd.

| 151 (B) Thiri Mingalar Lane Mayangon Township |
| --- |
| Yangon |
| Tel: 01- 650021 654463 |

151 (B) Thiri Mingalar Lane Mayangon Township

Yangon

Tel: 01- 650021 654463

właściciel: Sit Taing Aung, syn Aung Phone (byłego ministra leśnictwa)

29.4.2008

| 37. | (MMS) Min Min Soe Group of Companies |
| --- | --- |

37.

(MMS) Min Min Soe Group of Companies

23-A, Inya Myaing Street, Bahan Tsp. Tel: 95-1-511098, 514262 E-mail: mms@mptmail.net.mm

udziały: Kyaw Myo Nyunt (J8c załącznik II), syn generała dyzwizji Nyunt Tin, ministra rolnictwa (emerytowanego) (J8a, załącznik II)

29.4.2008

| 38. | Myanmar Information and Communication Technology vel Myanmar Infotech |
| --- | --- |

38.

Myanmar Information and Communication Technology vel Myanmar Infotech

MICT Park, Hlaing University Campus

właściciel części udziałów: Aung Soe Tha (D20e, załącznik II)

29.4.2008

| 39. | MNT (Myanmar New Technology) |
| --- | --- |

39.

MNT (Myanmar New Technology)

właściciel: Yin Win Thu, partner: Nandar Aye (A2c, załącznik II)

29.4.2008

| 40. | Forever Group |
| --- | --- |

40.

Forever Group

| No (14 02/03), Olympic Tower I, Corner of Boaungkyaw Street and Mahabandoola Street, |
| --- |
| Kyauktada Township |
| Yangon |
| Tel: 95-1-204013, 95-1-204107 |
| e-mail: forevergroup@mptmail.net.mm |

No (14 02/03), Olympic Tower I, Corner of Boaungkyaw Street and Mahabandoola Street,

Kyauktada Township

Yangon

Tel: 95-1-204013, 95-1-204107

e-mail: forevergroup@mptmail.net.mm

dyrektor zarządzający: Daw Khin Khin Lay

członek zarządu: U Khin Maung Htay

członek ścisłego kierownictwa: U Kyaw Kyaw

29.4.2008”

---