# Dziennik Urzędowy L 186/2016

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 186 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 599 lipca 2016 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 186

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 599 lipca 2016

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1112 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji | 1 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DECYZJE

*

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1112 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji

1

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1113 z dnia 8 lipca 2016 r. zmieniające po raz 248. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida | 9 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1114 z dnia 8 lipca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 11 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/1115 z dnia 7 lipca 2016 r. określająca format do celów przekazywania przez Europejską Agencję Chemikaliów informacji dotyczących funkcjonowania procedur na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów
  (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4141) | 13 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/1116 z dnia 7 lipca 2016 r. zmieniająca decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055 dotyczące środków ochronnych i szczepień przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji
  (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4157)

   (
  1
  ) | 24 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2016/1117 z dnia 15 czerwca 2016 r. skierowane do Republiki Greckiej w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna zastosować w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 | 28 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Decyzja nr 1/2016 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 10 czerwca 2016 r. dotycząca systemu opłat od pojazdów stosowanego w Szwajcarii w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. [2016/1118] | 36 |
| | * | Decyzja nr 2/2016 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 10 czerwca 2016 r. zmieniająca załącznik 1 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie kolejowego i drogowego transportu towarów i osób [2016/1119] | 38 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1113 z dnia 8 lipca 2016 r. zmieniające po raz 248. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

9

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1114 z dnia 8 lipca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

11

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/1115 z dnia 7 lipca 2016 r. określająca format do celów przekazywania przez Europejską Agencję Chemikaliów informacji dotyczących funkcjonowania procedur na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów
  (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4141)

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4141)

13

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/1116 z dnia 7 lipca 2016 r. zmieniająca decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055 dotyczące środków ochronnych i szczepień przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji
  (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4157)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4157)

1

24

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2016/1117 z dnia 15 czerwca 2016 r. skierowane do Republiki Greckiej w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna zastosować w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

28

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Decyzja nr 1/2016 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 10 czerwca 2016 r. dotycząca systemu opłat od pojazdów stosowanego w Szwajcarii w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. [2016/1118]

36

*

Decyzja nr 2/2016 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 10 czerwca 2016 r. zmieniająca załącznik 1 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie kolejowego i drogowego transportu towarów i osób [2016/1119]

38

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DECYZJE

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/1

---

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/1112

z dnia 6 lipca 2016 r.

w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Stosunki między Unią Europejską (zwaną dalej „Unią”) a Republiką Tunezyjską (zwaną dalej „Tunezją”) rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS). W dniu 17 lipca 1995 r. Tunezja, jako pierwsze państwo z regionu Morza Śródziemnego, podpisała układ o stowarzyszeniu (2) z Unią, który wszedł w życie z dniem 1 marca 1998 r. Na mocy tego układu w 2008 r. Tunezja zakończyła proces znoszenia ceł na wyroby przemysłowe, stając się pierwszym krajem śródziemnomorskim, który zawarł umowę o wolnym handlu z Unią. Dwustronny dialog polityczny i współpraca gospodarcza zostały następnie zacieśnione dzięki planom działania w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, z których ostatni obejmuje lata 2013–2017. |
| --- | --- |

(1)

Stosunki między Unią Europejską (zwaną dalej „Unią”) a Republiką Tunezyjską (zwaną dalej „Tunezją”) rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS). W dniu 17 lipca 1995 r. Tunezja, jako pierwsze państwo z regionu Morza Śródziemnego, podpisała układ o stowarzyszeniu (2) z Unią, który wszedł w życie z dniem 1 marca 1998 r. Na mocy tego układu w 2008 r. Tunezja zakończyła proces znoszenia ceł na wyroby przemysłowe, stając się pierwszym krajem śródziemnomorskim, który zawarł umowę o wolnym handlu z Unią. Dwustronny dialog polityczny i współpraca gospodarcza zostały następnie zacieśnione dzięki planom działania w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, z których ostatni obejmuje lata 2013–2017.

| (2) | Po rewolucji i odsunięciu od władzy prezydenta Bena Alego w dniu 14 stycznia 2011 r., w dniu 23 października 2011 r. odbyły się w Tunezji pierwsze wolne i demokratyczne wybory. W styczniu 2014 r. przyjęto nową konstytucję, a w czwartym kwartale 2014 r. odbyły się wybory parlamentarne i prezydenckie, przy czym główne siły polityczne wspólnie dążyły do przeprowadzenia reform na rzecz pełnej demokracji. |
| --- | --- |

(2)

Po rewolucji i odsunięciu od władzy prezydenta Bena Alego w dniu 14 stycznia 2011 r., w dniu 23 października 2011 r. odbyły się w Tunezji pierwsze wolne i demokratyczne wybory. W styczniu 2014 r. przyjęto nową konstytucję, a w czwartym kwartale 2014 r. odbyły się wybory parlamentarne i prezydenckie, przy czym główne siły polityczne wspólnie dążyły do przeprowadzenia reform na rzecz pełnej demokracji.

| (3) | Oprócz przemian politycznych na gospodarkę Tunezji oddziałują ciągłe niepokoje wewnętrzne, brak stabilności w regionie (w tym wpływ konfliktu w Libii) oraz pogorszenie sytuacji na świecie (zwłaszcza w Unii, która jest głównym partnerem handlowym Tunezji). Te niekorzystne czynniki znacznie osłabiły wzrost, a także sytuację budżetową i bilans płatniczy w Tunezji. |
| --- | --- |

(3)

Oprócz przemian politycznych na gospodarkę Tunezji oddziałują ciągłe niepokoje wewnętrzne, brak stabilności w regionie (w tym wpływ konfliktu w Libii) oraz pogorszenie sytuacji na świecie (zwłaszcza w Unii, która jest głównym partnerem handlowym Tunezji). Te niekorzystne czynniki znacznie osłabiły wzrost, a także sytuację budżetową i bilans płatniczy w Tunezji.

| (4) | Od 2011 r., w następstwie zmian politycznych w Tunezji, Unia deklaruje jednoznaczne zaangażowanie na rzecz wspierania Tunezji w reformach gospodarczych i politycznych. Unia zwiększyła wsparcie finansowe na rzecz Tunezji, zacieśniając współpracę w wielu dziedzinach, między innymi w zakresie społeczeństwa obywatelskiego, systemu wyborczego, bezpieczeństwa, rozwoju regionalnego oraz reform społecznych i gospodarczych. Ponadto Unia zaproponowała zawarcie pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu, a w październiku 2014 r. rozpoczęto negocjacje w tej sprawie. |
| --- | --- |

(4)

Od 2011 r., w następstwie zmian politycznych w Tunezji, Unia deklaruje jednoznaczne zaangażowanie na rzecz wspierania Tunezji w reformach gospodarczych i politycznych. Unia zwiększyła wsparcie finansowe na rzecz Tunezji, zacieśniając współpracę w wielu dziedzinach, między innymi w zakresie społeczeństwa obywatelskiego, systemu wyborczego, bezpieczeństwa, rozwoju regionalnego oraz reform społecznych i gospodarczych. Ponadto Unia zaproponowała zawarcie pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu, a w październiku 2014 r. rozpoczęto negocjacje w tej sprawie.

| (5) | W obliczu wspomnianych trudności gospodarczych i finansowych władze Tunezji oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) uzgodniły w kwietniu 2013 r. trzyletnią umowę promesy kredytowej o wartości 1 146 mln SDR (specjalnych praw ciągnienia) w celu wsparcia tunezyjskiego programu dostosowań i reform gospodarczych, który następnie przedłużono do końca 2015 r. Łącznie w ramach programu MFW wypłacono 1 500 mln USD po sześciu zakończonych przeglądach programu. |
| --- | --- |

(5)

W obliczu wspomnianych trudności gospodarczych i finansowych władze Tunezji oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) uzgodniły w kwietniu 2013 r. trzyletnią umowę promesy kredytowej o wartości 1 146 mln SDR (specjalnych praw ciągnienia) w celu wsparcia tunezyjskiego programu dostosowań i reform gospodarczych, który następnie przedłużono do końca 2015 r. Łącznie w ramach programu MFW wypłacono 1 500 mln USD po sześciu zakończonych przeglądach programu.

| (6) | W sierpniu 2013 r. Tunezja wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową z Unii. W związku z tym w maju 2014 r. przyjęto decyzję o przyznaniu pomocy makrofinansowej (MFA-I) w wysokości 300 mln EUR w formie pożyczek (3). Protokół ustaleń określający warunki polityczne związane z pomocą MFA-I wszedł w życie dnia 4 marca 2015 r. Po wdrożeniu uzgodnionych środków politycznych, w dniu 7 maja 2015 r. wypłacono pierwszą transzę MFA-I, a w dniu 1 grudnia 2015 r. drugą. |
| --- | --- |

(6)

W sierpniu 2013 r. Tunezja wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową z Unii. W związku z tym w maju 2014 r. przyjęto decyzję o przyznaniu pomocy makrofinansowej (MFA-I) w wysokości 300 mln EUR w formie pożyczek (3). Protokół ustaleń określający warunki polityczne związane z pomocą MFA-I wszedł w życie dnia 4 marca 2015 r. Po wdrożeniu uzgodnionych środków politycznych, w dniu 7 maja 2015 r. wypłacono pierwszą transzę MFA-I, a w dniu 1 grudnia 2015 r. drugą.

| (7) | W celu wsparcia programu reform gospodarczych i politycznych w Tunezji Unia udostępniła 524 mln EUR w formie dotacji na lata 2011–2015 w ramach programu regularnej współpracy. Ponadto w latach 2011–2013 Tunezji przyznano 155 mln EUR w ramach programu wsparcia na rzecz partnerstwa, reform i wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (SPRING), a w latach 2014–2015 przyznano 122 mln EUR w ramach programu patronackiego. Ponadto od 2011 r. Europejski Bank Inwestycyjny udzielił Tunezji pożyczek w wysokości 1 338 mln EUR. |
| --- | --- |

(7)

W celu wsparcia programu reform gospodarczych i politycznych w Tunezji Unia udostępniła 524 mln EUR w formie dotacji na lata 2011–2015 w ramach programu regularnej współpracy. Ponadto w latach 2011–2013 Tunezji przyznano 155 mln EUR w ramach programu wsparcia na rzecz partnerstwa, reform i wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (SPRING), a w latach 2014–2015 przyznano 122 mln EUR w ramach programu patronackiego. Ponadto od 2011 r. Europejski Bank Inwestycyjny udzielił Tunezji pożyczek w wysokości 1 338 mln EUR.

| (8) | W 2015 r. gospodarka Tunezji mocno ucierpiała w wyniku kilku ataków terrorystycznych, które wymierzone były w główne gałęzie gospodarki, takie jak turystyka i transport, i które miały zakłócić utrwalenie przemian politycznych. Ataki te negatywnie wpłynęły na ożywienie gospodarcze w Tunezji. Przy utrzymującym się braku stabilności w regionie (w tym wznowieniu konfliktu w Libii) i utrzymującej się niekorzystnej sytuacji gospodarczej w Europie i na świecie, wydarzenia te pogorszyły już i tak niestabilny bilans płatniczy i trudną sytuację budżetową Tunezji. W związku z tym powstały znaczne luki w finansowaniu zewnętrznym i w budżecie. |
| --- | --- |

(8)

W 2015 r. gospodarka Tunezji mocno ucierpiała w wyniku kilku ataków terrorystycznych, które wymierzone były w główne gałęzie gospodarki, takie jak turystyka i transport, i które miały zakłócić utrwalenie przemian politycznych. Ataki te negatywnie wpłynęły na ożywienie gospodarcze w Tunezji. Przy utrzymującym się braku stabilności w regionie (w tym wznowieniu konfliktu w Libii) i utrzymującej się niekorzystnej sytuacji gospodarczej w Europie i na świecie, wydarzenia te pogorszyły już i tak niestabilny bilans płatniczy i trudną sytuację budżetową Tunezji. W związku z tym powstały znaczne luki w finansowaniu zewnętrznym i w budżecie.

| (9) | W obliczu tych wyzwań Unia potwierdziła swoje zaangażowanie na rzecz wspierania Tunezji w reformach gospodarczych i politycznych. W szczególności wyrażono to zaangażowanie w konkluzjach z posiedzenia Rady Stowarzyszenia między Unią a Tunezją w marcu 2015 r., a także – po ataku terrorystycznym w pobliżu Sousse w czerwcu 2015 r. – w konkluzjach Rady z dnia 20 lipca 2015 r. Polityczne i gospodarcze wsparcie ze strony Unii dla procesu reform w Tunezji jest spójne z polityką Unii wobec krajów południowego regionu Morza Śródziemnego, określoną w ramach EPS. |
| --- | --- |

(9)

W obliczu tych wyzwań Unia potwierdziła swoje zaangażowanie na rzecz wspierania Tunezji w reformach gospodarczych i politycznych. W szczególności wyrażono to zaangażowanie w konkluzjach z posiedzenia Rady Stowarzyszenia między Unią a Tunezją w marcu 2015 r., a także – po ataku terrorystycznym w pobliżu Sousse w czerwcu 2015 r. – w konkluzjach Rady z dnia 20 lipca 2015 r. Polityczne i gospodarcze wsparcie ze strony Unii dla procesu reform w Tunezji jest spójne z polityką Unii wobec krajów południowego regionu Morza Śródziemnego, określoną w ramach EPS.

| (10) | W związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i finansowej w Tunezji, MFW i Tunezja rozpoczęły dyskusje nad kolejnym porozumieniem obejmującym wyższą kwotę, które mogłoby mieć formę instrumentu rozszerzonego wsparcia kredytowego (zwanym dalej „programem MFW”) i prawdopodobnie objęłoby okres czterech lat, począwszy od wiosny 2016 r. Nowy program MFW ma rozwiązać krótkoterminowe problemy bilansu płatniczego Tunezji, a jednocześnie zachęcić do wdrożenia znaczących środków dostosowawczych. |
| --- | --- |

(10)

W związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i finansowej w Tunezji, MFW i Tunezja rozpoczęły dyskusje nad kolejnym porozumieniem obejmującym wyższą kwotę, które mogłoby mieć formę instrumentu rozszerzonego wsparcia kredytowego (zwanym dalej „programem MFW”) i prawdopodobnie objęłoby okres czterech lat, począwszy od wiosny 2016 r. Nowy program MFW ma rozwiązać krótkoterminowe problemy bilansu płatniczego Tunezji, a jednocześnie zachęcić do wdrożenia znaczących środków dostosowawczych.

| (11) | W sierpniu 2015 r., w związku z pogarszającą się sytuacją gospodarczą i prognozami gospodarczymi, Tunezja wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową z Unii. |
| --- | --- |

(11)

W sierpniu 2015 r., w związku z pogarszającą się sytuacją gospodarczą i prognozami gospodarczymi, Tunezja wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową z Unii.

| (12) | Biorąc pod uwagę, że Tunezja jest objęta europejską polityką sąsiedztwa, należy ją uznać za państwo kwalifikujące się do otrzymania pomocy makrofinansowej z Unii. |
| --- | --- |

(12)

Biorąc pod uwagę, że Tunezja jest objęta europejską polityką sąsiedztwa, należy ją uznać za państwo kwalifikujące się do otrzymania pomocy makrofinansowej z Unii.

| (13) | Pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący zaspokojeniu pilnych potrzeb beneficjenta w zakresie finansowania zewnętrznego; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej służącej poprawie pozycji bilansu płatniczego w perspektywie krótkoterminowej. |
| --- | --- |

(13)

Pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący zaspokojeniu pilnych potrzeb beneficjenta w zakresie finansowania zewnętrznego; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej służącej poprawie pozycji bilansu płatniczego w perspektywie krótkoterminowej.

| (14) | Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Tunezji utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym, przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, unijną pomoc makrofinansową, która ma zostać przyznana Tunezji, w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uznaje się, w powiązaniu z programem MFW, za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej. Unijna pomoc makrofinansowa stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej oraz dla programu reform strukturalnych Tunezji, uzupełniając środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW. |
| --- | --- |

(14)

Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Tunezji utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym, przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, unijną pomoc makrofinansową, która ma zostać przyznana Tunezji, w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uznaje się, w powiązaniu z programem MFW, za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej. Unijna pomoc makrofinansowa stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej oraz dla programu reform strukturalnych Tunezji, uzupełniając środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW.

| (15) | Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie przywrócenia Tunezji trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym wsparcie jej rozwoju gospodarczego i społecznego. |
| --- | --- |

(15)

Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie przywrócenia Tunezji trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym wsparcie jej rozwoju gospodarczego i społecznego.

| (16) | Kwota unijnej pomocy makrofinansowej jest ustalona na podstawie kompleksowej oceny ilościowej pozostających do zaspokojenia potrzeb Tunezji w zakresie finansowania zewnętrznego oraz uwzględnia zdolność tego państwa do finansowania się z zasobów własnych, w szczególności rezerwy międzynarodowe, którymi dysponuje. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i środki udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców będących podmiotami wielostronnymi oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń między Unią a innymi darczyńcami, a także wcześniej uruchomione środki w Tunezji w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii. |
| --- | --- |

(16)

Kwota unijnej pomocy makrofinansowej jest ustalona na podstawie kompleksowej oceny ilościowej pozostających do zaspokojenia potrzeb Tunezji w zakresie finansowania zewnętrznego oraz uwzględnia zdolność tego państwa do finansowania się z zasobów własnych, w szczególności rezerwy międzynarodowe, którymi dysponuje. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i środki udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców będących podmiotami wielostronnymi oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń między Unią a innymi darczyńcami, a także wcześniej uruchomione środki w Tunezji w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

| (17) | Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami, celami i środkami podejmowanymi w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi stosownymi politykami Unii. |
| --- | --- |

(17)

Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami, celami i środkami podejmowanymi w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi stosownymi politykami Unii.

| (18) | Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać politykę zewnętrzną Unii dotyczącą Tunezji. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki. |
| --- | --- |

(18)

Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać politykę zewnętrzną Unii dotyczącą Tunezji. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki.

| (19) | Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać zaangażowanie Tunezji w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, regulowanego przepisami i uczciwego handlu. |
| --- | --- |

(19)

Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać zaangażowanie Tunezji w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, regulowanego przepisami i uczciwego handlu.

| (20) | Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej powinno być respektowanie przez Tunezję skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności, oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczególne unijnej pomocy makrofinansowej powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i odpowiedzialności organów odpowiedzialnych za zarządzanie finansami publicznymi w Tunezji i wspieraniu reform strukturalnych mających na celu wsparcie trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, tworzenie miejsc pracy i konsolidację budżetową. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny regularnie monitorować zarówno spełnienie warunków wstępnych, jak i realizację tych celów. |
| --- | --- |

(20)

Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej powinno być respektowanie przez Tunezję skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności, oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczególne unijnej pomocy makrofinansowej powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i odpowiedzialności organów odpowiedzialnych za zarządzanie finansami publicznymi w Tunezji i wspieraniu reform strukturalnych mających na celu wsparcie trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, tworzenie miejsc pracy i konsolidację budżetową. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny regularnie monitorować zarówno spełnienie warunków wstępnych, jak i realizację tych celów.

| (21) | W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii, powiązanych z unijną pomocą makrofinansową, Tunezja powinna podjąć odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie zwalczania tych zjawisk. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję oraz przez Trybunał Obrachunkowy. |
| --- | --- |

(21)

W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii, powiązanych z unijną pomocą makrofinansową, Tunezja powinna podjąć odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie zwalczania tych zjawisk. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję oraz przez Trybunał Obrachunkowy.

| (22) | Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady, jako władzy budżetowej. |
| --- | --- |

(22)

Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady, jako władzy budżetowej.

| (23) | Kwoty przeznaczone na pomoc makrofinansową powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych. |
| --- | --- |

(23)

Kwoty przeznaczone na pomoc makrofinansową powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych.

| (24) | Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty. |
| --- | --- |

(24)

Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

| (25) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4). |
| --- | --- |

(25)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

| (26) | Unijna pomoc makrofinansowa powinna być uzależniona od spełniania warunków dotyczących polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania tych warunków z władzami Tunezji pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Tunezji, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do obniżenia, zawieszania lub anulowania pomocy zastosowanie powinna mieć procedura sprawdzająca, |
| --- | --- |

(26)

Unijna pomoc makrofinansowa powinna być uzależniona od spełniania warunków dotyczących polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania tych warunków z władzami Tunezji pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Tunezji, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do obniżenia, zawieszania lub anulowania pomocy zastosowanie powinna mieć procedura sprawdzająca,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Unia udostępnia Tunezji pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 500 mln EUR (zwaną dalej „unijną pomocą makrofinansową”) w celu wspierania stabilizacji gospodarczej i programu znaczących reform w Tunezji. Pomoc przyczynia się do realizacji potrzeb Tunezji w zakresie bilansu płatniczego określonych w programie MFW.

2.   Pełna kwota unijnej pomocy makrofinansowej jest udostępniana Tunezji w formie pożyczek. Komisja jest upoważniona do pożyczenia w imieniu Unii niezbędnych środków na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych i ich dalszego pożyczenia Tunezji. Maksymalny średni termin wymagalności pożyczek wynosi 15 lat.

3.   Udostępnianiem unijnej pomocy makrofinansowej zarządza Komisja w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między MFW a Tunezją oraz z kluczowymi zasadami i celami reform gospodarczych określonych w układzie o stowarzyszeniu między Unią a Tunezją. Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie unijnej pomocy makrofinansowej, w tym o jej wypłatach, a także terminowo przekazuje tym instytucjom odpowiednie dokumenty.

4.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest na okres dwóch i pół roku, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 3 ust. 1.

5.   Jeżeli w okresie wypłacania unijnej pomocy makrofinansowej potrzeby finansowe Tunezji znacznie się zmniejszą w stosunku do pierwotnych założeń, Komisja – działając zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 – obniża wysokość pomocy, zawiesza ją lub anuluje.

Artykuł 2

1.   Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej jest respektowanie przez Tunezję skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka.

2.   Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych monitorują wypełnienie warunku wstępnego określonego w ust. 1 przez cały czas udzielania unijnej pomocy makrofinansowej.

3.   Ust. 1 i 2 stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (5).

Artykuł 3

1.   Komisja, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2, uzgadnia z władzami Tunezji jasno określone warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe – koncentrując się na reformach strukturalnych i zdrowych finansach publicznych – od spełniania których uzaleniona ma być unijna pomoc makrofinansowa; warunki te mają zostać określone w protokole ustaleń (zwanym dalej „protokołem ustaleń”). Warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w tym z programami w zakresie dostosowań makroekonomicznych i reform strukturalnych realizowanymi przez Tunezję przy wsparciu MFW.

2.   Warunki, o których mowa w ust. 1, mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Tunezji, w tym w odniesieniu do wykorzystania unijnej pomocy makrofinansowej. Podczas opracowywania środków politycznych uwzględnia się również należycie postępy we wzajemnym otwieraniu rynku, rozwój opartego na zasadach i uczciwego handlu oraz inne priorytety w ramach unijnej polityki zewnętrznej. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów.

3.   Szczegółowe warunki finansowe unijnej pomocy makrofinansowej określone są w umowie pożyczki, która zostanie zawarta przez Komisję z władzami Tunezji.

4.   W regularnych odstępach czasu Komisja sprawdza, czy warunki określone w art. 4 ust. 3 są nadal spełniane, w tym, czy polityki gospodarcze Tunezji są zgodne z celami unijnej pomocy makrofinansowej. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz – jeżeli jest to konieczne – z Parlamentem Europejskim i Radą.

Artykuł 4

1.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest przez Komisję w trzech transzach, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 3. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.

2.   Kwoty unijnej pomocy makrofinansowej są zabezpieczane, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (6).

3.   O przekazaniu każdej transzy pożyczki decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od spełnienia wszystkich następujących warunków:

| a) | warunku wstępnego określonego w art. 2; |
| --- | --- |

a)

warunku wstępnego określonego w art. 2;

| b) | udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz |
| --- | --- |

b)

udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz

| c) | zadowalającej realizacji polityki gospodarczej i warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń. |
| --- | --- |

c)

zadowalającej realizacji polityki gospodarczej i warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń.

Wypłata drugiej transzy pożyczki następuje co do zasady nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od dnia wypłaty pierwszej transzy pożyczki. Wypłata trzeciej transzy pożyczki następuje co do zasady nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od dnia wypłaty drugiej transzy pożyczki.

4.   Jeżeli warunki określone w ust. 3 akapit pierwszy nie są stale spełniane, Komisja tymczasowo zawiesza lub anuluje wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej. W takich przypadkach Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyczynach takiego zawieszenia lub anulowania.

5.   Unijna pomoc makrofinansowa jest wypłacana bankowi centralnemu Tunezji. Unijne środki mogą zostać przekazane ministerstwu finansów Tunezji jako beneficjentowi końcowemu, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia budżetowych potrzeb finansowych pozostających do zaspokojenia.

Artykuł 5

1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z unijną pomocą makrofinansową przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie mogą wiązać się dla Unii ze zmianą terminów wymagalności ani narażać jej na ryzyko walutowe lub ryzyko związane ze stopami procentowymi ani na inne ryzyko handlowe.

2.   Jeżeli pozwalają na to okoliczności i jeżeli Tunezja złoży stosowny wniosek, Komisja może podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, aby w warunkach dotyczących udzielania pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i aby odpowiadała jej stosowna klauzula zawarta w warunkach operacji zaciągania pożyczek.

3.   Jeżeli okoliczności pozwalają na poprawę oprocentowania udzielonej pożyczki i jeżeli Tunezja złoży stosowny wniosek, Komisja może zdecydować o refinansowaniu całości lub części zaciągniętej pierwotnie pożyczki lub może zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 4 oraz nie skutkują przedłużeniem terminu wymagalności danej pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.

4.   Tunezja pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię, które mają związek z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.

5.   Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.

Artykuł 6

1.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7) oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (8).

2.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana w ramach zarządzania bezpośredniego.

3.   Umowa pożyczki, o której mowa w art. 3 ust. 3, zawiera postanowienia:

| a) | zapewniające, aby Tunezja regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, podejmowała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków udostępnionych na mocy niniejszej decyzji, które zostały sprzeniewierzone; |
| --- | --- |

a)

zapewniające, aby Tunezja regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, podejmowała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków udostępnionych na mocy niniejszej decyzji, które zostały sprzeniewierzone;

| b) | zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie szczególnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (9), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (10) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (11); |
| --- | --- |

b)

zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie szczególnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (9), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (10) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (11);

| c) | wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji; |
| --- | --- |

c)

wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji;

| d) | wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makrofinansowa, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna; |
| --- | --- |

d)

wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makrofinansowa, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna;

| e) | zapewniające, aby Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki, w przypadku gdy stwierdzono, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Tunezja uczestniczyła w czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję lub w innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii. |
| --- | --- |

e)

zapewniające, aby Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki, w przypadku gdy stwierdzono, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Tunezja uczestniczyła w czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję lub w innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii.

4.   Przed udzielaniem unijnej pomocy makrofinansowej Komisja ocenia w drodze oceny operacyjnej prawidłowość stosowanych przez Tunezję uregulowań finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są odpowiednie dla tej pomocy.

Artykuł 7

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 8

1.   Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę takiego wykonania. Sprawozdanie to zawiera:

| a) | analizę postępów poczynionych we wdrażaniu unijnej pomocy makrofinansowej; |
| --- | --- |

a)

analizę postępów poczynionych we wdrażaniu unijnej pomocy makrofinansowej;

| b) | ocenę sytuacji gospodarczej Tunezji i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków politycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

ocenę sytuacji gospodarczej Tunezji i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków politycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1;

| c) | informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Tunezji a decyzjami Komisji dotyczącymi przekazania poszczególnych transz unijnej pomocy makrofinansowej. |
| --- | --- |

c)

informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Tunezji a decyzjami Komisji dotyczącymi przekazania poszczególnych transz unijnej pomocy makrofinansowej.

2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post, zawierające ocenę rezultatów i efektywności ukończonych działań w ramach unijnej pomocy makrofinansowej oraz zakresu, w jakim przyczyniły się one do osiągnięcia celów tej pomocy.

Artykuł 9

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Strasburgu dnia 6 lipca 2016 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

I. KORČOK

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 8 czerwca 2016 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2016 r.

1

(2)  Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (Dz.U. L 278 z 21.10.2005, s. 9).

2

(3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 534/2014/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Tunezyjskiej (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 9).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

4

(5)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

11

---

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady

Niniejsza decyzja zostaje przyjęta bez uszczerbku dla wspólnej deklaracji przyjętej wraz z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji, która ma być nadal traktowana jako podstawa wszelkich decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej państwom i terytoriom trzecim.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1113

z dnia 8 lipca 2016 r.

zmieniające po raz 248. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

| (2) | Dnia 5 lipca 2016 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu jednej osoby fizycznej z wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 5 lipca 2016 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu jednej osoby fizycznej z wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

---

(1)  
  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby fizyczne” wykreśla się wpis w brzmieniu:

„Daniel Martin Schneider (alias Abdullah). Adres: Petrusstrasse 32, 66125 Herrensohr, Dudweiler, Saarbrücken, Niemcy (poprzedni adres). Data urodzenia: 9.9.1985. Miejsce urodzenia: Neunkirchen (Saar), Niemcy. Obywatelstwo: niemieckie. Numer paszportu: 2318047793 (niemiecki paszport wydany w Friedrichsthal, Niemcy, dnia 17.5.2006 r., utracił ważność w dniu 16.5.2011 r.). Krajowy numer identyfikacyjny: 2318229333 (niemiecki dowód osobisty wydany w Friedrichsthal, Niemcy, dnia 17.5.2006 r., utracił ważność w dniu 16.5.2011 r. (zgłoszone zaginięcie)). Inne informacje: a) związany z Unią Islamską Dżihad (UID), znaną również pod nazwą Islamska Grupa Dżihad; b) związany z Fritzem Martinem Gelowiczem i Ademem Yilmazem; c) według informacji z czerwca 2010 r. przetrzymywany w Niemczech. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 27.10.2008.”.

---

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/11

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1114

z dnia 8 lipca 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2016 r..

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 164,5 |
| ZZ | 164,5 |
| 0709 93 10 | TR | 134,9 |
| ZZ | 134,9 |
| 0805 50 10 | AR | 171,5 |
| BO | 220,8 |
| CL | 193,0 |
| TR | 134,0 |
| UY | 128,6 |
| ZA | 167,1 |
| ZZ | 169,2 |
| 0808 10 80 | AR | 152,5 |
| BR | 97,0 |
| CL | 123,0 |
| CN | 116,1 |
| NZ | 146,7 |
| US | 149,7 |
| UY | 67,7 |
| ZA | 107,7 |
| ZZ | 120,1 |
| 0808 30 90 | AR | 123,6 |
| CL | 118,4 |
| CN | 91,9 |
| ZA | 129,4 |
| ZZ | 115,8 |
| 0809 10 00 | TR | 212,6 |
| ZZ | 212,6 |
| 0809 29 00 | TR | 325,9 |
| ZZ | 325,9 |
| 0809 30 10 , 0809 30 90 | TR | 126,8 |
| ZZ | 126,8 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

164,5

ZZ

164,5

0709 93 10

TR

134,9

ZZ

134,9

0805 50 10

AR

171,5

BO

220,8

CL

193,0

TR

134,0

UY

128,6

ZA

167,1

ZZ

169,2

0808 10 80

AR

152,5

BR

97,0

CL

123,0

CN

116,1

NZ

146,7

US

149,7

UY

67,7

ZA

107,7

ZZ

120,1

0808 30 90

AR

123,6

CL

118,4

CN

91,9

ZA

129,4

ZZ

115,8

0809 10 00

TR

212,6

ZZ

212,6

0809 29 00

TR

325,9

ZZ

325,9

0809 30 10 , 0809 30 90

TR

126,8

ZZ

126,8

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/13

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/1115

z dnia 7 lipca 2016 r.

określająca format do celów przekazywania przez Europejską Agencję Chemikaliów informacji dotyczących funkcjonowania procedur na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4141)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (1), w szczególności jego art. 22 ust. 1,

po konsultacji z Komitetem ustanowionym na podstawie art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Aby zagwarantować, że informacje dostarczone Komisji przez Europejską Agencję Chemikaliów zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 zachowują odpowiednie normy, konieczne jest ustalenie formatu stosowanego do przekazywania tych informacji. |
| --- | --- |

(1)

Aby zagwarantować, że informacje dostarczone Komisji przez Europejską Agencję Chemikaliów zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 zachowują odpowiednie normy, konieczne jest ustalenie formatu stosowanego do przekazywania tych informacji.

| (2) | W celu zapewnienia spójności i jasności należy określić dokładne okresy sprawozdawcze odnośnie do dostarczania informacji przez Europejską Agencję Chemikaliów zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012, |
| --- | --- |

(2)

W celu zapewnienia spójności i jasności należy określić dokładne okresy sprawozdawcze odnośnie do dostarczania informacji przez Europejską Agencję Chemikaliów zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Formatem przedkładania przez Europejską Agencję Chemikaliów informacji wymaganych na mocy art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 jest kwestionariusz zamieszczony w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Pierwsze sprawozdanie przedłożone przez Europejską Agencję Chemikaliów zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 obejmuje lata kalendarzowe 2014, 2015 i 2016.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Europejskiej Agencji Chemikaliów.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2016 r.

W imieniu Komisji

Karmenu VELLA

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60.

1

(2)  
  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

KWESTIONARIUSZ

Sekcja 1: Informacje ogólne

1.   Organizacja:

2.   Okres objęty sprawozdaniem:

Sekcja 2: Informacje na temat Agencji

3.   Zasoby ludzkie w Agencji (w ekwiwalencie pełnego czasu pracy) zatrudnione przy wykonywaniu rozporządzenia (UE) nr 649/2012:

4.   Czy pracownicy Agencji są również zaangażowani w wykonywanie innych unijnych/międzynarodowych przepisów lub realizację konwencji/programów w zakresie chemikaliów?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę określić te przepisy i opisać tematy/zagadnienia, nad którymi pracownicy zatrudnieni przy wykonywaniu rozporządzenia (UE) nr 649/2012 współpracują z pracownikami zajmującymi się wykonywaniem innych przepisów prawnych:

5.   Czy obciążenie Agencji pracą jest zgodne z przewidywanymi obciążeniami?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

Sekcja 3: Wsparcie dla eksporterów i importerów

6.   W którym z poniższych działań Agencja prowadziła działania wspomagające i informacyjne, aby wspomóc eksporterów i importerów zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 649/2012?

| ☐ | Wytyczne techniczne i naukowe |
| --- | --- |

☐

Wytyczne techniczne i naukowe

| ☐ | Strony internetowe poświęcone rozporządzeniu (UE) nr 649/2012 i ePIC |
| --- | --- |

☐

Strony internetowe poświęcone rozporządzeniu (UE) nr 649/2012 i ePIC

| ☐ | Wewnętrzny przekaz informacji w ramach ePIC |
| --- | --- |

☐

Wewnętrzny przekaz informacji w ramach ePIC

| ☐ | Kampania informacyjna |
| --- | --- |

☐

Kampania informacyjna

| ☐ | Media społecznościowe |
| --- | --- |

☐

Media społecznościowe

| ☐ | Wizytacje w obiektach operatorów |
| --- | --- |

☐

Wizytacje w obiektach operatorów

| ☐ | Wsparcie poszczególnych przedsiębiorstw |
| --- | --- |

☐

Wsparcie poszczególnych przedsiębiorstw

| ☐ | Warsztaty, seminaria online i podobne imprezy szkoleniowe |
| --- | --- |

☐

Warsztaty, seminaria online i podobne imprezy szkoleniowe

| ☐ | Instrukcje obsługi IT, noty informacyjne i Q&A (najczęściej zadawane pytania) |
| --- | --- |

☐

Instrukcje obsługi IT, noty informacyjne i Q&A (najczęściej zadawane pytania)

| ☐ | Inne |
| --- | --- |

☐

Inne

Dodatkowe informacje, jeśli są istotne:

7.   Czy Agencja uważa, że te działania wspomagające i informacyjne podniosły poziom przestrzegania przez eksporterów i importerów przepisów rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

8.   Czego dotyczą prośby o wsparcie kierowane najczęściej przez eksporterów i importerów?

| ☐ | Chemikaliów objętych rozporządzeniem (UE) nr 649/2012 i innych kwestii związanych z zakresem stosowania |
| --- | --- |

☐

Chemikaliów objętych rozporządzeniem (UE) nr 649/2012 i innych kwestii związanych z zakresem stosowania

| ☐ | Aktywacji numerów identyfikacyjnych i powiązanych kwestii (np. powiadomienia o wywozie oraz wyraźnej zgody/zwolnienia) |
| --- | --- |

☐

Aktywacji numerów identyfikacyjnych i powiązanych kwestii (np. powiadomienia o wywozie oraz wyraźnej zgody/zwolnienia)

| ☐ | Art. 10 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 w zakresie sprawozdawczości |
| --- | --- |

☐

Art. 10 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 w zakresie sprawozdawczości

| ☐ | Funkcjonalności ePIC |
| --- | --- |

☐

Funkcjonalności ePIC

| ☐ | Innych kwestii |
| --- | --- |

☐

Innych kwestii

Dodatkowe informacje, w tym liczba otrzymanych wniosków i wskazanie rozkładu pytań w ramach zagadnień.

9.   Szacowana ilość czasu przeznaczonego na takie wsparcie (wyrażona jako procent całkowitej liczby ekwiwalentów pełnego czasu pracy):

Sekcja 4: Koordynacja między Agencją i Komisją/wyznaczonymi organami krajowymi

10.   Czy Agencja jest zadowolona ze współpracy z Komisją?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

11.   Dziedziny, w których współpracę można udoskonalić, jeżeli są takowe:

| ☐ | Art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący przygotowywania wytycznych dla decyzji i innych technicznych dokumentów związanych z wdrażaniem konwencji |
| --- | --- |

☐

Art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący przygotowywania wytycznych dla decyzji i innych technicznych dokumentów związanych z wdrażaniem konwencji

| ☐ | Przygotowanie powiadomień o ostatecznych działaniach regulacyjnych dla Sekretariatu konwencji rotterdamskiej |
| --- | --- |

☐

Przygotowanie powiadomień o ostatecznych działaniach regulacyjnych dla Sekretariatu konwencji rotterdamskiej

| ☐ | Techniczne przygotowanie posiedzeń (np. wyznaczonych organów krajowych, Komitetu ds. Przeglądu Chemikaliów, Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej) |
| --- | --- |

☐

Techniczne przygotowanie posiedzeń (np. wyznaczonych organów krajowych, Komitetu ds. Przeglądu Chemikaliów, Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej)

| ☐ | Uczestnictwo w posiedzeniach (np. wyznaczonych organów krajowych, Komitetu ds. Przeglądu Chemikaliów, Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej) |
| --- | --- |

☐

Uczestnictwo w posiedzeniach (np. wyznaczonych organów krajowych, Komitetu ds. Przeglądu Chemikaliów, Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej)

| ☐ | Art. 6 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący zapewnienia technicznego i naukowego wkładu w celu zapewnienia skutecznego wdrażania tegoż rozporządzenia |
| --- | --- |

☐

Art. 6 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący zapewnienia technicznego i naukowego wkładu w celu zapewnienia skutecznego wdrażania tegoż rozporządzenia

| ☐ | Zapewnianie wsparcia technicznego i wkładu naukowego oraz pomoc dotycząca roli Komisji jako wspólnego unijnego wyznaczonego organu |
| --- | --- |

☐

Zapewnianie wsparcia technicznego i wkładu naukowego oraz pomoc dotycząca roli Komisji jako wspólnego unijnego wyznaczonego organu

| ☐ | Art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wywozu w sytuacji nadzwyczajnej |
| --- | --- |

☐

Art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wywozu w sytuacji nadzwyczajnej

| ☐ | Art. 14 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczące decyzji, że wywozu można dokonać bez wyraźnej zgody |
| --- | --- |

☐

Art. 14 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczące decyzji, że wywozu można dokonać bez wyraźnej zgody

| ☐ | Art. 20 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wymiany informacji |
| --- | --- |

☐

Art. 20 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wymiany informacji

| ☐ | Art. 21 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący pomocy technicznej |
| --- | --- |

☐

Art. 21 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący pomocy technicznej

| ☐ | Art. 23 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący uaktualnienia załączników |
| --- | --- |

☐

Art. 23 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący uaktualnienia załączników

| ☐ | Inne kwestie |
| --- | --- |

☐

Inne kwestie

Informacje dodatkowe:

12.   Czy Agencja jest zadowolona ze współpracy z wyznaczonymi organami krajowymi?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

13.   Dziedziny, w których współpracę można udoskonalić, jeżeli są takowe:

| ☐ | Art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący terminów w odniesieniu do powiadomień o wywozie |
| --- | --- |

☐

Art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący terminów w odniesieniu do powiadomień o wywozie

| ☐ | Art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wywozu w sytuacji nadzwyczajnej |
| --- | --- |

☐

Art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wywozu w sytuacji nadzwyczajnej

| ☐ | Art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący dodatkowych informacji na temat wywożonych chemikaliów |
| --- | --- |

☐

Art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący dodatkowych informacji na temat wywożonych chemikaliów

| ☐ | Art. 14 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący substancji, które nie mogą być wywożone, chyba że zostaną spełnione pewne warunki |
| --- | --- |

☐

Art. 14 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący substancji, które nie mogą być wywożone, chyba że zostaną spełnione pewne warunki

| ☐ | Art. 14 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczące decyzji, że wywozu można dokonać bez wyraźnej zgody |
| --- | --- |

☐

Art. 14 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczące decyzji, że wywozu można dokonać bez wyraźnej zgody

| ☐ | Inne kwestie |
| --- | --- |

☐

Inne kwestie

Informacje dodatkowe:

Sekcja 5: Powiadomienia o wywozie przekazane Stronom konwencji rotterdamskiej oraz innym państwom

14.   Ile powiadomień o wywozie i związanych z tym kwestii Agencja rozpatrywała corocznie (tj. w roku, w którym miał miejsce eksport)?

| | Rok 1 | Rok 2 | Rok 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Rozpatrywane powiadomienia o wywozie | | | |
| Przekazane powiadomienia o wywozie | | | |
| Otrzymane potwierdzenia odbioru | | | |
| Powtórnie przesłane powiadomienia o wywozie | | | |

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Rozpatrywane powiadomienia o wywozie

Przekazane powiadomienia o wywozie

Otrzymane potwierdzenia odbioru

Powtórnie przesłane powiadomienia o wywozie

15.   W odniesieniu do których informacji wymaganych w formularzu powiadomienia o wywozie eksporterzy napotykają trudności?

| ☐ | Identyfikacja substancji przeznaczonej do wywozu |
| --- | --- |

☐

Identyfikacja substancji przeznaczonej do wywozu

| ☐ | Identyfikacja mieszaniny przeznaczonej do wywozu |
| --- | --- |

☐

Identyfikacja mieszaniny przeznaczonej do wywozu

| ☐ | Identyfikacja wyrobu przeznaczonego do wywozu |
| --- | --- |

☐

Identyfikacja wyrobu przeznaczonego do wywozu

| ☐ | Informacje dotyczące wywozu |
| --- | --- |

☐

Informacje dotyczące wywozu

| ☐ | Informacje dotyczące zagrożeń lub ryzyka stwarzanych przez substancję chemiczną oraz środków ostrożności |
| --- | --- |

☐

Informacje dotyczące zagrożeń lub ryzyka stwarzanych przez substancję chemiczną oraz środków ostrożności

| ☐ | Krótki opis własności fizyko-chemicznych, toksykologicznych i ekotoksylogicznych |
| --- | --- |

☐

Krótki opis własności fizyko-chemicznych, toksykologicznych i ekotoksylogicznych

| ☐ | Informacje dotyczące ostatecznego działania regulacyjnego podjętego przez kraj wywozu |
| --- | --- |

☐

Informacje dotyczące ostatecznego działania regulacyjnego podjętego przez kraj wywozu

| ☐ | Dodatkowe informacje przedłożone przez Stronę wywozu |
| --- | --- |

☐

Dodatkowe informacje przedłożone przez Stronę wywozu

| ☐ | Dostępność kodów CN lub numerów CUS |
| --- | --- |

☐

Dostępność kodów CN lub numerów CUS

| ☐ | Zamierzone zastosowanie chemikaliów w kraju przywozu |
| --- | --- |

☐

Zamierzone zastosowanie chemikaliów w kraju przywozu

| ☐ | Streszczenie ostatecznego działania regulacyjnego, powody jego podjęcia oraz data wejścia w życie |
| --- | --- |

☐

Streszczenie ostatecznego działania regulacyjnego, powody jego podjęcia oraz data wejścia w życie

| ☐ | Inne |
| --- | --- |

☐

Inne

| ☐ | Nie dotyczy |
| --- | --- |

☐

Nie dotyczy

Informacje dodatkowe:

16.   Ile powiadomień o wywozie jest odsyłanych z powrotem do eksportera z powodów wymienionych w tabeli poniżej?

| Powód/Liczba na rok | Rok 1 | Rok 2 | Rok 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Żądanie dokonania ponownego powiadomienia | | | |
| Odrzucenie | | | |

Powód/Liczba na rok

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Żądanie dokonania ponownego powiadomienia

Odrzucenie

W stosownych przypadkach proszę podać najczęstsze powody żądania dokonania ponownego powiadomienia i odrzucenia powiadomienia o wywozie:

Powody żądania dokonania ponownego powiadomienia o wywozie:

Powody odrzucenia powiadomienia o wywozie:

17.   Czy Agencja zauważyła, że wyznaczone organy krajowe doświadczyły trudności z dotrzymywaniem terminów przekazania powiadomienia Agencji?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać liczbę powiadomień, które otrzymano późno w trakcie okresu sprawozdawczego, oraz wskazać, jaki stanowi to odsetek całkowitej liczby powiadomień:

| Rok | Liczba opóźnionych powiadomień | % łącznej rocznej liczby powiadomień |
| --- | --- | --- |
| Rok 1 | | |
| Rok 2 | | |
| Rok 3 | | |
| Ogółem | | |

Rok

Liczba opóźnionych powiadomień

% łącznej rocznej liczby powiadomień

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Ogółem

Informacje dodatkowe:

18.   Czy Agencja miała trudności z przestrzeganiem ram czasowych na rozpatrywanie i przekazywanie powiadomień krajom docelowym przywozu nienależącym do UE?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać liczbę powiadomień, które były rozpatrywane późno w trakcie okresu sprawozdawczego, oraz wskazać, jaki stanowi to odsetek całkowitej liczby powiadomień:

| Rok | Liczba opóźnionych powiadomień | % łącznej rocznej liczby powiadomień |
| --- | --- | --- |
| Rok 1 | | |
| Rok 2 | | |
| Rok 3 | | |
| Ogółem | | |

Rok

Liczba opóźnionych powiadomień

% łącznej rocznej liczby powiadomień

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Ogółem

Art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący wywozu w sytuacji nadzwyczajnej

19.   Czy Agencja miała trudności przy rozpatrywaniu powiadomienia o wywozie składanego w ramach postępowania w sytuacji nadzwyczajnej?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

| ☐ | Nie otrzymano takiego powiadomienia o wywozie |
| --- | --- |

☐

Nie otrzymano takiego powiadomienia o wywozie

Informacje dodatkowe:

Art. 8 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący dostępnych dodatkowych informacji na temat wywożonych chemikaliów

20.   Czy Agencja została poproszona o dostarczenie Stronom przywozu i innym państwom dodatkowych informacji dotyczących wywożonych chemikaliów?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, jakiego rodzaju informacji żądano:

Sekcja 6: Powiadomienia o wywozie otrzymywane od Stron oraz innych państw

Art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dotyczący powiadomień o wywozie otrzymanych przez Agencję od organów w krajach spoza UE

21.   Ile powiadomień o wywozie wpłynęło w okresie sprawozdawczym do Agencji z państw spoza UE?

| | Liczba otrzymanych powiadomień |
| --- | --- |
| Rok 1 | |
| Rok 2 | |
| Rok 3 | |
| Ogółem | |

Liczba otrzymanych powiadomień

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Ogółem

22.   Ile potwierdzeń odbioru powiadomień o wywozie otrzymywanych od państw spoza UE Agencja przesłała w okresie sprawozdawczym?

| | Liczba przesłanych potwierdzeń odbioru |
| --- | --- |
| Rok 1 | |
| Rok 2 | |
| Rok 3 | |
| Ogółem | |

Liczba przesłanych potwierdzeń odbioru

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Ogółem

Sekcja 7: Informacje dotyczące wywozu i przywozu chemikaliów

Zgłaszanie do Agencji wyznaczonych organów krajowych (art. 10 rozporządzenia (UE) nr 649/2012)

23.   Czy Agencja doświadczyła opóźnień ze strony wyznaczonych organów krajowych w związku z przekazywaniem zbiorczych sprawozdań krajowych na temat ilości chemikaliów (w postaci substancji oraz zawartych w mieszaninach lub wyrobach) przywiezionych do lub wywożonych z każdej Strony lub innego państwa w poprzednim roku?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

24.   Oprócz powyższego, czy pojawiły się jakieś kwestie w relacjach Agencji z wyznaczonymi organami krajowymi w odniesieniu do sprawozdań na mocy art. 10 rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

Sekcja 8: Zobowiązania w odniesieniu do wywozu chemikaliów inne niż wymagania dotyczące powiadomienia o wywozie

Substancje, które nie mogą być wywożone, chyba że zostaną spełnione pewne warunki (art. 14 ust. 6) rozporządzenia (UE) nr 649/2012

25.   Czy Agencja miała trudności w związku ze swoim udziałem w procedurze wyraźnej zgody (np. przy weryfikacji metadanych wyraźnej zgody wprowadzonych przez wyznaczone organy krajowe)?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

Decyzja wyznaczonych organów krajowych (po konsultacji z Komisją wspomaganą przez Agencję), że wywóz może być dokonany po 60 dniach od złożenia wniosku o wyraźną zgodę (art. 14 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012)

26.   Czy Agencja miała trudności z przetwarzania powiadomień o wywozie podlegających procedurze określonej w art. 14 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 649/2012 lub ze wspieraniem Komisji w stosowaniu tego przepisu?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

Przypomnienia dotyczące wyraźnej zgody (art. 14 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 649/2012)

27.   Ile przypomnień dotyczących wyraźnej zgody Agencja przesłała zgodnie z art. 14 ust. 6 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

| | Pierwsze przypomnienie | Drugie przypomnienie |
| --- | --- | --- |
| Rok 1 | | |
| Rok 2 | | |
| Rok 3 | | |
| Ogółem | | |

Pierwsze przypomnienie

Drugie przypomnienie

Rok 1

Rok 2

Rok 3

Ogółem

Termin ważności wyraźnej zgody (art. 14 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 649/2012)

28.   Czy Agencja miała trudności w rozstrzyganiu spraw, w których wywóz został dozwolony zgodnie z akapitem drugim, w oczekiwaniu na odpowiedź na nowy wniosek o wyraźną zgodę zgodnie z art. 14 ust. 8 lit. a) akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Informacje dodatkowe:

Sekcja 9: Wymiana informacji

Wymiana informacji

29.   Biorąc pod uwagę art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 649/2012, czy Agencja otrzymała wnioski o dostarczanie informacji naukowych, technicznych, ekonomicznych oraz prawnych dotyczących chemikaliów objętych rozporządzeniem?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać więcej szczegółów na ten temat:

Sprawozdawczość na temat przekazanych informacji

30.   Czy Agencja doświadczyła trudności w uzyskiwaniu od Komisji i państw członkowskich informacji dotyczących przekazanych danych?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać więcej szczegółów na ten temat:

31.   Czy Agencja doświadczyła trudności w opracowaniu sprawozdania zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać więcej szczegółów na ten temat:

Sekcja 10: Pomoc techniczna

Współpraca

32.   Czy Agencja angażowała się we współpracę z krajami rozwijającymi się, krajami w okresie transformacji gospodarczej lub organizacjami pozarządowymi w celu poprawy należytego zarządzania chemikaliami, w szczególności w celu wdrożenia konwencji rotterdamskiej?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, czego dotyczyła współpraca?

| ☐ | Dostarczania informacji technicznych |
| --- | --- |

☐

Dostarczania informacji technicznych

| ☐ | Dostarczania ekspertyz technicznych w celu identyfikacji niebezpiecznych form użytkowych pestycydów |
| --- | --- |

☐

Dostarczania ekspertyz technicznych w celu identyfikacji niebezpiecznych form użytkowych pestycydów

| ☐ | Dostarczania ekspertyz technicznych w celu przygotowywania powiadomień dla Sekretariatu |
| --- | --- |

☐

Dostarczania ekspertyz technicznych w celu przygotowywania powiadomień dla Sekretariatu

| ☐ | Innych kwestii |
| --- | --- |

☐

Innych kwestii

Jeśli zaznaczono „innych kwestii”, proszę podać szczegóły.

Proszę wskazać kraje korzystające z tej współpracy:

Informacje dodatkowe:

Zwiększanie zdolności

33.   Czy Agencja uczestniczyła w projektach/międzynarodowych działaniach mających na celu zwiększanie zdolności do zarządzania chemikaliami lub czy wspierała organizacje pozarządowe zaangażowane w takie działania?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę opisać te działania.

Sekcja 11: Egzekwowanie rozporządzenia (UE) nr 649/2012

Rola forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów (zwanego dalej „forum”; art. 18 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 649/2012)

34.   Czy istnieje regularna wymiana informacji w ramach forum koordynacji egzekwowania rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać szczegóły dotyczące omawianych zagadnień.

Informacje dodatkowe:

35.   Czy forum zajmowało się koordynacją egzekwowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 649/2012 w obecnym okresie sprawozdawczym?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę opisać te działania.

36.   W jaki sposób można by poprawić działalność forum w odniesieniu do egzekwowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 649/2012?

Zaangażowanie Agencji w działania z zakresu egzekwowania prawa

37.   Czy Agencja była zaangażowana w jakąkolwiek działalność związaną z egzekwowaniem przepisów odnoszącą się do rozporządzenia (UE) nr 649/2012, która to działalność była inna niż prowadzona przez forum?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę opisać te działania.

Sekcja 12: Kwestie związane z IT

Elektroniczny system wdrażania rozporządzenia (UE) nr 649/2012 (ePIC)

38.   Ile zewnętrznych organizacji/ilu użytkowników korzysta z ePIC w ramach każdej z następujących kategorii?

| — | Branża: |
| --- | --- |

—

Branża:

| — | Wyznaczone organy krajowe: |
| --- | --- |

—

Wyznaczone organy krajowe:

| — | Komisja Europejska: |
| --- | --- |

—

Komisja Europejska:

| — | Organy celne: |
| --- | --- |

—

Organy celne:

| — | Krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów: |
| --- | --- |

—

Krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów:

39.   Jakie nowe lub ulepszone elementy zostały włączone do ePIC w porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym:

Informacje dodatkowe:

40.   Ile udostępnień systemu wydano w okresie sprawozdawczym:

41.   Proszę podać szczegółowe informacje na temat dostępności systemu dla użytkowników zewnętrznych:

42.   Syntetyczne streszczenie opinii otrzymanych przez Agencję na temat ePIC od następujących grup użytkowników:

| — | Branża: |
| --- | --- |

—

Branża:

| — | Wyznaczone organy krajowe: |
| --- | --- |

—

Wyznaczone organy krajowe:

| — | Komisja Europejska: |
| --- | --- |

—

Komisja Europejska:

| — | Krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów: |
| --- | --- |

—

Krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów:

| — | Organy celne: |
| --- | --- |

—

Organy celne:

43.   Proszę określić wskazane potrzeby udoskonaleń systemu informatycznego, jeżeli występują:

Rozpowszechnianie danych

44.   Jakie dane wynikające ze stosowania rozporządzenia (UE) nr 649/2012 zostały udostępnione publicznie na stronie internetowej Agencji:

45.   Jakie nowe dane zostały udostępnione od czasu ostatniego okresu sprawozdawczego:

46.   Czy Agencja otrzymała uwagi w związku z danymi odnoszącymi się do stosowania rozporządzenia (UE) nr 649/2012, które udostępniła na swojej stronie internetowej?

| ☐ | Tak |
| --- | --- |

☐

Tak

| ☐ | Nie |
| --- | --- |

☐

Nie

Jeśli tak, proszę podać syntetyczne streszczenie otrzymanych informacji:

Sekcja 13: Uwagi dodatkowe

47.   Proszę podać wszelkie inne informacje lub uwagi dotyczące funkcjonowania procedur na mocy rozporządzenia (UE) nr 649/2012, które uważają Państwo za istotne w ramach sprawozdawczości zgodnie z art. 22 tegoż rozporządzenia.

---

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/24 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/24

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/1116

z dnia 7 lipca 2016 r.

zmieniająca decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055 dotyczące środków ochronnych i szczepień przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4157)

(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/119/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. wprowadzającą ogólne wspólnotowe środki zwalczania niektórych chorób zwierząt i szczególne środki odnoszące się do choroby pęcherzykowej świń (3), w szczególności jej art. 19 ust. 1 lit. a), ust. 3 lit. a) i ust. 6,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (4), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 92/119/EWG określa ogólne środki zwalczania stosowane w przypadku wystąpienia ogniska niektórych chorób zwierząt, w tym choroby guzowatej skóry bydła (LSD). Takie środki zwalczania obejmują ustanowienie obszarów zapowietrzonych i zagrożonych wokół zakażonego gospodarstwa, przewidują również szczepienia interwencyjne w przypadku wystąpienia ogniska LSD jako uzupełnienie innych środków zwalczania. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 92/119/EWG określa ogólne środki zwalczania stosowane w przypadku wystąpienia ogniska niektórych chorób zwierząt, w tym choroby guzowatej skóry bydła (LSD). Takie środki zwalczania obejmują ustanowienie obszarów zapowietrzonych i zagrożonych wokół zakażonego gospodarstwa, przewidują również szczepienia interwencyjne w przypadku wystąpienia ogniska LSD jako uzupełnienie innych środków zwalczania.

| (2) | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1500 (5) określa niektóre ochronne środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do potwierdzenia LSD w Grecji w 2015 r. Środki te obejmują ustanowienie obszaru objętego ograniczeniami, który opisano w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej i który obejmuje obszar, na którym potwierdzono LSD, oraz obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez Grecję zgodnie z dyrektywą 92/119/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1500 (5) określa niektóre ochronne środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do potwierdzenia LSD w Grecji w 2015 r. Środki te obejmują ustanowienie obszaru objętego ograniczeniami, który opisano w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej i który obejmuje obszar, na którym potwierdzono LSD, oraz obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez Grecję zgodnie z dyrektywą 92/119/EWG.

| (3) | W wyniku rozwoju sytuacji epidemiologicznej w Grecji Komisja przyjęła decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2015/2055 (6). Powyższa decyzja wykonawcza stanowi, że Grecja może przeprowadzać szczepienia interwencyjne bydła utrzymywanego w gospodarstwach na obszarze szczepień określonym w załączniku I do tej decyzji wykonawczej. Decyzją wykonawczą (UE) 2015/2055 zmieniono również niektóre przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500, w tym rozszerzono obszar objęty ograniczeniami, aby obejmował nie tylko jednostkę regionalną Ewros, lecz także jednostki regionalne Rodopy, Ksanti, Kawala i Limnos. |
| --- | --- |

(3)

W wyniku rozwoju sytuacji epidemiologicznej w Grecji Komisja przyjęła decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2015/2055 (6). Powyższa decyzja wykonawcza stanowi, że Grecja może przeprowadzać szczepienia interwencyjne bydła utrzymywanego w gospodarstwach na obszarze szczepień określonym w załączniku I do tej decyzji wykonawczej. Decyzją wykonawczą (UE) 2015/2055 zmieniono również niektóre przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500, w tym rozszerzono obszar objęty ograniczeniami, aby obejmował nie tylko jednostkę regionalną Ewros, lecz także jednostki regionalne Rodopy, Ksanti, Kawala i Limnos.

| (4) | Decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055 zmieniono następnie decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2015/2311 (7) w celu rozszerzenia obszaru objętego ograniczeniami określonego w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1500 oraz obszaru szczepień określonego w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2055, po potwierdzeniu wystąpienia kolejnych ognisk LSD w jednostce regionalnej Chalkidiki oraz po otrzymaniu powiadomienia od Grecji o zamiarze przeprowadzenia szczepień przeciwko LSD w jednostkach regionalnych Chalkidiki, Saloniki, Kilkis, Drama i Serres. |
| --- | --- |

(4)

Decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055 zmieniono następnie decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2015/2311 (7) w celu rozszerzenia obszaru objętego ograniczeniami określonego w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1500 oraz obszaru szczepień określonego w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2055, po potwierdzeniu wystąpienia kolejnych ognisk LSD w jednostce regionalnej Chalkidiki oraz po otrzymaniu powiadomienia od Grecji o zamiarze przeprowadzenia szczepień przeciwko LSD w jednostkach regionalnych Chalkidiki, Saloniki, Kilkis, Drama i Serres.

| (5) | Od dnia 6 kwietnia 2016 r. Grecja zgłosiła wystąpienie nowych ognisk LSD na obszarze objętym ograniczeniami określonym w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500 i na obszarze szczepień określonym w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2055. Zgłoszono również przypadki LSD w Bułgarii od dnia 13 kwietnia 2016 r. i w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii od dnia 21 kwietnia 2016 r. |
| --- | --- |

(5)

Od dnia 6 kwietnia 2016 r. Grecja zgłosiła wystąpienie nowych ognisk LSD na obszarze objętym ograniczeniami określonym w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500 i na obszarze szczepień określonym w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2055. Zgłoszono również przypadki LSD w Bułgarii od dnia 13 kwietnia 2016 r. i w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii od dnia 21 kwietnia 2016 r.

| (6) | W dniu 9 maja 2016 r. władze greckie powiadomiły Komisję o zamiarze przeprowadzenia szczepień w jednostkach regionalnych Pella, Pieria i Imathia jako środka ostrożności w związku z rozwojem sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do LSD. W dniu 1 czerwca 2016 r. Grecja poinformowała również Komisję o zamiarze przeprowadzenia szczepień w jednostkach regionalnych Florina, Kastoria i Kozani jako dodatkowego środka ostrożności w związku z rozwojem sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do LSD. Takie szczepienia wymagają powiększenia obszaru objętego ograniczeniami określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500 oraz obszaru szczepień określonego w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2055. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 9 maja 2016 r. władze greckie powiadomiły Komisję o zamiarze przeprowadzenia szczepień w jednostkach regionalnych Pella, Pieria i Imathia jako środka ostrożności w związku z rozwojem sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do LSD. W dniu 1 czerwca 2016 r. Grecja poinformowała również Komisję o zamiarze przeprowadzenia szczepień w jednostkach regionalnych Florina, Kastoria i Kozani jako dodatkowego środka ostrożności w związku z rozwojem sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do LSD. Takie szczepienia wymagają powiększenia obszaru objętego ograniczeniami określonego w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500 oraz obszaru szczepień określonego w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2055. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Załącznik I do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2055 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2016 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  
  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  
  Dz.U. L 62 z 15.3.1993, s. 69.

3

(4)  
  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

4

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1500 z dnia 7 września 2015 r. dotycząca niektórych środków ochronnych przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji i uchylająca decyzję wykonawczą (UE) 2015/1423 (Dz.U. L 234 z 8.9.2015, s. 19).

5

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2055 z dnia 10 listopada 2015 r. ustanawiająca warunki realizacji programu szczepień interwencyjnych bydła przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji i zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2015/1500 (Dz.U. L 300 z 17.11.2015, s. 31).

6

(7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2311 z dnia 9 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzje wykonawcze (UE) 2015/1500 i (UE) 2015/2055 dotyczące środków ochronnych przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji (Dz.U. L 326 z 11.12.2015, s. 65).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

Załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1500 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

OBSZARY OBJĘTE OGRANICZENIAMI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 LIT. b)

Następujące jednostki regionalne w Grecji:

| — | jednostka regionalna Ewros |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Ewros

| — | jednostka regionalna Rodopy |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Rodopy

| — | jednostka regionalna Ksanti |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Ksanti

| — | jednostka regionalna Kawala |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kawala

| — | jednostka regionalna Drama |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Drama

| — | jednostka regionalna Seres |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Seres

| — | jednostka regionalna Chalkidiki |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Chalkidiki

| — | jednostka regionalna Saloniki |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Saloniki

| — | jednostka regionalna Kilkis |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kilkis

| — | jednostka regionalna Pieria |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Pieria

| — | jednostka regionalna Imathia |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Imathia

| — | jednostka regionalna Pella |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Pella

| — | jednostka regionalna Florina |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Florina

| — | jednostka regionalna Kastoria |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kastoria

| — | jednostka regionalna Kozani |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kozani

| — | jednostka regionalna Limnos.”. |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Limnos.”.

---

ZAŁĄCZNIK II

Załącznik I do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2055 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK I

Następujące jednostki regionalne w Grecji:

| — | jednostka regionalna Ewros |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Ewros

| — | jednostka regionalna Rodopy |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Rodopy

| — | jednostka regionalna Ksanti |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Ksanti

| — | jednostka regionalna Kawala |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kawala

| — | jednostka regionalna Drama |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Drama

| — | jednostka regionalna Seres |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Seres

| — | jednostka regionalna Chalkidiki |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Chalkidiki

| — | jednostka regionalna Saloniki |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Saloniki

| — | jednostka regionalna Kilkis |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kilkis

| — | jednostka regionalna Pieria |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Pieria

| — | jednostka regionalna Imathia |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Imathia

| — | jednostka regionalna Pella |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Pella

| — | jednostka regionalna Florina |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Florina

| — | jednostka regionalna Kastoria |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kastoria

| — | jednostka regionalna Kozani |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Kozani

| — | jednostka regionalna Limnos.”. |
| --- | --- |

—

jednostka regionalna Limnos.”.

---

ZALECENIA

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/28

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2016/1117

z dnia 15 czerwca 2016 r.

skierowane do Republiki Greckiej w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna zastosować w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przekazywanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem dublińskim”) zostało zawieszone przez państwa członkowskie w 2011 r. w następstwie dwóch wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (2), w których zidentyfikowano systemowe braki greckiego systemu azylowego skutkujące naruszeniem praw podstawowych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową przekazywanych z innych państw członkowskich do Grecji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (3). |
| --- | --- |

(1)

Przekazywanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem dublińskim”) zostało zawieszone przez państwa członkowskie w 2011 r. w następstwie dwóch wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (2), w których zidentyfikowano systemowe braki greckiego systemu azylowego skutkujące naruszeniem praw podstawowych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową przekazywanych z innych państw członkowskich do Grecji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (3).

| (2) | Od czasu wydania przez Europejski Trybunał Praw Człowieka wyroku w sprawie M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji w 2011 r. Komitet Ministrów Rady Europy śledzi sytuację w Grecji na podstawie sprawozdań z postępów, które Grecja jest zobowiązana przedkładać jako dowód wykonania wyroku, i na podstawie informacji przekazywanych przez działające w Grecji organizacje pozarządowe i organizacje międzynarodowe, takie jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (Biuro UNHCR). |
| --- | --- |

(2)

Od czasu wydania przez Europejski Trybunał Praw Człowieka wyroku w sprawie M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji w 2011 r. Komitet Ministrów Rady Europy śledzi sytuację w Grecji na podstawie sprawozdań z postępów, które Grecja jest zobowiązana przedkładać jako dowód wykonania wyroku, i na podstawie informacji przekazywanych przez działające w Grecji organizacje pozarządowe i organizacje międzynarodowe, takie jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (Biuro UNHCR).

| (3) | W następstwie wyroku w sprawie M.S.S. Grecja zobowiązała się do zreformowania swojego systemu azylowego w oparciu o krajowy plan działania w zakresie reformy azylowej i zarządzania migracją przedstawiony w sierpniu 2010 r. i zaktualizowany w styczniu 2013 r. (zwany dalej „greckim planem działania”). W dniu 1 października 2015 r. Grecja przedstawiła Radzie plan działania dotyczący wdrażania mechanizmu relokacji i hotspotów, w którym opisano także pewne priorytetowe działania, jakie należy podjąć, aby zagwarantować realizację uzgodnionych, ale dotychczas niezrealizowanych działań w obszarach azylu i przyjmowania. |
| --- | --- |

(3)

W następstwie wyroku w sprawie M.S.S. Grecja zobowiązała się do zreformowania swojego systemu azylowego w oparciu o krajowy plan działania w zakresie reformy azylowej i zarządzania migracją przedstawiony w sierpniu 2010 r. i zaktualizowany w styczniu 2013 r. (zwany dalej „greckim planem działania”). W dniu 1 października 2015 r. Grecja przedstawiła Radzie plan działania dotyczący wdrażania mechanizmu relokacji i hotspotów, w którym opisano także pewne priorytetowe działania, jakie należy podjąć, aby zagwarantować realizację uzgodnionych, ale dotychczas niezrealizowanych działań w obszarach azylu i przyjmowania.

| (4) | W dniu 10 lutego 2016 r. Komisja skierowała do Republiki Greckiej pierwsze zalecenie w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego (zwane dalej „pierwszym zaleceniem”) (4). Od tego czasu władze greckie, przy wsparciu ze strony Komisji, Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), państw członkowskich, organizacji międzynarodowych i organizacji pozarządowych, stale podejmują działania mające na celu poprawę funkcjonowania systemu azylowego zgodnie z siedmioma punktami zawartymi w pierwszym zaleceniu. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 10 lutego 2016 r. Komisja skierowała do Republiki Greckiej pierwsze zalecenie w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego (zwane dalej „pierwszym zaleceniem”) (4). Od tego czasu władze greckie, przy wsparciu ze strony Komisji, Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), państw członkowskich, organizacji międzynarodowych i organizacji pozarządowych, stale podejmują działania mające na celu poprawę funkcjonowania systemu azylowego zgodnie z siedmioma punktami zawartymi w pierwszym zaleceniu.

| (5) | Jednocześnie obecny kryzys spowodowany przez falę uchodźców i migrację nadal wywiera ogromną presję na greckie systemy azylowo-migracyjne, ponieważ jest to pierwsze główne państwo wjazdu na terytorium UE na szlaku biegnącym przez wschodni region Morza Śródziemnego. W okresie od stycznia do kwietnia 2016 r. do Grecji przybyło ponad 157 000 nielegalnych migrantów. Niedługo po wystosowaniu przez Komisję pierwszego zalecenia skierowanego do Grecji, w marcu 2016 r. członkowie Rady Europejskiej i rządu tureckiego uzgodnili treść oświadczenia UE–Turcja. Oświadczenie to doprowadziło do znacznego ograniczenia dziennego napływu osób z Turcji do Grecji, chociaż nakładało jednocześnie nowe obowiązki na władze greckie (5). Sytuacja w Grecji uległa również znaczącej zmianie wskutek faktycznego zamknięcia trasy wiodącej przez Bałkany Zachodnie, w celu uniemożliwienia obywatelom państw trzecich dalszej podróży. W rezultacie około 57 000 nielegalnych migrantów z państw trzecich utknęło w Grecji (6). Jednocześnie mechanizmy relokacji jeszcze nie zostały w pełni wdrożone przez wszystkie państwa członkowskie, a zatem nie zmniejszyły jeszcze presji, z jaką boryka się Grecja (7). |
| --- | --- |

(5)

Jednocześnie obecny kryzys spowodowany przez falę uchodźców i migrację nadal wywiera ogromną presję na greckie systemy azylowo-migracyjne, ponieważ jest to pierwsze główne państwo wjazdu na terytorium UE na szlaku biegnącym przez wschodni region Morza Śródziemnego. W okresie od stycznia do kwietnia 2016 r. do Grecji przybyło ponad 157 000 nielegalnych migrantów. Niedługo po wystosowaniu przez Komisję pierwszego zalecenia skierowanego do Grecji, w marcu 2016 r. członkowie Rady Europejskiej i rządu tureckiego uzgodnili treść oświadczenia UE–Turcja. Oświadczenie to doprowadziło do znacznego ograniczenia dziennego napływu osób z Turcji do Grecji, chociaż nakładało jednocześnie nowe obowiązki na władze greckie (5). Sytuacja w Grecji uległa również znaczącej zmianie wskutek faktycznego zamknięcia trasy wiodącej przez Bałkany Zachodnie, w celu uniemożliwienia obywatelom państw trzecich dalszej podróży. W rezultacie około 57 000 nielegalnych migrantów z państw trzecich utknęło w Grecji (6). Jednocześnie mechanizmy relokacji jeszcze nie zostały w pełni wdrożone przez wszystkie państwa członkowskie, a zatem nie zmniejszyły jeszcze presji, z jaką boryka się Grecja (7).

| (6) | W dniu 8 czerwca 2016 r. rozpoczęła się tak zwana „rejestracja wstępna”, która ma na celu zarejestrowanie wszystkich tych nielegalnych migrantów z państw trzecich przybyłych do Grecji przed dniem 20 marca 2016 r., którzy chcą ubiegać się o azyl i którzy nie podjęli próby uregulowania swojego statusu za pośrednictwem władz greckich (8). Rejestracja prowadzona jest przez grecką służbę azylową przy współpracy z EASO, biurem UNHCR, Międzynarodową Organizacją ds. Migracji (IOM) oraz przy wsparciu Komisji. Rejestracja wstępna będzie trwała do końca lipca 2016 r. i przewiduje się, że o azyl będzie ubiegało się około 50 000 wnioskodawców, którzy będą musieli zostać zakwaterowani w Grecji w oczekiwaniu na decyzję o tym, czy kwalifikują się do uzyskania ochrony międzynarodowej, relokacji lub przekazania do innego państwa członkowskiego na mocy rozporządzenia dublińskiego. Oczekuje się, że ich wstępne zarejestrowanie ułatwi i przyśpieszy formalne składanie wniosków o ochronę międzynarodową w służbach azylowych. W ramach nowego systemu do otwartych ośrodków dla cudzoziemców zostaną skierowane zespoły wsparcia w dziedzinie azylu w celu rejestracji osób bezpośrednio w miejscach ich zakwaterowania. Po rejestracji osobom tym wydana zostanie oficjalna karta osoby ubiegającej się o azyl. Oczekuje się, że po rejestracji wstępnej nastąpi wzrost liczby wniosków o udzielenie azylu, przy czym liczba wniosków w 2016 r. może co najmniej czterokrotnie przekroczyć liczbę wniosków o udzielenie azylu z 2015 r. (13 197). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 8 czerwca 2016 r. rozpoczęła się tak zwana „rejestracja wstępna”, która ma na celu zarejestrowanie wszystkich tych nielegalnych migrantów z państw trzecich przybyłych do Grecji przed dniem 20 marca 2016 r., którzy chcą ubiegać się o azyl i którzy nie podjęli próby uregulowania swojego statusu za pośrednictwem władz greckich (8). Rejestracja prowadzona jest przez grecką służbę azylową przy współpracy z EASO, biurem UNHCR, Międzynarodową Organizacją ds. Migracji (IOM) oraz przy wsparciu Komisji. Rejestracja wstępna będzie trwała do końca lipca 2016 r. i przewiduje się, że o azyl będzie ubiegało się około 50 000 wnioskodawców, którzy będą musieli zostać zakwaterowani w Grecji w oczekiwaniu na decyzję o tym, czy kwalifikują się do uzyskania ochrony międzynarodowej, relokacji lub przekazania do innego państwa członkowskiego na mocy rozporządzenia dublińskiego. Oczekuje się, że ich wstępne zarejestrowanie ułatwi i przyśpieszy formalne składanie wniosków o ochronę międzynarodową w służbach azylowych. W ramach nowego systemu do otwartych ośrodków dla cudzoziemców zostaną skierowane zespoły wsparcia w dziedzinie azylu w celu rejestracji osób bezpośrednio w miejscach ich zakwaterowania. Po rejestracji osobom tym wydana zostanie oficjalna karta osoby ubiegającej się o azyl. Oczekuje się, że po rejestracji wstępnej nastąpi wzrost liczby wniosków o udzielenie azylu, przy czym liczba wniosków w 2016 r. może co najmniej czterokrotnie przekroczyć liczbę wniosków o udzielenie azylu z 2015 r. (13 197).

| (7) | Pomimo działań podejmowanych w sposób ciągły przez Grecję w celu usprawnienia jej systemu azylowego nadal zachodzi potrzeba poczynienia znacznie większych postępów, zanim możliwe będzie wznowienie przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego. W niniejszym zaleceniu przedstawiono główne obszary reform, które władze greckie muszą nadal przeprowadzić, aby uzupełnić braki w systemie azylowym zgodnie z wyrokami, o których mowa powyżej, w celu przywrócenia przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego. |
| --- | --- |

(7)

Pomimo działań podejmowanych w sposób ciągły przez Grecję w celu usprawnienia jej systemu azylowego nadal zachodzi potrzeba poczynienia znacznie większych postępów, zanim możliwe będzie wznowienie przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego. W niniejszym zaleceniu przedstawiono główne obszary reform, które władze greckie muszą nadal przeprowadzić, aby uzupełnić braki w systemie azylowym zgodnie z wyrokami, o których mowa powyżej, w celu przywrócenia przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego.

| (8) | W dniu 7 marca 2016 r. Komisja otrzymała od Grecji pierwsze sprawozdanie z postępów, w którym przedstawiono w ogólnym zarysie niektóre usprawnienia dotyczące kwestii określonych w pierwszym zaleceniu Komisji. W pismach z dnia 18 maja i 8 czerwca 2016 r. władze greckie przedstawiły dodatkowe informacje. |
| --- | --- |

(8)

W dniu 7 marca 2016 r. Komisja otrzymała od Grecji pierwsze sprawozdanie z postępów, w którym przedstawiono w ogólnym zarysie niektóre usprawnienia dotyczące kwestii określonych w pierwszym zaleceniu Komisji. W pismach z dnia 18 maja i 8 czerwca 2016 r. władze greckie przedstawiły dodatkowe informacje.

| (9) | Komisja zauważyła, że dokonano postępów w reformie greckiego prawa krajowego i zapewnieniu transpozycji nowych przepisów prawnych zawartych w wersji przekształconej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (9) („procedury azylowe”) i niektórych przepisów zawartych w wersji przekształconej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE (10) („warunki przyjmowania”). W dniu 3 kwietnia 2016 r. grecki parlament przyjął nową ustawę (ustawa nr 4375/2016), ale nie wszystkie jej przepisy weszły w życie (11). |
| --- | --- |

(9)

Komisja zauważyła, że dokonano postępów w reformie greckiego prawa krajowego i zapewnieniu transpozycji nowych przepisów prawnych zawartych w wersji przekształconej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (9) („procedury azylowe”) i niektórych przepisów zawartych w wersji przekształconej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE (10) („warunki przyjmowania”). W dniu 3 kwietnia 2016 r. grecki parlament przyjął nową ustawę (ustawa nr 4375/2016), ale nie wszystkie jej przepisy weszły w życie (11).

| (10) | W następstwie szczytu przywódców państw UE, który miał miejsce w dniu 25 października 2015 r., Grecja zobowiązała się do zwiększenia do końca 2015 r. swojej zdolności przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i nielegalnych migrantów do 30 000 miejsc, a biuro UNHCR zobowiązało się do wprowadzenia programu dodatków mieszkaniowych i programu rodzin goszczących dla co najmniej 20 000 dodatkowych osób w ramach prowadzonego przez biuro odrębnego programu. Grecja poczyniła postępy w zakresie liczby utworzonych kryzysowych ośrodków dla cudzoziemców i zgodnie z informacją dzienną opublikowaną przez władze greckie w dniu 10 czerwca 2016 r. w Grecji dostępnych jest ponad 50 000 tymczasowych kryzysowych ośrodków recepcyjnych dla cudzoziemców oraz stałych miejsc recepcyjnych zarówno dla nielegalnych migrantów, jak i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (12). |
| --- | --- |

(10)

W następstwie szczytu przywódców państw UE, który miał miejsce w dniu 25 października 2015 r., Grecja zobowiązała się do zwiększenia do końca 2015 r. swojej zdolności przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i nielegalnych migrantów do 30 000 miejsc, a biuro UNHCR zobowiązało się do wprowadzenia programu dodatków mieszkaniowych i programu rodzin goszczących dla co najmniej 20 000 dodatkowych osób w ramach prowadzonego przez biuro odrębnego programu. Grecja poczyniła postępy w zakresie liczby utworzonych kryzysowych ośrodków dla cudzoziemców i zgodnie z informacją dzienną opublikowaną przez władze greckie w dniu 10 czerwca 2016 r. w Grecji dostępnych jest ponad 50 000 tymczasowych kryzysowych ośrodków recepcyjnych dla cudzoziemców oraz stałych miejsc recepcyjnych zarówno dla nielegalnych migrantów, jak i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (12).

| (11) | Chociaż Grecja znacząco zwiększyła swoją ogólną zdolność przyjmowania nielegalnych migrantów i osób ubiegających się ochronę międzynarodową, większość z tych ośrodków to jedynie tymczasowe kryzysowe ośrodki i niektóre z nich zapewniają osobom tam umieszczonym tylko najbardziej podstawowe warunki przyjmowania, takie jak pożywienie, woda, higiena i podstawowa opieka zdrowotna, a inne nie zaspokajają nawet najbardziej podstawowych potrzeb (13). Chociaż takie rozwiązanie może być wystarczające na bardzo krótki okres do momentu, kiedy osoby te będzie można przenieść do lepszych ośrodków, warunki i ośrodki nadal nie spełniają wymogów określonych w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową. W związku z tym konieczne jest, aby Grecja w trybie pilnym rozpoczęła stopniowe tworzenie odpowiednich stałych otwartych miejsc przyjmowania przeznaczonych dla osób ubiegających się o azyl, które spełniałyby odpowiednie normy, oraz aby utrzymywała odpowiednią zdolność pod względem tymczasowych ośrodków w celu uzupełnienia ewentualnych braków miejsc wynikających z niespodziewanego napływu nowych osób. |
| --- | --- |

(11)

Chociaż Grecja znacząco zwiększyła swoją ogólną zdolność przyjmowania nielegalnych migrantów i osób ubiegających się ochronę międzynarodową, większość z tych ośrodków to jedynie tymczasowe kryzysowe ośrodki i niektóre z nich zapewniają osobom tam umieszczonym tylko najbardziej podstawowe warunki przyjmowania, takie jak pożywienie, woda, higiena i podstawowa opieka zdrowotna, a inne nie zaspokajają nawet najbardziej podstawowych potrzeb (13). Chociaż takie rozwiązanie może być wystarczające na bardzo krótki okres do momentu, kiedy osoby te będzie można przenieść do lepszych ośrodków, warunki i ośrodki nadal nie spełniają wymogów określonych w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową. W związku z tym konieczne jest, aby Grecja w trybie pilnym rozpoczęła stopniowe tworzenie odpowiednich stałych otwartych miejsc przyjmowania przeznaczonych dla osób ubiegających się o azyl, które spełniałyby odpowiednie normy, oraz aby utrzymywała odpowiednią zdolność pod względem tymczasowych ośrodków w celu uzupełnienia ewentualnych braków miejsc wynikających z niespodziewanego napływu nowych osób.

| (12) | W styczniu 2016 r. Komisja i biuro UNHCR podpisały umowę o delegowaniu zadań na łączną kwotę 80 mln EUR w celu utworzenia 20 000 miejsc otwartego zakwaterowania przeznaczonych głównie dla wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, kwalifikujących się do relokacji (14). Miejsca te zostaną początkowo utworzone w ramach programu wynajmu mieszkań zarządzanego przez UNHCR. Chociaż miejsca te są obecnie tworzone, rozważa się wprowadzenie zmian w umowie o delegowaniu zadań, aby umożliwić utworzenie około 6 000 miejsc w ośrodkach relokacyjnych zamiast w mieszkaniach oraz aby potwierdzić możliwość zakwaterowania w ramach grupy docelowej również osób ubiegających się o azyl, które nie mają zostać relokowane, lub osób, które mogą zostać w przyszłości przekazane do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego. Zgodnie z danymi biura UNHCR z dnia 6 czerwca 2016 r. utworzono 6 385 miejsc przyjęcia dla wnioskodawców ubiegających się o relokację, przy czym większość z nich znajduje się w hotelach i mieszkaniach (15). |
| --- | --- |

(12)

W styczniu 2016 r. Komisja i biuro UNHCR podpisały umowę o delegowaniu zadań na łączną kwotę 80 mln EUR w celu utworzenia 20 000 miejsc otwartego zakwaterowania przeznaczonych głównie dla wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, kwalifikujących się do relokacji (14). Miejsca te zostaną początkowo utworzone w ramach programu wynajmu mieszkań zarządzanego przez UNHCR. Chociaż miejsca te są obecnie tworzone, rozważa się wprowadzenie zmian w umowie o delegowaniu zadań, aby umożliwić utworzenie około 6 000 miejsc w ośrodkach relokacyjnych zamiast w mieszkaniach oraz aby potwierdzić możliwość zakwaterowania w ramach grupy docelowej również osób ubiegających się o azyl, które nie mają zostać relokowane, lub osób, które mogą zostać w przyszłości przekazane do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego. Zgodnie z danymi biura UNHCR z dnia 6 czerwca 2016 r. utworzono 6 385 miejsc przyjęcia dla wnioskodawców ubiegających się o relokację, przy czym większość z nich znajduje się w hotelach i mieszkaniach (15).

| (13) | Odnotowano znaczne postępy w zakresie tworzenia regionalnych biur azylowych. W greckiej ustawie przewidziano utworzenie regionalnych biur azylowych w Attyce, w Salonikach, w Tracji, w Epirze, w Tesalii, w zachodniej Grecji, na Krecie, na Lesbos, na Chios, na Samos, na Leros i na Rodos (16). Do tej pory uruchomiono osiem regionalnych biur azylowych w Attyce, w Tracji, w Salonikach, na Lesbos, na Samos, na Chios i na Rodos. W najbliższych miesiącach otwarte ma zostać dodatkowe regionalne biuro azylowe w Attyce (w Pireusie). Kolejne cztery regionalne biura azylowe mają zostać otwarte w 2016 r. na Kos, na Leros, na Krecie (w Heraklionie) i w zachodniej Grecji (w Patrze), a to ostatnie biuro ma zostać uruchomione już w najbliższym czasie. Oznacza to, że z planowanych regionalnych biur azylowych do utworzenia pozostały biura w Tesalii (Wolos) i Epirze (Janina). Ponadto utworzono dwa oddziały azylowe na Chios i na Kos, zwiększając ich całkowitą liczbę do pięciu (Amygdaleza, Ksanti, Patra, Chios i Kos). Utworzono również oddział relokacyjny w Alimos i oczekuje się, że zostanie on uruchomiony w lipcu 2016 r. |
| --- | --- |

(13)

Odnotowano znaczne postępy w zakresie tworzenia regionalnych biur azylowych. W greckiej ustawie przewidziano utworzenie regionalnych biur azylowych w Attyce, w Salonikach, w Tracji, w Epirze, w Tesalii, w zachodniej Grecji, na Krecie, na Lesbos, na Chios, na Samos, na Leros i na Rodos (16). Do tej pory uruchomiono osiem regionalnych biur azylowych w Attyce, w Tracji, w Salonikach, na Lesbos, na Samos, na Chios i na Rodos. W najbliższych miesiącach otwarte ma zostać dodatkowe regionalne biuro azylowe w Attyce (w Pireusie). Kolejne cztery regionalne biura azylowe mają zostać otwarte w 2016 r. na Kos, na Leros, na Krecie (w Heraklionie) i w zachodniej Grecji (w Patrze), a to ostatnie biuro ma zostać uruchomione już w najbliższym czasie. Oznacza to, że z planowanych regionalnych biur azylowych do utworzenia pozostały biura w Tesalii (Wolos) i Epirze (Janina). Ponadto utworzono dwa oddziały azylowe na Chios i na Kos, zwiększając ich całkowitą liczbę do pięciu (Amygdaleza, Ksanti, Patra, Chios i Kos). Utworzono również oddział relokacyjny w Alimos i oczekuje się, że zostanie on uruchomiony w lipcu 2016 r.

| (14) | W swoim pierwszym sprawozdaniu władze greckie poinformowały również, że są w trakcie procesu rekrutacji większej liczby pracowników do służb azylowych w celu zwiększenia ich zdolności w zakresie przetwarzania wniosków. Obecnie personel służb azylowych liczy 370 osób i jest to liczba dwa razy większa od liczby zasobów ludzkich, które były dostępne w 2015 r. Jedna trzecia z nich jest zatrudniona w oparciu o umowy na czas określony finansowane z różnych źródeł UE i EOG. Grecki parlament zatwierdził kolejne 300 stanowisk dla stałych pracowników, którzy zostaną zatrudnieni w najbliższych miesiącach (17). Stanowi to uzupełnienie personelu zatrudnionego na czas określony przez biuro UNHCR i ekspertów z państw członkowskich oddelegowanych za pośrednictwem EASO do greckich służb azylowych na określony czas. Oczywiste jest jednak, że obecny i planowany poziom zatrudnienia w służbach azylowych jest nadal zdecydowanie niewystarczający, aby móc rozpatrywać w odpowiedni sposób wszystkie obecne i ewentualne przyszłe sprawy. Grecja powinna zapewnić dalsze wzmocnienie służb azylowych, zapewniając w tym celu znacznie większą liczbę pracowników i zasobów materialnych, aby umożliwić im rozpatrywanie rosnącej liczby wniosków o udzielenie azylu. W tym celu należy przeprowadzić ocenę potrzeb uwzględniającą liczbę wniosków o udzielenie azylu, które prawdopodobnie będą rozpatrywać greckie służby azylowe, i liczbę dostępnych pracowników potrzebną lub prawdopodobnie potrzebną do rozpatrzenia tych wniosków. |
| --- | --- |

(14)

W swoim pierwszym sprawozdaniu władze greckie poinformowały również, że są w trakcie procesu rekrutacji większej liczby pracowników do służb azylowych w celu zwiększenia ich zdolności w zakresie przetwarzania wniosków. Obecnie personel służb azylowych liczy 370 osób i jest to liczba dwa razy większa od liczby zasobów ludzkich, które były dostępne w 2015 r. Jedna trzecia z nich jest zatrudniona w oparciu o umowy na czas określony finansowane z różnych źródeł UE i EOG. Grecki parlament zatwierdził kolejne 300 stanowisk dla stałych pracowników, którzy zostaną zatrudnieni w najbliższych miesiącach (17). Stanowi to uzupełnienie personelu zatrudnionego na czas określony przez biuro UNHCR i ekspertów z państw członkowskich oddelegowanych za pośrednictwem EASO do greckich służb azylowych na określony czas. Oczywiste jest jednak, że obecny i planowany poziom zatrudnienia w służbach azylowych jest nadal zdecydowanie niewystarczający, aby móc rozpatrywać w odpowiedni sposób wszystkie obecne i ewentualne przyszłe sprawy. Grecja powinna zapewnić dalsze wzmocnienie służb azylowych, zapewniając w tym celu znacznie większą liczbę pracowników i zasobów materialnych, aby umożliwić im rozpatrywanie rosnącej liczby wniosków o udzielenie azylu. W tym celu należy przeprowadzić ocenę potrzeb uwzględniającą liczbę wniosków o udzielenie azylu, które prawdopodobnie będą rozpatrywać greckie służby azylowe, i liczbę dostępnych pracowników potrzebną lub prawdopodobnie potrzebną do rozpatrzenia tych wniosków.

| (15) | Należy stopniowo stworzyć i w pełni wprowadzić do końca 2016 r. nowy organ odwoławczy i komitet odwoławczy, ustanowione na mocy ostatnio przyjętych przepisów (ustawa nr 4375/2016). Biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo znacznego wzrostu liczby wniosków, które zostaną złożone w Grecji w najbliższych miesiącach, niezbędny jest komitet odwoławczy w pełnym składzie, mający możliwość radzenia sobie z przewidywanym znacznym wzrostem liczby wniosków. Dostęp do skutecznego środka prawnego w Grecji był przedmiotem szczególnej krytyki w wyroku w sprawie M.S.S., dlatego bezwzględnie konieczne jest zapewnienie osobom ubiegającym się o azyl możliwości wniesienia skutecznego środka zaskarżenia przeciw odmownej decyzji dotyczącej ich wniosku na wypadek przywrócenia w przyszłości przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego. |
| --- | --- |

(15)

Należy stopniowo stworzyć i w pełni wprowadzić do końca 2016 r. nowy organ odwoławczy i komitet odwoławczy, ustanowione na mocy ostatnio przyjętych przepisów (ustawa nr 4375/2016). Biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo znacznego wzrostu liczby wniosków, które zostaną złożone w Grecji w najbliższych miesiącach, niezbędny jest komitet odwoławczy w pełnym składzie, mający możliwość radzenia sobie z przewidywanym znacznym wzrostem liczby wniosków. Dostęp do skutecznego środka prawnego w Grecji był przedmiotem szczególnej krytyki w wyroku w sprawie M.S.S., dlatego bezwzględnie konieczne jest zapewnienie osobom ubiegającym się o azyl możliwości wniesienia skutecznego środka zaskarżenia przeciw odmownej decyzji dotyczącej ich wniosku na wypadek przywrócenia w przyszłości przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego.

| (16) | W okresie przejściowym udzielono dodatkowego mandatu starym komitetom odwoławczym zajmującym się zaległymi wnioskami, które zostały ustanowione w Grecji w celu rozpatrywania wniosków w sprawach o udzielenie azylu w ramach zaległych spraw. W okresie przejściowym wspomniane komitety odwoławcze zajmujące się zaległymi wnioskami, oprócz merytorycznych odwołań od decyzji organów pierwszej instancji, będą rozpatrywać również odwołania od decyzji w sprawie wniosków odrzuconych ze względów dopuszczalności – zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja. |
| --- | --- |

(16)

W okresie przejściowym udzielono dodatkowego mandatu starym komitetom odwoławczym zajmującym się zaległymi wnioskami, które zostały ustanowione w Grecji w celu rozpatrywania wniosków w sprawach o udzielenie azylu w ramach zaległych spraw. W okresie przejściowym wspomniane komitety odwoławcze zajmujące się zaległymi wnioskami, oprócz merytorycznych odwołań od decyzji organów pierwszej instancji, będą rozpatrywać również odwołania od decyzji w sprawie wniosków odrzuconych ze względów dopuszczalności – zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja.

| (17) | Większe postępy poczyniono w zakresie rozpatrywania zaległych odwołań w ramach „starej procedury” regulowanej dekretem prezydenckim nr 114/2010. Obecne zaległości wynoszą około 13 975 spraw (z łącznej liczby około 51 000 spraw, które zostały uznane za część zaległości na początku 2013 r.). Władze greckie zobowiązały się do przyznania dokumentu pobytowego ze względów humanitarnych osobom, których wnioski o udzielenie azylu oczekiwały na rozpatrzenie przez dłuższy czas i które kwalifikują się do otrzymania dokumentu pobytowego ze względów humanitarnych lub z powodu innych wyjątkowych okoliczności zgodnie z grecką ustawą nr 4375/2016. Przewiduje się, że dzięki wdrożeniu tego środka zakończonych zostanie około 10 000 zaległych spraw. Dokument pobytowy będzie wydawany na okres dwóch lat z możliwością przedłużenia (18). Jego posiadaczowi przysługują takie same prawa i korzyści jak w przypadku statusu osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej w Grecji (19). Grecja powinna kontynuować rozpatrywanie zaległych odwołań w tej kwestii, zapewniając osobom z nierozpatrzonym wnioskiem możliwość wykonywania ich prawa do skutecznego środka prawnego. |
| --- | --- |

(17)

Większe postępy poczyniono w zakresie rozpatrywania zaległych odwołań w ramach „starej procedury” regulowanej dekretem prezydenckim nr 114/2010. Obecne zaległości wynoszą około 13 975 spraw (z łącznej liczby około 51 000 spraw, które zostały uznane za część zaległości na początku 2013 r.). Władze greckie zobowiązały się do przyznania dokumentu pobytowego ze względów humanitarnych osobom, których wnioski o udzielenie azylu oczekiwały na rozpatrzenie przez dłuższy czas i które kwalifikują się do otrzymania dokumentu pobytowego ze względów humanitarnych lub z powodu innych wyjątkowych okoliczności zgodnie z grecką ustawą nr 4375/2016. Przewiduje się, że dzięki wdrożeniu tego środka zakończonych zostanie około 10 000 zaległych spraw. Dokument pobytowy będzie wydawany na okres dwóch lat z możliwością przedłużenia (18). Jego posiadaczowi przysługują takie same prawa i korzyści jak w przypadku statusu osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej w Grecji (19). Grecja powinna kontynuować rozpatrywanie zaległych odwołań w tej kwestii, zapewniając osobom z nierozpatrzonym wnioskiem możliwość wykonywania ich prawa do skutecznego środka prawnego.

| (18) | Nowa ustawa (ustawa nr 4375/2016) zapewnia dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej dla wnioskodawców na etapie odwoławczym; jak dotychczas jednak władze greckie nie udzielają w praktyce bezpłatnej pomocy prawnej. Trwają końcowe prace nad decyzją ministerialną wdrażającą postanowienie o pomocy prawnej na mocy ustawy nr 4375/2016, a w dniu 8 czerwca 2016 r. władze greckie ogłosiły zaproszenie do składania wniosków o świadczenie bezpłatnej pomocy prawnej i reprezentacji prawnej na etapie odwoławczym dla 6 750 zakwalifikowanych wnioskodawców w ramach krajowego programu finansowanego z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji w celu wsparcia grupy prawników świadczących pomoc prawną (20). Termin zaproszenia do składania wniosków mija w dniu 24 czerwca 2016 r. Ponadto w ramach funduszy pomocy UE w sytuacjach nadzwyczajnych zawarto z biurem UNHCR umowę o udzielenie dotacji na łączną kwotę 30 mln EUR. Dotacja ta zostanie wykorzystana przez biuro UNHCR między innymi do zapewnienia bezpłatnej pomocy prawnej osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową na etapie odwoławczym przez okres do czterech miesięcy, w którym władze greckie powinny doprowadzić do wdrożenia własnego systemu bezpłatnej pomocy prawnej. Grecja powinna niezwłocznie podjąć niezbędne kroki w celu zagwarantowania prawa do bezpłatnej pomocy prawnej w ramach procedury azylowej. |
| --- | --- |

(18)

Nowa ustawa (ustawa nr 4375/2016) zapewnia dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej dla wnioskodawców na etapie odwoławczym; jak dotychczas jednak władze greckie nie udzielają w praktyce bezpłatnej pomocy prawnej. Trwają końcowe prace nad decyzją ministerialną wdrażającą postanowienie o pomocy prawnej na mocy ustawy nr 4375/2016, a w dniu 8 czerwca 2016 r. władze greckie ogłosiły zaproszenie do składania wniosków o świadczenie bezpłatnej pomocy prawnej i reprezentacji prawnej na etapie odwoławczym dla 6 750 zakwalifikowanych wnioskodawców w ramach krajowego programu finansowanego z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji w celu wsparcia grupy prawników świadczących pomoc prawną (20). Termin zaproszenia do składania wniosków mija w dniu 24 czerwca 2016 r. Ponadto w ramach funduszy pomocy UE w sytuacjach nadzwyczajnych zawarto z biurem UNHCR umowę o udzielenie dotacji na łączną kwotę 30 mln EUR. Dotacja ta zostanie wykorzystana przez biuro UNHCR między innymi do zapewnienia bezpłatnej pomocy prawnej osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową na etapie odwoławczym przez okres do czterech miesięcy, w którym władze greckie powinny doprowadzić do wdrożenia własnego systemu bezpłatnej pomocy prawnej. Grecja powinna niezwłocznie podjąć niezbędne kroki w celu zagwarantowania prawa do bezpłatnej pomocy prawnej w ramach procedury azylowej.

| (19) | W nowej ustawie nr 4375/2016 przewidziano utworzenie nowej Dyrekcji ds. Przyjmowania i Dyrekcji ds. Integracji Społecznej, w skład których wchodzą wyspecjalizowane departamenty zajmujące się przyjmowaniem i integracją małoletnich bez opieki, w tym zapewnieniem im przedstawiciela. Mimo to w dalszym ciągu istnieje konieczność przyjęcia przez władze greckie środków wykonawczych w celu zapewnienia w praktyce małoletnim bez opieki odpowiednich gwarancji procesowych i warunków przyjmowania. Chociaż decyzja ministerialna dotycząca ustalania wieku małoletnich bez opieki ubiegających się o udzielenie azylu została już przyjęta przez grecki rząd (21), konieczne jest jeszcze przyjęcie dodatkowo dekretu prezydenckiego, który powinien zawierać przepisy dotyczące skutecznego systemu opieki. |
| --- | --- |

(19)

W nowej ustawie nr 4375/2016 przewidziano utworzenie nowej Dyrekcji ds. Przyjmowania i Dyrekcji ds. Integracji Społecznej, w skład których wchodzą wyspecjalizowane departamenty zajmujące się przyjmowaniem i integracją małoletnich bez opieki, w tym zapewnieniem im przedstawiciela. Mimo to w dalszym ciągu istnieje konieczność przyjęcia przez władze greckie środków wykonawczych w celu zapewnienia w praktyce małoletnim bez opieki odpowiednich gwarancji procesowych i warunków przyjmowania. Chociaż decyzja ministerialna dotycząca ustalania wieku małoletnich bez opieki ubiegających się o udzielenie azylu została już przyjęta przez grecki rząd (21), konieczne jest jeszcze przyjęcie dodatkowo dekretu prezydenckiego, który powinien zawierać przepisy dotyczące skutecznego systemu opieki.

| (20) | Od czerwca 2016 r. całkowita liczba dostępnych miejsc w Grecji w ośrodkach dla cudzoziemców przeznaczonych dla małoletnich bez opieki wynosi 585. Ośrodki te są obecnie zapełnione, a na liście oczekujących znajduje się 625 małoletnich bez opieki, których należy umieścić w odpowiednich ośrodkach. Zgodnie z pismem wysłanym do Komisji przez władze greckie w dniu 8 czerwca 2016 r. Grecja ma zamiar utworzyć do końca lipca 2016 r. kolejnych 800 miejsc recepcyjnych dla małoletnich bez opieki. Grecja musi zapewnić uruchomienie odpowiedniej liczby ośrodków recepcyjnych przeznaczonych dla małoletnich bez opieki, aby zaspokoić potrzeby w zakresie takiego zakwaterowania. |
| --- | --- |

(20)

Od czerwca 2016 r. całkowita liczba dostępnych miejsc w Grecji w ośrodkach dla cudzoziemców przeznaczonych dla małoletnich bez opieki wynosi 585. Ośrodki te są obecnie zapełnione, a na liście oczekujących znajduje się 625 małoletnich bez opieki, których należy umieścić w odpowiednich ośrodkach. Zgodnie z pismem wysłanym do Komisji przez władze greckie w dniu 8 czerwca 2016 r. Grecja ma zamiar utworzyć do końca lipca 2016 r. kolejnych 800 miejsc recepcyjnych dla małoletnich bez opieki. Grecja musi zapewnić uruchomienie odpowiedniej liczby ośrodków recepcyjnych przeznaczonych dla małoletnich bez opieki, aby zaspokoić potrzeby w zakresie takiego zakwaterowania.

| (21) | Organizacje pozarządowe wyrażają coraz poważniejsze obawy, że wiele dzieci w Grecji nie ma dostępu do edukacji, a sytuacja małoletnich bez opieki jest zasadniczo niepewna, przy czym niektóre organizacje informują, że dopóki nie zostanie znalezione odpowiednie zakwaterowanie, dzieci w dalszym ciągu przebywają w ośrodkach detencyjnych. |
| --- | --- |

(21)

Organizacje pozarządowe wyrażają coraz poważniejsze obawy, że wiele dzieci w Grecji nie ma dostępu do edukacji, a sytuacja małoletnich bez opieki jest zasadniczo niepewna, przy czym niektóre organizacje informują, że dopóki nie zostanie znalezione odpowiednie zakwaterowanie, dzieci w dalszym ciągu przebywają w ośrodkach detencyjnych.

| (22) | Komisja Europejska zapewniła Grecji znaczące finansowanie, aby wesprzeć ją w wysiłkach mających na celu dostosowanie jej systemu zarządzania azylowego do standardów UE. |
| --- | --- |

(22)

Komisja Europejska zapewniła Grecji znaczące finansowanie, aby wesprzeć ją w wysiłkach mających na celu dostosowanie jej systemu zarządzania azylowego do standardów UE.

| (23) | Od początku 2015 r. Grecji przyznano łączną kwotę 262 mln EUR w ramach pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych za pośrednictwem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi (Funduszu Azylu, Migracji i Integracji i Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego), przekazując ją albo bezpośrednio władzom greckim, albo za pośrednictwem agencji unijnych i organizacji międzynarodowych działających w Grecji, z czego około 81 mln EUR zostało przyznanych w maju 2016 r. W dniu 20 maja 2016 r. w ramach finansowania kryzysowego kwotę 56 mln EUR rozdzielono pomiędzy: władze greckie (13 mln EUR), Międzynarodową Organizację ds. Migracji (13 mln EUR) oraz UNHCR (30 mln EUR) w celu zwiększenia zdolności władz greckich do rejestrowania nowo przybyłych migrantów oraz rozpatrywania ich wniosków o udzielenie azylu, stworzenia lepszych warunków dla migrantów z grup szczególnie wrażliwych, wsparcia procesu rejestracji i procedury azylowej dodatkowymi zasobami ludzkimi, zapewnienia lepszej infrastruktury informatycznej, zwiększenia dostępności tłumaczy ustnych i zapewnienia lepszego dostępu do informacji. W dniu 24 maja 2016 r. Komisja przyznała Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu 25 mln EUR w ramach finansowania kryzysowego (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji) w celu wzmocnienia jego zdolności do dalszego wspierania władz greckich. Finansowanie to przyczyni się do realizacji planu działania w sytuacjach wyjątkowych opracowanego wspólnie przez Komisję, władze greckie i odpowiednie zainteresowane strony w celu rozwiązania kryzysowej sytuacji humanitarnej na tym terenie i wdrożenia zapisów oświadczenia UE–Turcja z dnia 18 marca. |
| --- | --- |

(23)

Od początku 2015 r. Grecji przyznano łączną kwotę 262 mln EUR w ramach pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych za pośrednictwem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi (Funduszu Azylu, Migracji i Integracji i Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego), przekazując ją albo bezpośrednio władzom greckim, albo za pośrednictwem agencji unijnych i organizacji międzynarodowych działających w Grecji, z czego około 81 mln EUR zostało przyznanych w maju 2016 r. W dniu 20 maja 2016 r. w ramach finansowania kryzysowego kwotę 56 mln EUR rozdzielono pomiędzy: władze greckie (13 mln EUR), Międzynarodową Organizację ds. Migracji (13 mln EUR) oraz UNHCR (30 mln EUR) w celu zwiększenia zdolności władz greckich do rejestrowania nowo przybyłych migrantów oraz rozpatrywania ich wniosków o udzielenie azylu, stworzenia lepszych warunków dla migrantów z grup szczególnie wrażliwych, wsparcia procesu rejestracji i procedury azylowej dodatkowymi zasobami ludzkimi, zapewnienia lepszej infrastruktury informatycznej, zwiększenia dostępności tłumaczy ustnych i zapewnienia lepszego dostępu do informacji. W dniu 24 maja 2016 r. Komisja przyznała Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu 25 mln EUR w ramach finansowania kryzysowego (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji) w celu wzmocnienia jego zdolności do dalszego wspierania władz greckich. Finansowanie to przyczyni się do realizacji planu działania w sytuacjach wyjątkowych opracowanego wspólnie przez Komisję, władze greckie i odpowiednie zainteresowane strony w celu rozwiązania kryzysowej sytuacji humanitarnej na tym terenie i wdrożenia zapisów oświadczenia UE–Turcja z dnia 18 marca.

| (24) | Ta pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych jest niezależna od 509 mln EUR przyznanych Grecji na lata 2014–2020 za pośrednictwem jej krajowych programów w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, co uczyniło Grecję głównym beneficjentem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi UE wśród wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

(24)

Ta pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych jest niezależna od 509 mln EUR przyznanych Grecji na lata 2014–2020 za pośrednictwem jej krajowych programów w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, co uczyniło Grecję głównym beneficjentem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi UE wśród wszystkich państw członkowskich.

| (25) | Grecja powinna zapewnić pełne wykorzystanie tych zasobów finansowych w najbardziej efektywny i skuteczny sposób bez dalszej zwłoki. W tym celu należy jak najszybciej zakończyć trwającą właśnie rewizję greckich programów krajowych finansowanych z funduszy resortu spraw wewnętrznych (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji oraz Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego) w celu dostosowania ich do nowych priorytetów. Należy również jak najszybciej ukończyć proces przenoszenia organu odpowiedzialnego za zarządzanie tymi funduszami do tego samego ministerstwa, które zarządza także funduszami strukturalnymi, w celu zapewnienia skuteczniejszego wykorzystania dostępnych zasobów. Grecja powinna w szczególności definitywnie rozwiązać szereg problemów związanych z praktycznym wdrażaniem (personel, zarządzanie i kontrola, opinia z audytu, formalne zgłoszenie), aby odpowiedzialny organ mógł rozpocząć działalność przed lipcem 2016 r. |
| --- | --- |

(25)

Grecja powinna zapewnić pełne wykorzystanie tych zasobów finansowych w najbardziej efektywny i skuteczny sposób bez dalszej zwłoki. W tym celu należy jak najszybciej zakończyć trwającą właśnie rewizję greckich programów krajowych finansowanych z funduszy resortu spraw wewnętrznych (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji oraz Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego) w celu dostosowania ich do nowych priorytetów. Należy również jak najszybciej ukończyć proces przenoszenia organu odpowiedzialnego za zarządzanie tymi funduszami do tego samego ministerstwa, które zarządza także funduszami strukturalnymi, w celu zapewnienia skuteczniejszego wykorzystania dostępnych zasobów. Grecja powinna w szczególności definitywnie rozwiązać szereg problemów związanych z praktycznym wdrażaniem (personel, zarządzanie i kontrola, opinia z audytu, formalne zgłoszenie), aby odpowiedzialny organ mógł rozpocząć działalność przed lipcem 2016 r.

| (26) | Jak stwierdzono w komunikacie Komisji z dnia 4 marca 2016 r.„Przywrócenie strefy Schengen” (22) zapewnienie pełnego funkcjonowania systemu dublińskiego bezsprzecznie wpisuje się w szerzej zakrojone działania na rzecz stabilizacji polityki w dziedzinie azylu, migracji i kontroli granic. Działania te powinny doprowadzić do przywrócenia normalnego funkcjonowania strefy Schengen najpóźniej do grudnia 2016 r. Istotne jest zatem, aby Grecja w trybie pilnym podjęła zaległe działania określone w niniejszym zaleceniu w celu zapewnienia możliwości wznowienia przekazywania do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego w tym samym terminie, a najpóźniej do grudnia 2016 r. Jednocześnie priorytetem powinno być proponowane przez Komisję zreformowanie przepisów dublińskich (23) w celu zapewnienia solidarności i sprawiedliwego podziału obciążeń między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(26)

Jak stwierdzono w komunikacie Komisji z dnia 4 marca 2016 r.„Przywrócenie strefy Schengen” (22) zapewnienie pełnego funkcjonowania systemu dublińskiego bezsprzecznie wpisuje się w szerzej zakrojone działania na rzecz stabilizacji polityki w dziedzinie azylu, migracji i kontroli granic. Działania te powinny doprowadzić do przywrócenia normalnego funkcjonowania strefy Schengen najpóźniej do grudnia 2016 r. Istotne jest zatem, aby Grecja w trybie pilnym podjęła zaległe działania określone w niniejszym zaleceniu w celu zapewnienia możliwości wznowienia przekazywania do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego w tym samym terminie, a najpóźniej do grudnia 2016 r. Jednocześnie priorytetem powinno być proponowane przez Komisję zreformowanie przepisów dublińskich (23) w celu zapewnienia solidarności i sprawiedliwego podziału obciążeń między państwami członkowskimi.

| (27) | Regularne sprawozdania Grecji dotyczące postępów z realizacji tych działań, jak również inne istotne elementy, w tym wszelkie przyszłe sprawozdania biura UNHCR i innych właściwych organizacji, powinny umożliwić bardziej precyzyjną ocenę, czy istnieją już takie warunki, które umożliwiają państwom członkowskim wznowienie indywidualnego przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego, biorąc pod uwagę, że liczba przekazywanych osób i kategorie osób, które mają być przekazane, powinny odpowiadać konkretnym osiągniętym postępom. Grecja powinna przedstawić zaktualizowane sprawozdanie obejmujące okres od kwietnia do czerwca 2016 r., za który nie przedstawiono żadnego miesięcznego sprawozdania za następny okres sprawozdawczy w czerwcu 2016 r. |
| --- | --- |

(27)

Regularne sprawozdania Grecji dotyczące postępów z realizacji tych działań, jak również inne istotne elementy, w tym wszelkie przyszłe sprawozdania biura UNHCR i innych właściwych organizacji, powinny umożliwić bardziej precyzyjną ocenę, czy istnieją już takie warunki, które umożliwiają państwom członkowskim wznowienie indywidualnego przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego, biorąc pod uwagę, że liczba przekazywanych osób i kategorie osób, które mają być przekazane, powinny odpowiadać konkretnym osiągniętym postępom. Grecja powinna przedstawić zaktualizowane sprawozdanie obejmujące okres od kwietnia do czerwca 2016 r., za który nie przedstawiono żadnego miesięcznego sprawozdania za następny okres sprawozdawczy w czerwcu 2016 r.

| (28) | Komisja przewiduje podsumowanie dotychczasowych postępów i odpowiednią aktualizację jej szczegółowych zaleceń we wrześniu 2016 r. |
| --- | --- |

(28)

Komisja przewiduje podsumowanie dotychczasowych postępów i odpowiednią aktualizację jej szczegółowych zaleceń we wrześniu 2016 r.

| (29) | Wznawiając przekazywanie osób do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego, należy uwzględnić także fakt, że Grecja nadal musi radzić sobie z potencjalnie dużą liczbą nowych osób ubiegających się o azyl, w szczególności wskutek wdrożenia tzw. rejestracji wstępnej, i nie wolno w związku z tym dopuścić do nadmiernego obciążenia Grecji. |
| --- | --- |

(29)

Wznawiając przekazywanie osób do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego, należy uwzględnić także fakt, że Grecja nadal musi radzić sobie z potencjalnie dużą liczbą nowych osób ubiegających się o azyl, w szczególności wskutek wdrożenia tzw. rejestracji wstępnej, i nie wolno w związku z tym dopuścić do nadmiernego obciążenia Grecji.

| (30) | Odpowiedzialność za decyzję o wznowieniu przekazywania w poszczególnych przypadkach spoczywa wyłącznie na organach państw członkowskich pod kontrolą sądów, które mogą występować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie wykładni rozporządzenia dublińskiego, |
| --- | --- |

(30)

Odpowiedzialność za decyzję o wznowieniu przekazywania w poszczególnych przypadkach spoczywa wyłącznie na organach państw członkowskich pod kontrolą sądów, które mogą występować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie wykładni rozporządzenia dublińskiego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

WARUNKI PRZYJMOWANIA I OŚRODKI DLA CUDZOZIEMCÓW

| 1) | Grecja powinna zapewnić wystarczającą liczbę miejsc w ośrodkach dla cudzoziemców i warunki przyjmowania spełniające normy określone w prawodawstwie UE, w szczególności w dyrektywie 2013/33/UE we wszystkich ośrodkach dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Grecja powinna w szczególności co najmniej:






  a) | utworzyć odpowiednią liczbę stałych otwartych ośrodków dla cudzoziemców, odpowiadającą liczbie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które przybywają lub prawdopodobnie przybędą do Grecji, w których będzie można zakwaterować wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu w odpowiednich warunkach przez czas trwania procedury azylowej; |
| --- | --- | --- |

1)

a)

utworzyć odpowiednią liczbę stałych otwartych ośrodków dla cudzoziemców, odpowiadającą liczbie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które przybywają lub prawdopodobnie przybędą do Grecji, w których będzie można zakwaterować wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu w odpowiednich warunkach przez czas trwania procedury azylowej;

| b) | zapewnić dostęp do odpowiedniej liczby tymczasowych otwartych ośrodków dla cudzoziemców lub możliwość ich szybkiego udostępnienia, w celu umożliwienia zakwaterowania niespodziewanego napływu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które będą w stanie zakwaterować w odpowiednich warunkach wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu; |
| --- | --- |

b)

zapewnić dostęp do odpowiedniej liczby tymczasowych otwartych ośrodków dla cudzoziemców lub możliwość ich szybkiego udostępnienia, w celu umożliwienia zakwaterowania niespodziewanego napływu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które będą w stanie zakwaterować w odpowiednich warunkach wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu;

| c) | zapewnić, aby ośrodki te posiadały odrębne otwarte miejsca zakwaterowania dla samotnych mężczyzn, samotnych kobiet, rodzin i osób wymagających szczególnego traktowania, w szczególności małoletnich bez opieki, tak aby zagwarantować prywatność i jedność rodziny; |
| --- | --- |

c)

zapewnić, aby ośrodki te posiadały odrębne otwarte miejsca zakwaterowania dla samotnych mężczyzn, samotnych kobiet, rodzin i osób wymagających szczególnego traktowania, w szczególności małoletnich bez opieki, tak aby zagwarantować prywatność i jedność rodziny;

| d) | zapewnić, aby pozostawieni bez opieki małoletni ubiegający się o azyl byli niezwłocznie umieszczani w odpowiednim zakwaterowaniu, a nie w ośrodkach detencyjnych w warunkach niespełniających norm. Grecja powinna w trybie pilnym stworzyć niezbędne miejsca zakwaterowania dla małoletnich bez opieki oraz zapewnić utrzymanie tych miejsc; |
| --- | --- |

d)

zapewnić, aby pozostawieni bez opieki małoletni ubiegający się o azyl byli niezwłocznie umieszczani w odpowiednim zakwaterowaniu, a nie w ośrodkach detencyjnych w warunkach niespełniających norm. Grecja powinna w trybie pilnym stworzyć niezbędne miejsca zakwaterowania dla małoletnich bez opieki oraz zapewnić utrzymanie tych miejsc;

| e) | zapewnić utrzymanie zakwaterowania oraz odpowiednie finansowanie różnych usług zlecanych podmiotom zewnętrznym, takich jak sprzątanie, usługi sanitarne, wyżywienie, aby zapewnić ciągłość świadczenia usług; |
| --- | --- |

e)

zapewnić utrzymanie zakwaterowania oraz odpowiednie finansowanie różnych usług zlecanych podmiotom zewnętrznym, takich jak sprzątanie, usługi sanitarne, wyżywienie, aby zapewnić ciągłość świadczenia usług;

| f) | zapewnić, aby wszystkie tymczasowe ośrodki w Grecji, w których zakwaterowane są osoby ubiegające się o azyl i pozostające w Grecji na czas trwania procedury azylowej, zostały zmodernizowane w taki sposób, aby zapewnić wymienione powyżej usługi. |
| --- | --- |

f)

zapewnić, aby wszystkie tymczasowe ośrodki w Grecji, w których zakwaterowane są osoby ubiegające się o azyl i pozostające w Grecji na czas trwania procedury azylowej, zostały zmodernizowane w taki sposób, aby zapewnić wymienione powyżej usługi.

Warunki przyjmowania we wszystkich ośrodkach recepcyjnych powinny także:

| g) | gwarantować wnioskodawcom niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje co najmniej opiekę medyczną w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób i poważnych zaburzeń psychicznych; |
| --- | --- |

g)

gwarantować wnioskodawcom niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje co najmniej opiekę medyczną w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób i poważnych zaburzeń psychicznych;

| h) | zagwarantować małoletnim skuteczny dostęp do państwowego systemu kształcenia na czas trwania procedury azylowej, w tym do zajęć językowych, aby żadne dziecko nie było pozbawione edukacji. |
| --- | --- |

h)

zagwarantować małoletnim skuteczny dostęp do państwowego systemu kształcenia na czas trwania procedury azylowej, w tym do zajęć językowych, aby żadne dziecko nie było pozbawione edukacji.

Władze greckie powinny przeprowadzić ocenę potrzeb w odniesieniu do koniecznej całkowitej zdolności przyjmowania oraz jej charakteru, a także stale aktualizować tę ocenę, uwzględniając nowe wydarzenia. Przedmiotowa ocena potrzeb powinna w sposób stały przyczyniać się do poprawy zdolności ustalonych w zaleceniach w pkt 1 lit. a) i b). Władze greckie powinny również zapewnić stałe zarządzanie wszystkimi ośrodkami i koordynację ich funkcjonowania oraz zapewnić właściwym ministerstwom odpowiednie zasoby na ten cel.

DOSTĘP DO PROCEDURY AZYLOWEJ PRZED ORGANAMI PIERWSZEJ INSTANCJI I ZASOBY NA NIĄ PRZEZNACZONE

| 2) | Grecja powinna kontynuować wysiłki mające na celu zapewnienie, aby wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową miały zagwarantowany skuteczny dostęp do procedury azylowej poprzez:






  a) | podjęcie w trybie pilnym działań mających na celu zatrudnienie pracowników, aby odpowiednie służby azylowe dysponowały odpowiednim personelem, co pozwoli zapewnić ich pełną operacyjność i zdolność do terminowego rozpatrywania wszystkich wniosków o udzielenie azylu. W tym celu konieczne jest sprawne wdrożenie procedury rekrutacyjnej, tak aby znacząco zwiększyć liczbę osób rozpatrujących sprawy i innych istotnych pracowników służb azylowych; |
| --- | --- | --- |

2)

a)

podjęcie w trybie pilnym działań mających na celu zatrudnienie pracowników, aby odpowiednie służby azylowe dysponowały odpowiednim personelem, co pozwoli zapewnić ich pełną operacyjność i zdolność do terminowego rozpatrywania wszystkich wniosków o udzielenie azylu. W tym celu konieczne jest sprawne wdrożenie procedury rekrutacyjnej, tak aby znacząco zwiększyć liczbę osób rozpatrujących sprawy i innych istotnych pracowników służb azylowych;

| b) | otwarcie w trybie pilnym dodatkowych regionalnych biur azylowych w Attyce (Pireus), na Kos, na Leros, na Krecie (Heraklion), w zachodniej Grecji (Patra), w Tesalii i Epirze (Wolos i Janina); |
| --- | --- |

b)

otwarcie w trybie pilnym dodatkowych regionalnych biur azylowych w Attyce (Pireus), na Kos, na Leros, na Krecie (Heraklion), w zachodniej Grecji (Patra), w Tesalii i Epirze (Wolos i Janina);

| c) | zapewnienie skutecznej procedury zarządzania sprawami, aby zagwarantować rozpatrywanie spraw w odpowiednio zorganizowany sposób, a także aby zwiększyć zdolności organów do pomiaru aktualnych wyników, wykrywać potencjalne ograniczenia i zaplanować przyszłe wymagania pod względem zasobów; |
| --- | --- |

c)

zapewnienie skutecznej procedury zarządzania sprawami, aby zagwarantować rozpatrywanie spraw w odpowiednio zorganizowany sposób, a także aby zwiększyć zdolności organów do pomiaru aktualnych wyników, wykrywać potencjalne ograniczenia i zaplanować przyszłe wymagania pod względem zasobów;

| d) | zapewnienie odpowiedniej liczby pracowników administracyjnych w każdym biurze służb azylowych, którzy będą zajmować się organizacją wywiadów, umawianiem spotkań w celu przeprowadzenia rejestracji, rezerwowaniem tłumaczy oraz zarządzaniem ogólnym obiegiem zadań każdego biura w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania procedury azylowej. |
| --- | --- |

d)

zapewnienie odpowiedniej liczby pracowników administracyjnych w każdym biurze służb azylowych, którzy będą zajmować się organizacją wywiadów, umawianiem spotkań w celu przeprowadzenia rejestracji, rezerwowaniem tłumaczy oraz zarządzaniem ogólnym obiegiem zadań każdego biura w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania procedury azylowej.

Na podstawie pełnej i ciągłej oceny greckie służby azylowe powinny określić, ilu pracowników będą najprawdopodobniej potrzebować, aby rozpatrzeć przyjęte wnioski o udzielenie azylu w ciągu sześciomiesięcznego terminu określonego w dyrektywie 2013/32/UE. Ta ocena potrzeb powinna być stale aktualizowana i powinna zawierać informacje na temat liczby pracowników, którzy mają zostać zatrudnieni zgodnie z zaleceniem w pkt 2 lit. a).

ORGAN ODWOŁAWCZY

| 3) | Grecja powinna zapewnić niezwłoczne powołanie nowego organu odwoławczego posiadającego odpowiednią liczbę komitetów odwoławczych podejmujących decyzje w sprawie wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, które będą dysponowały odpowiednim personelem, aby rozpatrzeć wszystkie oczekujące i przyszłe odwołania. Grecja powinna w szczególności:






  a) | zapewnić liczbę pracowników i komitetów niezbędną, aby organ odwoławczy mógł rozpatrzeć wszystkie odwołania złożone przez wnioskodawców oraz w sposób ciągły aktualizować ocenę w tym zakresie; |
| --- | --- | --- |

3)

a)

zapewnić liczbę pracowników i komitetów niezbędną, aby organ odwoławczy mógł rozpatrzeć wszystkie odwołania złożone przez wnioskodawców oraz w sposób ciągły aktualizować ocenę w tym zakresie;

| b) | pilnie podjąć działania mające na celu zatrudnienie wszystkich niezbędnych pracowników służby azylowej i komitetów azylowych, w tym odpowiednią liczbę pracowników pomocniczych w przypadku każdego z komitetów; |
| --- | --- |

b)

pilnie podjąć działania mające na celu zatrudnienie wszystkich niezbędnych pracowników służby azylowej i komitetów azylowych, w tym odpowiednią liczbę pracowników pomocniczych w przypadku każdego z komitetów;

| c) | w trybie pilnym uruchomić organ odwoławczy i komitety odwoławcze; |
| --- | --- |

c)

w trybie pilnym uruchomić organ odwoławczy i komitety odwoławcze;

| d) | jak najszybciej, a w każdym przypadku przed końcem 2016 r., rozpatrzeć wszystkie zaległe wnioski o kontrolę sądową decyzji administracyjnych, które są obecnie nierozpatrzone. |
| --- | --- |

d)

jak najszybciej, a w każdym przypadku przed końcem 2016 r., rozpatrzeć wszystkie zaległe wnioski o kontrolę sądową decyzji administracyjnych, które są obecnie nierozpatrzone.

Na podstawie pełnej i ciągłej oceny potrzeb władze greckie powinny określić liczbę komitetów odwoławczych nowego organu odwoławczego, które będą niezbędne, aby rozpatrzeć wszystkie odwołania złożone przez osoby ubiegające się o udzielenie ochrony międzynarodowej, a także liczbę pracowników koniecznych, aby zapewnić płynne funkcjonowanie tych komitetów zgodnie z zaleceniem w pkt 3 lit. a) i b).

POMOC PRAWNA

| 4) | Grecja powinna zapewnić faktyczny dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej oraz niezbędną pomoc prawną dla wszystkich osób ubiegających się o azyl w odniesieniu do kontroli sądowej decyzji administracyjnych dotyczących wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej. Grecja powinna w szczególności:






  a) | szybko przyjąć i skutecznie wdrożyć decyzję ministerialną dotyczącą świadczenia bezpłatnych usług z zakresu pomocy prawnej; |
| --- | --- | --- |

4)

a)

szybko przyjąć i skutecznie wdrożyć decyzję ministerialną dotyczącą świadczenia bezpłatnych usług z zakresu pomocy prawnej;

| b) | przeznaczyć z krajowego programu w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji niezbędne fundusze na świadczenie pomocy prawnej oraz szybko stworzyć rejestr prawników, którzy mogą świadczyć takie usługi wnioskodawcom na etapie odwoławczym w Grecji. |
| --- | --- |

b)

przeznaczyć z krajowego programu w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji niezbędne fundusze na świadczenie pomocy prawnej oraz szybko stworzyć rejestr prawników, którzy mogą świadczyć takie usługi wnioskodawcom na etapie odwoławczym w Grecji.

TRAKTOWANIE MAŁOLETNICH BEZ OPIEKI I OSÓB WYMAGAJĄCYCH SZCZEGÓLNEGO TRAKTOWANIA PODCZAS PROCEDURY AZYLOWEJ

| 5) | Grecja powinna zapewnić ustanowienie odpowiednich struktur zajmujących się identyfikacją i traktowaniem wnioskodawców wymagających szczególnego traktowania, w tym małoletnich bez opieki. Grecja powinna w szczególności:






  a) | pilnie wdrożyć odpowiednią procedurę dotyczącą opieki dzięki przyjęciu niezbędnego dekretu prezydenckiego mającego na celu wdrożenie odpowiednich przepisów na mocy ustawy nr 4375/2016; |
| --- | --- | --- |

5)

a)

pilnie wdrożyć odpowiednią procedurę dotyczącą opieki dzięki przyjęciu niezbędnego dekretu prezydenckiego mającego na celu wdrożenie odpowiednich przepisów na mocy ustawy nr 4375/2016;

| b) | utworzyć Dyrekcję ds. Przyjmowania i Departament ochrony małoletnich bez opieki w celu zapewnienia niezbędnych gwarancji w ramach dorobku prawnego w dziedzinie azylu w zakresie poszukiwania rodziny, a także przedstawicielstwa prawnego; |
| --- | --- |

b)

utworzyć Dyrekcję ds. Przyjmowania i Departament ochrony małoletnich bez opieki w celu zapewnienia niezbędnych gwarancji w ramach dorobku prawnego w dziedzinie azylu w zakresie poszukiwania rodziny, a także przedstawicielstwa prawnego;

| c) | zapewnić wdrożenie procedur identyfikacji wnioskodawców o szczególnych potrzebach proceduralnych i recepcyjnych, aby mogli oni otrzymać niezbędne wsparcie psychospołeczne; dotyczy to w szczególności ofiar przemocy seksualnej i wykorzystywania seksualnego lub handlu ludźmi. |
| --- | --- |

c)

zapewnić wdrożenie procedur identyfikacji wnioskodawców o szczególnych potrzebach proceduralnych i recepcyjnych, aby mogli oni otrzymać niezbędne wsparcie psychospołeczne; dotyczy to w szczególności ofiar przemocy seksualnej i wykorzystywania seksualnego lub handlu ludźmi.

WYKORZYSTANIE FUNDUSZY UE W RAMACH PROGRAMÓW KRAJOWYCH

| 6) | Grecja powinna zapewnić pełne wykorzystanie przekazanych znacznych środków z funduszy UE, w szczególności bez dalszej zwłoki uruchomić zasoby dostępne w ramach jej krajowych programów Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, oraz zbadać możliwość uzyskania dodatkowego finansowania z funduszy strukturalnych. W tym kontekście Grecja powinna jak najszybciej zakończyć trwający właśnie przegląd programów krajowych w celu lepszego dostosowania ich do nowych priorytetów, a także zapewnić niezwłoczne rozpoczęcie działalności nowego organu odpowiedzialnego za zarządzanie funduszami resortu spraw wewnętrznych. |
| --- | --- |

6)

SPRAWOZDANIA Z PODJĘTYCH DZIAŁAŃ

| 7) | Grecja powinna przedłożyć do dnia 30 czerwca sprawozdanie dotyczące postępów we wdrażaniu niniejszego zalecenia oraz zalecenia z dnia 10 lutego. Następnie Grecja powinna na koniec każdego miesiąca przedłożyć Komisji sprawozdanie dotyczące postępów we wdrażaniu środków określonych w niniejszym zaleceniu. Sprawozdania powinny również zawierać opis, w jaki sposób władze greckie zapewniły lub zamierzają zapewnić niezbędne zasoby ludzkie i materiałowe, o których mowa w pkt 1–5 niniejszego zalecenia. Sprawozdania te powinny również zawierać opis stałych ocen potrzeb, o których mowa w pkt 1–3 niniejszego zalecenia, na podstawie których opracowano planowane lub wdrożone środki. Każde sprawozdanie powinno zawierać również następujące informacje:






  a) | całkowita obecna i planowana zdolność do przyjmowania na stałe i tymczasowo osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz charakter tej zdolności; |
| --- | --- | --- |

7)

a)

całkowita obecna i planowana zdolność do przyjmowania na stałe i tymczasowo osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz charakter tej zdolności;

| b) | całkowita liczba zatrudnionych obecnie i w przyszłości pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków o udzielenie azylu zarejestrowanych w służbach azylowych i Dyrekcji ds. Przyjmowania; oraz |
| --- | --- |

b)

całkowita liczba zatrudnionych obecnie i w przyszłości pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków o udzielenie azylu zarejestrowanych w służbach azylowych i Dyrekcji ds. Przyjmowania; oraz

| c) | całkowita liczba zatrudnionych obecnie i planowana liczba pracowników oraz liczba komitetów, które stopniowo uruchamiał organ odwoławczy. |
| --- | --- |

c)

całkowita liczba zatrudnionych obecnie i planowana liczba pracowników oraz liczba komitetów, które stopniowo uruchamiał organ odwoławczy.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji

Dimitris AVRAMOPOULOS

Członek Komisji

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 31).

1

(2)  
  M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji (nr 30696/09) oraz N.S. i in. przeciwko Secretary of State for the Home Department, C-411/10 i C-493/10.

2

M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji

N.S. i in. przeciwko Secretary of State for the Home Department,

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, s. 1).

3

(4)  Zalecenie Komisji z dnia 10 lutego 2016 r. skierowane do Republiki Greckiej w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013 – C(2016) 871 final.

4

(5)  Oświadczenie UE–Turcja, 18 marca 2016 r.

5

(6)  http://www.media.gov.gr/index.php, wyświetlone w dniu 10 czerwca 2016 r.

6

(7)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady, czwarte sprawozdanie w sprawie przesiedleń i relokacji COM(2016) 416 final z 15 czerwca 2016 r.

7

(8)  http://asylo.gov.gr/en/?page_id=1278

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).

10

(11)  
  „Ustawa nr 4395/2016 dotycząca struktury i działalności służb azylowych, organu odwoławczego, służb zajmujących się przyjmowaniem i identyfikacją, ustanowienia Sekretariatu Generalnego ds. Przyjmowania, transpozycji do greckiego prawodawstwa przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) i innych przepisów”, dostępna na stronie internetowej: http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/bcc26661-143b-4f2d-8916-0e0e66ba4c50/o-prosf-pap.pdf.

11

Aby władze greckie mogły wdrożyć ustawę w całości, będą musiały przyjąć szereg aktów wykonawczych w formie decyzji ministerialnych lub decyzji międzyresortowych.

(12)  http://www.media.gov.gr/index.php

12

http://rrse-smi.maps.arcgis.com/apps/MapSeries/index.html?appid=d5f377f7f6f2418b8ebadaae638df2e1

Te tymczasowe kryzysowe oraz stałe ośrodki dla cudzoziemców utworzone zostały w hotspotach na wyspach Morza Egejskiego oraz na kontynencie. Na dzień 2 czerwca 2016 r. dostępnych jest jedynie 1 108 miejsc stałego zakwaterowania wyłącznie dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i małoletnich bez opieki.

(13)  http://www.unhcr.org/news/briefing/2016/5/57480cb89/greece-unhcr-concerned-conditions-new-refugee-sites-urges-alternatives.html

13

(14)  Chociaż priorytetowo traktowani będą wnioskodawcy zakwalifikowani do relokacji, działania te przyniosą również korzyść osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, które oczekują na połączenie z członkami rodziny w innym państwie członkowskim UE na mocy rozporządzenia dublińskiego, oraz osobom ubiegającym się o azyl w Grecji, zwłaszcza grupom szczególnie wrażliwym, w tym dzieciom pozbawionym opieki i odseparowanym od rodziców, osobom niepełnosprawnym, osobom starszym, osobom samotnie wychowującym dzieci, osobom przewlekle chorym, kobietom w ciąży itp.

14

(15)  http://data.unhcr.org/mediterranean/country.php?id=83

15

(16)  Artykuł 3 ust. 3 ustawy nr 4375/2016.

16

(17)  Zgodnie z art. 2 ust. 3 i 4 ustawy nr 4375/2016 określającym liczbę pracowników, których należy zatrudnić w służbach azylowych.

17

(18)  Artykuł 22 ust. 3, ustawa nr 4375/2016.

18

(19)  Artykuł 28, dekret prezydencki nr 114/2010.

19

(20)  http://asylo.gov.gr/?p=2802

20

(21)  Decyzja ministerialna nr 1982/16.2.2016 (Dziennik Urzędowy, B' 335)

21

(22)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady: „Przywrócenie strefy Schengen – Plan działania”, COM(2016) 120 final z 4 marca 2016 r.

22

(23)  COM(2016) 270 final.

23

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/36 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/36

---

DECYZJA NR 1/2016 KOMITETU DS. TRANSPORTU LĄDOWEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA

z dnia 10 czerwca 2016 r.

dotycząca systemu opłat od pojazdów stosowanego w Szwajcarii w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. [2016/1118]

KOMITET,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przewozu kolejowego i drogowego rzeczy i osób (1) (zwaną dalej „umową”), w szczególności jej art. 51 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z przepisami art. 40 umowy Szwajcaria pobiera od dnia 1 stycznia 2001 r. niedyskryminacyjną opłatę od pojazdów związaną z kosztami, które one generują („opłata od pojazdów ciężarowych uzależniona od świadczonych usług”). Opłatę tę określa się odrębnie dla każdej z trzech grup pojazdów sklasyfikowanych według norm emisji spalin (klasy EURO). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z przepisami art. 40 umowy Szwajcaria pobiera od dnia 1 stycznia 2001 r. niedyskryminacyjną opłatę od pojazdów związaną z kosztami, które one generują („opłata od pojazdów ciężarowych uzależniona od świadczonych usług”). Opłatę tę określa się odrębnie dla każdej z trzech grup pojazdów sklasyfikowanych według norm emisji spalin (klasy EURO).

| (2) | W tym celu art. 40 ust. 2 i 4 umowy określają średnią ważoną pobieranych opłat, maksymalną opłatę od pojazdów najbardziej zanieczyszczających, jak również maksymalną różnicę między opłatami od różnych grup pojazdów. |
| --- | --- |

(2)

W tym celu art. 40 ust. 2 i 4 umowy określają średnią ważoną pobieranych opłat, maksymalną opłatę od pojazdów najbardziej zanieczyszczających, jak również maksymalną różnicę między opłatami od różnych grup pojazdów.

| (3) | Biorąc pod uwagę modernizację parku samochodów poruszających się po drogach Szwajcarii, dzięki której coraz więcej pojazdów jest zgodnych z najnowszymi normami EURO, konieczne jest, by Komitet ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria dostosował podział na kategorie według norm EURO do trzech kategorii przewidzianych w systemie opłat. |
| --- | --- |

(3)

Biorąc pod uwagę modernizację parku samochodów poruszających się po drogach Szwajcarii, dzięki której coraz więcej pojazdów jest zgodnych z najnowszymi normami EURO, konieczne jest, by Komitet ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria dostosował podział na kategorie według norm EURO do trzech kategorii przewidzianych w systemie opłat.

| (4) | Należało by utrzymać zniżkę wynoszącą 10 % opłaty dla kategorii przewidzianej decyzją nr 1/2011 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 10 czerwca 2011 r. (2) w odniesieniu do pojazdów o klasie emisji EURO II i EURO III, w których domontowano homologowany system filtru cząstek, |
| --- | --- |

(4)

Należało by utrzymać zniżkę wynoszącą 10 % opłaty dla kategorii przewidzianej decyzją nr 1/2011 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria z dnia 10 czerwca 2011 r. (2) w odniesieniu do pojazdów o klasie emisji EURO II i EURO III, w których domontowano homologowany system filtru cząstek,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Opłata drogowa uzależniona od świadczonych usług od pojazdów ciężarowych, których rzeczywista całkowita masa nie przekracza 40 ton, przebywających trasę 300 kilometrów (km), wynosi:

| — | 372,00 CHF dla kategorii opłat 1, |
| --- | --- |

—

372,00 CHF dla kategorii opłat 1,

| — | 322,80 CHF dla kategorii opłat 2, |
| --- | --- |

—

322,80 CHF dla kategorii opłat 2,

| — | 273,60 CHF dla kategorii opłat 3. |
| --- | --- |

—

273,60 CHF dla kategorii opłat 3.

Artykuł 2

Opłaty kategorii 1 stosowane są w odniesieniu do pojazdów o klasie emisji EURO III, jak również wszystkich pojazdów wprowadzonych do ruchu przed wejściem w życie normy EURO III.

Opłaty kategorii 2 stosowane są w odniesieniu do pojazdów spełniających normy emisji EURO IV oraz EURO V.

Opłaty kategorii 3 stosowane są w odniesieniu do pojazdów spełniających normę emisji EURO VI.

Artykuł 3

Zniżka przewidziana w art. 1 decyzji nr 1/2011 Komitetu ds. Transportu Lądowego Wspólnota/Szwajcaria, wynosząca 10 % opłaty odnośnej kategorii, jest przydzielana pojazdom o klasie emisji EURO II i EURO III, w których domontowano homologowany system filtru cząstek.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Sporządzono w Bernie dnia 10 czerwca 2016 r.

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej

Peter FÜGLISTALER

Przewodniczący

W imieniu Unii Europejskiej

Fotis KARAMITSOS

Przewodniczący Delegacji Unii Europejskiej

---

(1)  
  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 91.

1

(2)  
  Dz.U. L 193 z 23.7.2011, s. 52.

2

---

| 9.7.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 186/38 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 186/38

---

DECYZJA NR 2/2016 KOMITETU DS. TRANSPORTU LĄDOWEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA

z dnia 10 czerwca 2016 r.

zmieniająca załącznik 1 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie kolejowego i drogowego transportu towarów i osób [2016/1119]

KOMITET,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przewozu kolejowego i drogowego rzeczy i osób (zwaną dalej „Umową”), w szczególności jej art. 52 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 52 ust. 4 tiret pierwsze Umowy stanowi, iż decyzje dotyczące zmian do załącznika 1 przyjmuje wspólny komitet. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 52 ust. 4 tiret pierwsze Umowy stanowi, iż decyzje dotyczące zmian do załącznika 1 przyjmuje wspólny komitet.

| (2) | Załącznik 1 został ostatnio zmieniony decyzją nr 1/2015 wspólnego komitetu z dnia 16 grudnia 2015 r. (1). |
| --- | --- |

(2)

Załącznik 1 został ostatnio zmieniony decyzją nr 1/2015 wspólnego komitetu z dnia 16 grudnia 2015 r. (1).

| (3) | W dziedzinach objętych Umową przyjęto nowe akty prawne Unii Europejskiej. Należy zatem zmienić tekst załącznika 1 w celu uwzględnienia zmian w odpowiednich aktach prawodawstwa Unii Europejskiej. Ze względu na jasność prawa oraz na potrzeby uproszczenia wskazane jest, aby zastąpić załącznik 1 do Umowy tekstem załącznika do niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

(3)

W dziedzinach objętych Umową przyjęto nowe akty prawne Unii Europejskiej. Należy zatem zmienić tekst załącznika 1 w celu uwzględnienia zmian w odpowiednich aktach prawodawstwa Unii Europejskiej. Ze względu na jasność prawa oraz na potrzeby uproszczenia wskazane jest, aby zastąpić załącznik 1 do Umowy tekstem załącznika do niniejszej decyzji,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Załącznik 1 do Umowy zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Do celów dyrektywy 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) uznaje się na zasadzie wzajemności licencje maszynisty, jak również świadectwa uzupełniające wydane zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) i b) tej dyrektywy.

Artykuł 3

Zgodnie z art. 22 ust. 1 dyrektywy 2007/59/WE właściwe organy Szwajcarii i państw członkowskich Unii Europejskiej prowadzą rejestry licencji i dostarczają, na uzasadniony wniosek, informacji o statusie takich licencji. Na uzasadniony wniosek informacje te udostępnia się również każdemu pracodawcy maszynistów.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

Sporządzono w Bernie dnia 10 czerwca 2016 r.

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej

Peter FÜGLISTALER

Przewodniczący

W imieniu Unii Europejskiej

Fotis KARAMITSOS

Szef Delegacji Unii Europejskiej

---

(1)  
  Dz.U. L 23 z 29.1.2016, s. 82 (sprostowanie Dz.U. L 33 z 10.2.2016, s. 38).

1

(2)  Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 51).

2

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK 1

OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY

Zgodnie z art. 52 ust. 6 niniejszej Umowy Szwajcaria stosuje przepisy prawne równoważne z wymienionymi poniżej przepisami:

ODPOWIEDNIE PRZEPISY PRAWA UNIJNEGO

SEKCJA 1 – DOSTĘP DO ZAWODU

| — | Dyrektywa 2006/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 33 z 4.2.2006, s. 82). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2006/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 33 z 4.2.2006, s. 82).

| — | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51) ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z 13 maja 2013 (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51) ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z 13 maja 2013 (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).

| — | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 72) ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z 13 maja 2013 (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).
  Do celów niniejszej umowy:






  a) | Unia Europejska i Konfederacja Szwajcarska zwalniają z obowiązku posiadania zaświadczenia dla kierowcy obywateli Konfederacji Szwajcarskiej, państw członkowskich Unii Europejskiej i państw wchodzących w skład Europejskiego Obszaru Gospodarczego; |
| --- | --- | --- |

—

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 72) ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z 13 maja 2013 (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).

Do celów niniejszej umowy:

a)

Unia Europejska i Konfederacja Szwajcarska zwalniają z obowiązku posiadania zaświadczenia dla kierowcy obywateli Konfederacji Szwajcarskiej, państw członkowskich Unii Europejskiej i państw wchodzących w skład Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

| b) | Konfederacja Szwajcarska może zwolnić z obowiązku posiadania zaświadczenia dla kierowcy obywateli państw innych niż państwa wymienione w lit. a) jedynie po uprzedniej konsultacji z Unią Europejską i po uzyskaniu jej zgody; |
| --- | --- |

b)

Konfederacja Szwajcarska może zwolnić z obowiązku posiadania zaświadczenia dla kierowcy obywateli państw innych niż państwa wymienione w lit. a) jedynie po uprzedniej konsultacji z Unią Europejską i po uzyskaniu jej zgody;

| c) | przepisy rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 (dotyczące kabotażu) nie mają zastosowania. |
| --- | --- |

c)

przepisy rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 (dotyczące kabotażu) nie mają zastosowania.

| — | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z 13 maja 2013 (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).
  Na potrzeby niniejszego rozporządzenia przepisy rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 1073/2009 (dotyczące kabotażu) nie mają zastosowania. |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z 13 maja 2013 (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia przepisy rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 1073/2009 (dotyczące kabotażu) nie mają zastosowania.

| — | Decyzja Komisji 2009/992/UE z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących danych, które mają być wprowadzane do krajowego rejestru elektronicznego przedsiębiorców transportu drogowego (Dz.U. L 339 z 22.12.2009, s. 36). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2009/992/UE z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących danych, które mają być wprowadzane do krajowego rejestru elektronicznego przedsiębiorców transportu drogowego (Dz.U. L 339 z 22.12.2009, s. 36).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2010 z dnia 16 grudnia 2010 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego (Dz.U. L 335 z 18.12.2010, s. 21). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2010 z dnia 16 grudnia 2010 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego (Dz.U. L 335 z 18.12.2010, s. 21).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 361/2014 z dnia 9 kwietnia 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 w odniesieniu do dokumentów dotyczących międzynarodowego autokarowego i autobusowego przewozu osób oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2121/98 (Dz.U. L 107 z 10.4.2014, s. 39). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 361/2014 z dnia 9 kwietnia 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 w odniesieniu do dokumentów dotyczących międzynarodowego autokarowego i autobusowego przewozu osób oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2121/98 (Dz.U. L 107 z 10.4.2014, s. 39).

SEKCJA 2 – NORMY SOCJALNE

| — | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 19). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 19).

| — | Dyrektywa 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz.U. L 80 z 23.3.2002, s. 35). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz.U. L 80 z 23.3.2002, s. 35).

| — | Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4).

| — | Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88).

| — | Dyrektywa 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2009/5/WE z dnia 30 stycznia 2009 r. (Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 45). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2009/5/WE z dnia 30 stycznia 2009 r. (Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 45).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.U. L 168 z 2.7.2010, s. 16). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.U. L 168 z 2.7.2010, s. 16).

SEKCJA 3 – NORMY TECHNICZNE

Pojazdy silnikowe

| — | Dyrektywa Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (Dz.U. L 42 z 23.2.1970, s. 16), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/34/WE z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 49). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (Dz.U. L 42 z 23.2.1970, s. 16), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/34/WE z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 49).

| — | Dyrektywa Rady 88/77/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 1987 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 36 z 9.2.1988, s. 33), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2001/27/WE z dnia 10 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 107 z 18.4.2001, s. 10). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 88/77/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 1987 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 36 z 9.2.1988, s. 33), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2001/27/WE z dnia 10 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 107 z 18.4.2001, s. 10).

| — | Dyrektywa Rady 91/671/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach poniżej 3,5 tony (Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 26), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/37/UE z dnia 27 lutego 2014 r. (Dz.U. L 59 z 28.2.2014, s. 32). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 91/671/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach poniżej 3,5 tony (Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 26), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/37/UE z dnia 27 lutego 2014 r. (Dz.U. L 59 z 28.2.2014, s. 32).

| — | Dyrektywa Rady 92/6/EWG z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz.U. L 57 z 2.3.1992, s. 27), zmieniona dyrektywą 2002/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. (Dz.U. L 327 z 4.12.2002, s. 8). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 92/6/EWG z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz.U. L 57 z 2.3.1992, s. 27), zmieniona dyrektywą 2002/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. (Dz.U. L 327 z 4.12.2002, s. 8).

| — | Dyrektywa Rady 92/24/EWG z dnia 31 marca 1992 r. odnosząca się do urządzeń ograniczenia prędkości lub podobnych wewnętrznych systemów ograniczenia prędkości niektórych kategorii pojazdów silnikowych (Dz.U. L 129 z 14.5.1992, s. 154), zmieniona dyrektywą 2004/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. (Dz.U. L 44 z 14.2.2004, s. 19). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 92/24/EWG z dnia 31 marca 1992 r. odnosząca się do urządzeń ograniczenia prędkości lub podobnych wewnętrznych systemów ograniczenia prędkości niektórych kategorii pojazdów silnikowych (Dz.U. L 129 z 14.5.1992, s. 154), zmieniona dyrektywą 2004/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. (Dz.U. L 44 z 14.2.2004, s. 19).

| — | Dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiająca dla niektórych pojazdów kołowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59), zmieniona dyrektywą 2002/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 lutego 2002 r. (Dz.U. L 67 z 9.3.2002, s. 47). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiająca dla niektórych pojazdów kołowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59), zmieniona dyrektywą 2002/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 lutego 2002 r. (Dz.U. L 67 z 9.3.2002, s. 47).

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2411/98 z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie uznawania w ruchu wewnątrzwspólnotowym znaków wyróżniających państwo członkowskie, w którym zarejestrowano pojazdy silnikowe i ich przyczepy (Dz.U. L 299 z 10.11.1998, s. 1). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2411/98 z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie uznawania w ruchu wewnątrzwspólnotowym znaków wyróżniających państwo członkowskie, w którym zarejestrowano pojazdy silnikowe i ich przyczepy (Dz.U. L 299 z 10.11.1998, s. 1).

| — | Dyrektywa 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2010/47/UE z dnia 5 lipca 2010 r. (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 33); |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2010/47/UE z dnia 5 lipca 2010 r. (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 33);

| — | Dyrektywa 2005/55/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, które należy podjąć przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników o zapłonie iskrowym zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 275 z 20.10.2005, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2008/74/WE z dnia 18 lipca 2008 r. (Dz.U. L 192 z 19.7.2008, s. 51). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2005/55/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, które należy podjąć przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników o zapłonie iskrowym zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 275 z 20.10.2005, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2008/74/WE z dnia 18 lipca 2008 r. (Dz.U. L 192 z 19.7.2008, s. 51).

| — | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (przekształcenie) (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 12). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (przekształcenie) (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 12).

| — | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 133/2014 z dnia 31 stycznia 2014 r. (Dz.U. L 47 z 18.2.2014, s. 1). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 133/2014 z dnia 31 stycznia 2014 r. (Dz.U. L 47 z 18.2.2014, s. 1).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011 z dnia 25 maja 2011 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz zmieniające załączniki I i III do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167 z 25.6.2011, s. 1), zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 627/2014 z dnia 12 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 28). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011 z dnia 25 maja 2011 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz zmieniające załączniki I i III do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167 z 25.6.2011, s. 1), zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 627/2014 z dnia 12 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 28).

Transport materiałów niebezpiecznych

| — | Dyrektywa Rady 95/50/WE z dnia 6 października 1995 r. w sprawie ujednoliconych procedur kontroli drogowego transportu towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 249 z 17.10.1995, s. 35), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/54/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. (Dz.U. L 162 z 21.6.2008, s. 11). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 95/50/WE z dnia 6 października 1995 r. w sprawie ujednoliconych procedur kontroli drogowego transportu towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 249 z 17.10.1995, s. 35), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/54/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. (Dz.U. L 162 z 21.6.2008, s. 11).

| — | Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2014/103/UE z dnia 21 listopada 2014 r. (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 15).
  Do celów niniejszej Umowy w Szwajcarii obowiązują następujące odstępstwa od dyrektywy 2008/68/WE:
  1.   Transport drogowy

  Odstępstwa dla Szwajcarii na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych.

  RO – a – CH – 1

  Przedmiot: transport w cysternach oleju napędowego i oleju opałowego z numerem UN 1202.
  Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 1.1.3.6 i 6.8
  Treść załącznika do dyrektywy: odstępstwa dotyczące przewożonych ilości na jednostkę transportową, przepisy dotyczące budowy cystern.
  Treść ustawodawstwa krajowego: cysterny, które nie zostały zbudowane zgodnie z pkt 6.8, lecz zgodnie z prawodawstwem krajowym, o pojemności do 1 210 l i są używane do transportu oleju opałowego lub oleju napędowego z numerem UN 1202, mogą korzystać ze zwolnień w pkt 1.1.3.6 ADR.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: punkty 1.1.3.6.3 lit. b) i 6.14 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.


  RO – a – CH – 2

  Przedmiot: zwolnienie z wymogu posiadania dokumentu przewozowego dotyczącego niektórych ilości towarów niebezpiecznych, określonych w pkt 1.1.3.6.
  Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 1.1.3.6 i 5.4.1.
  Treść załącznika do dyrektywy: wymogi dotyczące dokumentacji przewozowej.
  Treść ustawodawstwa krajowego: transport zabrudzonych pustych pojemników należących do kategorii transportowej 4 oraz pełnych lub pustych butli gazowych do aparatów oddechowych używanych przez służby ratunkowe lub jako sprzęt do nurkowania, w ilościach nieprzekraczających limitów określonych w pkt 1.1.3.6, nie podlega obowiązkowi posiadania dokumentu przewozowego, o którym mowa w pkt 5.4.1.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.6.3 lit. c) dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.


  RO – a – CH – 3

  Przedmiot: transport zabrudzonych pustych cystern przez firmy serwisujące magazyny cieczy zanieczyszczających wodę.
  Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 6.5, 6.8, 8.2 i 9.
  Treść załącznika do dyrektywy: budowa, wyposażenie i kontrola cystern i pojazdów; szkolenie kierowców.
  Treść ustawodawstwa krajowego: pojazdy i zabrudzone puste cysterny/pojemniki używane przez firmy serwisujące magazyny cieczy zanieczyszczających wodę do przechowywania cieczy w trakcie obsługi technicznej cystern stacjonarnych nie podlegają wymogom w zakresie budowy, wyposażenia i kontroli ani wymogom w zakresie etykietowania i znakowania przy użyciu pomarańczowej tabliczki, określonym przez ADR. Podlegają one szczegółowym wymogom etykietowania i znakowania, a kierowca pojazdu nie ma obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w pkt 8.2.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.6.3.10 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

  Odstępstwa dla Szwajcarii na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych.

  RO – bi – CH – 1

  Przedmiot: transport odpadów z gospodarstw domowych zawierających towary niebezpieczne na składowiska śmieci.
  Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 2, 4.1.10, 5.2 i 5.4.
  Treść załącznika do dyrektywy: klasyfikacja, opakowanie zbiorcze, znakowanie i etykietowanie, dokumentacja.
  Treść ustawodawstwa krajowego: przepisy obejmują zasady dotyczące uproszczonej klasyfikacji przez eksperta uznanego przez właściwy organ odpadów z gospodarstw domowych zawierających niebezpieczne towary (z gospodarstw domowych) pod kątem użycia odpowiednich pojemników i szkolenia kierowców. Odpady z gospodarstw domowych niemożliwe do sklasyfikowania przez eksperta mogą być przewożone do zakładu przerobu odpadów komunalnych w niewielkich ilościach możliwych do zidentyfikowania poprzez opakowanie i jednostkę transportową.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.7 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).
  Uwagi: przepisy te mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do transportu odpadów z gospodarstw domowych zawierających towary niebezpieczne pomiędzy publicznymi zakładami przerobu odpadów komunalnych a składowiskami śmieci.
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.


  RO – bi – CH – 2

  Przedmiot: transport zwrotny sztucznych ogni.
  Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 2.1.2, 5.4.
  Treść załącznika do dyrektywy: klasyfikacja i dokumentacja.
  Treść ustawodawstwa krajowego: w celu ułatwienia transportu zwrotnego ogni sztucznych z numerami UN 0335, 0336 i 0337 z punktów sprzedaży detalicznej do dostawców przewidziano zwolnienia dotyczące podania w dokumencie przewozowym masy netto i klasyfikacji wyrobów.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.8 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).
  Uwagi: kontrola szczegółowej zawartości każdej pozycji niesprzedanego wyrobu w każdym opakowaniu jest praktycznie niemożliwa dla wyrobów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej.
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.


  RO – bi – CH – 3

  Przedmiot: świadectwo szkolenia ADR dla przejazdów związanych z transportem uszkodzonych pojazdów, przejazdów związanych z naprawą, przejazdów wykonywanych w celu przeprowadzenia przeglądu pojazdu-cysterny/cysterny oraz przejazdów wykonywanych pojazdami-cysternami przez ekspertów odpowiedzialnych za przegląd danego pojazdu.
  Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: pkt 8.2.1.
  Treść załącznika do dyrektywy: Kierowcy pojazdów muszą mieć ukończone kursy szkoleniowe.
  Treść ustawodawstwa krajowego: szkolenie i świadectwo w zakresie ADR nie są wymagane dla przejazdów związanych z transportem uszkodzonych pojazdów lub jazdami próbnymi po naprawie, podróży wykonywanych w celu przeprowadzenia przeglądu pojazdu-cysterny lub jego cysterny oraz podróży wykonywanych przez ekspertów odpowiedzialnych za przegląd pojazdu-cysterny.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: instrukcje z dnia 30 września 2008 r. Departamentu Federalnego ds. Środowiska, Transportu, Energii i Komunikacji (DETEC) dotyczące przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.
  Uwagi: w niektórych przypadkach uszkodzone pojazdy lub naprawiane pojazdy, a także pojazdy-cysterny przygotowywane do przeglądu technicznego lub kontrolowane w trakcie takiego przeglądu nadal zawierają towary niebezpieczne.
  Nadal mają zastosowanie wymagania zawarte w pkt 1.3 i pkt 8.2.3.
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

  2.   Transport kolejowy

  Odstępstwa dla Szwajcarii na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych.

  RA – a – CH – 1

  Przedmiot: transport w cysternach oleju napędowego i oleju opałowego z numerem UN 1202.
  Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do niniejszej dyrektywy: pkt 6.8.
  Treść załącznika do dyrektywy: przepisy dotyczące budowy cystern.
  Treść ustawodawstwa krajowego: dopuszcza się cysterny, które nie zostały zbudowane zgodnie z pkt 6.8, lecz zgodnie z prawodawstwem krajowym, o pojemności do 1 210 l i używane do transportu oleju opałowego lub oleju napędowego z numerem UN 1202.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: załącznik do rozporządzenia DETEC z dnia 3 grudnia 1996 r. dotyczącego przewozu towarów niebezpiecznych koleją i kolejami linowymi (RSD, RS 742.401.6) oraz rozdział 6.14 dodatku 1 do rozporządzenia dotyczącego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR, RS 741.621).
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r.


  RA – a – CH – 2

  Przedmiot: dokument przewozowy.
  Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do niniejszej dyrektywy: pkt 5.4.1.1.1.
  Treść załącznika do dyrektywy: Informacje ogólne wymagane w dokumencie przewozowym.
  Treść ustawodawstwa krajowego: użycie terminu zbiorczego w dokumencie przewozowym oraz załączony wykaz zawierający informacje wymagane zgodnie z powyższym.
  Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: załącznik do rozporządzenia DETEC z dnia 3 grudnia 1996 r. dotyczącego przewozu towarów niebezpiecznych koleją i kolejami linowymi (RSD, RS 742.401.6).
  Data ważności: 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2014/103/UE z dnia 21 listopada 2014 r. (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 15).

Do celów niniejszej Umowy w Szwajcarii obowiązują następujące odstępstwa od dyrektywy 2008/68/WE:

1.   Transport drogowy

Odstępstwa dla Szwajcarii na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych.

RO – a – CH – 1

Przedmiot: transport w cysternach oleju napędowego i oleju opałowego z numerem UN 1202.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 1.1.3.6 i 6.8

Treść załącznika do dyrektywy: odstępstwa dotyczące przewożonych ilości na jednostkę transportową, przepisy dotyczące budowy cystern.

Treść ustawodawstwa krajowego: cysterny, które nie zostały zbudowane zgodnie z pkt 6.8, lecz zgodnie z prawodawstwem krajowym, o pojemności do 1 210 l i są używane do transportu oleju opałowego lub oleju napędowego z numerem UN 1202, mogą korzystać ze zwolnień w pkt 1.1.3.6 ADR.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: punkty 1.1.3.6.3 lit. b) i 6.14 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

RO – a – CH – 2

Przedmiot: zwolnienie z wymogu posiadania dokumentu przewozowego dotyczącego niektórych ilości towarów niebezpiecznych, określonych w pkt 1.1.3.6.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 1.1.3.6 i 5.4.1.

Treść załącznika do dyrektywy: wymogi dotyczące dokumentacji przewozowej.

Treść ustawodawstwa krajowego: transport zabrudzonych pustych pojemników należących do kategorii transportowej 4 oraz pełnych lub pustych butli gazowych do aparatów oddechowych używanych przez służby ratunkowe lub jako sprzęt do nurkowania, w ilościach nieprzekraczających limitów określonych w pkt 1.1.3.6, nie podlega obowiązkowi posiadania dokumentu przewozowego, o którym mowa w pkt 5.4.1.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.6.3 lit. c) dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

RO – a – CH – 3

Przedmiot: transport zabrudzonych pustych cystern przez firmy serwisujące magazyny cieczy zanieczyszczających wodę.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 6.5, 6.8, 8.2 i 9.

Treść załącznika do dyrektywy: budowa, wyposażenie i kontrola cystern i pojazdów; szkolenie kierowców.

Treść ustawodawstwa krajowego: pojazdy i zabrudzone puste cysterny/pojemniki używane przez firmy serwisujące magazyny cieczy zanieczyszczających wodę do przechowywania cieczy w trakcie obsługi technicznej cystern stacjonarnych nie podlegają wymogom w zakresie budowy, wyposażenia i kontroli ani wymogom w zakresie etykietowania i znakowania przy użyciu pomarańczowej tabliczki, określonym przez ADR. Podlegają one szczegółowym wymogom etykietowania i znakowania, a kierowca pojazdu nie ma obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w pkt 8.2.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.6.3.10 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

Odstępstwa dla Szwajcarii na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych.

RO – bi – CH – 1

Przedmiot: transport odpadów z gospodarstw domowych zawierających towary niebezpieczne na składowiska śmieci.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 2, 4.1.10, 5.2 i 5.4.

Treść załącznika do dyrektywy: klasyfikacja, opakowanie zbiorcze, znakowanie i etykietowanie, dokumentacja.

Treść ustawodawstwa krajowego: przepisy obejmują zasady dotyczące uproszczonej klasyfikacji przez eksperta uznanego przez właściwy organ odpadów z gospodarstw domowych zawierających niebezpieczne towary (z gospodarstw domowych) pod kątem użycia odpowiednich pojemników i szkolenia kierowców. Odpady z gospodarstw domowych niemożliwe do sklasyfikowania przez eksperta mogą być przewożone do zakładu przerobu odpadów komunalnych w niewielkich ilościach możliwych do zidentyfikowania poprzez opakowanie i jednostkę transportową.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.7 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).

Uwagi: przepisy te mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do transportu odpadów z gospodarstw domowych zawierających towary niebezpieczne pomiędzy publicznymi zakładami przerobu odpadów komunalnych a składowiskami śmieci.

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

RO – bi – CH – 2

Przedmiot: transport zwrotny sztucznych ogni.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: punkty 2.1.2, 5.4.

Treść załącznika do dyrektywy: klasyfikacja i dokumentacja.

Treść ustawodawstwa krajowego: w celu ułatwienia transportu zwrotnego ogni sztucznych z numerami UN 0335, 0336 i 0337 z punktów sprzedaży detalicznej do dostawców przewidziano zwolnienia dotyczące podania w dokumencie przewozowym masy netto i klasyfikacji wyrobów.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: pkt 1.1.3.8 dodatku 1 do rozporządzenia w sprawie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR; RS 741.621).

Uwagi: kontrola szczegółowej zawartości każdej pozycji niesprzedanego wyrobu w każdym opakowaniu jest praktycznie niemożliwa dla wyrobów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej.

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

RO – bi – CH – 3

Przedmiot: świadectwo szkolenia ADR dla przejazdów związanych z transportem uszkodzonych pojazdów, przejazdów związanych z naprawą, przejazdów wykonywanych w celu przeprowadzenia przeglądu pojazdu-cysterny/cysterny oraz przejazdów wykonywanych pojazdami-cysternami przez ekspertów odpowiedzialnych za przegląd danego pojazdu.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do niniejszej dyrektywy: pkt 8.2.1.

Treść załącznika do dyrektywy: Kierowcy pojazdów muszą mieć ukończone kursy szkoleniowe.

Treść ustawodawstwa krajowego: szkolenie i świadectwo w zakresie ADR nie są wymagane dla przejazdów związanych z transportem uszkodzonych pojazdów lub jazdami próbnymi po naprawie, podróży wykonywanych w celu przeprowadzenia przeglądu pojazdu-cysterny lub jego cysterny oraz podróży wykonywanych przez ekspertów odpowiedzialnych za przegląd pojazdu-cysterny.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: instrukcje z dnia 30 września 2008 r. Departamentu Federalnego ds. Środowiska, Transportu, Energii i Komunikacji (DETEC) dotyczące przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.

Uwagi: w niektórych przypadkach uszkodzone pojazdy lub naprawiane pojazdy, a także pojazdy-cysterny przygotowywane do przeglądu technicznego lub kontrolowane w trakcie takiego przeglądu nadal zawierają towary niebezpieczne.

Nadal mają zastosowanie wymagania zawarte w pkt 1.3 i pkt 8.2.3.

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

2.   Transport kolejowy

Odstępstwa dla Szwajcarii na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych.

RA – a – CH – 1

Przedmiot: transport w cysternach oleju napędowego i oleju opałowego z numerem UN 1202.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do niniejszej dyrektywy: pkt 6.8.

Treść załącznika do dyrektywy: przepisy dotyczące budowy cystern.

Treść ustawodawstwa krajowego: dopuszcza się cysterny, które nie zostały zbudowane zgodnie z pkt 6.8, lecz zgodnie z prawodawstwem krajowym, o pojemności do 1 210 l i używane do transportu oleju opałowego lub oleju napędowego z numerem UN 1202.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: załącznik do rozporządzenia DETEC z dnia 3 grudnia 1996 r. dotyczącego przewozu towarów niebezpiecznych koleją i kolejami linowymi (RSD, RS 742.401.6) oraz rozdział 6.14 dodatku 1 do rozporządzenia dotyczącego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (SDR, RS 741.621).

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

RA – a – CH – 2

Przedmiot: dokument przewozowy.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do niniejszej dyrektywy: pkt 5.4.1.1.1.

Treść załącznika do dyrektywy: Informacje ogólne wymagane w dokumencie przewozowym.

Treść ustawodawstwa krajowego: użycie terminu zbiorczego w dokumencie przewozowym oraz załączony wykaz zawierający informacje wymagane zgodnie z powyższym.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: załącznik do rozporządzenia DETEC z dnia 3 grudnia 1996 r. dotyczącego przewozu towarów niebezpiecznych koleją i kolejami linowymi (RSD, RS 742.401.6).

Data ważności: 1 stycznia 2023 r.

| — | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/35/UE z dnia 16 czerwca 2010 r. w sprawie ciśnieniowych urządzeń transportowych oraz uchylająca dyrektywy Rady 76/767/EWG, 84/525/EWG, 84/526/EWG, 84/527/EWG oraz 1999/36/WE (Dz.U. L 165 z 30.6.2010, s. 1). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/35/UE z dnia 16 czerwca 2010 r. w sprawie ciśnieniowych urządzeń transportowych oraz uchylająca dyrektywy Rady 76/767/EWG, 84/525/EWG, 84/526/EWG, 84/527/EWG oraz 1999/36/WE (Dz.U. L 165 z 30.6.2010, s. 1).

SEKCJA 4 – PRAWA DOSTĘPU I PRZEWOZU KOLEJOWEGO

| — | Dyrektywa Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (Dz.U. L 237 z 24.8.1991, s. 25). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (Dz.U. L 237 z 24.8.1991, s. 25).

| — | Dyrektywa Rady 95/18/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (Dz.U. L 143 z 27.6.1995, s. 70). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 95/18/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (Dz.U. L 143 z 27.6.1995, s. 70).

| — | Dyrektywa Rady 95/19/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za infrastrukturę (Dz.U. L 143 z 27.6.1995, s. 75). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 95/19/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za infrastrukturę (Dz.U. L 143 z 27.6.1995, s. 75).

| — | Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2014/88/WE z dnia 9 lipca 2014 r. (Dz.U. L 201 z 10.7.2014, s. 9). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2014/88/WE z dnia 9 lipca 2014 r. (Dz.U. L 201 z 10.7.2014, s. 9).

| — | Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 51) zmieniona dyrektywą Komisji 2014/82/UE z dnia 24 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 184 z 25.6.2014, s. 11). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 51) zmieniona dyrektywą Komisji 2014/82/UE z dnia 24 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 184 z 25.6.2014, s. 11).

| — | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 653/2007 z dnia 13 czerwca 2007 r. w sprawie stosowania wspólnego europejskiego wzoru certyfikatów bezpieczeństwa i wniosków o ich wydanie zgodnie z art. 10 dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz w sprawie okresu ważności certyfikatów bezpieczeństwa wydanych na mocy dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 153 z 14.6.2007, s. 9), zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. (Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 22). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 653/2007 z dnia 13 czerwca 2007 r. w sprawie stosowania wspólnego europejskiego wzoru certyfikatów bezpieczeństwa i wniosków o ich wydanie zgodnie z art. 10 dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz w sprawie okresu ważności certyfikatów bezpieczeństwa wydanych na mocy dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 153 z 14.6.2007, s. 9), zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. (Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 22).

| — | Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30), zmieniona decyzją Komisji 2011/107/UE z dnia 10 lutego 2011 r. (Dz.U. L 43 z 17.2.2011, s. 33). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30), zmieniona decyzją Komisji 2011/107/UE z dnia 10 lutego 2011 r. (Dz.U. L 43 z 17.2.2011, s. 33).

| — | Dyrektywa 2008/57/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (przekształcenie) (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2014/38/UE z dnia 10 marca 2014 r. (Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 20). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2008/57/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (przekształcenie) (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2014/38/UE z dnia 10 marca 2014 r. (Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 20).

| — | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 352/2009 z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 108 z 29.4.2009, s. 4). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 352/2009 z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 108 z 29.4.2009, s. 4).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 36/2010 z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych wzorów licencji maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 13 z 19.1.2010, s. 1). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 36/2010 z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych wzorów licencji maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 13 z 19.1.2010, s. 1).

| — | Decyzja Komisji 2010/713/UE z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie modułów procedur oceny zgodności, przydatności do stosowania i weryfikacji WE stosowanych w technicznych specyfikacjach interoperacyjności przyjętych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (Dz.U. L 319 z 4.12.2010 s. 1). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2010/713/UE z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie modułów procedur oceny zgodności, przydatności do stosowania i weryfikacji WE stosowanych w technicznych specyfikacjach interoperacyjności przyjętych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (Dz.U. L 319 z 4.12.2010 s. 1).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1158/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych certyfikatów bezpieczeństwa (Dz.U. L 326 z 10.12.2010, s. 11). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1158/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych certyfikatów bezpieczeństwa (Dz.U. L 326 z 10.12.2010, s. 11).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1169/2010 z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa (Dz.U. L 327 z 11.12.2010, s. 13). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1169/2010 z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa (Dz.U. L 327 z 11.12.2010, s. 13).

| — | Rozporządzenie (UE) nr 201/2011 z dnia 1 marca 2011 r. w sprawie wzoru deklaracji zgodności z dopuszczonym typem pojazdu szynowego (Dz.U. L 57 z 2.3.2011, s. 8). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie (UE) nr 201/2011 z dnia 1 marca 2011 r. w sprawie wzoru deklaracji zgodności z dopuszczonym typem pojazdu szynowego (Dz.U. L 57 z 2.3.2011, s. 8).

| — | Decyzja Komisji 2011/275/UE z dnia 26 kwietnia 2011 r. dotycząca technicznej specyfikacji interoperacyjności podsystemu »Infrastruktura« transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (Dz.U. L 126 z 14.5.2011, s. 53), zmieniona decyzją Komisji 2012/464/UE z dnia 23 lipca 2012 r. (Dz.U. L 217 z 14.8.2012, s. 20). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2011/275/UE z dnia 26 kwietnia 2011 r. dotycząca technicznej specyfikacji interoperacyjności podsystemu »Infrastruktura« transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (Dz.U. L 126 z 14.5.2011, s. 53), zmieniona decyzją Komisji 2012/464/UE z dnia 23 lipca 2012 r. (Dz.U. L 217 z 14.8.2012, s. 20).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie w zakresie obejmującym wagony towarowe oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 653/2007 (Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 22). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie w zakresie obejmującym wagony towarowe oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 653/2007 (Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 22).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 454/2011 z dnia 5 maja 2011 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich” transeuropejskiego systemu kolei (Dz.U. L 123 z 12.5.2011, s. 11), zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2015/302 z dnia 25 lutego 2015 r. (Dz.U. L 55 z 26.2.2015, s. 2). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 454/2011 z dnia 5 maja 2011 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich” transeuropejskiego systemu kolei (Dz.U. L 123 z 12.5.2011, s. 11), zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2015/302 z dnia 25 lutego 2015 r. (Dz.U. L 55 z 26.2.2015, s. 2).

| — | Decyzja wykonawcza Komisji 2011/665/UE z dnia 4 października 2011 r. w sprawie europejskiego rejestru typów pojazdów kolejowych dopuszczonych do eksploatacji (Dz.U. L 264 z 8.10.2011, s. 32). |
| --- | --- |

—

Decyzja wykonawcza Komisji 2011/665/UE z dnia 4 października 2011 r. w sprawie europejskiego rejestru typów pojazdów kolejowych dopuszczonych do eksploatacji (Dz.U. L 264 z 8.10.2011, s. 32).

| — | Decyzja Komisji 2011/765/UE z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie kryteriów uznawania ośrodków szkoleniowych prowadzących szkolenia zawodowe dla maszynistów, kryteriów uznawania egzaminatorów maszynistów, jak również kryteriów organizowania egzaminów zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 314 z 29.11.2011, s. 36). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2011/765/UE z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie kryteriów uznawania ośrodków szkoleniowych prowadzących szkolenia zawodowe dla maszynistów, kryteriów uznawania egzaminatorów maszynistów, jak również kryteriów organizowania egzaminów zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 314 z 29.11.2011, s. 36).

| — | Decyzja Komisji 2012/88/UE z dnia 25 stycznia 2012 r. dotycząca technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor kolejowy – hałas” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (Dz.U. L 51 z 23.2.2012, s. 1), zmieniona decyzją Komisji (UE) nr 2015/14 z dnia 5 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 3 z 7.1.2015, s. 44). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2012/88/UE z dnia 25 stycznia 2012 r. dotycząca technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor kolejowy – hałas” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (Dz.U. L 51 z 23.2.2012, s. 1), zmieniona decyzją Komisji (UE) nr 2015/14 z dnia 5 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 3 z 7.1.2015, s. 44).

| — | Decyzja Komisji 2012/757/UE z dnia 14 listopada 2012 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” systemu kolei w Unii Europejskiej i zmieniająca decyzję 2007/756/WE (Dz.U. L 345 z 15.12.2012, s. 1), zmieniona decyzją Komisji 2013/710/UE z dnia 2 grudnia 2013 r. (Dz.U. L 323 z 4.12.2013, s. 35). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2012/757/UE z dnia 14 listopada 2012 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” systemu kolei w Unii Europejskiej i zmieniająca decyzję 2007/756/WE (Dz.U. L 345 z 15.12.2012, s. 1), zmieniona decyzją Komisji 2013/710/UE z dnia 2 grudnia 2013 r. (Dz.U. L 323 z 4.12.2013, s. 35).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1077/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa po wydaniu certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 3). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1077/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa po wydaniu certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 3).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1078/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do monitorowania, która ma być stosowana przez przedsiębiorstwa kolejowe i zarządców infrastruktury po otrzymaniu certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa oraz przez podmioty odpowiedzialne za utrzymanie (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 8). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1078/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do monitorowania, która ma być stosowana przez przedsiębiorstwa kolejowe i zarządców infrastruktury po otrzymaniu certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa oraz przez podmioty odpowiedzialne za utrzymanie (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 8).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 321/2013 z dnia 13 marca 2013 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor – wagony towarowe” systemu kolei w Unii Europejskiej i uchylające decyzję 2006/861/WE (Dz.U. L 104 z 12.4.2013, s. 1) zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1236/2013 (Dz.U. L 322 z 3.12.2013, s. 23). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 321/2013 z dnia 13 marca 2013 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor – wagony towarowe” systemu kolei w Unii Europejskiej i uchylające decyzję 2006/861/WE (Dz.U. L 104 z 12.4.2013, s. 1) zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1236/2013 (Dz.U. L 322 z 3.12.2013, s. 23).

| — | Decyzja wykonawcza Komisji 2014/880/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie wspólnych specyfikacji rejestru infrastruktury kolejowej i uchylająca decyzję wykonawczą 2011/633/UE (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 489). |
| --- | --- |

—

Decyzja wykonawcza Komisji 2014/880/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie wspólnych specyfikacji rejestru infrastruktury kolejowej i uchylająca decyzję wykonawczą 2011/633/UE (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 489).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1300/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności odnoszących się do dostępności systemu kolei Unii dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości poruszania się (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 110). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1300/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności odnoszących się do dostępności systemu kolei Unii dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości poruszania się (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 110).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1301/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności podsystemu „Energia” systemu kolei w Unii (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 179). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1301/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności podsystemu „Energia” systemu kolei w Unii (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 179).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor — lokomotywy i tabor pasażerski” systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 228). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor — lokomotywy i tabor pasażerski” systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 228).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1303/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności w zakresie aspektu „Bezpieczeństwo w tunelach kolejowych” systemu kolei w Unii (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 394). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1303/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności w zakresie aspektu „Bezpieczeństwo w tunelach kolejowych” systemu kolei w Unii (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 394).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1304/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności podsystemu „Tabor kolejowy – hałas”, zmieniające decyzję 2008/232/WE i uchylające decyzję 2011/229/UE (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 421). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1304/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności podsystemu „Tabor kolejowy – hałas”, zmieniające decyzję 2008/232/WE i uchylające decyzję 2011/229/UE (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 421).

| — | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1305/2014 z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych wchodzącego w skład systemu kolei w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 62/2006 (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 438). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1305/2014 z dnia 11 grudnia 2014 r. dotyczące technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych wchodzącego w skład systemu kolei w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 62/2006 (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 438).

| — | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/171 z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie niektórych aspektów procedury wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (Dz.U. L 29 z 5.2.2015, s. 3). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/171 z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie niektórych aspektów procedury wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (Dz.U. L 29 z 5.2.2015, s. 3).

| — | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/909 z dnia 12 czerwca 2015 r. w sprawie zasad obliczania kosztów, które są ponoszone bezpośrednio jako rezultat przejazdu pociągu (Dz.U. L 148 z 13.6.2015, s. 17). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/909 z dnia 12 czerwca 2015 r. w sprawie zasad obliczania kosztów, które są ponoszone bezpośrednio jako rezultat przejazdu pociągu (Dz.U. L 148 z 13.6.2015, s. 17).

SEKCJA 5 – INNE DZIEDZINY

| — | Dyrektywa Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych dla olejów mineralnych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 19). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych dla olejów mineralnych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 19).

| — | Dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej (Dz.U. L 167 z 30.4.2004, s. 39). |
| --- | --- |

—

Dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej (Dz.U. L 167 z 30.4.2004, s. 39).

| — | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/96/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej (Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 59).”. |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/96/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej (Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 59).”.

---