# Dziennik Urzędowy L 185/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.185.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 185 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5217 lipca 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.185.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 185

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5217 lipca 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (wersja ujednolicona) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 626/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. kończące częściowy przegląd okresowy cła antydumpingowego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 | 16 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 627/2009 z dnia 16 lipca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 19 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 628/2009 z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz dla wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni lipca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 na mięso drobiowe | 21 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (wersja ujednolicona)

1

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 626/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. kończące częściowy przegląd okresowy cła antydumpingowego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96

16

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 627/2009 z dnia 16 lipca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

19

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 628/2009 z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz dla wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni lipca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 na mięso drobiowe

21

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2009/552/WE, Euratom |
| | * | Decyzja Rady z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie mianowania nowego członka Komisji Wspólnot Europejskich | 23 |
| | | Komisja |
| | | 2009/553/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie środków C 52/07 (ex NN 64/07) przyznanych przez Hiszpanię na Program pomocy na rzecz przemysłu tekstylnego i odzieżowego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2017)

   (
  1
  ) | 24 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2009/552/WE, Euratom

*

Decyzja Rady z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie mianowania nowego członka Komisji Wspólnot Europejskich

23

Komisja

2009/553/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie środków C 52/07 (ex NN 64/07) przyznanych przez Hiszpanię na Program pomocy na rzecz przemysłu tekstylnego i odzieżowego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2017)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2017)

1

24

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 17.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 185/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 185/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 625/2009

z dnia 7 lipca 2009 r.

w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich

(wersja ujednolicona)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając akty ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz akty dotyczące przetworzonych produktów rolnych przyjęte na podstawie art. 308 Traktatu, w szczególności przepisy tych aktów pozwalające na odstąpienie od ogólnej zasady, według której ograniczenia ilościowe lub środki o skutku równoważnym mogą być zastępowane jedynie środkami przewidzianymi w samych tych aktach,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (1) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (2). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (1) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (2). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić.

| (2) | Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach. |
| --- | --- |

(2)

Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach.

| (3) | Na mocy art. 14 Traktatu od dnia 1 stycznia 1993 r. rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy art. 14 Traktatu od dnia 1 stycznia 1993 r. rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału.

| (4) | Realizacja wspólnej polityki handlowej w zakresie reguł przywozu jest jedynym środkiem zapewniającym, że reguły mające zastosowanie do handlu wspólnotowego z krajami trzecimi prawidłowo odzwierciedlają integrację rynków. |
| --- | --- |

(4)

Realizacja wspólnej polityki handlowej w zakresie reguł przywozu jest jedynym środkiem zapewniającym, że reguły mające zastosowanie do handlu wspólnotowego z krajami trzecimi prawidłowo odzwierciedlają integrację rynków.

| (5) | Większa jednolitość w zakresie reguł przywozu powinna być osiągnięta poprzez ustanowienie przepisów podobnych do przepisów stosowanych w ramach wspólnych reguł dla pozostałych krajów trzecich, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe przy uwzględnieniu szczególnych cech systemu gospodarczego danych krajów trzecich. |
| --- | --- |

(5)

Większa jednolitość w zakresie reguł przywozu powinna być osiągnięta poprzez ustanowienie przepisów podobnych do przepisów stosowanych w ramach wspólnych reguł dla pozostałych krajów trzecich, w takim stopniu, w jakim jest to możliwe przy uwzględnieniu szczególnych cech systemu gospodarczego danych krajów trzecich.

| (6) | Wspólne reguły przywozu mają również zastosowanie do produktów węgla i stali, bez uszczerbku dla środków wykonawczych do porozumienia dotyczącego szczególnie takich produktów. |
| --- | --- |

(6)

Wspólne reguły przywozu mają również zastosowanie do produktów węgla i stali, bez uszczerbku dla środków wykonawczych do porozumienia dotyczącego szczególnie takich produktów.

| (7) | Liberalizacja przywozu, a mianowicie brak wszelkich ograniczeń ilościowych, powinna zatem stanowić punkt wyjścia dla reguł wspólnotowych. |
| --- | --- |

(7)

Liberalizacja przywozu, a mianowicie brak wszelkich ograniczeń ilościowych, powinna zatem stanowić punkt wyjścia dla reguł wspólnotowych.

| (8) | W przypadku niektórych produktów Komisja powinna zbadać warunki przywozu, jego tendencje, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz środki, jeżeli takie istnieją, które mają być podjęte. |
| --- | --- |

(8)

W przypadku niektórych produktów Komisja powinna zbadać warunki przywozu, jego tendencje, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz środki, jeżeli takie istnieją, które mają być podjęte.

| (9) | W odniesieniu do tych produktów może stać się oczywista potrzeba nadzoru wspólnotowego nad niektórymi rodzajami przywozu. |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do tych produktów może stać się oczywista potrzeba nadzoru wspólnotowego nad niektórymi rodzajami przywozu.

| (10) | Do Komisji i Rady należy przyjęcie środków ochronnych stosowanych wymaganych przez interes Wspólnoty, z odpowiednim uwzględnieniem istniejących zobowiązań międzynarodowych. |
| --- | --- |

(10)

Do Komisji i Rady należy przyjęcie środków ochronnych stosowanych wymaganych przez interes Wspólnoty, z odpowiednim uwzględnieniem istniejących zobowiązań międzynarodowych.

| (11) | Nadzór lub środki ochronne ograniczone do jednego lub więcej regionów Wspólnoty mogą jednakże okazać się bardziej odpowiednie niż środki mające zastosowanie do całej Wspólnoty. Tym niemniej takie środki powinny być dopuszczone tylko wyjątkowo oraz w przypadku gdy nie istnieją środki alternatywne. Niezbędne jest także zapewnienie, aby środki te były tymczasowe oraz aby powodowały możliwie najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

(11)

Nadzór lub środki ochronne ograniczone do jednego lub więcej regionów Wspólnoty mogą jednakże okazać się bardziej odpowiednie niż środki mające zastosowanie do całej Wspólnoty. Tym niemniej takie środki powinny być dopuszczone tylko wyjątkowo oraz w przypadku gdy nie istnieją środki alternatywne. Niezbędne jest także zapewnienie, aby środki te były tymczasowe oraz aby powodowały możliwie najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

| (12) | W przypadku zastosowania nadzoru wspólnotowego dopuszczenie danych produktów do swobodnego obrotu powinno być uwarunkowane okazaniem dokumentu nadzoru spełniającego jednolite kryteria. Dokument taki, na zwykły wniosek importera, powinien być wydany przez organy państw członkowskich w określonym terminie, lecz bez uzyskania w ten sposób przez importera prawa do przywozu. Dlatego też dokument nadzoru powinien być ważny jedynie przez taki okres, w którym reguły przywozu pozostają bez zmian. |
| --- | --- |

(12)

W przypadku zastosowania nadzoru wspólnotowego dopuszczenie danych produktów do swobodnego obrotu powinno być uwarunkowane okazaniem dokumentu nadzoru spełniającego jednolite kryteria. Dokument taki, na zwykły wniosek importera, powinien być wydany przez organy państw członkowskich w określonym terminie, lecz bez uzyskania w ten sposób przez importera prawa do przywozu. Dlatego też dokument nadzoru powinien być ważny jedynie przez taki okres, w którym reguły przywozu pozostają bez zmian.

| (13) | W interesie skutecznego zarządzania oraz w celu wsparcia wspólnotowych podmiotów gospodarczych, a także mając na uwadze cechy techniczne dokumentu nadzoru, należy dostosować możliwie najpełniej zarówno zawartość, jak i układ dokumentu nadzoru do wspólnych formularzy pozwoleń przywozowych przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 738/94 z dnia 30 marca 1994 r. ustanawiającym niektóre zasady w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 520/94 ustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi (3), w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3168/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. ustanawiającym wspólnotowe pozwolenia przywozowe w ramach stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu i zmieniającym niektóre przepisy rozporządzenia (4) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3169/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. zmieniającym załącznik III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich (5). |
| --- | --- |

(13)

W interesie skutecznego zarządzania oraz w celu wsparcia wspólnotowych podmiotów gospodarczych, a także mając na uwadze cechy techniczne dokumentu nadzoru, należy dostosować możliwie najpełniej zarówno zawartość, jak i układ dokumentu nadzoru do wspólnych formularzy pozwoleń przywozowych przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 738/94 z dnia 30 marca 1994 r. ustanawiającym niektóre zasady w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 520/94 ustanawiającego wspólnotową procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi (3), w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3168/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. ustanawiającym wspólnotowe pozwolenia przywozowe w ramach stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu i zmieniającym niektóre przepisy rozporządzenia (4) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3169/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. zmieniającym załącznik III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich (5).

| (14) | Interes Wspólnoty wymaga, aby państwa członkowskie i Komisja prowadziły możliwie pełną wymianę informacji wynikających z nadzoru wspólnotowego. |
| --- | --- |

(14)

Interes Wspólnoty wymaga, aby państwa członkowskie i Komisja prowadziły możliwie pełną wymianę informacji wynikających z nadzoru wspólnotowego.

| (15) | Konieczne jest przyjęcie dokładnych kryteriów określających możliwe szkody oraz wprowadzenie postępowań wyjaśniających, umożliwiając Komisji równoczesne wprowadzanie właściwych środków w pilnych przypadkach. |
| --- | --- |

(15)

Konieczne jest przyjęcie dokładnych kryteriów określających możliwe szkody oraz wprowadzenie postępowań wyjaśniających, umożliwiając Komisji równoczesne wprowadzanie właściwych środków w pilnych przypadkach.

| (16) | W tym celu powinny być wprowadzone szczegółowe przepisy w sprawie wszczynania postępowań wyjaśniających, wymaganych kontroli i inspekcji, przesłuchań danych osób, postępowania dotyczącego uzyskanych informacji oraz kryteriów dotyczących szacowania szkód. |
| --- | --- |

(16)

W tym celu powinny być wprowadzone szczegółowe przepisy w sprawie wszczynania postępowań wyjaśniających, wymaganych kontroli i inspekcji, przesłuchań danych osób, postępowania dotyczącego uzyskanych informacji oraz kryteriów dotyczących szacowania szkód.

| (17) | Przepisy dotyczące postępowań wyjaśniających wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem pozostają bez uszczerbku dla wspólnotowych lub krajowych zasad dotyczących tajemnicy zawodowej. |
| --- | --- |

(17)

Przepisy dotyczące postępowań wyjaśniających wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem pozostają bez uszczerbku dla wspólnotowych lub krajowych zasad dotyczących tajemnicy zawodowej.

| (18) | Konieczne jest również określenie terminów wszczynania postępowań wyjaśniających oraz terminów rozstrzygnięcia, czy środki są właściwe, w celu zapewnienia szybkości dokonywania tych rozstrzygnięć, dla zwiększenia bezpieczeństwa prawnego zainteresowanych podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

(18)

Konieczne jest również określenie terminów wszczynania postępowań wyjaśniających oraz terminów rozstrzygnięcia, czy środki są właściwe, w celu zapewnienia szybkości dokonywania tych rozstrzygnięć, dla zwiększenia bezpieczeństwa prawnego zainteresowanych podmiotów gospodarczych.

| (19) | Mając na uwadze jednolitość zasad przywozu, formalności, których dokonują importerzy, powinny być uproszczone i identyczne, niezależnie od miejsca odprawy celnej produktów. Pożądane jest zatem, aby wszelkie formalności były przeprowadzane z zastosowaniem formularzy odpowiadających wzorowi załączonemu do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(19)

Mając na uwadze jednolitość zasad przywozu, formalności, których dokonują importerzy, powinny być uproszczone i identyczne, niezależnie od miejsca odprawy celnej produktów. Pożądane jest zatem, aby wszelkie formalności były przeprowadzane z zastosowaniem formularzy odpowiadających wzorowi załączonemu do niniejszego rozporządzenia.

| (20) | Dokumenty nadzoru wydane w związku ze wspólnotowymi środkami nadzoru powinny być ważne w całej Wspólnocie, niezależnie od państwa członkowskiego ich wystawienia. |
| --- | --- |

(20)

Dokumenty nadzoru wydane w związku ze wspólnotowymi środkami nadzoru powinny być ważne w całej Wspólnocie, niezależnie od państwa członkowskiego ich wystawienia.

| (21) | Wyroby włókiennicze objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (6) podlegają szczególnemu traktowaniu na poziomie wspólnotowym i międzynarodowym. Wyroby te powinny więc zostać całkowicie wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(21)

Wyroby włókiennicze objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (6) podlegają szczególnemu traktowaniu na poziomie wspólnotowym i międzynarodowym. Wyroby te powinny więc zostać całkowicie wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZASADY OGÓLNE

Artykuł 1

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu produktów pochodzących z krajów trzecich, o których mowa w załączniku I, z wyjątkiem wyrobów włókienniczych objętych rozporządzeniem (WE) nr 517/94.

2.   Przywóz do Wspólnoty produktów, o których mowa w ust. 1, odbywa się swobodnie i nie podlega żadnym ograniczeniom ilościowym, bez uszczerbku dla środków, które mogą być podjęte na mocy rozdziału V.

ROZDZIAŁ II

WSPÓLNOTOWA PROCEDURA PRZEKAZYWANIA INFORMACJI I KONSULTACJI

Artykuł 2

Jeżeli tendencje przywozu wskazują potrzebę zastosowania nadzoru lub środków ochronnych, państwa członkowskie informują o tym Komisję. Informacja ta zawiera dostępne dowody uzyskane na podstawie kryteriów określonych w art. 8. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje wszystkim państwom członkowskim.

Artykuł 3

1.   Konsultacje mogą być przeprowadzane na wniosek państwa członkowskiego albo z inicjatywy Komisji.

2.   Konsultacje odbywają się w ciągu ośmiu dni roboczych od otrzymania przez Komisję informacji przewidzianych w art. 2 oraz, w każdym przypadku, przed wprowadzeniem jakichkolwiek wspólnotowych środków nadzoru lub ochronnych.

Artykuł 4

1.   Konsultacje odbywają się w ramach komitetu doradczego, zwanego dalej „komitetem”, składającego się z przedstawicieli każdego z państw członkowskich oraz przedstawiciela Komisji jako przewodniczącego.

2.   Posiedzenia komitetu zwoływane są przez przewodniczącego. Dostarcza on państwom członkowskim wszelkich odpowiednich informacji tak szybko, jak to możliwe.

3.   Konsultacje obejmują w szczególności:

| a) | warunki przywozu, tendencje przywozowe oraz różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej dotyczące danego produktu; |
| --- | --- |

a)

warunki przywozu, tendencje przywozowe oraz różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej dotyczące danego produktu;

| b) | kwestie dotyczące zarządzania umowami handlowymi między Wspólnotą a krajami trzecimi, o których mowa w załączniku I; |
| --- | --- |

b)

kwestie dotyczące zarządzania umowami handlowymi między Wspólnotą a krajami trzecimi, o których mowa w załączniku I;

| c) | środki, które ewentualnie mają być podjęte. |
| --- | --- |

c)

środki, które ewentualnie mają być podjęte.

4.   Konsultacje mogą być przeprowadzane w razie konieczności w formie pisemnej. W takim przypadku Komisja informuje o tym państwa członkowskie, które mogą, w terminie od pięciu do ośmiu dni roboczych, określonym przez Komisję, wyrazić swoją opinię lub zwrócić się o przeprowadzenie konsultacji ustnych.

ROZDZIAŁ III

WSPÓLNOTOWE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE

Artykuł 5

1.   W przypadku gdy po przeprowadzeniu konsultacji, o których mowa w art. 3 i 4, Komisja stwierdza, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego, wszczyna ona takie postępowania w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji od państwa członkowskiego oraz publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zawiadomienie to:

| a) | zawiera streszczenie otrzymanej informacji oraz wzywa do przekazywania wszelkich odpowiednich informacji Komisji; |
| --- | --- |

a)

zawiera streszczenie otrzymanej informacji oraz wzywa do przekazywania wszelkich odpowiednich informacji Komisji;

| b) | określa termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawiać na piśmie swoje opinie oraz przekazywać informacje, jeśli te opinie oraz informacje mają być uwzględnione w postępowaniu wyjaśniającym; |
| --- | --- |

b)

określa termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawiać na piśmie swoje opinie oraz przekazywać informacje, jeśli te opinie oraz informacje mają być uwzględnione w postępowaniu wyjaśniającym;

| c) | określa termin składania przez zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodnie z przepisami ust. 4. |
| --- | --- |

c)

określa termin składania przez zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodnie z przepisami ust. 4.

Komisja wszczyna postępowanie wyjaśniające działając we współpracy z państwami członkowskimi.

2.   Komisja zbiera wszelkie informacje, które uzna za niezbędne, oraz, w przypadku gdy uzna to za stosowne, po przeprowadzeniu konsultacji z komitetem, sprawdza uzyskane informacje u importerów, przedsiębiorców, ich przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.

Komisja jest wspierana podczas realizacji tego zadania przez urzędników państwa członkowskiego, na terytorium którego takie kontrole są przeprowadzane, pod warunkiem że zażąda tego dane państwo członkowskie.

Zainteresowane strony, które zgłosiły się w sposób określony w ust. 1 akapit pierwszy, oraz przedstawiciele kraju wywozu mogą uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane Komisji w związku z postępowaniem wyjaśniającym, oprócz dokumentów wewnętrznych przygotowywanych przez organy Wspólnoty lub państw członkowskich, pod warunkiem że udostępniane informacje mają związek z obroną ich interesów i nie są poufne w rozumieniu art. 7 oraz że są one wykorzystywane przez Komisję w postępowaniu. W tym celu kierują pisemny wniosek do Komisji, wskazując wymagane informacje.

3.   Państwa członkowskie dostarczają Komisji, na jej wniosek oraz zgodnie z procedurami przez nią określonymi, posiadane przez nie informacje na temat rozwoju rynku produktu będącego przedmiotem postępowania wyjaśniającego.

4.   Komisja może wysłuchać zainteresowane strony. Strony te muszą być wysłuchane, jeżeli zwróciły się o to na piśmie w terminie przewidzianym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskie, wykazując, że wynik postępowania może rzeczywiście wpłynąć na ich położenie oraz że istnieją szczególne powody dla ich wysłuchania.

5.   W przypadku gdy informacje nie są dostarczone w terminie określonym w niniejszym rozporządzeniu lub przez Komisję na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia, albo gdy postępowanie napotyka poważne przeszkody, ustaleń można dokonywać w oparciu o dostępne fakty. W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że którakolwiek z zainteresowanych stron lub osób trzecich dostarczyła informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, nie uwzględnia ona tych informacji i może wykorzystać dostępne fakty.

6.   W przypadku gdy po przeprowadzeniu konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja uzna, że przedstawione dowody nie są wystarczające do uzasadnienia wszczęcia postępowania, informuje ona państwa członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji od państw członkowskich.

Artykuł 6

1.   Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego Komisja przedstawia komitetowi sprawozdanie o wynikach.

2.   W przypadku gdy w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania Komisja uzna, że zastosowanie wspólnotowych środków ochronnych lub nadzoru nie jest konieczne, postępowanie zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca, po przeprowadzeniu konsultacji z komitetem. Decyzja o zakończeniu postępowania, zawierająca główne wnioski z postępowania oraz streszczenie powodów jego zakończenia, podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3.   Jeżeli Komisja uzna, że zastosowanie wspólnotowych środków ochronnych lub nadzoru jest konieczne, podejmuje niezbędne decyzje zgodnie z przepisami rozdziałów IV i V, najpóźniej w terminie dziewięciu miesięcy od rozpoczęcia postępowania. W przypadkach wyjątkowych termin ten może być przedłużony o maksymalnie dwa miesiące. W takim przypadku Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, podając termin przedłużenia oraz streszczenie jego powodów.

4.   Przepisy niniejszego rozdziału nie wykluczają przyjęcia, w dowolnym czasie, środków nadzoru zgodnie z art. 9–14 lub, w sytuacji krytycznej, w której jakiekolwiek opóźnienie spowodowałoby szkody trudne do naprawienia i która wymaga zatem natychmiastowej interwencji, środków ochronnych zgodnie z art. 15, 16 i 17.

Komisja niezwłocznie podejmuje środki wyjaśniające, które nadal uznaje za konieczne. Wyniki postępowania wyjaśniającego wykorzystywane są w celu ponownego zbadania podjętych środków.

Artykuł 7

1.   Informacje otrzymane na podstawie niniejszego rozporządzenia wykorzystywane są wyłącznie w celu, dla którego o nie wystąpiono.

2.   Rada, Komisja, państwa członkowskie oraz ich urzędnicy nie udostępniają żadnych informacji o charakterze poufnym otrzymanych na podstawie niniejszego rozporządzenia ani żadnych informacji udostępnionych z zastrzeżeniem poufności, bez wyraźnej zgody osoby dostarczającej te informacje.

3.   Każdy wniosek o zastrzeżenie poufności określa przyczyny, dla których informacja jest poufna.

Jednakże jeżeli okaże się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony oraz jeżeli osoba dostarczająca informacje nie chce, aby informacje były podawane do publicznej wiadomości ani nie zezwala na ich ujawnianie w ogólnym zarysie lub w formie streszczenia, dane informacje mogą być pominięte.

4.   Informacje są uważane za poufne w każdym przypadku, gdy ich ujawnienie może mieć znaczące niekorzystne skutki dla osoby dostarczającej informacje lub dla źródła tych informacji.

5.   Przepisy ust. 1–4 nie wykluczają powołania się przez organy wspólnotowe na informacje ogólne oraz w szczególności na przyczyny, na których oparto decyzje podjęte zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Organy te muszą jednak brać pod uwagę uzasadniony interes danych osób fizycznych i prawnych, aby nie ujawniać ich tajemnic handlowych.

Artykuł 8

1.   Badanie tendencji przywozowych, warunków ich kształtowania oraz poważnych szkód lub groźby poważnych szkód dla producentów wspólnotowych wynikających z takiego przywozu obejmuje w szczególności następujące czynniki:

| a) | wielkość przywozu, w szczególności w przypadku gdy miał miejsce znaczący wzrost, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i względnych w stosunku do produkcji lub konsumpcji we Wspólnocie; |
| --- | --- |

a)

wielkość przywozu, w szczególności w przypadku gdy miał miejsce znaczący wzrost, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i względnych w stosunku do produkcji lub konsumpcji we Wspólnocie;

| b) | cenę przywożonych produktów, szczególnie w sytuacji, gdy nastąpiło znaczące podcięcie cenowe w porównaniu z cenami podobnych produktów we Wspólnocie; |
| --- | --- |

b)

cenę przywożonych produktów, szczególnie w sytuacji, gdy nastąpiło znaczące podcięcie cenowe w porównaniu z cenami podobnych produktów we Wspólnocie;

| c) | wynikający z powyższych czynników wpływ na wspólnotowych producentów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów, wskazywany przez zmiany takich czynników gospodarczych, jak:






  — | produkcja, |
| --- | --- | --- |

c)

wynikający z powyższych czynników wpływ na wspólnotowych producentów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów, wskazywany przez zmiany takich czynników gospodarczych, jak:

—

produkcja,

| — | stopień wykorzystania zdolności produkcyjnych, |
| --- | --- |

—

stopień wykorzystania zdolności produkcyjnych,

| — | zapasy, |
| --- | --- |

—

zapasy,

| — | sprzedaż, |
| --- | --- |

—

sprzedaż,

| — | udział w rynku, |
| --- | --- |

—

udział w rynku,

| — | ceny (tzn. obniżanie cen lub zapobieganie wzrostowi cen, który normalnie by wystąpił), |
| --- | --- |

—

ceny (tzn. obniżanie cen lub zapobieganie wzrostowi cen, który normalnie by wystąpił),

| — | zyski, |
| --- | --- |

—

zyski,

| — | stopa zwrotu z inwestycji, |
| --- | --- |

—

stopa zwrotu z inwestycji,

| — | przepływ środków pieniężnych, |
| --- | --- |

—

przepływ środków pieniężnych,

| — | zatrudnienie. |
| --- | --- |

—

zatrudnienie.

2.   Przeprowadzając postępowanie, Komisja uwzględnia szczególny system gospodarczy krajów, o których mowa w załączniku I.

3.   W przypadku domniemania groźby poważnej szkody Komisja bada również, czy da się jasno przewidzieć, że dana sytuacja może przekształcić się w rzeczywistą szkodę. W tym celu uwzględnić można takie czynniki, jak:

| a) | stopa wzrostu wywozu do Wspólnoty; |
| --- | --- |

a)

stopa wzrostu wywozu do Wspólnoty;

| b) | potencjał wywozowy w kraju pochodzenia lub wywozu, aktualnie istniejący oraz mogący zostać uruchomiony w przewidywalnej przyszłości, a także prawdopodobieństwo, że wywóz taki zostanie skierowany do Wspólnoty. |
| --- | --- |

b)

potencjał wywozowy w kraju pochodzenia lub wywozu, aktualnie istniejący oraz mogący zostać uruchomiony w przewidywalnej przyszłości, a także prawdopodobieństwo, że wywóz taki zostanie skierowany do Wspólnoty.

ROZDZIAŁ IV

NADZÓR

Artykuł 9

1.   W przypadku gdy wymaga tego interes Wspólnoty, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:

| a) | zdecydować o wprowadzeniu wstecznego nadzoru wspólnotowego niektórych przywożonych produktów zgodnie z procedurą ustanowioną przez Komisję; |
| --- | --- |

a)

zdecydować o wprowadzeniu wstecznego nadzoru wspólnotowego niektórych przywożonych produktów zgodnie z procedurą ustanowioną przez Komisję;

| b) | zdecydować, do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby niektóre przywożone produkty podlegały uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu zgodnie z art. 10. |
| --- | --- |

b)

zdecydować, do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby niektóre przywożone produkty podlegały uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu zgodnie z art. 10.

2.   Środki nadzoru mają ograniczony okres ważności. O ile nie postanowiono inaczej, okres ważności tych środków wygasa z końcem drugiego okresu sześciomiesięcznego następującego po sześciu miesiącach, w których środki ochronne zostały wprowadzone.

Artykuł 10

1.   Produkty podlegające uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu można wprowadzić do swobodnego obrotu jedynie po przedłożeniu dokumentu nadzoru. Dokument ten wystawiany jest nieodpłatnie przez właściwy organ wyznaczony przez państwa członkowskie, na wszystkie ilości, których dotyczy wniosek, oraz w ciągu nie więcej niż pięciu dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ krajowy wniosku importera wspólnotowego, niezależnie od miejsca prowadzenia przez niego działalności we Wspólnocie. Wniosek ten uznaje się za dostarczony właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego złożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego.

2.   Dokument nadzoru wystawia się na formularzu odpowiadającym wzorowi w załączniku II.

Z wyjątkiem przypadku, gdy decyzja w sprawie wprowadzeniu nadzoru stanowi inaczej, wniosek importera o wydanie dokumentu nadzoru zawiera jedynie:

| a) | pełną nazwę (nazwisko) i adres wnioskodawcy (włącznie z numerami telefonu i telefaksu oraz numerem umożliwiającym identyfikację wnioskodawcy przez właściwy organ krajowy) oraz numer rejestru VAT, jeżeli importer jest płatnikiem VAT; |
| --- | --- |

a)

pełną nazwę (nazwisko) i adres wnioskodawcy (włącznie z numerami telefonu i telefaksu oraz numerem umożliwiającym identyfikację wnioskodawcy przez właściwy organ krajowy) oraz numer rejestru VAT, jeżeli importer jest płatnikiem VAT;

| b) | tam gdzie stosowne, pełną nazwę (nazwisko) i adres zgłaszającego lub przedstawiciela wyznaczonego przez wnioskodawcę (włącznie z numerami telefonu i telefaksu); |
| --- | --- |

b)

tam gdzie stosowne, pełną nazwę (nazwisko) i adres zgłaszającego lub przedstawiciela wyznaczonego przez wnioskodawcę (włącznie z numerami telefonu i telefaksu);

| c) | opis towarów z podaniem:






  — | ich nazwy handlowej; |
| --- | --- | --- |

c)

opis towarów z podaniem:

—

ich nazwy handlowej;

| — | odpowiadającego im kodu Nomenklatury Scalonej; |
| --- | --- |

—

odpowiadającego im kodu Nomenklatury Scalonej;

| — | ich miejsca pochodzenia i miejsca nadania; |
| --- | --- |

—

ich miejsca pochodzenia i miejsca nadania;

| d) | deklarowane ilości w kilogramach i, tam gdzie stosowne, w innych dodatkowych jednostkach miary (pary, sztuki itd.); |
| --- | --- |

d)

deklarowane ilości w kilogramach i, tam gdzie stosowne, w innych dodatkowych jednostkach miary (pary, sztuki itd.);

| e) | wartość towarów, CIF na granicy Wspólnoty, w euro; |
| --- | --- |

e)

wartość towarów, CIF na granicy Wspólnoty, w euro;

| f) | następujące oświadczenie, z datą i podpisem wnioskodawcy oraz jego nazwą (nazwiskiem) wypisaną(-ym) drukowanymi literami:
  „Ja, niżej podpisany oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i podane w dobrej wierze oraz że moje przedsiębiorstwo ma siedzibę we Wspólnocie.”. |
| --- | --- |

f)

następujące oświadczenie, z datą i podpisem wnioskodawcy oraz jego nazwą (nazwiskiem) wypisaną(-ym) drukowanymi literami:

„Ja, niżej podpisany oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i podane w dobrej wierze oraz że moje przedsiębiorstwo ma siedzibę we Wspólnocie.”.

3.   Dokument nadzoru jest ważny w całej Wspólnocie, niezależnie od państwa członkowskiego wystawienia, w którym został wydany.

4.   Okoliczność, że cena jednostkowa transakcji przekracza cenę podaną w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 % albo że całkowita wartość lub ilość produktów przedstawionych do przywozu przekracza wartość lub ilość podaną w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 %, nie wyklucza dopuszczenia danych produktów do swobodnego obrotu. Po wysłuchaniu opinii komitetu oraz uwzględniając rodzaj produktów, a także inne specyficzne cechy danej transakcji, Komisja może ustalić inny margines procentowy, który nie powinien jednak zwykle przekraczać 10 %.

5.   Dokumenty nadzoru mogą być stosowane jedynie w okresie, w którym obowiązują uzgodnienia dotyczące liberalizacji przywozu w odniesieniu do danych transakcji. Dokumenty nadzoru nie mogą w żadnym razie być stosowane po wygaśnięciu terminu, który należy ustanowić w tym samym czasie oraz z zastosowaniem tej samej procedury co przy ustanawianiu nadzoru, z uwzględnieniem rodzaju produktów oraz innych specyficznych cech danych transakcji.

6.   W przypadku gdy jest to wymagane na mocy decyzji podjętej zgodnie z przepisami art. 9, pochodzenie produktów objętych wspólnotowym nadzorem musi być udowodnione świadectwem pochodzenia. Niniejszy ustęp nie narusza innych przepisów dotyczących przedstawiania takiego świadectwa.

7.   W przypadku gdy produkt objęty uprzednim nadzorem wspólnotowym jest przedmiotem regionalnych środków ochronnych w państwie członkowskim, zezwolenie na przywóz udzielone przez to państwo członkowskie może zastąpić dokument nadzoru.

8.   Dokumenty nadzoru i wyciągi z tych dokumentów sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy nosi nazwę „oryginał dla wnioskodawcy” i jest oznaczony numerem 1, do wydania wnioskodawcy, a drugi nosi nazwę „egzemplarz dla właściwego organu” i jest oznaczony numerem 2, do zatrzymania przez organ wystawiający dokument. Właściwy organ może dołączać do egzemplarza nr 2 dodatkowe egzemplarze, do celów administracyjnych.

9.   Formularze drukuje się na białym papierze bezdrzewnym, przystosowanym do pisania i mającym gramaturę od 55 do 65 g/m2. Formularze mają format 210 × 297 mm. Odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala). Należy dokładnie zachować układ formularzy. Obydwie strony egzemplarza nr 1, stanowiącego właściwy dokument nadzoru, dodatkowo mają wydrukowany w tle żółty wzór giloszowy, pozwalający na ujawnienie fałszerstwa dokonanego przy użyciu środków mechanicznych lub chemicznych.

10.   Państwa członkowskie odpowiedzialne są za drukowanie formularzy. Państwa członkowskie mogą również wyznaczyć do tego celu drukarnie mające siedzibę na ich terytorium. W takim przypadku na każdym formularzu musi znaleźć się informacja o takim wyznaczeniu przez państwo członkowskie. Na każdym formularzu znajduje się nazwa i adres drukarni lub znak umożliwiający jej identyfikację.

Artykuł 11

W przypadku gdy wymaga tego interes Wspólnoty, jeżeli może powstać sytuacja, o której mowa w art. 15 ust. 1, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:

| — | ograniczyć okres ważności wymaganego dokumentu nadzoru; |
| --- | --- |

—

ograniczyć okres ważności wymaganego dokumentu nadzoru;

| — | uzależnić wydanie tego dokumentu od spełnienia pewnych warunków i, jako środek nadzwyczajny, od umieszczenia klauzuli uchylającej lub od uprzedniej procedury przekazywania informacji i konsultacji, o której mowa w art. 3, z częstotliwością i na czas trwania określone przez Komisję. |
| --- | --- |

—

uzależnić wydanie tego dokumentu od spełnienia pewnych warunków i, jako środek nadzwyczajny, od umieszczenia klauzuli uchylającej lub od uprzedniej procedury przekazywania informacji i konsultacji, o której mowa w art. 3, z częstotliwością i na czas trwania określone przez Komisję.

Artykuł 12

W przypadku gdy przywóz danego produktu nie został poddany uprzedniemu nadzorowi wspólnotowemu w terminie ośmiu dni roboczych od zakończenia konsultacji, o których mowa w art. 3, Komisja może, zgodnie z art. 17, zastosować nadzór nad przywozem produktu ograniczony do jednego lub kilku regionów Wspólnoty.

Artykuł 13

1.   Produkty podlegające nadzorowi regionalnemu można wprowadzić do swobodnego obrotu w danym regionie jedynie po przedłożeniu dokumentu nadzoru. Dokument ten wystawiany jest nieodpłatnie przez właściwy organ wyznaczony przez dane państwo(-a) członkowskie, na wszystkie ilości, których dotyczy wniosek, oraz w ciągu nie wiej niż pięciu dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ krajowy wniosku importera wspólnotowego, niezależnie od miejsca prowadzenia przez niego działalności we Wspólnocie. Wniosek ten uznaje się za dostarczony właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego złożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego. Dokumenty nadzoru można stosować jedynie w okresie, w którym uzgodnienia dotyczące przywozu pozostają zliberalizowane w odniesieniu do danych transakcji.

2.   Stosuje się art. 10 ust. 2.

Artykuł 14

1.   W przypadku zastosowania nadzoru wspólnotowego lub nadzoru regionalnego do dziesiątego dnia każdego miesiąca państwa członkowskie przekazują Komisji informacje:

| a) | w przypadku stosowania uprzedniego nadzoru, o dokładnych kwotach pieniędzy (obliczonych na podstawie cen CIF) oraz ilości towarów, w odniesieniu do których wydano dokumenty nadzoru w poprzednim okresie; |
| --- | --- |

a)

w przypadku stosowania uprzedniego nadzoru, o dokładnych kwotach pieniędzy (obliczonych na podstawie cen CIF) oraz ilości towarów, w odniesieniu do których wydano dokumenty nadzoru w poprzednim okresie;

| b) | w każdym przypadku, o dokładnych danych dotyczących przywozu w okresie poprzedzającym okres wskazany w lit. a). |
| --- | --- |

b)

w każdym przypadku, o dokładnych danych dotyczących przywozu w okresie poprzedzającym okres wskazany w lit. a).

Informacje przekazywane są przez państwa członkowskie w rozbiciu według produktu i kraju.

W tym samym czasie oraz zgodnie z tą samą procedurą co stosowana przy ustaleniach w zakresie nadzoru mogą zostać wydane inne przepisy.

2.   Z uwagi na rodzaj produktu lub gdy wymagają tego szczególne okoliczności, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, Komisja może zmienić terminy przedkładania tych informacji.

3.   Komisja informuje państwa członkowskie.

ROZDZIAŁ V

ŚRODKI OCHRONNE

Artykuł 15

1.   W przypadku gdy przywóz danego produktu do Wspólnoty tak znacząco się zwiększył lub odbywa się na takich warunkach, że powoduje lub może spowodować poważne szkody u wspólnotowych producentów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów, Komisja, w celu zabezpieczenia interesów Wspólnoty, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, może zmienić reguły przywozu danego produktu poprzez uzależnienie wprowadzenia danego produktu do swobodnego obrotu od przedstawienia zezwolenia na przywóz, którego przyznanie podlega przepisom oraz ograniczeniom ustanowionych przez Komisję.

2.   O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się Radę i państwa członkowskie; środki te stają się natychmiastowo skuteczne.

3.   Środki, o których mowa w niniejszym artykule, stosują się do każdego produktu, który znalazł się w swobodnym obrocie po ich wejściu w życie. Zgodnie z art. 17 środki te mogą być ograniczone do jednego lub kilku regionów Wspólnoty.

Jednakże środki takie nie stanowią przeszkody dla dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów już wysłanych do Wspólnoty, pod warunkiem że miejsce przeznaczenia takich produktów nie może zostać zmienione oraz że produktom, które zgodnie z art. 10 i 13 mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu jedynie po przedstawieniu dokumentu nadzoru, rzeczywiście towarzyszy taki dokument.

4.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja podejmuje decyzję w terminie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania takiego wniosku.

5.   Rada oraz państwa członkowskie są informowane o wszelkich decyzjach podjętych przez Komisję zgodnie z przepisami niniejszego artykułu. Każde państwo członkowskie może, w terminie jednego miesiąca od daty przekazania informacji, przekazać taką decyzję do rozpatrzenia Radzie.

6.   Jeżeli państwo członkowskie przekazuje decyzję podjętą przez Komisję do rozpatrzenia Radzie, Rada kwalifikowaną większością głosów może zatwierdzić, zmienić lub uchylić decyzję Komisji.

Jeżeli w terminie trzech miesięcy od daty przekazania sprawy Radzie nie podejmuje ona decyzji, środek podjęty przez Komisję uważa się za uchylony.

Artykuł 16

1.   Rada może, szczególnie w sytuacji, o której mowa w art. 15 ust. 1, przyjąć właściwe środki. Rada stanowi większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.

2.   Stosuje się przepisy art. 15 ust. 3.

Artykuł 17

W przypadku gdy, w szczególności na podstawie czynników, o których mowa w art. 8, okazuje się, że warunki ustanowione dla przyjęcia środków na mocy rozdziału IV oraz art. 15 są spełnione w jednym lub więcej regionach Wspólnoty, Komisja może, po zbadaniu rozwiązań alternatywnych, wyjątkowo zezwolić na zastosowanie środków nadzoru lub środków ochronnych ograniczonych do danych regionów, jeżeli uzna, że takie środki zastosowane na tym poziomie są bardziej właściwe niż środki zastosowane w całej Wspólnocie.

Takie środki muszą być tymczasowe oraz muszą w jak najmniejszym stopniu zakłócać działanie rynku wewnętrznego.

Środki te zostają przyjęte zgodnie z procedurami określonymi, odpowiednio, w art. 9 i 15.

Artykuł 18

1.   Podczas trwania środków ochronnych lub nadzoru stosowanych zgodnie z przepisami rozdziałów IV i V, na wniosek państwa członkowskiego lub z inicjatywy Komisji, w ramach komitetu, o którym mowa w art. 3, przeprowadzane są konsultacje. Celem takich konsultacji jest:

| a) | zbadanie skutków stosowania środka; |
| --- | --- |

a)

zbadanie skutków stosowania środka;

| b) | upewnienie się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne. |
| --- | --- |

b)

upewnienie się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne.

2.   W przypadku gdy w wyniku konsultacji, o których mowa w ust. 1, Komisja uzna, że środki ochronne lub nadzoru określone w rozdziałach IV i V powinny zostać zmienione lub uchylone, Komisja podejmuje następujące działania:

| a) | w przypadku gdy Rada nie podjęła żadnej decyzji w sprawie środka przyjętego przez Komisję, Komisja niezwłocznie zmienia lub uchyla taki środek i niezwłocznie dostarcza sprawozdanie Radzie; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy Rada nie podjęła żadnej decyzji w sprawie środka przyjętego przez Komisję, Komisja niezwłocznie zmienia lub uchyla taki środek i niezwłocznie dostarcza sprawozdanie Radzie;

| b) | we wszystkich innych przypadkach Komisja przedkłada Radzie wniosek o zmianę lub uchylenie środków przyjętych przez Radę. Rada stanowi kwalifikowaną większością głosów. |
| --- | --- |

b)

we wszystkich innych przypadkach Komisja przedkłada Radzie wniosek o zmianę lub uchylenie środków przyjętych przez Radę. Rada stanowi kwalifikowaną większością głosów.

W przypadku gdy decyzja dotyczy regionalnych środków nadzoru, stosuje się ją od szóstego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 19

1.   Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza realizacji zobowiązań wynikających ze szczególnych norm znajdujących się w umowach zawartych między Wspólnotą a krajami trzecimi.

2.   Bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych, niniejsze rozporządzenie nie wyklucza przyjmowania lub stosowania przez państwa członkowskie:

| a) | zakazów, ograniczeń ilościowych lub środków nadzoru ze względu na moralność publiczną, porządek publiczny lub bezpieczeństwo publiczne, ochronę zdrowia i życia ludzkiego, zwierząt lub roślin, ochronę narodowych dóbr kultury posiadających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, lub ochronę własności przemysłowej i handlowej; |
| --- | --- |

a)

zakazów, ograniczeń ilościowych lub środków nadzoru ze względu na moralność publiczną, porządek publiczny lub bezpieczeństwo publiczne, ochronę zdrowia i życia ludzkiego, zwierząt lub roślin, ochronę narodowych dóbr kultury posiadających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, lub ochronę własności przemysłowej i handlowej;

| b) | szczególnych formalności dotyczących wymiany dewiz; |
| --- | --- |

b)

szczególnych formalności dotyczących wymiany dewiz;

| c) | formalności wprowadzanych na mocy umów międzynarodowych zgodnie z Traktatem. |
| --- | --- |

c)

formalności wprowadzanych na mocy umów międzynarodowych zgodnie z Traktatem.

Państwa członkowskie informują Komisję o środkach lub formalnościach, które mają być wprowadzone lub zmienione zgodnie z przepisami niniejszego ustępu. W nagłych przypadkach Komisja jest informowana o danych krajowych środkach lub formalnościach niezwłocznie po ich przyjęciu.

Artykuł 20

1.   Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla funkcjonowania aktów ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych lub wspólnotowych i krajowych przepisów administracyjnych wydanych na podstawie tych instrumentów, lub aktów szczególnych przyjętych na mocy art. 308 Traktatu mających zastosowanie do towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych. Niniejsze rozporządzenie uzupełnia te akty.

2.   W przypadku produktów objętych aktami, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 9–14 oraz art. 18 nie mają zastosowania do tych produktów, w odniesieniu do których reguły wspólnotowe dotyczące handlu z krajami trzecimi wymagają przedstawienia pozwolenia lub innego dokumentu przywozowego.

Artykuły 15, 17 i 18 nie mają zastosowania do tych produktów, w odniesieniu do których takie reguły przewidują stosowanie ograniczeń ilościowych w przywozie.

Artykuł 21

Rozporządzenie (WE) nr 519/94 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku IV.

Artykuł 22

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2009 r.

W imieniu Rady

A. BORG

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 89.

1

(2)  Zob. załącznik III.

2

(3)  Dz.U. L 87 z 31.3.1994, s. 47.

3

(4)  Dz.U. L 335 z 23.12.1994, s. 23.

4

(5)  Dz.U. L 335 z 23.12.1994, s. 33.

5

(6)  Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 1.

6

---

ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ KRAJÓW TRZECICH

| | Armenia |
| --- | --- |

Armenia

| | Azerbejdżan |
| --- | --- |

Azerbejdżan

| | Białoruś |
| --- | --- |

Białoruś

| | Kazachstan |
| --- | --- |

Kazachstan

| | Korea Północna |
| --- | --- |

Korea Północna

| | Rosja |
| --- | --- |

Rosja

| | Tadżykistan |
| --- | --- |

Tadżykistan

| | Turkmenistan |
| --- | --- |

Turkmenistan

| | Uzbekistan |
| --- | --- |

Uzbekistan

| | Wietnam |
| --- | --- |

Wietnam

---

ZAŁĄCZNIK II

Image

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK III

UCHYLONE ROZPORZĄDZENIE I WYKAZ JEGO KOLEJNYCH ZMIAN

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 519/94
  (Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 89) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 1921/94
  (Dz.U. L 198 z 30.7.1994, s. 1) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 538/95
  (Dz.U. L 55 z 11.3.1995, s. 1) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 839/95
  (Dz.U. L 85 z 19.4.1995, s. 9) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/96
  (Dz.U. L 21 z 27.1.1996, s. 7) | tylko art. 2 |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/96
  (Dz.U. L 25 z 1.2.1996, s. 2) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 752/96
  (Dz.U. L 103 z 26.4.1996, s. 1) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 1897/96
  (Dz.U. L 250 z 2.10.1996, s. 1) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/97
  (Dz.U. L 122 z 14.5.1997, s. 1) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 1138/98
  (Dz.U. L 159 z 3.6.1998, s. 1) | |
| Rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003
  (Dz.U. L 65 z 8.3.2003, s. 1) | tylko art. 22 ust. 1 i 2 |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 110/2009
  (Dz.U. L 37 z 6.2.2009, s. 4) | |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 519/94

(Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 89)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1921/94

(Dz.U. L 198 z 30.7.1994, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 538/95

(Dz.U. L 55 z 11.3.1995, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 839/95

(Dz.U. L 85 z 19.4.1995, s. 9)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/96

(Dz.U. L 21 z 27.1.1996, s. 7)

tylko art. 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/96

(Dz.U. L 25 z 1.2.1996, s. 2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 752/96

(Dz.U. L 103 z 26.4.1996, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1897/96

(Dz.U. L 250 z 2.10.1996, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/97

(Dz.U. L 122 z 14.5.1997, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1138/98

(Dz.U. L 159 z 3.6.1998, s. 1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003

(Dz.U. L 65 z 8.3.2003, s. 1)

tylko art. 22 ust. 1 i 2

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 110/2009

(Dz.U. L 37 z 6.2.2009, s. 4)

---

ZAŁĄCZNIK IV

TABELA KORELACJI

| Rozporządzenie (WE) nr 519/94 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1 ust. 1 i 2 | art. 1 ust. 1 i 2 |
| art. 1 ust. 4 | — |
| art. 2 | art. 2 |
| art. 3 zdanie pierwsze | art. 3 ust. 1 |
| art. 3 zdanie drugie | art. 3 ust. 2 |
| art. 4 | art. 4 |
| art. 5 ust. 1 słowa wprowadzające | art. 5 ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające słowa wprowadzające |
| art. 5 ust. 1 lit. a) | art. 5 ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające wyrażenie końcowe oraz lit. a), b) i c) |
| art. 5 ust. 1 lit. b) | art. 5 ust. 1 akapit drugi |
| art. 5 ust. 2–6 | art. 5 ust. 2–6 |
| art. 6 | art. 6 |
| art. 7 ust. 1 | art. 7 ust. 1 |
| art. 7 ust. 2 lit. a) | art. 7 ust. 2 |
| art. 7 ust. 2 lit. b) akapit pierwszy | art. 7 ust. 3 akapit pierwszy |
| art. 7 ust. 2 lit. b) akapit drugi | art. 7 ust. 3 akapit drugi |
| art. 7 ust. 3 | art. 7 ust. 4 |
| art. 7 ust. 4 | art. 7 ust. 5 |
| art. 8–14 | art. 8–14 |
| art. 15 ust. 1 i 2 | art. 15 ust. 1 i 2 |
| art. 15 ust. 3 lit. a) | art. 15 ust. 3 akapit pierwszy |
| art. 15 ust. 3 lit. b) | art. 15 ust. 3 akapit drugi |
| art. 15 ust. 4, 5 i 6 | art. 15 ust. 4, 5 i 6 |
| art. 16, 17 i 18 | art. 16, 17 i 18 |
| art. 19 ust. 1 | art. 19 ust. 1 |
| art. 19 ust. 2 lit. a) słowa wprowadzające | art. 19 ust. 2 akapit pierwszy słowa wprowadzające |
| art. 19 ust. 2 lit. a) ppkt (i), (ii) i (iii) | art. 19 ust. 2 akapit pierwszy lit. a), b) i c) |
| art. 19 ust. 2 lit. b) | art. 19 ust. 2 akapit drugi |
| art. 20 | art. 20 |
| art. 21 | — |
| art. 22 | — |
| art. 23 | — |
| — | art. 21 |
| art. 24 | art. 22 |
| załącznik I | załącznik I |
| załącznik IV | załącznik II |
| — | załącznik III |
| — | załącznik IV |

Rozporządzenie (WE) nr 519/94

Niniejsze rozporządzenie

art. 1 ust. 1 i 2

art. 1 ust. 1 i 2

art. 1 ust. 4

—

art. 2

art. 2

art. 3 zdanie pierwsze

art. 3 ust. 1

art. 3 zdanie drugie

art. 3 ust. 2

art. 4

art. 4

art. 5 ust. 1 słowa wprowadzające

art. 5 ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające słowa wprowadzające

art. 5 ust. 1 lit. a)

art. 5 ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające wyrażenie końcowe oraz lit. a), b) i c)

art. 5 ust. 1 lit. b)

art. 5 ust. 1 akapit drugi

art. 5 ust. 2–6

art. 5 ust. 2–6

art. 6

art. 6

art. 7 ust. 1

art. 7 ust. 1

art. 7 ust. 2 lit. a)

art. 7 ust. 2

art. 7 ust. 2 lit. b) akapit pierwszy

art. 7 ust. 3 akapit pierwszy

art. 7 ust. 2 lit. b) akapit drugi

art. 7 ust. 3 akapit drugi

art. 7 ust. 3

art. 7 ust. 4

art. 7 ust. 4

art. 7 ust. 5

art. 8–14

art. 8–14

art. 15 ust. 1 i 2

art. 15 ust. 1 i 2

art. 15 ust. 3 lit. a)

art. 15 ust. 3 akapit pierwszy

art. 15 ust. 3 lit. b)

art. 15 ust. 3 akapit drugi

art. 15 ust. 4, 5 i 6

art. 15 ust. 4, 5 i 6

art. 16, 17 i 18

art. 16, 17 i 18

art. 19 ust. 1

art. 19 ust. 1

art. 19 ust. 2 lit. a) słowa wprowadzające

art. 19 ust. 2 akapit pierwszy słowa wprowadzające

art. 19 ust. 2 lit. a) ppkt (i), (ii) i (iii)

art. 19 ust. 2 akapit pierwszy lit. a), b) i c)

art. 19 ust. 2 lit. b)

art. 19 ust. 2 akapit drugi

art. 20

art. 20

art. 21

—

art. 22

—

art. 23

—

—

art. 21

art. 24

art. 22

załącznik I

załącznik I

załącznik IV

załącznik II

—

załącznik III

—

załącznik IV

---

| 17.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 185/16 |
| --- | --- | --- | --- |

17.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 185/16

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 626/2009

z dnia 13 lipca 2009 r.

kończące częściowy przegląd okresowy cła antydumpingowego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 i art. 11 ust. 3,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

| (1) | W następstwie dochodzenia („dochodzenie pierwotne”) Rada rozporządzeniem (WE) nr 1629/2004 (2) nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii. |
| --- | --- |

(1)

W następstwie dochodzenia („dochodzenie pierwotne”) Rada rozporządzeniem (WE) nr 1629/2004 (2) nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii.

1.1.   Wszczęcie przeglądu okresowego

| (2) | Na wniosek Hindustan Electro Graphite Limited („HEG” lub „przedsiębiorstwo”), indyjskiego producenta eksportującego, w odniesieniu do którego stosuje się obowiązujące środki antydumpingowe, wszczęto zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego częściowy przegląd okresowy wyżej wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Na wniosek Hindustan Electro Graphite Limited („HEG” lub „przedsiębiorstwo”), indyjskiego producenta eksportującego, w odniesieniu do którego stosuje się obowiązujące środki antydumpingowe, wszczęto zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego częściowy przegląd okresowy wyżej wymienionego rozporządzenia.

| (3) | Częściowy przegląd okresowy został wszczęty na podstawie dowodów prima facie przedłożonych Komisji przez przedsiębiorstwo, z których wynika, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono obowiązujące środki, uległy zmianie i że zmiany te mają charakter trwały. |
| --- | --- |

(3)

Częściowy przegląd okresowy został wszczęty na podstawie dowodów prima facie przedłożonych Komisji przez przedsiębiorstwo, z których wynika, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono obowiązujące środki, uległy zmianie i że zmiany te mają charakter trwały.

| (4) | We wniosku producent eksportujący utrzymuje, że obniżono koszt produkcji produktu objętego postępowaniem w wyniku poprawy wydajności produkcji od czasu dochodzenia pierwotnego oraz że przedsiębiorstwu udało się znacząco zwiększyć ceny eksportowe. Dlatego też zdaniem przedsiębiorstwa dalsze stosowanie środków na obecnym poziomie, ustalonym na podstawie wcześniej określonego poziomu dumpingu, nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu. |
| --- | --- |

(4)

We wniosku producent eksportujący utrzymuje, że obniżono koszt produkcji produktu objętego postępowaniem w wyniku poprawy wydajności produkcji od czasu dochodzenia pierwotnego oraz że przedsiębiorstwu udało się znacząco zwiększyć ceny eksportowe. Dlatego też zdaniem przedsiębiorstwa dalsze stosowanie środków na obecnym poziomie, ustalonym na podstawie wcześniej określonego poziomu dumpingu, nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

| (5) | Stwierdziwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody dla wszczęcia częściowego przeglądu okresowego, Komisja opublikowała zawiadomienie (zwane dalej „zawiadomieniem o wszczęciu postępowania”) (3) i wszczęła dochodzenie, którego zakres był ograniczony do zbadania dumpingu w danym przypadku. |
| --- | --- |

(5)

Stwierdziwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody dla wszczęcia częściowego przeglądu okresowego, Komisja opublikowała zawiadomienie (zwane dalej „zawiadomieniem o wszczęciu postępowania”) (3) i wszczęła dochodzenie, którego zakres był ograniczony do zbadania dumpingu w danym przypadku.

1.2.   Strony, których dotyczy dochodzenie

| (6) | Komisja oficjalnie powiadomiła HEG oraz przedstawicieli kraju wywozu, a także przemysł wspólnotowy, o wszczęciu przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie. |
| --- | --- |

(6)

Komisja oficjalnie powiadomiła HEG oraz przedstawicieli kraju wywozu, a także przemysł wspólnotowy, o wszczęciu przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie.

| (7) | Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie. Komisja również zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, jakie uznała za niezbędne dla celów określenia dumpingu, oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w siedzibie HEG w Bhopal, Indie. |
| --- | --- |

(7)

Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie. Komisja również zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, jakie uznała za niezbędne dla celów określenia dumpingu, oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w siedzibie HEG w Bhopal, Indie.

1.3.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

| (8) | Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2007 r. do dnia 31 marca 2008 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). |
| --- | --- |

(8)

Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2007 r. do dnia 31 marca 2008 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty postępowaniem

| (9) | Produkt objęty bieżącym przeglądem jest tożsamy z produktem objętym dochodzeniem pierwotnym, tzn. są to elektrody grafitowe, w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o pozornym ciężarze właściwym 1,65 g/cm3 lub większym oraz o oporności elektrycznej 6,0 μΩ.m lub mniejszej, objęte kodem CN ex 8545 11 00, oraz złączki stosowane do takich elektrod, objęte kodem CN ex 8545 90 90, przywożone razem lub osobno i pochodzące z Indii. |
| --- | --- |

(9)

Produkt objęty bieżącym przeglądem jest tożsamy z produktem objętym dochodzeniem pierwotnym, tzn. są to elektrody grafitowe, w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o pozornym ciężarze właściwym 1,65 g/cm3 lub większym oraz o oporności elektrycznej 6,0 μΩ.m lub mniejszej, objęte kodem CN ex 8545 11 00, oraz złączki stosowane do takich elektrod, objęte kodem CN ex 8545 90 90, przywożone razem lub osobno i pochodzące z Indii.

2.2.   Produkt podobny

| (10) | Bieżący przegląd wykazał, że systemy elektrod grafitowych produkowanych przez HEG i sprzedawane na indyjskim rynku krajowym są podobne do tych wywożonych do Wspólnoty, w związku z czym mogą być uważane za produkt podobny do produktu objętego postępowaniem. |
| --- | --- |

(10)

Bieżący przegląd wykazał, że systemy elektrod grafitowych produkowanych przez HEG i sprzedawane na indyjskim rynku krajowym są podobne do tych wywożonych do Wspólnoty, w związku z czym mogą być uważane za produkt podobny do produktu objętego postępowaniem.

3.   DUMPING

3.1.   Wartość normalna

| (11) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy krajowa sprzedaż produktu objętego postępowaniem niezależnym klientom była reprezentatywna, tzn. czy łączna wielkość takiej sprzedaży była równa co najmniej 5 % łącznej wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej do Wspólnoty. Podczas okresu objętego dochodzeniem stwierdzono, że krajowa sprzedaż HEG jest reprezentatywna. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy krajowa sprzedaż produktu objętego postępowaniem niezależnym klientom była reprezentatywna, tzn. czy łączna wielkość takiej sprzedaży była równa co najmniej 5 % łącznej wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej do Wspólnoty. Podczas okresu objętego dochodzeniem stwierdzono, że krajowa sprzedaż HEG jest reprezentatywna.

| (12) | Następnie Komisja ustaliła rodzaje produktu sprzedawane przez to przedsiębiorstwo na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty. |
| --- | --- |

(12)

Następnie Komisja ustaliła rodzaje produktu sprzedawane przez to przedsiębiorstwo na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty.

| (13) | Krajowa sprzedaż danego rodzaju produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli wielkość sprzedaży tego rodzaju produktu na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem była równa co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej porównywalnego rodzaju produktu do Wspólnoty. |
| --- | --- |

(13)

Krajowa sprzedaż danego rodzaju produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli wielkość sprzedaży tego rodzaju produktu na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem była równa co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej porównywalnego rodzaju produktu do Wspólnoty.

| (14) | Następnie Komisja zbadała, czy można uznać, że krajowa sprzedaż każdego rodzaju systemu elektrod grafitowych sprzedawanego na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych jest dokonywana w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono odsetek krajowej sprzedaży z zyskiem każdego rodzaju wywożonego produktu niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(14)

Następnie Komisja zbadała, czy można uznać, że krajowa sprzedaż każdego rodzaju systemu elektrod grafitowych sprzedawanego na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych jest dokonywana w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono odsetek krajowej sprzedaży z zyskiem każdego rodzaju wywożonego produktu niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem.

| (15) | W przypadku krajowej sprzedaży każdego rodzaju systemu elektrod grafitowych, dokonywanej w ilościach reprezentatywnych i której ponad 80 % przyniosło zysk, wartość normalna została obliczona na podstawie rzeczywistej ceny krajowej wszystkich transakcji w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(15)

W przypadku krajowej sprzedaży każdego rodzaju systemu elektrod grafitowych, dokonywanej w ilościach reprezentatywnych i której ponad 80 % przyniosło zysk, wartość normalna została obliczona na podstawie rzeczywistej ceny krajowej wszystkich transakcji w okresie objętym dochodzeniem.

| (16) | W przypadku pozostałych wywożonych rodzajów produktu, sprzedawanych również na rynku krajowym, gdzie mniej niż 80 % sprzedaży zostało dokonane z zyskiem, wartość normalna została obliczona na podstawie ceny krajowej zyskownych transakcji w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(16)

W przypadku pozostałych wywożonych rodzajów produktu, sprzedawanych również na rynku krajowym, gdzie mniej niż 80 % sprzedaży zostało dokonane z zyskiem, wartość normalna została obliczona na podstawie ceny krajowej zyskownych transakcji w okresie objętym dochodzeniem.

| (17) | W przypadku gdy ceny krajowe określonego rodzaju produktu nie mogły stanowić podstawy do ustalenia wartości normalnej, konieczne było zastosowanie innej metody. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja obliczyła wartość normalną skonstruowaną w opisany poniżej sposób. |
| --- | --- |

(17)

W przypadku gdy ceny krajowe określonego rodzaju produktu nie mogły stanowić podstawy do ustalenia wartości normalnej, konieczne było zastosowanie innej metody. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja obliczyła wartość normalną skonstruowaną w opisany poniżej sposób.

| (18) | Wartość normalna została skonstruowana przez dodanie do ponoszonych przez eksportera kosztów produkcji wywożonych rodzajów produktu uzasadnionej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („koszty SG&A”) oraz odpowiedniej marży zysku. |
| --- | --- |

(18)

Wartość normalna została skonstruowana przez dodanie do ponoszonych przez eksportera kosztów produkcji wywożonych rodzajów produktu uzasadnionej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („koszty SG&A”) oraz odpowiedniej marży zysku.

| (19) | We wszystkich przypadkach koszty SG&A oraz zysk ustalono zgodnie z metodami określonymi w art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja zbadała, czy dane o poniesionych kosztach SG&A oraz o zysku osiągniętym przez producenta eksportującego ze sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym są wiarygodne i w tym przypadku stwierdziła, że są one odpowiednie do ustalenia wartości normalnej. |
| --- | --- |

(19)

We wszystkich przypadkach koszty SG&A oraz zysk ustalono zgodnie z metodami określonymi w art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja zbadała, czy dane o poniesionych kosztach SG&A oraz o zysku osiągniętym przez producenta eksportującego ze sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym są wiarygodne i w tym przypadku stwierdziła, że są one odpowiednie do ustalenia wartości normalnej.

3.2.   Cena eksportowa

| (20) | Całość sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem prowadzonej przez HEG była dokonywana bezpośrednio na rzecz niezależnych odbiorców we Wspólnocie, w związku z czym ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem w ODP, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(20)

Całość sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem prowadzonej przez HEG była dokonywana bezpośrednio na rzecz niezależnych odbiorców we Wspólnocie, w związku z czym ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem w ODP, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

3.3.   Porównanie

| (21) | Porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ceny ex-factory i na takim samym poziomie handlu. W celu zapewnienia rzetelnego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w czynnikach, które – jak wykazano – miały wpływ na ceny i na porównywalność cen. Na tej podstawie w odpowiednich i uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowania dotyczącego różnicy w poziomie rabatów, kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, pakowania, kosztów kredytu oraz należności celnych przywozowych. |
| --- | --- |

(21)

Porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ceny ex-factory i na takim samym poziomie handlu. W celu zapewnienia rzetelnego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w czynnikach, które – jak wykazano – miały wpływ na ceny i na porównywalność cen. Na tej podstawie w odpowiednich i uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowania dotyczącego różnicy w poziomie rabatów, kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, pakowania, kosztów kredytu oraz należności celnych przywozowych.

3.4.   Margines dumpingu

| (22) | Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem. |
| --- | --- |

(22)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem.

| (23) | Ustalony margines dumpingu HEG, wyrażony jako odsetek ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem, miał wartość de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(23)

Ustalony margines dumpingu HEG, wyrażony jako odsetek ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem, miał wartość de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

4.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIAN OKOLICZNOŚCI

| (24) | Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności można uznać za trwałą. |
| --- | --- |

(24)

Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności można uznać za trwałą.

| (25) | Koszt produkcji przedsiębiorstwa nie uległ znacznemu obniżeniu od czasu dochodzenia pierwotnego, natomiast cena eksportowa produktu objętego postępowaniem znacznie wzrosła podczas ODP, a więc tym samym ustalenia dotyczące dumpingu poczynione w toku dochodzenia pierwotnego nie są już aktualne. |
| --- | --- |

(25)

Koszt produkcji przedsiębiorstwa nie uległ znacznemu obniżeniu od czasu dochodzenia pierwotnego, natomiast cena eksportowa produktu objętego postępowaniem znacznie wzrosła podczas ODP, a więc tym samym ustalenia dotyczące dumpingu poczynione w toku dochodzenia pierwotnego nie są już aktualne.

| (26) | Najnowsze uzyskane dane dotyczące okresu po ODP wykazały, że ceny importowe HEG utrzymują się na niezmiennie wysokim poziomie, co potwierdza fakt, że przedsiębiorstwo nie powróciło do stosowania dumpingu po ODP. |
| --- | --- |

(26)

Najnowsze uzyskane dane dotyczące okresu po ODP wykazały, że ceny importowe HEG utrzymują się na niezmiennie wysokim poziomie, co potwierdza fakt, że przedsiębiorstwo nie powróciło do stosowania dumpingu po ODP.

| (27) | Stwierdzono również, że podczas ODP wywóz dokonywany przez HEG na rynki inne niż rynek UE prowadzony był po cenach wyższych od cen stosowanych na indyjskim rynku krajowym. |
| --- | --- |

(27)

Stwierdzono również, że podczas ODP wywóz dokonywany przez HEG na rynki inne niż rynek UE prowadzony był po cenach wyższych od cen stosowanych na indyjskim rynku krajowym.

| (28) | W tej sytuacji fakty stwierdzone w wyniku ODP mogą zostać uznane za trwałe. |
| --- | --- |

(28)

W tej sytuacji fakty stwierdzone w wyniku ODP mogą zostać uznane za trwałe.

5.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

| (29) | Jak stwierdzono powyżej, podczas ODP poziom dumpingu HEG miał wartość de minimis. Należy jednak zauważyć, że podczas dochodzenia pierwotnego ustalono wysokość marginesu dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstwa objętego postępowaniem na 22,4 %, natomiast obecna stawka cła antydumpingowego w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa wynosi 0 % (4). Wynika to z faktu obowiązywania równoległych ceł wyrównawczych w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem. W tej sytuacji stwierdzenie dumpingu de minimis nie ma bezpośredniego wpływu na poziom obecnie obowiązujących środków (5). |
| --- | --- |

(29)

Jak stwierdzono powyżej, podczas ODP poziom dumpingu HEG miał wartość de minimis. Należy jednak zauważyć, że podczas dochodzenia pierwotnego ustalono wysokość marginesu dumpingu w odniesieniu do przedsiębiorstwa objętego postępowaniem na 22,4 %, natomiast obecna stawka cła antydumpingowego w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa wynosi 0 % (4). Wynika to z faktu obowiązywania równoległych ceł wyrównawczych w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem. W tej sytuacji stwierdzenie dumpingu de minimis nie ma bezpośredniego wpływu na poziom obecnie obowiązujących środków (5).

6.   UJAWNIENIE

| (30) | Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach dochodzenia oraz miały możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag, |
| --- | --- |

(30)

Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach dochodzenia oraz miały możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych wobec przywozu niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii, wszczęty na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96, zostaje niniejszym zakończony, przy czym poziom obowiązującego środka antydumpingowego pozostaje niezmieniony.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

W imieniu Rady

E. ERLANDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 295 z 18.9.2004, s. 10.

2

(3)  Dz.U. C 164 z 27.6.2008, s. 15.

3

(4)  Zob. motyw 30 rozporządzenia (WE) nr 1629/2004.

4

(5)  Dz.U. L 295 z 18.9.2004, s. 4.

5

---

| 17.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 185/19 |
| --- | --- | --- | --- |

17.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 185/19

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 627/2009

z dnia 16 lipca 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 lipca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 26,9 |
| ZZ | 26,9 |
| 0707 00 05 | TR | 114,1 |
| ZZ | 114,1 |
| 0709 90 70 | TR | 103,7 |
| ZZ | 103,7 |
| 0805 50 10 | AR | 52,3 |
| TR | 53,0 |
| ZA | 71,6 |
| ZZ | 59,0 |
| 0808 10 80 | AR | 126,4 |
| BR | 80,9 |
| CL | 88,2 |
| CN | 93,5 |
| NZ | 94,7 |
| US | 92,2 |
| ZA | 82,1 |
| ZZ | 94,0 |
| 0808 20 50 | AR | 168,4 |
| CL | 81,3 |
| NZ | 87,2 |
| ZA | 101,0 |
| ZZ | 109,5 |
| 0809 10 00 | HR | 90,0 |
| TR | 182,1 |
| XS | 103,5 |
| ZZ | 125,2 |
| 0809 20 95 | TR | 332,5 |
| US | 236,3 |
| ZZ | 284,4 |
| 0809 30 | TR | 134,2 |
| ZZ | 134,2 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MK

26,9

ZZ

26,9

0707 00 05

TR

114,1

ZZ

114,1

0709 90 70

TR

103,7

ZZ

103,7

0805 50 10

AR

52,3

TR

53,0

ZA

71,6

ZZ

59,0

0808 10 80

AR

126,4

BR

80,9

CL

88,2

CN

93,5

NZ

94,7

US

92,2

ZA

82,1

ZZ

94,0

0808 20 50

AR

168,4

CL

81,3

NZ

87,2

ZA

101,0

ZZ

109,5

0809 10 00

HR

90,0

TR

182,1

XS

103,5

ZZ

125,2

0809 20 95

TR

332,5

US

236,3

ZZ

284,4

0809 30

TR

134,2

ZZ

134,2

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 17.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 185/21 |
| --- | --- | --- | --- |

17.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 185/21

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 628/2009

z dnia 16 lipca 2009 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz dla wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni lipca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 na mięso drobiowe

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 616/2007 z dnia 4 czerwca 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego pochodzącego z Brazylii, Tajlandii i innych państw trzecich (3), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 616/2007 otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 616/2007 otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego.

| (2) | Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni lipca 2009 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2009 r., przekraczają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, |
| --- | --- |

(2)

Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni lipca 2009 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2009 r., przekraczają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w odniesieniu do podokresu trwającego od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2009 r., stosuje się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 lipca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

2

(3)  Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 3.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr grupy | Nr porządkowy | Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.10.2009-31.12.2009
  (%) |
| --- | --- | --- |
| 1 | 09.4211 | 0,439 |
| 5 | 09.4215 | 27,345272 |
| 7 | 09.4217 | 62,153962 |

Nr grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.10.2009-31.12.2009

(%)

1

09.4211

0,439

5

09.4215

27,345272

7

09.4217

62,153962

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 17.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 185/23 |
| --- | --- | --- | --- |

17.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 185/23

---

DECYZJA RADY

z dnia 16 lipca 2009 r.

w sprawie mianowania nowego członka Komisji Wspólnot Europejskich

(2009/552/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 215 akapit drugi,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 128 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

W piśmie z dnia 5 lipca 2009 r. Louis MICHEL rezygnuje ze sprawowania funkcji członka Komisji ze skutkiem od dnia 14 lipca 2009 r. Należy zatem wyznaczyć jej następcę na okres pozostały do końca kadencji,

STANOWI CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Karel DE GUCHT zostaje niniejszym mianowany członkiem Komisji na okres od dnia 17 lipca 2009 r. do dnia 31 października 2009 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 17 lipca 2009 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2009 r.

W imieniu Rady

C. BILDT

Przewodniczący

---

Komisja

| 17.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 185/24 |
| --- | --- | --- | --- |

17.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 185/24

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 24 marca 2009 r.

w sprawie środków C 52/07 (ex NN 64/07) przyznanych przez Hiszpanię na Program pomocy na rzecz przemysłu tekstylnego i odzieżowego

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2017)

(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/553/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W dniu 5 lipca 2006 r. do Komisji wpłynęła skarga dotycząca programu pomocy na rzecz przemysłu tekstylnego realizowanego przez Hiszpanię („Plan de apoyo al sector textil y de la confección”), zwanego dalej „programem na rzecz przemysłu tekstylnego”. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 5 lipca 2006 r. do Komisji wpłynęła skarga dotycząca programu pomocy na rzecz przemysłu tekstylnego realizowanego przez Hiszpanię („Plan de apoyo al sector textil y de la confección”), zwanego dalej „programem na rzecz przemysłu tekstylnego”.

| (2) | Pismem z dnia 1 sierpnia 2006 r. Komisja wezwała władze hiszpańskie do udzielenia wszelkich niezbędnych informacji dotyczących wspomnianego programu na rzecz przemysłu tekstylnego, zaś władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w piśmie z dnia 29 września 2006 r., zarejestrowanym w dniu 2 października 2006 r. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 1 sierpnia 2006 r. Komisja wezwała władze hiszpańskie do udzielenia wszelkich niezbędnych informacji dotyczących wspomnianego programu na rzecz przemysłu tekstylnego, zaś władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w piśmie z dnia 29 września 2006 r., zarejestrowanym w dniu 2 października 2006 r.

| (3) | W dniu 13 listopada 2007 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające. Po ogłoszeniu wszczęcia postępowania Komisja otrzymała uwagi od dwóch zainteresowanych osób trzecich pragnących zachować anonimowość, odpowiednio w dniu 22 lutego 2008 r. oraz w dniu 9 kwietnia 2008 r. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2008 r. Komisja wezwała do udzielenia wyjaśnień, na co władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w piśmie z dnia 30 maja 2008 r. Komisja przekazała władzom hiszpańskim uwagi zainteresowanych osób trzecich w dniu 6 maja 2008 r., na co władze udzieliły odpowiedzi w piśmie z dnia 12 czerwca 2008 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 13 listopada 2007 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające. Po ogłoszeniu wszczęcia postępowania Komisja otrzymała uwagi od dwóch zainteresowanych osób trzecich pragnących zachować anonimowość, odpowiednio w dniu 22 lutego 2008 r. oraz w dniu 9 kwietnia 2008 r. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2008 r. Komisja wezwała do udzielenia wyjaśnień, na co władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w piśmie z dnia 30 maja 2008 r. Komisja przekazała władzom hiszpańskim uwagi zainteresowanych osób trzecich w dniu 6 maja 2008 r., na co władze udzieliły odpowiedzi w piśmie z dnia 12 czerwca 2008 r.

| (4) | W dniu 11 września 2008 r. odbyło się spotkanie przedstawicieli różnych ministerstw hiszpańskich oraz Komisji. W piśmie z dnia 17 września 2008 r. władze hiszpańskie przedstawiły informacje uzupełniające. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 11 września 2008 r. odbyło się spotkanie przedstawicieli różnych ministerstw hiszpańskich oraz Komisji. W piśmie z dnia 17 września 2008 r. władze hiszpańskie przedstawiły informacje uzupełniające.

| (5) | W dniach 3 października 2008 r. oraz 19 lutego 2009 r. Komisja za pomocą poczty elektronicznej wezwała do udzielenia dodatkowych informacji, na co władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w dniach 21 października 2008 r. oraz 20 lutego 2009 r. |
| --- | --- |

(5)

W dniach 3 października 2008 r. oraz 19 lutego 2009 r. Komisja za pomocą poczty elektronicznej wezwała do udzielenia dodatkowych informacji, na co władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w dniach 21 października 2008 r. oraz 20 lutego 2009 r.

2.   OPIS BENEFICJENTA I ŚRODKÓW POMOCY

2.1.   Cele hiszpańskiego programu na rzecz przemysłu tekstylnego

| (6) | Program na rzecz przemysłu tekstylnego to program, który ma na celu udzielanie pomocy przedsiębiorstwom z branży tekstylnej w zakresie dostosowania się do pełnej liberalizacji handlu tekstyliami, a także zwiększenia ich konkurencyjności, przy jednoczesnym zachowaniu jak największej liczby przedsiębiorstw i miejsc pracy w sektorze. Jego celem było również ograniczanie negatywnych skutków liberalizacji handlu produktami tekstylnymi oraz odzieżowymi dla pracowników i całych obszarów działalności. |
| --- | --- |

(6)

Program na rzecz przemysłu tekstylnego to program, który ma na celu udzielanie pomocy przedsiębiorstwom z branży tekstylnej w zakresie dostosowania się do pełnej liberalizacji handlu tekstyliami, a także zwiększenia ich konkurencyjności, przy jednoczesnym zachowaniu jak największej liczby przedsiębiorstw i miejsc pracy w sektorze. Jego celem było również ograniczanie negatywnych skutków liberalizacji handlu produktami tekstylnymi oraz odzieżowymi dla pracowników i całych obszarów działalności.

| (7) | Program obejmował środki skierowane bezpośrednio do przedsiębiorstw w takich obszarach jak: badania techniczne, projekty innowacyjne oraz promocja wywozu; inne środki skierowane były w większym stopniu na elementy szkolenia i zatrudnienia, przynosząc równocześnie pośrednio korzyści przedsiębiorstwom, oraz na przywrócenie działalności przemysłowej w regionach dotkniętych procesem przenoszenia produkcji za granicę przez przedsiębiorstwa działające w tym sektorze. |
| --- | --- |

(7)

Program obejmował środki skierowane bezpośrednio do przedsiębiorstw w takich obszarach jak: badania techniczne, projekty innowacyjne oraz promocja wywozu; inne środki skierowane były w większym stopniu na elementy szkolenia i zatrudnienia, przynosząc równocześnie pośrednio korzyści przedsiębiorstwom, oraz na przywrócenie działalności przemysłowej w regionach dotkniętych procesem przenoszenia produkcji za granicę przez przedsiębiorstwa działające w tym sektorze.

2.2.   Beneficjenci

| (8) | Program na rzecz przemysłu tekstylnego obejmował wszystkie przedsiębiorstwa z sektora tekstylnego i odzieżowego, na których działalność przemysłową wpływ miały ogólne układy zbiorowe dotyczące sektora tekstylnego i odzieżowego lub figurujące w pozycjach 17 oraz 18.1 i 18.2 krajowej klasyfikacji działalności gospodarczej (Clasificación Nacional de Actividades Económicas – CNAE). Według informacji przedłożonych przez władze hiszpańskie w 2001 r. w sektorze aktywnie działało 15 438 przedsiębiorstw, w których zatrudnionych było 211 831 pracowników. W 2007 r. liczba przedsiębiorstw zmniejszyła się do 11 554 przedsiębiorstw, a liczba zatrudnionych do 140 541, zaś w 2008 r. liczba zatrudnionych spadła aż do 127 354. Oznacza to zmniejszenie się liczby przedsiębiorstw o 25 % w latach 2001–2007 na skutek globalizacji w tym sektorze. |
| --- | --- |

(8)

Program na rzecz przemysłu tekstylnego obejmował wszystkie przedsiębiorstwa z sektora tekstylnego i odzieżowego, na których działalność przemysłową wpływ miały ogólne układy zbiorowe dotyczące sektora tekstylnego i odzieżowego lub figurujące w pozycjach 17 oraz 18.1 i 18.2 krajowej klasyfikacji działalności gospodarczej (Clasificación Nacional de Actividades Económicas – CNAE). Według informacji przedłożonych przez władze hiszpańskie w 2001 r. w sektorze aktywnie działało 15 438 przedsiębiorstw, w których zatrudnionych było 211 831 pracowników. W 2007 r. liczba przedsiębiorstw zmniejszyła się do 11 554 przedsiębiorstw, a liczba zatrudnionych do 140 541, zaś w 2008 r. liczba zatrudnionych spadła aż do 127 354. Oznacza to zmniejszenie się liczby przedsiębiorstw o 25 % w latach 2001–2007 na skutek globalizacji w tym sektorze.

| (9) | Hiszpański przemysł tekstylny i odzieżowy składa się w 75 % z przedsiębiorstw zatrudniających poniżej 10 pracowników i w 35 % z przedsiębiorstw zatrudniających 1–2 osoby. |
| --- | --- |

(9)

Hiszpański przemysł tekstylny i odzieżowy składa się w 75 % z przedsiębiorstw zatrudniających poniżej 10 pracowników i w 35 % z przedsiębiorstw zatrudniających 1–2 osoby.

2.3.   Środki

| (10) | Środki, w odniesieniu do których Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, są następujące: |
| --- | --- |

(10)

Środki, w odniesieniu do których Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, są następujące:

1.   Program wspierania badań technicznych w przemyśle tekstylnym i odzieżowym

| (11) | Celem tego szczególnego środka było wsparcie projektów rozwoju przemysłowego i technologicznego zwiększających potencjał technologiczny przedsiębiorstw oraz rozszerzających zakres współpracy w zakresie badań i rozwoju pomiędzy przedsiębiorstwami z branży tekstylnej i odzieżowej oraz innymi organizacjami zaangażowanymi w badania, jak również w rozpowszechnianie ich wyników. |
| --- | --- |

(11)

Celem tego szczególnego środka było wsparcie projektów rozwoju przemysłowego i technologicznego zwiększających potencjał technologiczny przedsiębiorstw oraz rozszerzających zakres współpracy w zakresie badań i rozwoju pomiędzy przedsiębiorstwami z branży tekstylnej i odzieżowej oraz innymi organizacjami zaangażowanymi w badania, jak również w rozpowszechnianie ich wyników.

| (12) | Projektami kwalifikującymi się do wykorzystania tego środka pomocy były projekty badawczo-rozwojowe; inwestycje w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne realizowane wyłącznie na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w celu wdrożenia zaawansowanych technologii w ich procesach produkcyjnych; projekty polegające na rozpowszechnianiu rezultatów działań badawczo-rozwojowych oraz projekty dotyczące zawierania i rozwijania porozumień o współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

(12)

Projektami kwalifikującymi się do wykorzystania tego środka pomocy były projekty badawczo-rozwojowe; inwestycje w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne realizowane wyłącznie na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w celu wdrożenia zaawansowanych technologii w ich procesach produkcyjnych; projekty polegające na rozpowszechnianiu rezultatów działań badawczo-rozwojowych oraz projekty dotyczące zawierania i rozwijania porozumień o współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami.

| (13) | Według władz hiszpańskich program ten opierał się na już zatwierdzonym programie pomocy N 415/2004 (2). Celem programu było wsparcie badań technicznych w przemyśle tekstylnym i odzieżowym. W latach 2005–2007 budżet programu wynosił 12,5 mln EUR w formie dotacji oraz 51 mln EUR w formie nieoprocentowanych pożyczek do spłacenia w ciągu 12 lat, wliczając w to dwuletni okres karencji. |
| --- | --- |

(13)

Według władz hiszpańskich program ten opierał się na już zatwierdzonym programie pomocy N 415/2004 (2). Celem programu było wsparcie badań technicznych w przemyśle tekstylnym i odzieżowym. W latach 2005–2007 budżet programu wynosił 12,5 mln EUR w formie dotacji oraz 51 mln EUR w formie nieoprocentowanych pożyczek do spłacenia w ciągu 12 lat, wliczając w to dwuletni okres karencji.

2.   Program ponownego uprzemysłowienia regionów, które ucierpiały na skutek zmian strukturalnych w sektorze tekstylnym.

| (14) | Celem tego środka było wsparcie ponownego uprzemysłowienia regionów, które ucierpiały na skutek zmian strukturalnych. Do wykorzystania pomocy kwalifikowały się następujące projekty:






  a) | inwestycje w infrastrukturę techniczną i przemysłową; |
| --- | --- | --- |

(14)

Celem tego środka było wsparcie ponownego uprzemysłowienia regionów, które ucierpiały na skutek zmian strukturalnych. Do wykorzystania pomocy kwalifikowały się następujące projekty:

a)

inwestycje w infrastrukturę techniczną i przemysłową;

| b) | tworzenie nowych rodzajów działalności przemysłowej; |
| --- | --- |

b)

tworzenie nowych rodzajów działalności przemysłowej;

| c) | tworzenie technologicznych grup innowacyjnych przedsiębiorstw, na przykład w formie parków naukowo-technologicznych, ośrodków innowacji i technologii, europejskich ośrodków innowacji i technologii, agencji rozwoju, podmiotów zajmujących się transferem technologii; |
| --- | --- |

c)

tworzenie technologicznych grup innowacyjnych przedsiębiorstw, na przykład w formie parków naukowo-technologicznych, ośrodków innowacji i technologii, europejskich ośrodków innowacji i technologii, agencji rozwoju, podmiotów zajmujących się transferem technologii;

| d) | starania różnych przedsiębiorstw zmierzające do zdynamizowania gospodarki lokalnej; |
| --- | --- |

d)

starania różnych przedsiębiorstw zmierzające do zdynamizowania gospodarki lokalnej;

| e) | rozwój przedsiębiorstw z sektorów rozwiniętych wprowadzających procesy technologiczne; |
| --- | --- |

e)

rozwój przedsiębiorstw z sektorów rozwiniętych wprowadzających procesy technologiczne;

| f) | tworzenie i rozwój sektorów wschodzących. |
| --- | --- |

f)

tworzenie i rozwój sektorów wschodzących.

| (15) | Fundusze przydzielone na lata 2006–2008 wyniosły 11,1 mln EUR w formie dotacji oraz 155,2 mln EUR w formie nieoprocentowanych, zwrotnych pożyczek z piętnastoletnim okresem amortyzacji i pięcioletnim okresem karencji. Władze hiszpańskie podkreśliły, że środek ten oparty był na już zatwierdzonym programie pomocy N 101/2005 (3). |
| --- | --- |

(15)

Fundusze przydzielone na lata 2006–2008 wyniosły 11,1 mln EUR w formie dotacji oraz 155,2 mln EUR w formie nieoprocentowanych, zwrotnych pożyczek z piętnastoletnim okresem amortyzacji i pięcioletnim okresem karencji. Władze hiszpańskie podkreśliły, że środek ten oparty był na już zatwierdzonym programie pomocy N 101/2005 (3).

3.   Kredyty specjalne udzielane przez Empresa Nacional de Innovación SA (ENISA)
   (4)
  na modernizację MŚP

| (16) | W ramach tego środka przewidziano kredyty preferencyjne odpowiadające wkładowi kapitałowemu, mające wspierać modernizację produktów, procesów i zarządzania MŚP, jak również tworzenie nowych przedsiębiorstw technologicznych w regionach, które ucierpiały na skutek zmian strukturalnych. Do korzystania z tego środka kwalifikowały się MŚP w dobrej sytuacji ekonomicznej i finansowej. Duże przedsiębiorstwa oraz firmy mające trudności były wykluczone. Wybrane projekty biznesowe otrzymywały od ENISA dotację w postaci obniżenia oprocentowania o 0,5 %. Stała stopa procentowa wynosiła Euribor 1 rok plus 0,25 pp dla kredytów z okresem amortyzacji od 4 do 8 lat oraz z okresem karencji od 2 do 6 lat. Maksymalna wysokość dotacji dla jednego przedsiębiorstwa wynosiła 30 000 EUR. |
| --- | --- |

(16)

W ramach tego środka przewidziano kredyty preferencyjne odpowiadające wkładowi kapitałowemu, mające wspierać modernizację produktów, procesów i zarządzania MŚP, jak również tworzenie nowych przedsiębiorstw technologicznych w regionach, które ucierpiały na skutek zmian strukturalnych. Do korzystania z tego środka kwalifikowały się MŚP w dobrej sytuacji ekonomicznej i finansowej. Duże przedsiębiorstwa oraz firmy mające trudności były wykluczone. Wybrane projekty biznesowe otrzymywały od ENISA dotację w postaci obniżenia oprocentowania o 0,5 %. Stała stopa procentowa wynosiła Euribor 1 rok plus 0,25 pp dla kredytów z okresem amortyzacji od 4 do 8 lat oraz z okresem karencji od 2 do 6 lat. Maksymalna wysokość dotacji dla jednego przedsiębiorstwa wynosiła 30 000 EUR.

| (17) | Budżet przeznaczony na ten środek na lata 2006–2008 wyniósł 4,07 mln EUR. Starano się zapewnić, by element pomocowy (obniżenie oprocentowania o 50 punktów bazowych) mieścił się poniżej progu 200 000 EUR (5). |
| --- | --- |

(17)

Budżet przeznaczony na ten środek na lata 2006–2008 wyniósł 4,07 mln EUR. Starano się zapewnić, by element pomocowy (obniżenie oprocentowania o 50 punktów bazowych) mieścił się poniżej progu 200 000 EUR (5).

4.   Kredyty z preferencyjnym oprocentowaniem przyznawane przez ICO

| (18) | W ramach tego środka przedsiębiorstwa korzystały z preferencyjnie oprocentowanych kredytów na innowacyjne inwestycje produkcyjne. Kredyty te bazowały na porozumieniu pomiędzy Ministerstwem Przemysłu, Turystyki i Handlu a publiczną instytucją finansową Instituto de Crédito Oficial (ICO) z dnia 5 września 2006 r. ICO występowała w charakterze pośrednika pomiędzy bankami komercyjnymi biorącymi udział w projekcie, zaś Ministerstwo Przemysłu, Turystyki i Handlu finansowało preferencyjne stopy procentowe. Warunki finansowania były następujące:






  a) | do 70 % inwestycji bez VAT, w ramach progów wartości pomocy państwa obowiązujących w Unii Europejskiej; |
| --- | --- | --- |

(18)

W ramach tego środka przedsiębiorstwa korzystały z preferencyjnie oprocentowanych kredytów na innowacyjne inwestycje produkcyjne. Kredyty te bazowały na porozumieniu pomiędzy Ministerstwem Przemysłu, Turystyki i Handlu a publiczną instytucją finansową Instituto de Crédito Oficial (ICO) z dnia 5 września 2006 r. ICO występowała w charakterze pośrednika pomiędzy bankami komercyjnymi biorącymi udział w projekcie, zaś Ministerstwo Przemysłu, Turystyki i Handlu finansowało preferencyjne stopy procentowe. Warunki finansowania były następujące:

a)

do 70 % inwestycji bez VAT, w ramach progów wartości pomocy państwa obowiązujących w Unii Europejskiej;

| b) | inwestycje ograniczone są do nowych aktywów; |
| --- | --- |

b)

inwestycje ograniczone są do nowych aktywów;

| c) | inwestycja powinna zostać zakończona w ciągu 2 lat od podpisania operacji (w wyjątkowych okolicznościach w ciągu trzech lat na wniosek z uzasadnieniem przedłożony ICO); |
| --- | --- |

c)

inwestycja powinna zostać zakończona w ciągu 2 lat od podpisania operacji (w wyjątkowych okolicznościach w ciągu trzech lat na wniosek z uzasadnieniem przedłożony ICO);

| d) | beneficjent mógł wybierać pomiędzy 5 latami amortyzacji bez okresu karencji, 7 latami z dwuletnim okresem karencji oraz 10 latami z dwuletnim okresem karencji; |
| --- | --- |

d)

beneficjent mógł wybierać pomiędzy 5 latami amortyzacji bez okresu karencji, 7 latami z dwuletnim okresem karencji oraz 10 latami z dwuletnim okresem karencji;

| e) | instytucja kredytowa mogła dokonać wyboru pomiędzy stopą procentową Euribor 6 lat plus 0,75 % a Euribor 6 miesięcy plus 0,50 %, jeśli operacja gwarantowana była przez Towarzystwo Gwarancji Wzajemnych (TGW). Instytucje kredytowe nie mogły otrzymywać prowizji, zaś w przypadku amortyzacji naliczanej z góry nakładano karę w wysokości 1 % w przypadku stałej stopy procentowej. Operację obsługiwały banki i kasy oszczędnościowe uczestniczące w projekcie; |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa mogła dokonać wyboru pomiędzy stopą procentową Euribor 6 lat plus 0,75 % a Euribor 6 miesięcy plus 0,50 %, jeśli operacja gwarantowana była przez Towarzystwo Gwarancji Wzajemnych (TGW). Instytucje kredytowe nie mogły otrzymywać prowizji, zaś w przypadku amortyzacji naliczanej z góry nakładano karę w wysokości 1 % w przypadku stałej stopy procentowej. Operację obsługiwały banki i kasy oszczędnościowe uczestniczące w projekcie;

| f) | przedsiębiorstwo będące beneficjentem końcowym płaciło odsetki w wysokości odpowiadającej stopie Euribor pomniejszonej o 0,5 %; |
| --- | --- |

f)

przedsiębiorstwo będące beneficjentem końcowym płaciło odsetki w wysokości odpowiadającej stopie Euribor pomniejszonej o 0,5 %;

| g) | w celu ułatwienia przedsiębiorstwom uzyskiwania gwarancji, 67 % kosztów gwarancji udzielanej w ramach regionalnych programów gwarancji wzajemnych było refinansowane przez Compaña Española de Reafianziamiento SA (CERSA); |
| --- | --- |

g)

w celu ułatwienia przedsiębiorstwom uzyskiwania gwarancji, 67 % kosztów gwarancji udzielanej w ramach regionalnych programów gwarancji wzajemnych było refinansowane przez Compaña Española de Reafianziamiento SA (CERSA);

| h) | Ministerstwo Przemysłu, Turystyki i Handlu przyznawało roczną stopę procentową do wysokości do 1,25 % ogółem lub do 1 % w przypadku udzielenia gwarancji w ramach TGW. |
| --- | --- |

h)

Ministerstwo Przemysłu, Turystyki i Handlu przyznawało roczną stopę procentową do wysokości do 1,25 % ogółem lub do 1 % w przypadku udzielenia gwarancji w ramach TGW.

Beneficjentami nie mogły być przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw, których działalność podstawowa polegała na dystrybucji. Budżet przewidziany na ten środek wynosił 450 mln EUR.

5.   Wspieranie wywozu produktów hiszpańskich (ICEX)

| (19) | Hiszpański Instytut Handlu Zagranicznego (Instituto Español de Comercio Exterior, „ICEX”) wdrożył szereg środków pomocowych w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego:






  a) | stworzenie infrastruktury informacyjnej, np. portali internetowych; |
| --- | --- | --- |

(19)

Hiszpański Instytut Handlu Zagranicznego (Instituto Español de Comercio Exterior, „ICEX”) wdrożył szereg środków pomocowych w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego:

a)

stworzenie infrastruktury informacyjnej, np. portali internetowych;

| b) | usługi na rzecz przedsiębiorstw w związku ze zbiorowym udział w targach; |
| --- | --- |

b)

usługi na rzecz przedsiębiorstw w związku ze zbiorowym udział w targach;

| c) | doradztwo w zakresie możliwości wywozu dla przedsiębiorstw, które do tej pory nie prowadziły przywozu. |
| --- | --- |

c)

doradztwo w zakresie możliwości wywozu dla przedsiębiorstw, które do tej pory nie prowadziły przywozu.

| (20) | Środki te były realizowane w ramach różnych inicjatyw, takich jak globalny program dla sektora mody (Plan Global de la Moda), program habitat hiszpański (Plan Hábitat de España), oficjalne stoiska, programy sektorowe, konsorcja eksportowe, programy zakładania placówek za granicą, programy wspomagania hiszpańskich marek, programy inicjacji promocji zewnętrznej (PIPE), pomoc w zakresie uczestnictwa w targach, spotkania przedstawicieli, misje handlowe, fora inwestycji i współpracy biznesowej, tworzenie i aktualizacja baz danych przedstawicieli, kampanie komunikacyjne i reklamowe. |
| --- | --- |

(20)

Środki te były realizowane w ramach różnych inicjatyw, takich jak globalny program dla sektora mody (Plan Global de la Moda), program habitat hiszpański (Plan Hábitat de España), oficjalne stoiska, programy sektorowe, konsorcja eksportowe, programy zakładania placówek za granicą, programy wspomagania hiszpańskich marek, programy inicjacji promocji zewnętrznej (PIPE), pomoc w zakresie uczestnictwa w targach, spotkania przedstawicieli, misje handlowe, fora inwestycji i współpracy biznesowej, tworzenie i aktualizacja baz danych przedstawicieli, kampanie komunikacyjne i reklamowe.

6.   Szkolenie ustawiczne

| (21) | Celem tego środka było zapewnienie szkolenia pracownikom zatrudnionym w hiszpańskim przemyśle tekstylnym i odzieżowym w celu podnoszenia ich kwalifikacji, a tym samym zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa i dotrzymania tempa modernizacji. |
| --- | --- |

(21)

Celem tego środka było zapewnienie szkolenia pracownikom zatrudnionym w hiszpańskim przemyśle tekstylnym i odzieżowym w celu podnoszenia ich kwalifikacji, a tym samym zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa i dotrzymania tempa modernizacji.

| (22) | Zgodnie z prawodawstwem krajowym (6) przedsiębiorstwa mogły wykorzystać na częściowe sfinansowanie swoich konkretnych programów szkoleniowych część kwot wpłaconych w trakcie poprzedniego roku obrachunkowego do Kasy Głównej Ubezpieczeń Społecznych (Tesorería General de la Seguridad Social) na określone programy szkoleniowe poprzez odliczenie jej od bieżących kwot wpłacanych na ubezpieczenie społeczne. W przypadku przemysłu tekstylnego i odzieżowego poprawione zostały niektóre wartości procentowe:






  — | w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 1 do 2 osób: 100 % kwot lub 600 EUR (w miejsce 420 EUR w ramach środka ogólnego), |
| --- | --- | --- |

(22)

Zgodnie z prawodawstwem krajowym (6) przedsiębiorstwa mogły wykorzystać na częściowe sfinansowanie swoich konkretnych programów szkoleniowych część kwot wpłaconych w trakcie poprzedniego roku obrachunkowego do Kasy Głównej Ubezpieczeń Społecznych (Tesorería General de la Seguridad Social) na określone programy szkoleniowe poprzez odliczenie jej od bieżących kwot wpłacanych na ubezpieczenie społeczne. W przypadku przemysłu tekstylnego i odzieżowego poprawione zostały niektóre wartości procentowe:

—

w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 1 do 2 osób: 100 % kwot lub 600 EUR (w miejsce 420 EUR w ramach środka ogólnego),

| — | w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 3 do 5 osób: 100 % kwot lub 600 EUR (w miejsce 420 EUR w ramach środka ogólnego), |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 3 do 5 osób: 100 % kwot lub 600 EUR (w miejsce 420 EUR w ramach środka ogólnego),

| — | w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 6 do 9 osób: 100 % kwot lub 720 EUR (w ramach środka ogólnego, 100 % kwoty stanowiło jedyny warunek), |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 6 do 9 osób: 100 % kwot lub 720 EUR (w ramach środka ogólnego, 100 % kwoty stanowiło jedyny warunek),

| — | w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 10 do 49 osób: 100 % kwot (w miejsce 75 %), |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 10 do 49 osób: 100 % kwot (w miejsce 75 %),

| — | w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 50 do 249 osób: 80 % kwot (w miejsce 60 %), |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających od 50 do 249 osób: 80 % kwot (w miejsce 60 %),

| — | w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających 250 lub więcej osób: 60 % kwot (w miejsce 50 %). |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających 250 lub więcej osób: 60 % kwot (w miejsce 50 %).

| (23) | Ponadto przedsiębiorstwa skorzystały z dodatkowego kredytu w wysokości 5 % w ramach rekompensaty za godziny pracy stracone w wyniku szkolenia. |
| --- | --- |

(23)

Ponadto przedsiębiorstwa skorzystały z dodatkowego kredytu w wysokości 5 % w ramach rekompensaty za godziny pracy stracone w wyniku szkolenia.

| (24) | Aby skorzystać z tych środków, przedsiębiorstwa musiały przedstawić Krajowemu Urzędowi Pracy (Servicio Nacional de Empleo Estatal) plan przekwalifikowania członków personelu zawierający informacje o zmianach w procesie produkcji, stworzeniu nowej struktury organizacyjnej, przeszkoleniu personelu na nowych maszynach i przekwalifikowaniu zwolnionych pracowników. W odrębnym dokumencie przedsiębiorstwo musiało wskazać cele dotyczące wydajności i utrzymania zatrudnienia, jak również ekonomiczną wielkość inwestycji i wkład własny. Ponadto plan przekwalifikowania wymagał zatwierdzenia przez parytetową komisję sektorową (składającą się w 50 % z przedstawicieli przedsiębiorstw oraz w 50 % z przedstawicieli związków zawodowych z sektora tekstylnego). |
| --- | --- |

(24)

Aby skorzystać z tych środków, przedsiębiorstwa musiały przedstawić Krajowemu Urzędowi Pracy (Servicio Nacional de Empleo Estatal) plan przekwalifikowania członków personelu zawierający informacje o zmianach w procesie produkcji, stworzeniu nowej struktury organizacyjnej, przeszkoleniu personelu na nowych maszynach i przekwalifikowaniu zwolnionych pracowników. W odrębnym dokumencie przedsiębiorstwo musiało wskazać cele dotyczące wydajności i utrzymania zatrudnienia, jak również ekonomiczną wielkość inwestycji i wkład własny. Ponadto plan przekwalifikowania wymagał zatwierdzenia przez parytetową komisję sektorową (składającą się w 50 % z przedstawicieli przedsiębiorstw oraz w 50 % z przedstawicieli związków zawodowych z sektora tekstylnego).

7.   Utrzymanie zatrudnienia pracowników w zaawansowanym wieku

| (25) | Zgodnie z powszechnymi obowiązującymi przepisami hiszpańskimi przedsiębiorstwo zatrudniające pracownika w wieku powyżej 60 lat może skorzystać z obniżenia składki na ubezpieczenie społeczne o 50 %. W ramach programu próg wiekowy został obniżony do 55 lat w przypadku pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, którzy przepracowali w przedsiębiorstwie co najmniej pięć lat. |
| --- | --- |

(25)

Zgodnie z powszechnymi obowiązującymi przepisami hiszpańskimi przedsiębiorstwo zatrudniające pracownika w wieku powyżej 60 lat może skorzystać z obniżenia składki na ubezpieczenie społeczne o 50 %. W ramach programu próg wiekowy został obniżony do 55 lat w przypadku pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, którzy przepracowali w przedsiębiorstwie co najmniej pięć lat.

8.   Zwolnienie z obowiązku gwarancji w przypadku rozłożenia opłat z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne

| (26) | Powszechnie obowiązujące przepisy hiszpańskie z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 33 ust. 4 dekretu królewskiego 1415/2004 z dnia 11 czerwca 2004 r.) zezwalają na odroczenie i spłatę w ratach zadłużenia z tytułu ubezpieczenia społecznego, o ile zostaną spełnione określone warunki, obejmujące ustanowienie gwarancji pokrycia zadłużenia z tytułu ubezpieczenia społecznego. Jednakże przepisy wykonawcze do tej ustawy (7) umożliwiały organom hiszpańskim wyrażenie zgody na zwolnienie „w szczególnych okolicznościach” z obowiązku przedstawienia gwarancji pokrycia zadłużenia z tytułu ubezpieczenia społecznego. |
| --- | --- |

(26)

Powszechnie obowiązujące przepisy hiszpańskie z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 33 ust. 4 dekretu królewskiego 1415/2004 z dnia 11 czerwca 2004 r.) zezwalają na odroczenie i spłatę w ratach zadłużenia z tytułu ubezpieczenia społecznego, o ile zostaną spełnione określone warunki, obejmujące ustanowienie gwarancji pokrycia zadłużenia z tytułu ubezpieczenia społecznego. Jednakże przepisy wykonawcze do tej ustawy (7) umożliwiały organom hiszpańskim wyrażenie zgody na zwolnienie „w szczególnych okolicznościach” z obowiązku przedstawienia gwarancji pokrycia zadłużenia z tytułu ubezpieczenia społecznego.

2.4.   Podstawy prawne programu

| (27) | Podstawę prawną dla środka 1 (motywy 10–13) stanowi rozporządzenie ITC/217/2005 z dnia 4 lutego 2005 r. (8), bazujące na rozporządzeniu Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (9). |
| --- | --- |

(27)

Podstawę prawną dla środka 1 (motywy 10–13) stanowi rozporządzenie ITC/217/2005 z dnia 4 lutego 2005 r. (8), bazujące na rozporządzeniu Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (9).

| (28) | Środek 2 (motywy 14 i 15) bazował na programie pomocy N 101/2005 zatwierdzonym decyzją Komisji C(2005) 1523 (zob. motyw 15) oraz XR/70/2007 w ramach systemu pomocy dla inwestycji regionalnych (10). |
| --- | --- |

(28)

Środek 2 (motywy 14 i 15) bazował na programie pomocy N 101/2005 zatwierdzonym decyzją Komisji C(2005) 1523 (zob. motyw 15) oraz XR/70/2007 w ramach systemu pomocy dla inwestycji regionalnych (10).

| (29) | Podstawę prawną dla środka 3 (zob. motywy 16 i 17) stanowi ustawa 30/2005 z dnia 29 grudnia 2005 r. (11). |
| --- | --- |

(29)

Podstawę prawną dla środka 3 (zob. motywy 16 i 17) stanowi ustawa 30/2005 z dnia 29 grudnia 2005 r. (11).

| (30) | Podstawę prawną dla środka 4 (motyw 18) stanowi wymieniona wyżej ustawa 30/2005, siedemdziesiąty pierwszy przepis dodatkowy: działania Instituto de Crédito Oficial przy udzielaniu pożyczek przedsiębiorstwom z sektora tekstylnego, obuwniczego, meblarskiego i zabawkarskiego. |
| --- | --- |

(30)

Podstawę prawną dla środka 4 (motyw 18) stanowi wymieniona wyżej ustawa 30/2005, siedemdziesiąty pierwszy przepis dodatkowy: działania Instituto de Crédito Oficial przy udzielaniu pożyczek przedsiębiorstwom z sektora tekstylnego, obuwniczego, meblarskiego i zabawkarskiego.

| (31) | Środek 5 (motywy 19 i 20) bazował na art. 14 ust. 1 lit. d) oraz art. 17 ust. 3 lit. m) ustawy 38/2003 z dnia 17 listopada 2003 r. |
| --- | --- |

(31)

Środek 5 (motywy 19 i 20) bazował na art. 14 ust. 1 lit. d) oraz art. 17 ust. 3 lit. m) ustawy 38/2003 z dnia 17 listopada 2003 r.

| (32) | Środek 6 (motywy 21–24) podlega dekretowi królewskiemu 1046/2003 z dnia 1 sierpnia 2003 r., rozporządzenie TAS/500/2004 z dnia 13 lutego 2004 r. |
| --- | --- |

(32)

Środek 6 (motywy 21–24) podlega dekretowi królewskiemu 1046/2003 z dnia 1 sierpnia 2003 r., rozporządzenie TAS/500/2004 z dnia 13 lutego 2004 r.

| (33) | Ogólna norma dotycząca środka 7 (motyw 25) została zapisana w dekrecie królewskim z mocą ustawy 5/2006 z dnia 9 czerwca 2006 r. |
| --- | --- |

(33)

Ogólna norma dotycząca środka 7 (motyw 25) została zapisana w dekrecie królewskim z mocą ustawy 5/2006 z dnia 9 czerwca 2006 r.

| (34) | Środek 8 (zob. motyw 26) podlega art. 33 ust. 4 dekretu królewskiego 1415/2004 z dnia 11 czerwca 2004 r. |
| --- | --- |

(34)

Środek 8 (zob. motyw 26) podlega art. 33 ust. 4 dekretu królewskiego 1415/2004 z dnia 11 czerwca 2004 r.

2.5.   Czas trwania programu

| (35) | Program na rzecz przemysłu tekstylnego został najwyraźniej podpisany w czerwcu 2006 roku i obowiązywał do dnia 31 grudnia 2008 r. Według informacji przedłożonych w dniu 17 września 2008 r. przez władze hiszpańskie nie przewiduje się przedłużenia programu (zgodnie z art. I.2 programu na rzecz przemysłu tekstylnego). Jednak środek 1 był stosowany od 2005 r. do 2007 r. |
| --- | --- |

(35)

Program na rzecz przemysłu tekstylnego został najwyraźniej podpisany w czerwcu 2006 roku i obowiązywał do dnia 31 grudnia 2008 r. Według informacji przedłożonych w dniu 17 września 2008 r. przez władze hiszpańskie nie przewiduje się przedłużenia programu (zgodnie z art. I.2 programu na rzecz przemysłu tekstylnego). Jednak środek 1 był stosowany od 2005 r. do 2007 r.

3.   PRZYCZYNY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (36) | W swojej decyzji z dnia 13 listopada 2007 r. o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego („decyzja o wszczęciu postępowania”) Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności środków ze wspólnym rynkiem i odniosła się do możliwości niedozwolonego łączenia różnych środków przewidzianych w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego:






  a) | w szczególności w odniesieniu do środka 1: w ramach programu pomocy N 415/2004 – miał on zastosowanie wyłącznie do roku 2007, podczas gdy program na rzecz przemysłu tekstylnego obowiązywał do roku 2008. Władze hiszpańskie powinny wyjaśnić kwestię zgodności zamierzonych środków pomocy na badania techniczne z warunkami programu N 415/2004; |
| --- | --- | --- |

(36)

W swojej decyzji z dnia 13 listopada 2007 r. o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego („decyzja o wszczęciu postępowania”) Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności środków ze wspólnym rynkiem i odniosła się do możliwości niedozwolonego łączenia różnych środków przewidzianych w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego:

a)

w szczególności w odniesieniu do środka 1: w ramach programu pomocy N 415/2004 – miał on zastosowanie wyłącznie do roku 2007, podczas gdy program na rzecz przemysłu tekstylnego obowiązywał do roku 2008. Władze hiszpańskie powinny wyjaśnić kwestię zgodności zamierzonych środków pomocy na badania techniczne z warunkami programu N 415/2004;

| b) | w odniesieniu do środka 2 Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności środka z warunkami rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych dla pomocy regionalnej (12); |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do środka 2 Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności środka z warunkami rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych dla pomocy regionalnej (12);

| c) | w odniesieniu do środka 3 sposób, w jaki władze hiszpańskie zapewniłyby zgodność z rozporządzeniem w sprawie pomocy de minimis, był dla Komisji niejasny; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do środka 3 sposób, w jaki władze hiszpańskie zapewniłyby zgodność z rozporządzeniem w sprawie pomocy de minimis, był dla Komisji niejasny;

| d) | Komisja wyraziła obawy dotyczące ewentualnego niedozwolonego łączenia środka 4 de minimis z innymi rodzajami pomocy dotyczącymi tych samych kwalifikowalnych kosztów; |
| --- | --- |

d)

Komisja wyraziła obawy dotyczące ewentualnego niedozwolonego łączenia środka 4 de minimis z innymi rodzajami pomocy dotyczącymi tych samych kwalifikowalnych kosztów;

| e) | w odniesieniu do środka 5 informacje przekazane przez władze hiszpańskie były niewystarczające do dokonania oceny zgodności rzeczonego środka z wydanym przez Komisję rozporządzeniem w sprawie wyłączeń blokowych dla małych i średnich przedsiębiorstw (13); |
| --- | --- |

e)

w odniesieniu do środka 5 informacje przekazane przez władze hiszpańskie były niewystarczające do dokonania oceny zgodności rzeczonego środka z wydanym przez Komisję rozporządzeniem w sprawie wyłączeń blokowych dla małych i średnich przedsiębiorstw (13);

| f) | podstawy prawne środków 6 oraz 7 nie zostały wyjaśnione; |
| --- | --- |

f)

podstawy prawne środków 6 oraz 7 nie zostały wyjaśnione;

| g) | w odniesieniu do środka 8 Komisja nie miała pewności, czy środek nie miał charakteru dyskryminującego i nie wymagał uprzedniego zgłoszenia do Komisji. |
| --- | --- |

g)

w odniesieniu do środka 8 Komisja nie miała pewności, czy środek nie miał charakteru dyskryminującego i nie wymagał uprzedniego zgłoszenia do Komisji.

4.   UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ HISZPANIĘ

| (37) | Władze hiszpańskie argumentowały, iż decyzja o wszczęciu postępowania stoi w sprzeczności z orzeczeniem w sprawie Italgrani II (14). |
| --- | --- |

(37)

Władze hiszpańskie argumentowały, iż decyzja o wszczęciu postępowania stoi w sprzeczności z orzeczeniem w sprawie Italgrani II (14).

| (38) | Władze hiszpańskie wyjaśniły, że oprócz podstawy prawnej N 415/2004 – (środek przewidziany dla dużych przedsiębiorstw, którego realizacja zakończyła się w dniu 31 grudnia 2007 r.), wymienionej we wcześniejszej korespondencji, zastosowanie miał już zatwierdzony program XS 50/2005 (15) adresowany do MŚP, którego okres obowiązywania upływał dnia 30 czerwca 2007 r. |
| --- | --- |

(38)

Władze hiszpańskie wyjaśniły, że oprócz podstawy prawnej N 415/2004 – (środek przewidziany dla dużych przedsiębiorstw, którego realizacja zakończyła się w dniu 31 grudnia 2007 r.), wymienionej we wcześniejszej korespondencji, zastosowanie miał już zatwierdzony program XS 50/2005 (15) adresowany do MŚP, którego okres obowiązywania upływał dnia 30 czerwca 2007 r.

| (39) | Rzeczywiście wydatkowany budżet wyniósł 14,24 mln EUR w formie dotacji oraz 36,72 mln EUR w formie zwrotnych nieoprocentowanych kredytów o dwunastoletnim okresie amortyzacji. W dniu 21 października 2008 r. władze hiszpańskie potwierdziły, że warunki zawarte w programie były przestrzegane i zadeklarowały, że program N 415/2004 nie był i nie będzie stosowany po dniu 31 grudnia 2007 r. oraz że program XS 50/2005 nie był i nie będzie stosowany po dniu 30 czerwca 2008 r. |
| --- | --- |

(39)

Rzeczywiście wydatkowany budżet wyniósł 14,24 mln EUR w formie dotacji oraz 36,72 mln EUR w formie zwrotnych nieoprocentowanych kredytów o dwunastoletnim okresie amortyzacji. W dniu 21 października 2008 r. władze hiszpańskie potwierdziły, że warunki zawarte w programie były przestrzegane i zadeklarowały, że program N 415/2004 nie był i nie będzie stosowany po dniu 31 grudnia 2007 r. oraz że program XS 50/2005 nie był i nie będzie stosowany po dniu 30 czerwca 2008 r.

| (40) | Władze hiszpańskie wyjaśniły, że program N 101/2005 zakończył się z chwilą wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1628/2006 (16). Następnie władze hiszpańskie powiadomiły o programie N 430/2006, który został wycofany w dniu 26 stycznia 2007 r. Od tego czasu, zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze hiszpańskie w dniu 30 maja 2008 r., środki bazowały na programie XR/70/2007 (17). Branża włókien syntetycznych nie kwalifikowała się do uczestnictwa w programach pomocowych N 101/2005 oraz XR/70/2007, zgodnie z ust. 4 rozporządzenia ITC/1014/2005 i ust. 4 rozporządzenia ITC/3098/2006, zmienionego ust. 3 rozporządzenia ITC/643/2007. |
| --- | --- |

(40)

Władze hiszpańskie wyjaśniły, że program N 101/2005 zakończył się z chwilą wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1628/2006 (16). Następnie władze hiszpańskie powiadomiły o programie N 430/2006, który został wycofany w dniu 26 stycznia 2007 r. Od tego czasu, zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze hiszpańskie w dniu 30 maja 2008 r., środki bazowały na programie XR/70/2007 (17). Branża włókien syntetycznych nie kwalifikowała się do uczestnictwa w programach pomocowych N 101/2005 oraz XR/70/2007, zgodnie z ust. 4 rozporządzenia ITC/1014/2005 i ust. 4 rozporządzenia ITC/3098/2006, zmienionego ust. 3 rozporządzenia ITC/643/2007.

| (41) | Ponadto władze hiszpańskie potwierdziły, że środek mógł kwalifikować się jako inwestycja początkowa w rozumieniu rozporządzenia ministerialnego ITC/643/2007 z dnia 2 października 2007 r. zmieniającego rozporządzenie ITC/3098/2006 (18). Opis beneficjentów zawarty w ust. 4 rozporządzenia ministerialnego ITC/643/2007 odpowiadał definicji inwestycji początkowej w rozumieniu wytycznych w sprawie pomocy regionalnej (19) oraz rozporządzenia (WE) nr 1628/2006. |
| --- | --- |

(41)

Ponadto władze hiszpańskie potwierdziły, że środek mógł kwalifikować się jako inwestycja początkowa w rozumieniu rozporządzenia ministerialnego ITC/643/2007 z dnia 2 października 2007 r. zmieniającego rozporządzenie ITC/3098/2006 (18). Opis beneficjentów zawarty w ust. 4 rozporządzenia ministerialnego ITC/643/2007 odpowiadał definicji inwestycji początkowej w rozumieniu wytycznych w sprawie pomocy regionalnej (19) oraz rozporządzenia (WE) nr 1628/2006.

| (42) | Wydatkowany budżet obejmował 10,97 mln EUR w formie dotacji oraz 150,8 mln EUR w formie zwrotnych kredytów. |
| --- | --- |

(42)

Wydatkowany budżet obejmował 10,97 mln EUR w formie dotacji oraz 150,8 mln EUR w formie zwrotnych kredytów.

| (43) | Władze hiszpańskie potwierdziły, że beneficjentami były wyłącznie MŚP. Szacunkowa maksymalna kwota pomocy wynosząca 30 000 EUR na przedsiębiorstwo została obliczona na podstawie maksymalnej kwoty kredytu wynoszącej 1 000 000 EUR. Od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 13 stycznia 2008 r. ze środka skorzystało dziesięć przedsiębiorstw, zaś wnioski 23 przedsiębiorstw o przyznanie pomocy zostały odrzucone. Nie przyznano dotacji w postaci obniżenia oprocentowania o 0,5 punktu procentowego. |
| --- | --- |

(43)

Władze hiszpańskie potwierdziły, że beneficjentami były wyłącznie MŚP. Szacunkowa maksymalna kwota pomocy wynosząca 30 000 EUR na przedsiębiorstwo została obliczona na podstawie maksymalnej kwoty kredytu wynoszącej 1 000 000 EUR. Od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 13 stycznia 2008 r. ze środka skorzystało dziesięć przedsiębiorstw, zaś wnioski 23 przedsiębiorstw o przyznanie pomocy zostały odrzucone. Nie przyznano dotacji w postaci obniżenia oprocentowania o 0,5 punktu procentowego.

| (44) | W dniu 30 maja 2008 r. oraz w trakcie spotkania, które odbyło się dnia 11 września 2008 r., władze hiszpańskie podkreśliły, że finansowanie zostało przyznane na normalnych warunkach rynkowych, zaś duże przedsiębiorstwa oraz przedsiębiorstwa zagrożone zostały wykluczone. Hiszpańskie władze potwierdziły to pismem z dnia 21 października 2008 r. i zobowiązały się nie stosować tego środka do czasu zakończenia realizacji programu. |
| --- | --- |

(44)

W dniu 30 maja 2008 r. oraz w trakcie spotkania, które odbyło się dnia 11 września 2008 r., władze hiszpańskie podkreśliły, że finansowanie zostało przyznane na normalnych warunkach rynkowych, zaś duże przedsiębiorstwa oraz przedsiębiorstwa zagrożone zostały wykluczone. Hiszpańskie władze potwierdziły to pismem z dnia 21 października 2008 r. i zobowiązały się nie stosować tego środka do czasu zakończenia realizacji programu.

| (45) | Podstawą prawną dla tego środka było rozporządzenie w sprawie pomocy de minimis. Maksymalna kwota kredytu możliwego do uzyskania przez pojedynczego beneficjenta została ustalona na 2,3 mln EUR. W każdym przypadku przestrzegano progów de minimis. Kwoty te nie mogły łączyć się z inną pomocą, jeśli prowadziłoby to do przekroczenia dozwolonego progu de minimis. W związku z tym każdy beneficjent zobowiązany był wypełnić druk deklaracji rocznej. Raz w roku ICO sporządzała rejestry beneficjentów środka, które były przesyłane do instytucji kredytowych współpracujących z ICO. |
| --- | --- |

(45)

Podstawą prawną dla tego środka było rozporządzenie w sprawie pomocy de minimis. Maksymalna kwota kredytu możliwego do uzyskania przez pojedynczego beneficjenta została ustalona na 2,3 mln EUR. W każdym przypadku przestrzegano progów de minimis. Kwoty te nie mogły łączyć się z inną pomocą, jeśli prowadziłoby to do przekroczenia dozwolonego progu de minimis. W związku z tym każdy beneficjent zobowiązany był wypełnić druk deklaracji rocznej. Raz w roku ICO sporządzała rejestry beneficjentów środka, które były przesyłane do instytucji kredytowych współpracujących z ICO.

| (46) | Do września 2008 r. wydatkowano 54,79 mln EUR z ogólnej kwoty 450 mln EUR. Maksymalna kwota kredytu wyniosła 2,3 mln EUR. Stopy procentowe wahały się od 5,59 % do 4,94 %, jako że europejska stopa referencyjna dla Hiszpanii wynosiła 5,19 %. Władze hiszpańskie potwierdziły stosowanie nowego komunikatu w sprawie ustalania stóp referencyjnych (20) od dnia 1 lipca 2008 r. Według władz hiszpańskich współpracujące podmioty finansowe określały wysokość marży dodawanej do stopy referencyjnej. Ponadto ICO przekazywał im informacje dotyczące średnich marż stosowanych w Hiszpanii na podstawie danych dostarczanych przez Banco de España. |
| --- | --- |

(46)

Do września 2008 r. wydatkowano 54,79 mln EUR z ogólnej kwoty 450 mln EUR. Maksymalna kwota kredytu wyniosła 2,3 mln EUR. Stopy procentowe wahały się od 5,59 % do 4,94 %, jako że europejska stopa referencyjna dla Hiszpanii wynosiła 5,19 %. Władze hiszpańskie potwierdziły stosowanie nowego komunikatu w sprawie ustalania stóp referencyjnych (20) od dnia 1 lipca 2008 r. Według władz hiszpańskich współpracujące podmioty finansowe określały wysokość marży dodawanej do stopy referencyjnej. Ponadto ICO przekazywał im informacje dotyczące średnich marż stosowanych w Hiszpanii na podstawie danych dostarczanych przez Banco de España.

| (47) | W dniu 21 października 2008 r. władze hiszpańskie przedłożyły generalne zestawienie pomocy de minimis przyznanej w latach 2006, 2007 oraz 2008, jak również odpowiednie deklaracje. Władze hiszpańskie zobowiązały się przestrzegać w przyszłości rozporządzenia w sprawie pomocy de minimis. |
| --- | --- |

(47)

W dniu 21 października 2008 r. władze hiszpańskie przedłożyły generalne zestawienie pomocy de minimis przyznanej w latach 2006, 2007 oraz 2008, jak również odpowiednie deklaracje. Władze hiszpańskie zobowiązały się przestrzegać w przyszłości rozporządzenia w sprawie pomocy de minimis.

| (48) | Omawiane środki były środkami ogólnymi, dostępnymi dla wszystkich sektorów. Dotowane działania były podobne do działań wymienionych w art. 5 rozporządzenia w sprawie MŚP. Oszacowanie wartości pomocy stanowiło poważną trudność, ponieważ środek stosowany był w sposób nieciągły, pośredni i niedokładny. |
| --- | --- |

(48)

Omawiane środki były środkami ogólnymi, dostępnymi dla wszystkich sektorów. Dotowane działania były podobne do działań wymienionych w art. 5 rozporządzenia w sprawie MŚP. Oszacowanie wartości pomocy stanowiło poważną trudność, ponieważ środek stosowany był w sposób nieciągły, pośredni i niedokładny.

| (49) | Fundusze wydatkowane w latach 2006–2008 wyniosły 7,5 mln EUR. Władze hiszpańskie wskazały, że środek ten, z którego korzystały również duże przedsiębiorstwa, objęty był rozporządzeniem w sprawie pomocy de minimis. |
| --- | --- |

(49)

Fundusze wydatkowane w latach 2006–2008 wyniosły 7,5 mln EUR. Władze hiszpańskie wskazały, że środek ten, z którego korzystały również duże przedsiębiorstwa, objęty był rozporządzeniem w sprawie pomocy de minimis.

| (50) | W kwestii stosowania rozporządzenia w sprawie pomocy de minimis władze hiszpańskie wyjaśniły, że zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) ustawy 38/2003 z dnia 17 listopada 2003 r. ICEX zażądał od każdego beneficjenta wystawienia oświadczenia w sprawie pomocy otrzymanej w związku z tymi samymi kosztami kwalifikowalnymi. Beneficjenci byli zobowiązani informować ICEX o przyszłych dotacjach. Zgodnie z art. 17 ust. 3 lit. m) ICEX zobowiązany jest weryfikować zgodność z innymi rodzajami pomocy otrzymanymi w związku z tymi samymi kosztami kwalifikowanymi. Władze hiszpańskie przedstawiły tabelę wskazującą, że pomoc de minimis przyznana przez ICO oraz ICEX w latach 2006–2008 na rzecz przemysłu tekstylnego i odzieżowego nie przekroczyła progu 200 000 EUR w przeliczeniu na przedsiębiorstwo w ciągu trzech lat podatkowych. |
| --- | --- |

(50)

W kwestii stosowania rozporządzenia w sprawie pomocy de minimis władze hiszpańskie wyjaśniły, że zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) ustawy 38/2003 z dnia 17 listopada 2003 r. ICEX zażądał od każdego beneficjenta wystawienia oświadczenia w sprawie pomocy otrzymanej w związku z tymi samymi kosztami kwalifikowalnymi. Beneficjenci byli zobowiązani informować ICEX o przyszłych dotacjach. Zgodnie z art. 17 ust. 3 lit. m) ICEX zobowiązany jest weryfikować zgodność z innymi rodzajami pomocy otrzymanymi w związku z tymi samymi kosztami kwalifikowanymi. Władze hiszpańskie przedstawiły tabelę wskazującą, że pomoc de minimis przyznana przez ICO oraz ICEX w latach 2006–2008 na rzecz przemysłu tekstylnego i odzieżowego nie przekroczyła progu 200 000 EUR w przeliczeniu na przedsiębiorstwo w ciągu trzech lat podatkowych.

| (51) | Środek ten miał charakter ogólny, chociaż adresowany był przede wszystkim do MŚP. W związku z tym jedynie przedsiębiorstwa zatrudniające mniej niż 5 osób mogły otrzymać kwoty wyższe niż suma wpłacona do kasy ubezpieczeń społecznych w roku poprzednim. Pozostali beneficjenci mogli odzyskać jedynie pewien procent wpłaconej kwoty na specjalne cele szkoleniowe w ramach danego roku obrachunkowego. Według władz hiszpańskich wielkość pomocy wyniosła ok. 11,3 % w przypadku MŚP oraz 20 % w przypadku dużych przedsiębiorstw. Przewidziany budżet wyniósł 50 000 EUR rocznie. |
| --- | --- |

(51)

Środek ten miał charakter ogólny, chociaż adresowany był przede wszystkim do MŚP. W związku z tym jedynie przedsiębiorstwa zatrudniające mniej niż 5 osób mogły otrzymać kwoty wyższe niż suma wpłacona do kasy ubezpieczeń społecznych w roku poprzednim. Pozostali beneficjenci mogli odzyskać jedynie pewien procent wpłaconej kwoty na specjalne cele szkoleniowe w ramach danego roku obrachunkowego. Według władz hiszpańskich wielkość pomocy wyniosła ok. 11,3 % w przypadku MŚP oraz 20 % w przypadku dużych przedsiębiorstw. Przewidziany budżet wyniósł 50 000 EUR rocznie.

| (52) | Do dnia 13 stycznia 2008 r. tylko jedno przedsiębiorstwo zostało wybrane do skorzystania ze środka. Hiszpańskie władze potwierdziły, że stosownie do wytycznych w sprawie ratowania i restrukturyzacji (21) przedsiębiorstwa zagrożone zostały wyłączone z tego programu. |
| --- | --- |

(52)

Do dnia 13 stycznia 2008 r. tylko jedno przedsiębiorstwo zostało wybrane do skorzystania ze środka. Hiszpańskie władze potwierdziły, że stosownie do wytycznych w sprawie ratowania i restrukturyzacji (21) przedsiębiorstwa zagrożone zostały wyłączone z tego programu.

| (53) | Władze hiszpańskie podkreśliły, że przedsiębiorstwa mogły korzystać ze środka wyłącznie w odniesieniu do pracowników w wieku powyżej 55 lat, którzy byli zatrudnieni w przedsiębiorstwie przez co najmniej 5 lat, co ograniczyło liczbę uprawnionych do skorzystania ze środka do ok. 50 %. Beneficjentami były głównie kobiety (53 %), 76 % z nich miało bardzo niskie kwalifikacje i wykształcenie, co ograniczało możliwości znalezienia przez nie innej pracy. |
| --- | --- |

(53)

Władze hiszpańskie podkreśliły, że przedsiębiorstwa mogły korzystać ze środka wyłącznie w odniesieniu do pracowników w wieku powyżej 55 lat, którzy byli zatrudnieni w przedsiębiorstwie przez co najmniej 5 lat, co ograniczyło liczbę uprawnionych do skorzystania ze środka do ok. 50 %. Beneficjentami były głównie kobiety (53 %), 76 % z nich miało bardzo niskie kwalifikacje i wykształcenie, co ograniczało możliwości znalezienia przez nie innej pracy.

| (54) | Władze hiszpańskie podkreśliły, że art. 137 ust. 1 oraz art. 4 traktatu WE przyznają państwom członkowskim autonomię w sprawach ubezpieczeń społecznych. |
| --- | --- |

(54)

Władze hiszpańskie podkreśliły, że art. 137 ust. 1 oraz art. 4 traktatu WE przyznają państwom członkowskim autonomię w sprawach ubezpieczeń społecznych.

| (55) | Do dnia 1 stycznia 2008 r. z programu skorzystało 2 015 przedsiębiorstw na rzecz 6 313 pracowników, co stanowiło 16,6 % przedsiębiorstw oraz 4,5 % pracowników w sektorze. 56 % przedsiębiorstw korzystających ze środka otrzymało go wyłącznie dla jednego pracownika, 30 % dla 2, 3 lub 4 pracowników, 13 % dla 5–30 pracowników, zaś tylko 1 % dla powyżej 30 pracowników. 1 428 przedsiębiorstw otrzymało premię w wysokości mniejszej niż 500 EUR. Budżet przewidziany na ten środek wynosił 15 mln EUR rocznie. Średnia wartość pomocy w przeliczeniu na pracownika w wieku 55–58 lat wyniosła 151 EUR/miesiąc, co odpowiadało intensywności na poziomie 8,3 % kosztów pracowniczych. Pomoc na rzecz pracowników w wieku 59 lat sięgnęła 44 EUR/miesiąc, co stanowiło równowartość 2,6 % kosztów pracowniczych. Jedynie 5,2 % pracowników tego sektora kwalifikowało się do skorzystania z omawianego środka. Średni efekt dla przedsiębiorstwa wynosił 0,3 % ponoszonych kosztów pracowniczych. |
| --- | --- |

(55)

Do dnia 1 stycznia 2008 r. z programu skorzystało 2 015 przedsiębiorstw na rzecz 6 313 pracowników, co stanowiło 16,6 % przedsiębiorstw oraz 4,5 % pracowników w sektorze. 56 % przedsiębiorstw korzystających ze środka otrzymało go wyłącznie dla jednego pracownika, 30 % dla 2, 3 lub 4 pracowników, 13 % dla 5–30 pracowników, zaś tylko 1 % dla powyżej 30 pracowników. 1 428 przedsiębiorstw otrzymało premię w wysokości mniejszej niż 500 EUR. Budżet przewidziany na ten środek wynosił 15 mln EUR rocznie. Średnia wartość pomocy w przeliczeniu na pracownika w wieku 55–58 lat wyniosła 151 EUR/miesiąc, co odpowiadało intensywności na poziomie 8,3 % kosztów pracowniczych. Pomoc na rzecz pracowników w wieku 59 lat sięgnęła 44 EUR/miesiąc, co stanowiło równowartość 2,6 % kosztów pracowniczych. Jedynie 5,2 % pracowników tego sektora kwalifikowało się do skorzystania z omawianego środka. Średni efekt dla przedsiębiorstwa wynosił 0,3 % ponoszonych kosztów pracowniczych.

| (56) | Pomimo nazwy nadanej temu środkowi nie miał on na celu utrzymania zatrudnienia, lecz stanowił alternatywę dla przejścia na wcześniejszą emeryturę. Ponadto władze hiszpańskie stwierdziły, że kwota 151 EUR/miesiąc była wystarczającą zachętą do utrzymania zatrudnienia danej osoby zamiast zatrudniania jej ponownie, nie zgłaszając tego faktu. |
| --- | --- |

(56)

Pomimo nazwy nadanej temu środkowi nie miał on na celu utrzymania zatrudnienia, lecz stanowił alternatywę dla przejścia na wcześniejszą emeryturę. Ponadto władze hiszpańskie stwierdziły, że kwota 151 EUR/miesiąc była wystarczającą zachętą do utrzymania zatrudnienia danej osoby zamiast zatrudniania jej ponownie, nie zgłaszając tego faktu.

| (57) | Środek ten mógł mieć zastosowanie w branży włókien syntetycznych, jeśli przedsiębiorstwo prowadziło główną działalność w przemyśle tekstylnym i jeśli podlegało postanowieniom zbiorowych układów pracy obowiązujących w sektorze tekstylnym i odzieżowym, nie zaś w sektorze chemicznym. W związku z tym szanse wykorzystania środka przez takich producentów włókien sztucznych były niewielkie. |
| --- | --- |

(57)

Środek ten mógł mieć zastosowanie w branży włókien syntetycznych, jeśli przedsiębiorstwo prowadziło główną działalność w przemyśle tekstylnym i jeśli podlegało postanowieniom zbiorowych układów pracy obowiązujących w sektorze tekstylnym i odzieżowym, nie zaś w sektorze chemicznym. W związku z tym szanse wykorzystania środka przez takich producentów włókien sztucznych były niewielkie.

| (58) | Władze hiszpańskie potwierdziły pismem z dnia 17 września 2008 r., że był to środek o charakterze ogólnym oraz że w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego przedsiębiorstwom z sektora tekstylnego nie zostały przyznane żadne moratoria podatkowe. |
| --- | --- |

(58)

Władze hiszpańskie potwierdziły pismem z dnia 17 września 2008 r., że był to środek o charakterze ogólnym oraz że w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego przedsiębiorstwom z sektora tekstylnego nie zostały przyznane żadne moratoria podatkowe.

| (59) | W dniu 21 października 2008 r. władze hiszpańskie zobowiązały się, że w mało prawdopodobnym przypadku, w którym przedsiębiorstwo z branży tekstylnej lub odzieżowej zwróciłoby się o zwolnienie z obowiązku ustanowienia gwarancji z tytułu odroczonych płatności, sytuacja ta zostałaby rozwiązana na podstawie zasad ogólnych, nie zaś na podstawie programu na rzecz przemysłu tekstylnego. |
| --- | --- |

(59)

W dniu 21 października 2008 r. władze hiszpańskie zobowiązały się, że w mało prawdopodobnym przypadku, w którym przedsiębiorstwo z branży tekstylnej lub odzieżowej zwróciłoby się o zwolnienie z obowiązku ustanowienia gwarancji z tytułu odroczonych płatności, sytuacja ta zostałaby rozwiązana na podstawie zasad ogólnych, nie zaś na podstawie programu na rzecz przemysłu tekstylnego.

| (60) | Na koniec władze hiszpańskie zobowiązały się przestrzegać prawodawstwa wspólnotowego w odniesieniu do łączenia środków pomocy de minimis. |
| --- | --- |

(60)

Na koniec władze hiszpańskie zobowiązały się przestrzegać prawodawstwa wspólnotowego w odniesieniu do łączenia środków pomocy de minimis.

5.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON TRZECICH

| (61) | Komisja otrzymała uwagi od dwóch stron chcących zachować anonimowość. |
| --- | --- |

(61)

Komisja otrzymała uwagi od dwóch stron chcących zachować anonimowość.

| (62) | Pierwsza uwaga zawierała sprzeciw wobec sektorowej pomocy państwa dla branży tekstylnej ze względu na zakłócanie przez nią konkurencji. Wyrażono w niej poparcie dla stanowiska przyjętego przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania oraz podkreślono, że w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego nie wskazano ograniczeń dotyczących wysokości dotacji, jakie mogło otrzymać każde przedsiębiorstwo. Uzasadnienie przedstawione przez władze hiszpańskie było niewystarczające. Pomoc dla działań badawczo-rozwojowych była użyteczna, aczkolwiek powinna zostać ograniczona do MŚP. Należałoby równocześnie odrzucić możliwość udzielenia pomocy dotyczącej środków niematerialnych i prawnych, jako że może ona łatwo stać się przedmiotem nadużyć. Ponadto środki szkoleniowe dla pracowników zwalnianych z branży tekstylnej przynosiły korzystny skutek, jednak przyznanie zniżki na składki z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości 80 % stanowiło jedynie pośrednią korzyść dla pracowników i było nie do zaakceptowania. Gdyby przedsiębiorstwa tekstylne otrzymały lepsze warunki spłaty zadłużenia z tytułu ubezpieczeń społecznych w ratach, stanowiłoby to zabronioną pomoc państwa. |
| --- | --- |

(62)

Pierwsza uwaga zawierała sprzeciw wobec sektorowej pomocy państwa dla branży tekstylnej ze względu na zakłócanie przez nią konkurencji. Wyrażono w niej poparcie dla stanowiska przyjętego przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania oraz podkreślono, że w ramach programu na rzecz przemysłu tekstylnego nie wskazano ograniczeń dotyczących wysokości dotacji, jakie mogło otrzymać każde przedsiębiorstwo. Uzasadnienie przedstawione przez władze hiszpańskie było niewystarczające. Pomoc dla działań badawczo-rozwojowych była użyteczna, aczkolwiek powinna zostać ograniczona do MŚP. Należałoby równocześnie odrzucić możliwość udzielenia pomocy dotyczącej środków niematerialnych i prawnych, jako że może ona łatwo stać się przedmiotem nadużyć. Ponadto środki szkoleniowe dla pracowników zwalnianych z branży tekstylnej przynosiły korzystny skutek, jednak przyznanie zniżki na składki z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości 80 % stanowiło jedynie pośrednią korzyść dla pracowników i było nie do zaakceptowania. Gdyby przedsiębiorstwa tekstylne otrzymały lepsze warunki spłaty zadłużenia z tytułu ubezpieczeń społecznych w ratach, stanowiłoby to zabronioną pomoc państwa.

| (63) | Pozostałe uwagi dotyczyły niezwykle niskiej ceny spółki Geotexan na rynku hiszpańskim, co mogło wynikać z zastosowania hiszpańskiego programu na rzecz przemysłu tekstylnego. |
| --- | --- |

(63)

Pozostałe uwagi dotyczyły niezwykle niskiej ceny spółki Geotexan na rynku hiszpańskim, co mogło wynikać z zastosowania hiszpańskiego programu na rzecz przemysłu tekstylnego.

6.   ODPOWIEDŹ HISZPANII NA UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON TRZECICH

| (64) | Władze hiszpańskie stwierdziły, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie zakwalifikowała środków jako pomocy państwa, a jedynie wskazała na możliwość stanowienia przez nie takiej pomocy. Ponadto Hiszpania sprostowała, że dotacja na cele szkoleniowe dla przedsiębiorstw zatrudniających 50–249 osób oznaczała wzrost o 20 %, nie zaś o 80 %. Jej intensywność była zgodna z ograniczeniami wskazanymi w art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy szkoleniowej (22). Ponadto odbiorcą środka w postaci pomocy szkoleniowej był pracownik, który mógł pozostać w przedsiębiorstwie lub podnieść swoje kwalifikacje w celu znalezienia nowego zatrudnienia. |
| --- | --- |

(64)

Władze hiszpańskie stwierdziły, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie zakwalifikowała środków jako pomocy państwa, a jedynie wskazała na możliwość stanowienia przez nie takiej pomocy. Ponadto Hiszpania sprostowała, że dotacja na cele szkoleniowe dla przedsiębiorstw zatrudniających 50–249 osób oznaczała wzrost o 20 %, nie zaś o 80 %. Jej intensywność była zgodna z ograniczeniami wskazanymi w art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy szkoleniowej (22). Ponadto odbiorcą środka w postaci pomocy szkoleniowej był pracownik, który mógł pozostać w przedsiębiorstwie lub podnieść swoje kwalifikacje w celu znalezienia nowego zatrudnienia.

| (65) | W odniesieniu do drugiej uwagi władze hiszpańskie argumentowały, że zarzuty zostały przedstawione poniewczasie i bez poparcia jakimikolwiek dowodami. Celem programu na rzecz przemysłu tekstylnego było dostosowanie spółek z sektora do liberalizacji rynku, nie zaś faworyzowanie konkretnych przedsiębiorstw. Przykładem może być firma Geotexan założona w 2004 r. Zgodnie z kryteriami kwalifikacji do zatrzymania w przedsiębiorstwie pracowników w zaawansowanym wieku musieliby oni posiadać staż pracy przekraczający 5 lat, co w tym przypadku nie było możliwe. Nie istnieje dokumentacja dowodząca, że firma Geotexan skorzystała ze środka przeznaczonego na szkolenia. W każdym przypadku firma ta otrzymałaby korzyść w wysokości 970 EUR rocznie, co nie mogłoby stanowić podstawy do prowadzenia agresywnej polityki cenowej. |
| --- | --- |

(65)

W odniesieniu do drugiej uwagi władze hiszpańskie argumentowały, że zarzuty zostały przedstawione poniewczasie i bez poparcia jakimikolwiek dowodami. Celem programu na rzecz przemysłu tekstylnego było dostosowanie spółek z sektora do liberalizacji rynku, nie zaś faworyzowanie konkretnych przedsiębiorstw. Przykładem może być firma Geotexan założona w 2004 r. Zgodnie z kryteriami kwalifikacji do zatrzymania w przedsiębiorstwie pracowników w zaawansowanym wieku musieliby oni posiadać staż pracy przekraczający 5 lat, co w tym przypadku nie było możliwe. Nie istnieje dokumentacja dowodząca, że firma Geotexan skorzystała ze środka przeznaczonego na szkolenia. W każdym przypadku firma ta otrzymałaby korzyść w wysokości 970 EUR rocznie, co nie mogłoby stanowić podstawy do prowadzenia agresywnej polityki cenowej.

| (66) | Podsumowując, przekazane uwagi nie wniosły nowych faktów ani przesłanek prawnych, zostały przedstawione w formie ogólnikowej bez dostarczenia jakichkolwiek dowodów, toteż nie powinny być brane pod uwagę. |
| --- | --- |

(66)

Podsumowując, przekazane uwagi nie wniosły nowych faktów ani przesłanek prawnych, zostały przedstawione w formie ogólnikowej bez dostarczenia jakichkolwiek dowodów, toteż nie powinny być brane pod uwagę.

7.   OCENA

7.1.   Ustalenie, czy środki mają charakter pomocy państwa

| (67) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez wspieranie niektórych przedsiębiorstw lub gałęzi produkcji, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(67)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez wspieranie niektórych przedsiębiorstw lub gałęzi produkcji, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (68) | Według władz hiszpańskich środek 3 nie został zastosowany: obniżenie oprocentowania o 0,5 punktu procentowego nie zostało zrealizowane i finansowanie zostało przeprowadzone na normalnych warunkach rynkowych. Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich o informację w sprawie oprocentowania rzeczywiście przyznanego dziesięciu beneficjentom. Władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi dnia 13 marca 2009 r. Jedynie w dwóch przypadkach oprocentowanie było niższe od najniższej stopy referencyjnej w ciągu roku (kredyt na 300 000 EUR oraz inny w wysokości 100 000 EUR przy oprocentowaniu 4,114 w 2007 r., kiedy najniższa stopa referencyjna wynosiła 4,62). W związku z nieznaczną różnicą pomiędzy obiema wartościami Komisja musi stwierdzić, że pomoc państwa byłaby tak niewielka, iż sytuowałaby się poniżej progu de minimis. Władze hiszpańskie zobowiązały się nie stosować środka do czasu zakończenia programu. W związku z powyższym Komisja musi stwierdzić, że kwota pomocy była niższa niż próg de minimis, dlatego też nie można tu mówić o pomocy państwa. |
| --- | --- |

(68)

Według władz hiszpańskich środek 3 nie został zastosowany: obniżenie oprocentowania o 0,5 punktu procentowego nie zostało zrealizowane i finansowanie zostało przeprowadzone na normalnych warunkach rynkowych. Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich o informację w sprawie oprocentowania rzeczywiście przyznanego dziesięciu beneficjentom. Władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi dnia 13 marca 2009 r. Jedynie w dwóch przypadkach oprocentowanie było niższe od najniższej stopy referencyjnej w ciągu roku (kredyt na 300 000 EUR oraz inny w wysokości 100 000 EUR przy oprocentowaniu 4,114 w 2007 r., kiedy najniższa stopa referencyjna wynosiła 4,62). W związku z nieznaczną różnicą pomiędzy obiema wartościami Komisja musi stwierdzić, że pomoc państwa byłaby tak niewielka, iż sytuowałaby się poniżej progu de minimis. Władze hiszpańskie zobowiązały się nie stosować środka do czasu zakończenia programu. W związku z powyższym Komisja musi stwierdzić, że kwota pomocy była niższa niż próg de minimis, dlatego też nie można tu mówić o pomocy państwa.

| (69) | Jeśli chodzi o środki 4 i 5, władze hiszpańskie wskazały, że były one objęte rozporządzeniem Komisji o pomocy de minimis, w związku z czym nie stanowiły pomocy państwa. Dlatego też Komisja musi jeszcze zbadać, czy warunki rozporządzenia de minimis zostały spełnione. |
| --- | --- |

(69)

Jeśli chodzi o środki 4 i 5, władze hiszpańskie wskazały, że były one objęte rozporządzeniem Komisji o pomocy de minimis, w związku z czym nie stanowiły pomocy państwa. Dlatego też Komisja musi jeszcze zbadać, czy warunki rozporządzenia de minimis zostały spełnione.

| (70) | Jeśli chodzi o środek 4, władze hiszpańskie przedstawiły dowody, że w przeszłości przestrzegały rozporządzenia de minimis i zobowiązały się do przestrzegania tego rozporządzenia w przyszłości. Równocześnie zapewniły, że będą przestrzegać nowego komunikatu w sprawie ustalania stóp referencyjnych od dnia 1 lipca 2008 r. |
| --- | --- |

(70)

Jeśli chodzi o środek 4, władze hiszpańskie przedstawiły dowody, że w przeszłości przestrzegały rozporządzenia de minimis i zobowiązały się do przestrzegania tego rozporządzenia w przyszłości. Równocześnie zapewniły, że będą przestrzegać nowego komunikatu w sprawie ustalania stóp referencyjnych od dnia 1 lipca 2008 r.

| (71) | Jeśli chodzi o środek 5, rozporządzenie de minimis wyłączało pomoc przeznaczoną na wsparcie wywozu. Ogólnie rzecz biorąc, pomoc dla wywozu zdefiniowana została w art. 1 lit. d) w tradycyjnej formie jako „pomoc bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej”. Ponadto w motywie 6 rozporządzenie de minimis stwierdza, że „Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych bądź kosztów badań lub usług doradczych potrzebnych do wprowadzenia nowego lub już istniejącego produktu na nowy rynek nie stanowi zwykle pomocy wywozowej”. Tak więc, jeśli pomoc udzielana jest na potrzeby zbiorowego uczestnictwa w targach, objęta zostaje przepisami rozporządzenia de minimis
   (23). Pismem z dnia 30 maja 2008 r. władze hiszpańskie potwierdziły, że środek był traktowany jako bodziec dla przedsiębiorstw, które nie wywoziły dotąd swoich wyrobów na targi międzynarodowe, przez co spełniony został wspomniany warunek. Pomoc na potrzeby stworzenia infrastruktury informacyjnej poprzez portale internetowe nie stanowi pomocy wywozowej, zatem podlega przepisom rozporządzenia de minimis. Wreszcie świadczenie usług doradztwa w celu zwiększenia potencjału wywozowego przedsiębiorstw jest objęte rozporządzeniem de minimis i w związku z tym nie wchodzi w zakres definicji pomocy dla wywozu. |
| --- | --- |

(71)

Jeśli chodzi o środek 5, rozporządzenie de minimis wyłączało pomoc przeznaczoną na wsparcie wywozu. Ogólnie rzecz biorąc, pomoc dla wywozu zdefiniowana została w art. 1 lit. d) w tradycyjnej formie jako „pomoc bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej”. Ponadto w motywie 6 rozporządzenie de minimis stwierdza, że „Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych bądź kosztów badań lub usług doradczych potrzebnych do wprowadzenia nowego lub już istniejącego produktu na nowy rynek nie stanowi zwykle pomocy wywozowej”. Tak więc, jeśli pomoc udzielana jest na potrzeby zbiorowego uczestnictwa w targach, objęta zostaje przepisami rozporządzenia de minimis
   (23). Pismem z dnia 30 maja 2008 r. władze hiszpańskie potwierdziły, że środek był traktowany jako bodziec dla przedsiębiorstw, które nie wywoziły dotąd swoich wyrobów na targi międzynarodowe, przez co spełniony został wspomniany warunek. Pomoc na potrzeby stworzenia infrastruktury informacyjnej poprzez portale internetowe nie stanowi pomocy wywozowej, zatem podlega przepisom rozporządzenia de minimis. Wreszcie świadczenie usług doradztwa w celu zwiększenia potencjału wywozowego przedsiębiorstw jest objęte rozporządzeniem de minimis i w związku z tym nie wchodzi w zakres definicji pomocy dla wywozu.

| (72) | Komisja nadal miała jednak wątpliwości co do przestrzegania w przeszłości przez władze hiszpańskie przepisów rozporządzenia de minimis. Dlatego Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich, aby – zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia de minimis – udowodniły przestrzeganie w przeszłości przepisów rozporządzenia w zakresie środków 4 i 5. Jednocześnie zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia de minimis Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich, aby zobowiązały się przestrzegać rozporządzenia w przyszłości. Oznaczało to, że przestrzegano maksymalnego limitu 200 000 EUR na przedsiębiorstwo przez wszystkie okresy w ciągu trzech lat obrachunkowych, w szczególności jeśli chodzi o możliwość łączenia z innymi środkami przewidzianymi w programie tekstylnym, bazującymi na tych samych kosztach kwalifikowanych. Jak wskazano w motywie 47, władze hiszpańskie przedstawiły dowody na przestrzeganie rozporządzenia de minimis w przeszłości i zobowiązały się do jego przestrzegania w przyszłości. Z czego wynika, że środki 4 i 5 nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

(72)

Komisja nadal miała jednak wątpliwości co do przestrzegania w przeszłości przez władze hiszpańskie przepisów rozporządzenia de minimis. Dlatego Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich, aby – zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia de minimis – udowodniły przestrzeganie w przeszłości przepisów rozporządzenia w zakresie środków 4 i 5. Jednocześnie zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia de minimis Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich, aby zobowiązały się przestrzegać rozporządzenia w przyszłości. Oznaczało to, że przestrzegano maksymalnego limitu 200 000 EUR na przedsiębiorstwo przez wszystkie okresy w ciągu trzech lat obrachunkowych, w szczególności jeśli chodzi o możliwość łączenia z innymi środkami przewidzianymi w programie tekstylnym, bazującymi na tych samych kosztach kwalifikowanych. Jak wskazano w motywie 47, władze hiszpańskie przedstawiły dowody na przestrzeganie rozporządzenia de minimis w przeszłości i zobowiązały się do jego przestrzegania w przyszłości. Z czego wynika, że środki 4 i 5 nie stanowią pomocy państwa.

| (73) | Środek 8 stanowi pomoc ogólną przewidzianą w ustawodawstwie hiszpańskim, która – według władz hiszpańskich – nigdy nie została zastosowana w programie na rzecz przemysłu tekstylnego. Jeśli w przyszłości jakiekolwiek przedsiębiorstwo złoży wniosek o moratorium podatkowe, władze hiszpańskie zobowiązały się zastosować ogólne przepisy prawa, a nie wspomniany wyżej środek. Ponieważ nie zastosowano środka 8, w przedstawianym przypadku nie może być mowy o pomocy państwa. |
| --- | --- |

(73)

Środek 8 stanowi pomoc ogólną przewidzianą w ustawodawstwie hiszpańskim, która – według władz hiszpańskich – nigdy nie została zastosowana w programie na rzecz przemysłu tekstylnego. Jeśli w przyszłości jakiekolwiek przedsiębiorstwo złoży wniosek o moratorium podatkowe, władze hiszpańskie zobowiązały się zastosować ogólne przepisy prawa, a nie wspomniany wyżej środek. Ponieważ nie zastosowano środka 8, w przedstawianym przypadku nie może być mowy o pomocy państwa.

| (74) | Środki 1, 2, 6 i 7 zostały przyznane z funduszy publicznych. Środki te wydają się dawać selektywną przewagę przedsiębiorstwom z sektora tekstylnego i odzieżowego, lepszą od warunków, jakie mają zastosowanie zgodnie z powszechnie obowiązującym ustawodawstwem, co stawia takie przedsiębiorstwa w sytuacji uprzywilejowanej. W sektorze tekstylnym i odzieżowym ma miejsce znacząca wymiana handlowa i w związku z tym środki te mogą wywierać negatywny wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. Dlatego też wspomniane środki stanowią pomoc państwa zgodnie z art. 87 ust 1. |
| --- | --- |

(74)

Środki 1, 2, 6 i 7 zostały przyznane z funduszy publicznych. Środki te wydają się dawać selektywną przewagę przedsiębiorstwom z sektora tekstylnego i odzieżowego, lepszą od warunków, jakie mają zastosowanie zgodnie z powszechnie obowiązującym ustawodawstwem, co stawia takie przedsiębiorstwa w sytuacji uprzywilejowanej. W sektorze tekstylnym i odzieżowym ma miejsce znacząca wymiana handlowa i w związku z tym środki te mogą wywierać negatywny wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. Dlatego też wspomniane środki stanowią pomoc państwa zgodnie z art. 87 ust 1.

7.2.   Zgodność ze wspólnym rynkiem

| (75) | W odniesieniu do środka 1 Komisja stwierdziła, że zatwierdzony program pomocy N 415/2004 ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do dużych przedsiębiorstw oraz do kwalifikujących się działań badawczo-rozwojowych, obejmując: koszty osobowe, stosowne urządzenia i sprzęt, koszty doradztwa zewnętrznego, koszty funkcjonowania i dodatkowe koszty ogólne wynikające z działalności badawczej. Budżet wyniósł 16 mln EUR w dotacjach i 74,45 mln EUR w kredytach uprzywilejowanych. |
| --- | --- |

(75)

W odniesieniu do środka 1 Komisja stwierdziła, że zatwierdzony program pomocy N 415/2004 ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do dużych przedsiębiorstw oraz do kwalifikujących się działań badawczo-rozwojowych, obejmując: koszty osobowe, stosowne urządzenia i sprzęt, koszty doradztwa zewnętrznego, koszty funkcjonowania i dodatkowe koszty ogólne wynikające z działalności badawczej. Budżet wyniósł 16 mln EUR w dotacjach i 74,45 mln EUR w kredytach uprzywilejowanych.

| (76) | Program na rzecz przemysłu tekstylnego definiował jako kwalifikujące się projekty dla dużych przedsiębiorstw: projekty badawczo-rozwojowe, projekty polegające na rozpowszechnianiu rezultatów działań badawczo-rozwojowych oraz projekty dotyczące zawierania i rozwijania porozumień o współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami. Budżet wyniósł 12,5 mln EUR w formie dotacji i 51 mln EUR w formie kredytów uprzywilejowanych. |
| --- | --- |

(76)

Program na rzecz przemysłu tekstylnego definiował jako kwalifikujące się projekty dla dużych przedsiębiorstw: projekty badawczo-rozwojowe, projekty polegające na rozpowszechnianiu rezultatów działań badawczo-rozwojowych oraz projekty dotyczące zawierania i rozwijania porozumień o współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami. Budżet wyniósł 12,5 mln EUR w formie dotacji i 51 mln EUR w formie kredytów uprzywilejowanych.

| (77) | Dnia 13 stycznia 2008 r., władze hiszpańskie ponownie potwierdziły swój zamiar przestrzegania warunków nałożonych w ramach programu. Na tej podstawie Komisja uważa za właściwe stwierdzić, że środek 1 na rzecz dużych przedsiębiorstw spełnia kryteria wskazane w programie. |
| --- | --- |

(77)

Dnia 13 stycznia 2008 r., władze hiszpańskie ponownie potwierdziły swój zamiar przestrzegania warunków nałożonych w ramach programu. Na tej podstawie Komisja uważa za właściwe stwierdzić, że środek 1 na rzecz dużych przedsiębiorstw spełnia kryteria wskazane w programie.

| (78) | W przypadku środka 1 przeznaczonego dla MŚP, które stanowią, według programu na rzecz przemysłu tekstylnego, jego główny cel, władze hiszpańskie stwierdziły, że będzie on zgodny z programem pomocy XS 50/2005. Cele programu XS 50/2005 obejmują promocję projektów badawczych dla MŚP, intensyfikację współpracy pomiędzy MŚP i organizacjami badawczymi oraz rozpowszechnianie rezultatów badań. Program ten, podobnie jak poprzedni, zapewnia pokrycie kosztów osobowych, właściwych urządzeń i sprzętu, kosztów doradztwa zewnętrznego, kosztów funkcjonowania oraz dodatkowych kosztów ogólnych wynikających z działalności badawczej, jak również inwestycji w aktywa rzeczowe oraz w wartości niematerialne i prawne i usługi doradztwa. Roczny budżet wyniósł 22 mln EUR wypłacanych w postaci dotacji lub kredytów uprzywilejowanych. |
| --- | --- |

(78)

W przypadku środka 1 przeznaczonego dla MŚP, które stanowią, według programu na rzecz przemysłu tekstylnego, jego główny cel, władze hiszpańskie stwierdziły, że będzie on zgodny z programem pomocy XS 50/2005. Cele programu XS 50/2005 obejmują promocję projektów badawczych dla MŚP, intensyfikację współpracy pomiędzy MŚP i organizacjami badawczymi oraz rozpowszechnianie rezultatów badań. Program ten, podobnie jak poprzedni, zapewnia pokrycie kosztów osobowych, właściwych urządzeń i sprzętu, kosztów doradztwa zewnętrznego, kosztów funkcjonowania oraz dodatkowych kosztów ogólnych wynikających z działalności badawczej, jak również inwestycji w aktywa rzeczowe oraz w wartości niematerialne i prawne i usługi doradztwa. Roczny budżet wyniósł 22 mln EUR wypłacanych w postaci dotacji lub kredytów uprzywilejowanych.

| (79) | Projekty kwalifikujące się do objęcia programem na rzecz przemysłu tekstylnego to projekty badawczo-rozwojowe, inwestycje w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne realizowane w celu wykorzystania zaawansowanych technologii w procesach produkcyjnych, projekty dotyczące rozpowszechniania rezultatów działań badawczo-rozwojowych oraz projekty dotyczące zawierania i rozwijania porozumień o współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

(79)

Projekty kwalifikujące się do objęcia programem na rzecz przemysłu tekstylnego to projekty badawczo-rozwojowe, inwestycje w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne realizowane w celu wykorzystania zaawansowanych technologii w procesach produkcyjnych, projekty dotyczące rozpowszechniania rezultatów działań badawczo-rozwojowych oraz projekty dotyczące zawierania i rozwijania porozumień o współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami.

| (80) | Komisja wyraża opinię, że środek 1 przeznaczony dla MŚP spełnia kryteria zawarte w zatwierdzonym programie pomocy N 415/2004 oraz w programie pomocy XS 50/2005. |
| --- | --- |

(80)

Komisja wyraża opinię, że środek 1 przeznaczony dla MŚP spełnia kryteria zawarte w zatwierdzonym programie pomocy N 415/2004 oraz w programie pomocy XS 50/2005.

| (81) | Ze swej strony środek 2 bazował na już zatwierdzonym programie pomocy N 101/2005 od czerwca do dnia 1 listopada 2006 r. Program ten zorientowany był na wsparcie restrukturyzacji upadających stref przemysłowych w regionach objętych pomocą. Był on otwarty na wszystkie przedsiębiorstwa przemysłowe realizujące inwestycje w objętych pomocą regionach, z wyłączeniem sektorów górnictwa węglowego, produkcji stali oraz włókien syntetycznych. Pomoc była wypłacana w postaci nieoprocentowanych kredytów o maksymalnym okresie spłaty wynoszącym 10 lat, włączając okres karencji wynoszący 5 lat. Przewidziany budżet wynosił 400 mln EUR. |
| --- | --- |

(81)

Ze swej strony środek 2 bazował na już zatwierdzonym programie pomocy N 101/2005 od czerwca do dnia 1 listopada 2006 r. Program ten zorientowany był na wsparcie restrukturyzacji upadających stref przemysłowych w regionach objętych pomocą. Był on otwarty na wszystkie przedsiębiorstwa przemysłowe realizujące inwestycje w objętych pomocą regionach, z wyłączeniem sektorów górnictwa węglowego, produkcji stali oraz włókien syntetycznych. Pomoc była wypłacana w postaci nieoprocentowanych kredytów o maksymalnym okresie spłaty wynoszącym 10 lat, włączając okres karencji wynoszący 5 lat. Przewidziany budżet wynosił 400 mln EUR.

| (82) | Program na rzecz przemysłu tekstylnego respektuje podstawowe kryteria z wyjątkiem jednego, dotyczącego nieoprocentowanych kredytów, które były udzielane na maksymalny okres 15 lat z 5-letnim okresem karencji zamiast na maksymalny okres 10 lat, ustalony w 11 punkcie programu. Po przebadaniu tego punktu Komisja akceptuje takie rozwiązanie, jako że rozdział I punkt 7.2 rozporządzenia ITC/3098/2006 wskazuje, że maksymalny okres kredytowania będzie wynosił 10 lat plus okres karencji wynoszący 5 lat. W związku z tym Komisja uznaje za właściwe stwierdzić, że środek 2 spełnia kryteria ustalone w programie. |
| --- | --- |

(82)

Program na rzecz przemysłu tekstylnego respektuje podstawowe kryteria z wyjątkiem jednego, dotyczącego nieoprocentowanych kredytów, które były udzielane na maksymalny okres 15 lat z 5-letnim okresem karencji zamiast na maksymalny okres 10 lat, ustalony w 11 punkcie programu. Po przebadaniu tego punktu Komisja akceptuje takie rozwiązanie, jako że rozdział I punkt 7.2 rozporządzenia ITC/3098/2006 wskazuje, że maksymalny okres kredytowania będzie wynosił 10 lat plus okres karencji wynoszący 5 lat. W związku z tym Komisja uznaje za właściwe stwierdzić, że środek 2 spełnia kryteria ustalone w programie.

| (83) | Dnia 3 lipca 2006 r. władze hiszpańskie po raz kolejny zgłosiły program w celu dostosowania go do nowych wytycznych dla pomocy regionalnej (24) (N 430/2007), a dnia 26 stycznia 2007 r. wycofały zgłoszenie, aby oprzeć program na rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do krajowej regionalnej pomocy inwestycyjnej (25). Dnia 20 marca 2007 r. przyjęto program XR/70/2007. |
| --- | --- |

(83)

Dnia 3 lipca 2006 r. władze hiszpańskie po raz kolejny zgłosiły program w celu dostosowania go do nowych wytycznych dla pomocy regionalnej (24) (N 430/2007), a dnia 26 stycznia 2007 r. wycofały zgłoszenie, aby oprzeć program na rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do krajowej regionalnej pomocy inwestycyjnej (25). Dnia 20 marca 2007 r. przyjęto program XR/70/2007.

| (84) | Projekty kwalifikujące się do objęcia pomocą, zgodnie z rozporządzeniem ITC/3098/2006 oraz rozporządzeniem ITC/643/2007, dotyczyły infrastruktury technicznej, tworzenia parków technologicznych, transferu wiedzy specjalistycznej, wzmocnienia i dywersyfikacji gospodarki lokalnej, tworzenia nowych form działalności przemysłowej, rozwoju sektorów rozwiniętych oraz tworzenia i ekspansji sektorów wschodzących. Przemysł włókien syntetycznych nie został objęty programem i środek ten został zaklasyfikowany jako mający charakter inwestycji początkowej. |
| --- | --- |

(84)

Projekty kwalifikujące się do objęcia pomocą, zgodnie z rozporządzeniem ITC/3098/2006 oraz rozporządzeniem ITC/643/2007, dotyczyły infrastruktury technicznej, tworzenia parków technologicznych, transferu wiedzy specjalistycznej, wzmocnienia i dywersyfikacji gospodarki lokalnej, tworzenia nowych form działalności przemysłowej, rozwoju sektorów rozwiniętych oraz tworzenia i ekspansji sektorów wschodzących. Przemysł włókien syntetycznych nie został objęty programem i środek ten został zaklasyfikowany jako mający charakter inwestycji początkowej.

| (85) | Dlatego też Komisja wyraża opinię, że środek 2 spełnia kryteria zawarte w programie pomocy N/101/2005 oraz w programie XR/70/2007, które zostały już zatwierdzone. |
| --- | --- |

(85)

Dlatego też Komisja wyraża opinię, że środek 2 spełnia kryteria zawarte w programie pomocy N/101/2005 oraz w programie XR/70/2007, które zostały już zatwierdzone.

| (86) | Władze hiszpańskie zobowiązały się równocześnie nie stosować środków po zakończeniu programów, na których one bazowały. Dlatego Komisja jest zdania, że środki 1 i 2 były objęte wspomnianymi programami i w związku z tym stanowiły pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(86)

Władze hiszpańskie zobowiązały się równocześnie nie stosować środków po zakończeniu programów, na których one bazowały. Dlatego Komisja jest zdania, że środki 1 i 2 były objęte wspomnianymi programami i w związku z tym stanowiły pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem.

| (87) | Komisja uważa, że środek ten, dotyczący określonego szkolenia, nie jest objęty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (26) ani wcześniejszym rozporządzeniem o pomocy na potrzeby szkoleń, jako że środek nie dotyczy „nowego zatrudnienia”, a także ze względu na fakt, że ze środka mogą w równym stopniu korzystać duże przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(87)

Komisja uważa, że środek ten, dotyczący określonego szkolenia, nie jest objęty rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (26) ani wcześniejszym rozporządzeniem o pomocy na potrzeby szkoleń, jako że środek nie dotyczy „nowego zatrudnienia”, a także ze względu na fakt, że ze środka mogą w równym stopniu korzystać duże przedsiębiorstwa.

| (88) | Dlatego Komisja uznaje za właściwe ocenić środek, bazując bezpośrednio na treści art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Z przywołanego przepisu wynika, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(88)

Dlatego Komisja uznaje za właściwe ocenić środek, bazując bezpośrednio na treści art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Z przywołanego przepisu wynika, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (89) | Komisja oceni zgodność środka 6 na zasadzie analogii (27) z rozporządzeniem w sprawie pomocy na potrzeby szkoleń pomiędzy rokiem 2006 a dniem 1 sierpnia 2008 r. oraz z rozporządzeniem ogólnym w sprawie wyłączeń blokowych od dnia 29 sierpnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. |
| --- | --- |

(89)

Komisja oceni zgodność środka 6 na zasadzie analogii (27) z rozporządzeniem w sprawie pomocy na potrzeby szkoleń pomiędzy rokiem 2006 a dniem 1 sierpnia 2008 r. oraz z rozporządzeniem ogólnym w sprawie wyłączeń blokowych od dnia 29 sierpnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.

| (90) | Intensywność pomocy na potrzeby określonych szkoleń wyniosła 19,96 % dla MŚP oraz 20 % dla dużych przedsiębiorstw. Jest to intensywność o wiele niższa niż 35 % ustanowione rozporządzeniem w sprawie pomocy na potrzeby szkoleń dla wniosku o przyznanie pomocy na szkolenia, a także niższa niż 25 % ustanowione w art. 39 rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. |
| --- | --- |

(90)

Intensywność pomocy na potrzeby określonych szkoleń wyniosła 19,96 % dla MŚP oraz 20 % dla dużych przedsiębiorstw. Jest to intensywność o wiele niższa niż 35 % ustanowione rozporządzeniem w sprawie pomocy na potrzeby szkoleń dla wniosku o przyznanie pomocy na szkolenia, a także niższa niż 25 % ustanowione w art. 39 rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych.

| (91) | Jednakże rozpatrywane kwoty w niewielkim stopniu odbiegają od poziomów przewidzianych w ustawodawstwie ogólnym. Wzrost jest uzależniony od liczby zatrudnionych oraz od kwoty składek wpłaconych na ubezpieczenie społeczne w roku poprzednim. Warunki skorzystania ze środka były bardzo restrykcyjne, zważywszy że przedsiębiorstwa musiały opracować plan, który winien zostać zatwierdzony przez komisję parytetową (zob. motyw 24). |
| --- | --- |

(91)

Jednakże rozpatrywane kwoty w niewielkim stopniu odbiegają od poziomów przewidzianych w ustawodawstwie ogólnym. Wzrost jest uzależniony od liczby zatrudnionych oraz od kwoty składek wpłaconych na ubezpieczenie społeczne w roku poprzednim. Warunki skorzystania ze środka były bardzo restrykcyjne, zważywszy że przedsiębiorstwa musiały opracować plan, który winien zostać zatwierdzony przez komisję parytetową (zob. motyw 24).

| (92) | Dnia 20 lutego 2009 r. władze hiszpańskie potwierdziły, że już w rozdziale I punkt 1.A lit. c) programu na rzecz przemysłu tekstylnego uwzględniono wpływ dodatkowego bodźca motywującego dla dużych przedsiębiorstw zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. Dlatego też wnioskujące przedsiębiorstwa były zobowiązane przedstawić plan przekwalifikowania personelu Krajowemu Urzędowi Pracy z wyszczególnieniem celów zatrudnienia i konkretnych środków. Krajowy Urząd Pracy sprawdzał zgodność z jednym lub większą liczbą wymogów zawartych we wspomnianym artykule rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. Program zawierał dokument, w którym zamieszczono wielkości docelowe dotyczące wydajności oraz utrzymania zatrudnienia, jak również zakresu przedmiotowej inwestycji. Komisja parytetowa sporządzała jednak sprawozdanie dotyczące planu przekwalifikowania zawodowego przedłożone przez każde przedsiębiorstwo lub grupę. Na podstawie informacji zawartych w planie oraz w raporcie, które zostały złożone przez obserwatorów branżowych, państwo członkowskie dokonywało weryfikacji spełnienia kryteriów dotyczących wpływu bodźca motywacyjnego na duże przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(92)

Dnia 20 lutego 2009 r. władze hiszpańskie potwierdziły, że już w rozdziale I punkt 1.A lit. c) programu na rzecz przemysłu tekstylnego uwzględniono wpływ dodatkowego bodźca motywującego dla dużych przedsiębiorstw zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. Dlatego też wnioskujące przedsiębiorstwa były zobowiązane przedstawić plan przekwalifikowania personelu Krajowemu Urzędowi Pracy z wyszczególnieniem celów zatrudnienia i konkretnych środków. Krajowy Urząd Pracy sprawdzał zgodność z jednym lub większą liczbą wymogów zawartych we wspomnianym artykule rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. Program zawierał dokument, w którym zamieszczono wielkości docelowe dotyczące wydajności oraz utrzymania zatrudnienia, jak również zakresu przedmiotowej inwestycji. Komisja parytetowa sporządzała jednak sprawozdanie dotyczące planu przekwalifikowania zawodowego przedłożone przez każde przedsiębiorstwo lub grupę. Na podstawie informacji zawartych w planie oraz w raporcie, które zostały złożone przez obserwatorów branżowych, państwo członkowskie dokonywało weryfikacji spełnienia kryteriów dotyczących wpływu bodźca motywacyjnego na duże przedsiębiorstwa.

| (93) | Komisja uważa za właściwe stwierdzić, że wpływ pomocy na konkurencję oraz na wymianę handlową jest bardzo ograniczony. Dlatego Komisja uważa, że środek nie wpływa niekorzystnie na warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W konsekwencji, Komisja uważa za słuszne ocenić, że wspomniany środek jest zgodny ze wspólnym rynkiem stosownie do przepisów art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(93)

Komisja uważa za właściwe stwierdzić, że wpływ pomocy na konkurencję oraz na wymianę handlową jest bardzo ograniczony. Dlatego Komisja uważa, że środek nie wpływa niekorzystnie na warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W konsekwencji, Komisja uważa za słuszne ocenić, że wspomniany środek jest zgodny ze wspólnym rynkiem stosownie do przepisów art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

| (94) | Środek 7 również przyznawany jest z funduszy publicznych i wydaje się faworyzować konkretny sektor. Jeśli chodzi o jego zgodność ze wspólnym rynkiem, nie wydaje się, aby środek był w pełni objęty art. 15 obowiązującego rozporządzenia (WE) nr 800/2008 (rozporządzenie ogólne w sprawie wyłączeń blokowych) ani rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia de 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (28), zważywszy że 37 spośród 11 544 przedsiębiorstw aktywnie działających w sektorze w roku 2007 to duże przedsiębiorstwa i że środek nie wywiera negatywnego wpływu na nowe miejsca pracy. Dlatego też środek oceniany jest na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) (29). |
| --- | --- |

(94)

Środek 7 również przyznawany jest z funduszy publicznych i wydaje się faworyzować konkretny sektor. Jeśli chodzi o jego zgodność ze wspólnym rynkiem, nie wydaje się, aby środek był w pełni objęty art. 15 obowiązującego rozporządzenia (WE) nr 800/2008 (rozporządzenie ogólne w sprawie wyłączeń blokowych) ani rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia de 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (28), zważywszy że 37 spośród 11 544 przedsiębiorstw aktywnie działających w sektorze w roku 2007 to duże przedsiębiorstwa i że środek nie wywiera negatywnego wpływu na nowe miejsca pracy. Dlatego też środek oceniany jest na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) (29).

| (95) | Pomoc państwowa polegająca na dopłatach do pensji w celu zwiększenia popytu na pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji „może stworzyć dodatkowe bodźce zachęcające przedsiębiorstwa do zwiększenia poziomu zatrudnienia pracowników należących do tej kategorii”. Pracownicy zostają zaliczeni do kategorii pracowników w niekorzystnej sytuacji po przekroczeniu 50 roku życia. 76 % pracowników z przedziału wiekowego 55–59 było słabo przeszkolonych i posiadało niskie kwalifikacje, co uniemożliwiało im przejście do pracy w innych sektorach w przypadku zwolnienia. Jeśli chodzi o liczbę pracowników objętych zastosowaniem środka, tylko 10 214 spośród 123 574 zatrudnionych w sektorze w roku 2008 znajdowało się w przedziale wiekowym od 55 do 59 lat i tylko 6 700 spośród nich przepracowało w swoim przedsiębiorstwie 5 lat i było zatrudnionych na umowy na czas nieokreślony. Liczba ta odpowiadała 5,2 % ogólnej liczby pracowników sektora, zaś zakres zastosowania środka na pojedyncze przedsiębiorstwo obliczono na 0,3 % kosztów pracowniczych, co stanowi poziom o wiele niższy od poziomu 50 % kosztów kwalifikowanych, ustanowionego w art. 40 rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. Wpływ środka był ograniczony także dlatego, że dotyczył on przede wszystkim (74 %) mikroprzedsiębiorstw, zaś kwota pomocy była bardzo niewielka (0,3 % kosztów pracowniczych). Pomimo niewielkiego wpływu finansowego na przedsiębiorstwo środek ten, według władz hiszpańskich, stanowił bodziec motywujący do utrzymania na stanowiskach przez jeszcze kilka lat pracowników, których środek dotyczył, zamiast zwalniać ich lub zatrudniać, nie zgłaszając tego faktu. Dlatego też pomoc wydawała się niezbędna i dobrze zorientowana na określoną grupę wiekową pracowników w niekorzystnej sytuacji, a jednocześnie proporcjonalna. |
| --- | --- |

(95)

Pomoc państwowa polegająca na dopłatach do pensji w celu zwiększenia popytu na pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji „może stworzyć dodatkowe bodźce zachęcające przedsiębiorstwa do zwiększenia poziomu zatrudnienia pracowników należących do tej kategorii”. Pracownicy zostają zaliczeni do kategorii pracowników w niekorzystnej sytuacji po przekroczeniu 50 roku życia. 76 % pracowników z przedziału wiekowego 55–59 było słabo przeszkolonych i posiadało niskie kwalifikacje, co uniemożliwiało im przejście do pracy w innych sektorach w przypadku zwolnienia. Jeśli chodzi o liczbę pracowników objętych zastosowaniem środka, tylko 10 214 spośród 123 574 zatrudnionych w sektorze w roku 2008 znajdowało się w przedziale wiekowym od 55 do 59 lat i tylko 6 700 spośród nich przepracowało w swoim przedsiębiorstwie 5 lat i było zatrudnionych na umowy na czas nieokreślony. Liczba ta odpowiadała 5,2 % ogólnej liczby pracowników sektora, zaś zakres zastosowania środka na pojedyncze przedsiębiorstwo obliczono na 0,3 % kosztów pracowniczych, co stanowi poziom o wiele niższy od poziomu 50 % kosztów kwalifikowanych, ustanowionego w art. 40 rozporządzenia ogólnego w sprawie wyłączeń blokowych. Wpływ środka był ograniczony także dlatego, że dotyczył on przede wszystkim (74 %) mikroprzedsiębiorstw, zaś kwota pomocy była bardzo niewielka (0,3 % kosztów pracowniczych). Pomimo niewielkiego wpływu finansowego na przedsiębiorstwo środek ten, według władz hiszpańskich, stanowił bodziec motywujący do utrzymania na stanowiskach przez jeszcze kilka lat pracowników, których środek dotyczył, zamiast zwalniać ich lub zatrudniać, nie zgłaszając tego faktu. Dlatego też pomoc wydawała się niezbędna i dobrze zorientowana na określoną grupę wiekową pracowników w niekorzystnej sytuacji, a jednocześnie proporcjonalna.

| (96) | Jeśli chodzi o negatywny wpływ pomocy, należy uwzględnić fakt, że środek był adresowany wyłącznie do sektora tekstylnego i odzieżowego, czyli do przemysłu znajdującego się w stanie zapaści, w którym zatrudnienie spadło o 40 % od roku 2001. |
| --- | --- |

(96)

Jeśli chodzi o negatywny wpływ pomocy, należy uwzględnić fakt, że środek był adresowany wyłącznie do sektora tekstylnego i odzieżowego, czyli do przemysłu znajdującego się w stanie zapaści, w którym zatrudnienie spadło o 40 % od roku 2001.

| (97) | Po rozważeniu pozytywnych i negatywnych skutków stwierdzono, że pomoc miała pozytywny wpływ, motywując głównie mikroprzedsiębiorstwa do utrzymania na stanowiskach pracowników powyżej 55 roku życia zamiast zatrudniania ich bez zgłaszania tego faktu, do czasu ukończenia przez nich 60 lat, a jednocześnie zniekształcenie konkurencji było najprawdopodobniej bardzo ograniczone ze względu na niewielką kwotę pomocy. |
| --- | --- |

(97)

Po rozważeniu pozytywnych i negatywnych skutków stwierdzono, że pomoc miała pozytywny wpływ, motywując głównie mikroprzedsiębiorstwa do utrzymania na stanowiskach pracowników powyżej 55 roku życia zamiast zatrudniania ich bez zgłaszania tego faktu, do czasu ukończenia przez nich 60 lat, a jednocześnie zniekształcenie konkurencji było najprawdopodobniej bardzo ograniczone ze względu na niewielką kwotę pomocy.

| (98) | Dlatego też środek 7 jest zgodny ze wspólnym rynkiem oraz z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(98)

Dlatego też środek 7 jest zgodny ze wspólnym rynkiem oraz z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

8.   WNIOSEK

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Pomoc przyznana przez Hiszpanię w ramach środków 1 i 2, o których mowa w motywach od 11 do 15 powyżej, dotyczących programu promocji badań technicznych oraz programu ponownego uprzemysłowienia sektora tekstylnego i odzieżowego była objęta zatwierdzonymi programami pomocy N 415/2004 i N 101/2005, oraz programami XS 50/2005 i XS 70/2007, w związku z czym nie stanowi pomocy państwa.

2.   Środki 3, 4 i 5, o których mowa w motywach od 16 do 20 powyżej, dotyczące kredytów preferencyjnych udzielanych przez ENISA na modernizację MŚP, kredytów z oprocentowaniem preferencyjnym udzielanych przez ICO oraz promocji wywozu przez ICEX sytuują się poniżej progu ustalonego przez rozporządzenie de minimis, dlatego też nie stanowią pomocy państwa.

3.   Pomoc przyznana przez Hiszpanię w ramach środków 6 i 7, o których mowa w motywach od 21 do 25 powyżej, na podstawie której oferuje się szkolenie ustawiczne pracowników oraz utrzymuje się zatrudnienie pracowników sektora tekstylnego i odzieżowego w zaawansowanym wieku, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2009 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 239 z 11.10.2007, s. 12.

1

(2)  Decyzja Komisji C(2004) 4709 z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie pomocy N 415/2004 Promocja badań technicznych w przemyśle tekstylnym (2005–2007) (Dz.U. C 72 z 24.3.2006, s. 2).

2

(3)  Decyzja Komisji C(2005) 1532 z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie pomocy państwa na rzecz ponownego uprzemysłowienia (Dz.U. C 235 z 23.9.2005, s. 3).

3

(4)  ENISA to przedsiębiorstwo publiczne związane z Ministerstwem Przemysłu, Turystyki i Handlu poprzez Dyrekcję Generalną ds. Polityki w zakresie Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

4

(5)  Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 5).

5

de minimis

(6)  Dekret królewski 395/2007 z dnia 23 marca 2007 r., rozporządzenie TAS 2307/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. oraz ustawa 51/2007 z dnia 26 grudnia 2007 r.

6

(7)  Artykuł 33 ust. 4 lit. d) dekretu królewskiego 1415/2004 z dnia 11 czerwca 2004 r.

7

(8)  Boletín Oficial del Estado (B.O.E.) z 9.2.2005.

8

(9)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33.

9

(10)  Dz.U. C 169 z 21.7.2007, s. 18.

10

(11)  Budżet państwa, dwudziesty siódmy przepis dodatkowy.

11

(12)  Dz.U. L 302 z 1.11.2006, s. 29.

12

(13)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33).

13

(14)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 października 1994 r., sprawa C-47/91, Włochy przeciwko Komisji (Italgrani II), Rec. 1992, s. I-4635).

14

Włochy przeciwko Komisji (Italgrani II

(15)  XS 50/2005 Program wsparcia badań technicznych w przemyśle tekstylnym i odzieżowym (Dz.U. C 19 z 26.1.2006, s. 3).

15

(16)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (Dz.U. L 302 z 1.11.2006, s. 29).

16

(17)  Dz.U. C 169 z 21.7.2007, s. 18.

17

(18)  B.O.E. z 10.10.2006.

18

(19)  Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13).

19

(20)  Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6.

20

(21)  Komunikat Komisji – Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2).

21

(22)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 20.

22

(23)  Zob. także decyzja Komisji C 89/01 z dnia 24 września 2002 r., którą Niemcy planują zastosować w odniesieniu do programu pomocy zatytułowanego „Wytyczne dotyczące promocji MŚP i poprawy potencjału przedsiębiorczości w Saksonii” (Dz.U. L 91 z 8.4.2003, s. 13), a w szczególności motyw 72 („Pomoc dotycząca kosztów uczestnictwa w wystawach handlowych oraz usług badawczych lub doradczych niezbędnych do wylansowania nowego produktu lub istniejącego produktu na nowym rynku nie powinna zwykle stanowić [...] pomocy w zakresie wywozu”).

23

(24)  Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13).

24

(25)  Dz.U. L 302 z 1.11.2006, s. 29.

25

(26)  Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3.

26

(27)  Zob. decyzja Komisji z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie N 443/2003, Woda pochodząca z drugiego obiegu, Belgia, (C(2004) 1356 wersja ostateczna).

27

(28)  Dz.U. L 337 z 13.12.2002, s. 3.

28

(29)  Zob. argumentacja dotycząca środka A2 w decyzji Komisji N 244/2008, Hiszpański program dotyczący obuwnictwa, garbarstwa i produkcji wyrobów safianowych (Dz.U. C 52 z 5.3.2009, s. 1).

29

---