# Dziennik Urzędowy L 184/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.184.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 184 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5216 lipca 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.184.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 184

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5216 lipca 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 622/2009 z dnia 15 lipca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 623/2009 z dnia 15 lipca 2009 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 lipca 2009 r. | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 624/2009 z dnia 15 lipca 2009 r. ustanawiające zakaz połowów makreli w obszarach VIIIc, IX i X oraz w wodach WE obszaru CECAF 34.1.1 przez statki pływające pod banderą Hiszpanii | 6 |
| | | REGULAMINY |
| | * | Zmiany do praktycznych instrukcji dla stron | 8 |
| | * | Zmiany regulaminu sądu pierwszej instancji wspólnot europejskich | 10 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 622/2009 z dnia 15 lipca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 623/2009 z dnia 15 lipca 2009 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 lipca 2009 r.

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 624/2009 z dnia 15 lipca 2009 r. ustanawiające zakaz połowów makreli w obszarach VIIIc, IX i X oraz w wodach WE obszaru CECAF 34.1.1 przez statki pływające pod banderą Hiszpanii

6

REGULAMINY

*

Zmiany do praktycznych instrukcji dla stron

8

*

Zmiany regulaminu sądu pierwszej instancji wspólnot europejskich

10

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2009/550/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 5 marca 2009 r. w sprawie zatwierdzenia poprawek do Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, które pozwalają ustanowić procedury rozstrzygania sporów, rozszerzyć zakres konwencji oraz dokonać przeglądu jej celów | 12 |
| | | Komisja |
| | | 2009/551/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2009 r. ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5715) | 16 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2009/550/WE

*

Decyzja Rady z dnia 5 marca 2009 r. w sprawie zatwierdzenia poprawek do Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, które pozwalają ustanowić procedury rozstrzygania sporów, rozszerzyć zakres konwencji oraz dokonać przeglądu jej celów

12

Komisja

2009/551/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2009 r. ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5715)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5715)

16

| | | IV   Inne akty |
| --- | --- | --- |
| | | EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY |
| | | Wspólny Komitet EOG |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 313/06/COL z dnia 25 października 2006 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B – Pomoc państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach | 18 |

IV   Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Wspólny Komitet EOG

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 313/06/COL z dnia 25 października 2006 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B – Pomoc państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach

18

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 622/2009

z dnia 15 lipca 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lipca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 27,8 |
| ZZ | 27,8 |
| 0707 00 05 | TR | 112,7 |
| ZZ | 112,7 |
| 0709 90 70 | TR | 98,5 |
| ZZ | 98,5 |
| 0805 50 10 | AR | 57,2 |
| TR | 53,0 |
| ZA | 60,3 |
| ZZ | 56,8 |
| 0808 10 80 | AR | 78,9 |
| BR | 72,3 |
| CL | 89,0 |
| CN | 93,4 |
| NZ | 95,4 |
| US | 91,0 |
| ZA | 83,1 |
| ZZ | 86,2 |
| 0808 20 50 | AR | 80,7 |
| CL | 70,2 |
| NZ | 87,2 |
| ZA | 93,7 |
| ZZ | 83,0 |
| 0809 10 00 | HR | 90,0 |
| TR | 182,6 |
| XS | 103,5 |
| ZZ | 125,4 |
| 0809 20 95 | TR | 254,0 |
| ZZ | 254,0 |
| 0809 30 | TR | 186,9 |
| ZZ | 186,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MK

27,8

ZZ

27,8

0707 00 05

TR

112,7

ZZ

112,7

0709 90 70

TR

98,5

ZZ

98,5

0805 50 10

AR

57,2

TR

53,0

ZA

60,3

ZZ

56,8

0808 10 80

AR

78,9

BR

72,3

CL

89,0

CN

93,4

NZ

95,4

US

91,0

ZA

83,1

ZZ

86,2

0808 20 50

AR

80,7

CL

70,2

NZ

87,2

ZA

93,7

ZZ

83,0

0809 10 00

HR

90,0

TR

182,6

XS

103,5

ZZ

125,4

0809 20 95

TR

254,0

ZZ

254,0

0809 30

TR

186,9

ZZ

186,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 623/2009

z dnia 15 lipca 2009 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 lipca 2009 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust.1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej.

| (2) | Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

| (3) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena cif w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena cif w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia.

| (4) | Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 lipca 2009 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń, |
| --- | --- |

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 lipca 2009 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 16 lipca 2009 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lipca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 lipca 2009 r.

| Kod CN | Wyszczególnienie towarów | Należność przywozowa (1)

  (EUR/t) |
| --- | --- | --- |
| 1001 10 00 | PSZENICA twarda wysokiej jakości | 0,00 |
| średniej jakości | 0,00 |
| niskiej jakości | 0,00 |
| 1001 90 91 | PSZENICA zwyczajna, do siewu | 0,00 |
| ex 1001 90 99 | PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu | 0,00 |
| 1002 00 00 | ŻYTO | 55,27 |
| 1005 10 90 | KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda | 31,15 |
| 1005 90 00 | KUKURYDZA, inna niż do siewu (2) | 31,15 |
| 1007 00 90 | Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu | 60,26 |

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

55,27

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

31,15

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

31,15

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

60,26

---

(1)  W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

| — | 3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, |
| --- | --- |

—

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym,

| — | 2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego. |
| --- | --- |

—

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

---

ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

30.6.2009-14.7.2009

| 1) | Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:











  (EUR/t) |
| --- | --- |
| | Pszenica zwyczajna (1) | Kukurydza | Pszenica twarda wysokiej jakości | Pszenica twarda średniej jakości (2) | Pszenica twarda niskiej jakości (3) | Jęczmień |
| Giełda | Minnéapolis | Chicago | — | — | — | — |
| Notowanie | 175,68 | 94,79 | — | — | — | — |
| Cena FOB USA | — | — | 189,62 | 179,62 | 159,62 | 83,82 |
| Premia za Zatokę | — | 16,16 | — | — | — | — |
| Premia za Wielkie Jeziora | 8,75 | — | — | — | — | — |

1)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

(EUR/t)

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minnéapolis

Chicago

—

—

—

—

Notowanie

175,68

94,79

—

—

—

—

Cena FOB USA

—

—

189,62

179,62

159,62

83,82

Premia za Zatokę

—

16,16

—

—

—

—

Premia za Wielkie Jeziora

8,75

—

—

—

—

—

| 2) | Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:






  Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: | 19,92 EUR/t |
| --- | --- | --- |
| Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam: | 17,94 EUR/t |

2)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

19,92 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

17,94 EUR/t

---

(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

---

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/6

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 624/2009

z dnia 15 lipca 2009 r.

ustanawiające zakaz połowów makreli w obszarach VIIIc, IX i X oraz w wodach WE obszaru CECAF 34.1.1 przez statki pływające pod banderą Hiszpanii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 26 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (2), w szczególności jego art. 21 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2009 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (3), określa kwoty na rok 2009. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2009 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (3), określa kwoty na rok 2009.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim, wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2009 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim, wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2009 r.

| (3) | Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2009 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. Zakazuje się przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki po tej dacie.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Fokion FOTIADIS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

1

(2)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 22 z 26.1.2009, s. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 3/T&Q |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Stado | MAC/8C3411 |
| Gatunek | Makrela (Scomber scombrus) |
| Obszar | VIIIc, IX i X; wody WE obszaru CECAF 34.1.1 |
| Data | 10.6.2009 |

Nr

3/T&Q

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado

MAC/8C3411

Gatunek

Makrela (Scomber scombrus)

Obszar

VIIIc, IX i X; wody WE obszaru CECAF 34.1.1

Data

10.6.2009

---

REGULAMINY

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/8

---

ZMIANY DO PRAKTYCZNYCH INSTRUKCJI DLA STRON

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając art. 150 swojego regulaminu;

uwzględniając praktyczne instrukcje dla stron przyjęte w dniu 5 lipca 2007 r.;

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCE ZMIANY DO PRAKTYCZNYCH INSTRUKCJI DLA STRON:

Artykuł 1

1.   W pkt 9 po wyrazie wprowadzającym „Na” dodaje się wyrażenie „pierwszej kartce”, a wyraz „podpisaną” zastępuje się wyrazem „parafowaną”.

2.   W pkt 10 dodaje się, przed przedostatnim tiret, tiret o następującym brzmieniu:

| „— | dla repliki oraz dupliki w postępowaniach w przedmiocie odwołania oraz sprawach z zakresu własności intelektualnej: 15 stron;” |
| --- | --- |

„—

dla repliki oraz dupliki w postępowaniach w przedmiocie odwołania oraz sprawach z zakresu własności intelektualnej: 15 stron;”

3.   Punkt 15 uzupełnia się następującym zdaniem:

„Ponadto celem ułatwienia ich identyfikacji zaleca się opatrzenie każdego z przytoczonych zarzutów tytułem”.

4.   Punkt 19 uzupełnia się następującym zdaniem:

„Należy je złożyć oddzielnie od dokumentów załączonych na poparcie skargi i wysłać jako zwykły plik elektroniczny za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: CFI.Registry@curia.europa.eu, ze wskazaniem sprawy, do której się odnosi”.

5.   W pkt 36 lit. e) otrzymuje następujące brzmienie:

| „e) | datę otrzymania przez stronę wnoszącą odwołanie orzeczenia Sądu do spraw Służby Publicznej”. |
| --- | --- |

„e)

datę otrzymania przez stronę wnoszącą odwołanie orzeczenia Sądu do spraw Służby Publicznej”.

6.   Punkt 41 uzupełnia się następującym zdaniem:

„Należy je złożyć oddzielnie od dokumentów załączonych na poparcie skargi i wysłać jako zwykły plik elektroniczny za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: CFI.Registry@curia.europa.eu, ze wskazaniem sprawy, do której się odnosi”.

7.   W pkt 44 lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:

| „c) | datę otrzymania przez tę stronę odwołania”. |
| --- | --- |

„c)

datę otrzymania przez tę stronę odwołania”.

8.   W pkt 51 lit. a) po wyrazie „załącznika” dodaje się następujący tekst: „(wskazanie pisma procesowego, do którego pisma są załączane, przy użyciu litery i liczby: np. załącznik A.1, A.2 itd. dla załączników do skargi; załącznik B.1, B.2 itd. dla załączników do odpowiedzi na skargę; załącznik C.1, C.2 itd. dla załączników do repliki; załącznik D.1, D.2 itd. dla załączników do dupliki)” i skreśla się ostatni akapit pkt 51.

9.   W pkt 52 tekst „Kartki załączników do pisma są kolejno ponumerowane” zastępuje się tekstem „Dokumenty załączone do pisma procesowego są paginowane”, a wyraz „numerowanie” zastępuje się wyrazem „paginowanie”.

10.   Punkt 73 uzupełnia się następującym tekstem:

„Taki wniosek o zachowanie poufności nie może zostać złożony w wersji poufnej”.

11.   W pkt 81 wyrażenie „2–3 stron” zastępuje się wyrażeniem „2 stron”.

12.   Po pkt 83 dodaje się nowe tytuły: „L. Wnioski o zezwolenie na złożenie repliki lub dupliki w sprawach w zakresu własności intelektualnej” i „M. Wnioski o przeprowadzenie rozprawy w sprawach z zakresu własności intelektualnej”. Tytuł „L. Wnioski o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania” staje się tytułem „N. Wnioski o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania”.

Punkty 84–87 otrzymują następujące brzmienie:

„L.   Wnioski o zezwolenie na złożenie repliki lub dupliki w sprawach w zakresu własności intelektualnej

| 84. | Na podstawie wniosku złożonego w terminie przewidzianym w art. 135 § 2 regulaminu prezes może, zgodnie z tym przepisem, zezwolić na przedstawienie repliki lub dupliki, jeżeli jest to konieczne dla umożliwienia danej stronie obrony jej stanowiska. |
| --- | --- |

84.

Na podstawie wniosku złożonego w terminie przewidzianym w art. 135 § 2 regulaminu prezes może, zgodnie z tym przepisem, zezwolić na przedstawienie repliki lub dupliki, jeżeli jest to konieczne dla umożliwienia danej stronie obrony jej stanowiska.

| 85. | Wniosek taki nie powinien przekraczać, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, 2 stron i powinien zostać ograniczony do wskazania w sposób zwięzły szczególnych powodów, dla których – zdaniem danej strony – replika lub duplika jest konieczna. Wniosek powinien sam w sobie być zrozumiały, tak aby uniknąć konieczności dokonywania odniesień do głównych pism procesowych. |
| --- | --- |

85.

Wniosek taki nie powinien przekraczać, z wyjątkiem szczególnych okoliczności, 2 stron i powinien zostać ograniczony do wskazania w sposób zwięzły szczególnych powodów, dla których – zdaniem danej strony – replika lub duplika jest konieczna. Wniosek powinien sam w sobie być zrozumiały, tak aby uniknąć konieczności dokonywania odniesień do głównych pism procesowych.

M.   Wnioski o przeprowadzenie rozprawy w sprawach z zakresu własności intelektualnej

| 86. | Sąd Pierwszej Instancji może zdecydować o pominięciu części ustnej postępowania, chyba że jedna ze stron wniosła, w terminie przewidzianym w art. 135a regulaminu, o jej wysłuchanie. |
| --- | --- |

86.

Sąd Pierwszej Instancji może zdecydować o pominięciu części ustnej postępowania, chyba że jedna ze stron wniosła, w terminie przewidzianym w art. 135a regulaminu, o jej wysłuchanie.

| 87. | Wniosek powinien wskazywać powody, dla których strona wnosi o jej wysłuchanie. Uzasadnienie to powinno opierać się na konkretnej ocenie użyteczności rozprawy dla strony, która wnosi o jej przeprowadzenie, i wskazywać elementy akt sprawy lub argumentacji, których pełniejsze rozwinięcie lub obalenie podczas rozprawy strona ta uznaje za konieczne. Uzasadnienie o charakterze ogólnym, powołujące się na znaczenie sprawy lub odnoszące się do kwestii do rozstrzygnięcia, nie jest wystarczające”. |
| --- | --- |

87.

Wniosek powinien wskazywać powody, dla których strona wnosi o jej wysłuchanie. Uzasadnienie to powinno opierać się na konkretnej ocenie użyteczności rozprawy dla strony, która wnosi o jej przeprowadzenie, i wskazywać elementy akt sprawy lub argumentacji, których pełniejsze rozwinięcie lub obalenie podczas rozprawy strona ta uznaje za konieczne. Uzasadnienie o charakterze ogólnym, powołujące się na znaczenie sprawy lub odnoszące się do kwestii do rozstrzygnięcia, nie jest wystarczające”.

W związku z powyższym numeracja następnych punktów zostaje odpowiednio zmieniona.

13.   W pkt 91 (obecnie, po zmianie, pkt 95) odniesienie do pkt 85 zostaje zastąpione odniesieniem do pkt 89.

14.   W pkt 100 (obecnie, po zmianie, pkt 104) po wyrażeniu „10 minut” dodaje się następujący tekst: „(w sprawach połączonych każda ze stron dysponuje 15 minutami na każdą ze spraw, a każdy interwenient dysponuje 10 minutami na każdą ze spraw)”.

15.   W pkt 102 (obecnie, po zmianie, pkt 106) na końcu pierwszego ustępu dodaje się następujące zdanie:

„Jednakże w sprawach z zakresu własności intelektualnej sprawozdanie na rozprawę jest ograniczone do przedstawienia zarzutów i zwięzłego streszczenia argumentów stron”.

Artykuł 2

Niniejsze zmiany do praktycznych instrukcji dla stron zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Zmiany wchodzą w życie następnego dnia po ich opublikowaniu.

Sporządzono w Luksemburgu, w dniu 16 czerwca 2009 r.

E. COULON

Sekretarz

M. JAEGER

Prezes

---

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/10

---

ZMIANY REGULAMINU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 224 akapit piąty,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140 akapit piąty,

uwzględniając art. 63 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości,

za zgodą Trybunału Sprawiedliwości,

po zatwierdzeniu przez Radę w dniu 15 czerwca 2009 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCE ZMIANY DO SWOJEGO REGULAMINU:

Artykuł 1

Do regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 maja 1991 r. (Dz.U. L 136 z 30.5.1991, s. 1, ze sprostowaniem w Dz.U. L 317 z 19.11.1991, s. 34), zmienionego dnia 15 września 1994 r. (Dz.U. L 249 z 24.9.1994, s. 17), dnia 17 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, s. 64), dnia 6 lipca 1995 r. (Dz.U. L 172 z 22.7.1995, s. 3), dnia 12 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, s. 6, ze sprostowaniem w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, s. 72), dnia 17 maja 1999 r. (Dz.U. L 135 z 29.5.1999, s. 92), dnia 6 grudnia 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, s. 4), dnia 21 maja 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, s. 22), dnia 19 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 132 z 29.4.2004, s. 3), dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, s. 108), dnia 12 października 2005 r. (Dz.U. L 298 z 15.11.2005, s. 1), dnia 18 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 45), dnia 12 czerwca 2008 r. (Dz.U. L 179 z 8.7.2008, s. 12), dnia 14 stycznia 2009 r. (Dz.U. L 24 z 28.1.2009, s. 9) i dnia 16 lutego 2009 r. (Dz.U. L 60 z 4.3.2009, s. 3), wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | Po art. 121 dodaje się następujący rozdział:
  „ROZDZIAŁ 4a

  ORZECZENIA SĄDU WYDANE PO PODDANIU JEGO ORZECZENIA WYJĄTKOWEJ PROCEDURZE PONOWNEGO ROZPOZNANIA I PRZEKAZANIU SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA

  Artykuł 121a
  W przypadku poddania przez Trybunał wyroku lub postanowienia Sądu wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd, Sąd jest związany wyrokiem przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania.
  Artykuł 121b
  § 1   W przypadku przekazania przez Trybunał do ponownego rozpoznania sprawy, w której pierwotnie orzekała izba, prezes Sądu może przydzielić sprawę innej izbie składającej się z takiej samej liczby sędziów.
  § 2   W przypadku przekazania przez Trybunał do ponownego rozpoznania sprawy, w której Sąd pierwotnie orzekał w pełnym składzie lub w składzie wielkiej izby, sprawa zostaje przydzielona temu składowi Sądu, który wydał orzeczenie.
  § 3   W przypadkach, o których mowa w §§ 1 i 2 niniejszego artykułu, stosuje się art. 13 § 2, art. 14 § 1 i art. 51 § 1.
  Artykuł 121c
  § 1   W terminie miesiąca od doręczenia wyroku Trybunału strony postępowania przed Sądem mogą przedstawić swe uwagi w przedmiocie wniosków, jakie z tego wyroku wynikają dla rozstrzygnięcia sporu. Termin ten nie może zostać przedłużony.
  § 2   Sąd może, tytułem zastosowania środków organizacji postępowania, wezwać strony toczącego się przed nim postępowania do złożenia pism procesowych oraz zdecydować o wysłuchaniu ich w toku procedury ustnej.
  Artykuł 121d
  Sąd orzeka o kosztach postępowania toczącego się przed nim po przeprowadzeniu wyjątkowej procedury ponownego rozpoznania jego orzeczenia”. |
| --- | --- |

1.

Po art. 121 dodaje się następujący rozdział:

„ROZDZIAŁ 4a

ORZECZENIA SĄDU WYDANE PO PODDANIU JEGO ORZECZENIA WYJĄTKOWEJ PROCEDURZE PONOWNEGO ROZPOZNANIA I PRZEKAZANIU SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA

Artykuł 121a

W przypadku poddania przez Trybunał wyroku lub postanowienia Sądu wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd, Sąd jest związany wyrokiem przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania.

Artykuł 121b

§ 1   W przypadku przekazania przez Trybunał do ponownego rozpoznania sprawy, w której pierwotnie orzekała izba, prezes Sądu może przydzielić sprawę innej izbie składającej się z takiej samej liczby sędziów.

§ 2   W przypadku przekazania przez Trybunał do ponownego rozpoznania sprawy, w której Sąd pierwotnie orzekał w pełnym składzie lub w składzie wielkiej izby, sprawa zostaje przydzielona temu składowi Sądu, który wydał orzeczenie.

§ 3   W przypadkach, o których mowa w §§ 1 i 2 niniejszego artykułu, stosuje się art. 13 § 2, art. 14 § 1 i art. 51 § 1.

Artykuł 121c

§ 1   W terminie miesiąca od doręczenia wyroku Trybunału strony postępowania przed Sądem mogą przedstawić swe uwagi w przedmiocie wniosków, jakie z tego wyroku wynikają dla rozstrzygnięcia sporu. Termin ten nie może zostać przedłużony.

§ 2   Sąd może, tytułem zastosowania środków organizacji postępowania, wezwać strony toczącego się przed nim postępowania do złożenia pism procesowych oraz zdecydować o wysłuchaniu ich w toku procedury ustnej.

Artykuł 121d

Sąd orzeka o kosztach postępowania toczącego się przed nim po przeprowadzeniu wyjątkowej procedury ponownego rozpoznania jego orzeczenia”.

| 2. | W art. 134 § 1 zdanie zostaje uzupełnione poprzez dodanie po słowie „interwenientów” następującego sformułowania: „wnosząc odpowiedź na skargę w przewidzianej formie i w przewidzianym terminie”.
  Nowe brzmienie:
  „Artykuł 134
  1.   Strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, inne niż strona skarżąca, mogą uczestniczyć w postępowaniu przed Sądem w charakterze interwenientów, wnosząc odpowiedź na skargę w przewidzianej formie i w przewidzianym terminie”. |
| --- | --- |

2.

W art. 134 § 1 zdanie zostaje uzupełnione poprzez dodanie po słowie „interwenientów” następującego sformułowania: „wnosząc odpowiedź na skargę w przewidzianej formie i w przewidzianym terminie”.

Nowe brzmienie:

„Artykuł 134

1.   Strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, inne niż strona skarżąca, mogą uczestniczyć w postępowaniu przed Sądem w charakterze interwenientów, wnosząc odpowiedź na skargę w przewidzianej formie i w przewidzianym terminie”.

| 3. | W art. 135 § 1 wyrażenie „interwenienci, o których mowa w art. 134 § 1, mogą wnosić” zastępuje się wyrażeniem „strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, inne niż strona skarżąca, wnoszą”.
  Nowe brzmienie:
  „Artykuł 135
  § 1   Urząd oraz strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, inne niż strona skarżąca, wnoszą odpowiedzi na skargę w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia skargi.
  Do odpowiedzi na skargę stosuje się art. 46”. |
| --- | --- |

3.

W art. 135 § 1 wyrażenie „interwenienci, o których mowa w art. 134 § 1, mogą wnosić” zastępuje się wyrażeniem „strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, inne niż strona skarżąca, wnoszą”.

Nowe brzmienie:

„Artykuł 135

§ 1   Urząd oraz strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, inne niż strona skarżąca, wnoszą odpowiedzi na skargę w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia skargi.

Do odpowiedzi na skargę stosuje się art. 46”.

Artykuł 2

Niniejsze zmiany regulaminu, których tekstami autentycznymi są ich wersje językowe sporządzone w językach określonych w art. 35 § 1 regulaminu, zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzą w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po ich opublikowaniu.

Sporządzono w Luksemburgu 7 lipca 2009 r.

E. COULON

Sekretarz

M. JAEGER

Prezes

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/12

---

DECYZJA RADY

z dnia 5 marca 2009 r.

w sprawie zatwierdzenia poprawek do Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, które pozwalają ustanowić procedury rozstrzygania sporów, rozszerzyć zakres konwencji oraz dokonać przeglądu jej celów

(2009/550/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 37, w związku z art. 300 ust. 2 i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku („konwencja”) została podpisana w Londynie w dniu 18 listopada 1980 r. i weszła w życie z dniem 17 marca 1982 r. |
| --- | --- |

(1)

Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku („konwencja”) została podpisana w Londynie w dniu 18 listopada 1980 r. i weszła w życie z dniem 17 marca 1982 r.

| (2) | Wspólnota przystąpiła do konwencji w dniu 13 lipca 1981 r. (2). |
| --- | --- |

(2)

Wspólnota przystąpiła do konwencji w dniu 13 lipca 1981 r. (2).

| (3) | Zgodnie z art. 19 ust. 2 konwencji poprawki do konwencji przyjmowane są większością trzech czwartych głosów wszystkich umawiających się stron. Zgodnie z art. 19 ust. 3 konwencji poprawka nabiera mocy obowiązującej po upływie 120 dni od daty notyfikacji dokonanej przez depozytariusza po otrzymaniu zawiadomienia na piśmie o zatwierdzeniu tej poprawki przez trzy czwarte wszystkich umawiających się stron. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 19 ust. 2 konwencji poprawki do konwencji przyjmowane są większością trzech czwartych głosów wszystkich umawiających się stron. Zgodnie z art. 19 ust. 3 konwencji poprawka nabiera mocy obowiązującej po upływie 120 dni od daty notyfikacji dokonanej przez depozytariusza po otrzymaniu zawiadomienia na piśmie o zatwierdzeniu tej poprawki przez trzy czwarte wszystkich umawiających się stron.

| (4) | Podczas 23. dorocznego posiedzenia Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), które odbyło się w listopadzie 2004 r., umawiające się strony konwencji przyjęły poprawkę do konwencji, która pozwala NEAFC ustanowić procedury rozstrzygania sporów wynikających z konwencji. |
| --- | --- |

(4)

Podczas 23. dorocznego posiedzenia Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), które odbyło się w listopadzie 2004 r., umawiające się strony konwencji przyjęły poprawkę do konwencji, która pozwala NEAFC ustanowić procedury rozstrzygania sporów wynikających z konwencji.

| (5) | W dniu 11 sierpnia 2006 r. umawiające się strony konwencji przyjęły w drodze głosowania korespondencyjnego poprawkę do konwencji, zgodnie z którą zakres konwencji rozszerzono o gatunki osiadłe oraz poszerzono cele konwencji. Kolejne poprawki do konwencji to przytoczenie nowych decyzji podjętych przez inne fora międzynarodowe zarządzające rybołówstwem, które mają wpływ na rybołówstwo na obszarze objętym konwencją NEAFC, oraz wprowadzenie nowych definicji. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 11 sierpnia 2006 r. umawiające się strony konwencji przyjęły w drodze głosowania korespondencyjnego poprawkę do konwencji, zgodnie z którą zakres konwencji rozszerzono o gatunki osiadłe oraz poszerzono cele konwencji. Kolejne poprawki do konwencji to przytoczenie nowych decyzji podjętych przez inne fora międzynarodowe zarządzające rybołówstwem, które mają wpływ na rybołówstwo na obszarze objętym konwencją NEAFC, oraz wprowadzenie nowych definicji.

| (6) | Ponieważ rybołówstwo wpływa na gatunki osiadłe i są one przedmiotem połowów, właściwe jest objęcie tych gatunków zakresem konwencji. |
| --- | --- |

(6)

Ponieważ rybołówstwo wpływa na gatunki osiadłe i są one przedmiotem połowów, właściwe jest objęcie tych gatunków zakresem konwencji.

| (7) | Konwencja przewiduje, że NEAFC wypełnia swoje zadania w interesie zachowania i optymalnego wykorzystania zasobów rybackich. Obok powyższych celów należy podkreślić wagę długoterminowego zarządzania oraz fakt, że zarządzanie zasobami rybackimi powinno zapewniać zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. W związku z powyższym właściwe jest włączenie powyższych celów do konwencji. |
| --- | --- |

(7)

Konwencja przewiduje, że NEAFC wypełnia swoje zadania w interesie zachowania i optymalnego wykorzystania zasobów rybackich. Obok powyższych celów należy podkreślić wagę długoterminowego zarządzania oraz fakt, że zarządzanie zasobami rybackimi powinno zapewniać zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. W związku z powyższym właściwe jest włączenie powyższych celów do konwencji.

| (8) | Zgodnie z konwencją, NEAFC wypełnia swoje zadania uwzględniając najlepsze informacje naukowe, którymi dysponuje. W kontekście realizacji celów ważne jest również uwzględnienie podejścia ostrożnościowego, podejścia ekosystemowego oraz potrzeby zachowania morskiej różnorodności biologicznej. W związku z powyższym właściwe jest, aby NEAFC uwzględnił przy wypełnianiu swoich zadań również te kwestie. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z konwencją, NEAFC wypełnia swoje zadania uwzględniając najlepsze informacje naukowe, którymi dysponuje. W kontekście realizacji celów ważne jest również uwzględnienie podejścia ostrożnościowego, podejścia ekosystemowego oraz potrzeby zachowania morskiej różnorodności biologicznej. W związku z powyższym właściwe jest, aby NEAFC uwzględnił przy wypełnianiu swoich zadań również te kwestie.

| (9) | Procedura rozstrzygania sporów ustanowiona na podstawie konwencji powinna pozwolić na sprawne rozstrzyganie sporów, co leżałoby w interesie Wspólnoty. |
| --- | --- |

(9)

Procedura rozstrzygania sporów ustanowiona na podstawie konwencji powinna pozwolić na sprawne rozstrzyganie sporów, co leżałoby w interesie Wspólnoty.

| (10) | Ponadto procedura ta przyczyniłaby się do wzmocnienia i unowocześnienia regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, w szczególności NEAFC, i w ten sposób zapewniłaby długoterminowe zrównoważenie zasobów rybackich na Północno-Wschodnim Atlantyku. |
| --- | --- |

(10)

Ponadto procedura ta przyczyniłaby się do wzmocnienia i unowocześnienia regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, w szczególności NEAFC, i w ten sposób zapewniłaby długoterminowe zrównoważenie zasobów rybackich na Północno-Wschodnim Atlantyku.

| (11) | W świetle możliwości połowowych przypadających Wspólnocie w ramach konwencji, w interesie Wspólnoty leży zatwierdzenie projektów poprawek, |
| --- | --- |

(11)

W świetle możliwości połowowych przypadających Wspólnocie w ramach konwencji, w interesie Wspólnoty leży zatwierdzenie projektów poprawek,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty poprawki do konwencji.

Tekst poprawek do konwencji dołączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do zawiadomienia rządu będącego depozytariuszem konwencji o fakcie zatwierdzenia poprawek przez Wspólnotę zgodnie z art. 19 ust. 3 konwencji (3).

Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2009 r.

W imieniu Rady

M. ŘÍMAN

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 19 lutego 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 227 z 12.8.1981, s. 21.

2

(3)  Data wejścia w życie poprawek zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

3

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

ZAŁĄCZNIK

W Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku wprowadza się następujące poprawki:

| 1) | w preambule dodaje się nowy drugi akapit w brzmieniu:
  „UZNAJĄC odpowiednie postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r.; Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi z 1995 roku; Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z 1993 r. oraz biorąc pod uwagę Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa przyjęty na 28. sesji Konferencji Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa Narodów Zjednoczonych w październiku 1995 r.,”; |
| --- | --- |

1)

w preambule dodaje się nowy drugi akapit w brzmieniu:

„UZNAJĄC odpowiednie postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r.; Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi z 1995 roku; Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z 1993 r. oraz biorąc pod uwagę Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa przyjęty na 28. sesji Konferencji Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa Narodów Zjednoczonych w październiku 1995 r.,”;

| 2) | w preambule akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „PRAGNĄC przyczynić się do długoterminowej ochrony i optymalnego wykorzystania zasobów rybackich obszaru północno-wschodniego Atlantyku, a także do ochrony ekosystemów morskich, w których te zasoby występują, oraz pragnąc popierać w tym celu międzynarodową współpracę i konsultacje w odniesieniu do tych zasobów,”; |
| --- | --- |

2)

w preambule akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„PRAGNĄC przyczynić się do długoterminowej ochrony i optymalnego wykorzystania zasobów rybackich obszaru północno-wschodniego Atlantyku, a także do ochrony ekosystemów morskich, w których te zasoby występują, oraz pragnąc popierać w tym celu międzynarodową współpracę i konsultacje w odniesieniu do tych zasobów,”;

| 3) | artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Do celów konwencji mają zastosowanie następujące definicje:






  1) | »obszar objęty konwencją« oznacza obszary






  a) | tych części Oceanów Atlantyckiego i Arktycznego oraz ich wód zależnych, które leżą na północ od 36° szerokości geograficznej północnej oraz między 42° długości geograficznej zachodniej a 51° długości geograficznej wschodniej, z wyłączeniem:






  — | części Morza Bałtyckiego i Bełtów znajdujących się na południe i na wschód od linii przeprowadzonych od Hasenore Head do Gniben Point, od Korshage do Spodsbierg i od Gilbierg Head do Kullen, oraz |
| --- | --- | --- | --- | --- |

3)

artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów konwencji mają zastosowanie następujące definicje:

1)

»obszar objęty konwencją« oznacza obszary

a)

tych części Oceanów Atlantyckiego i Arktycznego oraz ich wód zależnych, które leżą na północ od 36° szerokości geograficznej północnej oraz między 42° długości geograficznej zachodniej a 51° długości geograficznej wschodniej, z wyłączeniem:

—

części Morza Bałtyckiego i Bełtów znajdujących się na południe i na wschód od linii przeprowadzonych od Hasenore Head do Gniben Point, od Korshage do Spodsbierg i od Gilbierg Head do Kullen, oraz

| — | części Morza Śródziemnego wraz z ich wodami zależnymi do punktu przecięcia się równoleżnika 36° szerokości geograficznej północnej i południka 5°36′ długości geograficznej zachodniej; |
| --- | --- |

—

części Morza Śródziemnego wraz z ich wodami zależnymi do punktu przecięcia się równoleżnika 36° szerokości geograficznej północnej i południka 5°36′ długości geograficznej zachodniej;

| b) | tej części Oceanu Atlantyckiego leżącej na północ od 59° szerokości geograficznej północnej oraz między 44° długości geograficznej zachodniej a 42° długości geograficznej zachodniej; |
| --- | --- |

b)

tej części Oceanu Atlantyckiego leżącej na północ od 59° szerokości geograficznej północnej oraz między 44° długości geograficznej zachodniej a 42° długości geograficznej zachodniej;

| 2) | »zasoby rybackie« oznaczają zasoby ryb, mięczaków, skorupiaków, w tym gatunków osiadłych, z wyłączeniem (w zakresie, w którym są one przedmiotem innych umów międzynarodowych) gatunków daleko migrujących wymienionych w załączniku I do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. oraz zasoby anadromiczne; |
| --- | --- |

2)

»zasoby rybackie« oznaczają zasoby ryb, mięczaków, skorupiaków, w tym gatunków osiadłych, z wyłączeniem (w zakresie, w którym są one przedmiotem innych umów międzynarodowych) gatunków daleko migrujących wymienionych w załączniku I do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. oraz zasoby anadromiczne;

| 3) | »żywe zasoby morskie« oznaczają wszelkie żywe elementy ekosystemów morskich; |
| --- | --- |

3)

»żywe zasoby morskie« oznaczają wszelkie żywe elementy ekosystemów morskich;

| 4) | »morska różnorodność biologiczna« oznacza zróżnicowanie morskich żywych organizmów oraz tworzonych przez nie zespołów ekologicznych; dotyczy to różnorodności w obrębie gatunku, między gatunkami oraz ekosystemami.”; |
| --- | --- |

4)

»morska różnorodność biologiczna« oznacza zróżnicowanie morskich żywych organizmów oraz tworzonych przez nie zespołów ekologicznych; dotyczy to różnorodności w obrębie gatunku, między gatunkami oraz ekosystemami.”;

| 4) | artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Celem niniejszej konwencji jest zapewnienie długoterminowej ochrony i optymalnego użytkowania zasobów rybackich na obszarze objętym konwencją, zapewniające zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne.”; |
| --- | --- |

4)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Celem niniejszej konwencji jest zapewnienie długoterminowej ochrony i optymalnego użytkowania zasobów rybackich na obszarze objętym konwencją, zapewniające zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne.”;

| 5) | artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Komisja wykonuje swoje zadanie w celu zrealizowania celów wymienionych w art. 2.
  2.   Udzielając zaleceń zgodnie z art. 5 lub 6 niniejszej konwencji, Komisja:






  a) | upewnia się, że zalecenia te opierają się na najlepszych dostępnych zaleceniach naukowych; |
| --- | --- | --- |

5)

artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Komisja wykonuje swoje zadanie w celu zrealizowania celów wymienionych w art. 2.

2.   Udzielając zaleceń zgodnie z art. 5 lub 6 niniejszej konwencji, Komisja:

a)

upewnia się, że zalecenia te opierają się na najlepszych dostępnych zaleceniach naukowych;

| b) | stosuje podejście ostrożnościowe; |
| --- | --- |

b)

stosuje podejście ostrożnościowe;

| c) | uwzględnia w należytym zakresie wpływ rybołówstwa na inne gatunki oraz na ekosystemy morskie oraz przyjmuje w razie potrzeby środki mające na celu zachowanie tych gatunków i ekosystemów oraz zarządzanie nimi, aby zminimalizować szkodliwy wpływ na żywe zasoby morskie oraz ekosystemy morskie; oraz |
| --- | --- |

c)

uwzględnia w należytym zakresie wpływ rybołówstwa na inne gatunki oraz na ekosystemy morskie oraz przyjmuje w razie potrzeby środki mające na celu zachowanie tych gatunków i ekosystemów oraz zarządzanie nimi, aby zminimalizować szkodliwy wpływ na żywe zasoby morskie oraz ekosystemy morskie; oraz

| d) | uwzględnia w należytym zakresie potrzebę zachowania morskiej różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

d)

uwzględnia w należytym zakresie potrzebę zachowania morskiej różnorodności biologicznej.

3.   Komisja zapewnia forum konsultacji i wymiany informacji o stanie zasobów rybnych obszaru objętego konwencją i o systemach zarządzania nimi, łącznie z badaniem globalnych rezultatów oddziaływania tych systemów na zasoby rybackie oraz, w odpowiednich przypadkach, inne żywe zasoby morskie oraz na ekosystemy morskie.”;

| 6) | w art. 5, 6, 8, 9, 12, 13, 15, 18 i 20 wyrażenie „jurysdykcja w zakresie rybołówstwa” zastępuje się słowem:
  „jurysdykcja”; |
| --- | --- |

6)

w art. 5, 6, 8, 9, 12, 13, 15, 18 i 20 wyrażenie „jurysdykcja w zakresie rybołówstwa” zastępuje się słowem:

„jurysdykcja”;

| 7) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 18a
  Komisja wydaje zalecenia dotyczące procedur rozstrzygania sporów wynikających z niniejszej konwencji.”. |
| --- | --- |

7)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 18a

Komisja wydaje zalecenia dotyczące procedur rozstrzygania sporów wynikających z niniejszej konwencji.”.

---

Komisja

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/16

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 lipca 2009 r.

ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5715)

(Jedynie teksty w języku francuskim, greckim, hiszpańskim, portugalskim i włoskim są autentyczne)

(2009/551/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. d) w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 542/2009 z dnia 23 czerwca 2009 r. otwierające procedurę przetargową w zakresie dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek (2) przewiduje dwa podokresy składania ofert. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 542/2009 z dnia 23 czerwca 2009 r. otwierające procedurę przetargową w zakresie dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek (2) przewiduje dwa podokresy składania ofert.

| (2) | Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (3), na podstawie ofert przekazanych przez państwa członkowskie Komisja decyduje albo o ustaleniu maksymalnej stawki dopłat albo o nieustalaniu maksymalnej stawki dopłat. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (3), na podstawie ofert przekazanych przez państwa członkowskie Komisja decyduje albo o ustaleniu maksymalnej stawki dopłat albo o nieustalaniu maksymalnej stawki dopłat.

| (3) | Na podstawie ofert złożonych w odpowiedzi na pierwszy przetarg częściowy należy ustalić maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach podokresu składania ofert kończącego się w dniu 6 lipca 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie ofert złożonych w odpowiedzi na pierwszy przetarg częściowy należy ustalić maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach podokresu składania ofert kończącego się w dniu 6 lipca 2009 r.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W odniesieniu do podokresu składania ofert kończącego się w dniu 6 lipca 2009 r., w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009, ustala się maksymalną stawkę dopłat do oliwy z oliwek w wysokości określonej w załączniku do niniejszego decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej i Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 24.6.2009, s. 3.

2

(3)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| (EUR/za tonę/dziennie) |
| --- |
| Produkt | Maksymalna stawka dopłat |
| Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia | 1,3 |
| Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia | 1,3 |

(EUR/za tonę/dziennie)

Produkt

Maksymalna stawka dopłat

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia

1,3

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia

1,3

---

IV Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Wspólny Komitet EOG

| 16.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 184/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/18

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 313/06/COL

z dnia 25 października 2006 r.

zmieniająca po raz pięćdziesiąty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B – Pomoc państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach

URZĄD NADZORU EFTA (1),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz Protokół 26,

uwzględniając Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),

uwzględniając art. 1 części I Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale,

mając na uwadze, że zgodnie z art. 24 Porozumienia o nadzorze i Trybunale, Urząd nadaje skuteczność postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,

mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia lub wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli wspomniane porozumienie lub Porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,

przywołując Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (4) przyjęte przez Urząd dnia 19 stycznia 1994 r. (5),

mając na uwadze, że dnia 19 lipca 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich (zwana dalej „Komisją”) przyjęła Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (6),

mając na uwadze, że wspomniany komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

mając na uwadze, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG dotyczących pomocy państwa na całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,

mając na uwadze, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE”, zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,

po konsultacji z Komisją Europejską,

odwołując się do konsultacji, które Urząd odbył z państwami EFTA, wysyłając do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii listy w przedmiotowej sprawie, datowane 10 października 2006 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach. Nowy rozdział zawarto w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Państwa EFTA zostają poinformowane o niniejszej decyzji listem, do którego załącza się egzemplarz niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I. Państwa EFTA prosi się o wyrażenie zgody na proponowane odpowiednie środki określone we wspomnianym liście (zob. pkt 83–85 wytycznych).

Artykuł 3

Komisja zostaje poinformowana zgodnie z lit. d) Protokołu 27 do Porozumienia EOG poprzez przekazanie jej egzemplarza niniejszej decyzji wraz z załącznikiem.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja, wraz z załącznikiem I, zostaje opublikowana w sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 października 2006 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Bjørn T. GRYDELAND

Przewodniczący

Kristján A. STEFÁNSSON

Członek Kolegium

---

(1)  Zwany dalej Urzędem.

1

(2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

2

(3)  Zwane dalej „Porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

3

(4)  Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

4

(5)  Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994 oraz w Suplementcie EOG nr 32 z 3.9.1994. Wspomniane wytyczne zostały ostatnio zmienione dnia 19 kwietnia 2006 r. Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

5

(6)  Dz.U. C 194 z 18.8.2006, s. 2.

6

---

ZAŁĄCZNIK

„10B.   POMOC PAŃSTWA NA WSPIERANIE INWESTYCJI KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA W MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORSTWACH

10B.1.   WSTĘP

10B.1.1.   KAPITAŁ PODWYŻSZONEGO RYZYKA JAKO CEL EOG

| (1) | Kapitał podwyższonego ryzyka odnosi się do finansowania kapitału spółek posiadających potencjał szybkiego wzrostu we wczesnych fazach rozwoju. Zapotrzebowanie na kapitał podwyższonego ryzyka zgłaszają zazwyczaj spółki posiadające potencjał szybkiego wzrostu, które nie mają dostatecznego dostępu do rynków kapitałowych, podczas gdy oferta kapitału podwyższonego ryzyka pochodzi od inwestorów gotowych podjąć wysokie ryzyko w zamian za potencjalnie wyższy od średniej zwrot z zainwestowanego kapitału. |
| --- | --- |

(1)

Kapitał podwyższonego ryzyka odnosi się do finansowania kapitału spółek posiadających potencjał szybkiego wzrostu we wczesnych fazach rozwoju. Zapotrzebowanie na kapitał podwyższonego ryzyka zgłaszają zazwyczaj spółki posiadające potencjał szybkiego wzrostu, które nie mają dostatecznego dostępu do rynków kapitałowych, podczas gdy oferta kapitału podwyższonego ryzyka pochodzi od inwestorów gotowych podjąć wysokie ryzyko w zamian za potencjalnie wyższy od średniej zwrot z zainwestowanego kapitału.

| (2) | Dnia 19 lipca 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich (zwana dalej »Komisją«) wydała Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (1). |
| --- | --- |

(2)

Dnia 19 lipca 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich (zwana dalej »Komisją«) wydała Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (1).

| (3) | Podstawę i tło dla nowych wytycznych Komisji w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka stanowi uznanie, że poziom kapitału podwyższonego ryzyka dostępnego dla nowo powstałych innowacyjnych przedsiębiorstw jest zbyt niski. »Plan działania w zakresie pomocy państwa – Mniejsza i lepiej ukierunkowana pomoc państwa: mapa drogowa reformy pomocy państwa na lata 2005–2009« (»plan działania w zakresie pomocy państwa«) (2) został opublikowany przez Komisję w czerwcu 2005 r. W planie działania w zakresie pomocy państwa podkreślono znaczenie poprawy klimatu dla biznesu i ułatwienia szybkiego rozruchu nowych przedsiębiorstw. W tym kontekście w planie działania w zakresie pomocy państwa zawarto zapis o przeglądzie Komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka (3) w celu zaradzenia nieprawidłowościom w funkcjonowaniu rynku wpływającym na podaż kapitału podwyższonego ryzyka dla nowo powstałych przedsiębiorstw i młodych innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw (»MŚP«), zwłaszcza poprzez zwiększenie elastyczności zasad zawartych w komunikacie »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka«. |
| --- | --- |

(3)

Podstawę i tło dla nowych wytycznych Komisji w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka stanowi uznanie, że poziom kapitału podwyższonego ryzyka dostępnego dla nowo powstałych innowacyjnych przedsiębiorstw jest zbyt niski. »Plan działania w zakresie pomocy państwa – Mniejsza i lepiej ukierunkowana pomoc państwa: mapa drogowa reformy pomocy państwa na lata 2005–2009« (»plan działania w zakresie pomocy państwa«) (2) został opublikowany przez Komisję w czerwcu 2005 r. W planie działania w zakresie pomocy państwa podkreślono znaczenie poprawy klimatu dla biznesu i ułatwienia szybkiego rozruchu nowych przedsiębiorstw. W tym kontekście w planie działania w zakresie pomocy państwa zawarto zapis o przeglądzie Komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka (3) w celu zaradzenia nieprawidłowościom w funkcjonowaniu rynku wpływającym na podaż kapitału podwyższonego ryzyka dla nowo powstałych przedsiębiorstw i młodych innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw (»MŚP«), zwłaszcza poprzez zwiększenie elastyczności zasad zawartych w komunikacie »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka«.

| (4) | Choć w EOG to rynek powinien zapewnić wystarczającą ilość kapitału podwyższonego ryzyka, na rynku kapitału podwyższonego ryzyka istnieje »luka kapitałowa«, będąca utrzymującą się niedoskonałością rynku, która sprawia, że podaż nie pokrywa popytu przy poziomie cen, który gotowe przyjąć są obydwie strony, co z kolei negatywnie oddziałuje na europejskie MŚP. Luka ta dotyczy przede wszystkim innowacyjnych przedsiębiorstw sektora zaawansowanych technologii, które powstały niedawno i posiadają potencjał szybkiego tempa wzrostu. Może ona oddziaływać również na szereg przedsiębiorstw o różnym stażu i reprezentujących różne sektory, które posiadają mniejszy potencjał wzrostu i nie są w stanie znaleźć źródeł finansowania projektów zakładających rozszerzanie działalności bez wykorzystania zewnętrznego kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

(4)

Choć w EOG to rynek powinien zapewnić wystarczającą ilość kapitału podwyższonego ryzyka, na rynku kapitału podwyższonego ryzyka istnieje »luka kapitałowa«, będąca utrzymującą się niedoskonałością rynku, która sprawia, że podaż nie pokrywa popytu przy poziomie cen, który gotowe przyjąć są obydwie strony, co z kolei negatywnie oddziałuje na europejskie MŚP. Luka ta dotyczy przede wszystkim innowacyjnych przedsiębiorstw sektora zaawansowanych technologii, które powstały niedawno i posiadają potencjał szybkiego tempa wzrostu. Może ona oddziaływać również na szereg przedsiębiorstw o różnym stażu i reprezentujących różne sektory, które posiadają mniejszy potencjał wzrostu i nie są w stanie znaleźć źródeł finansowania projektów zakładających rozszerzanie działalności bez wykorzystania zewnętrznego kapitału podwyższonego ryzyka.

| (5) | Istnienie luki kapitałowej może w pewnych ograniczonych okolicznościach usprawiedliwiać udzielanie pomocy państwa. Jeżeli wsparcie na rzecz podaży kapitału podwyższonego ryzyka zostanie dobrze ukierunkowane, może być skutecznym środkiem łagodzenia określonych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w tym obszarze i kredytowania kapitału prywatnego. |
| --- | --- |

(5)

Istnienie luki kapitałowej może w pewnych ograniczonych okolicznościach usprawiedliwiać udzielanie pomocy państwa. Jeżeli wsparcie na rzecz podaży kapitału podwyższonego ryzyka zostanie dobrze ukierunkowane, może być skutecznym środkiem łagodzenia określonych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w tym obszarze i kredytowania kapitału prywatnego.

| (6) | Niniejsze wytyczne zastępują rozdział 10A (4), »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa, ustanawiając warunki, na których pomoc państwa na rzecz inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka można uznać za zgodną z Porozumieniem EOG. Wytyczne wyjaśniają warunki istnienia pomocy na mocy postanowień art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oraz kryteria, które stosować będzie Urząd, prowadząc ocenę zgodności środków kapitału podwyższonego ryzyka na mocy postanowień art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsze wytyczne zastępują rozdział 10A (4), »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa, ustanawiając warunki, na których pomoc państwa na rzecz inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka można uznać za zgodną z Porozumieniem EOG. Wytyczne wyjaśniają warunki istnienia pomocy na mocy postanowień art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oraz kryteria, które stosować będzie Urząd, prowadząc ocenę zgodności środków kapitału podwyższonego ryzyka na mocy postanowień art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG.

10B.1.2.   DOŚWIADCZENIE W DZIEDZINIE POMOCY PAŃSTWA DLA KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA

| (7) | Niniejsze wytyczne oparte są na wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach, które przygotowano w kontekście doświadczeń zdobytych przy stosowaniu komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka, odpowiadającego wytycznym Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka (5). Uwzględniono również uwagi otrzymane przez Komisję, przedstawione przez państwa EOG oraz strony zainteresowane, w toku konsultacji publicznych na temat przeglądu komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka, na temat planu działania w zakresie pomocy państwa oraz na temat komunikatu w sprawie pomocy państwa na rzecz innowacyjności (6). Doświadczenie Komisji oraz uwagi przedstawione w trakcie konsultacji wykazały, że zasadniczo ustalenia komunikatu »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« sprawdziły się w praktyce, ale wskazały również potrzebę zwiększenia elastyczności stosowania zasad oraz odpowiedniego ich dostosowania, aby odzwierciedlały zmienioną sytuację na rynku kapitału podwyższonego ryzyka. Ponadto z doświadczenia wynika, że w przypadku niektórych rodzajów inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka dokonywanych w niektórych dziedzinach nie zawsze możliwe było spełnienie warunków określonych w komunikacie »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka«, przez co w tych przypadkach kapitał podwyższonego ryzyka nie mógł otrzymać odpowiedniego wsparcia w ramach pomocy państwa. Ponadto doświadczenie pokazało również, że fundusze kapitału podwyższonego ryzyka, które uzyskały pomoc, wykazywały ogólnie niską rentowność. Urząd zgadza się ze wspomnianymi powyżej poglądami. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsze wytyczne oparte są na wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach, które przygotowano w kontekście doświadczeń zdobytych przy stosowaniu komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka, odpowiadającego wytycznym Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka (5). Uwzględniono również uwagi otrzymane przez Komisję, przedstawione przez państwa EOG oraz strony zainteresowane, w toku konsultacji publicznych na temat przeglądu komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka, na temat planu działania w zakresie pomocy państwa oraz na temat komunikatu w sprawie pomocy państwa na rzecz innowacyjności (6). Doświadczenie Komisji oraz uwagi przedstawione w trakcie konsultacji wykazały, że zasadniczo ustalenia komunikatu »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« sprawdziły się w praktyce, ale wskazały również potrzebę zwiększenia elastyczności stosowania zasad oraz odpowiedniego ich dostosowania, aby odzwierciedlały zmienioną sytuację na rynku kapitału podwyższonego ryzyka. Ponadto z doświadczenia wynika, że w przypadku niektórych rodzajów inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka dokonywanych w niektórych dziedzinach nie zawsze możliwe było spełnienie warunków określonych w komunikacie »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka«, przez co w tych przypadkach kapitał podwyższonego ryzyka nie mógł otrzymać odpowiedniego wsparcia w ramach pomocy państwa. Ponadto doświadczenie pokazało również, że fundusze kapitału podwyższonego ryzyka, które uzyskały pomoc, wykazywały ogólnie niską rentowność. Urząd zgadza się ze wspomnianymi powyżej poglądami.

| (8) | Aby rozwiązać te problemy, niniejsze wytyczne proponują w określonych warunkach bardziej elastyczne podejście, które pozwoli państwom EFTA na lepsze ukierunkowanie środków pomocy dla kapitału podwyższonego ryzyka względem wskazanej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Niniejsze wytyczne przedstawiają również precyzyjne podejście gospodarcze stosowane przy ocenie zgodności z Porozumieniem EOG środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Na mocy wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka ocena zgodności programów opierała się na stosunkowo skomplikowanej analizie gospodarczej, skupiającej się na wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz ukierunkowaniu środka pomocy. Tak więc wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka odzwierciedlały już główne założenie precyzyjnego podejścia gospodarczego. Trzeba było jednak doprecyzować niektóre kryteria, aby zapewnić lepsze ukierunkowanie środków pomocy na konkretne nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Nowe wytyczne zawierają zwłaszcza elementy, które wspierają podejmowanie profesjonalnych decyzji inwestycyjnych motywowanych potencjalnym zyskiem, aby nadal zachęcać inwestorów prywatnych do prowadzenia wspólnych inwestycji ze skarbem państwa. Podjęto również wysiłki w celu zapewnienia jasności tam, gdzie – jak wykazało doświadczenie z komunikatem Komisji »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« oraz wytycznymi Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka – było to konieczne. |
| --- | --- |

(8)

Aby rozwiązać te problemy, niniejsze wytyczne proponują w określonych warunkach bardziej elastyczne podejście, które pozwoli państwom EFTA na lepsze ukierunkowanie środków pomocy dla kapitału podwyższonego ryzyka względem wskazanej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Niniejsze wytyczne przedstawiają również precyzyjne podejście gospodarcze stosowane przy ocenie zgodności z Porozumieniem EOG środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Na mocy wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka ocena zgodności programów opierała się na stosunkowo skomplikowanej analizie gospodarczej, skupiającej się na wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz ukierunkowaniu środka pomocy. Tak więc wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka odzwierciedlały już główne założenie precyzyjnego podejścia gospodarczego. Trzeba było jednak doprecyzować niektóre kryteria, aby zapewnić lepsze ukierunkowanie środków pomocy na konkretne nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Nowe wytyczne zawierają zwłaszcza elementy, które wspierają podejmowanie profesjonalnych decyzji inwestycyjnych motywowanych potencjalnym zyskiem, aby nadal zachęcać inwestorów prywatnych do prowadzenia wspólnych inwestycji ze skarbem państwa. Podjęto również wysiłki w celu zapewnienia jasności tam, gdzie – jak wykazało doświadczenie z komunikatem Komisji »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« oraz wytycznymi Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka – było to konieczne.

10B.1.3.   TEST BILANSUJĄCY DLA POMOCY PAŃSTWA WSPIERAJĄCEJ INWESTYCJE KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA

10B.1.3.1.   
  Plan działania w zakresie pomocy państwa i test bilansujący

| (9) | W planie działania w zakresie pomocy państwa Komisja podkreśliła wagę promowania podejścia gospodarczego przy prowadzeniu analiz pomocy państwa. Pozwala to zrównoważyć potencjalny pozytywny wpływ środka pomocy, w zakresie osiągania wspólnego celu, w stosunku do potencjalnego negatywnego wpływu środka w zakresie naruszania zasad konkurencji i handlu. Zgodnie z planem działania w zakresie pomocy państwa test bilansujący składa się z trzech etapów, z których pierwsze dwa odnoszą się do pozytywnego wpływu, a ostatni do wpływu negatywnego i otrzymanego bilansu oceny:






  1) | Czy środek pomocy ukierunkowany jest na jasno określony cel będący przedmiotem wspólnego zainteresowania, taki jak wzrost gospodarczy, zatrudnienie, spójność lub środowisko? |
| --- | --- | --- |

(9)

W planie działania w zakresie pomocy państwa Komisja podkreśliła wagę promowania podejścia gospodarczego przy prowadzeniu analiz pomocy państwa. Pozwala to zrównoważyć potencjalny pozytywny wpływ środka pomocy, w zakresie osiągania wspólnego celu, w stosunku do potencjalnego negatywnego wpływu środka w zakresie naruszania zasad konkurencji i handlu. Zgodnie z planem działania w zakresie pomocy państwa test bilansujący składa się z trzech etapów, z których pierwsze dwa odnoszą się do pozytywnego wpływu, a ostatni do wpływu negatywnego i otrzymanego bilansu oceny:

1)

Czy środek pomocy ukierunkowany jest na jasno określony cel będący przedmiotem wspólnego zainteresowania, taki jak wzrost gospodarczy, zatrudnienie, spójność lub środowisko?

| 2) | Czy pomoc została dobrze opracowana, aby osiągnąć cel będący przedmiotem wspólnego zainteresowania, to znaczy, czy proponowana pomoc ma zaradzić nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku czy służyć innemu celowi?






  (i) | Czy pomoc państwa jest właściwym instrumentem polityki? |
| --- | --- | --- |

2)

Czy pomoc została dobrze opracowana, aby osiągnąć cel będący przedmiotem wspólnego zainteresowania, to znaczy, czy proponowana pomoc ma zaradzić nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku czy służyć innemu celowi?

(i)

Czy pomoc państwa jest właściwym instrumentem polityki?

| (ii) | Czy występuje efekt zachęty, tj. czy pomoc powoduje zmianę zachowania przedsiębiorców lub inwestorów? |
| --- | --- |

(ii)

Czy występuje efekt zachęty, tj. czy pomoc powoduje zmianę zachowania przedsiębiorców lub inwestorów?

| (iii) | Czy środek pomocy jest proporcjonalny, tj. czy taką samą zmianę zachowania można byłoby uzyskać, udzielając mniejszej pomocy? |
| --- | --- |

(iii)

Czy środek pomocy jest proporcjonalny, tj. czy taką samą zmianę zachowania można byłoby uzyskać, udzielając mniejszej pomocy?

| 3) | Czy naruszenia zasad konkurencji i wpływ na wymianę handlową są ograniczone w taki sposób, aby ogólny bilans z oceny środka pomocy był pozytywny? |
| --- | --- |

3)

Czy naruszenia zasad konkurencji i wpływ na wymianę handlową są ograniczone w taki sposób, aby ogólny bilans z oceny środka pomocy był pozytywny?

Test bilansujący ma analogiczne zastosowanie przy określaniu zasad pomocy państwa oraz przy ocenie przypadków wchodzących w ich zakres.

10B.1.3.2.   
  Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku

| (10) | W oparciu o doświadczenie zebrane w zakresie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka Urząd uznał, że w EOG nie odnotowano występowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka. Urząd przyznaje jednak, że istnieją luki rynkowe dotyczące niektórych rodzajów inwestycji na określonych etapach rozwoju przedsiębiorstw. Luki te powstają w wyniku niedopasowania podaży i popytu kapitału podwyższonego ryzyka i można je ogólnie opisać jako lukę kapitałową. |
| --- | --- |

(10)

W oparciu o doświadczenie zebrane w zakresie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka Urząd uznał, że w EOG nie odnotowano występowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka. Urząd przyznaje jednak, że istnieją luki rynkowe dotyczące niektórych rodzajów inwestycji na określonych etapach rozwoju przedsiębiorstw. Luki te powstają w wyniku niedopasowania podaży i popytu kapitału podwyższonego ryzyka i można je ogólnie opisać jako lukę kapitałową.

| (11) | Zapewnienie finansowania kapitału, zwłaszcza na rzecz mniejszych przedsiębiorstw, stawia szereg wyzwań zarówno przed inwestorami, jak i przedsiębiorstwami, w które się inwestuje. Po stronie podaży, inwestorzy muszą dokonać ostrożnej analizy nie tylko dotyczącej oferowanego zabezpieczenia (jak w przypadku kredytodawców), ale również całej strategii biznesowej, aby ocenić szanse, że inwestycja przyniesie zysk, oraz ocenić związane z nią ryzyko. Inwestor musi mieć również możliwość monitorowania, czy kierownictwo przedsiębiorstwa prawidłowo wdraża strategię biznesową. Musi on również zaplanować i przeprowadzić strategię wyjścia, aby wygenerować dostosowany do ryzyka zwrot z inwestycji, sprzedając część kapitału własnego spółki, w którą inwestuje. |
| --- | --- |

(11)

Zapewnienie finansowania kapitału, zwłaszcza na rzecz mniejszych przedsiębiorstw, stawia szereg wyzwań zarówno przed inwestorami, jak i przedsiębiorstwami, w które się inwestuje. Po stronie podaży, inwestorzy muszą dokonać ostrożnej analizy nie tylko dotyczącej oferowanego zabezpieczenia (jak w przypadku kredytodawców), ale również całej strategii biznesowej, aby ocenić szanse, że inwestycja przyniesie zysk, oraz ocenić związane z nią ryzyko. Inwestor musi mieć również możliwość monitorowania, czy kierownictwo przedsiębiorstwa prawidłowo wdraża strategię biznesową. Musi on również zaplanować i przeprowadzić strategię wyjścia, aby wygenerować dostosowany do ryzyka zwrot z inwestycji, sprzedając część kapitału własnego spółki, w którą inwestuje.

| (12) | Po stronie popytu, przedsiębiorstwo musi zrozumieć korzyści i zagrożenia płynące z zewnętrznej inwestycji w kapitał, aby mogło przeprowadzić przedsięwzięcie i przygotować plany operacyjne, zabezpieczając odpowiednie środki i doradztwo. Z powodu braku kapitału wewnętrznego, zabezpieczenia koniecznego, aby uzyskać finansowanie dłużne, lub braku odpowiedniej historii kredytowej przedsiębiorstwo może doświadczyć znacznych ograniczeń w zakresie finansowania. Ponadto przedsiębiorstwo musi podzielić się kontrolą z inwestorem zewnętrznym, który oprócz prawa do części kapitału własnego może zazwyczaj wpływać na decyzje spółki. |
| --- | --- |

(12)

Po stronie popytu, przedsiębiorstwo musi zrozumieć korzyści i zagrożenia płynące z zewnętrznej inwestycji w kapitał, aby mogło przeprowadzić przedsięwzięcie i przygotować plany operacyjne, zabezpieczając odpowiednie środki i doradztwo. Z powodu braku kapitału wewnętrznego, zabezpieczenia koniecznego, aby uzyskać finansowanie dłużne, lub braku odpowiedniej historii kredytowej przedsiębiorstwo może doświadczyć znacznych ograniczeń w zakresie finansowania. Ponadto przedsiębiorstwo musi podzielić się kontrolą z inwestorem zewnętrznym, który oprócz prawa do części kapitału własnego może zazwyczaj wpływać na decyzje spółki.

| (13) | W rezultacie dopasowanie podaży i popytu kapitału podwyższonego ryzyka może być niedostateczne, przez co poziom kapitału podwyższonego ryzyka dostępny na rynku jest zbyt niski, a przedsiębiorstwa nie uzyskują finansowania, mimo że dysponują cennym modelem działalności gospodarczej i przejawiają szanse wzrostu. Urząd uznaje, że główny powód nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotyczącej rynków kapitału podwyższonego ryzyka, która szczególnie wpływa na dostęp do kapitału MŚP oraz przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju i która może usprawiedliwić interwencję państwa, wiąże się z niepełnymi lub niesymetrycznymi informacjami.
  Skutkiem niepełnych lub niesymetrycznych informacji mogą być:






  a) | koszty transakcji i pośrednictwa: potencjalni inwestorzy napotykają więcej trudności przy zdobywaniu rzetelnych informacji na temat perspektyw gospodarczych MŚP lub nowo utworzonej firmy oraz przy późniejszym monitorowaniu i wspieraniu rozwoju przedsiębiorstwa. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku wysoce innowacyjnych projektów lub projektów ryzykownych. Ponadto niewielkie transakcje są mniej atrakcyjne dla funduszy inwestycyjnych ze względu na stosunkowo wysokie koszty oceny inwestycji i inne koszty transakcji; |
| --- | --- | --- |

(13)

W rezultacie dopasowanie podaży i popytu kapitału podwyższonego ryzyka może być niedostateczne, przez co poziom kapitału podwyższonego ryzyka dostępny na rynku jest zbyt niski, a przedsiębiorstwa nie uzyskują finansowania, mimo że dysponują cennym modelem działalności gospodarczej i przejawiają szanse wzrostu. Urząd uznaje, że główny powód nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotyczącej rynków kapitału podwyższonego ryzyka, która szczególnie wpływa na dostęp do kapitału MŚP oraz przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju i która może usprawiedliwić interwencję państwa, wiąże się z niepełnymi lub niesymetrycznymi informacjami.

Skutkiem niepełnych lub niesymetrycznych informacji mogą być:

a)

koszty transakcji i pośrednictwa: potencjalni inwestorzy napotykają więcej trudności przy zdobywaniu rzetelnych informacji na temat perspektyw gospodarczych MŚP lub nowo utworzonej firmy oraz przy późniejszym monitorowaniu i wspieraniu rozwoju przedsiębiorstwa. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku wysoce innowacyjnych projektów lub projektów ryzykownych. Ponadto niewielkie transakcje są mniej atrakcyjne dla funduszy inwestycyjnych ze względu na stosunkowo wysokie koszty oceny inwestycji i inne koszty transakcji;

| b) | niechęć do podejmowania ryzyka: inwestorzy mogą być bardziej niechętni udostępnianiu kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz MŚP, im bardziej zapewnianie kapitału podwyższonego ryzyka zależy od niepełnych lub niesymetrycznych informacji. Innymi słowy, niepełne lub niesymetryczne informacje zwiększają niechęć inwestorów do podejmowania ryzyka. |
| --- | --- |

b)

niechęć do podejmowania ryzyka: inwestorzy mogą być bardziej niechętni udostępnianiu kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz MŚP, im bardziej zapewnianie kapitału podwyższonego ryzyka zależy od niepełnych lub niesymetrycznych informacji. Innymi słowy, niepełne lub niesymetryczne informacje zwiększają niechęć inwestorów do podejmowania ryzyka.

10B.1.3.3.   
  Stosowność instrumentu

| (14) | Urząd uznaje, że pomoc państwa na wsparcie środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka może stanowić odpowiedni instrument w ramach granic i warunków określonych w niniejszych wytycznych. Należy jednak pamiętać, że zapewnianie kapitału podwyższonego ryzyka jest przede wszystkim działalnością komercyjną, wiążącą się z podejmowaniem decyzji na zasadach rynkowych. W tym kontekście do podwyższenia poziomu udostępnianego kapitału podwyższonego ryzyka mogą również przyczynić się bardziej ogólne środki strukturalne, niestanowiące pomocy państwa, jak np.: środki wspierające kulturę przedsiębiorczości, wprowadzające bardziej neutralne opodatkowanie różnych form finansowania MŚP (np. nowego kapitału, zatrzymanych zysków i finansowania wierzycielskiego), przyczyniające się do integracji rynku i rozluźniające ograniczenia prawne, łącznie z ograniczeniami dotyczącymi inwestycji prowadzonych przez określone typy instytucji finansowych (np. fundusze emerytalne) oraz administracyjne procedury zakładania firm. |
| --- | --- |

(14)

Urząd uznaje, że pomoc państwa na wsparcie środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka może stanowić odpowiedni instrument w ramach granic i warunków określonych w niniejszych wytycznych. Należy jednak pamiętać, że zapewnianie kapitału podwyższonego ryzyka jest przede wszystkim działalnością komercyjną, wiążącą się z podejmowaniem decyzji na zasadach rynkowych. W tym kontekście do podwyższenia poziomu udostępnianego kapitału podwyższonego ryzyka mogą również przyczynić się bardziej ogólne środki strukturalne, niestanowiące pomocy państwa, jak np.: środki wspierające kulturę przedsiębiorczości, wprowadzające bardziej neutralne opodatkowanie różnych form finansowania MŚP (np. nowego kapitału, zatrzymanych zysków i finansowania wierzycielskiego), przyczyniające się do integracji rynku i rozluźniające ograniczenia prawne, łącznie z ograniczeniami dotyczącymi inwestycji prowadzonych przez określone typy instytucji finansowych (np. fundusze emerytalne) oraz administracyjne procedury zakładania firm.

10B.1.3.4.   
  Efekt zachęty a konieczność

| (15) | Pomoc państwa na zapewnienie kapitału podwyższonego ryzyka musi wiązać się ze wzrostem netto dostępności kapitału podwyższonego ryzyka dla MŚP, zwłaszcza dzięki kredytowaniu inwestycji dokonywanych przez inwestorów prywatnych. Ryzyko »wypierania« lub braku efektu zachęty oznacza, że niektóre przedsiębiorstwa finansowane za pomocą środków wspieranych przez państwo mogłyby i tak uzyskać finansowanie na tych samych warunkach nawet w przypadku braku pomocy państwa. Istnieją dowody na występowanie tego rodzaju skutków, choć są one siłą rzeczy niepotwierdzone. W takich okolicznościach wykorzystanie zasobów publicznych jest nieefektywne. |
| --- | --- |

(15)

Pomoc państwa na zapewnienie kapitału podwyższonego ryzyka musi wiązać się ze wzrostem netto dostępności kapitału podwyższonego ryzyka dla MŚP, zwłaszcza dzięki kredytowaniu inwestycji dokonywanych przez inwestorów prywatnych. Ryzyko »wypierania« lub braku efektu zachęty oznacza, że niektóre przedsiębiorstwa finansowane za pomocą środków wspieranych przez państwo mogłyby i tak uzyskać finansowanie na tych samych warunkach nawet w przypadku braku pomocy państwa. Istnieją dowody na występowanie tego rodzaju skutków, choć są one siłą rzeczy niepotwierdzone. W takich okolicznościach wykorzystanie zasobów publicznych jest nieefektywne.

| (16) | Urząd jest zdania, że pomoc w postaci kapitału podwyższonego ryzyka, spełniająca warunki określone w niniejszych wytycznych, zapewni efekt zachęty. Potrzeba zapewniania zachęt zależy od wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku związanej z różnymi rodzajami środków i beneficjentów. Tak więc określono szereg kryteriów w odniesieniu do wielkości transz inwestycji na docelowe przedsiębiorstwo, stopnia zaangażowania inwestorów prywatnych oraz czynników związanych zwłaszcza z wielkością przedsiębiorstwa i etapem rozwoju, na którym odbywa się finansowanie. |
| --- | --- |

(16)

Urząd jest zdania, że pomoc w postaci kapitału podwyższonego ryzyka, spełniająca warunki określone w niniejszych wytycznych, zapewni efekt zachęty. Potrzeba zapewniania zachęt zależy od wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku związanej z różnymi rodzajami środków i beneficjentów. Tak więc określono szereg kryteriów w odniesieniu do wielkości transz inwestycji na docelowe przedsiębiorstwo, stopnia zaangażowania inwestorów prywatnych oraz czynników związanych zwłaszcza z wielkością przedsiębiorstwa i etapem rozwoju, na którym odbywa się finansowanie.

10B.1.3.5.   
  Proporcjonalność pomocy

| (17) | Potrzeba zapewniania zachęt zależy od wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, związanej z różnymi rodzajami środków, beneficjentów i stadium rozwoju MŚP. Można uznać, że środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka jest dobrze opracowany, jeżeli wszystkie elementy pomocy są niezbędne, aby stworzyć zachęty do udostępniania kapitału MŚP znajdującym się w fazie zalążkowej, rozruchu lub we wczesnym stadium rozwoju. Pomoc państwa będzie nieefektywna, jeżeli przekroczy zakres pomocy koniecznej do pobudzenia większej podaży kapitału podwyższonego ryzyka. W celu ograniczenia pomocy do koniecznego minimum ważny jest znaczny udział prywatny oraz to, aby wspomagane inwestycje na rzecz docelowych MŚP były podyktowane dążeniem do osiągnięcia zysku i były zarządzane na zasadzie komercyjnej. |
| --- | --- |

(17)

Potrzeba zapewniania zachęt zależy od wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, związanej z różnymi rodzajami środków, beneficjentów i stadium rozwoju MŚP. Można uznać, że środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka jest dobrze opracowany, jeżeli wszystkie elementy pomocy są niezbędne, aby stworzyć zachęty do udostępniania kapitału MŚP znajdującym się w fazie zalążkowej, rozruchu lub we wczesnym stadium rozwoju. Pomoc państwa będzie nieefektywna, jeżeli przekroczy zakres pomocy koniecznej do pobudzenia większej podaży kapitału podwyższonego ryzyka. W celu ograniczenia pomocy do koniecznego minimum ważny jest znaczny udział prywatny oraz to, aby wspomagane inwestycje na rzecz docelowych MŚP były podyktowane dążeniem do osiągnięcia zysku i były zarządzane na zasadzie komercyjnej.

10B.1.3.6.   
  Negatywne skutki pomocy i ogólna równowaga

| (18) | Porozumienie EOG nakłada na Urząd obowiązek kontroli pomocy państwa udzielanej przez państwa EFTA. Dlatego Urząd musi zachować czujność, aby zapewniać dobre ukierunkowanie środków i zapobiegać poważnym naruszeniom zasad konkurencji. Podejmując decyzję, czy przeznaczenie funduszy publicznych na wspieranie kapitału podwyższonego ryzyka jest zgodne z Porozumieniem EOG, Urząd będzie w miarę możliwości ograniczać następujące kategorie ryzyka:






  a) | ryzyko »wyparcia z rynku«. Obecność środków wspieranych przez państwo może zniechęcać innych potencjalnych inwestorów do udostępniania kapitału. W perspektywie długoterminowej mogłoby to jeszcze bardziej zniechęcać do dokonywania prywatnych inwestycji w niedawno powstałe MŚP i tym samym doprowadzić do poszerzenia się luki kapitałowej, tworząc tym samym potrzebę dodatkowego finansowania publicznego; |
| --- | --- | --- |

(18)

Porozumienie EOG nakłada na Urząd obowiązek kontroli pomocy państwa udzielanej przez państwa EFTA. Dlatego Urząd musi zachować czujność, aby zapewniać dobre ukierunkowanie środków i zapobiegać poważnym naruszeniom zasad konkurencji. Podejmując decyzję, czy przeznaczenie funduszy publicznych na wspieranie kapitału podwyższonego ryzyka jest zgodne z Porozumieniem EOG, Urząd będzie w miarę możliwości ograniczać następujące kategorie ryzyka:

a)

ryzyko »wyparcia z rynku«. Obecność środków wspieranych przez państwo może zniechęcać innych potencjalnych inwestorów do udostępniania kapitału. W perspektywie długoterminowej mogłoby to jeszcze bardziej zniechęcać do dokonywania prywatnych inwestycji w niedawno powstałe MŚP i tym samym doprowadzić do poszerzenia się luki kapitałowej, tworząc tym samym potrzebę dodatkowego finansowania publicznego;

| b) | ryzyko, że korzyści dla inwestorów lub funduszy inwestycyjnych mogą naruszyć zasady konkurencji na rynku kapitału typu venture w stosunku do ich konkurentów, którzy nie otrzymują tych samych korzyści; |
| --- | --- |

b)

ryzyko, że korzyści dla inwestorów lub funduszy inwestycyjnych mogą naruszyć zasady konkurencji na rynku kapitału typu venture w stosunku do ich konkurentów, którzy nie otrzymują tych samych korzyści;

| c) | ryzyko, że nadmierna podaż państwowego kapitału podwyższonego ryzyka dla docelowych przedsiębiorstw, inwestowanego niezgodnie z logiką rynkową, mogłaby pomóc w przetrwaniu nierentownym firmom i spowodować sztuczne zawyżenie ich wartości, zniechęcając jeszcze bardziej prywatnych inwestorów do udostępniania tym spółkom kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

c)

ryzyko, że nadmierna podaż państwowego kapitału podwyższonego ryzyka dla docelowych przedsiębiorstw, inwestowanego niezgodnie z logiką rynkową, mogłaby pomóc w przetrwaniu nierentownym firmom i spowodować sztuczne zawyżenie ich wartości, zniechęcając jeszcze bardziej prywatnych inwestorów do udostępniania tym spółkom kapitału podwyższonego ryzyka.

10B.1.4.   KONTROLA POMOCY PAŃSTWA DLA KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA

| (19) | Zapewnianie przedsiębiorstwom finansowania z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka nie może być powiązane ze stosowanym podczas kontroli pomocy państwa tradycyjnym pojęciem »kosztów kwalifikowalnych«, które opiera się na określonych kosztach, w stosunku do których pomoc jest dozwolona, i z ustanawianiem maksymalnych intensywności pomocy. Wielość możliwych modeli środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka określonych przez państwa EFTA oznacza również, że Urząd nie jest w stanie określić sztywnych kryteriów określania, czy dane środki są zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Tak więc ocena kapitału podwyższonego ryzyka wiąże się z odejściem od tradycyjnego sposobu prowadzenia kontroli pomocy państwa. |
| --- | --- |

(19)

Zapewnianie przedsiębiorstwom finansowania z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka nie może być powiązane ze stosowanym podczas kontroli pomocy państwa tradycyjnym pojęciem »kosztów kwalifikowalnych«, które opiera się na określonych kosztach, w stosunku do których pomoc jest dozwolona, i z ustanawianiem maksymalnych intensywności pomocy. Wielość możliwych modeli środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka określonych przez państwa EFTA oznacza również, że Urząd nie jest w stanie określić sztywnych kryteriów określania, czy dane środki są zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Tak więc ocena kapitału podwyższonego ryzyka wiąże się z odejściem od tradycyjnego sposobu prowadzenia kontroli pomocy państwa.

| (20) | Jednak, ponieważ wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka sprawdziły się w praktyce w dziedzinie kapitału podwyższonego ryzyka, Urząd zdecydował się kontynuować i dalej rozwijać podejście określone w komunikacie i w wytycznych. |
| --- | --- |

(20)

Jednak, ponieważ wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka sprawdziły się w praktyce w dziedzinie kapitału podwyższonego ryzyka, Urząd zdecydował się kontynuować i dalej rozwijać podejście określone w komunikacie i w wytycznych.

10B.2.   ZAKRES I DEFINICJE

10B.2.1.   ZAKRES

| (21) | Niniejsze wytyczne odnoszą się jedynie do programów kapitału podwyższonego ryzyka skierowanych do małych i średnich przedsiębiorstw. Nie mają one stanowić podstawy prawnej stwierdzania zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków doraźnych mających na celu zapewnienie kapitału pojedynczym przedsiębiorstwom. |
| --- | --- |

(21)

Niniejsze wytyczne odnoszą się jedynie do programów kapitału podwyższonego ryzyka skierowanych do małych i średnich przedsiębiorstw. Nie mają one stanowić podstawy prawnej stwierdzania zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków doraźnych mających na celu zapewnienie kapitału pojedynczym przedsiębiorstwom.

| (22) | Żaden z zapisów niniejszych wytycznych nie może być wykorzystany do zakwestionowania zgodności środków pomocy państwa, które spełniają kryteria określone w innych wytycznych, programach ramowych lub rozporządzeniach przyjętych przez Urząd. |
| --- | --- |

(22)

Żaden z zapisów niniejszych wytycznych nie może być wykorzystany do zakwestionowania zgodności środków pomocy państwa, które spełniają kryteria określone w innych wytycznych, programach ramowych lub rozporządzeniach przyjętych przez Urząd.

| (23) | Urząd będzie przykładać szczególną uwagę do potrzeby zapobiegania stosowaniu niniejszych wytycznych w celu ominięcia przepisów ustanowionych w istniejących ramach, wytycznych i rozporządzeniach. |
| --- | --- |

(23)

Urząd będzie przykładać szczególną uwagę do potrzeby zapobiegania stosowaniu niniejszych wytycznych w celu ominięcia przepisów ustanowionych w istniejących ramach, wytycznych i rozporządzeniach.

| (24) | Środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka muszą jednoznacznie wykluczać udzielanie pomocy przedsiębiorstwom:






  a) | w trudnej sytuacji, w rozumieniu wytycznych Urzędu w sprawie pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji (7); |
| --- | --- | --- |

(24)

Środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka muszą jednoznacznie wykluczać udzielanie pomocy przedsiębiorstwom:

a)

w trudnej sytuacji, w rozumieniu wytycznych Urzędu w sprawie pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji (7);

| b) | prowadzącym działalność w sektorach przemysłu stoczniowego (8), górnictwa węgla (9) oraz hutnictwa żelaza i stali (10). |
| --- | --- |

b)

prowadzącym działalność w sektorach przemysłu stoczniowego (8), górnictwa węgla (9) oraz hutnictwa żelaza i stali (10).

| (25) | Niniejsze wytyczne nie mają zastosowania do pomocy na rzecz działalności związanej z eksportem, zwłaszcza pomocy bezpośrednio uzależnionej od ilości eksportowanych towarów; nie dotyczą również zakładania i funkcjonowania sieci dystrybucyjnych lub innych wydatków bieżących związanych z działalnością eksportową, ani pomocy uzależnionej od stosowania towarów krajowych, a nie importowanych. |
| --- | --- |

(25)

Niniejsze wytyczne nie mają zastosowania do pomocy na rzecz działalności związanej z eksportem, zwłaszcza pomocy bezpośrednio uzależnionej od ilości eksportowanych towarów; nie dotyczą również zakładania i funkcjonowania sieci dystrybucyjnych lub innych wydatków bieżących związanych z działalnością eksportową, ani pomocy uzależnionej od stosowania towarów krajowych, a nie importowanych.

10B.2.2.   DEFINICJE

| (26) | Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:






  a) | »kapitał własny« oznacza udział w spółce w postaci świadectw udziałowych wydanych inwestorom; |
| --- | --- | --- |

(26)

Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:

a)

»kapitał własny« oznacza udział w spółce w postaci świadectw udziałowych wydanych inwestorom;

| b) | »inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym« (private equity) oznaczają, w przeciwieństwie do inwestycji na publicznym rynku kapitałowym, inwestycje w kapitał spółek nienotowanych na giełdzie, które obejmują kapitał podwyższonego ryzyka typu venture, finansowanie odtworzeniowe i wykupy; |
| --- | --- |

b)

»inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym« (private equity) oznaczają, w przeciwieństwie do inwestycji na publicznym rynku kapitałowym, inwestycje w kapitał spółek nienotowanych na giełdzie, które obejmują kapitał podwyższonego ryzyka typu venture, finansowanie odtworzeniowe i wykupy;

| c) | »quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne« oznaczają instrumenty, z których zwrot dla posiadacza (inwestora/kredytodawcy) jest przede wszystkim oparty na zyskach lub stratach odnoszonych przez bazową spółkę docelową; niezabezpieczone w przypadku niewykonania zobowiązań. Niniejsza definicja oparta jest na podejściu przedkładającym treść nad formę; |
| --- | --- |

c)

»quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne« oznaczają instrumenty, z których zwrot dla posiadacza (inwestora/kredytodawcy) jest przede wszystkim oparty na zyskach lub stratach odnoszonych przez bazową spółkę docelową; niezabezpieczone w przypadku niewykonania zobowiązań. Niniejsza definicja oparta jest na podejściu przedkładającym treść nad formę;

| d) | »wierzycielskie instrumenty inwestycyjne« oznaczają kredyty i inne instrumenty finansowania, które zapewniają kredytodawcy/inwestorowi dominujący element stałego minimalnego wynagrodzenia i są przynajmniej częściowo zabezpieczone. Niniejsza definicja oparta jest na podejściu przedkładającym treść nad formę; |
| --- | --- |

d)

»wierzycielskie instrumenty inwestycyjne« oznaczają kredyty i inne instrumenty finansowania, które zapewniają kredytodawcy/inwestorowi dominujący element stałego minimalnego wynagrodzenia i są przynajmniej częściowo zabezpieczone. Niniejsza definicja oparta jest na podejściu przedkładającym treść nad formę;

| e) | »kapitał zalążkowy« oznacza finansowanie przekazywane na prowadzenie badań, ocen i stworzenie koncepcji początkowej, poprzedzające fazę rozruchu; |
| --- | --- |

e)

»kapitał zalążkowy« oznacza finansowanie przekazywane na prowadzenie badań, ocen i stworzenie koncepcji początkowej, poprzedzające fazę rozruchu;

| f) | »kapitał na rozruch« oznacza finansowanie udzielane firmom, które nie prowadzą jeszcze sprzedaży produktów lub usług i nie generują zysków, na opracowywanie produktów i początkowe wprowadzanie ich na rynek; |
| --- | --- |

f)

»kapitał na rozruch« oznacza finansowanie udzielane firmom, które nie prowadzą jeszcze sprzedaży produktów lub usług i nie generują zysków, na opracowywanie produktów i początkowe wprowadzanie ich na rynek;

| g) | »kapitał wczesnego etapu rozwoju« oznacza kapitał zalążkowy i kapitał na rozruch; |
| --- | --- |

g)

»kapitał wczesnego etapu rozwoju« oznacza kapitał zalążkowy i kapitał na rozruch;

| h) | »kapitał na rozszerzenie działalności« oznacza finansowanie przeznaczone na wzrost i rozszerzenie działalności firmy, która może osiągnąć próg rentowności lub nie, lub też odnotować zysk; kapitał ten wykorzystać można na finansowanie zwiększenia mocy produkcyjnych, rozwój rynku lub opracowywanie produktu, lub też na zapewnienie dodatkowego kapitału obrotowego; |
| --- | --- |

h)

»kapitał na rozszerzenie działalności« oznacza finansowanie przeznaczone na wzrost i rozszerzenie działalności firmy, która może osiągnąć próg rentowności lub nie, lub też odnotować zysk; kapitał ten wykorzystać można na finansowanie zwiększenia mocy produkcyjnych, rozwój rynku lub opracowywanie produktu, lub też na zapewnienie dodatkowego kapitału obrotowego;

| i) | »kapitał podwyższonego ryzyka typu venture« oznacza inwestycje funduszy inwestycyjnych (funduszy kapitału podwyższonego ryzyka typu venture) w spółki nienotowane na giełdzie, które to fundusze działają w roli współwłaścicieli i zarządzają środkami inwestorów indywidualnych, instytucjonalnych lub środkami własnymi; obejmuje on kapitał na finansowanie na wczesnym etapie oraz na ekspansję z wyłączeniem kapitału na finansowanie odtworzeniowe i wykupy; |
| --- | --- |

i)

»kapitał podwyższonego ryzyka typu venture« oznacza inwestycje funduszy inwestycyjnych (funduszy kapitału podwyższonego ryzyka typu venture) w spółki nienotowane na giełdzie, które to fundusze działają w roli współwłaścicieli i zarządzają środkami inwestorów indywidualnych, instytucjonalnych lub środkami własnymi; obejmuje on kapitał na finansowanie na wczesnym etapie oraz na ekspansję z wyłączeniem kapitału na finansowanie odtworzeniowe i wykupy;

| j) | »refinansowanie« oznacza zakup istniejących udziałów w spółce od innej organizacji inwestującej na niepublicznym rynku kapitałowym lub od innego udziałowca lub udziałowców. Refinansowanie zwane jest również wtórnym zakupem; |
| --- | --- |

j)

»refinansowanie« oznacza zakup istniejących udziałów w spółce od innej organizacji inwestującej na niepublicznym rynku kapitałowym lub od innego udziałowca lub udziałowców. Refinansowanie zwane jest również wtórnym zakupem;

| k) | »kapitał podwyższonego ryzyka« oznacza finansowanie kapitałowe lub quasi-kapitałowe zapewniane spółkom na początkowych etapach wzrostu (faza zalążkowa, rozruchu i ekspansji), które obejmuje nieformalne inwestycje aniołów biznesu, kapitał podwyższonego ryzyka typu venture i alternatywne rynki papierów wartościowych specjalizujące się w MŚP i spółkach odnotowujących szybkie tempo wzrostu (zwane dalej narzędziami inwestycyjnymi); |
| --- | --- |

k)

»kapitał podwyższonego ryzyka« oznacza finansowanie kapitałowe lub quasi-kapitałowe zapewniane spółkom na początkowych etapach wzrostu (faza zalążkowa, rozruchu i ekspansji), które obejmuje nieformalne inwestycje aniołów biznesu, kapitał podwyższonego ryzyka typu venture i alternatywne rynki papierów wartościowych specjalizujące się w MŚP i spółkach odnotowujących szybkie tempo wzrostu (zwane dalej narzędziami inwestycyjnymi);

| l) | »środki pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka« oznaczają programy przewidujące zapewnianie lub promowanie pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka; |
| --- | --- |

l)

»środki pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka« oznaczają programy przewidujące zapewnianie lub promowanie pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka;

| m) | »pierwsza oferta publiczna« (»IPO«) oznacza proces rozpoczęcia sprzedaży lub dystrybucji udziałów spółki po raz pierwszy do publicznego obrotu; |
| --- | --- |

m)

»pierwsza oferta publiczna« (»IPO«) oznacza proces rozpoczęcia sprzedaży lub dystrybucji udziałów spółki po raz pierwszy do publicznego obrotu;

| n) | »inwestycja kontynuacyjna« oznacza dodatkową inwestycję w spółkę dokonywaną po inwestycji początkowej; |
| --- | --- |

n)

»inwestycja kontynuacyjna« oznacza dodatkową inwestycję w spółkę dokonywaną po inwestycji początkowej;

| o) | »wykup« oznacza zakup co najmniej kontrolnego pakietu udziałów w kapitale własnym spółki od obecnych udziałowców w celu przejęcia jej aktywów i działalności w drodze negocjacji lub oferty przetargowej; |
| --- | --- |

o)

»wykup« oznacza zakup co najmniej kontrolnego pakietu udziałów w kapitale własnym spółki od obecnych udziałowców w celu przejęcia jej aktywów i działalności w drodze negocjacji lub oferty przetargowej;

| p) | »strategia wyjścia« oznacza strategię likwidacji udziałów przeprowadzoną przez fundusz kapitału podwyższonego ryzyka typu venture lub fundusz kapitału prywatnego (private equity) zgodnie z planem osiągnięcia jak najwyższego zwrotu; należą do niej: sprzedaż na rzecz inwestora branżowego, odpisanie jako straty, spłata udziałów/kredytów uprzywilejowanych, sprzedaż na rzecz innego inwestora kapitału podwyższonego ryzyka, sprzedaż na rzecz instytucji finansowej, sprzedaż w drodze oferty publicznej (łącznie z pierwszą ofertą publiczną); |
| --- | --- |

p)

»strategia wyjścia« oznacza strategię likwidacji udziałów przeprowadzoną przez fundusz kapitału podwyższonego ryzyka typu venture lub fundusz kapitału prywatnego (private equity) zgodnie z planem osiągnięcia jak najwyższego zwrotu; należą do niej: sprzedaż na rzecz inwestora branżowego, odpisanie jako straty, spłata udziałów/kredytów uprzywilejowanych, sprzedaż na rzecz innego inwestora kapitału podwyższonego ryzyka, sprzedaż na rzecz instytucji finansowej, sprzedaż w drodze oferty publicznej (łącznie z pierwszą ofertą publiczną);

| q) | »małe i średnie przedsiębiorstwa« (»MŚP«) oznaczają małe przedsiębiorstwa i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (11), lub innego rozporządzenia zastępującego to rozporządzenie; |
| --- | --- |

q)

»małe i średnie przedsiębiorstwa« (»MŚP«) oznaczają małe przedsiębiorstwa i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (11), lub innego rozporządzenia zastępującego to rozporządzenie;

| r) | »docelowe przedsiębiorstwo lub spółka« oznacza przedsiębiorstwo lub spółkę, inwestowanie w którą rozważa inwestor lub fundusz inwestycyjny; |
| --- | --- |

r)

»docelowe przedsiębiorstwo lub spółka« oznacza przedsiębiorstwo lub spółkę, inwestowanie w którą rozważa inwestor lub fundusz inwestycyjny;

| s) | »anioły biznesu« oznaczają zamożne osoby prywatne, które inwestują bezpośrednio w nowo utworzone, rosnące przedsiębiorstwa nienotowane na giełdzie (finansowanie zalążkowe) oraz udzielają im doradztwa zazwyczaj w zamian za udział w kapitale własnym przedsiębiorstwa, choć mogą również udzielać finansowania długoterminowego; |
| --- | --- |

s)

»anioły biznesu« oznaczają zamożne osoby prywatne, które inwestują bezpośrednio w nowo utworzone, rosnące przedsiębiorstwa nienotowane na giełdzie (finansowanie zalążkowe) oraz udzielają im doradztwa zazwyczaj w zamian za udział w kapitale własnym przedsiębiorstwa, choć mogą również udzielać finansowania długoterminowego;

| t) | »obszary objęte pomocą« oznaczają regiony objęte odstępstwami ujętymi w art. 61 ust. 3 lit. a) lub c) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

t)

»obszary objęte pomocą« oznaczają regiony objęte odstępstwami ujętymi w art. 61 ust. 3 lit. a) lub c) Porozumienia EOG.

10B.3.   ZASTOSOWANIE POSTANOWIEŃ ART. 61 UST. 1 W DZIEDZINIE KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA

10B.3.1.   TEKSTY O ZASTOSOWANIU OGÓLNYM

| (27) | Istnieje już szereg tekstów opublikowanych przez Urząd, które zawierają interpretację dotyczącą kwestii, czy środki indywidualne mieszczą się w ramach definicji pomocy państwa i które mogą mieć zastosowanie w przypadku środków kapitału podwyższonego ryzyka. Są to m.in. wytyczne urzędu w sprawie udziałów znajdujących się w posiadaniu organów władzy publicznej (12), wytyczne Urzędu w sprawie zastosowania reguł pomocy państwa do środków dotyczących podatków bezpośrednich od osób prawnych (13) oraz wytyczne Urzędu w sprawie gwarancji państwa (14). Urząd będzie nadal stosować te teksty przy dokonywaniu oceny, czy środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka stanowią pomoc państwa. |
| --- | --- |

(27)

Istnieje już szereg tekstów opublikowanych przez Urząd, które zawierają interpretację dotyczącą kwestii, czy środki indywidualne mieszczą się w ramach definicji pomocy państwa i które mogą mieć zastosowanie w przypadku środków kapitału podwyższonego ryzyka. Są to m.in. wytyczne urzędu w sprawie udziałów znajdujących się w posiadaniu organów władzy publicznej (12), wytyczne Urzędu w sprawie zastosowania reguł pomocy państwa do środków dotyczących podatków bezpośrednich od osób prawnych (13) oraz wytyczne Urzędu w sprawie gwarancji państwa (14). Urząd będzie nadal stosować te teksty przy dokonywaniu oceny, czy środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka stanowią pomoc państwa.

10B.3.2.   OBECNOŚĆ POMOCY NA TRZECH POZIOMACH

| (28) | Środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka zakładają często złożone struktury stworzone w celu promowania tego rodzaju kapitału, gdyż organy publiczne stwarzają zachęty dla pewnej grupy podmiotów gospodarczych (inwestorów), aby ta dostarczyła funduszy innej grupie (docelowe MŚP). Nawet jeżeli intencją organów publicznych jest jedynie zapewnienie korzyści tej drugiej grupie, to w zależności od założeń rządzących danym środkiem z pomocy państwa mogą korzystać przedsiębiorstwa należące do jednej lub drugiej grupy, lub też do obu grup. Ponadto w większości przypadków za sprawą środka powstaje fundusz lub inne narzędzie inwestycyjne, które ma byt oddzielny od bytu inwestora oraz od przedsiębiorstw, w które się inwestuje. W takich przypadkach konieczne jest, aby rozważyć, czy fundusz lub narzędzie inwestycyjne można uznać za przedsiębiorstwo korzystające z pomocy państwa. |
| --- | --- |

(28)

Środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka zakładają często złożone struktury stworzone w celu promowania tego rodzaju kapitału, gdyż organy publiczne stwarzają zachęty dla pewnej grupy podmiotów gospodarczych (inwestorów), aby ta dostarczyła funduszy innej grupie (docelowe MŚP). Nawet jeżeli intencją organów publicznych jest jedynie zapewnienie korzyści tej drugiej grupie, to w zależności od założeń rządzących danym środkiem z pomocy państwa mogą korzystać przedsiębiorstwa należące do jednej lub drugiej grupy, lub też do obu grup. Ponadto w większości przypadków za sprawą środka powstaje fundusz lub inne narzędzie inwestycyjne, które ma byt oddzielny od bytu inwestora oraz od przedsiębiorstw, w które się inwestuje. W takich przypadkach konieczne jest, aby rozważyć, czy fundusz lub narzędzie inwestycyjne można uznać za przedsiębiorstwo korzystające z pomocy państwa.

| (29) | W tym kontekście finansowanie za pomocą środków, które nie stanowią zasobów państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, uznaje się za finansowanie udzielane przez inwestorów prywatnych. Tak jest zwłaszcza w przypadku finansowania udzielanego przez Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny. |
| --- | --- |

(29)

W tym kontekście finansowanie za pomocą środków, które nie stanowią zasobów państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, uznaje się za finansowanie udzielane przez inwestorów prywatnych. Tak jest zwłaszcza w przypadku finansowania udzielanego przez Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny.

| (30) | W celu stwierdzenia obecności pomocy państwa na poszczególnych poziomach Urząd weźmie pod uwagę następujące czynniki (15). |
| --- | --- |

(30)

W celu stwierdzenia obecności pomocy państwa na poszczególnych poziomach Urząd weźmie pod uwagę następujące czynniki (15).

| (31) | Pomoc dla inwestorów. W przypadku gdy dany środek pozwala inwestorom prywatnym na dokonanie inwestycji w kapitał lub z wykorzystaniem instrumentów quasi-kapitałowych w przedsiębiorstwo lub grupę przedsiębiorstw na warunkach korzystniejszych niż czynią to inwestorzy publiczni, lub gdyby przedsięwzięli taką inwestycję bez korzystania z takiego środka, wówczas uznaje się, że dla wspomnianych inwestorów prywatnych wynika z tego korzyść. Jak określono w sekcji 10B.4.2 niniejszych wytycznych, korzyść ta może przybrać różne postacie. Kwestia ta nie ulega zmianie nawet w przypadku, gdy pod wpływem danego środka inwestor prywatny przyznaje korzyść danemu przedsiębiorstwu lub danym przedsiębiorstwom. Jeśli natomiast warunki inwestycji byłyby możliwe do przyjęcia dla normalnego podmiotu gospodarczego w kontekście gospodarki rynkowej i braku jakiejkolwiek publicznej ingerencji, Urząd uzna, że inwestycja została dokonana na takich samych warunkach tak w przypadku inwestorów publicznych, jak i prywatnych, i stąd też nie stanowi pomocy państwa. Sytuację taką zakłada się w przypadku, gdy inwestorzy publiczni i prywatni dzielą dokładnie to samo ryzyko wzrostu (upside risk), jak i ryzyko spadku (downside risk) oraz te same korzyści, posiadają ten sam poziom podporządkowania, oraz gdy przynajmniej 50 % funduszy środka pochodzi od inwestorów prywatnych, którzy nie są związani z przedsiębiorstwami, w które inwestują. |
| --- | --- |

(31)

Pomoc dla inwestorów. W przypadku gdy dany środek pozwala inwestorom prywatnym na dokonanie inwestycji w kapitał lub z wykorzystaniem instrumentów quasi-kapitałowych w przedsiębiorstwo lub grupę przedsiębiorstw na warunkach korzystniejszych niż czynią to inwestorzy publiczni, lub gdyby przedsięwzięli taką inwestycję bez korzystania z takiego środka, wówczas uznaje się, że dla wspomnianych inwestorów prywatnych wynika z tego korzyść. Jak określono w sekcji 10B.4.2 niniejszych wytycznych, korzyść ta może przybrać różne postacie. Kwestia ta nie ulega zmianie nawet w przypadku, gdy pod wpływem danego środka inwestor prywatny przyznaje korzyść danemu przedsiębiorstwu lub danym przedsiębiorstwom. Jeśli natomiast warunki inwestycji byłyby możliwe do przyjęcia dla normalnego podmiotu gospodarczego w kontekście gospodarki rynkowej i braku jakiejkolwiek publicznej ingerencji, Urząd uzna, że inwestycja została dokonana na takich samych warunkach tak w przypadku inwestorów publicznych, jak i prywatnych, i stąd też nie stanowi pomocy państwa. Sytuację taką zakłada się w przypadku, gdy inwestorzy publiczni i prywatni dzielą dokładnie to samo ryzyko wzrostu (upside risk), jak i ryzyko spadku (downside risk) oraz te same korzyści, posiadają ten sam poziom podporządkowania, oraz gdy przynajmniej 50 % funduszy środka pochodzi od inwestorów prywatnych, którzy nie są związani z przedsiębiorstwami, w które inwestują.

| (32) | Pomoc dla funduszu inwestycyjnego, narzędzia inwestycyjnego i/lub zarządcy. Urząd jest zasadniczo zdania, że fundusz inwestycyjny lub narzędzie inwestycyjne jest narzędziem pośrednim dla transferu pomocy do inwestorów lub przedsiębiorstw, w które się inwestuje, i że sam w sobie nie jest beneficjentem pomocy. Jednak środki, takie jak środki fiskalne lub inne środki łączące się z bezpośrednimi przelewami na rzecz narzędzia inwestycyjnego lub istniejącego funduszu z licznymi i różnymi inwestorami, mającego charakter niezależnego przedsiębiorstwa, mogą stanowić pomoc, chyba że inwestycja dokonywana jest na warunkach, które byłyby możliwe do przyjęcia dla normalnego podmiotu gospodarczego w kontekście gospodarki rynkowej i stąd też nie przedstawiałyby korzyści dla beneficjenta. Podobnie uznaje się, że pomoc dla zarządców funduszu lub przedsiębiorstwa zarządzającego funduszem występuje wtedy, gdy ich wynagrodzenie nie odzwierciedla w pełni poziomu aktualnego wynagrodzenia rynkowego w podobnych sytuacjach. Z drugiej strony zakłada się, że pomoc nie występuje, jeżeli zarządcy lub przedsiębiorstwo zarządzające zostali wybrani w drodze otwartej i przejrzystej procedury przetargu publicznego lub jeśli nie otrzymują od państwa jakichkolwiek innych korzyści. |
| --- | --- |

(32)

Pomoc dla funduszu inwestycyjnego, narzędzia inwestycyjnego i/lub zarządcy. Urząd jest zasadniczo zdania, że fundusz inwestycyjny lub narzędzie inwestycyjne jest narzędziem pośrednim dla transferu pomocy do inwestorów lub przedsiębiorstw, w które się inwestuje, i że sam w sobie nie jest beneficjentem pomocy. Jednak środki, takie jak środki fiskalne lub inne środki łączące się z bezpośrednimi przelewami na rzecz narzędzia inwestycyjnego lub istniejącego funduszu z licznymi i różnymi inwestorami, mającego charakter niezależnego przedsiębiorstwa, mogą stanowić pomoc, chyba że inwestycja dokonywana jest na warunkach, które byłyby możliwe do przyjęcia dla normalnego podmiotu gospodarczego w kontekście gospodarki rynkowej i stąd też nie przedstawiałyby korzyści dla beneficjenta. Podobnie uznaje się, że pomoc dla zarządców funduszu lub przedsiębiorstwa zarządzającego funduszem występuje wtedy, gdy ich wynagrodzenie nie odzwierciedla w pełni poziomu aktualnego wynagrodzenia rynkowego w podobnych sytuacjach. Z drugiej strony zakłada się, że pomoc nie występuje, jeżeli zarządcy lub przedsiębiorstwo zarządzające zostali wybrani w drodze otwartej i przejrzystej procedury przetargu publicznego lub jeśli nie otrzymują od państwa jakichkolwiek innych korzyści.

| (33) | Pomoc dla przedsiębiorstw będących inwestobiorcami. Zwłaszcza jeżeli pomoc jest obecna na poziomie inwestorów, narzędzia inwestycyjnego lub funduszu inwestycyjnego, w trybie normalnym Urząd uzna, że przynajmniej częściowo została przekazana przedsiębiorstwom docelowym, a zatem, że jest obecna także na ich poziomie. Tak się przedstawia sytuacja w przypadkach, gdzie decyzje inwestycyjne podejmowane są przez zarządców funduszu w oparciu o logikę czysto komercyjną. |
| --- | --- |

(33)

Pomoc dla przedsiębiorstw będących inwestobiorcami. Zwłaszcza jeżeli pomoc jest obecna na poziomie inwestorów, narzędzia inwestycyjnego lub funduszu inwestycyjnego, w trybie normalnym Urząd uzna, że przynajmniej częściowo została przekazana przedsiębiorstwom docelowym, a zatem, że jest obecna także na ich poziomie. Tak się przedstawia sytuacja w przypadkach, gdzie decyzje inwestycyjne podejmowane są przez zarządców funduszu w oparciu o logikę czysto komercyjną.

| (34) | We wszystkich przypadkach, gdy inwestycja jest dokonywana na warunkach, które byłyby możliwe do przyjęcia dla inwestora prywatnego w kontekście gospodarki rynkowej przy braku jakiejkolwiek ingerencji ze strony państwa, przedsiębiorstwa, w które zainwestowano, nie będą uznawane za beneficjentów pomocy. W tym celu Urząd rozpatrzy, czy takie decyzje inwestycyjne były podyktowane wyłącznie dążeniem do osiągnięcia zysku i oparte na rozsądnym planie operacyjnym i prognozach, jak również na jasnej i realistycznej strategii wyjścia. Pod uwagę brany będzie także mandat zarządcy lub przedsiębiorstwa zarządzającego w zakresie wyboru i inwestycji oraz udział procentowy i stopień zaangażowania inwestorów prywatnych. |
| --- | --- |

(34)

We wszystkich przypadkach, gdy inwestycja jest dokonywana na warunkach, które byłyby możliwe do przyjęcia dla inwestora prywatnego w kontekście gospodarki rynkowej przy braku jakiejkolwiek ingerencji ze strony państwa, przedsiębiorstwa, w które zainwestowano, nie będą uznawane za beneficjentów pomocy. W tym celu Urząd rozpatrzy, czy takie decyzje inwestycyjne były podyktowane wyłącznie dążeniem do osiągnięcia zysku i oparte na rozsądnym planie operacyjnym i prognozach, jak również na jasnej i realistycznej strategii wyjścia. Pod uwagę brany będzie także mandat zarządcy lub przedsiębiorstwa zarządzającego w zakresie wyboru i inwestycji oraz udział procentowy i stopień zaangażowania inwestorów prywatnych.

10B.3.3.   KWOTY DE MINIMIS

| (35) | Jeżeli całe finansowanie w formie kapitału podwyższonego ryzyka udzielane jest beneficjentom pomocy de minimis w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis
   (16), wówczas finansowania nie uznaje się za objęte postanowieniami art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG. Stosowanie zasady de minimis w przypadku środków kapitału podwyższonego ryzyka jest utrudnione ze względu na trudności przy obliczaniu pomocy oraz przez fakt, że środki mogą stanowić pomoc nie tylko dla przedsiębiorstw docelowych, ale także dla innych inwestorów. Jednak wszędzie tam, gdzie wspomniane trudności mogą zostać przezwyciężone, zasada de minimis może być stosowana. Dlatego też, jeżeli program przewiduje wykorzystanie kapitału publicznego na rzecz poszczególnych przedsiębiorstw w okresie trzech lat jedynie do odnośnego progu de minimis, to pewne jest, że pomoc dla tych przedsiębiorstw lub inwestorów mieści się w przepisowych granicach. |
| --- | --- |

(35)

Jeżeli całe finansowanie w formie kapitału podwyższonego ryzyka udzielane jest beneficjentom pomocy de minimis w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis
   (16), wówczas finansowania nie uznaje się za objęte postanowieniami art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG. Stosowanie zasady de minimis w przypadku środków kapitału podwyższonego ryzyka jest utrudnione ze względu na trudności przy obliczaniu pomocy oraz przez fakt, że środki mogą stanowić pomoc nie tylko dla przedsiębiorstw docelowych, ale także dla innych inwestorów. Jednak wszędzie tam, gdzie wspomniane trudności mogą zostać przezwyciężone, zasada de minimis może być stosowana. Dlatego też, jeżeli program przewiduje wykorzystanie kapitału publicznego na rzecz poszczególnych przedsiębiorstw w okresie trzech lat jedynie do odnośnego progu de minimis, to pewne jest, że pomoc dla tych przedsiębiorstw lub inwestorów mieści się w przepisowych granicach.

10B.4.   OCENA ZGODNOŚCI POMOCY NA ZAPEWNIENIE KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA Z ART. 61 UST. 3 LIT. C) POROZUMIENIA EOG

10B.4.1.   ZASADY OGÓLNE

| (36) | W rozumieniu art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG pomoc przeznaczona na wsparcie rozwoju niektórych rodzajów działalności gospodarczej może być traktowana jako zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, w przypadku gdy nie zakłóca, w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem, warunków wymiany handlowej. Urząd stwierdza taką zgodność środka pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka jedynie w przypadku, gdy w oparciu o test bilansujący opisany w sekcji 10B.1.3 stwierdzi, że środek pomocy prowadzi do zwiększenia podaży kapitału ryzyka, nie mając jednocześnie negatywnego wpływu na warunki transakcji na tyle, że byłoby to sprzeczne z interesem ogólnym. Niniejsza sekcja określa warunki, którymi kieruje się Urząd przy dokonywaniu oceny zgodności pomocy w postaci kapitału podwyższonego ryzyka z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(36)

W rozumieniu art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG pomoc przeznaczona na wsparcie rozwoju niektórych rodzajów działalności gospodarczej może być traktowana jako zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, w przypadku gdy nie zakłóca, w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem, warunków wymiany handlowej. Urząd stwierdza taką zgodność środka pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka jedynie w przypadku, gdy w oparciu o test bilansujący opisany w sekcji 10B.1.3 stwierdzi, że środek pomocy prowadzi do zwiększenia podaży kapitału ryzyka, nie mając jednocześnie negatywnego wpływu na warunki transakcji na tyle, że byłoby to sprzeczne z interesem ogólnym. Niniejsza sekcja określa warunki, którymi kieruje się Urząd przy dokonywaniu oceny zgodności pomocy w postaci kapitału podwyższonego ryzyka z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG.

| (37) | W sytuacji gdy Urząd będzie dysponować kompletnym powiadomieniem wskazującym, że wszystkie warunki określone w niniejszej sekcji zostały spełnione, będzie on dążyć do przeprowadzenia szybkiej oceny pomocy w ramach terminów określonych w Protokole 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, dotyczącym funkcji i uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA w dziedzinie pomocy państwa. W przypadku niektórych rodzajów środków, które nie spełniają wszystkich warunków opisanych w niniejszej sekcji, Urząd podejmie bardziej szczegółową ocenę środka wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka, jak opisano w sekcji 10B.5. |
| --- | --- |

(37)

W sytuacji gdy Urząd będzie dysponować kompletnym powiadomieniem wskazującym, że wszystkie warunki określone w niniejszej sekcji zostały spełnione, będzie on dążyć do przeprowadzenia szybkiej oceny pomocy w ramach terminów określonych w Protokole 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, dotyczącym funkcji i uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA w dziedzinie pomocy państwa. W przypadku niektórych rodzajów środków, które nie spełniają wszystkich warunków opisanych w niniejszej sekcji, Urząd podejmie bardziej szczegółową ocenę środka wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka, jak opisano w sekcji 10B.5.

| (38) | Tam, gdzie pomoc istnieje także na poziomie przedsiębiorstw docelowych i dostarczenie kapitału ryzyka związane jest z kosztami, które kwalifikują się do pomocy zgodnie z innymi przepisami, programem ramowym lub innymi wytycznymi, tekst takiego dokumentu może być zastosowany w celu rozpatrzenia kwestii, czy pomoc jest zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(38)

Tam, gdzie pomoc istnieje także na poziomie przedsiębiorstw docelowych i dostarczenie kapitału ryzyka związane jest z kosztami, które kwalifikują się do pomocy zgodnie z innymi przepisami, programem ramowym lub innymi wytycznymi, tekst takiego dokumentu może być zastosowany w celu rozpatrzenia kwestii, czy pomoc jest zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

10B.4.2.   FORMA POMOCY

| (39) | Wybór formy środka pomocy leży zasadniczo w gestii danego państwa EFTA i ta zasada ma zastosowanie również w przypadku środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Jednak oceniając tego typu środki, Urząd będzie brał pod uwagę fakt, czy zachęcają one inwestorów rynkowych do dostarczania przedsiębiorstwom docelowym kapitału podwyższonego ryzyka i czy jest prawdopodobne, że ich wynikiem będą decyzje inwestycyjne podjęte na zasadzie komercyjnej (tzn. wynikającej z dążenia do osiągnięcia zysku), jak zostało to szerzej objaśnione w sekcji 10B.4.3. |
| --- | --- |

(39)

Wybór formy środka pomocy leży zasadniczo w gestii danego państwa EFTA i ta zasada ma zastosowanie również w przypadku środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Jednak oceniając tego typu środki, Urząd będzie brał pod uwagę fakt, czy zachęcają one inwestorów rynkowych do dostarczania przedsiębiorstwom docelowym kapitału podwyższonego ryzyka i czy jest prawdopodobne, że ich wynikiem będą decyzje inwestycyjne podjęte na zasadzie komercyjnej (tzn. wynikającej z dążenia do osiągnięcia zysku), jak zostało to szerzej objaśnione w sekcji 10B.4.3.

| (40) | Urząd uważa, że rodzaje środków zdolnych do osiągnięcia wyżej opisanego wyniku obejmują następujące elementy:






  a) | ustanowienie funduszy inwestycyjnych (»funduszy kapitału typu venture«), w których państwo byłoby partnerem, inwestorem lub uczestnikiem, nawet jeśli miałoby się to odbywać na zasadach mniej korzystnych niż w przypadku innych inwestorów; |
| --- | --- | --- |

(40)

Urząd uważa, że rodzaje środków zdolnych do osiągnięcia wyżej opisanego wyniku obejmują następujące elementy:

a)

ustanowienie funduszy inwestycyjnych (»funduszy kapitału typu venture«), w których państwo byłoby partnerem, inwestorem lub uczestnikiem, nawet jeśli miałoby się to odbywać na zasadach mniej korzystnych niż w przypadku innych inwestorów;

| b) | gwarancje dla inwestorów kapitału podwyższonego ryzyka lub dla funduszy kapitału typu venture obejmujące część strat związanych z inwestycją lub gwarancje udzielone na rzecz kredytów dla inwestorów/funduszy na inwestycję w kapitał podwyższonego ryzyka przy założeniu, że pokrycie ze środków publicznych ewentualnych strat nie przekracza 50 % nominalnej kwoty gwarantowanej inwestycji; |
| --- | --- |

b)

gwarancje dla inwestorów kapitału podwyższonego ryzyka lub dla funduszy kapitału typu venture obejmujące część strat związanych z inwestycją lub gwarancje udzielone na rzecz kredytów dla inwestorów/funduszy na inwestycję w kapitał podwyższonego ryzyka przy założeniu, że pokrycie ze środków publicznych ewentualnych strat nie przekracza 50 % nominalnej kwoty gwarantowanej inwestycji;

| c) | inne instrumenty finansowe na rzecz inwestorów kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszy kapitału typu venture dostarczające dodatkowego kapitału na inwestycje; |
| --- | --- |

c)

inne instrumenty finansowe na rzecz inwestorów kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszy kapitału typu venture dostarczające dodatkowego kapitału na inwestycje;

| d) | zachęty fiskalne dla funduszy inwestycyjnych lub ich zarządców, lub dla inwestorów do podjęcia inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

d)

zachęty fiskalne dla funduszy inwestycyjnych lub ich zarządców, lub dla inwestorów do podjęcia inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka.

10B.4.3.   WARUNKI ZGODNOŚCI

| (41) | Do zapewnienia, że zgodnie z tym, co zostało określone w sekcji 10B.1.3.4, dany środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka wiąże się z efektem zachęty i że istnieje konieczność pomocy, istotnych jest szereg wskaźników. Zakłada się, że pomoc państwa musi być ukierunkowana na konkretną nieprawidłowość w funkcjonowaniu rynku, której istnienie zostało dostatecznie udokumentowane. W tym celu niniejsze wytyczne określają zgodne z zasadą »bezpiecznej przystani« progi dla transz inwestycji w docelowe MŚP we wczesnych stadiach ich działalności gospodarczej. Ponadto w celu ograniczenia pomocy do koniecznego minimum ważne jest, aby wspomagane inwestycje na rzecz docelowych MŚP były podyktowane dążeniem do osiągnięcia zysku i były zarządzane na zasadzie komercyjnej. Urząd uzna, że oba elementy: zarówno efekt zachęty, jak i konieczność proporcjonalności pomocy, są obecne w ramach środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka oraz że ogólny bilans oceny jest dodatni wszędzie tam, gdzie spełnione są wszystkie następujące warunki.
  Środki obejmujące narzędzia inwestycyjne zostaną poddane ocenie zgodnie z sekcją 10B.5 niniejszych wytycznych, a nie na warunkach niniejszej sekcji. |
| --- | --- |

(41)

Do zapewnienia, że zgodnie z tym, co zostało określone w sekcji 10B.1.3.4, dany środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka wiąże się z efektem zachęty i że istnieje konieczność pomocy, istotnych jest szereg wskaźników. Zakłada się, że pomoc państwa musi być ukierunkowana na konkretną nieprawidłowość w funkcjonowaniu rynku, której istnienie zostało dostatecznie udokumentowane. W tym celu niniejsze wytyczne określają zgodne z zasadą »bezpiecznej przystani« progi dla transz inwestycji w docelowe MŚP we wczesnych stadiach ich działalności gospodarczej. Ponadto w celu ograniczenia pomocy do koniecznego minimum ważne jest, aby wspomagane inwestycje na rzecz docelowych MŚP były podyktowane dążeniem do osiągnięcia zysku i były zarządzane na zasadzie komercyjnej. Urząd uzna, że oba elementy: zarówno efekt zachęty, jak i konieczność proporcjonalności pomocy, są obecne w ramach środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka oraz że ogólny bilans oceny jest dodatni wszędzie tam, gdzie spełnione są wszystkie następujące warunki.

Środki obejmujące narzędzia inwestycyjne zostaną poddane ocenie zgodnie z sekcją 10B.5 niniejszych wytycznych, a nie na warunkach niniejszej sekcji.

10B.4.3.1.   
  Maksymalny poziom transz inwestycyjnych

| (42) | Środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka musi przewidywać, aby transze finansowania, w całości lub częściowo finansowane ze środków pomocy państwa, nie przekraczały 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w okresie dwunastu miesięcy. |
| --- | --- |

(42)

Środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka musi przewidywać, aby transze finansowania, w całości lub częściowo finansowane ze środków pomocy państwa, nie przekraczały 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w okresie dwunastu miesięcy.

10B.4.3.2.   
  Ograniczenia finansowania w fazie zalążkowej, rozruchu i ekspansji

| (43) | W przypadku małych przedsiębiorstw, lub w przypadku średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach objętych pomocą, środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka nie może być stosowany do zapewniania finansowania po fazie rozszerzania działalności. W przypadku średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą środek ten nie może być stosowany do zapewniania finansowania po fazie rozruchu. |
| --- | --- |

(43)

W przypadku małych przedsiębiorstw, lub w przypadku średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach objętych pomocą, środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka nie może być stosowany do zapewniania finansowania po fazie rozszerzania działalności. W przypadku średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą środek ten nie może być stosowany do zapewniania finansowania po fazie rozruchu.

10B.4.3.3.   
  Przewaga kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych

| (44) | Całkowity budżet środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka musi składać się co najmniej w 70 % z kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych przeznaczonych dla docelowych MŚP. Oceniając charakter instrumentów tego rodzaju Urząd uwzględniać będzie ich istotę gospodarczą, a nie ich nazwę czy przypisaną przez inwestorów klasyfikację. Urząd uwzględni zwłaszcza ponoszony przez inwestora stopień ryzyka w działalności spółki docelowej, ponoszone przez inwestora potencjalne straty, przewagę wynagrodzenia uzależnionego od zysków nad stałym wynagrodzeniem oraz poziom podporządkowania inwestora w przypadku bankructwa firmy. Urząd może również uwzględnić klasyfikację instrumentów inwestycyjnych przewidzianą w stosownych przepisach prawa krajowego, przepisach wykonawczych, finansowych i rachunkowych, jeżeli są one spójne i przydatne do kwalifikacji. |
| --- | --- |

(44)

Całkowity budżet środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka musi składać się co najmniej w 70 % z kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych przeznaczonych dla docelowych MŚP. Oceniając charakter instrumentów tego rodzaju Urząd uwzględniać będzie ich istotę gospodarczą, a nie ich nazwę czy przypisaną przez inwestorów klasyfikację. Urząd uwzględni zwłaszcza ponoszony przez inwestora stopień ryzyka w działalności spółki docelowej, ponoszone przez inwestora potencjalne straty, przewagę wynagrodzenia uzależnionego od zysków nad stałym wynagrodzeniem oraz poziom podporządkowania inwestora w przypadku bankructwa firmy. Urząd może również uwzględnić klasyfikację instrumentów inwestycyjnych przewidzianą w stosownych przepisach prawa krajowego, przepisach wykonawczych, finansowych i rachunkowych, jeżeli są one spójne i przydatne do kwalifikacji.

10B.4.3.4.   
  Udział inwestorów prywatnych

| (45) | Co najmniej 50 % finansowania inwestycji przeprowadzonej w ramach środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka musi pochodzić od prywatnych inwestorów, lub – w przypadku środków przeznaczonych dla MŚP znajdujących się na obszarach objętych pomocą – co najmniej 30 % finansowania. |
| --- | --- |

(45)

Co najmniej 50 % finansowania inwestycji przeprowadzonej w ramach środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka musi pochodzić od prywatnych inwestorów, lub – w przypadku środków przeznaczonych dla MŚP znajdujących się na obszarach objętych pomocą – co najmniej 30 % finansowania.

10B.4.3.5.   
  Decyzje inwestycyjne podejmowane dla zysku

| (46) | Środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka musi gwarantować, że decyzje o inwestowaniu w przedsiębiorstwa docelowe są podejmowane dla osiągnięcia zysku. Tak jest w przypadku, gdy motywację dokonania inwestycji stanowi znaczny potencjał generowania zysku oraz stałe wspieranie przedsiębiorstw docelowych, aby ten cel osiągnąć. To kryterium jest uważane za spełnione, jeżeli wszystkie poniższe warunki zostały dotrzymane:






  a) | środki wiążą się ze znacznym zaangażowaniu inwestorów prywatnych, jak opisano powyżej w sekcji 10B.4.3.4, służąc do dokonania inwestycji na zasadach rynkowych (czyli jedynie dla zysku) bezpośrednio lub pośrednio w kapitał własny przedsiębiorstw docelowych; oraz |
| --- | --- | --- |

(46)

Środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka musi gwarantować, że decyzje o inwestowaniu w przedsiębiorstwa docelowe są podejmowane dla osiągnięcia zysku. Tak jest w przypadku, gdy motywację dokonania inwestycji stanowi znaczny potencjał generowania zysku oraz stałe wspieranie przedsiębiorstw docelowych, aby ten cel osiągnąć. To kryterium jest uważane za spełnione, jeżeli wszystkie poniższe warunki zostały dotrzymane:

a)

środki wiążą się ze znacznym zaangażowaniu inwestorów prywatnych, jak opisano powyżej w sekcji 10B.4.3.4, służąc do dokonania inwestycji na zasadach rynkowych (czyli jedynie dla zysku) bezpośrednio lub pośrednio w kapitał własny przedsiębiorstw docelowych; oraz

| b) | w przypadku każdej inwestycji istnieje plan operacyjny zawierający szczegółowe informacje na temat produktu, sprzedaży i rozwoju rentowności oraz określający rentowność ex ante projektu; oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadku każdej inwestycji istnieje plan operacyjny zawierający szczegółowe informacje na temat produktu, sprzedaży i rozwoju rentowności oraz określający rentowność ex ante projektu; oraz

| c) | w przypadku każdej inwestycji istnieje jasna i realistyczna strategia wyjścia. |
| --- | --- |

c)

w przypadku każdej inwestycji istnieje jasna i realistyczna strategia wyjścia.

10B.4.3.6.   
  Zarządzanie na zasadach rynkowych

| (47) | Zarządzanie środkiem pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszem kapitału takiego rodzaju musi się odbywać na zasadach rynkowych. Zespół zarządzający musi się zachowywać jak menadżerowie sektora prywatnego, których celem jest optymalizacja zwrotu na rzecz ich inwestorów. To kryterium jest uważane za spełnione, jeżeli wszystkie poniższe warunki zostały dotrzymane:






  a) | istnieje porozumienie pomiędzy profesjonalnym zarządcą funduszu lub przedsiębiorstwem zarządzającym i uczestnikami funduszu, przewidujące, że wynagrodzenie zarządcy uzależnione jest od wyników i określa cele funduszu oraz proponowane ramy czasowe inwestycji; oraz |
| --- | --- | --- |

(47)

Zarządzanie środkiem pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszem kapitału takiego rodzaju musi się odbywać na zasadach rynkowych. Zespół zarządzający musi się zachowywać jak menadżerowie sektora prywatnego, których celem jest optymalizacja zwrotu na rzecz ich inwestorów. To kryterium jest uważane za spełnione, jeżeli wszystkie poniższe warunki zostały dotrzymane:

a)

istnieje porozumienie pomiędzy profesjonalnym zarządcą funduszu lub przedsiębiorstwem zarządzającym i uczestnikami funduszu, przewidujące, że wynagrodzenie zarządcy uzależnione jest od wyników i określa cele funduszu oraz proponowane ramy czasowe inwestycji; oraz

| b) | prywatni inwestorzy rynkowi są reprezentowani poprzez komitet inwestorów lub komitet doradczy w procesie podejmowania decyzji; oraz |
| --- | --- |

b)

prywatni inwestorzy rynkowi są reprezentowani poprzez komitet inwestorów lub komitet doradczy w procesie podejmowania decyzji; oraz

| c) | przy zarządzaniu funduszami stosuje się najlepsze praktyki i nadzór regulacyjny. |
| --- | --- |

c)

przy zarządzaniu funduszami stosuje się najlepsze praktyki i nadzór regulacyjny.

10B.4.3.7.   
  Specjalizacja branżowa

| (48) | Z uwagi na fakt, że wiele funduszy sektora prywatnego koncentruje się na konkretnych technologiach innowacyjnych lub nawet poszczególnych sektorach (takich jak opieka zdrowotna, technologie informatyczne, biotechnologia), Urząd może zgodzić się na podejście sektorowe w odniesieniu do środków wykorzystujących kapitał podwyższonego ryzyka, pod warunkiem że środki te wchodzą w zakres niniejszych wytycznych zgodnie z sekcją 10B.2.1. |
| --- | --- |

(48)

Z uwagi na fakt, że wiele funduszy sektora prywatnego koncentruje się na konkretnych technologiach innowacyjnych lub nawet poszczególnych sektorach (takich jak opieka zdrowotna, technologie informatyczne, biotechnologia), Urząd może zgodzić się na podejście sektorowe w odniesieniu do środków wykorzystujących kapitał podwyższonego ryzyka, pod warunkiem że środki te wchodzą w zakres niniejszych wytycznych zgodnie z sekcją 10B.2.1.

10B.5.   ZGODNOŚĆ ŚRODKÓW POMOCY W CELU ZAPEWNIENIA KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA PODDANA SZCZEGÓŁOWEJ OCENIE

| (49) | Niniejsza sekcja wytycznych ma zastosowanie do środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, które nie spełniają wszystkich warunków określonych w sekcji 10B.4. W odniesieniu do tych środków konieczne jest dokonanie bardziej szczegółowej oceny zgodności, w oparciu o test bilansujący opisany w sekcji 10B.1.3, ze względu na potrzebę ukierunkowania pomocy na określone nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, jak również ze względu na podwyższone ryzyko ewentualnego wypierania inwestorów prywatnych i zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(49)

Niniejsza sekcja wytycznych ma zastosowanie do środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, które nie spełniają wszystkich warunków określonych w sekcji 10B.4. W odniesieniu do tych środków konieczne jest dokonanie bardziej szczegółowej oceny zgodności, w oparciu o test bilansujący opisany w sekcji 10B.1.3, ze względu na potrzebę ukierunkowania pomocy na określone nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, jak również ze względu na podwyższone ryzyko ewentualnego wypierania inwestorów prywatnych i zakłócenia konkurencji.

| (50) | Analiza zgodności tych środków z funkcjonowaniem Porozumienia EOG dokonana zostanie w oparciu o szereg czynników pozytywnych i negatywnych. Żaden pojedynczy czynnik nie jest decydujący, ani też żadna ich kombinacja nie może zostać uznana sama w sobie za wystarczającą dla zapewnienia zgodności. W niektórych przypadkach możliwość uwzględnienia określonych czynników oraz przypisywana im waga mogą być uzależnione od rodzaju środka. |
| --- | --- |

(50)

Analiza zgodności tych środków z funkcjonowaniem Porozumienia EOG dokonana zostanie w oparciu o szereg czynników pozytywnych i negatywnych. Żaden pojedynczy czynnik nie jest decydujący, ani też żadna ich kombinacja nie może zostać uznana sama w sobie za wystarczającą dla zapewnienia zgodności. W niektórych przypadkach możliwość uwzględnienia określonych czynników oraz przypisywana im waga mogą być uzależnione od rodzaju środka.

| (51) | Państwa EFTA będą musiały przedstawić wszystkie czynniki oraz dokumenty, jakie uznają za przydatne do oceny danego środka. Wymagany zakres dokumentacji oraz ocena Urzędu zależeć będą od specyfiki każdego przypadku i będą proporcjonalne do stopnia nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku będącej przedmiotem działania oraz do ryzyka wyparcia inwestycji prywatnych. |
| --- | --- |

(51)

Państwa EFTA będą musiały przedstawić wszystkie czynniki oraz dokumenty, jakie uznają za przydatne do oceny danego środka. Wymagany zakres dokumentacji oraz ocena Urzędu zależeć będą od specyfiki każdego przypadku i będą proporcjonalne do stopnia nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku będącej przedmiotem działania oraz do ryzyka wyparcia inwestycji prywatnych.

10B.5.1.   ŚRODKI POMOCY PODDANE SZCZEGÓŁOWEJ OCENIE

| (52) | Wymienione poniżej rodzaje środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, niezgodne z jednym lub więcej niż jednym z warunków określonych w sekcji 10B.4, zostaną poddane bardziej szczegółowej ocenie, zważywszy na mniej oczywiste dowody na nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz podwyższone ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych lub zakłócenia konkurencji.
  a)   Środki przewidujące transze inwestycyjne powyżej progu wynoszącego, zgodnie z zasadą »bezpiecznej przystani«, 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w każdym okresie 12 miesięcy
  Urząd jest świadom, że rynek kapitału podwyższonego ryzyka oraz luka kapitałowa podlegają ciągłym zmianom, jak również tego, że nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotykają przedsiębiorstwa w różnym stopniu w zależności od wielkości, etapu rozwoju działalności oraz przynależności do określonego sektora gospodarki. Dlatego też Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, przewidujących transze inwestycyjne powyżej progu 1,5 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie, o ile zostanie przedstawiona niezbędna dokumentacja nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.
  b)   Środki zapewniania finansowania na fazę rozszerzania działalności dla średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą
  Urząd przyznaje, że niektóre średnie przedsiębiorstwa znajdujące się na obszarach nieobjętych pomocą mogą borykać się z niedostatecznym dostępem do kapitału podwyższonego ryzyka, nawet w fazie rozszerzania działalności, pomimo dostępności finansowania dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczące obroty i/lub ogólne saldo. Dlatego Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie w niektórych przypadkach zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków częściowo pokrywających fazę rozszerzania działalności średnich przedsiębiorstw, o ile zostanie przedstawiona niezbędna dokumentacja.
  c)   Środki przewidujące inwestycje kontynuacyjne w przedsiębiorstwa docelowe, które już otrzymały zastrzyki kapitału stanowiącego pomoc na kolejne rundy finansowania, nawet powyżej ogólnych progów zgodnych z zasadą »bezpiecznej przystani«, oraz na finansowanie początkowego etapu rozwoju przedsiębiorstw
  Urząd jest świadom wagi inwestycji kontynuacyjnych w przedsiębiorstwa docelowe, które już otrzymały zastrzyki kapitału o charakterze pomocy na wczesnych etapach ich rozwoju, na dalsze rundy finansowania, przekraczających nawet maksymalne transze inwestycyjne zgodne z zasadą »bezpiecznej przystani«, oraz finansowania początkowego etapu rozwoju przedsiębiorstw aż do wyjścia z inwestycji początkowej. Może być to konieczne dla uniknięcia rozwodnienia kapitału publicznego w tych rundach finansowania przy jednoczesnym zapewnieniu przedsiębiorstwom docelowym kontynuacji finansowania, tak by zarówno inwestorzy publiczni, jak i prywatni mogli osiągnąć pełne korzyści z ryzykownych inwestycji. W tych warunkach oraz zważywszy na specyfikę docelowego sektora oraz docelowych przedsiębiorstw, Urząd jest gotów rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG inwestycji kontynuacyjnej, o ile kwota inwestycji jest zgodna z inwestycją początkową i wielkością funduszu.
  d)   Środki przewidujące udział inwestorów prywatnych poniżej 50 % na obszarach nieobjętych pomocą i poniżej 30 % na obszarach objętych pomocą
  Poziom rozwoju rynku prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka jest bardzo zróżnicowany w poszczególnych państwach EOG. W niektórych przypadkach państwo może mieć trudności ze znalezieniem inwestorów prywatnych i dlatego Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków z udziałem prywatnym poniżej progów określonych w sekcji 10B.4.3.4, jeżeli państwa EFTA przedłożą niezbędną dokumentację. Problem ten może być jeszcze poważniejszy w przypadku środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, podejmowanych w odniesieniu do MŚP na obszarach objętych pomocą. W tych sytuacjach, ze względu znaczne oddalenie od ośrodków, w których skoncentrowany jest kapitał podwyższonego ryzyka typu venture, mniejszą gęstość zaludnienia oraz większą niechęć inwestorów prywatnych do podejmowania ryzyka, przedsiębiorstwa mogą jeszcze bardziej odczuwać brak dostępnego kapitału. Te MŚP mogą także napotykać na takie trudności z popytem, jak trudności z przygotowaniem mającej szanse powodzenia koncepcji działalności gospodarczej gotowej na wchłonięcie inwestycji, mniejsze tradycje inwestowania na rynku kapitałowym oraz szczególną niechęć do utraty kontroli nad zarządzaniem przedsiębiorstwem w wyniku napływu kapitału podwyższonego ryzyka typu venture.
  e)   Środki w celu zapewnienia kapitału zalążkowego małym przedsiębiorstwom, które mogą przewidywać (i) mniejszy udział ze strony inwestorów prywatnych bądź brak tego udziału; i/lub (ii) przewagę wierzycielskich instrumentów inwestycyjnych w przeciwieństwie do kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych
  Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotykające przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju są wyraźniej odczuwalne ze względu na wysoki stopień ryzyka związanego z ewentualną inwestycją oraz potrzebą intensywnego wspierania przedsiębiorcy na tym kluczowym etapie. Odzwierciedleniem tego jest także niechęć lub niemal brak inwestorów prywatnych gotowych dostarczyć kapitał zalążkowy, co oznacza, że ryzyko wyparcia inwestorów prywatnych jest bardzo ograniczone lub nie występuje w ogóle. Ponadto możliwości zakłócenia konkurencji są ograniczone ze względu na znaczne oddalenie tych małych przedsiębiorstw od rynku. Takie przyczyny mogą uzasadniać bardziej przychylne stanowisko Urzędu w kwestii środków stosowanych w odniesieniu do fazy wczesnego rozwoju, także ze względu na niezwykle istotną rolę, jaką mogą one odegrać w stymulowaniu rozwoju i tworzeniu nowych miejsc pracy w EOG.
  f)   Środki obejmujące w szczególności narzędzie inwestycyjne
  Narzędzie inwestycyjne może uprościć dopasowanie inwestorów i docelowych MŚP, i tym samym ułatwić tym ostatnim dostęp do kapitału podwyższonego ryzyka. W przypadku nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku związanych z przedsiębiorstwami, na które ukierunkowane jest działanie narzędzia inwestycyjnego, efektywność narzędzia może wymagać zastosowania zachęt finansowych. Na przykład inwestor może uznać, że rodzaj inwestycji, na które ukierunkowane jest narzędzie inwestycyjne, nie jest atrakcyjny w porównaniu z inwestowaniem większych transzy inwestycyjnych lub inwestycji w dłużej działające przedsiębiorstwa lub na bardziej ustabilizowanych rynkach, pomimo oczywistego potencjału generowania zysków przedsiębiorstw docelowych. Tak więc Urząd jest gotów rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków obejmujących narzędzie inwestycyjne pod warunkiem przedstawienia niezbędnej dokumentacji jasno określonej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.
  g)   Koszty związane z pierwszym przeglądem przedsiębiorstw w celu dokonania inwestycji, ponoszone przed fazą kompleksowych badań przedinwestycyjnych (»koszty rozpoznania« – scouting costs)
  Fundusze kapitału podwyższonego ryzyka i ich zarządcy mogą ponieść tzw. »koszty rozpoznania« przy wyborze MŚP, przed fazą due dilligence (faza kompleksowych badań przedinwestycyjnych). Dotacje pokrywające część kosztów rozpoznania muszą zachęcać fundusze lub nimi zarządzających do przeprowadzenia szerzej zakrojonych działań »rozpoznawczych«, niż gdyby dotacji nie udzielono. Może to również być korzystne dla zainteresowanych MŚP, nawet jeżeli rozpoznanie nie doprowadzi do inwestycji, ponieważ umożliwia MŚP zdobycie doświadczenia w zakresie finansowania z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka. Takie przyczyny mogą uzasadniać bardziej przychylne stanowisko Urzędu w kwestii dotacji pokrywających część kosztów rozpoznania ponoszonych przez fundusze kapitału podwyższonego ryzyka lub nimi zarządzających, jeżeli spełnione są następujące warunki: koszty kwalifikowalne muszą ograniczać się do kosztów rozpoznania związanych z MŚP głównie w fazie zalążkowej lub fazie rozruchu, jeżeli koszty te nie prowadzą do inwestycji i nie obejmują prawnych i administracyjnych kosztów funduszy. Ponadto dotacja nie może przekraczać 50 % kosztów kwalifikowalnych. |
| --- | --- |

(52)

Wymienione poniżej rodzaje środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, niezgodne z jednym lub więcej niż jednym z warunków określonych w sekcji 10B.4, zostaną poddane bardziej szczegółowej ocenie, zważywszy na mniej oczywiste dowody na nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz podwyższone ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych lub zakłócenia konkurencji.

a)   Środki przewidujące transze inwestycyjne powyżej progu wynoszącego, zgodnie z zasadą »bezpiecznej przystani«, 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w każdym okresie 12 miesięcy

Urząd jest świadom, że rynek kapitału podwyższonego ryzyka oraz luka kapitałowa podlegają ciągłym zmianom, jak również tego, że nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotykają przedsiębiorstwa w różnym stopniu w zależności od wielkości, etapu rozwoju działalności oraz przynależności do określonego sektora gospodarki. Dlatego też Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, przewidujących transze inwestycyjne powyżej progu 1,5 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie, o ile zostanie przedstawiona niezbędna dokumentacja nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.

b)   Środki zapewniania finansowania na fazę rozszerzania działalności dla średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą

Urząd przyznaje, że niektóre średnie przedsiębiorstwa znajdujące się na obszarach nieobjętych pomocą mogą borykać się z niedostatecznym dostępem do kapitału podwyższonego ryzyka, nawet w fazie rozszerzania działalności, pomimo dostępności finansowania dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczące obroty i/lub ogólne saldo. Dlatego Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie w niektórych przypadkach zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków częściowo pokrywających fazę rozszerzania działalności średnich przedsiębiorstw, o ile zostanie przedstawiona niezbędna dokumentacja.

c)   Środki przewidujące inwestycje kontynuacyjne w przedsiębiorstwa docelowe, które już otrzymały zastrzyki kapitału stanowiącego pomoc na kolejne rundy finansowania, nawet powyżej ogólnych progów zgodnych z zasadą »bezpiecznej przystani«, oraz na finansowanie początkowego etapu rozwoju przedsiębiorstw

Urząd jest świadom wagi inwestycji kontynuacyjnych w przedsiębiorstwa docelowe, które już otrzymały zastrzyki kapitału o charakterze pomocy na wczesnych etapach ich rozwoju, na dalsze rundy finansowania, przekraczających nawet maksymalne transze inwestycyjne zgodne z zasadą »bezpiecznej przystani«, oraz finansowania początkowego etapu rozwoju przedsiębiorstw aż do wyjścia z inwestycji początkowej. Może być to konieczne dla uniknięcia rozwodnienia kapitału publicznego w tych rundach finansowania przy jednoczesnym zapewnieniu przedsiębiorstwom docelowym kontynuacji finansowania, tak by zarówno inwestorzy publiczni, jak i prywatni mogli osiągnąć pełne korzyści z ryzykownych inwestycji. W tych warunkach oraz zważywszy na specyfikę docelowego sektora oraz docelowych przedsiębiorstw, Urząd jest gotów rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG inwestycji kontynuacyjnej, o ile kwota inwestycji jest zgodna z inwestycją początkową i wielkością funduszu.

d)   Środki przewidujące udział inwestorów prywatnych poniżej 50 % na obszarach nieobjętych pomocą i poniżej 30 % na obszarach objętych pomocą

Poziom rozwoju rynku prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka jest bardzo zróżnicowany w poszczególnych państwach EOG. W niektórych przypadkach państwo może mieć trudności ze znalezieniem inwestorów prywatnych i dlatego Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków z udziałem prywatnym poniżej progów określonych w sekcji 10B.4.3.4, jeżeli państwa EFTA przedłożą niezbędną dokumentację. Problem ten może być jeszcze poważniejszy w przypadku środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, podejmowanych w odniesieniu do MŚP na obszarach objętych pomocą. W tych sytuacjach, ze względu znaczne oddalenie od ośrodków, w których skoncentrowany jest kapitał podwyższonego ryzyka typu venture, mniejszą gęstość zaludnienia oraz większą niechęć inwestorów prywatnych do podejmowania ryzyka, przedsiębiorstwa mogą jeszcze bardziej odczuwać brak dostępnego kapitału. Te MŚP mogą także napotykać na takie trudności z popytem, jak trudności z przygotowaniem mającej szanse powodzenia koncepcji działalności gospodarczej gotowej na wchłonięcie inwestycji, mniejsze tradycje inwestowania na rynku kapitałowym oraz szczególną niechęć do utraty kontroli nad zarządzaniem przedsiębiorstwem w wyniku napływu kapitału podwyższonego ryzyka typu venture.

e)   Środki w celu zapewnienia kapitału zalążkowego małym przedsiębiorstwom, które mogą przewidywać (i) mniejszy udział ze strony inwestorów prywatnych bądź brak tego udziału; i/lub (ii) przewagę wierzycielskich instrumentów inwestycyjnych w przeciwieństwie do kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych

Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotykające przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju są wyraźniej odczuwalne ze względu na wysoki stopień ryzyka związanego z ewentualną inwestycją oraz potrzebą intensywnego wspierania przedsiębiorcy na tym kluczowym etapie. Odzwierciedleniem tego jest także niechęć lub niemal brak inwestorów prywatnych gotowych dostarczyć kapitał zalążkowy, co oznacza, że ryzyko wyparcia inwestorów prywatnych jest bardzo ograniczone lub nie występuje w ogóle. Ponadto możliwości zakłócenia konkurencji są ograniczone ze względu na znaczne oddalenie tych małych przedsiębiorstw od rynku. Takie przyczyny mogą uzasadniać bardziej przychylne stanowisko Urzędu w kwestii środków stosowanych w odniesieniu do fazy wczesnego rozwoju, także ze względu na niezwykle istotną rolę, jaką mogą one odegrać w stymulowaniu rozwoju i tworzeniu nowych miejsc pracy w EOG.

f)   Środki obejmujące w szczególności narzędzie inwestycyjne

Narzędzie inwestycyjne może uprościć dopasowanie inwestorów i docelowych MŚP, i tym samym ułatwić tym ostatnim dostęp do kapitału podwyższonego ryzyka. W przypadku nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku związanych z przedsiębiorstwami, na które ukierunkowane jest działanie narzędzia inwestycyjnego, efektywność narzędzia może wymagać zastosowania zachęt finansowych. Na przykład inwestor może uznać, że rodzaj inwestycji, na które ukierunkowane jest narzędzie inwestycyjne, nie jest atrakcyjny w porównaniu z inwestowaniem większych transzy inwestycyjnych lub inwestycji w dłużej działające przedsiębiorstwa lub na bardziej ustabilizowanych rynkach, pomimo oczywistego potencjału generowania zysków przedsiębiorstw docelowych. Tak więc Urząd jest gotów rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków obejmujących narzędzie inwestycyjne pod warunkiem przedstawienia niezbędnej dokumentacji jasno określonej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.

g)   Koszty związane z pierwszym przeglądem przedsiębiorstw w celu dokonania inwestycji, ponoszone przed fazą kompleksowych badań przedinwestycyjnych (»koszty rozpoznania« – scouting costs)

Fundusze kapitału podwyższonego ryzyka i ich zarządcy mogą ponieść tzw. »koszty rozpoznania« przy wyborze MŚP, przed fazą due dilligence (faza kompleksowych badań przedinwestycyjnych). Dotacje pokrywające część kosztów rozpoznania muszą zachęcać fundusze lub nimi zarządzających do przeprowadzenia szerzej zakrojonych działań »rozpoznawczych«, niż gdyby dotacji nie udzielono. Może to również być korzystne dla zainteresowanych MŚP, nawet jeżeli rozpoznanie nie doprowadzi do inwestycji, ponieważ umożliwia MŚP zdobycie doświadczenia w zakresie finansowania z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka. Takie przyczyny mogą uzasadniać bardziej przychylne stanowisko Urzędu w kwestii dotacji pokrywających część kosztów rozpoznania ponoszonych przez fundusze kapitału podwyższonego ryzyka lub nimi zarządzających, jeżeli spełnione są następujące warunki: koszty kwalifikowalne muszą ograniczać się do kosztów rozpoznania związanych z MŚP głównie w fazie zalążkowej lub fazie rozruchu, jeżeli koszty te nie prowadzą do inwestycji i nie obejmują prawnych i administracyjnych kosztów funduszy. Ponadto dotacja nie może przekraczać 50 % kosztów kwalifikowalnych.

10B.5.2.   POZYTYWNE SKUTKI POMOCY

10B.5.2.1.   
  Istnienie i udokumentowanie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku

| (53) | W przypadku środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, przewidujących transze inwestycyjne dla docelowych przedsiębiorstw wykraczające poza warunki określone w sekcji 10B.4, w szczególności te, które przewidują transze powyżej 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w każdym okresie 12 miesięcy, inwestycje kontynuacyjne lub finansowanie fazy ekspansji na rzecz średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą oraz środki obejmujące narzędzie inwestycyjne, Urząd wymagać będzie dodatkowego udokumentowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, będącej przedmiotem działania na każdym poziomie, na którym może występować pomoc, zanim uzna zgłoszony środek w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka za zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Dokumentacja taka musi być oparta na analizie wykazującej poziom »luki kapitałowej« w odniesieniu do przedsiębiorstw i sektorów, w których ma zostać zastosowany środek w celu zapewnienia kapitału ryzyka. Stosowne informacje dotyczą podaży kapitału podwyższonego ryzyka oraz kapitału na gromadzenie środków, jak również znaczenia branży kapitału podwyższonego ryzyka typu venture dla lokalnej gospodarki. Informacje takie najlepiej przedstawić dla okresów trzy- lub pięcioletnich poprzedzających zastosowanie środka oraz dla okresu przyszłego na podstawie rzetelnych prognoz, jeżeli są one dostępne. Dokumentacja do przedłożenia może również obejmować następujące elementy:






  a) | postęp w gromadzeniu środków w ciągu ostatnich pięciu lat, także w porównaniu z odpowiednimi średnimi krajowymi lub europejskimi; |
| --- | --- | --- |

(53)

W przypadku środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, przewidujących transze inwestycyjne dla docelowych przedsiębiorstw wykraczające poza warunki określone w sekcji 10B.4, w szczególności te, które przewidują transze powyżej 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w każdym okresie 12 miesięcy, inwestycje kontynuacyjne lub finansowanie fazy ekspansji na rzecz średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą oraz środki obejmujące narzędzie inwestycyjne, Urząd wymagać będzie dodatkowego udokumentowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, będącej przedmiotem działania na każdym poziomie, na którym może występować pomoc, zanim uzna zgłoszony środek w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka za zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Dokumentacja taka musi być oparta na analizie wykazującej poziom »luki kapitałowej« w odniesieniu do przedsiębiorstw i sektorów, w których ma zostać zastosowany środek w celu zapewnienia kapitału ryzyka. Stosowne informacje dotyczą podaży kapitału podwyższonego ryzyka oraz kapitału na gromadzenie środków, jak również znaczenia branży kapitału podwyższonego ryzyka typu venture dla lokalnej gospodarki. Informacje takie najlepiej przedstawić dla okresów trzy- lub pięcioletnich poprzedzających zastosowanie środka oraz dla okresu przyszłego na podstawie rzetelnych prognoz, jeżeli są one dostępne. Dokumentacja do przedłożenia może również obejmować następujące elementy:

a)

postęp w gromadzeniu środków w ciągu ostatnich pięciu lat, także w porównaniu z odpowiednimi średnimi krajowymi lub europejskimi;

| b) | obecną nadwyżkę środków pieniężnych; |
| --- | --- |

b)

obecną nadwyżkę środków pieniężnych;

| c) | udział programów inwestycyjnych wspieranych finansowo przez państwo w łącznych inwestycjach kapitału podwyższonego ryzyka typu venture w okresie poprzedzających trzech do pięciu lat; |
| --- | --- |

c)

udział programów inwestycyjnych wspieranych finansowo przez państwo w łącznych inwestycjach kapitału podwyższonego ryzyka typu venture w okresie poprzedzających trzech do pięciu lat;

| d) | procent nowo powstających firm korzystających z kapitału podwyższonego ryzyka typu venture; |
| --- | --- |

d)

procent nowo powstających firm korzystających z kapitału podwyższonego ryzyka typu venture;

| e) | rozkład inwestycji według inwestowanych kwot; |
| --- | --- |

e)

rozkład inwestycji według inwestowanych kwot;

| f) | porównanie liczby przedstawionych planów operacyjnych z liczbą dokonanych inwestycji według segmentów (kwota inwestycji, sektor, runda finansowania itp.). |
| --- | --- |

f)

porównanie liczby przedstawionych planów operacyjnych z liczbą dokonanych inwestycji według segmentów (kwota inwestycji, sektor, runda finansowania itp.).

W przypadku środków podejmowanych w odniesieniu do MŚP znajdujących się na obszarach objętych pomocą stosowne informacje muszą zostać uzupełnione o wszelkie inne stosowne dokumenty potwierdzające specyfikę regionalną, która uzasadnia charakter przewidywanego środka. Istotne mogą być następujące elementy:

| a) | szacunek dodatkowej wielkości luki kapitałowej wynikającej z peryferyjnego położenia oraz innych specyficznych cech regionu, zwłaszcza pod względem łącznej kwoty zainwestowanego kapitału podwyższonego ryzyka, liczby funduszy lub narzędzi inwestycyjnych działających na danym terenie lub w bliskim sąsiedztwie, dostępności wykwalifikowanej kadry zarządczej, liczby transakcji oraz średniej i minimalnej wartość transakcji, jeżeli takie dane są dostępne; |
| --- | --- |

a)

szacunek dodatkowej wielkości luki kapitałowej wynikającej z peryferyjnego położenia oraz innych specyficznych cech regionu, zwłaszcza pod względem łącznej kwoty zainwestowanego kapitału podwyższonego ryzyka, liczby funduszy lub narzędzi inwestycyjnych działających na danym terenie lub w bliskim sąsiedztwie, dostępności wykwalifikowanej kadry zarządczej, liczby transakcji oraz średniej i minimalnej wartość transakcji, jeżeli takie dane są dostępne;

| b) | dane dotyczące specyfiki gospodarki lokalnej, społeczne lub historyczne przyczyny niedostatku kapitału podwyższonego ryzyka, w odpowiednich przypadkach w porównaniu ze stosownymi danymi i/lub sytuacją w danym kraju i/lub w EOG; |
| --- | --- |

b)

dane dotyczące specyfiki gospodarki lokalnej, społeczne lub historyczne przyczyny niedostatku kapitału podwyższonego ryzyka, w odpowiednich przypadkach w porównaniu ze stosownymi danymi i/lub sytuacją w danym kraju i/lub w EOG;

| c) | wszelkie inne istotne wskaźniki potwierdzające zwiększony stopień nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. |
| --- | --- |

c)

wszelkie inne istotne wskaźniki potwierdzające zwiększony stopień nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.

| (54) | Państwa EFTA mogą przedstawiać tę samą dokumentację kilkakrotnie, pod warunkiem że warunki rynkowe, których dotyczy, nie uległy zmianie. Urząd zastrzega sobie prawo kwestionowania ważności przedstawionej dokumentacji. |
| --- | --- |

(54)

Państwa EFTA mogą przedstawiać tę samą dokumentację kilkakrotnie, pod warunkiem że warunki rynkowe, których dotyczy, nie uległy zmianie. Urząd zastrzega sobie prawo kwestionowania ważności przedstawionej dokumentacji.

10B.5.2.2.   
  Stosowność instrumentu

| (55) | Istotnym elementem testu bilansującego jest to, czy i w jakim zakresie pomoc państwa w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka może być uważana za odpowiedni instrument zachęcający do inwestycji prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka. Ocena ta jest ściśle związana z oceną efektu zachęty oraz konieczności pomocy, jak określono w sekcji 10B.5.2.3. |
| --- | --- |

(55)

Istotnym elementem testu bilansującego jest to, czy i w jakim zakresie pomoc państwa w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka może być uważana za odpowiedni instrument zachęcający do inwestycji prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka. Ocena ta jest ściśle związana z oceną efektu zachęty oraz konieczności pomocy, jak określono w sekcji 10B.5.2.3.

| (56) | Dokonując szczegółowej analizy, Urząd zwróci szczególną uwagę na wszelkie oceny wpływu proponowanego środka dokonane przez państwa EFTA. Jeżeli państwo EFTA rozważało inne rozwiązania i jeżeli korzyści wynikające z zastosowania instrumentu selektywnego w postaci pomocy państwa zostały stwierdzone i przedstawione Urzędowi, wówczas środki uznawane są za stosowny instrument. Urząd oceni także dokumentację innych podejmowanych środków lub środków, które zostaną podjęte w przyszłości w związku z »luką kapitałową«, a mianowicie oceny ex post oraz aspekty podaży i popytu ważne dla docelowego MŚP, by stwierdzić, jakie byłoby ich oddziaływanie z proponowanym środkiem w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

(56)

Dokonując szczegółowej analizy, Urząd zwróci szczególną uwagę na wszelkie oceny wpływu proponowanego środka dokonane przez państwa EFTA. Jeżeli państwo EFTA rozważało inne rozwiązania i jeżeli korzyści wynikające z zastosowania instrumentu selektywnego w postaci pomocy państwa zostały stwierdzone i przedstawione Urzędowi, wówczas środki uznawane są za stosowny instrument. Urząd oceni także dokumentację innych podejmowanych środków lub środków, które zostaną podjęte w przyszłości w związku z »luką kapitałową«, a mianowicie oceny ex post oraz aspekty podaży i popytu ważne dla docelowego MŚP, by stwierdzić, jakie byłoby ich oddziaływanie z proponowanym środkiem w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka.

10B.5.2.3.   
  Efekt zachęty oraz konieczność pomocy

| (57) | Efekt zachęty środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka odgrywa kluczową rolę w ocenie zgodności. Urząd uważa, że efekt zachęty występuje w przypadku środków spełniających wszystkie warunki wymienione w sekcji 10B.4. Jednak w przypadku środków, o których mowa w niniejszej sekcji, efekt zachęty staje się mniej oczywisty. Dlatego Urząd będzie także brać pod uwagę następujące kryteria dodatkowe, potwierdzające, że decyzje inwestycyjne podejmowane są w celu osiągnięcia zysku, a zarządzanie środkiem odbywa się na zasadach rynkowych. |
| --- | --- |

(57)

Efekt zachęty środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka odgrywa kluczową rolę w ocenie zgodności. Urząd uważa, że efekt zachęty występuje w przypadku środków spełniających wszystkie warunki wymienione w sekcji 10B.4. Jednak w przypadku środków, o których mowa w niniejszej sekcji, efekt zachęty staje się mniej oczywisty. Dlatego Urząd będzie także brać pod uwagę następujące kryteria dodatkowe, potwierdzające, że decyzje inwestycyjne podejmowane są w celu osiągnięcia zysku, a zarządzanie środkiem odbywa się na zasadach rynkowych.

10B.5.2.3.1.   Zarządzanie na zasadach rynkowych

| (58) | Poza warunkami określonymi w sekcji 10B.4.3.6, za czynnik pozytywny Urząd uznawać będzie powierzenie zarządzania środkiem w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszem kapitału podwyższonego ryzyka specjalistom z sektora prywatnego lub innym niezależnym specjalistom, wybranym w drodze przejrzystej i otwartej procedury, najlepiej przetargu publicznego, posiadającym udokumentowane doświadczenie, w tym także w zakresie inwestycji na rynkach kapitałowych, najlepiej w sektorze (sektorach), do którego (których) kierowane są środki z funduszu, jak również orientację w kwestiach księgowych i prawnych istotnych z punktu widzenia inwestycji. |
| --- | --- |

(58)

Poza warunkami określonymi w sekcji 10B.4.3.6, za czynnik pozytywny Urząd uznawać będzie powierzenie zarządzania środkiem w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszem kapitału podwyższonego ryzyka specjalistom z sektora prywatnego lub innym niezależnym specjalistom, wybranym w drodze przejrzystej i otwartej procedury, najlepiej przetargu publicznego, posiadającym udokumentowane doświadczenie, w tym także w zakresie inwestycji na rynkach kapitałowych, najlepiej w sektorze (sektorach), do którego (których) kierowane są środki z funduszu, jak również orientację w kwestiach księgowych i prawnych istotnych z punktu widzenia inwestycji.

10B.5.2.3.2.   Istnienie komitetu inwestycyjnego

| (59) | Kolejnym pozytywnym elementem byłoby istnienie komitetu inwestycyjnego, niezależnego od zarządcy funduszu, złożonego z niezależnych ekspertów z sektora prywatnego, posiadających znaczące doświadczenie w sektorze docelowym. Istotna byłaby także obecność przedstawicieli inwestorów lub niezależnych ekspertów wybranych w drodze przejrzystej i otwartej procedury, najlepiej przetargu publicznego. Zadaniem ekspertów byłoby przedstawianie kadrze lub firmie zarządzającej analiz bieżącej i przewidywanej sytuacji rynkowej oraz badanie i zgłaszanie potencjalnych przedsiębiorstw docelowych, które mogą stanowić dobry przedmiot inwestycji. |
| --- | --- |

(59)

Kolejnym pozytywnym elementem byłoby istnienie komitetu inwestycyjnego, niezależnego od zarządcy funduszu, złożonego z niezależnych ekspertów z sektora prywatnego, posiadających znaczące doświadczenie w sektorze docelowym. Istotna byłaby także obecność przedstawicieli inwestorów lub niezależnych ekspertów wybranych w drodze przejrzystej i otwartej procedury, najlepiej przetargu publicznego. Zadaniem ekspertów byłoby przedstawianie kadrze lub firmie zarządzającej analiz bieżącej i przewidywanej sytuacji rynkowej oraz badanie i zgłaszanie potencjalnych przedsiębiorstw docelowych, które mogą stanowić dobry przedmiot inwestycji.

10B.5.2.3.3.   Wartość środka/wielkość funduszu

| (60) | Za czynnik pozytywny Urząd uznawać będzie odpowiedniej wielkości budżet na inwestycje w docelowe MŚP, dostępny w ramach środka w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, pozwalający na wykorzystanie efektu skali w zarządzaniu funduszem oraz dywersyfikację ryzyka w oparciu o pulę odpowiedniej liczby inwestycji. Wielkość funduszu powinna gwarantować możliwość pokrycia wysokich kosztów transakcji lub późniejszych etapów finansowania w przedsiębiorstwach docelowych, przynoszących większe zyski. Wielkość funduszu będzie uznawana za czynnik pozytywny także z uwzględnieniem sektora docelowego oraz o ile ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych i zakłócenia konkurencji zostanie zminimalizowane. |
| --- | --- |

(60)

Za czynnik pozytywny Urząd uznawać będzie odpowiedniej wielkości budżet na inwestycje w docelowe MŚP, dostępny w ramach środka w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, pozwalający na wykorzystanie efektu skali w zarządzaniu funduszem oraz dywersyfikację ryzyka w oparciu o pulę odpowiedniej liczby inwestycji. Wielkość funduszu powinna gwarantować możliwość pokrycia wysokich kosztów transakcji lub późniejszych etapów finansowania w przedsiębiorstwach docelowych, przynoszących większe zyski. Wielkość funduszu będzie uznawana za czynnik pozytywny także z uwzględnieniem sektora docelowego oraz o ile ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych i zakłócenia konkurencji zostanie zminimalizowane.

10B.5.2.3.4.   Obecność »aniołów biznesu«

| (61) | W przypadku środków ukierunkowanych na kapitał zalążkowy, z uwagi na większy stopień nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dostrzegany w tej fazie, Urząd będzie odnosić się przychylnie do bezpośredniego lub pośredniego zaangażowania »aniołów biznesu« w inwestycje na etapie wczesnego rozwoju. W takich okolicznościach Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków, nawet jeśli zakładają dominację instrumentów wierzycielskich, w tym wyższy stopień podporządkowania funduszy państwowych oraz prawo pierwszeństwa do udziału w zysku przysługującym »aniołom biznesu« lub wyższe wynagrodzenie za przekazanie przez nich kapitału, a także aktywne zaangażowanie w zarządzanie środkiem/funduszem i/lub przedsiębiorstwem docelowym. |
| --- | --- |

(61)

W przypadku środków ukierunkowanych na kapitał zalążkowy, z uwagi na większy stopień nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dostrzegany w tej fazie, Urząd będzie odnosić się przychylnie do bezpośredniego lub pośredniego zaangażowania »aniołów biznesu« w inwestycje na etapie wczesnego rozwoju. W takich okolicznościach Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków, nawet jeśli zakładają dominację instrumentów wierzycielskich, w tym wyższy stopień podporządkowania funduszy państwowych oraz prawo pierwszeństwa do udziału w zysku przysługującym »aniołom biznesu« lub wyższe wynagrodzenie za przekazanie przez nich kapitału, a także aktywne zaangażowanie w zarządzanie środkiem/funduszem i/lub przedsiębiorstwem docelowym.

10B.5.2.4.   
  Proporcjonalność

| (62) | Zgodność pomocy wymaga ograniczenia jej kwoty do niezbędnego minimum. Ten aspekt proporcjonalności można zapewnić w różny sposób, w zależności od formy danego środka. Jednak brak kontroli zabezpieczających przed nadmierną kompensacją inwestorów lub środek, w przypadku którego ryzyko straty ponosi wyłącznie sektor publiczny, a/lub korzyści odnoszą wyłącznie inni inwestorzy, nie zostaną uznane za zgodne z zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

(62)

Zgodność pomocy wymaga ograniczenia jej kwoty do niezbędnego minimum. Ten aspekt proporcjonalności można zapewnić w różny sposób, w zależności od formy danego środka. Jednak brak kontroli zabezpieczających przed nadmierną kompensacją inwestorów lub środek, w przypadku którego ryzyko straty ponosi wyłącznie sektor publiczny, a/lub korzyści odnoszą wyłącznie inni inwestorzy, nie zostaną uznane za zgodne z zasadą proporcjonalności.

| (63) | Za aspekty wpływające pozytywnie na ocenę zgodności z zasadą proporcjonalności Urząd uznawać będzie poniższe elementy, ponieważ stanowią one przykłady praktyki wzorcowej.






  a) | Otwarty konkurs dla zarządzających. Przejrzysty, otwarty konkurs z poszanowaniem zasady niedyskryminacji w celu dokonania wyboru kadry lub firmy zarządzającej, który zapewni wybór najlepszej oferty pod względem jakościowym i kosztowym, będzie uznawany za czynnik pozytywny, ponieważ przyczyni się do ograniczenia poziomu kosztów (i ewentualnie pomocy) do niezbędnego minimum, a także zminimalizuje ewentualne zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- | --- |

(63)

Za aspekty wpływające pozytywnie na ocenę zgodności z zasadą proporcjonalności Urząd uznawać będzie poniższe elementy, ponieważ stanowią one przykłady praktyki wzorcowej.

a)

Otwarty konkurs dla zarządzających. Przejrzysty, otwarty konkurs z poszanowaniem zasady niedyskryminacji w celu dokonania wyboru kadry lub firmy zarządzającej, który zapewni wybór najlepszej oferty pod względem jakościowym i kosztowym, będzie uznawany za czynnik pozytywny, ponieważ przyczyni się do ograniczenia poziomu kosztów (i ewentualnie pomocy) do niezbędnego minimum, a także zminimalizuje ewentualne zakłócenia konkurencji.

| b) | Zaproszenie do składania ofert lub otwarte zaproszenie dla inwestorów. Zaproszenie do składania ofert dla ustalenia ewentualnych »warunków preferencyjnych« dla inwestorów lub dostępność takich warunków dla innych inwestorów. Dostępność taka może mieć formę otwartego zaproszenia dla inwestorów przy uruchomieniu funduszu inwestycyjnego albo narzędzia inwestycyjnego lub formę programu (np. programu gwarancji), który pozostawałby otwarty dla nowych podmiotów przez dłuższy czas. |
| --- | --- |

b)

Zaproszenie do składania ofert lub otwarte zaproszenie dla inwestorów. Zaproszenie do składania ofert dla ustalenia ewentualnych »warunków preferencyjnych« dla inwestorów lub dostępność takich warunków dla innych inwestorów. Dostępność taka może mieć formę otwartego zaproszenia dla inwestorów przy uruchomieniu funduszu inwestycyjnego albo narzędzia inwestycyjnego lub formę programu (np. programu gwarancji), który pozostawałby otwarty dla nowych podmiotów przez dłuższy czas.

10B.5.3.   NEGATYWNE SKUTKI POMOCY

| (64) | W celu oceny zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków w celu zapewnienia kapitału ryzyka Urząd dokona zestawienia potencjalnych skutków negatywnych, takich jak zakłócenie konkurencji i ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych, ze skutkami pozytywnymi. Potencjalnie skutki negatywne będą analizowane na każdym z trzech poziomów, na których może występować pomoc. Pomoc dla inwestorów oraz na rzecz narzędzi inwestycyjnych i funduszy inwestycyjnych może negatywnie wpłynąć na konkurencję na rynku kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału. Pomoc udzielana przedsiębiorstwom docelowym może negatywnie wpływać na rynki produktów, na których przedsiębiorstwa te konkurują. |
| --- | --- |

(64)

W celu oceny zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków w celu zapewnienia kapitału ryzyka Urząd dokona zestawienia potencjalnych skutków negatywnych, takich jak zakłócenie konkurencji i ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych, ze skutkami pozytywnymi. Potencjalnie skutki negatywne będą analizowane na każdym z trzech poziomów, na których może występować pomoc. Pomoc dla inwestorów oraz na rzecz narzędzi inwestycyjnych i funduszy inwestycyjnych może negatywnie wpłynąć na konkurencję na rynku kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału. Pomoc udzielana przedsiębiorstwom docelowym może negatywnie wpływać na rynki produktów, na których przedsiębiorstwa te konkurują.

10B.5.3.1.   
  Wyparcie

| (65) | Na poziomie rynku kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału, pomoc państwa może spowodować wyparcie inwestycji prywatnych. Może to ograniczyć efekt zachęty inwestorów prywatnych do przekazywania środków docelowym MŚP i zachęcić ich do oczekiwania na udzielenie przez państwo pomocy na takie inwestycje. Niebezpieczeństwo to jest tym większe, im wyższe są kwoty transz inwestycyjnych przekazywanych przedsiębiorstwom, im większe przedsiębiorstwo oraz im późniejszy etap działalności gospodarczej, ponieważ w takich okolicznościach stopniowo zwiększa się dostępność prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

(65)

Na poziomie rynku kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału, pomoc państwa może spowodować wyparcie inwestycji prywatnych. Może to ograniczyć efekt zachęty inwestorów prywatnych do przekazywania środków docelowym MŚP i zachęcić ich do oczekiwania na udzielenie przez państwo pomocy na takie inwestycje. Niebezpieczeństwo to jest tym większe, im wyższe są kwoty transz inwestycyjnych przekazywanych przedsiębiorstwom, im większe przedsiębiorstwo oraz im późniejszy etap działalności gospodarczej, ponieważ w takich okolicznościach stopniowo zwiększa się dostępność prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka.

| (66) | Dlatego Urząd będzie wymagał szczegółowego udokumentowania ryzyka wyparcia w przypadku środków przewidujących większe transze inwestycyjne dla docelowych MŚP, inwestycje kontynuacyjne lub finansowanie fazy ekspansji średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą lub środków o niskim udziale inwestorów prywatnych, jak również środków obejmujących narzędzie inwestycyjne. |
| --- | --- |

(66)

Dlatego Urząd będzie wymagał szczegółowego udokumentowania ryzyka wyparcia w przypadku środków przewidujących większe transze inwestycyjne dla docelowych MŚP, inwestycje kontynuacyjne lub finansowanie fazy ekspansji średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą lub środków o niskim udziale inwestorów prywatnych, jak również środków obejmujących narzędzie inwestycyjne.

| (67) | Ponadto państwa EFTA będą musiały udokumentować, że nie istnieje ryzyko wyparcia, szczególnie w odniesieniu do docelowego segmentu, sektora lub struktury branży. |
| --- | --- |

(67)

Ponadto państwa EFTA będą musiały udokumentować, że nie istnieje ryzyko wyparcia, szczególnie w odniesieniu do docelowego segmentu, sektora lub struktury branży.

| (68) | Istotne mogą być następujące elementy:






  a) | liczba firm/funduszy/narzędzi inwestycyjnych oferujących kapitał podwyższonego ryzyka typu venture obecnych w danym kraju lub na danym obszarze w przypadku funduszu regionalnego, oraz segmenty, w których firmy lub fundusze te działają; |
| --- | --- | --- |

(68)

Istotne mogą być następujące elementy:

a)

liczba firm/funduszy/narzędzi inwestycyjnych oferujących kapitał podwyższonego ryzyka typu venture obecnych w danym kraju lub na danym obszarze w przypadku funduszu regionalnego, oraz segmenty, w których firmy lub fundusze te działają;

| b) | wielkość, etap rozwoju i sektor działalności gospodarczej przedsiębiorstw docelowych; |
| --- | --- |

b)

wielkość, etap rozwoju i sektor działalności gospodarczej przedsiębiorstw docelowych;

| c) | średnia wartość transakcji oraz ewentualnie minimalna wartość transakcji, które mogłyby zostać poddane analizie przez fundusze lub inwestorów; |
| --- | --- |

c)

średnia wartość transakcji oraz ewentualnie minimalna wartość transakcji, które mogłyby zostać poddane analizie przez fundusze lub inwestorów;

| d) | łączna kwota kapitału podwyższonego ryzyka typu venture dostępnego dla przedsiębiorstw docelowych oraz sektora, jak również etap, na którym stosowany jest dany środek. |
| --- | --- |

d)

łączna kwota kapitału podwyższonego ryzyka typu venture dostępnego dla przedsiębiorstw docelowych oraz sektora, jak również etap, na którym stosowany jest dany środek.

10B.5.3.2.   
  Inne zakłócenia konkurencji

| (69) | Jest mało prawdopodobne, by na poziomie rynku, na którym obecne są docelowe MŚP – z uwagi na to, że w większości przypadków będą to firmy założone w niedalekiej przeszłości – miały one znaczącą siłę rynkową i żeby w związku z tym doszło do zakłócenia konkurencji. Nie można jednak wykluczyć, że środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka mogą wywołać skutek w postaci utrzymania na rynku nieefektywnych firm lub sektorów, które w innej sytuacji znikłyby. Ponadto nadmierne finansowanie nieefektywnych przedsiębiorstw z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka mogłoby sztucznie podnieść ich wartość, zakłócając w ten sposób rynek kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału, które musiałyby płacić wyższą cenę za kupno takich przedsiębiorstw. Pomoc kierowana do konkretnych sektorów może także przyczyniać się do utrzymywania produkcji w sektorach niekonkurencyjnych, podczas gdy pomoc kierowana do konkretnych regionów może przyczyniać się do nieefektywnego rozkładu czynników produkcji między regionami. |
| --- | --- |

(69)

Jest mało prawdopodobne, by na poziomie rynku, na którym obecne są docelowe MŚP – z uwagi na to, że w większości przypadków będą to firmy założone w niedalekiej przeszłości – miały one znaczącą siłę rynkową i żeby w związku z tym doszło do zakłócenia konkurencji. Nie można jednak wykluczyć, że środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka mogą wywołać skutek w postaci utrzymania na rynku nieefektywnych firm lub sektorów, które w innej sytuacji znikłyby. Ponadto nadmierne finansowanie nieefektywnych przedsiębiorstw z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka mogłoby sztucznie podnieść ich wartość, zakłócając w ten sposób rynek kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału, które musiałyby płacić wyższą cenę za kupno takich przedsiębiorstw. Pomoc kierowana do konkretnych sektorów może także przyczyniać się do utrzymywania produkcji w sektorach niekonkurencyjnych, podczas gdy pomoc kierowana do konkretnych regionów może przyczyniać się do nieefektywnego rozkładu czynników produkcji między regionami.

| (70) | W dokonywanej przez siebie analizie tego ryzyka Urząd zbada w szczególności następujące czynniki:






  a) | ogólną dotychczasową rentowność firm będących przedmiotem inwestycji oraz perspektywy rentowności tych firm w przyszłości; |
| --- | --- | --- |

(70)

W dokonywanej przez siebie analizie tego ryzyka Urząd zbada w szczególności następujące czynniki:

a)

ogólną dotychczasową rentowność firm będących przedmiotem inwestycji oraz perspektywy rentowności tych firm w przyszłości;

| b) | odsetek bankructw przedsiębiorstw, do których skierowany jest środek; |
| --- | --- |

b)

odsetek bankructw przedsiębiorstw, do których skierowany jest środek;

| c) | maksymalną wielkość transzy inwestycyjnej przewidywaną w ramach środka w porównaniu z obrotem i kosztami docelowych MŚP; |
| --- | --- |

c)

maksymalną wielkość transzy inwestycyjnej przewidywaną w ramach środka w porównaniu z obrotem i kosztami docelowych MŚP;

| d) | nadwyżkę zdolności produkcyjnych w sektorze korzystającym z pomocy. |
| --- | --- |

d)

nadwyżkę zdolności produkcyjnych w sektorze korzystającym z pomocy.

10B.5.4.   BILANSOWANIE I DECYZJA

| (71) | W świetle powyższych czynników pozytywnych i negatywnych Urząd rozważy skutki środka w celu zapewnienia kapitału ryzyka i stwierdzi, czy wynikające z niego zakłócenia mogą mieć negatywny wpływ na warunki transakcji na tyle, że byłoby to sprzeczne ze wspólnym interesem. Analiza w każdym przypadku opierać się będzie na ogólnej ocenie przewidywanego pozytywnego i negatywnego wpływu pomocy państwa. W tym celu Urząd nie będzie stosować kryteriów określonych w niniejszych wytycznych w sposób mechaniczny, lecz dokona ogólnej oceny ich względnej ważności. |
| --- | --- |

(71)

W świetle powyższych czynników pozytywnych i negatywnych Urząd rozważy skutki środka w celu zapewnienia kapitału ryzyka i stwierdzi, czy wynikające z niego zakłócenia mogą mieć negatywny wpływ na warunki transakcji na tyle, że byłoby to sprzeczne ze wspólnym interesem. Analiza w każdym przypadku opierać się będzie na ogólnej ocenie przewidywanego pozytywnego i negatywnego wpływu pomocy państwa. W tym celu Urząd nie będzie stosować kryteriów określonych w niniejszych wytycznych w sposób mechaniczny, lecz dokona ogólnej oceny ich względnej ważności.

| (72) | Urząd może nie wnosić zastrzeżeń wobec zgłoszonego środka pomocy, nie wszczynając formalnego postępowania wyjaśniającego lub, po przeprowadzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego określonego w art. 6 części II Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, zakończyć je decyzją zgodnie z art. 7 części II Protokołu 3. W przypadku podjęcia decyzji warunkowej w rozumieniu art. 7 ust. 4 części II Protokołu 3, zamykającej formalne postępowanie wyjaśniające, Urząd może, w celu ograniczenia ewentualnego zakłócenia konkurencji i zapewnienia proporcjonalności, załączyć następujące warunki:






  a) | jeżeli przewidywane są wyższe progi transz inwestycyjnych na przedsiębiorstwo docelowe – obniżenie kwoty maksymalnej proponowanej dla każdej transzy inwestycyjnej lub wyznaczenie maksymalnej kwoty finansowania na każde przedsiębiorstwo docelowe; |
| --- | --- | --- |

(72)

Urząd może nie wnosić zastrzeżeń wobec zgłoszonego środka pomocy, nie wszczynając formalnego postępowania wyjaśniającego lub, po przeprowadzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego określonego w art. 6 części II Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, zakończyć je decyzją zgodnie z art. 7 części II Protokołu 3. W przypadku podjęcia decyzji warunkowej w rozumieniu art. 7 ust. 4 części II Protokołu 3, zamykającej formalne postępowanie wyjaśniające, Urząd może, w celu ograniczenia ewentualnego zakłócenia konkurencji i zapewnienia proporcjonalności, załączyć następujące warunki:

a)

jeżeli przewidywane są wyższe progi transz inwestycyjnych na przedsiębiorstwo docelowe – obniżenie kwoty maksymalnej proponowanej dla każdej transzy inwestycyjnej lub wyznaczenie maksymalnej kwoty finansowania na każde przedsiębiorstwo docelowe;

| b) | jeżeli przewiduje się inwestycje w fazie ekspansji na rzecz średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą, Urząd może ograniczyć inwestycje przede wszystkim do fazy zalążkowej i fazy rozruchu, lub ograniczyć inwestycje do jednej lub dwu rund, lub ograniczyć transze do maksymalnych progów na przedsiębiorstwo docelowe; |
| --- | --- |

b)

jeżeli przewiduje się inwestycje w fazie ekspansji na rzecz średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą, Urząd może ograniczyć inwestycje przede wszystkim do fazy zalążkowej i fazy rozruchu, lub ograniczyć inwestycje do jednej lub dwu rund, lub ograniczyć transze do maksymalnych progów na przedsiębiorstwo docelowe;

| c) | jeżeli przewiduje się inwestycje kontynuacyjne – ustanowienie pewnych ograniczeń w odniesieniu do kwoty maksymalnej inwestowanej w każde przedsiębiorstwo docelowe, etapu inwestycyjnego kwalifikującego się do interwencji lub okresu, w którym udzielić można pomocy, także z uwzględnieniem sektora oraz wielkości funduszu; |
| --- | --- |

c)

jeżeli przewiduje się inwestycje kontynuacyjne – ustanowienie pewnych ograniczeń w odniesieniu do kwoty maksymalnej inwestowanej w każde przedsiębiorstwo docelowe, etapu inwestycyjnego kwalifikującego się do interwencji lub okresu, w którym udzielić można pomocy, także z uwzględnieniem sektora oraz wielkości funduszu;

| d) | jeżeli przewidywany jest mniejszy udział inwestorów prywatnych – ewentualne wezwanie do progresywnego zwiększenia udziału inwestorów prywatnych na dalszych etapach działalności funduszu, ze szczególnym uwzględnieniem etapu rozwoju działalności, sektora, odpowiednich poziomów podziału zysku i podporządkowania i ewentualnie umiejscowienia przedsiębiorstw docelowych na obszarach objętych pomocą; |
| --- | --- |

d)

jeżeli przewidywany jest mniejszy udział inwestorów prywatnych – ewentualne wezwanie do progresywnego zwiększenia udziału inwestorów prywatnych na dalszych etapach działalności funduszu, ze szczególnym uwzględnieniem etapu rozwoju działalności, sektora, odpowiednich poziomów podziału zysku i podporządkowania i ewentualnie umiejscowienia przedsiębiorstw docelowych na obszarach objętych pomocą;

| e) | w przypadku środków zakładających jedynie kapitał zalążkowy, Urząd może wymagać od państw EFTA zagwarantowania, że państwo otrzymuje stosowny zysk z inwestycji, odpowiadający ryzyku poniesionemu przy dokonywaniu inwestycji, zwłaszcza gdy państwo finansuje inwestycję z wykorzystaniem quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych lub instrumentów wierzycielskich, z których zysk powinien być np. powiązany z ewentualnymi prawami do wykorzystania (np. prawami autorskimi) wynikającymi z praw własności intelektualnej wytworzonej w wyniku inwestycji; |
| --- | --- |

e)

w przypadku środków zakładających jedynie kapitał zalążkowy, Urząd może wymagać od państw EFTA zagwarantowania, że państwo otrzymuje stosowny zysk z inwestycji, odpowiadający ryzyku poniesionemu przy dokonywaniu inwestycji, zwłaszcza gdy państwo finansuje inwestycję z wykorzystaniem quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych lub instrumentów wierzycielskich, z których zysk powinien być np. powiązany z ewentualnymi prawami do wykorzystania (np. prawami autorskimi) wynikającymi z praw własności intelektualnej wytworzonej w wyniku inwestycji;

| f) | wezwanie do innego rozłożenia uzgodnionych podziałów zysków i strat oraz poziomu podporządkowania pomiędzy państwem a inwestorami prywatnymi; |
| --- | --- |

f)

wezwanie do innego rozłożenia uzgodnionych podziałów zysków i strat oraz poziomu podporządkowania pomiędzy państwem a inwestorami prywatnymi;

| g) | wezwanie do bardziej restrykcyjnych zobowiązań w zakresie kumulacji pomocy w celu zapewnienia kapitału ryzyka z pomocą udzieloną zgodnie z innymi przepisami lub programami ramowymi w zakresie pomocy państwa, w drodze odstępstwa od sekcji 10B.6. |
| --- | --- |

g)

wezwanie do bardziej restrykcyjnych zobowiązań w zakresie kumulacji pomocy w celu zapewnienia kapitału ryzyka z pomocą udzieloną zgodnie z innymi przepisami lub programami ramowymi w zakresie pomocy państwa, w drodze odstępstwa od sekcji 10B.6.

10B.6.   KUMULACJA

| (73) | Jeżeli kapitał przekazany przedsiębiorstwu docelowemu w ramach środka w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka wykorzystywany jest na finansowanie inwestycji początkowej lub pokrycie innych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy rozporządzeń o wyłączeniach grupowych, wytycznych, programów ramowych lub innych dokumentów dotyczących pomocy państwa, odpowiednie pułapy pomocy lub maksymalne kwoty kwalifikowalne będą zmniejszone ogólnie o 50 % oraz o 20 % w przypadku przedsiębiorstw docelowych znajdujących się na obszarach objętych pomocą w czasie pierwszych trzech lat od pierwszej inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka i do łącznej otrzymanej kwoty. To zmniejszenie nie ma zastosowania do intensywności pomocy udzielanej na podstawie wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój (17) lub innych zastępujących je zasad ramowych, bądź rozporządzenia o wyłączeniu grupowym w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(73)

Jeżeli kapitał przekazany przedsiębiorstwu docelowemu w ramach środka w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka wykorzystywany jest na finansowanie inwestycji początkowej lub pokrycie innych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy rozporządzeń o wyłączeniach grupowych, wytycznych, programów ramowych lub innych dokumentów dotyczących pomocy państwa, odpowiednie pułapy pomocy lub maksymalne kwoty kwalifikowalne będą zmniejszone ogólnie o 50 % oraz o 20 % w przypadku przedsiębiorstw docelowych znajdujących się na obszarach objętych pomocą w czasie pierwszych trzech lat od pierwszej inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka i do łącznej otrzymanej kwoty. To zmniejszenie nie ma zastosowania do intensywności pomocy udzielanej na podstawie wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój (17) lub innych zastępujących je zasad ramowych, bądź rozporządzenia o wyłączeniu grupowym w tej dziedzinie.

10B.7.   PRZEPISY KOŃCOWE

10B.7.1.   MONITOROWANIE I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

| (74) | Protokół 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale oraz decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, nakładają na państwa EFTA obowiązek przedkładania Urzędowi sprawozdań rocznych. |
| --- | --- |

(74)

Protokół 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale oraz decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, nakładają na państwa EFTA obowiązek przedkładania Urzędowi sprawozdań rocznych.

| (75) | W odniesieniu do środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka sprawozdanie musi zawierać sumaryczną tabelę przedstawiającą podział inwestycji dokonanych przez fundusz lub dokonanych na podstawie środka pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, łącznie z wykazem wszystkich przedsiębiorstw będących beneficjentami środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Sprawozdanie musi zawierać również krótki opis działalności funduszy inwestycyjnych oraz szczegóły potencjalnych rozważanych transakcji, transakcji rzeczywiście przeprowadzonych oraz rentowności narzędzi inwestycyjnych wraz ze zbiorczymi informacjami na temat kwoty kapitału zebranej za pomocą narzędzia. Urząd może wystąpić o dodatkowe informacje dotyczące udzielonej pomocy, aby sprawdzić, czy spełnione zostały warunki zawarte w decyzji Urzędu zatwierdzającej środek pomocy.
  Sprawozdania roczne są zamieszczane na stronach internetowych Urzędu. |
| --- | --- |

(75)

W odniesieniu do środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka sprawozdanie musi zawierać sumaryczną tabelę przedstawiającą podział inwestycji dokonanych przez fundusz lub dokonanych na podstawie środka pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, łącznie z wykazem wszystkich przedsiębiorstw będących beneficjentami środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Sprawozdanie musi zawierać również krótki opis działalności funduszy inwestycyjnych oraz szczegóły potencjalnych rozważanych transakcji, transakcji rzeczywiście przeprowadzonych oraz rentowności narzędzi inwestycyjnych wraz ze zbiorczymi informacjami na temat kwoty kapitału zebranej za pomocą narzędzia. Urząd może wystąpić o dodatkowe informacje dotyczące udzielonej pomocy, aby sprawdzić, czy spełnione zostały warunki zawarte w decyzji Urzędu zatwierdzającej środek pomocy.

Sprawozdania roczne są zamieszczane na stronach internetowych Urzędu.

| (76) | Ponadto Urząd uważa, że konieczne jest podjęcie dalszych środków dla poprawy przejrzystości pomocy państwa w EOG. Niezbędne wydaje się być zwłaszcza zapewnienie państwom EFTA, podmiotom gospodarczym, stronom zainteresowanym oraz samemu Urzędowi łatwego dostępu do pełnego tekstu wszystkich programów pomocy na rzecz kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto Urząd uważa, że konieczne jest podjęcie dalszych środków dla poprawy przejrzystości pomocy państwa w EOG. Niezbędne wydaje się być zwłaszcza zapewnienie państwom EFTA, podmiotom gospodarczym, stronom zainteresowanym oraz samemu Urzędowi łatwego dostępu do pełnego tekstu wszystkich programów pomocy na rzecz kapitału podwyższonego ryzyka.

| (77) | Cel ten można łatwo osiągnąć poprzez utworzenie wzajemnie powiązanych stron internetowych. Dlatego też analizując programy pomocy na rzecz kapitału podwyższonego ryzyka, Urząd będzie systematycznie wymagać od zainteresowanych państw EFTA zamieszczania pełnego tekstu ostatecznych wersji programów pomocy w Internecie oraz informowania Urzędu o adresie internetowym, pod którym można go znaleźć.
  Programu pomocy nie można stosować przed zamieszczeniem omawianych informacji w Internecie. |
| --- | --- |

(77)

Cel ten można łatwo osiągnąć poprzez utworzenie wzajemnie powiązanych stron internetowych. Dlatego też analizując programy pomocy na rzecz kapitału podwyższonego ryzyka, Urząd będzie systematycznie wymagać od zainteresowanych państw EFTA zamieszczania pełnego tekstu ostatecznych wersji programów pomocy w Internecie oraz informowania Urzędu o adresie internetowym, pod którym można go znaleźć.

Programu pomocy nie można stosować przed zamieszczeniem omawianych informacji w Internecie.

| (78) | Państwa EFTA muszą prowadzić szczegółową dokumentację zawierającą informacje na temat wszystkich środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Taka dokumentacja musi zawierać wszystkie informacje konieczne dla ustalenia, czy warunki określone w wytycznych zostały zachowane, w odniesieniu do wielkości transzy, wielkości przedsiębiorstwa (małe lub średnie), fazy rozwoju przedsiębiorstwa (faza zalążkowa, rozruchu lub rozszerzania działalności), branży działalności (najlepiej w formie czterocyfrowego kodu NACE – Ogólnej Klasyfikacji Działalności Gospodarczych we Wspólnotach Europejskich) oraz informacji dotyczących zarządzania funduszami i innych kryteriów wymienionych w niniejszych wytycznych. Informacje te muszą być przechowywane przez okres dziesięciu lat od dnia przyznania pomocy.
  Urząd zwróci się do państw EFTA o przedstawienie powyższych informacji, aby przeprowadzić ocenę wpływu niniejszych wytycznych po trzech latach od daty ich wejścia w życie. |
| --- | --- |

(78)

Państwa EFTA muszą prowadzić szczegółową dokumentację zawierającą informacje na temat wszystkich środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Taka dokumentacja musi zawierać wszystkie informacje konieczne dla ustalenia, czy warunki określone w wytycznych zostały zachowane, w odniesieniu do wielkości transzy, wielkości przedsiębiorstwa (małe lub średnie), fazy rozwoju przedsiębiorstwa (faza zalążkowa, rozruchu lub rozszerzania działalności), branży działalności (najlepiej w formie czterocyfrowego kodu NACE – Ogólnej Klasyfikacji Działalności Gospodarczych we Wspólnotach Europejskich) oraz informacji dotyczących zarządzania funduszami i innych kryteriów wymienionych w niniejszych wytycznych. Informacje te muszą być przechowywane przez okres dziesięciu lat od dnia przyznania pomocy.

Urząd zwróci się do państw EFTA o przedstawienie powyższych informacji, aby przeprowadzić ocenę wpływu niniejszych wytycznych po trzech latach od daty ich wejścia w życie.

10B.7.2.   WEJŚCIE W ŻYCIE I OKRES OBOWIĄZYWANIA

| (79) | Urząd będzie stosował niniejsze wytyczne od daty ich przyjęcia. Niniejsze wytyczne zastępują rozdział 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa. |
| --- | --- |

(79)

Urząd będzie stosował niniejsze wytyczne od daty ich przyjęcia. Niniejsze wytyczne zastępują rozdział 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

| (80) | Niniejsze wytyczne obowiązywać będą do dnia 31 grudnia 2013 r. Po odbyciu konsultacji z państwami EFTA Urząd może przed tą datą wprowadzić do nich zmiany z uwagi na istotne względy dotyczące polityki konkurencji lub polityki w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka, bądź też w celu uwzględnienia polityki EOG w innych dziedzinach lub zobowiązań międzynarodowych. Jeśli okaże się to pomocne, Urząd może również przedstawić dalsze wyjaśnienia dotyczące jego podejścia do określonych zagadnień. Urząd zamierza dokonać przeglądu niniejszych wytycznych po upływie trzech lat od czasu ich wejścia w życie. |
| --- | --- |

(80)

Niniejsze wytyczne obowiązywać będą do dnia 31 grudnia 2013 r. Po odbyciu konsultacji z państwami EFTA Urząd może przed tą datą wprowadzić do nich zmiany z uwagi na istotne względy dotyczące polityki konkurencji lub polityki w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka, bądź też w celu uwzględnienia polityki EOG w innych dziedzinach lub zobowiązań międzynarodowych. Jeśli okaże się to pomocne, Urząd może również przedstawić dalsze wyjaśnienia dotyczące jego podejścia do określonych zagadnień. Urząd zamierza dokonać przeglądu niniejszych wytycznych po upływie trzech lat od czasu ich wejścia w życie.

| (81) | Urząd będzie stosować niniejsze wytyczne w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, względem których musi podjąć decyzję po przyjęciu wytycznych, nawet w przypadku, gdy dane środki zostały zgłoszone przed publikacją niniejszych wytycznych. |
| --- | --- |

(81)

Urząd będzie stosować niniejsze wytyczne w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, względem których musi podjąć decyzję po przyjęciu wytycznych, nawet w przypadku, gdy dane środki zostały zgłoszone przed publikacją niniejszych wytycznych.

| (82) | Zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (consecutio legis) (18), w przypadku pomocy niezgłoszonej Urząd będzie stosować:






  a) | niniejsze wytyczne, jeżeli pomoc przyznano po ich przyjęciu; |
| --- | --- | --- |

(82)

Zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (consecutio legis) (18), w przypadku pomocy niezgłoszonej Urząd będzie stosować:

a)

niniejsze wytyczne, jeżeli pomoc przyznano po ich przyjęciu;

| b) | we wszystkich pozostałych przypadkach – postanowienia rozdziału 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa. |
| --- | --- |

b)

we wszystkich pozostałych przypadkach – postanowienia rozdziału 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

10B.7.3.   STOSOWNE ŚRODKI

| (83) | Urząd niniejszym proponuje państwom EFTA, na podstawie art. 1 ust. 1 części I Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, następujące stosowne środki dotyczące środków podejmowanych przez poszczególne państwa w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. |
| --- | --- |

(83)

Urząd niniejszym proponuje państwom EFTA, na podstawie art. 1 ust. 1 części I Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, następujące stosowne środki dotyczące środków podejmowanych przez poszczególne państwa w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka.

| (84) | Państwa EFTA powinny w razie konieczności dostosować podejmowane przez siebie środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka dla zapewnienia ich zgodności z niniejszymi wytycznymi w terminie 12 miesięcy od przyjęcia niniejszych wytycznych. |
| --- | --- |

(84)

Państwa EFTA powinny w razie konieczności dostosować podejmowane przez siebie środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka dla zapewnienia ich zgodności z niniejszymi wytycznymi w terminie 12 miesięcy od przyjęcia niniejszych wytycznych.

| (85) | Państwa EFTA wzywa się do wyrażenia wyraźnej i bezwarunkowej zgody na zaproponowane stosowne środki w ciągu dwóch miesięcy od daty przyjęcia niniejszych wytycznych. W przypadku braku odpowiedzi Urząd uzna, że dane państwo EFTA nie wyraża zgody na proponowane środki.” |
| --- | --- |

(85)

Państwa EFTA wzywa się do wyrażenia wyraźnej i bezwarunkowej zgody na zaproponowane stosowne środki w ciągu dwóch miesięcy od daty przyjęcia niniejszych wytycznych. W przypadku braku odpowiedzi Urząd uzna, że dane państwo EFTA nie wyraża zgody na proponowane środki.”

---

(1)  Dz.U. C 194 z 18.8.2006, s. 2.

1

(2)  COM(2005) 107 wersja ostateczna – SEC(2005) 795.

2

(3)  Dz.U. C 235 z 21.8.2001, s. 3.

3

(4)  Co do rozdziału 10A i jego zastosowania do pomocy niezgodnej z prawem, zob. pkt 82 niniejszego rozdziału.

4

(5)  Rozdział 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

5

(6)  COM(2005) 436 wersja ostateczna.

6

(7)  Rozdział 16 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

7

(8)  Do celów niniejszych wytycznych stosuje się definicje określone w wytycznych w sprawie pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego, rozdział 24B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

8

(9)  Do celów niniejszych wytycznych »węgiel« oznacza wysokiej, średniej i niskiej klasy węgiel kategorii A i B w rozumieniu międzynarodowej klasyfikacji ustanowionej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ.

9

(10)  Do celów niniejszych wytycznych stosuje się definicję określoną w załączniku I do wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013, rozdział 25B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

10

(11)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1040/2006 (Dz.U. L 187 z 8.7.2006, s. 8). Włączone do załącznika XV pkt 1f Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 80/2002.

11

(12)  Rozdział 19 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

12

(13)  Rozdział 17.B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

13

(14)  Rozdział 17 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

14

(15)  Należy jednak zauważyć, że jest bardziej prawdopodobne, że gwarancje udzielone przez państwo na rzecz inwestycji w kapitał podwyższonego ryzyka będą zawierały element pomocy dla inwestora, niż ma to miejsce w przypadku tradycyjnych gwarancji kredytowych, w przypadku których uważa się, że stanowią raczej pomoc dla pożyczkobiorcy niż pożyczkodawcy.

15

(16)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 30. Włączone do załącznika XV pkt 1e Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 88/2002.

16

(17)  Rozdział 14 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.

17

(18)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

18

---