# Dziennik Urzędowy L 114/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.114.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 114 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 527 maja 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.114.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 114

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 527 maja 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 369/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 370/2009 z dnia 6 maja 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 | 3 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/3/WE z dnia 11 marca 2009 r. zmieniająca dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar (
  1
  ) | 10 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 369/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 370/2009 z dnia 6 maja 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003

3

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/3/WE z dnia 11 marca 2009 r. zmieniająca dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar (
  1
  )

1

10

| | | IV   Inne akty |
| --- | --- | --- |
| | | EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY |
| | | Urząd Nadzoru EFTA |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 368/06/COL z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie sprzedaży udziałów państwa islandzkiego w Sementsverksmiðjan hf. (Islandia) | 14 |

IV   Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Urząd Nadzoru EFTA

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 368/06/COL z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie sprzedaży udziałów państwa islandzkiego w Sementsverksmiðjan hf. (Islandia)

14

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do zalecenia Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych rewersów i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009) | 23 |
| | * | Sprostowanie do decyzji Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2500–2690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (Dz.U. L 163 z 24.6.2008) | 23 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do zalecenia Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych rewersów i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009)

23

*

Sprostowanie do decyzji Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2500–2690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (Dz.U. L 163 z 24.6.2008)

23

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 7.5.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 369/2009

z dnia 6 maja 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 71,9 |
| TN | 115,0 |
| TR | 141,3 |
| ZZ | 109,4 |
| 0707 00 05 | JO | 155,5 |
| MA | 32,7 |
| TR | 135,3 |
| ZZ | 107,8 |
| 0709 90 70 | TR | 118,7 |
| ZZ | 118,7 |
| 0805 10 20 | EG | 41,2 |
| IL | 60,3 |
| MA | 46,8 |
| TN | 49,5 |
| TR | 98,3 |
| US | 55,4 |
| ZZ | 58,6 |
| 0805 50 10 | TR | 41,7 |
| ZA | 69,9 |
| ZZ | 55,8 |
| 0808 10 80 | AR | 77,4 |
| BR | 71,5 |
| CA | 114,7 |
| CL | 79,5 |
| CN | 94,5 |
| NZ | 102,5 |
| US | 121,6 |
| UY | 71,7 |
| ZA | 81,2 |
| ZZ | 90,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

71,9

TN

115,0

TR

141,3

ZZ

109,4

0707 00 05

JO

155,5

MA

32,7

TR

135,3

ZZ

107,8

0709 90 70

TR

118,7

ZZ

118,7

0805 10 20

EG

41,2

IL

60,3

MA

46,8

TN

49,5

TR

98,3

US

55,4

ZZ

58,6

0805 50 10

TR

41,7

ZA

69,9

ZZ

55,8

0808 10 80

AR

77,4

BR

71,5

CA

114,7

CL

79,5

CN

94,5

NZ

102,5

US

121,6

UY

71,7

ZA

81,2

ZZ

90,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 7.5.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 370/2009

z dnia 6 maja 2009 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 34 ust. 2 akapit drugi oraz art. 142 lit. c), d) i g),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 ustanowiło nowe zasady w stosunku do systemu płatności jednolitych, stosowane od dnia 1 stycznia 2009 r. W związku z tym należy dostosować przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 795/2004 (2). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 ustanowiło nowe zasady w stosunku do systemu płatności jednolitych, stosowane od dnia 1 stycznia 2009 r. W związku z tym należy dostosować przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 795/2004 (2).

| (2) | Definicje określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 powinny odzwierciedlać rozszerzoną kwalifikowalność obszarów w ramach systemu płatności jednolitej. |
| --- | --- |

(2)

Definicje określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 powinny odzwierciedlać rozszerzoną kwalifikowalność obszarów w ramach systemu płatności jednolitej.

| (3) | Przepisy dotyczące kryteriów kwalifikowalności, określone w art. 3b rozporządzenia (WE) nr 795/2004, są nieaktualne i należy je w związku z tym usunąć. Jednakże art. 34 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 dotyczy również wykorzystywania hektarów kwalifikujących się do prowadzenia działalności pozarolniczej. Należy określić kryteria ramowe dla wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

(3)

Przepisy dotyczące kryteriów kwalifikowalności, określone w art. 3b rozporządzenia (WE) nr 795/2004, są nieaktualne i należy je w związku z tym usunąć. Jednakże art. 34 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 dotyczy również wykorzystywania hektarów kwalifikujących się do prowadzenia działalności pozarolniczej. Należy określić kryteria ramowe dla wszystkich państw członkowskich.

| (4) | Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 znosi obowiązek odłogowania i niektóre ograniczenia związane z uprawnieniami do płatności z rezerwy krajowej, co powoduje, że przepisy dotyczące tych kwestii stają się nieaktualne. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 znosi obowiązek odłogowania i niektóre ograniczenia związane z uprawnieniami do płatności z rezerwy krajowej, co powoduje, że przepisy dotyczące tych kwestii stają się nieaktualne.

| (5) | Należy wyjaśnić art. 7 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 w zakresie odniesień do rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (3) i rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
| --- | --- |

(5)

Należy wyjaśnić art. 7 rozporządzenia (WE) nr 795/2004 w zakresie odniesień do rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (3) i rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

| (6) | Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 nie zawiera już szczególnych zasad dotyczących procedury składania wniosków do systemu płatności jednolitej w pierwszym roku jego wdrażania. Należy w związku z tym zaktualizować odnośne zasady w rozporządzeniu (WE) nr 795/2004. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 nie zawiera już szczególnych zasad dotyczących procedury składania wniosków do systemu płatności jednolitej w pierwszym roku jego wdrażania. Należy w związku z tym zaktualizować odnośne zasady w rozporządzeniu (WE) nr 795/2004.

| (7) | W przypadku gdy dzierżawa, o której mowa w art. 20 i 22, lub programy, o których mowa w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, wygasają po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitej w pierwszym roku wdrażania, termin występowania o określenie uprawnień do płatności powinien zostać przedłużony, aby rolnicy dysponowali odpowiednim czasem na złożenie wniosku, który odzwierciedla faktyczną sytuację gospodarstwa. |
| --- | --- |

(7)

W przypadku gdy dzierżawa, o której mowa w art. 20 i 22, lub programy, o których mowa w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, wygasają po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitej w pierwszym roku wdrażania, termin występowania o określenie uprawnień do płatności powinien zostać przedłużony, aby rolnicy dysponowali odpowiednim czasem na złożenie wniosku, który odzwierciedla faktyczną sytuację gospodarstwa.

| (8) | Ograniczenia regionalne, określone w art. 26 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, powinny zostać dostosowane do art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
| --- | --- |

(8)

Ograniczenia regionalne, określone w art. 26 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, powinny zostać dostosowane do art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

| (9) | Przepisy dotyczące obowiązkowego odłogowania stają się nieaktualne, należy jednak umożliwić w 2009 r. dobrowolne odłogowanie zgodnie z przepisami art. 107 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. |
| --- | --- |

(9)

Przepisy dotyczące obowiązkowego odłogowania stają się nieaktualne, należy jednak umożliwić w 2009 r. dobrowolne odłogowanie zgodnie z przepisami art. 107 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

| (10) | W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają stosować art. 72 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy określić termin i treść przesyłanego do Komisji wniosku. |
| --- | --- |

(10)

W przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają stosować art. 72 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy określić termin i treść przesyłanego do Komisji wniosku.

| (11) | Należy przyjąć przepisy określające zasady obowiązujące nowe państwa członkowskie przechodzące z systemu jednolitej płatności obszarowej do systemu płatności jednolitej. Zasady te powinny dotyczyć przede wszystkim wstępnego przyznawania uprawnień do płatności, szczególnych uprawnień oraz powiadamiania o decyzji. |
| --- | --- |

(11)

Należy przyjąć przepisy określające zasady obowiązujące nowe państwa członkowskie przechodzące z systemu jednolitej płatności obszarowej do systemu płatności jednolitej. Zasady te powinny dotyczyć przede wszystkim wstępnego przyznawania uprawnień do płatności, szczególnych uprawnień oraz powiadamiania o decyzji.

| (12) | Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 przewiduje przyznanie bezpośredniego wsparcia w ramach systemu płatności jednolitej na rzecz producentów wina, zwłaszcza w drodze przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej. Należy zatem przyjąć odnośne szczegółowe zasady przyznawania uprawnień do płatności. Te zasady szczegółowe powinny opierać się na tych samych wytycznych co zasady określone już w rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw. |
| --- | --- |

(12)

Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 przewiduje przyznanie bezpośredniego wsparcia w ramach systemu płatności jednolitej na rzecz producentów wina, zwłaszcza w drodze przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej. Należy zatem przyjąć odnośne szczegółowe zasady przyznawania uprawnień do płatności. Te zasady szczegółowe powinny opierać się na tych samych wytycznych co zasady określone już w rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw.

| (13) | W przypadku rolników, którym zostało już przyznane uprawnienie do płatności lub którzy nabyli je bądź otrzymali przed ostateczną datą składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności, określonych zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 795/2004, wartość i liczba ich uprawnień do płatności powinna zostać ponownie obliczona. Uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom nie powinny być uwzględniane w tym obliczeniu. |
| --- | --- |

(13)

W przypadku rolników, którym zostało już przyznane uprawnienie do płatności lub którzy nabyli je bądź otrzymali przed ostateczną datą składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności, określonych zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 795/2004, wartość i liczba ich uprawnień do płatności powinna zostać ponownie obliczona. Uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom nie powinny być uwzględniane w tym obliczeniu.

| (14) | Państwa członkowskie, które stosują model regionalny ustanowiony w art. 59 ust. 1 i 3 lub art. 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, powinny mieć możliwość ustalenia przypadającej na rolnika liczby uprawnień do płatności, wynikających z przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
| --- | --- |

(14)

Państwa członkowskie, które stosują model regionalny ustanowiony w art. 59 ust. 1 i 3 lub art. 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, powinny mieć możliwość ustalenia przypadającej na rolnika liczby uprawnień do płatności, wynikających z przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

| (15) | Należy przyjąć przepisy dotyczące średniej regionalnej w kontekście określania wartości uprawnień do płatności w zastosowaniu części B załącznika IX (karczowanie) do rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
| --- | --- |

(15)

Należy przyjąć przepisy dotyczące średniej regionalnej w kontekście określania wartości uprawnień do płatności w zastosowaniu części B załącznika IX (karczowanie) do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

| (16) | W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 795/2004 ustala się datę, z którą można zezwolić tymczasowo na uprawę poplonów w regionach, w których zbiór zbóż odbywa się zwykle wcześniej ze względu na warunki klimatyczne, zgodnie z przepisami art. 38 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Na wniosek Hiszpanii należy ustalić odrębne daty dla poszczególnych regionów tego państwa członkowskiego ze względu na odmienne warunki agronomiczne i klimatyczne. Załącznik powinien być również zaktualizowany w celu uwzględnienia kwalifikowalności owoców i warzyw w tych państwach członkowskich, które nie korzystają z opóźnionego włączenia tego sektora do systemu płatności jednolitej. |
| --- | --- |

(16)

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 795/2004 ustala się datę, z którą można zezwolić tymczasowo na uprawę poplonów w regionach, w których zbiór zbóż odbywa się zwykle wcześniej ze względu na warunki klimatyczne, zgodnie z przepisami art. 38 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Na wniosek Hiszpanii należy ustalić odrębne daty dla poszczególnych regionów tego państwa członkowskiego ze względu na odmienne warunki agronomiczne i klimatyczne. Załącznik powinien być również zaktualizowany w celu uwzględnienia kwalifikowalności owoców i warzyw w tych państwach członkowskich, które nie korzystają z opóźnionego włączenia tego sektora do systemu płatności jednolitej.

| (17) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 795/2004. |
| --- | --- |

(17)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 795/2004.

| (18) | Proponowane zmiany powinny być stosowane od dnia stosowania rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
| --- | --- |

(18)

Proponowane zmiany powinny być stosowane od dnia stosowania rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

| (19) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich, |
| --- | --- |

(19)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | skreśla się lit. a); |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się lit. a);

| b) | lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | »plantacje trwałe« oznaczają uprawy niepodlegające rotacji, inne niż trwałe użytki zielone, które zajmują grunty przez okres pięciu lat lub dłużej i dają powtarzające się zbiory, w tym szkółki, i zagajniki o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41);”; |
| --- | --- | --- |

b)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

»plantacje trwałe« oznaczają uprawy niepodlegające rotacji, inne niż trwałe użytki zielone, które zajmują grunty przez okres pięciu lat lub dłużej i dają powtarzające się zbiory, w tym szkółki, i zagajniki o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41);”;

| c) | skreśla się lit. d); |
| --- | --- |

c)

skreśla się lit. d);

| d) | lit. f) otrzymuje brzmienie:






  „f) | »użytki zielone« oznaczają grunty orne wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej); do celów art. 49 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (4) wyrażenie »użytki zielone« obejmuje pastwiska trwałe; |
| --- | --- | --- |

d)

lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

»użytki zielone« oznaczają grunty orne wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej); do celów art. 49 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (4) wyrażenie »użytki zielone« obejmuje pastwiska trwałe;

| 2) | skreśla się art. 3b; |
| --- | --- |

2)

skreśla się art. 3b;

| 3) | w rozdziale 1 dodaje się art. 3c w brzmieniu:
  „Artykuł 3c
  Wykorzystywanie głównie do prowadzenia działalności rolniczej
  Do celów stosowania art. 34 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, jeśli powierzchnia użytków rolnych gospodarstwa wykorzystywana jest także do prowadzenia działalności pozarolniczej, powierzchnia ta uważana jest za głównie wykorzystywaną do prowadzenia działalności rolniczej, jeśli intensywność, charakter, okres trwania i harmonogram działalności pozarolniczej nie utrudniają znacząco jej prowadzenia.
  Państwa członkowskie ustalają zasady wykonania przepisów pierwszego ustępu na swoim terytorium.”; |
| --- | --- |

3)

w rozdziale 1 dodaje się art. 3c w brzmieniu:

„Artykuł 3c

Wykorzystywanie głównie do prowadzenia działalności rolniczej

Do celów stosowania art. 34 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, jeśli powierzchnia użytków rolnych gospodarstwa wykorzystywana jest także do prowadzenia działalności pozarolniczej, powierzchnia ta uważana jest za głównie wykorzystywaną do prowadzenia działalności rolniczej, jeśli intensywność, charakter, okres trwania i harmonogram działalności pozarolniczej nie utrudniają znacząco jej prowadzenia.

Państwa członkowskie ustalają zasady wykonania przepisów pierwszego ustępu na swoim terytorium.”;

| 4) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Wartość jednostkowa każdego uprawnienia do płatności, które już ma, może zostać zwiększona.”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Wartość jednostkowa każdego uprawnienia do płatności, które już ma, może zostać zwiększona.”;

| (ii) | skreśla się akapit trzeci; |
| --- | --- |

(ii)

skreśla się akapit trzeci;

| b) | skreśla się ust. 4; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 4;

| 5) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
  „W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może ono w szczególności przyznać, na wniosek, zgodnie z niniejszym artykułem, uprawnienia do płatności w odnośnych obszarach rolnikom, którzy zgłosili liczbę hektarów mniejszą niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności, które byłyby lub zostałyby przyznane zgodnie z art. 43 tego rozporządzenia i art. 59 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  W takim przypadku rolnik rezygnuje na rzecz rezerwy krajowej ze wszystkich uprawnień, które ma lub które winny mu zostać przyznane, z wyjątkiem uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może ono w szczególności przyznać, na wniosek, zgodnie z niniejszym artykułem, uprawnienia do płatności w odnośnych obszarach rolnikom, którzy zgłosili liczbę hektarów mniejszą niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności, które byłyby lub zostałyby przyznane zgodnie z art. 43 tego rozporządzenia i art. 59 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

W takim przypadku rolnik rezygnuje na rzecz rezerwy krajowej ze wszystkich uprawnień, które ma lub które winny mu zostać przyznane, z wyjątkiem uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.”;

| b) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 3;

| c) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Wartość jednostkową uprawnień do płatności przyznanych z rezerwy krajowej oblicza się poprzez podzielenie kwoty referencyjnej rolnika przez liczbę hektarów, które zgłasza.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Wartość jednostkową uprawnień do płatności przyznanych z rezerwy krajowej oblicza się poprzez podzielenie kwoty referencyjnej rolnika przez liczbę hektarów, które zgłasza.”;

| 6) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Uznaje się, że niewykorzystane uprawnienia do płatności powracają do rezerwy krajowej z dniem następującym po ostatnim dniu na zmianę wniosku złożonego w ramach systemu płatności jednolitej w roku kalendarzowym, w którym upływa termin, o którym mowa w art. 28 ust. 3 i art. 42 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Uznaje się, że niewykorzystane uprawnienia do płatności powracają do rezerwy krajowej z dniem następującym po ostatnim dniu na zmianę wniosku złożonego w ramach systemu płatności jednolitej w roku kalendarzowym, w którym upływa termin, o którym mowa w art. 28 ust. 3 i art. 42 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.”;

| b) | skreśla się ust. 2; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 2;

| 7) | w art. 9 ust. 1 skreśla się lit. c); |
| --- | --- |

7)

w art. 9 ust. 1 skreśla się lit. c);

| 8) | w art. 12 ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Ostateczne określenie uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane w pierwszym roku systemu płatności jednolitej, uzależnione jest od złożenia wniosku o uprawnienia do płatności przed upływem terminu określonego zgodnie z art. 21a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.”; |
| --- | --- |

8)

w art. 12 ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Ostateczne określenie uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane w pierwszym roku systemu płatności jednolitej, uzależnione jest od złożenia wniosku o uprawnienia do płatności przed upływem terminu określonego zgodnie z art. 21a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.”;

| 9) | w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się ust. 3;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W przypadku gdy dzierżawa, o której mowa w art. 20 i 22, lub programy, o których mowa w art. 23, wygasły po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitej w pierwszym roku wdrażania, zainteresowany rolnik może ubiegać się o określenie swoich uprawnień do płatności, po wygaśnięciu dzierżawy lub programu, w terminie, który ma zostać wyznaczony przez państwa członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin wprowadzenia poprawek we wniosku o pomoc w następnym roku.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku gdy dzierżawa, o której mowa w art. 20 i 22, lub programy, o których mowa w art. 23, wygasły po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitej w pierwszym roku wdrażania, zainteresowany rolnik może ubiegać się o określenie swoich uprawnień do płatności, po wygaśnięciu dzierżawy lub programu, w terminie, który ma zostać wyznaczony przez państwa członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin wprowadzenia poprawek we wniosku o pomoc w następnym roku.”;

| 10) | w art. 23a skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

10)

w art. 23a skreśla się akapit drugi;

| 11) | w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Rolnik może dobrowolne przenieść uprawnienia do płatności do rezerwy krajowej.”; |
| --- | --- |

11)

w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Rolnik może dobrowolne przenieść uprawnienia do płatności do rezerwy krajowej.”;

| 12) | w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Nie naruszając przepisów art. 50 ust. 1 i art. 62 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 43 ust. 1 akapit trzeci wymienionego rozporządzenia, państwa członkowskie definiują region na odpowiednim poziomie terytorialnym zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zakłócenia konkurencji.”; |
| --- | --- | --- |

12)

w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Nie naruszając przepisów art. 50 ust. 1 i art. 62 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 43 ust. 1 akapit trzeci wymienionego rozporządzenia, państwa członkowskie definiują region na odpowiednim poziomie terytorialnym zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zakłócenia konkurencji.”;

| b) | skreśla się ust. 4; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 4;

| 13) | art. 32 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 32
  Warunki dobrowolnego odłogowania przewidzianego w art. 107 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
  1.   Powierzchnie odłogowane muszą pozostawać powierzchniami odłogowanymi przez okres rozpoczynający się najpóźniej dnia 15 stycznia i upływający najwcześniej z dniem 31 sierpnia. Jednakże państwa członkowskie określają warunki, na których producenci mogą otrzymać zezwolenie na obsianie od dnia 15 lipca w celu uzyskania plonów w następnym roku oraz określają warunki, które muszą zostać spełnione w celu wypasu, który ma zostać dozwolony od dnia 15 lipca lub, w przypadku szczególnych warunków klimatycznych, od dnia 15 czerwca w państwach członkowskich, w których tradycyjnie prowadzony jest okresowy wypas zwierząt.
  2.   Państwa członkowskie stosują odpowiednie środki, zgodnie ze szczególną sytuacją odnośnych powierzchni odłogowanych, w celu zapewnienia, że takie powierzchnie utrzymywane są zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, a także, że chronione jest środowisko naturalne.
  Takie środki mogą obejmować pokrywę zieloną. W takim przypadku środki zapewniają, że pokrywa zielona nie może być wykorzystywana do celów produkcji nasiennej, a także, że nie może być wykorzystywana do celów rolnych przed dniem 31 sierpnia lub od tego czasu przed dniem 15 stycznia w celu produkcji roślin na sprzedaż.
  3.   W przypadkach, o których mowa w art. 31 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie mogą upoważnić wszystkich producentów do wykorzystywania gruntów zgłoszonych jako odłogowane do celów żywienia zwierząt w odniesieniu do roku, w którym został złożony pojedynczy wniosek. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że odłogowane grunty objęte upoważnieniem nie są używane do celów zarobkowych, a w szczególności, że żadne pasze wyprodukowane na tym odłogowanym gruncie nie zostały sprzedane. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swojej decyzji dotyczącej upoważnienia i jej uzasadnieniu.”; |
| --- | --- |

13)

art. 32 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 32

Warunki dobrowolnego odłogowania przewidzianego w art. 107 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

1.   Powierzchnie odłogowane muszą pozostawać powierzchniami odłogowanymi przez okres rozpoczynający się najpóźniej dnia 15 stycznia i upływający najwcześniej z dniem 31 sierpnia. Jednakże państwa członkowskie określają warunki, na których producenci mogą otrzymać zezwolenie na obsianie od dnia 15 lipca w celu uzyskania plonów w następnym roku oraz określają warunki, które muszą zostać spełnione w celu wypasu, który ma zostać dozwolony od dnia 15 lipca lub, w przypadku szczególnych warunków klimatycznych, od dnia 15 czerwca w państwach członkowskich, w których tradycyjnie prowadzony jest okresowy wypas zwierząt.

2.   Państwa członkowskie stosują odpowiednie środki, zgodnie ze szczególną sytuacją odnośnych powierzchni odłogowanych, w celu zapewnienia, że takie powierzchnie utrzymywane są zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, a także, że chronione jest środowisko naturalne.

Takie środki mogą obejmować pokrywę zieloną. W takim przypadku środki zapewniają, że pokrywa zielona nie może być wykorzystywana do celów produkcji nasiennej, a także, że nie może być wykorzystywana do celów rolnych przed dniem 31 sierpnia lub od tego czasu przed dniem 15 stycznia w celu produkcji roślin na sprzedaż.

3.   W przypadkach, o których mowa w art. 31 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie mogą upoważnić wszystkich producentów do wykorzystywania gruntów zgłoszonych jako odłogowane do celów żywienia zwierząt w odniesieniu do roku, w którym został złożony pojedynczy wniosek. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że odłogowane grunty objęte upoważnieniem nie są używane do celów zarobkowych, a w szczególności, że żadne pasze wyprodukowane na tym odłogowanym gruncie nie zostały sprzedane. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swojej decyzji dotyczącej upoważnienia i jej uzasadnieniu.”;

| 14) | skreśla się art. 33, 34, 39, 41 i 43; |
| --- | --- |

14)

skreśla się art. 33, 34, 39, 41 i 43;

| 15) | w art. 48 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Państwa członkowskie, które stosują art. 72 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przekazują, najpóźniej do dnia 7 czerwca 2009 r., szczegółowe dane dotyczące płatności, które zamierzają przyznać, a w szczególności opis warunków kwalifikowalności do stosowanych środków i odnośne sektory, a także zebrane zasoby finansowe.”; |
| --- | --- |

15)

w art. 48 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Państwa członkowskie, które stosują art. 72 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przekazują, najpóźniej do dnia 7 czerwca 2009 r., szczegółowe dane dotyczące płatności, które zamierzają przyznać, a w szczególności opis warunków kwalifikowalności do stosowanych środków i odnośne sektory, a także zebrane zasoby finansowe.”;

| 16) | rozdział 6a otrzymuje brzmienie:
  „ROZDZIAŁ 6a

  NOWE PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE



  Wdrożenie systemu płatności jednolitej w nowych państwach członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej


  Artykuł 48a
  Przepisy ogólne
  1.   O ile niniejszy rozdział nie stanowi inaczej, przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się wobec nowych państw członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej.
  2.   Wszelkie odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub do art. 41 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 są rozumiane jako odniesienia do art. 57 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  3.   Do celów stosowania art. 57 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 nowe państwa członkowskie mogą ustalić okres reprezentatywny, który poprzedza pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitej.
  4.   Wszelkie odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do »okresu referencyjnego« są rozumiane jako odniesienia do pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitej lub do okresu reprezentatywnego określonego w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  Artykuł 48b
  Wstępne przyznawanie uprawnień do płatności
  1.   Nie naruszając przepisów art. 59 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, do celów art. 59 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, nowe państwa członkowskie określają liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w tym ustępie, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej.
  2.   Pomimo ust. 1 niniejszego artykułu, nowe państwa członkowskie mogą określić liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w art. 59 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych na rok poprzedzający pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitej.
  W przypadku gdy liczba kwalifikujących się hektarów zgłoszonych przez rolników w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej jest mniejsza niż liczba kwalifikujących się hektarów uznanych zgodnie z akapitem pierwszym, nowe państwo członkowskie może przyznać ponownie, w całości lub w części, kwoty odpowiadające hektarom, które nie zostały zgłoszone jako uzupełnienie do każdego uprawnienia do płatności przyznanego w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej. Uzupełnienie oblicza się poprzez podzielenie odnośnej kwoty przez liczbę przyznanych uprawnień do płatności.
  3.   Wartość i liczba uprawnień do płatności przyznanych na podstawie zgłoszeń rolników w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej są wartością i liczbą wstępną. Ostateczna wartość i ostateczna liczba określana jest najpóźniej do dnia 1 kwietnia roku następującego po pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej, po przeprowadzeniu kontroli dokonanych stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 796/2004.
  4.   W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, może ono, począwszy od roku kalendarzowego poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitej, przystąpić do identyfikacji kwalifikujących się rolników i do wstępnego określenia liczby hektarów, o której mowa w tym ustępie, oraz do wstępnej weryfikacji warunków, o których mowa w ust. 6.
  Nie naruszając przepisów art. 61 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wartość uprawnień oblicza się poprzez podzielenie kwoty, o której mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przez łączną liczbę uprawnień przyznanych na mocy przepisów tego ustępu.
  5.   Rolnicy informowani są o tymczasowych uprawnieniach co najmniej miesiąc przed upływem terminu składania wniosków, określonego zgodnie z art. 56 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  6.   Wnioskujący wykazuje zgodnie z wymogami państwa członkowskiego, że z dniem złożenia wniosku o uprawnienia do płatności jest rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  7.   Państwo członkowskie może podjąć decyzję o określeniu minimalnej wielkości gospodarstwa według powierzchni użytków rolnych, dla którego możliwe jest ubieganie się o określenie uprawnień do płatności. Jednakże minimalna wielkość nie jest większa niż limity określone w art. 28 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  Nie określa się minimalnej wielkości w celu określenia uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zgodnie z art. 28 ust. 1 wymienionego rozporządzenia.
  8.   Państwo członkowskie może postanowić, że wniosek o ostateczne określenie uprawnień do płatności, o którym mowa w ust. 5, może zostać złożony w tym samym terminie co wniosek o płatność w ramach systemu płatności jednolitej.
  Artykuł 48ba
  Przydzielanie szczególnych uprawnień
  Pomimo art. 30 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia, do celów obliczenia działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach przeliczeniowych (LU), o których mowa w art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, liczba zwierząt posiadanych przez rolnika w okresie określonym przez państwo członkowskie przeliczana jest na LU przy użyciu następującej tabeli konwersji:






  Samce z gatunku bydła oraz jałówki starsze niż 24 miesiące, krowy mamki, krowy mleczne | 1,0 LU |
| --- | --- | --- |
| Samce z gatunku bydła oraz jałówki w wieku od 6 do 24 miesięcy | 0,6 LU |
| Samce i samice z gatunku bydła, w wieku poniżej 6 miesięcy | 0,2 LU |
| Owce | 0,15 LU |
| Kozy | 0,15 LU |

16)

rozdział 6a otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ 6a

NOWE PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

Wdrożenie systemu płatności jednolitej w nowych państwach członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej

Artykuł 48a

Przepisy ogólne

1.   O ile niniejszy rozdział nie stanowi inaczej, przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się wobec nowych państw członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej.

2.   Wszelkie odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub do art. 41 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 są rozumiane jako odniesienia do art. 57 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

3.   Do celów stosowania art. 57 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 nowe państwa członkowskie mogą ustalić okres reprezentatywny, który poprzedza pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitej.

4.   Wszelkie odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do »okresu referencyjnego« są rozumiane jako odniesienia do pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitej lub do okresu reprezentatywnego określonego w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Artykuł 48b

Wstępne przyznawanie uprawnień do płatności

1.   Nie naruszając przepisów art. 59 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, do celów art. 59 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, nowe państwa członkowskie określają liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w tym ustępie, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej.

2.   Pomimo ust. 1 niniejszego artykułu, nowe państwa członkowskie mogą określić liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w art. 59 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych na rok poprzedzający pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitej.

W przypadku gdy liczba kwalifikujących się hektarów zgłoszonych przez rolników w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej jest mniejsza niż liczba kwalifikujących się hektarów uznanych zgodnie z akapitem pierwszym, nowe państwo członkowskie może przyznać ponownie, w całości lub w części, kwoty odpowiadające hektarom, które nie zostały zgłoszone jako uzupełnienie do każdego uprawnienia do płatności przyznanego w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej. Uzupełnienie oblicza się poprzez podzielenie odnośnej kwoty przez liczbę przyznanych uprawnień do płatności.

3.   Wartość i liczba uprawnień do płatności przyznanych na podstawie zgłoszeń rolników w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej są wartością i liczbą wstępną. Ostateczna wartość i ostateczna liczba określana jest najpóźniej do dnia 1 kwietnia roku następującego po pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej, po przeprowadzeniu kontroli dokonanych stosownie do przepisów rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

4.   W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, może ono, począwszy od roku kalendarzowego poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitej, przystąpić do identyfikacji kwalifikujących się rolników i do wstępnego określenia liczby hektarów, o której mowa w tym ustępie, oraz do wstępnej weryfikacji warunków, o których mowa w ust. 6.

Nie naruszając przepisów art. 61 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wartość uprawnień oblicza się poprzez podzielenie kwoty, o której mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przez łączną liczbę uprawnień przyznanych na mocy przepisów tego ustępu.

5.   Rolnicy informowani są o tymczasowych uprawnieniach co najmniej miesiąc przed upływem terminu składania wniosków, określonego zgodnie z art. 56 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

6.   Wnioskujący wykazuje zgodnie z wymogami państwa członkowskiego, że z dniem złożenia wniosku o uprawnienia do płatności jest rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

7.   Państwo członkowskie może podjąć decyzję o określeniu minimalnej wielkości gospodarstwa według powierzchni użytków rolnych, dla którego możliwe jest ubieganie się o określenie uprawnień do płatności. Jednakże minimalna wielkość nie jest większa niż limity określone w art. 28 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Nie określa się minimalnej wielkości w celu określenia uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zgodnie z art. 28 ust. 1 wymienionego rozporządzenia.

8.   Państwo członkowskie może postanowić, że wniosek o ostateczne określenie uprawnień do płatności, o którym mowa w ust. 5, może zostać złożony w tym samym terminie co wniosek o płatność w ramach systemu płatności jednolitej.

Artykuł 48ba

Przydzielanie szczególnych uprawnień

Pomimo art. 30 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia, do celów obliczenia działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach przeliczeniowych (LU), o których mowa w art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, liczba zwierząt posiadanych przez rolnika w okresie określonym przez państwo członkowskie przeliczana jest na LU przy użyciu następującej tabeli konwersji:

Samce z gatunku bydła oraz jałówki starsze niż 24 miesiące, krowy mamki, krowy mleczne

1,0 LU

Samce z gatunku bydła oraz jałówki w wieku od 6 do 24 miesięcy

0,6 LU

Samce i samice z gatunku bydła, w wieku poniżej 6 miesięcy

0,2 LU

Owce

0,15 LU

Kozy

0,15 LU

W celu sprawdzenia minimalnej działalności rolniczej w nowych państwach członkowskich zastosowanie ma art. 30 ust. 3–5 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 48bb

Powiadomienie o decyzji

W przypadku gdy nowe państwo członkowskie ma zamiar zakończyć stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z art. 122 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, informuje Komisję, najpóźniej do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitej, o zasadach wdrażania systemu jednolitej płatności obszarowej, w tym o możliwościach przewidzianych w art. 55 ust. 3, art. 57, 59 i 61 wymienionego rozporządzenia, jak również o obiektywnych kryteriach, jakimi kierowano się przy podejmowaniu decyzji.”;

| 17) | wprowadza się rozdział 6d w brzmieniu:
  „ROZDZIAŁ 6d

  WINO


  Sekcja 1



  Przeniesienie z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej


  Artykuł 48i
  Ogólne zasady
  1.   Do celów ustalenia kwoty i określenia uprawnień do płatności w kontekście przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej stosuje się część C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 z zastrzeżeniem specyficznych zasad ustanowionych w art. 48j niniejszego rozporządzenia i – w przypadku gdy państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 59 lub 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 – w art. 48k niniejszego rozporządzenia.
  2.   Państwa członkowskie mogą przystąpić do identyfikacji kwalifikujących się rolników od dnia 1 stycznia 2009 r. w odniesieniu do przyznawania uprawnień do płatności wynikających z przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej.
  3.   Do celów stosowania art. 7 ust. 1 oraz art. 12 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do sektora wina, pierwszym rokiem stosowania systemu płatności jednolitej jest rok określenia przez państwo członkowskie kwot i kwalifikujących się hektarów zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  Artykuł 48j
  Przepisy szczegółowe
  1.   Jeżeli ostatniego dnia składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności określonych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia rolnik nie ma uprawnień do płatności lub ma jedynie uprawnienia podlegające specjalnym warunkom, otrzymuje on uprawnienia do płatności z tytułu wina obliczone zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
  Akapit pierwszy stosuje się również w przypadku, gdy rolnik wydzierżawił uprawnienia do płatności między pierwszym rokiem stosowania systemu płatności jednolitej a rokiem przeniesienia z programów wsparcia.
  2.   Jeśli rolnikowi zostało przyznane uprawnienie do płatności lub nabył je bądź otrzymał przed ostateczną datą składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności określonych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, wartość i liczba jego uprawnień do płatności zostaje ponownie obliczona w następujący sposób:






  a) | liczba uprawnień do płatności jest równa liczbie uprawnień do płatności, które posiada, powiększonej o liczbę hektarów ustanowioną zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009; |
| --- | --- | --- |

17)

wprowadza się rozdział 6d w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 6d

WINO

Sekcja 1

Przeniesienie z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej

Artykuł 48i

Ogólne zasady

1.   Do celów ustalenia kwoty i określenia uprawnień do płatności w kontekście przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej stosuje się część C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 z zastrzeżeniem specyficznych zasad ustanowionych w art. 48j niniejszego rozporządzenia i – w przypadku gdy państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 59 lub 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 – w art. 48k niniejszego rozporządzenia.

2.   Państwa członkowskie mogą przystąpić do identyfikacji kwalifikujących się rolników od dnia 1 stycznia 2009 r. w odniesieniu do przyznawania uprawnień do płatności wynikających z przeniesienia z programów wsparcia na rzecz sektora wina do systemu płatności jednolitej.

3.   Do celów stosowania art. 7 ust. 1 oraz art. 12 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do sektora wina, pierwszym rokiem stosowania systemu płatności jednolitej jest rok określenia przez państwo członkowskie kwot i kwalifikujących się hektarów zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Artykuł 48j

Przepisy szczegółowe

1.   Jeżeli ostatniego dnia składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności określonych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia rolnik nie ma uprawnień do płatności lub ma jedynie uprawnienia podlegające specjalnym warunkom, otrzymuje on uprawnienia do płatności z tytułu wina obliczone zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Akapit pierwszy stosuje się również w przypadku, gdy rolnik wydzierżawił uprawnienia do płatności między pierwszym rokiem stosowania systemu płatności jednolitej a rokiem przeniesienia z programów wsparcia.

2.   Jeśli rolnikowi zostało przyznane uprawnienie do płatności lub nabył je bądź otrzymał przed ostateczną datą składania wniosków o ustanowienie uprawnień do płatności określonych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, wartość i liczba jego uprawnień do płatności zostaje ponownie obliczona w następujący sposób:

a)

liczba uprawnień do płatności jest równa liczbie uprawnień do płatności, które posiada, powiększonej o liczbę hektarów ustanowioną zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

| b) | wartość otrzymuje się, dzieląc sumę wartości uprawnień do płatności, które posiada, oraz kwotę referencyjną obliczoną zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przez liczbę ustanowioną zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu. |
| --- | --- |

b)

wartość otrzymuje się, dzieląc sumę wartości uprawnień do płatności, które posiada, oraz kwotę referencyjną obliczoną zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przez liczbę ustanowioną zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu.

Uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom nie są uwzględniane w obliczeniu, o którym mowa w niniejszym ustępie.

3.   Uprawnienia do płatności wydzierżawione przed datą składania wniosków w ramach systemu płatności jednolitej, określoną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, są uwzględniane przy obliczeniu, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 48k

Wdrażanie regionalne

1.   W przypadku gdy państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 59 lub art. 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnicy otrzymują liczbę uprawnień do płatności równą liczbie nowych kwalifikujących się hektarów winnic.

Wartość uprawnień do płatności oblicza się na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów.

Pierwszym rokiem stosowania w sektorze wina zgodnie z art. 59 ust. 4 lub art. 71f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest rok 2009.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą ustanowić liczbę uprawnień na rolnika na podstawie obiektywnych kryteriów zgodnie z częścią C załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Sekcja 2

Karczowanie

Artykuł 48l

Średnia regionalna

Do celów określania wartości uprawnień do płatności w zastosowaniu części B załącznika IX (karczowanie) do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 średnia regionalna określana jest przez państwa członkowskie na odpowiednim poziomie terytorialnym. Jest ona określana w terminie, który zostanie wyznaczony przez państwa członkowskie. Może ona podlegać przeglądowi corocznie. Jest ona oparta na wartości uprawnień do płatności przyznanych rolnikom w odnośnym regionie. Nie jest ona różnicowana według poszczególnych sektorów produkcji.”;

| 18) | załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

18)

załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

1

(2)  Dz.U. L 141 z 30.4.2004, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.”;

4

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

| Państwo członkowskie | Data |
| --- | --- |
| Dania | 15 lipca |
| Niemcy | 15 lipca |
| Hiszpania: Kastylia-La Mancha | 1 czerwca |
| Hiszpania: Aragonia, Asturia, Baleary, Kantabria, Kastylia-León, Katalonia, Galicja, Madryt, Murcja, Kraj Basków, La Rioja, Walencja | 1 lipca |
| Hiszpania: Andaluzja | 1 września |
| Hiszpania: Estremadura | 15 września |
| Hiszpania: Nawarra | 15 sierpnia |
| Francja: Akwitania, Midi-Pyrénées i Langwedocja-Rousillon | 1 lipca |
| Francja: Alzacja, Owernia, Burgundia, Bretania, Centre, Szampania-Ardeny, Korsyka, Franche-Comté, Île-de-France, Limousin, Lotaryngia, Nord-Pas-de-Calais, Dolna Normandia, Górna Normandia, Kraj Loary (z wyjątkiem departamentów Loire-Atlantique i Vendée), Pikardia, Poitou-Charentes, Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże i Rodan-Alpy | 15 lipca |
| Francja: departamenty Loire-Atlantique i Vendée | 15 października |
| Włochy | 11 czerwca |
| Austria | 30 czerwca” |

Państwo członkowskie

Data

Dania

15 lipca

Niemcy

15 lipca

Hiszpania: Kastylia-La Mancha

1 czerwca

Hiszpania: Aragonia, Asturia, Baleary, Kantabria, Kastylia-León, Katalonia, Galicja, Madryt, Murcja, Kraj Basków, La Rioja, Walencja

1 lipca

Hiszpania: Andaluzja

1 września

Hiszpania: Estremadura

15 września

Hiszpania: Nawarra

15 sierpnia

Francja: Akwitania, Midi-Pyrénées i Langwedocja-Rousillon

1 lipca

Francja: Alzacja, Owernia, Burgundia, Bretania, Centre, Szampania-Ardeny, Korsyka, Franche-Comté, Île-de-France, Limousin, Lotaryngia, Nord-Pas-de-Calais, Dolna Normandia, Górna Normandia, Kraj Loary (z wyjątkiem departamentów Loire-Atlantique i Vendée), Pikardia, Poitou-Charentes, Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże i Rodan-Alpy

15 lipca

Francja: departamenty Loire-Atlantique i Vendée

15 października

Włochy

11 czerwca

Austria

30 czerwca”

---

DYREKTYWY

| 7.5.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/10

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/3/WE

z dnia 11 marca 2009 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 80/181/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Rady 80/181/EWG (3) wymaga od Zjednoczonego Królestwa i Irlandii ustalenia końcowej daty obowiązywania zwolnień, które nadal są stosowane w odniesieniu do jednostek miar znanych jako „pół kwarty” w przypadku mleka w butelkach zwrotnych oraz beczkowego piwa i cydru, „mili” w przypadku tablic sygnalizacji drogowej i oznaczeń prędkości oraz „uncji jubilerskiej” w przypadku handlu metalami szlachetnymi. Doświadczenie wykazało jednak, że z uwagi na lokalny charakter tych zwolnień i ograniczoną liczbę produktów, których zwolnienia te dotyczą, utrzymanie ich nie spowodowałoby ograniczenia handlu przez utworzenie bariery pozataryfowej, w związku z czym nie ma już potrzeby zniesienia tych zwolnień. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 80/181/EWG (3) wymaga od Zjednoczonego Królestwa i Irlandii ustalenia końcowej daty obowiązywania zwolnień, które nadal są stosowane w odniesieniu do jednostek miar znanych jako „pół kwarty” w przypadku mleka w butelkach zwrotnych oraz beczkowego piwa i cydru, „mili” w przypadku tablic sygnalizacji drogowej i oznaczeń prędkości oraz „uncji jubilerskiej” w przypadku handlu metalami szlachetnymi. Doświadczenie wykazało jednak, że z uwagi na lokalny charakter tych zwolnień i ograniczoną liczbę produktów, których zwolnienia te dotyczą, utrzymanie ich nie spowodowałoby ograniczenia handlu przez utworzenie bariery pozataryfowej, w związku z czym nie ma już potrzeby zniesienia tych zwolnień.

| (2) | Należy wyjaśnić, że zakres dyrektywy 80/181/EWG jest spójny z celami, o których mowa w art. 95 Traktatu, i że nie jest on ograniczony do żadnego szczególnego obszaru działań Wspólnoty. |
| --- | --- |

(2)

Należy wyjaśnić, że zakres dyrektywy 80/181/EWG jest spójny z celami, o których mowa w art. 95 Traktatu, i że nie jest on ograniczony do żadnego szczególnego obszaru działań Wspólnoty.

| (3) | Dyrektywa 80/181/EWG zezwala na stosowanie do dnia 31 grudnia 2009 r. dodatkowych oznaczeń w uzupełnieniu jednostek legalnych określonych w rozdziale I załącznika do tej dyrektywy. Jednakże, aby uniknąć tworzenia przeszkód dla przedsiębiorstw wspólnotowych zajmujących się eksportem do niektórych państw trzecich, które wymagają, by produkty były oznaczone innymi jednostkami niż te, które określono w rozdziale I, właściwe jest utrzymanie zezwolenia na stosowanie dodatkowych oznaczeń. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa 80/181/EWG zezwala na stosowanie do dnia 31 grudnia 2009 r. dodatkowych oznaczeń w uzupełnieniu jednostek legalnych określonych w rozdziale I załącznika do tej dyrektywy. Jednakże, aby uniknąć tworzenia przeszkód dla przedsiębiorstw wspólnotowych zajmujących się eksportem do niektórych państw trzecich, które wymagają, by produkty były oznaczone innymi jednostkami niż te, które określono w rozdziale I, właściwe jest utrzymanie zezwolenia na stosowanie dodatkowych oznaczeń.

| (4) | Dyrektywa 80/181/EWG wspiera sprawne działanie rynku wewnętrznego poprzez poziom harmonizacji jednostek miar, jaki określa. W tym kontekście wskazane jest, aby Komisja monitorowała zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem, w szczególności jeżeli chodzi o przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i dalszą harmonizację niezbędną do pokonania tych przeszkód. |
| --- | --- |

(4)

Dyrektywa 80/181/EWG wspiera sprawne działanie rynku wewnętrznego poprzez poziom harmonizacji jednostek miar, jaki określa. W tym kontekście wskazane jest, aby Komisja monitorowała zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem, w szczególności jeżeli chodzi o przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i dalszą harmonizację niezbędną do pokonania tych przeszkód.

| (5) | Wskazane jest, aby Komisja, w kontekście jej stosunków handlowych z państwami trzecimi, w tym z Transatlantycką Radą Gospodarczą, nadal zdecydowanie dążyła do zaakceptowania na rynkach państw trzecich produktów, na których etykietach widnieją wyłącznie jednostki Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI). |
| --- | --- |

(5)

Wskazane jest, aby Komisja, w kontekście jej stosunków handlowych z państwami trzecimi, w tym z Transatlantycką Radą Gospodarczą, nadal zdecydowanie dążyła do zaakceptowania na rynkach państw trzecich produktów, na których etykietach widnieją wyłącznie jednostki Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI).

| (6) | Dodatkowe oznaczenia pozwoliłyby również na stopniowe i płynne wprowadzenie nowych jednostek metrycznych, które mogą zostać opracowane na poziomie międzynarodowym. |
| --- | --- |

(6)

Dodatkowe oznaczenia pozwoliłyby również na stopniowe i płynne wprowadzenie nowych jednostek metrycznych, które mogą zostać opracowane na poziomie międzynarodowym.

| (7) | W roku 1995 Generalna Konferencja Miar postanowiła znieść odrębną dotąd klasę jednostek uzupełniających SI i sklasyfikować jednostki „radian” i „steradian” jako bezwymiarowe pochodne jednostki SI, których nazwy i symbole mogą, lecz nie muszą, być stosowane w wyrażeniach dotyczących innych jednostek pochodnych SI. |
| --- | --- |

(7)

W roku 1995 Generalna Konferencja Miar postanowiła znieść odrębną dotąd klasę jednostek uzupełniających SI i sklasyfikować jednostki „radian” i „steradian” jako bezwymiarowe pochodne jednostki SI, których nazwy i symbole mogą, lecz nie muszą, być stosowane w wyrażeniach dotyczących innych jednostek pochodnych SI.

| (8) | W roku 1999 Generalna Konferencja Miar przyjęła w ramach SI jednostkę „katal” o oznaczeniu „kat”, jako jednostkę SI określającą aktywność katalityczną. Ta nowa zharmonizowana jednostka SI miała zapewnić spójne i jednolite oznaczanie jednostek miar w dziedzinie medycyny i biochemii, a w konsekwencji wyeliminować wszelkie ryzyko nieporozumień wynikających ze stosowania niezharmonizowanych jednostek. |
| --- | --- |

(8)

W roku 1999 Generalna Konferencja Miar przyjęła w ramach SI jednostkę „katal” o oznaczeniu „kat”, jako jednostkę SI określającą aktywność katalityczną. Ta nowa zharmonizowana jednostka SI miała zapewnić spójne i jednolite oznaczanie jednostek miar w dziedzinie medycyny i biochemii, a w konsekwencji wyeliminować wszelkie ryzyko nieporozumień wynikających ze stosowania niezharmonizowanych jednostek.

| (9) | W roku 2007 Generalna Konferencja Miar przyjęła uwagę do definicji „kelwina”, aby wyeliminować jedno z głównych źródeł obserwowanej zmienności realizacji punktu potrójnego wody. „Kelwin” zdefiniowany jest jako ułamkowa część temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody. Uwaga ta dotyczy wody o określonym składzie izotopowym. |
| --- | --- |

(9)

W roku 2007 Generalna Konferencja Miar przyjęła uwagę do definicji „kelwina”, aby wyeliminować jedno z głównych źródeł obserwowanej zmienności realizacji punktu potrójnego wody. „Kelwin” zdefiniowany jest jako ułamkowa część temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody. Uwaga ta dotyczy wody o określonym składzie izotopowym.

| (10) | Ponieważ „akr” nie jest już stosowany do celów ewidencji gruntów w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii, nie ma dalszej potrzeby stosowania zwolnienia w tym zakresie. |
| --- | --- |

(10)

Ponieważ „akr” nie jest już stosowany do celów ewidencji gruntów w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii, nie ma dalszej potrzeby stosowania zwolnienia w tym zakresie.

| (11) | Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (4) państwa członkowskie są zachęcane do sporządzenia, do swych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podania ich do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (4) państwa członkowskie są zachęcane do sporządzenia, do swych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podania ich do wiadomości publicznej.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 80/181/EWG, |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 80/181/EWG,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W dyrektywie 80/181/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | wymienione w rozdziale II załącznika wyłącznie w tych państwach członkowskich, w których były dopuszczone w dniu 21 kwietnia 1973 r.”; |
| --- | --- | --- |

1)

artykuł 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

wymienione w rozdziale II załącznika wyłącznie w tych państwach członkowskich, w których były dopuszczone w dniu 21 kwietnia 1973 r.”;

| 2) | artykuł 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | Zobowiązania wynikające z art. 1 dotyczą stosowanych przyrządów pomiarowych, dokonywanych pomiarów oraz podawania wartości wielkości wyrażonych w jednostkach miar.”; |
| --- | --- | --- |

2)

artykuł 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

Zobowiązania wynikające z art. 1 dotyczą stosowanych przyrządów pomiarowych, dokonywanych pomiarów oraz podawania wartości wielkości wyrażonych w jednostkach miar.”;

| 3) | artykuł 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Dozwolone jest stosowanie dodatkowych oznaczeń.”; |
| --- | --- |

3)

artykuł 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Dozwolone jest stosowanie dodatkowych oznaczeń.”;

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 6b
  Komisja monitoruje zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem w odniesieniu do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego oraz przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące tych zmian, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednimi wnioskami, przed dniem 31 grudnia 2019 r.”; |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 6b

Komisja monitoruje zmiany sytuacji na rynku mające związek z tą dyrektywą i jej wdrażaniem w odniesieniu do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i handlu międzynarodowego oraz przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące tych zmian, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednimi wnioskami, przed dniem 31 grudnia 2019 r.”;

| 5) | w załączniku wprowadza się następujące zmiany:






  a) | rozdział I pkt 1.1 ustęp zatytułowany „Jednostka miary temperatury termodynamicznej” otrzymuje brzmienie:
  „Jednostka miary temperatury termodynamicznej
  Kelwin, jednostka miary temperatury termodynamicznej, wynosi 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody.
  Definicja ta dotyczy wody, której skład izotopowy charakteryzuje się następującymi stosunkami liczności materii: 0,00015576 mola 2H na jeden mol 1H, 0,0003799 mola 17O na jeden mol 16O i 0,0020052 mola 18O na jeden mol 16O.
  (Trzynasta CGPM (1967), rezolucja 4 oraz dwudziesta trzecia CGPM (2007), rezolucja 10)”; |
| --- | --- | --- |

5)

w załączniku wprowadza się następujące zmiany:

a)

rozdział I pkt 1.1 ustęp zatytułowany „Jednostka miary temperatury termodynamicznej” otrzymuje brzmienie:

„Jednostka miary temperatury termodynamicznej

Kelwin, jednostka miary temperatury termodynamicznej, wynosi 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody.

Definicja ta dotyczy wody, której skład izotopowy charakteryzuje się następującymi stosunkami liczności materii: 0,00015576 mola 2H na jeden mol 1H, 0,0003799 mola 17O na jeden mol 16O i 0,0020052 mola 18O na jeden mol 16O.

(Trzynasta CGPM (1967), rezolucja 4 oraz dwudziesta trzecia CGPM (2007), rezolucja 10)”;

| b) | w rozdziale I pkt 1.1.1 tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

b)

w rozdziale I pkt 1.1.1 tytuł otrzymuje brzmienie:

| c) | w rozdziale 1 pkt 1.2 tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

c)

w rozdziale 1 pkt 1.2 tytuł otrzymuje brzmienie:

| d) | w rozdziale I skreśla się pkt 1.2.1; |
| --- | --- |

d)

w rozdziale I skreśla się pkt 1.2.1;

| e) | w rozdziale I, pkt 1.2.2 i 1.2.3 otrzymują brzmienie:
  „1.2.2.   Ogólne zasady dla jednostek pochodnych SI
  Jednostki pochodne spójne z jednostkami podstawowymi SI są wyrażone za pomocą wzorów algebraicznych w postaci iloczynu potęg jednostek podstawowych SI ze współczynnikiem liczbowym równym liczbie 1.
  1.2.3.   Jednostki pochodne SI o specjalnych nazwach i oznaczeniach









  Wielkość | Jednostka miary | Wyrażenie |
| --- | --- | --- | --- |
| Nazwa | Oznaczenie | W innych jednostkach SI | W jednostkach podstawowych SI |
| Kąt płaski | radian | rad | | m · m–1 |
| Kąt bryłowy | steradian | sr | | m2 · m–2 |
| Częstotliwość | herc | Hz | | s–1 |
| Siła | niuton | N | | m · kg · s–2 |
| Ciśnienie, naprężenie | paskal | Pa | N · m–2 | m–1 · kg · s–2 |
| Energia, praca, energia cieplna | dżul | J | N · m | m2 · kg · s–2 |
| Moc (5), moc promieniowania | wat | W | J · s–1 | m2 · kg · s–3 |
| Ilość elektryczności, ładunek elektryczny | kulomb | C | | s · A |
| Potencjał elektryczny, różnica potencjałów, siła elektromotoryczna | wolt | V | W · A–1 | m2 · kg · s–3 · A–1 |
| Rezystencja | om | Ω | V · A–1 | m2 · kg · s–3 · A–2 |
| Konduktancja | simens | S | A · V–1 | m–2 · kg–1 · s3 · A2 |
| Pojemność elektryczna | farad | F | C · V–1 | m–2 · kg–1 · s4 · A2 |
| Strumień magnetyczny | weber | Wb | V · s | m2 · kg · s–2 · A–1 |
| Indukcja magnetyczna | tesla | T | Wb · m–2 | kg · s–2 · A–1 |
| Indukcyjność | henr | H | Wb · A–1 | m2 · kg · s–2 · A–2 |
| Strumień świetlny | lumen | lm | cd · sr | cd |
| Natężenie oświetlenia | luks | lx | lm · m–2 | m–2 · cd |
| Aktywność (radionuklidu) | bekerel | Bq | | s–1 |
| Dawka pochłonięta, energia przekazana właściwa, kerma, wskaźnik dawki pochłoniętej | grej | Gy | J · kg–1 | m2 · s–2 |
| Równoważnik dawki pochłoniętej | siewert | Sv | J · kg–1 | m2 · s–2 |
| Aktywność katalityczna | katal | kat | | mol · s–1 |

e)

w rozdziale I, pkt 1.2.2 i 1.2.3 otrzymują brzmienie:

„1.2.2.   Ogólne zasady dla jednostek pochodnych SI

Jednostki pochodne spójne z jednostkami podstawowymi SI są wyrażone za pomocą wzorów algebraicznych w postaci iloczynu potęg jednostek podstawowych SI ze współczynnikiem liczbowym równym liczbie 1.

1.2.3.   Jednostki pochodne SI o specjalnych nazwach i oznaczeniach

Wielkość

Jednostka miary

Wyrażenie

Nazwa

Oznaczenie

W innych jednostkach SI

W jednostkach podstawowych SI

Kąt płaski

radian

rad

m · m–1

Kąt bryłowy

steradian

sr

m2 · m–2

Częstotliwość

herc

Hz

s–1

Siła

niuton

N

m · kg · s–2

Ciśnienie, naprężenie

paskal

Pa

N · m–2

m–1 · kg · s–2

Energia, praca, energia cieplna

dżul

J

N · m

m2 · kg · s–2

Moc (5), moc promieniowania

wat

W

J · s–1

m2 · kg · s–3

Ilość elektryczności, ładunek elektryczny

kulomb

C

s · A

Potencjał elektryczny, różnica potencjałów, siła elektromotoryczna

wolt

V

W · A–1

m2 · kg · s–3 · A–1

Rezystencja

om

Ω

V · A–1

m2 · kg · s–3 · A–2

Konduktancja

simens

S

A · V–1

m–2 · kg–1 · s3 · A2

Pojemność elektryczna

farad

F

C · V–1

m–2 · kg–1 · s4 · A2

Strumień magnetyczny

weber

Wb

V · s

m2 · kg · s–2 · A–1

Indukcja magnetyczna

tesla

T

Wb · m–2

kg · s–2 · A–1

Indukcyjność

henr

H

Wb · A–1

m2 · kg · s–2 · A–2

Strumień świetlny

lumen

lm

cd · sr

cd

Natężenie oświetlenia

luks

lx

lm · m–2

m–2 · cd

Aktywność (radionuklidu)

bekerel

Bq

s–1

Dawka pochłonięta, energia przekazana właściwa, kerma, wskaźnik dawki pochłoniętej

grej

Gy

J · kg–1

m2 · s–2

Równoważnik dawki pochłoniętej

siewert

Sv

J · kg–1

m2 · s–2

Aktywność katalityczna

katal

kat

mol · s–1

Jednostki pochodne od jednostek podstawowych SI mogą być wyrażone za pomocą jednostek miar wymienionych w rozdziale I.

W szczególności jednostki pochodne SI mogą być wyrażane za pomocą specjalnych nazw i oznaczeń wymienionych w powyższej tabeli, na przykład jednostka SI lepkości dynamicznej może być wyrażona jako m–1 · kg · s–1 lub N · s · m–2 lub Pa · s.”;

| f) | w rozdziale II skreśla się następujący wiersz w tabeli:








  „Kataster | akr | 1 ac = 4 047 m2 | ac” |
| --- | --- | --- | --- | --- |

f)

w rozdziale II skreśla się następujący wiersz w tabeli:

„Kataster

akr

1 ac = 4 047 m2

ac”

| g) | w rozdziale II ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Jednostki wymienione w tym rozdziale można łączyć ze sobą lub z jednostkami wymienionymi w rozdziale I w celu tworzenia jednostek złożonych.”. |
| --- | --- |

g)

w rozdziale II ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „Jednostki wymienione w tym rozdziale można łączyć ze sobą lub z jednostkami wymienionymi w rozdziale I w celu tworzenia jednostek złożonych.”.

Artykuł 2

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, nie później niż dnia 31 grudnia 2009 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Teksty tych przepisów przekazują niezwłocznie Komisji.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2010 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 11 marca 2009 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

H.-G. PÖTTERING

Przewodniczący

W imieniu Rady

A. VONDRA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 120 z 16.5.2008, s. 14.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. (Dz.U. C 297 E z 20.11.2008, s. 105), wspólne stanowisko Rady z dnia 18 listopada 2008 r. (Dz.U. C 330 E z 30.12.2008, s. 1) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. L 39 z 15.2.1980, s. 40.

3

(4)  Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1.

4

(5)  Specjalne nazwy jednostek mocy: nazwa »voltoamper«, symbol VA – do wyrażenia mocy pozornej prądu elektrycznego zmiennego oraz nazwa »war«, symbol var – do wyrażenia mocy elektrycznej biernej. Nazwa »war« nie jest zawarta w rezolucjach CGPM.

5

---

IV Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Urząd Nadzoru EFTA

| 7.5.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/14

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 368/06/COL

z dnia 29 listopada 2006 r.

w sprawie sprzedaży udziałów państwa islandzkiego w Sementsverksmiðjan hf. (Islandia)

URZĄD NADZORU EFTA (1),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26,

uwzględniając Porozumienie między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24,

uwzględniając art. 1 ust. 3 i 2 części I, jak również art. 4 ust. 2 i 4, art. 6, art. 7 ust. 2 oraz część II protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i trybunale,

uwzględniając wytyczne Urzędu (4) w sprawie stosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG,

uwzględniając decyzję Urzędu z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 części II protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i trybunale,

po wezwaniu zainteresowanych stron do zgłaszania uwag zgodnie z tymi przepisami w sprawie decyzji nr 421/04/COL (5) oraz decyzji nr 367/06/COL (6),

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   FAKTY

1.   Procedura

Pismem z dnia 19 sierpnia 2003 r. Misja Islandii przy Unii Europejskiej, przesłanym wraz z pismem Ministerstwa Finansów z dnia 19 sierpnia 2003 r., które wpłynęły i zostały zarejestrowane przez Urząd tego samego dnia (dok. nr 03-5685 A), władze Islandii powiadomiły o sprzedaży udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf., zgodnie z art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 Porozumienia o nadzorze i trybunale.

W dniu 17 grudnia 2003 r. spółka Aalborg Portland Islandi ehf. złożyła do Urzędu skargę dotyczącą warunków sprzedaży przez państwo islandzkie swoich udziałów w spółce Sementsverksmiðjan hf. Urząd otrzymał i zarejestrował to pismo w dniu 23 grudnia 2003 r. (dok. nr 03-9059 A). Strona zgłaszająca skargę zwróciła się o jednoczesne rozpatrzenie tej skargi z notyfikacją sprzedaży dokonanej przez rząd.

Po obszernej wymianie korespondencji (7), pismem z dnia 21 grudnia 2004 r., Urząd poinformował władze islandzkie, że postanowił wszcząć postępowanie, określone w art. 1 ust. 2 części I protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i trybunale, w sprawie sprzedaży przez państwo islandzkie swoich udziałów w spółce Sementsverksmiðjan hf. (Sprawa nr 296878).

Decyzja Urzędu nr 421/04/COL o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz Suplemencie EOG do niego (8). Urząd wezwał zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tej sprawie. Władze islandzkie przedstawiły uwagi na temat tej decyzji w piśmie z dnia 24 lutego 2005 r. (pozycja nr 311243). W dniu 20 czerwca 2005 r. Urząd otrzymał uwagi od spółki Íslenskt sement ehf., nabywcy Sementsverksmiðjan hf. (pozycja nr 323552). W dniu 2 września 2005 r. Aalborg Portland Íslandi ehf. przedstawiła dalsze uwagi (pozycja nr 333018).

Urząd zwrócił się o pomoc do niezależnego eksperta, pana Erlenda Kvaala, profesora nadzwyczajnego w Norwegian School of Management BI w Oslo, z prośbą o ustalenie, czy sprzedaż udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf. odbyła się zgodnie z warunkami testu prywatnego inwestora. W oparciu o pierwszą ocenę informacji na temat sprzedaży dostępnych Urzędowi, dokonaną przez niezależnego eksperta, do władz Islandii przesłano prośbę o informacje w dniu 12 lipca 2005 r. (pozycja nr 326295). Władze Islandii odpowiedziały pismem od Misji Islandii przy Unii Europejskiej przesłanym wraz z pismem Ministerstwa Finansów odpowiednio z dnia 30 i 31 sierpnia 2005 r. Pismo to wpłynęło do Urzędu i zostało tam zarejestrowane w dniu 1 września 2005 r. (pozycja nr 332274).

Drugą prośbę o informację przesłano do władz islandzkich w ramach formalnego postępowania wyjaśniającego w dniu 28 października 2005 r. (pozycja nr 347691). Po przesłaniu tej prośby, w dniu 23 listopada 2005 r. w Brukseli miało miejsce spotkanie pomiędzy przedstawicielami Urzędu, władzami Islandii, Sementsverksmiðjan hf. oraz jednym z inwestorów uczestniczących w konsorcjum, które nabyło udziały państwa. Niezależny ekspert zaangażowany przez Urząd również wziął udział w tym spotkaniu.

Pismem z dnia 6 grudnia 2005 r., które wpłynęło do Urzędu i zostało przez niego zarejestrowane w dniu 7 grudnia 2005 r. (pozycja nr 353483), Misja Islandii przy Unii Europejskiej przesłała pismo z Ministerstwa Finansów z dnia 2 grudnia 2005 r., odpowiadając na wspomnianą powyżej prośbę o informacje, jak również na niektóre bieżące kwestie podniesione podczas spotkania.

W dniu 31 stycznia 2006 r. niezależny ekspert przedstawił Urzędowi swój końcowy raport w sprawie tego, czy sprzedaż przez państwo islandzkie swoich udziałów w spółce Sementsverksmiðjan hf. została dokonana na warunkach rynkowych (pozycja nr 360438).

W dniu 16 lutego, 9 marca oraz 4 sierpnia 2006 r. Urząd przesłał pisma władzom Islandii z prośbą o dalsze informacje i wyjaśnienia dotyczące nadal niewyjaśnionych kwestii (pozycja nr 363213, 365145 oraz 383227). Władze islandzkie odpowiedziały pismami odpowiednio z dnia 20 lutego, 19 kwietnia oraz 25 września (pozycje nr 363608, 370425 oraz 390092).

W dniu 12 października 2006 r. sprawę tę omówiono na dorocznym spotkaniu w sprawie pomocy państwa w Rejkiawiku. W ramach uzupełnienia dyskusji władze islandzkie przesłały pismo do Urzędu w dniu 2 listopada 2006 r. (pozycja nr 396476).

W dniu 29 listopada 2006 r. Urząd przyjął decyzję nr 367/06/COL o rozszerzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego wszczętego decyzją Urzędu nr 421/04/COL. Rozszerzenie to wiąże się z przejęciem przez państwo zobowiązań emerytalnych spółki Sementsverksmiðjan hf. w procesie przygotowania spółki do sprzedaży. Wraz z aktualną decyzją Urząd zamyka oficjalne postępowanie wyjaśniające w sprawie sprzedaży udziałów państwa islandzkiego w spółce Sementsverksmiðjan hf. grupie inwestorów Íslenskt sement ehf. za cenę 68 milionów ISK. Pozostałe elementy formalnego postępowania wyjaśniającego pozostają do wyjaśnienia.

2.   Opis środków ocenianych w bieżącej decyzji

Przedsiębiorstwo państwowe Sementsverksmiðjan hf. miało faktyczny monopol na rynku cementu w Islandii aż do momentu wejścia na rynek importera cementu z Danii w 2000 r. Wydaje się, że w wyniku nowej sytuacji konkurencyjnej spółka Sementsverksmiðjan hf. doświadczyła trudności ekonomicznych i zaczęła odnotowywać straty. W takiej sytuacji w 2003 r. państwo postanowiło sprzedać swoje udziały w spółce (9). Zgodnie z ogłoszeniem państwa o sprzedaży udziałów: „Komitet Wykonawczy ds. Prywatyzacji oraz Minister Przemysłu mają zamiar sprzedać wszystkie udziały będące aktualnie własnością państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf., w kwocie nominalnej 450 000 000 kr., indywidualnej grupie inwestorów. Dotyczy to 100 % wyemitowanych udziałów w spółce. Oczekuje się zapłaty ceny zakupu w gotówce. Poszukiwany jest inwestor zainteresowany kontynuowaniem działalności spółki, jej rozwojem i przyczynianiem się do zdrowej konkurencji na islandzkim rynku budowlanym”.

W dniu 2 października 2003 r. Ministerstwo Przemysłu, w imieniu rządu Islandii, podpisało z grupą inwestorów Islenskt Sement ehf. porozumienie o zakupie udziałów. Na podstawie tego porozumienia państwo, właściciel 100 % udziałów w spółce Sementsverksmiðjan hf., dokonał ich sprzedaży na rzecz Íslenskt sement ehf. za cenę 68 milionów ISK.

Jednocześnie pomiędzy Sementsverksmiðjan hf. a Skarbem Państwa doszło do zawarcia odrębnej umowy. Zgodnie z tą umową państwo islandzkie zakupiło określone aktywa trwałe i finansowe od Sementsverksmiðjan hf., które były zbyteczne do celów produkcji cementu, za cenę 450 mln ISK. Przychody uzyskane w ten sposób wykorzystano do spłaty zadłużeń spółki.

Ponadto, zgodnie z art. 4 Porozumienia o zakupie udziałów pomiędzy rządem Islandii a Íslenskt sement ehf., państwo islandzkie przejęło zobowiązania emerytalne spoczywające na Sementsverksmiðjan hf. w drodze porozumienia pomiędzy Ministerstwem Finansów a Funduszem Emerytalnym Pracowników Państwowych.

Innymi słowy, ze spółki, której udziały nabyła Íslenskt sement ehf., wyodrębniono powyższe aktywa i pasywa.

To właśnie ta transakcja, sprzedaż Sementsverksmiðjan hf. na rzecz Íslenskt sement ehf., jest przedmiotem niniejszej decyzji. Formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące pozostałych domniemanych środków pomocy państwa na korzyść Sementsverksmiðjan hf. wszczęte decyzją nr 421/04/COL zostało rozszerzone na podstawie decyzji nr 367/06/COL o kwestię przejęcia przez państwo zobowiązań emerytalnych spółki i zostanie omówione w innej decyzji.

3.   Podstawy wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego

W odniesieniu do sprzedaży przez państwo 100 % udziałów w Sementsverksmiðjan hf., w decyzji nr 421/04/COL o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, Urząd zakwestionował zastosowanie do analizowanego przypadku rozdziału 18B wytycznych w sprawie pomocy państwa poświęconego sprzedaży przez organy publiczne gruntów i budynków. Urząd uznał, że państwo nie sprzedawało wyłącznie gruntów i budynków, będących jego własnością, ale swoje udziały w przedsiębiorstwie będącym w 100 % jego własnością.

Urząd miał ponadto wątpliwości odnośnie do tego, czy sprzedaż odbyła się zgodnie z warunkami testu prywatnego inwestora. Nie było pewności, w jakim stopniu w procesie negocjacji państwo wzięło pod uwagę inne względy poza wyłącznie ekonomiczną korzyścią z transakcji oraz czy w związku z tym cena uzyskana ze sprzedaży odpowiadała wartości rynkowej spółki.

Do powiadomienia o transakcji władze islandzkie dołączyły wycenę spółki Sementsverksmiðjan hf. dokonaną przez niezależnego eksperta na podstawie wartości likwidacyjnej. W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd zakwestionował, czy można przyjąć, że wartość spółki prowadzącej działalność jest równa jej wartości likwidacyjnej, która to wartość ustalana jest w oparciu o założenie zaprzestania działalności. Urząd argumentował, że gdyby wartość rynkowa 100 % udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf. była wyższa niż zapłacona przez Íslenskt sement ehf. cena 68 mln ISK, państwo sprzedałoby spółkę poniżej jej ceny rynkowej. Zostałyby zaangażowane zasoby państwowe w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, w postaci utraconych przychodów, ponieważ państwo otrzymałoby niższą cenę niż cena, jaką otrzymałby za te same aktywa podmiot prywatny działający na warunkach rynkowych.

4.   Uwagi władz islandzkich

W piśmie z dnia 23 lutego 2005 r. władze Islandii przedstawiły swoje uwagi na temat decyzji Urzędu o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego sprzedaży udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf.

Władze Islandii podkreśliły, że jednym z najważniejszych powodów wprowadzenia warunku kontynuowania produkcji cementu było podniesienie wartości Sementsverksmiðjan hf. przy sprzedaży spółki stronie trzeciej. Władze Islandii stwierdziły, że: „Gdyby warunek taki nie miał zastosowania, koszty oczyszczenia terenu poniósłby bezpośrednio kupujący. Narzucając warunek kontynuowania produkcji cementu, koszt ten pozostał ukryty. Ponadto należy zauważyć, że warunek ten został wynegocjowany z kupującymi i włączony do porozumienia o zakupie udziałów jako wyłącznie zamiar kupujących kontynuowania działalności Sementsverksmiðjan hf., dopóki spółka będzie rentowna. Państwo nie może narzucić kupującym obowiązku prowadzenia działalności, jeżeli nie będzie opłacalna. Nie można tego uznać za dowód na to, że państwo wzięło pod uwagę argumenty inne niż zysk materialny”.

Zdaniem władz Islandii, jak stwierdzono również w wytycznych Urzędu, pomoc państwa może zostać zaangażowana tylko w takim przypadku, gdy nie ma żadnych obiektywnych podstaw do tego, by w uzasadniony sposób oczekiwać, że inwestycja przyniesie odpowiednią stopę zwrotu, która byłaby do przyjęcia dla inwestora prywatnego w porównywanym przedsiębiorstwie prywatnym działającym na normalnych warunkach rynkowych.

Władze Islandii przyznały, że „Biorąc powyższe pod uwagę, nie można utrzymywać, że nie było obiektywnych podstaw do tego, by państwo mogło sądzić, że sprzedaż Sementsverksmiðjan nie dałaby państwu odpowiedniej stopy zwrotu. Przeciwnie, państwo mogło, po negocjacjach z kupującymi, oczekiwać ceny zakupu spółki znacznie powyżej wartości rynkowej. Należy zatem stwierdzić, że państwo nie uzyskało przychodów niższych niż otrzymałby podmiot prywatny, działający na warunkach rynkowych, za te same aktywa. Zatem państwo działało zgodnie z zasadą inwestora gospodarki rynkowej. Zadaniem Urzędu jest wykazanie, że państwo nie mogło oczekiwać odpowiedniej stopy zwrotu. Ponieważ nie wykazano tego, i zdaniem państwa nie można wykazać, należy stwierdzić, że państwo spełniło warunki testu prywatnego inwestora”.

W powiadomieniu o transakcji władze islandzkie twierdziły, że wartość spółki odpowiadała jej wartości likwidacyjnej. Wartość likwidacyjną Sementsverksmiðjan hf. oszacowano na równowartość 46,5 mln ISK bez uwzględnienia kosztów likwidacji zakładu w Akranes. W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd wyraził wątpliwości co do tego, czy wartość rynkowa spółki, którą sprzedaje się jako czynne przedsiębiorstwo, należy określać, posługując się wartością likwidacyjną. W uwagach do decyzji Urzędu o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze Islandii ponadto odniosły się do wyceny przepływu środków pieniężnych dostarczonej Urzędowi. W szczególności, według wyceny przepływu środków pieniężnych zawartej w załączniku do ich pisma z dnia 23 lutego 2005 r., wartość rynkowa Sementsverksmiðjan hf. wyniosła 1,5 mld ISK. Na tej podstawie władze Islandii uznały, że wartość rynkowa Sementsverksmiðjan hf. jako czynnego przedsiębiorstwa jest znacznie niższa od jej wartości likwidacyjnej.

Władze Islandii stwierdziły ponadto, że z racji tego, że wartość rynkowa spółki Sementsverksmiðjan hf., czy to przy zastosowaniu wyceny przepływu środków pieniężnych, czy też wyceny likwidacyjnej, była niższa od ceny sprzedaży 68 mln ISK, ani Sementsverksmiðjan hf., ani Íslenskt sement ehf., nie uzyskały żadnej korzyści ekonomicznej w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

Władze Islandii były zdania, że przy ustalaniu, czy przyznano pomoc państwa, Urząd powinien ocenić całkowitą cenę sprzedaży spółki po sprzedaży aktywów zbędnych do produkcji cementu z powrotem na rzecz państwa islandzkiego: „Państwo stwierdziło ponadto, że w przypadku stwierdzenia przez Urząd, że [wycena przepływu środków pieniężnych] spółki jest prawidłową wyceną dla ustalenia ceny sprzedaży [...] powinno się wówczas zastosować metodę przepływów pieniężnych, oceniając wartość spółki po sprzedaży aktywów”.

Władze islandzkie wyjaśniły, że państwo nie było przygotowane na negocjację ceny sprzedaży odpowiadającej wartości Sementsverksmiðjan hf. obliczonej na podstawie przepływu środków pieniężnych. „Ze względu na straty spółki z lat ubiegłych, od czasu przetargu stało się jasne, że do celów sprzedaży spółki kupującemu niezbędna będzie restrukturyzacja spółki. Państwo zakupiłoby od spółki wszystkie aktywa, które nie były niezbędne do produkcji i działalności operacyjnej, aby zmniejszyć koszty działalności operacyjnej oraz by działalność spółki była rentowna”.

Z powyższych powodów władze islandzkie uważały, że w transakcję nie była zaangażowana żadna pomoc państwa. Jednakże w przypadku, gdyby Urząd doszedł do wniosku, że pomoc państwa jednak była zaangażowana, ich zdaniem taką pomoc państwa powinno się uznać za uzasadnioną, zgodnie z odstępstwem przewidzianym art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG, a w szczególności z przepisami rozdziału 16 Wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczących restrukturyzacji firm mających trudności.

W piśmie z dnia 2 listopada 2006 r. władze islandzkie zwróciły się do Urzędu o rozważenie niezamykania niektórych aspektów istniejącego formalnego postępowania wyjaśniającego, jako że „należy mieć na względzie wszystkie aspekty transakcji jako całości w celu dokładnego zrozumienia sprawy”.

5.   Uwagi stron trzecich

5.1.   Uwagi Íslenskt sement ehf.

Pismem z dnia 20 czerwca 2005 r. Íslenskt sement ehf. przedstawiła swoje uwagi dotyczące decyzji Urzędu nr 421/04/COL o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w sprawie sprzedaży udziałów państwa islandzkiego w Sementsverksmiðjan. Zdaniem Íslenskt sement ehf., w wyżej wymienioną sprzedaż nie była zaangażowana żadna pomoc państwa. Spółka stwierdziła: „Islenskt Sement jest przekonana, że spełniono warunki testu prywatnego inwestora, w szczególności dlatego, iż ogólna cena zakupu Sementsverksmiðjan była przynajmniej równa, jeśli nie znacznie wyższa od faktycznej wartości rynkowej spółki w przedmiotowej transakcji”.

Íslenskt sement ehf uznała, że wycena przepływu środków pieniężnych, jaką zwykle stosuje się do wyceny spółek cementowych, była jedyną uczciwą metodą wyceny spółki. Spółka twierdziła jednak, że państwo islandzkie nie było chętne do negocjacji na tej podstawie, ponieważ doprowadziłoby to do ujemnej ceny zakupu. Zdaniem Íslenskt sement ehf., gdyby zastosowano metodę przepływu środków pieniężnych w przypadku Sementsverksmiðjan, szacunkowa wartość rynkowa wyniosłaby zero lub nawet wartość ujemną. Z tego względu Íslenskt sement ehf. uznała, że wartość uzyskana poprzez zastosowanie metody likwidacyjnej odpowiadała maksymalnej wartości rynkowej spółki w momencie zakupu. Íslenskt sement ehf. ponadto twierdziła, że wartość likwidacyjna 69,6 mln ISK nie uwzględniała żadnych wydatków należnych w związku z likwidacją i zaprzestaniem działalności, w tym kosztów oczyszczenia terenu. Íslenskt sement ehf. twierdziła, że cena zakupu udziałów w spółce Sementsverksmiðjan hf. znacznie przewyższyła wartość likwidacyjną spółki.

Islenskt Sement stwierdziła, że konkretne aktywa nabyte przez Skarb Państwa nie zostały sprzedane niezależnie, ale w powiązaniu ze sprzedażą udziałów, jako integralna część ogólnej umowy kupna-sprzedaży. Zatem „przy ocenie, czy w sprzedaż Semenstverksmiðjan była zaangażowana pomoc państwa, Urząd nie może dokonać indywidualnej wyceny każdego składnika majątku, ale musi uwzględnić wpływ sprzedaży poszczególnych składników majątku na ogólną ocenę wyceny spółki w momencie sprzedaży”.

5.2.   Uwagi Aalborg Portland Íslandi ehf.

Pismem z dnia 2 września 2005 r. Aalborg Portland Íslandi ehf. przedstawiła swoje uwagi na temat decyzji Urzędu nr 421/04/COL o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego sprzedaży udziałów państwa w Sementsverksmiðjan hf. Spółka podzielała wyrażone przez Urząd we wspomnianej decyzji obawy i zdanie, ale odniosła się również do kwestii przejęcia przez państwo islandzkie zobowiązań emerytalnych Sementsverksmiðjan hf., której to sprawy nie poruszono w decyzji Urzędu.

II.   OCENA

1.   Istnienie pomocy państwa w sprzedaży udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan Hf.

Zgodnie z informacjami udzielonymi przez władze islandzkie państwo sprzedało swoje udziały w Sementsverksmiðjan hf. za cenę 68 milionów ISK w transakcji związanej z nabyciem przez Skarb Państwa Islandii niektórych składników majątku spółki, które nie były niezbędne do działalności spółki. Choć te dwa elementy transakcji są blisko powiązane, a więc to, co nabyła Íslenskt sement ehf., stanowiło część operacyjną Sementsverksmiðjan hf. zwolnioną z aktywów i udziałów zbytecznych do produkcji cementu, w niniejszej decyzji Urząd oceni sprzedaż udziałów indywidualnie. Powodem tego jest fakt, że potencjalnym beneficjentem pomocy państwa w przypadku sprzedaży udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf. byłaby Íslenskt sement ehf. Natomiast potencjalnym beneficjentem wszelkiej możliwej pomocy państwa przyznanej w kontekście restrukturyzacji aktywów i pasywów spółki dokonanej przez państwo w powiązaniu ze sprzedażą udziałów byłby sam producent cementu, tj. Sementsverksmiðjan hf. To właśnie od tej ostatniej państwo nabyło różne składniki majątku i przejęło zobowiązania emerytalne.

Artykuł 61 ust. 1 Porozumienia EOG stanowi, że:

„Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Porozumienia, wszelka pomoc przyznawana przez państwa członkowskie WE, państwa EFTA lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z funkcjonowaniem niniejszego Porozumienia w zakresie, w jakim wpływa na handel między Umawiającymi się Stronami”.

Przed dokonaniem oceny, czy przedmiotowa sprzedaż zawiera pomoc państwa w rozumieniu art. 61 Porozumienia EOG, Urząd ustosunkuje się do argumentów rządu islandzkiego, iż obecność pomocy państwa można wykluczyć z uwagi na zastosowanie rozdziału 18B wytycznych w sprawie pomocy państwa w zakresie „elementów pomocy państwa w sprzedaży gruntów i budynków przez organy publiczne”.

1.1.   Rozdział 18B wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczący „elementów pomocy państwa w sprzedaży gruntów i budynków przez organy publiczne”

Rozdział 18B wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczący „elementów pomocy państwa w sprzedaży gruntów i budynków przez organy publiczne”

Rozdział 18B wytycznych w sprawie pomocy państwa „Elementy pomocy państwa w sprzedaży gruntów i budynków przez organy publiczne” zawiera informacje o tym, w jaki sposób Urząd interpretuje i stosuje postanowienia Porozumienia EOG regulujące pomoc państwa w zakresie oceny sprzedaży gruntów i budynków przez organy publiczne. W przypadku zastosowania procedur określonych w rozdziale 18B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa związanych ze sprzedażą przez organy publiczne gruntów i budynków zakłada się, że w sprzedaż nie jest zaangażowana żadna pomoc państwa.

Choć władze islandzkie notyfikowały warunki transakcji dotyczącej sprzedaży udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf., były one zdania, że sprzedaż miała miejsce zgodnie z rozdziałem 18B wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczących sprzedaży gruntów i budynków. Zatem ich zdaniem w transakcję nie była zaangażowana żadna pomoc państwa.

Jak już stwierdzono w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, Urząd jest zdania, że rozdziału 18B nie można stosować do przedmiotowej transakcji. Państwo nie sprzedało wyłącznie gruntów i budynków, których było właścicielem, ale udziały w przedsiębiorstwie, którego było właścicielem w 100 % i które kontynuuje działalność. Nawet gdyby rozdział 18B miał zastosowanie, nie zastosowano opisanych procedur, mających na celu wykluczenie obecności pomocy państwa.

Procedura przetargowa stosowana w przedmiotowym przypadku nie była zgodna z definicją przewidzianą w rozdziale 18B.2.1(1)(b). Przede wszystkim nie została należycie podana do wiadomości publicznej. Ponadto posłużyła tylko do wyboru przyszłego nabywcy, z którym później negocjowano cenę. Jeśli chodzi o alternatywną procedurę, tj. sprzedaż na podstawie oceny niezależnego eksperta, w przedmiotowym przypadku ekspert MP-verðbréf hf. określił wartość likwidacyjną Sementsverksmiðjan hf. Niemniej jednak spółka została sprzedana jako czynne przedsiębiorstwo, co sugerowałoby kontynuację produkcji cementu. W takich okolicznościach nie można domniemywać, że wartość likwidacyjna odpowiadała wartości rynkowej, wykluczając istnienie pomocy państwa bez dalszej oceny.

Należy ustalić, która z metod jest bardziej odpowiednia dla określenia wartości rynkowej spółki w tych okolicznościach oraz przeprowadzenia należytej oceny. Dalsza analiza tego, jaka mogłaby być cena rynkowa spółki, oraz tego, czy w sprzedaż udziałów Sementsverksmiðjan hf. spółce Íslenskt sement ehf. zaangażowana była pomoc państwa, zawarta jest poniżej.

1.2.   Ocena sprzedaży udziałów pod względem pomocy państwa

Ocena sprzedaży udziałów pod względem pomocy państwa

Aby środek można było uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, musi on spełnić łącznie następujące warunki:

| — | pomoc stanowi wybiórczą korzyść, |
| --- | --- |

—

pomoc stanowi wybiórczą korzyść,

| — | pomoc przyznawana jest z zasobów państwowych |
| --- | --- |

—

pomoc przyznawana jest z zasobów państwowych

| — | pomoc zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji, |
| --- | --- |

—

pomoc zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji,

| — | oraz wpływa na handel pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

—

oraz wpływa na handel pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG.

Środek, który daje korzyść pewnym konkretnym beneficjentom, a który nie jest środkiem ogólnym, spełnia pierwszy z warunków wymienionych powyżej. Istnieje zatem konieczność stwierdzenia, czy przedmiotowe przedsiębiorstwo uzyskuje korzyść ekonomiczną, której nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (10). Artykuł 61 ust. 1 Porozumienia EOG nie dokonuje rozróżnienia pomiędzy interwencjami państwa, odnosząc się do ich przyczyn czy celów, ale definiuje je poprzez odniesienie do ich skutków (11). Wynika z tego, że pojęcie pomocy jest pojęciem obiektywnym, a sprawdzenie polega na tym, czy środek państwowy daje korzyść jednemu lub większej liczbie konkretnych przedsiębiorstw (12).

10

11

12

Nabycie aktywów za cenę poniżej wartości rynkowej stanowi zasadniczo korzyść. Zatem gdyby Íslenskt sement ehf. zapłaciła za Sementsverksmiðjan hf. cenę, która odpowiadała wartości rynkowej spółki, nie uzyskałaby korzyści z tej transakcji.

W celu stwierdzenia, czy Íslenskt sement ehf. zapłaciła za udziały państwa cenę poniżej wartości rynkowej, Urząd powierzył niezależnemu ekspertowi zadanie dokonania oceny wartości rynkowej Sementsverksmiðjan hf. w momencie sprzedaży. Niezależny ekspert ocenił wartość rynkową spółki po zakończeniu transakcji, biorąc pod uwagę czynne przedsiębiorstwo. Oznacza to, że niezależny ekspert ocenił wartość rynkową Sementsverksmiðjan hf. po odkupieniu przez Skarb Państwa niektórych składników majątku spółki, które nie były konieczne do produkcji cementu (13), oraz przejęciu przez Ministerstwo Finansów zobowiązań emerytalnych spółki. Innymi słowy, niezależny ekspert ocenił wartość rynkową tego, co faktycznie nabyła Íslenskt sement ehf., tj. udziałów w spółce pozbawionej niektórych aktywów.

13

Zdaniem niezależnego eksperta jedyną metodą, która może dać pojęcie o tym, co może być godziwą wartością spółki w transakcji takiej, jak sprzedaż udziałów państwa w Sementsverksmiðjan hf., jest metoda pomniejszania wartości szacunkowych przyszłych przepływów pieniężnych (wartość użytkowa) (14). Wartość bieżąca netto spodziewanych przepływów pieniężnych z przyszłego wykorzystywania środka trwałego stanowi wyliczenie inwestora w zakresie wyniku potencjalnego projektu. Przewidywane przepływy pieniężne mogą zatem różnić się w zależności od strategii każdego pojedynczego inwestora. Zatem zdaniem niezależnego eksperta najlepszą strategią byłoby określenie zakresu możliwych wyników dla wartości użytkowej, ustanowienie górnej i dolnej granicy wyników. Do władz islandzkich zwrócono się o przedstawienie informacji i obliczeń niezbędnych do wyznaczenia tych granic (15) w celu uzyskania pojęcia o godziwej wartości podstawowej działalności, którą jest produkcja cementu. Po ustaleniu wartości operacyjnej każdy składnik aktywów, który nie należał do podstawowej działalności (taki, jak dowolny składnik finansowy) stanowił dodatek do wartości, a każdy składnik pasywów (taki, jak każdy dług czy inne zobowiązanie finansowe) stanowiły zmniejszenie.

14

15

Na tej podstawie, na wniosek złożony przez niezależnego eksperta, władze islandzkie poproszono o przedstawienie dwóch scenariuszy: scenariusza I, który zakładał import cementu do Islandii o wielkości rzędu 30 % całego rynku, oraz scenariusza II, który nie zakładał importu. Scenariusz I (tzw. scenariusz pesymistyczny) dał ujemną wartość bieżącą netto (dalej zwaną: NPV) przyszłych wolnych przepływów pieniężnych o wartości ok. 1 000 mln ISK, natomiast scenariusz II (tzw. optymistyczny) – dodatnią wartość NPV przyszłych wolnych przepływów pieniężnych o wartości ok. 200 mln ISK. Dostosowując wartości NPV poprzez odjęcie zobowiązań długoterminowych oraz dodanie nadwyżek aktywów obrotowych netto, rząd Islandii uzyskał szacunkową wartość kapitału własnego na poziomie 897 mln ISK dla scenariusza I, oraz 307 mln dla scenariusza II. Wykorzystanie mocy było decydujące dla zróżnicowania wyniku. Zróżnicowany koszt produkcji za tonę oszacowano na poziomie 5 749 ISK w latach o całkowitym wykorzystaniu mocy (130 000 ton) do 7 479 ISK w latach o bardzo niskim wykorzystaniu mocy (70 000 ton). W obliczeniach zaistniało zatem zjawisko podwójnej ekonomii skali, jako że w miarę zwiększania się ilości wyprodukowanej zmniejszają się zarówno zmienne, jak i z definicji stałe koszty za tonę (16).

16

W towarzyszącym piśmie władze islandzkie twierdziły, że scenariusz optymistyczny nie był realistyczny, ponieważ zakładał brak konkurencji na islandzkim rynku cementowym. Mając na uwadze inwestycje w obiekty dokonane przez konkurenta duńskiego Aalborg Portland, za mało prawdopodobne uznano zanik konkurencji na islandzkim rynku cementowym. Władze islandzkie nie wyraziły opinii o realizmie najbardziej pesymistycznego scenariusza.

Ekspert skrytykował to, iż w modelach przedstawionych przez władze islandzkie zastosowano wysoką stopę dyskontową (obejmującą premię za ryzyko). Wysoka stopa dyskontowa może powodować niedoszacowanie zobowiązań wynikających z ujemnych przepływów pieniężnych, a tym samym zbytnio ubarwiać prognozy. Mimo tej krytyki, na potrzeby spójności, w całej analizie w różnych zaproponowanych scenariuszach zastosowano rzeczywistą stopę dyskontową 12,4 %, zasugerowaną przez władze islandzkie.

Scenariusz I ukazał przedsiębiorstwo odnotowujące nieustanne straty w okresie obejmującym trzydzieści lat, co wydaje się być zupełnie nieracjonalne. Biorąc pod uwagę fakt, że zamiarem niezależnego eksperta przy ustalaniu scenariusza pesymistycznego było ustalenie dolnej granicy ewentualnych wyników, scenariusz I przedstawiony przed władze islandzkie najwyraźniej był nieodpowiedni (17). Każda racjonalna decyzja inwestycyjna opiera się na oczekiwaniu zysku. Powstaje pytanie, jak zareagowałby rozsądny inwestor, gdyby zysk się nie urzeczywistnił. Powszechnym zachowaniem w takich przypadkach byłaby minimalizacja strat w świetle zmienionych oczekiwań.

17

Niezależny ekspert przeformułował zatem scenariusz pesymistyczny, zakładając pięcioletnie ramy czasowe z niskim wykorzystaniem mocy (82 000 ton rocznie, odpowiadających średniej scenariusza I), niskimi cenami sprzedaży utrzymywanymi na poziomie roku 2003 (7 071 ISK na tonę) i przy założeniu, że spółka zostałaby zlikwidowana po pięciu latach działalności. Założono ponadto, że wszelkie ujemne przepływy środków pieniężnych zostają przeniesione na właścicieli. Zdaniem eksperta strategia ta wydawała się być uzasadniona dla najgorszego scenariusza, jako że wszelkie racjonalne decyzje inwestycyjne byłyby oparte na oczekiwaniu zysków oraz na możliwości zareagowania w przypadku nieurzeczywistnienia tych zysków.

Scenariusz najgorszy, który doprowadziłby do zakończenia produkcji cementu po pięciu latach, spowodowałby konieczność niezwłocznego przeprowadzenia prac porządkowych. Zgodnie z umową najmu podpisaną przez Sementsverksmiðjan hf. oraz miasto Akranes w lipcu 2003 r. „w przypadku zaprzestania produkcji cementu przez nieprzerwany okres 24 miesięcy Iceland Cement Ltd. musi zlikwidować skład materiałów na własny koszt” (18). Na podstawie informacji dostarczonych przez władze islandzkie koszty prac porządkowych oszacowano na 460 mln ISK, prawdopodobnie po aktualnych cenach (19).

18

19

Na tej podstawie opracowano scenariusz najgorszy, symulując pięć lat produkcji na niskim poziomie oraz utrzymanie cen cementu na poziomie z 2003 r. Wartość bieżąca netto powiązanych przepływów pieniężnych została dostosowana za pomocą aktywów i pasywów poza cyklem produkcji w dniu zakupu. Dodano efekt netto alternatywnego wykorzystania środków trwałych (jak np. do importu cementu) oraz koszty prac porządkowych.

Zgodnie z przeformułowaniem dokonanym przez niezależnego eksperta symulacja przepływów pieniężnych w oparciu o te przesłanki dała ujemne przepływy pieniężne z działalności operacyjnej o wartości 144 mln ISK rocznie przez okres pięciu lat oraz wartość bieżącą netto ujemnych wydatków w wysokości 360 mln ISK w roku szóstym. Zdyskontowaną wartość tych przepływów pieniężnych obliczono na 691 mln ISK, a po korektach pozycji bilansowych poza cyklem operacyjnym wartość inwestycji określono na 332 mln ISK.

Celem scenariusza optymistycznego było ustanowienie górnej granicy możliwych wyników. Istotną cechą scenariusza optymistycznego było to, że działalność operacyjna powinna się zrównoważyć po pięciu latach. Punktem wyjścia był pierwszy rok działalności po prywatyzacji, przy zakładanej produkcji 100 000 ton, cenie cementu 7 489 ISK, kosztach zmiennych, jak podano w formule kosztów (6 381 ISK za tonę), oraz kosztach ogólnych, jak założono w scenariuszu I (127 mln ISK). Coroczne skutki pieniężne ponownych inwestycji zakładano na poziomie 40 ISK, co mogłoby znacznie przekroczyć amortyzację. Na podstawie tych założeń przepływy pieniężne netto za pierwszy rok obliczono na poziomie 38 mln ISK. Co za tym idzie, przepływy pieniężne netto stopniowo zbiegłyby się w ciągu pięciu lat do wartości zero w roku szóstym.

Wartość bieżącą netto przepływów pieniężnych w pierwszych pięciu latach działalności oszacowano na poziomie 59 mln ISK. Zakładając, że zysk z działalności operacyjnej byłby później bliski zeru, wartość bieżącą netto działalności operacyjnej w następnych latach ustalono na zero. W tym scenariuszu ekspert założył, że uzasadnionym było oczekiwanie, że przeniesienie strat podatkowych na okresy przyszłe (20) nie zostanie wykorzystane w ciągu pierwszych lat. Wynik działalności dostosowano pozycjami bilansowymi poza cyklem działalności operacyjnej (tak, jak tego dokonano w scenariuszu pesymistycznym) i dał on wartość bieżącą netto w wysokości 300 mln ISK. Ekspert jeszcze raz zastosował stopę dyskontową 12,4 %, tak jak w scenariuszu pesymistycznym. Wskazał, że stopa ta odzwierciedla wyłącznie koszt kapitału własnego (przed opodatkowaniem), natomiast projekt inwestycyjny w ramach tego scenariusza w normalnych okolicznościach byłby w dużej części finansowany z kredytu, obniżając w ten sposób ogólną stopę zwrotu. Niższa stopa dyskontowa dałaby mniej pozytywny wynik, jako że wszystkie ujęte przepływy pieniężne są ujemne. Wskazał jednakże, że ważne było konsekwentne stosowanie tej samej stopy we wszystkich scenariuszach.

20

Na podstawie wspomnianych powyżej ocen, zdaniem niezależnego eksperta, odpowiednim krokiem było określenie górnej i dolnej granicy pomiarów wartości godziwej poprzez zmniejszenie przyszłych przepływów pieniężnych. Ta dolna granica wiązałaby się ze scenariuszem pesymistycznym, w którym produkcję cementu miało się przerwać po kilku latach działalności, w ciągu których właścicieli przekonano by, że działalność nie byłaby rentowna. Oprócz wyczerpania zasobów z lat przynoszących straty, spółka musiałaby założyć koszty prac porządkowych przy zakończeniu produkcji (21). Po pozytywnej stronie w tym scenariuszu były początkowe zapasy i środki finansowe, które dałyby dodatnie przychody przy likwidacji, jak również alternatywne wykorzystanie niektórych środków trwałych. Na podstawie wyceny przepływu środków pieniężnych najniższą wartość rynkową Sementsverksmiðjan hf. oszacowano na 322 mln ISK.

21

Górna granica zostałaby ustanowiona scenariuszem optymistycznym, w którym rentowność produkcji cementu uznano za ulegającą stopniowej poprawie, a próg rentowności osiągnięto by po kilku latach. Podobnie jak w scenariuszu pesymistycznym, początkowe lata przyniosłyby straty, które pochłonęłyby środki spółki, choć na skromniejszym poziomie. Wartość bieżąca netto działalności operacyjnej po osiągnięciu progu rentowności była najprawdopodobniej znikoma, a zatem pominięto ją w obliczeniach. Również w tym scenariuszu istniały dodatnie wpływy z początkowych zapasów i pozycji finansowych. Na podstawie wyceny przepływu środków pieniężnych najwyższą wartość rynkową Sementsverksmiðjan hf oszacowano na 300 mln ISK.

Obliczenia przepływów pieniężnych zasugerowały zatem oscylowanie wartości godziwej dość symetrycznie w okolicach zera z dość prawdopodobnymi wynikami w przedziale około ± 300 mln ISK.

W niektórych przypadkach uzgodniona transakcja może odbiegać od dostrzegalnej lub hipotetycznej wartości rynkowej ze względu na to, że jedna strona transakcji ma określony interes prywatny w tej konkretnej transakcji. Zdaniem eksperta przy nabywaniu udziałów państwa w Sementsverksmiðjan hf. przez Íslenskt sement ehf. zaangażowane były wyraźnie interesy prywatne, co mogło wpłynąć na cenę transakcji.

Íslenskt sement ehf. było konsorcjum trzech spółek utworzonym w celu nabycia udziałów państwa w Sementsverksmiðjan hf.: BM Valla, Björgun oraz Norcem. BM Valla to duża firma budowlana działająca w Islandii oraz duży nabywca cementu. Według informacji przedstawionych na spotkaniu przedstawicieli Urzędu, niezależnego eksperta oraz przedstawicieli władz islandzkich i Íslenskt sement ehf., BM Valla posiada dwa strategiczne interesy w islandzkim zakładzie produkującym cement. Pierwszym jest zadbanie o to, by podaży cementu na rynku islandzkim nie zdominował jeden dostawca. Drugim interesem jest utrzymanie lokalnego rozwoju produktu i kompetencji dla długofalowej korzyści przemysłu budowlanego, uwzględniając w szczególności specyfikę techniczną islandzkiego rynku cementu.

Björgun jest dostawcą piasku muszlowego dla Sementsverksmiðjan hf. W przypadku zaprzestania lokalnej produkcji cementu Björgun nie miałaby alternatywnego rynku zbytu dla swoich produktów.

Norcem jest norweskim producentem cementu, którego właścicielem jest niemiecka grupa Heidelberger Zement. Norcem może mieć interes strategiczny i konkurencyjny we wzmacnianiu swojej obecności na rynku islandzkim.

W świetle konkretnych okoliczności konsorcjum nabywców, w tym przypadku, niezależny ekspert jest zdania, że na uzgodnioną cenę wymiany wpłynęło istnienie interesów prywatnych.

Dlatego też niezależny ekspert stwierdził, że (22)„mimo, iż moim zdaniem uzgodniona cena 68 mln ISK jest dość wysoka, mogą istnieć elementy sytuacji właścicieli, które zwiększają prawdopodobieństwo odzyskania kosztów inwestycji”.

22

Urząd ocenił fakty i dane liczbowe przedstawione przez władze islandzkie i dokładnie zbadał ocenę i raport przedstawione przez niezależnego eksperta. Urząd uznał, że analiza eksperta stanowiła uczciwy sposób ustalenia wartości Sementsverksmiðjan hf. Jak już wskazano w decyzji nr 421/04/COL o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, nie można zakładać, że wartość likwidacyjna spółki, która ma kontynuować działalność, stanowi wartość rynkową spółki. Zgodnie z poglądem niezależnego eksperta Urząd uważa, że analiza zdyskontowanych przepływów pieniężnych jest odpowiednim sposobem obliczenia wartości przedsiębiorstwa takiego, jak omawiane. Urząd sądzi jednak, że z oceną wartości spółki w momencie transakcji wiąże się oczywiście znaczna niepewność. Zatem zdaniem Urzędu w celu oszacowania wartości spółki uzasadnionym rozwiązaniem wydaje się przeanalizowanie różnych scenariuszy, tak jak to zrobił ekspert, w celu ustalenia zakresu, w którym uzasadnionym byłoby założenie ustalonej wartości. Cena sprzedaży udziałów państwa w Sementsverksmiðjan hf. znajdowała się w ustalonym przedziale, a nawet powyżej średniej wartości około zero.

Ponadto władze islandzkie ustaliły, że wartość likwidacyjna spółki odpowiadała kwocie 69,6 mln ISK. Umowa pomiędzy władzami miasta Akranes a Sementsverksmiðjan hf. z dnia 31 lipca 2003 r. stanowi, że: „w przypadku zaprzestania produkcji klinkieru przez nieprzerwany okres 24 miesięcy Iceland Cement Ltd musi dokonać rozbiórki składu materiałów na własny koszt”. Zatem wartość likwidacyjna Sementsverksmiðjan hf. była niższa od 69,9 mln ISK z uwagi na konieczność doliczenia kosztów rozbiórki składu materiałów, zgodnie z zapisami zawartymi we wspomnianej wyżej umowie (23). Zatem cena, jaką Íslenskt sement ehf. zapłaciła za udziały państwa w Sementsverksmiðjan hf., była wyższa niż wartość likwidacyjna spółki.

23

2.   Wniosek

Wniosek

Na podstawie powyższych argumentów Urząd nie może stwierdzić, że spółka została sprzedana poniżej wartości rynkowej. Zatem Urząd nie może stwierdzić, że Íslenskt sement ehf., jako spółka założona przez grupę inwestorów w celu zakupu udziałów państwa w spółce Sementsverksmiðjan hf., uzyskała korzyść ekonomiczną w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, aby środek można było uznać za pomoc państwa, muszą być spełnione łącznie cztery wymienione wyżej warunki. Na podstawie powyższej oceny Urząd nie znalazł podstaw do zbadania żadnego z pozostałych trzech warunków, określających dany środek za pomoc państwa. Jako że Íslenskt sement ehf. nie uzyskała żadnej korzyści, Urząd sądzi, że sprzedaż udziałów państwa w Sementsverksmiðjan hf. grupie inwestorów Íslenskt sement ehf. nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

Przyjęcie niniejszej decyzji o zamknięciu postępowania wyjaśniającego w sprawie sprzedaży udziałów państwa w Íslenskt sement ehf. za cenę 68 mln ISK, części formalnego postępowania wszczętego decyzją Urzędu nr 421/04/COL i rozszerzonego decyzją nr 367/06/COL nie przesądza wyniku pozostałej części postępowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Urząd Nadzoru EFTA uważa, że sprzedaż przez państwo islandzkie jego udziałów w Sementsverksmiðjan hf. spółce Íslenskt sement ehf. za cenę 68 mln ISK nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 61 Porozumienia EOG.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Islandii.

Artykuł 3

Jedynie wersja angielska jest autentyczna.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2006 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Bjørn T. GRYDELAND

Przewodniczący

Kristján A. STEFÁNSSON

Członek Kolegium

---

(1)  Dalej zwany Urzędem.

1

(2)  Dalej zwane Porozumieniem EOG

2

(3)  Dalej zwane Porozumieniem o nadzorze i trybunale.

3

(4)  Wytyczne w sprawie stosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA w dniu 19 stycznia 1994 r. (Dz.U. L 231 z 3.9.1994, s. 1), oraz Suplement EOG z 3.9.1994, nr 32. Wytyczne ostatnio zmieniono w dniu 25 października 2006 r. Dalej zwane wytycznymi w sprawie pomocy państwa.

4

(5)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 421/04/COL z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie sprzedaży udziałów państwa islandzkiego w Sementsverksmiðjan (Dz.U. C 117 z 19.5.2005, s. 17, oraz Suplement EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej nr 24 z 19.5.2005).

5

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

(6)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 367/06/COL z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie przejęcia przez państwo islandzkie zobowiązań emerytalnych spółki Sementsverksmiðjan, dotychczas nieopublikowana.

6

(7)  Więcej informacji o wymianie korespondencji pomiędzy Urzędem a władzami islandzkimi zawiera decyzja Urzędu nr 421/04/COL o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

7

(8)  Zob. przypis 5.

8

(9)  Pismo od władz islandzkich z dnia 19 sierpnia 2003 r., s. 3.

9

(10)  Sprawa C-39/94 Syndicat français de l'Express international (SFEI) i inni przeciwko La Poste i inni, Rec. 1996, s. I- 3547, pkt 60, Sprawa C-256/97 DM Transport, Rec. 1999, s. I-3913, pkt 22, Sprawa CT-116/01 i T-118/01 P&O Ferries przeciwko Komisji, Rec. 2003, pkt 112.

10

Syndicat français de l'Express international (SFEI) i inni

La Poste i inni

DM Transport,

P&O Ferries

Komisji

(11)  Sprawa C-56/93 Belgia przeciwko Komisji, Rec. 1996, s. I-723, pkt 79, oraz Sprawa C-241/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. 1996, s. I-4551, pkt 19 i 20.

11

Belgia

Komisji

Francja

Komisji,

(12)  Sprawa T-67/94 Ladbroke Racing przeciwko Komisji, Rec. 1998, II-1, pkt 52, oraz Sprawa T-46/97 SIC przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. II-2125, pkt 83.

12

Ladbroke Racing

Komisji

SIC

Komisji

(13)  Jak przewidziano w Porozumieniu o zakupie udziałów pomiędzy rządem Islandii a Íslenskt sement ehf. i osiągnięto na podstawie postanowień umowy kupna sprzedaży pomiędzy Sementsverksmiðjan hf. a Skarbem Państwa.

13

(14)  Raport eksperta, s. 2

14

(15)  Pismo Urzędu z dnia 12 lipca 2005 r.

15

(16)  Raport eksperta, s. 8.

16

(17)  Raport eksperta, s. 8.

17

(18)  Umowa najmu pomiędzy Miastem Akranes a Sementsverksmiðjan hf. z dnia 2 października 2003 r.

18

(19)  Raport eksperta, s. 9.

19

(20)  Strata na podatku dochodowym w jednym roku może zostać wykorzystana do zwrotu zapłaconych uprzednio podatków w dowolnym z ostatnich lat lub też może zostać wykorzystana do zmniejszenia podatków należnych w nadchodzących latach.

20

(21)  Jak wspomniano powyżej, samo moralne zobowiązanie państwa w zakresie uprzątnięcia zakładu produkcyjnego Akranes zostało przekształcone w obowiązek prawny nałożony na Sementsverksmiðjan hf. podpisaniem umów najmu gruntów w Akranes pomiędzy spółką a miastem Akranes.

21

(22)  Raport eksperta, s. 13.

22

(23)  W ocenie wartości likwidacyjnej przeprowadzonej przez MP Verdbref w marcu 2003 r. koszty związane z zamknięciem i uprzątnięciem zakładu (budynków i maszyn) oszacowano na 460 mln ISK. Nawet jeśli liczba ta nie jest zupełnie prawidłowa, daje pojęcie o tym, że na Sementsverksmiðjan spoczywają obciążenia, które mogą znacznie pomniejszyć szacunkową wartość likwidacyjną.

23

---

Sprostowania

| 7.5.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/23

---

Sprostowanie do zalecenia Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych rewersów i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 9 z dnia 14 stycznia 2009 r.
  )

W całym tekście, z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej:

zamiast:

„rewers narodowy”,

powinno być:

„strona narodowa”.

W całym tekście, z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej:

zamiast:

„narodowy rewers”,

powinno być:

„narodowa strona”.

---

| 7.5.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/23

---

Sprostowanie do decyzji Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2 500–2 690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 163 z dnia 24 czerwca 2008 r.
  )

Strona 40, załącznik, pkt D:

zamiast:

„Jeżeli anteny umieszczone są na zewnątrz [...]”,

powinno być:

„Jeżeli anteny umieszczone są wewnątrz [...]”.

---