# Dziennik Urzędowy L 138/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.138.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 138 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 524 czerwca 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.138.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 138

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 524 czerwca 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 456/2009 z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 457/2009 z dnia 3 czerwca 2009 r. w sprawie pozwoleń na przywóz czosnku w podokresie od dnia 1 września do dnia 30 listopada 2009 r. | 3 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 456/2009 z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 457/2009 z dnia 3 czerwca 2009 r. w sprawie pozwoleń na przywóz czosnku w podokresie od dnia 1 września do dnia 30 listopada 2009 r.

3

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2009/423/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 26 maja 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/855/WE w odniesieniu do środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w Niemczech
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 3965)

   (
  1
  ) | 5 |
| | | 2009/424/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 28 maja 2009 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy Rady 76/769/EWG, w celu dostosowania go do postępu technicznego, w zakresie ograniczeń dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania olejów do lamp oraz płynnych rozpałek do grilla
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4020)

   (
  1
  ) | 8 |
| | | 2009/425/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 28 maja 2009 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/EWG w odniesieniu do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu związków cynoorganicznych w celu dostosowania załącznika I do tej dyrektywy do postępu technicznego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4084)

   (
  1
  ) | 11 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2009/423/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 26 maja 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/855/WE w odniesieniu do środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w Niemczech
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 3965)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 3965)

1

5

2009/424/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 28 maja 2009 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy Rady 76/769/EWG, w celu dostosowania go do postępu technicznego, w zakresie ograniczeń dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania olejów do lamp oraz płynnych rozpałek do grilla
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4020)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4020)

1

8

2009/425/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 28 maja 2009 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/EWG w odniesieniu do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu związków cynoorganicznych w celu dostosowania załącznika I do tej dyrektywy do postępu technicznego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4084)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4084)

1

11

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE |
| | * | Decyzja Rady 2009/426/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wzmocnienia Eurojustu i w sprawie zmiany decyzji 2002/187/WSiSW ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością | 14 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE

*

Decyzja Rady 2009/426/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wzmocnienia Eurojustu i w sprawie zmiany decyzji 2002/187/WSiSW ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością

14

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 4.6.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 138/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.6.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 138/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 456/2009

z dnia 3 czerwca 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 69,6 |
| MA | 125,3 |
| TR | 57,2 |
| ZZ | 84,0 |
| 0707 00 05 | MK | 27,4 |
| TR | 134,5 |
| ZZ | 81,0 |
| 0709 90 70 | TR | 117,0 |
| ZZ | 117,0 |
| 0805 50 10 | AR | 51,1 |
| TR | 57,8 |
| ZA | 57,9 |
| ZZ | 55,6 |
| 0808 10 80 | AR | 80,0 |
| BR | 72,8 |
| CL | 71,8 |
| CN | 90,3 |
| NZ | 105,8 |
| US | 119,3 |
| UY | 71,7 |
| ZA | 82,2 |
| ZZ | 86,7 |
| 0809 10 00 | TR | 227,5 |
| ZZ | 227,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

69,6

MA

125,3

TR

57,2

ZZ

84,0

0707 00 05

MK

27,4

TR

134,5

ZZ

81,0

0709 90 70

TR

117,0

ZZ

117,0

0805 50 10

AR

51,1

TR

57,8

ZA

57,9

ZZ

55,6

0808 10 80

AR

80,0

BR

72,8

CL

71,8

CN

90,3

NZ

105,8

US

119,3

UY

71,7

ZA

82,2

ZZ

86,7

0809 10 00

TR

227,5

ZZ

227,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 4.6.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 138/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.6.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 138/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 457/2009

z dnia 3 czerwca 2009 r.

w sprawie pozwoleń na przywóz czosnku w podokresie od dnia 1 września do dnia 30 listopada 2009 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 (3) otwiera kontyngenty taryfowe i ustanawia zarządzanie nimi oraz wprowadza system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i innych produktów rolnych przywożonych z krajów trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 (3) otwiera kontyngenty taryfowe i ustanawia zarządzanie nimi oraz wprowadza system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i innych produktów rolnych przywożonych z krajów trzecich.

| (2) | Ilości, w odniesieniu do których tradycyjni importerzy i nowi importerzy złożyli wnioski o wydanie pozwolenia typu „A” w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych następujących po 15 dniu maja 2009 r., zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007, przewyższają ilości przewidziane dla produktów pochodzących z Chin, i wszystkich krajów trzecich innych niż Chiny. |
| --- | --- |

(2)

Ilości, w odniesieniu do których tradycyjni importerzy i nowi importerzy złożyli wnioski o wydanie pozwolenia typu „A” w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych następujących po 15 dniu maja 2009 r., zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007, przewyższają ilości przewidziane dla produktów pochodzących z Chin, i wszystkich krajów trzecich innych niż Chiny.

| (3) | Wobec powyższego, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, w chwili obecnej należy określić zakres, w jakim wnioski o wydanie pozwolenia typu „A” przesłane Komisji do końca maja 2009 r. mogą zostać zrealizowane zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 341/2007, |
| --- | --- |

(3)

Wobec powyższego, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, w chwili obecnej należy określić zakres, w jakim wnioski o wydanie pozwolenia typu „A” przesłane Komisji do końca maja 2009 r. mogą zostać zrealizowane zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 341/2007,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz typu „A” złożone zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007 w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych następujących po 15 dniu maja 2009 r. i przesłane Komisji do dnia końca maja 2009 r. są realizowane zgodnie z wartością procentową ilości, których dotyczy wniosek, określoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

2

(3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Pochodzenie | Numer porządkowy | Współczynnik przydziału |
| --- | --- | --- |
| Argentyna |
| — | Tradycyjni importerzy |

Pochodzenie

Numer porządkowy

Współczynnik przydziału

Argentyna

—

Tradycyjni importerzy

09.4104

X

| — | Nowi importerzy |
| --- | --- |

—

Nowi importerzy

09.4099

X

Chiny

| — | Tradycyjni importerzy |
| --- | --- |

—

Tradycyjni importerzy

09.4105

22,555813 %

| — | Nowi importerzy |
| --- | --- |

—

Nowi importerzy

09.4100

0,413896 %

Pozostałe kraje trzecie

| — | Tradycyjni importerzy |
| --- | --- |

—

Tradycyjni importerzy

09.4106

100 %

| — | Nowi importerzy |
| --- | --- |

—

Nowi importerzy

09.4102

55,571395 %

| „X | : | Brak kontyngentu dla tego pochodzenia w danym podokresie.” |
| --- | --- | --- |

„X

:

Brak kontyngentu dla tego pochodzenia w danym podokresie.”

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 4.6.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 138/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.6.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 138/5

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 maja 2009 r.

zmieniająca decyzję 2008/855/WE w odniesieniu do środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w Niemczech

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 3965)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/423/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 2008/855/WE z dnia 3 listopada 2008 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (3) ustanawia niektóre środki kontroli w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w państwach członkowskich lub ich regionach, wyszczególnionych w załączniku do tej decyzji. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 2008/855/WE z dnia 3 listopada 2008 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (3) ustanawia niektóre środki kontroli w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w państwach członkowskich lub ich regionach, wyszczególnionych w załączniku do tej decyzji.

| (2) | Niemcy poinformowały Komisję o aktualnym rozwoju tej choroby u zdziczałych świń na niektórych obszarach kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. |
| --- | --- |

(2)

Niemcy poinformowały Komisję o aktualnym rozwoju tej choroby u zdziczałych świń na niektórych obszarach kraju związkowego Nadrenia-Palatynat.

| (3) | Odnotowano nowe przypadki klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń w południowej części kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. W związku z tym obszar ten należy dodać do wykazu w załączniku do decyzji 2008/855/WE i powinny na nim obowiązywać środki określone w tej decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Odnotowano nowe przypadki klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń w południowej części kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. W związku z tym obszar ten należy dodać do wykazu w załączniku do decyzji 2008/855/WE i powinny na nim obowiązywać środki określone w tej decyzji.

| (4) | W celu zapewnienia przejrzystości prawodawstwa wspólnotowego całą część wykazu ustanowionego w załączniku do decyzji 2008/855/WE, która dotyczy Niemiec, należy zastąpić treścią załącznika do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia przejrzystości prawodawstwa wspólnotowego całą część wykazu ustanowionego w załączniku do decyzji 2008/855/WE, która dotyczy Niemiec, należy zastąpić treścią załącznika do niniejszej decyzji.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/855/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/855/WE.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Punkt 1 części I załącznika do decyzji 2008/855/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  Dz.U. L 302 z 13.11.2008, s. 19.

3

---

ZAŁĄCZNIK

„1.   Niemcy

A.   W kraju związkowym Nadrenia-Palatynat:

| a) | w powiecie Ahrweiler: gminy Adenau i Altenahr; |
| --- | --- |

a)

w powiecie Ahrweiler: gminy Adenau i Altenahr;

| b) | w powiecie ziemskim Vulkaneifel: w gminie Obere Kyll miejscowości Birgel, Esch, Feusdorf i Jünkerath, w gminie Hillesheim miejscowości Berndorf, Dohm-Lammersdorf, Hillesheim, Kerpen, Nohn, Oberehe-Stroheich, Üxheim, Walsdorf i Wiesbaum, w gminie Daun miejscowość Dreis-Brück, w gminie Kelberg miejscowości Beinhausen, Bodenbach, Bongard, Borler, Boxberg, Brücktal, Drees, Gelenberg, Kelberg, Kirsbach, Neichen, Nitz, Reimerath i Welcherath; |
| --- | --- |

b)

w powiecie ziemskim Vulkaneifel: w gminie Obere Kyll miejscowości Birgel, Esch, Feusdorf i Jünkerath, w gminie Hillesheim miejscowości Berndorf, Dohm-Lammersdorf, Hillesheim, Kerpen, Nohn, Oberehe-Stroheich, Üxheim, Walsdorf i Wiesbaum, w gminie Daun miejscowość Dreis-Brück, w gminie Kelberg miejscowości Beinhausen, Bodenbach, Bongard, Borler, Boxberg, Brücktal, Drees, Gelenberg, Kelberg, Kirsbach, Neichen, Nitz, Reimerath i Welcherath;

| c) | powiaty Altenkirchen i Neuwied; |
| --- | --- |

c)

powiaty Altenkirchen i Neuwied;

| d) | w powiecie Westerwald: gminy Bad Marienberg, Hachenburg, Ransbach-Baumbach, Rennerod, Selters, Wallmerod i Westerburg, gmina Höhr-Grenzhausen na północ od autostrady A48, gmina Montabaur na północ od autostrady A3 i gmina Wirges na północ od autostrad A48 i A3; |
| --- | --- |

d)

w powiecie Westerwald: gminy Bad Marienberg, Hachenburg, Ransbach-Baumbach, Rennerod, Selters, Wallmerod i Westerburg, gmina Höhr-Grenzhausen na północ od autostrady A48, gmina Montabaur na północ od autostrady A3 i gmina Wirges na północ od autostrad A48 i A3;

| e) | w powiecie ziemskim Südwestpfalz gminy Thaleischweiler-Fröschen, Waldfischbach-Burgalben i Wallhalben; |
| --- | --- |

e)

w powiecie ziemskim Südwestpfalz gminy Thaleischweiler-Fröschen, Waldfischbach-Burgalben i Wallhalben;

| f) | w powiecie Kaiserslautern gminy Bruchmühlbach-Miesau na południe od autostrady A6, Kaiserslautern-Süd i Landstuhl; |
| --- | --- |

f)

w powiecie Kaiserslautern gminy Bruchmühlbach-Miesau na południe od autostrady A6, Kaiserslautern-Süd i Landstuhl;

| g) | miasto Kaiserslautern na południe od autostrady A6. |
| --- | --- |

g)

miasto Kaiserslautern na południe od autostrady A6.

B.   W kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia:

| a) | w powiecie Euskirchen: miasto Bad Münstereifel, w mieście Mechernich miejscowości Antweiler, Harzheim, Holzheim, Lessenich, Rißdorf, Wachendorf i Weiler am Berge, w mieście Euskirchen miejscowości Billig, Euenheim, Euskirchen, Flamersheim, Kirchheim, Kuchenheim, Kreuzweingarten, Niederkastenholz, Palmersheim, Rheder, Roitzheim, Schweinheim i Stotzheim, w gminie Nettersheim miejscowości Bouderath, Buir, Engelgau, Frohngau, Holzmühlheim, Pesch, Tondorf i Roderath, w gminie Dahlem miejscowość Dahlem oraz gmina Blankenheim, z wyjątkiem miejscowości Blankenheimer Wald; |
| --- | --- |

a)

w powiecie Euskirchen: miasto Bad Münstereifel, w mieście Mechernich miejscowości Antweiler, Harzheim, Holzheim, Lessenich, Rißdorf, Wachendorf i Weiler am Berge, w mieście Euskirchen miejscowości Billig, Euenheim, Euskirchen, Flamersheim, Kirchheim, Kuchenheim, Kreuzweingarten, Niederkastenholz, Palmersheim, Rheder, Roitzheim, Schweinheim i Stotzheim, w gminie Nettersheim miejscowości Bouderath, Buir, Engelgau, Frohngau, Holzmühlheim, Pesch, Tondorf i Roderath, w gminie Dahlem miejscowość Dahlem oraz gmina Blankenheim, z wyjątkiem miejscowości Blankenheimer Wald;

| b) | w powiecie Rhein-Sieg-Kreis: w mieście Meckenheim miejscowości Ersdorf i Altendorf, w mieście Rheinbach miejscowości Oberdrees, Niederdrees, Wormersdorf, Todenfeld, Hilberath, Merzbach, Irlenbusch, Queckenberg, Kleinschlehbach, Großschlehbach, Loch, Berscheidt, Eichen i Kurtenberg, w gminie Swisttal miejscowości Miel i Odendorf, miasta Bad Honnef, Königswinter, Hennef (Sieg), Sankt Augustin, Niederkassel, Troisdorf, Siegburg i Lohmar oraz gminy Neunkirchen-Seelscheid, Eitorf, Ruppichteroth, Windeck i Much; |
| --- | --- |

b)

w powiecie Rhein-Sieg-Kreis: w mieście Meckenheim miejscowości Ersdorf i Altendorf, w mieście Rheinbach miejscowości Oberdrees, Niederdrees, Wormersdorf, Todenfeld, Hilberath, Merzbach, Irlenbusch, Queckenberg, Kleinschlehbach, Großschlehbach, Loch, Berscheidt, Eichen i Kurtenberg, w gminie Swisttal miejscowości Miel i Odendorf, miasta Bad Honnef, Königswinter, Hennef (Sieg), Sankt Augustin, Niederkassel, Troisdorf, Siegburg i Lohmar oraz gminy Neunkirchen-Seelscheid, Eitorf, Ruppichteroth, Windeck i Much;

| c) | w powiecie Siegen-Wittgenstein w gminie Kreuztal miejscowości Krombach, Eichen, Fellinghausen, Osthelden, Junkernhees i Mittelhees, w mieście Siegen miejscowości Sohlbach, Dillnhütten, Geisweid, Birlenbach, Trupbach, Seelbach, Achenbach, Lindenberg, Rosterberg, Rödgen, Obersdorf, Eisern i Eiserfeld, gminy Freudenberg, Neunkirchen i Burbach, w gminie Wilnsdorf miejscowości Rinsdorf i Wilden; |
| --- | --- |

c)

w powiecie Siegen-Wittgenstein w gminie Kreuztal miejscowości Krombach, Eichen, Fellinghausen, Osthelden, Junkernhees i Mittelhees, w mieście Siegen miejscowości Sohlbach, Dillnhütten, Geisweid, Birlenbach, Trupbach, Seelbach, Achenbach, Lindenberg, Rosterberg, Rödgen, Obersdorf, Eisern i Eiserfeld, gminy Freudenberg, Neunkirchen i Burbach, w gminie Wilnsdorf miejscowości Rinsdorf i Wilden;

| d) | w powiecie Olpe w mieście Drolshagen miejscowości Drolshagen, Lüdespert, Schlade, Hützemert, Feldmannshof, Gipperich, Benolpe, Wormberg, Gelsingen, Husten, Halbhusten, Iseringhausen, Brachtpe, Berlinghausen, Eichen, Heiderhof, Forth i Buchhagen, w mieście Olpe miejscowości Olpe, Rhode, Saßmicke, Dahl, Friedrichsthal, Thieringhausen, Günsen, Altenkleusheim, Rhonard, Stachelau, Lütringhausen i Rüblinghausen, gmina Wenden; |
| --- | --- |

d)

w powiecie Olpe w mieście Drolshagen miejscowości Drolshagen, Lüdespert, Schlade, Hützemert, Feldmannshof, Gipperich, Benolpe, Wormberg, Gelsingen, Husten, Halbhusten, Iseringhausen, Brachtpe, Berlinghausen, Eichen, Heiderhof, Forth i Buchhagen, w mieście Olpe miejscowości Olpe, Rhode, Saßmicke, Dahl, Friedrichsthal, Thieringhausen, Günsen, Altenkleusheim, Rhonard, Stachelau, Lütringhausen i Rüblinghausen, gmina Wenden;

| e) | w powiecie Märkische Kreis miasta Halver, Kierspe i Meinerzhagen; |
| --- | --- |

e)

w powiecie Märkische Kreis miasta Halver, Kierspe i Meinerzhagen;

| f) | w mieście Remscheid miejscowości Halle, Lusebusch, Hackenberg, Dörper Höhe, Niederlangenbach, Durchsholz, Nagelsberg, Kleebach, Niederfeldbach, Endringhausen, Lennep, Westerholt, Grenzwall, Birgden, Schneppendahl, Oberfeldbach, Hasenberg, Lüdorf, Engelsburg, Forsten, Oberlangenbach, Niederlangenbach, Karlsruhe, Sonnenschein, Buchholzen, Bornefeld i Bergisch Born; |
| --- | --- |

f)

w mieście Remscheid miejscowości Halle, Lusebusch, Hackenberg, Dörper Höhe, Niederlangenbach, Durchsholz, Nagelsberg, Kleebach, Niederfeldbach, Endringhausen, Lennep, Westerholt, Grenzwall, Birgden, Schneppendahl, Oberfeldbach, Hasenberg, Lüdorf, Engelsburg, Forsten, Oberlangenbach, Niederlangenbach, Karlsruhe, Sonnenschein, Buchholzen, Bornefeld i Bergisch Born;

| g) | w miastach Köln i Bonn gminy na prawym brzegu Renu; |
| --- | --- |

g)

w miastach Köln i Bonn gminy na prawym brzegu Renu;

| h) | miasto Leverkusen; |
| --- | --- |

h)

miasto Leverkusen;

| i) | powiat Rheinisch-Bergische Kreis; |
| --- | --- |

i)

powiat Rheinisch-Bergische Kreis;

| j) | powiat Oberbergische Kreis.” |
| --- | --- |

j)

powiat Oberbergische Kreis.”

---

| 4.6.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 138/8 |
| --- | --- | --- | --- |

4.6.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 138/8

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 maja 2009 r.

zmieniająca załącznik I do dyrektywy Rady 76/769/EWG, w celu dostosowania go do postępu technicznego, w zakresie ograniczeń dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania olejów do lamp oraz płynnych rozpałek do grilla

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4020)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/424/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (1), w szczególności jej art. 2a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Począwszy od dnia 1 lipca 2000 r., dyrektywa 76/769/EWG przewiduje ograniczenia sprzedaży konsumentom barwionych olejów z dodatkiem środków zapachowych, stosowanych w lampach dekoracyjnych, stanowiących zagrożenie przy aspiracji, oznakowanych zwrotem wskazującym rodzaj zagrożenia R65. |
| --- | --- |

(1)

Począwszy od dnia 1 lipca 2000 r., dyrektywa 76/769/EWG przewiduje ograniczenia sprzedaży konsumentom barwionych olejów z dodatkiem środków zapachowych, stosowanych w lampach dekoracyjnych, stanowiących zagrożenie przy aspiracji, oznakowanych zwrotem wskazującym rodzaj zagrożenia R65.

| (2) | Jakkolwiek dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (2) oraz dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (3) stanowią, że pojemniki zawierające płynne rozpałki do grilla oraz oleje do lamp, oznakowane zwrotem R65, powinny być zaopatrzone w zamknięcia utrudniające ich otwarcie przez dzieci, to nadal zdarzają się wypadki wynikające z niewłaściwego zamykania pojemników bądź przelewania ich zawartości z dużych pojemników oryginalnych do mniejszych pojemników bez zamknięć utrudniających otwarcie ich przez dzieci. |
| --- | --- |

(2)

Jakkolwiek dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (2) oraz dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (3) stanowią, że pojemniki zawierające płynne rozpałki do grilla oraz oleje do lamp, oznakowane zwrotem R65, powinny być zaopatrzone w zamknięcia utrudniające ich otwarcie przez dzieci, to nadal zdarzają się wypadki wynikające z niewłaściwego zamykania pojemników bądź przelewania ich zawartości z dużych pojemników oryginalnych do mniejszych pojemników bez zamknięć utrudniających otwarcie ich przez dzieci.

| (3) | Z danych przekazanych przez władze krajowe wynika, że niebarwione i niezawierające dodatku środków zapachowych oleje do lamp i płynne rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem R65, stanowią w przypadku połknięcia ryzyko dla zdrowia ludzkiego, szczególnie dla zdrowia małych dzieci, powodując zaburzenia oddychania i uszkodzenia dróg oddechowych. |
| --- | --- |

(3)

Z danych przekazanych przez władze krajowe wynika, że niebarwione i niezawierające dodatku środków zapachowych oleje do lamp i płynne rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem R65, stanowią w przypadku połknięcia ryzyko dla zdrowia ludzkiego, szczególnie dla zdrowia małych dzieci, powodując zaburzenia oddychania i uszkodzenia dróg oddechowych.

| (4) | W związku z tym konieczne jest zaostrzenie obowiązujących przepisów dotyczących olejów do lamp dekoracyjnych oraz zapewnienie odpowiedniego oznakowania substancji i mieszanin sprzedawanych jako płynne rozpałki do grilla, przeznaczonych do powszechnej sprzedaży. |
| --- | --- |

(4)

W związku z tym konieczne jest zaostrzenie obowiązujących przepisów dotyczących olejów do lamp dekoracyjnych oraz zapewnienie odpowiedniego oznakowania substancji i mieszanin sprzedawanych jako płynne rozpałki do grilla, przeznaczonych do powszechnej sprzedaży.

| (5) | Aby w maksymalnym stopniu zapobiec przypadkowemu połknięciu substancji przez małe dzieci, należy wprowadzić wymogi stosowania takich opakowań olejów do lamp i płynnych rozpałek do grilla, które będą mniej atrakcyjne dla dzieci i w mniejszym stopniu będą wzbudzać ich ciekawość, a także pozwolą uniknąć błędnego rozpoznania produktu jako napój. Należy również ograniczyć wielkość pojemników, aby zmniejszyć liczbę wypadków wynikających z przelewania produktów z pojemników oryginalnych do mniejszych, nieposiadających odpowiedniego oznakowania, bądź zamknięć utrudniających ich otwarcie przez dzieci. |
| --- | --- |

(5)

Aby w maksymalnym stopniu zapobiec przypadkowemu połknięciu substancji przez małe dzieci, należy wprowadzić wymogi stosowania takich opakowań olejów do lamp i płynnych rozpałek do grilla, które będą mniej atrakcyjne dla dzieci i w mniejszym stopniu będą wzbudzać ich ciekawość, a także pozwolą uniknąć błędnego rozpoznania produktu jako napój. Należy również ograniczyć wielkość pojemników, aby zmniejszyć liczbę wypadków wynikających z przelewania produktów z pojemników oryginalnych do mniejszych, nieposiadających odpowiedniego oznakowania, bądź zamknięć utrudniających ich otwarcie przez dzieci.

| (6) | We wrześniu 2002 r. przyjęto normę europejską w zakresie projektowania bezpiecznych lamp dekoracyjnych w celu maksymalnego ograniczenia małym dzieciom możliwości dostępu do olejów stosowanych w lampach dekoracyjnych (EN 14059). Norma ta przewiduje domniemanie zgodności z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (4). Należy zwiększyć stopień ochrony konsumentów poprzez wymóg zgodności z tą normą. |
| --- | --- |

(6)

We wrześniu 2002 r. przyjęto normę europejską w zakresie projektowania bezpiecznych lamp dekoracyjnych w celu maksymalnego ograniczenia małym dzieciom możliwości dostępu do olejów stosowanych w lampach dekoracyjnych (EN 14059). Norma ta przewiduje domniemanie zgodności z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (4). Należy zwiększyć stopień ochrony konsumentów poprzez wymóg zgodności z tą normą.

| (7) | Ograniczenia wprowadzania do obrotu i stosowania, ustanowione niniejszą decyzją, uwzględniają aktualny stan wiedzy w zakresie bezpieczniejszych alternatyw. Państwa członkowskie powinny regularnie informować Komisję o opracowaniu alternatywnych rozwiązań w celu ułatwienia Europejskiej Agencji Chemikaliów dokonywania przeglądów. Agencja powinna ocenić na podstawie skuteczności proponowanych środków ochrony bezpieczeństwa dzieci, czy konieczne jest przyjęcie dodatkowych środków i wprowadzenie zakazu stosowania płynnych rozpałek do grilla i paliw do lamp dekoracyjnych. W tym celu Agencja weźmie pod uwagę wymogi zawarte w załączniku XV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (5). |
| --- | --- |

(7)

Ograniczenia wprowadzania do obrotu i stosowania, ustanowione niniejszą decyzją, uwzględniają aktualny stan wiedzy w zakresie bezpieczniejszych alternatyw. Państwa członkowskie powinny regularnie informować Komisję o opracowaniu alternatywnych rozwiązań w celu ułatwienia Europejskiej Agencji Chemikaliów dokonywania przeglądów. Agencja powinna ocenić na podstawie skuteczności proponowanych środków ochrony bezpieczeństwa dzieci, czy konieczne jest przyjęcie dodatkowych środków i wprowadzenie zakazu stosowania płynnych rozpałek do grilla i paliw do lamp dekoracyjnych. W tym celu Agencja weźmie pod uwagę wymogi zawarte w załączniku XV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (5).

| (8) | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywy Rady 76/768/EWG, 88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia nr (WE) 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (6) nakłada pewne zobowiązania na producentów substancji niebezpiecznych wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie do dnia 1 grudnia 2010 r. Dla ułatwienia wdrażania dodatkowych przepisów niniejszej decyzji w zakresie oznakowania i opakowań należy wprowadzić tę samą datę w odniesieniu do producentów wprowadzających do obrotu we Wspólnocie oleje do lamp i rozpałki do grilla. Ponadto należy stosować nowy zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H304), wymagany w dyrektywie 2008/112/WE. |
| --- | --- |

(8)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywy Rady 76/768/EWG, 88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia nr (WE) 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (6) nakłada pewne zobowiązania na producentów substancji niebezpiecznych wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie do dnia 1 grudnia 2010 r. Dla ułatwienia wdrażania dodatkowych przepisów niniejszej decyzji w zakresie oznakowania i opakowań należy wprowadzić tę samą datę w odniesieniu do producentów wprowadzających do obrotu we Wspólnocie oleje do lamp i rozpałki do grilla. Ponadto należy stosować nowy zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia (H304), wymagany w dyrektywie 2008/112/WE.

| (9) | Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 uchyla i zastępuje dyrektywę 76/769/EWG z mocą od dnia 1 czerwca 2009 r. Załącznik XVII do tego rozporządzenia zastępuje załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG. Wszelkie zmiany dotyczące ograniczeń przyjętych zgodnie z dyrektywą 76/769/EWG powinny zatem zostać włączone do załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 uchyla i zastępuje dyrektywę 76/769/EWG z mocą od dnia 1 czerwca 2009 r. Załącznik XVII do tego rozporządzenia zastępuje załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG. Wszelkie zmiany dotyczące ograniczeń przyjętych zgodnie z dyrektywą 76/769/EWG powinny zatem zostać włączone do załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

| (10) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 76/769/EWG. |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 76/769/EWG.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw dotyczących Usuwania Barier Technicznych w Handlu Niebezpiecznymi Substancjami i Preparatami, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw dotyczących Usuwania Barier Technicznych w Handlu Niebezpiecznymi Substancjami i Preparatami,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z tekstem załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 262 z 27.9.1976, s. 201.

1

(2)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 200 z 30.7.1999, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

4

(5)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1; sprostowanie w Dz.U. L 136 z 29.5.2007, s. 3.

5

(6)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 68.

6

---

ZAŁĄCZNIK

Punkt 3 załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG otrzymuje brzmienie:

| „3. | Substancje lub mieszaniny płynne, które uważane są za niebezpieczne zgodnie z definicjami określonymi w dyrektywie Rady 67/548/EWG (1) oraz dyrektywie 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). |
| --- | --- |

„3.

Substancje lub mieszaniny płynne, które uważane są za niebezpieczne zgodnie z definicjami określonymi w dyrektywie Rady 67/548/EWG (1) oraz dyrektywie 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

| 1. | Nie mogą być stosowane w:






  — | wyrobach dekoracyjnych, przeznaczonych do wytwarzania efektów świetlnych lub barwnych za pomocą zróżnicowanych faz, np. w lampach dekoracyjnych i popielniczkach, |
| --- | --- | --- |

1.

Nie mogą być stosowane w:

—

wyrobach dekoracyjnych, przeznaczonych do wytwarzania efektów świetlnych lub barwnych za pomocą zróżnicowanych faz, np. w lampach dekoracyjnych i popielniczkach,

| — | sztuczkach i żartach, |
| --- | --- |

—

sztuczkach i żartach,

| — | grach przeznaczonych dla jednego lub większej liczby uczestników, lub wyrobach, które mają zostać użyte jako takie, nawet w celach dekoracyjnych. |
| --- | --- |

—

grach przeznaczonych dla jednego lub większej liczby uczestników, lub wyrobach, które mają zostać użyte jako takie, nawet w celach dekoracyjnych.

| 2. | Wyroby niezgodne z ust. 1 nie mogą być wprowadzane do obrotu. |
| --- | --- |

2.

Wyroby niezgodne z ust. 1 nie mogą być wprowadzane do obrotu.

| 3. | Nie mogą być wprowadzane do obrotu, jeżeli zawierają środki barwiące (chyba że jest to wymagane względami podatkowymi) lub środki zapachowe, bądź jedno i drugie, o ile:






  — | mogą być stosowane jako paliwo do lamp dekoracyjnych przeznaczonych do powszechnej sprzedaży, oraz |
| --- | --- | --- |

3.

Nie mogą być wprowadzane do obrotu, jeżeli zawierają środki barwiące (chyba że jest to wymagane względami podatkowymi) lub środki zapachowe, bądź jedno i drugie, o ile:

—

mogą być stosowane jako paliwo do lamp dekoracyjnych przeznaczonych do powszechnej sprzedaży, oraz

| — | stanowią zagrożenie przy aspiracji i są oznakowane zwrotem R65 lub H304. |
| --- | --- |

—

stanowią zagrożenie przy aspiracji i są oznakowane zwrotem R65 lub H304.

| 4. | Dekoracyjne lampy olejowe przeznaczone do powszechnej sprzedaży nie mogą być wprowadzane do obrotu, o ile nie są zgodne z normą europejską dotyczącą dekoracyjnych lamp olejowych (EN 14059) przyjętą przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN). |
| --- | --- |

4.

Dekoracyjne lampy olejowe przeznaczone do powszechnej sprzedaży nie mogą być wprowadzane do obrotu, o ile nie są zgodne z normą europejską dotyczącą dekoracyjnych lamp olejowych (EN 14059) przyjętą przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN).

| 5. | Bez uszczerbku dla wykonania innych przepisów wspólnotowych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i oznakowania niebezpiecznych substancji i mieszanin, dostawcy dopilnowują spełnienia następujących wymogów przed wprowadzeniem produktu do obrotu:






  a) | oleje do lamp oznakowane zwrotem R65 lub H304, przeznaczone do powszechnej sprzedaży powinny być opatrzone widocznym, czytelnym i niedającym się usunąć napisem:
  »Lampy napełnione tą cieczą należy chronić przed dziećmi« oraz, najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r.: »Już jeden łyk oleju do lamp, lub nawet ssanie knota lampy, może prowadzić do uszkodzenia płuc zagrażającego życiu«; |
| --- | --- | --- |

5.

Bez uszczerbku dla wykonania innych przepisów wspólnotowych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i oznakowania niebezpiecznych substancji i mieszanin, dostawcy dopilnowują spełnienia następujących wymogów przed wprowadzeniem produktu do obrotu:

a)

oleje do lamp oznakowane zwrotem R65 lub H304, przeznaczone do powszechnej sprzedaży powinny być opatrzone widocznym, czytelnym i niedającym się usunąć napisem:

»Lampy napełnione tą cieczą należy chronić przed dziećmi« oraz, najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r.: »Już jeden łyk oleju do lamp, lub nawet ssanie knota lampy, może prowadzić do uszkodzenia płuc zagrażającego życiu«;

| b) | płynne rozpałki do grilla oznakowane zwrotem R65 lub H304 przeznaczone do powszechnej sprzedaży powinny być opatrzone najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. czytelnym i niedającym się usunąć napisem: »Nawet jeden łyk rozpałki do grilla może prowadzić do uszkodzenia płuc zagrażającego życiu«; |
| --- | --- |

b)

płynne rozpałki do grilla oznakowane zwrotem R65 lub H304 przeznaczone do powszechnej sprzedaży powinny być opatrzone najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. czytelnym i niedającym się usunąć napisem: »Nawet jeden łyk rozpałki do grilla może prowadzić do uszkodzenia płuc zagrażającego życiu«;

| c) | oleje do lamp i rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem R65 lub H304, przeznaczone do powszechnej sprzedaży, powinny najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. być pakowane w nieprzezroczyste czarne pojemniki o pojemności nieprzekraczającej 1 litra. |
| --- | --- |

c)

oleje do lamp i rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem R65 lub H304, przeznaczone do powszechnej sprzedaży, powinny najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. być pakowane w nieprzezroczyste czarne pojemniki o pojemności nieprzekraczającej 1 litra.

| 6. | Najpóźniej do dnia 1 czerwca 2014 r. Komisja zwraca się do Europejskiej Agencji Chemikaliów o sporządzenie dokumentacji zgodnie z art. 69 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (REACH) w celu ewentualnego wprowadzenia zakazu stosowania płynnych rozpałek do grilla i paliw do lamp dekoracyjnych, oznakowanych zwrotem R65 lub H304, przeznaczonych do powszechnej sprzedaży. |
| --- | --- |

6.

Najpóźniej do dnia 1 czerwca 2014 r. Komisja zwraca się do Europejskiej Agencji Chemikaliów o sporządzenie dokumentacji zgodnie z art. 69 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (REACH) w celu ewentualnego wprowadzenia zakazu stosowania płynnych rozpałek do grilla i paliw do lamp dekoracyjnych, oznakowanych zwrotem R65 lub H304, przeznaczonych do powszechnej sprzedaży.

| 7. | Osoby fizyczne lub prawne wprowadzające po raz pierwszy do obrotu oleje do lamp i płynne rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem R65 lub H304, przedstawiają właściwym organom w danym państwie członkowskim do dnia 1 grudnia 2011 r. oraz corocznie po tej dacie informacje dotyczące alternatyw dla olejów do lamp i płynnych rozpałek do grilla oznakowanych zwrotem R65 lub H304. Państwa członkowskie udostępniają te informacje Komisji. |
| --- | --- |

7.

Osoby fizyczne lub prawne wprowadzające po raz pierwszy do obrotu oleje do lamp i płynne rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem R65 lub H304, przedstawiają właściwym organom w danym państwie członkowskim do dnia 1 grudnia 2011 r. oraz corocznie po tej dacie informacje dotyczące alternatyw dla olejów do lamp i płynnych rozpałek do grilla oznakowanych zwrotem R65 lub H304. Państwa członkowskie udostępniają te informacje Komisji.

---

(1)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 200 z 30.7.1999, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1; sprostowanie w Dz.U. L 136 z 29.5.2007, s. 3.”.

3

---

| 4.6.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 138/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.6.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 138/11

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 maja 2009 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/EWG w odniesieniu do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu związków cynoorganicznych w celu dostosowania załącznika I do tej dyrektywy do postępu technicznego

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4084)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/425/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (1), w szczególności jej art. 2a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Trójpodstawione związki cynoorganiczne były wcześniej powszechnie używane w farbach przeciwporostowych na statkach. Jednakże okazało się, że takie farby stanowią zagrożenie dla organizmów wodnych, gdyż powodują zaburzenia hormonalne. W związku z tym stosowanie związków cynoorganicznych, zwanych również organicznymi związkami cyny, w farbach przeciwporostowych zostało ograniczone dyrektywą 76/769/EWG i rozporządzeniem (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach (2). Ponadto trójpodstawione związki cynoorganiczne nie mogą już być stosowane jako produkty biobójcze na mocy dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (3). Jednakże wyroby poddawane działaniu takich produktów biobójczych nadal mogą być przywożone na terytorium Wspólnoty. |
| --- | --- |

(1)

Trójpodstawione związki cynoorganiczne były wcześniej powszechnie używane w farbach przeciwporostowych na statkach. Jednakże okazało się, że takie farby stanowią zagrożenie dla organizmów wodnych, gdyż powodują zaburzenia hormonalne. W związku z tym stosowanie związków cynoorganicznych, zwanych również organicznymi związkami cyny, w farbach przeciwporostowych zostało ograniczone dyrektywą 76/769/EWG i rozporządzeniem (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach (2). Ponadto trójpodstawione związki cynoorganiczne nie mogą już być stosowane jako produkty biobójcze na mocy dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (3). Jednakże wyroby poddawane działaniu takich produktów biobójczych nadal mogą być przywożone na terytorium Wspólnoty.

| (2) | Dwupodstawione związki cynoorganiczne, obejmujące w szczególności związki dibutylocyny (DBT) i związki dioktylocyny (DOT), są powszechnie stosowane w wyrobach przeznaczonych dla konsumentów, gdzie pełnią rolę stabilizatora lub katalizatora. |
| --- | --- |

(2)

Dwupodstawione związki cynoorganiczne, obejmujące w szczególności związki dibutylocyny (DBT) i związki dioktylocyny (DOT), są powszechnie stosowane w wyrobach przeznaczonych dla konsumentów, gdzie pełnią rolę stabilizatora lub katalizatora.

| (3) | Stwierdzono, że stosowanie związków cynoorganicznych w wyrobach przeznaczonych dla konsumentów stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, a szczególnie dla dzieci. Konkretne zagrożenia dla zdrowia dzieci i dorosłych, jakie stwarzają różne wyroby przeznaczone dla konsumentów, zostały przedstawione w ocenie ryzyka (4) i potwierdzone przez Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) Komisji w opinii z dnia 30 listopada 2006 r. (5). |
| --- | --- |

(3)

Stwierdzono, że stosowanie związków cynoorganicznych w wyrobach przeznaczonych dla konsumentów stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, a szczególnie dla dzieci. Konkretne zagrożenia dla zdrowia dzieci i dorosłych, jakie stwarzają różne wyroby przeznaczone dla konsumentów, zostały przedstawione w ocenie ryzyka (4) i potwierdzone przez Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) Komisji w opinii z dnia 30 listopada 2006 r. (5).

| (4) | Mimo że trójpodstawione i dwupodstawione związki cynoorganiczne mają ten sam szkodliwy wpływ na zdrowie, a mianowicie działają immunotoksycznie poprzez gruczoł grasicy i działają w sposób kumulatywny, siła działania związków trójpodstawionych (takich jak TBT i TPT) jest większa niż siła związków dwupodstawionych (DOT i DBT). Ponadto trójpodstawione związki cynoorganiczne emitowane przez wyroby przeznaczone dla konsumentów lub do profesjonalnych zastosowań mogą mieć szkodliwy wpływ na środowisko – w szczególności na organizmy wodne. Należy zatem nałożyć surowsze ograniczenia na wyroby zawierające trójpodstawione związki cynoorganiczne. |
| --- | --- |

(4)

Mimo że trójpodstawione i dwupodstawione związki cynoorganiczne mają ten sam szkodliwy wpływ na zdrowie, a mianowicie działają immunotoksycznie poprzez gruczoł grasicy i działają w sposób kumulatywny, siła działania związków trójpodstawionych (takich jak TBT i TPT) jest większa niż siła związków dwupodstawionych (DOT i DBT). Ponadto trójpodstawione związki cynoorganiczne emitowane przez wyroby przeznaczone dla konsumentów lub do profesjonalnych zastosowań mogą mieć szkodliwy wpływ na środowisko – w szczególności na organizmy wodne. Należy zatem nałożyć surowsze ograniczenia na wyroby zawierające trójpodstawione związki cynoorganiczne.

| (5) | Niektóre związki DBT (dichlorek dibutylocyny, CAS: 683-18-1, oraz wodoroortoboran dibutylocyny, CAS: 75113-37-0) wkrótce zostaną zaklasyfikowane w ramach dyrektywy Rady 67/548/EWG (6) jako działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 2, a następnie wprowadzony zostanie zakaz sprzedawania konsumentom tych substancji i mieszanin je zawierających (7). Należy zatem nałożyć surowsze ograniczenia w stosunku do wyrobów zawierających związki DBT, zezwalając na ich dalsze stosowanie przez dodatkowy okres, jedynie jeśli niedostępne są żadne odpowiednie alternatywy, jak w przypadku katalizatorów w szczeliwach typu RTV-1 i RTV-2, farbach i powłokach malarskich lub też w przypadku stabilizatorów PCW w niektórych produktach (np. tkaninach powlekanych, profilach PCW), aby umożliwić opracowanie odpowiednich alternatyw, lub jeśli dane wyroby objęte są już innymi, bardziej szczególnymi uregulowaniami. |
| --- | --- |

(5)

Niektóre związki DBT (dichlorek dibutylocyny, CAS: 683-18-1, oraz wodoroortoboran dibutylocyny, CAS: 75113-37-0) wkrótce zostaną zaklasyfikowane w ramach dyrektywy Rady 67/548/EWG (6) jako działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 2, a następnie wprowadzony zostanie zakaz sprzedawania konsumentom tych substancji i mieszanin je zawierających (7). Należy zatem nałożyć surowsze ograniczenia w stosunku do wyrobów zawierających związki DBT, zezwalając na ich dalsze stosowanie przez dodatkowy okres, jedynie jeśli niedostępne są żadne odpowiednie alternatywy, jak w przypadku katalizatorów w szczeliwach typu RTV-1 i RTV-2, farbach i powłokach malarskich lub też w przypadku stabilizatorów PCW w niektórych produktach (np. tkaninach powlekanych, profilach PCW), aby umożliwić opracowanie odpowiednich alternatyw, lub jeśli dane wyroby objęte są już innymi, bardziej szczególnymi uregulowaniami.

| (6) | Narażenie na działanie związków DOT jest najwyższe w przypadku określonych wyrobów przeznaczonych dla konsumentów, takich jak drukowane wyroby włókiennicze, rękawiczki, obuwie, pokrycia ścienne i podłogowe, produkty higieny dla kobiet, pieluszki oraz formy z silikonu dwuskładnikowego. |
| --- | --- |

(6)

Narażenie na działanie związków DOT jest najwyższe w przypadku określonych wyrobów przeznaczonych dla konsumentów, takich jak drukowane wyroby włókiennicze, rękawiczki, obuwie, pokrycia ścienne i podłogowe, produkty higieny dla kobiet, pieluszki oraz formy z silikonu dwuskładnikowego.

| (7) | Pomimo dostępnych alternatyw dla większości zastosowań, które mają podlegać ograniczeniom, niektórzy producenci wyrobów zawierających DOT i DBT będą potrzebowali czasu na dostosowanie. Z tego względu należy przewidzieć odpowiedni okres przejściowy dla tych zastosowań. |
| --- | --- |

(7)

Pomimo dostępnych alternatyw dla większości zastosowań, które mają podlegać ograniczeniom, niektórzy producenci wyrobów zawierających DOT i DBT będą potrzebowali czasu na dostosowanie. Z tego względu należy przewidzieć odpowiedni okres przejściowy dla tych zastosowań.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 76/769/EWG. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 76/769/EWG.

| (9) | Niniejsza decyzja nie narusza przepisów prawodawstwa wspólnotowego ustanawiającego minimalne wymagania ochrony pracowników, takich jak dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (8) oraz oparte na niej szczegółowe dyrektywy, w szczególności dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagennych podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG) (wersja ujednolicona) (9) i dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG (10). |
| --- | --- |

(9)

Niniejsza decyzja nie narusza przepisów prawodawstwa wspólnotowego ustanawiającego minimalne wymagania ochrony pracowników, takich jak dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (8) oraz oparte na niej szczegółowe dyrektywy, w szczególności dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagennych podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG) (wersja ujednolicona) (9) i dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG (10).

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw dotyczących Usuwania Barier Technicznych w Handlu Niebezpiecznymi Substancjami i Preparatami, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektyw dotyczących Usuwania Barier Technicznych w Handlu Niebezpiecznymi Substancjami i Preparatami,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 262 z 27.9.1976, s. 201.

1

(2)  Dz.U. L 115 z 9.5.2003, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

3

(4)  Badania dotyczące oceny ryzyka w zakresie stosowania przez konsumentów niektórych związków cynoorganicznych. Badanie RPA zakończone we wrześniu 2005 r. http://ec.europa.eu/enterprise/chemicals/studies_en.htm

4

(5)  http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scher/scher_opinions_en.htm

5

(6)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

6

(7)  Zgodnie z pozycjami 29, 30 i 31 dyrektywy 76/769/EWG.

7

(8)  Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 50.

9

(10)  Dz.U. L 131 z 5.5.1998, s. 11.

10

---

ZAŁĄCZNIK

Do pozycji 21 „Składniki cynoorganiczne” załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG dodaje się ustępy w brzmieniu:

| | „4.   Trójpodstawione organiczne związki cyny






  a) | Od dnia 1 lipca 2010 r. nie stosuje się trójpodstawionych organicznych związków cyny, takich jak związki tributylocyny (TBT) i trifenylocyny (TPT) w wyrobach, jeżeli stężenie cyny w danym wyrobie lub w jego części jest większe niż równowartość 0,1 % masy. |
| --- | --- | --- |

„4.   Trójpodstawione organiczne związki cyny

a)

Od dnia 1 lipca 2010 r. nie stosuje się trójpodstawionych organicznych związków cyny, takich jak związki tributylocyny (TBT) i trifenylocyny (TPT) w wyrobach, jeżeli stężenie cyny w danym wyrobie lub w jego części jest większe niż równowartość 0,1 % masy.

| b) | Od dnia 1 lipca 2010 r. nie wprowadza się do obrotu wyrobów niespełniających wymogów określonych w ust. 4 lit. a), z wyjątkiem wyrobów, które były już używane we Wspólnocie przed tą datą. |
| --- | --- |

b)

Od dnia 1 lipca 2010 r. nie wprowadza się do obrotu wyrobów niespełniających wymogów określonych w ust. 4 lit. a), z wyjątkiem wyrobów, które były już używane we Wspólnocie przed tą datą.

5.   Związki dibutylocyny (DBT)

| a) | Od dnia 1 lipca 2012 r. nie stosuje się związków dibutylocyny (DBT) w mieszaninach i wyrobach przeznaczonych do powszechnej sprzedaży, jeżeli stężenie cyny w danej mieszaninie, w danym wyrobie lub w jego części jest większe niż równowartość 0,1 % masy. |
| --- | --- |

a)

Od dnia 1 lipca 2012 r. nie stosuje się związków dibutylocyny (DBT) w mieszaninach i wyrobach przeznaczonych do powszechnej sprzedaży, jeżeli stężenie cyny w danej mieszaninie, w danym wyrobie lub w jego części jest większe niż równowartość 0,1 % masy.

| b) | Od dnia 1 stycznia 2012 r. nie wprowadza się do obrotu wyrobów i mieszanin niespełniających wymogów określonych w ust. 5 lit. a), z wyjątkiem wyrobów, które były już używane we Wspólnocie przed tą datą. |
| --- | --- |

b)

Od dnia 1 stycznia 2012 r. nie wprowadza się do obrotu wyrobów i mieszanin niespełniających wymogów określonych w ust. 5 lit. a), z wyjątkiem wyrobów, które były już używane we Wspólnocie przed tą datą.

| c) | W drodze odstępstwa, do dnia 1 stycznia 2015 r. nie stosuje się ust. 5 lit. a) i b) do następujących wyrobów i mieszanin przeznaczonych do powszechnej sprzedaży:






  — | jedno- i dwuskładnikowe szczeliwa wulkanizujące w temperaturze pokojowej (szczeliwa typu RTV-1 i RTV-2) i spoiwa, |
| --- | --- | --- |

c)

W drodze odstępstwa, do dnia 1 stycznia 2015 r. nie stosuje się ust. 5 lit. a) i b) do następujących wyrobów i mieszanin przeznaczonych do powszechnej sprzedaży:

—

jedno- i dwuskładnikowe szczeliwa wulkanizujące w temperaturze pokojowej (szczeliwa typu RTV-1 i RTV-2) i spoiwa,

| — | farby i powłoki malarskie zawierające związki DBT, które po nałożeniu na wyrób działają jako katalizatory, |
| --- | --- |

—

farby i powłoki malarskie zawierające związki DBT, które po nałożeniu na wyrób działają jako katalizatory,

| — | miękkie profile z polichlorku winylu (PCW) występujące samodzielnie lub współwytłaczane z twardym PCW, |
| --- | --- |

—

miękkie profile z polichlorku winylu (PCW) występujące samodzielnie lub współwytłaczane z twardym PCW,

| — | tekstylia powlekane PCW zawierającym związki DBT jako stabilizatory przy zastosowaniach zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

tekstylia powlekane PCW zawierającym związki DBT jako stabilizatory przy zastosowaniach zewnętrznych,

| — | zewnętrzne przewody kanalizacji deszczowej, rynny i osprzęt do rur, jak również materiały na powłoki dachowe i powłoki fasad. |
| --- | --- |

—

zewnętrzne przewody kanalizacji deszczowej, rynny i osprzęt do rur, jak również materiały na powłoki dachowe i powłoki fasad.

| d) | W drodze odstępstwa, ust. 5 lit. a) i b) nie stosuje się do materiałów i wyrobów objętych rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (1). |
| --- | --- |

d)

W drodze odstępstwa, ust. 5 lit. a) i b) nie stosuje się do materiałów i wyrobów objętych rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (1).

6.   Związki dioktylocyny (DOT)

| a) | Od dnia 1 stycznia 2012 r. nie stosuje się związków dioktylocyny (DOT) w następujących wyrobach przeznaczonych do powszechnej sprzedaży lub ogólnego użytku, jeżeli stężenie cyny w danym wyrobie lub w jego części jest większe niż równowartość 0,1 % masy:






  — | wyroby włókiennicze przeznaczone do kontaktu ze skórą, |
| --- | --- | --- |

a)

Od dnia 1 stycznia 2012 r. nie stosuje się związków dioktylocyny (DOT) w następujących wyrobach przeznaczonych do powszechnej sprzedaży lub ogólnego użytku, jeżeli stężenie cyny w danym wyrobie lub w jego części jest większe niż równowartość 0,1 % masy:

—

wyroby włókiennicze przeznaczone do kontaktu ze skórą,

| — | rękawiczki, |
| --- | --- |

—

rękawiczki,

| — | obuwie lub części obuwia przeznaczone do kontaktu ze skórą, |
| --- | --- |

—

obuwie lub części obuwia przeznaczone do kontaktu ze skórą,

| — | pokrycia ścienne i podłogowe, |
| --- | --- |

—

pokrycia ścienne i podłogowe,

| — | artykuły pielęgnacyjne dla dzieci, |
| --- | --- |

—

artykuły pielęgnacyjne dla dzieci,

| — | produkty higieny dla kobiet, |
| --- | --- |

—

produkty higieny dla kobiet,

| — | pieluszki, |
| --- | --- |

—

pieluszki,

| — | dwuskładnikowe zestawy do formowania wulkanizujące w temperaturze pokojowej (zestawy do formowania typu RTV-2). |
| --- | --- |

—

dwuskładnikowe zestawy do formowania wulkanizujące w temperaturze pokojowej (zestawy do formowania typu RTV-2).

| b) | Od dnia 1 stycznia 2012 r. nie wprowadza się do obrotu wyrobów niespełniających wymogów określonych w ust. 6 lit. a), z wyjątkiem wyrobów, które były już używane we Wspólnocie przed tą datą. |
| --- | --- |

b)

Od dnia 1 stycznia 2012 r. nie wprowadza się do obrotu wyrobów niespełniających wymogów określonych w ust. 6 lit. a), z wyjątkiem wyrobów, które były już używane we Wspólnocie przed tą datą.

---

(1)  Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4.”.

1

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE

| 4.6.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 138/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.6.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 138/14

---

DECYZJA RADY 2009/426/WSiSW

z dnia 16 grudnia 2008 r.

w sprawie wzmocnienia Eurojustu i w sprawie zmiany decyzji 2002/187/WSiSW ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2 oraz art. 34 ust. 2 lit. c),

uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej oraz Królestwa Szwecji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Eurojust został powołany do życia decyzją Rady 2002/187/WSiSW (2) jako organ Unii Europejskiej posiadający osobowość prawną, mający stymulować i polepszać koordynację działań i współpracę między właściwymi organami sądowymi państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Eurojust został powołany do życia decyzją Rady 2002/187/WSiSW (2) jako organ Unii Europejskiej posiadający osobowość prawną, mający stymulować i polepszać koordynację działań i współpracę między właściwymi organami sądowymi państw członkowskich.

| (2) | Jak wynika z oceny doświadczeń Eurojustu, trzeba jeszcze bardziej zwiększyć jego skuteczność operacyjną w świetle dorobku tej jednostki. |
| --- | --- |

(2)

Jak wynika z oceny doświadczeń Eurojustu, trzeba jeszcze bardziej zwiększyć jego skuteczność operacyjną w świetle dorobku tej jednostki.

| (3) | Nadszedł czas, by usprawnić działanie Eurojustu, a przedstawicielom krajowym przyznać zbliżony status. |
| --- | --- |

(3)

Nadszedł czas, by usprawnić działanie Eurojustu, a przedstawicielom krajowym przyznać zbliżony status.

| (4) | Aby państwa członkowskie mogły stale i skutecznie pomagać Eurojustowi w realizacji jego celów, przedstawiciele krajowi powinni być zobowiązani do posiadania stałego miejsca pracy w siedzibie Eurojustu. |
| --- | --- |

(4)

Aby państwa członkowskie mogły stale i skutecznie pomagać Eurojustowi w realizacji jego celów, przedstawiciele krajowi powinni być zobowiązani do posiadania stałego miejsca pracy w siedzibie Eurojustu.

| (5) | Należy określić podstawowy zakres uprawnień, które powinny przysługiwać każdemu przedstawicielowi krajowemu jako właściwemu organowi krajowemu działającemu zgodnie z prawem krajowym. Niektóre z tych uprawnień powinny być przyznawane przedstawicielowi krajowemu w sytuacjach nagłych, gdy nie może on odpowiednio szybko zidentyfikować właściwego organu krajowego lub nawiązać z nim kontaktu. Uznaje się, że uprawnienia te nie będą wykonywane, jeżeli możliwe będą identyfikacja właściwego organu i skontaktowanie się z nim. |
| --- | --- |

(5)

Należy określić podstawowy zakres uprawnień, które powinny przysługiwać każdemu przedstawicielowi krajowemu jako właściwemu organowi krajowemu działającemu zgodnie z prawem krajowym. Niektóre z tych uprawnień powinny być przyznawane przedstawicielowi krajowemu w sytuacjach nagłych, gdy nie może on odpowiednio szybko zidentyfikować właściwego organu krajowego lub nawiązać z nim kontaktu. Uznaje się, że uprawnienia te nie będą wykonywane, jeżeli możliwe będą identyfikacja właściwego organu i skontaktowanie się z nim.

| (6) | Niniejsza decyzja nie wpływa na to, jak państwa członkowskie organizują swój wewnętrzny system sądowy ani według jakich procedur administracyjnych wyłaniają przedstawiciela krajowego czy organizują wewnętrzną działalność biur krajowych w Eurojuście. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsza decyzja nie wpływa na to, jak państwa członkowskie organizują swój wewnętrzny system sądowy ani według jakich procedur administracyjnych wyłaniają przedstawiciela krajowego czy organizują wewnętrzną działalność biur krajowych w Eurojuście.

| (7) | W strukturach Eurojustu należy stworzyć dyżurną komórkę koordynacyjną, po to by kontakt z Eurojustem był możliwy całą dobę i by Eurojust mógł interweniować w nagłych sytuacjach. Każde państwo członkowskie powinno odpowiadać za to, aby jego przedstawiciele byli gotowi do działania przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia. |
| --- | --- |

(7)

W strukturach Eurojustu należy stworzyć dyżurną komórkę koordynacyjną, po to by kontakt z Eurojustem był możliwy całą dobę i by Eurojust mógł interweniować w nagłych sytuacjach. Każde państwo członkowskie powinno odpowiadać za to, aby jego przedstawiciele byli gotowi do działania przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia.

| (8) | Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby właściwe organy krajowe odpowiadały bez nieuzasadnionego opóźnienia na wnioski napływające do nich zgodnie z niniejszą decyzją, nawet gdy organy te odmawiają przyjęcia wniosku wystosowanego przez przedstawiciela krajowego. |
| --- | --- |

(8)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby właściwe organy krajowe odpowiadały bez nieuzasadnionego opóźnienia na wnioski napływające do nich zgodnie z niniejszą decyzją, nawet gdy organy te odmawiają przyjęcia wniosku wystosowanego przez przedstawiciela krajowego.

| (9) | Należy zwiększyć rolę kolegium na wypadek, gdyby dochodziło do kolizji jurysdykcji, następowały wielokrotne odmowy przyjęcia wniosku lub pojawiały się trudności w wykonywaniu wniosków i decyzji w sprawie współpracy sądowej, w tym również w sprawie instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

(9)

Należy zwiększyć rolę kolegium na wypadek, gdyby dochodziło do kolizji jurysdykcji, następowały wielokrotne odmowy przyjęcia wniosku lub pojawiały się trudności w wykonywaniu wniosków i decyzji w sprawie współpracy sądowej, w tym również w sprawie instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania.

| (10) | W państwach członkowskich powinny powstać krajowe systemy koordynacyjne Eurojustu, które będą koordynować działania krajowych korespondentów Eurojustu, krajowego korespondenta Eurojustu ds. terroryzmu, krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej oraz maksymalnie trzech innych punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej, a także przedstawicieli sieci wspólnych zespołów śledczych, sieci ds. zbrodni wojennych, biura ds. odzyskiwania mienia oraz sieci ds. korupcji. |
| --- | --- |

(10)

W państwach członkowskich powinny powstać krajowe systemy koordynacyjne Eurojustu, które będą koordynować działania krajowych korespondentów Eurojustu, krajowego korespondenta Eurojustu ds. terroryzmu, krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej oraz maksymalnie trzech innych punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej, a także przedstawicieli sieci wspólnych zespołów śledczych, sieci ds. zbrodni wojennych, biura ds. odzyskiwania mienia oraz sieci ds. korupcji.

| (11) | W ramach krajowego systemu koordynacyjnego Eurojust należy zapewnić, by zautomatyzowany system zarządzania sprawami otrzymywał informacje o danym państwie członkowskim sprawnie i niezawodnie. Krajowy system koordynacyjny Eurojust nie powinien jednak odpowiadać za faktyczne przekazywanie informacji Eurojustowi. Państwa członkowskie powinny decydować o tym, jaki kanał przekazywania informacji Eurojustowi jest najlepszy. |
| --- | --- |

(11)

W ramach krajowego systemu koordynacyjnego Eurojust należy zapewnić, by zautomatyzowany system zarządzania sprawami otrzymywał informacje o danym państwie członkowskim sprawnie i niezawodnie. Krajowy system koordynacyjny Eurojust nie powinien jednak odpowiadać za faktyczne przekazywanie informacji Eurojustowi. Państwa członkowskie powinny decydować o tym, jaki kanał przekazywania informacji Eurojustowi jest najlepszy.

| (12) | Aby krajowy system koordynacyjny Eurojustu mógł pełnić swoje funkcje, należy zapewnić połączenie ze zautomatyzowanym systemem zarządzania sprawami. Połączenie ze zautomatyzowanym systemem zarządzania sprawami powinno zostać stworzone z należytym uwzględnieniem krajowych systemów informatycznych. W dostępnie do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami centralną rolę powinien odgrywać przedstawiciel krajowy, który odpowiada za otwieranie i prowadzenie akt tymczasowych. |
| --- | --- |

(12)

Aby krajowy system koordynacyjny Eurojustu mógł pełnić swoje funkcje, należy zapewnić połączenie ze zautomatyzowanym systemem zarządzania sprawami. Połączenie ze zautomatyzowanym systemem zarządzania sprawami powinno zostać stworzone z należytym uwzględnieniem krajowych systemów informatycznych. W dostępnie do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami centralną rolę powinien odgrywać przedstawiciel krajowy, który odpowiada za otwieranie i prowadzenie akt tymczasowych.

| (13) | Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (3) ma zastosowanie do przetwarzania przez państwa członkowskie danych osobowych przesyłanych między państwami członkowskimi a Eurojustem. Decyzja ramowa 2008/977/WSiSW nie będzie miała wpływu na odnośne przepisy decyzji 2002/187/WSiSW dotyczące ochrony danych osobowych, gdyż te konkretne przepisy o ochronie danych osobowych bardziej szczegółowo regulują te kwestie ze względu na szczególny charakter, funkcje i uprawnienia Eurojustu. |
| --- | --- |

(13)

Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (3) ma zastosowanie do przetwarzania przez państwa członkowskie danych osobowych przesyłanych między państwami członkowskimi a Eurojustem. Decyzja ramowa 2008/977/WSiSW nie będzie miała wpływu na odnośne przepisy decyzji 2002/187/WSiSW dotyczące ochrony danych osobowych, gdyż te konkretne przepisy o ochronie danych osobowych bardziej szczegółowo regulują te kwestie ze względu na szczególny charakter, funkcje i uprawnienia Eurojustu.

| (14) | Eurojust powinien być upoważniony do przetwarzania niektórych danych osobowych dotyczących osób, które w świetle krajowych przepisów odnośnych państw członkowskich są podejrzewane o popełnienie lub udział w popełnieniu przestępstwa podlegającego kompetencjom Eurojustu lub które zostały skazane za popełnienie takiego przestępstwa. W wykazie takich danych osobowych powinny figurować numery telefonów, adresy poczty elektronicznej, dane rejestracyjne pojazdów, profile DNA ustalone na podstawie niekodującej części DNA, zdjęcia oraz odciski palców. W wykazie tym powinny także figurować dane o połączeniach, lokalizacji oraz odnośne dane potrzebne do zidentyfikowania abonenta lub użytkownika ogólnie dostępnej usługi łączności elektronicznej; nie powinny to być jednak dane dotyczące treści połączeń. Nie jest celem niniejszej decyzji, aby Eurojust przeprowadzał zautomatyzowane porównywanie profili DNA ani odcisków palców. |
| --- | --- |

(14)

Eurojust powinien być upoważniony do przetwarzania niektórych danych osobowych dotyczących osób, które w świetle krajowych przepisów odnośnych państw członkowskich są podejrzewane o popełnienie lub udział w popełnieniu przestępstwa podlegającego kompetencjom Eurojustu lub które zostały skazane za popełnienie takiego przestępstwa. W wykazie takich danych osobowych powinny figurować numery telefonów, adresy poczty elektronicznej, dane rejestracyjne pojazdów, profile DNA ustalone na podstawie niekodującej części DNA, zdjęcia oraz odciski palców. W wykazie tym powinny także figurować dane o połączeniach, lokalizacji oraz odnośne dane potrzebne do zidentyfikowania abonenta lub użytkownika ogólnie dostępnej usługi łączności elektronicznej; nie powinny to być jednak dane dotyczące treści połączeń. Nie jest celem niniejszej decyzji, aby Eurojust przeprowadzał zautomatyzowane porównywanie profili DNA ani odcisków palców.

| (15) | Eurojust powinien mieć możność przedłużania terminów przechowywania danych osobowych, jeżeli służy to realizacji jego celów. Decyzje takie powinny być podejmowane po dokładnym rozważeniu konkretnych potrzeb. Decyzja o przedłużeniu terminu przetwarzania danych osobowych po upływie terminu przedawnienia we wszystkich odnośnych państwach członkowskich powinna być podejmowana tylko w przypadkach, gdy istnieje konkretna potrzeba udzielenia pomocy na podstawie niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(15)

Eurojust powinien mieć możność przedłużania terminów przechowywania danych osobowych, jeżeli służy to realizacji jego celów. Decyzje takie powinny być podejmowane po dokładnym rozważeniu konkretnych potrzeb. Decyzja o przedłużeniu terminu przetwarzania danych osobowych po upływie terminu przedawnienia we wszystkich odnośnych państwach członkowskich powinna być podejmowana tylko w przypadkach, gdy istnieje konkretna potrzeba udzielenia pomocy na podstawie niniejszej decyzji.

| (16) | Przepisy dotyczące wspólnego organu nadzorczego powinny ułatwiać mu działanie. |
| --- | --- |

(16)

Przepisy dotyczące wspólnego organu nadzorczego powinny ułatwiać mu działanie.

| (17) | Aby zwiększyć skuteczność działania Eurojustu, należy usprawnić przekazywanie mu informacji i w tym celu trzeba jednoznacznie określić i ograniczyć obowiązki organów krajowych. |
| --- | --- |

(17)

Aby zwiększyć skuteczność działania Eurojustu, należy usprawnić przekazywanie mu informacji i w tym celu trzeba jednoznacznie określić i ograniczyć obowiązki organów krajowych.

| (18) | Eurojust powinien realizować priorytety wytyczone przez Radę, zwłaszcza priorytety oparte na ocenie zagrożenia przestępczością zorganizowaną (OCTA), o której to ocenie jest mowa w programie haskim (4). |
| --- | --- |

(18)

Eurojust powinien realizować priorytety wytyczone przez Radę, zwłaszcza priorytety oparte na ocenie zagrożenia przestępczością zorganizowaną (OCTA), o której to ocenie jest mowa w programie haskim (4).

| (19) | Eurojust ma utrzymywać uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową oparte na konsultacjach i komplemetarności. Niniejsza decyzja powinna pomóc doprecyzować role, jakie Eurojust i Europejska Sieć Sądowa będą odgrywały w swoich wzajemnych stosunkach, a przy tym utrzymać swoisty charakter tej ostatniej. |
| --- | --- |

(19)

Eurojust ma utrzymywać uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową oparte na konsultacjach i komplemetarności. Niniejsza decyzja powinna pomóc doprecyzować role, jakie Eurojust i Europejska Sieć Sądowa będą odgrywały w swoich wzajemnych stosunkach, a przy tym utrzymać swoisty charakter tej ostatniej.

| (20) | Wykładania przepisów niniejszej decyzji nie powinna naruszać autonomii sekretariatów sieci wymienionych w niniejszej decyzji, kiedy ich pracownicy pełnią funkcję personelu Eurojustu zgodnie z Regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich zawartym w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (5). |
| --- | --- |

(20)

Wykładania przepisów niniejszej decyzji nie powinna naruszać autonomii sekretariatów sieci wymienionych w niniejszej decyzji, kiedy ich pracownicy pełnią funkcję personelu Eurojustu zgodnie z Regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich zawartym w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (5).

| (21) | Należy także zwiększyć zdolność Eurojustu do współpracy z partnerami zewnętrznymi, takimi jak państwa trzecie, Europejski Urząd Policji (Europol), Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Wspólne Centrum Sytuacyjne Rady i Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex). |
| --- | --- |

(21)

Należy także zwiększyć zdolność Eurojustu do współpracy z partnerami zewnętrznymi, takimi jak państwa trzecie, Europejski Urząd Policji (Europol), Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Wspólne Centrum Sytuacyjne Rady i Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex).

| (22) | Eurojust powinien mieć możliwość oddelegowywania sędziów łącznikowych do państw trzecich, by mogli oni pełnić funkcje podobne do tych, które są pełnione przez sędziów łącznikowych oddelegowywanych przez państwa członkowskie na podstawie wspólnego działania Rady 96/277/WSiSW z dnia 22 kwietnia 1996 r. dotyczącego podstaw dla wymiany sędziów łącznikowych w celu poprawy współpracy sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej (6). |
| --- | --- |

(22)

Eurojust powinien mieć możliwość oddelegowywania sędziów łącznikowych do państw trzecich, by mogli oni pełnić funkcje podobne do tych, które są pełnione przez sędziów łącznikowych oddelegowywanych przez państwa członkowskie na podstawie wspólnego działania Rady 96/277/WSiSW z dnia 22 kwietnia 1996 r. dotyczącego podstaw dla wymiany sędziów łącznikowych w celu poprawy współpracy sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej (6).

| (23) | Niniejsza decyzja pozwala na uwzględnienie zasady publicznego dostępu do oficjalnych dokumentów, |
| --- | --- |

(23)

Niniejsza decyzja pozwala na uwzględnienie zasady publicznego dostępu do oficjalnych dokumentów,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zmiany w decyzji 2002/187/WSiSW

W decyzji 2002/187/WSiSW wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Skład Eurojustu
  1.   W skład Eurojustu wchodzi po jednym przedstawicielu krajowym oddelegowanym przez każde państwo członkowskie zgodnie z systemem prawnym tego państwa, będącym prokuratorem, sędzią lub funkcjonariuszem policji o równoważnych kompetencjach.
  2.   Państwa członkowskie zapewniają stałą i skuteczną pomoc w osiąganiu przez Eurojust celów określonych w art. 3. W tych celach:






  a) | przedstawiciel krajowy ma swoje stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu; |
| --- | --- | --- |

1)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Skład Eurojustu

1.   W skład Eurojustu wchodzi po jednym przedstawicielu krajowym oddelegowanym przez każde państwo członkowskie zgodnie z systemem prawnym tego państwa, będącym prokuratorem, sędzią lub funkcjonariuszem policji o równoważnych kompetencjach.

2.   Państwa członkowskie zapewniają stałą i skuteczną pomoc w osiąganiu przez Eurojust celów określonych w art. 3. W tych celach:

a)

przedstawiciel krajowy ma swoje stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu;

| b) | każdy przedstawiciel krajowy korzysta ze wsparcia jednego zastępcy i jednego asystenta. Zastępca i asystent mogą mieć stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu. Przedstawicielowi krajowemu może pomagać więcej niż jeden zastępca lub asystent, którzy mogą mieć – w razie konieczności i za zgodą kolegium – stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu. |
| --- | --- |

b)

każdy przedstawiciel krajowy korzysta ze wsparcia jednego zastępcy i jednego asystenta. Zastępca i asystent mogą mieć stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu. Przedstawicielowi krajowemu może pomagać więcej niż jeden zastępca lub asystent, którzy mogą mieć – w razie konieczności i za zgodą kolegium – stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu.

3.   Przedstawiciel krajowy musi zajmować stanowisko dające mu możliwość korzystania z uprawnień, o których mowa w niniejszej decyzji, aby mógł on wykonywać swoje zadania.

4.   W zakresie swojego statusu przedstawiciele krajowi, zastępcy i asystenci podlegają prawu krajowemu swojego państwa członkowskiego.

5.   Zastępca spełnia kryteria przewidziane w ust. 1 i może działać w imieniu przedstawiciela krajowego lub go zastępować. Asystent może również działać w imieniu przedstawiciela krajowego lub go zastępować, jeżeli spełnia kryteria przewidziane w ust. 1.

6.   Eurojust jest powiązany z krajowym systemem koordynacyjnym Eurojustu zgodnie z art. 12.

7.   Eurojust ma możliwość kierowania sędziów łącznikowych do państw trzecich zgodnie z niniejszą decyzją.

8.   Zgodnie z niniejszą decyzją Eurojust dysponuje sekretariatem, na czele którego stoi dyrektor administracyjny.”;

| 2) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 lit. b) wyrazy „międzynarodowej wzajemnej pomocy w sprawach karnych i realizacji wniosków o ekstradycję” otrzymują brzmienie: „wniosków i decyzji dotyczących współpracy sądowej, w tym również jeżeli chodzi o instrumenty służące wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania;”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 lit. b) wyrazy „międzynarodowej wzajemnej pomocy w sprawach karnych i realizacji wniosków o ekstradycję” otrzymują brzmienie: „wniosków i decyzji dotyczących współpracy sądowej, w tym również jeżeli chodzi o instrumenty służące wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania;”;

| b) | w ust. 2 wyrazy „art. 27 ust. 3” zastępuje się wyrazami „art. 26a ust. 2”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 wyrazy „art. 27 ust. 3” zastępuje się wyrazami „art. 26a ust. 2”;

| 3) | w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | litera a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | te rodzaje przestępczości i te przestępstwa, co do których Europol jest zawsze uprawniony do działania;” (7); |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

litera a) otrzymuje brzmienie:

„a)

te rodzaje przestępczości i te przestępstwa, co do których Europol jest zawsze uprawniony do działania;” (7);

| b) | skreśla się lit. b); |
| --- | --- |

b)

skreśla się lit. b);

| c) | w lit. c) wyrazy „w lit. a) i b)” zastępuje się wyrazami „w lit. a)”; |
| --- | --- |

c)

w lit. c) wyrazy „w lit. a) i b)” zastępuje się wyrazami „w lit. a)”;

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 5a
  Dyżurna jednostka koordynacyjna
  1.   W celu realizacji swoich zadań w przypadkach niecierpiących zwłoki Eurojust ustanawia dyżurną jednostkę koordynacyjną, która w każdym momencie jest w stanie przyjmować i rozpatrywać skierowane do niej wnioski. Zapewnia się całodobowy kontakt z dyżurną jednostką koordynacyjną za pośrednictwem działającego przy Eurojuście punktu kontaktowego tej jednostki.
  2.   Dyżurna jednostka koordynacyjna funkcjonuje dzięki przedstawicielom tej jednostki – po jednym z każdego państwa członkowskiego; funkcję takiego przedstawiciela może pełnić przedstawiciel krajowy, jego zastępca lub asystent uprawniony do zastępowania przedstawiciela krajowego. Przedstawiciel musi być w stanie podejmować działania przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.
  3.   Jeżeli w przypadkach niecierpiacych zwłoki wniosek lub decyzja dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, muszą zostać wykonane w co najmniej jednym państwie członkowskim, właściwe władze występujące z wnioskiem lub właściwe władze wydające decyzję mogą przekazać je dyżurnej jednostce koordynacyjnej. Punkt kontaktowy tej dyżurnej jednostki koordynacyjnej niezwłocznie przekazuje wniosek lub decyzję przedstawicielowi dyżurnej jednostki koordynacyjnej państwa członkowskiego, które wystąpiło z wnioskiem, oraz, na wyraźny wniosek organu przekazującego lub wydającego, przedstawicielom dyżurnej jednostki koordynacyjnej państw członkowskich, na których terytorium wniosek ten powinien zostać wykonany. Przedstawiciele ci bezzwłocznie podejmują działania związane z wykonaniem wniosku w ich państwie członkowskim, wykonując swoje zadania lub wykorzystując dostępne im uprawnienia, o których mowa w art. 6 i art. 9a–9f.”; |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 5a

Dyżurna jednostka koordynacyjna

1.   W celu realizacji swoich zadań w przypadkach niecierpiących zwłoki Eurojust ustanawia dyżurną jednostkę koordynacyjną, która w każdym momencie jest w stanie przyjmować i rozpatrywać skierowane do niej wnioski. Zapewnia się całodobowy kontakt z dyżurną jednostką koordynacyjną za pośrednictwem działającego przy Eurojuście punktu kontaktowego tej jednostki.

2.   Dyżurna jednostka koordynacyjna funkcjonuje dzięki przedstawicielom tej jednostki – po jednym z każdego państwa członkowskiego; funkcję takiego przedstawiciela może pełnić przedstawiciel krajowy, jego zastępca lub asystent uprawniony do zastępowania przedstawiciela krajowego. Przedstawiciel musi być w stanie podejmować działania przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.

3.   Jeżeli w przypadkach niecierpiacych zwłoki wniosek lub decyzja dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, muszą zostać wykonane w co najmniej jednym państwie członkowskim, właściwe władze występujące z wnioskiem lub właściwe władze wydające decyzję mogą przekazać je dyżurnej jednostce koordynacyjnej. Punkt kontaktowy tej dyżurnej jednostki koordynacyjnej niezwłocznie przekazuje wniosek lub decyzję przedstawicielowi dyżurnej jednostki koordynacyjnej państwa członkowskiego, które wystąpiło z wnioskiem, oraz, na wyraźny wniosek organu przekazującego lub wydającego, przedstawicielom dyżurnej jednostki koordynacyjnej państw członkowskich, na których terytorium wniosek ten powinien zostać wykonany. Przedstawiciele ci bezzwłocznie podejmują działania związane z wykonaniem wniosku w ich państwie członkowskim, wykonując swoje zadania lub wykorzystując dostępne im uprawnienia, o których mowa w art. 6 i art. 9a–9f.”;

| 5) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | obecny ustęp staje się ustępem 1; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

obecny ustęp staje się ustępem 1;

| b) | ustep 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | może, podając powody swojego działania, występować do właściwych władz odnośnych państw członkowskich o:






  (i) | podjęcie dochodzenia lub ścigania za określone czyny; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

ustep 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

może, podając powody swojego działania, występować do właściwych władz odnośnych państw członkowskich o:

(i)

podjęcie dochodzenia lub ścigania za określone czyny;

| (ii) | uznanie, iż jedno z nich może mieć lepsze możliwości podjęcia dochodzenia lub ścigania za określone czyny; |
| --- | --- |

(ii)

uznanie, iż jedno z nich może mieć lepsze możliwości podjęcia dochodzenia lub ścigania za określone czyny;

| (iii) | koordynowanie między właściwymi władzami zainteresowanych państw członkowskich; |
| --- | --- |

(iii)

koordynowanie między właściwymi władzami zainteresowanych państw członkowskich;

| (iv) | ustanowienie wspólnego zespołu śledczego zgodnie z odpowiednimi instrumentami współpracy; |
| --- | --- |

(iv)

ustanowienie wspólnego zespołu śledczego zgodnie z odpowiednimi instrumentami współpracy;

| (v) | dostarczenie wszelkich informacji, niezbędnych do wykonywania jego zadań; |
| --- | --- |

(v)

dostarczenie wszelkich informacji, niezbędnych do wykonywania jego zadań;

| (vi) | zastosowanie specjalnych technik śledczych;; |
| --- | --- |

(vi)

zastosowanie specjalnych technik śledczych;;

| (vii) | podjęcie jakichkolwiek innych działań uzasadnionych potrzebami postępowania karnego;”; |
| --- | --- |

(vii)

podjęcie jakichkolwiek innych działań uzasadnionych potrzebami postępowania karnego;”;

| c) | w ust. 1 skreśla się lit. g); |
| --- | --- |

c)

w ust. 1 skreśla się lit. g);

| d) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe władze krajowe bez zbędnej zwłoki podejmowały działania w sprawie wniosków złożonych na podstawie niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- |

d)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe władze krajowe bez zbędnej zwłoki podejmowały działania w sprawie wniosków złożonych na podstawie niniejszego artykułu.”;

| 6) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | obecny ustęp staje się ustępem 1; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

obecny ustęp staje się ustępem 1;

| b) | dodaje się ustępy w brzmieniu:
  „2.   Jeżeli co najmniej dwóch przedstawicieli krajowych ma odmienne zdanie co do tego, w ramach której jurysdykcji należy wszcząć dochodzenie lub ściganie zgodnie z art. 6, a zwłaszcza z art. 6 ust. 1 lit. c), kolegium zostaje poproszone o wydanie niewiążącej pisemnej opinii w tej sprawie, pod warunkiem że zainteresowanym właściwym władzom krajowym nie udało się rozwiązać danej kwestii za obopólnym porozumieniem. Opinia kolegium zostaje bezzwłocznie przekazana zainteresowanym państwom członkowskim. Niniejszy ustęp nie narusza przepisów ust. 1 lit. a) ppkt (ii).
  3.   Niezależnie od przepisów aktów prawnych w zakresie współpracy sądowej przyjętych przez Unię Europejską, właściwe władze mogą zgłosić Eurojustowi powtarzające się przypadki odmowy lub trudności związane z wykonaniem wniosków i decyzji dotyczących współpracy sądowej, w tym również dotyczących instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, i wystąpić do kolegium o wydanie niewiążącej pisemnej opinii w tej sprawie, pod warunkiem że właściwym władzom krajowym nie udało się rozwiązać danej kwestii za obopólnym porozumieniem lub przy pomocy właściwych przedstawicieli krajowych. Opinia kolegium zostaje bezzwłocznie przekazana zainteresowanym państwom członkowskim.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2.   Jeżeli co najmniej dwóch przedstawicieli krajowych ma odmienne zdanie co do tego, w ramach której jurysdykcji należy wszcząć dochodzenie lub ściganie zgodnie z art. 6, a zwłaszcza z art. 6 ust. 1 lit. c), kolegium zostaje poproszone o wydanie niewiążącej pisemnej opinii w tej sprawie, pod warunkiem że zainteresowanym właściwym władzom krajowym nie udało się rozwiązać danej kwestii za obopólnym porozumieniem. Opinia kolegium zostaje bezzwłocznie przekazana zainteresowanym państwom członkowskim. Niniejszy ustęp nie narusza przepisów ust. 1 lit. a) ppkt (ii).

3.   Niezależnie od przepisów aktów prawnych w zakresie współpracy sądowej przyjętych przez Unię Europejską, właściwe władze mogą zgłosić Eurojustowi powtarzające się przypadki odmowy lub trudności związane z wykonaniem wniosków i decyzji dotyczących współpracy sądowej, w tym również dotyczących instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, i wystąpić do kolegium o wydanie niewiążącej pisemnej opinii w tej sprawie, pod warunkiem że właściwym władzom krajowym nie udało się rozwiązać danej kwestii za obopólnym porozumieniem lub przy pomocy właściwych przedstawicieli krajowych. Opinia kolegium zostaje bezzwłocznie przekazana zainteresowanym państwom członkowskim.”;

| 7) | artykuły 8 i 9 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 8
  Działania podejmowane po otrzymaniu od Eurojustu wniosków i opinii
  Jeżeli właściwe władze odnośnych państw członkowskich postanowią nie uwzględnić wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a) lub w art. 7 ust. 1 lit. a), lub postanowią, że nie zastosują się do pisemnej opinii, o której mowa w art. art. 7 ust. 2 i 3, bez zbędnej zwłoki informują Eurojust o swojej decyzji i jej przyczynach. Jeżeli podanie przyczyn decyzji o odmowie przyjęcia wniosku nie jest możliwe ze względu na fakt, że wyrządziłoby to szkodę żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego lub zagroziłoby bezpieczeństwu osób, właściwe władze państw członkowskich mogą powołać się na przyczyny operacyjne.
  Artykuł 9
  Przedstawiciele krajowi
  1.   Kadencja przedstawiciela krajowego trwa co najmniej cztery lata. Państwo członkowskie, z którego pochodzi dany przedstawiciel krajowy, może przedłużyć jego kadencję. Przedstawiciela krajowego nie można usunąć z urzędu przed końcem kadencji bez uprzedniego poinformowania Rady i określenia przyczyn usunięcia. Jeżeli przedstawiciel krajowy jest przewodniczącym lub wiceprzewodniczącym Eurojustu, jego kadencja jako przedstawiciela trwa co najmniej tak długo, by mógł on pełnić swoją funkcję jako przewodniczący lub wiceprzewodniczący przez cały okres, na który został wybrany.
  2.   Wszelkie informacje wymieniane między Eurojustem a państwami członkowskimi są przekazywane za pośrednictwem przedstawiciela krajowego.
  3.   Aby cele Eurojustu mogły zostać osiągnięte, dostęp przedstawiciela krajowego do informacji zawartych w wymienionych poniżej rodzajach rejestrów w jego państwie członkowskim lub możliwość uzyskania takich informacji są co najmniej równoważne z dostępem lub możliwością, którymi dysponowałby, działając – w zależności od przypadku – jako prokurator, sędzia lub funkcjonariusz policji na szczeblu krajowym:






  a) | rejestry karne; |
| --- | --- | --- |

7)

artykuły 8 i 9 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 8

Działania podejmowane po otrzymaniu od Eurojustu wniosków i opinii

Jeżeli właściwe władze odnośnych państw członkowskich postanowią nie uwzględnić wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a) lub w art. 7 ust. 1 lit. a), lub postanowią, że nie zastosują się do pisemnej opinii, o której mowa w art. art. 7 ust. 2 i 3, bez zbędnej zwłoki informują Eurojust o swojej decyzji i jej przyczynach. Jeżeli podanie przyczyn decyzji o odmowie przyjęcia wniosku nie jest możliwe ze względu na fakt, że wyrządziłoby to szkodę żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego lub zagroziłoby bezpieczeństwu osób, właściwe władze państw członkowskich mogą powołać się na przyczyny operacyjne.

Artykuł 9

Przedstawiciele krajowi

1.   Kadencja przedstawiciela krajowego trwa co najmniej cztery lata. Państwo członkowskie, z którego pochodzi dany przedstawiciel krajowy, może przedłużyć jego kadencję. Przedstawiciela krajowego nie można usunąć z urzędu przed końcem kadencji bez uprzedniego poinformowania Rady i określenia przyczyn usunięcia. Jeżeli przedstawiciel krajowy jest przewodniczącym lub wiceprzewodniczącym Eurojustu, jego kadencja jako przedstawiciela trwa co najmniej tak długo, by mógł on pełnić swoją funkcję jako przewodniczący lub wiceprzewodniczący przez cały okres, na który został wybrany.

2.   Wszelkie informacje wymieniane między Eurojustem a państwami członkowskimi są przekazywane za pośrednictwem przedstawiciela krajowego.

3.   Aby cele Eurojustu mogły zostać osiągnięte, dostęp przedstawiciela krajowego do informacji zawartych w wymienionych poniżej rodzajach rejestrów w jego państwie członkowskim lub możliwość uzyskania takich informacji są co najmniej równoważne z dostępem lub możliwością, którymi dysponowałby, działając – w zależności od przypadku – jako prokurator, sędzia lub funkcjonariusz policji na szczeblu krajowym:

a)

rejestry karne;

| b) | rejestry osób aresztowanych; |
| --- | --- |

b)

rejestry osób aresztowanych;

| c) | rejestry postępowań przygotowawczych; |
| --- | --- |

c)

rejestry postępowań przygotowawczych;

| d) | rejestry DNA; |
| --- | --- |

d)

rejestry DNA;

| e) | inne rodzaje rejestrów jego państwa członkowskiego, jeżeli uważa on, że dane informacje są niezbędne do wykonywania powierzonych mu zadań. |
| --- | --- |

e)

inne rodzaje rejestrów jego państwa członkowskiego, jeżeli uważa on, że dane informacje są niezbędne do wykonywania powierzonych mu zadań.

4.   Przedstawiciel krajowy może kontaktować się bezpośrednio z właściwymi władzami swojego państwa członkowskiego.”;

| 8) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 9a
  Uprawnienia przedstawiciela krajowego na szczeblu krajowym
  1.   Przedstawiciel krajowy wykonuje swoje uprawnienia, o których mowa w art. 9b, 9c i 9d, pełniąc funkcję właściwej władzy krajowej zgodnie z prawem krajowym i na warunkach określonych w niniejszym artykule i w art. 9b–9e. Wykonując swoje zadania, przedstawiciel krajowy informuje w stosownych przypadkach, czy działa zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy niniejszego artykułu i art. 9b, 9c i 9d.
  2.   Każde państwo członkowskie ustala charakter i zakres uprawnień, które przyznaje swojemu przedstawicielowi krajowemu w dziedzinie współpracy sądowej w odniesieniu do tego państwa członkowskiego. Każde państwo członkowskie przyznaje jednak swojemu przedstawicielowi krajowemu co najmniej uprawnienia określone w art. 9b oraz – z zastrzeżeniem art. 9e – uprawnienia określone w art. 9c i 9d, którymi dysponowałby, pełniąc funkcję – w zależności od przypadku – sędziego, prokuratora lub funkcjonariusza policji na szczeblu krajowym.
  3.   Wyznaczając przedstawiciela krajowego i w razie potrzeby w dowolnym innym momencie państwo członkowskie powiadamia Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o swojej decyzji dotyczącej wykonania ust. 2, a Sekretariat Generalny Rady informuje pozostałe państwa członkowskie. Państwa członkowskie zobowiązują się do zaakceptowania i uznawania tak przyznanych prerogatyw, o ile są one zgodne ze zobowiązaniami międzynarodowymi.
  4.   Każde państwo członkowskie określa zgodnie ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi prawo przedstawiciela krajowego do działania wobec zagranicznych organów sądowych.
  Artykuł 9b
  Uprawnienia zwykłe
  1.   Przedstawiciele krajowi, pełniąc funkcję właściwych władz krajowych, mają prawo przyjmować wnioski i decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, przekazywać te wnioski i decyzje, ułatwiać i monitorować ich wykonanie oraz dostarczać dodatkowych informacji dotyczących ich wykonania. Przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, bezzwłocznie informowane są właściwe władze krajowe.
  2.   Przedstawiciele krajowi, pełniąc funkcję właściwych władz krajowych, mają prawo, jeżeli wniosek o współpracę sądową zostanie wykonany częściowo lub w stopniu niewystarczającym, wystąpić do właściwych władz krajowych swojego państwa członkowskiego o podjęcie środków uzupełniających, tak by wniosek został wykonany w całości.
  Artykuł 9c
  Uprawnienia wykonywane w porozumieniu z właściwymi władzami krajowymi
  1.   Pełniąc funkcję właściwych władz krajowych, przedstawiciele krajowi w indywidualnych przypadkach w porozumieniu z właściwymi władzami krajowymi lub na ich wniosek w ramach swoich uprawnień mogą:






  a) | wydawać i uzupełniać wnioski i decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania; |
| --- | --- | --- |

8)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Uprawnienia przedstawiciela krajowego na szczeblu krajowym

1.   Przedstawiciel krajowy wykonuje swoje uprawnienia, o których mowa w art. 9b, 9c i 9d, pełniąc funkcję właściwej władzy krajowej zgodnie z prawem krajowym i na warunkach określonych w niniejszym artykule i w art. 9b–9e. Wykonując swoje zadania, przedstawiciel krajowy informuje w stosownych przypadkach, czy działa zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy niniejszego artykułu i art. 9b, 9c i 9d.

2.   Każde państwo członkowskie ustala charakter i zakres uprawnień, które przyznaje swojemu przedstawicielowi krajowemu w dziedzinie współpracy sądowej w odniesieniu do tego państwa członkowskiego. Każde państwo członkowskie przyznaje jednak swojemu przedstawicielowi krajowemu co najmniej uprawnienia określone w art. 9b oraz – z zastrzeżeniem art. 9e – uprawnienia określone w art. 9c i 9d, którymi dysponowałby, pełniąc funkcję – w zależności od przypadku – sędziego, prokuratora lub funkcjonariusza policji na szczeblu krajowym.

3.   Wyznaczając przedstawiciela krajowego i w razie potrzeby w dowolnym innym momencie państwo członkowskie powiadamia Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o swojej decyzji dotyczącej wykonania ust. 2, a Sekretariat Generalny Rady informuje pozostałe państwa członkowskie. Państwa członkowskie zobowiązują się do zaakceptowania i uznawania tak przyznanych prerogatyw, o ile są one zgodne ze zobowiązaniami międzynarodowymi.

4.   Każde państwo członkowskie określa zgodnie ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi prawo przedstawiciela krajowego do działania wobec zagranicznych organów sądowych.

Artykuł 9b

Uprawnienia zwykłe

1.   Przedstawiciele krajowi, pełniąc funkcję właściwych władz krajowych, mają prawo przyjmować wnioski i decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, przekazywać te wnioski i decyzje, ułatwiać i monitorować ich wykonanie oraz dostarczać dodatkowych informacji dotyczących ich wykonania. Przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, bezzwłocznie informowane są właściwe władze krajowe.

2.   Przedstawiciele krajowi, pełniąc funkcję właściwych władz krajowych, mają prawo, jeżeli wniosek o współpracę sądową zostanie wykonany częściowo lub w stopniu niewystarczającym, wystąpić do właściwych władz krajowych swojego państwa członkowskiego o podjęcie środków uzupełniających, tak by wniosek został wykonany w całości.

Artykuł 9c

Uprawnienia wykonywane w porozumieniu z właściwymi władzami krajowymi

1.   Pełniąc funkcję właściwych władz krajowych, przedstawiciele krajowi w indywidualnych przypadkach w porozumieniu z właściwymi władzami krajowymi lub na ich wniosek w ramach swoich uprawnień mogą:

a)

wydawać i uzupełniać wnioski i decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania;

| b) | wykonywać w swoim państwie członkowskim wnioski i decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

b)

wykonywać w swoim państwie członkowskim wnioski i decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania;

| c) | nakazać podjęcie w ich państwie członkowskim czynności z zakresu postępowania karnego uznanych za konieczne podczas koordynacyjnego spotkania zorganizowanego przez Eurojust w celu zapewnienia pomocy zainteresowanym właściwym władzom krajowym przez prowadzenie konkretnego postępowania karnego, w którym uczestniczyć mogą właściwe zainteresowane władze krajowe; |
| --- | --- |

c)

nakazać podjęcie w ich państwie członkowskim czynności z zakresu postępowania karnego uznanych za konieczne podczas koordynacyjnego spotkania zorganizowanego przez Eurojust w celu zapewnienia pomocy zainteresowanym właściwym władzom krajowym przez prowadzenie konkretnego postępowania karnego, w którym uczestniczyć mogą właściwe zainteresowane władze krajowe;

| d) | wydawać zgodę i koordynować przeprowadzanie dostaw niejawnie nadzorowanych w ich państwie członkowskim. |
| --- | --- |

d)

wydawać zgodę i koordynować przeprowadzanie dostaw niejawnie nadzorowanych w ich państwie członkowskim.

2.   Uprawnienia, o których mowa w niniejszym artykule, wykonują zasadniczo właściwe władze krajowe.

Artykuł 9d

Uprawnienia wykonywane w przypadkach niecierpiących zwłoki

Pełniąc funkcje właściwych władz krajowych, przedstawiciele krajowi – w przypadkach niecierpiących zwłoki i w sytuacjach, gdy nie mogą oni odpowiednio szybko zidentyfikować właściwych władz krajowych lub nawiązać z nimi kontaktu – mają prawo:

| a) | wydawać zgodę i koordynować przeprowadzanie dostaw niejawnie nadzorowanych w ich państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

wydawać zgodę i koordynować przeprowadzanie dostaw niejawnie nadzorowanych w ich państwie członkowskim;

| b) | wykonywać w odniesieniu do swojego państwa członkowskiego wnioski lub decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

b)

wykonywać w odniesieniu do swojego państwa członkowskiego wnioski lub decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania.

Po zidentyfikowaniu właściwych władz krajowych lub skontaktowaniu się z nimi informuje się je o wykonywaniu uprawnień, o których mowa w niniejszym artykule.

Artykuł 9e

Wnioski od przedstawicieli krajowych w przypadku niemożności wykonania uprawnień

1.   Pełniąc funkcje właściwych władz krajowych, przedstawiciel krajowy jest co najmniej uprawniony do wystąpienia z wnioskiem do władz właściwych do wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 9c i 9d, jeżeli przyznanie takich uprawnień przedstawicielowi krajowemu byłoby sprzeczne z:

| a) | przepisami konstytucyjnymi;
  lub |
| --- | --- |

a)

przepisami konstytucyjnymi;

lub

| b) | podstawowymi zasadami systemu karnego wymiaru sprawiedliwości:






  (i) | dotyczącymi podziału uprawnień między policję, prokuratorów i sędziów; |
| --- | --- | --- |

b)

podstawowymi zasadami systemu karnego wymiaru sprawiedliwości:

(i)

dotyczącymi podziału uprawnień między policję, prokuratorów i sędziów;

| (ii) | dotyczącymi funkcjonalnego podziału zadań między organy ścigania;
  lub |
| --- | --- |

(ii)

dotyczącymi funkcjonalnego podziału zadań między organy ścigania;

lub

| (iii) | dotyczącymi struktury federalnej państw członkowskich, w których występuje taka struktura. |
| --- | --- |

(iii)

dotyczącymi struktury federalnej państw członkowskich, w których występuje taka struktura.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadkach, o których mowa w ust. 1, wniosek wydany przez przedstawiciela krajowego został bez zbędnej zwłoki rozpatrzony przez właściwe władze krajowe.

Artykuł 9f

Udział przedstawicieli krajowych we wspólnych zespołach śledczych

Przedstawiciele krajowi są uprawnieniu do uczestniczenia w tworzeniu i w pracach wspólnych zespołów śledczych, zgodnie z art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub zgodnie z decyzją ramową Rady 2002/465/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych (8), których działania dotyczą ich państw członkowskich. Państwa członkowskie mogą jednak uzależnić uczestnictwo przedstawiciela krajowego od zgody właściwych władz krajowych. Przedstawiciele krajowi, ich zastępcy lub ich asystenci są zapraszani do uczestnictwa we wszystkich zespołach śledczych, których działania dotyczą ich państwa członkowskiego i które są finansowane ze środków Wspólnoty na mocy stosownych instrumentów finansowych. Każde państwo członkowskie określa, czy jego przedstawiciel krajowy uczestniczy w pracach wspólnego zespołu śledczego jako właściwa władza krajowa, czy też w imieniu Eurojustu.

| 9) | w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „2.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, zatwierdza regulamin Eurojustu na wniosek kolegium. Kolegium przyjmuje swój wniosek większością dwóch trzecich głosów po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 23, na temat przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych.”; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„2.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, zatwierdza regulamin Eurojustu na wniosek kolegium. Kolegium przyjmuje swój wniosek większością dwóch trzecich głosów po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 23, na temat przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych.”;

| b) | w ust. 3 wyrazy „zgodnie z art. 7 lit. a)” otrzymują brzmienie „zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7 ust. 2 i 3”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 wyrazy „zgodnie z art. 7 lit. a)” otrzymują brzmienie „zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7 ust. 2 i 3”;

| 10) | artykuł 12 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 12
  Krajowy system koordynacyjny Eurojustu
  1.   Każde państwo członkowskie wyznacza przynajmniej jednego korespondenta krajowego Eurojustu.
  2.   Każde państwo członkowskie tworzy do dnia 4 czerwca 2011 r. krajowy system koordynacyjny Eurojustu, tak by koordynować prace prowadzone przez:






  a) | krajowych korespondentów Eurojustu; |
| --- | --- | --- |

10)

artykuł 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Krajowy system koordynacyjny Eurojustu

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza przynajmniej jednego korespondenta krajowego Eurojustu.

2.   Każde państwo członkowskie tworzy do dnia 4 czerwca 2011 r. krajowy system koordynacyjny Eurojustu, tak by koordynować prace prowadzone przez:

a)

krajowych korespondentów Eurojustu;

| b) | krajowego korespondenta Eurojustu ds. terroryzmu; |
| --- | --- |

b)

krajowego korespondenta Eurojustu ds. terroryzmu;

| c) | krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej oraz maksymalnie trzy inne punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

c)

krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej oraz maksymalnie trzy inne punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej;

| d) | przedstawicieli krajowych lub punkty kontaktowe sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sieci utworzonych decyzją Rady 2002/494/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającą europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne (9), decyzją Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącą współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (10) oraz decyzją Rady 2008/852/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie sieci punktów kontaktowych służącej zwalczaniu korupcji (11). |
| --- | --- |

d)

przedstawicieli krajowych lub punkty kontaktowe sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sieci utworzonych decyzją Rady 2002/494/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającą europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne (9), decyzją Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącą współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (10) oraz decyzją Rady 2008/852/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie sieci punktów kontaktowych służącej zwalczaniu korupcji (11).

3.   Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, zachowują swoje stanowisko i swój status w świetle prawa krajowego.

4.   Krajowi korespondenci Eurojustu odpowiadają za działanie krajowego systemu koordynacyjnego Eurojustu. Jeżeli wyznaczono kilku korespondentów Eurojustu, za działanie krajowego systemu koordynacyjnego Eurojustu odpowiada jeden z nich.

5.   Krajowy system koordynacyjny Eurojustu ułatwia wykonywanie zadań Eurojustu w danym państwie członkowskim, w szczególności przez:

| a) | zapewnianie, by zautomatyzowany system zarządzania sprawami, o którym mowa w art. 16, otrzymywał informacje odnoszące się do danego państwa członkowskiego sprawnie i niezawodnie; |
| --- | --- |

a)

zapewnianie, by zautomatyzowany system zarządzania sprawami, o którym mowa w art. 16, otrzymywał informacje odnoszące się do danego państwa członkowskiego sprawnie i niezawodnie;

| b) | pomoc w określaniu, czy dana sprawa powinna zostać rozpatrzona z wykorzystaniem Eurojustu czy Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

b)

pomoc w określaniu, czy dana sprawa powinna zostać rozpatrzona z wykorzystaniem Eurojustu czy Europejskiej Sieci Sądowej;

| c) | pomoc przedstawicielowi krajowemu w identyfikacji władz odpowiednich do wykonywania wniosków i decyzji dotyczących współpracy sądowej, w tym także dotyczących instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

c)

pomoc przedstawicielowi krajowemu w identyfikacji władz odpowiednich do wykonywania wniosków i decyzji dotyczących współpracy sądowej, w tym także dotyczących instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania;

| d) | utrzymywanie bliskich stosunków z krajową jednostką Europolu. |
| --- | --- |

d)

utrzymywanie bliskich stosunków z krajową jednostką Europolu.

6.   Aby realizować cele, o których mowa w ust. 5, osoby, o których mowa w ust. 1 i ust. 2 lit. a), b) i c), oraz osoby, o których mowa w ust. 2 lit. d), mogą zostać podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z niniejszym artykułem, z art. 16, 16a, 16b i 18 oraz z regulaminem Eurojustu. Podłączenie do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami finansowane jest z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

7.   Wykładnia niniejszego artykułu nie może wpływać na bezpośrednie kontakty między właściwymi organami sądowymi określone w aktach o współpracy sądowej, np. w art. 6 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Stosunki między przedstawicielem krajowym a korespondentami krajowymi nie wykluczają bezpośredniego kontaktu przedstawiciela krajowego z jego właściwymi władzami.

| 11) | artykuł 13 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 13
  Wymiana informacji z państwami członkowskimi i między przedstawicielami krajowymi
  1.   Właściwe władze państw członkowskich wymieniają z Eurojustem wszelkie informacje konieczne do wykonywania jego zadań zgodnie z art. 4 i 5 oraz z przepisami o ochronie danych określonymi w niniejszej decyzji. Wymiana ta obejmuje przynajmniej informacje, o których mowa w ust. 5, 6 i 7.
  2.   Przekazanie informacji Eurojustowi jest traktowane jako złożenie wniosku o pomoc Eurojustu w danej sprawie, wyłącznie w przypadku gdy tak postanowią właściwe władze.
  3.   Przedstawiciele krajowi Eurojustu są upoważnieni do wymiany – bez wcześniejszego zezwolenia – między sobą lub z właściwymi władzami swojego państwa członkowskiego wszelkich informacji koniecznych do wykonywania zadań Eurojustu. W szczególności przedstawiciele krajowi są niezwłocznie informowani o dotyczącej ich sprawie.
  4.   Niniejszy artykuł nie narusza innych obowiązków dotyczących przekazywania informacji Eurojustowi, w tym decyzji Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych (12).
  5.   Państwa członkowskie zapewniają, by przedstawiciele krajowi byli informowani o utworzeniu wspólnego zespołu śledczego – bez względu na to, czy jest on powoływany na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, czy na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW – oraz o wynikach prac takich zespołów.
  6.   Państwa członkowskie zapewniają, by ich przedstawiciel krajowy był bez zbędnej zwłoki informowany o wszelkich przypadkach, które bezpośrednio dotyczą co najmniej trzech państw członkowskich i w odniesieniu do których wnioski lub decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, zostały przekazane do co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz






  a) | gdy dane przestępstwo jest w państwie członkowskim występującym z wnioskiem lub wydającym decyzję zagrożone karą pozbawienia wolności lub środkiem zabezpieczającym polegającym na pozbawieniu wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej 5 lub 6 lat, o czym decyduje zainteresowane państwo członkowskie, i jest wyszczególnione w następującym wykazie:






  (i) | handel ludźmi; |
| --- | --- | --- | --- |

11)

artykuł 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Wymiana informacji z państwami członkowskimi i między przedstawicielami krajowymi

1.   Właściwe władze państw członkowskich wymieniają z Eurojustem wszelkie informacje konieczne do wykonywania jego zadań zgodnie z art. 4 i 5 oraz z przepisami o ochronie danych określonymi w niniejszej decyzji. Wymiana ta obejmuje przynajmniej informacje, o których mowa w ust. 5, 6 i 7.

2.   Przekazanie informacji Eurojustowi jest traktowane jako złożenie wniosku o pomoc Eurojustu w danej sprawie, wyłącznie w przypadku gdy tak postanowią właściwe władze.

3.   Przedstawiciele krajowi Eurojustu są upoważnieni do wymiany – bez wcześniejszego zezwolenia – między sobą lub z właściwymi władzami swojego państwa członkowskiego wszelkich informacji koniecznych do wykonywania zadań Eurojustu. W szczególności przedstawiciele krajowi są niezwłocznie informowani o dotyczącej ich sprawie.

4.   Niniejszy artykuł nie narusza innych obowiązków dotyczących przekazywania informacji Eurojustowi, w tym decyzji Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych (12).

5.   Państwa członkowskie zapewniają, by przedstawiciele krajowi byli informowani o utworzeniu wspólnego zespołu śledczego – bez względu na to, czy jest on powoływany na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, czy na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW – oraz o wynikach prac takich zespołów.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, by ich przedstawiciel krajowy był bez zbędnej zwłoki informowany o wszelkich przypadkach, które bezpośrednio dotyczą co najmniej trzech państw członkowskich i w odniesieniu do których wnioski lub decyzje dotyczące współpracy sądowej, w tym także dotyczące instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, zostały przekazane do co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz

a)

gdy dane przestępstwo jest w państwie członkowskim występującym z wnioskiem lub wydającym decyzję zagrożone karą pozbawienia wolności lub środkiem zabezpieczającym polegającym na pozbawieniu wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej 5 lub 6 lat, o czym decyduje zainteresowane państwo członkowskie, i jest wyszczególnione w następującym wykazie:

(i)

handel ludźmi;

| (ii) | seksualne wykorzystywanie dzieci i pornografia dziecięca; |
| --- | --- |

(ii)

seksualne wykorzystywanie dzieci i pornografia dziecięca;

| (iii) | handel narkotykami; |
| --- | --- |

(iii)

handel narkotykami;

| (iv) | nielegalny obrót bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją; |
| --- | --- |

(iv)

nielegalny obrót bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją;

| (v) | korupcja; |
| --- | --- |

(v)

korupcja;

| (vi) | oszustwo narażające na szwank interesy finansowe Wspólnot Europejskich; |
| --- | --- |

(vi)

oszustwo narażające na szwank interesy finansowe Wspólnot Europejskich;

| (vii) | fałszowanie euro; |
| --- | --- |

(vii)

fałszowanie euro;

| (viii) | pranie pieniędzy; |
| --- | --- |

(viii)

pranie pieniędzy;

| (ix) | ataki na systemy informatyczne; |
| --- | --- |

(ix)

ataki na systemy informatyczne;

lub

| b) | gdy stan faktyczny wskazuje, iż dana sprawa dotyczy organizacji przestępczej;
  lub |
| --- | --- |

b)

gdy stan faktyczny wskazuje, iż dana sprawa dotyczy organizacji przestępczej;

lub

| c) | istnieją przesłanki do uznania, że sprawa może mieć istotny wymiar transgraniczny lub może mieć następstwa na poziomie Unii Europejskiej lub może dotyczyć innych państw członkowskich niż te, które są bezpośrednio zainteresowane. |
| --- | --- |

c)

istnieją przesłanki do uznania, że sprawa może mieć istotny wymiar transgraniczny lub może mieć następstwa na poziomie Unii Europejskiej lub może dotyczyć innych państw członkowskich niż te, które są bezpośrednio zainteresowane.

7.   Państwa członkowskie zapewniają, by ich przedstawiciel krajowy był informowany o:

| a) | przypadkach, w których wystąpiła lub może wystąpić kolizja jurysdykcji; |
| --- | --- |

a)

przypadkach, w których wystąpiła lub może wystąpić kolizja jurysdykcji;

| b) | dostawach niejawnie nadzorowanych dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

b)

dostawach niejawnie nadzorowanych dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi;

| c) | powtarzających się trudnościach lub odmowach dotyczących wykonania wniosków i decyzji w sprawie współpracy sądowej, w tym także w sprawie instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

c)

powtarzających się trudnościach lub odmowach dotyczących wykonania wniosków i decyzji w sprawie współpracy sądowej, w tym także w sprawie instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania.

8.   W szczególnych przypadkach władze krajowe nie mają obowiązku przekazywania informacji, jeżeli ich przekazanie może:

| a) | szkodzić żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; lub |
| --- | --- |

a)

szkodzić żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; lub

| b) | zagrażać bezpieczeństwu osób. |
| --- | --- |

b)

zagrażać bezpieczeństwu osób.

9.   Niniejszy artykuł nie narusza warunków określonych w umowach dwustronnych bądź wielostronnych lub uzgodnień dokonanych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, włączając w to wszelkie warunki określone przez państwa trzecie dotyczące sposobu wykorzystania informacji po ich dostarczeniu.

10.   Informacje przekazywane Eurojustowi zgodnie z ust. 5, 6 i 7 obejmują w miarę możliwości przynajmniej te rodzaje informacji, które są wyszczególnione w wykazie zawartym w załączniku.

11.   Informacje, o których mowa w niniejszym artykule, są przekazywane Eurojustowi w postaci skatalogowanej.

12.   W terminie do dnia 4 czerwca 2014 r. (12) na podstawie informacji przekazanych przez Eurojust Komisja opracuje sprawozdanie dotyczące wykonania niniejszego artykułu, wraz z wszelkimi wnioskami, jakie może uznać za stosowne, także z myślą o rozważeniu zmiany ust. 5, 6 i 7 oraz załącznika.

| 12) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 13a
  Informacje dostarczane przez Eurojust właściwym władzom krajowym
  1.   Eurojust dostarcza właściwym władzom krajowym informacje i opinie o wynikach przetwarzania informacji, w tym o powiązaniach ze sprawami już zarejestrowanymi w zautomatyzowanym systemie zarządzania sprawami.
  2.   Ponadto, jeżeli właściwe władze krajowe wystąpią do Eurojustu o informacje, Eurojust przekazuje je w terminie wskazanym przez te władze.”; |
| --- | --- |

12)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Informacje dostarczane przez Eurojust właściwym władzom krajowym

1.   Eurojust dostarcza właściwym władzom krajowym informacje i opinie o wynikach przetwarzania informacji, w tym o powiązaniach ze sprawami już zarejestrowanymi w zautomatyzowanym systemie zarządzania sprawami.

2.   Ponadto, jeżeli właściwe władze krajowe wystąpią do Eurojustu o informacje, Eurojust przekazuje je w terminie wskazanym przez te władze.”;

| 13) | w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 3 wyrazy „zgodnie z art. 13 i 26” otrzymują brzmienie „zgodnie z art. 13, 26 i 26a”; |
| --- | --- | --- |

13)

w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 3 wyrazy „zgodnie z art. 13 i 26” otrzymują brzmienie „zgodnie z art. 13, 26 i 26a”;

| b) | skreśla się ust. 4; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 4;

| 14) | w art. 15 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w zdaniu wprowadzającym wyrazy „są objęte dochodzeniem lub ściganiem za jeden lub więcej typów przestępstw, określonych w art. 4” otrzymują brzmienie „są podejrzane o popełnienie lub udział w popełnieniu przestępstwa, w odniesieniu do którego Eurojust jest uprawniony do działania lub które zostały skazane za popełnienie takiego przestępstwa”; |
| --- | --- | --- |

14)

w art. 15 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w zdaniu wprowadzającym wyrazy „są objęte dochodzeniem lub ściganiem za jeden lub więcej typów przestępstw, określonych w art. 4” otrzymują brzmienie „są podejrzane o popełnienie lub udział w popełnieniu przestępstwa, w odniesieniu do którego Eurojust jest uprawniony do działania lub które zostały skazane za popełnienie takiego przestępstwa”;

| b) | dodaje się litery w brzmieniu:






  „l) | numery telefonów, adresy poczty elektronicznej i dane, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności (13); |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się litery w brzmieniu:

„l)

numery telefonów, adresy poczty elektronicznej i dane, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności (13);

| m) | dane rejestracyjne pojazdów; |
| --- | --- |

m)

dane rejestracyjne pojazdów;

| n) | profile DNA ustalone na podstawie niekodującej części DNA, zdjęcia oraz odciski palców. |
| --- | --- |

n)

profile DNA ustalone na podstawie niekodującej części DNA, zdjęcia oraz odciski palców.

| 15) | artykuł 16 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 16
  Zautomatyzowany system zarządzania sprawami, indeks i akta tymczasowe
  1.   Zgodnie z niniejszą decyzją Eurojust tworzy zautomatyzowany system zarządzania sprawami składający się z akt tymczasowych i z indeksu, w których zawarte są dane osobowe i inne.
  2.   Zautomatyzowany system zarządzania sprawami służy:






  a) | wspieraniu prowadzenia i koordynacji postępowania karnego, w których Eurojust służy pomocą, w szczególności przy zestawianiu ze sobą informacji; |
| --- | --- | --- |

15)

artykuł 16 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 16

Zautomatyzowany system zarządzania sprawami, indeks i akta tymczasowe

1.   Zgodnie z niniejszą decyzją Eurojust tworzy zautomatyzowany system zarządzania sprawami składający się z akt tymczasowych i z indeksu, w których zawarte są dane osobowe i inne.

2.   Zautomatyzowany system zarządzania sprawami służy:

a)

wspieraniu prowadzenia i koordynacji postępowania karnego, w których Eurojust służy pomocą, w szczególności przy zestawianiu ze sobą informacji;

| b) | ułatwieniu dostępu do informacji na temat trwającego postępowania karnego; |
| --- | --- |

b)

ułatwieniu dostępu do informacji na temat trwającego postępowania karnego;

| c) | ułatwieniu monitorowania legalności i zgodności z przepisami niniejszej decyzji w zakresie przetwarzania danych osobowych. |
| --- | --- |

c)

ułatwieniu monitorowania legalności i zgodności z przepisami niniejszej decyzji w zakresie przetwarzania danych osobowych.

3.   O ile jest to zgodne z przepisami o ochronie danych zawartymi w niniejszej decyzji, zautomatyzowany system zarządzania sprawami może być podłączony do bezpiecznego łącza telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 9 decyzji Rady 2008/976/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej (14).

4.   Indeks zawiera odniesienia do akt tymczasowych przetwarzanych przez Eurojust i nie może zawierać żadnych danych osobowych innych niż dane, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. a)–i), k) oraz m), a także w art. 15 ust. 2.

5.   Wykonując swoje obowiązki zgodnie z niniejszą decyzją, przedstawiciele krajowi Eurojustu mogą przetwarzać dane dotyczące konkretnych spraw, nad którymi pracują, w aktach tymczasowych. Udzielają dostępu do swoich akt funkcjonariuszowi ds. ochrony danych. Dany przedstawiciel krajowy informuje funkcjonariusza ds. ochrony danych o każdym przypadku otwarcia nowych akt tymczasowych, które zawierają dane osobowe.

6.   Do celów przetwarzania danych osobowych związanych z daną sprawą Eurojust nie może tworzyć innych zautomatyzowanych plików danych niż zautomatyzowany system zarządzania sprawami.

| 16) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 16a
  Funkcjonowanie akt tymczasowych i indeksu
  1.   Przedstawiciel krajowy otwiera akta tymczasowe w przypadku każdej sprawy, w odniesieniu do której przekazano mu informacje, o ile przekazanie informacji odbyło się zgodnie z niniejszą decyzją lub z aktami prawnymi, o których mowa w art. 13 ust. 4. Przedstawiciel krajowy ponosi odpowiedzialność za prowadzenie akt tymczasowych, które otworzył.
  2.   Przedstawiciel krajowy, który otworzył akta tymczasowe, decyduje – uwzględniając specyfikę danego przypadku – czy akta te powinny mieć charakter poufny, czy też należy udostępnić je w całości lub części – jeżeli jest to konieczne, aby Eurojust mógł wykonywać swoje zadania – innym przedstawicielom krajowym lub upoważnionemu personelowi Eurojustu.
  3.   Przedstawiciel krajowy, który otworzył akta tymczasowe, decyduje, które informacje odnoszące się do tych akt należy umieścić w indeksie.
  Artykuł 16b
  Dostęp do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami na szczeblu krajowym
  1.   Jeżeli osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, są podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6, mogą one mieć dostęp wyłącznie do:






  a) | indeksu, chyba że przedstawiciel krajowy, który zdecydował o wprowadzeniu danych do indeksu, wyraźnie zabronił takiego dostępu; |
| --- | --- | --- |

16)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 16a

Funkcjonowanie akt tymczasowych i indeksu

1.   Przedstawiciel krajowy otwiera akta tymczasowe w przypadku każdej sprawy, w odniesieniu do której przekazano mu informacje, o ile przekazanie informacji odbyło się zgodnie z niniejszą decyzją lub z aktami prawnymi, o których mowa w art. 13 ust. 4. Przedstawiciel krajowy ponosi odpowiedzialność za prowadzenie akt tymczasowych, które otworzył.

2.   Przedstawiciel krajowy, który otworzył akta tymczasowe, decyduje – uwzględniając specyfikę danego przypadku – czy akta te powinny mieć charakter poufny, czy też należy udostępnić je w całości lub części – jeżeli jest to konieczne, aby Eurojust mógł wykonywać swoje zadania – innym przedstawicielom krajowym lub upoważnionemu personelowi Eurojustu.

3.   Przedstawiciel krajowy, który otworzył akta tymczasowe, decyduje, które informacje odnoszące się do tych akt należy umieścić w indeksie.

Artykuł 16b

Dostęp do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami na szczeblu krajowym

1.   Jeżeli osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, są podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6, mogą one mieć dostęp wyłącznie do:

a)

indeksu, chyba że przedstawiciel krajowy, który zdecydował o wprowadzeniu danych do indeksu, wyraźnie zabronił takiego dostępu;

| b) | akt tymczasowych otwartych lub prowadzonych przez przedstawiciela krajowego państwa członkowskiego, z którego osoby te pochodzą; |
| --- | --- |

b)

akt tymczasowych otwartych lub prowadzonych przez przedstawiciela krajowego państwa członkowskiego, z którego osoby te pochodzą;

| c) | akt tymczasowych otwartych lub prowadzonych przez przedstawicieli krajowych innych państw członkowskich, do których to akt udzielono dostępu przedstawicielowi krajowemu państwa członkowskiego, z którego osoby te pochodzą, chyba że przedstawiciel krajowy, który otworzył lub prowadzi te akta, wyraźnie odmówił dostępu. |
| --- | --- |

c)

akt tymczasowych otwartych lub prowadzonych przez przedstawicieli krajowych innych państw członkowskich, do których to akt udzielono dostępu przedstawicielowi krajowemu państwa członkowskiego, z którego osoby te pochodzą, chyba że przedstawiciel krajowy, który otworzył lub prowadzi te akta, wyraźnie odmówił dostępu.

2.   Przedstawiciel krajowy, z zachowaniem ograniczeń określonych w ust. 1, decyduje, w jakim zakresie w jego państwie członkowskim przyznawany jest dostęp do akt tymczasowych osobom, o których mowa w art. 12 ust. 2, jeżeli są one podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6.

3.   Każde państwo członkowskie po konsultacji ze swoim przedstawicielem krajowym podejmuje decyzję o tym, w jakim zakresie w tym państwie członkowskim przyznawany jest dostęp do indeksu osobom, o których mowa w art. 12 ust. 2, jeżeli są one podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6. Państwa członkowskie informują Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o decyzjach, jakie podjęły w odniesieniu do wdrożenia niniejszego ustępu, dzięki czemu Sekretariat Generalny Rady może następnie poinformować o tych decyzjach pozostałe państwa członkowskie.

Jednak jeżeli osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, są podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6, mają co najmniej dostęp do indeksu w zakresie, w jakim jest to potrzebne, aby uzyskać dostęp do akt tymczasowych, do których udzielono im dostępu zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

4.   W terminie do dnia 4 czerwca 2013 r. Eurojust przedstawia Radzie i Komisji sprawozdanie z wdrażania ust. 3. Na podstawie tego sprawozdania każde państwo członkowskie analizuje możliwość zmiany zakresu dostępu udzielanego zgodnie z ust. 3.”;

| 17) | w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 wyrazy „nie przyjmuje poleceń od nikogo” otrzymują brzmienie: „działa on w sposób niezależny”; |
| --- | --- | --- |

17)

w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wyrazy „nie przyjmuje poleceń od nikogo” otrzymują brzmienie: „działa on w sposób niezależny”;

| b) | w ust. 3 i 4 wyraz „funkcjonariusz” otrzymuje brzmienie: „funkcjonariusz ds. ochrony danych”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 i 4 wyraz „funkcjonariusz” otrzymuje brzmienie: „funkcjonariusz ds. ochrony danych”;

| 18) | artykuł 18 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 18
  Udzielenie dostępu do danych osobowych
  Tylko przedstawiciele krajowi oraz ich zastępcy i asystenci, o których mowa w art. 2 ust. 2, osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, jeżeli są podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6, oraz upoważniony personel Eurojustu mogą, w celu wykonywania zadań Eurojustu i z zachowaniem ograniczeń określonych w art. 16, 16a i 16b, mieć dostęp do danych osobowych przetwarzanych przez Eurojust.”; |
| --- | --- |

18)

artykuł 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Udzielenie dostępu do danych osobowych

Tylko przedstawiciele krajowi oraz ich zastępcy i asystenci, o których mowa w art. 2 ust. 2, osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, jeżeli są podłączone do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami zgodnie z art. 12 ust. 6, oraz upoważniony personel Eurojustu mogą, w celu wykonywania zadań Eurojustu i z zachowaniem ograniczeń określonych w art. 16, 16a i 16b, mieć dostęp do danych osobowych przetwarzanych przez Eurojust.”;

| 19) | w art. 19 ust. 4 lit. b) wyrazy „wspomaganego przez Eurojust” zostają skreślone; |
| --- | --- |

19)

w art. 19 ust. 4 lit. b) wyrazy „wspomaganego przez Eurojust” zostają skreślone;

| 20) | w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w zdaniu wprowadzającym po wyrazie „po” dodaje się wyrazy „terminie, który spośród poniższych terminów wypada najwcześniej”; |
| --- | --- | --- | --- |

20)

w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w zdaniu wprowadzającym po wyrazie „po” dodaje się wyrazy „terminie, który spośród poniższych terminów wypada najwcześniej”;

| (ii) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „aa) | terminie, w którym dana osoba została uniewinniona, a decyzja stała się prawomocna;”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

terminie, w którym dana osoba została uniewinniona, a decyzja stała się prawomocna;”;

| (iii) | litera b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | terminie trzech lat od dnia, z którym decyzja sądowa ostatniego państwa członkowskiego zainteresowanego dochodzeniem lub ściganiem stała się prawomocna;” |
| --- | --- | --- |

(iii)

litera b) otrzymuje brzmienie:

„b)

terminie trzech lat od dnia, z którym decyzja sądowa ostatniego państwa członkowskiego zainteresowanego dochodzeniem lub ściganiem stała się prawomocna;”

| (iv) | w lit. c) po wyrazie „ściganie” dodaje się wyrazy w brzmieniu: „chyba że istnieje obowiązek przedstawiania Eurojustowi takich informacji zgodnie z art. 13 ust. 6 i 7 lub zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 13 ust. 4;”; |
| --- | --- |

(iv)

w lit. c) po wyrazie „ściganie” dodaje się wyrazy w brzmieniu: „chyba że istnieje obowiązek przedstawiania Eurojustowi takich informacji zgodnie z art. 13 ust. 6 i 7 lub zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 13 ust. 4;”;

| (v) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „d) | terminie trzech lat od dnia, w którym przekazano dane zgodnie z art. 13 ust. 6 i 7 lub zgodnie z aktami prawnymi określonymi w art. 13 ust. 4.”; |
| --- | --- | --- |

(v)

dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

terminie trzech lat od dnia, w którym przekazano dane zgodnie z art. 13 ust. 6 i 7 lub zgodnie z aktami prawnymi określonymi w art. 13 ust. 4.”;

| b) | w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w lit. a) i b) wyrazy „w ust. 2” otrzymują brzmienie: „w ust. 2 lit. a), b), c) i d)”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w lit. a) i b) wyrazy „w ust. 2” otrzymują brzmienie: „w ust. 2 lit. a), b), c) i d)”;

| (ii) | w lit. b) dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Jeżeli jednak w myśl ust. 2 lit. a) przepisy o przedawnieniu obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich zakazują dochodzenia, dane można przechowywać tylko wtedy, gdy Eurojust ich potrzebuje, by móc udzielać pomocy zgodnie z niniejszą decyzją.”; |
| --- | --- |

(ii)

w lit. b) dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Jeżeli jednak w myśl ust. 2 lit. a) przepisy o przedawnieniu obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich zakazują dochodzenia, dane można przechowywać tylko wtedy, gdy Eurojust ich potrzebuje, by móc udzielać pomocy zgodnie z niniejszą decyzją.”;

| 21) | w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w akapicie pierwszym wyrazy „w art. 14–22” otrzymują brzmienie: „w art. 14–22, 26, 26a i 27”; |
| --- | --- | --- | --- |

21)

w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w akapicie pierwszym wyrazy „w art. 14–22” otrzymują brzmienie: „w art. 14–22, 26, 26a i 27”;

| (ii) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Wspólny organ nadzorczy zbiera się przynajmniej raz na pół roku. Ponadto spotyka się w terminie trzech miesięcy od daty złożenia odwołania, o którym mowa w art. 19 ust. 8, lub w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym sprawa została mu przekazana zgodnie z art. 20 ust. 2. Wspólny organ nadzorczy może również być zwołany przez swego przewodniczącego na wniosek co najmniej dwóch państw członkowskich.”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Wspólny organ nadzorczy zbiera się przynajmniej raz na pół roku. Ponadto spotyka się w terminie trzech miesięcy od daty złożenia odwołania, o którym mowa w art. 19 ust. 8, lub w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym sprawa została mu przekazana zgodnie z art. 20 ust. 2. Wspólny organ nadzorczy może również być zwołany przez swego przewodniczącego na wniosek co najmniej dwóch państw członkowskich.”;

| (iii) | w akapicie trzecim zdanie drugie wyrazy „osiemnaście miesięcy” zastępuje się wyrazami „trzy lata”; |
| --- | --- |

(iii)

w akapicie trzecim zdanie drugie wyrazy „osiemnaście miesięcy” zastępuje się wyrazami „trzy lata”;

| b) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Sędzia mianowany przez państwo członkowskie staje się członkiem stałym, jeżeli zostanie wybrany na posiedzeniu plenarnym osób mianowanych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1, i pozostaje członkiem stałym przez okres trzech lat. Wybory jednego stałego członka wspólnego organu nadzorczego odbywają się co roku w drodze tajnego głosowania. Wspólnemu organowi nadzorczemu przewodniczy członek, który rozpoczął trzeci – licząc od wyborów – rok pełnienia swojej funkcji. Stali członkowie mogą zostać wybrani ponownie. Osoby mianowane, które chcą zostać wybrane, przedstawiają swoją kandydaturę na piśmie sekretariatowi wspólnego organu nadzorczego dziesięć dni przed posiedzeniem, na którym ma się odbyć wybór.”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Sędzia mianowany przez państwo członkowskie staje się członkiem stałym, jeżeli zostanie wybrany na posiedzeniu plenarnym osób mianowanych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1, i pozostaje członkiem stałym przez okres trzech lat. Wybory jednego stałego członka wspólnego organu nadzorczego odbywają się co roku w drodze tajnego głosowania. Wspólnemu organowi nadzorczemu przewodniczy członek, który rozpoczął trzeci – licząc od wyborów – rok pełnienia swojej funkcji. Stali członkowie mogą zostać wybrani ponownie. Osoby mianowane, które chcą zostać wybrane, przedstawiają swoją kandydaturę na piśmie sekretariatowi wspólnego organu nadzorczego dziesięć dni przed posiedzeniem, na którym ma się odbyć wybór.”;

| c) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „4a.   Wspólny organ nadzorczy przyjmuje w swoim regulaminie środki konieczne do wdrożenia ust. 3 i 4.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a.   Wspólny organ nadzorczy przyjmuje w swoim regulaminie środki konieczne do wdrożenia ust. 3 i 4.”;

| d) | w ust. 10 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Sekretariat wspólnego organu nadzorczego może korzystać ze specjalistycznej wiedzy sekretariatu ustanowionego decyzją 2000/641/WSiSW (15). |
| --- | --- |

d)

w ust. 10 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Sekretariat wspólnego organu nadzorczego może korzystać ze specjalistycznej wiedzy sekretariatu ustanowionego decyzją 2000/641/WSiSW (15).

| 22) | w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Przedstawiciele krajowi oraz ich zastępcy i asystenci, o których mowa w art. 2 ust. 2, personel Eurojustu, korespondenci krajowi oraz funkcjonariusz ds. ochrony danych są zobowiązani do zachowania poufności, nie naruszając przepisów art. 2 ust. 4.”; |
| --- | --- | --- |

22)

w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Przedstawiciele krajowi oraz ich zastępcy i asystenci, o których mowa w art. 2 ust. 2, personel Eurojustu, korespondenci krajowi oraz funkcjonariusz ds. ochrony danych są zobowiązani do zachowania poufności, nie naruszając przepisów art. 2 ust. 4.”;

| b) | w ust. 4 wyrazy „art. 9 ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 4”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 4 wyrazy „art. 9 ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 4”;

| 23) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 25a
  Współpraca z Europejską Siecią Sądową i innymi sieciami działającymi w Unii Europejskiej, które prowadzą współpracę w sprawach karnych
  1.   Eurojust utrzymuje uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową, oparte na konsultacjach i komplementarności, w szczególności na szczeblu przedstawiciela krajowego, punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w tym samym państwie członkowskim oraz korespondentów krajowych Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej. W celu zapewnienia skutecznej współpracy podejmuje się następujące środki:






  a) | przedstawiciele krajowi informują punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej w indywidualnych przypadkach o wszelkich sprawach, w odniesieniu do których uznają oni, że sieć ta ma lepsze warunki, by się nimi zająć; |
| --- | --- | --- |

23)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 25a

Współpraca z Europejską Siecią Sądową i innymi sieciami działającymi w Unii Europejskiej, które prowadzą współpracę w sprawach karnych

1.   Eurojust utrzymuje uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową, oparte na konsultacjach i komplementarności, w szczególności na szczeblu przedstawiciela krajowego, punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w tym samym państwie członkowskim oraz korespondentów krajowych Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej. W celu zapewnienia skutecznej współpracy podejmuje się następujące środki:

a)

przedstawiciele krajowi informują punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej w indywidualnych przypadkach o wszelkich sprawach, w odniesieniu do których uznają oni, że sieć ta ma lepsze warunki, by się nimi zająć;

| b) | sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej stanowi część personelu Eurojustu. Działa on jako odrębna jednostka. Może korzystać z administracyjnych zasobów Eurojustu, które są potrzebne Europejskiej Sieci Sądowej do realizacji jej zadań, w tym do pokrywania kosztów posiedzeń plenarnych sieci. Jeżeli posiedzenia plenarne odbywają się w siedzibie Rady w Brukseli, odnośne koszty mogą wyłącznie obejmować koszty podróży i koszty tłumaczenia ustnego. Jeżeli posiedzenia plenarne odbywają się w państwie członkowskim sprawującym prezydencję Rady, odnośne koszty mogą wyłącznie obejmować część ogólnych kosztów posiedzenia; |
| --- | --- |

b)

sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej stanowi część personelu Eurojustu. Działa on jako odrębna jednostka. Może korzystać z administracyjnych zasobów Eurojustu, które są potrzebne Europejskiej Sieci Sądowej do realizacji jej zadań, w tym do pokrywania kosztów posiedzeń plenarnych sieci. Jeżeli posiedzenia plenarne odbywają się w siedzibie Rady w Brukseli, odnośne koszty mogą wyłącznie obejmować koszty podróży i koszty tłumaczenia ustnego. Jeżeli posiedzenia plenarne odbywają się w państwie członkowskim sprawującym prezydencję Rady, odnośne koszty mogą wyłącznie obejmować część ogólnych kosztów posiedzenia;

| c) | przedstawiciele punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej mogą być zapraszani w indywidualnych sytuacjach na posiedzenia Eurojustu. |
| --- | --- |

c)

przedstawiciele punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej mogą być zapraszani w indywidualnych sytuacjach na posiedzenia Eurojustu.

2.   Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 1 sekretariat sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sekretariat sieci utworzonych decyzją Rady 2002/494/WSiSW stanowi część personelu Eurojustu. Sekretariaty te działają jako odrębne jednostki. Mogą one korzystać z zasobów administracyjnych Eurojustu, które są im potrzebne do realizacji ich zadań. Eurojust zapewnia koordynację między sekretariatami.

Niniejszy ustęp stosuje się do sekretariatu każdej nowej sieci utworzonej na mocy decyzji Rady, jeżeli decyzja ta przewiduje, że obsługę sekretariatu zapewnia Eurojust.

3.   Sieć utworzona decyzją 2008/852/WSiSW może wystąpić do Eurojustu o zapewnienie jej sekretariatu. W takim przypadku zastosowanie ma ust. 2.”;

| 24) | artykuł 26 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 26
  Stosunki z instytucjami, organami i agencjami związanymi ze Wspólnotą lub Unią
  1.   W zakresie, w jakim jest to istotne dla wykonywania jego zadań, Eurojust może ustanawiać i utrzymywać stosunki współpracy z instytucjami, organami i agencjami utworzonymi traktatami ustanawiającymi Wspólnoty Europejskie, Traktatem o Unii Europejskiej lub na podstawie tych traktatów. Eurojust ustanawia i utrzymuje stosunki współpracy przynajmniej z:






  a) | Europolem; |
| --- | --- | --- |

24)

artykuł 26 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 26

Stosunki z instytucjami, organami i agencjami związanymi ze Wspólnotą lub Unią

1.   W zakresie, w jakim jest to istotne dla wykonywania jego zadań, Eurojust może ustanawiać i utrzymywać stosunki współpracy z instytucjami, organami i agencjami utworzonymi traktatami ustanawiającymi Wspólnoty Europejskie, Traktatem o Unii Europejskiej lub na podstawie tych traktatów. Eurojust ustanawia i utrzymuje stosunki współpracy przynajmniej z:

a)

Europolem;

| b) | OLAF-em; |
| --- | --- |

b)

OLAF-em;

| c) | Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex); |
| --- | --- |

c)

Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex);

| d) | Radą, w szczególności jej wspólnym centrum sytuacyjnym. |
| --- | --- |

d)

Radą, w szczególności jej wspólnym centrum sytuacyjnym.

Ponadto Eurojust ustanawia i utrzymuje stosunki współpracy z europejską siecią szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości.

2.   Eurojust może zawierać porozumienia lub dokonywać uzgodnień roboczych z podmiotami, o których mowa w ust. 1. Tego rodzaju porozumienia lub uzgodnienia robocze mogą w szczególności dotyczyć wymiany informacji, w tym danych osobowych, oraz delegowania oficerów łącznikowych do Eurojustu. Tego rodzaju porozumienie lub uzgodnienie robocze może być zawierane wyłącznie po tym, jak Eurojust zasięgnie opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych i po zatwierdzeniu przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną. Eurojust informuje Radę o wszelkich swoich planach co do podjęcia takich negocjacji, a Rada może wyciągnąć takie wnioski, jakie uzna za właściwe.

3.   Przed wejściem w życie porozumienia lub uzgodnień, o których mowa w ust. 2, Eurojust może bezpośrednio uzyskiwać i wykorzystywać informacje, w tym dane osobowe, pochodzące od podmiotów, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim jest to niezbędne do właściwego wykonywania jego obowiązków, i może bezpośrednio przekazywać informacje, w tym dane osobowe, do tych podmiotów w zakresie, w jakim jest to niezbędne do właściwego wykonywania obowiązków odbiorcy oraz zgodnie z przepisami o ochronie danych zawartymi w niniejszej decyzji.

4.   OLAF może wspomagać prace Eurojustu przy koordynowaniu postępowań karnych dotyczących ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich z inicjatywy Eurojustu lub na wniosek OLAF-u, w przypadku gdy zainteresowane właściwe organy krajowe nie sprzeciwiają się temu udziałowi.

5.   Do celów odbioru i przekazywania informacji między Eurojustem a OLAF-em, nie naruszając przepisów art. 9, państwa członkowskie zapewniają, by przedstawiciele krajowi Eurojustu uważani byli za właściwe organy państw członkowskich wyłącznie do celów rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 i rozporządzenia Rady (Euratom) nr 1074/1999 z dnia 25 maja 1999 r. dotyczących dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (16). Wymiana informacji między OLAF-em a przedstawicielami krajowymi prowadzona jest bez naruszania informacji, które muszą być przekazywane innym właściwym organom na mocy tych rozporządzeń.

| 25) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 26a
  Stosunki z państwami trzecimi i organizacjami
  1.   W zakresie wymaganym do wykonywania swoich zadań Eurojust może nawiązywać i utrzymywać stosunki współpracy z następującymi podmiotami:






  a) | państwami trzecimi; |
| --- | --- | --- |

25)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 26a

Stosunki z państwami trzecimi i organizacjami

1.   W zakresie wymaganym do wykonywania swoich zadań Eurojust może nawiązywać i utrzymywać stosunki współpracy z następującymi podmiotami:

a)

państwami trzecimi;

| b) | organizacjami takimi, jak:






  (i) | organizacje międzynarodowe i podległe im organy prawa publicznego; |
| --- | --- | --- |

b)

organizacjami takimi, jak:

(i)

organizacje międzynarodowe i podległe im organy prawa publicznego;

| (ii) | inne organy prawa publicznego powołane na podstawie porozumień między przynajmniej dwoma państwami; oraz |
| --- | --- |

(ii)

inne organy prawa publicznego powołane na podstawie porozumień między przynajmniej dwoma państwami; oraz

| (iii) | Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej (Interpol). |
| --- | --- |

(iii)

Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej (Interpol).

2.   Eurojust może zawierać porozumienia z podmiotami, o których mowa w ust. 1. Tego rodzaju porozumienia mogą w szczególności dotyczyć wymiany informacji, w tym danych osobowych, oraz delegowania oficerów łącznikowych lub sędziów łącznikowych do Eurojustu. Tego rodzaju porozumienia mogą być zawierane wyłącznie po tym, jak Eurojust zasięgnie opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych i po zatwierdzeniu przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną. Eurojust informuje Radę o wszelkich swoich planach co do podjęcia takich negocjacji, a Rada może wyciągnąć takie wnioski, jakie uzna za właściwe.

3.   Porozumienia, o których mowa w ust. 2 i które zawierają postanowienia dotyczące wymiany danych osobowych, można zawierać wyłącznie wtedy, gdy dany podmiot podlega postanowieniom konwencji Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. lub gdy przeprowadzona ocena potwierdza, że podmiot ten zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych.

4.   Porozumienia, o których mowa w ust. 2, obejmują postanowienia dotyczące monitorowania ich wdrożenia, w tym wdrożenia postanowień o ochronie danych.

5.   Przed wejściem w życie porozumień, o których mowa w ust. 2, Eurojust może bezpośrednio uzyskiwać informacje, w tym dane osobowe w zakresie, w jakim jest to niezbędne do właściwego wykonywania jego obowiązków.

6.   Przed wejściem w życie porozumień, o których mowa w ust. 2, Eurojust może na warunkach ustalonych w art. 27 ust. 1 bezpośrednio przekazywać informacje, oprócz danych osobowych, do tych podmiotów w zakresie, w jakim jest to niezbędne do właściwego wykonywania obowiązków odbiorcy.

7.   Na warunkach określonych w art. 27 ust. 1 Eurojust może przekazywać dane osobowe podmiotom, o których mowa w ust. 1, jeżeli:

| a) | jest to konieczne w poszczególnych przypadkach w celu zapobiegania przestępstwom, w odniesieniu do których Eurojust jest uprawniony do działania, lub w celu ich zwalczania; oraz |
| --- | --- |

a)

jest to konieczne w poszczególnych przypadkach w celu zapobiegania przestępstwom, w odniesieniu do których Eurojust jest uprawniony do działania, lub w celu ich zwalczania; oraz

| b) | Eurojust zawarł z danym podmiotem porozumienie, o którym mowa w ust. 2, a porozumienie to weszło w życie i pozwala ono na przekazywanie takich danych. |
| --- | --- |

b)

Eurojust zawarł z danym podmiotem porozumienie, o którym mowa w ust. 2, a porozumienie to weszło w życie i pozwala ono na przekazywanie takich danych.

8.   Wszelkie informacje o następujących później przypadkach niespełnienia lub uzasadnionego prawdopodobieństwa niespełnienia przez podmioty, o których mowa w ust. 1, warunków, o których mowa w ust. 3, są niezwłocznie przekazywane przez Eurojust wspólnemu organowi nadzorczemu i zainteresowanym państwom członkowskim. Wspólny organ nadzorczy może zakazać dalszej wymiany danych osobowych ze stosownymi podmiotami, dopóki nie upewni się, że zastosowano właściwe środki zaradcze.

9.   Jednakże nawet jeśli warunki, o których mowa w ust. 7, nie są spełnione, przedstawiciel krajowy może, działając jako właściwa władza krajowa i zgodnie z przepisami swojego prawa krajowego, w sytuacjach wyjątkowych i wyłącznie w celu zastosowania pilnych środków dla zapobieżenia poważnemu bezpośredniemu zagrożeniu osoby fizycznej lub bezpieczeństwa publicznego, dokonać wymiany informacji zawierających dane osobowe. Przedstawiciel krajowy jest odpowiedzialny za to, by przekazanie informacji było zgodne z prawem. Przedstawiciel krajowy prowadzi rejestr przekazywanych danych i przyczyn ich przekazywania. Przekazywanie danych jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy odbiorca zobowiąże się do wykorzystania danych jedynie do celów, do jakich zostały przekazane.”;

| 26) | artykuł 27 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 27
  Przekazywanie danych
  1.   Zanim Eurojust wymieni jakiekolwiek informacje z podmiotami, o których mowa w art. 26a, przedstawiciel krajowy państwa członkowskiego, które dostarczyło informacji, udziela zgody na przekazanie odnośnych informacji. W stosownych przypadkach przedstawiciel krajowy przeprowadza konsultacje z właściwymi organami państw członkowskich.
  2.   Eurojust jest odpowiedzialny za to, by przekazywanie danych odbywało się w sposób zgodny z prawem. Eurojust prowadzi rejestr danych przekazywanych na mocy art. 26 i 26a oraz przyczyn ich przekazywania. Przekazywanie danych jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy odbiorca zobowiąże się do wykorzystania danych jedynie do celów, do jakich zostały przekazane.”; |
| --- | --- |

26)

artykuł 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Przekazywanie danych

1.   Zanim Eurojust wymieni jakiekolwiek informacje z podmiotami, o których mowa w art. 26a, przedstawiciel krajowy państwa członkowskiego, które dostarczyło informacji, udziela zgody na przekazanie odnośnych informacji. W stosownych przypadkach przedstawiciel krajowy przeprowadza konsultacje z właściwymi organami państw członkowskich.

2.   Eurojust jest odpowiedzialny za to, by przekazywanie danych odbywało się w sposób zgodny z prawem. Eurojust prowadzi rejestr danych przekazywanych na mocy art. 26 i 26a oraz przyczyn ich przekazywania. Przekazywanie danych jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy odbiorca zobowiąże się do wykorzystania danych jedynie do celów, do jakich zostały przekazane.”;

| 27) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 27a
  Sędziowie łącznikowi skierowani na placówkę do państw trzecich
  1.   Z myślą o ułatwieniu współpracy sądowej z państwami trzecimi, gdy Eurojust zapewnia pomoc zgodnie z niniejszą decyzją, kolegium może skierować sędziów łącznikowych na placówkę do państwa trzeciego zgodnie z zawartym z tym państwem porozumieniem, o którym mowa w art. 26a. Zanim zostaną podjęte negocjacje z państwem trzecim, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, musi wyrazić swoją zgodę. Eurojust informuje Radę o wszelkich swoich planach co do podjęcia takich negocjacji, a Rada może wyciągnąć takie wnioski, jakie uzna za właściwe.
  2.   Sędzia łącznikowy, o którym mowa w ust. 1, musi posiadać doświadczenie w pracy z Eurojustem i odpowiedni poziom wiedzy o współpracy sądowej i działaniu Eurojustu. Skierowanie sędziego łącznikowego na placówkę z ramienia Eurojustu zależy od uprzedniej zgody samego sędziego i jego państwa członkowskiego.
  3.   Jeżeli sędzia łącznikowy skierowany przez Eurojust został wybrany spośród przedstawicieli krajowych, ich zastępców lub asystentów:






  (i) | państwo członkowskie wyznacza inną osobę, która zastępuje go na stanowisku przedstawiciela krajowego, jego zastępcy lub asystenta; |
| --- | --- | --- |

27)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 27a

Sędziowie łącznikowi skierowani na placówkę do państw trzecich

1.   Z myślą o ułatwieniu współpracy sądowej z państwami trzecimi, gdy Eurojust zapewnia pomoc zgodnie z niniejszą decyzją, kolegium może skierować sędziów łącznikowych na placówkę do państwa trzeciego zgodnie z zawartym z tym państwem porozumieniem, o którym mowa w art. 26a. Zanim zostaną podjęte negocjacje z państwem trzecim, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, musi wyrazić swoją zgodę. Eurojust informuje Radę o wszelkich swoich planach co do podjęcia takich negocjacji, a Rada może wyciągnąć takie wnioski, jakie uzna za właściwe.

2.   Sędzia łącznikowy, o którym mowa w ust. 1, musi posiadać doświadczenie w pracy z Eurojustem i odpowiedni poziom wiedzy o współpracy sądowej i działaniu Eurojustu. Skierowanie sędziego łącznikowego na placówkę z ramienia Eurojustu zależy od uprzedniej zgody samego sędziego i jego państwa członkowskiego.

3.   Jeżeli sędzia łącznikowy skierowany przez Eurojust został wybrany spośród przedstawicieli krajowych, ich zastępców lub asystentów:

(i)

państwo członkowskie wyznacza inną osobę, która zastępuje go na stanowisku przedstawiciela krajowego, jego zastępcy lub asystenta;

| (ii) | nie jest on dłużej uprawniony do wykonywania uprawnień przyznanych mu zgodnie z art. 9a–9e. |
| --- | --- |

(ii)

nie jest on dłużej uprawniony do wykonywania uprawnień przyznanych mu zgodnie z art. 9a–9e.

4.   Bez uszczerbku dla art. 110 Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, określonego w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (17), kolegium opracowuje zasady kierowania sędziów łącznikowych na placówki i przyjmuje w tym zakresie niezbędne środki wykonawcze w porozumieniu z Komisją.

5.   Działania sędziów łącznikowych skierowanych na placówkę przez Eurojust podlegają nadzorowi wspólnego organu nadzorczego. Sędziowie łącznikowi składają sprawozdanie kolegium, które w odpowiedni sposób w sprawozdaniu rocznym informuje Parlament Europejski i Radę o ich działaniach. Sędziowie łącznikowi informują przedstawicieli krajowych i właściwe organy krajowe o wszystkich sprawach dotyczących ich państwa członkowskiego.

6.   Właściwe organy państw członkowskich i sędziowie łącznikowi, o których mowa w ust. 1, mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio. Wtedy o takich kontaktach sędzia łącznikowy informuje odnośnego przedstawiciela krajowego.

7.   Sędziowie łącznikowi, o których mowa w ust. 1, są podłączeni do zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami.

Artykuł 27b

Wnioski o współpracę sądową skierowane do państw trzecich i składane przez te państwa

1.   Eurojust może za zgodą zainteresowanych państw członkowskich koordynować wykonanie wniosków państwa trzeciego o współpracę sądową, jeżeli wnioski te dotyczą tego samego dochodzenia i wymagają wykonania w co najmniej dwóch państwach członkowskich. Wnioski, o których mowa w niniejszym ustępie, mogą być także przekazywane Eurojustowi przez właściwe władze krajowe.

2.   W pilnych sytuacjach, zgodnie z art. 5a, wnioski przewidziane w ust. 1 wydane przez państwo trzecie, które zawarło porozumienie o współpracy z Eurojustem, może przyjmować i przetwarzać dyżurna jednostka koordynacyjna.

3.   Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 2, jeżeli należy wydać wnioski o współpracę sądową, które dotyczą tego samego dochodzenia i muszą zostać wykonane w państwie trzecim, Eurojust może również za zgodą zainteresowanych państw członkowskich podjąć działania w celu ułatwienia współpracy sądowej z tym państwem trzecim.

4.   Wnioski, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, mogą być przekazywane za pośrednictwem Eurojustu, jeżeli jest to zgodne z aktami regulującymi stosunki między odnośnym państwem trzecim a Unią Europejską lub odnośnym państwem członkowskim.

Artykuł 27c

Odpowiedzialność inna niż odpowiedzialność za nieuprawnione lub niewłaściwe przetwarzanie danych

1.   Odpowiedzialność umowną Eurojustu regulują przepisy mające zastosowanie do danej umowy.

2.   W przypadku odpowiedzialności pozaumownej Eurojust, niezależnie od odpowiedzialności na mocy art. 24, jest zobowiązany do naprawienia szkody zaistniałej na skutek błędu popełnionego przez kolegium lub personel Eurojustu w trakcie wykonywania obowiązków – o ile można im przypisać odpowiedzialność za ten błąd – niezależnie od trybu dochodzenia roszczeń odszkodowawczych, który obowiązuje na mocy przepisów prawa państw członkowskich.

3.   Ustęp 2 ma również zastosowanie do szkody powstałej na skutek błędu popełnionego przez przedstawiciela krajowego, jego zastępcę lub asystenta w trakcie wykonywania obowiązków. Jeżeli jednak działają oni na podstawie uprawnień przyznanych im zgodnie z art. 9a–9e, państwo członkowskie, z którego pochodzą, pokrywa koszty poniesione przez Eurojust w celu naprawienia szkody.

4.   Poszkodowany ma prawo żądać od Eurojustu, aby ten odstąpił od wszczynania lub kontynuowania jakichkolwiek działań.

5.   Sądy krajowe państw członkowskich właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących odpowiedzialności Eurojustu, o której mowa w niniejszym artykule, określa się na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (18).

| 28) | w art. 28 ust. 2 zdanie drugie po wyrazie „zatwierdzenia” dodaje się wyrazy „większością kwalifikowaną”; |
| --- | --- |

28)

w art. 28 ust. 2 zdanie drugie po wyrazie „zatwierdzenia” dodaje się wyrazy „większością kwalifikowaną”;

| 29) | w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1:






  (i) | przed wyrazami „przez kolegium” wyraz „jednomyślnie” zastępuje się wyrazami „większością dwóch trzecich głosów”; |
| --- | --- | --- | --- |

29)

w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1:

(i)

przed wyrazami „przez kolegium” wyraz „jednomyślnie” zastępuje się wyrazami „większością dwóch trzecich głosów”;

| (ii) | dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Komisja ma prawo uczestniczyć w selekcji kandydatów i mieć swojego przedstawiciela w komisji selekcyjnej.”; |
| --- | --- |

(ii)

dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Komisja ma prawo uczestniczyć w selekcji kandydatów i mieć swojego przedstawiciela w komisji selekcyjnej.”;

| b) | w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Może zostać jednokrotnie przedłużona bez zaproszenia do składania wniosków, jeżeli kolegium tak postanowi większością trzech czwartych głosów i tą samą większością głosów mianuje dyrektora administracyjnego.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Może zostać jednokrotnie przedłużona bez zaproszenia do składania wniosków, jeżeli kolegium tak postanowi większością trzech czwartych głosów i tą samą większością głosów mianuje dyrektora administracyjnego.”;

| c) | w ust. 5 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „W związku z tym ponosi on odpowiedzialność za opracowanie i wdrożenie – we współpracy z kolegium – skutecznej procedury regulującej kontrolę i ocenę wyników administracji Eurojustu w zakresie osiągania wyznaczonych celów. Dyrektor administracyjny w regularnych odstępach czasu informuje kolegium o wynikach tej kontroli.”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 5 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W związku z tym ponosi on odpowiedzialność za opracowanie i wdrożenie – we współpracy z kolegium – skutecznej procedury regulującej kontrolę i ocenę wyników administracji Eurojustu w zakresie osiągania wyznaczonych celów. Dyrektor administracyjny w regularnych odstępach czasu informuje kolegium o wynikach tej kontroli.”;

| 30) | w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2:






  (i) | w zdaniu czwartym dodaje się wyrazy: „którzy również mogą pomagać przedstawicielowi krajowemu”; |
| --- | --- | --- | --- |

30)

w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2:

(i)

w zdaniu czwartym dodaje się wyrazy: „którzy również mogą pomagać przedstawicielowi krajowemu”;

| (ii) | ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
  „Kolegium przyjmuje niezbędne środki wykonawcze dotyczące oddelegowanych ekspertów krajowych.”; |
| --- | --- |

(ii)

ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Kolegium przyjmuje niezbędne środki wykonawcze dotyczące oddelegowanych ekspertów krajowych.”;

| b) | w ust. 3 dodaje się wyrazy: „nie naruszając art. 25a ust. 1 lit. c) i ust. 2”. |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 dodaje się wyrazy: „nie naruszając art. 25a ust. 1 lit. c) i ust. 2”.

| 31) | w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł artykułu otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- | --- |

31)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł artykułu otrzymuje brzmienie:

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Komisja lub Rada mogą zwracać się do Eurojustu o opiniowanie wszystkich projektów aktów prawnych przygotowanych na podstawie tytułu VI Traktatu.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Komisja lub Rada mogą zwracać się do Eurojustu o opiniowanie wszystkich projektów aktów prawnych przygotowanych na podstawie tytułu VI Traktatu.”;

| 32) | artykuł 33 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 33
  Finanse
  1.   Koszty pensji i honorariów przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów, o których mowa w art. 2 ust. 2, są pokrywane przez państwo członkowskie, z którego oni pochodzą.
  2.   Jeżeli przedstawiciele krajowi oraz ich zastępcy i asystenci wykonują zadania Eurojustu, stosowne wydatki związane z tymi działaniami uznaje się za wydatki operacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu.”; |
| --- | --- |

32)

artykuł 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Finanse

1.   Koszty pensji i honorariów przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów, o których mowa w art. 2 ust. 2, są pokrywane przez państwo członkowskie, z którego oni pochodzą.

2.   Jeżeli przedstawiciele krajowi oraz ich zastępcy i asystenci wykonują zadania Eurojustu, stosowne wydatki związane z tymi działaniami uznaje się za wydatki operacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu.”;

| 33) | w art. 35 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | wyrazy „31 marca” zastępuje się wyrazami „10 lutego”; |
| --- | --- | --- |

33)

w art. 35 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

wyrazy „31 marca” zastępuje się wyrazami „10 lutego”;

| b) | dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Europejska Sieć Sądowa i sieci, o których mowa w art. 25a ust. 2, otrzymują – w stosownym czasie przed przekazaniem preliminarza Komisji – informacje dotyczące tych jego części, które dotyczą działalności ich sekretariatów.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Europejska Sieć Sądowa i sieci, o których mowa w art. 25a ust. 2, otrzymują – w stosownym czasie przed przekazaniem preliminarza Komisji – informacje dotyczące tych jego części, które dotyczą działalności ich sekretariatów.”;

| 34) | w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „2.   Najpóźniej do dnia 1 marca następnego roku budżetowego rewident Eurojustu przekazuje rewidentowi Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe rozliczenie dochodów i wydatków oraz składa sprawozdanie z wykonania budżetu i zarządzania finansami w roku budżetowym.”; |
| --- | --- | --- |

34)

w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„2.   Najpóźniej do dnia 1 marca następnego roku budżetowego rewident Eurojustu przekazuje rewidentowi Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe rozliczenie dochodów i wydatków oraz składa sprawozdanie z wykonania budżetu i zarządzania finansami w roku budżetowym.”;

| b) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Eurojust przesyła sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 31 marca roku następującego po danym roku budżetowym.”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Eurojust przesyła sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 31 marca roku następującego po danym roku budżetowym.”;

| c) | w ust. 10 wyrazy „30 kwietnia” zastępuje się wyrazami „15 maja”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 10 wyrazy „30 kwietnia” zastępuje się wyrazami „15 maja”;

| 35) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 39a
  Informacje niejawne UE
  Zarządzając informacjami niejawnymi UE, Eurojust stosuje zasady i minimalne normy bezpieczeństwa określone w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (19). |
| --- | --- |

35)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 39a

Informacje niejawne UE

Zarządzając informacjami niejawnymi UE, Eurojust stosuje zasady i minimalne normy bezpieczeństwa określone w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (19).

| 36) | artykuł 41 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 41
  Składanie sprawozdań
  1.   Państwa członkowskie informują Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o wyznaczeniu przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów oraz osób, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2, oraz o wszelkich zmianach ich dotyczących. Sekretariat Generalny Rady prowadzi aktualny wykaz tych osób i udostępnia ich nazwiska i dane teleadresowe wszystkim państwom członkowskim i Komisji.
  2.   Ostateczne mianowanie przedstawiciela krajowego nabiera mocy dopiero w dniu, w którym Sekretariat Generalny Rady otrzymał oficjalne powiadomienie przewidziane w ust. 1 i art. 9a ust. 3.”; |
| --- | --- |

36)

artykuł 41 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 41

Składanie sprawozdań

1.   Państwa członkowskie informują Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o wyznaczeniu przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów oraz osób, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2, oraz o wszelkich zmianach ich dotyczących. Sekretariat Generalny Rady prowadzi aktualny wykaz tych osób i udostępnia ich nazwiska i dane teleadresowe wszystkim państwom członkowskim i Komisji.

2.   Ostateczne mianowanie przedstawiciela krajowego nabiera mocy dopiero w dniu, w którym Sekretariat Generalny Rady otrzymał oficjalne powiadomienie przewidziane w ust. 1 i art. 9a ust. 3.”;

| 37) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 41a
  Ocena
  1.   Przed dniem 4 czerwca 2014 r., a następnie co pięć lat kolegium zleca przeprowadzenie niezależnej zewnętrznej oceny wdrożenia niniejszej decyzji oraz działań prowadzonych przez Eurojust.
  2.   Każda ocena obejmuje skutki niniejszej decyzji, wyniki działań Eurojustu w zakresie osiągania celów, o których mowa w niniejszej decyzji, a także skuteczność i efektywność Eurojustu. W porozumieniu z Komisją kolegium określa szczegółowy zakres oceny.
  3.   Sprawozdanie z oceny obejmuje wyniki oceny i zalecenia. Sprawozdanie to przekazywane jest Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji oraz podawane jest do wiadomości publicznej.”; |
| --- | --- |

37)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 41a

Ocena

1.   Przed dniem 4 czerwca 2014 r., a następnie co pięć lat kolegium zleca przeprowadzenie niezależnej zewnętrznej oceny wdrożenia niniejszej decyzji oraz działań prowadzonych przez Eurojust.

2.   Każda ocena obejmuje skutki niniejszej decyzji, wyniki działań Eurojustu w zakresie osiągania celów, o których mowa w niniejszej decyzji, a także skuteczność i efektywność Eurojustu. W porozumieniu z Komisją kolegium określa szczegółowy zakres oceny.

3.   Sprawozdanie z oceny obejmuje wyniki oceny i zalecenia. Sprawozdanie to przekazywane jest Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji oraz podawane jest do wiadomości publicznej.”;

| 38) | dodaje się załącznik w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

38)

dodaje się załącznik w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Transpozycja

1.   W razie konieczności państwa członkowskie dostosowują swoje prawo krajowe do niniejszej decyzji przy pierwszej sposobności, a najpóźniej do dnia 4 czerwca 2011 r.

2.   Komisja regularnie analizuje, jak państwa członkowskie wdrożyły zmienioną decyzję 2002/187/WSiSW, oraz przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w tej sprawie, w stosownych przypadkach wraz z niezbędnymi wnioskami prawodawczymi służącymi poprawie współpracy sądowej i działania Eurojustu. Dotyczy to w szczególności zdolności Eurojustu do wspierania państw członkowskich w walce z terroryzmem.

Artykuł 3

Skuteczność

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 2008 r.

W imieniu Rady

R. BACHELOT-NARQUIN

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 2 września 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

3

(4)  Dz.U. C 53 z 3.3.2005, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 105 z 27.4.1996, s. 1.

6

(7)  W chwili przyjmowania niniejszej decyzji kompetencje Europolu są określone w art. 2 ust. 1 Konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencji o Europolu) (Dz.U. C 316 z 27.11.1995, s. 2), zmienionej protokołem z 2003 r. (Dz.U. C 2 z 6.1.2004, s. 1) i w załączniku do niego. Jednakże po wejściu w życie decyzji Rady ustanawiającej Europejski Urząd Policji (Europol) kompetencje Eurojustu będą określone w art. 4 ust. 1 tej decyzji oraz w załączniku do niej.

7

(8)  Dz.U. L 162 z 20.6.2002, s. 1.”;

8

(9)  Dz.U. L 167 z 26.6.2002, s. 1.

9

(10)  Dz.U. L 332 z 18.12.2007, s. 103.

10

(11)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 38.”;

11

(12)  Dz.U. L 253 z 29.9.2005, s. 22.”;

12

(13)  Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 54.”;

13

(14)  Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 130.”;

14

(15)  Decyzja Rady 2000/641/WSiSW z dnia 17 października 2000 r. ustanawiająca sekretariat dla wspólnych organów nadzoru ochrony danych utworzony na podstawie Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencja o Europolu), Konwencji w sprawie wykorzystania technologii informatycznych na potrzeby celne oraz Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (konwencja z Schengen) (Dz.U. L 271 z 24.10.2000, s. 1).”;

15

(16)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 8.”;

16

(17)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

17

(18)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.”;

18

(19)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.”;

19

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Wykaz, o którym mowa w art. 13 ust. 10, określający podstawowe rodzaje informacji, które w miarę możliwości należy przekazywać Eurojustowi zgodnie z art. 13 ust. 5, 6 i 7

| 1. | W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 5:






  a) | uczestniczące państwa członkowskie; |
| --- | --- | --- |

1.

W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 5:

a)

uczestniczące państwa członkowskie;

| b) | rodzaj popełnionych przestępstw; |
| --- | --- |

b)

rodzaj popełnionych przestępstw;

| c) | data podjęcia decyzji o utworzeniu zespołu; |
| --- | --- |

c)

data podjęcia decyzji o utworzeniu zespołu;

| d) | planowany czas pracy zespołu, wraz z modyfikacjami; |
| --- | --- |

d)

planowany czas pracy zespołu, wraz z modyfikacjami;

| e) | szczegółowe informacje na temat szefa zespołu w każdym uczestniczącym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

e)

szczegółowe informacje na temat szefa zespołu w każdym uczestniczącym państwie członkowskim;

| f) | krótkie podsumowanie wyników osiągniętych przez wspólny zespół śledczy. |
| --- | --- |

f)

krótkie podsumowanie wyników osiągniętych przez wspólny zespół śledczy.

| 2. | W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 6:






  a) | dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu będących przedmiotem dochodzenia lub ścigania w sprawach karnych; |
| --- | --- | --- |

2.

W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 6:

a)

dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu będących przedmiotem dochodzenia lub ścigania w sprawach karnych;

| b) | zainteresowane państwa członkowskie; |
| --- | --- |

b)

zainteresowane państwa członkowskie;

| c) | rodzaj przestępstwa i okoliczności jego popełnienia; |
| --- | --- |

c)

rodzaj przestępstwa i okoliczności jego popełnienia;

| d) | informacje o wydanych wnioskach lub podjętych decyzjach dotyczących współpracy sądowej, w tym także dotyczących instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, w tym:






  (i) | data zgłoszenia wniosku; |
| --- | --- | --- |

d)

informacje o wydanych wnioskach lub podjętych decyzjach dotyczących współpracy sądowej, w tym także dotyczących instrumentów służących wdrożeniu zasady wzajemnego uznawania, w tym:

(i)

data zgłoszenia wniosku;

| (ii) | organ występujący z wnioskiem lub organ wydający decyzję; |
| --- | --- |

(ii)

organ występujący z wnioskiem lub organ wydający decyzję;

| (iii) | organ, do którego wystąpiono z wnioskiem, lub organ go wykonujący; |
| --- | --- |

(iii)

organ, do którego wystąpiono z wnioskiem, lub organ go wykonujący;

| (iv) | rodzaj wniosku (postulowane środki); |
| --- | --- |

(iv)

rodzaj wniosku (postulowane środki);

| (v) | informacja o tym, czy wniosek został wykonany, a jeżeli nie został wykonany – z jakich powodów. |
| --- | --- |

(v)

informacja o tym, czy wniosek został wykonany, a jeżeli nie został wykonany – z jakich powodów.

| 3. | W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 7 lit. a):






  a) | zainteresowane państwa członkowskie i właściwe organy; |
| --- | --- | --- |

3.

W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 7 lit. a):

a)

zainteresowane państwa członkowskie i właściwe organy;

| b) | dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu będących przedmiotem dochodzenia lub ścigania w sprawach karnych; |
| --- | --- |

b)

dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu będących przedmiotem dochodzenia lub ścigania w sprawach karnych;

| c) | rodzaj przestępstwa i okoliczności jego popełnienia. |
| --- | --- |

c)

rodzaj przestępstwa i okoliczności jego popełnienia.

| 4. | W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 7 lit. b):






  a) | zainteresowane państwa członkowskie i właściwe organy; |
| --- | --- | --- |

4.

W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 7 lit. b):

a)

zainteresowane państwa członkowskie i właściwe organy;

| b) | dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu będących przedmiotem dochodzenia lub ścigania w sprawach karnych; |
| --- | --- |

b)

dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu będących przedmiotem dochodzenia lub ścigania w sprawach karnych;

| c) | rodzaj przesyłki; |
| --- | --- |

c)

rodzaj przesyłki;

| d) | rodzaj przestępstwa, w związku z którym prowadzi się niejawny nadzór nad przesyłką. |
| --- | --- |

d)

rodzaj przestępstwa, w związku z którym prowadzi się niejawny nadzór nad przesyłką.

| 5. | W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 7 lit. c):






  a) | państwo występujące z wnioskiem lub państwo wydające decyzję; |
| --- | --- | --- |

5.

W sytuacjach, o których mowa w art. 13 ust. 7 lit. c):

a)

państwo występujące z wnioskiem lub państwo wydające decyzję;

| b) | państwo, do którego wystąpiono z wnioskiem, lub państwo wykonujące; |
| --- | --- |

b)

państwo, do którego wystąpiono z wnioskiem, lub państwo wykonujące;

| c) | opis trudności.” |
| --- | --- |

c)

opis trudności.”

---