# Dziennik Urzędowy L 65/2016

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 65 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 5911 marca 2016 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 65

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 5911 marca 2016

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym | 1 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/344 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie utworzenia europejskiej platformy na rzecz usprawnienia współpracy w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej (
  1
  ) | 12 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym

1

DECYZJE

*

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/344 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie utworzenia europejskiej platformy na rzecz usprawnienia współpracy w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej (
  1
  )

1

12

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Informacja dotycząca wejścia w życie uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu | 21 |
| | * | Uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczące warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu | 22 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/345 z dnia 10 marca 2016 r. określające częstotliwość zgłaszania danych dotyczących statusu kontenera (CSM), format tych danych i metodę ich przekazywania | 38 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/346 z dnia 10 marca 2016 r. określające pozycje, które mają być zawarte w systemie informacji celnej | 40 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/347 z dnia 10 marca 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do określonego formatu list osób mających dostęp do informacji poufnych i ich aktualizacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (
  1
  ) | 49 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/348 z dnia 10 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 98/2012 w odniesieniu do minimalnej zawartości preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) stosowanego jako dodatek paszowy dla tuczników (posiadacz zezwolenia Huvepharma EOOD) (
  1
  ) | 56 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/349 z dnia 10 marca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 59 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2016/350 z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie zawarcia uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu | 61 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2016/351 z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Jordanii o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych | 63 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2016/352 z dnia 4 marca 2016 r. ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie wniosku dotyczącego nowego regulaminu dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV) | 64 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Informacja dotycząca wejścia w życie uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu

21

*

Uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczące warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu

22

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/345 z dnia 10 marca 2016 r. określające częstotliwość zgłaszania danych dotyczących statusu kontenera (CSM), format tych danych i metodę ich przekazywania

38

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/346 z dnia 10 marca 2016 r. określające pozycje, które mają być zawarte w systemie informacji celnej

40

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/347 z dnia 10 marca 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do określonego formatu list osób mających dostęp do informacji poufnych i ich aktualizacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (
  1
  )

1

49

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/348 z dnia 10 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 98/2012 w odniesieniu do minimalnej zawartości preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) stosowanego jako dodatek paszowy dla tuczników (posiadacz zezwolenia Huvepharma EOOD) (
  1
  )

Komagataella pastoris

1

56

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/349 z dnia 10 marca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

59

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2016/350 z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie zawarcia uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu

61

*

Decyzja Rady (UE) 2016/351 z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Jordanii o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych

63

*

Decyzja Rady (UE) 2016/352 z dnia 4 marca 2016 r. ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie wniosku dotyczącego nowego regulaminu dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

64

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/1

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/343

z dnia 9 marca 2016 r.

w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 2 lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Domniemanie niewinności i prawo do rzetelnego procesu sądowego ujęte są w art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), w art. 6 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), w art. 14 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP) i w art. 11 Powszechnej deklaracji praw człowieka. |
| --- | --- |

(1)

Domniemanie niewinności i prawo do rzetelnego procesu sądowego ujęte są w art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), w art. 6 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), w art. 14 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP) i w art. 11 Powszechnej deklaracji praw człowieka.

| (2) | Unia postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zgodnie z konkluzjami prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r., w szczególności z ich pkt 33, skuteczniejsze wzajemne uznawanie wyroków i innych orzeczeń sądowych oraz niezbędne zbliżenie przepisów ułatwiłoby współpracę właściwych organów oraz sądową ochronę praw jednostki. Zasada wzajemnego uznawania powinna zatem stać się fundamentem współpracy wymiarów sprawiedliwości w Unii w sprawach cywilnych i karnych. |
| --- | --- |

(2)

Unia postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zgodnie z konkluzjami prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r., w szczególności z ich pkt 33, skuteczniejsze wzajemne uznawanie wyroków i innych orzeczeń sądowych oraz niezbędne zbliżenie przepisów ułatwiłoby współpracę właściwych organów oraz sądową ochronę praw jednostki. Zasada wzajemnego uznawania powinna zatem stać się fundamentem współpracy wymiarów sprawiedliwości w Unii w sprawach cywilnych i karnych.

| (3) | Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w Unii ma opierać się na zasadzie wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w Unii ma opierać się na zasadzie wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń sądowych.

| (4) | Wdrożenie tej zasady opiera się na założeniu, że państwa członkowskie mają wzajemne zaufanie do swoich systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Zakres zasady wzajemnego uznawania zależy od szeregu czynników, w tym mechanizmów mających na celu zagwarantowanie praw podejrzanych i oskarżonych oraz wspólnych minimalnych norm niezbędnych dla ułatwienia stosowania tej zasady. |
| --- | --- |

(4)

Wdrożenie tej zasady opiera się na założeniu, że państwa członkowskie mają wzajemne zaufanie do swoich systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Zakres zasady wzajemnego uznawania zależy od szeregu czynników, w tym mechanizmów mających na celu zagwarantowanie praw podejrzanych i oskarżonych oraz wspólnych minimalnych norm niezbędnych dla ułatwienia stosowania tej zasady.

| (5) | Chociaż państwa członkowskie są stronami EKPC i MPPOiP, z doświadczenia wynika, że fakt ten sam w sobie nie zawsze jest gwarancją wystarczającego stopnia zaufania do systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(5)

Chociaż państwa członkowskie są stronami EKPC i MPPOiP, z doświadczenia wynika, że fakt ten sam w sobie nie zawsze jest gwarancją wystarczającego stopnia zaufania do systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych innych państw członkowskich.

| (6) | W dniu 30 listopada 2009 r. Rada przyjęła rezolucję dotyczącą harmonogramu działań mających na celu umocnienie praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (3) (zwaną dalej „harmonogramem”). W harmonogramie wezwano do stopniowego przyjmowania środków dotyczących prawa do tłumaczenia pisemnego i ustnego (środek A), prawa do informacji o prawach i informacji o zarzutach (środek B), prawa do porady prawnej i pomocy prawnej (środek C), prawa do kontaktu z krewnymi, pracodawcami i organami konsularnymi (środek D) oraz specjalnych zabezpieczeń dla podejrzanych lub oskarżonych wymagających szczególnego traktowania (środek E). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 30 listopada 2009 r. Rada przyjęła rezolucję dotyczącą harmonogramu działań mających na celu umocnienie praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (3) (zwaną dalej „harmonogramem”). W harmonogramie wezwano do stopniowego przyjmowania środków dotyczących prawa do tłumaczenia pisemnego i ustnego (środek A), prawa do informacji o prawach i informacji o zarzutach (środek B), prawa do porady prawnej i pomocy prawnej (środek C), prawa do kontaktu z krewnymi, pracodawcami i organami konsularnymi (środek D) oraz specjalnych zabezpieczeń dla podejrzanych lub oskarżonych wymagających szczególnego traktowania (środek E).

| (7) | W dniu 11 grudnia 2009 r. Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła harmonogram i włączyła go do programu sztokholmskiego – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli (4) (pkt 2.4). Rada Europejska podkreśliła niewyczerpujący charakter harmonogramu, wzywając Komisję do przeanalizowania dalszych elementów minimalnych praw procesowych podejrzanych i oskarżonych oraz oceny, czy inne kwestie, takie jak na przykład domniemanie niewinności, wymagają podjęcia działań w celu wspierania lepszej współpracy w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 11 grudnia 2009 r. Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła harmonogram i włączyła go do programu sztokholmskiego – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli (4) (pkt 2.4). Rada Europejska podkreśliła niewyczerpujący charakter harmonogramu, wzywając Komisję do przeanalizowania dalszych elementów minimalnych praw procesowych podejrzanych i oskarżonych oraz oceny, czy inne kwestie, takie jak na przykład domniemanie niewinności, wymagają podjęcia działań w celu wspierania lepszej współpracy w tej dziedzinie.

| (8) | Dotychczas przyjęto, zgodnie z harmonogramem, trzy środki dotyczące praw procesowych w postępowaniu karnym, a mianowicie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE (5), 2012/13/UE (6) oraz 2013/48/UE (7). |
| --- | --- |

(8)

Dotychczas przyjęto, zgodnie z harmonogramem, trzy środki dotyczące praw procesowych w postępowaniu karnym, a mianowicie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE (5), 2012/13/UE (6) oraz 2013/48/UE (7).

| (9) | Celem niniejszej dyrektywy jest wzmocnienie prawa do rzetelnego procesu sądowego w postępowaniu karnym przez ustanowienie wspólnych norm minimalnych dotyczących niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie. |
| --- | --- |

(9)

Celem niniejszej dyrektywy jest wzmocnienie prawa do rzetelnego procesu sądowego w postępowaniu karnym przez ustanowienie wspólnych norm minimalnych dotyczących niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie.

| (10) | Dzięki ustanowieniu wspólnych norm minimalnych dotyczących ochrony praw procesowych podejrzanych i oskarżonych niniejsza dyrektywa zmierza do zwiększenia wzajemnego zaufania państw członkowskich do ich systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, przyczyniając się tym samym do ułatwienia wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych. Takie wspólne normy minimalne powinny również umożliwić usunięcie przeszkód dla swobodnego przepływu obywateli na terytoriach państw członkowskich. |
| --- | --- |

(10)

Dzięki ustanowieniu wspólnych norm minimalnych dotyczących ochrony praw procesowych podejrzanych i oskarżonych niniejsza dyrektywa zmierza do zwiększenia wzajemnego zaufania państw członkowskich do ich systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, przyczyniając się tym samym do ułatwienia wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych. Takie wspólne normy minimalne powinny również umożliwić usunięcie przeszkód dla swobodnego przepływu obywateli na terytoriach państw członkowskich.

| (11) | Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie wyłącznie do postępowań karnych, w rozumieniu wynikającym z wykładni Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwanego dalej „Trybunałem Sprawiedliwości”), z zastrzeżeniem orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć zastosowania do postępowań cywilnych ani do postępowań administracyjnych, w tym postępowań administracyjnych, które mogą prowadzić do nałożenia sankcji, takich jak postępowania z zakresu konkurencji, handlu, usług finansowych, ruchu drogowego, podatków lub narzutów podatkowych, ani do postępowań wyjaśniających prowadzonych przez organy administracyjne w związku z takimi postępowaniami. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie wyłącznie do postępowań karnych, w rozumieniu wynikającym z wykładni Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwanego dalej „Trybunałem Sprawiedliwości”), z zastrzeżeniem orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć zastosowania do postępowań cywilnych ani do postępowań administracyjnych, w tym postępowań administracyjnych, które mogą prowadzić do nałożenia sankcji, takich jak postępowania z zakresu konkurencji, handlu, usług finansowych, ruchu drogowego, podatków lub narzutów podatkowych, ani do postępowań wyjaśniających prowadzonych przez organy administracyjne w związku z takimi postępowaniami.

| (12) | Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do osób fizycznych będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym. Powinna ona mieć zastosowanie od chwili, gdy dana osoba staje się podejrzana lub zostaje oskarżona o popełnienie czynu zabronionego lub domniemanego czynu zabronionego, a zatem nawet zanim osoba taka zostanie poinformowana, w drodze oficjalnego powiadomienia lub w inny sposób, przez właściwe organy państwa członkowskiego o tym, że jest podejrzanym lub oskarżonym. Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie na wszystkich etapach postępowania karnego aż do uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie ostatecznego rozstrzygnięcia, czy podejrzany lub oskarżony popełnił czyn zabroniony. Przewidziane prawem skargi i środki prawne, które są dostępne jedynie wówczas, gdy takie orzeczenie stało się prawomocne, w tym skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, nie powinny być objęte zakresem niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(12)

Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do osób fizycznych będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym. Powinna ona mieć zastosowanie od chwili, gdy dana osoba staje się podejrzana lub zostaje oskarżona o popełnienie czynu zabronionego lub domniemanego czynu zabronionego, a zatem nawet zanim osoba taka zostanie poinformowana, w drodze oficjalnego powiadomienia lub w inny sposób, przez właściwe organy państwa członkowskiego o tym, że jest podejrzanym lub oskarżonym. Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie na wszystkich etapach postępowania karnego aż do uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie ostatecznego rozstrzygnięcia, czy podejrzany lub oskarżony popełnił czyn zabroniony. Przewidziane prawem skargi i środki prawne, które są dostępne jedynie wówczas, gdy takie orzeczenie stało się prawomocne, w tym skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, nie powinny być objęte zakresem niniejszej dyrektywy.

| (13) | W niniejszej dyrektywie uznaje się odmienne potrzeby i poziomy ochrony niektórych aspektów domniemania niewinności w odniesieniu do osób fizycznych i prawnych. W odniesieniu do osób fizycznych ochrona taka znajduje odzwierciedlenie w ustalonym orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Trybunał Sprawiedliwości uznaje jednak, że prawa wynikające z domniemania niewinności nie przysługują osobom prawnym w taki sam sposób, jak osobom fizycznym. |
| --- | --- |

(13)

W niniejszej dyrektywie uznaje się odmienne potrzeby i poziomy ochrony niektórych aspektów domniemania niewinności w odniesieniu do osób fizycznych i prawnych. W odniesieniu do osób fizycznych ochrona taka znajduje odzwierciedlenie w ustalonym orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Trybunał Sprawiedliwości uznaje jednak, że prawa wynikające z domniemania niewinności nie przysługują osobom prawnym w taki sam sposób, jak osobom fizycznym.

| (14) | W obecnym stanie rozwoju prawa krajowego i orzecznictwa na szczeblu krajowym i unijnym jest jeszcze za wcześnie, aby przyjmować na poziomie unijnym przepisy w zakresie domniemania niewinności w odniesieniu do osób prawnych. Niniejsza dyrektywa nie powinna zatem mieć zastosowania do osób prawnych. Zastrzega się przy tym stosowanie domniemania niewinności w odniesieniu do osób prawnych, w rozumieniu, zwłaszcza, EKPC oraz wykładni Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(14)

W obecnym stanie rozwoju prawa krajowego i orzecznictwa na szczeblu krajowym i unijnym jest jeszcze za wcześnie, aby przyjmować na poziomie unijnym przepisy w zakresie domniemania niewinności w odniesieniu do osób prawnych. Niniejsza dyrektywa nie powinna zatem mieć zastosowania do osób prawnych. Zastrzega się przy tym stosowanie domniemania niewinności w odniesieniu do osób prawnych, w rozumieniu, zwłaszcza, EKPC oraz wykładni Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości.

| (15) | Domniemanie niewinności w odniesieniu do osób prawnych powinno być zapewnione za pomocą istniejących gwarancji prawnych i orzecznictwa, których dalszy rozwój będzie mieć decydujące znaczenie dla oceny tego, czy istnieje zapotrzebowanie na działania na szczeblu unijnym. |
| --- | --- |

(15)

Domniemanie niewinności w odniesieniu do osób prawnych powinno być zapewnione za pomocą istniejących gwarancji prawnych i orzecznictwa, których dalszy rozwój będzie mieć decydujące znaczenie dla oceny tego, czy istnieje zapotrzebowanie na działania na szczeblu unijnym.

| (16) | Domniemanie niewinności zostałoby naruszone, gdyby podejrzany lub oskarżony był przedstawiony jako winny w publicznej wypowiedzi organu publicznego lub w orzeczeniu sądowym innym niż rozstrzygające o winie, do czasu udowodnienia mu winy zgodnie z prawem. Takie wypowiedzi lub orzeczenia sądowe nie powinny odzwierciedlać opinii, że osoba ta jest winna. Powyższe powinno stosować się z zastrzeżeniem czynności oskarżyciela, które zmierzają do wykazania winy podejrzanego lub oskarżonego, takich jak akt oskarżenia, oraz z zastrzeżeniem orzeczeń sądowych nakazujących wykonanie wyroku w zawieszeniu, pod warunkiem poszanowania prawa do obrony. Powyższe powinno stosować się także z zastrzeżeniem wstępnych decyzji o charakterze procesowym, które są podejmowane przez organy sądowe lub inne właściwe organy i które opierają się na podejrzeniu lub obciążającym materiale dowodowym, takich jak postanowienia o tymczasowym aresztowaniu w postępowaniu przygotowawczym, pod warunkiem że decyzje takie nie odnoszą się do podejrzanego lub oskarżonego jako do winnego. Przed podjęciem wstępnej decyzji o charakterze procesowym właściwy organ może być obowiązany najpierw sprawdzić, czy istnieje materiał dowodowy obciążający podejrzanego lub oskarżonego, który wystarcza do uzasadnienia danej decyzji, a decyzja może zawierać odniesienie do tego materiału. |
| --- | --- |

(16)

Domniemanie niewinności zostałoby naruszone, gdyby podejrzany lub oskarżony był przedstawiony jako winny w publicznej wypowiedzi organu publicznego lub w orzeczeniu sądowym innym niż rozstrzygające o winie, do czasu udowodnienia mu winy zgodnie z prawem. Takie wypowiedzi lub orzeczenia sądowe nie powinny odzwierciedlać opinii, że osoba ta jest winna. Powyższe powinno stosować się z zastrzeżeniem czynności oskarżyciela, które zmierzają do wykazania winy podejrzanego lub oskarżonego, takich jak akt oskarżenia, oraz z zastrzeżeniem orzeczeń sądowych nakazujących wykonanie wyroku w zawieszeniu, pod warunkiem poszanowania prawa do obrony. Powyższe powinno stosować się także z zastrzeżeniem wstępnych decyzji o charakterze procesowym, które są podejmowane przez organy sądowe lub inne właściwe organy i które opierają się na podejrzeniu lub obciążającym materiale dowodowym, takich jak postanowienia o tymczasowym aresztowaniu w postępowaniu przygotowawczym, pod warunkiem że decyzje takie nie odnoszą się do podejrzanego lub oskarżonego jako do winnego. Przed podjęciem wstępnej decyzji o charakterze procesowym właściwy organ może być obowiązany najpierw sprawdzić, czy istnieje materiał dowodowy obciążający podejrzanego lub oskarżonego, który wystarcza do uzasadnienia danej decyzji, a decyzja może zawierać odniesienie do tego materiału.

| (17) | „Publiczna wypowiedź organu publicznego” powinna oznaczać każdą wypowiedź, której treść odnosi się do czynu zabronionego i która pochodzi od organu, takiego jak organ sądowy, policja lub inne organy ścigania, uczestniczącego w postępowaniu karnym dotyczącym tego czynu zabronionego albo od innego organu publicznego, takiego jak ministrowie i inni funkcjonariusze publiczni, z zastrzeżeniem krajowych przepisów o immunitecie. |
| --- | --- |

(17)

„Publiczna wypowiedź organu publicznego” powinna oznaczać każdą wypowiedź, której treść odnosi się do czynu zabronionego i która pochodzi od organu, takiego jak organ sądowy, policja lub inne organy ścigania, uczestniczącego w postępowaniu karnym dotyczącym tego czynu zabronionego albo od innego organu publicznego, takiego jak ministrowie i inni funkcjonariusze publiczni, z zastrzeżeniem krajowych przepisów o immunitecie.

| (18) | Obowiązek nieodnoszenia się do podejrzanych lub oskarżonych jak do osób winnych nie powinien stanowić przeszkody dla podawania przez organy publiczne do wiadomości publicznej informacji o postępowaniu karnym, gdy jest to bezwzględnie konieczne z powodów związanych z postępowaniem przygotowawczym w sprawie karnej, na przykład wówczas, gdy nadawane są materiały wideo, a odbiorcy są proszeni o pomoc w zidentyfikowaniu domniemanego sprawcy czynu zabronionego, lub z interesem publicznym, na przykład wówczas, gdy z przyczyn bezpieczeństwa informacji udziela się mieszkańcom obszaru dotkniętego domniemanym przestępstwem przeciw środowisku, lub wówczas, gdy prokuratura lub inny właściwy organ przedstawia obiektywne informacje na temat stanu postępowania karnego, aby zapobiec zakłóceniu porządku publicznego. Powoływanie się na takie powody powinno ograniczać się do sytuacji, w których jest to uzasadnione i proporcjonalne, przy uwzględnieniu interesów wszystkich stron. Sposób i kontekst rozpowszechniania informacji nie powinny w żadnym wypadku stwarzać wrażenia, że dana osoba jest winna, do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z prawem. |
| --- | --- |

(18)

Obowiązek nieodnoszenia się do podejrzanych lub oskarżonych jak do osób winnych nie powinien stanowić przeszkody dla podawania przez organy publiczne do wiadomości publicznej informacji o postępowaniu karnym, gdy jest to bezwzględnie konieczne z powodów związanych z postępowaniem przygotowawczym w sprawie karnej, na przykład wówczas, gdy nadawane są materiały wideo, a odbiorcy są proszeni o pomoc w zidentyfikowaniu domniemanego sprawcy czynu zabronionego, lub z interesem publicznym, na przykład wówczas, gdy z przyczyn bezpieczeństwa informacji udziela się mieszkańcom obszaru dotkniętego domniemanym przestępstwem przeciw środowisku, lub wówczas, gdy prokuratura lub inny właściwy organ przedstawia obiektywne informacje na temat stanu postępowania karnego, aby zapobiec zakłóceniu porządku publicznego. Powoływanie się na takie powody powinno ograniczać się do sytuacji, w których jest to uzasadnione i proporcjonalne, przy uwzględnieniu interesów wszystkich stron. Sposób i kontekst rozpowszechniania informacji nie powinny w żadnym wypadku stwarzać wrażenia, że dana osoba jest winna, do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z prawem.

| (19) | Państwa członkowskie powinny podejmować wszelkie odpowiednie środki dla zapewnienia, by udzielając informacji mediom organy publiczne nie odnosiły się do podejrzanych lub oskarżonych jako winnych, do czasu udowodnienia im winy zgodnie z prawem. W tym celu państwa członkowskie powinny informować organy publiczne o znaczeniu należytego uwzględniania domniemania niewinności przy udzielaniu mediom informacji lub rozpowszechnianiu informacji w mediach. Nie powinno to uchybiać krajowemu prawu o ochronie wolności prasy i innych mediów. |
| --- | --- |

(19)

Państwa członkowskie powinny podejmować wszelkie odpowiednie środki dla zapewnienia, by udzielając informacji mediom organy publiczne nie odnosiły się do podejrzanych lub oskarżonych jako winnych, do czasu udowodnienia im winy zgodnie z prawem. W tym celu państwa członkowskie powinny informować organy publiczne o znaczeniu należytego uwzględniania domniemania niewinności przy udzielaniu mediom informacji lub rozpowszechnianiu informacji w mediach. Nie powinno to uchybiać krajowemu prawu o ochronie wolności prasy i innych mediów.

| (20) | Właściwe organy powinny powstrzymać się od przedstawiania podejrzanych lub oskarżonych, w sądzie lub publicznie, jako winnych poprzez stosowanie środków przymusu fizycznego, takich jak kajdanki, szklane zabezpieczenia, klatki i metalowe obręcze na nogi, chyba że zastosowanie takich środków jest konieczne z uwagi na okoliczności konkretnej sprawy związane bądź z bezpieczeństwem, w tym w celu uniemożliwienia podejrzanym lub oskarżonym okaleczenia siebie lub innych lub uszkodzenia mienia, bądź z uniemożliwieniem podejrzanym lub oskarżonym ucieczki lub kontaktu z osobami trzecimi takimi jak świadkowie lub ofiary. Możliwość zastosowania środków przymusu fizycznego nie oznacza, że właściwe organy zobowiązane są formalnie decydować o zastosowaniu takich środków. |
| --- | --- |

(20)

Właściwe organy powinny powstrzymać się od przedstawiania podejrzanych lub oskarżonych, w sądzie lub publicznie, jako winnych poprzez stosowanie środków przymusu fizycznego, takich jak kajdanki, szklane zabezpieczenia, klatki i metalowe obręcze na nogi, chyba że zastosowanie takich środków jest konieczne z uwagi na okoliczności konkretnej sprawy związane bądź z bezpieczeństwem, w tym w celu uniemożliwienia podejrzanym lub oskarżonym okaleczenia siebie lub innych lub uszkodzenia mienia, bądź z uniemożliwieniem podejrzanym lub oskarżonym ucieczki lub kontaktu z osobami trzecimi takimi jak świadkowie lub ofiary. Możliwość zastosowania środków przymusu fizycznego nie oznacza, że właściwe organy zobowiązane są formalnie decydować o zastosowaniu takich środków.

| (21) | Jeżeli jest to możliwe, właściwe organy powinny również powstrzymać się od przedstawiania podejrzanych lub oskarżonych, przed sądem lub publicznie, w ubraniu więziennym, aby uniknąć wrażenia, że osoby te są winne. |
| --- | --- |

(21)

Jeżeli jest to możliwe, właściwe organy powinny również powstrzymać się od przedstawiania podejrzanych lub oskarżonych, przed sądem lub publicznie, w ubraniu więziennym, aby uniknąć wrażenia, że osoby te są winne.

| (22) | Przy ustalaniu winy podejrzanych i oskarżonych ciężar dowodu spoczywa na oskarżeniu, a wszelkie wątpliwości rozpatruje się na korzyść podejrzanego lub oskarżonego. Domniemanie niewinności zostałoby naruszone w przypadku przeniesienia ciężaru dowodu z oskarżenia na obronę, z zastrzeżeniem uprawnień sądu do działania z urzędu w zakresie ustalania faktów, niezawisłości sądownictwa przy ocenie winy podejrzanego lub oskarżonego oraz wykorzystania domniemań faktycznych lub prawnych w odniesieniu do odpowiedzialności karnej podejrzanego lub oskarżonego. Takie domniemania powinny być stosowane w rozsądnych granicach, z uwzględnieniem wagi sprawy i z zachowaniem prawa do obrony, zaś zastosowane środki powinny być racjonalnie proporcjonalne do obranego uprawnionego celu. Domniemania takie powinny być wzruszalne i w każdym wypadku powinny one być stosowane jedynie pod warunkiem poszanowania prawa do obrony. |
| --- | --- |

(22)

Przy ustalaniu winy podejrzanych i oskarżonych ciężar dowodu spoczywa na oskarżeniu, a wszelkie wątpliwości rozpatruje się na korzyść podejrzanego lub oskarżonego. Domniemanie niewinności zostałoby naruszone w przypadku przeniesienia ciężaru dowodu z oskarżenia na obronę, z zastrzeżeniem uprawnień sądu do działania z urzędu w zakresie ustalania faktów, niezawisłości sądownictwa przy ocenie winy podejrzanego lub oskarżonego oraz wykorzystania domniemań faktycznych lub prawnych w odniesieniu do odpowiedzialności karnej podejrzanego lub oskarżonego. Takie domniemania powinny być stosowane w rozsądnych granicach, z uwzględnieniem wagi sprawy i z zachowaniem prawa do obrony, zaś zastosowane środki powinny być racjonalnie proporcjonalne do obranego uprawnionego celu. Domniemania takie powinny być wzruszalne i w każdym wypadku powinny one być stosowane jedynie pod warunkiem poszanowania prawa do obrony.

| (23) | W różnych państwach członkowskich poszukiwaniem dowodów zarówno obciążających, jak i uniewinniających zajmuje się nie tylko oskarżyciel, lecz także sędziowie i właściwe sądy. Państwa członkowskie, które nie mają systemu opartego na zasadzie kontradyktoryjności, powinny mieć możliwość utrzymania obecnego systemu, pod warunkiem że jest on zgodny z niniejszą dyrektywą i z innymi właściwymi przepisami prawa Unii i prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(23)

W różnych państwach członkowskich poszukiwaniem dowodów zarówno obciążających, jak i uniewinniających zajmuje się nie tylko oskarżyciel, lecz także sędziowie i właściwe sądy. Państwa członkowskie, które nie mają systemu opartego na zasadzie kontradyktoryjności, powinny mieć możliwość utrzymania obecnego systemu, pod warunkiem że jest on zgodny z niniejszą dyrektywą i z innymi właściwymi przepisami prawa Unii i prawa międzynarodowego.

| (24) | Prawo do nieskładania wyjaśnień stanowi ważny aspekt domniemania niewinności i powinno służyć jako środek ochrony przed samooskarżeniem. |
| --- | --- |

(24)

Prawo do nieskładania wyjaśnień stanowi ważny aspekt domniemania niewinności i powinno służyć jako środek ochrony przed samooskarżeniem.

| (25) | Prawo do nieobciążania samego siebie stanowi również ważny aspekt domniemania niewinności. Nie należy zmuszać podejrzanych i oskarżonych, w przypadku wezwania do złożenia wyjaśnień lub udzielenia odpowiedzi na pytania, do przedstawienia dowodów lub dokumentów bądź dostarczenia informacji, które mogą prowadzić do samooskarżenia. |
| --- | --- |

(25)

Prawo do nieobciążania samego siebie stanowi również ważny aspekt domniemania niewinności. Nie należy zmuszać podejrzanych i oskarżonych, w przypadku wezwania do złożenia wyjaśnień lub udzielenia odpowiedzi na pytania, do przedstawienia dowodów lub dokumentów bądź dostarczenia informacji, które mogą prowadzić do samooskarżenia.

| (26) | Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie powinny mieć zastosowanie do pytań dotyczących czynu zabronionego, o którego popełnienie dana osoba jest podejrzana lub oskarżona, a nie na przykład do pytań służących identyfikacji podejrzanego lub oskarżonego. |
| --- | --- |

(26)

Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie powinny mieć zastosowanie do pytań dotyczących czynu zabronionego, o którego popełnienie dana osoba jest podejrzana lub oskarżona, a nie na przykład do pytań służących identyfikacji podejrzanego lub oskarżonego.

| (27) | Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie oznaczają, że właściwe organy nie powinny zmuszać podejrzanych lub oskarżonych do udzielenia informacji wbrew ich woli. W celu ustalenia, czy doszło do naruszenia prawa do nieskładania wyjaśnień lub prawa do nieobciążania samego siebie, należy wziąć pod uwagę wykładnię prawa do rzetelnego procesu sądowego z EKPC, której dokonał Europejski Trybunał Praw Człowieka. |
| --- | --- |

(27)

Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie oznaczają, że właściwe organy nie powinny zmuszać podejrzanych lub oskarżonych do udzielenia informacji wbrew ich woli. W celu ustalenia, czy doszło do naruszenia prawa do nieskładania wyjaśnień lub prawa do nieobciążania samego siebie, należy wziąć pod uwagę wykładnię prawa do rzetelnego procesu sądowego z EKPC, której dokonał Europejski Trybunał Praw Człowieka.

| (28) | Korzystanie z prawa do nieskładania wyjaśnień lub z prawa do nieobciążania samego siebie nie powinno być wykorzystywane przeciwko podejrzanemu lub oskarżonemu oraz nie powinno być jako takie uznawane za dowód, że dana osoba popełniła dany czyn zabroniony. Nie powinno to uchybiać krajowym przepisom o ocenie dowodów przez sądy lub sędziów, pod warunkiem poszanowania prawa do obrony. |
| --- | --- |

(28)

Korzystanie z prawa do nieskładania wyjaśnień lub z prawa do nieobciążania samego siebie nie powinno być wykorzystywane przeciwko podejrzanemu lub oskarżonemu oraz nie powinno być jako takie uznawane za dowód, że dana osoba popełniła dany czyn zabroniony. Nie powinno to uchybiać krajowym przepisom o ocenie dowodów przez sądy lub sędziów, pod warunkiem poszanowania prawa do obrony.

| (29) | Wykonywanie prawa do nieobciążania samego siebie nie powinno stanowić przeszkody dla gromadzenia przez właściwe organy materiału dowodowego, który można zgodnie z prawem uzyskać od podejrzanego lub oskarżonego przy zastosowaniu przewidzianych prawem środków przymusu i który istnieje niezależnie od woli podejrzanego lub oskarżonego, takiego jak materiał dowodowy otrzymany w następstwie nakazu, materiał dowodowy, w odniesieniu do którego istnieje prawny obowiązek zachowania i przedstawienia na żądanie, próbki wydychanego powietrza, krwi, moczu i tkanki ciała pobrane w celu przeprowadzenia badań DNA. |
| --- | --- |

(29)

Wykonywanie prawa do nieobciążania samego siebie nie powinno stanowić przeszkody dla gromadzenia przez właściwe organy materiału dowodowego, który można zgodnie z prawem uzyskać od podejrzanego lub oskarżonego przy zastosowaniu przewidzianych prawem środków przymusu i który istnieje niezależnie od woli podejrzanego lub oskarżonego, takiego jak materiał dowodowy otrzymany w następstwie nakazu, materiał dowodowy, w odniesieniu do którego istnieje prawny obowiązek zachowania i przedstawienia na żądanie, próbki wydychanego powietrza, krwi, moczu i tkanki ciała pobrane w celu przeprowadzenia badań DNA.

| (30) | Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie nie powinny stanowić przeszkody dla postanowienia przez państwa członkowskie, że – w przypadku czynów zabronionych mniejszej wagi takich jak wykroczenia drogowe – postępowania lub niektóre ich etapy mogą być prowadzone pisemnie lub bez wysłuchania podejrzanego lub oskarżonego przez właściwe organy w odniesieniu do danego czynu zabronionego, pod warunkiem że jest to zgodne z prawem do rzetelnego procesu sądowego. |
| --- | --- |

(30)

Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie nie powinny stanowić przeszkody dla postanowienia przez państwa członkowskie, że – w przypadku czynów zabronionych mniejszej wagi takich jak wykroczenia drogowe – postępowania lub niektóre ich etapy mogą być prowadzone pisemnie lub bez wysłuchania podejrzanego lub oskarżonego przez właściwe organy w odniesieniu do danego czynu zabronionego, pod warunkiem że jest to zgodne z prawem do rzetelnego procesu sądowego.

| (31) | Państwa członkowskie powinny rozważyć zapewnienie, aby w przypadku gdy podejrzani lub oskarżeni są powiadamiani, na mocy art. 3 dyrektywy 2012/13/UE, o przysługujących im prawach, byli oni również powiadamiani o prawie do nieobciążania samego siebie, w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie na mocy prawa krajowego zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(31)

Państwa członkowskie powinny rozważyć zapewnienie, aby w przypadku gdy podejrzani lub oskarżeni są powiadamiani, na mocy art. 3 dyrektywy 2012/13/UE, o przysługujących im prawach, byli oni również powiadamiani o prawie do nieobciążania samego siebie, w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie na mocy prawa krajowego zgodnie z niniejszą dyrektywą.

| (32) | Państwa członkowskie powinny rozważyć zapewnienie, aby w przypadku gdy podejrzani lub oskarżeni otrzymują pouczenie o prawach w trybie art. 4 dyrektywy 2012/13/UE, takie pouczenie o prawach zawierało także informację o prawie do nieobciążania samego siebie, w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie na mocy prawa krajowego zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(32)

Państwa członkowskie powinny rozważyć zapewnienie, aby w przypadku gdy podejrzani lub oskarżeni otrzymują pouczenie o prawach w trybie art. 4 dyrektywy 2012/13/UE, takie pouczenie o prawach zawierało także informację o prawie do nieobciążania samego siebie, w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie na mocy prawa krajowego zgodnie z niniejszą dyrektywą.

| (33) | Prawo do rzetelnego procesu sądowego stanowi jedną z podstawowych zasad społeczeństwa demokratycznego. Prawo podejrzanych i oskarżonych do obecności na rozprawie wywodzi się z tego prawa i powinno być zapewnione w całej Unii. |
| --- | --- |

(33)

Prawo do rzetelnego procesu sądowego stanowi jedną z podstawowych zasad społeczeństwa demokratycznego. Prawo podejrzanych i oskarżonych do obecności na rozprawie wywodzi się z tego prawa i powinno być zapewnione w całej Unii.

| (34) | Jeżeli z przyczyn niezależnych od podejrzanych lub oskarżonych nie są oni w stanie stawić się na rozprawie, powinni mieć możliwość zwrócenia się o wyznaczenie nowego terminu rozprawy w ramach czasowych przewidzianych prawem krajowym. |
| --- | --- |

(34)

Jeżeli z przyczyn niezależnych od podejrzanych lub oskarżonych nie są oni w stanie stawić się na rozprawie, powinni mieć możliwość zwrócenia się o wyznaczenie nowego terminu rozprawy w ramach czasowych przewidzianych prawem krajowym.

| (35) | Prawo podejrzanych lub oskarżonych do obecności na rozprawie nie jest prawem bezwzględnym. W pewnych okolicznościach podejrzani lub oskarżeni powinni mieć możliwość zrzeczenia się tego prawa, w sposób wyraźny lub dorozumiany, lecz jednoznaczny. |
| --- | --- |

(35)

Prawo podejrzanych lub oskarżonych do obecności na rozprawie nie jest prawem bezwzględnym. W pewnych okolicznościach podejrzani lub oskarżeni powinni mieć możliwość zrzeczenia się tego prawa, w sposób wyraźny lub dorozumiany, lecz jednoznaczny.

| (36) | W pewnych okolicznościach powinna istnieć możliwość wydania orzeczenia w przedmiocie winy lub niewinności podejrzanego lub oskarżonego, nawet jeżeli jest on nieobecny na rozprawie. Może tak być w przypadku, gdy podejrzany lub oskarżony nie stawia się na rozprawie, pomimo że został on we właściwym czasie poinformowany o tej rozprawie i o konsekwencjach niestawiennictwa. Poinformowanie podejrzanego lub oskarżonego o rozprawie należy rozumieć jako doręczenie mu wezwania do rąk własnych lub przekazanie mu inną drogą urzędowej informacji o terminie i miejscu rozprawy w sposób, który umożliwia dowiedzenie się o tej rozprawie. Powiadomienie podejrzanego lub oskarżonego o konsekwencjach niestawiennictwa powinno w szczególności oznaczać powiadomienie tej osoby, iż orzeczenie może zostać wydane pod jej nieobecność na rozprawie. |
| --- | --- |

(36)

W pewnych okolicznościach powinna istnieć możliwość wydania orzeczenia w przedmiocie winy lub niewinności podejrzanego lub oskarżonego, nawet jeżeli jest on nieobecny na rozprawie. Może tak być w przypadku, gdy podejrzany lub oskarżony nie stawia się na rozprawie, pomimo że został on we właściwym czasie poinformowany o tej rozprawie i o konsekwencjach niestawiennictwa. Poinformowanie podejrzanego lub oskarżonego o rozprawie należy rozumieć jako doręczenie mu wezwania do rąk własnych lub przekazanie mu inną drogą urzędowej informacji o terminie i miejscu rozprawy w sposób, który umożliwia dowiedzenie się o tej rozprawie. Powiadomienie podejrzanego lub oskarżonego o konsekwencjach niestawiennictwa powinno w szczególności oznaczać powiadomienie tej osoby, iż orzeczenie może zostać wydane pod jej nieobecność na rozprawie.

| (37) | Powinna również istnieć możliwość przeprowadzenia rozprawy, która może skutkować wydaniem orzeczenia w przedmiocie winy lub niewinności pod nieobecność podejrzanego lub oskarżonego, gdy podejrzany lub oskarżony został o niej poinformowany i umocował obrońcę z własnego wyboru lub wyznaczonego z urzędu do reprezentowania go na rozprawie, i który reprezentował podejrzanego lub oskarżonego. |
| --- | --- |

(37)

Powinna również istnieć możliwość przeprowadzenia rozprawy, która może skutkować wydaniem orzeczenia w przedmiocie winy lub niewinności pod nieobecność podejrzanego lub oskarżonego, gdy podejrzany lub oskarżony został o niej poinformowany i umocował obrońcę z własnego wyboru lub wyznaczonego z urzędu do reprezentowania go na rozprawie, i który reprezentował podejrzanego lub oskarżonego.

| (38) | Przy ocenie, czy sposób przekazywania informacji jest wystarczający dla zapewnienia, by dana osoba dowiedziała się o rozprawie, w razie potrzeby szczególną uwagę należy zwrócić z jednej strony na starania podjęte przez organy publiczne w celu powiadomienia tej osoby, a z drugiej strony na starania podjęte przez tę osobę w celu uzyskania skierowanych do niej informacji. |
| --- | --- |

(38)

Przy ocenie, czy sposób przekazywania informacji jest wystarczający dla zapewnienia, by dana osoba dowiedziała się o rozprawie, w razie potrzeby szczególną uwagę należy zwrócić z jednej strony na starania podjęte przez organy publiczne w celu powiadomienia tej osoby, a z drugiej strony na starania podjęte przez tę osobę w celu uzyskania skierowanych do niej informacji.

| (39) | Jeżeli w państwach członkowskich dopuszcza się możliwość odbywania rozpraw pod nieobecność podejrzanych lub oskarżonych, ale warunki do wydania orzeczenia pod nieobecność konkretnego podejrzanego lub oskarżonego na rozprawie nie zostały spełnione, ponieważ miejsca jego pobytu nie dało się ustalić mimo starań poczynionych w rozsądnym zakresie, na przykład gdy dana osoba zbiegła lub się ukrywa, powinna jednak istnieć możliwość wydania orzeczenia pod nieobecność podejrzanego lub oskarżonego oraz wykonania takiego orzeczenia. W takim przypadku państwa członkowskie powinny zapewnić, aby z chwilą powiadomienia podejrzanego lub oskarżonego o orzeczeniu, w szczególności z chwilą jego zatrzymania, powiadomiono go także o możliwości zaskarżenia orzeczenia i o prawie do wznowienia postępowania lub do innego środka prawnego. Taka informacja powinna być podana na piśmie. Informację tę można także przekazać ustnie, pod warunkiem że fakt jej przekazania zostanie odnotowany zgodnie z procedurą utrwalania czynności procesowych na mocy prawa krajowego. |
| --- | --- |

(39)

Jeżeli w państwach członkowskich dopuszcza się możliwość odbywania rozpraw pod nieobecność podejrzanych lub oskarżonych, ale warunki do wydania orzeczenia pod nieobecność konkretnego podejrzanego lub oskarżonego na rozprawie nie zostały spełnione, ponieważ miejsca jego pobytu nie dało się ustalić mimo starań poczynionych w rozsądnym zakresie, na przykład gdy dana osoba zbiegła lub się ukrywa, powinna jednak istnieć możliwość wydania orzeczenia pod nieobecność podejrzanego lub oskarżonego oraz wykonania takiego orzeczenia. W takim przypadku państwa członkowskie powinny zapewnić, aby z chwilą powiadomienia podejrzanego lub oskarżonego o orzeczeniu, w szczególności z chwilą jego zatrzymania, powiadomiono go także o możliwości zaskarżenia orzeczenia i o prawie do wznowienia postępowania lub do innego środka prawnego. Taka informacja powinna być podana na piśmie. Informację tę można także przekazać ustnie, pod warunkiem że fakt jej przekazania zostanie odnotowany zgodnie z procedurą utrwalania czynności procesowych na mocy prawa krajowego.

| (40) | Właściwe organy w państwach członkowskich powinny również mieć możliwość czasowego wyłączenia podejrzanego lub oskarżonego z rozprawy, gdy jest to w interesie zabezpieczenia właściwego przebiegu postępowania karnego. Może tak być na przykład w przypadku, gdy podejrzany lub oskarżony zakłóca przebieg posiedzenia i musi zostać wyprowadzony z sali sądowej na polecenie sędziego lub gdy okazuje się, że obecność podejrzanego lub oskarżonego uniemożliwia właściwe przesłuchanie świadka. |
| --- | --- |

(40)

Właściwe organy w państwach członkowskich powinny również mieć możliwość czasowego wyłączenia podejrzanego lub oskarżonego z rozprawy, gdy jest to w interesie zabezpieczenia właściwego przebiegu postępowania karnego. Może tak być na przykład w przypadku, gdy podejrzany lub oskarżony zakłóca przebieg posiedzenia i musi zostać wyprowadzony z sali sądowej na polecenie sędziego lub gdy okazuje się, że obecność podejrzanego lub oskarżonego uniemożliwia właściwe przesłuchanie świadka.

| (41) | Z prawa do obecności na rozprawie można skorzystać tylko wówczas, gdy odbywa się co najmniej jedno posiedzenie. Oznacza to, że prawo do obecności na rozprawie nie może być stosowane, jeśli zgodnie z właściwymi krajowymi przepisami nie jest przewidziane żadne posiedzenie. Takie przepisy krajowe powinny być zgodne z Kartą i EKPC, według wykładni Trybunału Sprawiedliwości i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w szczególności dotyczącej prawa do rzetelnego procesu sądowego. Sytuacja taka ma na przykład miejsce, jeśli postępowania są prowadzone w sposób uproszczony, w całości lub w części, zgodnie z procedurą pisemną lub procedurą, w której nie jest przewidziane żadne posiedzenie. |
| --- | --- |

(41)

Z prawa do obecności na rozprawie można skorzystać tylko wówczas, gdy odbywa się co najmniej jedno posiedzenie. Oznacza to, że prawo do obecności na rozprawie nie może być stosowane, jeśli zgodnie z właściwymi krajowymi przepisami nie jest przewidziane żadne posiedzenie. Takie przepisy krajowe powinny być zgodne z Kartą i EKPC, według wykładni Trybunału Sprawiedliwości i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w szczególności dotyczącej prawa do rzetelnego procesu sądowego. Sytuacja taka ma na przykład miejsce, jeśli postępowania są prowadzone w sposób uproszczony, w całości lub w części, zgodnie z procedurą pisemną lub procedurą, w której nie jest przewidziane żadne posiedzenie.

| (42) | Państwa członkowskie powinny zapewnić, żeby przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy, w szczególności prawa do obecności na rozprawie i prawa do wznowienia postępowania, brano pod uwagę specjalne potrzeby osób wymagających szczególnego traktowania. Zgodnie z zaleceniem Komisji z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie gwarancji procesowych dla osób wymagających szczególnego traktowania podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (8) podejrzani lub oskarżeni wymagający szczególnego traktowania oznaczają wszystkich podejrzanych lub oskarżonych, którzy nie są w stanie zrozumieć postępowania karnego lub skutecznie w nim uczestniczyć ze względu na swój wiek, stan psychiczny lub fizyczny bądź niepełnosprawność. |
| --- | --- |

(42)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, żeby przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy, w szczególności prawa do obecności na rozprawie i prawa do wznowienia postępowania, brano pod uwagę specjalne potrzeby osób wymagających szczególnego traktowania. Zgodnie z zaleceniem Komisji z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie gwarancji procesowych dla osób wymagających szczególnego traktowania podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym (8) podejrzani lub oskarżeni wymagający szczególnego traktowania oznaczają wszystkich podejrzanych lub oskarżonych, którzy nie są w stanie zrozumieć postępowania karnego lub skutecznie w nim uczestniczyć ze względu na swój wiek, stan psychiczny lub fizyczny bądź niepełnosprawność.

| (43) | Dzieci wymagają szczególnego traktowania i należy im zapewnić specjalny poziom ochrony. Z tego powodu, w odniesieniu do niektórych praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie, powinno się ustanowić dodatkowe gwarancje procesowe. |
| --- | --- |

(43)

Dzieci wymagają szczególnego traktowania i należy im zapewnić specjalny poziom ochrony. Z tego powodu, w odniesieniu do niektórych praw przewidzianych w niniejszej dyrektywie, powinno się ustanowić dodatkowe gwarancje procesowe.

| (44) | Zasada skuteczności prawa unijnego zobowiązuje państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiednich i skutecznych środków naprawczych na wypadek naruszenia prawa przyznanego jednostkom w prawie unijnym. Skuteczny środek naprawczy dostępny na wypadek naruszenia któregokolwiek z praw określonych w niniejszej dyrektywie powinien, w miarę możliwości, wywierać skutek polegający na postawieniu podejrzanych lub oskarżonych w takiej samej sytuacji, w jakiej znaleźliby się, gdyby dane naruszenie nie wystąpiło, w celu ochrony prawa do rzetelnego procesu sądowego i prawa do obrony. |
| --- | --- |

(44)

Zasada skuteczności prawa unijnego zobowiązuje państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiednich i skutecznych środków naprawczych na wypadek naruszenia prawa przyznanego jednostkom w prawie unijnym. Skuteczny środek naprawczy dostępny na wypadek naruszenia któregokolwiek z praw określonych w niniejszej dyrektywie powinien, w miarę możliwości, wywierać skutek polegający na postawieniu podejrzanych lub oskarżonych w takiej samej sytuacji, w jakiej znaleźliby się, gdyby dane naruszenie nie wystąpiło, w celu ochrony prawa do rzetelnego procesu sądowego i prawa do obrony.

| (45) | Przy ocenie oświadczeń złożonych przez podejrzanych lub oskarżonych lub dowodów uzyskanych z naruszeniem prawa do nieskładania wyjaśnień lub do nieobciążania samego siebie sądy i sędziowie powinni przestrzegać prawa do obrony i rzetelności postępowania. W tym kontekście należy mieć na uwadze orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, zgodnie z którym przyjęcie oświadczeń uzyskanych w wyniku stosowania tortur lub innego rodzaju złego traktowania z naruszeniem art. 3 EKPC jako dowodów w celu ustalenia odpowiednich okoliczności faktycznych w postępowaniu karnym nadałoby całości postępowania nierzetelny charakter. Zgodnie z przyjętą przez ONZ Konwencją w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oświadczenie, co do którego ustalono, że zostało złożone w wyniku zastosowania tortur, nie powinno być wykorzystywane w charakterze dowodu w postępowaniu, z wyjątkiem wypadku, gdy jest ono wykorzystywane przeciwko osobie oskarżonej o stosowanie tortur jako dowód na to, że oświadczenie zostało złożone. |
| --- | --- |

(45)

Przy ocenie oświadczeń złożonych przez podejrzanych lub oskarżonych lub dowodów uzyskanych z naruszeniem prawa do nieskładania wyjaśnień lub do nieobciążania samego siebie sądy i sędziowie powinni przestrzegać prawa do obrony i rzetelności postępowania. W tym kontekście należy mieć na uwadze orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, zgodnie z którym przyjęcie oświadczeń uzyskanych w wyniku stosowania tortur lub innego rodzaju złego traktowania z naruszeniem art. 3 EKPC jako dowodów w celu ustalenia odpowiednich okoliczności faktycznych w postępowaniu karnym nadałoby całości postępowania nierzetelny charakter. Zgodnie z przyjętą przez ONZ Konwencją w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oświadczenie, co do którego ustalono, że zostało złożone w wyniku zastosowania tortur, nie powinno być wykorzystywane w charakterze dowodu w postępowaniu, z wyjątkiem wypadku, gdy jest ono wykorzystywane przeciwko osobie oskarżonej o stosowanie tortur jako dowód na to, że oświadczenie zostało złożone.

| (46) | Do celów monitorowania i oceny skuteczności niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji dostępne dane o wykonywaniu praw określonych w niniejszej dyrektywie. Dane takie mogłyby obejmować rejestry prowadzone przez organy ścigania i organy sądowe dotyczące środków naprawczych stosowanych w przypadkach naruszenia któregokolwiek z aspektów domniemania niewinności objętych niniejszą dyrektywą oraz w przypadkach naruszenia prawa do obecności na rozprawie. |
| --- | --- |

(46)

Do celów monitorowania i oceny skuteczności niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji dostępne dane o wykonywaniu praw określonych w niniejszej dyrektywie. Dane takie mogłyby obejmować rejestry prowadzone przez organy ścigania i organy sądowe dotyczące środków naprawczych stosowanych w przypadkach naruszenia któregokolwiek z aspektów domniemania niewinności objętych niniejszą dyrektywą oraz w przypadkach naruszenia prawa do obecności na rozprawie.

| (47) | Niniejsza dyrektywa potwierdza prawa podstawowe i zasady uznane w Karcie i EKPC, w tym zakaz tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawo człowieka do integralności, prawa dziecka, integrację osób niepełnosprawnych, prawo do skutecznego środka prawnego i do bezstronnego sądu, domniemanie niewinności i prawo do obrony. Należy uwzględniać w szczególności art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), zgodnie z którym Unia uznaje prawa, wolności i zasady ustanowione w Karcie oraz zgodnie z którym prawa podstawowe, zagwarantowane w EKPC oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych państwom członkowskim, winny stanowić zasady ogólne prawa Unii. |
| --- | --- |

(47)

Niniejsza dyrektywa potwierdza prawa podstawowe i zasady uznane w Karcie i EKPC, w tym zakaz tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania, prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawo człowieka do integralności, prawa dziecka, integrację osób niepełnosprawnych, prawo do skutecznego środka prawnego i do bezstronnego sądu, domniemanie niewinności i prawo do obrony. Należy uwzględniać w szczególności art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), zgodnie z którym Unia uznaje prawa, wolności i zasady ustanowione w Karcie oraz zgodnie z którym prawa podstawowe, zagwarantowane w EKPC oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych państwom członkowskim, winny stanowić zasady ogólne prawa Unii.

| (48) | Ponieważ w niniejszej dyrektywie ustanawia się normy minimalne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość rozszerzenia zakresu praw określonych w niniejszej dyrektywie w celu zapewnienia wyższego poziomu ochrony. Poziom ochrony zapewnianej przez państwa członkowskie nigdy nie powinien być niższy niż poziom wynikający z norm określonych w Karcie lub EKPC, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości i Europejski Trybunał Praw Człowieka. |
| --- | --- |

(48)

Ponieważ w niniejszej dyrektywie ustanawia się normy minimalne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość rozszerzenia zakresu praw określonych w niniejszej dyrektywie w celu zapewnienia wyższego poziomu ochrony. Poziom ochrony zapewnianej przez państwa członkowskie nigdy nie powinien być niższy niż poziom wynikający z norm określonych w Karcie lub EKPC, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości i Europejski Trybunał Praw Człowieka.

| (49) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie ustanowienie wspólnych norm minimalnych dotyczących niektórych aspektów domniemania niewinności oraz dotyczących prawa do obecności na rozprawie, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki tego środka możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(49)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie ustanowienie wspólnych norm minimalnych dotyczących niektórych aspektów domniemania niewinności oraz dotyczących prawa do obecności na rozprawie, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki tego środka możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (50) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, oraz z zastrzeżeniem art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej dyrektywy, nie są nią związane ani jej nie stosują. |
| --- | --- |

(50)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, oraz z zastrzeżeniem art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej dyrektywy, nie są nią związane ani jej nie stosują.

| (51) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje, |
| --- | --- |

(51)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ 1

PRZEDMIOT I ZAKRES

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszej dyrektywie ustanawia się wspólne normy minimalne dotyczące:

| a) | niektórych aspektów domniemania niewinności w postępowaniu karnym; |
| --- | --- |

a)

niektórych aspektów domniemania niewinności w postępowaniu karnym;

| b) | prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym. |
| --- | --- |

b)

prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do osób fizycznych będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym. Ma zastosowanie na wszystkich etapach postępowania karnego od chwili, gdy dana osoba staje się podejrzana lub zostaje oskarżona o popełnienie czynu zabronionego lub domniemanego czynu zabronionego, aż do uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie ostatecznego rozstrzygnięcia, czy osoba ta popełniła dany czyn zabroniony.

ROZDZIAŁ 2

DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI

Artykuł 3

Domniemanie niewinności

Państwa członkowskie zapewniają, aby podejrzani i oskarżeni byli uważani za niewinnych, do czasu udowodnienia im winy zgodnie z prawem.

Artykuł 4

Publiczne wypowiedzi o winie

1.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, by do czasu udowodnienia podejrzanemu lub oskarżonemu winy zgodnie z prawem organy publiczne w swoich wypowiedziach publicznych oraz w orzeczeniach sądowych innych niż rozstrzygające o winie nie odnosiły się do takiej osoby jako do winnej. Powyższe stosuje się z zastrzeżeniem czynności oskarżyciela, które zmierzają do wykazania winy podejrzanego lub oskarżonego, oraz z zastrzeżeniem wstępnych decyzji o charakterze procesowym, które są podejmowane przez organy sądowe lub inne właściwe organy i które opierają się na podejrzeniu lub obciążającym materiale dowodowym.

2.   W przypadku naruszenia określonego w ust. 1 niniejszego artykułu zobowiązania do nieodnoszenia się do podejrzanych lub oskarżonych jako do winnych państwa członkowskie zapewniają dostępność odpowiednich środków zgodnie z niniejszą dyrektywą, a w szczególności zgodnie z art. 10.

3.   Określone w ust. 1 zobowiązanie do nieodnoszenia się do podejrzanych lub oskarżonych jako do winnych nie stanowi przeszkody dla podawania przez organy publiczne do wiadomości publicznej informacji o postępowaniu karnym, gdy jest to bezwzględnie konieczne z powodów związanych z postępowaniem przygotowawczym w sprawie karnej lub interesem publicznym.

Artykuł 5

Sposób przedstawienia podejrzanych i oskarżonych

1.   Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki dla zapewnienia, aby podejrzani i oskarżeni nie byli przedstawiani, w sądzie lub publicznie, jako winni poprzez stosowanie środków przymusu fizycznego.

2.   Ust. 1 nie stanowi przeszkody dla zastosowania przez państwa członkowskie środków przymusu fizycznego koniecznych z uwagi na okoliczności konkretnej sprawy, związane z bezpieczeństwem lub uniemożliwieniem podejrzanym lub oskarżonym ucieczki lub kontaktu z osobami trzecimi.

Artykuł 6

Ciężar dowodu

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby przy ustalaniu winy podejrzanych lub oskarżonych ciężar dowodu spoczywał na oskarżeniu. Powyższe stosuje się z zastrzeżeniem obowiązków sędziego lub właściwego sądu w zakresie poszukiwania zarówno dowodów obciążających, jak i uniewinniających, oraz prawa obrony do przeprowadzenia dowodów zgodnie z obowiązującym prawem krajowym.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie wątpliwości co do winy rozstrzygano na korzyść podejrzanego lub oskarżonego, także w sytuacji gdy sąd dokonuje oceny, czy uniewinnić daną osobę.

Artykuł 7

Prawo do nieskładania wyjaśnień i prawo do nieobciążania samego siebie

1.   Państwa członkowskie zapewniają podejrzanym i oskarżonym prawo do nieskładania wyjaśnień w związku z czynem zabronionym, o którego popełnienie są podejrzani lub oskarżeni.

2.   Państwa członkowskie zapewniają podejrzanym i oskarżonym prawo do nieobciążania samego siebie.

3.   Korzystanie z prawa do nieobciążania samego siebie nie stanowi przeszkody dla gromadzenia przez właściwe organy materiału dowodowego, który można zgodnie z prawem uzyskać przy zastosowaniu przewidzianych prawem środków przymusu i który istnieje niezależnie od woli podejrzanych lub oskarżonych.

4.   Państwa członkowskie mogą umożliwić swoim organom sądowym uwzględnienie, przy orzekaniu, gotowości podejrzanych i oskarżonych do współpracy.

5.   Korzystania przez podejrzanych i oskarżonych z prawa do nieskładania wyjaśnień i z prawa do nieobciążania samego siebie nie wykorzystuje się przeciwko nim i nie uznaje za dowód popełnienia danego czynu zabronionego.

6.   Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody dla postanowienia przez państwa członkowskie, że w przypadku czynów zabronionych mniejszej wagi postępowania lub niektóre ich etapy mogą być prowadzone pisemnie lub bez wysłuchania podejrzanego lub oskarżonego przez właściwe organy w odniesieniu do danego czynu zabronionego, pod warunkiem że jest to zgodne z prawem do rzetelnego procesu sądowego.

ROZDZIAŁ 3

PRAWO DO OBECNOŚCI NA ROZPRAWIE

Artykuł 8

Prawo do obecności na rozprawie

1.   Państwa członkowskie zapewniają podejrzanym lub oskarżonym prawo do obecności na rozprawie.

2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że rozprawa, której wynikiem może być orzeczenie w przedmiocie winy lub niewinności podejrzanego lub oskarżonego, może odbyć się pod jego nieobecność, pod warunkiem że:

| a) | podejrzanego lub oskarżonego powiadomiono we właściwym czasie o rozprawie i o konsekwencjach niestawiennictwa; lub |
| --- | --- |

a)

podejrzanego lub oskarżonego powiadomiono we właściwym czasie o rozprawie i o konsekwencjach niestawiennictwa; lub

| b) | podejrzany lub oskarżony, którego powiadomiono o rozprawie, jest reprezentowany przez umocowanego obrońcę, wybranego przez tego podejrzanego lub oskarżonego lub wyznaczonego z urzędu. |
| --- | --- |

b)

podejrzany lub oskarżony, którego powiadomiono o rozprawie, jest reprezentowany przez umocowanego obrońcę, wybranego przez tego podejrzanego lub oskarżonego lub wyznaczonego z urzędu.

3.   Orzeczenie wydane zgodnie z ust. 2 można wykonać wobec danego podejrzanego lub oskarżonego.

4.   Jeżeli w państwach członkowskich dopuszcza się możliwość odbywania rozpraw pod nieobecność podejrzanych lub oskarżonych, lecz nie ma możliwości spełnienia warunków określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, ponieważ nie da się ustalić miejsca pobytu podejrzanego lub oskarżonego mimo podjęcia starań w rozsądnym zakresie, państwa członkowskie mogą postanowić, że orzeczenie może jednak zostać wydane i wykonane. W takim przypadku państwa członkowskie zapewniają, aby z chwilą powiadomienia podejrzanego lub oskarżonego o orzeczeniu, w szczególności z chwilą jego zatrzymania, powiadomiono go także o możliwości zaskarżenia orzeczenia i o prawie do wznowienia postępowania lub do innego środka prawnego, zgodnie z art. 9.

5.   Niniejszy artykuł stosuje się z zastrzeżeniem przepisów krajowych, zgodnie z którymi sędzia lub właściwy sąd mają możliwość czasowego wyłączenia podejrzanego lub oskarżonego z rozprawy, gdy jest to konieczne w interesie zapewnienia właściwego przebiegu postępowania karnego, pod warunkiem przestrzegania prawa do obrony.

6.   Niniejszy artykuł stosuje się z zastrzeżeniem przepisów krajowych, zgodnie z którymi postępowania lub niektóre ich etapy są prowadzone na piśmie, pod warunkiem że jest to zgodne z prawem do rzetelnego procesu sądowego.

Artykuł 9

Prawo do wznowienia postępowania

Państwa członkowskie zapewniają, aby w sytuacji gdy podejrzani lub oskarżeni nie byli obecni na swojej rozprawie, a warunki określone w art. 8 ust. 2 nie zostały spełnione, osoby te miały prawo do wznowienia postępowania lub innego środka prawnego, który umożliwia ponowne rozpoznanie sprawy co do jej istoty, w tym ocenę nowych dowodów, i który może prowadzić do uchylenia pierwotnego orzeczenia. W związku z tym państwa członkowskie zapewniają takim podejrzanym i oskarżonym prawo do obecności i skutecznego udziału, zgodnie z procedurami określonymi w prawie krajowym, oraz do korzystania z prawa do obrony.

ROZDZIAŁ 4

PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 10

Środki naprawcze

1.   Państwa członkowskie zapewniają podejrzanym i oskarżonym skuteczny środek naprawczy na wypadek naruszenia praw przysługujących im na mocy niniejszej dyrektywy.

2.   Z zastrzeżeniem krajowych przepisów i systemów dotyczących dopuszczalności dowodów państwa członkowskie zapewniają, aby przy ocenie oświadczeń składanych przez podejrzanych lub oskarżonych lub przy ocenie dowodów uzyskanych z naruszeniem ich prawa do nieskładania wyjaśnień lub prawa do nieobciążania samego siebie przestrzegane były prawo do obrony i rzetelność postępowania.

Artykuł 11

Gromadzenie danych

Do dnia 1 kwietnia 2020 r., a następnie co trzy lata, państwa członkowskie przesyłają Komisji dostępne dane przedstawiające sposób wdrożenia praw ustanowionych na mocy niniejszej dyrektywy.

Artykuł 12

Sprawozdanie

Do dnia 1 kwietnia 2021 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszej dyrektywy.

Artykuł 13

Nieobniżanie poziomu ochrony

Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie może być rozumiany jako ograniczający lub umniejszający prawa i gwarancje procesowe, które są zapewnione na mocy Karty, EKPC lub innych właściwych przepisów prawa międzynarodowego lub prawa któregokolwiek z państw członkowskich zapewniającego wyższy poziom ochrony.

Artykuł 14

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie do dnia 1 kwietnia 2018 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 16

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Strasburgu dnia 9 marca 2016 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

J.A. HENNIS-PLASSCHAERT

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 226 z 16.7.2014, s. 63.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 20 stycznia 2016 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 12 lutego 2016 r.

2

(3)  
  Dz.U. C 295 z 4.12.2009, s. 1.

3

(4)  
  Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym (Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 1).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz.U. L 142 z 1.6.2012, s. 1).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do poinformowania osoby trzeciej o pozbawieniu wolności i prawa do porozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie pozbawienia wolności (Dz.U. L 294 z 6.11.2013, s. 1).

7

(8)  
  Dz.U. C 378 z 24.12.2013, s. 8.

8

---

DECYZJE

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/12

---

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/344

z dnia 9 marca 2016 r.

w sprawie utworzenia europejskiej platformy na rzecz usprawnienia współpracy w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 2 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W komunikacie z dnia 18 kwietnia 2012 r. pt. „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” Komisja podkreśliła potrzebę poprawy współpracy pomiędzy państwami członkowskimi i ogłosiła rozpoczęcie konsultacji w sprawie utworzenia na szczeblu Unii platformy współpracy między inspektoratami pracy i innymi organami egzekwowania prawa w celu zwalczania pracy nierejestrowanej, co ma służyć poprawie współpracy, wymianie najlepszych praktyk i określeniu wspólnych zasad prowadzenia inspekcji. |
| --- | --- |

(1)

W komunikacie z dnia 18 kwietnia 2012 r. pt. „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” Komisja podkreśliła potrzebę poprawy współpracy pomiędzy państwami członkowskimi i ogłosiła rozpoczęcie konsultacji w sprawie utworzenia na szczeblu Unii platformy współpracy między inspektoratami pracy i innymi organami egzekwowania prawa w celu zwalczania pracy nierejestrowanej, co ma służyć poprawie współpracy, wymianie najlepszych praktyk i określeniu wspólnych zasad prowadzenia inspekcji.

| (2) | Zgodnie z art. 148 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Rada przyjęła w drodze decyzji (UE) 2015/1848 (4) wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich. W tych wytycznych zawarto wskazówki dla państw członkowskich w odniesieniu do określania ich krajowych programów reform oraz wdrażania reform. Wytyczne dotyczące zatrudnienia stanowią podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, które Rada kieruje do państw członkowskich na podstawie wspomnianego artykułu. W ostatnich latach w zaleceniach dla poszczególnych krajów uwzględniano również zalecenia dotyczące zwalczania pracy nierejestrowanej. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 148 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Rada przyjęła w drodze decyzji (UE) 2015/1848 (4) wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich. W tych wytycznych zawarto wskazówki dla państw członkowskich w odniesieniu do określania ich krajowych programów reform oraz wdrażania reform. Wytyczne dotyczące zatrudnienia stanowią podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, które Rada kieruje do państw członkowskich na podstawie wspomnianego artykułu. W ostatnich latach w zaleceniach dla poszczególnych krajów uwzględniano również zalecenia dotyczące zwalczania pracy nierejestrowanej.

| (3) | W art. 151 TFUE wśród celów w zakresie polityki społecznej wymieniono promowanie zatrudnienia i poprawę warunków życia i pracy. Aby osiągnąć te cele, Unia może wspierać i uzupełniać działania państw członkowskich w dziedzinach bezpieczeństwa i higieny pracy, warunków pracy, integracji osób wykluczonych z rynku pracy oraz zwalczania wykluczenia społecznego. Zgodnie z art. 153 ust. 2 lit. a) TFUE Unia może przyjmować środki w celu zachęcania do współpracy między państwami członkowskimi, z wyłączeniem jakiejkolwiek harmonizacji przepisów ustawowych i wykonawczych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(3)

W art. 151 TFUE wśród celów w zakresie polityki społecznej wymieniono promowanie zatrudnienia i poprawę warunków życia i pracy. Aby osiągnąć te cele, Unia może wspierać i uzupełniać działania państw członkowskich w dziedzinach bezpieczeństwa i higieny pracy, warunków pracy, integracji osób wykluczonych z rynku pracy oraz zwalczania wykluczenia społecznego. Zgodnie z art. 153 ust. 2 lit. a) TFUE Unia może przyjmować środki w celu zachęcania do współpracy między państwami członkowskimi, z wyłączeniem jakiejkolwiek harmonizacji przepisów ustawowych i wykonawczych państw członkowskich.

| (4) | Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 14 stycznia 2014 r. dotyczącej skutecznych inspekcji pracy jako strategii na rzecz poprawy warunków pracy w Europie z zadowoleniem przyjął inicjatywę Komisji dotyczącą utworzenia europejskiej platformy oraz wezwał do ściślejszej współpracy na szczeblu Unii na rzecz przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, która według tej rezolucji negatywnie wpływa na unijną gospodarkę, prowadzi do nieuczciwej konkurencji, zagraża stabilności finansowej modelu społecznego Unii i powoduje coraz większe braki w ochronie socjalnej pracowników i ochronie zatrudnienia. |
| --- | --- |

(4)

Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 14 stycznia 2014 r. dotyczącej skutecznych inspekcji pracy jako strategii na rzecz poprawy warunków pracy w Europie z zadowoleniem przyjął inicjatywę Komisji dotyczącą utworzenia europejskiej platformy oraz wezwał do ściślejszej współpracy na szczeblu Unii na rzecz przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, która według tej rezolucji negatywnie wpływa na unijną gospodarkę, prowadzi do nieuczciwej konkurencji, zagraża stabilności finansowej modelu społecznego Unii i powoduje coraz większe braki w ochronie socjalnej pracowników i ochronie zatrudnienia.

| (5) | Praca nierejestrowana została zdefiniowana w komunikacie Komisji z dnia 24 października 2007 r. pt. „Zaostrzenie walki z pracą niezgłoszoną” jako „wszelka działalność zarobkowa, zgodna z prawem pod względem swojej natury, lecz niezgłoszona władzom publicznym, z uwzględnieniem różnic w systemach prawnych państw członkowskich”. Definicja ta nie obejmuje żadnej działalności niezgodnej z prawem. |
| --- | --- |

(5)

Praca nierejestrowana została zdefiniowana w komunikacie Komisji z dnia 24 października 2007 r. pt. „Zaostrzenie walki z pracą niezgłoszoną” jako „wszelka działalność zarobkowa, zgodna z prawem pod względem swojej natury, lecz niezgłoszona władzom publicznym, z uwzględnieniem różnic w systemach prawnych państw członkowskich”. Definicja ta nie obejmuje żadnej działalności niezgodnej z prawem.

| (6) | Praca nierejestrowana często ma wymiar transgraniczny. Charakter pracy nierejestrowanej może się różnić w zależności od państwa oraz od sytuacji gospodarczej, administracyjnej i społecznej. Różnice występują w ustawodawstwach krajowych dotyczących pracy nierejestrowanej oraz w definicjach stosowanych na szczeblu krajowym. Należy zatem dostosowywać środki służące przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej w celu uwzględnienia tych różnic. |
| --- | --- |

(6)

Praca nierejestrowana często ma wymiar transgraniczny. Charakter pracy nierejestrowanej może się różnić w zależności od państwa oraz od sytuacji gospodarczej, administracyjnej i społecznej. Różnice występują w ustawodawstwach krajowych dotyczących pracy nierejestrowanej oraz w definicjach stosowanych na szczeblu krajowym. Należy zatem dostosowywać środki służące przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej w celu uwzględnienia tych różnic.

| (7) | Według szacunków praca nierejestrowana stanowi znaczną część gospodarki Unii. Jest ona różnie definiowana w ustawodawstwie krajowym poszczególnych państw członkowskich, w związku z czym trudne jest uzyskanie dokładnych danych co do skali jej występowania. |
| --- | --- |

(7)

Według szacunków praca nierejestrowana stanowi znaczną część gospodarki Unii. Jest ona różnie definiowana w ustawodawstwie krajowym poszczególnych państw członkowskich, w związku z czym trudne jest uzyskanie dokładnych danych co do skali jej występowania.

| (8) | Nadużywanie – czy to na szczeblu krajowym, czy w sytuacjach transgranicznych – statusu osoby samozatrudnionej, zdefiniowanego w prawie krajowym, jest jedną z form pracy fałszywie rejestrowanej, często wiążącą się z pracą nierejestrowaną. Pozorowane samozatrudnienie ma miejsce w sytuacji, gdy dana osoba jest zgłoszona – w celu uniknięcia określonych obowiązków prawnych lub podatkowych – jako osoba samozatrudniona, mimo iż wykonywana przez nią praca spełnia warunki charakteryzujące stosunek pracy. Platforma ustanowiona niniejszą decyzją (zwana dalej „platformą”) powinna służyć przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej w różnych jej formach, a także pracy fałszywie rejestrowanej, wiążącej się z pracą nierejestrowaną, w tym pozorowanemu samozatrudnieniu. |
| --- | --- |

(8)

Nadużywanie – czy to na szczeblu krajowym, czy w sytuacjach transgranicznych – statusu osoby samozatrudnionej, zdefiniowanego w prawie krajowym, jest jedną z form pracy fałszywie rejestrowanej, często wiążącą się z pracą nierejestrowaną. Pozorowane samozatrudnienie ma miejsce w sytuacji, gdy dana osoba jest zgłoszona – w celu uniknięcia określonych obowiązków prawnych lub podatkowych – jako osoba samozatrudniona, mimo iż wykonywana przez nią praca spełnia warunki charakteryzujące stosunek pracy. Platforma ustanowiona niniejszą decyzją (zwana dalej „platformą”) powinna służyć przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej w różnych jej formach, a także pracy fałszywie rejestrowanej, wiążącej się z pracą nierejestrowaną, w tym pozorowanemu samozatrudnieniu.

| (9) | Praca nierejestrowana ma poważne konsekwencje dla wykonujących ją pracowników, którzy zmuszeni są akceptować niepewne, a czasem niebezpieczne warunki pracy, znacznie niższe wynagrodzenie, poważne naruszenia praw pracowniczych oraz znacznie ograniczoną ochronę na mocy prawa pracy i przepisów w zakresie ochrony socjalnej, co pozbawia ich odpowiednich świadczeń społecznych, uprawnień emerytalnych i dostępu do opieki zdrowotnej, a także możliwości rozwoju umiejętności i uczenia się przez całe życie. |
| --- | --- |

(9)

Praca nierejestrowana ma poważne konsekwencje dla wykonujących ją pracowników, którzy zmuszeni są akceptować niepewne, a czasem niebezpieczne warunki pracy, znacznie niższe wynagrodzenie, poważne naruszenia praw pracowniczych oraz znacznie ograniczoną ochronę na mocy prawa pracy i przepisów w zakresie ochrony socjalnej, co pozbawia ich odpowiednich świadczeń społecznych, uprawnień emerytalnych i dostępu do opieki zdrowotnej, a także możliwości rozwoju umiejętności i uczenia się przez całe życie.

| (10) | Chociaż negatywne skutki pracy nierejestrowanej dla społeczeństwa i gospodarki przybierają różne formy, platforma ma na celu poprawę warunków pracy oraz promowanie integracji na rynku pracy i włączenia społecznego. Praca nierejestrowana ma poważne skutki budżetowe, powodując spadek dochodów podatkowych i z tytułu ubezpieczeń społecznych, co szkodzi finansowej trwałości systemów zabezpieczenia społecznego. Praca nierejestrowana wpływa też negatywnie na poziom zatrudnienia i wydajności, a także zaburza równe warunki prowadzenia działalności. |
| --- | --- |

(10)

Chociaż negatywne skutki pracy nierejestrowanej dla społeczeństwa i gospodarki przybierają różne formy, platforma ma na celu poprawę warunków pracy oraz promowanie integracji na rynku pracy i włączenia społecznego. Praca nierejestrowana ma poważne skutki budżetowe, powodując spadek dochodów podatkowych i z tytułu ubezpieczeń społecznych, co szkodzi finansowej trwałości systemów zabezpieczenia społecznego. Praca nierejestrowana wpływa też negatywnie na poziom zatrudnienia i wydajności, a także zaburza równe warunki prowadzenia działalności.

| (11) | Praca nierejestrowana wywołuje różne skutki dla różnych grup społecznych, między innymi dla kobiet, migrantów i pracowników domowych, a niektórzy pracownicy nierejestrowani znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

(11)

Praca nierejestrowana wywołuje różne skutki dla różnych grup społecznych, między innymi dla kobiet, migrantów i pracowników domowych, a niektórzy pracownicy nierejestrowani znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji.

| (12) | W wielu państwach członkowskich wprowadzono rozmaite strategie i działania służące przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej. Niektóre państwa członkowskie zawarły także porozumienia dwustronne i prowadziły wielostronne projekty dotyczące niektórych aspektów pracy nierejestrowanej. Należy wciąż rozwijać działania na rzecz przeciwdziałania złożonemu problemowi pracy nierejestrowanej, co wymaga przyjęcia kompleksowego podejścia. Platforma nie powinna uniemożliwiać stosowania dwustronnych ani wielostronnych umów lub uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej. |
| --- | --- |

(12)

W wielu państwach członkowskich wprowadzono rozmaite strategie i działania służące przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej. Niektóre państwa członkowskie zawarły także porozumienia dwustronne i prowadziły wielostronne projekty dotyczące niektórych aspektów pracy nierejestrowanej. Należy wciąż rozwijać działania na rzecz przeciwdziałania złożonemu problemowi pracy nierejestrowanej, co wymaga przyjęcia kompleksowego podejścia. Platforma nie powinna uniemożliwiać stosowania dwustronnych ani wielostronnych umów lub uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej.

| (13) | Udział w działaniach platformy pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji i obowiązków państw członkowskich w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym dla ich zobowiązań krajowych lub międzynarodowych wynikających, między innymi, z odpowiednich i mających zastosowanie konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), takich jak Konwencja nr 81 dotycząca inspekcji pracy w przemyśle i handlu. |
| --- | --- |

(13)

Udział w działaniach platformy pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji i obowiązków państw członkowskich w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym dla ich zobowiązań krajowych lub międzynarodowych wynikających, między innymi, z odpowiednich i mających zastosowanie konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), takich jak Konwencja nr 81 dotycząca inspekcji pracy w przemyśle i handlu.

| (14) | Współpraca między państwami członkowskimi na szczeblu Unii nadal nie ma wystarczająco kompleksowego charakteru, zarówno jeśli chodzi o zaangażowanie poszczególnych państw członkowskich, jak i zakres poruszanych kwestii. Brakuje formalnego mechanizmu transgranicznej współpracy między właściwymi organami państw członkowskich w celu kompleksowego rozwiązania kwestii związanych z pracą nierejestrowaną. |
| --- | --- |

(14)

Współpraca między państwami członkowskimi na szczeblu Unii nadal nie ma wystarczająco kompleksowego charakteru, zarówno jeśli chodzi o zaangażowanie poszczególnych państw członkowskich, jak i zakres poruszanych kwestii. Brakuje formalnego mechanizmu transgranicznej współpracy między właściwymi organami państw członkowskich w celu kompleksowego rozwiązania kwestii związanych z pracą nierejestrowaną.

| (15) | Wspieranie współpracy między państwami członkowskimi na szczeblu Unii jest konieczne do tego, aby państwa członkowskie mogły skuteczniej i bardziej efektywnie przeciwdziałać pracy nierejestrowanej. W związku z tym celem platformy powinno być usprawnienie i wspieranie wymiany najlepszych praktyk i informacji, tak aby stworzyć na szczeblu Unii ramy, które posłużą do wypracowania jednolitego rozumienia pracy nierejestrowanej, analizy tego zjawiska oraz rozwoju wiedzy specjalistycznej na ten temat. Wspólne definicje oraz wspólne pojęcia pracy nierejestrowanej powinny odzwierciedlać rozwój sytuacji na rynku pracy. Platforma powinna także wspierać współpracę różnych organów egzekwowania prawa państw członkowskich uczestniczących w takich działaniach transgranicznych na zasadzie dobrowolności. |
| --- | --- |

(15)

Wspieranie współpracy między państwami członkowskimi na szczeblu Unii jest konieczne do tego, aby państwa członkowskie mogły skuteczniej i bardziej efektywnie przeciwdziałać pracy nierejestrowanej. W związku z tym celem platformy powinno być usprawnienie i wspieranie wymiany najlepszych praktyk i informacji, tak aby stworzyć na szczeblu Unii ramy, które posłużą do wypracowania jednolitego rozumienia pracy nierejestrowanej, analizy tego zjawiska oraz rozwoju wiedzy specjalistycznej na ten temat. Wspólne definicje oraz wspólne pojęcia pracy nierejestrowanej powinny odzwierciedlać rozwój sytuacji na rynku pracy. Platforma powinna także wspierać współpracę różnych organów egzekwowania prawa państw członkowskich uczestniczących w takich działaniach transgranicznych na zasadzie dobrowolności.

| (16) | Niniejsza decyzja ma na celu wspieranie współpracy między państwami członkowskimi na szczeblu Unii. Istnieją znaczne różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi w zakresie pracy nierejestrowanej, w związku z tym różne są również oczekiwania właściwych organów oraz innych podmiotów państw członkowskich w odniesieniu do obszarów współpracy. Państwa członkowskie zachowują kompetencje w zakresie decydowania o poziomie swojego zaangażowania w działania zatwierdzone przez platformę na szczeblu plenarnym. |
| --- | --- |

(16)

Niniejsza decyzja ma na celu wspieranie współpracy między państwami członkowskimi na szczeblu Unii. Istnieją znaczne różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi w zakresie pracy nierejestrowanej, w związku z tym różne są również oczekiwania właściwych organów oraz innych podmiotów państw członkowskich w odniesieniu do obszarów współpracy. Państwa członkowskie zachowują kompetencje w zakresie decydowania o poziomie swojego zaangażowania w działania zatwierdzone przez platformę na szczeblu plenarnym.

| (17) | Należy zachęcać do ścisłej i skutecznej współpracy na szczeblu Unii między państwami członkowskimi w celu wsparcia i uzupełnienia ich działań w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej. Działalność na szczeblu krajowym zależy od konkretnych uwarunkowań w poszczególnych państwach członkowskich i działania w ramach platformy nie mogą zastępować dokonywanej na szczeblu krajowym oceny tego, jakie odpowiednie działania należy podjąć. |
| --- | --- |

(17)

Należy zachęcać do ścisłej i skutecznej współpracy na szczeblu Unii między państwami członkowskimi w celu wsparcia i uzupełnienia ich działań w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej. Działalność na szczeblu krajowym zależy od konkretnych uwarunkowań w poszczególnych państwach członkowskich i działania w ramach platformy nie mogą zastępować dokonywanej na szczeblu krajowym oceny tego, jakie odpowiednie działania należy podjąć.

| (18) | Państwa członkowskie i ich właściwe organy zachowują kompetencje w zakresie określania, analizy i rozwiązywania problemów praktycznych związanych z egzekwowaniem odpowiednich przepisów Unii dotyczących warunków pracy i ochrony socjalnej w pracy, a także w zakresie decydowania, jakie środki zastosować na szczeblu krajowym, by wdrożyć wyniki działań platformy. |
| --- | --- |

(18)

Państwa członkowskie i ich właściwe organy zachowują kompetencje w zakresie określania, analizy i rozwiązywania problemów praktycznych związanych z egzekwowaniem odpowiednich przepisów Unii dotyczących warunków pracy i ochrony socjalnej w pracy, a także w zakresie decydowania, jakie środki zastosować na szczeblu krajowym, by wdrożyć wyniki działań platformy.

| (19) | Platforma powinna wykorzystywać wszystkie stosowne źródła informacji, w szczególności badania, umowy dwustronne zawarte między państwami członkowskimi oraz wielostronne projekty współpracy, a także tworzyć synergię pomiędzy istniejącymi instrumentami i strukturami na szczeblu Unii w celu maksymalnego zwiększenia odstraszającego lub zapobiegawczego działania tych środków. Działania platformy mogłyby określać ramy wspólnych szkoleń, wzajemnych przeglądów, tworzenia narzędzi, takich jak interaktywny bank wiedzy, z uwzględnieniem istniejących analiz wykonalności, między innymi prac Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound), a także – uznając znaczenie ochrony danych – rozwiązań w zakresie wymiany danych. Ogólnoeuropejskie kampanie lub wspólne strategie, bazujące na polityce i strategiach zwiększania wiedzy o pracy nierejestrowanej, które w różnej mierze już istnieją w państwach członkowskich, mogłyby przyczyniać się do zwiększania wiedzy na temat problemu pracy nierejestrowanej. Platforma powinna także angażować podmioty pozarządowe będące ważnym źródłem informacji. |
| --- | --- |

(19)

Platforma powinna wykorzystywać wszystkie stosowne źródła informacji, w szczególności badania, umowy dwustronne zawarte między państwami członkowskimi oraz wielostronne projekty współpracy, a także tworzyć synergię pomiędzy istniejącymi instrumentami i strukturami na szczeblu Unii w celu maksymalnego zwiększenia odstraszającego lub zapobiegawczego działania tych środków. Działania platformy mogłyby określać ramy wspólnych szkoleń, wzajemnych przeglądów, tworzenia narzędzi, takich jak interaktywny bank wiedzy, z uwzględnieniem istniejących analiz wykonalności, między innymi prac Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound), a także – uznając znaczenie ochrony danych – rozwiązań w zakresie wymiany danych. Ogólnoeuropejskie kampanie lub wspólne strategie, bazujące na polityce i strategiach zwiększania wiedzy o pracy nierejestrowanej, które w różnej mierze już istnieją w państwach członkowskich, mogłyby przyczyniać się do zwiększania wiedzy na temat problemu pracy nierejestrowanej. Platforma powinna także angażować podmioty pozarządowe będące ważnym źródłem informacji.

| (20) | Platforma powinna przyczynić się do wzmocnienia współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, między innymi poprzez wspieranie innowacyjnych podejść w odniesieniu do współpracy transgranicznej oraz egzekwowania przepisów, a także poprzez ocenianie doświadczeń państw członkowskich z takiej współpracy. Terminowa wymiana informacji jest niezbędna do ograniczenia pracy nierejestrowanej. |
| --- | --- |

(20)

Platforma powinna przyczynić się do wzmocnienia współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, między innymi poprzez wspieranie innowacyjnych podejść w odniesieniu do współpracy transgranicznej oraz egzekwowania przepisów, a także poprzez ocenianie doświadczeń państw członkowskich z takiej współpracy. Terminowa wymiana informacji jest niezbędna do ograniczenia pracy nierejestrowanej.

| (21) | Jeżeli jeden z członków platformy uzna, że przytoczenie konkretnych przypadków jest korzystne dla wymiany informacji i najlepszych praktyk w ramach platformy, dane dotyczące tych przypadków powinny być w stosownych przypadkach anonimizowane. Platforma może być skuteczna jedynie wówczas, gdy osoby zgłaszające przypadki pracy nierejestrowanej będą chronione przed niekorzystnym traktowaniem. Platforma powinna zatem stanowić forum wymiany najlepszych praktyk w tym zakresie. |
| --- | --- |

(21)

Jeżeli jeden z członków platformy uzna, że przytoczenie konkretnych przypadków jest korzystne dla wymiany informacji i najlepszych praktyk w ramach platformy, dane dotyczące tych przypadków powinny być w stosownych przypadkach anonimizowane. Platforma może być skuteczna jedynie wówczas, gdy osoby zgłaszające przypadki pracy nierejestrowanej będą chronione przed niekorzystnym traktowaniem. Platforma powinna zatem stanowić forum wymiany najlepszych praktyk w tym zakresie.

| (22) | Wymiana informacji i najlepszych praktyk powinna umożliwić platformie wniesienie użytecznego wkładu w ewentualne działania na szczeblu Unii w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym w działania podejmowane przez Komisję. W ramach europejskiego semestru działania platformy mogą wnieść użyteczny wkład przy rozpatrywaniu środków związanych z pracą nierejestrowaną. |
| --- | --- |

(22)

Wymiana informacji i najlepszych praktyk powinna umożliwić platformie wniesienie użytecznego wkładu w ewentualne działania na szczeblu Unii w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym w działania podejmowane przez Komisję. W ramach europejskiego semestru działania platformy mogą wnieść użyteczny wkład przy rozpatrywaniu środków związanych z pracą nierejestrowaną.

| (23) | Kwestią pracy nierejestrowanej zajmują się różne krajowe organy egzekwowania prawa, takie jak inspektoraty pracy, inne organy zajmujące się kwestiami bezpieczeństwa i higieny pracy, inspektoraty zabezpieczenia społecznego i organy podatkowe. W niektórych przypadkach zaangażowane mogą być również organy migracyjne i służby zatrudnienia, a także organy celne oraz organy odpowiedzialne za realizację wspólnej polityki transportowej, policja, prokuratura oraz partnerzy społeczni. |
| --- | --- |

(23)

Kwestią pracy nierejestrowanej zajmują się różne krajowe organy egzekwowania prawa, takie jak inspektoraty pracy, inne organy zajmujące się kwestiami bezpieczeństwa i higieny pracy, inspektoraty zabezpieczenia społecznego i organy podatkowe. W niektórych przypadkach zaangażowane mogą być również organy migracyjne i służby zatrudnienia, a także organy celne oraz organy odpowiedzialne za realizację wspólnej polityki transportowej, policja, prokuratura oraz partnerzy społeczni.

| (24) | W celu kompleksowego i skutecznego przeciwdziałania pracy nierejestrowanej należy wprowadzić w państwach członkowskich określony zestaw polityk. Powinno to być ułatwione poprzez wspieranie ustrukturyzowanej współpracy między właściwymi organami i innymi podmiotami. Platforma powinna obejmować wszystkie właściwe organy krajowe, w szczególności organy egzekwowania prawa, prowadzące działania w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej lub uczestniczące w takich działaniach. Państwa członkowskie zachowują kompetencje w zakresie decydowania o tym, które organy będą ich reprezentantami w ramach różnych działań platformy. Współpraca między krajowymi organami państw członkowskich powinna przebiegać z poszanowaniem mających zastosowanie przepisów prawa unijnego i krajowego. |
| --- | --- |

(24)

W celu kompleksowego i skutecznego przeciwdziałania pracy nierejestrowanej należy wprowadzić w państwach członkowskich określony zestaw polityk. Powinno to być ułatwione poprzez wspieranie ustrukturyzowanej współpracy między właściwymi organami i innymi podmiotami. Platforma powinna obejmować wszystkie właściwe organy krajowe, w szczególności organy egzekwowania prawa, prowadzące działania w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej lub uczestniczące w takich działaniach. Państwa członkowskie zachowują kompetencje w zakresie decydowania o tym, które organy będą ich reprezentantami w ramach różnych działań platformy. Współpraca między krajowymi organami państw członkowskich powinna przebiegać z poszanowaniem mających zastosowanie przepisów prawa unijnego i krajowego.

| (25) | Aby osiągnąć te cele, platformę powinien wspierać w każdym z państw członkowskich wysoki rangą przedstawiciel, który powinien prowadzić działania koordynacyjne i utrzymywać kontakty z organami państw członkowskich, a w stosownych przypadkach z innymi podmiotami, w tym partnerami społecznymi, zajmującymi się różnorodnymi aspektami pracy nierejestrowanej. |
| --- | --- |

(25)

Aby osiągnąć te cele, platformę powinien wspierać w każdym z państw członkowskich wysoki rangą przedstawiciel, który powinien prowadzić działania koordynacyjne i utrzymywać kontakty z organami państw członkowskich, a w stosownych przypadkach z innymi podmiotami, w tym partnerami społecznymi, zajmującymi się różnorodnymi aspektami pracy nierejestrowanej.

| (26) | Platforma powinna angażować partnerów społecznych na szczeblu UE, zarówno w kontekście ponadsektorowym, jak i w sektorach, które są szczególnie dotknięte problemem pracy nierejestrowanej lub które odgrywają szczególną rolę w przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej, a także powinna współpracować z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak MOP, Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz unijne agencje zdecentralizowane, w szczególności Eurofound i Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (EU-OSHA). Uczestnictwo Eurofound i EU-OSHA w pracach platformy w charakterze obserwatorów nie powinno wiązać się z rozszerzeniem ich dotychczasowych uprawnień. |
| --- | --- |

(26)

Platforma powinna angażować partnerów społecznych na szczeblu UE, zarówno w kontekście ponadsektorowym, jak i w sektorach, które są szczególnie dotknięte problemem pracy nierejestrowanej lub które odgrywają szczególną rolę w przeciwdziałaniu pracy nierejestrowanej, a także powinna współpracować z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak MOP, Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz unijne agencje zdecentralizowane, w szczególności Eurofound i Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (EU-OSHA). Uczestnictwo Eurofound i EU-OSHA w pracach platformy w charakterze obserwatorów nie powinno wiązać się z rozszerzeniem ich dotychczasowych uprawnień.

| (27) | Platforma powinna przyjąć swój regulamin oraz programy pracy i regularnie sporządzać sprawozdania. |
| --- | --- |

(27)

Platforma powinna przyjąć swój regulamin oraz programy pracy i regularnie sporządzać sprawozdania.

| (28) | Platforma powinna mieć możliwość powoływania grup roboczych w celu zbadania konkretnych zagadnień i powinna mieć możliwość uzyskania specjalistycznej wiedzy osób posiadających szczególne kompetencje. |
| --- | --- |

(28)

Platforma powinna mieć możliwość powoływania grup roboczych w celu zbadania konkretnych zagadnień i powinna mieć możliwość uzyskania specjalistycznej wiedzy osób posiadających szczególne kompetencje.

| (29) | Platforma powinna współpracować z odpowiednimi grupami ekspertów i komitetami na szczeblu Unii, których prace mają związek z kwestią pracy nierejestrowanej. |
| --- | --- |

(29)

Platforma powinna współpracować z odpowiednimi grupami ekspertów i komitetami na szczeblu Unii, których prace mają związek z kwestią pracy nierejestrowanej.

| (30) | Platforma i jej działania powinny być finansowane za pośrednictwem osi Progress programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) w ramach środków budżetowych określonych przez Parlament Europejski i Radę. Komisja powinna zapewnić, aby platforma wykorzystywała środki finansowe przeznaczone na jej pracę w sposób przejrzysty i efektywny. |
| --- | --- |

(30)

Platforma i jej działania powinny być finansowane za pośrednictwem osi Progress programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) w ramach środków budżetowych określonych przez Parlament Europejski i Radę. Komisja powinna zapewnić, aby platforma wykorzystywała środki finansowe przeznaczone na jej pracę w sposób przejrzysty i efektywny.

| (31) | Mając na uwadze znaczenie otwartości i dostępu do dokumentów odzwierciedlone w zasadach określonych w art. 15 TFUE, platforma powinna prowadzić swoje prace w sposób przejrzysty i zgodny z tymi zasadami. |
| --- | --- |

(31)

Mając na uwadze znaczenie otwartości i dostępu do dokumentów odzwierciedlone w zasadach określonych w art. 15 TFUE, platforma powinna prowadzić swoje prace w sposób przejrzysty i zgodny z tymi zasadami.

| (32) | Komisja powinna podjąć konieczne kroki administracyjne w celu utworzenia platformy. |
| --- | --- |

(32)

Komisja powinna podjąć konieczne kroki administracyjne w celu utworzenia platformy.

| (33) | Działania platformy powinny być w pełni zgodne z prawami podstawowymi oraz zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(33)

Działania platformy powinny być w pełni zgodne z prawami podstawowymi oraz zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

| (34) | Do przetwarzania danych osobowych w ramach niniejszej decyzji mają zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), a także odpowiednie krajowe środki wykonawcze. |
| --- | --- |

(34)

Do przetwarzania danych osobowych w ramach niniejszej decyzji mają zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), a także odpowiednie krajowe środki wykonawcze.

| (35) | Skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, |
| --- | --- |

(35)

Skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Ustanowienie platformy

Niniejszym ustanawia się platformę na rzecz usprawnienia współpracy między państwami członkowskimi w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej (zwaną dalej „platformą”).

Na użytek niniejszej decyzji termin „przeciwdziałanie” w odniesieniu do pracy nierejestrowanej oznacza zapobieganie pracy nierejestrowanej, zniechęcanie do niej, jej zwalczanie oraz promowanie rejestrowania pracy niezarejestrowanej.

Artykuł 2

Skład platformy

1.   W skład platformy wchodzą:

| a) | wyznaczony przez każde państwo członkowskie wysoki rangą przedstawiciel reprezentujący to państwo członkowskie; |
| --- | --- |

a)

wyznaczony przez każde państwo członkowskie wysoki rangą przedstawiciel reprezentujący to państwo członkowskie;

| b) | przedstawiciel Komisji; |
| --- | --- |

b)

przedstawiciel Komisji;

| c) | maksymalnie czterech przedstawicieli ponadsektorowych partnerów społecznych działających na szczeblu Unii, wyznaczonych przez tych partnerów społecznych, reprezentujących w równym stopniu pracodawców i pracowników. |
| --- | --- |

c)

maksymalnie czterech przedstawicieli ponadsektorowych partnerów społecznych działających na szczeblu Unii, wyznaczonych przez tych partnerów społecznych, reprezentujących w równym stopniu pracodawców i pracowników.

2.   Następujące osoby mogą uczestniczyć w posiedzeniach platformy na zasadzie obserwatorów, a ich opinie powinny być uwzględniane zgodnie z regulaminem platformy:

| a) | maksymalnie 14 przedstawicieli partnerów społecznych z sektorów, w których często występuje praca nierejestrowana, wyznaczanych przez tych partnerów społecznych, reprezentujących w równym stopniu pracodawców i pracowników; |
| --- | --- |

a)

maksymalnie 14 przedstawicieli partnerów społecznych z sektorów, w których często występuje praca nierejestrowana, wyznaczanych przez tych partnerów społecznych, reprezentujących w równym stopniu pracodawców i pracowników;

| b) | przedstawiciel Eurofound; |
| --- | --- |

b)

przedstawiciel Eurofound;

| c) | przedstawiciel EU-OSHA; |
| --- | --- |

c)

przedstawiciel EU-OSHA;

| d) | przedstawiciel MOP; |
| --- | --- |

d)

przedstawiciel MOP;

| e) | po jednym przedstawicielu każdego państwa trzeciego należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. |
| --- | --- |

e)

po jednym przedstawicielu każdego państwa trzeciego należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

W zależności od przedmiotu dyskusji obserwatorzy inni niż wymienieni w akapicie pierwszym mogą być zapraszani do udziału w posiedzeniach platformy, a ich opinie powinny być uwzględniane zgodnie z regulaminem platformy.

Artykuł 3

Środki krajowe

Niniejsza decyzja nie narusza kompetencji państw członkowskich w zakresie decydowania o środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu przeciwdziałania pracy nierejestrowanej.

Artykuł 4

Cele

Podstawowym celem platformy jest wkład o wartości dodanej na szczeblu Unii, przy pełnym poszanowaniu kompetencji i procedur krajowych, przyczyniający się do przeciwdziałania złożonemu problemowi pracy nierejestrowanej.

Platforma przyczynia się do bardziej efektywnych działań na szczeblu unijnym i krajowym mających na celu poprawę warunków pracy, wspieranie integracji na rynku pracy i włączenia społecznego, w tym lepsze egzekwowanie przepisów w tych obszarach, a także do ograniczania skali pracy nierejestrowanej i zwiększania liczby miejsc pracy legalnej, zapobiegając dzięki temu pogorszeniu jakości pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, przez:

| a) | poprawę współpracy między właściwymi organami i innymi zaangażowanymi podmiotami z państw członkowskich w celu skuteczniejszego i bardziej efektywnego przeciwdziałania różnym formom pracy nierejestrowanej oraz związanej z nią pracy fałszywie zarejestrowanej, w tym pozorowanemu samozatrudnieniu; |
| --- | --- |

a)

poprawę współpracy między właściwymi organami i innymi zaangażowanymi podmiotami z państw członkowskich w celu skuteczniejszego i bardziej efektywnego przeciwdziałania różnym formom pracy nierejestrowanej oraz związanej z nią pracy fałszywie zarejestrowanej, w tym pozorowanemu samozatrudnieniu;

| b) | poprawę potencjału różnych właściwych organów i podmiotów państw członkowskich w zakresie przeciwdziałania transgranicznej pracy nierejestrowanej i przyczynienie się w ten sposób do zapewnienia równych warunków prowadzenia działalności; |
| --- | --- |

b)

poprawę potencjału różnych właściwych organów i podmiotów państw członkowskich w zakresie przeciwdziałania transgranicznej pracy nierejestrowanej i przyczynienie się w ten sposób do zapewnienia równych warunków prowadzenia działalności;

| c) | zwiększanie świadomości społecznej w zakresie kwestii związanych z pracą nierejestrowaną oraz pilnej potrzeby podjęcia odpowiednich działań, a także zachęcanie państw członkowskich do wzmożenia wysiłków w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej. |
| --- | --- |

c)

zwiększanie świadomości społecznej w zakresie kwestii związanych z pracą nierejestrowaną oraz pilnej potrzeby podjęcia odpowiednich działań, a także zachęcanie państw członkowskich do wzmożenia wysiłków w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej.

ROZDZIAŁ II

ZADANIA I DZIAŁANIA

Artykuł 5

Zadania

Dla osiągnięcia celów wymienionych w art. 4 platforma wspiera, na szczeblu unijnym, współpracę między państwami członkowskimi przez:

| a) | wymianę najlepszych praktyk i informacji; |
| --- | --- |

a)

wymianę najlepszych praktyk i informacji;

| b) | rozwój wiedzy specjalistycznej i analiz; |
| --- | --- |

b)

rozwój wiedzy specjalistycznej i analiz;

| c) | wspieranie i ułatwianie stosowania innowacyjnych sposobów prowadzenia efektywnej i wydajnej współpracy transgranicznej, a także oceny doświadczeń; |
| --- | --- |

c)

wspieranie i ułatwianie stosowania innowacyjnych sposobów prowadzenia efektywnej i wydajnej współpracy transgranicznej, a także oceny doświadczeń;

| d) | przyczynianie się do przekrojowego rozumienia spraw związanych z pracą nierejestrowaną. |
| --- | --- |

d)

przyczynianie się do przekrojowego rozumienia spraw związanych z pracą nierejestrowaną.

Artykuł 6

Działania

1.   W celu realizacji swych zadań platforma podejmuje w szczególności następujące działania:

| a) | podnoszenie poziomu wiedzy na temat pracy nierejestrowanej, w tym poprzez wskazywanie przyczyn oraz różnic regionalnych, opracowanie wspólnych definicji i pojęć oraz wiarygodnych narzędzi pomiaru, a także poprzez promowanie analiz porównawczych i odpowiednich metodologii gromadzenia danych, z uwzględnieniem dorobku innych podmiotów, w tym Komitetu ds. Zatrudnienia i Komitetu Ochrony Socjalnej; |
| --- | --- |

a)

podnoszenie poziomu wiedzy na temat pracy nierejestrowanej, w tym poprzez wskazywanie przyczyn oraz różnic regionalnych, opracowanie wspólnych definicji i pojęć oraz wiarygodnych narzędzi pomiaru, a także poprzez promowanie analiz porównawczych i odpowiednich metodologii gromadzenia danych, z uwzględnieniem dorobku innych podmiotów, w tym Komitetu ds. Zatrudnienia i Komitetu Ochrony Socjalnej;

| b) | podnoszenie poziomu wiedzy i wzajemnego zrozumienia w zakresie zróżnicowanych systemów i praktyk przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym jej aspektów transgranicznych; |
| --- | --- |

b)

podnoszenie poziomu wiedzy i wzajemnego zrozumienia w zakresie zróżnicowanych systemów i praktyk przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym jej aspektów transgranicznych;

| c) | opracowanie analizy skuteczności różnych środków polityki w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym środków zapobiegawczych i sankcji; |
| --- | --- |

c)

opracowanie analizy skuteczności różnych środków polityki w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, w tym środków zapobiegawczych i sankcji;

| d) | tworzenie narzędzi służących skutecznej wymianie informacji i doświadczeń, np. banku wiedzy różnych praktyk i środków, w tym umów dwustronnych lub wielostronnych stosowanych w państwach członkowskich w celu przeciwdziałania pracy nierejestrowanej; |
| --- | --- |

d)

tworzenie narzędzi służących skutecznej wymianie informacji i doświadczeń, np. banku wiedzy różnych praktyk i środków, w tym umów dwustronnych lub wielostronnych stosowanych w państwach członkowskich w celu przeciwdziałania pracy nierejestrowanej;

| e) | opracowywanie narzędzi, np. wytycznych co do egzekwowania prawa, podręczników dobrych praktyk oraz wspólnych zasad prowadzenia inspekcji w celu przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, a także dokonywanie oceny doświadczeń z takimi narzędziami; |
| --- | --- |

e)

opracowywanie narzędzi, np. wytycznych co do egzekwowania prawa, podręczników dobrych praktyk oraz wspólnych zasad prowadzenia inspekcji w celu przeciwdziałania pracy nierejestrowanej, a także dokonywanie oceny doświadczeń z takimi narzędziami;

| f) | usprawnianie i wspieranie form współpracy między państwami członkowskimi poprzez zwiększanie ich potencjału w zakresie przeciwdziałania transgranicznym aspektom pracy nierejestrowanej w drodze promowania i ułatwiania stosowania innowacyjnych podejść, takich jak wymiana personelu, wykorzystywanie baz danych zgodnie z obowiązującymi krajowymi przepisami o ochronie danych i wspólnych działań, oraz ocenianie doświadczeń z takiej współpracy, podejmowanej przez uczestniczące państwa członkowskie; |
| --- | --- |

f)

usprawnianie i wspieranie form współpracy między państwami członkowskimi poprzez zwiększanie ich potencjału w zakresie przeciwdziałania transgranicznym aspektom pracy nierejestrowanej w drodze promowania i ułatwiania stosowania innowacyjnych podejść, takich jak wymiana personelu, wykorzystywanie baz danych zgodnie z obowiązującymi krajowymi przepisami o ochronie danych i wspólnych działań, oraz ocenianie doświadczeń z takiej współpracy, podejmowanej przez uczestniczące państwa członkowskie;

| g) | przeprowadzenie analizy wykonalności systemu szybkiej wymiany informacji oraz poprawa wymiany danych zgodnie z unijnymi przepisami o ochronie danych, w tym rozpatrzenie możliwości wykorzystania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), ustanowionego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 (7), i systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego (EESSI); |
| --- | --- |

g)

przeprowadzenie analizy wykonalności systemu szybkiej wymiany informacji oraz poprawa wymiany danych zgodnie z unijnymi przepisami o ochronie danych, w tym rozpatrzenie możliwości wykorzystania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), ustanowionego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 (7), i systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego (EESSI);

| h) | wymiana doświadczeń organów krajowych w zakresie stosowania prawa unijnego dotyczącego przeciwdziałania pracy nierejestrowanej; |
| --- | --- |

h)

wymiana doświadczeń organów krajowych w zakresie stosowania prawa unijnego dotyczącego przeciwdziałania pracy nierejestrowanej;

| i) | rozwój i w stosownych przypadkach poprawa zdolności do prowadzenia szkoleń dla właściwych organów oraz ram prowadzenia wspólnych szkoleń; |
| --- | --- |

i)

rozwój i w stosownych przypadkach poprawa zdolności do prowadzenia szkoleń dla właściwych organów oraz ram prowadzenia wspólnych szkoleń;

| j) | organizowanie wzajemnych przeglądów w celu śledzenia postępów w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej w państwach członkowskich, które zdecydują się wziąć udział w takich ocenach; |
| --- | --- |

j)

organizowanie wzajemnych przeglądów w celu śledzenia postępów w zakresie przeciwdziałania pracy nierejestrowanej w państwach członkowskich, które zdecydują się wziąć udział w takich ocenach;

| k) | wymiana doświadczeń i rozwój najlepszych praktyk w odniesieniu do współpracy między właściwymi organami państw członkowskich i – w stosownych przypadkach – państw trzecich w celu zwiększenia efektywności takiej współpracy na rzecz przeciwdziałania problemom związanym z pracą nierejestrowaną dotyczącym tych państw trzecich; |
| --- | --- |

k)

wymiana doświadczeń i rozwój najlepszych praktyk w odniesieniu do współpracy między właściwymi organami państw członkowskich i – w stosownych przypadkach – państw trzecich w celu zwiększenia efektywności takiej współpracy na rzecz przeciwdziałania problemom związanym z pracą nierejestrowaną dotyczącym tych państw trzecich;

| l) | zwiększanie wiedzy na temat problemu pracy nierejestrowanej poprzez wspólne działania, np. kampanie europejskie, oraz koordynowanie strategii regionalnych lub unijnych, w tym podejść sektorowych; |
| --- | --- |

l)

zwiększanie wiedzy na temat problemu pracy nierejestrowanej poprzez wspólne działania, np. kampanie europejskie, oraz koordynowanie strategii regionalnych lub unijnych, w tym podejść sektorowych;

| m) | wymiana doświadczeń z zakresu udzielania porad i informacji osobom, których dotyczą praktyki pracy nierejestrowanej. |
| --- | --- |

m)

wymiana doświadczeń z zakresu udzielania porad i informacji osobom, których dotyczą praktyki pracy nierejestrowanej.

2.   Platforma realizuje działania, o których mowa w ust. 1, z wykorzystaniem wszelkich odpowiednich źródeł informacji, w tym badań oraz wielostronnych projektów współpracy, a także z uwzględnieniem odpowiednich instrumentów i struktur Unii oraz doświadczeń wynikających ze stosownych umów dwustronnych.

ROZDZIAŁ III

FUNKCJONOWANIE PLATFORMY

Artykuł 7

Wysocy rangą przedstawiciele

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza wysokiego rangą przedstawiciela pełniącego funkcję członka platformy z prawem do głosowania.

Każde państwo członkowskie zapewnia, by jego wysoki rangą przedstawiciel posiadał odpowiednie uprawnienia do wykonywania działań platformy. Każde państwo członkowskie wyznacza również jednego zastępcę, który w razie konieczności zastępuje wysokiego rangą przedstawiciela tego państwa, przy czym posiada on również prawo do głosowania.

2.   Wyznaczając swojego wysokiego rangą przedstawiciela oraz jego zastępcę, każde państwo członkowskie powinno uwzględnić wszelkie właściwe organy publiczne, w szczególności organy egzekwowania prawa, oraz inne zainteresowane podmioty, zgodnie z krajowym prawem lub praktyką. Może również, zgodnie z krajowym prawem lub praktyką, uwzględnić partnerów społecznych lub inne właściwe podmioty.

3.   Każdy wysoki rangą przedstawiciel wyznaczony zgodnie z niniejszym artykułem uczestniczy w posiedzeniach plenarnych platformy oraz, w stosownych przypadkach, w innych działaniach platformy i pracach jej grup roboczych.

Każdy wysoki rangą przedstawiciel przekazuje Komisji wykaz i dane kontaktowe właściwych organów oraz, w stosownych przypadkach, partnerów społecznych i innych odpowiednich podmiotów, zaangażowanych w przeciwdziałanie pracy nierejestrowanej.

Każdy wysoki rangą przedstawiciel utrzymuje w związku z działaniami platformy kontakty ze wszystkimi właściwymi organami i, w stosownych przypadkach, z partnerami społecznymi i innymi podmiotami, a także koordynuje ich udział w posiedzeniach lub wkład w prace platformy lub jej grup roboczych.

Artykuł 8

Działalność

1.   Platformie przewodniczy przedstawiciel Komisji. Przewodniczącego wspomaga dwóch wiceprzewodniczących wybranych spośród wysokich rangą przedstawicieli.

Przewodniczący i dwóch wiceprzewodniczących tworzą prezydium.

Prezydium przygotowuje i organizuje prace platformy wspólnie z sekretariatem, który pełni funkcję sekretariatu platformy, w tym dla jej prezydium i grup roboczych. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.

2.   Posiedzenia platformy odbywają się co najmniej dwa razy w roku.

3.   W celu realizacji swoich zadań platforma przyjmuje decyzje w sprawie:

| a) | swojego regulaminu; |
| --- | --- |

a)

swojego regulaminu;

| b) | dwuletnich programów prac, określających między innymi jej priorytety i konkretny opis działań, o których mowa w art. 6; |
| --- | --- |

b)

dwuletnich programów prac, określających między innymi jej priorytety i konkretny opis działań, o których mowa w art. 6;

| c) | sprawozdań z działalności platformy sporządzanych co dwa lata; |
| --- | --- |

c)

sprawozdań z działalności platformy sporządzanych co dwa lata;

| d) | utworzenia grup roboczych tworzonych w celu zbadania zagadnień określonych w swych programach prac, w tym praktycznych ustaleń dotyczących tych grup roboczych; grupy robocze są rozwiązywane po wypełnieniu swoich zadań. |
| --- | --- |

d)

utworzenia grup roboczych tworzonych w celu zbadania zagadnień określonych w swych programach prac, w tym praktycznych ustaleń dotyczących tych grup roboczych; grupy robocze są rozwiązywane po wypełnieniu swoich zadań.

Decyzje, o których mowa w niniejszym ustępie, są przyjmowane przez platformę zwykłą większością głosów. Przedstawicielowi Komisji oraz każdemu z wysokich rangą przedstawicieli przysługuje po jednym głosie.

4.   Do uczestnictwa w obradach platformy lub grupy roboczej prezydium może, w odpowiednich przypadkach, zapraszać ekspertów posiadających specjalistyczne kompetencje w dziedzinach będących przedmiotem dyskusji.

5.   Platformę wspomaga sekretariat, o którym mowa w ust. 1. Sekretariat przygotowuje posiedzenia platformy, projekty programów jej prac oraz projekty jej sprawozdań, a także prowadzi dalsze działania wynikające z jej posiedzeń i konkluzji.

6.   Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o działalności platformy, w tym o wspólnych posiedzeniach grup eksperckich i komitetów. Komisja przekazuje programy prac i sprawozdania platformy Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Artykuł 9

Współpraca

1.   Platforma efektywnie współpracuje – unikając powielania pracy – z innymi odpowiednimi grupami ekspertów i komitetami na szczeblu Unii, których praca ma związek z pracą nierejestrowaną, w szczególności z Komitetem Starszych Inspektorów Pracy, Komitetem Ekspertów ds. Delegowania Pracowników, Komisją Administracyjną ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego, Siecią Publicznych Służb Zatrudnienia, Komitetem ds. Zatrudnienia, Komitetem Ochrony Socjalnej i grupą roboczą ds. współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania bezpośredniego. W stosownych przypadkach platforma zaprasza przedstawicieli tych grup i komitetów do udziału w swych posiedzeniach w charakterze obserwatorów. Z myślą o efektywniejszej pracy i silniejszym oddziaływaniu mogą być również organizowane wspólne posiedzenia.

2.   Platforma nawiązuje właściwą współpracę z Eurofound oraz EU-OSHA.

Artykuł 10

Zwrot kosztów

Komisja zwraca koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu ponoszone przez członków, ich zastępców, obserwatorów i zaproszonych ekspertów w związku z działalnością platformy.

Członkowie, ich zastępcy, obserwatorzy i zaproszeni eksperci nie otrzymują odrębnego wynagrodzenia za wykonywaną pracę.

Artykuł 11

Wsparcie finansowe

Ogólne zasoby na potrzeby wykonania niniejszej decyzji ustala się w ramach EaSI. Komisja zarządza przeznaczonymi na platformę zasobami finansowymi EaSI w sposób przejrzysty i efektywny.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 12

Przegląd

Do dnia 13 marca 2020 r. Komisja, po konsultacji z platformą, przedkłada sprawozdanie ze stosowania i wartości dodanej niniejszej decyzji Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów, a w stosownych przypadkach proponuje niezbędne zmiany. W sprawozdaniu ocenia się w szczególności, w jakim stopniu platforma przyczyniła się do realizacji celów określonych w art. 4, w jakim stopniu wypełniła zadania określone w art. 5, wykonała działania określone w art. 6 i zrealizowała priorytety określone w programach prac platformy. W stosownych przypadkach Komisja przedstawia propozycje dotyczące funkcjonowania platformy.

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Strasburgu dnia 9 marca 2016 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

J.A. HENNIS-PLASSCHAERT

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 458 z 19.12.2014, s. 43.

1

(2)  
  Dz.U. C 415 z 20.11.2014, s. 37.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2016 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 lutego 2016 r.

3

(4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1848 z dnia 5 października 2015 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich na rok 2015 (Dz.U. L 268 z 15.10.2015, s. 28).

4

(5)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

5

(6)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 1).

7

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/21

---

Informacja dotycząca wejścia w życie uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu

Uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczące warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu weszły w życie dnia 1 marca 2016 r., po tym jak dnia 26 lutego 2016 r. zakończono procedurę przewidzianą w art. 13 ust. 2 przedmiotowych uzgodnień.

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/22 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/22

---

UZGODNIENIA

między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczące warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”,

z jednej strony, oraz

KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej „Szwajcarią”,

z drugiej strony,

uwzględniając art. 49 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (1), zwanego dalej „rozporządzeniem”,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem, aby Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu – zwany dalej „Urzędem” – mógł spełniać swoją rolę, konieczne jest zagwarantowanie możliwości udziału w jego pracach krajów, które zawarły z Unią umowy, na mocy których przyjęły one i stosują prawo Unii w dziedzinie objętej rozporządzeniem, w szczególności Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii, zwanych dalej „krajami stowarzyszonymi”. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem, aby Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu – zwany dalej „Urzędem” – mógł spełniać swoją rolę, konieczne jest zagwarantowanie możliwości udziału w jego pracach krajów, które zawarły z Unią umowy, na mocy których przyjęły one i stosują prawo Unii w dziedzinie objętej rozporządzeniem, w szczególności Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii, zwanych dalej „krajami stowarzyszonymi”.

| (2) | Szwajcaria zawarła umowy z Unią Europejską, na mocy których przyjęła i stosuje prawo UE w dziedzinie objętej rozporządzeniem, w szczególności Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (2), |
| --- | --- |

(2)

Szwajcaria zawarła umowy z Unią Europejską, na mocy których przyjęła i stosuje prawo UE w dziedzinie objętej rozporządzeniem, w szczególności Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (2),

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zakres udziału

Szwajcaria w pełni uczestniczy w pracach Urzędu oraz jest uprawniona do działań wspierających ze strony Urzędu określonych w rozporządzeniu i zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszych uzgodnieniach.

Artykuł 2

Zarząd

Szwajcaria jest reprezentowana w zarządzie Urzędu jako obserwator bez prawa głosu.

Artykuł 3

Wkład finansowy

1.   Szwajcaria wnosi wkład do dochodów Urzędu w wysokości rocznej kwoty obliczonej zgodnie z jej produktem krajowym brutto (PKB) jako odsetek PKB wszystkich krajów stowarzyszonych zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I.

2.   Wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1, jest wnoszony od dnia wejścia w życie niniejszych uzgodnień. Kwota pierwszego wkładu finansowego zostaje obniżona proporcjonalnie do czasu pozostałego do końca roku wejścia w życie niniejszych uzgodnień.

Artykuł 4

Ochrona danych

1.   Szwajcaria stosuje swoje przepisy krajowe dotyczące ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych i do swobodnego przepływu tych danych (3).

2.   Do celów niniejszych uzgodnień, operacje przetwarzania danych osobowych przez Urząd podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4).

3.   Szwajcaria przestrzega zasad poufności dokumentów będących w posiadaniu Urzędu, jak określono w regulaminie wewnętrznym zarządu.

Artykuł 5

Status prawny

Urząd posiada osobowość prawną zgodnie z prawem Szwajcarii oraz zdolność do wszelkich czynności prawnych w Szwajcarii przyznanych osobom prawnym na mocy prawa Szwajcarii. Może on w szczególności nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchomości oraz być stroną postępowań sądowych.

Artykuł 6

Odpowiedzialność

Odpowiedzialność Urzędu jest regulowana art. 45 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia.

Artykuł 7

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Szwajcaria uznaje właściwość Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w odniesieniu do Urzędu zgodnie z art. 45 ust. 2 i 4 rozporządzenia.

Artykuł 8

Personel Urzędu

1.   Zgodnie z art. 38 ust. 1 i art. 49 ust. 1 rozporządzenia, do obywateli Szwajcarii zatrudnionych przez Urząd zastosowanie mają Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników UE, zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Unii Europejskiej do celów stosowania tego regulaminu pracowniczego i warunków zatrudniania oraz przepisy wykonawcze przyjęte przez Urząd zgodnie z art. 38 ust. 2 rozporządzenia.

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit. a) i art. 82 ust. 3 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, obywatele Szwajcarii korzystający z pełni praw obywatelskich mogą być zatrudniani na podstawie umowy przez dyrektora wykonawczego Urzędu, zgodnie z istniejącymi przepisami dotyczącymi wyboru i zatrudniania pracowników przyjętymi przez Urząd.

3.   Art. 38 ust. 4 rozporządzenia stosuje się odpowiednio do obywateli Szwajcarii.

4.   Obywatel Szwajcarii nie może jednak zostać powołany na stanowisko dyrektora wykonawczego Urzędu.

Artykuł 9

Przywileje i immunitety

1.   Szwajcaria stosuje w odniesieniu do Urzędu i jego personelu Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, który znajduje się w załączniku II do niniejszych uzgodnień, jak również wszelkie zasady przyjęte na podstawie tego Protokołu, a odnoszące się do spraw związanych z personelem Urzędu.

2.   Procedura stosowania Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, określona jest w dodatku do załącznika II.

Artykuł 10

Zwalczanie nadużyć finansowych

W załączniku III określono postanowienia dotyczące art. 44 rozporządzenia dotyczącego finansowej kontroli sprawowanej przez UE w Szwajcarii w odniesieniu do uczestników działań Urzędu.

Artykuł 11

Komitet

1.   Komitet, składający się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Szwajcarii, monitoruje odpowiednie wdrożenie niniejszych uzgodnień oraz zapewnia ciągłe dostarczanie informacji i wymianę poglądów na ten temat. Ze względów praktycznych, komitet odbywa posiedzenia wspólnie z odpowiednimi komitetami utworzonymi z udziałem pozostałych krajów stowarzyszonych, uczestniczących na podstawie art. 49 ust. 1 rozporządzenia. Zbiera się on na wniosek Szwajcarii lub Komisji Europejskiej. Zarząd Urzędu jest informowany o pracach komitetu.

2.   Informacje o przewidywanych przepisach UE, mających bezpośredni wpływ na rozporządzenie lub je zmieniających, lub które mogą mieć wpływ na wkład finansowy określony w art. 3 niniejszych uzgodnień – są rozpowszechniane i stanowią obiekt wymiany poglądów w Komitecie.

Artykuł 12

Załączniki

Załączniki do niniejszych uzgodnień stanowią ich integralną część.

Artykuł 13

Wejście w życie

1.   Umawiające się Strony zatwierdzają niniejsze uzgodnienia zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami. Powiadamiają się one wzajemnie o zakończeniu tych procedur.

2.   Niniejsze uzgodnienia wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniej notyfikacji, o której mowa w ust. 1.

Artykuł 14

Zakończenie obowiązywania i ważność uzgodnień

1.   Niniejsze uzgodnienia zostają zawarte na czas nieokreślony.

2.   Każda z Umawiających się Stron może, po konsultacjach w ramach komitetu, wypowiedzieć niniejsze uzgodnienia powiadamiając drugą Umawiającą się Stronę. Niniejsze uzgodnienia przestają obowiązywać sześć miesięcy od daty takiej notyfikacji.

3.   Niniejsze uzgodnienia wygasają w przypadku wygaśnięcia Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (5).

4.   Niniejsze uzgodnienia sporządzone są w w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

Съставено в Брюксел на десети юни две хиляди и четиринадесета година.

Hecho en Bruselas, el diez de junio de dos mil catorce.

V Bruselu dne desátého června dva tisíce čtrnáct.

Udfærdiget i Bruxelles den tiende juni to tusind og fjorten.

Geschehen zu Brüssel am zehnten Juni zweitausendvierzehn.

Kahe tuhande neljateistkümnenda aasta juunikuu kümnendal päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα Ιουνίου δύο χιλιάδες δεκατέσσερα.

Done at Brussels on the tenth day of June in the year two thousand and fourteen.

Fait à Bruxelles, le dix juin deux mille quatorze.

Sastavljeno u Bruxellesu desetog lipnja dvije tisuće četrnaeste.

Fatto a Bruxelles, addì dieci giugno duemilaquattordici.

Briselē, divi tūkstoši četrpadsmitā gada desmitajā jūnijā.

Priimta du tūkstančiai keturioliktų metų birželio dešimtą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizennegyedik év június havának tizedik napján.

Magħmul fi Brussell, fl-għaxar jum ta’ Ġunju tas-sena elfejn u erbatax.

Gedaan te Brussel, de tiende juni tweeduizend veertien.

Sporządzono w Brukseli dnia dziesiątego czerwca roku dwa tysiące czternastego.

Feito em Bruxelas, em dez de junho de dois mil e catorze.

Întocmit la Bruxelles la zece iunie două mii paisprezece.

V Bruseli desiateho júna dvetisícštrnásť.

V Bruslju, dne desetega junija leta dva tisoč štirinajst.

Tehty Brysselissä kymmenentenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattaneljätoista.

Som skedde i Bryssel den tionde juni tjugohundrafjorton.

За Европейския съюз

Рог la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Za Europsku uniju

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā –

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

Image 1

За Конфедерация Швейцария

Por la Confederación Suiza

Za Švýcarskou konfederaci

For Det Schweiziske Forbund

Für die Schweizerische Eidgenossenschaft

Šveitsi Konföderatsiooni nimel

Για την Ελβετική Συνομοσπονδία

For the Swiss Confederation

Pour la Confédération suisse

Za Švicarsku Konfederaciju

Per la Confederazione Svizzera

Šveices Konfederācijas vārdā –

Šveicarijos Konfederacijos vardu

A Svájci Államszövetség részéről

Għall-Konfederazzjoni Svizzera

Voor de Zwitserse Bondsstaat

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej

Pela Confederação Suíça

Pentru Confederația Elvețiană

Za Švajčiarsku konfederáciu

Za Švicarsko konfederacijo

Sveitsin valaliiton puolesta

För Schweiziska edsförbundet

Image 2

---

(1)  
  Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.

1

(2)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5.

2

(3)  Decyzja Komisji z dnia 26 lipca 2000 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie właściwej ochrony danych osobowych w Szwajcarii (Dz.U. L 215 z 25.8.2000, s. 1).

3

(4)  
  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

4

(5)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

WZÓR OBLICZANIA WKŁADU

| 1. | Wkład finansowy Szwajcarii do dochodów Urzędu określony w art. 33 ust. 3 lit. d) rozporządzenia jest obliczany w następujący sposób:
  Najbardziej aktualne dane ostateczne o wysokości produktu krajowego brutto (PKB) Szwajcarii, dostępne dnia 31 marca każdego roku, dzielone są przez sumę dostępnych dla tego samego roku wartości PKB wszystkich krajów uczestniczących w pracach Urzędu. Uzyskana wartość procentowa stosowana jest do części zatwierdzonego dochodu Urzędu, określonego w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia w przedmiotowym roku, w celu uzyskania kwoty wkładu finansowego Szwajcarii. |
| --- | --- |

1.

Najbardziej aktualne dane ostateczne o wysokości produktu krajowego brutto (PKB) Szwajcarii, dostępne dnia 31 marca każdego roku, dzielone są przez sumę dostępnych dla tego samego roku wartości PKB wszystkich krajów uczestniczących w pracach Urzędu. Uzyskana wartość procentowa stosowana jest do części zatwierdzonego dochodu Urzędu, określonego w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia w przedmiotowym roku, w celu uzyskania kwoty wkładu finansowego Szwajcarii.

| 2. | Wkład finansowy jest uiszczany w euro. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Szwajcaria wnosi swój wkład finansowy nie później niż 45 dni po otrzymaniu noty debetowej. Opóźnienie w zapłacie spowoduje naliczanie odsetek od kwoty pozostającej do zapłaty przez Szwajcarię począwszy od terminu płatności. Stopa oprocentowania jest równa stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, na który przypada ostateczny termin płatności, powiększonej o 3,5 punktu procentowego. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Wkład finansowy Szwajcarii jest dostosowywany zgodnie z niniejszym załącznikiem w przypadku zwiększenia wkładu finansowego UE zapisanego w budżecie ogólnym Unii Europejskiej, jak określono w art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia, zgodnie z art. 26, 27 lub 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1). W tym przypadku różnica należna jest w terminie 45 dni od otrzymania noty debetowej. |
| --- | --- |

4.

| 5. | W przypadku gdy środki na płatności Urzędu otrzymane z UE zgodnie z art. 33 ust. 3 lit. a) rozporządzenia, odnoszące się do roku N nie zostały wydane do dnia 31 grudnia roku N lub jeżeli budżet Urzędu na rok N został zmniejszony zgodnie z art. 26, 27 lub 41 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, część tych niewykorzystanych lub zmniejszonych środków na płatności odpowiadających wartości procentowej wkładu Szwajcarii zostaje przeniesiona do budżetu Urzędu na rok N+1. Wkład Szwajcarii do budżetu Urzędu na rok N+1 zostaje odpowiednio obniżony. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  
  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

---

ZAŁĄCZNIK II

PROTOKÓŁ (NR 7)

W SPRAWIE PRZYWILEJÓW I IMMUNITETÓW UNII EUROPEJSKIEJ WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,

WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z artykułem 343 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i artykułem 191 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, Unia Europejska i EWEA korzystają na terytoriach państw członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania ich zadań,

UZGODNIŁY następujące postanowienia, które są dołączone do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej:

ROZDZIAŁ I

Mienie, fundusze, aktywa i operacje Unii Europejskiej

Artykuł 1

Lokale i budynki Unii są nietykalne. Nie podlegają rewizjom, rekwizycjom, konfiskacie lub wywłaszczeniu. Mienie i aktywa Unii nie podlegają żadnym środkom przymusu administracyjnego lub sądowego bez upoważnienia Trybunału Sprawiedliwości.

Artykuł 2

Archiwa Unii są nietykalne.

Artykuł 3

Unia, jej aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich.

Rządy państw członkowskich, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, podejmują stosowne środki w celu umorzenia lub zwrotu kwoty podatków pośrednich lub podatków z tytułu sprzedaży wliczonych w cenę mienia ruchomego i nieruchomego, w przypadku gdy Unia dokonuje, do celów użytku służbowego, poważnych zakupów, których cena zawiera tego typu podatki. Jednakże stosowanie tych postanowień nie może spowodować zakłócenia konkurencji w obrębie Unii.

Zwolnień nie udziela się w stosunku do podatków i opłat, których wysokość stanowi jedynie wynagrodzenie za korzystanie z usługi użyteczności publicznej.

Artykuł 4

Unia jest zwolniona z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w stosunku do produktów przeznaczonych do ich użytku służbowego: produkty przywiezione w ten sposób mogą zostać sprzedane, odpłatnie lub nieodpłatnie, na terytorium kraju, do którego zostały przywiezione, wyłącznie na warunkach określonych przez rząd tego kraju.

Unia jest także zwolniona z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do swoich publikacji.

ROZDZIAŁ II

ROZDZIAŁ II

Komunikacja i laissez-passer

Komunikacja i laissez-passer

Artykuł 5

(dawny artykuł 6)

W celu komunikacji służbowej i przekazywania wszelkich dokumentów, instytucje Unii korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z przywilejów przyznawanych przez dane państwo placówkom dyplomatycznym.

Korespondencja służbowa i inne środki komunikacji służbowej instytucji Unii nie podlegają cenzurze.

Artykuł 6

(dawny artykuł 7)

Laissez-passer w postaci, która zostanie określona przez Radę stanowiącą zwykłą większością, a które władze państwa członkowskiego uznają za ważny dokument podróży, mogą być wystawiane członkom i pracownikom instytucji Unii przez szefów tych instytucji. Te laissez-passer wydawane są urzędnikom i innym pracownikom na warunkach określonych w Regulaminie pracowniczym urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii.

Komisja może zawierać umowy umożliwiające uznawanie laissez-passer jako ważnych dokumentów podróży na terytorium państw trzecich.

ROZDZIAŁ III

ROZDZIAŁ III

Członkowie Parlamentu Europejskiego

Członkowie Parlamentu Europejskiego

Artykuł 7

(dawny artykuł 8)

Swoboda przepływu członków Parlamentu Europejskiego podróżujących do lub z miejsca obrad Parlamentu Europejskiego nie podlega żadnym ograniczeniom administracyjnym ani innym.

Członkom Parlamentu Europejskiego, w zakresie kontroli celnej i walutowej, przyznaje się:

| a) | ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe; |
| --- | --- |

a)

ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe;

| b) | ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym. |
| --- | --- |

b)

ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym.

Artykuł 8

(dawny artykuł 9)

Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

Artykuł 9

(dawny artykuł 10)

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają:

| a) | na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa; |
| --- | --- |

a)

na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

| b) | na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego. |
| --- | --- |

b)

na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.

Immunitet chroni także członków podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.

Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy członek został schwytany na gorącym uczynku i nie może on stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich członków.

ROZDZIAŁ IV

ROZDZIAŁ IV

Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Unii Europejskiej

Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Unii Europejskiej

Artykuł 10

(dawny artykuł 11)

Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Unii, ich doradcy i eksperci techniczni, korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w czasie podróży do i z miejsca obrad, ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień.

Niniejszy artykuł stosuje się również do członków organów doradczych Unii.

ROZDZIAŁ V

ROZDZIAŁ V

Urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej

Urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej

Artykuł 11

(dawny artykuł 12)

Na terytorium każdego państwa członkowskiego i bez względu na ich przynależność państwową, urzędnicy i inni pracownicy Unii:

| a) | z zastrzeżeniem postanowień Traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Unii oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sporach między Unią a jej urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonanych przez nich czynności służbowych, a obejmującego również słowa wypowiedziane lub napisane; korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji; |
| --- | --- |

a)

z zastrzeżeniem postanowień Traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Unii oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sporach między Unią a jej urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonanych przez nich czynności służbowych, a obejmującego również słowa wypowiedziane lub napisane; korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji;

| b) | wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na utrzymaniu, nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców; |
| --- | --- |

b)

wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na utrzymaniu, nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców;

| c) | w zakresie przepisów walutowych, korzystają z takich samych udogodnień, które są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych; |
| --- | --- |

c)

w zakresie przepisów walutowych, korzystają z takich samych udogodnień, które są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych;

| d) | korzystają z prawa przywozu bez opłat z kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub z kraju, którego są obywatelami, mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym kraju, a także prawa ponownego wywozu bez opłat mebli i przedmiotów osobistego użytku, po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny; |
| --- | --- |

d)

korzystają z prawa przywozu bez opłat z kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub z kraju, którego są obywatelami, mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym kraju, a także prawa ponownego wywozu bez opłat mebli i przedmiotów osobistego użytku, po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny;

| e) | korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w kraju, którego są obywatelami na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd danego państwa za niezbędny. |
| --- | --- |

e)

korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w kraju, którego są obywatelami na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd danego państwa za niezbędny.

Artykuł 12

(dawny artykuł 13)

Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami.

Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię.

Artykuł 13

(dawny artykuł 14)

Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od spadku, a także stosując konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte między państwami członkowskimi Unii, uznaje się, że urzędnicy i inni pracownicy Unii, którzy osiedlają się na terytorium państwa członkowskiego innego niż kraj ich miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, w momencie dołączenia do służb Unii, i wyłącznie z tytułu wykonywania swoich obowiązków na rzecz Unii zarówno w kraju ich faktycznego zamieszkania i kraju zamieszkania dla celów podatkowych, zachowują miejsce zamieszkania w tym ostatnim, pod warunkiem że kraj ten należy do Unii. Niniejsze postanowienie to stosuje się także do współmałżonka, w zakresie, w jakim nie wykonuje on działalności zawodowej, oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu i pod opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule.

Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w pierwszym akapicie, znajdujące się na terytorium, w którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku w tym państwie; w celu ustalenia takiego podatku, uznaje się za znajdujące się w kraju stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących podwójnego opodatkowania.

Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu.

Artykuł 14

(dawny artykuł 15)

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami, określają system świadczeń socjalnych obejmujący urzędników i innych pracowników Unii.

Artykuł 15

(dawny artykuł 16)

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, określają kategorie urzędników i innych pracowników Unii, do których stosują się postanowienia artykułu 11, drugiego akapitu artykułu 12 i artykułu 13, częściowo lub w całości.

Nazwiska, stopnie służbowe i adresy urzędników i innych pracowników w poszczególnych kategoriach przekazywane są okresowo rządom państw członkowskich.

ROZDZIAŁ VI

ROZDZIAŁ VI

Przywileje i immunitety placówek dyplomatycznych państw trzecich akredytowanych przy Unii Europejskiej

Przywileje i immunitety placówek dyplomatycznych państw trzecich akredytowanych przy Unii Europejskiej

Artykuł 16

(dawny artykuł 17)

Państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się siedziba Unii, udziela zwyczajowych immunitetów dyplomatycznych i przywilejów placówkom dyplomatycznym państw trzecich akredytowanych przy Unii.

ROZDZIAŁ VII

ROZDZIAŁ VII

Postawnowienia ogólne

Postawnowienia ogólne

Artykuł 17

(dawny artykuł 18)

Przywileje, immunitety i inne udogodnienia przyznaje się urzędnikom i innym pracownikom Unii wyłącznie w interesie Unii.

Każda instytucja Unii powinna uchylić immunitet udzielony urzędnikowi lub innemu pracownikowi, kiedy uzna, że uchylenie takiego immunitetu nie jest sprzeczne z interesami Unii.

Artykuł 18

(dawny artykuł 19)

W celu stosowania niniejszego Protokołu, instytucje Unii współpracują z właściwymi władzami danych państw członkowskich.

Artykuł 19

(dawny artykuł 20)

Artykuły 11-14 i artykuł 17 mają zastosowanie do przewodniczącego Rady Europejskiej.

Mają one także zastosowanie do członków Komisji.

Artykuł 20

(dawny artykuł 21)

Artykuły 11–14 i artykuł 17 stosuje się wobec sędziów, rzeczników generalnych, sekretarzy i sprawozdawców pomocniczych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla postanowień artykułu 3 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczących immunitetu jurysdykcyjnego sędziów i rzeczników generalnych.

Artykuł 21

(dawny artykuł 22)

Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli państw członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu tego banku.

Ponadto Europejski Bank Inwestycyjny jest zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Podobnie też, jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowią podstaw do nałożenia opodatkowania. Ponadto działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie z jego statutem, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.

Artykuł 22

(Dawny artykuł 23)

Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Centralnego, do członków jego organów i do jego personelu, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego.

Europejski Bank Inwestycyjny jest dodatkowo zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Działalność Banku i jego organów, podejmowana zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.

Dodatek do ZAŁĄCZNIKA II

WARUNKI STOSOWANIA W SZWAJCARII PROTOKOŁU O PRZYWILEJACH I IMMUNITETACH UNII EUROPEJSKIEJ

1.   Rozszerzenie stosowania na Szwajcarię

Wszelkie odniesienia do państw członkowskich poczynione w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (zwanym dalej „Protokołem”) należy rozumieć jako obejmujące również Szwajcarię, chyba że poniższe postanowienia stanowią inaczej.

2.   Zwolnienie Urzędu z podatków pośrednich (w tym z VAT-u)

Towary i usługi eksportowane ze Szwajcarii nie podlegają szwajcarskiemu podatkowi od wartości dodanej (VAT). W odniesieniu do towarów i usług dostarczanych Urzędowi w Szwajcarii do jego użytku służbowego zwolnienie z VAT-u jest realizowane zgodnie z art. 3 akapit drugi Protokołu poprzez jego zwrot. Zwolnienie z VAT-u dotyczy przypadków, gdy rzeczywista cena towarów i usług podana na fakturze lub innym równoważnym dokumencie wynosi co najmniej 100 franków szwajcarskich (wraz z podatkiem).

Zwrot podatku VAT następuje po przedstawieniu odpowiednich szwajcarskich formularzy w Szwajcarskiej Federalnej Administracji Podatkowej, w Dziale Głównym ds. Podatku VAT. Co do zasady, wnioski są rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o zwrot i odpowiednich dowodów zakupu.

3.   Warunki stosowania zasad dotyczących personelu Urzędu

W odniesieniu do art. 12 akapit drugi Protokołu, Szwajcaria, zgodnie z zasadami swojego prawa krajowego, zwalnia urzędników i innych pracowników Urzędu w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 z dnia 25 marca 1969 r. określającego kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, do których mają zastosowanie przepisy art. 12, art. 13 ust. 2 i art. 14 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot (1) z podatków federalnych, kantonalnych i gminnych od wynagrodzeń, płac i poborów służbowych wypłacanych przez UE i podlegających wewnętrznemu podatkowi na jej rzecz.

Do celów stosowania art. 13 Protokołu Szwajcaria nie jest uznawana za państwo członkowskie w rozumieniu punktu 1 powyżej.

Funkcjonariusze i inni pracownicy Urzędu, a także członkowie ich rodzin, należący do systemu ubezpieczeń społecznych stosowanego wobec funkcjonariuszy i innych urzędników UE, nie podlegają obowiązkowi przynależenia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń społecznych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest jedynym organem właściwym do rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących stosunków między Urzędem lub Komisją Europejską a ich personelem w odniesieniu do zastosowania Regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz pozostałych przepisów prawnych Unii Europejskiej określających warunki pracy.

---

(1)  
  Dz.U. L 74 z 27.3.1969, s. 1, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 371/2009 (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK III

KONTROLA FINANSOWA DOTYCZĄCA SZWAJCARSKICH UCZESTNIKÓW DZIAŁAŃ URZĘDU

Artykuł 1

Bezpośredni kontakt

Urząd i Komisja Europejska bezpośrednio kontaktują się z wszelkimi osobami lub podmiotami, które mają siedzibę w Szwajcarii i uczestniczą w działaniach Urzędu jako kontrahenci, uczestnicy programów Urzędu, osoby opłacane z budżetu Urzędu lub Unii Europejskiej lub też jako podwykonawcy. Osoby te mogą bezpośrednio przekazywać Komisji Europejskiej lub Urzędowi wszelkie stosowne informacje i dokumenty, które są zobowiązane przedkładać na podstawie instrumentów prawnych, do których odnoszą się niniejsze uzgodnienia, a także na podstawie zawartych kontraktów lub umów oraz podjętych w ich ramach decyzji.

Artykuł 2

Audyty

1.   Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), z rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) oraz z innymi instrumentami, które przywołuje niniejsze uzgodnienia, kontrakty lub umowy zawarte z beneficjentami mającymi siedzibę w Szwajcarii a także podjęte z nimi decyzje mogą przewidywać możliwość przeprowadzenia w dowolnym momencie audytów naukowych, finansowych, technologicznych i innych u beneficjentów lub ich podwykonawców, przeprowadzanych przez pracowników Urzędu i Komisji Europejskiej lub przez inne osoby przez nie upoważnione.

2.   Pracownicy Urzędu i Komisji Europejskiej oraz inne upoważnione przez Urząd i Komisję osoby mają prawo do odpowiedniego dostępu do miejsc, prac i dokumentów, a także do wszelkich niezbędnych informacji, również w formie elektronicznej, jakie są im niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia audytów. Prawo dostępu jest jasno określane w kontraktach lub umowach zawieranych w celu zastosowania instrumentów, które przywołuje niniejsze uzgodnienia.

3.   Trybunał Obrachunkowy dysponuje tymi samymi prawami co Komisja Europejska.

4.   Audyty mogą mieć również miejsce w ciągu pięciu lat od wygaśnięcia niniejszych uzgodnień lub na warunkach wskazanych w kontraktach lub umowach oraz w podjętych decyzjach.

5.   Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli jest informowane z wyprzedzeniem o audytach przeprowadzanych na terytorium Szwajcarii. Powiadomienie takie nie stanowi z prawnego punktu widzenia warunku koniecznego do przeprowadzenia audytów.

Artykuł 3

Kontrole na miejscu

1.   Na mocy niniejszych uzgodnień, Komisja (OLAF) jest uprawniona do przeprowadzania kontroli na miejscu oraz inspekcji na terytorium Szwajcarii, zgodnie z warunkami rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (3).

2.   Kontrole na miejscu oraz inspekcje są przygotowywane i prowadzone przez Komisję Europejską w ścisłej współpracy ze Szwajcarskim Federalnym Biurem Kontroli lub z innymi właściwymi organami szwajcarskimi wskazanymi przez Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli, które w stosownym czasie są informowane o przedmiocie, celu i podstawie prawnej kontroli i inspekcji, w sposób umożliwiający im udzielenie niezbędnej pomocy. W związku z powyższym urzędnicy właściwych organów szwajcarskich mogą uczestniczyć w kontrolach na miejscu oraz inspekcjach.

3.   Jeżeli właściwe władze szwajcarskie wyrażą taką wolę, kontrole i inspekcje na miejscu mogą być przeprowadzane wspólnie przez Komisję Europejską i owe władze.

4.   Jeżeli uczestnicy programu przeciwstawiają się kontroli na miejscu lub inspekcji, organy szwajcarskie, działając zgodnie z przepisami krajowymi, udzielają kontrolerom Komisji Europejskiej wsparcia, niezbędnego do przeprowadzenia wyznaczonych im zadań związanych z kontrolą lub inspekcją na miejscu.

5.   Komisja Europejska możliwie jak najszybciej zawiadamia Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli o wszelkich faktach lub podejrzeniach dotyczących nieprawidłowości, o których uzyskała informacje w ramach przeprowadzania kontroli lub inspekcji na miejscu. W każdym przypadku Komisja Europejska jest zobowiązana powiadomić wyżej wymieniony organ o wyniku przedmiotowych kontroli i inspekcji.

Artykuł 4

Informacje i konsultacje

1.   W celu prawidłowego wykonania postanowień niniejszego załącznika, właściwe organy szwajcarskie i unijne regularnie dokonują wymiany informacji oraz, na wniosek jednej z Umawiających się Stron, przeprowadzają konsultacje.

2.   Właściwe organy szwajcarskie bezzwłocznie powiadamiają Urząd i Komisję Europejską o wszelkich znanych im faktach lub powziętych przez nie podejrzeniach, które wskazują na istnienie nieprawidłowości dotyczących zawierania i wykonywania kontraktów lub umów zawartych w ramach stosowania instrumentów, o których mowa w niniejszych uzgodnieniach.

Artykuł 5

Poufność

Informacje przekazane lub uzyskane na mocy postanowień niniejszego załącznika, niezależnie od ich postaci, są objęte tajemnicą zawodową i korzystają z ochrony przyznawanej podobnym informacjom na mocy prawa szwajcarskiego oraz odpowiednich przepisów mających zastosowanie do instytucji europejskich. Informacje takie mogą być przekazywane wyłącznie tym osobom, które potrzebują zapoznać się z nimi ze względu na swoje funkcje w instytucjach UE, państwach członkowskich lub w Szwajcarii; ponadto informacje takie nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż skuteczna ochrona interesów finansowych Umawiających się Stron.

Artykuł 6

Środki i kary administracyjne

Bez uszczerbku dla stosowania szwajcarskiego prawa karnego, Urząd lub Komisja Europejska mogą nakładać środki i kary administracyjne zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4) a także zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (5) i z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (6).

Artykuł 7

Odzyskiwanie należności i egzekucja

Decyzje Urzędu lub Komisji Europejskiej podjęte w ramach stosowania niniejszych uzgodnień, nakładające zobowiązania pieniężne na osoby inne niż państwa, stanowią w Szwajcarii tytuł egzekucyjny. Tytuł egzekucyjny wydaje, bez przeprowadzania kontroli innych niż weryfikacja autentyczności aktu, organ wskazany przez rząd szwajcarski, który zawiadamia o tym Urząd lub Komisję Europejską. Egzekucja przeprowadzana jest zgodnie z procedurami szwajcarskimi. Zgodność z prawem decyzji o egzekucji podlega kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydawane na mocy klauzuli arbitrażowej podlegają wykonaniu na tych samych warunkach.

---

(1)  
  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72, ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 652/2008 (Dz.U. L 181 z 10.7.2008, s. 23).

2

(3)  
  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.

3

(4)  
  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

4

(5)  
  Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1.

5

(6)  
  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.

6

---

ROZPORZĄDZENIA

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/38 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/38

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/345

z dnia 10 marca 2016 r.

określające częstotliwość zgłaszania danych dotyczących statusu kontenera (CSM), format tych danych i metodę ich przekazywania

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (1), w szczególności jego art. 18c,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 515/97 stanowi, że przewoźnicy mają przekazywać dane dotyczące przewozu kontenerów, w odniesieniu do zdarzeń wymienionych w art. 18a ust. 6 rozporządzenia, do zbioru danych CSM, którym zarządza Komisja, ale jedynie w zakresie, w jakim są one znane przewoźnikowi dokonującemu zgłoszenia, a dane dotyczące takich zdarzeń zostały wygenerowane lub zgromadzone w ich elektronicznej ewidencji lub są w niej utrzymywane. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 515/97 stanowi, że przewoźnicy mają przekazywać dane dotyczące przewozu kontenerów, w odniesieniu do zdarzeń wymienionych w art. 18a ust. 6 rozporządzenia, do zbioru danych CSM, którym zarządza Komisja, ale jedynie w zakresie, w jakim są one znane przewoźnikowi dokonującemu zgłoszenia, a dane dotyczące takich zdarzeń zostały wygenerowane lub zgromadzone w ich elektronicznej ewidencji lub są w niej utrzymywane.

| (2) | Aby zapewnić terminową analizę danych dotyczących przewozu kontenerów i niezakłócone przekazywanie takich danych od przewoźników morskich do zbioru CSM oraz zagwarantować akceptowalny stopień różnorodności, jeśli chodzi o sposoby kodowania danych, należy określić częstotliwość zgłaszania danych CSM, ich format i metodę ich przekazywania. |
| --- | --- |

(2)

Aby zapewnić terminową analizę danych dotyczących przewozu kontenerów i niezakłócone przekazywanie takich danych od przewoźników morskich do zbioru CSM oraz zagwarantować akceptowalny stopień różnorodności, jeśli chodzi o sposoby kodowania danych, należy określić częstotliwość zgłaszania danych CSM, ich format i metodę ich przekazywania.

| (3) | Ze względu na wielkość i regularne zmiany w ruchu kontenerów skuteczne wykrywanie nadużyć zależy w dużej mierze od terminowej identyfikacji podejrzanych przewozów kontenerów. Aby zagwarantować skuteczne wykorzystanie otrzymanych danych i ograniczyć ryzyko przemieszczania podejrzanych ładunków do nieokreślonych miejsc, zanim możliwe będzie skuteczne wykrycie podejrzanych przesyłek, przewoźnicy powinni być zobowiązani do przekazywania danych CSM do zbioru CSM nie później niż 24 godziny po wygenerowaniu i zgromadzeniu danych CSM lub wprowadzeniu ich do elektronicznej ewidencji przewoźnika. |
| --- | --- |

(3)

Ze względu na wielkość i regularne zmiany w ruchu kontenerów skuteczne wykrywanie nadużyć zależy w dużej mierze od terminowej identyfikacji podejrzanych przewozów kontenerów. Aby zagwarantować skuteczne wykorzystanie otrzymanych danych i ograniczyć ryzyko przemieszczania podejrzanych ładunków do nieokreślonych miejsc, zanim możliwe będzie skuteczne wykrycie podejrzanych przesyłek, przewoźnicy powinni być zobowiązani do przekazywania danych CSM do zbioru CSM nie później niż 24 godziny po wygenerowaniu i zgromadzeniu danych CSM lub wprowadzeniu ich do elektronicznej ewidencji przewoźnika.

| (4) | W celu zmniejszenia obciążenia finansowego dla przemysłu i ułatwienia przekazywania danych CSM, przewoźnicy powinni być zobowiązani do wykorzystywania jednego z głównych standardów ANSI ASC X12 lub UN/EDIFACT. ANSI ASC X12 jest protokołem elektronicznej wymiany danych Amerykańskiego Narodowego Instytutu Normalizacji (ANSI), natomiast UN/EDIFACT jest standardem elektronicznej wymiany danych opracowanym w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Wykorzystanie takich standardów powinno obniżyć koszty wdrażania dla przewoźników, ponieważ standardy te są uznawane za powszechnie wykorzystywane w przemyśle morskim do celów elektronicznej wymiany danych. |
| --- | --- |

(4)

W celu zmniejszenia obciążenia finansowego dla przemysłu i ułatwienia przekazywania danych CSM, przewoźnicy powinni być zobowiązani do wykorzystywania jednego z głównych standardów ANSI ASC X12 lub UN/EDIFACT. ANSI ASC X12 jest protokołem elektronicznej wymiany danych Amerykańskiego Narodowego Instytutu Normalizacji (ANSI), natomiast UN/EDIFACT jest standardem elektronicznej wymiany danych opracowanym w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Wykorzystanie takich standardów powinno obniżyć koszty wdrażania dla przewoźników, ponieważ standardy te są uznawane za powszechnie wykorzystywane w przemyśle morskim do celów elektronicznej wymiany danych.

| (5) | Aby zapewnić bezpieczne przekazywanie danych oraz odpowiedni poziom poufności i integralności przekazywanych danych, dane CSM należy przekazywać za pośrednictwem protokołu SFTP (Secure Shell File Transfer Protocol) opracowanego przez grupę zadaniową ds. inżynierii internetowej (Internet Engineering Task Force – IETF). Ta metoda przekazywania danych gwarantuje wymagany poziom bezpieczeństwa i w odnośnym sektorze uznaje się ją za akceptowalną pod względem wykonalności wdrożenia. W celu zmniejszenia kosztów wdrażania przewoźnikom należy zezwolić na stosowania również innych metod przesyłania danych, pod warunkiem że gwarantują one taki sam poziom bezpieczeństwa danych jak SFTP. |
| --- | --- |

(5)

Aby zapewnić bezpieczne przekazywanie danych oraz odpowiedni poziom poufności i integralności przekazywanych danych, dane CSM należy przekazywać za pośrednictwem protokołu SFTP (Secure Shell File Transfer Protocol) opracowanego przez grupę zadaniową ds. inżynierii internetowej (Internet Engineering Task Force – IETF). Ta metoda przekazywania danych gwarantuje wymagany poziom bezpieczeństwa i w odnośnym sektorze uznaje się ją za akceptowalną pod względem wykonalności wdrożenia. W celu zmniejszenia kosztów wdrażania przewoźnikom należy zezwolić na stosowania również innych metod przesyłania danych, pod warunkiem że gwarantują one taki sam poziom bezpieczeństwa danych jak SFTP.

| (6) | Aby zmniejszyć obciążenie finansowe związane z przekazywaniem danych CSM, przewoźnikom należy zezwolić na przekazywanie wszystkich danych CSM wygenerowanych, zgromadzonych lub utrzymywanych w ich elektronicznej ewidencji, bez konieczności selekcji indywidualnych danych CSM. W takich przypadkach Komisja i właściwe organy państw członkowskich powinny być uprawnione do dostępu i wykorzystania tych danych zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 515/97. |
| --- | --- |

(6)

Aby zmniejszyć obciążenie finansowe związane z przekazywaniem danych CSM, przewoźnikom należy zezwolić na przekazywanie wszystkich danych CSM wygenerowanych, zgromadzonych lub utrzymywanych w ich elektronicznej ewidencji, bez konieczności selekcji indywidualnych danych CSM. W takich przypadkach Komisja i właściwe organy państw członkowskich powinny być uprawnione do dostępu i wykorzystania tych danych zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 515/97.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego rozporządzeniem (WE) nr 515/97, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego rozporządzeniem (WE) nr 515/97,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Częstotliwość przekazywania danych CSM

Przewoźnicy przekazują kompletne dane CSM wygenerowane, zgromadzone i utrzymywane w elektronicznej ewidencji przewoźników do zbioru CSM nie później niż 24 godziny po wprowadzeniu tych danych do ewidencji elektronicznej przewoźnika.

Zgodnie z art. 18a ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 515/97 historyczne dane CSM przekazuje się w ciągu 24 godzin od wygenerowania lub zgromadzenia pierwszych danych CSM w elektronicznej ewidencji przewoźnika, stwierdzających, że kontener jest przeznaczony do wprowadzenia na obszar celny Unii.

Artykuł 2

Format danych CSM

Przewoźnicy zgłaszają dane CSM zgodnie ze standardami ANSI ASC X12 lub UN/EDIFACT.

Artykuł 3

Metoda przekazywania danych CSM

1.   Przewoźnicy przekazują CSM przy użyciu protokołu SFTP.

Przewoźnicy są uprawnieni do przekazywania danych CSM przy użyciu innych metod, pod warunkiem że gwarantują one poziom ochrony porównywalny z protokołem SFTP.

2.   Dane CSM mogą być przekazywane poprzez:

| a) | selektywne zgłaszanie indywidualnych danych CSM, jak określono w art. 18a ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 515/97; lub |
| --- | --- |

a)

selektywne zgłaszanie indywidualnych danych CSM, jak określono w art. 18a ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 515/97; lub

| b) | przekazywanie wszystkich danych CSM wygenerowanych, zgromadzonych i utrzymywanych w elektronicznej ewidencji przewoźnika, bez konieczności selekcji indywidualnych danych CSM. |
| --- | --- |

b)

przekazywanie wszystkich danych CSM wygenerowanych, zgromadzonych i utrzymywanych w elektronicznej ewidencji przewoźnika, bez konieczności selekcji indywidualnych danych CSM.

Jeśli przewoźnik przekazuje dane CSM zgodnie z lit. b), akceptuje fakt, że Komisja i państwa członkowskie mają dostęp do tych danych i mogą z nich korzystać zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 515/97.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 82 z 22.3.1997, s. 1.

1

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/40 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/40

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/346

z dnia 10 marca 2016 r.

określające pozycje, które mają być zawarte w systemie informacji celnej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (1), w szczególności jego art. 25 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Celem systemu informacji celnej (CIS) jest pomoc właściwym organom w zapobieganiu działaniom naruszającym przepisy prawa celnego i rolnego oraz w wykrywaniu i ściganiu takich działań. Aby ten cel osiągnąć, właściwe organy państw członkowskich wprowadzają do CIS informacje o istotnych zdarzeniach, takich jak zajęcie lub zatrzymanie towarów. Aby CIS nadal spełniał potrzeby właściwych organów, niezbędne jest uaktualnienie wykazu pozycji, które powinny być zawarte w CIS. |
| --- | --- |

(1)

Celem systemu informacji celnej (CIS) jest pomoc właściwym organom w zapobieganiu działaniom naruszającym przepisy prawa celnego i rolnego oraz w wykrywaniu i ściganiu takich działań. Aby ten cel osiągnąć, właściwe organy państw członkowskich wprowadzają do CIS informacje o istotnych zdarzeniach, takich jak zajęcie lub zatrzymanie towarów. Aby CIS nadal spełniał potrzeby właściwych organów, niezbędne jest uaktualnienie wykazu pozycji, które powinny być zawarte w CIS.

| (2) | Każde zdarzenie zgłoszone do CIS obejmuje szereg kluczowych elementów, które są wymagane dla miarodajnej interpretacji danej sprawy. W celu umożliwienia właściwym organom łatwego odszukiwania konkretnych spraw lub zdarzeń w CIS, powinna istnieć możliwość wyszukiwania w CIS odniesień do danej sprawy, w związku z tym konieczne jest uwzględnienie identyfikacji sprawy jako jednej z pozycji w CIS. |
| --- | --- |

(2)

Każde zdarzenie zgłoszone do CIS obejmuje szereg kluczowych elementów, które są wymagane dla miarodajnej interpretacji danej sprawy. W celu umożliwienia właściwym organom łatwego odszukiwania konkretnych spraw lub zdarzeń w CIS, powinna istnieć możliwość wyszukiwania w CIS odniesień do danej sprawy, w związku z tym konieczne jest uwzględnienie identyfikacji sprawy jako jednej z pozycji w CIS.

| (3) | Nadużycie finansowe wymaga zwykle aktywnego uczestnictwa co najmniej jednej osoby. Prawidłowe i jednoznaczne identyfikowanie osób uczestniczących w działaniach, które mogą stanowić nadużycie finansowe, ma zasadnicze znaczenie dla prowadzenia skutecznych dochodzeń w tych sprawach. Do CIS należy zatem wprowadzać dane dotyczące przedsiębiorstw i osób zaangażowanych w nadużycia finansowe lub działania mogące stanowić takie nadużycia. |
| --- | --- |

(3)

Nadużycie finansowe wymaga zwykle aktywnego uczestnictwa co najmniej jednej osoby. Prawidłowe i jednoznaczne identyfikowanie osób uczestniczących w działaniach, które mogą stanowić nadużycie finansowe, ma zasadnicze znaczenie dla prowadzenia skutecznych dochodzeń w tych sprawach. Do CIS należy zatem wprowadzać dane dotyczące przedsiębiorstw i osób zaangażowanych w nadużycia finansowe lub działania mogące stanowić takie nadużycia.

| (4) | Ze względu na to, że modus operandi oszustw handlowych oraz metody ukrywania zależą od środków transportu, należy uwzględnić szczegółowe informacje dotyczące środków transportu jako jedną z wymaganych pozycji w CIS. |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na to, że modus operandi oszustw handlowych oraz metody ukrywania zależą od środków transportu, należy uwzględnić szczegółowe informacje dotyczące środków transportu jako jedną z wymaganych pozycji w CIS.

| (5) | Schematy transportu, które nie są ekonomicznie uzasadnione, uważa się za istotne wskazówki niektórych rodzajów nadużyć finansowych, takich jak zgłoszenie nieprawdziwego pochodzenia. Ważne jest więc, aby znać szczegóły trasy wykorzystywanej do przewozu towarów, ponieważ mogą one być ważne dla wykrycia nadużycia. Informacje na temat przebiegu trasy uważa się zatem za istotne dla właściwego prowadzenia dochodzeń w sprawach nadużyć finansowych związanych z cłami, w związku z czym powinny one zostać uwzględnione jako jedna z pozycji w CIS. |
| --- | --- |

(5)

Schematy transportu, które nie są ekonomicznie uzasadnione, uważa się za istotne wskazówki niektórych rodzajów nadużyć finansowych, takich jak zgłoszenie nieprawdziwego pochodzenia. Ważne jest więc, aby znać szczegóły trasy wykorzystywanej do przewozu towarów, ponieważ mogą one być ważne dla wykrycia nadużycia. Informacje na temat przebiegu trasy uważa się zatem za istotne dla właściwego prowadzenia dochodzeń w sprawach nadużyć finansowych związanych z cłami, w związku z czym powinny one zostać uwzględnione jako jedna z pozycji w CIS.

| (6) | Cła i inne opłaty różnią się w zależności od szczególnych cech danego towaru. Aby zapewnić właściwe śledzenie spraw lub zdarzeń zgłoszonych w CIS, należy więc wprowadzać do CIS specyfikacje odnoszące się do towarów, których dana sprawa dotyczy. |
| --- | --- |

(6)

Cła i inne opłaty różnią się w zależności od szczególnych cech danego towaru. Aby zapewnić właściwe śledzenie spraw lub zdarzeń zgłoszonych w CIS, należy więc wprowadzać do CIS specyfikacje odnoszące się do towarów, których dana sprawa dotyczy.

| (7) | Analiza poszczególnych przypadków zajęcia, konfiskaty lub zatrzymania towarów pomaga w opracowywaniu środków zapobiegających wystąpieniu tego samego rodzaju nadużyć finansowych związanych z cłami w przyszłości. Należy zatem uznać za istotne uwzględnienie w CIS odpowiednich informacji dotyczących zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty. |
| --- | --- |

(7)

Analiza poszczególnych przypadków zajęcia, konfiskaty lub zatrzymania towarów pomaga w opracowywaniu środków zapobiegających wystąpieniu tego samego rodzaju nadużyć finansowych związanych z cłami w przyszłości. Należy zatem uznać za istotne uwzględnienie w CIS odpowiednich informacji dotyczących zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty.

| (8) | Wszelkie działania podejmowane przez właściwe organy powinny być uzasadnione, a więc powinny być oparte na odpowiednich wskaźnikach ryzyka. Dlatego też konieczne jest uwzględnienie informacji dotyczących oceny ryzyka jako jednej z pozycji w CIS. |
| --- | --- |

(8)

Wszelkie działania podejmowane przez właściwe organy powinny być uzasadnione, a więc powinny być oparte na odpowiednich wskaźnikach ryzyka. Dlatego też konieczne jest uwzględnienie informacji dotyczących oceny ryzyka jako jednej z pozycji w CIS.

| (9) | W zależności od danej sprawy odnośna dokumentacja dołączana do wpisu sprawy w CIS może być bardzo różna. Może ona obejmować, ale nie tylko, dokumenty handlowe uzyskane przez właściwe organy. |
| --- | --- |

(9)

W zależności od danej sprawy odnośna dokumentacja dołączana do wpisu sprawy w CIS może być bardzo różna. Może ona obejmować, ale nie tylko, dokumenty handlowe uzyskane przez właściwe organy.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego rozporządzeniem (WE) nr 515/97, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego rozporządzeniem (WE) nr 515/97,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Pozycje

Pozycje, które powinny zostać zawarte w bazie danych CIS w ramach kategorii, o których mowa w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 515/97, są następujące:

| a) | pozycje wspólne dla wszystkich kategorii, o których mowa w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | odniesienia do sprawy, |
| --- | --- | --- |

a)

pozycje wspólne dla wszystkich kategorii, o których mowa w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

odniesienia do sprawy,

| — | podstawowe informacje dotyczące sprawy, |
| --- | --- |

—

podstawowe informacje dotyczące sprawy,

| — | odnośne dokumenty jako załączniki; |
| --- | --- |

—

odnośne dokumenty jako załączniki;

| b) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | szczegóły dotyczące towarów, |
| --- | --- | --- |

b)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

szczegóły dotyczące towarów,

| — | dokumenty, |
| --- | --- |

—

dokumenty,

| — | informacje dotyczące zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty, |
| --- | --- |

—

informacje dotyczące zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty,

| — | działania, |
| --- | --- |

—

działania,

| — | wskaźniki ryzyka, |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka,

| — | miejsce na uwagi; |
| --- | --- |

—

miejsce na uwagi;

| c) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | szczegóły dotyczące środka transportu, |
| --- | --- | --- |

c)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

szczegóły dotyczące środka transportu,

| — | dokumenty, |
| --- | --- |

—

dokumenty,

| — | przebieg trasy, |
| --- | --- |

—

przebieg trasy,

| — | działania, |
| --- | --- |

—

działania,

| — | wskaźniki ryzyka, |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka,

| — | miejsce na uwagi; |
| --- | --- |

—

miejsce na uwagi;

| d) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | dane dotyczące uczestniczących przedsiębiorstw, |
| --- | --- | --- |

d)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

dane dotyczące uczestniczących przedsiębiorstw,

| — | dokumenty, |
| --- | --- |

—

dokumenty,

| — | działania, |
| --- | --- |

—

działania,

| — | wskaźniki ryzyka, |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka,

| — | miejsce na uwagi; |
| --- | --- |

—

miejsce na uwagi;

| e) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | dane dotyczące uczestniczących osób, |
| --- | --- | --- |

e)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

dane dotyczące uczestniczących osób,

| — | dokumenty, |
| --- | --- |

—

dokumenty,

| — | działania, |
| --- | --- |

—

działania,

| — | wskaźniki ryzyka, |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka,

| — | miejsce na uwagi; |
| --- | --- |

—

miejsce na uwagi;

| f) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | szczegóły dotyczące kierunków nadużyć finansowych, |
| --- | --- | --- |

f)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

szczegóły dotyczące kierunków nadużyć finansowych,

| — | wskaźniki ryzyka; |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka;

| g) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | szczegóły dotyczące dostępności wiedzy specjalistycznej; |
| --- | --- | --- |

g)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

szczegóły dotyczące dostępności wiedzy specjalistycznej;

| h) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | informacje dotyczące zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty, |
| --- | --- | --- |

h)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

informacje dotyczące zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty,

| — | działania, |
| --- | --- |

—

działania,

| — | wskaźniki ryzyka; |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka;

| i) | dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 515/97:






  — | informacje dotyczące zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty, |
| --- | --- | --- |

i)

dodatkowe pozycje w odniesieniu do kategorii, o której mowa w art. 24 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 515/97:

—

informacje dotyczące zajęcia, zatrzymania lub konfiskaty,

| — | działania, |
| --- | --- |

—

działania,

| — | wskaźniki ryzyka. |
| --- | --- |

—

wskaźniki ryzyka.

Dalsze szczegóły w odniesieniu do wyżej wymienionych pozycji znajdują się w załączniku.

Artykuł 2

Uchylenie

Skreśla się art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 696/98 (2).

2

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 82 z 22.3.1997, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 696/98 z dnia 27 marca 1998 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (Dz.U. L 96 z 28.3.1998, s. 22).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| a) | IDENTYFIKACJA SPRAWY






  — | numer identyfikacyjny sprawy |
| --- | --- | --- |

a)

IDENTYFIKACJA SPRAWY

—

numer identyfikacyjny sprawy

| — | sygnatura dokumentu |
| --- | --- |

—

sygnatura dokumentu

| — | krajowy numer referencyjny |
| --- | --- |

—

krajowy numer referencyjny

| — | streszczenie |
| --- | --- |

—

streszczenie

| — | organ |
| --- | --- |

—

organ

| — | osoba wyznaczona do kontaktów |
| --- | --- |

—

osoba wyznaczona do kontaktów

| — | data |
| --- | --- |

—

data

| b) | PODSTAWOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE SPRAWY






  — | rodzaj nadużycia finansowego |
| --- | --- | --- |

b)

PODSTAWOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE SPRAWY

—

rodzaj nadużycia finansowego

| — | rodzaj zgłoszenia |
| --- | --- |

—

rodzaj zgłoszenia

| — | środki transportu |
| --- | --- |

—

środki transportu

| — | jakość informacji |
| --- | --- |

—

jakość informacji

| c) | DOKUMENTY






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- |

c)

DOKUMENTY

—

rodzaj

| — | numer |
| --- | --- |

—

numer

| — | zapłata za fracht |
| --- | --- |

—

zapłata za fracht

| — | data wystawienia |
| --- | --- |

—

data wystawienia

| — | miejsce wystawienia |
| --- | --- |

—

miejsce wystawienia

| d) | — | DANE DOTYCZĄCE UCZESTNICZĄCYCH OSÓB |
| --- | --- | --- |

d)

—

DANE DOTYCZĄCE UCZESTNICZĄCYCH OSÓB

| — | uczestnictwo |
| --- | --- |

—

uczestnictwo

| — | imię |
| --- | --- |

—

imię

| — | nazwisko |
| --- | --- |

—

nazwisko

| — | nazwisko panieńskie |
| --- | --- |

—

nazwisko panieńskie

| — | pseudonim |
| --- | --- |

—

pseudonim

| — | płeć |
| --- | --- |

—

płeć

| — | fizyczne stałe znaki szczególne |
| --- | --- |

—

fizyczne stałe znaki szczególne

| — | miejsce urodzenia |
| --- | --- |

—

miejsce urodzenia

| — | data urodzenia |
| --- | --- |

—

data urodzenia

| — | obywatelstwo |
| --- | --- |

—

obywatelstwo

| — | adres






  — | ulica |
| --- | --- | --- |

—

adres

—

ulica

| — | numer domu |
| --- | --- |

—

numer domu

| — | skrytka pocztowa |
| --- | --- |

—

skrytka pocztowa

| — | kod pocztowy |
| --- | --- |

—

kod pocztowy

| — | miejscowość |
| --- | --- |

—

miejscowość

| — | kraj |
| --- | --- |

—

kraj

| — | telefon stacjonarny/komórkowy |
| --- | --- |

—

telefon stacjonarny/komórkowy

| — | faks/e-mail |
| --- | --- |

—

faks/e-mail

| — | dokumenty tożsamości






  — | rodzaj dokumentu |
| --- | --- | --- |

—

dokumenty tożsamości

—

rodzaj dokumentu

| — | numer dokumentu |
| --- | --- |

—

numer dokumentu

| — | data wydania |
| --- | --- |

—

data wydania

| — | miejsce wydania |
| --- | --- |

—

miejsce wydania

| — | kraj |
| --- | --- |

—

kraj

| — | bagaż






  — | kategoria |
| --- | --- | --- |

—

bagaż

—

kategoria

| — | rodzaj |
| --- | --- |

—

rodzaj

| — | marka |
| --- | --- |

—

marka

| — | numer identyfikacyjny |
| --- | --- |

—

numer identyfikacyjny

| — | odprawa |
| --- | --- |

—

odprawa

| — | bilety






  — | data zakupu |
| --- | --- | --- |

—

bilety

—

data zakupu

| — | sposób płatności |
| --- | --- |

—

sposób płatności

| — | wystawione w (nazwa kraju) |
| --- | --- |

—

wystawione w (nazwa kraju)

| — | wystawione przez |
| --- | --- |

—

wystawione przez

| — | rozpoczęcie podróży |
| --- | --- |

—

rozpoczęcie podróży

| — | czas trwania pobytu (dni) |
| --- | --- |

—

czas trwania pobytu (dni)

| — | środki pieniężne






  — | zgłoszone |
| --- | --- | --- |

—

środki pieniężne

—

zgłoszone

| — | zamierzone wykorzystanie |
| --- | --- |

—

zamierzone wykorzystanie

| — | pochodzenie |
| --- | --- |

—

pochodzenie

| — | waluta |
| --- | --- |

—

waluta

| — | rodzaj środków pieniężnych |
| --- | --- |

—

rodzaj środków pieniężnych

| — | kwota |
| --- | --- |

—

kwota

| — | kwota po przeliczeniu (EUR) |
| --- | --- |

—

kwota po przeliczeniu (EUR)

| — | ostrzeżenie |
| --- | --- |

—

ostrzeżenie

| e) | DANE DOTYCZĄCE UCZESTNICZĄCYCH PRZEDSIĘBIORSTW






  — | uczestnictwo |
| --- | --- | --- |

e)

DANE DOTYCZĄCE UCZESTNICZĄCYCH PRZEDSIĘBIORSTW

—

uczestnictwo

| — | nazwa |
| --- | --- |

—

nazwa

| — | nazwa handlowa |
| --- | --- |

—

nazwa handlowa

| — | rodzaj rejestracji |
| --- | --- |

—

rodzaj rejestracji

| — | numer w rejestrze (1) |
| --- | --- |

—

numer w rejestrze (1)

| — | adres*






  — | ulica |
| --- | --- | --- |

—

adres*

—

ulica

| — | numer domu |
| --- | --- |

—

numer domu

| — | skrytka pocztowa |
| --- | --- |

—

skrytka pocztowa

| — | kod pocztowy |
| --- | --- |

—

kod pocztowy

| — | miejscowość |
| --- | --- |

—

miejscowość

| — | kraj |
| --- | --- |

—

kraj

| — | telefon stacjonarny/komórkowy |
| --- | --- |

—

telefon stacjonarny/komórkowy

| — | faks/e-mail |
| --- | --- |

—

faks/e-mail

| f) | SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE ŚRODKA TRANSPORTU






  6.1. | KONTENER






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- | --- |

f)

SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE ŚRODKA TRANSPORTU

6.1.

KONTENER

—

rodzaj

| — | numer |
| --- | --- |

—

numer

| — | stan |
| --- | --- |

—

stan

| — | liczba zamknięć |
| --- | --- |

—

liczba zamknięć

| — | wielkość |
| --- | --- |

—

wielkość

| g) | 6.2. | TRANSPORT DROGOWY






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- | --- |

g)

6.2.

TRANSPORT DROGOWY

—

rodzaj

| — | rodzaj rejestracji |
| --- | --- |

—

rodzaj rejestracji

| — | przynależność państwowa |
| --- | --- |

—

przynależność państwowa

| — | marka |
| --- | --- |

—

marka

| — | tablica rejestracyjna |
| --- | --- |

—

tablica rejestracyjna

| — | kolor |
| --- | --- |

—

kolor

| — | nadrukowane nazwy i logo |
| --- | --- |

—

nadrukowane nazwy i logo

| — | liczba zamknięć |
| --- | --- |

—

liczba zamknięć

| h) | 6.3. | MAŁA JEDNOSTKA PŁYWAJĄCA






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- | --- |

h)

6.3.

MAŁA JEDNOSTKA PŁYWAJĄCA

—

rodzaj

| — | nazwa |
| --- | --- |

—

nazwa

| — | bandera |
| --- | --- |

—

bandera

| — | port macierzysty |
| --- | --- |

—

port macierzysty

| — | długość |
| --- | --- |

—

długość

| — | jednostka długości |
| --- | --- |

—

jednostka długości

| — | tonaż ICT (w GT) |
| --- | --- |

—

tonaż ICT (w GT)

| — | kolor |
| --- | --- |

—

kolor

| — | rodzaj rejestracji jednostki |
| --- | --- |

—

rodzaj rejestracji jednostki

| — | numer rejestracyjny jednostki |
| --- | --- |

—

numer rejestracyjny jednostki

| i) | 6.4. | STATEK HANDLOWY






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- | --- |

i)

6.4.

STATEK HANDLOWY

—

rodzaj

| — | nazwa |
| --- | --- |

—

nazwa

| — | bandera |
| --- | --- |

—

bandera

| — | rodzaj rejestracji statku |
| --- | --- |

—

rodzaj rejestracji statku

| — | numer rejestracyjny statku |
| --- | --- |

—

numer rejestracyjny statku

| j) | 6.5. | TRANSPORT KOLEJOWY






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- | --- |

j)

6.5.

TRANSPORT KOLEJOWY

—

rodzaj

| — | numer pociągu |
| --- | --- |

—

numer pociągu

| — | przedsiębiorstwo |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo

| — | przynależność państwowa |
| --- | --- |

—

przynależność państwowa

| — | numer wagonu |
| --- | --- |

—

numer wagonu

| — | liczba zamknięć |
| --- | --- |

—

liczba zamknięć

| k) | 6.6. | TRANSPORT LOTNICZY






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- | --- |

k)

6.6.

TRANSPORT LOTNICZY

—

rodzaj

| — | numer lotu |
| --- | --- |

—

numer lotu

| — | rodzaj transportu |
| --- | --- |

—

rodzaj transportu

| — | przedsiębiorstwo lotnicze |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo lotnicze

| — | numer rejestracyjny |
| --- | --- |

—

numer rejestracyjny

| — | przewoźnik |
| --- | --- |

—

przewoźnik

| — | tablica rejestracyjna |
| --- | --- |

—

tablica rejestracyjna

| — | MRN |
| --- | --- |

—

MRN

| — | odprawa |
| --- | --- |

—

odprawa

| — | liczba zamknięć |
| --- | --- |

—

liczba zamknięć

| 6.7. | KURIER – POCZTA






  — | rodzaj |
| --- | --- | --- |

6.7.

KURIER – POCZTA

—

rodzaj

| — | numer lotu |
| --- | --- |

—

numer lotu

| — | przewoźnik |
| --- | --- |

—

przewoźnik

| — | tablica rejestracyjna |
| --- | --- |

—

tablica rejestracyjna

| — | MRN |
| --- | --- |

—

MRN

| l) | TRASA






  — | etap |
| --- | --- | --- |

l)

TRASA

—

etap

| — | data |
| --- | --- |

—

data

| — | kraj |
| --- | --- |

—

kraj

| — | miejsce |
| --- | --- |

—

miejsce

| — | rodzaj lokalizacji |
| --- | --- |

—

rodzaj lokalizacji

| — | szerokość geograficzna |
| --- | --- |

—

szerokość geograficzna

| — | długość geograficzna |
| --- | --- |

—

długość geograficzna

| — | środek transportu |
| --- | --- |

—

środek transportu

| m) | SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE TOWARÓW






  — | status towaru |
| --- | --- | --- |

m)

SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE TOWARÓW

—

status towaru

| — | rodzaj towaru |
| --- | --- |

—

rodzaj towaru

| — | opis |
| --- | --- |

—

opis

| — | kategoria |
| --- | --- |

—

kategoria

| — | kod HS/CN/Taric (6, 8, 10 cyfr) |
| --- | --- |

—

kod HS/CN/Taric (6, 8, 10 cyfr)

| — | procedura celna |
| --- | --- |

—

procedura celna

| — | łączna kwota zafakturowana |
| --- | --- |

—

łączna kwota zafakturowana

| — | waluta |
| --- | --- |

—

waluta

| — | kwota po przeliczeniu (EUR) |
| --- | --- |

—

kwota po przeliczeniu (EUR)

| — | marka |
| --- | --- |

—

marka

| — | producent |
| --- | --- |

—

producent

| — | ilość |
| --- | --- |

—

ilość

| — | jednostka |
| --- | --- |

—

jednostka

| — | masa brutto |
| --- | --- |

—

masa brutto

| — | objętość |
| --- | --- |

—

objętość

| — | masa netto |
| --- | --- |

—

masa netto

| — | etykiety/ostrzeżenia (umieszczone na opakowaniu) |
| --- | --- |

—

etykiety/ostrzeżenia (umieszczone na opakowaniu)

| — | ostrzeżenie |
| --- | --- |

—

ostrzeżenie

| 8.1. | DODATKOWE POLA DLA TYTONIU






  — | rodzaj produktu |
| --- | --- | --- |

8.1.

DODATKOWE POLA DLA TYTONIU

—

rodzaj produktu

| 8.2. | DODATKOWE POLA DLA PREKURSORÓW NARKOTYKÓW






  — | rodzaj leku |
| --- | --- | --- |

8.2.

DODATKOWE POLA DLA PREKURSORÓW NARKOTYKÓW

—

rodzaj leku

| — | ilość |
| --- | --- |

—

ilość

| — | jednostka |
| --- | --- |

—

jednostka

| — | logo |
| --- | --- |

—

logo

| 8.3. | DODATKOWE POLA DLA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH






  — | zamierzone wykorzystanie |
| --- | --- | --- |

8.3.

DODATKOWE POLA DLA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH

—

zamierzone wykorzystanie

| — | pochodzenie |
| --- | --- |

—

pochodzenie

| — | kwota |
| --- | --- |

—

kwota

| — | rodzaj środków pieniężnych |
| --- | --- |

—

rodzaj środków pieniężnych

| — | ilość |
| --- | --- |

—

ilość

| n) | INFORMACJE DOTYCZĄCE ZAJĘCIA, ZATRZYMANIA LUB KONFISKATY






  — | status |
| --- | --- | --- |

n)

INFORMACJE DOTYCZĄCE ZAJĘCIA, ZATRZYMANIA LUB KONFISKATY

—

status

| — | data |
| --- | --- |

—

data

| — | kraj |
| --- | --- |

—

kraj

| — | rodzaj lokalizacji |
| --- | --- |

—

rodzaj lokalizacji

| — | miejsce zajęcia |
| --- | --- |

—

miejsce zajęcia

| — | szerokość geograficzna |
| --- | --- |

—

szerokość geograficzna

| — | długość geograficzna |
| --- | --- |

—

długość geograficzna

| — | sposób postępowania |
| --- | --- |

—

sposób postępowania

| — | rodzaj ukrycia |
| --- | --- |

—

rodzaj ukrycia

| — | szczegóły dotyczące ukrycia |
| --- | --- |

—

szczegóły dotyczące ukrycia

| — | organ |
| --- | --- |

—

organ

| o) | DZIAŁANIE






  — | konieczne działanie |
| --- | --- | --- |

o)

DZIAŁANIE

—

konieczne działanie

| — | powody działania |
| --- | --- |

—

powody działania

| — | przypuszczalny sposób postępowania |
| --- | --- |

—

przypuszczalny sposób postępowania

| — | przypuszczalny rodzaj ukrycia |
| --- | --- |

—

przypuszczalny rodzaj ukrycia

| — | podjęte działanie |
| --- | --- |

—

podjęte działanie

| — | data |
| --- | --- |

—

data

| p) | WSKAŹNIKI RYZYKA |
| --- | --- |

p)

WSKAŹNIKI RYZYKA

| q) | MIEJSCE NA UWAGI






  — | uwagi |
| --- | --- | --- |

q)

MIEJSCE NA UWAGI

—

uwagi

| r) | ZAŁĄCZENIE ODNOŚNYCH DOKUMENTÓW






  — | sygnatura |
| --- | --- | --- |

r)

ZAŁĄCZENIE ODNOŚNYCH DOKUMENTÓW

—

sygnatura

| s) | SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE KIERUNKÓW NADUŻYĆ FINANSOWYCH |
| --- | --- |

s)

SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE KIERUNKÓW NADUŻYĆ FINANSOWYCH

| t) | SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE DOSTĘPNOŚCI WIEDZY SPECJALISTYCZNEJ |
| --- | --- |

t)

SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE DOSTĘPNOŚCI WIEDZY SPECJALISTYCZNEJ

---

(1)  Pozycji tej nie można wypełniać, jeżeli pozwala ona na zidentyfikowanie osoby fizycznej.

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/49 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/49

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/347

z dnia 10 marca 2016 r.

ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do określonego formatu list osób mających dostęp do informacji poufnych i ich aktualizacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 18 ust. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 emitenci, uczestnicy rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjne, prowadzący aukcje i monitorujący aukcje lub wszelkie inne osoby działające w ich imieniu lub na ich rachunek są zobowiązane do sporządzania list osób mających dostęp do informacji poufnych (ang. insiders) i ich aktualizacji zgodnie z określonym formatem. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 emitenci, uczestnicy rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjne, prowadzący aukcje i monitorujący aukcje lub wszelkie inne osoby działające w ich imieniu lub na ich rachunek są zobowiązane do sporządzania list osób mających dostęp do informacji poufnych (ang. insiders) i ich aktualizacji zgodnie z określonym formatem.

| (2) | Ustalenie określonego formatu, w tym stosowanie standardowych wzorów, powinno ułatwić jednolite stosowanie obowiązku sporządzania i aktualizacji list osób mających dostęp do informacji poufnych ustanowionego w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014. Powinno to również zapewnić, by właściwe organy otrzymywały informacje niezbędne do wykonania zadań polegających na ochronie integralności rynków finansowych oraz badaniu możliwych nadużyć na rynku. |
| --- | --- |

(2)

Ustalenie określonego formatu, w tym stosowanie standardowych wzorów, powinno ułatwić jednolite stosowanie obowiązku sporządzania i aktualizacji list osób mających dostęp do informacji poufnych ustanowionego w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014. Powinno to również zapewnić, by właściwe organy otrzymywały informacje niezbędne do wykonania zadań polegających na ochronie integralności rynków finansowych oraz badaniu możliwych nadużyć na rynku.

| (3) | Ponieważ wiele informacji poufnych może istnieć jednocześnie w ramach danego podmiotu, listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny dokładnie określać, do których konkretnych informacji poufnych miały dostęp osoby pracujące dla emitentów, uczestników rynku uprawnień do emisji, platform aukcyjnych, prowadzących aukcje i monitorujących aukcje (czy chodzi np. o transakcję, projekt, zdarzenie korporacyjne lub finansowe, publikację sprawozdania finansowego czy ostrzeżenie dotyczące zysku). W tym celu lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna być podzielona na sekcje, z oddzielną sekcją dla każdej informacji poufnej. W każdej sekcji należy wymienić wszystkie osoby, które mają dostęp do tej samej konkretnej informacji poufnej. |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ wiele informacji poufnych może istnieć jednocześnie w ramach danego podmiotu, listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny dokładnie określać, do których konkretnych informacji poufnych miały dostęp osoby pracujące dla emitentów, uczestników rynku uprawnień do emisji, platform aukcyjnych, prowadzących aukcje i monitorujących aukcje (czy chodzi np. o transakcję, projekt, zdarzenie korporacyjne lub finansowe, publikację sprawozdania finansowego czy ostrzeżenie dotyczące zysku). W tym celu lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna być podzielona na sekcje, z oddzielną sekcją dla każdej informacji poufnej. W każdej sekcji należy wymienić wszystkie osoby, które mają dostęp do tej samej konkretnej informacji poufnej.

| (4) | Aby uniknąć wielokrotnych wpisów w odniesieniu do tych samych osób w różnych sekcjach list osób mających dostęp do informacji poufnych, emitenci, uczestnicy rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjne, prowadzący aukcje i monitorujący aukcje lub osoby działające w ich imieniu lub na ich rachunek mogą sporządzić i aktualizować dodatkową sekcję listy osób mających dostęp do informacji poufnych, określoną jako sekcja osób mających stały dostęp do informacji poufnych, która będzie różniła się od pozostałych sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych, ponieważ nie została utworzona w związku z istnieniem konkretnej informacji poufnej. W takim przypadku sekcja dotycząca osób mających stały dostęp do informacji poufnych powinna obejmować wyłącznie osoby, które ze względu na charakter ich funkcji lub stanowiska mają stały dostęp do wszystkich informacji poufnych na poziomie emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje lub monitorującego aukcje. |
| --- | --- |

(4)

Aby uniknąć wielokrotnych wpisów w odniesieniu do tych samych osób w różnych sekcjach list osób mających dostęp do informacji poufnych, emitenci, uczestnicy rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjne, prowadzący aukcje i monitorujący aukcje lub osoby działające w ich imieniu lub na ich rachunek mogą sporządzić i aktualizować dodatkową sekcję listy osób mających dostęp do informacji poufnych, określoną jako sekcja osób mających stały dostęp do informacji poufnych, która będzie różniła się od pozostałych sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych, ponieważ nie została utworzona w związku z istnieniem konkretnej informacji poufnej. W takim przypadku sekcja dotycząca osób mających stały dostęp do informacji poufnych powinna obejmować wyłącznie osoby, które ze względu na charakter ich funkcji lub stanowiska mają stały dostęp do wszystkich informacji poufnych na poziomie emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje lub monitorującego aukcje.

| (5) | Lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna zasadniczo zawierać dane osobowe, które ułatwiają identyfikację osób mających dostęp do informacji poufnych. Takie dane powinny obejmować datę urodzenia, adres prywatny i, w stosownych przypadkach, krajowy numer identyfikacyjny tych osób. |
| --- | --- |

(5)

Lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna zasadniczo zawierać dane osobowe, które ułatwiają identyfikację osób mających dostęp do informacji poufnych. Takie dane powinny obejmować datę urodzenia, adres prywatny i, w stosownych przypadkach, krajowy numer identyfikacyjny tych osób.

| (6) | Lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna również zawierać dane, które mogą pomóc właściwym organom w prowadzeniu czynności wyjaśniających: w szybkim przeanalizowaniu praktyk handlowych osób mających dostęp do informacji poufnych, w ustaleniu związku między osobami mającymi dostęp do informacji poufnych a osobami prowadzącymi podejrzane praktyki handlowe oraz w identyfikacji kontaktów między nimi w krytycznych momentach. Z tego względu numery telefonów mają zasadnicze znaczenie, ponieważ pozwalają właściwym organom szybko działać i żądać rejestrów połączeń, jeżeli jest to konieczne. Ponadto dane takie powinny być dostępne od samego początku, tak by rzetelność czynności wyjaśniających nie była zagrożona faktem, że właściwy organ w trakcie czynności wyjaśniających zwraca się o dalsze informacje do emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje lub monitorującego aukcje lub osoby mającej dostęp do informacji poufnych. |
| --- | --- |

(6)

Lista osób mających dostęp do informacji poufnych powinna również zawierać dane, które mogą pomóc właściwym organom w prowadzeniu czynności wyjaśniających: w szybkim przeanalizowaniu praktyk handlowych osób mających dostęp do informacji poufnych, w ustaleniu związku między osobami mającymi dostęp do informacji poufnych a osobami prowadzącymi podejrzane praktyki handlowe oraz w identyfikacji kontaktów między nimi w krytycznych momentach. Z tego względu numery telefonów mają zasadnicze znaczenie, ponieważ pozwalają właściwym organom szybko działać i żądać rejestrów połączeń, jeżeli jest to konieczne. Ponadto dane takie powinny być dostępne od samego początku, tak by rzetelność czynności wyjaśniających nie była zagrożona faktem, że właściwy organ w trakcie czynności wyjaśniających zwraca się o dalsze informacje do emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje lub monitorującego aukcje lub osoby mającej dostęp do informacji poufnych.

| (7) | Aby zapewnić, by lista osób mających dostęp do informacji poufnych była jak najszybciej dostępna na żądanie właściwego organu oraz aby nie tworzyć zagrożenia dla czynności wyjaśniających poprzez zasięganie informacji od osób znajdujących się na liście osób mających dostęp do informacji poufnych, listę tę należy sporządzać w formacie elektronicznym i zawsze niezwłocznie aktualizować, gdy zachodzi którakolwiek z okoliczności wymienionych w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do aktualizowania listy osób mających dostęp do informacji poufnych. |
| --- | --- |

(7)

Aby zapewnić, by lista osób mających dostęp do informacji poufnych była jak najszybciej dostępna na żądanie właściwego organu oraz aby nie tworzyć zagrożenia dla czynności wyjaśniających poprzez zasięganie informacji od osób znajdujących się na liście osób mających dostęp do informacji poufnych, listę tę należy sporządzać w formacie elektronicznym i zawsze niezwłocznie aktualizować, gdy zachodzi którakolwiek z okoliczności wymienionych w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do aktualizowania listy osób mających dostęp do informacji poufnych.

| (8) | Stosowanie szczególnych, określonych przez właściwe organy formatów elektronicznych na potrzeby przekazywania list osób mających dostęp do informacji poufnych powinno również zmniejszyć obciążenia administracyjne właściwych organów, emitentów, uczestników rynku uprawnień do emisji, platform aukcyjnych, prowadzących aukcje i monitorujących aukcje oraz osób działających w ich imieniu lub na ich rachunek. Formaty elektroniczne powinny umożliwiać zachowanie poufności informacji zawartych na liście osób mających dostęp do informacji poufnych i zgodności z zasadami ustanowionymi w prawodawstwie UE dotyczącym przetwarzania danych osobowych i przekazywania takich danych. |
| --- | --- |

(8)

Stosowanie szczególnych, określonych przez właściwe organy formatów elektronicznych na potrzeby przekazywania list osób mających dostęp do informacji poufnych powinno również zmniejszyć obciążenia administracyjne właściwych organów, emitentów, uczestników rynku uprawnień do emisji, platform aukcyjnych, prowadzących aukcje i monitorujących aukcje oraz osób działających w ich imieniu lub na ich rachunek. Formaty elektroniczne powinny umożliwiać zachowanie poufności informacji zawartych na liście osób mających dostęp do informacji poufnych i zgodności z zasadami ustanowionymi w prawodawstwie UE dotyczącym przetwarzania danych osobowych i przekazywania takich danych.

| (9) | Ponieważ emitenci działający na rynku rozwoju MŚP są zwolnieni ze sporządzania i aktualizowania list osób mających dostęp do informacji poufnych i w związku z tym mogą sporządzać i przechowywać te informacje w formacie innym niż format elektroniczny (jak wymaga tego niniejsze rozporządzenie w odniesieniu do pozostałych emitentów), na emitentów działających na rynku rozwoju MŚP nie należy nakładać wymogu stosowania elektronicznego formatu przy przekazywaniu właściwym organom list osób mających dostęp do informacji poufnych. Podobnie nie należy wymagać przedstawiania niektórych danych osobowych, jeżeli emitenci ci nie dysponują takimi danymi w momencie, kiedy żąda się listy osób mających dostęp do informacji poufnych. Listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny być w każdym przypadku przekazywane w sposób zapewniający kompletność, poufność oraz integralność informacji. |
| --- | --- |

(9)

Ponieważ emitenci działający na rynku rozwoju MŚP są zwolnieni ze sporządzania i aktualizowania list osób mających dostęp do informacji poufnych i w związku z tym mogą sporządzać i przechowywać te informacje w formacie innym niż format elektroniczny (jak wymaga tego niniejsze rozporządzenie w odniesieniu do pozostałych emitentów), na emitentów działających na rynku rozwoju MŚP nie należy nakładać wymogu stosowania elektronicznego formatu przy przekazywaniu właściwym organom list osób mających dostęp do informacji poufnych. Podobnie nie należy wymagać przedstawiania niektórych danych osobowych, jeżeli emitenci ci nie dysponują takimi danymi w momencie, kiedy żąda się listy osób mających dostęp do informacji poufnych. Listy osób mających dostęp do informacji poufnych powinny być w każdym przypadku przekazywane w sposób zapewniający kompletność, poufność oraz integralność informacji.

| (10) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. |
| --- | --- |

(10)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

| (11) | Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (2). |
| --- | --- |

(11)

Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (2).

| (12) | W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie w trybie pilnym, a przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu muszą obowiązywać od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014, |
| --- | --- |

(12)

W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie w trybie pilnym, a przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu muszą obowiązywać od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie następująca definicja:

| | „środki elektroniczne” oznaczają urządzenia elektroniczne do przetwarzania (w tym cyfrowej kompresji), przechowywania i przesyłania danych, wykorzystujące technologię przewodową, radiową lub optyczną, lub też wszelkie inne rodzaje środków elektromagnetycznych. |
| --- | --- |

„środki elektroniczne” oznaczają urządzenia elektroniczne do przetwarzania (w tym cyfrowej kompresji), przechowywania i przesyłania danych, wykorzystujące technologię przewodową, radiową lub optyczną, lub też wszelkie inne rodzaje środków elektromagnetycznych.

Artykuł 2

Format sporządzania i aktualizacji listy osób mających dostęp do informacji poufnych

1.   Emitenci, uczestnicy rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjne, prowadzący aukcje i monitorujący aukcje lub każda osoba działająca w ich imieniu lub na ich rachunek zapewniają, by lista osób mających dostęp do informacji poufnych była podzielona na odrębne sekcje dotyczące różnych informacji poufnych. Nowe sekcje dodaje się do listy osób mających dostęp do informacji poufnych w miarę identyfikowania nowych informacji poufnych, jak określono w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

Każda sekcja listy osób mających dostęp do informacji poufnych obejmuje wyłącznie szczegółowe dane dotyczące osób mających dostęp do informacji poufnych istotnych dla tej sekcji.

2.   Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą wprowadzić dodatkową sekcję do listy osób mających dostęp do informacji poufnych, zawierającą szczegółowe dane dotyczące osób mających w każdej chwili dostęp do wszystkich informacji poufnych („osoby mające stały dostęp do informacji poufnych”).

Szczegółowe dane dotyczące osób mających stały dostęp do informacji poufnych zawarte w sekcji dodatkowej, o której mowa w akapicie pierwszym, nie są włączane do innych sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych, o których mowa w ust. 1.

3.   Osoby, o których mowa w ust. 1, sporządzają i aktualizują listę osób mających dostęp do informacji poufnych w formacie elektronicznym zgodnie ze wzorem 1 w załączniku I.

Jeżeli lista osób mających dostęp do informacji poufnych obejmuje dodatkową sekcję, o której mowa w ust. 2, osoby, o których mowa w ust. 1, sporządzają i aktualizują tę sekcję w formacie elektronicznym zgodnie ze wzorem 2 w załączniku I.

4.   Format elektroniczny, o którym mowa w ust. 3, zapewnia stale:

| a) | poufność informacji, gwarantując, że dostęp do listy osób mających dostęp do informacji poufnych ma jedynie ograniczona liczba jasno wskazanych osób spośród osób pracujących dla emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje i monitorującego aukcje lub każdej innej osoby działającej w ich imieniu lub na ich rachunek, które potrzebują tego dostępu ze względu na charakter swej funkcji lub stanowiska; |
| --- | --- |

a)

poufność informacji, gwarantując, że dostęp do listy osób mających dostęp do informacji poufnych ma jedynie ograniczona liczba jasno wskazanych osób spośród osób pracujących dla emitenta, uczestnika rynku uprawnień do emisji, platformy aukcyjnej, prowadzącego aukcje i monitorującego aukcje lub każdej innej osoby działającej w ich imieniu lub na ich rachunek, które potrzebują tego dostępu ze względu na charakter swej funkcji lub stanowiska;

| b) | dokładność informacji umieszczonych na liście osób mających dostęp do informacji poufnych; |
| --- | --- |

b)

dokładność informacji umieszczonych na liście osób mających dostęp do informacji poufnych;

| c) | dostęp do poprzednich wersji listy osób mających dostęp do informacji poufnych i możliwość przeszukiwania ich. |
| --- | --- |

c)

dostęp do poprzednich wersji listy osób mających dostęp do informacji poufnych i możliwość przeszukiwania ich.

5.   Listę osób mających dostęp do informacji poufnych, o której mowa w ust. 3, przekazuje się przy użyciu środków elektronicznych określonych przez właściwy organ. Właściwe organy publikują na swoich stronach internetowych środki elektroniczne, które należy stosować. Te środki elektroniczne zapewniają kompletność, integralność i poufność informacji podczas ich przesyłania.

Artykuł 3

Emitenci instrumentów dopuszczonych na rynku rozwoju MŚP

Do celów art. 18 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 596/2014 emitenci, których instrumenty finansowe dopuszczono do obrotu na rynku rozwoju MŚP, przekazują właściwemu organowi, na jego żądanie, listę osób mających dostęp do informacji poufnych zgodnie ze wzorem w załączniku II w formacie, który zapewnia zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji podczas ich przesyłania.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 lipca 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

2

---

ZAŁĄCZNIK I

WZÓR NR 1

Lista osób mających dostęp do informacji poufnych: sekcja związana z [nazwa informacji poufnej dotyczącej konkretnej transakcji lub zdarzenia]

Data i godzina (stworzenia tej sekcji listy osób mających dostęp do informacji poufnych, tj. kiedy ta informacja poufna została zidentyfikowana): [
  yyyy-mm-dd; hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)
  ]

Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
  yyyy-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)
  ]

Data przesłania do właściwego organu: [
  yyyy-mm-dd
  ]

| Imię(imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych | Nazwisko(-a) osoby mającej dostęp do informacji poufnych | Nazwisko rodowe(nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeśli różne) | Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy) | Nazwa i adres przedsiębiorstwa | Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody zaklasyfikowania jako taka osoba | Dostęp uzyskany (data i godzina uzyskania przez daną osobę dostępu do informacji poufnych) | Dostęp wygasł (data i godzina wygaśnięcia dostępu danej osoby do informacji poufnych) | Data urodzenia | Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy) | Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy) | Pełny adres zamieszkania: nazwa ulicy; numer domu; miejscowość: kod pocztowy; kraj) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| [Tekst] | [Tekst] | [Tekst] | [Numery (bez spacji)] | [Adres emitenta/uczestnika rynku uprawnień do emisji/platformy aukcyjnej/prowadzącego aukcje/monitorującego aukcje lub strony trzeciej reprezentującej osobę mającą dostęp do informacji poufnych] | [tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście] | [yyyy-mm-dd, hh:mm UTC] | [yyyy-mm-dd, hh:mm UTC] | [yyyy-mm-dd] | [numer i/lub tekst] | [Numery (bez spacji)] | [Tekst: dokładny adres osoby mającej dostęp do informacji poufnych






  — | nazwa ulicy i numer budynku |

Imię(imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

Nazwisko(-a) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

Nazwisko rodowe(nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeśli różne)

Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

Nazwa i adres przedsiębiorstwa

Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody zaklasyfikowania jako taka osoba

Dostęp uzyskany (data i godzina uzyskania przez daną osobę dostępu do informacji poufnych)

Dostęp wygasł (data i godzina wygaśnięcia dostępu danej osoby do informacji poufnych)

Data urodzenia

Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy)

Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)

Pełny adres zamieszkania: nazwa ulicy; numer domu; miejscowość: kod pocztowy; kraj)

[Tekst]

[Tekst]

[Tekst]

[Numery (bez spacji)]

[Adres emitenta/uczestnika rynku uprawnień do emisji/platformy aukcyjnej/prowadzącego aukcje/monitorującego aukcje lub strony trzeciej reprezentującej osobę mającą dostęp do informacji poufnych]

[tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

[yyyy-mm-dd, hh:mm UTC]

[yyyy-mm-dd, hh:mm UTC]

[yyyy-mm-dd]

[numer i/lub tekst]

[Numery (bez spacji)]

[Tekst: dokładny adres osoby mającej dostęp do informacji poufnych

—

nazwa ulicy i numer budynku

| — | miejscowość |
| --- | --- |

—

miejscowość

| — | kod pocztowy |
| --- | --- |

—

kod pocztowy

| — | kraj] |
| --- | --- |

—

kraj]

WZÓR NR 2

Sekcja listy osób mających dostęp do informacji poufnych zawierająca osoby mające stały dostęp do informacji poufnych

Data i godzina (stworzenia sekcji osób mających stały dostęp do informacji poufnych) [
  yyyy-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)
  ]

Data i godzina (ostatnia aktualizacja): [
  yyyy-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)
  ]

Data przesłania do właściwego organu: [
  yyyy-mm-dd
  ]

| Imię(imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych | Nazwisko(-a) osoby mającej dostęp do informacji poufnych | Nazwisko rodowe(nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeśli różne) | Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy) | Nazwa i adres przedsiębiorstwa | Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody zaklasyfikowania jako taka osoba | Włączony(-a)

  (data i godzina włączenia danej osoby do sekcji osób mających stały dostęp do informacji poufnych) | Data urodzenia | Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy) | Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy) | Pełny adres zamieszkania

  (nazwa ulicy; numer domu; miejscowość: kod pocztowy; kraj) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| [Tekst] | [Tekst] | [Tekst] | [Numery (bez spacji)] | [Adres emitenta/uczestnika rynku uprawnień do emisji/platformy aukcyjnej/prowadzącego aukcje/monitorującego aukcje lub strony trzeciej reprezentującej osobę mającą dostęp do informacji poufnych] | [tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście] | [yyyy-mm-dd, hh:mm UTC] | [yyyy-mm-dd] | [numer i/lub tekst] | [Numery (bez spacji)] | [Tekst: dokładny adres osoby mającej dostęp do informacji poufnych






  — | nazwa ulicy i numer budynku |

Imię(imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

Nazwisko(-a) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

Nazwisko rodowe(nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeśli różne)

Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

Nazwa i adres przedsiębiorstwa

Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody zaklasyfikowania jako taka osoba

Włączony(-a)

(data i godzina włączenia danej osoby do sekcji osób mających stały dostęp do informacji poufnych)

Data urodzenia

Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy)

Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)

Pełny adres zamieszkania

(nazwa ulicy; numer domu; miejscowość: kod pocztowy; kraj)

[Tekst]

[Tekst]

[Tekst]

[Numery (bez spacji)]

[Adres emitenta/uczestnika rynku uprawnień do emisji/platformy aukcyjnej/prowadzącego aukcje/monitorującego aukcje lub strony trzeciej reprezentującej osobę mającą dostęp do informacji poufnych]

[tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

[yyyy-mm-dd, hh:mm UTC]

[yyyy-mm-dd]

[numer i/lub tekst]

[Numery (bez spacji)]

[Tekst: dokładny adres osoby mającej dostęp do informacji poufnych

—

nazwa ulicy i numer budynku

| — | miejscowość |
| --- | --- |

—

miejscowość

| — | kod pocztowy |
| --- | --- |

—

kod pocztowy

| — | kraj] |
| --- | --- |

—

kraj]

---

ZAŁĄCZNIK II

Wzór listy osób mających dostęp do informacji poufnych, przedstawianej przez emitentów instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynkach rozwoju MŚP

Data i godzina (stworzenie): [
  yyyy-mm-dd, hh:mm UTC (uniwersalny czas koordynowany)
  ]

Data przesłania do właściwego organu: [
  yyyy-mm-dd
  ]

| Imię(imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych | Nazwisko(-a) osoby mającej dostęp do informacji poufnych | Nazwisko rodowe(nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeśli różne) | Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy) | Nazwa i adres przedsiębiorstwa | Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody zaklasyfikowania jako taka osoba | Dostęp uzyskany data i godzina uzyskania przez daną osobę dostępu do informacji poufnych) | Dostęp wygasł (data i godzina wygaśnięcia dostępu danej osoby do informacji poufnych) | Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy)
  lub (w przeciwnym przypadku) data urodzenia | Pełny adres zamieszkania(nazwa ulicy; numer domu; miejscowość: kod pocztowy; kraj)
  (jeśli dostępne w momencie składania wniosku przez właściwy organ) | Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)
  (jeśli dostępne w momencie składania wniosku przez właściwy organ) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| [Tekst] | [Tekst] | [Tekst] | [Numery (bez spacji)] | [adres emitenta lub osoby trzeciej reprezentującej osobę mającą dostęp do informacji poufnych] | [tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście] | [yyyy-mm-dd, hh:mm UTC] | [yyyy-mm-dd, hh:mm UTC] | [Numer i/lub tekst lub yyyy-mm-dd daty urodzenia] | [Tekst: dokładny adres osoby mającej dostęp do informacji poufnych






  — | nazwa ulicy i numer budynku |

Imię(imiona) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

Nazwisko(-a) osoby mającej dostęp do informacji poufnych

Nazwisko rodowe(nazwiska rodowe) osoby mającej dostęp do informacji poufnych (jeśli różne)

Numer(-y) telefonu służbowego (bezpośrednia linia telefoniczna w pracy i służbowy telefon komórkowy)

Nazwa i adres przedsiębiorstwa

Funkcja osoby mającej dostęp do informacji poufnych i powody zaklasyfikowania jako taka osoba

Dostęp uzyskany data i godzina uzyskania przez daną osobę dostępu do informacji poufnych)

Dostęp wygasł (data i godzina wygaśnięcia dostępu danej osoby do informacji poufnych)

Krajowy numer identyfikacyjny (jeżeli dotyczy)

lub (w przeciwnym przypadku) data urodzenia

Pełny adres zamieszkania(nazwa ulicy; numer domu; miejscowość: kod pocztowy; kraj)

(jeśli dostępne w momencie składania wniosku przez właściwy organ)

Prywatne numery telefonu (telefon domowy i prywatny telefon komórkowy)

(jeśli dostępne w momencie składania wniosku przez właściwy organ)

[Tekst]

[Tekst]

[Tekst]

[Numery (bez spacji)]

[adres emitenta lub osoby trzeciej reprezentującej osobę mającą dostęp do informacji poufnych]

[tekst opisujący rolę, funkcję i powody umieszczenia na tej liście]

[yyyy-mm-dd, hh:mm UTC]

[yyyy-mm-dd, hh:mm UTC]

[Numer i/lub tekst lub yyyy-mm-dd daty urodzenia]

[Tekst: dokładny adres osoby mającej dostęp do informacji poufnych

—

nazwa ulicy i numer budynku

| — | miejscowość |
| --- | --- |

—

miejscowość

| — | kod pocztowy |
| --- | --- |

—

kod pocztowy

| — | kraj] |
| --- | --- |

—

kraj]

[Numery (bez spacji)]

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/56 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/56

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/348

z dnia 10 marca 2016 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 98/2012 w odniesieniu do minimalnej zawartości preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) stosowanego jako dodatek paszowy dla tuczników (posiadacz zezwolenia Huvepharma EOOD)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania oraz zmiany takich zezwoleń. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania oraz zmiany takich zezwoleń.

| (2) | W następstwie wniosku złożonego zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 98/2012 (2) zezwolono na stosowanie do dnia 28 lutego 2022 r. preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) – zwane wcześniej Pichia pastoris – w przypadku kurcząt i indyków rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, indyków utrzymywanych w celach hodowlanych, kur niosek, pozostałych gatunków ptaków rzeźnych lub odchowywanych na nioski, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników i macior. |
| --- | --- |

(2)

W następstwie wniosku złożonego zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 98/2012 (2) zezwolono na stosowanie do dnia 28 lutego 2022 r. preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) – zwane wcześniej Pichia pastoris – w przypadku kurcząt i indyków rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, indyków utrzymywanych w celach hodowlanych, kur niosek, pozostałych gatunków ptaków rzeźnych lub odchowywanych na nioski, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników i macior.

| (3) | Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 posiadacz zezwolenia zaproponował zmianę warunków zezwolenia na stosowanie tego preparatu jako dodatku paszowego dla tuczników, polegającą na zmniejszeniu jego minimalnej zalecanej zawartości z 250 OTU/kg do 125 OTU/kg. Do wniosku dołączone zostały właściwe dane szczegółowe. Komisja przekazała wniosek do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”). |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 posiadacz zezwolenia zaproponował zmianę warunków zezwolenia na stosowanie tego preparatu jako dodatku paszowego dla tuczników, polegającą na zmniejszeniu jego minimalnej zalecanej zawartości z 250 OTU/kg do 125 OTU/kg. Do wniosku dołączone zostały właściwe dane szczegółowe. Komisja przekazała wniosek do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”).

| (4) | W opinii z dnia 9 lipca 2015 r. (3) Urząd stwierdził, że w proponowanych nowych warunkach stosowania preparat 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) może być skuteczny w przypadku tuczników we wnioskowanej minimalnej zalecanej dawce 125 OTU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących planu monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(4)

W opinii z dnia 9 lipca 2015 r. (3) Urząd stwierdził, że w proponowanych nowych warunkach stosowania preparat 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) może być skuteczny w przypadku tuczników we wnioskowanej minimalnej zalecanej dawce 125 OTU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących planu monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

| (5) | Ocena preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. |
| --- | --- |

(5)

Ocena preparatu 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 98/2012. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 98/2012.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 98/2012 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 98/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Pichia pastoris (DSM 23036) jako dodatku paszowego dla kurcząt i indyków rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, indyków utrzymywanych w celach hodowlanych, kur niosek, pozostałych gatunków ptaków rzeźnych lub odchowywanych na nioski, prosiąt odsadzonych od maciory, tuczników i macior (posiadacz zezwolenia Huvepharma AD) (Dz.U. L 35 z 8.2.2012, s. 6).

2

Pichia pastoris

(3)  Dziennik EFSA 2015; 13(7):4200.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Inne przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: „substancje polepszające strawność” |
| 4a16 | Huvepharma EOOD | 6-fitaza
  (EC 3.1.3.26) | Skład dodatku

  Preparat 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) o aktywności co najmniej: | 4 000 OTU (1)/g w postaci stałej |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: „substancje polepszające strawność”

4a16

Huvepharma EOOD

6-fitaza

(EC 3.1.3.26)

Skład dodatku

Preparat 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 23036) o aktywności co najmniej:

4 000 OTU (1)/g w postaci stałej

| | 8 000 OTU/g w postaci płynnej |
| --- | --- |

8 000 OTU/g w postaci płynnej

Charakterystyka substancji czynnej

6-fitaza (EC 3.1.3.26) wytwarzana przez Komagataella pastoris (DSM 23036)

Metoda analityczna
   (2)

Metoda kolorymetryczna oparta na oznaczaniu ilościowym nieorganicznego fosforanu uwalnianego przez enzym z fitynianu sodowego

Kurczęta rzeźne, kurczęta odchowywane na kury nioski, kury nioski, pozostałe gatunki ptaków inne niż indyki rzeźne i indyki utrzymywane w celach hodowlanych, tuczniki, maciory.

—

125 OTU

—

| 1. | W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania. |
| --- | --- |

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

| 2. | Zalecana dawka maksymalna dla wszystkich zatwierdzonych gatunków: 500 OTU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej. |
| --- | --- |

2.

Zalecana dawka maksymalna dla wszystkich zatwierdzonych gatunków: 500 OTU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej.

| 3. | Do stosowania w paszy zawierającej więcej niż 0,23 % fosforu związanego fityną. |
| --- | --- |

3.

Do stosowania w paszy zawierającej więcej niż 0,23 % fosforu związanego fityną.

| 4. | Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych. |
| --- | --- |

4.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

28 lutego 2022 r.

Indyki rzeźne, indyki utrzymywane w celach hodowlanych, prosięta (odsadzone od maciory)

250 OTU

---

(1)  1 OTU oznacza ilość enzymu, jaka katalizuje uwolnienie 1 mikromola nieorganicznego fosforanu z 5,1 mM fitynianu sodowego w buforze cytrynianowym o pH 5,5 i przy temperaturze 37 °C w ciągu minuty, mierzoną jako barwny kompleks błękitu fosforomolibdenowego przy 820 nm.

(2)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/59 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/59

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/349

z dnia 10 marca 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 236,2 |
| MA | 99,3 |
| SN | 176,8 |
| TN | 112,1 |
| TR | 100,4 |
| ZZ | 145,0 |
| 0707 00 05 | MA | 84,5 |
| TR | 153,1 |
| ZZ | 118,8 |
| 0709 93 10 | MA | 66,0 |
| TR | 158,8 |
| ZZ | 112,4 |
| 0805 10 20 | EG | 45,8 |
| IL | 68,5 |
| MA | 56,0 |
| TN | 64,1 |
| TR | 64,4 |
| ZZ | 59,8 |
| 0805 50 10 | MA | 119,5 |
| TR | 90,9 |
| ZZ | 105,2 |
| 0808 10 80 | CL | 93,0 |
| CN | 66,5 |
| US | 185,1 |
| ZZ | 114,9 |
| 0808 30 90 | AR | 110,9 |
| CL | 129,6 |
| CN | 103,0 |
| TR | 153,6 |
| ZA | 110,7 |
| ZZ | 121,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

236,2

MA

99,3

SN

176,8

TN

112,1

TR

100,4

ZZ

145,0

0707 00 05

MA

84,5

TR

153,1

ZZ

118,8

0709 93 10

MA

66,0

TR

158,8

ZZ

112,4

0805 10 20

EG

45,8

IL

68,5

MA

56,0

TN

64,1

TR

64,4

ZZ

59,8

0805 50 10

MA

119,5

TR

90,9

ZZ

105,2

0808 10 80

CL

93,0

CN

66,5

US

185,1

ZZ

114,9

0808 30 90

AR

110,9

CL

129,6

CN

103,0

TR

153,6

ZA

110,7

ZZ

121,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/61 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/61

---

DECYZJA RADY (UE) 2016/350

z dnia 25 lutego 2016 r.

w sprawie zawarcia uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74 oraz art. 78 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady nr 185/2014/UE (1), uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu („uzgodnienia”) zostały podpisane w dniu 11 lutego 2014 r., z zastrzeżeniem ich zawarcia. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady nr 185/2014/UE (1), uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu („uzgodnienia”) zostały podpisane w dniu 11 lutego 2014 r., z zastrzeżeniem ich zawarcia.

| (2) | Uzgodnienia powinny zostać zatwierdzone. |
| --- | --- |

(2)

Uzgodnienia powinny zostać zatwierdzone.

| (3) | Jak wskazano w motywie 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 (2), Zjednoczone Królestwo i Irlandia biorą udział w przyjęciu i stosowaniu rozporządzenia i są nim związane. W związku z tym państwa te powinny zastosować art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 439/2010, uczestnicząc w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji. Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w związku z tym w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Jak wskazano w motywie 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 (2), Zjednoczone Królestwo i Irlandia biorą udział w przyjęciu i stosowaniu rozporządzenia i są nim związane. W związku z tym państwa te powinny zastosować art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 439/2010, uczestnicząc w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji. Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w związku z tym w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

| (4) | Jak wskazano w motywie 22 rozporządzenia (UE) nr 439/2010, Dania nie brała udziału w przyjęciu tego rozporządzenia i nie jest nim związana. Dania nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji ani jej nie stosuje, |
| --- | --- |

(4)

Jak wskazano w motywie 22 rozporządzenia (UE) nr 439/2010, Dania nie brała udziału w przyjęciu tego rozporządzenia i nie jest nim związana. Dania nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Uzgodnienia między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu.

Tekst uzgodnień jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii Europejskiej notyfikacji, o której mowa w art. 13 ust. 1 uzgodnień (3).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2016 r.

W imieniu Rady

K.H.D.M. DIJKHOFF

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady nr 185/2014/UE z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie zawarcia uzgodnień między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczących warunków udziału tego państwa w pracach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (Dz.U. L 102 z 5.4.2014, s. 1).

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11).

2

(3)  Data wejścia w życie uzgodnień zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

3

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/63 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/63

---

DECYZJA RADY (UE) 2016/351

z dnia 4 marca 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Jordanii o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. IX ust. 3 i 4 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „Porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedury stosowane przy przyznawaniu zawieszenia obowiązków dotyczących wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A, 1B lub 1C Porozumienia ustanawiającego WTO i w załącznikach do nich. |
| --- | --- |

(1)

Art. IX ust. 3 i 4 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „Porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedury stosowane przy przyznawaniu zawieszenia obowiązków dotyczących wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A, 1B lub 1C Porozumienia ustanawiającego WTO i w załącznikach do nich.

| (2) | W dniu 27 lipca 2007 r. przedłużono na rzecz Jordanii przewidziany w Porozumieniu w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (zwanym dalej „Porozumieniem w sprawie subsydiów”) okres przejściowy na zniesienie programów subsydiów wywozowych mających postać całkowitego lub częściowego zwolnienia z podatku dochodowego od zysków uzyskanych z wywozu niektórych produktów. Przedłużenie to przyznano do dnia 31 grudnia 2013 r., wraz z okresem stopniowego wygaszania kończącym się w dniu 31 grudnia 2015 r., zgodnie z procedurą utrzymywania przedłużenia – na podstawie art. 27 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów – okresu przejściowego przewidzianego w art. 27 ust. 2 lit. b) tego Porozumienia na rzecz niektórych krajów rozwijających się. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 27 lipca 2007 r. przedłużono na rzecz Jordanii przewidziany w Porozumieniu w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (zwanym dalej „Porozumieniem w sprawie subsydiów”) okres przejściowy na zniesienie programów subsydiów wywozowych mających postać całkowitego lub częściowego zwolnienia z podatku dochodowego od zysków uzyskanych z wywozu niektórych produktów. Przedłużenie to przyznano do dnia 31 grudnia 2013 r., wraz z okresem stopniowego wygaszania kończącym się w dniu 31 grudnia 2015 r., zgodnie z procedurą utrzymywania przedłużenia – na podstawie art. 27 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów – okresu przejściowego przewidzianego w art. 27 ust. 2 lit. b) tego Porozumienia na rzecz niektórych krajów rozwijających się.

| (3) | Na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Jordania złożyła wniosek o zawieszenie do dnia 31 grudnia 2018 r. obowiązku stopniowego wygaszania, określonego w art. 27 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów w stosunku do programu subsydiów wywozowych. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Jordania złożyła wniosek o zawieszenie do dnia 31 grudnia 2018 r. obowiązku stopniowego wygaszania, określonego w art. 27 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów w stosunku do programu subsydiów wywozowych.

| (4) | Przyznanie tego zawieszenia nie wpłynie negatywnie na gospodarkę ani interesy handlowe Unii, a jednocześnie pozwoli udzielić wsparcia Jordanii w jej zmaganiach z wyzwaniami gospodarczymi wynikającymi z trudnej i niestabilnej sytuacji politycznej w regionie. |
| --- | --- |

(4)

Przyznanie tego zawieszenia nie wpłynie negatywnie na gospodarkę ani interesy handlowe Unii, a jednocześnie pozwoli udzielić wsparcia Jordanii w jej zmaganiach z wyzwaniami gospodarczymi wynikającymi z trudnej i niestabilnej sytuacji politycznej w regionie.

| (5) | Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Jordanię wniosku o zawieszenie, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Jordanię wniosku o zawieszenie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Jordanii o przyznanie zawieszenia dotyczącego przedłużenia okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych do dnia 31 grudnia 2018 r., na warunkach określonych we wniosku o zawieszenie.

Niniejsze stanowisko zostaje przedstawione przez Komisję.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2016 r.

W imieniu Rady

S.A.M. DIJKSMA

Przewodniczący

---

| 11.3.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 65/64 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 65/64

---

DECYZJA RADY (UE) 2016/352

z dnia 4 marca 2016 r.

ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 i 131 oraz w sprawie wniosku dotyczącego nowego regulaminu dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (zwanego dalej „zrewidowanym porozumieniem z 1958 r.”). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (zwanego dalej „zrewidowanym porozumieniem z 1958 r.”).

| (2) | Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych (zwanego dalej „porozumieniem równoległym”). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych (zwanego dalej „porozumieniem równoległym”).

| (3) | Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

| (4) | W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego należy dostosować do postępu technicznego wymogi odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 oraz 131. |
| --- | --- |

(4)

W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego należy dostosować do postępu technicznego wymogi odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 10, 34, 41, 46, 48, 50, 51, 53, 55, 60, 73, 83, 94, 107, 110, 113, 118, 125, 128, 130 oraz 131.

| (5) | W celu ustanowienia jednolitych przepisów dotyczących homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV) w odniesieniu do ich ograniczonej słyszalności należy przyjąć nowy regulamin ONZ w sprawie QRTV. |
| --- | --- |

(5)

W celu ustanowienia jednolitych przepisów dotyczących homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV) w odniesieniu do ich ograniczonej słyszalności należy przyjąć nowy regulamin ONZ w sprawie QRTV.

| (6) | Należy zatem ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia tych aktów ONZ, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia tych aktów ONZ,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowiskiem, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w okresie od dnia 7 do dnia 11 marca 2016 r., jest głosowanie za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2016 r.

W imieniu Rady

S.A.M. DIJKSMA

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

1

(2)  Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („porozumienie równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

2

(3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Regulamin nr # | Punkt porządku obrad | Tytuł punktu porządku obrad | Numer referencyjny dokumentu |
| --- | --- | --- | --- |
| 10 | 4.9.1. | Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna, EMC) | ECE/TRANS/WP.29/2016/16 |
| 10 | 4.9.2. | Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna, EMC) | ECE/TRANS/WP.29/2016/17 |
| 34 | 4.8.1. | Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 34 (zabezpieczenia przeciwpożarowe) | ECE/TRANS/WP.29/2016/8 |
| 41 | 4.6.1. | Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 41 (emisja hałasu powodowana przez motocykle) | ECE/TRANS/WP.29/2016/3 |
| 46 | 4.8.2. | Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 46 (urządzenia widzenia pośredniego) | ECE/TRANS/WP.29/2016/9 |
| 48 | 4.9.3. | Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej) | ECE/TRANS/WP.29/2016/18 |
| 48 | 4.9.4. | Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej) | ECE/TRANS/WP.29/2016/19 |
| 48 | 4.9.5. | Wniosek dotyczący suplementu 16 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej) | ECE/TRANS/WP.29/2016/20 |
| 50 | 4.9.6. | Wniosek dotyczący suplementu 18 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 50 (światła pozycyjne, światła hamowania i światła kierunkowskazów dla motorowerów i motocykli) | ECE/TRANS/WP.29/2016/21 |
| 51 | 4.6.2. | Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 51 (emisje hałasu z pojazdów kategorii M i N) | ECE/TRANS/WP.29/2016/4 |
| 53 | 4.9.7. | Wniosek dotyczący suplementu 18 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3) | ECE/TRANS/WP.29/2016/22 |
| 53 | 4.9.8. | Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 02 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3) | ECE/TRANS/WP.29/2016/23 |
| 55 | 4.7.1. | Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 55 (sprzęgi mechaniczne) | ECE/TRANS/WP.29/2016/5 |
| 60 | 4.15.1. | Wniosek dotyczący suplementu 5 do regulaminu nr 60 (mechanizmy sterowania obsługiwane przez kierowcę dla motorowerów/motocykli) | ECE/TRANS/WP.29/2016/27 |
| 73 | 4.12.1. | Wniosek dotyczący sprostowania 1 (tylko w języku francuskim) do serii poprawek 01 do regulaminu nr 73 (boczne urządzenia zabezpieczające) | ECE/TRANS/WP.29/2016/31 |
| 83 | 4.15.2. | Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 07 do regulaminu nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1) | ECE/TRANS/WP.29/2016/28 |
| 94 | 4.11.1. | Wniosek dotyczący sprostowania 3 (tylko w języku rosyjskim) do serii poprawek 01 do regulaminu nr 94 (ochrona w przypadku zderzenia czołowego) | ECE/TRANS/WP.29/2016/32 |
| 107 | 4.8.3. | Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów) | ECE/TRANS/WP.29/2016/10 |
| 107 | 4.8.4. | Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów) | ECE/TRANS/WP.29/2016/11 |
| 107 | 4.8.5. | Wniosek dotyczący projektu serii poprawek 07 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów) | ECE/TRANS/WP.29/2016/12 |
| 110 | 4.8.6. | Wniosek dotyczący serii poprawek 02 do regulaminu nr 110 (pojazdy zasilane CNG/LNG) | ECE/TRANS/WP.29/2016/13 |
| 113 | 4.9.9. | Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 113 (światła główne emitujące symetryczne światło mijania) | ECE/TRANS/WP.29/2016/24 |
| 118 | 4.8.7. | Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 02 do regulaminu nr 118 (palność materiałów) | ECE/TRANS/WP.29/2016/14 |
| 125 | 4.8.8. | Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 125 (pole widoczności kierowców w przód) | ECE/TRANS/WP.29/2016/15 |
| 128 | 4.9.10. | Wniosek dotyczący suplementu 5 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 128 (elektroluminescencyjne źródła światła, LED) | ECE/TRANS/WP.29/2016/25 |
| 130 | 4.7.2. | Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu nr 130 (system ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu, LDWS) | ECE/TRANS/WP.29/2016/6 |
| 131 | 4.7.3. | Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 131 (zaawansowany system hamowania awaryjnego, AEBS) | ECE/TRANS/WP.29/2016/7 |
| | 4.13.1. | Wniosek dotyczący nowego regulaminu w sprawie homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV) | ECE/TRANS/WP.29/2016/26 |

Regulamin nr #

Punkt porządku obrad

Tytuł punktu porządku obrad

Numer referencyjny dokumentu

10

4.9.1.

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna, EMC)

ECE/TRANS/WP.29/2016/16

10

4.9.2.

Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 10 (kompatybilność elektromagnetyczna, EMC)

ECE/TRANS/WP.29/2016/17

34

4.8.1.

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 34 (zabezpieczenia przeciwpożarowe)

ECE/TRANS/WP.29/2016/8

41

4.6.1.

Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 41 (emisja hałasu powodowana przez motocykle)

ECE/TRANS/WP.29/2016/3

46

4.8.2.

Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 46 (urządzenia widzenia pośredniego)

ECE/TRANS/WP.29/2016/9

48

4.9.3.

Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

ECE/TRANS/WP.29/2016/18

48

4.9.4.

Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

ECE/TRANS/WP.29/2016/19

48

4.9.5.

Wniosek dotyczący suplementu 16 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

ECE/TRANS/WP.29/2016/20

50

4.9.6.

Wniosek dotyczący suplementu 18 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 50 (światła pozycyjne, światła hamowania i światła kierunkowskazów dla motorowerów i motocykli)

ECE/TRANS/WP.29/2016/21

51

4.6.2.

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 51 (emisje hałasu z pojazdów kategorii M i N)

ECE/TRANS/WP.29/2016/4

53

4.9.7.

Wniosek dotyczący suplementu 18 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3)

ECE/TRANS/WP.29/2016/22

53

4.9.8.

Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 02 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3)

ECE/TRANS/WP.29/2016/23

55

4.7.1.

Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 55 (sprzęgi mechaniczne)

ECE/TRANS/WP.29/2016/5

60

4.15.1.

Wniosek dotyczący suplementu 5 do regulaminu nr 60 (mechanizmy sterowania obsługiwane przez kierowcę dla motorowerów/motocykli)

ECE/TRANS/WP.29/2016/27

73

4.12.1.

Wniosek dotyczący sprostowania 1 (tylko w języku francuskim) do serii poprawek 01 do regulaminu nr 73 (boczne urządzenia zabezpieczające)

ECE/TRANS/WP.29/2016/31

83

4.15.2.

Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 07 do regulaminu nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

ECE/TRANS/WP.29/2016/28

94

4.11.1.

Wniosek dotyczący sprostowania 3 (tylko w języku rosyjskim) do serii poprawek 01 do regulaminu nr 94 (ochrona w przypadku zderzenia czołowego)

ECE/TRANS/WP.29/2016/32

107

4.8.3.

Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów)

ECE/TRANS/WP.29/2016/10

107

4.8.4.

Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów)

ECE/TRANS/WP.29/2016/11

107

4.8.5.

Wniosek dotyczący projektu serii poprawek 07 do regulaminu nr 107 (ogólna budowa autobusów i autokarów)

ECE/TRANS/WP.29/2016/12

110

4.8.6.

Wniosek dotyczący serii poprawek 02 do regulaminu nr 110 (pojazdy zasilane CNG/LNG)

ECE/TRANS/WP.29/2016/13

113

4.9.9.

Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 113 (światła główne emitujące symetryczne światło mijania)

ECE/TRANS/WP.29/2016/24

118

4.8.7.

Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 02 do regulaminu nr 118 (palność materiałów)

ECE/TRANS/WP.29/2016/14

125

4.8.8.

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 125 (pole widoczności kierowców w przód)

ECE/TRANS/WP.29/2016/15

128

4.9.10.

Wniosek dotyczący suplementu 5 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu nr 128 (elektroluminescencyjne źródła światła, LED)

ECE/TRANS/WP.29/2016/25

130

4.7.2.

Wniosek dotyczący suplementu 1 do regulaminu nr 130 (system ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu, LDWS)

ECE/TRANS/WP.29/2016/6

131

4.7.3.

Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 131 (zaawansowany system hamowania awaryjnego, AEBS)

ECE/TRANS/WP.29/2016/7

4.13.1.

Wniosek dotyczący nowego regulaminu w sprawie homologacji cichych pojazdów transportu drogowego (QRTV)

ECE/TRANS/WP.29/2016/26

---