# Dziennik Urzędowy L 196/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.196.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 196 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5228 lipca 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.196.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 196

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5228 lipca 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 673/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 674/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 675/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii sorgo pochodzącego z krajów trzecich | 5 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 676/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich | 6 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 677/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Portugalii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich | 7 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 678/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniające po raz 110. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami | 8 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Rady 2009/82/WE z dnia 13 lipca 2009 r. zmieniająca dyrektywę 91/414/EWG w celu włączenia do niej tetrakonazolu jako substancji czynnej (
  1
  ) | 10 |
| | * | Dyrektywa Komisji 2009/83/WE z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (
  1
  ) | 14 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 673/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 674/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 675/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii sorgo pochodzącego z krajów trzecich

5

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 676/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich

6

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 677/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Portugalii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich

7

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 678/2009 z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniające po raz 110. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

8

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Rady 2009/82/WE z dnia 13 lipca 2009 r. zmieniająca dyrektywę 91/414/EWG w celu włączenia do niej tetrakonazolu jako substancji czynnej (
  1
  )

1

10

*

Dyrektywa Komisji 2009/83/WE z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (
  1
  )

1

14

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2009/562/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca niewłączenia metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (
  1
  ) | 22 |
| | | Komisja |
| | | 2009/563/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla obuwia
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5612)

   (
  1
  ) | 27 |
| | | 2009/564/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego usługom kempingowym
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5618)

   (
  1
  ) | 36 |
| | | 2009/565/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 24 lipca 2009 r. ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 6059) | 59 |
| | | 2009/566/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/721/WE w odniesieniu do wynagrodzeń wypłacanych członkom komitetów naukowych i ekspertom w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5767) | 61 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2009/562/WE

*

Decyzja Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca niewłączenia metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (
  1
  )

1

22

Komisja

2009/563/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla obuwia
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5612)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5612)

1

27

2009/564/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego usługom kempingowym
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5618)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5618)

1

36

2009/565/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 24 lipca 2009 r. ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 6059)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 6059)

59

2009/566/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/721/WE w odniesieniu do wynagrodzeń wypłacanych członkom komitetów naukowych i ekspertom w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5767)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5767)

61

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 673/2009

z dnia 27 lipca 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 lipca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 24,7 |
| XS | 31,8 |
| ZZ | 28,3 |
| 0707 00 05 | TR | 98,3 |
| ZZ | 98,3 |
| 0709 90 70 | TR | 98,5 |
| ZZ | 98,5 |
| 0805 50 10 | AR | 54,1 |
| UY | 48,0 |
| ZA | 63,0 |
| ZZ | 55,0 |
| 0806 10 10 | EG | 151,1 |
| MA | 165,8 |
| TR | 109,5 |
| US | 141,6 |
| ZA | 126,9 |
| ZZ | 139,0 |
| 0808 10 80 | AR | 83,0 |
| BR | 68,8 |
| CL | 82,9 |
| CN | 81,7 |
| NZ | 88,6 |
| US | 91,3 |
| ZA | 89,3 |
| ZZ | 83,7 |
| 0808 20 50 | AR | 83,4 |
| CL | 81,2 |
| ZA | 117,7 |
| ZZ | 94,1 |
| 0809 10 00 | TR | 160,0 |
| ZZ | 160,0 |
| 0809 20 95 | CA | 324,1 |
| TR | 269,5 |
| US | 365,2 |
| ZZ | 319,6 |
| 0809 30 | TR | 158,1 |
| ZZ | 158,1 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MK

24,7

XS

31,8

ZZ

28,3

0707 00 05

TR

98,3

ZZ

98,3

0709 90 70

TR

98,5

ZZ

98,5

0805 50 10

AR

54,1

UY

48,0

ZA

63,0

ZZ

55,0

0806 10 10

EG

151,1

MA

165,8

TR

109,5

US

141,6

ZA

126,9

ZZ

139,0

0808 10 80

AR

83,0

BR

68,8

CL

82,9

CN

81,7

NZ

88,6

US

91,3

ZA

89,3

ZZ

83,7

0808 20 50

AR

83,4

CL

81,2

ZA

117,7

ZZ

94,1

0809 10 00

TR

160,0

ZZ

160,0

0809 20 95

CA

324,1

TR

269,5

US

365,2

ZZ

319,6

0809 30

TR

158,1

ZZ

158,1

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 674/2009

z dnia 22 lipca 2009 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze Scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami wspólnotowymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze Scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami wspólnotowymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

| (3) | Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli. |
| --- | --- |

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

| (4) | Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2). |
| --- | --- |

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze Scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Opis towarów | Klasyfikacja
  (kod CN) | Uzasadnienie |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Figurka z tworzywa sztucznego, o wysokości 23 cm, stosowana jako dozownik, posiadająca zaokrąglony korpus z rękami i nogami, przedstawiająca piłkarza przytwierdzonego do podstawy.
  Produkt ten przeznaczony jest do wypełniania go słodyczami. Poruszenie jedną ręką piłkarza powoduje wypadanie słodyczy przez okrągły otwór w korpusie. | 3926 90 97 | Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagę 1 (v) do działu 95 oraz brzmienie kodów CN 3926, 3926 90 i 3926 90 97.
  Ten dozownik słodyczy, z tworzywa sztucznego, nie ma charakteru zabawki, ponieważ po prostu dozuje słodycze i jako taki nie ma wartości jako zabawka.
  Produkt ten nie ma charakteru naczyń kuchennych ani pozostałych artykułów gospodarstwa domowego objętych pozycją 3924.
  Produkt ten, stosowany do przechowywania słodyczy, pełni funkcję użytkową w rozumieniu uwagi 1 (v) do działu 95 i dlatego należy klasyfikować go według materiału składowego, do kodu CN 3926 90 97. |

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Figurka z tworzywa sztucznego, o wysokości 23 cm, stosowana jako dozownik, posiadająca zaokrąglony korpus z rękami i nogami, przedstawiająca piłkarza przytwierdzonego do podstawy.

Produkt ten przeznaczony jest do wypełniania go słodyczami. Poruszenie jedną ręką piłkarza powoduje wypadanie słodyczy przez okrągły otwór w korpusie.

3926 90 97

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagę 1 (v) do działu 95 oraz brzmienie kodów CN 3926, 3926 90 i 3926 90 97.

Ten dozownik słodyczy, z tworzywa sztucznego, nie ma charakteru zabawki, ponieważ po prostu dozuje słodycze i jako taki nie ma wartości jako zabawka.

Produkt ten nie ma charakteru naczyń kuchennych ani pozostałych artykułów gospodarstwa domowego objętych pozycją 3924.

Produkt ten, stosowany do przechowywania słodyczy, pełni funkcję użytkową w rozumieniu uwagi 1 (v) do działu 95 i dlatego należy klasyfikować go według materiału składowego, do kodu CN 3926 90 97.

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 675/2009

z dnia 27 lipca 2009 r.

otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii sorgo pochodzącego z krajów trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej (2), Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości sorgo. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej (2), Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości sorgo.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (3) określa szczegółowe warunki przeprowadzania przetargów. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (3) określa szczegółowe warunki przeprowadzania przetargów.

| (3) | Biorąc pod uwagę sytuację na rynku w Hiszpanii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo w celu całkowitego wykorzystania kontyngentu na przywóz. |
| --- | --- |

(3)

Biorąc pod uwagę sytuację na rynku w Hiszpanii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo w celu całkowitego wykorzystania kontyngentu na przywóz.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Przeprowadza się przetarg, o którym mowa w art. 136 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do sorgo przywożonego do Hiszpanii.

2.   Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1296/2008 mają zastosowanie.

Artykuł 2

Przetarg otwarty jest do dnia 17 grudnia 2009 r. W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi częściowe, dla których terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.

Artykuł 3

Pozwolenia na przywóz wydane w ramach przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania w rozumieniu art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1296/2008.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22.

2

(3)  Dz.U. L 340 z 19.12.2008, s. 57.

3

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/6

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 676/2009

z dnia 27 lipca 2009 r.

otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Hiszpanii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej (2), Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości kukurydzy. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej (2), Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Hiszpanii pewnej ilości kukurydzy.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (3) określa warunki konieczne do przeprowadzania przetargów. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (3) określa warunki konieczne do przeprowadzania przetargów.

| (3) | Biorąc pod uwagę sytuację na rynku w Hiszpanii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do kukurydzy w celu całkowitego wykorzystania kontyngentu na przywóz. |
| --- | --- |

(3)

Biorąc pod uwagę sytuację na rynku w Hiszpanii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do kukurydzy w celu całkowitego wykorzystania kontyngentu na przywóz.

| (4) | Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Przeprowadza się przetarg, o którym mowa w art. 136 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do kukurydzy przywożonej do Hiszpanii.

2.   Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1296/2008 mają zastosowanie.

Artykuł 2

Przetarg otwarty jest do dnia 17 grudnia 2009 r. W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi częściowe, dla których terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.

Artykuł 3

Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania w rozumieniu art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1296/2008.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22.

2

(3)  Dz.U. L 340 z 19.12.2008, s. 57.

3

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/7 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/7

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 677/2009

z dnia 27 lipca 2009 r.

otwierające przetarg na obniżenie należności przywozowych na przywóz do Portugalii kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej (2), Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Portugalii pewnej ilości kukurydzy. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej (2), Wspólnota zobowiązała się do przywozu do Portugalii pewnej ilości kukurydzy.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (3) określa szczegółowe warunki przeprowadzania przetargów. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (3) określa szczegółowe warunki przeprowadzania przetargów.

| (3) | Biorąc pod uwagę sytuację na rynku w Portugalii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do kukurydzy w celu całkowitego wykorzystania kontyngentu na przywóz. |
| --- | --- |

(3)

Biorąc pod uwagę sytuację na rynku w Portugalii, należy otworzyć przetarg na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do kukurydzy w celu całkowitego wykorzystania kontyngentu na przywóz.

| (4) | Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Przeprowadza się przetarg, o którym mowa w art. 136 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na obniżenie należności przywozowych w odniesieniu do kukurydzy przywożonej do Portugalii.

2.   Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1296/2008 mają zastosowanie.

Artykuł 2

Przetarg otwarty jest do dnia 17 grudnia 2009 r. W okresie jego trwania przeprowadza się przetargi częściowe, dla których terminy składania ofert określone są w ogłoszeniu o przetargu.

Artykuł 3

Pozwolenia na przywóz wydane w ramach niniejszego przetargu są ważne przez pięćdziesiąt dni od daty ich wydania w rozumieniu art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1296/2008.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22.

2

(3)  Dz.U. L 340 z 19.12.2008, s. 57.

3

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/8

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 678/2009

z dnia 27 lipca 2009 r.

zmieniające po raz 110. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące eksportu pewnych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów oraz rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych odnośnie do talibów w Afganistanie (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 pierwsze tiret,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu zgodnie z tym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu zgodnie z tym rozporządzeniem.

| (2) | W dniu 20 lipca 2009 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby ekonomiczne powinny zostać zamrożone. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 20 lipca 2009 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby ekonomiczne powinny zostać zamrożone.

| (3) | Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zmienia się załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Eneko LANDÁBURU

Dyrektor Generalny ds. Stosunków Zewnętrznych

---

(1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:

W tytule „Osoby fizyczne” skreśla się następujące wpisy:

| 1) | Nabil Abdul Salam Sayadi (alias Abu Zeinab). Adres: Vaatjesstraat 29, 2580 Putte, Belgia. Data urodzenia: 1.1.1966 r. Miejsce urodzenia: El Hadid, Trypolis, Liban. Obywatelstwo: belgijskie od 18.9.2001 r. Inne informacje: małżonka Patricia Vinck; ślub odbył się dnia 29.5.1992 r. w Peszawarze, Pakistan. |
| --- | --- |

1)

Nabil Abdul Salam Sayadi (alias Abu Zeinab). Adres: Vaatjesstraat 29, 2580 Putte, Belgia. Data urodzenia: 1.1.1966 r. Miejsce urodzenia: El Hadid, Trypolis, Liban. Obywatelstwo: belgijskie od 18.9.2001 r. Inne informacje: małżonka Patricia Vinck; ślub odbył się dnia 29.5.1992 r. w Peszawarze, Pakistan.

| 2) | Patricia Rosa Vinck (alias Souraya P. Vinck). Adres: Vaatjesstraat 29, 2580 Putte, Belgia. Data urodzenia: 4.1.1965 r. Miejsce urodzenia: Berchem (Antwerpia), Belgia. Obywatelstwo: belgijskie. Inne informacje: małżonek Nabil Sayadi. |
| --- | --- |

2)

Patricia Rosa Vinck (alias Souraya P. Vinck). Adres: Vaatjesstraat 29, 2580 Putte, Belgia. Data urodzenia: 4.1.1965 r. Miejsce urodzenia: Berchem (Antwerpia), Belgia. Obywatelstwo: belgijskie. Inne informacje: małżonek Nabil Sayadi.

---

DYREKTYWY

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/10

---

DYREKTYWA RADY 2009/82/WE

z dnia 13 lipca 2009 r.

zmieniająca dyrektywę 91/414/EWG w celu włączenia do niej tetrakonazolu jako substancji czynnej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje tetrakonazol. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje tetrakonazol.

| (2) | Wpływ tetrakonazolu na zdrowie ludzkie i środowisko został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny oraz zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku tetrakonazolu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy były Włochy, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 15 lipca 2005 r. |
| --- | --- |

(2)

Wpływ tetrakonazolu na zdrowie ludzkie i środowisko został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny oraz zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku tetrakonazolu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy były Włochy, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 15 lipca 2005 r.

| (3) | Sprawozdanie z oceny zostało poddane wzajemnemu przeglądowi państw członkowskich i EFSA oraz przedstawione Komisji w dniu 31 lipca 2008 r. w formie sprawozdania naukowego EFSA dotyczącego tetrakonazolu. Sprawozdanie to zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 26 lutego 2009 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego tetrakonazolu. |
| --- | --- |

(3)

Sprawozdanie z oceny zostało poddane wzajemnemu przeglądowi państw członkowskich i EFSA oraz przedstawione Komisji w dniu 31 lipca 2008 r. w formie sprawozdania naukowego EFSA dotyczącego tetrakonazolu. Sprawozdanie to zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 26 lutego 2009 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego tetrakonazolu.

| (4) | Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające tetrakonazol spełniają na ogół wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć tetrakonazol do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy. |
| --- | --- |

(4)

Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające tetrakonazol spełniają na ogół wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć tetrakonazol do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy.

| (5) | Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczególnych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia pewnych warunków. W związku z tym należy nałożyć na powiadamiającego obowiązek przedłożenia, w odniesieniu do tetrakonazolu, dalszych informacji dotyczących pogłębionej oceny ryzyka dla konsumenta, charakterystyki ekotoksykologicznej, obiegu i zachowaniu potencjalnych metabolitów we wszystkich odnośnych przedziałach, pogłębionej oceny ryzyka związanego z takimi metabolitami dla ptaków, ssaków, organizmów wodnych i niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów oraz potencjalnych zaburzeń funkcjonowania układu hormonalnego ptaków, ssaków i ryb. |
| --- | --- |

(5)

Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczególnych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia pewnych warunków. W związku z tym należy nałożyć na powiadamiającego obowiązek przedłożenia, w odniesieniu do tetrakonazolu, dalszych informacji dotyczących pogłębionej oceny ryzyka dla konsumenta, charakterystyki ekotoksykologicznej, obiegu i zachowaniu potencjalnych metabolitów we wszystkich odnośnych przedziałach, pogłębionej oceny ryzyka związanego z takimi metabolitami dla ptaków, ssaków, organizmów wodnych i niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów oraz potencjalnych zaburzeń funkcjonowania układu hormonalnego ptaków, ssaków i ryb.

| (6) | Należy przewidzieć rozsądny termin przed włączeniem substancji czynnej do załącznika I, tak aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu. |
| --- | --- |

(6)

Należy przewidzieć rozsądny termin przed włączeniem substancji czynnej do załącznika I, tak aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu.

| (7) | Bez uszczerbku dla określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających tetrakonazol w celu zapewnienia, aby spełnione zostały wymogi ustanowione w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności jej art. 13, oraz stosowne warunki określone w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(7)

Bez uszczerbku dla określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających tetrakonazol w celu zapewnienia, aby spełnione zostały wymogi ustanowione w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności jej art. 13, oraz stosowne warunki określone w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG.

| (8) | Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (4), pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Doprecyzowanie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I. |
| --- | --- |

(8)

Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (4), pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Doprecyzowanie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG.

| (10) | Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustanowionym przez jego przewodniczącego. |
| --- | --- |

(10)

Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustanowionym przez jego przewodniczącego.

| (11) | Zgodnie z pkt 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (5) zachęca się państwa członkowskie do sporządzania, na własne potrzeby i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w jak najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podawania ich do publicznej wiadomości, |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z pkt 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (5) zachęca się państwa członkowskie do sporządzania, na własne potrzeby i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w jak najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podawania ich do publicznej wiadomości,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa członkowskie przyjmą i publikują, nie później niż do dnia 30 czerwca 2010 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zastosowania się do niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie informują o nich Komisję.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 lipca 2010 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 3

1.   Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających tetrakonazol jako substancję czynną w terminie do dnia 30 czerwca 2010 r.

Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy dotyczące tetrakonazolu, z wyjątkiem warunków określonych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia – zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy – posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r., państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego tetrakonazol jako jedyną substancję czynną lub łącznie z kilkoma innymi substancjami czynnymi, z których każda została wymieniona w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji spełniającej wymogi określone w załączniku III do tej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczącej tetrakonazolu w załączniku I do tej dyrektywy. Na podstawie tej oceny państwa członkowskie określają, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. b), c), d) i e) dyrektywy 91/414/EWG.

Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

| a) | w przypadku środka zawierającego tetrakonazol jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 30 czerwca 2014 r.; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku środka zawierającego tetrakonazol jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 30 czerwca 2014 r.; lub

| b) | w przypadku środka zawierającego tetrakonazol łącznie z kilkoma substancjami czynnymi, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 30 czerwca 2014 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania w dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza. |
| --- | --- |

b)

w przypadku środka zawierającego tetrakonazol łącznie z kilkoma substancjami czynnymi, w razie potrzeby zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia 30 czerwca 2014 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania w dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

W imieniu Rady

E. ERLANDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

3

(4)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

4

(5)  Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1.

5

---

ZAŁĄCZNIK

Na końcu tabeli w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG dodaje się pozycję w brzmieniu:

| Nr | Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data wejścia w życie | Data wygaśnięcia włączenia | Przepisy szczególne |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | „Tetrakonazol
  Nr CAS 112281-77-3
  Nr CIPAC 726 | eter(RS)-2-(2,4-dichlorofenylo)-3-(1H-1,2,4-triazol-yl)-propylo-1,1,2,2-tetrafluoroetylu | ≥ 950 g/kg (mieszanina racemiczna)
  Zanieczyszczenie toluenem: nie więcej niż 13 g/kg | 1 stycznia 2010 r. | 31 grudnia 2019 r. | CZĘŚĆ A
  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w uprawach polowych w charakterze środka grzybobójczego w ilości maksymalnie 0,100 kg/ha, co trzy lata na tym samym polu. Nie zezwala się na stosowanie w przypadku jabłek i winogron.
  CZĘŚĆ B
  W celu wprowadzenia w życie ujednoliconych zasad zamieszczonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tetrakonazolu, w szczególności jego dodatki I i II, ukończonego przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt dnia 26 lutego 2009 r.
  W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:






  — | ochronę organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania; w odniesieniu do zidentyfikowanych wymienionych zagrożeń należy w stosownych przypadkach zastosować środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe, |

Nr

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data wejścia w życie

Data wygaśnięcia włączenia

Przepisy szczególne

„Tetrakonazol

Nr CAS 112281-77-3

Nr CIPAC 726

eter(RS)-2-(2,4-dichlorofenylo)-3-(1H-1,2,4-triazol-yl)-propylo-1,1,2,2-tetrafluoroetylu

≥ 950 g/kg (mieszanina racemiczna)

Zanieczyszczenie toluenem: nie więcej niż 13 g/kg

1 stycznia 2010 r.

31 grudnia 2019 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w uprawach polowych w charakterze środka grzybobójczego w ilości maksymalnie 0,100 kg/ha, co trzy lata na tym samym polu. Nie zezwala się na stosowanie w przypadku jabłek i winogron.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie ujednoliconych zasad zamieszczonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tetrakonazolu, w szczególności jego dodatki I i II, ukończonego przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt dnia 26 lutego 2009 r.

W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:

—

ochronę organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania; w odniesieniu do zidentyfikowanych wymienionych zagrożeń należy w stosownych przypadkach zastosować środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe,

| — | ochronę wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych. |
| --- | --- |

—

ochronę wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, żądają:

| — | przedłożenia dalszych informacji o pogłębionej ocenie ryzyka dla konsumenta, |
| --- | --- |

—

przedłożenia dalszych informacji o pogłębionej ocenie ryzyka dla konsumenta,

| — | dalszych informacji o charakterystyce ekotoksykologicznej, |
| --- | --- |

—

dalszych informacji o charakterystyce ekotoksykologicznej,

| — | dalszych informacji o obiegu i zachowaniu potencjalnych metabolitów we wszystkich odnośnych przedziałach, |
| --- | --- |

—

dalszych informacji o obiegu i zachowaniu potencjalnych metabolitów we wszystkich odnośnych przedziałach,

| — | pogłębionej oceny ryzyka związanego z takimi metabolitami dla ptaków, ssaków, organizmów wodnych i niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów, |
| --- | --- |

—

pogłębionej oceny ryzyka związanego z takimi metabolitami dla ptaków, ssaków, organizmów wodnych i niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów,

| — | dalszych informacji o potencjalnych zaburzeniach funkcjonowania układu hormonalnego ptaków, ssaków i ryb. |
| --- | --- |

—

dalszych informacji o potencjalnych zaburzeniach funkcjonowania układu hormonalnego ptaków, ssaków i ryb.

Państwa członkowskie zapewniają, aby powiadamiający przekazał Komisji takie informacje do dnia 31 grudnia 2011 r.”

---

(1)  Dodatkowe dane na temat identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej zawiera sprawozdanie z przeglądu.

1

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/14

---

DYREKTYWA KOMISJI 2009/83/WE

z dnia 27 lipca 2009 r.

zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (1), w szczególności jej art. 150 ust. 1 lit. l),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia spójnego wdrożenia i stosowania dyrektywy 2006/48/WE w całej UE, Komisja i Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego powołały w 2006 r. grupę roboczą (grupa ds. transpozycji dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych – ang. Capital Requirements Directive Transposition Group – CRDTG), której powierzono zadanie omawiania i rozwiązywania kwestii związanych z wdrażaniem i stosowaniem tej dyrektywy. Zdaniem CRDTG niektóre przepisy techniczne zawarte w załącznikach V, VI, VII, VIII, IX, X i XII do dyrektywy 2006/48/WE wymagają doprecyzowania w celu zapewnienia ich spójnego stosowania. Ponadto niektóre przepisy nie są współmierne wobec zdrowych praktyk w zakresie zarządzania ryzykiem instytucji kredytowych. Należy zatem odpowiednio dostosować te przepisy. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia spójnego wdrożenia i stosowania dyrektywy 2006/48/WE w całej UE, Komisja i Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego powołały w 2006 r. grupę roboczą (grupa ds. transpozycji dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych – ang. Capital Requirements Directive Transposition Group – CRDTG), której powierzono zadanie omawiania i rozwiązywania kwestii związanych z wdrażaniem i stosowaniem tej dyrektywy. Zdaniem CRDTG niektóre przepisy techniczne zawarte w załącznikach V, VI, VII, VIII, IX, X i XII do dyrektywy 2006/48/WE wymagają doprecyzowania w celu zapewnienia ich spójnego stosowania. Ponadto niektóre przepisy nie są współmierne wobec zdrowych praktyk w zakresie zarządzania ryzykiem instytucji kredytowych. Należy zatem odpowiednio dostosować te przepisy.

| (2) | W celu urzeczywistnienia rynku wewnętrznego należy wyjaśnić sposoby, dzięki którym instytucje kredytowe mogą wykazać istotny transfer ryzyka poza bilans. Należy również podnieść współczynnik konwersji kredytowej instrumentów wsparcia płynności przyznanych przez instytucje kredytowe wobec instrumentów pozabilansowych. |
| --- | --- |

(2)

W celu urzeczywistnienia rynku wewnętrznego należy wyjaśnić sposoby, dzięki którym instytucje kredytowe mogą wykazać istotny transfer ryzyka poza bilans. Należy również podnieść współczynnik konwersji kredytowej instrumentów wsparcia płynności przyznanych przez instytucje kredytowe wobec instrumentów pozabilansowych.

| (3) | W związku z tym dyrektywa 2006/48/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym dyrektywa 2006/48/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 2006/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku V pkt 8 otrzymuje brzmienie:






  „8. | Ryzyka z tytułu transakcji sekurytyzacyjnych, których instytucje kredytowe są inwestorami, inicjatorami lub sponsorami, są oceniane i uwzględniane za pomocą odpowiednich polityk i procedur. Te zasady i procedury przede wszystkim zapewniają pełne odzwierciedlenie istoty ekonomicznej transakcji w decyzjach dotyczących oceny i zarządzania ryzykiem.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w załączniku V pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8.

Ryzyka z tytułu transakcji sekurytyzacyjnych, których instytucje kredytowe są inwestorami, inicjatorami lub sponsorami, są oceniane i uwzględniane za pomocą odpowiednich polityk i procedur. Te zasady i procedury przede wszystkim zapewniają pełne odzwierciedlenie istoty ekonomicznej transakcji w decyzjach dotyczących oceny i zarządzania ryzykiem.”;

| 2) | w części 1 załącznika VI wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w pkt 29 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „29. | Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 4 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ratingów uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej.”; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w części 1 załącznika VI wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 29 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„29.

Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 4 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ratingów uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej.”;

| b) | w pkt 31 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „31. | Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia wynosi do 3 miesięcy i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 5 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w pkt 31 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„31.

Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia wynosi do 3 miesięcy i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 5 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej.”;

| c) | punkt 14 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

c)

punkt 14 otrzymuje brzmienie:

| d) | w pkt 73 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „73. | Ekspozycjom wobec instytucji, w stosunku których zastosowanie mają pkt 29–32, i ekspozycjom wobec przedsiębiorstw, które posiadają krótkoterminową ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 7 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej:”; |
| --- | --- | --- |

d)

w pkt 73 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„73.

Ekspozycjom wobec instytucji, w stosunku których zastosowanie mają pkt 29–32, i ekspozycjom wobec przedsiębiorstw, które posiadają krótkoterminową ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 7 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej:”;

| e) | dodaje się pkt 90 w brzmieniu:






  „90. | Jeżeli chodzi o najem, wartość ekspozycji jest równa zdyskontowanym, minimalnym płatnościom z tytułu najmu. Minimalne płatności z tytułu najmu oznaczają płatności przypadające za okres najmu, które zobowiązany jest ponieść lub do których może zostać zobowiązany najemca, oraz wszelkie opcje zakupu (tzn. opcje, odnośnie do których istnieje uzasadniona pewność, że zostaną zrealizowane). Do kwoty minimalnych płatności z tytułu najmu zaliczyć należy również wszelkie zagwarantowane wartości rezydualne spełniające warunki określone w załączniku VIII część I pkt 26–28, dotyczące uznawania dostawców ochrony kredytowej, jak również wymogi minimalne dotyczące uznania innych rodzajów gwarancji przewidzianych w załączniku VIII część 2 pkt 14–19. Te ekspozycje, zgodnie z art. 79, zalicza się do odpowiednich klas ekspozycji. Jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną nieruchomości oddanych w najem, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się w następujący sposób: 1/t × 100 % × wartość ekspozycji, gdzie t przyjmuje wartość 1 albo wartość najbliższą liczbie lat pozostałego najmu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”; |
| --- | --- | --- |

e)

dodaje się pkt 90 w brzmieniu:

„90.

Jeżeli chodzi o najem, wartość ekspozycji jest równa zdyskontowanym, minimalnym płatnościom z tytułu najmu. Minimalne płatności z tytułu najmu oznaczają płatności przypadające za okres najmu, które zobowiązany jest ponieść lub do których może zostać zobowiązany najemca, oraz wszelkie opcje zakupu (tzn. opcje, odnośnie do których istnieje uzasadniona pewność, że zostaną zrealizowane). Do kwoty minimalnych płatności z tytułu najmu zaliczyć należy również wszelkie zagwarantowane wartości rezydualne spełniające warunki określone w załączniku VIII część I pkt 26–28, dotyczące uznawania dostawców ochrony kredytowej, jak również wymogi minimalne dotyczące uznania innych rodzajów gwarancji przewidzianych w załączniku VIII część 2 pkt 14–19. Te ekspozycje, zgodnie z art. 79, zalicza się do odpowiednich klas ekspozycji. Jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną nieruchomości oddanych w najem, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się w następujący sposób: 1/t × 100 % × wartość ekspozycji, gdzie t przyjmuje wartość 1 albo wartość najbliższą liczbie lat pozostałego najmu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”;

| 3) | w części 1 załącznika VII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | punkt 25 otrzymuje brzmienie:






  „25. | Kwota ekspozycji ważona ryzykiem stanowi potencjalną stratę z tytułu ekspozycji w papierach kapitałowych danej instytucji kredytowej, obliczoną z wykorzystaniem wewnętrznych modeli szacowania wartości narażonej na ryzyko, jako pomnożona przez 12,5 różnica pomiędzy wartością kwartalnych stóp zwrotu a odpowiednią stopą wolną od ryzyka (przy jednostronnym przedziale ufności 99 %) obliczoną na podstawie długoterminowej próby. Na poziomie portfela kapitałowego kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem nie są niższe od całkowitej sumy minimalnych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wymaganych w ramach metody opartej na PD/LGD, oraz odpowiadających im kwot oczekiwanych strat pomnożonych przez 12,5 i obliczonych na podstawie wartości PD określonych w części 2 pkt 24 oraz odpowiednich wartości LGD określonych w części 2 pkt 25 i 26.”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w części 1 załącznika VII wprowadza się następujące zmiany:

a)

punkt 25 otrzymuje brzmienie:

„25.

Kwota ekspozycji ważona ryzykiem stanowi potencjalną stratę z tytułu ekspozycji w papierach kapitałowych danej instytucji kredytowej, obliczoną z wykorzystaniem wewnętrznych modeli szacowania wartości narażonej na ryzyko, jako pomnożona przez 12,5 różnica pomiędzy wartością kwartalnych stóp zwrotu a odpowiednią stopą wolną od ryzyka (przy jednostronnym przedziale ufności 99 %) obliczoną na podstawie długoterminowej próby. Na poziomie portfela kapitałowego kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem nie są niższe od całkowitej sumy minimalnych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wymaganych w ramach metody opartej na PD/LGD, oraz odpowiadających im kwot oczekiwanych strat pomnożonych przez 12,5 i obliczonych na podstawie wartości PD określonych w części 2 pkt 24 oraz odpowiednich wartości LGD określonych w części 2 pkt 25 i 26.”;

| b) | punkt 27 otrzymuje brzmienie:






  „27. | Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według następującego wzoru: | kwota ekspozycji ważonej ryzykiem = 100 % × wartość ekspozycji, |
| --- | --- | --- | --- |

b)

punkt 27 otrzymuje brzmienie:

„27.

Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według następującego wzoru:

kwota ekspozycji ważonej ryzykiem = 100 % × wartość ekspozycji,

| | chyba że ekspozycja stanowi wartość rezydualną oddanych w najem nieruchomości, w którym to przypadku oblicza się ją w następujący sposób: | 1/t × 100 % × wartość ekspozycji, |
| --- | --- | --- |

chyba że ekspozycja stanowi wartość rezydualną oddanych w najem nieruchomości, w którym to przypadku oblicza się ją w następujący sposób:

1/t × 100 % × wartość ekspozycji,

| | gdzie t przyjmuje wartość 1 albo wartość najbliższą liczbie całkowitych lat pozostałego najmu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”; |
| --- | --- |

gdzie t przyjmuje wartość 1 albo wartość najbliższą liczbie całkowitych lat pozostałego najmu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”;

| 4) | w części 2 załącznika VII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | punkt 13 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | Dla ekspozycji z tytułu całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji na instrumentach pochodnych (wymienionych w załączniku IV) oraz całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, objętych ramową umową saldowania zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 10 dni. Dla transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji pożyczki papierów wartościowych lub towarów, objętych ramową umową saldowania zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 5 dni. Do ważenia terminu rozliczenia używa się kwoty referencyjnej każdej transakcji.”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w części 2 załącznika VII wprowadza się następujące zmiany:

a)

punkt 13 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

Dla ekspozycji z tytułu całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji na instrumentach pochodnych (wymienionych w załączniku IV) oraz całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, objętych ramową umową saldowania zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 10 dni. Dla transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji pożyczki papierów wartościowych lub towarów, objętych ramową umową saldowania zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 5 dni. Do ważenia terminu rozliczenia używa się kwoty referencyjnej każdej transakcji.”;

| b) | w pkt 14 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „14. | Niezależnie od przepisów pkt 13 lit. a)–e), M wynosi co najmniej 1 dzień w przypadku:”; |
| --- | --- | --- |

b)

w pkt 14 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„14.

Niezależnie od przepisów pkt 13 lit. a)–e), M wynosi co najmniej 1 dzień w przypadku:”;

| 5) | w części 4 załącznika VII pkt 96 otrzymuje brzmienie:






  „96. | Wymogów określonych w pkt 97–104 nie stosuje się do gwarancji udzielanych przez instytucje, rządy, banki centralne i przedsiębiorstwa, które spełniają wymogi określone w załączniku VIII części 1 pkt 26 lit. g), jeżeli instytucja kredytowa otrzymała zgodę na stosowanie przepisów art. 78–83 do ekspozycji wobec takich podmiotów. W tym przypadku stosuje się wymogi określone w przepisach art. 90–93.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w części 4 załącznika VII pkt 96 otrzymuje brzmienie:

„96.

Wymogów określonych w pkt 97–104 nie stosuje się do gwarancji udzielanych przez instytucje, rządy, banki centralne i przedsiębiorstwa, które spełniają wymogi określone w załączniku VIII części 1 pkt 26 lit. g), jeżeli instytucja kredytowa otrzymała zgodę na stosowanie przepisów art. 78–83 do ekspozycji wobec takich podmiotów. W tym przypadku stosuje się wymogi określone w przepisach art. 90–93.”;

| 6) | w części 1 załącznika VIII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w pkt 9 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Jeżeli inwestycje przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania nie ograniczają się do instrumentów kwalifikujących się do uznania na mocy przepisów zawartych w pkt 7 i 8, jednostki mogą zostać uznane do wartości tych kwalifikowalnych aktywów za zabezpieczenie, przy założeniu, że przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zainwestowało w maksymalnie dozwolonym zakresie w niekwalifikowalne aktywa. W przypadku gdy niekwalifikowalne aktywa mogą mieć wartość ujemną z powodu ciążących na nich zobowiązań lub zobowiązań warunkowych wynikających z własności, instytucja kredytowa oblicza całkowitą wartość niekwalifikowalnych aktywów i obniża wartość kwalifikowalnych aktywów o wartość niekwalifikowalnych aktywów w przypadku, gdy te ostatnie są ujemne.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w części 1 załącznika VIII wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 9 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeżeli inwestycje przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania nie ograniczają się do instrumentów kwalifikujących się do uznania na mocy przepisów zawartych w pkt 7 i 8, jednostki mogą zostać uznane do wartości tych kwalifikowalnych aktywów za zabezpieczenie, przy założeniu, że przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zainwestowało w maksymalnie dozwolonym zakresie w niekwalifikowalne aktywa. W przypadku gdy niekwalifikowalne aktywa mogą mieć wartość ujemną z powodu ciążących na nich zobowiązań lub zobowiązań warunkowych wynikających z własności, instytucja kredytowa oblicza całkowitą wartość niekwalifikowalnych aktywów i obniża wartość kwalifikowalnych aktywów o wartość niekwalifikowalnych aktywów w przypadku, gdy te ostatnie są ujemne.”;

| b) | w pkt 11 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Jeżeli inwestycje przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania nie ograniczają się do instrumentów uznawanych na mocy przepisów zawartych w pkt 7 i 8 i pozycji, o których mowa w lit. a) niniejszego punktu, jednostki mogą zostać uznane do wartości tych kwalifikowalnych aktywów za zabezpieczenie zgodnie z założeniem, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania inwestuje w maksymalnie dozwolonym zakresie w niekwalifikowalne aktywa. W przypadku gdy niekwalifikowalne aktywa mogą mieć wartość ujemną z powodu ciążących na nich zobowiązań lub zobowiązań warunkowych wynikających z własności, instytucja kredytowa oblicza całkowitą wartość niekwalifikowalnych aktywów i obniża wartość kwalifikowalnych aktywów o wartość niekwalifikowalnych aktywów w przypadku gdy te ostatnie są ujemne.”; |
| --- | --- |

b)

w pkt 11 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeżeli inwestycje przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania nie ograniczają się do instrumentów uznawanych na mocy przepisów zawartych w pkt 7 i 8 i pozycji, o których mowa w lit. a) niniejszego punktu, jednostki mogą zostać uznane do wartości tych kwalifikowalnych aktywów za zabezpieczenie zgodnie z założeniem, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania inwestuje w maksymalnie dozwolonym zakresie w niekwalifikowalne aktywa. W przypadku gdy niekwalifikowalne aktywa mogą mieć wartość ujemną z powodu ciążących na nich zobowiązań lub zobowiązań warunkowych wynikających z własności, instytucja kredytowa oblicza całkowitą wartość niekwalifikowalnych aktywów i obniża wartość kwalifikowalnych aktywów o wartość niekwalifikowalnych aktywów w przypadku gdy te ostatnie są ujemne.”;

| 7) | w części 2 załącznika VIII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | punkt 13 otrzymuje brzmienie:






  „13. | Aby polisy ubezpieczeniowe na życie zostały uznane jako zabezpieczenie kredytu, muszą spełniać wszystkie poniższe warunki:






  a) | polisa ubezpieczeniowa na życie jest oficjalnie przekazana pod zastaw lub scedowana na rzecz udzielającej kredytu instytucji kredytowej; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

7)

w części 2 załącznika VIII wprowadza się następujące zmiany:

a)

punkt 13 otrzymuje brzmienie:

„13.

Aby polisy ubezpieczeniowe na życie zostały uznane jako zabezpieczenie kredytu, muszą spełniać wszystkie poniższe warunki:

a)

polisa ubezpieczeniowa na życie jest oficjalnie przekazana pod zastaw lub scedowana na rzecz udzielającej kredytu instytucji kredytowej;

| b) | firmę wystawiającą ubezpieczenie na życie powiadamia się o przekazaniu pod zastaw lub cesji polisy, w następstwie czego nie może ona wypłacać kwot należnych zgodnie z umową bez zgody instytucji kredytowej udzielającej kredytu; |
| --- | --- |

b)

firmę wystawiającą ubezpieczenie na życie powiadamia się o przekazaniu pod zastaw lub cesji polisy, w następstwie czego nie może ona wypłacać kwot należnych zgodnie z umową bez zgody instytucji kredytowej udzielającej kredytu;

| c) | instytucja kredytowa udzielająca kredytu ma prawo zamknięcia polisy i do zażądania wypłaty wartości wykupu, w przypadku gdy dłużnik nie wywiąże się z płatności; |
| --- | --- |

c)

instytucja kredytowa udzielająca kredytu ma prawo zamknięcia polisy i do zażądania wypłaty wartości wykupu, w przypadku gdy dłużnik nie wywiąże się z płatności;

| d) | instytucja kredytowa udzielająca kredytu jest informowana przez posiadacza polisy o wszelkich zaległościach w jej opłacaniu; |
| --- | --- |

d)

instytucja kredytowa udzielająca kredytu jest informowana przez posiadacza polisy o wszelkich zaległościach w jej opłacaniu;

| e) | ochrona kredytowa musi obejmować cały okres spłacania kredytu. Jeżeli nie jest to możliwe, ponieważ stosunek ubezpieczenia ulega zakończeniu przed zakończeniem stosunku kredytowego, instytucja kredytowa powinna zapewnić, iż kwota wynikająca z umowy ubezpieczenia stanowi dla niej zabezpieczenie do końca trwania umowy kredytowej; |
| --- | --- |

e)

ochrona kredytowa musi obejmować cały okres spłacania kredytu. Jeżeli nie jest to możliwe, ponieważ stosunek ubezpieczenia ulega zakończeniu przed zakończeniem stosunku kredytowego, instytucja kredytowa powinna zapewnić, iż kwota wynikająca z umowy ubezpieczenia stanowi dla niej zabezpieczenie do końca trwania umowy kredytowej;

| f) | zastaw lub cesja obowiązują prawnie i są wykonalne we wszystkich jurysdykcjach, właściwych w momencie zawarcia umowy kredytowej; |
| --- | --- |

f)

zastaw lub cesja obowiązują prawnie i są wykonalne we wszystkich jurysdykcjach, właściwych w momencie zawarcia umowy kredytowej;

| g) | wartość wykupu jest deklarowana przez firmę wystawiającą ubezpieczenie na życie i nie podlega obniżkom; |
| --- | --- |

g)

wartość wykupu jest deklarowana przez firmę wystawiającą ubezpieczenie na życie i nie podlega obniżkom;

| h) | wartość wykupu jest uiszczana na wniosek we właściwym czasie; |
| --- | --- |

h)

wartość wykupu jest uiszczana na wniosek we właściwym czasie;

| i) | nie można żądać wypłaty wartości wykupu bez zgody instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

i)

nie można żądać wypłaty wartości wykupu bez zgody instytucji kredytowej;

| j) | firma wystawiająca ubezpieczenie na życie podlega przepisom dyrektywy 2002/83/WE i dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) lub podlega nadzorowi właściwego organu kraju trzeciego, którego ustalenia nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne ustaleniom stosowanym we Wspólnocie. |
| --- | --- |

j)

firma wystawiająca ubezpieczenie na życie podlega przepisom dyrektywy 2002/83/WE i dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) lub podlega nadzorowi właściwego organu kraju trzeciego, którego ustalenia nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne ustaleniom stosowanym we Wspólnocie.

| b) | w pkt 16 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „16. | W sytuacji gdy ekspozycja jest chroniona gwarancją, zabezpieczoną kontrgwarancją rządu lub banku centralnego, samorządu lub organu lokalnego, podmiotu sektora publicznego, gdy dochodzone od nich należności są traktowane jak należności od rządu państwa, na którego terytorium mają one swoją siedzibę zgodnie z art. 78–83, wielostronnego banku rozwoju lub instytucji międzynarodowej, którym na mocy art. 78–83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %, lub podmiotu sektora publicznego, gdy dochodzone od nich należności są traktowane jak należności od instytucji kredytowych zgodnie z art. 78–83, ekspozycja może być traktowana jako chroniona gwarancją wydaną przez ten podmiot, pod warunkiem spełnienia następujących wymogów:”; |
| --- | --- | --- |

b)

w pkt 16 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„16.

W sytuacji gdy ekspozycja jest chroniona gwarancją, zabezpieczoną kontrgwarancją rządu lub banku centralnego, samorządu lub organu lokalnego, podmiotu sektora publicznego, gdy dochodzone od nich należności są traktowane jak należności od rządu państwa, na którego terytorium mają one swoją siedzibę zgodnie z art. 78–83, wielostronnego banku rozwoju lub instytucji międzynarodowej, którym na mocy art. 78–83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %, lub podmiotu sektora publicznego, gdy dochodzone od nich należności są traktowane jak należności od instytucji kredytowych zgodnie z art. 78–83, ekspozycja może być traktowana jako chroniona gwarancją wydaną przez ten podmiot, pod warunkiem spełnienia następujących wymogów:”;

| 8) | w części 3 załącznika VIII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | punkt 24 otrzymuje brzmienie:






  „24. | Metoda uproszczona traktowana zabezpieczeń finansowych dostępna jest jedynie, jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78–83. Instytucja kredytowa nie korzysta jednocześnie z uproszczonej i kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych, chyba że dla celów art. 85 ust. 1 i 89 ust. 1. Instytucje kredytowe wykazują właściwym organom, że takie wyjątkowe zastosowanie obydwu metod nie zostało wykorzystane wybiórczo, w celu osiągnięcia obniżonych minimalnych wymogów kapitałowych i nie prowadzi do arbitrażu regulacyjnego.”; |
| --- | --- | --- | --- |

8)

w części 3 załącznika VIII wprowadza się następujące zmiany:

a)

punkt 24 otrzymuje brzmienie:

„24.

Metoda uproszczona traktowana zabezpieczeń finansowych dostępna jest jedynie, jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78–83. Instytucja kredytowa nie korzysta jednocześnie z uproszczonej i kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych, chyba że dla celów art. 85 ust. 1 i 89 ust. 1. Instytucje kredytowe wykazują właściwym organom, że takie wyjątkowe zastosowanie obydwu metod nie zostało wykorzystane wybiórczo, w celu osiągnięcia obniżonych minimalnych wymogów kapitałowych i nie prowadzi do arbitrażu regulacyjnego.”;

| b) | punkt 26 otrzymuje brzmienie:






  „26. | Tym częściom wartości ekspozycji, które są zabezpieczone wartością rynkową uznanego zabezpieczenia przypisuje się wagę ryzyka, która obowiązywałaby zgodnie z art. 78–83, jeżeli kredytodawca posiadałby bezpośrednią ekspozycję wobec instrumentu zabezpieczenia. W tym celu wartość ekspozycji pozycji pozabilansowej określonej w załączniku II wynosi 100 % jej wartości, zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1. Waga ryzyka zabezpieczonej części należności wynosi co najmniej 20 %, z wyjątkiem przypadków określonych w punktach 27–29. Pozostałej części ekspozycji przypisuje się wagę ryzyka, która byłaby stosowana do niezabezpieczonej ekspozycji wobec kontrahenta zgodnie z art. 78–83.”; |
| --- | --- | --- |

b)

punkt 26 otrzymuje brzmienie:

„26.

Tym częściom wartości ekspozycji, które są zabezpieczone wartością rynkową uznanego zabezpieczenia przypisuje się wagę ryzyka, która obowiązywałaby zgodnie z art. 78–83, jeżeli kredytodawca posiadałby bezpośrednią ekspozycję wobec instrumentu zabezpieczenia. W tym celu wartość ekspozycji pozycji pozabilansowej określonej w załączniku II wynosi 100 % jej wartości, zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1. Waga ryzyka zabezpieczonej części należności wynosi co najmniej 20 %, z wyjątkiem przypadków określonych w punktach 27–29. Pozostałej części ekspozycji przypisuje się wagę ryzyka, która byłaby stosowana do niezabezpieczonej ekspozycji wobec kontrahenta zgodnie z art. 78–83.”;

| c) | w pkt 33 definicja zmiennej „E” otrzymuje brzmienie:
  „E jest wartością ekspozycji, która zostałaby określona zgodnie z art. 78–83 lub art. 84–89 (stosownie do przypadku), jeżeli ekspozycja nie byłaby zabezpieczona. W tym celu instytucje kredytowe obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78–83 stosują dla wartości ekspozycji pozycji pozabilansowych, określonych w załączniku II, wartość 100 % zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1; a instytucje kredytowe obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84–89 stosują dla obliczania wartości ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII część 3 pkt 9–11 współczynnik konwersji w wysokości 100 % zamiast współczynników konwersji lub udziałów procentowych określonych w tych punktach.”; |
| --- | --- |

c)

w pkt 33 definicja zmiennej „E” otrzymuje brzmienie:

„E jest wartością ekspozycji, która zostałaby określona zgodnie z art. 78–83 lub art. 84–89 (stosownie do przypadku), jeżeli ekspozycja nie byłaby zabezpieczona. W tym celu instytucje kredytowe obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78–83 stosują dla wartości ekspozycji pozycji pozabilansowych, określonych w załączniku II, wartość 100 % zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1; a instytucje kredytowe obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84–89 stosują dla obliczania wartości ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII część 3 pkt 9–11 współczynnik konwersji w wysokości 100 % zamiast współczynników konwersji lub udziałów procentowych określonych w tych punktach.”;

| d) | w pkt 69 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „W tym celu wartość ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII część 3 pkt 9–11 jest obliczana przy użyciu współczynnika konwersji lub udziału procentowego w wysokości 100 % zamiast współczynników konwersji lub udziałów procentowych określonych w tych punktach.”; |
| --- | --- |

d)

w pkt 69 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W tym celu wartość ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII część 3 pkt 9–11 jest obliczana przy użyciu współczynnika konwersji lub udziału procentowego w wysokości 100 % zamiast współczynników konwersji lub udziałów procentowych określonych w tych punktach.”;

| e) | punkt 75 otrzymuje brzmienie:






  „75. | W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego państwa członkowskiego zgody określonej w pkt 73 właściwe organy innego państwa członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wag ryzyka dozwolonych w przypadku stosowania pkt 73 odnośnie do ekspozycji zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi, znajdującymi się na terytorium tego pierwszego państwa członkowskiego, zgodnie z warunkami stosowanymi w tym pierwszym państwie członkowskim.”; |
| --- | --- | --- |

e)

punkt 75 otrzymuje brzmienie:

„75.

W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego państwa członkowskiego zgody określonej w pkt 73 właściwe organy innego państwa członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wag ryzyka dozwolonych w przypadku stosowania pkt 73 odnośnie do ekspozycji zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi, znajdującymi się na terytorium tego pierwszego państwa członkowskiego, zgodnie z warunkami stosowanymi w tym pierwszym państwie członkowskim.”;

| f) | punkt 80 otrzymuje brzmienie:






  „80. | Jeżeli spełnione są warunki określone w części 2 pkt 13, część ekspozycji zabezpieczona bieżącą wartością wykupu ochrony kredytowej, wchodzącej w zakres przepisów części 1 pkt 24, podlega jednemu z poniższych warunków:






  a) | podlega wadze ryzyka określonej w pkt 80a, jeżeli ekspozycja podlega przepisom zawartym w art. 78–83; |
| --- | --- | --- | --- |

f)

punkt 80 otrzymuje brzmienie:

„80.

Jeżeli spełnione są warunki określone w części 2 pkt 13, część ekspozycji zabezpieczona bieżącą wartością wykupu ochrony kredytowej, wchodzącej w zakres przepisów części 1 pkt 24, podlega jednemu z poniższych warunków:

a)

podlega wadze ryzyka określonej w pkt 80a, jeżeli ekspozycja podlega przepisom zawartym w art. 78–83;

| b) | przypisuje się jej LGD równe 40 %, jeżeli ekspozycja podlega przepisom zawartym w art. 78–83, ale nie podlega własnym oszacowaniom instytucji kredytowych dotyczącym LGD. |
| --- | --- |

b)

przypisuje się jej LGD równe 40 %, jeżeli ekspozycja podlega przepisom zawartym w art. 78–83, ale nie podlega własnym oszacowaniom instytucji kredytowych dotyczącym LGD.

W przypadku niedopasowania walutowego bieżąca wartość wykupu zostaje obniżona zgodnie z pkt 84, przy czym wartość ochrony kredytowej jest bieżącą wartością wykupu polisy ubezpieczeniowej na życie.”;

| g) | po pkt 80 dodaje się nowy pkt 80a:






  „80a. | Do celów pkt 80 lit. a) dokonuje się następującego przypisania wag ryzyka na podstawie wagi ryzyka przypisanej uprzywilejowanym, niezabezpieczonym ekspozycjom wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie:






  a) | wagę ryzyka 20 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 20 %; |
| --- | --- | --- | --- |

g)

po pkt 80 dodaje się nowy pkt 80a:

„80a.

Do celów pkt 80 lit. a) dokonuje się następującego przypisania wag ryzyka na podstawie wagi ryzyka przypisanej uprzywilejowanym, niezabezpieczonym ekspozycjom wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie:

a)

wagę ryzyka 20 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 20 %;

| b) | wagę ryzyka 35 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 50 %; |
| --- | --- |

b)

wagę ryzyka 35 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 50 %;

| c) | wagę ryzyka 70 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 100 %; |
| --- | --- |

c)

wagę ryzyka 70 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 100 %;

| d) | wagę ryzyka 150 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 150 %.”; |
| --- | --- |

d)

wagę ryzyka 150 %, jeżeli uprzywilejowanej, niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie przypisuje się wagę ryzyka 150 %.”;

| h) | punkt 87 otrzymuje brzmienie:






  „87. | Do celów art. 80 wartość g stanowi wagę ryzyka przypisywaną ekspozycji, której wartość ekspozycji (E) jest w pełni objęta ochroną nierzeczywistą (GA), gdzie: | E jest wartością ekspozycji, zgodnie z art. 78; w tym celu wartość ekspozycji pozycji pozabilansowej określonej w załączniku II wynosi 100 % jej wartości zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1; |
| --- | --- | --- | --- |

h)

punkt 87 otrzymuje brzmienie:

„87.

Do celów art. 80 wartość g stanowi wagę ryzyka przypisywaną ekspozycji, której wartość ekspozycji (E) jest w pełni objęta ochroną nierzeczywistą (GA), gdzie:

E jest wartością ekspozycji, zgodnie z art. 78; w tym celu wartość ekspozycji pozycji pozabilansowej określonej w załączniku II wynosi 100 % jej wartości zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1;

| | g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w art. 78-83, a |
| --- | --- |

g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w art. 78-83, a

| | GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z pkt 84, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4.”; |
| --- | --- |

GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z pkt 84, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4.”;

| i) | w pkt 88 definicja zmiennej „E” otrzymuje brzmienie:
  „E jest wartością ekspozycji, zgodnie z art. 78. W tym celu wartość ekspozycji pozycji pozabilansowej określonej w załączniku II wynosi 100 % jej wartości zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1;”; |
| --- | --- |

i)

w pkt 88 definicja zmiennej „E” otrzymuje brzmienie:

„E jest wartością ekspozycji, zgodnie z art. 78. W tym celu wartość ekspozycji pozycji pozabilansowej określonej w załączniku II wynosi 100 % jej wartości zamiast wartości ekspozycji określonej w art. 78 ust. 1;”;

| j) | punkty 90–92 otrzymują brzmienie:






  „90. | W przypadku gdy pełną substytucję uznaje się za nieuzasadnioną, wartością PD dla zabezpieczonej części wartości ekspozycji (E) (opartej na skorygowanej wartości ochrony kredytowej GA) może być do celów załącznika VII części 2 wartość PD dostawcy zabezpieczenia, lub wartość PD pośrednia pomiędzy wartością kredytobiorcy a wartością gwaranta. W przypadku ekspozycji podporządkowanych i niepodporządkowanej ochrony nierzeczywistej do celów załącznika VII część 2 stosować można wartość LGD przypisaną należnościom uprzywilejowanym. |
| --- | --- | --- |

j)

punkty 90–92 otrzymują brzmienie:

„90.

W przypadku gdy pełną substytucję uznaje się za nieuzasadnioną, wartością PD dla zabezpieczonej części wartości ekspozycji (E) (opartej na skorygowanej wartości ochrony kredytowej GA) może być do celów załącznika VII części 2 wartość PD dostawcy zabezpieczenia, lub wartość PD pośrednia pomiędzy wartością kredytobiorcy a wartością gwaranta. W przypadku ekspozycji podporządkowanych i niepodporządkowanej ochrony nierzeczywistej do celów załącznika VII część 2 stosować można wartość LGD przypisaną należnościom uprzywilejowanym.

| 91. | W przypadku niezabezpieczonej części wartości ekspozycji (E), PD jest równe PD kredytobiorcy, LGD jest równe LGD ekspozycji bazowej. |
| --- | --- |

91.

W przypadku niezabezpieczonej części wartości ekspozycji (E), PD jest równe PD kredytobiorcy, LGD jest równe LGD ekspozycji bazowej.

| 92. | GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z pkt 84, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4. E jest wartością ekspozycji zgodnie z załącznikiem VII część 3. W tym celu wartość ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII część 3 pkt 9–11 jest obliczana przy użyciu współczynnika konwersji lub udziału procentowego wynoszącego 100 % zamiast współczynników konwersji i udziałów procentowych określonych w tych punktach.”; |
| --- | --- |

92.

GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z pkt 84, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4. E jest wartością ekspozycji zgodnie z załącznikiem VII część 3. W tym celu wartość ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII część 3 pkt 9–11 jest obliczana przy użyciu współczynnika konwersji lub udziału procentowego wynoszącego 100 % zamiast współczynników konwersji i udziałów procentowych określonych w tych punktach.”;

| 9) | w części 2 załącznika IX wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „1. | Instytucja kredytowa inicjująca sekurytyzację tradycyjną może wyłączyć sekurytyzowane ekspozycje z obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:






  a) | istotne ryzyko kredytowe związane z ekspozycjami sekurytyzowanymi uznane zostało za przetransferowane na strony trzecie; |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

9)

w części 2 załącznika IX wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.

Instytucja kredytowa inicjująca sekurytyzację tradycyjną może wyłączyć sekurytyzowane ekspozycje z obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a)

istotne ryzyko kredytowe związane z ekspozycjami sekurytyzowanymi uznane zostało za przetransferowane na strony trzecie;

| b) | inicjująca instytucja kredytowa stosuje wagę ryzyka równą 1 250 % wobec wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych, które posiada w ramach tej sekurytyzacji, lub odlicza te pozycje sekurytyzacyjne z własnych funduszy zgodnie z art. 57 lit. r).”; |
| --- | --- |

b)

inicjująca instytucja kredytowa stosuje wagę ryzyka równą 1 250 % wobec wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych, które posiada w ramach tej sekurytyzacji, lub odlicza te pozycje sekurytyzacyjne z własnych funduszy zgodnie z art. 57 lit. r).”;

| (ii) | po zdaniu wprowadzającym wprowadza się pkt 1a–1d w brzmieniu:






  „1a. | O ile właściwy organ w danym przypadku nie zdecyduje, że możliwe ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które mogłaby uzyskać instytucja kredytowa w wyniku sekurytyzacji, nie jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie, należy uważać, że istotne ryzyko kredytowe zostało przetransferowane w następujących przypadkach:






  a) | kwoty ekspozycji ważone ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine posiadanych przez inicjującą instytucję kredytową w ramach tej sekurytyzacji nie przekraczają 50 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine istniejących w ramach tej sekurytyzacji; |
| --- | --- | --- | --- |

(ii)

po zdaniu wprowadzającym wprowadza się pkt 1a–1d w brzmieniu:

„1a.

O ile właściwy organ w danym przypadku nie zdecyduje, że możliwe ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które mogłaby uzyskać instytucja kredytowa w wyniku sekurytyzacji, nie jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie, należy uważać, że istotne ryzyko kredytowe zostało przetransferowane w następujących przypadkach:

a)

kwoty ekspozycji ważone ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine posiadanych przez inicjującą instytucję kredytową w ramach tej sekurytyzacji nie przekraczają 50 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine istniejących w ramach tej sekurytyzacji;

| b) | jeżeli nie ma żadnych pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine w ramach danej sekurytyzacji i inicjator może udowodnić, że wartość ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub waga ryzyka wynosząca 1 250 % znacznie przekracza rozsądne szacunki dotyczące oczekiwanych strat na sekurytyzowanych ekspozycjach, inicjująca instytucja kredytowa nie posiada więcej niż 20 % wartości ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub wagi ryzyka wynoszącej 1 250 %. |
| --- | --- |

b)

jeżeli nie ma żadnych pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine w ramach danej sekurytyzacji i inicjator może udowodnić, że wartość ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub waga ryzyka wynosząca 1 250 % znacznie przekracza rozsądne szacunki dotyczące oczekiwanych strat na sekurytyzowanych ekspozycjach, inicjująca instytucja kredytowa nie posiada więcej niż 20 % wartości ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub wagi ryzyka wynoszącej 1 250 %.

| 1b. | Do celów pkt 1a pozycje sekurytyzacyjne typu mezzanine oznaczają pozycje sekurytyzacyjne, którym przypisuje się wagę ryzyka niższą niż 1 250 % i które są w mniejszym stopniu uprzywilejowane niż najbardziej uprzywilejowane pozycje w ramach tej sekurytyzacji i mniej uprzywilejowane niż jakakolwiek pozycja sekurytyzacyjna w ramach tej sekurytyzacji, którym:






  a) | w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 6–36, stopień jakości kredytowej wynoszący 1; lub |
| --- | --- | --- |

1b.

Do celów pkt 1a pozycje sekurytyzacyjne typu mezzanine oznaczają pozycje sekurytyzacyjne, którym przypisuje się wagę ryzyka niższą niż 1 250 % i które są w mniejszym stopniu uprzywilejowane niż najbardziej uprzywilejowane pozycje w ramach tej sekurytyzacji i mniej uprzywilejowane niż jakakolwiek pozycja sekurytyzacyjna w ramach tej sekurytyzacji, którym:

a)

w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 6–36, stopień jakości kredytowej wynoszący 1; lub

| b) | w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 37–76, stopień jakości kredytowej wynoszący 1 lub 2 jest przypisywany zgodnie z częścią 3. |
| --- | --- |

b)

w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 37–76, stopień jakości kredytowej wynoszący 1 lub 2 jest przypisywany zgodnie z częścią 3.

| 1c. | Alternatywnie wobec pkt 1a i 1b istotne ryzyko kredytowe może zostać uznane za przetransferowane, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że instytucja kredytowa stosuje zasady i metodologie zapewniające, że możliwe obniżenie wymogów kapitałowych spełnianych przez inicjatora w wyniku sekurytyzacji jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie. Właściwe organy są usatysfakcjonowane jedynie wówczas, gdy inicjująca instytucja kredytowa może udowodnić, że taki transfer ryzyka kredytowego na strony trzecie został uznany na potrzeby wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej i jej wewnętrznej alokacji kapitału. |
| --- | --- |

1c.

Alternatywnie wobec pkt 1a i 1b istotne ryzyko kredytowe może zostać uznane za przetransferowane, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że instytucja kredytowa stosuje zasady i metodologie zapewniające, że możliwe obniżenie wymogów kapitałowych spełnianych przez inicjatora w wyniku sekurytyzacji jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie. Właściwe organy są usatysfakcjonowane jedynie wówczas, gdy inicjująca instytucja kredytowa może udowodnić, że taki transfer ryzyka kredytowego na strony trzecie został uznany na potrzeby wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej i jej wewnętrznej alokacji kapitału.

| 1d. | W uzupełnieniu do pkt 1–1c muszą zostać spełnione wszystkie poniższe warunki:”; |
| --- | --- |

1d.

W uzupełnieniu do pkt 1–1c muszą zostać spełnione wszystkie poniższe warunki:”;

| b) | w pkt 2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:






  „2. | Instytucja kredytowa inicjująca sekurytyzację syntetyczną może obliczać kwoty ekspozycji ważone ryzykiem i, w stosownych przypadkach, kwoty oczekiwanych strat, w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych, zgodnie z pkt 3 i 4, jeżeli spełniony zostanie jeden z poniższych warunków:






  a) | istotne ryzyko kredytowe uznane zostało za przetransferowane na strony trzecie poprzez rzeczywistą lub nierzeczywistą ochronę kredytową; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

b)

w pkt 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„2.

Instytucja kredytowa inicjująca sekurytyzację syntetyczną może obliczać kwoty ekspozycji ważone ryzykiem i, w stosownych przypadkach, kwoty oczekiwanych strat, w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych, zgodnie z pkt 3 i 4, jeżeli spełniony zostanie jeden z poniższych warunków:

a)

istotne ryzyko kredytowe uznane zostało za przetransferowane na strony trzecie poprzez rzeczywistą lub nierzeczywistą ochronę kredytową;

| b) | inicjująca instytucja kredytowa stosuje wagę ryzyka równą 1 250 % wobec wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych, które posiada w ramach tej sekurytyzacji, lub odlicza te pozycje sekurytyzacyjne z własnych funduszy zgodnie z art. 57 lit. r).”; |
| --- | --- |

b)

inicjująca instytucja kredytowa stosuje wagę ryzyka równą 1 250 % wobec wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych, które posiada w ramach tej sekurytyzacji, lub odlicza te pozycje sekurytyzacyjne z własnych funduszy zgodnie z art. 57 lit. r).”;

| (ii) | po zdaniu wprowadzającym dodaje się pkt 2a–2d w brzmieniu:






  „2a. | O ile właściwe organy w indywidualnych przypadkach nie zdecydują, że możliwe ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które mogłaby uzyskać instytucja kredytowa w wyniku sekurytyzacji, nie jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie, należy uważać, że istotne ryzyko kredytowe zostało przetransferowane, jeżeli spełniony został jeden z poniższych warunków:






  a) | kwoty ekspozycji ważone ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine, posiadanych przez inicjującą instytucję kredytową w ramach tej sekurytyzacji nie przekraczają 50 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine istniejących w ramach tej sekurytyzacji; |
| --- | --- | --- | --- |

(ii)

po zdaniu wprowadzającym dodaje się pkt 2a–2d w brzmieniu:

„2a.

O ile właściwe organy w indywidualnych przypadkach nie zdecydują, że możliwe ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które mogłaby uzyskać instytucja kredytowa w wyniku sekurytyzacji, nie jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie, należy uważać, że istotne ryzyko kredytowe zostało przetransferowane, jeżeli spełniony został jeden z poniższych warunków:

a)

kwoty ekspozycji ważone ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine, posiadanych przez inicjującą instytucję kredytową w ramach tej sekurytyzacji nie przekraczają 50 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine istniejących w ramach tej sekurytyzacji;

| b) | jeżeli nie ma żadnych pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine w ramach danej sekurytyzacji i inicjator może udowodnić, że wartość ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub wagi ryzyka wynoszącej 1 250 %, znacznie przekracza rozsądne szacunki dotyczące oczekiwanych strat na sekurytyzowanych ekspozycjach, inicjująca instytucja kredytowa nie posiada więcej niż 20 % wartości ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub wagi ryzyka wynoszącej 1 250 %. |
| --- | --- |

b)

jeżeli nie ma żadnych pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine w ramach danej sekurytyzacji i inicjator może udowodnić, że wartość ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub wagi ryzyka wynoszącej 1 250 %, znacznie przekracza rozsądne szacunki dotyczące oczekiwanych strat na sekurytyzowanych ekspozycjach, inicjująca instytucja kredytowa nie posiada więcej niż 20 % wartości ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych, które byłyby przedmiotem odliczenia z własnych funduszy lub wagi ryzyka wynoszącej 1 250 %.

| 2b. | Do celów pkt 2a pozycje sekurytyzacyjne typu mezzanine oznaczają pozycje sekurytyzacyjne, którym przypisuje się wagę ryzyka niższą niż 1 250 % i które są w mniejszym stopniu uprzywilejowane niż najbardziej uprzywilejowane pozycje w ramach tej sekurytyzacji i mniej uprzywilejowane niż jakiekolwiek pozycje sekurytyzacyjne w ramach tej sekurytyzacji, którym:






  a) | w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 6–36, stopień jakości kredytowej wynoszący 1; lub |
| --- | --- | --- |

2b.

Do celów pkt 2a pozycje sekurytyzacyjne typu mezzanine oznaczają pozycje sekurytyzacyjne, którym przypisuje się wagę ryzyka niższą niż 1 250 % i które są w mniejszym stopniu uprzywilejowane niż najbardziej uprzywilejowane pozycje w ramach tej sekurytyzacji i mniej uprzywilejowane niż jakiekolwiek pozycje sekurytyzacyjne w ramach tej sekurytyzacji, którym:

a)

w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 6–36, stopień jakości kredytowej wynoszący 1; lub

| b) | w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 37–76, stopień jakości kredytowej wynoszący 1 lub 2 jest przypisywany zgodnie z częścią 3. |
| --- | --- |

b)

w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych podlegających przepisom zawartym w części 4 pkt 37–76, stopień jakości kredytowej wynoszący 1 lub 2 jest przypisywany zgodnie z częścią 3.

| 2c. | Alternatywnie wobec punktów 2a i 2b istotne ryzyko kredytowe może zostać uznane za przetransferowane, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że instytucja kredytowa stosuje zasady i metodologie w celu zapewnienia, że możliwe obniżenie wymogów kapitałowych spełnianych przez inicjatora w wyniku sekurytyzacji jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie. Właściwe organy są usatysfakcjonowane jedynie wówczas, gdy inicjująca instytucja kredytowa może udowodnić, że taki transfer ryzyka kredytowego na strony trzecie został uznany na potrzeby wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej i jej wewnętrznej alokacji kapitału. |
| --- | --- |

2c.

Alternatywnie wobec punktów 2a i 2b istotne ryzyko kredytowe może zostać uznane za przetransferowane, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że instytucja kredytowa stosuje zasady i metodologie w celu zapewnienia, że możliwe obniżenie wymogów kapitałowych spełnianych przez inicjatora w wyniku sekurytyzacji jest uzasadnione proporcjonalnym transferem ryzyka kredytowego na strony trzecie. Właściwe organy są usatysfakcjonowane jedynie wówczas, gdy inicjująca instytucja kredytowa może udowodnić, że taki transfer ryzyka kredytowego na strony trzecie został uznany na potrzeby wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej i jej wewnętrznej alokacji kapitału.

| 2d. | Ponadto transfer spełnia poniższe warunki:”; |
| --- | --- |

2d.

Ponadto transfer spełnia poniższe warunki:”;

| 10) | w części 4 załącznika IX wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w pkt 13 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „Jeżeli spełnione są następujące warunki, w celu określenia wartości ekspozycji można zastosować współczynnik konwersji 50 % w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności:”; |
| --- | --- | --- |

10)

w części 4 załącznika IX wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 13 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli spełnione są następujące warunki, w celu określenia wartości ekspozycji można zastosować współczynnik konwersji 50 % w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności:”;

| b) | skreśla się pkt 2.4.2 i 14; |
| --- | --- |

b)

skreśla się pkt 2.4.2 i 14;

| c) | skreśla się pkt 48; |
| --- | --- |

c)

skreśla się pkt 48;

| d) | skreśla się pkt 3.5.1 i 56; |
| --- | --- |

d)

skreśla się pkt 3.5.1 i 56;

| 11) | w części 2 załącznika X pkt 1 otrzymuje brzmienie:






  „1. | Wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego jest obliczany jako średnia z trzech lat rocznych podsumowań wymogów kapitałowych dla linii biznesowych wymienionych w tabeli 2. W danym roku ujemne wymogi kapitałowe (wynikające ze straty brutto) w jakiejkolwiek linii biznesowej mogą bez ograniczeń kompensować dodatnie wymogi kapitałowe w innych liniach biznesowych. Jednakże w przypadku gdy suma wymogów kapitałowych we wszystkich liniach biznesowych w danym roku jest ujemna, jej wkład w wartość licznika dla tego roku wynosi zero.”; |
| --- | --- | --- |

11)

w części 2 załącznika X pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego jest obliczany jako średnia z trzech lat rocznych podsumowań wymogów kapitałowych dla linii biznesowych wymienionych w tabeli 2. W danym roku ujemne wymogi kapitałowe (wynikające ze straty brutto) w jakiejkolwiek linii biznesowej mogą bez ograniczeń kompensować dodatnie wymogi kapitałowe w innych liniach biznesowych. Jednakże w przypadku gdy suma wymogów kapitałowych we wszystkich liniach biznesowych w danym roku jest ujemna, jej wkład w wartość licznika dla tego roku wynosi zero.”;

| 12) | w części 3 załącznika X wprowadza się następujące zmiany:






  a) | punkt 14 otrzymuje brzmienie:






  „14. | Instytucje kredytowe muszą być w stanie przyporządkować wewnętrzne dane historyczne, dotyczące strat, do rodzajów działalności określonych w części 2 oraz do rodzajów zdarzeń określonych w części 5, a także dostarczyć te dane na wniosek właściwych organów. Ze względu na wyjątkowe okoliczności, straty, które mają wpływ na całą instytucję, mogą zostać przydzielone do dodatkowej linii biznesowej »pozycje korporacyjne«. Muszą istnieć udokumentowane, obiektywne kryteria przydzielania strat do konkretnych rodzajów działalności i rodzajów zdarzeń. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem kredytowym i które w przeszłości były zawarte w wewnętrznych bazach danych na temat ryzyka kredytowego, należy zapisać w bazach danych na temat ryzyka operacyjnego i traktować oddzielnie. Takie straty nie podlegają obciążeniom kapitałowym z tytułu ryzyka operacyjnego, dopóki traktuje się je jako ryzyko kredytowe do celów obliczania minimalnych wymogów kapitałowych. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem rynkowym, włącza się w zakres wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego.”; |
| --- | --- | --- | --- |

12)

w części 3 załącznika X wprowadza się następujące zmiany:

a)

punkt 14 otrzymuje brzmienie:

„14.

Instytucje kredytowe muszą być w stanie przyporządkować wewnętrzne dane historyczne, dotyczące strat, do rodzajów działalności określonych w części 2 oraz do rodzajów zdarzeń określonych w części 5, a także dostarczyć te dane na wniosek właściwych organów. Ze względu na wyjątkowe okoliczności, straty, które mają wpływ na całą instytucję, mogą zostać przydzielone do dodatkowej linii biznesowej »pozycje korporacyjne«. Muszą istnieć udokumentowane, obiektywne kryteria przydzielania strat do konkretnych rodzajów działalności i rodzajów zdarzeń. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem kredytowym i które w przeszłości były zawarte w wewnętrznych bazach danych na temat ryzyka kredytowego, należy zapisać w bazach danych na temat ryzyka operacyjnego i traktować oddzielnie. Takie straty nie podlegają obciążeniom kapitałowym z tytułu ryzyka operacyjnego, dopóki traktuje się je jako ryzyko kredytowe do celów obliczania minimalnych wymogów kapitałowych. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem rynkowym, włącza się w zakres wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego.”;

| b) | punkt 29 otrzymuje brzmienie:






  „29. | Zmniejszenie wymogu kapitałowego z tytułu uznania ubezpieczenia i inne mechanizmy transferu ryzyka nie przekraczają wartości 20 % wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego przed uwzględnieniem technik ograniczenia ryzyka.”; |
| --- | --- | --- |

b)

punkt 29 otrzymuje brzmienie:

„29.

Zmniejszenie wymogu kapitałowego z tytułu uznania ubezpieczenia i inne mechanizmy transferu ryzyka nie przekraczają wartości 20 % wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego przed uwzględnieniem technik ograniczenia ryzyka.”;

| 13) | w części 2 załącznika XII do pkt 10 dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:






  „d) | najwyższa, najniższa i średnia dzienna miara wartości narażonej na ryzyko w okresie sprawozdawczym i miara wartości narażonej na ryzyko pod koniec okresu; |
| --- | --- | --- |

13)

w części 2 załącznika XII do pkt 10 dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:

„d)

najwyższa, najniższa i średnia dzienna miara wartości narażonej na ryzyko w okresie sprawozdawczym i miara wartości narażonej na ryzyko pod koniec okresu;

| e) | porównanie dziennych miar wartości narażonej na ryzyko pod koniec dnia z jednodniowymi zmianami wartości portfela pod koniec kolejnego dnia roboczego wraz z analizą wszelkich istotnych przekroczeń w okresie sprawozdawczym.”; |
| --- | --- |

e)

porównanie dziennych miar wartości narażonej na ryzyko pod koniec dnia z jednodniowymi zmianami wartości portfela pod koniec kolejnego dnia roboczego wraz z analizą wszelkich istotnych przekroczeń w okresie sprawozdawczym.”;

| 14) | w części 3 załącznika XII pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3. | Instytucje kredytowe stosujące do obliczenia funduszy własnych wymaganych w związku z ryzykiem operacyjnym metodę określoną w art. 105 podają do informacji publicznej opis zastosowania ubezpieczeń i innych mechanizmów transferu ryzyka w celu ograniczenia ryzyka.”. |
| --- | --- | --- |

14)

w części 3 załącznika XII pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Instytucje kredytowe stosujące do obliczenia funduszy własnych wymaganych w związku z ryzykiem operacyjnym metodę określoną w art. 105 podają do informacji publicznej opis zastosowania ubezpieczeń i innych mechanizmów transferu ryzyka w celu ograniczenia ryzyka.”.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 października 2010 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 31 grudnia 2010 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 110 z 20.4.2001, s. 28.”;

2

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/22

---

DECYZJA RADY

z dnia 13 lipca 2009 r.

dotycząca niewłączenia metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/562/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady nr 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2 akapit czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że państwo członkowskie może w okresie 12 lat od dnia notyfikacji wymienionej dyrektywy zezwolić na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancje czynne niewymienione w załączniku I do tej dyrektywy i znajdujące się w obrocie dwa lata po jej notyfikacji, przy jednoczesnym prowadzeniu badań t tych substancji w ramach programu prac. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że państwo członkowskie może w okresie 12 lat od dnia notyfikacji wymienionej dyrektywy zezwolić na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancje czynne niewymienione w załączniku I do tej dyrektywy i znajdujące się w obrocie dwa lata po jej notyfikacji, przy jednoczesnym prowadzeniu badań t tych substancji w ramach programu prac.

| (2) | Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG oraz ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje metam. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG oraz ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje metam.

| (3) | Wpływ metamu na zdrowie człowieka i środowisko został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku metamu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy była Belgia, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 10 września 2007 r. |
| --- | --- |

(3)

Wpływ metamu na zdrowie człowieka i środowisko został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku metamu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy była Belgia, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 10 września 2007 r.

| (4) | Sprawozdanie z oceny zostało poddane wzajemnemu przeglądowi państw członkowskich i EFSA, w ramach jej grupy roboczej „Ocena”, przed jego przedstawieniem Komisji w dniu 26 listopada 2008 r. w formie sprawozdania naukowego EFSA z wzajemnego przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez substancję czynną metam stosowaną jako pestycyd. Sprawozdanie to zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 26 lutego 2009 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego metamu. |
| --- | --- |

(4)

Sprawozdanie z oceny zostało poddane wzajemnemu przeglądowi państw członkowskich i EFSA, w ramach jej grupy roboczej „Ocena”, przed jego przedstawieniem Komisji w dniu 26 listopada 2008 r. w formie sprawozdania naukowego EFSA z wzajemnego przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez substancję czynną metam stosowaną jako pestycyd. Sprawozdanie to zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 26 lutego 2009 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego metamu.

| (5) | Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej zidentyfikowano kilka problemów, które nie pozwoliły oceniającym na wykazanie dopuszczalności poziomu narażenia konsumenta. Problemami tymi były w szczególności nieodpowiednie badania dotyczące pozostałości oraz brak informacji na temat istotnego toksykologicznie zanieczyszczenia – N,N′-dimetylotiomocznika (DMTU). Ponadto ze względu na częste stosowanie duża ilość zanieczyszczenia DMTU przedostaje się do otoczenia, a brak danych dotyczących jego dalszego zachowania się w środowisku budzi zaniepokojenie. W rezultacie na podstawie informacji udostępnionych w wyznaczonym terminie nie można było stwierdzić, że metam spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(5)

Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej zidentyfikowano kilka problemów, które nie pozwoliły oceniającym na wykazanie dopuszczalności poziomu narażenia konsumenta. Problemami tymi były w szczególności nieodpowiednie badania dotyczące pozostałości oraz brak informacji na temat istotnego toksykologicznie zanieczyszczenia – N,N′-dimetylotiomocznika (DMTU). Ponadto ze względu na częste stosowanie duża ilość zanieczyszczenia DMTU przedostaje się do otoczenia, a brak danych dotyczących jego dalszego zachowania się w środowisku budzi zaniepokojenie. W rezultacie na podstawie informacji udostępnionych w wyznaczonym terminie nie można było stwierdzić, że metam spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

| (6) | Komisja wezwała powiadamiającego do przedstawienia uwag dotyczących wyników wzajemnego przeglądu oraz do poinformowania jej, czy powiadamiający nadal zamierza występować o włączenie substancji do załącznika. Powiadamiający przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane. Jednak mimo argumentów przedstawionych przez powiadamiającego nie udało się rozwiać istniejących obaw, a oceny dokonane na podstawie przedłożonych informacji i poddane ocenie w ramach posiedzeń ekspertów EFSA nie wykazały, że można się spodziewać, aby w ramach proponowanych warunków stosowania środki ochrony roślin zawierające metam ogólnie spełniały wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) oraz b) dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(6)

Komisja wezwała powiadamiającego do przedstawienia uwag dotyczących wyników wzajemnego przeglądu oraz do poinformowania jej, czy powiadamiający nadal zamierza występować o włączenie substancji do załącznika. Powiadamiający przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane. Jednak mimo argumentów przedstawionych przez powiadamiającego nie udało się rozwiać istniejących obaw, a oceny dokonane na podstawie przedłożonych informacji i poddane ocenie w ramach posiedzeń ekspertów EFSA nie wykazały, że można się spodziewać, aby w ramach proponowanych warunków stosowania środki ochrony roślin zawierające metam ogólnie spełniały wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) oraz b) dyrektywy 91/414/EWG.

| (7) | Nie należy zatem włączać metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(7)

Nie należy zatem włączać metamu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

| (8) | Należy podjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby wydane zezwolenia w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam zostały wycofane w określonym czasie i nie były odnawiane oraz aby nie udzielano żadnych nowych zezwoleń w odniesieniu do takich środków. |
| --- | --- |

(8)

Należy podjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby wydane zezwolenia w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam zostały wycofane w określonym czasie i nie były odnawiane oraz aby nie udzielano żadnych nowych zezwoleń w odniesieniu do takich środków.

| (9) | Z informacji, którymi dysponuje Rada, wynika, że w sytuacji braku skutecznej alternatywy dla niektórych ograniczonych zastosowań w niektórych państwach członkowskich zachodzi potrzeba dalszego stosowania tej substancji czynnej, aby umożliwić opracowanie rozwiązań alternatywnych. Dlatego uzasadnione jest w obecnych okolicznościach ustanowienie, na rygorystycznych warunkach mających na celu zmniejszenie zagrożenia, dłuższego okresu na wycofanie istniejących zezwoleń w odniesieniu do tych ograniczonych zastosowań, uznanych za istotne, w stosunku do których brak jest obecnie skutecznej alternatywy do celów zwalczania organizmów szkodliwych. |
| --- | --- |

(9)

Z informacji, którymi dysponuje Rada, wynika, że w sytuacji braku skutecznej alternatywy dla niektórych ograniczonych zastosowań w niektórych państwach członkowskich zachodzi potrzeba dalszego stosowania tej substancji czynnej, aby umożliwić opracowanie rozwiązań alternatywnych. Dlatego uzasadnione jest w obecnych okolicznościach ustanowienie, na rygorystycznych warunkach mających na celu zmniejszenie zagrożenia, dłuższego okresu na wycofanie istniejących zezwoleń w odniesieniu do tych ograniczonych zastosowań, uznanych za istotne, w stosunku do których brak jest obecnie skutecznej alternatywy do celów zwalczania organizmów szkodliwych.

| (10) | Wszelkie dodatkowe okresy przyznane przez państwa członkowskie na unieszkodliwianie, składowanie, wprowadzanie do obrotu lub zużycie istniejących zapasów środków ochrony roślin zawierających metam należy ograniczyć do 12 miesięcy, co umożliwi wykorzystanie istniejących zapasów w jeszcze jednym sezonie wegetacyjnym oraz zapewni rolnikom dostęp do środków ochrony roślin zawierających metam przez 18 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(10)

Wszelkie dodatkowe okresy przyznane przez państwa członkowskie na unieszkodliwianie, składowanie, wprowadzanie do obrotu lub zużycie istniejących zapasów środków ochrony roślin zawierających metam należy ograniczyć do 12 miesięcy, co umożliwi wykorzystanie istniejących zapasów w jeszcze jednym sezonie wegetacyjnym oraz zapewni rolnikom dostęp do środków ochrony roślin zawierających metam przez 18 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

| (11) | Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dotyczącego metamu – w celu ewentualnego włączenia go do załącznika I – zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, której szczegółowe zasady wykonawcze ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I (4) do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dotyczącego metamu – w celu ewentualnego włączenia go do załącznika I – zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, której szczegółowe zasady wykonawcze ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I (4) do tej dyrektywy.

| (12) | W związku z brakiem pozytywnej opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt Komisja nie mogła przyjąć przepisów, które proponowała na mocy procedury określonej w art. 19 dyrektywy Rady 91/414/EWG, |
| --- | --- |

(12)

W związku z brakiem pozytywnej opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt Komisja nie mogła przyjąć przepisów, które proponowała na mocy procedury określonej w art. 19 dyrektywy Rady 91/414/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Metamu nie włącza się jako substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

Artykuł 2

Państwa członkowskie zapewniają, aby:

| 1) | do dnia 13 stycznia 2010 r. wycofano zezwolenia w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam; |
| --- | --- |

1)

do dnia 13 stycznia 2010 r. wycofano zezwolenia w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam;

| 2) | od daty publikacji niniejszej decyzji nie udzielano ani nie odnawiano zezwoleń w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam. |
| --- | --- |

2)

od daty publikacji niniejszej decyzji nie udzielano ani nie odnawiano zezwoleń w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam.

Artykuł 3

1.   W drodze odstępstwa od art. 2 państwa członkowskie wymienione w kolumnie A załącznika I mogą utrzymać zezwolenia w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających metam dla zastosowań wymienionych w kolumnie B tego załącznika do dnia 31 grudnia 2014 r., pod warunkiem że spełniają poniższe warunki:

| a) | zapewniają, aby nie powstały żadne szkodliwe skutki dla zdrowia ludzi i zwierząt ani żaden niedopuszczalny wpływ na środowisko; |
| --- | --- |

a)

zapewniają, aby nie powstały żadne szkodliwe skutki dla zdrowia ludzi i zwierząt ani żaden niedopuszczalny wpływ na środowisko;

| b) | zapewniają, aby takie środki ochrony roślin pozostające w obrocie zostały ponownie oznakowane odpowiednio do warunków ograniczonego stosowania; |
| --- | --- |

b)

zapewniają, aby takie środki ochrony roślin pozostające w obrocie zostały ponownie oznakowane odpowiednio do warunków ograniczonego stosowania;

| c) | wprowadzają wszelkie właściwe środki ograniczające zagrożenie, aby zmniejszyć wszelkie możliwe zagrożenia w celu zapewnienia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony środowiska; |
| --- | --- |

c)

wprowadzają wszelkie właściwe środki ograniczające zagrożenie, aby zmniejszyć wszelkie możliwe zagrożenia w celu zapewnienia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony środowiska;

| d) | zapewniają, w szczególności za pomocą planów działania, aby trwały poważne poszukiwania alternatywnych środków lub metod dla takich zastosowań. |
| --- | --- |

d)

zapewniają, w szczególności za pomocą planów działania, aby trwały poważne poszukiwania alternatywnych środków lub metod dla takich zastosowań.

2.   Państwo członkowskie korzystające z odstępstwa przewidzianego w ust. 1 informuje Komisję, najpóźniej do dnia 31 grudnia każdego roku, o działaniach podjętych na podstawie ust. 1, a w szczególności lit. a)–d), oraz co roku przedstawia szacunkowe dane dotyczące ilości metamu zużytego w istotnych zastosowaniach na mocy niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Wszelkie dodatkowe okresy przyznane przez państwa członkowskie zgodnie z przepisami art. 4 ust. 6 dyrektywy 91/414/EWG muszą być jak najkrótsze.

W przypadku zezwoleń wycofywanych zgodnie z art. 2 okres ten wygasa najpóźniej w dniu 13 stycznia 2011 r.

W przypadku zezwoleń wycofywanych zgodnie z art. 3 okres ten wygasa najpóźniej w dniu 31 grudnia 2014 r.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

W imieniu Rady

E. ERLANDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1

1

(2)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

3

(4)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Wykaz zezwoleń, o których mowa w art. 3 ust. 2

| Kolumna A | Kolumna B |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Zastosowanie
  Odkażanie gleby i odchwaszczanie przed sadzeniem/siewem, ograniczone do użytkowników profesjonalnych wyposażonych w odpowiedni sprzęt ochronny, na określonych dopuszczonych warunkach ustanowionych w art. 3 i podlegające następującym ograniczeniom w poszczególnych państwach członkowskich: |
| Belgia | Ziemia doniczkowa i ogrodnicza (wszystkie rośliny uprawne).
  Ziemniaki (sadzeniaki, ziemniaki jadalne i ziemniaki na skrobię), buraki cukrowe i pastewne, cebula, warzywa, uprawy owoców, zioła, sady (przesadzanie), rośliny ozdobne. |
| Bułgaria | Do zastosowań szklarniowych: pomidory, ogórki, sałata, marchew, papryka, oberżyna i tytoń. |
| Cypr | Szkółki, warzywa, ziemniaki, rośliny ozdobne, owoce liściastych drzew owocowych, owoce cytrusowe i winogrona. |
| Francja | Uprawy warzyw i owoców, głównie roszponka, marchew, pomidory, truskawki, szparagi, rośliny, drzewa i krzewy ozdobne. |
| Grecja | Ziemia doniczkowa i ogrodnicza oraz ziemia kompostowa (dla wszystkich roślin uprawnych), zastosowanie w pomieszczeniach i na zewnątrz do celów pielęgnacji gleby (dla upraw warzyw i roślin ozdobnych), szkółki tytoniu. |
| Węgry | Do zastosowań polowych: ziemniaki, marchew, seler korzeniowy, korzeń pietruszki, rośliny ozdobne, jagody, jabłka, gruszki, tytoń, winogrona winne, owoce pestkowe, szkółki drzew owocowych i winorośli).
  Do zastosowań szklarniowych: zielona papryka, pomidory, ogórki, marchew, seler korzeniowy, korzeń pietruszki, tytoń, jagody, rośliny ozdobne. |
| Włochy | Ryż, sałata i podobne, pomidory, papryka i oberżyna, kabaczek, marchew, warzywa cebulowe, warzywa łodygowe, ziemniaki, tytoń, ponowne sadzenie winnic i sadów, kwiaty. |
| Irlandia | Do zastosowań szklarniowych: pomidory, goździki, ogórki, rośliny ozdobne, chryzantemy i sałata.
  Do zastosowań polowych: ziemniaki, rośliny cebulowe, szkółki roślin zimotrwałych, owoce leśne, darń, truskawki i plantacje leśne. |
| Malta | Pomidory, oberżyna, papryka, melony, arbuzy, dyniowate, ogórki i truskawki. |
| Niderlandy | Ziemniaki (sadzeniaki, ziemniaki jadalne i ziemniaki na skrobię), buraki cukrowe i pastewne, cebula, warzywa, truskawki, sady (przesadzanie), rośliny ozdobne (w tym uprawa roślin cebulowych), cibora jadalna we wszystkich uprawach. |
| Polska | Do zastosowań polowych: truskawki, kapusta, marchew, sałata, cebula, czosnek.
  Szklarnie: pomidory, ogórki, papryka, oberżyna. |
| Portugalia | Ziemniaki, cebula, marchew, melony, truskawki, ogórki, papryka, pomidory, rośliny cytrusowe, rośliny ozdobne, fumigacja ziemi szklarniowej, fumigacja ziemi w szkółkach. |
| Rumunia | Warzywa i rośliny ozdobne. |
| Hiszpania | Szkółki, rozsadniki, warzywa, tytoń, kwiaty, truskawki, sadzeniaki, winnice. |
| Zjednoczone Królestwo | Ziemia szklarniowa, ziemia w szkółkach, ziemia na zewnątrz oraz ziemia doniczkowa i ogrodnicza przed sadzeniem upraw owoców, upraw warzyw, ziemniaków, ziół, kwiatów, roślin cebulowych, roślin ozdobnych, roślin wieloletnich. |

Kolumna A

Kolumna B

Państwo członkowskie

Zastosowanie

Odkażanie gleby i odchwaszczanie przed sadzeniem/siewem, ograniczone do użytkowników profesjonalnych wyposażonych w odpowiedni sprzęt ochronny, na określonych dopuszczonych warunkach ustanowionych w art. 3 i podlegające następującym ograniczeniom w poszczególnych państwach członkowskich:

Belgia

Ziemia doniczkowa i ogrodnicza (wszystkie rośliny uprawne).

Ziemniaki (sadzeniaki, ziemniaki jadalne i ziemniaki na skrobię), buraki cukrowe i pastewne, cebula, warzywa, uprawy owoców, zioła, sady (przesadzanie), rośliny ozdobne.

Bułgaria

Do zastosowań szklarniowych: pomidory, ogórki, sałata, marchew, papryka, oberżyna i tytoń.

Cypr

Szkółki, warzywa, ziemniaki, rośliny ozdobne, owoce liściastych drzew owocowych, owoce cytrusowe i winogrona.

Francja

Uprawy warzyw i owoców, głównie roszponka, marchew, pomidory, truskawki, szparagi, rośliny, drzewa i krzewy ozdobne.

Grecja

Ziemia doniczkowa i ogrodnicza oraz ziemia kompostowa (dla wszystkich roślin uprawnych), zastosowanie w pomieszczeniach i na zewnątrz do celów pielęgnacji gleby (dla upraw warzyw i roślin ozdobnych), szkółki tytoniu.

Węgry

Do zastosowań polowych: ziemniaki, marchew, seler korzeniowy, korzeń pietruszki, rośliny ozdobne, jagody, jabłka, gruszki, tytoń, winogrona winne, owoce pestkowe, szkółki drzew owocowych i winorośli).

Do zastosowań szklarniowych: zielona papryka, pomidory, ogórki, marchew, seler korzeniowy, korzeń pietruszki, tytoń, jagody, rośliny ozdobne.

Włochy

Ryż, sałata i podobne, pomidory, papryka i oberżyna, kabaczek, marchew, warzywa cebulowe, warzywa łodygowe, ziemniaki, tytoń, ponowne sadzenie winnic i sadów, kwiaty.

Irlandia

Do zastosowań szklarniowych: pomidory, goździki, ogórki, rośliny ozdobne, chryzantemy i sałata.

Do zastosowań polowych: ziemniaki, rośliny cebulowe, szkółki roślin zimotrwałych, owoce leśne, darń, truskawki i plantacje leśne.

Malta

Pomidory, oberżyna, papryka, melony, arbuzy, dyniowate, ogórki i truskawki.

Niderlandy

Ziemniaki (sadzeniaki, ziemniaki jadalne i ziemniaki na skrobię), buraki cukrowe i pastewne, cebula, warzywa, truskawki, sady (przesadzanie), rośliny ozdobne (w tym uprawa roślin cebulowych), cibora jadalna we wszystkich uprawach.

Polska

Do zastosowań polowych: truskawki, kapusta, marchew, sałata, cebula, czosnek.

Szklarnie: pomidory, ogórki, papryka, oberżyna.

Portugalia

Ziemniaki, cebula, marchew, melony, truskawki, ogórki, papryka, pomidory, rośliny cytrusowe, rośliny ozdobne, fumigacja ziemi szklarniowej, fumigacja ziemi w szkółkach.

Rumunia

Warzywa i rośliny ozdobne.

Hiszpania

Szkółki, rozsadniki, warzywa, tytoń, kwiaty, truskawki, sadzeniaki, winnice.

Zjednoczone Królestwo

Ziemia szklarniowa, ziemia w szkółkach, ziemia na zewnątrz oraz ziemia doniczkowa i ogrodnicza przed sadzeniem upraw owoców, upraw warzyw, ziemniaków, ziół, kwiatów, roślin cebulowych, roślin ozdobnych, roślin wieloletnich.

---

Komisja

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/27

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 9 lipca 2009 r.

ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla obuwia

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5612)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/563/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom wykazującym cechy, dzięki którym wnoszą one znaczący wkład w poprawę istotnych aspektów środowiskowych. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom wykazującym cechy, dzięki którym wnoszą one znaczący wkład w poprawę istotnych aspektów środowiskowych.

| (2) | Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że szczegółowe kryteria dotyczące oznakowania ekologicznego, opracowane na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego, należy ustalić dla poszczególnych grup produktów. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że szczegółowe kryteria dotyczące oznakowania ekologicznego, opracowane na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego, należy ustalić dla poszczególnych grup produktów.

| (3) | Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów. |
| --- | --- |

(3)

Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów.

| (4) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono we właściwym czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji, ustanowionych w decyzji Komisji 2002/231/WE z dnia 18 marca 2002 r. ustanawiającej kryteria ekologiczne odnoszące się do wspólnotowego programu przyznawania oznakowań ekologicznych dla obuwia i zmieniającej decyzję 1999/179/WE (2). Wspomniane kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono we właściwym czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji, ustanowionych w decyzji Komisji 2002/231/WE z dnia 18 marca 2002 r. ustanawiającej kryteria ekologiczne odnoszące się do wspólnotowego programu przyznawania oznakowań ekologicznych dla obuwia i zmieniającej decyzję 1999/179/WE (2). Wspomniane kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 marca 2010 r.

| (5) | W świetle tego przeglądu w celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz tendencji na rynku należy zmienić definicję grupy produktów i określić nowe kryteria ekologiczne. |
| --- | --- |

(5)

W świetle tego przeglądu w celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz tendencji na rynku należy zmienić definicję grupy produktów i określić nowe kryteria ekologiczne.

| (6) | Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać przez cztery lata od daty przyjęcia niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(6)

Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać przez cztery lata od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

| (7) | W związku z tym należy zastąpić decyzję 2002/231/WE. |
| --- | --- |

(7)

W związku z tym należy zastąpić decyzję 2002/231/WE.

| (8) | Należy przewidzieć okres przejściowy dla producentów, którym przyznano oznakowanie ekologiczne dla produktów w oparciu o kryteria zawarte w decyzji 2002/231/WE, tak aby zapewnić im wystarczający czas na doprowadzenie ich produktów do zgodności ze zmienionymi kryteriami i wymogami. Producentom należy umożliwić również składanie wniosków w oparciu o kryteria określone w decyzji 2002/231/WE lub w oparciu o kryteria określone w niniejszej decyzji do czasu utraty mocy przez decyzję 2002/231/WE. |
| --- | --- |

(8)

Należy przewidzieć okres przejściowy dla producentów, którym przyznano oznakowanie ekologiczne dla produktów w oparciu o kryteria zawarte w decyzji 2002/231/WE, tak aby zapewnić im wystarczający czas na doprowadzenie ich produktów do zgodności ze zmienionymi kryteriami i wymogami. Producentom należy umożliwić również składanie wniosków w oparciu o kryteria określone w decyzji 2002/231/WE lub w oparciu o kryteria określone w niniejszej decyzji do czasu utraty mocy przez decyzję 2002/231/WE.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Grupa produktów „obuwie” zawiera wszystkie artykuły odzieżowe przeznaczone do ochrony lub okrycia stopy, z zamocowaną podeszwą zewnętrzną, która styka się z podłożem. Obuwie nie zawiera żadnych składników elektrycznych ani elektronicznych.

Artykuł 2

W celu uzyskania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla produktów wchodzących w zakres grupy produktów „obuwie” na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 (zwanego dalej „oznakowaniem ekologicznym”) obuwie musi spełniać kryteria wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „obuwie” oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują przez cztery lata od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Do celów administracyjnych numerem kodu przydzielonym grupie produktów „obuwie” jest „017”.

Artykuł 5

Decyzja 2002/231/WE traci moc.

Artykuł 6

1.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne dotyczące produktów wchodzących w zakres grupy produktów „obuwie”, złożone przed dniem przyjęcia niniejszej decyzji, podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2002/231/WE.

2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne dla grupy produktów „obuwie”, złożone po dniu przyjęcia niniejszej decyzji, ale najpóźniej do dnia 31 marca 2010 r., mogą opierać się na kryteriach określonych w decyzji 2002/231/WE albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji.

Wnioski te oceniane będą zgodnie z kryteriami, na których się opierają.

3.   Jeżeli oznakowanie ekologiczne jest przyznane na podstawie wniosku ocenianego zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2002/231/WE, może ono być używane przez 12 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, s. 1

1

(2)  Dz.U. L 77 z 20.3.2002, s. 50.

2

---

ZAŁĄCZNIK

RAMY

Cele kryteriów

Niniejsze kryteria mają na celu w szczególności:

| — | ograniczenie poziomu pozostałości toksycznych, |
| --- | --- |

—

ograniczenie poziomu pozostałości toksycznych,

| — | ograniczenie emisji lotnych związków organicznych, oraz |
| --- | --- |

—

ograniczenie emisji lotnych związków organicznych, oraz

| — | promowanie trwalszych produktów. |
| --- | --- |

—

promowanie trwalszych produktów.

Kryteria te są ustalone na poziomach promujących oznakowanie obuwia mającego mniejszy wpływ na środowisko naturalne.

Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji

W ramach każdego kryterium wskazane są szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji.

W stosownych przypadkach można wykorzystać metody badań inne niż wskazane dla poszczególnych kryteriów, jeżeli są one dopuszczone jako równoważne przez właściwy organ oceniający wniosek.

Jednostką funkcjonalną jest jedna para butów. Wymagania oparte są na rozmiarze buta 40 według numeracji francuskiej. Dla butów dziecięcych wymagania dotyczą rozmiaru 32 według numeracji francuskiej (lub największego rozmiaru w przypadku maksymalnych rozmiarów mniejszych niż rozmiar 32 według numeracji francuskiej).

Górne składniki obuwia ważące mniej niż 3 % całej górnej części nie są brane pod wagę przy stosowaniu kryteriów. Składniki podeszwy obuwia ważące mniej niż 3 % całej podeszwy zewnętrznej nie są brane pod wagę przy stosowaniu kryteriów.

W stosownym przypadku właściwe organy mogą wymagać dokumentacji uzupełniającej i mogą przeprowadzić niezależne weryfikacje.

Zaleca się, aby przy ocenie wniosków i monitorowaniu zgodności z kryteriami właściwe organy uwzględniły wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskiem, takich jak EMAS lub ISO 14001 (uwaga: wdrożenie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).

KRYTERIA

1.   Substancje niebezpieczne w produkcie końcowym

| a) | W przypadku butów wykonanych ze skóry produkt końcowy nie może zawierać chromu (VI).

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano metodę EN ISO 17075 (granica wykrywalności 3 ppm). Próbki muszą być przygotowane zgodnie z normą EN ISO 4044.
  (Uwaga: podczas analizy niektórych barwionych skór mogą wystąpić trudności przy dokonywaniu pomiarów wynikające z zakłóceń). |
| --- | --- |

a)

W przypadku butów wykonanych ze skóry produkt końcowy nie może zawierać chromu (VI).

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano metodę EN ISO 17075 (granica wykrywalności 3 ppm). Próbki muszą być przygotowane zgodnie z normą EN ISO 4044.

(Uwaga: podczas analizy niektórych barwionych skór mogą wystąpić trudności przy dokonywaniu pomiarów wynikające z zakłóceń).

| b) | Materiały wykorzystywane do składania produktu lub w produkcie końcowym nie zawierają arsenu, kadmu i ołowiu.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano jedną z następujących metod według EN 14602:






  — | badanie materiałów wykorzystywanych do składania produktu. Substancje określone w kryterium są niewykrywalne w żadnym z materiałów wykorzystywanych w produkcji produktu końcowego, |
| --- | --- | --- |

b)

Materiały wykorzystywane do składania produktu lub w produkcie końcowym nie zawierają arsenu, kadmu i ołowiu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano jedną z następujących metod według EN 14602:

—

badanie materiałów wykorzystywanych do składania produktu. Substancje określone w kryterium są niewykrywalne w żadnym z materiałów wykorzystywanych w produkcji produktu końcowego,

| — | badanie produktu końcowego. Substancje określone w kryterium są niewykrywalne w górnych lub dolnych składnikach obuwia po ich oddzieleniu i całkowitym rozdrobnieniu. |
| --- | --- |

—

badanie produktu końcowego. Substancje określone w kryterium są niewykrywalne w górnych lub dolnych składnikach obuwia po ich oddzieleniu i całkowitym rozdrobnieniu.

W przypadku produktów skórzanych przygotowanie próbek musi spełniać wymagania normy EN ISO 4044.

| c) | Ilość wolnego i hydrolizowanego formaldehydu w składnikach obuwia nie może przekraczać następujących granicznych wartości:
  —   wyroby włókiennicze: niewykrywalny,
  —   skóra: 150 ppm.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano następujące metody: wyroby włókiennicze: EN ISO 14184-1 (granica wykrywalności: 20 ppm); wyroby skórzane: EN ISO 17226-1 lub 2. |
| --- | --- |

c)

Ilość wolnego i hydrolizowanego formaldehydu w składnikach obuwia nie może przekraczać następujących granicznych wartości:

—   wyroby włókiennicze: niewykrywalny,

—   skóra: 150 ppm.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano następujące metody: wyroby włókiennicze: EN ISO 14184-1 (granica wykrywalności: 20 ppm); wyroby skórzane: EN ISO 17226-1 lub 2.

2.   Ograniczenie zużycia wody (dotyczy tylko garbowania skór i skórek)

Nie można przekroczyć następujących granicznych wartości zużycia wody w trakcie garbowania skór i skórek (1):

—   skóry: 35 m3/t,

—   skórki: 55 m3/t.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza odpowiednią dokumentację wykazującą, że wspomniane wartości graniczne nie są przekroczone.

3.   Emisje z produkcji materiału

| a) | Jeżeli ścieki z miejsc garbowania skór i z przemysłu włókienniczego są odprowadzane bezpośrednio do słodkich wód, chemiczne zapotrzebowanie tlenu (CHZT) nie może przekroczyć 250 mg CHZT/l odprowadzanej wody.
  Jeśli ścieki z miejsc garbowania skór są odprowadzane do komunalnej oczyszczalni ścieków, poprzednie kryterium nie ma zastosowania, o ile można wykazać, że:






  — | odprowadzanie ścieków z miejsc garbowania skór do komunalnej oczyszczalni ścieków jest dozwolone, oraz |
| --- | --- | --- |

a)

Jeżeli ścieki z miejsc garbowania skór i z przemysłu włókienniczego są odprowadzane bezpośrednio do słodkich wód, chemiczne zapotrzebowanie tlenu (CHZT) nie może przekroczyć 250 mg CHZT/l odprowadzanej wody.

Jeśli ścieki z miejsc garbowania skór są odprowadzane do komunalnej oczyszczalni ścieków, poprzednie kryterium nie ma zastosowania, o ile można wykazać, że:

—

odprowadzanie ścieków z miejsc garbowania skór do komunalnej oczyszczalni ścieków jest dozwolone, oraz

| — | komunalna oczyszczalnia ścieków działa, a kolejne odprowadzanie ścieków do systemu słodkich wód jest zgodne z minimalnymi wymogami wspólnotowymi zawartymi w dyrektywie Rady 91/271/EWG (2). |
| --- | --- |

—

komunalna oczyszczalnia ścieków działa, a kolejne odprowadzanie ścieków do systemu słodkich wód jest zgodne z minimalnymi wymogami wspólnotowymi zawartymi w dyrektywie Rady 91/271/EWG (2).

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza protokół z badań i uzupełniające dane uzyskane za pomocą następującej metody badań: CHZT: ISO 6060 – Jakość wody – Oznaczanie chemicznego zapotrzebowania tlenu.

Jeżeli ścieki są odprowadzane do komunalnej oczyszczalni ścieków, właściwy organ musi dostarczyć dokumentację, która wykazuje, że takie odprowadzanie jest dozwolone, że komunalna oczyszczalnia działa i spełnia minimalne wymogi dyrektywy 91/271/EWG.

| b) | Ścieki z garbarni po oczyszczaniu zawierają mniej niż 1 mg chromu (III)/l.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza protokół z badań i uzupełniające dane uzyskane za pomocą następującej metody badań: ISO 9174 lub EN 1233 lub EN ISO 11885 dla Cr. |
| --- | --- |

b)

Ścieki z garbarni po oczyszczaniu zawierają mniej niż 1 mg chromu (III)/l.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza protokół z badań i uzupełniające dane uzyskane za pomocą następującej metody badań: ISO 9174 lub EN 1233 lub EN ISO 11885 dla Cr.

4.   Stosowanie substancji niebezpiecznych (do momentu zakupu)

| a) | Nie stosuje się pentachlorofenolu (PCP) i tetrachlorofenolu (TCP) ani ich soli lub estrów.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca składa oświadczenie, że materiały nie zawierają takich chlorofenoli, wraz z protokołem z badań, podając następujące zastosowane metody badań: skóra – EN ISO 17070 (granica wykrywalności 0,1 ppm); wyroby tekstylne – XP G 08-015 (granica wykrywalności 0,05 ppm). |
| --- | --- |

a)

Nie stosuje się pentachlorofenolu (PCP) i tetrachlorofenolu (TCP) ani ich soli lub estrów.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca składa oświadczenie, że materiały nie zawierają takich chlorofenoli, wraz z protokołem z badań, podając następujące zastosowane metody badań: skóra – EN ISO 17070 (granica wykrywalności 0,1 ppm); wyroby tekstylne – XP G 08-015 (granica wykrywalności 0,05 ppm).

| b) | Nie stosuje się żadnych barwników azowych, które mogą odszczepiać którekolwiek z następujących amin aromatycznych:







  — | 4-aminodifenyl | (92-67-1) |
| --- | --- | --- | --- |
| — | benzydyna | (92-87-5) |
| — | 4-chloro-o-toluidyna | (95-69-2) |
| — | 2-naftyloamina | (91-59-8) |
| — | o-amino-azotoluen | (97-56-3) |
| — | 2-amino-4-nitrotoluen | (99-55-8) |
| — | p-chloroanilina | (106-47-8) |
| — | 2,4-diaminoanizol | (615-05-4) |
| — | 4,4′-diaminodifenylometan | (101-77-9) |
| — | 3,3′-dichlorobenzydyna | (91-94-1) |
| — | 3,3′-dimetoksybenzydyna | (119-90-4) |
| — | 3,3′-dimetylobenzydyna | (119-93-7) |
| — | 3,3′-dimetylo-4,4′-diaminodifenylometan | (838-88-0) |
| — | p-krezydyna | (120-71-8) |
| — | 4,4′-metyleno-bis-(2-chloranilina) | (101-14-4) |
| — | 4,4′-epoksydianilina | (101-80-4) |
| — | 4,4′-tiodianilina | (139-65-1) |
| — | o-toluidyna | (95-53-4) |
| — | 2,4-diaminotoluen | (95-80-7) |
| — | 2,4,5-trimetyloanilina | (137-17-7) |
| — | 4-aminoazobenzen | (60-09-3) |
| — | o-anizydyna | (90-04-0) |

b)

Nie stosuje się żadnych barwników azowych, które mogą odszczepiać którekolwiek z następujących amin aromatycznych:

—

4-aminodifenyl

(92-67-1)

—

benzydyna

(92-87-5)

—

4-chloro-o-toluidyna

(95-69-2)

—

2-naftyloamina

(91-59-8)

—

o-amino-azotoluen

(97-56-3)

—

2-amino-4-nitrotoluen

(99-55-8)

—

p-chloroanilina

(106-47-8)

—

2,4-diaminoanizol

(615-05-4)

—

4,4′-diaminodifenylometan

(101-77-9)

—

3,3′-dichlorobenzydyna

(91-94-1)

—

3,3′-dimetoksybenzydyna

(119-90-4)

—

3,3′-dimetylobenzydyna

(119-93-7)

—

3,3′-dimetylo-4,4′-diaminodifenylometan

(838-88-0)

—

p-krezydyna

(120-71-8)

—

4,4′-metyleno-bis-(2-chloranilina)

(101-14-4)

—

4,4′-epoksydianilina

(101-80-4)

—

4,4′-tiodianilina

(139-65-1)

—

o-toluidyna

(95-53-4)

—

2,4-diaminotoluen

(95-80-7)

—

2,4,5-trimetyloanilina

(137-17-7)

—

4-aminoazobenzen

(60-09-3)

—

o-anizydyna

(90-04-0)

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza oświadczenie stwierdzające, że nie stosowano takich barwników azowych. W razie przeprowadzania weryfikacji takiego oświadczenia stosuje się następujące metody badania: skóra – CEN ISO TS 17234; wyroby włókiennicze – EN 14362 1 lub 2.

Wyroby włókiennicze: ograniczenie 30 ppm (uwaga: dla 4-aminoazobenzenu możliwe są wyniki pozornie dodatnie, a zatem zaleca się ich potwierdzanie).

Skóra: ograniczenie 30 ppm (uwaga: dla 4-aminoazobenzenu, 4-aminodifenylu i 2-naftyloaminy możliwe są wyniki pozornie dodatnie, zatem zaleca się potwierdzanie).

| c) | Następujące N-nitrozoaminy nie są wykrywalne w gumie:






  — | N-nitrozodimetyloamina (NDMA) |
| --- | --- | --- |

c)

Następujące N-nitrozoaminy nie są wykrywalne w gumie:

—

N-nitrozodimetyloamina (NDMA)

| — | N-nitrozodietyloamina (NDEA) |
| --- | --- |

—

N-nitrozodietyloamina (NDEA)

| — | N-nitrozodipropyloamina (NDPA) |
| --- | --- |

—

N-nitrozodipropyloamina (NDPA)

| — | N-nitrozodibutyloamina (NDBA) |
| --- | --- |

—

N-nitrozodibutyloamina (NDBA)

| — | N-nitrozopiperydyna (NPIP) |
| --- | --- |

—

N-nitrozopiperydyna (NPIP)

| — | N-nitrozopirolidyna (NPYR) |
| --- | --- |

—

N-nitrozopirolidyna (NPYR)

| — | N-nitrozomorfolina (NMOR) |
| --- | --- |

—

N-nitrozomorfolina (NMOR)

| — | N-nitrozo n-metylo n-fenylamina (NMPhA) |
| --- | --- |

—

N-nitrozo n-metylo n-fenylamina (NMPhA)

| — | N-nitrozo n-etylo n-fenylamina (NEPhA) |
| --- | --- |

—

N-nitrozo n-etylo n-fenylamina (NEPhA)

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza protokół z badań, w których zastosowano metodę badań EN 12868 (1999-12) lub EN 14602.

| d) | Nie stosuje się chlorowcoalkanów C10–C13 w składnikach skórzanych, gumowych lub włókienniczych.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza oświadczenie stwierdzające, że nie stosowano takich chlorowcoalkanów. |
| --- | --- |

d)

Nie stosuje się chlorowcoalkanów C10–C13 w składnikach skórzanych, gumowych lub włókienniczych.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub jego dostawca dostarcza oświadczenie stwierdzające, że nie stosowano takich chlorowcoalkanów.

| e) | Nie stosuje się żadnych barwników spełniających kryteria klasyfikacji jako rakotwórcze, mutagenne i działające szkodliwie na rozrodczość, niebezpieczne dla środowiska z następującymi symbolami zwierającym literę R: R40, R45, R49, R50, R51, R52, R53, R60, R61, R62, R63 lub R68 (lub ich kombinację). (Zasady klasyfikacji zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG (3) lub dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/45/WE (4).
  Ewentualnie można uwzględnić klasyfikację zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (5). W takim przypadku nie można dodawać żadnych substancji lub preparatów do surowców, którym w chwili zastosowania przypisuje się lub którym można przypisać zwroty określające rodzaj zagrożenia (lub ich kombinację): H351, H350, H350i, H400, H410, H411, H412, H413, H360F, H360D, H361f, H361d, H360FD, H361fd, H360Fd, H360Df, H341.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca składa oświadczenie o niestosowaniu takich barwników. |
| --- | --- |

e)

Nie stosuje się żadnych barwników spełniających kryteria klasyfikacji jako rakotwórcze, mutagenne i działające szkodliwie na rozrodczość, niebezpieczne dla środowiska z następującymi symbolami zwierającym literę R: R40, R45, R49, R50, R51, R52, R53, R60, R61, R62, R63 lub R68 (lub ich kombinację). (Zasady klasyfikacji zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG (3) lub dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/45/WE (4).

Ewentualnie można uwzględnić klasyfikację zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (5). W takim przypadku nie można dodawać żadnych substancji lub preparatów do surowców, którym w chwili zastosowania przypisuje się lub którym można przypisać zwroty określające rodzaj zagrożenia (lub ich kombinację): H351, H350, H350i, H400, H410, H411, H412, H413, H360F, H360D, H361f, H361d, H360FD, H361fd, H360Fd, H360Df, H341.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca składa oświadczenie o niestosowaniu takich barwników.

| f) | Nie stosuje się oksyetylenowanych alkilofenolów (APE) i sulfonianów perfluorooktanu (PFOS).

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca składa oświadczenie o niestosowaniu takich substancji. |
| --- | --- |

f)

Nie stosuje się oksyetylenowanych alkilofenolów (APE) i sulfonianów perfluorooktanu (PFOS).

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca składa oświadczenie o niestosowaniu takich substancji.

| g) | Nie stosuje się żadnych barwników spełniających kryteria, które klasyfikują je jako podrażniające skórę (R43). (Zasady klasyfikacji zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG lub dyrektywą 1999/45/WE).
  Ewentualnie klasyfikacja może zostać uwzględniona zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008. W takim przypadku nie można dodawać żadnych substancji lub preparatów do surowców, którym przypisuje się lub którym może być przypisane w chwili zastosowania zwroty określające rodzaj zagrożenia: H317.

  Ocena i weryfikacja: wnioskodawca składa oświadczenie o niestosowaniu takich barwników. |
| --- | --- |

g)

Nie stosuje się żadnych barwników spełniających kryteria, które klasyfikują je jako podrażniające skórę (R43). (Zasady klasyfikacji zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG lub dyrektywą 1999/45/WE).

Ewentualnie klasyfikacja może zostać uwzględniona zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008. W takim przypadku nie można dodawać żadnych substancji lub preparatów do surowców, którym przypisuje się lub którym może być przypisane w chwili zastosowania zwroty określające rodzaj zagrożenia: H317.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca składa oświadczenie o niestosowaniu takich barwników.

| h) | Ftalany: stosować można tylko te ftalany, które w trakcie stosowania zostały poddane ocenie ryzyka i do których klasyfikacji użyto następujących zwrotów (lub ich kombinacji): R60, R61, R62, R50, R51, R52, R53, R50/53, R51/53, R52/53 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG. Ponadto niedozwolone w produkcje jest stosowanie ftalanu dioktylu (DNOP), ftalanu diizononylu (DINP) i ftalanu diizodecylu (DIDP).

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa oświadczenie zgodności z tym kryterium. |
| --- | --- |

h)

Ftalany: stosować można tylko te ftalany, które w trakcie stosowania zostały poddane ocenie ryzyka i do których klasyfikacji użyto następujących zwrotów (lub ich kombinacji): R60, R61, R62, R50, R51, R52, R53, R50/53, R51/53, R52/53 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG. Ponadto niedozwolone w produkcje jest stosowanie ftalanu dioktylu (DNOP), ftalanu diizononylu (DINP) i ftalanu diizodecylu (DIDP).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa oświadczenie zgodności z tym kryterium.

| i) | Środki biobójcze: Dozwolone jest stosowanie jedynie produktów biobójczych zawierających biobójcze substancje aktywne zawarte w załączniku IA do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i dopuszczonych do stosowania w obuwiu.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa oświadczenie, zgodnie z którym wymogi tego kryterium zostały spełnione wraz z wykazem wykorzystanych produktów biobójczych. |
| --- | --- |

i)

Środki biobójcze: Dozwolone jest stosowanie jedynie produktów biobójczych zawierających biobójcze substancje aktywne zawarte w załączniku IA do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i dopuszczonych do stosowania w obuwiu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa oświadczenie, zgodnie z którym wymogi tego kryterium zostały spełnione wraz z wykazem wykorzystanych produktów biobójczych.

5.   Stosowanie lotnych związków organicznych przy ostatecznym składaniu butów

Lotne związki organiczne to związki organiczne charakteryzujące się przy temperaturze 293,15 K ciśnieniem pary rzędu 0,01 kPa lub wyższym, lub wykazujące podobną lotność w określonych warunkach użytkowania.

Całkowite zużycie lotnych związków organicznych podczas końcowych etapów produkcji obuwia nie przekracza średnio 20 gramów lotnych związków organicznych/parę obuwia.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza obliczenie całkowitego zużycia lotnych związków organicznych w trakcie końcowych etapów produkcji obuwia wraz z danymi dodatkowymi, wynikami badań i dokumentacją, stosownie do przypadku, przy czym obliczenie sporządzone jest przy zastosowaniu EN 14602. (Wymagane jest rejestrowanie zakupionej skóry, klejów, materiałów wykończeniowych i produkcji obuwia za okres co najmniej ostatnich sześciu miesięcy).

6.   Zużycie energii

Należy zgłosić zużycie energii na etapie produkcji.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca jest proszony o dostarczenie stosownych informacji zgodnie z dodatkiem technicznym A1.

7.   Opakowanie produktu końcowego

Jeśli do końcowego pakowania obuwia używane są pudełka tekturowe, muszą być one wykonane z materiałów poddanych recyklingowi w 100 %. Jeżeli do końcowego pakowania obuwia używane są torby plastikowe, muszą być one wykonane z materiałów poddanych recyklingowi co najmniej w 75 % lub ulegać biodegradacji lub nadawać się na kompost zgodnie z definicjami zawartymi w EN 13432 (7).

Ocena i weryfikacja: wraz z wnioskiem należy dostarczyć próbkę opakowania produktu wraz z odpowiednią deklaracją zgodności z tym kryterium. Kryterium tym objęte są tylko opakowania podstawowe zgodne z definicją zawartą w dyrektywie 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8).

8.   Informacja na opakowaniu

a)   Instrukcja dla użytkownika

Produkt jest zaopatrzony w następującą informację (lub tekst będący jej odpowiednikiem):

| — | „Buty posiadają wykończenie zwiększające ich nieprzemakalność. Nie wymagają dodatkowego zabezpieczenia przed wilgocią.” (To kryterium stosuje się jedynie do butów, które zostały poddane działaniu środka zwiększającego ich nieprzemakalność), |
| --- | --- |

—

„Buty posiadają wykończenie zwiększające ich nieprzemakalność. Nie wymagają dodatkowego zabezpieczenia przed wilgocią.” (To kryterium stosuje się jedynie do butów, które zostały poddane działaniu środka zwiększającego ich nieprzemakalność),

| — | „Staraj się naprawiać swoje buty, zamiast je wyrzucać. Wyrządzisz mniej szkody środowisku naturalnemu.”, |
| --- | --- |

—

„Staraj się naprawiać swoje buty, zamiast je wyrzucać. Wyrządzisz mniej szkody środowisku naturalnemu.”,

| — | „Przy wyrzucaniu obuwia korzystaj z odpowiednich lokalnych możliwości recyklingu, jeśli takie istnieją.”. |
| --- | --- |

—

„Przy wyrzucaniu obuwia korzystaj z odpowiednich lokalnych możliwości recyklingu, jeśli takie istnieją.”.

b)   Informacja o oznakowaniach ekologicznych

Na opakowaniu widnieje następujący tekst (lub jego odpowiednik):

„Więcej informacji uzyskasz na stronie internetowej dotyczącej oznakowania ekologicznego Unii Europejskiej: http://www.ecolabel.eu”.

c)   Informacje dla konsumentów

Na opakowaniu należy umieścić pole, w którym wnioskodawca objaśni swoje podejście do trwałości środowiska naturalnego.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza próbkę opakowania produktu i dostarczanych wraz z produktem informacji, a także składa deklarację zgodności z każda częścią tego kryterium.

9.   Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym

Pole 2 oznakowania ekologicznego zawiera następujący tekst:

| — | niskie zanieczyszczenie powietrza i wody, |
| --- | --- |

—

niskie zanieczyszczenie powietrza i wody,

| — | ograniczone substancje niebezpieczne. |
| --- | --- |

—

ograniczone substancje niebezpieczne.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza próbkę opakowania produktu zawierającego oznakowanie wraz z deklaracją zgodności z tym kryterium.

10.   Parametry przyczyniające się do trwałości użytkowej

Obuwie robocze i ochronne jest opatrzone znakiem WE (zgodnie z dyrektywą Rady 89/686/EWG (9).

Wszystkie inne rodzaje obuwia spełniają wymogi wskazane w tabeli na odwrocie.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza protokół z badań przeprowadzonych przy użyciu poniższych metod i odpowiadający parametrom wskazanym w tabeli na odwrocie:

| — | EN 13512 – Odporność cholewki na zginanie |
| --- | --- |

—

EN 13512 – Odporność cholewki na zginanie

| — | EN 13571 – Wytrzymałość cholewki na rozdarcia |
| --- | --- |

—

EN 13571 – Wytrzymałość cholewki na rozdarcia

| — | EN 17707 – Odporność podeszwy zewnętrznej na zginanie |
| --- | --- |

—

EN 17707 – Odporność podeszwy zewnętrznej na zginanie

| — | EN 12770 – Odporność podeszwy zewnętrznej na ścieranie |
| --- | --- |

—

EN 12770 – Odporność podeszwy zewnętrznej na ścieranie

| — | EN 17708 – Całe obuwie – Odporność podeszwy na rozwarstwianie |
| --- | --- |

—

EN 17708 – Całe obuwie – Odporność podeszwy na rozwarstwianie

| — | EN 12771 – Odporność podeszwy zewnętrznej na rozdarcie |
| --- | --- |

—

EN 12771 – Odporność podeszwy zewnętrznej na rozdarcie

| — | EN ISO 17700 – Metody badania cholewek, wyściółek i podszewek – Odporność barwy na ścieranie. |
| --- | --- |

—

EN ISO 17700 – Metody badania cholewek, wyściółek i podszewek – Odporność barwy na ścieranie.

| | Obuwie sportowe ogółem | Obuwie szkolne | Obuwie codzienne | Męskie obuwie miejskie | Obuwie na niskie temp. | Damskie obuwie miejskie | Obuwie wizytowe | Obuwie niemowlęce | Obuwie domowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Odporność cholewki na zginanie
  (kc bez widocznego uszkodzenia) | Suche = 100
  Mokre = 20 | Suche = 100
  Mokre = 20 | Suche = 80
  Mokre = 20 | Suche = 80
  Mokre = 20 | Suche = 100
  Mokre = 20
  – 20° = 30 | Suche = 50
  Mokre = 10 | Suche = 15 | Suche = 15 | Suche = 15 |
| Wytrzymałość cholewki na rozdarcia
  (Średnia siła rozdzierania, N) |
| Skóra | ≥ 80 | ≥ 60 | ≥ 60 | ≥ 60 | ≥ 60 | ≥ 40 | ≥ 30 | ≥ 30 | ≥ 30 |
| Inne materiały | ≥ 40 | ≥ 40 | ≥ 40 | ≥ 40 | ≥ 40 | ≥ 40 | ≥ 30 | ≥ 30 | ≥ 30 |
| Odporność podeszwy zewnętrznej na zginanie |
| Rozszerzanie nacięcia (mm) | ≤ 4 | ≤ 4 | ≤ 4 | ≤ 4 | ≤ 4 | ≤ 4 | | | |
| Bsp = brak samoistnych pęknięć | Bsp | Bsp | Bsp | Bsp | Bsp w – 10 °C | Bsp | | | |
| Odporność podeszwy zewnętrznej na ścieranie |
| D ≥ 0,9 g/cm3 (mm3) | ≤ 200 | ≤ 200 | ≤ 250 | ≤ 350 | ≤ 200 | ≤ 400 | | | ≤ 450 |
| D < 0,9 g/cm3 (mg) | ≤ 150 | ≤ 150 | ≤ 170 | ≤ 200 | ≤ 150 | ≤ 250 | | | ≤ 300 |
| Wytrzymałość cholewki wewnętrznej na rozwarstwianie: (N/mm) | ≥ 4,0 | ≥ 4,0 | ≥ 3,0 | ≥ 3,5 | ≥ 3,5 | ≥ 3,0 | ≥ 2,5 | ≥ 3,0 | ≥ 2,5 |
| Odporność podeszwy zewnętrznej na rozdarcie
  (Średnia siła rozdzierania, N/mm) |
| D ≥ 0,9 g/cm3 | 8 | 8 | 8 | 6 | 8 | 6 | 5 | 6 | 5 |
| D < 0,9 g/cm3 | 6 | 6 | 6 | 4 | 6 | 4 | 4 | 5 | 4 |
| Trwałość barwy wnętrza obuwia (wyściółka lub wewnętrzna część cholewki). Różnice intensywności barwy szarej na filcu po 50 cyklach na mokro | ≥ 2/3 | ≥ 2/3 | ≥ 2/3 | ≥ 2/3 | ≥ 2/3 | ≥ 2/3 | | ≥ 2/3 | ≥ 2/3 |

Obuwie sportowe ogółem

Obuwie szkolne

Obuwie codzienne

Męskie obuwie miejskie

Obuwie na niskie temp.

Damskie obuwie miejskie

Obuwie wizytowe

Obuwie niemowlęce

Obuwie domowe

Odporność cholewki na zginanie

(kc bez widocznego uszkodzenia)

Suche = 100

Mokre = 20

Suche = 100

Mokre = 20

Suche = 80

Mokre = 20

Suche = 80

Mokre = 20

Suche = 100

Mokre = 20

– 20° = 30

Suche = 50

Mokre = 10

Suche = 15

Suche = 15

Suche = 15

Wytrzymałość cholewki na rozdarcia

(Średnia siła rozdzierania, N)

Skóra

≥ 80

≥ 60

≥ 60

≥ 60

≥ 60

≥ 40

≥ 30

≥ 30

≥ 30

Inne materiały

≥ 40

≥ 40

≥ 40

≥ 40

≥ 40

≥ 40

≥ 30

≥ 30

≥ 30

Odporność podeszwy zewnętrznej na zginanie

Rozszerzanie nacięcia (mm)

≤ 4

≤ 4

≤ 4

≤ 4

≤ 4

≤ 4

Bsp = brak samoistnych pęknięć

Bsp

Bsp

Bsp

Bsp

Bsp w – 10 °C

Bsp

Odporność podeszwy zewnętrznej na ścieranie

D ≥ 0,9 g/cm3 (mm3)

≤ 200

≤ 200

≤ 250

≤ 350

≤ 200

≤ 400

≤ 450

D < 0,9 g/cm3 (mg)

≤ 150

≤ 150

≤ 170

≤ 200

≤ 150

≤ 250

≤ 300

Wytrzymałość cholewki wewnętrznej na rozwarstwianie: (N/mm)

≥ 4,0

≥ 4,0

≥ 3,0

≥ 3,5

≥ 3,5

≥ 3,0

≥ 2,5

≥ 3,0

≥ 2,5

Odporność podeszwy zewnętrznej na rozdarcie

(Średnia siła rozdzierania, N/mm)

D ≥ 0,9 g/cm3

8

8

8

6

8

6

5

6

5

D < 0,9 g/cm3

6

6

6

4

6

4

4

5

4

Trwałość barwy wnętrza obuwia (wyściółka lub wewnętrzna część cholewki). Różnice intensywności barwy szarej na filcu po 50 cyklach na mokro

≥ 2/3

≥ 2/3

≥ 2/3

≥ 2/3

≥ 2/3

≥ 2/3

≥ 2/3

≥ 2/3

---

(1)  Skórę definiuje się jako „zewnętrzną powłokę dorosłych zwierząt większych gatunków, np. bydła, koni, wielbłądów, słoni itp.”. Skórkę definiuje się jako „zewnętrzną powłokę dorosłych zwierząt mniejszych gatunków, np. owiec i kóz, lub młodych zwierząt większych gatunków, np. cieląt. Świnie, gady, ptaki i ryby są objęte definicją skórki”. (International Glossary of Leather Terms, ICT).

(2)  Dz.U. L 135 z 30.5.1991, s. 40.

(3)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

(4)  Dz.U. L 200 z 30.7.1999, s. 1.

(5)  Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.

(6)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(7)  EN 13432 „Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez kompostowanie i biodegradację. Program badań i kryteria oceny do ostatecznej akceptacji opakowań”.

(8)  Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10, art. 3 ust. 1 lit. a): „opakowania handlowe lub opakowania podstawowe, tj. mające stanowić towar jednostkowy, sprzedawany użytkownikowi końcowemu lub konsumentowi w miejscu zakupu”.

(9)  Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18.

Dodatek techniczny

A1.   Obliczanie zużycia energii

Obliczanie zużycia energii odnosi się wyłącznie do składania (etapu produkcji) produktu końcowego.

Średnie zużycie energii elektrycznej (AEC) dla każdej pary butów można obliczyć na dwa sposoby:

| | W oparciu o ogólną produkcję dzienną obuwia w zakładzie:
  —   MJdp= średnia zużyta energia w trakcie dziennej produkcji butów [elektryczność + paliwa kopalne] (obliczana rocznie),
  —   N= średnia liczba par butów produkowanych dziennie (obliczana rocznie). |
| --- | --- |

W oparciu o ogólną produkcję dzienną obuwia w zakładzie:

—   MJdp= średnia zużyta energia w trakcie dziennej produkcji butów [elektryczność + paliwa kopalne] (obliczana rocznie),

—   N= średnia liczba par butów produkowanych dziennie (obliczana rocznie).

Formula

| | W oparciu o produkcję butów objętą oznakowaniem ekologicznym zakładu:
  —   MJep= średnia energia zużyta dziennie w produkcji butów objętych oznakowaniem ekologicznym [elektryczność + paliwa kopalne] (obliczana rocznie),
  —   Nep= średnia liczba par butów wyprodukowanych dziennie objętych oznakowaniem ekologicznym (obliczana rocznie). |
| --- | --- |

W oparciu o produkcję butów objętą oznakowaniem ekologicznym zakładu:

—   MJep= średnia energia zużyta dziennie w produkcji butów objętych oznakowaniem ekologicznym [elektryczność + paliwa kopalne] (obliczana rocznie),

—   Nep= średnia liczba par butów wyprodukowanych dziennie objętych oznakowaniem ekologicznym (obliczana rocznie).

Formula

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/36 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/36

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 9 lipca 2009 r.

ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego usługom kempingowym

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5618)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/564/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom wykazującym cechy, dzięki którym wnoszą one znaczący wkład w poprawę istotnych aspektów środowiskowych. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom wykazującym cechy, dzięki którym wnoszą one znaczący wkład w poprawę istotnych aspektów środowiskowych.

| (2) | Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że dla poszczególnych grup produktów należy ustalić szczegółowe kryteria dotyczące oznakowania ekologicznego na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że dla poszczególnych grup produktów należy ustalić szczegółowe kryteria dotyczące oznakowania ekologicznego na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego.

| (3) | Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów. |
| --- | --- |

(3)

Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów.

| (4) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono we właściwym czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji, ustanowionych w decyzji Komisji 2005/338/WE z dnia 14 kwietnia 2005 r. ustanawiającej kryteria ekologiczne dla przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego usługom kempingowym (2). Wspomniane kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 października 2009 r. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono we właściwym czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji, ustanowionych w decyzji Komisji 2005/338/WE z dnia 14 kwietnia 2005 r. ustanawiającej kryteria ekologiczne dla przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego usługom kempingowym (2). Wspomniane kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 października 2009 r.

| (5) | W świetle tego przeglądu, w celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz tendencji na rynku, należy zmienić definicję grupy produktów i określić nowe kryteria ekologiczne. |
| --- | --- |

(5)

W świetle tego przeglądu, w celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz tendencji na rynku, należy zmienić definicję grupy produktów i określić nowe kryteria ekologiczne.

| (6) | Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać przez cztery lata od daty przyjęcia niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(6)

Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać przez cztery lata od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

| (7) | W odniesieniu do usług kempingowych kryteria ekologiczne należy podzielić na obowiązkowe i fakultatywne. |
| --- | --- |

(7)

W odniesieniu do usług kempingowych kryteria ekologiczne należy podzielić na obowiązkowe i fakultatywne.

| (8) | Jeżeli chodzi o opłaty związane ze składaniem wniosków o oznakowanie ekologiczne i z jego używaniem przez mikroprzedsiębiorstwa określone w zaleceniu Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (3), w celu uwzględnienia ograniczonych środków mikroprzedsiębiorstw oraz ich szczególnego znaczenia w obrębie tej grupy produktów należy zapewnić dodatkowe zniżki w stosunku do zniżek przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1980/2000 oraz w art. 1 i 2 decyzji Komisji 2000/728/WE z dnia 10 listopada 2000 r. ustanawiającej opłaty zgłoszeniowe i roczne wspólnotowego oznakowania ekologicznego (4), zgodnie z art. 5 decyzji 2000/728/WE. |
| --- | --- |

(8)

Jeżeli chodzi o opłaty związane ze składaniem wniosków o oznakowanie ekologiczne i z jego używaniem przez mikroprzedsiębiorstwa określone w zaleceniu Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (3), w celu uwzględnienia ograniczonych środków mikroprzedsiębiorstw oraz ich szczególnego znaczenia w obrębie tej grupy produktów należy zapewnić dodatkowe zniżki w stosunku do zniżek przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1980/2000 oraz w art. 1 i 2 decyzji Komisji 2000/728/WE z dnia 10 listopada 2000 r. ustanawiającej opłaty zgłoszeniowe i roczne wspólnotowego oznakowania ekologicznego (4), zgodnie z art. 5 decyzji 2000/728/WE.

| (9) | W związku z tym należy zastąpić decyzję 2005/338/WE. |
| --- | --- |

(9)

W związku z tym należy zastąpić decyzję 2005/338/WE.

| (10) | Należy przewidzieć okres przejściowy dla podmiotów świadczących usługi, którym przyznano oznakowanie ekologiczne dla usług kempingowych w oparciu o kryteria zawarte w decyzji 2005/338/WE, tak aby zapewnić im wystarczający czas na doprowadzenie ich usług do zgodności ze zmienionymi kryteriami i wymogami. Podmiotom świadczącym usługi należy umożliwić również składanie wniosków w oparciu o kryteria określone w decyzji 2005/338/WE lub w oparciu o kryteria określone w niniejszej decyzji do czasu utraty mocy przez tę decyzję. |
| --- | --- |

(10)

Należy przewidzieć okres przejściowy dla podmiotów świadczących usługi, którym przyznano oznakowanie ekologiczne dla usług kempingowych w oparciu o kryteria zawarte w decyzji 2005/338/WE, tak aby zapewnić im wystarczający czas na doprowadzenie ich usług do zgodności ze zmienionymi kryteriami i wymogami. Podmiotom świadczącym usługi należy umożliwić również składanie wniosków w oparciu o kryteria określone w decyzji 2005/338/WE lub w oparciu o kryteria określone w niniejszej decyzji do czasu utraty mocy przez tę decyzję.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Grupa produktów „usługi kempingowe” obejmuje, jako główną usługę świadczoną za opłatą, udostępnianie na określonym terenie wyposażonych stanowisk dla ruchomych obiektów zakwaterowania turystycznego.

Obejmuje ona również inne obiekty służące do zakwaterowania nadające się do zapewnienia schronienia gościom oraz miejsca ogólnodostępne dla usług zbiorowych, jeżeli znajdują się one na określonym terenie.

2.   „Usługa kempingowa” świadczona na określonym terenie może również obejmować świadczenie usług gastronomicznych i rekreacyjnych przez właściciela lub zarządcę kempingu.

3.   Dla celów niniejszej decyzji usługi gastronomiczne obejmują śniadanie, działalność/infrastruktura sportowo-rekreacyjna obejmuje sauny, baseny i wszystkie inne podobne urządzenia znajdujące się w obrębie terenu mieszkalnego oraz tereny zielone, takie jak parki i ogrody, które są dostępne dla gości i nie są częścią obiektu kempingowego.

4.   Dla celów niniejszej decyzji mikroprzedsiębiorstwa odpowiadają definicji zawartej w zaleceniu 2003/361/WE.

Artykuł 2

1.   W celu uzyskania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla usługi kempingowej na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 (zwanego dalej „oznakowaniem ekologicznym”) usługa kempingowa musi spełniać wszystkie poniższe warunki:

| a) | zaliczać się do grupy produktów „usługa kempingowa”; |
| --- | --- |

a)

zaliczać się do grupy produktów „usługa kempingowa”;

| b) | spełniać każde spośród kryteriów określonych w sekcji A załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

spełniać każde spośród kryteriów określonych w sekcji A załącznika do niniejszej decyzji;

| c) | spełniać wystarczającą liczbę kryteriów określonych w sekcji B załącznika do niniejszej decyzji w celu uzyskania wymaganej liczby punktów przewidzianej w ust. 2 i 3. |
| --- | --- |

c)

spełniać wystarczającą liczbę kryteriów określonych w sekcji B załącznika do niniejszej decyzji w celu uzyskania wymaganej liczby punktów przewidzianej w ust. 2 i 3.

2.   Dla celów ust. 1 lit. c) usługa kempingowa powinna uzyskać co najmniej:

| a) | dwadzieścia punktów za usługę główną, |
| --- | --- |

a)

dwadzieścia punktów za usługę główną,

| b) | dwadzieścia cztery punkty, jeżeli dodatkowo udostępniane są inne obiekty służące do zakwaterowania nadające się do zapewnienia schronienia gościom. |
| --- | --- |

b)

dwadzieścia cztery punkty, jeżeli dodatkowo udostępniane są inne obiekty służące do zakwaterowania nadające się do zapewnienia schronienia gościom.

3.   Jeżeli wymienione usługi świadczone są przez tego samego zarządcę lub właściciela kempingu, odpowiednie sumy punktów, o których mowa w ust. 2, zwiększa się jak następuje:

| a) | trzy punkty za usługi gastronomiczne; |
| --- | --- |

a)

trzy punkty za usługi gastronomiczne;

| b) | trzy punkty za tereny zielone/zewnętrzne, które są dostępne dla gości i nie są częścią obiektu kempingowego; |
| --- | --- |

b)

trzy punkty za tereny zielone/zewnętrzne, które są dostępne dla gości i nie są częścią obiektu kempingowego;

| c) | trzy punkty za działalność sportowo-rekreacyjną lub pięć punktów, jeżeli działalność sportowo-rekreacyjna obejmuje centrum odnowy biologicznej. |
| --- | --- |

c)

trzy punkty za działalność sportowo-rekreacyjną lub pięć punktów, jeżeli działalność sportowo-rekreacyjna obejmuje centrum odnowy biologicznej.

Artykuł 3

1.   W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 3 decyzji 2000/728/WE w przypadku wniosku o przyznanie oznakowania ekologicznego usługom kempingowym złożonego przez mikroprzedsiębiorstwo opłatę zgłoszeniową obniża się o 75 % bez możliwości innej obniżki.

2.   W drodze odstępstwa od pierwszego zdania art. 2 ust. 5 decyzji 2000/728/WE minimalna roczna opłata przypadająca na mikroprzedsiębiorstwo z tytułu używania oznakowania ekologicznego wynosi 100 EUR.

3.   Roczną wielkość sprzedaży wszystkich usług kempingowych oblicza się przez pomnożenie ceny usługi przez liczbę noclegów i zmniejszenie otrzymanego iloczynu o 50 %. Za cenę usługi uznaje się średnią stawkę zapłaconą przez gościa za nocleg, włącznie ze wszystkimi usługami, które nie pociągają za sobą dodatkowej opłaty.

4.   Stosuje się obniżki minimalnej rocznej opłaty przewidziane w art. 2 ust. 6–10 decyzji 2000/728/WE.

Artykuł 4

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „usługi kempingowe” oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują przez cztery lata od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Do celów administracyjnych grupie produktów „usługi kempingowe” przydziela się numer kodu „026”.

Artykuł 6

Decyzja 2005/338/WE traci moc.

Artykuł 7

1.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne dla grupy produktów „usługi kempingowe” złożone przed dniem przyjęcia niniejszej decyzji podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2005/338/WE.

2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne dla grupy produktów „usługi kempingowe” złożone po dniu przyjęcia niniejszej decyzji, ale najpóźniej do dnia 31 października 2009 r., mogą opierać się na kryteriach określonych w decyzji 2005/338/WE albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji.

Wnioski te oceniane będą zgodnie z kryteriami, na których się opierają.

3.   Jeżeli oznakowanie ekologiczne jest przyznane na podstawie wniosku ocenianego zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2005/338/WE, może ono być używane przez 12 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 108 z 29.4.2005, s. 67.

2

(3)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.

3

(4)  Dz.U. L 293 z 22.11.2000, s. 18.

4

---

ZAŁĄCZNIK

RAMY

Cel kryteriów

Celem kryteriów jest określenie limitów głównych czynników oddziaływania na środowisko trzech etapów cyklu życia usługi kempingowej (nabycia, świadczenia usługi, odpadów). W szczególności kryteria te mają na celu:

| — | ograniczenie zużycia energii, |
| --- | --- |

—

ograniczenie zużycia energii,

| — | ograniczenie zużycia wody, |
| --- | --- |

—

ograniczenie zużycia wody,

| — | ograniczenie produkcji odpadów, |
| --- | --- |

—

ograniczenie produkcji odpadów,

| — | sprzyjanie wykorzystywaniu zasobów odnawialnych oraz substancji mniej niebezpiecznych dla środowiska, |
| --- | --- |

—

sprzyjanie wykorzystywaniu zasobów odnawialnych oraz substancji mniej niebezpiecznych dla środowiska,

| — | promowanie informacji i edukacji w zakresie ochrony środowiska. |
| --- | --- |

—

promowanie informacji i edukacji w zakresie ochrony środowiska.

Specyfikacje

Ruchome obiekty zakwaterowania turystycznego, o których mowa w art. 1, są to obiekty takie jak: namioty, przyczepy kempingowe, domki kempingowe na kołach i samochody kempingowe. Obiekty zakwaterowania turystycznego nadające się do zapewnienia gościom schronienia są to takie obiekty jak: domki letniskowe, wynajmowane domki kempingowe na kołach i apartamenty. Ogólnodostępne miejsca usług zbiorowych są to: sanitariaty i miejsca do gotowania, sklepy samoobsługowe i punkty informacyjne.

Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji

Szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji są wskazane bezpośrednio pod każdym kryterium określonym w sekcjach A i B.

W stosownych przypadkach można wykorzystać metody badań i normy inne niż wskazane dla poszczególnych kryteriów, jeżeli są one dopuszczone jako równoważne przez właściwy organ oceniający wniosek.

Jeżeli od wnioskodawcy wymaga się dostarczenia oświadczeń, dokumentacji, analiz, protokołów badań lub innych dowodów w celu wykazania zgodności z kryteriami, rozumie się, że mogą one pochodzić odpowiednio od wnioskodawcy, od jego dostawcy lub dostawców lub od ich dostawcy lub dostawców itp.

Przed wydaniem pozwolenia właściwe organy przeprowadzają kontrole na miejscu.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać dokumentacji uzupełniającej i mogą przeprowadzić niezależne weryfikacje. W trakcie okresu obowiązywania pozwolenia właściwe organy monitorują zgodność z kryteriami.

Zaleca się, aby przy ocenie wniosków i monitorowaniu zgodności z kryteriami właściwe organy uwzględniły wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskiem, takich jak EMAS lub ISO 14001.

(Uwaga: wdrożenie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).

Wymagania ogólne

W celu złożenia wniosku o oznakowanie ekologiczne wnioskodawca musi spełniać wymogi wspólnotowe, krajowe i lokalne. Należy w szczególności zagwarantować, że:

| 1) | konstrukcja budowlana została zbudowana zgodnie z prawem i ze wszystkimi właściwymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi dla obszaru, na którym została zbudowana, w szczególności dotyczącymi ochrony krajobrazu i różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

1)

konstrukcja budowlana została zbudowana zgodnie z prawem i ze wszystkimi właściwymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi dla obszaru, na którym została zbudowana, w szczególności dotyczącymi ochrony krajobrazu i różnorodności biologicznej;

| 2) | konstrukcja budowlana spełnia wspólnotowe, krajowe i lokalne przepisy ustawowe i wykonawcze dotyczące oszczędzania energii, źródeł wody, uzdatniania i odprowadzania wody, gromadzenia i usuwania odpadów, konserwacji i serwisowania wyposażenia, warunków bezpieczeństwa i warunków zdrowotnych; |
| --- | --- |

2)

konstrukcja budowlana spełnia wspólnotowe, krajowe i lokalne przepisy ustawowe i wykonawcze dotyczące oszczędzania energii, źródeł wody, uzdatniania i odprowadzania wody, gromadzenia i usuwania odpadów, konserwacji i serwisowania wyposażenia, warunków bezpieczeństwa i warunków zdrowotnych;

| 3) | przedsiębiorstwo działa i jest zarejestrowane zgodnie z wymogami krajowych lub lokalnych przepisów prawa, a jego pracownicy są legalnie zatrudnieni i ubezpieczeni. |
| --- | --- |

3)

przedsiębiorstwo działa i jest zarejestrowane zgodnie z wymogami krajowych lub lokalnych przepisów prawa, a jego pracownicy są legalnie zatrudnieni i ubezpieczeni.

SEKCJA A

KRYTERIA OBOWIĄZKOWE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1

ENERGIA

1.   Energia elektryczna pochodząca ze źródeł odnawialnych

Co najmniej 50 % energii elektrycznej wykorzystywanej do wszystkich celów pochodzi z odnawialnych źródeł energii odpowiadających definicji określonej w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/77/WE (1).

Kryterium to ma zastosowanie wyłącznie do kempingów, które mają dostęp do rynku oferującego energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii.

Wiążące ograniczenia umowne (takie jak przewidziane kary) obowiązujące przez co najmniej 2 lata dotyczące zmiany dostawcy energii można uznać za „brak dostępu” do rynku oferującego energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza oświadczenie od dostawcy energii elektrycznej (lub zawartą z nim umowę) określające rodzaj odnawialnego źródła (odnawialnych źródeł) energii i procent dostarczanej energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnego źródła, w odpowiednim przypadku dokumentację używanego kotła (generatora ciepła) oraz informację o maksymalnej wartości procentowej, jaka może być dostarczona. Zgodnie z dyrektywą 2001/77/WE odnawialne źródła energii oznaczają odnawialne niekopalne źródła energii (energia wiatru, słoneczna, geotermiczna, falowa, pływów, wodna, biomasy, gazu z odpadów, gazu z zakładów oczyszczania ścieków i biogazów). Jeżeli kemping nie ma dostępu do rynku oferującego energię wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii, należy dostarczyć dokumenty potwierdzające złożenie wniosku o dostęp do energii odnawialnej.

2.   Węgiel i oleje ciężkie

Oleje ciężkie o zawartości siarki powyżej 0,1 % oraz węgiel nie są używane jako źródło energii. Ze stosowania tego kryterium wyłącza się węgiel wykorzystywany w kominkach dekoracyjnych.

Kryterium to stosuje się wyłącznie do kempingów wyposażonych w niezależny system ogrzewania.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wskazującą rodzaj wykorzystywanych źródeł energii.

3.   Efektywność i wytwarzanie ciepła

Jeżeli w okresie ważności oznakowania ekologicznego instalowana jest nowa moc wytwórcza energii cieplnej, jest to wysokosprawna jednostka kogeneracji (zgodnie z definicją zawartą w art. 3 i załączniku III dyrektywy 2004/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2)), pompa ciepła lub kocioł o wysokiej sprawności. W przypadku kotła sprawność, mierzona zgodnie z dyrektywą Rady 92/42/EWG (3) lub zgodnie z właściwymi normami i przepisami dotyczącymi produktu odnoszącymi się do kotłów, które nie są objęte tą dyrektywą, odpowiada czterem gwiazdkom (ok. 92 % przy 50 °C i 95 % przy 70 °C).

Zainstalowane wcześniej kotły wody gorącej opalane paliwem płynnym lub gazowym zgodne z definicją podaną w dyrektywie 92/42/EWG spełniają normy sprawności odpowiadające co najmniej trzem gwiazdkom, jak określono w dyrektywie. Zainstalowane wcześniej jednostki kogeneracyjne są zgodne z definicją wysokiej sprawności zawartą w dyrektywie 2004/8/WE.

Sprawność kotłów wyłączonych z zakresu stosowania dyrektywy 92/42/EWG (4) jest zgodna z instrukcjami producenta oraz z krajowymi i lokalnymi przepisami dotyczącymi sprawności energetycznej, jednakże w przypadku takich kotłów zainstalowanych wcześniej nie dopuszcza się sprawności poniżej 88 % (z wyjątkiem kotłów na biomasę).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od podmiotów odpowiedzialnych za sprzedaż lub konserwację kotła określającą jego sprawność.

4.   Klimatyzacja

Każdy klimatyzator typu domowego zakupiony w okresie ważności oznakowania ekologicznego posiada co najmniej klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie Komisji 2002/31/WE (5), lub odpowiadającą jej efektywność energetyczną.

Uwaga: Kryterium to nie stosuje się do klimatyzatorów będących urządzeniami, które mogą wykorzystywać również inne źródła energii, do urządzeń powietrzno-wodnych i urządzeń typu woda/woda ani do jednostek o mocy wyjściowej (mocy chłodzenia) większej niż 12 kW.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikacje techniczne otrzymane od producenta lub profesjonalnych techników odpowiedzialnych za instalację, sprzedaż lub konserwację systemu klimatyzacyjnego.

5.   Efektywność energetyczna budynków

Kemping spełnia wymogi ustawodawstwa krajowego i lokalnych kodeksów budowlanych związane z efektywnością i charakterystyką energetyczną budynków.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza świadectwo energetyczne zgodne z dyrektywą 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (6)
  lub, jeżeli krajowy system wdrożenia nie przewiduje go, wynik audytu energetycznego przeprowadzonego przez niezależnego eksperta w dziedzinie charakterystyki energetycznej budynków.

6.   Izolacja okien

Wszystkie okna w ogrzewanych lub klimatyzowanych pomieszczeniach i strefach wspólnych posiadają należyty stopień izolacji cieplnej stosownie do lokalnych przepisów i warunków klimatycznych oraz zapewniają odpowiedni stopień izolacji akustycznej. (Nie stosuje się to do wynajmowanych przyczep turystycznych/domków kempingowych na kołach, jeżeli nie są one własnością zarządu kempingu).

Wszystkie okna w ogrzewanych lub klimatyzowanych pomieszczeniach i strefach wspólnych dodane lub odnowione po uzyskaniu wspólnotowego oznakowania ekologicznego są zgodne z wymogami dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (art. 4, 5 i 6) i dyrektywy Rady 89/106/EWG (7) oraz odpowiednich krajowych przepisów technicznych wdrażających je.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza oświadczenie specjalisty technika określające zgodność z tym kryterium i zawierające wartości współczynnika przenikania ciepła (współczynnika U). W odniesieniu do okien spełniających wymogi dyrektywy 2002/91/WE wnioskodawca dostarcza świadectwo energetyczne lub, jeżeli krajowy system wdrożenia go nie przewiduje, oświadczenie producenta.

7.   Wyłączanie ogrzewania i klimatyzacji

Jeżeli ogrzewanie lub klimatyzacja nie wyłączają się automatycznie po otwarciu okien, powinna istnieć łatwo dostępna informacja przypominająca gościowi o zamknięciu okien, gdy włączone jest ogrzewanie lub klimatyzacja. Pojedyncze urządzenia grzewcze/klimatyzacyjne zakupione po uzyskaniu wspólnotowego oznakowania ekologicznego muszą być wyposażone w wyłącznik uruchamiający się automatycznie po otwarciu okien.

Kryterium to stosuje się tylko do kempingów, które wyposażone są w ogrzewanie lub klimatyzację.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z tekstem informacji dla gości (w stosownych przypadkach).

8.   Wyłączanie świateł

Jeżeli w wynajmowanym apartamencie nie ma automatycznego wyłącznika oświetlenia, powinna istnieć łatwo dostępna informacja dla gości z prośbą o wyłączenie świateł przy opuszczaniu apartamentu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z procedurami informacyjnymi.

9.   Żarówki energooszczędne

| a) | Co najmniej 80 % wszystkich żarówek na kempingu posiada klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie Komisji 98/11/WE (8). Nie stosuje się to do żarówek, których właściwości fizyczne nie pozwalają na zastąpienie ich żarówkami energooszczędnymi. |
| --- | --- |

a)

Co najmniej 80 % wszystkich żarówek na kempingu posiada klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie Komisji 98/11/WE (8). Nie stosuje się to do żarówek, których właściwości fizyczne nie pozwalają na zastąpienie ich żarówkami energooszczędnymi.

| b) | 100 % żarówek oświetleniowych, które są umieszczone w miejscach, w których najprawdopodobniej będą włączane przez ponad pięć godzin dziennie, posiada klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie 98/11/WE. Nie stosuje się to do żarówek, których właściwości fizyczne nie pozwalają na zastąpienie ich żarówkami energooszczędnymi.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z obydwiema częściami tego kryterium wraz ze wskazaniem klasy efektywności energetycznej różnych używanych żarówek. |
| --- | --- |

b)

100 % żarówek oświetleniowych, które są umieszczone w miejscach, w których najprawdopodobniej będą włączane przez ponad pięć godzin dziennie, posiada klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie 98/11/WE. Nie stosuje się to do żarówek, których właściwości fizyczne nie pozwalają na zastąpienie ich żarówkami energooszczędnymi.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z obydwiema częściami tego kryterium wraz ze wskazaniem klasy efektywności energetycznej różnych używanych żarówek.

10.   Zewnętrzne urządzenia grzewcze

Do ogrzewania przestrzeni zewnętrznych, takich jak miejsca dla palących lub zewnętrzne jadalnie na kempingu, wykorzystuje się wyłącznie urządzenia zasilane energią pochodzącą ze źródeł odnawialnych.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium określającą rodzaj źródeł energii wykorzystywanych w urządzeniach zasilanych energią pochodzącą ze źródeł odnawialnych.

WODA

11.   Wypływ wody z kranów i pryszniców

Średnie natężenie wypływu wody z kranów i głowic natryskowych z wyjątkiem kurków wanien, kurków zlewów kuchennych i punktów poboru wody nie przekracza 9 litrów na minutę.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium oraz odpowiednią dokumentację, w tym wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium.

12.   Pojemniki na odpady w toaletach

Każda toaleta wyposażona jest w odpowiedni pojemnik na odpady, a gości zachęca się do korzystania przy pozbywaniu się odpadów z tych pojemników, zamiast z muszli klozetowej.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją dotyczącą informacji dla gości.

13.   Spłukiwanie pisuarów

Wszystkie pisuary są wyposażone w automatyczne (czasowe) lub ręczne systemy spłukiwania w celu uniknięcia ciągłego spłukiwania.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją dotyczącą zainstalowanych pisuarów.

14.   Zmiana ręczników i prześcieradeł

W momencie przybycia goście są informowani o polityce środowiskowej kempingu. Wyjaśnia się im, że prześcieradła i ręczniki w wynajmowanym apartamencie są zmieniane na ich żądanie lub domyślnie z częstotliwością określoną w polityce środowiskowej kempingu lub wymaganą krajowymi przepisami prawa. Ma to zastosowanie tylko do wynajmowanego apartamentu, w przypadku którego usługa obejmuje dostarczanie ręczników lub prześcieradeł.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją przedstawiającą sposób informowania gości oraz realizowania ich próśb.

15.   Właściwe odprowadzanie ścieków

Kemping informuje gości i pracowników o prawidłowym korzystaniu z urządzeń do odprowadzania ścieków w celu uniknięcia odprowadzania substancji, które mogą uniemożliwić oczyszczanie ścieków zgodnie z gminnym planem oczyszczania ścieków oraz przepisami wspólnotowymi. Jeżeli nie jest dostępny gminny plan oczyszczania ścieków, kemping zapewnia ogólny wykaz substancji, których nie można odprowadzać wraz ze ściekami, zgodnie z dyrektywą 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium oraz odpowiednią dokumentację (w miarę możliwości wraz z planem oczyszczania ścieków oraz informacjami dla gości i pracowników).

DETERGENTY I ŚRODKI ODKAŻAJĄCE

16.   Punkt opróżniania chemicznych toalet (POC)

Jeżeli kemping jest podłączony do szamba, wówczas odpady z chemicznych toalet są oddzielnie lub w inny sposób prawidłowo zbierane i oczyszczane. Jeżeli kemping jest podłączony do publicznej kanalizacji, wystarczy odpowiedni zbiornik lub urządzenie do usuwania pozwalające na uniknięcie wycieków.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją, w tym wszelkie konkretne wymogi organów samorządu terytorialnego dotyczące usuwania, wraz z dokumentacją zbiornika chemicznego.

17.   Środki odkażające

Środków odkażających używa się, tylko jeżeli jest to konieczne w celu zapewnienia zgodności z wymogami przepisów prawa w zakresie higieny.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz ze wskazaniem, gdzie i kiedy używane są środki odkażające.

ODPADY

18.   Segregacja odpadów przez gości

Gości informuje się o sposobach i miejscach segregacji odpadów zgodnie z najlepszymi lokalnymi lub krajowymi systemami obowiązującymi na obszarze, na którym położony jest kemping. Pojemniki przeznaczone do segregacji są tak samo łatwo dostępne jak zwykłe pojemniki na odpady

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium oraz odpowiednią dokumentację dotyczącą informowania gości i rozmieszczenia pojemników na kempingu.

19.   Segregacja odpadów

Odpady podlegają segregacji według kategorii, które miejscowe lub krajowe zakłady utylizacji odpadów mogą zagospodarować oddzielnie, ze szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych, które należy segregować, zbierać i usuwać zgodnie z wykazem określonym w decyzji Komisji 2000/532/WE (10), a jednocześnie poszukuje się odpowiedniego sposobu ich usunięcia. Wykaz ten obejmuje tonery, tusze, urządzenia chłodnicze i elektryczne, baterie, środki farmaceutyczne, tłuszcze/oleje oraz urządzenia elektryczne i elektroniczne określone w dyrektywie 2002/96/WE (11) i w dyrektywie 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (12).

Jeżeli miejscowa administracja nie zapewnia oddzielnego odbierania lub usuwania odpadów, kemping powinien zwrócić się do niej z pismem wyrażającym gotowość do segregowania odpadów oraz zaniepokojenie z powodu braku oddzielnego odbierania lub usuwania. Jeżeli administracja samorządowa nie zapewnia usuwania odpadów niebezpiecznych, wnioskodawca corocznie dostarcza oświadczenie samorządu terytorialnego stwierdzające, że nie istnieje system usuwania niebezpiecznych odpadów.

Wiosek do samorządu terytorialnego o zapewnienie oddzielnego odbierania lub usuwania odpadów składa się corocznie.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z określeniem różnych kategorii odpadów przyjmowanych przez samorząd terytorialny lub właściwych umów z prywatnymi odbiorcami. W stosownym przypadku wnioskodawca dostarcza corocznie odpowiednie oświadczenie samorządu terytorialnego.

20.   Produkty jednorazowego użytku

O ile przepisy prawa nie stanowią inaczej, nie używa się jednorazowych produktów toaletowych (nieprzeznaczonych do ponownego napełniania), takich jak szampon i mydło, oraz innych przedmiotów jednorazowych (nieprzeznaczonych do ponownego wykorzystania), takich jak czepki pod prysznic, szczotki, pilniki do paznokci itd. Jeżeli przepisy prawa wymagają stosowania produktów jednorazowego użytku, wnioskodawca przedstawia gościom obydwie możliwości i zachęca ich przy użyciu odpowiednich informacji do korzystania z produktów wielorazowego użytku.

Jednorazowe naczynia do picia (kubki i szklanki), talerze i sztućce mogą być wykorzystywane, wyłącznie jeżeli wyprodukowane zostały z odnawialnych surowców oraz są biodegradowalne i kompostowalne zgodnie z normą EN 13432.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją wyjaśniającą sposób spełnienia kryterium (w tym wszelkie przepisy prawa wymagające stosowania produktów jednorazowych) oraz spójną dokumentacją dotyczącą produktów do ponownego napełniania lub informacją dla gości zachęcającą ich do stosowania produktów wielorazowego użytku (w stosownych przypadkach).

W celu wykazania, że jednorazowe naczynia do picia (kubki i szklanki), talerze i sztućce spełniają te kryteria, należy przedstawić dowody zgodności z normą EN 13432.

21.   Pakowanie śniadań

O ile przepisy prawa nie wymagają inaczej, do serwowania nie używa się opakowań z pojedynczymi porcjami śniadań i innych posiłków, z wyjątkiem produktów do smarowania wytwarzanych z mleka (takich jak masło, margaryna i ser topiony), kremu czekoladowego i masła orzechowego oraz dżemów i konfitur dietetycznych lub przeznaczonych dla diabetyków.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz ze szczegółowym wyjaśnieniem, w jaki sposób kryterium jest spełnione, listą produktów podawanych w pojedynczych porcjach oraz przepisami prawa wymagającymi takiego postępowania.

INNE USŁUGI

22.   Zakaz palenia w strefach wspólnych

We wszystkich strefach wspólnych wewnątrz budynków znajduje się wydzielona część, w której obowiązuje zakaz palenia.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium.

23.   Komunikacja publiczna

Gościom i pracownikom zapewnia się łatwo dostępne informacje na temat korzystania z transportu publicznego do kempingu i z powrotem przy wykorzystaniu podstawowych środków transportu. Jeżeli nie istnieje odpowiednia komunikacja publiczna, podaje się również informacje o innych środkach komunikacji przyjaznych dla środowiska.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z kopiami dostępnych materiałów informacyjnych.

OGÓLNE ZARZĄDZANIE

Wnioskodawcy, którzy posiadają system zarządzania środowiskowego zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (13) lub certyfikowany zgodnie z ISO 14001, automatycznie spełniają poniższe ogólne kryteria zarządzania, z wyjątkiem kryteriów 28, 29 i 30 (gromadzenie danych i informacja). W takich przypadkach środkiem weryfikacji spełnienia tych kryteriów jest rejestracja EMAS lub certyfikacja ISO 14001.

24.   Konserwacja i przeglądy kotłów i systemów klimatyzacyjnych

Kotły i systemy klimatyzacyjne podlegają konserwacji i przeglądom co najmniej raz do roku lub częściej, jeżeli wymagają tego przepisy lub jeżeli istnieje taka potrzeba, przeprowadzanym przez wykwalifikowanych fachowców zgodnie z CEI i normami krajowymi, jeżeli mają one zastosowanie, lub według instrukcji producenta.

W przypadku systemów klimatyzacyjnych konserwację (kontrole wycieków i naprawy) przeprowadza się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (14) na podstawie ilości gazów F (fluorowanych gazów cieplarnianych) w danym zastosowaniu, według następujących zasad:

| — | co najmniej raz na dwanaście miesięcy przy zastosowaniach, w których wykorzystuje się 3 kg lub więcej gazów F (nie ma to zastosowania do urządzeń z hermetycznie zamkniętymi systemami, które są oznakowane jako takie i zawierają mniej niż 6 kg fluorowanych gazów cieplarnianych), |
| --- | --- |

—

co najmniej raz na dwanaście miesięcy przy zastosowaniach, w których wykorzystuje się 3 kg lub więcej gazów F (nie ma to zastosowania do urządzeń z hermetycznie zamkniętymi systemami, które są oznakowane jako takie i zawierają mniej niż 6 kg fluorowanych gazów cieplarnianych),

| — | co najmniej raz na sześć miesięcy przy zastosowaniach, w których wykorzystuje się 30 kg lub więcej gazów F, |
| --- | --- |

—

co najmniej raz na sześć miesięcy przy zastosowaniach, w których wykorzystuje się 30 kg lub więcej gazów F,

| — | co najmniej raz na trzy miesiące przy zastosowaniach, w których wykorzystuje się 300 kg lub więcej gazów F. |
| --- | --- |

—

co najmniej raz na trzy miesiące przy zastosowaniach, w których wykorzystuje się 300 kg lub więcej gazów F.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z wszystkimi częściami tego kryterium wraz z opisem kotłów i programu ich konserwacji oraz danymi osób/firm prowadzących konserwację, a także elementów sprawdzanych podczas konserwacji.

W odniesieniu do systemów klimatyzacyjnych zawierających 3 kg lub więcej gazów F wnioskodawca dostarcza dokumentację dotyczącą ilości i typu wprowadzonych fluorowanych gazów cieplarnianych, wszelkich ilości dodanych lub odzyskanych podczas przeglądów, konserwacji i ostatecznego usunięcia, jak również nazwę przedsiębiorstwa, które przeprowadziło przegląd lub konserwację lub konserwatora, który przeprowadził przegląd lub konserwację, daty i wyniki kontroli wycieków oraz właściwe informacje szczegółowo identyfikujące poszczególne urządzenia stacjonarne zawierające ponad 30 kg gazów F.

25.   Ustalenia polityki i program środowiskowy

Zarządca prowadzi politykę ochrony środowiska oraz sporządza prostą deklarację o polityce ochrony środowiska i dokładny program działań w celu zapewnienia stosowania polityki ochrony środowiska.

Program działań określa cele w zakresie efektywności środowiskowej w odniesieniu do energii, wody, substancji chemicznych i odpadów, które winny być ustalane co dwa lata przy uwzględnieniu kryteriów fakultatywnych oraz zgromadzonych danych, jeżeli są one dostępne. Program określa osobę, która pełni funkcję kierownika kempingu ds. ochrony środowiska i odpowiada za podejmowanie niezbędnych działań i realizację celów. Polityka ochrony środowiska jest publicznie dostępna do wglądu. Uwzględnia się uwagi i informacje zwrotne od gości zgromadzone przy użyciu kwestionariuszy lub list kontrolnych.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z kopią polityki ochrony środowiska lub oświadczeniem w sprawie polityki ochrony środowiska i programem działania oraz procedurami uwzględniania sugestii gości.

26.   Szkolenie personelu

Kemping zapewnia informowanie i szkolenie personelu, włącznie z pisemnymi procedurami lub instrukcjami, w celu zapewnienia stosowania środków ochrony środowiska oraz podniesienia świadomości odpowiedzialnych zachowań wobec środowiska. Uwzględnia się w szczególności następujące kwestie:

| | w odniesieniu do oszczędzania energii:






  — | szkolenie personelu obejmuje sposoby oszczędzania energii; |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do oszczędzania energii:

—

szkolenie personelu obejmuje sposoby oszczędzania energii;

| | w odniesieniu do oszczędzania wody:







  — | szkolenie personelu obejmuje codzienne sprawdzanie, czy nie ma widocznych wycieków i podejmowanie odpowiednich działań w razie konieczności, |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do oszczędzania wody:

—

szkolenie personelu obejmuje codzienne sprawdzanie, czy nie ma widocznych wycieków i podejmowanie odpowiednich działań w razie konieczności,

| — | kwiaty i zieleń na zewnątrz podlewa się zwykle przed południem lub po zachodzie słońca, jeżeli jest to odpowiednie ze względu na warunki regionalne lub klimatyczne, |
| --- | --- |

—

kwiaty i zieleń na zewnątrz podlewa się zwykle przed południem lub po zachodzie słońca, jeżeli jest to odpowiednie ze względu na warunki regionalne lub klimatyczne,

| — | personel otrzymuje informację o polityce kempingu w odniesieniu do kryterium 14 dotyczącego zmiany ręczników oraz instrukcje o sposobach jej przestrzegania; |
| --- | --- |

—

personel otrzymuje informację o polityce kempingu w odniesieniu do kryterium 14 dotyczącego zmiany ręczników oraz instrukcje o sposobach jej przestrzegania;

| | w odniesieniu do substancji chemicznych:







  — | szkolenie personelu obejmuje unikanie przekraczania zalecanych ilości detergentów i środków odkażających wskazanych na opakowaniach; |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do substancji chemicznych:

—

szkolenie personelu obejmuje unikanie przekraczania zalecanych ilości detergentów i środków odkażających wskazanych na opakowaniach;

| | w odniesieniu do odpadów:







  — | szkolenie personelu obejmuje gromadzenie, segregację i przekazywanie do odpowiedniego usuwania tych kategorii odpadów, które mogą być zagospodarowywane oddzielnie przez miejscowe lub krajowe zakłady utylizacji odpadów, zgodnie z kryterium 19, |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do odpadów:

—

szkolenie personelu obejmuje gromadzenie, segregację i przekazywanie do odpowiedniego usuwania tych kategorii odpadów, które mogą być zagospodarowywane oddzielnie przez miejscowe lub krajowe zakłady utylizacji odpadów, zgodnie z kryterium 19,

| — | szkolenie personelu obejmuje gromadzenie, segregację i przekazywanie do odpowiedniego usuwania odpadów niebezpiecznych wymienionych w decyzji 2000/532/WE i określonych w kryterium 19. |
| --- | --- |

—

szkolenie personelu obejmuje gromadzenie, segregację i przekazywanie do odpowiedniego usuwania odpadów niebezpiecznych wymienionych w decyzji 2000/532/WE i określonych w kryterium 19.

Nowym pracownikom zapewnia się odpowiednie szkolenie w ciągu czterech tygodni od rozpoczęcia pracy, zaś całemu personelowi co najmniej raz do roku.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz ze szczegółowym opisem programu szkolenia, treścią szkolenia oraz wskazaniem pracowników, którzy zostali przeszkoleni oraz terminu i tematu szkolenia. Wnioskodawca przedstawia również kopie procedur i informacji dla pracowników dotyczących wszystkich wskazanych kwestii.

27.   Informacje dla gości

Kemping przekazuje gościom, w tym uczestnikom konferencji, informacje dotyczące swojej polityki ochrony środowiska, w tym aspektów bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej, zachęcając ich, by przyczynili się do jej wdrażania. Informacje przekazane gościom odnoszą się do działań podjętych w ramach polityki ochrony środowiska i zawierają dane dotyczące wspólnotowego oznakowania ekologicznego. Informacje te są aktywnie przekazywane gościom przy zakwaterowaniu wraz z kwestionariuszem dotyczącym ich opinii na temat środowiskowych aspektów kempingu. Ogłoszenia zachęcające gości do wspierania celów ochrony środowiska są widoczne dla gości, zwłaszcza w strefach wspólnych i wynajmowanych apartamentach.

W odniesieniu do różnych stref podejmuje się następujące konkretne działania:

| | w odniesieniu do energii:






  — | w stosownych przypadkach, zgodnie z kryteriami 7 i 8, informuje się gości o konieczności wyłączania ogrzewania/klimatyzacji oraz świateł |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do energii:

—

w stosownych przypadkach, zgodnie z kryteriami 7 i 8, informuje się gości o konieczności wyłączania ogrzewania/klimatyzacji oraz świateł

| | w odniesieniu do wody i ścieków:






  — | w sanitariatach i łazienkach należy umieścić odpowiednie informacje dla gości dotyczące sposobów wspierania kempingu w oszczędzaniu wody, |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do wody i ścieków:

—

w sanitariatach i łazienkach należy umieścić odpowiednie informacje dla gości dotyczące sposobów wspierania kempingu w oszczędzaniu wody,

| — | gości zachęca się do informowania personelu o wszelkich zauważonych wyciekach, |
| --- | --- |

—

gości zachęca się do informowania personelu o wszelkich zauważonych wyciekach,

| — | w toaletach umieszcza się oznakowanie zachęcające gości do pozbywania się odpadów z wykorzystaniem pojemników na odpady, zamiast muszli klozetowych, |
| --- | --- |

—

w toaletach umieszcza się oznakowanie zachęcające gości do pozbywania się odpadów z wykorzystaniem pojemników na odpady, zamiast muszli klozetowych,

| — | gości informuje się o konieczności i obowiązku prawidłowego usuwania ścieków z ich przenośnych obiektów zakwaterowania turystycznego; |
| --- | --- |

—

gości informuje się o konieczności i obowiązku prawidłowego usuwania ścieków z ich przenośnych obiektów zakwaterowania turystycznego;

| | w odniesieniu do odpadów:






  — | gości informuje się o polityce zmniejszania ilości odpadów na kempingu i wykorzystywania odpowiedniej jakości alternatywnych rozwiązań wobec produktów jednorazowych i dostarczanych w pojedynczych porcjach; należy również zachęcać gości do korzystania z produktów wielorazowego użytku, jeżeli przepisy prawa nie wymagają użycia produktów jednorazowego użytku, |
| --- | --- | --- |

w odniesieniu do odpadów:

—

gości informuje się o polityce zmniejszania ilości odpadów na kempingu i wykorzystywania odpowiedniej jakości alternatywnych rozwiązań wobec produktów jednorazowych i dostarczanych w pojedynczych porcjach; należy również zachęcać gości do korzystania z produktów wielorazowego użytku, jeżeli przepisy prawa nie wymagają użycia produktów jednorazowego użytku,

| — | gości informuje się o sposobach i miejscach segregacji odpadów zgodnie z najlepszymi lokalnymi lub krajowymi systemami na obszarze, na którym położony jest kemping oraz miejscach usuwania substancji niebezpiecznych. |
| --- | --- |

—

gości informuje się o sposobach i miejscach segregacji odpadów zgodnie z najlepszymi lokalnymi lub krajowymi systemami na obszarze, na którym położony jest kemping oraz miejscach usuwania substancji niebezpiecznych.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z kopiami oznakowania informacyjnego i ogłoszeń przeznaczonych dla gości oraz określa procedury dystrybucji i gromadzenia informacji, wypełniania kwestionariuszy oraz uwzględniania informacji zwrotnych.

28.   Dane dotyczące zużycia energii i wody

Kemping posiada procedury zbierania i kontrolowania danych dotyczących ogólnego zużycia energii (w kWh), zużycia energii elektrycznej i energii z innych źródeł (w kWh) oraz zużycia wody (w litrach).

W miarę możliwości dane gromadzi się w zestawieniu miesięcznym lub co najmniej rocznym oraz wyraża się je również jako zużycie przypadające na nocleg i na m2 powierzchni wewnątrz budynku.

Kemping co roku składa właściwemu organowi, który ocenił wniosek, sprawozdanie z wyników.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z opisem procedur. We wniosku wnioskodawca dostarcza dane dotyczące wymienionego wyżej zużycia za co najmniej sześć poprzednich miesięcy (jeżeli są dostępne), a następnie dostarcza te dane corocznie za poprzedni rok lub okres otwarcia. W przypadku stanowisk przeznaczonych do długoterminowego pobytu liczba noclegów może opierać się na szacunkach właściciela kempingu.

29.   Gromadzenie innych danych

Kemping posiada procedury gromadzenia i monitorowania danych dotyczących zużycia substancji chemicznych wyrażonego w kg lub w litrach z określeniem ilości wytwarzanych odpadów (w litrach lub kg niesortowanych odpadów) oraz czy produkt jest stężony, czy nie.

W miarę możliwości dane gromadzi się w zestawieniu miesięcznym lub co najmniej rocznym oraz wyraża się je również jako zużycie lub produkcję przypadające na nocleg i na m2 powierzchni wewnątrz budynku.

Kemping co roku składa właściwemu organowi, który ocenił wniosek, sprawozdanie z wyników.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z opisem procedur. We wniosku wnioskodawca dostarcza dane dotyczące wymienionego wyżej zużycia za co najmniej sześć poprzednich miesięcy (jeżeli są dostępne), a następnie dostarcza te dane corocznie za poprzedni rok lub okres otwarcia. Wnioskodawca określa świadczone usługi i wskazuje, czy na terenie kempingu wykonywane jest pranie garderoby.

30.   Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym

Pole 2 oznakowania ekologicznego zawiera następujący tekst:

| — | Ten kemping podejmuje środki w celu wykorzystania odnawialnych źródeł energii, oszczędzania energii i wody, ograniczenia odpadów, poprawy stanu lokalnego środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

—

Ten kemping podejmuje środki w celu wykorzystania odnawialnych źródeł energii, oszczędzania energii i wody, ograniczenia odpadów, poprawy stanu lokalnego środowiska naturalnego.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza próbkę wykazującą, w jaki sposób zastosuje oznakowanie, wraz z deklaracją zgodności z tym kryterium.

SEKCJA B

KRYTERIA FAKULTATYWNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1 I 2

Każdemu z kryteriów określonych w niniejszej sekcji przypisana została wartość wyrażona w punktach lub ułamkach punktów. Aby zakwalifikować się do przyznania oznakowania ekologicznego, kempingi muszą uzyskać pewną minimalną liczbę punktów. Jeżeli kemping w ramach swoich usług nie oferuje innych apartamentów nadających się do zapewnienia schronienia gościom, minimalna wymagana liczba punktów wynosi 20; jeżeli je oferuje, minimalna wymagana liczba punktów wynosi 24.

Całkowita wymagana liczba punktów zostaje zwiększona o 3 punkty za każdą z następujących oferowanych usług dodatkowych świadczonych przez właściciela lub zarządcę kempingu:

| — | usługi gastronomiczne (w tym śniadania), |
| --- | --- |

—

usługi gastronomiczne (w tym śniadania),

| — | działalność sportowo-rekreacyjna, która obejmuje sauny, baseny oraz podobne wyposażenie znajdujące się na terenie obiektu zakwaterowania turystycznego; jeżeli działalność sportowo-rekreacyjna obejmuje centrum odnowy biologicznej, wymagana liczba punktów zostaje zwiększona o 5 punktów, zamiast o 3, |
| --- | --- |

—

działalność sportowo-rekreacyjna, która obejmuje sauny, baseny oraz podobne wyposażenie znajdujące się na terenie obiektu zakwaterowania turystycznego; jeżeli działalność sportowo-rekreacyjna obejmuje centrum odnowy biologicznej, wymagana liczba punktów zostaje zwiększona o 5 punktów, zamiast o 3,

| — | tereny zielone, które nie są częścią obiektu kempingowego, takie jak parki, lasy i ogrody, a które są dostępne dla gości. |
| --- | --- |

—

tereny zielone, które nie są częścią obiektu kempingowego, takie jak parki, lasy i ogrody, a które są dostępne dla gości.

ENERGIA

31.   Wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii (do 4 punktów)

Kemping posiada system paneli fotowoltaicznych (baterii słonecznych) lub lokalny generator hydroelektryczny lub system wytwarzania energii elektrycznej z biomasy, energii geotermalnej lub wiatrowej, który dostarcza lub będzie dostarczać co najmniej 20 % całkowitego zużycia energii elektrycznej na rok (2 punkty).

Kemping wprowadza do sieci ilość netto energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii (2 punkty).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z dokumentacją dotyczącą systemu paneli fotowoltaicznych, lokalnego generatora hydroelektrycznego lub systemu wytwarzania energii elektrycznej z biomasy, energii geotermalnej lub wiatrowej, danymi dotyczącymi jego potencjalnej i rzeczywistej mocy wyjściowej oraz dokumentacją dotyczącą przepływów energii z sieci i do sieci, jako potwierdzeniem wszelkich wkładów netto lub wkładów energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii do sieci.

32.   Energia z odnawialnych źródeł (do 2 punktów)

Co najmniej 70 % całkowitej energii zużywanej do ogrzewania lub chłodzenia pomieszczeń lub do ogrzewania wody sanitarnej pochodzi z odnawialnych źródeł (1,5 punktu lub 2 punkty jeżeli 100 % energii kempingu wykorzystywanej w tym celu pochodzi z odnawialnych źródeł).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z danymi dotyczącymi zużycia energii na ogrzewanie pomieszczeń i ciepłą wodę oraz dokumentacją wykazującą, że co najmniej 70 % lub 100 % tej energii pochodzi z odnawialnych źródeł.

33.   Sprawność energetyczna kotła (1,5 punktu)

Kemping posiada czterogwiazdkowy kocioł (kotły) zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 92/42/EWG.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją.

34.   Emisje NOx z kotła (1,5 punktu)

Kocioł (kotły) posiada(-ją) klasę 5 normy EN 297 prA3 regulującej emisje NOx i wydziela(-ją) mniej niż 60 mg NOx/kWh (kotły kondensacyjne) lub 70 mg NOx/kWh (kotły niekondensacyjne o mocy znamionowej do 120 kW).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz ze sprawozdaniem lub specyfikacjami technicznymi otrzymanymi od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za sprzedaż lub konserwację kotła.

35.   Lokalna sieć ciepłownicza (1,5 punktu)

Ogrzewanie kempingu zapewnione jest przez efektywną lokalną sieć ciepłowniczą do celów oznakowania ekologicznego określonych w następujący sposób:

Wytwarzanie ciepła odbywa się w wysokosprawnych jednostkach kogeneracji zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 2004/8/WE i przepisach wykonawczych do niej lub w kotłach wytwarzających tylko ciepło o sprawności nie mniejszej niż odpowiednia wartość referencyjna określona w decyzji Komisji 2007/74/WE (15).

Oraz dodatkowo:

| — | rury w lokalnej sieci ciepłowniczej spełniają wymogi określone w stosownych normach CEN dla takich rur. |
| --- | --- |

—

rury w lokalnej sieci ciepłowniczej spełniają wymogi określone w stosownych normach CEN dla takich rur.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z dokumentacją wykazującą podłączenie do lokalnej sieci ciepłowniczej.

36.   Skojarzona gospodarka energetyczna – kogeneracja (1,5 punktu)

Energia elektryczna i cieplna dla sanitariatów, stref wspólnych oraz wynajmowanych apartamentów dostarczana jest przez wysokosprawne jednostki kogeneracji zgodnie z dyrektywą 2004/8/WE. Jeżeli kemping jest wyposażony w taką jednostkę kogeneracji, jej produkcja energii cieplnej i elektrycznej dostarcza co najmniej 70 % całkowitego zużycia energii cieplnej i elektrycznej. Dostawy oblicza się zgodnie z metodyką określoną w dyrektywie 2004/8/WE.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z dokumentacją dotyczącą kogeneracji.

37.   Pompa ciepła (do 2 punktów)

Kemping posiada pompę ciepła zapewniającą ogrzewanie lub klimatyzację (1,5 punktu). Kemping posiada pompę ciepła ze wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym lub innym oznakowaniem ekologicznym ISO typu I (2 punkty).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z dokumentacją dotyczącą pompy ciepła.

38.   Odzyskiwanie ciepła (do 1,5 punktu)

Kemping posiada system odzyskiwania ciepła dla jednej (1 punkt) lub dwóch (2 punkty) z następujących kategorii: układy chłodnicze, wentylatory, pralki, zmywarki do naczyń, basen pływacki lub baseny pływackie, ścieki sanitarne.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z dokumentacją dotyczącą systemów odzyskiwania ciepła.

39.   Termoregulacja (1,5 punktu)

Temperatura w każdej strefie wspólnej i wynajmowanym apartamencie jest regulowana indywidualnie.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z dokumentacją dotyczącą systemów termoregulacyjnych.

40.   Audyty energetyczne budynków (1,5 punktu)

Kempingi podlegają audytom energetycznym przeprowadzanym raz na dwa lata przez niezależnego eksperta i wdrażają co najmniej dwa zalecenia dotyczące termomodernizacji wydane w wyniku audytu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z audytu sprawności energetycznej i szczegółową dokumentację dotyczącą sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium.

41.   Klimatyzacja (do 2 punktów)

Efektywność energetyczna wszystkich urządzeń klimatyzacyjnych typu domowego na kempingu jest wyższa o 15 % od progu kwalifikującego do klasy A określonego w dyrektywie 2002/31/WE (1,5 punktu). Efektywność energetyczna wszystkich urządzeń klimatyzacyjnych typu domowego na kempingu jest wyższa o 30 % od progu kwalifikującego do klasy A określonego w dyrektywie 2002/31/WE (2 punkty).

Kryterium to nie stosuje się do urządzeń, które mogą wykorzystywać również inne źródła energii, urządzeń powietrzno-wodnych i typu woda/woda lub jednostek o mocy wyjściowej (mocy chłodzenia) większej od 12 kW.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiednią dokumentację wykazującą zgodność z tym kryterium.

42.   Automatyczne wyłączanie systemów klimatyzacji i ogrzewania (1,5 punktu)

Istnieje automatyczny system, który wyłącza klimatyzację i ogrzewanie w wynajmowanych apartamentach po otwarciu okien.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za instalację, sprzedaż lub konserwację systemu klimatyzacyjnego.

43.   Architektura bioklimatyczna (3 punkty)

Budynki na terenie kempingu są zbudowane zgodnie z zasadami architektury bioklimatycznej.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją.

44.   Efektywność energetyczna chłodziarek (1 punkt), piekarników (1 punkt) zmywarek do naczyń (1 punkt), pralek (1 punkt), suszarek/suszarek bębnowych (1 punkt) i sprzętu biurowego (maksymalnie 3 punkty)

| a) | (1 punkt): Wszystkie chłodziarki typu domowego mają klasę efektywności A+ lub A++ zgodnie z dyrektywą Komisji 94/2/WE (16), a wszystkie lady chłodnicze lub minibary mają co najmniej klasę efektywności B.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich chłodziarek oraz lad chłodniczych lub minibarów. |
| --- | --- |

a)

(1 punkt): Wszystkie chłodziarki typu domowego mają klasę efektywności A+ lub A++ zgodnie z dyrektywą Komisji 94/2/WE (16), a wszystkie lady chłodnicze lub minibary mają co najmniej klasę efektywności B.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich chłodziarek oraz lad chłodniczych lub minibarów.

| b) | (1 punkt): Wszystkie piekarniki elektryczne typu domowego mają klasę efektywności energetycznej A zgodnie z dyrektywą Komisji 2002/40/WE (17).

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich piekarników elektrycznych typu domowego.

  Uwaga: Kryterium nie stosuje się do piekarników, które nie są zasilane energią elektryczną lub które nie są objęte dyrektywą 2002/40/WE (np. piekarników przemysłowych). |
| --- | --- |

b)

(1 punkt): Wszystkie piekarniki elektryczne typu domowego mają klasę efektywności energetycznej A zgodnie z dyrektywą Komisji 2002/40/WE (17).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich piekarników elektrycznych typu domowego.

Uwaga: Kryterium nie stosuje się do piekarników, które nie są zasilane energią elektryczną lub które nie są objęte dyrektywą 2002/40/WE (np. piekarników przemysłowych).

| c) | (1 punkt): Wszystkie zmywarki do naczyń typu domowego mają klasę efektywności energetycznej A, zgodnie z dyrektywą Komisji 97/17/WE (18).

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich zmywarek do naczyń.

  Uwaga: Kryterium nie stosuje się do zmywarek do naczyń nieobjętych dyrektywą 97/17/WE (np. przemysłowych zmywarek do naczyń). |
| --- | --- |

c)

(1 punkt): Wszystkie zmywarki do naczyń typu domowego mają klasę efektywności energetycznej A, zgodnie z dyrektywą Komisji 97/17/WE (18).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich zmywarek do naczyń.

Uwaga: Kryterium nie stosuje się do zmywarek do naczyń nieobjętych dyrektywą 97/17/WE (np. przemysłowych zmywarek do naczyń).

| d) | (1 punkt): Wszystkie pralki typu domowego mają klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie Komisji 95/12/WE (19).

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich pralek.

  Uwaga: Kryterium nie stosuje się do pralek nieobjętych dyrektywą 95/12/WE (np. pralek przemysłowych). |
| --- | --- |

d)

(1 punkt): Wszystkie pralki typu domowego mają klasę efektywności energetycznej A, jak określono w dyrektywie Komisji 95/12/WE (19).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich pralek.

Uwaga: Kryterium nie stosuje się do pralek nieobjętych dyrektywą 95/12/WE (np. pralek przemysłowych).

| e) | (1 punkt): Co najmniej 80 % urządzeń biurowych (komputery, monitory, telefaksy, drukarki, skanery, kserokopiarki) kwalifikuje się do oznakowania Energy Star określonego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 (20) i decyzji Komisji 2003/168/WE (21).

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą kwalifikację urządzeń biurowych do oznakowania Energy Star. |
| --- | --- |

e)

(1 punkt): Co najmniej 80 % urządzeń biurowych (komputery, monitory, telefaksy, drukarki, skanery, kserokopiarki) kwalifikuje się do oznakowania Energy Star określonego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 (20) i decyzji Komisji 2003/168/WE (21).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą kwalifikację urządzeń biurowych do oznakowania Energy Star.

| f) | (1 punkt): Wszystkie suszarki bębnowe mają klasę efektywności energetycznej A, zgodnie z dyrektywą Komisji 95/13/WE (22).

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich suszarek bębnowych.

  Uwaga: Kryterium nie stosuje się do suszarek bębnowych nieobjętych dyrektywą 95/13/WE (np. przemysłowych suszarek bębnowych). |
| --- | --- |

f)

(1 punkt): Wszystkie suszarki bębnowe mają klasę efektywności energetycznej A, zgodnie z dyrektywą Komisji 95/13/WE (22).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację określającą klasę energetyczną wszystkich suszarek bębnowych.

Uwaga: Kryterium nie stosuje się do suszarek bębnowych nieobjętych dyrektywą 95/13/WE (np. przemysłowych suszarek bębnowych).

45.   Elektryczne suszarki do rąk i włosów z czujnikiem zbliżeniowym (do 2 punktów)

Wszystkie elektryczne suszarki do rąk (1 punkt) i włosów (1 punkt) są wyposażone w czujniki zbliżeniowe lub mają przyznane oznakowanie ekologiczne ISO typu I.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiednią dokumentację uzupełniającą wykazującą, w jaki sposób kemping spełnia to kryterium.

46.   Ustawienie chłodziarek (1 punkt)

Chłodziarka lub chłodziarki w kuchniach, kioskach i sklepach są ustawione i wyregulowane zgodnie z zasadami oszczędności energii w celu ograniczenia marnowania energii.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium.

47.   Automatyczne wyłączanie oświetlenia w wynajmowanych apartamentach (1,5 punktu)

W 95 % wynajmowanych apartamentów kempingu zainstalowane są automatyczne systemy, które wyłączają oświetlenie, gdy goście opuszczają apartament.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za instalację, sprzedaż lub konserwację tych systemów.

48.   Regulacja czasowa w saunach (1 punkt)

Wszystkie sauny i łaźnie parowe są wyposażone w regulację czasową lub procedurę pracowniczą dotyczącą regulacji wyłączania i włączania.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za instalację, sprzedaż lub konserwację tych systemów.

49.   Ogrzewanie basenu przy pomocy odnawialnych źródeł energii (do 1,5 punktu)

Energia wykorzystywania do ogrzewania wody w basenie pochodzi z odnawialnych źródeł energii. Co najmniej 50 %: 1 punkt, 100 %: 1,5 punktu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z danymi dotyczącymi zużycia energii na ogrzewanie wody w basenie oraz dokumentacją wykazującą ilość zużytej energii pochodzącej z odnawialnych źródeł.

50.   Automatyczne wyłączanie oświetlenia zewnętrznego (1,5 punktu)

Oświetlenie zewnętrzne, które nie jest potrzebne do celów bezpieczeństwa, jest automatycznie wyłączane po określonym czasie lub jest włączane za pomocą czujnika zbliżeniowego.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za instalację, sprzedaż lub konserwację tych systemów.

WODA

51.   Wykorzystanie wody deszczowej (2 punkty) i wody ponownie wprowadzanej do obiegu (2 punkty)

| a) | (2 punkty): Woda deszczowa jest zbierana i wykorzystywana do celów innych niż higieniczny i jako woda pitna.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą oraz odpowiednim zapewnieniem, że źródło wody do celów higieny i wody pitnej jest całkowicie odrębne. |
| --- | --- |

a)

(2 punkty): Woda deszczowa jest zbierana i wykorzystywana do celów innych niż higieniczny i jako woda pitna.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą oraz odpowiednim zapewnieniem, że źródło wody do celów higieny i wody pitnej jest całkowicie odrębne.

| b) | (2 punkty): Woda ponownie wprowadzana do obiegu jest zbierana i wykorzystywana do celów innych niż higieniczny i jako woda pitna.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą oraz odpowiednim zapewnieniem, że źródło wody do celów higieny i wody pitnej jest całkowicie odrębne. |
| --- | --- |

b)

(2 punkty): Woda ponownie wprowadzana do obiegu jest zbierana i wykorzystywana do celów innych niż higieniczny i jako woda pitna.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą oraz odpowiednim zapewnieniem, że źródło wody do celów higieny i wody pitnej jest całkowicie odrębne.

52.   Automatyczne systemy nawadniania terenów zewnętrznych (1,5 punktu)

Na kempingu wykorzystywany jest automatyczny system optymalizacji cykli nawadniania i zużycia wody przy podlewaniu zewnętrznej roślinności/zieleni.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

53.   Wypływ wody z kranów i głowic natryskowych (1,5 punktu)

Średnie natężenie wypływu wody z wszystkich kranów i głowic natryskowych z wyjątkiem kurków wanien i punktów poboru wody nie przekracza 8 litrów na minutę.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

54.   Spłukiwanie ubikacji (1,5 punktu)

Co najmniej 95 % ubikacji zużywa na pełne spłukanie sześć litrów wody lub mniej.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

55.   Zużycie wody przez zmywarki do naczyń (1 punkt)

Zużycie wody przez zmywarki do naczyń (wyrażone jako W(zmierzone)) jest mniejsze lub równe wartości progowej określonej w poniższym równaniu przy użyciu tej samej metody badawczej EN 50242 oraz cyklu programu jak wybrane w przypadku dyrektywy 97/17/WE:

W(zmierzone) ≤ (0,625 × S) + 9,25

gdzie:

W(zmierzone)= zmierzone zużycie wody przez zmywarkę do naczyń w litrach na cykl, wyrażone z dokładnością do jednego miejsca po przecinku,

S= stosowana liczba standardowych miejsc na naczynia w zmywarce do naczyń.

Kryterium stosuje się wyłącznie do zmywarek do naczyń typu domowego.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za produkcję, sprzedaż lub konserwację zmywarek do naczyń lub dowód, że zmywarkom do naczyń zostało przyznane wspólnotowe oznakowanie ekologiczne.

56.   Zużycie wody przez pralki (1 punkt)

Pralki używane na kempingu przez gości i personel lub używane przez kempingowy zakład usług pralniczych nie zużywają więcej niż 12 litrów wody na 1 kg wsadu pralki według pomiaru dokonanego zgodnie z EN 60456 przy użyciu tego samego standardowego cyklu prania bawełny w 60 °C jak wybrany w przypadku dyrektywy 95/12/WE.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza specyfikację techniczną otrzymaną od profesjonalnych techników odpowiedzialnych za produkcję, sprzedaż lub konserwację pralek lub dowód, że pralkom zostało przyznane wspólnotowe oznakowanie ekologiczne. Właściciel kempingu dostarcza dokumentację techniczną uzyskaną od swojego zakładu usług pralniczych, która wykazuje, że pralki tego zakładu są zgodne z tym kryterium.

57.   Temperatura i przepływ wody bieżącej (1 punkt)

Co najmniej 95 % kranów pozwala na dokładną i szybką regulację temperatury i przepływu wody.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

58.   Regulatory czasowe pryszniców (1,5 punktu)

Wszystkie prysznice w sanitariatach/strefach wspólnych są wyposażone w regulator czasowy/czujnik zbliżeniowy, który przerywa przepływ wody po określonym czasie lub kiedy nie są używane.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

59.   Przykrywanie basenu (1 punkt)

Napełniony basen jest przykrywany na noc lub gdy nie jest używany dłużej niż jeden dzień, aby zapobiec ochłodzeniu znajdującej się w nim wody i ograniczyć jej parowanie.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

60.   Odladzanie (do 1,5 punktu)

Jeżeli konieczne jest odladzanie, w celu doprowadzenia do bezpiecznego stanu pokrytych lodem/śniegiem dróg na terenie kempingu używa się środków mechanicznych lub piasku/żwiru (1,5 punktu).

Jeżeli stosowane jest odladzanie chemiczne, używane substancje nie zawierają więcej niż 1 % jonów chlorkowych (Cl-) (1 punkt) lub używane są odladzacze, którym przyznane zostało wspólnotowe oznakowanie ekologiczne bądź inne krajowe lub regionalne oznakowania ekologiczne ISO typu I (1,5 punktu).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

61.   Oznaczenia twardości wody (do 2 punktów)

W pobliżu sanitariatów/pralek/zmywarek do naczyń wywieszone są informacje dotyczące twardości miejscowej wody (1 punkt) dla umożliwienia lepszego wykorzystania detergentów przez gości i personel lub używany jest automatyczny system dozujący (1 punkt), który optymalizuje zużycie detergentów w zależności od twardości wody.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją przedstawiającą sposób informowania gości.

62.   Wodooszczędne pisuary (1,5 punktu)

Wszystkie pisuary wykorzystują system bezwodny lub mają ręczny/elektroniczny system spłukiwania, który pozwala na jednokrotne spłukanie pisuaru po każdym użyciu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółową dokumentację uzupełniającą określającą, w jaki sposób kemping spełnia to kryterium.

63.   Rodzime gatunki używane do nowych nasadzeń zewnętrznych (1 punkt)

Do wszelkich nasadzeń zewnętrznych drzew i żywopłotów używane są rodzime gatunki roślin.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia odpowiednią specyfikację opisującą, w jaki sposób kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą sporządzoną przez eksperta.

DETERGENTY I ŚRODKI ODKAŻAJĄCE

64.   Detergenty (do 3 punktów)

Wagowo co najmniej 80 % detergentów do ręcznego zmywania naczyń, detergentów do zmywarek do naczyń, detergentów do prania, środków czyszczących ogólnego przeznaczenia, detergentów do urządzeń sanitarnych lub mydeł i szamponów używanych na kempingu uzyskało wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne krajowe lub regionalne oznakowania ekologiczne ISO typu I (1 punkt za każdą z wymienionych kategorii detergentów, maksymalnie 3 punkty).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dane i dokumentację (w tym stosowne faktury) określające ilości używanych produktów tego rodzaju oraz ilości produktów, którym przyznano oznakowanie ekologiczne.

65.   Farby i lakiery do zastosowania wewnętrznego i zewnętrznego (do 2 punktów)

Co najmniej 50 % wewnętrznego lub zewnętrznego pokrycia obiektów i wynajmowanych apartamentów, poza wynajmowanymi przyczepami turystycznymi i domkami kempingowymi na kołach, jest wykonane przy użyciu farb i lakierów do zastosowania wewnętrznego lub zewnętrznego, które uzyskały wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne krajowe lub regionalne oznakowania ekologiczne ISO typu I (1 punkt za farby i lakiery do zastosowania wewnętrznego, 1 punkt za farby i lakiery do zastosowania zewnętrznego).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dane i dokumentację (w tym stosowne faktury) określające ilości używanych produktów tego rodzaju oraz ilości produktów, którym przyznano oznakowanie ekologiczne.

66.   Mycie samochodów tylko w specjalnie przystosowanych miejscach (1 punkt)

Mycie samochodów nie jest dozwolone lub jest dozwolone tylko w miejscach, które są specjalnie przystosowane do gromadzenia zużytej wody i detergentów i odprowadzania ich do kanalizacji.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

67.   Wsparcie dla zamienników sztucznej rozpałki do grilla (1 punkt)

Oprócz sztucznych produktów do rozpalania grilla, w sklepach sprzedawane są alternatywne produkty, takie jak produkty na bazie oleju rzepakowego lub konopi.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium.

68.   Baseny: dozowanie środków odkażających (1 punkt) lub baseny naturalne/ekologiczne (1 punkt)

Basen posiada system automatycznego dozowania, który zużywa minimalną ilość środka odkażającego w celu uzyskania odpowiedniego efektu higienicznego (1 punkt).

Lub

Basen jest obiektem typu ekologicznego/naturalnego – higiena i bezpieczeństwo kąpiących się osób zapewnione są wyłącznie przy wykorzystaniu elementów naturalnych (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dokumentację techniczną dotyczącą systemu automatycznego dozowania lub typu basenu ekologicznego/naturalnego i jego konserwacji.

69.   Czyszczenie mechaniczne (1 punkt)

Kemping posiada dokładne procedury czyszczenia bez użycia środków chemicznych, na przykład przy użyciu produktów z mikrowłókna lub innych niechemicznych materiałów czyszczących bądź w drodze czynności dających podobne efekty.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą w stosownych przypadkach.

70.   Ogrodnictwo ekologiczne (2 punkty)

Gospodarowanie terenami zewnętrznymi odbywa się bez użycia pestycydów lub zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (23) lub zasadami określonymi w ustawodawstwie krajowym lub w uznanych krajowych programach ekologicznych.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą w stosownych przypadkach.

71.   Środki do odstraszania owadów i szkodników (do 2 punktów)

Projekt architektoniczny pomieszczeń mieszkalnych oraz praktyki utrzymania higieny (np. budowanie obiektów na fundamentach w celu uniemożliwienia przedostawania się szczurów do pomieszczeń, używanie moskitier i spiral przeciw komarom) zapewniają ograniczenie stosowania środków do odstraszania owadów i szkodników na terenie kempingu do bezwzględnego minimum (1 punkt).

Jeżeli stosuje się środki do odstraszania owadów i szkodników, używa się są tylko tych substancji, które są dozwolone w rolnictwie ekologicznym (zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 834/2007) lub które uzyskały wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne krajowe lub regionalne oznakowania ekologiczne ISO typu I (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą w stosownych przypadkach.

ODPADY

72.   Kompostowanie (do 2 punktów)

Na terenie kempingu odpowiednie odpady organiczne (odpady zielone – 1 punkt; odpady kuchenne – 1 punkt) podlegają segregacji; zapewnia się także ich kompostowanie zgodnie z wytycznymi władz lokalnych (np. przez lokalną administrację, we własnym zakresie lub przez prywatne przedsiębiorstwo).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą w stosownych przypadkach.

73.   Jednorazowe opakowania po napojach (2 punkty)

Na terenie będącym własnością lub pod bezpośrednim zarządem kempingu nie są oferowane napoje w opakowaniach jednorazowych.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium, w której wskazuje ewentualne produkty jednorazowego użytku, które są używane, oraz przepisy, które tego wymagają.

74.   Usuwanie tłuszczów/olejów (do 2 punktów)

Zainstalowane są separatory tłuszczu, a tłuszcze/oleje ze smażenia płytkiego oraz zanurzeniowego są odpowiednio gromadzone i usuwane (1 punkt). Gościom zapewnia się możliwość odpowiedniego usunięcia zużytego przez nich tłuszczu/oleju (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

75.   Ścieki z parkingów (1 punkt)

Olej oraz inne podobne ścieki spływające z samochodów na parking są prawidłowo gromadzone i usuwane.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

76.   Zużyte tekstylia, meble i inne produkty (do 3 punktów)

Zużyte meble, tekstylia oraz inne produkty, takie jak sprzęt elektroniczny, są przekazywane na cele dobroczynne zgodnie z polityką kempingu (2 punkty) lub sprzedawane (1 punkt) innym stowarzyszeniom, które zbierają i dokonują redystrybucji tych towarów.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą ze strony stowarzyszeń.

INNE USŁUGI

77.   Regulacja ruchu pojazdów na terenie kempingu (1 punkt)

Cały ruch pojazdów (gości oraz w ramach prac konserwacyjnych/transportu) na terenie kempingu jest ograniczony do określonych godzin i stref.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

78.   Ruch obsługowy na terenie kempingu (1 punkt)

Na terenie kempingu nie używa się pojazdów z silnikiem spalinowym do transportu i prac konserwacyjnych.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

79.   Wózki dla gości na kempingu (1 punkt)

Do przewożenia bagażu i zakupów na miejscu gościom udostępniane są bezpłatnie wózki lub inne bezsilnikowe środki transportu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

80.   Powierzchnie przepuszczalne (1 punkt)

Co najmniej 90 % powierzchni terenu kempingu nie jest pokryte asfaltem/betonem ani innymi uszczelniającymi materiałami, które utrudniają odpowiedni drenaż i napowietrzanie gleby.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

81.   Krajobrazowe zagospodarowanie dachów (2 punkty)

Co najmniej 50 % budynków kempingu, które mają odpowiednie dachy (dachy płaskie lub z małym kątem nachylenia) i nie są wykorzystywane do innych celów, jest obsiane trawą lub nasadzone roślinami ozdobnymi.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

82.   Informacja i edukacja środowiskowa (do 3 punktów)

Kemping udostępnia gościom materiały informacyjne i edukacyjne w zakresie ochrony środowiska dotyczące lokalnej różnorodności biologicznej, krajobrazu i środków ochrony przyrody (1,5 punktu). Animacje dla gości zawierają elementy edukacyjne dotyczące ochrony środowiska (1,5 punktu).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

83.   Zakaz palenia w strefach wspólnych i wynajmowanych apartamentach (do 1,5 punktu)

Zakaz palenia tytoniu obowiązuje w 100 % krytych stref wspólnych oraz w co najmniej 70 % (1 punkt) lub co najmniej 95 % (1,5 punktu) wynajmowanych apartamentów.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca podaje liczbę i charakter miejsc oraz wskazuje, w których z nich obowiązuje zakaz palenia.

84.   Rowery (1,5 punktu)

Gościom udostępnia się rowery. (Co najmniej trzy rowery na każde 50 stanowisk kempingowych lub wynajmowanych jednostek zakwaterowania).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium.

85.   Usługa dowozu na kemping (1 punkt)

Kemping oferuje gościom podróżującym transportem publicznym usługę dowozu z miejsca przyjazdu ekologicznymi środkami transportu, takimi jak samochody elektryczne lub zaprzęgi konne.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, oraz przykład sposobu przekazywania informacji o tej usłudze gościom.

86.   Butelki zwrotne lub nadające się do ponownego napełnienia (do 3 punktów)

Kemping oferuje napoje w butelkach zwrotnych/nadających się do ponownego napełnienia: napoje bezalkoholowe (1 punkt), piwo (1 punkt), woda (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą ze strony dostawców butelek.

87.   Stosowanie produktów wielokrotnego użytku (do 2 punktów)

Na terenie kempingu do pilotów telewizyjnych używa się tylko baterii wielokrotnego ładowania (1 punkt) lub wkładów z tonerem wielokrotnego użytku do drukarek i kserokopiarek (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą ze strony dostawców baterii lub podmiotów zajmujących się napełnianiem wkładów z tonerem.

88.   Wyroby papiernicze (do 3 punktów)

Co najmniej 80 % używanego papieru toaletowego/chusteczek higienicznych, papieru biurowego lub materiałów drukowanych uzyskało wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne krajowe lub regionalne oznakowania ISO typu I (1 punkt za każdą z tych trzech kategorii wyrobów papierniczych).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dane i dokumentację (w tym stosowne faktury) określające ilości używanych produktów tego rodzaju oraz ilości produktów, którym przyznano oznakowanie ekologiczne.

89.   Dobra trwałego użytku (do 3 punktów)

Co najmniej 30 % każdej kategorii dóbr trwałego użytku (takich jak bielizna pościelowa, ręczniki, bielizna stołowa, komputery, przenośne komputery osobiste, telewizory, materace, meble, pralki, zmywarki do naczyń, lodówki, odkurzacze, wykładziny podłogowe, żarówki) znajdujących się na kempingu, w tym w wynajmowanych apartamentach, uzyskało wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne krajowe lub regionalne oznakowania ISO typu I (1 punkt za każdą spośród maksymalnie trzech kategorii dóbr trwałego użytku).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza dane i dokumentację określające ilości posiadanych produktów tego rodzaju oraz ilości produktów, którym przyznano oznakowanie ekologiczne.

90.   Lokalne produkty spożywcze (do 3 punktów)

Co najmniej dwa miejscowe i sezonowe (w przypadku świeżych owoców i warzyw) produkty spożywcze są oferowane na każdy posiłek, w tym na śniadanie (1,5 punktu).

W stosownych przypadkach sprzedaż lokalnych zagrożonych gatunków, takich jak określone gatunki ryb i skorupiaków oraz dziczyzna, a także krewetki pochodzące z ferm stanowiących zagrożenie dla lasów namorzynowych, jest zabronione w punktach gastronomicznych (1,5 punktu) i w sklepach (1,5 punktu).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

91.   Żywność ekologiczna (do 3 punktów)

Główne składniki co najmniej dwóch dań (1 punkt), pełnego jadłospisu ze śniadaniem (2 punkty) lub co najmniej czterech produktów sprzedawanych w sklepie (1 punkt) są wytwarzane metodami rolnictwa ekologicznego określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 lub zgodne z oznakowaniem ekologicznym ISO typu I.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą.

92.   Jakość powietrza w pomieszczeniach (do 4 punktów)

Kemping zapewnia optymalną jakość powietrza w pomieszczeniach, stosując jeden lub oba z następujących środków:

| — | pokoje, wynajmowane apartamenty i strefy wspólne są zgodne z wymogami określonymi w załączniku I pkt 3 dyrektywy Rady 89/106/EWG (24) i stosowane w nich są wyłącznie farby, elementy wystroju, meble i inne materiały, którym przyznano wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne równoważne oznakowanie ekologiczne ISO typu I odnoszące się do niskiej emisji (2 punkty), |
| --- | --- |

—

pokoje, wynajmowane apartamenty i strefy wspólne są zgodne z wymogami określonymi w załączniku I pkt 3 dyrektywy Rady 89/106/EWG (24) i stosowane w nich są wyłącznie farby, elementy wystroju, meble i inne materiały, którym przyznano wspólnotowe oznakowanie ekologiczne lub inne równoważne oznakowanie ekologiczne ISO typu I odnoszące się do niskiej emisji (2 punkty),

| — | pokoje, wynajmowane apartamenty i strefy wspólne są wolne od zapachów, prześcieradła, ręczniki i tekstylia są prane przy użyciu bezzapachowych detergentów (1 punkt), a czyszczenie odbywa się za pomocą bezzapachowych środków (1 punkt). |
| --- | --- |

—

pokoje, wynajmowane apartamenty i strefy wspólne są wolne od zapachów, prześcieradła, ręczniki i tekstylia są prane przy użyciu bezzapachowych detergentów (1 punkt), a czyszczenie odbywa się za pomocą bezzapachowych środków (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z odpowiednią dokumentacją uzupełniającą. W odniesieniu do wymogu dotyczącego braku zapachów za wystarczający uznaje się wykaz środków/składników używanych do bezzapachowego prania i czyszczenia.

OGÓLNE ZARZĄDZANIE

93.   Rejestracja kempingu w EMAS (3 punkty) lub certyfikacja zgodna z ISO (2 punkty).

Kemping jest zarejestrowany w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (3 punkty) lub certyfikowany zgodnie z normą ISO 14001 (2 punkty).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiedni dowód rejestracji w EMAS lub dowód certyfikacji zgodnej z ISO 14001.

94.   Rejestracja dostawców w EMAS (1,5 punktu) lub certyfikacja zgodna z ISO (1 punkt)

Co najmniej jeden z głównych dostawców lub usługodawców kempingu jest zarejestrowany w EMAS (1,5 punktu) lub certyfikowany zgodnie z ISO 14001 (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiedni dowód rejestracji w EMAS lub dowód certyfikacji zgodnej z ISO 14001 co najmniej jednego ze swoich głównych dostawców.

95.   Spełnienie obowiązkowych kryteriów przez podwykonawców (do 4 punktów)

W przypadku zlecania podwykonawstwa dodatkowych usług gastronomicznych lub usług z zakresu działalności sportowo-rekreacyjnej usługi te spełniają wszystkie obowiązkowe kryteria określone w niniejszym załączniku, które mają zastosowanie do tych konkretnych usług (2 punkty za każdą usługę dotyczącą żywności i napojów lub działalności sportowo-rekreacyjnej, która jest dostępna na kempingu).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiednią dokumentację zawartych ze swoimi podwykonawcami umów dotyczących spełnienia przez nich obowiązkowych kryteriów.

96.   Liczniki energii i wody (do 2 punktów)

Na terenie kempingu są zainstalowane dodatkowe liczniki energii i wody w celu umożliwienia gromadzenia danych na temat zużycia energii i wody podczas różnych czynności, przez różne urządzenia, np. w pokojach, pralni i kuchni lub przez określone urządzenia, np. lodówki, pralki itp. (1 punkt). Każde stanowisko kempingowe jest wyposażone w osobny licznik energii lub wody (1 punkt).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza szczegółowe wyjaśnienie sposobu, w jaki kemping spełnia to kryterium, wraz z analizą zgromadzonych danych (jeżeli są już dostępne).

97.   Dodatkowe działania środowiskowe (maksymalnie 3 punkty)

Albo

| a) | Dodatkowe działania środowiskowe (do 1,5 punktu za każde, maksymalnie 3 punkty): kierownictwo kempingu podejmuje działania dodatkowe w stosunku do działań przewidzianych w związku z kryteriami określonymi w niniejszej sekcji lub w sekcji A, w celu poprawy efektywności środowiskowej kempingu. Właściwy organ oceniający wniosek przydziela tym działaniom punktację nieprzekraczającą 1,5 punktu za każde działanie.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z pełnym opisem każdego dodatkowego działania, o którego uwzględnienie wnioskuje.
  Albo |
| --- | --- |

a)

Dodatkowe działania środowiskowe (do 1,5 punktu za każde, maksymalnie 3 punkty): kierownictwo kempingu podejmuje działania dodatkowe w stosunku do działań przewidzianych w związku z kryteriami określonymi w niniejszej sekcji lub w sekcji A, w celu poprawy efektywności środowiskowej kempingu. Właściwy organ oceniający wniosek przydziela tym działaniom punktację nieprzekraczającą 1,5 punktu za każde działanie.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z tym kryterium wraz z pełnym opisem każdego dodatkowego działania, o którego uwzględnienie wnioskuje.

Albo

| b) | Przyznanie oznakowania ekologicznego (3 punkty): kempingowi przyznano jedno z krajowych lub regionalnych oznakowań ekologicznych ISO typu I.

  Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiedni dowód przyznania oznakowania ekologicznego. |
| --- | --- |

b)

Przyznanie oznakowania ekologicznego (3 punkty): kempingowi przyznano jedno z krajowych lub regionalnych oznakowań ekologicznych ISO typu I.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza odpowiedni dowód przyznania oznakowania ekologicznego.

---

(1)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 33.

(2)  Dz.U. L 52 z 21.2.2004, s. 50.

(3)  Dz.U. L 167 z 22.6.1992, s. 17.

(4)  Artykuł 3 dyrektywy 92/42/WE wyłącza następujące kotły: kotły wodne, które mogą być opalane różnymi paliwami, w tym także paliwami stałymi; instalacje do ciągłego przygotowywania ciepłej wody; kotły, przystosowane do opalania paliwami, których własności znacznie odbiegają od zwykłych handlowych paliw ciekłych i gazowych (przemysłowe gazy odpadowe, biogaz itp.); kuchenki i urządzenia, które głównie przeznaczone są do ogrzewania pomieszczeń, w których są zainstalowane, a dodatkowo do dostarczania gorącej wody do celów centralnego ogrzewania i celów użytkowych.

(5)  Dz.U. L 86 z 3.4.2002, s. 26.

(6)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 65.

(7)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 12.

(8)  Dz.U. L 71 z 10.3.1998, s. 1.

(9)  Dz.U. L 372 z 27.12.2006, s. 19.

(10)  Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3

(11)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24.

(12)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 19.

(13)  Dz.U. L 114 z 24.4.2001, s. 1.

(14)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(15)  Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 183.

(16)  Dz.U. L 45 z 17.2.1994, s. 1.

(17)  Dz.U. L 128 z 15.5.2002, s. 45.

(18)  Dz.U. L 118 z 7.5.1997, s. 1.

(19)  Dz.U. L 136 z 21.6.1995, s. 1.

(20)  Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 1.

(21)  Dz.U. L 67 z 12.3.2003, s. 22.

(22)  Dz.U. L 136 z 21.6.1995, s. 28.

(23)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

(24)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 12.

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/59 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/59

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 24 lipca 2009 r.

ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 6059)

(Jedynie teksty w języku geckim, francuskim, włoskim i portugalskim są autentyczne)

(2009/565/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. d) w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 542/2009 z dnia 23 czerwca 2009 r. otwierające procedurę przetargową w zakresie dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek (2) przewiduje dwa podokresy składania ofert. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 542/2009 z dnia 23 czerwca 2009 r. otwierające procedurę przetargową w zakresie dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek (2) przewiduje dwa podokresy składania ofert.

| (2) | Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (3), na podstawie ofert przekazanych przez państwa członkowskie Komisja decyduje albo o ustaleniu maksymalnej stawki dopłat, albo o nieustalaniu maksymalnej stawki dopłat. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (3), na podstawie ofert przekazanych przez państwa członkowskie Komisja decyduje albo o ustaleniu maksymalnej stawki dopłat, albo o nieustalaniu maksymalnej stawki dopłat.

| (3) | Na podstawie ofert złożonych w odpowiedzi na drugi przetarg częściowy należy ustalić maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach podokresu składania ofert kończącego się w dniu 16 lipca 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie ofert złożonych w odpowiedzi na drugi przetarg częściowy należy ustalić maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach podokresu składania ofert kończącego się w dniu 16 lipca 2009 r.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W odniesieniu do podokresu składania ofert kończącego się w dniu 16 lipca 2009 r., w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009, ustala się maksymalną stawkę dopłat do oliwy z oliwek w wysokości określonej w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej i Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 24.6.2009, s. 3.

2

(3)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| (EUR/za tonę/dziennie) |
| --- |
| Produkt | Maksymalna stawka dopłat |
| Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia | 1,3 |
| Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia | 1,3 |

(EUR/za tonę/dziennie)

Produkt

Maksymalna stawka dopłat

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia

1,3

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia

1,3

---

| 28.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/61 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/61

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 lipca 2009 r.

zmieniająca decyzję 2008/721/WE w odniesieniu do wynagrodzeń wypłacanych członkom komitetów naukowych i ekspertom w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5767)

(2009/566/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 i 153,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 19 decyzji Komisji 2008/721/WE z dnia 5 września 2008 r. w sprawie utworzenia struktury doradczej komitetów naukowych i ekspertów w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska oraz uchylającej decyzję 2004/210/WE (1) stanowi, że członkowie komitetów naukowych, doradcy naukowi z Zespołu oraz eksperci zewnętrzni są uprawnieni do otrzymania wynagrodzenia za uczestnictwo w posiedzeniach komitetów, warsztatach tematycznych, grupach roboczych i innych posiedzeniach i wydarzeniach organizowanych przez Komisję, oraz za świadczenie usług sprawozdawców w sprawie określonych zagadnień. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 19 decyzji Komisji 2008/721/WE z dnia 5 września 2008 r. w sprawie utworzenia struktury doradczej komitetów naukowych i ekspertów w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska oraz uchylającej decyzję 2004/210/WE (1) stanowi, że członkowie komitetów naukowych, doradcy naukowi z Zespołu oraz eksperci zewnętrzni są uprawnieni do otrzymania wynagrodzenia za uczestnictwo w posiedzeniach komitetów, warsztatach tematycznych, grupach roboczych i innych posiedzeniach i wydarzeniach organizowanych przez Komisję, oraz za świadczenie usług sprawozdawców w sprawie określonych zagadnień.

| (2) | Załącznik III do decyzji 2008/721/WE określa na 300 EUR wynagrodzenie za każdy pełny dzień uczestnictwa, na 150 EUR wynagrodzenie za uczestnictwo w posiedzeniu porannym lub popołudniowym oraz na 300 EUR wynagrodzenie za sprawowanie funkcji sprawozdawcy. W przypadkach całkowicie uzasadnionych oraz w ramach możliwości budżetu ostatnia kwota może zostać podwyższona do 600 EUR w przypadku pytań wymagających szczególnie dużego nakładu pracy. |
| --- | --- |

(2)

Załącznik III do decyzji 2008/721/WE określa na 300 EUR wynagrodzenie za każdy pełny dzień uczestnictwa, na 150 EUR wynagrodzenie za uczestnictwo w posiedzeniu porannym lub popołudniowym oraz na 300 EUR wynagrodzenie za sprawowanie funkcji sprawozdawcy. W przypadkach całkowicie uzasadnionych oraz w ramach możliwości budżetu ostatnia kwota może zostać podwyższona do 600 EUR w przypadku pytań wymagających szczególnie dużego nakładu pracy.

| (3) | Załącznik ten określa również, że Komisja będzie regularnie oceniała potrzebę dostosowania tych wynagrodzeń w zależności od wskaźników cen, oszacowania wynagrodzeń płaconych ekspertom w innych organach europejskich i doświadczenia dotyczącego obciążenia pracą członków komitetów, członków współpracujących, innych doradców naukowych i ekspertów zewnętrznych. Pierwsza taka ocena powinna zostać dokonana w 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

Załącznik ten określa również, że Komisja będzie regularnie oceniała potrzebę dostosowania tych wynagrodzeń w zależności od wskaźników cen, oszacowania wynagrodzeń płaconych ekspertom w innych organach europejskich i doświadczenia dotyczącego obciążenia pracą członków komitetów, członków współpracujących, innych doradców naukowych i ekspertów zewnętrznych. Pierwsza taka ocena powinna zostać dokonana w 2009 r.

| (4) | Aktualny poziom wynagrodzeń został określony w 1997 r. dla członków i ekspertów organów, które następnie zostały zastąpione przez przedmiotowe komitety naukowe, i od tego czasu nie były one rewaloryzowane. Dostosowane dzienne wynagrodzenie, uwzględniające wzrost cen konsumenckich w latach 1997–2008 w oparciu o dane wskaźnika cen konsumpcyjnych publikowanego przez EUROSTAT, wynosi 381,50 EUR. Kwotę tę należy zaokrąglić do sumy 385 EUR. |
| --- | --- |

(4)

Aktualny poziom wynagrodzeń został określony w 1997 r. dla członków i ekspertów organów, które następnie zostały zastąpione przez przedmiotowe komitety naukowe, i od tego czasu nie były one rewaloryzowane. Dostosowane dzienne wynagrodzenie, uwzględniające wzrost cen konsumenckich w latach 1997–2008 w oparciu o dane wskaźnika cen konsumpcyjnych publikowanego przez EUROSTAT, wynosi 381,50 EUR. Kwotę tę należy zaokrąglić do sumy 385 EUR.

| (5) | Należy zrezygnować z rozróżnienia pomiędzy posiedzeniami całodniowymi a półdniowymi, tak aby uwzględnić czas przeznaczony na podróż z i do miejsca zamieszkania oraz przejazdy komunikacją miejską w mieście, w którym odbywa się posiedzenie. |
| --- | --- |

(5)

Należy zrezygnować z rozróżnienia pomiędzy posiedzeniami całodniowymi a półdniowymi, tak aby uwzględnić czas przeznaczony na podróż z i do miejsca zamieszkania oraz przejazdy komunikacją miejską w mieście, w którym odbywa się posiedzenie.

| (6) | W świetle dotychczasowych doświadczeń, nakład pracy sprawozdawców zależy głównie od złożoności i czasu trwania czynności niezbędnych do opracowania opinii, z uwzględnieniem złożoności sprawy, dostępności danych, ilości literatury, jaką należy przeanalizować, potrzeby współpracy z innymi organami oraz zakresu i złożoności wymaganych konsultacji społecznych i z zainteresowanymi stronami. Obecne dwa poziomy wynagrodzeń dla sprawozdawców nie odzwierciedlają rzeczywistego wachlarza możliwych do zaistnienia sytuacji, w związku z czym należy wprowadzić bardziej szczegółowy podział takich wynagrodzeń, |
| --- | --- |

(6)

W świetle dotychczasowych doświadczeń, nakład pracy sprawozdawców zależy głównie od złożoności i czasu trwania czynności niezbędnych do opracowania opinii, z uwzględnieniem złożoności sprawy, dostępności danych, ilości literatury, jaką należy przeanalizować, potrzeby współpracy z innymi organami oraz zakresu i złożoności wymaganych konsultacji społecznych i z zainteresowanymi stronami. Obecne dwa poziomy wynagrodzeń dla sprawozdawców nie odzwierciedlają rzeczywistego wachlarza możliwych do zaistnienia sytuacji, w związku z czym należy wprowadzić bardziej szczegółowy podział takich wynagrodzeń,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Załącznik III do decyzji 2008/721/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 241 z 10.9.2008, s. 21.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK III

WYNAGRODZENIA

Członkowie komitetów naukowych, doradcy naukowi z Zespołu oraz eksperci zewnętrzni są uprawnieni do wynagrodzenia za uczestnictwo w pracach komitetów naukowych w sposób następujący:

Za uczestnictwo w posiedzeniach komitetów, warsztatach, grupach roboczych i innych posiedzeniach i wydarzeniach organizowanych przez Komisję:

| — | 385 EUR za każdy dzień posiedzenia, w którym taka osoba uczestniczyła. |
| --- | --- |

—

385 EUR za każdy dzień posiedzenia, w którym taka osoba uczestniczyła.

Za sprawowanie funkcji sprawozdawcy:

| — | Wynagrodzenie zmienia się w zależności od nakładu pracy związanego ze złożonością sprawy, długością okresu niezbędnego do wydania opinii, ilości i dostępności danych oraz literatury i informacji naukowych, które należy zebrać i przeanalizować, a także zakresu i złożoności konsultacji społecznych i z zainteresowanymi stronami oraz kontaktów z innymi organami, w świetle poniższych kryteriów orientacyjnych:






  Kwota | Kryteria orientacyjne |
| --- | --- | --- |
| 385 EUR | — | Sprawa prosta i rutynowa |

—

Wynagrodzenie zmienia się w zależności od nakładu pracy związanego ze złożonością sprawy, długością okresu niezbędnego do wydania opinii, ilości i dostępności danych oraz literatury i informacji naukowych, które należy zebrać i przeanalizować, a także zakresu i złożoności konsultacji społecznych i z zainteresowanymi stronami oraz kontaktów z innymi organami, w świetle poniższych kryteriów orientacyjnych:

Kwota

Kryteria orientacyjne

385 EUR

—

Sprawa prosta i rutynowa

| — | Opinia wydana w oparciu o zbadaną dokumentację, niewymagająca znaczących poszukiwań i analiz danych i literatury |
| --- | --- |

—

Opinia wydana w oparciu o zbadaną dokumentację, niewymagająca znaczących poszukiwań i analiz danych i literatury

| — | Brak konsultacji społecznych |
| --- | --- |

—

Brak konsultacji społecznych

| — | Nie więcej niż 5 miesięcy pomiędzy pierwszym a ostatnim posiedzeniem |
| --- | --- |

—

Nie więcej niż 5 miesięcy pomiędzy pierwszym a ostatnim posiedzeniem

770 EUR

| — | Sprawa skomplikowana |
| --- | --- |

—

Sprawa skomplikowana

| — | Opinia wydana w oparciu o poważne poszukiwania i analizy danych i literatury |
| --- | --- |

—

Opinia wydana w oparciu o poważne poszukiwania i analizy danych i literatury

| — | Konsultacje społeczne lub z zainteresowanymi stronami, których późniejsza analiza nie wymaga dużego nakładu pracy |
| --- | --- |

—

Konsultacje społeczne lub z zainteresowanymi stronami, których późniejsza analiza nie wymaga dużego nakładu pracy

| — | Od 5 do 9 miesięcy pomiędzy pierwszym a ostatnim posiedzeniem |
| --- | --- |

—

Od 5 do 9 miesięcy pomiędzy pierwszym a ostatnim posiedzeniem

1 155 EUR

| — | Sprawa bardzo skomplikowana |
| --- | --- |

—

Sprawa bardzo skomplikowana

| — | Potrzeba bardzo złożonych poszukiwań i analiz danych i literatury |
| --- | --- |

—

Potrzeba bardzo złożonych poszukiwań i analiz danych i literatury

| — | Szeroko zakrojone i złożone konsultacje społeczne, z zainteresowanymi stronami oraz z innymi organami naukowymi, których późniejsza analiza wymaga dużego nakładu pracy |
| --- | --- |

—

Szeroko zakrojone i złożone konsultacje społeczne, z zainteresowanymi stronami oraz z innymi organami naukowymi, których późniejsza analiza wymaga dużego nakładu pracy

| — | Ponad 9 miesięcy pomiędzy pierwszym a ostatnim posiedzeniem |
| --- | --- |

—

Ponad 9 miesięcy pomiędzy pierwszym a ostatnim posiedzeniem

| — | W każdym konkretnym wypadku, na podstawie określonych powyżej kryteriów, Komisja wskazuje we wniosku o opinię, która kwota wynagrodzenia dla sprawozdawcy znajduje zastosowanie. Komisja może dokonać ponownego wyboru stosownej kwoty na etapie prac przygotowawczych nad wnioskowaną opinią, jeśli jest to uzasadnione nieprzewidzianymi zmianami w odniesieniu do stosownych kryteriów. |
| --- | --- |

—

W każdym konkretnym wypadku, na podstawie określonych powyżej kryteriów, Komisja wskazuje we wniosku o opinię, która kwota wynagrodzenia dla sprawozdawcy znajduje zastosowanie. Komisja może dokonać ponownego wyboru stosownej kwoty na etapie prac przygotowawczych nad wnioskowaną opinią, jeśli jest to uzasadnione nieprzewidzianymi zmianami w odniesieniu do stosownych kryteriów.

| — | Komisja będzie regularnie oceniała potrzebę dostosowania tych wynagrodzeń w zależności od wskaźników cen, oszacowania wynagrodzeń płaconych ekspertom w innych organach europejskich i doświadczenia dotyczącego obciążenia pracą członków komitetów, członków współpracujących, innych doradców naukowych i ekspertów zewnętrznych.” |
| --- | --- |

—

Komisja będzie regularnie oceniała potrzebę dostosowania tych wynagrodzeń w zależności od wskaźników cen, oszacowania wynagrodzeń płaconych ekspertom w innych organach europejskich i doświadczenia dotyczącego obciążenia pracą członków komitetów, członków współpracujących, innych doradców naukowych i ekspertów zewnętrznych.”

---