# Dziennik Urzędowy L 327/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.327.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 327 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5212 grudnia 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.327.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 327

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5212 grudnia 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1212/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustalające na rok połowowy 2010 ceny orientacyjne oraz wspólnotowe ceny producenta na niektóre produkty rybołówstwa na mocy rozporządzenia (WE) nr 104/2000 | 1 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1212/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustalające na rok połowowy 2010 ceny orientacyjne oraz wspólnotowe ceny producenta na niektóre produkty rybołówstwa na mocy rozporządzenia (WE) nr 104/2000

1

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2009/944/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 6/04 (ex NN 70/01) i C 5/05 (ex NN 71/04) przyznanej przez Włochy na rzecz prowadzących uprawy szklarniowe (zwolnienie z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5497) | 6 |
| | | 2009/945/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie reformy sposobu finansowania programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP (pomoc państwa C 42/07 (ex N 428/06)), którą Francja zamierza wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa RATP
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5505)

   (
  1
  ) | 21 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2009/944/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 6/04 (ex NN 70/01) i C 5/05 (ex NN 71/04) przyznanej przez Włochy na rzecz prowadzących uprawy szklarniowe (zwolnienie z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5497)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5497)

6

2009/945/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie reformy sposobu finansowania programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP (pomoc państwa C 42/07 (ex N 428/06)), którą Francja zamierza wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa RATP
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5505)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5505)

1

21

| | | V   Akty przyjęte od dnia 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu EURATOM |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY, KTÓRYCH PUBLIKACJA JEST OBOWIĄZKOWA |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 36 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1214/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10 | 38 |
| | | 2009/946/WPZiB |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/8/2009 z dnia 4 grudnia 2009 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) | 40 |

V   Akty przyjęte od dnia 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu EURATOM

AKTY, KTÓRYCH PUBLIKACJA JEST OBOWIĄZKOWA

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

36

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1214/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

38

2009/946/WPZiB

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/8/2009 z dnia 4 grudnia 2009 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

40

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 12.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 327/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 327/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1212/2009

z dnia 30 listopada 2009 r.

ustalające na rok połowowy 2010 ceny orientacyjne oraz wspólnotowe ceny producenta na niektóre produkty rybołówstwa na mocy rozporządzenia (WE) nr 104/2000

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 18 ust. 3 oraz art. 26 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 18 ust. 1 i art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowią, że na każdy rok połowowy należy ustalić cenę orientacyjną i wspólnotową cenę producenta w celu określenia poziomu interwencji cenowych na rynku niektórych produktów rybołówstwa. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 18 ust. 1 i art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowią, że na każdy rok połowowy należy ustalić cenę orientacyjną i wspólnotową cenę producenta w celu określenia poziomu interwencji cenowych na rynku niektórych produktów rybołówstwa.

| (2) | Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowi, że cenę orientacyjną ustala się dla każdego produktu i grup produktów, wymienionych w załącznikach I i II do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowi, że cenę orientacyjną ustala się dla każdego produktu i grup produktów, wymienionych w załącznikach I i II do tego rozporządzenia.

| (3) | Na podstawie aktualnie dostępnych danych na temat cen danych produktów oraz kryteriów, o których mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, ceny orientacyjne poszczególnych gatunków należy podwyższyć, utrzymać bądź obniżyć w roku połowowym 2010. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie aktualnie dostępnych danych na temat cen danych produktów oraz kryteriów, o których mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, ceny orientacyjne poszczególnych gatunków należy podwyższyć, utrzymać bądź obniżyć w roku połowowym 2010.

| (4) | Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowi, że wspólnotowa cena producenta ustalana jest dla produktów wymienionych w załączniku III do tego rozporządzenia. Należy ustanowić wspólnotową cenę producenta w przypadku jednego z tych produktów i obliczyć wspólnotową cenę producenta w odniesieniu do innych produktów z wykorzystaniem współczynników przeliczeniowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 802/2006 z dnia 30 maja 2006 r. ustalającym współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do ryb z rodzajów Thunnus i Euthynnus
   (2). |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stanowi, że wspólnotowa cena producenta ustalana jest dla produktów wymienionych w załączniku III do tego rozporządzenia. Należy ustanowić wspólnotową cenę producenta w przypadku jednego z tych produktów i obliczyć wspólnotową cenę producenta w odniesieniu do innych produktów z wykorzystaniem współczynników przeliczeniowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 802/2006 z dnia 30 maja 2006 r. ustalającym współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do ryb z rodzajów Thunnus i Euthynnus
   (2).

| (5) | Na podstawie kryteriów ustalonych w art. 18 ust. 2 tiret pierwsze i drugie oraz w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 należy dostosować wspólnotową cenę producenta w roku połowowym 2010. |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie kryteriów ustalonych w art. 18 ust. 2 tiret pierwsze i drugie oraz w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 należy dostosować wspólnotową cenę producenta w roku połowowym 2010.

| (6) | Ze względu na pilny charakter zagadnienia, istotne jest przewidzenie wyjątku od sześciotygodniowego okresu przewidzianego w pkt 1(3) Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(6)

Ze względu na pilny charakter zagadnienia, istotne jest przewidzenie wyjątku od sześciotygodniowego okresu przewidzianego w pkt 1(3) Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do roku połowowego trwającego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r. ceny orientacyjne przewidziane w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określone są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W odniesieniu do roku połowowego trwającego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r. wspólnotowe ceny producenta przewidziane w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określone są w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

W imieniu Rady

S. O. LITTORIN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

1

(2)  Dz.U. L 144 z 31.5.2006, s. 15.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

| Załączniki | Gatunek
  Produkty wymienione w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000 | Postać handlowa | Cena orientacyjna
  (EUR/tona) |
| --- | --- | --- | --- |
| I | 1. | Śledź z gatunku Clupea harengus |

Załączniki

Gatunek

Produkty wymienione w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

Postać handlowa

Cena orientacyjna

(EUR/tona)

I

1.

Śledź z gatunku Clupea harengus

Ryba w całości

275

| 2. | Sardynki z gatunku Sardina pilchardus |
| --- | --- |

2.

Sardynki z gatunku Sardina pilchardus

Ryba w całości

580

| 3. | Koleń (Squalus acanthias) |
| --- | --- |

3.

Koleń (Squalus acanthias)

Ryba w całości lub Ryba patroszona z głową

1 090

| 4. | Rekinek (Scyliorhinus spp.) |
| --- | --- |

4.

Rekinek (Scyliorhinus spp.)

Ryba w całości lub Ryba patroszona z głową

711

| 5. | Karmazyn (Sebastes spp.) |
| --- | --- |

5.

Karmazyn (Sebastes spp.)

Ryba w całości

1 188

| 6. | Dorsz z gatunku Gadus morhua |
| --- | --- |

6.

Dorsz z gatunku Gadus morhua

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

1 589

| 7. | Czarniak (Pollachius virens) |
| --- | --- |

7.

Czarniak (Pollachius virens)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

776

| 8. | Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) |
| --- | --- |

8.

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

976

| 9. | Witlinek (Merlangius merlangus) |
| --- | --- |

9.

Witlinek (Merlangius merlangus)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

898

| 10. | Molwa (Molva spp.) |
| --- | --- |

10.

Molwa (Molva spp.)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

1 165

| 11. | Makrela z gatunku Scomber scombrus |
| --- | --- |

11.

Makrela z gatunku Scomber scombrus

Ryba w całości

317

| 12. | Makrela z gatunku Scomber japonicus |
| --- | --- |

12.

Makrela z gatunku Scomber japonicus

Ryba w całości

279

| 13. | Sardela (Engraulis spp.) |
| --- | --- |

13.

Sardela (Engraulis spp.)

Ryba w całości

1 287

| 14. | Gładzica (Pleuronectes platessa) |
| --- | --- |

14.

Gładzica (Pleuronectes platessa)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową od 1.1.2010 do 30.4.2010

1 052

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową od 1.5.2010 do 31.12.2010

1 462

| 15. | Morszczuk z gatunku Merluccius merluccius |
| --- | --- |

15.

Morszczuk z gatunku Merluccius merluccius

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

3 403

| 16. | Smuklica (Lepidorhombus spp.) |
| --- | --- |

16.

Smuklica (Lepidorhombus spp.)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

2 402

| 17. | Zimnica (Limanda limanda) |
| --- | --- |

17.

Zimnica (Limanda limanda)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

828

| 18. | Stornia (Platichthys flesus) |
| --- | --- |

18.

Stornia (Platichthys flesus)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

496

| 19. | Tuńczyk biały lub tuńczyk długopłetwy (Thunnus alalunga) |
| --- | --- |

19.

Tuńczyk biały lub tuńczyk długopłetwy (Thunnus alalunga)

Ryba w całości

2 241

Ryba patroszona z głową

2 487

| 20. | Mątwy (Sepia officinalis and Rossia macrosoma) |
| --- | --- |

20.

Mątwy (Sepia officinalis and Rossia macrosoma)

W całości

1 781

| 21. | Żabnica (Lophius spp.) |
| --- | --- |

21.

Żabnica (Lophius spp.)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

2 923

Odgłowione

6 015

| 22. | Krewetka z gatunku Crangon crangon |
| --- | --- |

22.

Krewetka z gatunku Crangon crangon

Ugotowane w wodzie

2 423

| 23. | Krewetka północna (Pandalus borealis) |
| --- | --- |

23.

Krewetka północna (Pandalus borealis)

Ugotowane w wodzie

6 474

Świeża lub schłodzona

1 590

| 24. | Krab kieszeniec (Cancer pagurus) |
| --- | --- |

24.

Krab kieszeniec (Cancer pagurus)

W całości

1 676

| 25. | Homarzec (Nephrops norvegicus) |
| --- | --- |

25.

Homarzec (Nephrops norvegicus)

W całości

5 197

Ogony

4 102

| 26. | Sola (Solea spp.) |
| --- | --- |

26.

Sola (Solea spp.)

Ryba w całości lub ryba patroszona z głową

6 742

II

| 1. | Halibut niebieski(Reinhardtius hippoglossoides) |
| --- | --- |

1.

Halibut niebieski(Reinhardtius hippoglossoides)

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

1 916

| 2. | Morszczuk z rodzaju Merluccius spp. |
| --- | --- |

2.

Morszczuk z rodzaju Merluccius spp.

Mrożone, w całości, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

1 208

Mrożone, odfiletowane, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

1 483

| 3. | Morlesz (Dentex dentex and Pagellus spp.) |
| --- | --- |

3.

Morlesz (Dentex dentex and Pagellus spp.)

Mrożone, w partiach lub w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

1 492

| 4. | Włócznik (Xiphias gladius) |
| --- | --- |

4.

Włócznik (Xiphias gladius)

Mrożone, w całości, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

3 998

| 5. | Mątwy (Sepia officinalis) (Rossia macrosoma) (Sepiola rondeletti) |
| --- | --- |

5.

Mątwy (Sepia officinalis) (Rossia macrosoma) (Sepiola rondeletti)

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

1 915

| 6. | Ośmiornica (Octopus spp.) |
| --- | --- |

6.

Ośmiornica (Octopus spp.)

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

2 161

| 7. | Kałamarnica (Loligo spp.) |
| --- | --- |

7.

Kałamarnica (Loligo spp.)

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

1 179

| 8. | Kałamarnica (Ommastrephes sagittatus) |
| --- | --- |

8.

Kałamarnica (Ommastrephes sagittatus)

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

961

| 9. | Illex argentinus |
| --- | --- |

9.

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

856

| 10. | Krewetka z rodziny Penaeidae |
| --- | --- |

10.

Krewetka z rodziny Penaeidae

| — | Krewetka z gatunku Parapenaeus longirostris |
| --- | --- |

—

Krewetka z gatunku Parapenaeus longirostris

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

4 072

| — | Inne gatunki z rodziny Penaeidae |
| --- | --- |

—

Inne gatunki z rodziny Penaeidae

Mrożone, w oryginalnych opakowaniach zawierających te same produkty

8 055

---

ZAŁĄCZNIK II

| Gatunek
  Produkty wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 104/2000 | Masa | Specyfikacja handlowa | Wspólnotowa cena producenta
  (EUR/t) |
| --- | --- | --- | --- |
| Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares) | ważący ponad 10 kg (jedna sztuka) | W całości | 1 224 |
| Bez skrzeli i wypatroszone | |
| Inne | |
| ważący nie więcej niż 10 kg (jedna sztuka) | W całości | |
| Bez skrzeli i wypatroszone | |
| Inne | |
| Tuńczyk biały (Thunnus alalunga) | ważący ponad 10 kg (jedna sztuka) | W całości | |
| Bez skrzeli i wypatroszone | |
| Inne | |
| ważący nie więcej niż 10 kg (jedna sztuka) | W całości | |
| Bez skrzeli i wypatroszone | |
| Inne | |
| Bonito (Katsuwonus pelamis) | | W całości | |
| | Bez skrzeli i wypatroszone | |
| | Inne | |
| Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) | | W całości | |
| | Bez skrzeli i wypatroszone | |
| | Inne | |
| Inne gatunki rodzajów Thunnus i Euthynnus | | W całości | |
| | Bez skrzeli i wypatroszone | |
| | Inne | |

Gatunek

Produkty wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

Masa

Specyfikacja handlowa

Wspólnotowa cena producenta

(EUR/t)

Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares)

ważący ponad 10 kg (jedna sztuka)

W całości

1 224

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

ważący nie więcej niż 10 kg (jedna sztuka)

W całości

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

Tuńczyk biały (Thunnus alalunga)

ważący ponad 10 kg (jedna sztuka)

W całości

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

ważący nie więcej niż 10 kg (jedna sztuka)

W całości

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

Bonito (Katsuwonus pelamis)

W całości

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)

W całości

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

Inne gatunki rodzajów Thunnus i Euthynnus

W całości

Bez skrzeli i wypatroszone

Inne

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 12.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 327/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 327/6

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie pomocy państwa C 6/04 (ex NN 70/01) i C 5/05 (ex NN 71/04) przyznanej przez Włochy na rzecz prowadzących uprawy szklarniowe (zwolnienie z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5497)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(2009/944/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanym artykułem i biorąc pod uwagę otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Pismami z dnia 28 września 2000 r. i z dnia 17 października 2000 r. służby Komisji, w oparciu o dostępne dane, zwróciły się do władz włoskich o uściślenie informacji na temat częściowego zwolnienia z podatku akcyzowego naliczanego od oleju napędowego stosowanego w rolnictwie zgodnie z rozporządzeniem z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r., które ustanawia środki nadzwyczajne w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku akcyzowego. |
| --- | --- |

(1)

Pismami z dnia 28 września 2000 r. i z dnia 17 października 2000 r. służby Komisji, w oparciu o dostępne dane, zwróciły się do władz włoskich o uściślenie informacji na temat częściowego zwolnienia z podatku akcyzowego naliczanego od oleju napędowego stosowanego w rolnictwie zgodnie z rozporządzeniem z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r., które ustanawia środki nadzwyczajne w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku akcyzowego.

| (2) | Władze włoskie przekazały Komisji wymagane uściślenia pismami z dnia 31 października 2000 r. i z dnia 3 listopada 2000 r. |
| --- | --- |

(2)

Władze włoskie przekazały Komisji wymagane uściślenia pismami z dnia 31 października 2000 r. i z dnia 3 listopada 2000 r.

| (3) | Po przeanalizowaniu tych uściśleń służby Komisji zwróciły się do władz włoskich pismem z dnia 20 listopada 2000 r. o udzielenie kolejnych informacji w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego. |
| --- | --- |

(3)

Po przeanalizowaniu tych uściśleń służby Komisji zwróciły się do władz włoskich pismem z dnia 20 listopada 2000 r. o udzielenie kolejnych informacji w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego.

| (4) | W związku z brakiem odpowiedzi w terminie czterech tygodni wyznaczonym w ww. piśmie, służby Komisji, pismem z dnia 26 kwietnia 2001 r., przesłały do władz włoskich monit, informując, że w przypadku braku reakcji z ich strony zastrzegają sobie możliwość zaproponowania Komisji wydania nakazu udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (1) (obecnie art. 88). |
| --- | --- |

(4)

W związku z brakiem odpowiedzi w terminie czterech tygodni wyznaczonym w ww. piśmie, służby Komisji, pismem z dnia 26 kwietnia 2001 r., przesłały do władz włoskich monit, informując, że w przypadku braku reakcji z ich strony zastrzegają sobie możliwość zaproponowania Komisji wydania nakazu udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (1) (obecnie art. 88).

| (5) | Pismem z dnia 10 maja 2001 r. Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji informacje uzupełniające, do których podania władze włoskie zostały wezwane pismem z dnia 26 kwietnia 2001 r. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 10 maja 2001 r. Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji informacje uzupełniające, do których podania władze włoskie zostały wezwane pismem z dnia 26 kwietnia 2001 r.

| (6) | Pismem z dnia 2 sierpnia 2001 r. służby Komisji, na podstawie ww. informacji, poinformowały o zarejestrowaniu niezgłoszonej pomocy państwa, oznaczonej numerem NN 70/01, i wezwały władze włoskie do przedstawienia kolejnych informacji. |
| --- | --- |

(6)

Pismem z dnia 2 sierpnia 2001 r. służby Komisji, na podstawie ww. informacji, poinformowały o zarejestrowaniu niezgłoszonej pomocy państwa, oznaczonej numerem NN 70/01, i wezwały władze włoskie do przedstawienia kolejnych informacji.

| (7) | W związku z brakiem odpowiedzi w wyznaczonym terminie, pismem z dnia 1 lipca 2003 r. służby Komisji przesłały do władz włoskich kolejny monit, zwracając ponownie uwagę na fakt, że w przypadku niedotrzymania terminu czterech tygodni wyznaczonego na przekazanie odpowiedzi, zastrzegają sobie możliwość zaproponowania Komisji wydania nakazu udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Termin wyznaczony na udzielenie odpowiedzi upływał na początku sierpnia 2003 r. |
| --- | --- |

(7)

W związku z brakiem odpowiedzi w wyznaczonym terminie, pismem z dnia 1 lipca 2003 r. służby Komisji przesłały do władz włoskich kolejny monit, zwracając ponownie uwagę na fakt, że w przypadku niedotrzymania terminu czterech tygodni wyznaczonego na przekazanie odpowiedzi, zastrzegają sobie możliwość zaproponowania Komisji wydania nakazu udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Termin wyznaczony na udzielenie odpowiedzi upływał na początku sierpnia 2003 r.

| (8) | W związku z brakiem odpowiedzi w wyznaczonym terminie, decyzją z dnia 10 października 2003 r. (2) Komisja nakazała Włochom przekazanie wszystkich informacji, których udzielenia Komisja żądała pismem z dnia 2 sierpnia 2001 r., informując, że w przypadku braku odpowiedzi ze strony władz włoskich zastrzega sobie możliwość wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu. |
| --- | --- |

(8)

W związku z brakiem odpowiedzi w wyznaczonym terminie, decyzją z dnia 10 października 2003 r. (2) Komisja nakazała Włochom przekazanie wszystkich informacji, których udzielenia Komisja żądała pismem z dnia 2 sierpnia 2001 r., informując, że w przypadku braku odpowiedzi ze strony władz włoskich zastrzega sobie możliwość wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu.

| (9) | W związku z brakiem odpowiedzi na nakaz udzielenia informacji, pismem z dnia 19 lutego 2004 r. Komisja poinformowała władze włoskie o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do przepisów art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r. (pomoc C 6/04). |
| --- | --- |

(9)

W związku z brakiem odpowiedzi na nakaz udzielenia informacji, pismem z dnia 19 lutego 2004 r. Komisja poinformowała władze włoskie o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do przepisów art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r. (pomoc C 6/04).

| (10) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tym zakresie. |
| --- | --- |

(10)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tym zakresie.

| (11) | Komisja otrzymała uwagi co do programu pomocy od zainteresowanych stron trzecich i przekazała je Włochom pismem z dnia 27 kwietnia 2004 r., umożliwiając tym ostatnim ustosunkowanie się do nich. |
| --- | --- |

(11)

Komisja otrzymała uwagi co do programu pomocy od zainteresowanych stron trzecich i przekazała je Włochom pismem z dnia 27 kwietnia 2004 r., umożliwiając tym ostatnim ustosunkowanie się do nich.

| (12) | Włochy nie ustosunkowały się do uwag, ale złożyły wniosek, zaopiniowany pozytywnie, o przedłużenie terminu na odpowiedź na wszczęcie postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, po czym przesłały odpowiedź dotyczącą tego postępowania pismem z dnia 21 czerwca 2004 r., zarejestrowanym dnia 25 czerwca 2004 r. |
| --- | --- |

(12)

Włochy nie ustosunkowały się do uwag, ale złożyły wniosek, zaopiniowany pozytywnie, o przedłużenie terminu na odpowiedź na wszczęcie postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, po czym przesłały odpowiedź dotyczącą tego postępowania pismem z dnia 21 czerwca 2004 r., zarejestrowanym dnia 25 czerwca 2004 r.

| (13) | Po wysłaniu pisma w dniu 19 lutego 2004 r., informującego o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do przepisów art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r., Komisja uzyskała informacje, według których prowadzący uprawy szklarniowe mieli w rzeczywistości skorzystać z całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni. Przekazem faksowym z dnia 10 czerwca 2004 r. Komisja wezwała więc władze włoskie do udzielenia informacji co do tego dodatkowego zwolnienia. |
| --- | --- |

(13)

Po wysłaniu pisma w dniu 19 lutego 2004 r., informującego o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do przepisów art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r., Komisja uzyskała informacje, według których prowadzący uprawy szklarniowe mieli w rzeczywistości skorzystać z całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni. Przekazem faksowym z dnia 10 czerwca 2004 r. Komisja wezwała więc władze włoskie do udzielenia informacji co do tego dodatkowego zwolnienia.

| (14) | Pismem z dnia 28 lipca 2004 r., zarejestrowanym dnia 3 sierpnia 2004 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź władz włoskich na ww. pismo z dnia 10 czerwca 2004 r. Z przywołanej odpowiedzi wynika, że ww. dodatkowe zwolnienie zostało ustanowione różnymi przepisami: art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., art. 13 ust. 3 ustawy nr 448 z dnia 21 grudnia 2001 r., art. 19 ust. 4 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. oraz art. 2 ust. 4 ustawy nr 350 z dnia 24 grudnia 2003 r. |
| --- | --- |

(14)

Pismem z dnia 28 lipca 2004 r., zarejestrowanym dnia 3 sierpnia 2004 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź władz włoskich na ww. pismo z dnia 10 czerwca 2004 r. Z przywołanej odpowiedzi wynika, że ww. dodatkowe zwolnienie zostało ustanowione różnymi przepisami: art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., art. 13 ust. 3 ustawy nr 448 z dnia 21 grudnia 2001 r., art. 19 ust. 4 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. oraz art. 2 ust. 4 ustawy nr 350 z dnia 24 grudnia 2003 r.

| (15) | Na podstawie tych informacji służby Komisji postanowiły zarejestrować kolejną pomoc niezgłoszoną, oznaczoną numerem NN 71/04, w celu przeanalizowania zgodności ze wspólnym rynkiem ww. dodatkowego zwolnienia z podatku i poinformowały o tym fakcie władze włoskie pismem z dnia 4 listopada 2004 r. |
| --- | --- |

(15)

Na podstawie tych informacji służby Komisji postanowiły zarejestrować kolejną pomoc niezgłoszoną, oznaczoną numerem NN 71/04, w celu przeanalizowania zgodności ze wspólnym rynkiem ww. dodatkowego zwolnienia z podatku i poinformowały o tym fakcie władze włoskie pismem z dnia 4 listopada 2004 r.

| (16) | Pismem z dnia 24 stycznia 2005 r. Komisja poinformowała rząd włoski o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE, w odniesieniu do wspomnianego dodatkowego zwolnienia z podatku, ustanowionego na mocy art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., art. 13 ust. 3 ustawy nr 448 z dnia 21 grudnia 2001 r., art. 19 ust. 4 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. oraz art. 2 ust. 4 ustawy nr 350 z dnia 24 grudnia 2003 r. (pomoc C 5/05). |
| --- | --- |

(16)

Pismem z dnia 24 stycznia 2005 r. Komisja poinformowała rząd włoski o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE, w odniesieniu do wspomnianego dodatkowego zwolnienia z podatku, ustanowionego na mocy art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., art. 13 ust. 3 ustawy nr 448 z dnia 21 grudnia 2001 r., art. 19 ust. 4 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. oraz art. 2 ust. 4 ustawy nr 350 z dnia 24 grudnia 2003 r. (pomoc C 5/05).

| (17) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tym zakresie. |
| --- | --- |

(17)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tym zakresie.

| (18) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron trzecich. |
| --- | --- |

(18)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron trzecich.

| (19) | Pismem z dnia 21 lutego 2005 r., zarejestrowanym dnia 22 lutego 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź od władz włoskich w sprawie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do wspomnianego dodatkowego zwolnienia. |
| --- | --- |

(19)

Pismem z dnia 21 lutego 2005 r., zarejestrowanym dnia 22 lutego 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź od władz włoskich w sprawie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do wspomnianego dodatkowego zwolnienia.

| (20) | Pismem z dnia 27 września 2007 r. służby Komisji wezwały władze włoskie do udzielenia dodatkowych informacji co do przedmiotowej pomocy i odpowiedzi w sprawie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu. W szczególności władze włoskie poproszono o poparcie argumentami twierdzenia, że pomoc ta wpisuje się w logikę włoskiego systemu podatkowego oraz o przeanalizowanie, czy tego rodzaju pomoc może być uzasadniona w świetle przepisów wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego, mających zastosowanie w momencie wypłaty pomocy (5). Władzom włoskim wyznaczono termin jednego miesiąca na udzielenie tych dodatkowych informacji. |
| --- | --- |

(20)

Pismem z dnia 27 września 2007 r. służby Komisji wezwały władze włoskie do udzielenia dodatkowych informacji co do przedmiotowej pomocy i odpowiedzi w sprawie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu. W szczególności władze włoskie poproszono o poparcie argumentami twierdzenia, że pomoc ta wpisuje się w logikę włoskiego systemu podatkowego oraz o przeanalizowanie, czy tego rodzaju pomoc może być uzasadniona w świetle przepisów wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego, mających zastosowanie w momencie wypłaty pomocy (5). Władzom włoskim wyznaczono termin jednego miesiąca na udzielenie tych dodatkowych informacji.

| (21) | W związku z brakiem odpowiedzi ze strony władz włoskich służby Komisji wysłały monit przekazem faksowym w dniu 15 października 2008 r., w którym informowały, że w przypadku braku odpowiedzi w dodatkowym terminie jednego miesiąca, zastrzegają sobie możliwość zaproponowania Komisji wydania nakazu udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999. |
| --- | --- |

(21)

W związku z brakiem odpowiedzi ze strony władz włoskich służby Komisji wysłały monit przekazem faksowym w dniu 15 października 2008 r., w którym informowały, że w przypadku braku odpowiedzi w dodatkowym terminie jednego miesiąca, zastrzegają sobie możliwość zaproponowania Komisji wydania nakazu udzielenia informacji na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999.

| (22) | W związku z brakiem odpowiedzi w wyznaczonym terminie, pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. Komisja wydała Włochom nakaz, o którym mowa powyżej. (6) |
| --- | --- |

(22)

W związku z brakiem odpowiedzi w wyznaczonym terminie, pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. Komisja wydała Włochom nakaz, o którym mowa powyżej. (6)

| (23) | W formie wiadomości elektronicznej z dnia 5 lutego 2009 r., zarejestrowanej dnia 9 lutego 2009 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przesłało Komisji odpowiedź władz włoskich na cytowany nakaz. |
| --- | --- |

(23)

W formie wiadomości elektronicznej z dnia 5 lutego 2009 r., zarejestrowanej dnia 9 lutego 2009 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przesłało Komisji odpowiedź władz włoskich na cytowany nakaz.

| (24) | W dniu 19 maja 2009 r., w wyniku spotkania z służbami Komisji w dniu 21 kwietnia 2009 r., władze włoskie przekazały kolejne pismo za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Włoch przy Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(24)

W dniu 19 maja 2009 r., w wyniku spotkania z służbami Komisji w dniu 21 kwietnia 2009 r., władze włoskie przekazały kolejne pismo za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Włoch przy Unii Europejskiej.

II.   OPIS

| (25) | Art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r. stanowi, że w okresie od dnia 3 października do 31 grudnia 2000 r. w odniesieniu do oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni, podatek akcyzowy naliczany jest w wysokości 5 % stawki przewidzianej dla oleju napędowego stosowanego jako paliwo. |
| --- | --- |

(25)

Art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r. stanowi, że w okresie od dnia 3 października do 31 grudnia 2000 r. w odniesieniu do oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni, podatek akcyzowy naliczany jest w wysokości 5 % stawki przewidzianej dla oleju napędowego stosowanego jako paliwo.

| (26) | Art. 6 ust. 1 tego samego rozporządzenia z mocą ustawy stanowi, że w tym samym okresie stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego stosowanego w rolnictwie wynoszą 22 % stawki mającej zastosowanie do oleju napędowego stosowanego jako paliwo, a podatek akcyzowy od benzyny wynosi 49 % zwykłej stawki. |
| --- | --- |

(26)

Art. 6 ust. 1 tego samego rozporządzenia z mocą ustawy stanowi, że w tym samym okresie stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego stosowanego w rolnictwie wynoszą 22 % stawki mającej zastosowanie do oleju napędowego stosowanego jako paliwo, a podatek akcyzowy od benzyny wynosi 49 % zwykłej stawki.

| (27) | Art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., art. 13 ust. 3 ustawy nr 448 z dnia 21 grudnia 2001 r., art. 19 ust. 4 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. oraz art. 2 ust. 4 ustawy nr 350 z dnia 24 grudnia 2003 r. ustanawiają całkowite zwolnienie z podatku akcyzowego oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni we Włoszech. Zwolnienie to obejmuje następujące okresy: od 1 stycznia do 30 czerwca 2001 r., cały 2002 r., cały 2003 r. i cały 2004 r. |
| --- | --- |

(27)

Art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., art. 13 ust. 3 ustawy nr 448 z dnia 21 grudnia 2001 r., art. 19 ust. 4 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. oraz art. 2 ust. 4 ustawy nr 350 z dnia 24 grudnia 2003 r. ustanawiają całkowite zwolnienie z podatku akcyzowego oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni we Włoszech. Zwolnienie to obejmuje następujące okresy: od 1 stycznia do 30 czerwca 2001 r., cały 2002 r., cały 2003 r. i cały 2004 r.

III.   WSZCZĘCIE PIERWSZEGO POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 2 TRAKTATU (POMOC C 6/04)

| (28) | Komisja wszczęła postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do przepisów art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r., ponieważ żywiła wątpliwości co do zgodności ze wspólnym rynkiem dodatkowego zwolnienia z podatku akcyzowego w wysokości 17 punktów procentowych, przyznawanego rolnikom, którzy stosują olej opałowy do ogrzewania szklarni, w porównaniu z innymi podmiotami sektora rolniczego. Wątpliwości te wynikały z faktu, że pomimo nakazu udzielenia informacji władze włoskie nie przekazały żadnych danych, by wykazać kwalifikowalność zwolnień zgodnie z zasadami konkurencji (władze włoskie w rzeczywistości nie odpowiedziały na ww. nakaz). Wątpliwości te wzmacniał dodatkowo problem kwalifikowalności zwolnienia z podatku akcyzowego w świetle przepisów dyrektywy Rady 92/81/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych (7) oraz dyrektywy, która ją uchyliła, tj. dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (8). |
| --- | --- |

(28)

Komisja wszczęła postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu, w odniesieniu do przepisów art. 5 ust. 5 rozporządzenia z mocą ustawy nr 268 z dnia 30 września 2000 r., ponieważ żywiła wątpliwości co do zgodności ze wspólnym rynkiem dodatkowego zwolnienia z podatku akcyzowego w wysokości 17 punktów procentowych, przyznawanego rolnikom, którzy stosują olej opałowy do ogrzewania szklarni, w porównaniu z innymi podmiotami sektora rolniczego. Wątpliwości te wynikały z faktu, że pomimo nakazu udzielenia informacji władze włoskie nie przekazały żadnych danych, by wykazać kwalifikowalność zwolnień zgodnie z zasadami konkurencji (władze włoskie w rzeczywistości nie odpowiedziały na ww. nakaz). Wątpliwości te wzmacniał dodatkowo problem kwalifikowalności zwolnienia z podatku akcyzowego w świetle przepisów dyrektywy Rady 92/81/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych (7) oraz dyrektywy, która ją uchyliła, tj. dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (8).

IV.   REAKCJA WŁADZ WŁOSKICH NA WSZCZĘCIE PIERWSZEGO POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 2 TRAKTATU

| (29) | W piśmie z dnia 21 czerwca 2004 r. władze włoskie stwierdzały, że zwolnienia z podatku akcyzowego nie można uznać za pomoc państwa, ale należy je analizować w świetle art. 8 ust. 2 lit. f) i art. 15 ust. 3 dyrektywy 92/81/EWG i dyrektywy 2003/96/WE. Zdaniem władz włoskich uprawy szklarniowe zaliczają się do kategorii „upraw w sektorze rolnym i ogrodniczym”, w odniesieniu do których przepisy wspólnotowe zezwalają państwom członkowskim na stosowanie częściowych lub całkowitych zwolnień z podatku akcyzowego, a zwolnienie z podatku akcyzowego w przypadku upraw szklarniowych nie powoduje żadnej dyskryminacji w sektorze rolnym i ogrodniczym ze względu na zróżnicowanie zwolnień, ponieważ wszystkie podmioty mogą w pełni swobodnie wybrać między uprawami na otwartym polu a uprawami szklarniowymi. |
| --- | --- |

(29)

W piśmie z dnia 21 czerwca 2004 r. władze włoskie stwierdzały, że zwolnienia z podatku akcyzowego nie można uznać za pomoc państwa, ale należy je analizować w świetle art. 8 ust. 2 lit. f) i art. 15 ust. 3 dyrektywy 92/81/EWG i dyrektywy 2003/96/WE. Zdaniem władz włoskich uprawy szklarniowe zaliczają się do kategorii „upraw w sektorze rolnym i ogrodniczym”, w odniesieniu do których przepisy wspólnotowe zezwalają państwom członkowskim na stosowanie częściowych lub całkowitych zwolnień z podatku akcyzowego, a zwolnienie z podatku akcyzowego w przypadku upraw szklarniowych nie powoduje żadnej dyskryminacji w sektorze rolnym i ogrodniczym ze względu na zróżnicowanie zwolnień, ponieważ wszystkie podmioty mogą w pełni swobodnie wybrać między uprawami na otwartym polu a uprawami szklarniowymi.

| (30) | Zdaniem władz włoskich kwestionowany program miał charakter wyłącznie podatkowy i winien być oceniany pod tym kątem, aby umożliwić przeprowadzenie analizy kompleksowej obejmującej wszystkie kraje Unii i uniknąć sytuacji, w której analiza pojedynczego przypadku krajowego poza tym zakresem spowoduje naruszenie zasady par condicio między państwami członkowskimi. W związku z tym władze włoskie odwołały się do porozumienia politycznego zawartego przez Radę i Komisję podczas Rady ECOFIN w dniu 19 marca 2003 r., zgodnie z którym odstępstwa od ogólnego systemu podatkowego lub zróżnicowanie w jego ramach, uzasadnione charakterem lub ogólnymi cechami systemu podatkowego, nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

(30)

Zdaniem władz włoskich kwestionowany program miał charakter wyłącznie podatkowy i winien być oceniany pod tym kątem, aby umożliwić przeprowadzenie analizy kompleksowej obejmującej wszystkie kraje Unii i uniknąć sytuacji, w której analiza pojedynczego przypadku krajowego poza tym zakresem spowoduje naruszenie zasady par condicio między państwami członkowskimi. W związku z tym władze włoskie odwołały się do porozumienia politycznego zawartego przez Radę i Komisję podczas Rady ECOFIN w dniu 19 marca 2003 r., zgodnie z którym odstępstwa od ogólnego systemu podatkowego lub zróżnicowanie w jego ramach, uzasadnione charakterem lub ogólnymi cechami systemu podatkowego, nie stanowią pomocy państwa.

| (31) | Podsumowując, władze włoskie dodały, że z szacunkowych i posiadanych przez nie danych wynika, że przewidziany program „nie przesądza o prawidłowości funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji” (odniesienie do motywu 24 dyrektywy 2003/96/WE). |
| --- | --- |

(31)

Podsumowując, władze włoskie dodały, że z szacunkowych i posiadanych przez nie danych wynika, że przewidziany program „nie przesądza o prawidłowości funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji” (odniesienie do motywu 24 dyrektywy 2003/96/WE).

V.   UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ STRONY TRZECIE W ZWIĄZKU ZE WSZCZĘCIEM PIERWSZEGO POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 2 TRAKTATU

| (32) | Pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r., zarejestrowanym dnia 21 kwietnia 2004 r., Komisja otrzymała uwagi przedstawione przez zainteresowaną stronę trzecią w związku ze wszczęciem postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu. |
| --- | --- |

(32)

Pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r., zarejestrowanym dnia 21 kwietnia 2004 r., Komisja otrzymała uwagi przedstawione przez zainteresowaną stronę trzecią w związku ze wszczęciem postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu.

| (33) | W piśmie tym zainteresowana strona opisuje wrażliwość rynku, na którym działa, oraz problemy wynikające z podwyżki cen paliw, które mogą być stosowane do ogrzewania szklarni. Zdaniem zainteresowanej strony, gdyby Komisja zajęła stanowisko negatywne co do przedmiotowego zwolnienia, wiele przedsiębiorstw z sektora byłoby zmuszonych zamknąć działalność lub ograniczyć zużycie paliwa do ogrzewania szklarni, czego konsekwencją byłoby obniżenie jakości produktów. Ponadto zdaniem zainteresowanej strony ceny paliw opałowych stosowanych w Belgii i Niderlandach (metan i olej opałowy) są o od 20 do 40 % niższe od ceny oleju rolniczego obowiązującej we Włoszech, dlatego też zastosowanie przedmiotowego zwolnienia nie spowoduje zakłócenia konkurencji. Wreszcie, zdaniem tej strony, w jej sektorze działalności jest coraz więcej przedsiębiorstw, które stosują gaz metanowy do ogrzewania szklarni. |
| --- | --- |

(33)

W piśmie tym zainteresowana strona opisuje wrażliwość rynku, na którym działa, oraz problemy wynikające z podwyżki cen paliw, które mogą być stosowane do ogrzewania szklarni. Zdaniem zainteresowanej strony, gdyby Komisja zajęła stanowisko negatywne co do przedmiotowego zwolnienia, wiele przedsiębiorstw z sektora byłoby zmuszonych zamknąć działalność lub ograniczyć zużycie paliwa do ogrzewania szklarni, czego konsekwencją byłoby obniżenie jakości produktów. Ponadto zdaniem zainteresowanej strony ceny paliw opałowych stosowanych w Belgii i Niderlandach (metan i olej opałowy) są o od 20 do 40 % niższe od ceny oleju rolniczego obowiązującej we Włoszech, dlatego też zastosowanie przedmiotowego zwolnienia nie spowoduje zakłócenia konkurencji. Wreszcie, zdaniem tej strony, w jej sektorze działalności jest coraz więcej przedsiębiorstw, które stosują gaz metanowy do ogrzewania szklarni.

VI.   WSZCZĘCIE DRUGIEGO POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 2 TRAKTATU (POMOC C 5/05)

| (34) | Komisja wszczęła drugie postępowanie na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu po tym, jak uzyskała informacje, z których wynikało, że zwolnienie z podatku akcyzowego, z którego korzystali prowadzący uprawy szklarniowe, było w rzeczywistości znacząco wyższe niż analizowane podczas pierwszego wszczętego postępowania. Wątpliwości wyrażone w ramach pierwszego wszczętego postępowania, wynikające między innymi z faktu, że władze włoskie nie odpowiedziały na wydany im nakaz udzielenia informacji, wzmocniła dodatkowo reakcja samych władz włoskich na pierwsze wszczęte postępowanie. Zasadniczo wątpliwości wyrażone przez Komisję w ramach drugiego wszczętego postępowania dotyczyły następujących kwestii:






  a) | władze włoskie twierdzą, że zwolnienia z podatków akcyzowych od paliw, niezależnie od ich wielkości, nie stanowią pomocy państwa, ale są środkami o charakterze podatkowym, uzasadnionymi charakterem systemu, którego stanowią część; władze włoskie nie podały jednak żadnych danych na poparcie tej argumentacji; |
| --- | --- | --- |

(34)

Komisja wszczęła drugie postępowanie na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu po tym, jak uzyskała informacje, z których wynikało, że zwolnienie z podatku akcyzowego, z którego korzystali prowadzący uprawy szklarniowe, było w rzeczywistości znacząco wyższe niż analizowane podczas pierwszego wszczętego postępowania. Wątpliwości wyrażone w ramach pierwszego wszczętego postępowania, wynikające między innymi z faktu, że władze włoskie nie odpowiedziały na wydany im nakaz udzielenia informacji, wzmocniła dodatkowo reakcja samych władz włoskich na pierwsze wszczęte postępowanie. Zasadniczo wątpliwości wyrażone przez Komisję w ramach drugiego wszczętego postępowania dotyczyły następujących kwestii:

a)

władze włoskie twierdzą, że zwolnienia z podatków akcyzowych od paliw, niezależnie od ich wielkości, nie stanowią pomocy państwa, ale są środkami o charakterze podatkowym, uzasadnionymi charakterem systemu, którego stanowią część; władze włoskie nie podały jednak żadnych danych na poparcie tej argumentacji;

| b) | kolejny argument podnoszony przez władze włoskie jest taki, że zwolnienie z podatków akcyzowych nie powoduje zakłócenia konkurencji, ponieważ ogrodnicy mogą w pełni swobodnie skorzystać ze zwolnienia, prowadząc uprawy szklarniowe; argument ten zdaje się wątpliwy, ponieważ celem zwolnienia było nie tyle zachęcenie do przejścia na uprawy szklarniowe, ile raczej zwolnienie prowadzących już takie uprawy z opłat związanych z prowadzeniem działalności; |
| --- | --- |

b)

kolejny argument podnoszony przez władze włoskie jest taki, że zwolnienie z podatków akcyzowych nie powoduje zakłócenia konkurencji, ponieważ ogrodnicy mogą w pełni swobodnie skorzystać ze zwolnienia, prowadząc uprawy szklarniowe; argument ten zdaje się wątpliwy, ponieważ celem zwolnienia było nie tyle zachęcenie do przejścia na uprawy szklarniowe, ile raczej zwolnienie prowadzących już takie uprawy z opłat związanych z prowadzeniem działalności;

| c) | również w odniesieniu do zakłócenia konkurencji władze włoskie twierdzą, że z oficjalnych danych, jakimi dysponują, wynika, że całkowite zwolnienie przyznane prowadzącym uprawy szklarniowe nie powoduje zakłóceń; zdaniem Komisji nie jest jasne, jak władze włoskie mogą wysuwać taki argument, ponieważ w odpowiedzi przesłanej teleksem służbom Komisji w dniu 10 czerwca 2004 r. (zob. motyw 14 niniejszego uzasadnienia) twierdzą, że nie mogą podać konkretnych kwot, jakie prowadzący uprawy szklarniowe mogą zaoszczędzić dzięki całkowitemu zwolnieniu; |
| --- | --- |

c)

również w odniesieniu do zakłócenia konkurencji władze włoskie twierdzą, że z oficjalnych danych, jakimi dysponują, wynika, że całkowite zwolnienie przyznane prowadzącym uprawy szklarniowe nie powoduje zakłóceń; zdaniem Komisji nie jest jasne, jak władze włoskie mogą wysuwać taki argument, ponieważ w odpowiedzi przesłanej teleksem służbom Komisji w dniu 10 czerwca 2004 r. (zob. motyw 14 niniejszego uzasadnienia) twierdzą, że nie mogą podać konkretnych kwot, jakie prowadzący uprawy szklarniowe mogą zaoszczędzić dzięki całkowitemu zwolnieniu;

| d) | władze włoskie, broniąc twierdzenia o nieistnieniu elementów pomocy państwa, nie wskazały, jaka zasada konkurencji uzasadniałaby, ich zdaniem, zgodność całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego ze wspólnym rynkiem; |
| --- | --- |

d)

władze włoskie, broniąc twierdzenia o nieistnieniu elementów pomocy państwa, nie wskazały, jaka zasada konkurencji uzasadniałaby, ich zdaniem, zgodność całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego ze wspólnym rynkiem;

| e) | nie można wykluczyć, że zwolnienia zostały przyznane z naruszeniem przepisów dyrektywy 92/81/EWG i dyrektywy 2003/96/WE. |
| --- | --- |

e)

nie można wykluczyć, że zwolnienia zostały przyznane z naruszeniem przepisów dyrektywy 92/81/EWG i dyrektywy 2003/96/WE.

VII.   REAKCJA WŁADZ WŁOSKICH NA WSZCZĘCIE DRUGIEGO POSTĘPOWANIA NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 2 TRAKTATU

| (35) | W piśmie z dnia 21 lutego 2005 r. władze włoskie przede wszystkim stwierdziły, że drugie postępowanie dotyczyło zasadniczo kwestii analogicznych do kwestii poruszanych w pierwszym wszczętym postępowaniu i że aktualne pozostają uwagi już przedstawione w odpowiedzi na pierwsze postępowanie. Władze włoskie ponadto uzupełniły odpowiedź, podając następujące informacje:






  a) | regulacja wysokości podatku akcyzowego przez państwa członkowskie nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu; wnioski Rady ECOFIN z dnia 19 marca 2003 r., zgodnie z którymi odstępstwa od ogólnego systemu podatkowego lub zróżnicowanie w jego ramach, uzasadnione charakterem lub ogólnymi cechami systemu podatkowego, nie stanowią pomocy państwa, ale są elementem potwierdzającym przewagę kompetencyjną władz finansowych Wspólnoty; dlatego też władze włoskie przekazałyby informacje o charakterze lub ogólnych cechach systemu wspomnianym władzom finansowym, jeśli tylko te ostatnie zażądałyby ich; |
| --- | --- | --- |

(35)

W piśmie z dnia 21 lutego 2005 r. władze włoskie przede wszystkim stwierdziły, że drugie postępowanie dotyczyło zasadniczo kwestii analogicznych do kwestii poruszanych w pierwszym wszczętym postępowaniu i że aktualne pozostają uwagi już przedstawione w odpowiedzi na pierwsze postępowanie. Władze włoskie ponadto uzupełniły odpowiedź, podając następujące informacje:

a)

regulacja wysokości podatku akcyzowego przez państwa członkowskie nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu; wnioski Rady ECOFIN z dnia 19 marca 2003 r., zgodnie z którymi odstępstwa od ogólnego systemu podatkowego lub zróżnicowanie w jego ramach, uzasadnione charakterem lub ogólnymi cechami systemu podatkowego, nie stanowią pomocy państwa, ale są elementem potwierdzającym przewagę kompetencyjną władz finansowych Wspólnoty; dlatego też władze włoskie przekazałyby informacje o charakterze lub ogólnych cechach systemu wspomnianym władzom finansowym, jeśli tylko te ostatnie zażądałyby ich;

| b) | wyrażenie „bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych”, umieszczone w art. 15 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE, nie może być interpretowane tak, że powoduje możliwość zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do każdej obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego, ponieważ, jeśli prawodawca wspólnotowy chciałby uzależnić każdy środek regulujący podatek akcyzowy od spełnienia warunków art. 87 i 88 Traktatu, wyraziłby tę wolę przez odwołanie do tych artykułów, zgodnie z podstawową zasadą interpretacji prawa lex ubi voluit dixit; z drugiej strony, w każdym dokumencie wspólnotowym wola prawodawcy uzależnienia określonych środków od spełnienia zasad w zakresie pomocy państwa wyrażona jest jasno, a nie przez ogólną formułę „bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych”, a ponadto jasne i wyraźne sformułowanie jest konieczne, ponieważ zakwalifikowanie środka jako „stanowiącego pomoc państwa” lub „niestanowiącego pomocy państwa” ma znaczący wpływ na charakter, sposób i okres stosowania tego środka; |
| --- | --- |

b)

wyrażenie „bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych”, umieszczone w art. 15 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE, nie może być interpretowane tak, że powoduje możliwość zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do każdej obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego, ponieważ, jeśli prawodawca wspólnotowy chciałby uzależnić każdy środek regulujący podatek akcyzowy od spełnienia warunków art. 87 i 88 Traktatu, wyraziłby tę wolę przez odwołanie do tych artykułów, zgodnie z podstawową zasadą interpretacji prawa lex ubi voluit dixit; z drugiej strony, w każdym dokumencie wspólnotowym wola prawodawcy uzależnienia określonych środków od spełnienia zasad w zakresie pomocy państwa wyrażona jest jasno, a nie przez ogólną formułę „bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych”, a ponadto jasne i wyraźne sformułowanie jest konieczne, ponieważ zakwalifikowanie środka jako „stanowiącego pomoc państwa” lub „niestanowiącego pomocy państwa” ma znaczący wpływ na charakter, sposób i okres stosowania tego środka;

| c) | fakt, że środek nie przesądza o prawidłowości działania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji, jest faktem obiektywnym i powoduje, że wielkość oszczędności uzyskanych przez producentów dzięki tej pomocy nie ma znaczenia. |
| --- | --- |

c)

fakt, że środek nie przesądza o prawidłowości działania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji, jest faktem obiektywnym i powoduje, że wielkość oszczędności uzyskanych przez producentów dzięki tej pomocy nie ma znaczenia.

VIII.   ODPOWIEDŹ WŁADZ WŁOSKICH NA NAKAZ UDZIELENIA INFORMACJI Z DNIA 5 GRUDNIA 2008 R.

| (36) | W piśmie z dnia 5 lutego 2009 r. władze włoskie przede wszystkim ponownie poruszyły temat zgodności pomocy z przepisami dyrektywy 92/81/EWG, która ich zdaniem nie wyjaśnia wystarczająco kwestii zgodności zwolnienia lub obniżki stawki podatku akcyzowego z przepisami w zakresie konkurencji. |
| --- | --- |

(36)

W piśmie z dnia 5 lutego 2009 r. władze włoskie przede wszystkim ponownie poruszyły temat zgodności pomocy z przepisami dyrektywy 92/81/EWG, która ich zdaniem nie wyjaśnia wystarczająco kwestii zgodności zwolnienia lub obniżki stawki podatku akcyzowego z przepisami w zakresie konkurencji.

| (37) | Celem zilustrowania swojego stanowiska władze włoskie odwołują się do art. 8 dyrektywy, zgodnie z którym „z zastrzeżeniem innych przepisów Wspólnoty, państwa członkowskie mają prawo stosować zwolnienia całkowite lub częściowe, a także obniżenia stawek podatku od olejów mineralnych używanych pod kontrolą podatkową [...] wyłącznie w ramach prac rolnych i ogrodniczych, a także w leśnictwie”. |
| --- | --- |

(37)

Celem zilustrowania swojego stanowiska władze włoskie odwołują się do art. 8 dyrektywy, zgodnie z którym „z zastrzeżeniem innych przepisów Wspólnoty, państwa członkowskie mają prawo stosować zwolnienia całkowite lub częściowe, a także obniżenia stawek podatku od olejów mineralnych używanych pod kontrolą podatkową [...] wyłącznie w ramach prac rolnych i ogrodniczych, a także w leśnictwie”.

| (38) | Zdaniem władz włoskich wyrażenie „z zastrzeżeniem innych przepisów”, użyte w tym artykule, nie ustanawia obowiązku przestrzegania europejskich zasad konkurencji, jak to natomiast jest w przypadku art. 26 dyrektywy 2003/96/WE; władze włoskie utrzymują, że jeśli te dwie dyrektywy przewidywałyby ten sam obowiązek, prawodawca wspólnotowy wyraziłby to w sposób wyraźniejszy w art. 26 dyrektywy 2003/96/WE. Wniosek władz włoskich jest więc taki, że, uwzględniając przepisy art. 8 dyrektywy 92/81/EWG, państwa członkowskie mogą zgodnie z prawem stosować obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego w sektorze ogrodniczym. |
| --- | --- |

(38)

Zdaniem władz włoskich wyrażenie „z zastrzeżeniem innych przepisów”, użyte w tym artykule, nie ustanawia obowiązku przestrzegania europejskich zasad konkurencji, jak to natomiast jest w przypadku art. 26 dyrektywy 2003/96/WE; władze włoskie utrzymują, że jeśli te dwie dyrektywy przewidywałyby ten sam obowiązek, prawodawca wspólnotowy wyraziłby to w sposób wyraźniejszy w art. 26 dyrektywy 2003/96/WE. Wniosek władz włoskich jest więc taki, że, uwzględniając przepisy art. 8 dyrektywy 92/81/EWG, państwa członkowskie mogą zgodnie z prawem stosować obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego w sektorze ogrodniczym.

| (39) | Władze włoskie podkreślają następnie, że stosowanie dyrektywy 92/81/EWG, a następnie dyrektywy 2003/96/WE, powoduje w rzeczywistości zakłócenie konkurencji na rynku wewnętrznym, ponieważ przewidziane obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego sprzyjają państwom członkowskim, które posiadają większe zasoby ekonomiczne, więc mogą stosować obniżkę podatku akcyzowego w sposób jednolity w całym sektorze rolnym. Ponieważ Włochy dysponują ograniczonymi zasobami, postanowiły zainterweniować wyłącznie na rzecz podmiotów prowadzących uprawy szklarniowe, ponieważ obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego zostały wprowadzone w warunkach kryzysu wynikłego ze wzrostu cen produktów opałowych. W tym zakresie władze włoskie przypominają, że w kompetencji Komisji nie leży interweniowanie w wybory priorytetów dokonywane przez państwo członkowskie. |
| --- | --- |

(39)

Władze włoskie podkreślają następnie, że stosowanie dyrektywy 92/81/EWG, a następnie dyrektywy 2003/96/WE, powoduje w rzeczywistości zakłócenie konkurencji na rynku wewnętrznym, ponieważ przewidziane obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego sprzyjają państwom członkowskim, które posiadają większe zasoby ekonomiczne, więc mogą stosować obniżkę podatku akcyzowego w sposób jednolity w całym sektorze rolnym. Ponieważ Włochy dysponują ograniczonymi zasobami, postanowiły zainterweniować wyłącznie na rzecz podmiotów prowadzących uprawy szklarniowe, ponieważ obniżki lub zwolnienia z podatku akcyzowego zostały wprowadzone w warunkach kryzysu wynikłego ze wzrostu cen produktów opałowych. W tym zakresie władze włoskie przypominają, że w kompetencji Komisji nie leży interweniowanie w wybory priorytetów dokonywane przez państwo członkowskie.

| (40) | W odniesieniu do ewentualnej możliwości zastosowania wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (zob. motyw 20 niniejszego uzasadnienia) władze włoskie stwierdzają, że przyznana obniżka podatku akcyzowego jest zgodna z przepisami tych wytycznych i dlatego można skorzystać z przewidzianych w tym dokumencie odstępstw, ponieważ, ich zdaniem, są to podatki istniejące w rozumieniu pkt 51.2 wytycznych; punkt ten przewiduje, że w przypadku podatków istniejących pomoc operacyjna przyznana w formie obniżki lub zwolnienia z podatków jest dopuszczalna pod warunkiem równoczesnego spełnienia dwóch następujących warunków:






  — | podatek, o którym mowa, musi mieć zauważalny pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego, |
| --- | --- | --- |

(40)

W odniesieniu do ewentualnej możliwości zastosowania wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (zob. motyw 20 niniejszego uzasadnienia) władze włoskie stwierdzają, że przyznana obniżka podatku akcyzowego jest zgodna z przepisami tych wytycznych i dlatego można skorzystać z przewidzianych w tym dokumencie odstępstw, ponieważ, ich zdaniem, są to podatki istniejące w rozumieniu pkt 51.2 wytycznych; punkt ten przewiduje, że w przypadku podatków istniejących pomoc operacyjna przyznana w formie obniżki lub zwolnienia z podatków jest dopuszczalna pod warunkiem równoczesnego spełnienia dwóch następujących warunków:

—

podatek, o którym mowa, musi mieć zauważalny pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego,

| — | decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku lub te odstępstwa muszą stanowić konieczność wynikającą z istotnych zmian warunków ekonomicznych, w związku z którymi przedsiębiorstwa znalazły się w trudnej sytuacji konkurencyjnej. W tym ostatnim wypadku, kwota obniżenia podatku nie może przekraczać wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków ekonomicznych. Jeżeli wzrost kosztów już nie występuje, obniżenie podatku musi przestać obowiązywać. |
| --- | --- |

—

decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku lub te odstępstwa muszą stanowić konieczność wynikającą z istotnych zmian warunków ekonomicznych, w związku z którymi przedsiębiorstwa znalazły się w trudnej sytuacji konkurencyjnej. W tym ostatnim wypadku, kwota obniżenia podatku nie może przekraczać wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków ekonomicznych. Jeżeli wzrost kosztów już nie występuje, obniżenie podatku musi przestać obowiązywać.

| (41) | Zdaniem władz włoskich podatek akcyzowy od paliw stosowanych w rolnictwie, a w szczególności od gazu opałowego, może być uznany za podatek środowiskowy (eko-podatek) i ma on pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego, ponieważ zachęca producentów do ograniczenia zużycia paliw. |
| --- | --- |

(41)

Zdaniem władz włoskich podatek akcyzowy od paliw stosowanych w rolnictwie, a w szczególności od gazu opałowego, może być uznany za podatek środowiskowy (eko-podatek) i ma on pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego, ponieważ zachęca producentów do ograniczenia zużycia paliw.

| (42) | W odniesieniu w szczególności do pkt 51.2 lit. b) wytycznych, zgodnie z którym decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku, władze włoskie odsyłają do decyzji Komisji C(2005) 4436 z dnia 7 grudnia 2005 r. Według tej decyzji „Przedmiotowy podatek akcyzowy mógł na początku nie mieć wyraźnie określonego celu środowiskowego, a decyzje o wprowadzeniu zwolnień podjęto [...] znacznie przed wprowadzeniem w życie »Wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego« z 2001 r. Dlatego ich sytuacja może być rozpatrywana w taki sposób, jak gdyby podjęły decyzję o wprowadzeniu zwolnienia w czasie, gdy został przyjęty podatek akcyzowy. Wobec tego zgodnie z pkt 51.2 wytycznych, przepisy określone w pkt 51.1 mogą się stosować do zwolnień, które mają być poddane ocenie w niniejszej decyzji”. Władze włoskie dodają, że decyzja o obniżeniu podatku akcyzowego wynikała z istotnych zmian warunków ekonomicznych (w szczególności znacznej podwyżki cen ropy naftowej), które spowodowały, że podmioty prowadzące uprawy szklarniowe znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji konkurencyjnej w porównaniu z podmiotami prowadzącymi uprawy na otwartym polu i że w innych krajach sytuacja ta spowodowała, że władze zastosowały środki na rzecz prowadzących uprawy szklarniowe i sektora rybołówstwa. Władze włoskie podają, że w analizowanym okresie cena oleju opałowego kształtowała się następująco: + 37 % w latach 1999–2000, + 26 % w latach 1999–2001 i + 26 % w latach 1999–2002. Struktura cen wyglądała natomiast następująco (w EUR/litr jako średnia roczna):








  (w EUR/litr) |
| --- | --- |
| | Cena przemysłowa | Podatki | Cena w momencie wprowadzenia na rynek |
| 1999 | 0,217 | 0,524 | 0,741 |
| 2000 | 0,342 | 0,523 | 0,865 |
| 2001 | 0,317 | 0,504 | 0,821 |
| 2002 | 0,292 | 0,542 | 0,834 |
| 2003 | 0,314 | 0,547 | 0,861 |
| 2004 | 0,354 | 0,555 | 0,909 |

(42)

W odniesieniu w szczególności do pkt 51.2 lit. b) wytycznych, zgodnie z którym decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku, władze włoskie odsyłają do decyzji Komisji C(2005) 4436 z dnia 7 grudnia 2005 r. Według tej decyzji „Przedmiotowy podatek akcyzowy mógł na początku nie mieć wyraźnie określonego celu środowiskowego, a decyzje o wprowadzeniu zwolnień podjęto [...] znacznie przed wprowadzeniem w życie »Wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego« z 2001 r. Dlatego ich sytuacja może być rozpatrywana w taki sposób, jak gdyby podjęły decyzję o wprowadzeniu zwolnienia w czasie, gdy został przyjęty podatek akcyzowy. Wobec tego zgodnie z pkt 51.2 wytycznych, przepisy określone w pkt 51.1 mogą się stosować do zwolnień, które mają być poddane ocenie w niniejszej decyzji”. Władze włoskie dodają, że decyzja o obniżeniu podatku akcyzowego wynikała z istotnych zmian warunków ekonomicznych (w szczególności znacznej podwyżki cen ropy naftowej), które spowodowały, że podmioty prowadzące uprawy szklarniowe znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji konkurencyjnej w porównaniu z podmiotami prowadzącymi uprawy na otwartym polu i że w innych krajach sytuacja ta spowodowała, że władze zastosowały środki na rzecz prowadzących uprawy szklarniowe i sektora rybołówstwa. Władze włoskie podają, że w analizowanym okresie cena oleju opałowego kształtowała się następująco: + 37 % w latach 1999–2000, + 26 % w latach 1999–2001 i + 26 % w latach 1999–2002. Struktura cen wyglądała natomiast następująco (w EUR/litr jako średnia roczna):

(w EUR/litr)

Cena przemysłowa

Podatki

Cena w momencie wprowadzenia na rynek

1999

0,217

0,524

0,741

2000

0,342

0,523

0,865

2001

0,317

0,504

0,821

2002

0,292

0,542

0,834

2003

0,314

0,547

0,861

2004

0,354

0,555

0,909

| (43) | Władze włoskie podkreślają z drugiej strony, że zastosowanie pkt 51 wytycznych zobowiązuje w każdym razie gospodarstwa do opłacania pewnej części podatku. Środek wprowadzony przez Włochy może, ich zdaniem, być zgodny, jeśli beneficjenci opłacają minimalną kwotę ustaloną na poziomie wspólnotowym (minimum wynoszące – zdaniem władz włoskich – 13 EUR/1 000 kg w latach 2000–2003, a w późniejszym okresie – 21 EUR/1 000 kg). |
| --- | --- |

(43)

Władze włoskie podkreślają z drugiej strony, że zastosowanie pkt 51 wytycznych zobowiązuje w każdym razie gospodarstwa do opłacania pewnej części podatku. Środek wprowadzony przez Włochy może, ich zdaniem, być zgodny, jeśli beneficjenci opłacają minimalną kwotę ustaloną na poziomie wspólnotowym (minimum wynoszące – zdaniem władz włoskich – 13 EUR/1 000 kg w latach 2000–2003, a w późniejszym okresie – 21 EUR/1 000 kg).

| (44) | Wreszcie w odniesieniu do całkowitej kwoty przyznanej pomocy władze włoskie informują, że liczby podawane w poszczególnych ustawach finansowych były wielkościami szacunkowymi, opartymi na przewidywaniach zużycia paliw opałowych, i należy je traktować raczej jako brak wpływu niż przyznanie środków. Zdaniem władz włoskich trudne jest natychmiastowe obliczenie korzyści, jaką odniósł każdy z producentów, ponieważ zarządzanie systemem podatkowym leży w kompetencji regionów, prowincji czy wręcz gmin. Liczby zostaną podane do wiadomości, gdy tylko będą dostępne. |
| --- | --- |

(44)

Wreszcie w odniesieniu do całkowitej kwoty przyznanej pomocy władze włoskie informują, że liczby podawane w poszczególnych ustawach finansowych były wielkościami szacunkowymi, opartymi na przewidywaniach zużycia paliw opałowych, i należy je traktować raczej jako brak wpływu niż przyznanie środków. Zdaniem władz włoskich trudne jest natychmiastowe obliczenie korzyści, jaką odniósł każdy z producentów, ponieważ zarządzanie systemem podatkowym leży w kompetencji regionów, prowincji czy wręcz gmin. Liczby zostaną podane do wiadomości, gdy tylko będą dostępne.

IX.   PISMO PRZESŁANE DNIA 18 MAJA 2009 R.

| (45) | W piśmie tym władze włoskie przede wszystkim przypominają, że podatek akcyzowy stanowi podatek istniejący i z tego tytułu można skorzystać z odstępstw, mających do niego zastosowanie na mocy przepisów wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego, ze względów już wymienionych w motywie 42 powyżej. |
| --- | --- |

(45)

W piśmie tym władze włoskie przede wszystkim przypominają, że podatek akcyzowy stanowi podatek istniejący i z tego tytułu można skorzystać z odstępstw, mających do niego zastosowanie na mocy przepisów wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego, ze względów już wymienionych w motywie 42 powyżej.

| (46) | Po powyższych argumentach przedstawiona jest zaktualizowana wersja tabeli podanej w motywie 42 niniejszego uzasadnienia (kolumna „Podatki” podzielona jest na podatek akcyzowy i VAT). Z tej nowej tabeli wynika, że w analizowanym okresie struktura cen kształtowała się następująco (tym razem dane wyrażone są w EUR/1 000 litrów):









  (w EUR/1000 litrów) |
| --- | --- |
| | Cena przemysłowa | VAT | Podatek akcyzowy | Cena w momencie wprowadzenia na rynek |
| 1999 | 219,83 | 123,5 | 397,67 | 741 |
| 2000 | 344,35 | 144,1 | 375,92 | 864,33 |
| 2001 | 313,4 | 136,7 | 370,11 | 820,22 |
| 2002 | 293,31 | 139,7 | 405,24 | 838,26 |
| 2003 | 314,37 | 143,5 | 403,21 | 861,1 |
| 2004 | 355,01 | 151,6 | 403,21 | 909,86 |

(46)

Po powyższych argumentach przedstawiona jest zaktualizowana wersja tabeli podanej w motywie 42 niniejszego uzasadnienia (kolumna „Podatki” podzielona jest na podatek akcyzowy i VAT). Z tej nowej tabeli wynika, że w analizowanym okresie struktura cen kształtowała się następująco (tym razem dane wyrażone są w EUR/1 000 litrów):

(w EUR/1000 litrów)

Cena przemysłowa

VAT

Podatek akcyzowy

Cena w momencie wprowadzenia na rynek

1999

219,83

123,5

397,67

741

2000

344,35

144,1

375,92

864,33

2001

313,4

136,7

370,11

820,22

2002

293,31

139,7

405,24

838,26

2003

314,37

143,5

403,21

861,1

2004

355,01

151,6

403,21

909,86

| (47) | Władze włoskie podkreślają, że w okresie od 1999 r. do 2004 r. ceny oleju opałowego w momencie wprowadzania na rynek stale wzrastały, nie licząc lekkiego spadku na przełomie 2000 i 2001 r. Dalej powtórzona jest argumentacja przedstawiona w motywach 42 i 43. |
| --- | --- |

(47)

Władze włoskie podkreślają, że w okresie od 1999 r. do 2004 r. ceny oleju opałowego w momencie wprowadzania na rynek stale wzrastały, nie licząc lekkiego spadku na przełomie 2000 i 2001 r. Dalej powtórzona jest argumentacja przedstawiona w motywach 42 i 43.

| (48) | W odniesieniu do uzasadnienia pomocy w świetle włoskiego systemu podatkowego władze włoskie uściślają, że we Włoszech ilości paliwa zwolnione z podatków są uzależnione od powierzchni i jakości upraw oraz wyposażenia w faktycznie wykorzystywane narzędzia rolnicze. Dlatego też można uznać, że wielkość zwolnienia obliczana jest w zależności od rodzaju prowadzonej działalności, a w przypadku upraw szklarniowych – proporcjonalnie, ponieważ ten typ upraw bezpośrednio uzależniony jest od oleju i charakteryzuje się warunkami produkcji zdecydowanie odmiennymi niż uprawy na otwartym polu. Ponadto zwolnienie nie sprzyja produkcji tylko jednego produktu, ponieważ ma zastosowanie do wszystkich rodzajów upraw szklarniowych, a uprawy szklarniowe można uznać za powszechnie praktykowane w całym sektorze rolnym. |
| --- | --- |

(48)

W odniesieniu do uzasadnienia pomocy w świetle włoskiego systemu podatkowego władze włoskie uściślają, że we Włoszech ilości paliwa zwolnione z podatków są uzależnione od powierzchni i jakości upraw oraz wyposażenia w faktycznie wykorzystywane narzędzia rolnicze. Dlatego też można uznać, że wielkość zwolnienia obliczana jest w zależności od rodzaju prowadzonej działalności, a w przypadku upraw szklarniowych – proporcjonalnie, ponieważ ten typ upraw bezpośrednio uzależniony jest od oleju i charakteryzuje się warunkami produkcji zdecydowanie odmiennymi niż uprawy na otwartym polu. Ponadto zwolnienie nie sprzyja produkcji tylko jednego produktu, ponieważ ma zastosowanie do wszystkich rodzajów upraw szklarniowych, a uprawy szklarniowe można uznać za powszechnie praktykowane w całym sektorze rolnym.

| (49) | W bardziej ogólnym odniesieniu do możliwości zastosowania art. 87 ust. 1 Traktatu władze włoskie uważają, że nie istnieją warunki, o których mowa w cytowanym ustępie, ponieważ zwolnienie z podatku nie jest selektywne ani nie zakłóca konkurencji. |
| --- | --- |

(49)

W bardziej ogólnym odniesieniu do możliwości zastosowania art. 87 ust. 1 Traktatu władze włoskie uważają, że nie istnieją warunki, o których mowa w cytowanym ustępie, ponieważ zwolnienie z podatku nie jest selektywne ani nie zakłóca konkurencji.

| (50) | W kwestii selektywności władze włoskie odwołują się do wyroku Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-233/04 (9). W ocenie (pkt 86) Sąd stwierdza: „Dla celów zastosowania art. 87 traktatu WE nie ma znaczenia, czy sytuacja domniemanego beneficjenta środka poprawiła się czy pogorszyła w stosunku do uprzedniej sytuacji prawnej czy też przeciwnie – nie zmieniała się w czasie. Należy ustalić wyłącznie, czy w ramach danego systemu prawnego środek państwowy sprzyja «niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów» w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, których sytuacja faktyczna i prawna jest analogiczna, uwzględniając cel, jakiemu ma służyć przedmiotowy środek”. |
| --- | --- |

(50)

W kwestii selektywności władze włoskie odwołują się do wyroku Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-233/04 (9). W ocenie (pkt 86) Sąd stwierdza: „Dla celów zastosowania art. 87 traktatu WE nie ma znaczenia, czy sytuacja domniemanego beneficjenta środka poprawiła się czy pogorszyła w stosunku do uprzedniej sytuacji prawnej czy też przeciwnie – nie zmieniała się w czasie. Należy ustalić wyłącznie, czy w ramach danego systemu prawnego środek państwowy sprzyja «niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów» w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, których sytuacja faktyczna i prawna jest analogiczna, uwzględniając cel, jakiemu ma służyć przedmiotowy środek”.

| (51) | Zdaniem władz włoskich, zwolnienie zastosowane do oleju używanego w zamkniętym środowisku, w którym prowadzi się uprawy produktów rolnych, nie powoduje różnicowania przedsiębiorstw, które znajdują się w tej samej sytuacji prawnej i faktycznej, ani produktów, ponieważ wszystkie gospodarstwa, niezależnie od tego, jakie produkty wytwarzają, mogą korzystać ze zwolnienia, gdy zaopatrują się w olej opałowy do upraw szklarniowych. |
| --- | --- |

(51)

Zdaniem władz włoskich, zwolnienie zastosowane do oleju używanego w zamkniętym środowisku, w którym prowadzi się uprawy produktów rolnych, nie powoduje różnicowania przedsiębiorstw, które znajdują się w tej samej sytuacji prawnej i faktycznej, ani produktów, ponieważ wszystkie gospodarstwa, niezależnie od tego, jakie produkty wytwarzają, mogą korzystać ze zwolnienia, gdy zaopatrują się w olej opałowy do upraw szklarniowych.

| (52) | Jeśli chodzi o ewentualne cechy powodujące zakłócenie konkurencji, władze włoskie powołują się na decyzję Komisji C(2008) 1105, w której w motywie 43 stwierdza się: „Całkowite lub częściowe zwolnienie przyznane na mocy art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG stosowane jest w tym samym celu jak środki, o których mowa w dyrektywie 2003/96/WE, i ma węższy zakres, a więc można stwierdzić, analogicznie, że nie powinno niesłusznie zakłócać konkurencji”. |
| --- | --- |

(52)

Jeśli chodzi o ewentualne cechy powodujące zakłócenie konkurencji, władze włoskie powołują się na decyzję Komisji C(2008) 1105, w której w motywie 43 stwierdza się: „Całkowite lub częściowe zwolnienie przyznane na mocy art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG stosowane jest w tym samym celu jak środki, o których mowa w dyrektywie 2003/96/WE, i ma węższy zakres, a więc można stwierdzić, analogicznie, że nie powinno niesłusznie zakłócać konkurencji”.

| (53) | Władze włoskie dodają ponadto, że w motywie 32 tej samej decyzji Komisja stwierdza, że ten rodzaj środków związanych z paliwami stosowanymi w podstawowej produkcji rolnej nie zakłóca niesłusznie konkurencji, zważywszy na niewielkie rozmiary gospodarstw rolnych w unii Europejskiej (ponad 60 % gospodarstw liczy mniej niż 5 ha użytkowej powierzchni rolnej). W oparciu o to stwierdzenie władze włoskie podkreślają, że ze względu na to kryterium wielkości nie jest zbytnio możliwe, by przedmiotowe zwolnienia zakłócały konkurencję, ponieważ około 80 % włoskich gospodarstw rolnych liczy mniej niż 5 ha użytkowej powierzchni rolnej. |
| --- | --- |

(53)

Władze włoskie dodają ponadto, że w motywie 32 tej samej decyzji Komisja stwierdza, że ten rodzaj środków związanych z paliwami stosowanymi w podstawowej produkcji rolnej nie zakłóca niesłusznie konkurencji, zważywszy na niewielkie rozmiary gospodarstw rolnych w unii Europejskiej (ponad 60 % gospodarstw liczy mniej niż 5 ha użytkowej powierzchni rolnej). W oparciu o to stwierdzenie władze włoskie podkreślają, że ze względu na to kryterium wielkości nie jest zbytnio możliwe, by przedmiotowe zwolnienia zakłócały konkurencję, ponieważ około 80 % włoskich gospodarstw rolnych liczy mniej niż 5 ha użytkowej powierzchni rolnej.

| (54) | Kolejny argument podnoszony przez władze włoskie jest taki, że ilość oleju, jaka może być przeznaczana na cele opałowe na każdy 1 m3 szklarni wynosi tylko 2 litry. Ponadto z analizy przeprowadzonej przez Enama (Ente nazionale per la meccanizzazione agricola – Krajowy Urząd Mechanizacji Rolnictwa), dotyczącej zużycia oleju w 14 z 20 regionów włoskich wynika, że ilość olej użyta w szklarniach (167 436 001 litr) stanowiła tylko 11,77 % całkowitego zużycia oleju rolniczego w 2002 r. i 10,67 % w 2003 r. |
| --- | --- |

(54)

Kolejny argument podnoszony przez władze włoskie jest taki, że ilość oleju, jaka może być przeznaczana na cele opałowe na każdy 1 m3 szklarni wynosi tylko 2 litry. Ponadto z analizy przeprowadzonej przez Enama (Ente nazionale per la meccanizzazione agricola – Krajowy Urząd Mechanizacji Rolnictwa), dotyczącej zużycia oleju w 14 z 20 regionów włoskich wynika, że ilość olej użyta w szklarniach (167 436 001 litr) stanowiła tylko 11,77 % całkowitego zużycia oleju rolniczego w 2002 r. i 10,67 % w 2003 r.

| (55) | Po udzieleniu tych wyjaśnień na poparcie tezy, że przedmiotowe zwolnienia nie zawierają elementów pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, władze włoskie przypominają o poziomym charakterze zwolnień, kładąc nacisk na fakt, że wszyscy producenci rolni mogliby skorzystać z pomocy, gdyby prowadzili uprawy szklarniowe oraz podkreślają, że kryterium niedyskryminowania nie może być stosowane wstecz ze względu na uzasadnioną gwarancję i pewność prawa. |
| --- | --- |

(55)

Po udzieleniu tych wyjaśnień na poparcie tezy, że przedmiotowe zwolnienia nie zawierają elementów pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, władze włoskie przypominają o poziomym charakterze zwolnień, kładąc nacisk na fakt, że wszyscy producenci rolni mogliby skorzystać z pomocy, gdyby prowadzili uprawy szklarniowe oraz podkreślają, że kryterium niedyskryminowania nie może być stosowane wstecz ze względu na uzasadnioną gwarancję i pewność prawa.

X.   OCENA

| (56) | Niniejsza decyzja dotyczy różnicy między zwolnieniem z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni z jednej strony a zwolnieniem z podatku akcyzowego od oleju stosowanego jako paliwo z drugiej strony. |
| --- | --- |

(56)

Niniejsza decyzja dotyczy różnicy między zwolnieniem z podatku akcyzowego od oleju opałowego stosowanego do ogrzewania szklarni z jednej strony a zwolnieniem z podatku akcyzowego od oleju stosowanego jako paliwo z drugiej strony.

| (57) | Uwzględniając argumenty przedstawione przez władze włoskie w odpowiedziach na wszczęcie postępowania, należy przede wszystkim zbadać, czy program pomocy zawiera elementy pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(57)

Uwzględniając argumenty przedstawione przez władze włoskie w odpowiedziach na wszczęcie postępowania, należy przede wszystkim zbadać, czy program pomocy zawiera elementy pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.

| (58) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(58)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (59) | Analizowana pomoc odpowiada tej definicji nie tylko dlatego, że finansowana jest przy użyciu zasobów państwowych (zwalniając podatników z podatku akcyzowego, państwo rezygnuje z określonych wpływów, jakie w przeciwnym razie mogłoby zainkasować), ale również dlatego, że sprzyja niektórym przedsiębiorstwom (przedsiębiorstwa z sektora rolnego i – wśród nich – te, które prowadzą uprawy szklarniowe) oraz może wpłynąć na wymianę handlową i zakłócić konkurencję zważywszy na pozycję, jaką Włochy zajmują w produkcji rolnej w systemie upraw szklarniowych (np. w 2000 r. i w 2003 r. Włochy zajmowały drugie miejsce wśród państw producentów Unii Europejskiej pod względem powierzchni szklarni przeznaczonych na produkcję świeżych warzyw; w 2000 r. i 2001 r. Włochy były pierwszym producentem warzyw w Unii Europejskiej i wreszcie w okresie, do którego odnoszą się wszczęte postępowania, Włochy były drugim krajem europejskim pod względem powierzchni przeznaczonych na uprawy szklarniowe). |
| --- | --- |

(59)

Analizowana pomoc odpowiada tej definicji nie tylko dlatego, że finansowana jest przy użyciu zasobów państwowych (zwalniając podatników z podatku akcyzowego, państwo rezygnuje z określonych wpływów, jakie w przeciwnym razie mogłoby zainkasować), ale również dlatego, że sprzyja niektórym przedsiębiorstwom (przedsiębiorstwa z sektora rolnego i – wśród nich – te, które prowadzą uprawy szklarniowe) oraz może wpłynąć na wymianę handlową i zakłócić konkurencję zważywszy na pozycję, jaką Włochy zajmują w produkcji rolnej w systemie upraw szklarniowych (np. w 2000 r. i w 2003 r. Włochy zajmowały drugie miejsce wśród państw producentów Unii Europejskiej pod względem powierzchni szklarni przeznaczonych na produkcję świeżych warzyw; w 2000 r. i 2001 r. Włochy były pierwszym producentem warzyw w Unii Europejskiej i wreszcie w okresie, do którego odnoszą się wszczęte postępowania, Włochy były drugim krajem europejskim pod względem powierzchni przeznaczonych na uprawy szklarniowe).

| (60) | W trakcie analizowania pomocy władze włoskie podniosły liczne argumenty na obronę twierdzenia, że pomoc nie zawiera elementów pomocy państwa:






  — | zgodnie z porozumieniem politycznym zawartym przez Radę i Komisję podczas Rady ECOFIN w dniu 19 marca 2003 r., odstępstwa od ogólnego systemu [podatkowego] lub zróżnicowanie w jego ramach, uzasadnione charakterem lub ogólnymi cechami systemu podatkowego, nie stanowią pomocy państwa; ponadto we Włoszech zwolnienia wpisują się w logikę włoskiego systemu podatkowego, ponieważ obowiązują dla wszystkich upraw szklarniowych oraz dlatego, że ilości paliw zwolnione z podatku akcyzowego uzależnione są od prowadzonej działalności, |
| --- | --- | --- |

(60)

W trakcie analizowania pomocy władze włoskie podniosły liczne argumenty na obronę twierdzenia, że pomoc nie zawiera elementów pomocy państwa:

—

zgodnie z porozumieniem politycznym zawartym przez Radę i Komisję podczas Rady ECOFIN w dniu 19 marca 2003 r., odstępstwa od ogólnego systemu [podatkowego] lub zróżnicowanie w jego ramach, uzasadnione charakterem lub ogólnymi cechami systemu podatkowego, nie stanowią pomocy państwa; ponadto we Włoszech zwolnienia wpisują się w logikę włoskiego systemu podatkowego, ponieważ obowiązują dla wszystkich upraw szklarniowych oraz dlatego, że ilości paliw zwolnione z podatku akcyzowego uzależnione są od prowadzonej działalności,

| — | z szacunkowych i dostępnych danych wynika, że analizowana pomoc „nie przesądza o prawidłowości funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji” (zob. motywy 30 i 31), |
| --- | --- |

—

z szacunkowych i dostępnych danych wynika, że analizowana pomoc „nie przesądza o prawidłowości funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji” (zob. motywy 30 i 31),

| — | zwolnienia nie są ani selektywne ani nie zakłócają konkurencji. |
| --- | --- |

—

zwolnienia nie są ani selektywne ani nie zakłócają konkurencji.

| (61) | Należy przede wszystkim podkreślić, że żadne polityczne porozumienie nie może zmienić pojęcia pomocy zdefiniowanego w sposób obiektywny w Traktacie. |
| --- | --- |

(61)

Należy przede wszystkim podkreślić, że żadne polityczne porozumienie nie może zmienić pojęcia pomocy zdefiniowanego w sposób obiektywny w Traktacie.

| (62) | W odniesieniu do argumentu, że zwolnienia uzasadnione są charakterem i ogólnymi cechami systemu podatkowego, Komisja uważa, że specjalnych zwolnień z podatku akcyzowego, ograniczonych do jednego rodzaju produkcji (w analizowanym przypadku – produkcja szklarniowa, która skorzystała z większych zwolnień w porównaniu z uprawami na otwartym polu) nie można uzasadniać charakterem czy logiką systemu podatkowego, gdy prawo wspólnotowe zobowiązuje państwa członkowskie, z zasady, do naliczania podatku akcyzowego (10). To samo twierdzenie ma zastosowanie, gdy prawo wspólnotowe nie nakazuje przyznawania tego rodzaju zwolnień. Argument, według którego zwolnienia obowiązują dla wszystkich upraw szklarniowych, nie jest w tym przypadku właściwy, ponieważ całe gałęzie produkcji rolnej skorzystały ze zwolnień niższych niż te, które przyznano prowadzącym uprawy szklarniowe, i jeśli, jak twierdzą władze włoskie, ilości paliwa zwolnione z podatku zależą od rodzaju prowadzonej działalności, logika systemu podatkowego wymagałaby takiego samego zwolnienia dla wszystkich rodzajów działalności opartych na stosowaniu oleju. |
| --- | --- |

(62)

W odniesieniu do argumentu, że zwolnienia uzasadnione są charakterem i ogólnymi cechami systemu podatkowego, Komisja uważa, że specjalnych zwolnień z podatku akcyzowego, ograniczonych do jednego rodzaju produkcji (w analizowanym przypadku – produkcja szklarniowa, która skorzystała z większych zwolnień w porównaniu z uprawami na otwartym polu) nie można uzasadniać charakterem czy logiką systemu podatkowego, gdy prawo wspólnotowe zobowiązuje państwa członkowskie, z zasady, do naliczania podatku akcyzowego (10). To samo twierdzenie ma zastosowanie, gdy prawo wspólnotowe nie nakazuje przyznawania tego rodzaju zwolnień. Argument, według którego zwolnienia obowiązują dla wszystkich upraw szklarniowych, nie jest w tym przypadku właściwy, ponieważ całe gałęzie produkcji rolnej skorzystały ze zwolnień niższych niż te, które przyznano prowadzącym uprawy szklarniowe, i jeśli, jak twierdzą władze włoskie, ilości paliwa zwolnione z podatku zależą od rodzaju prowadzonej działalności, logika systemu podatkowego wymagałaby takiego samego zwolnienia dla wszystkich rodzajów działalności opartych na stosowaniu oleju.

| (63) | Kwestia selektywności została już omówiona w motywie 58 niniejszego uzasadnienia. Co do odwołania do wyroku w sprawie T 233-04, w świetle motywów 25 i 26 niniejszego uzasadnienia Komisja stwierdza, że o ile prawdą jest, że podmioty działające w sektorze rolnym, używające oleju, mogły skorzystać ze zwolnień podatkowych, to jednak prowadzący uprawy szklarniowe skorzystali z większych zwolnień. Sytuacja faktyczna wszystkich podmiotów była analogiczna w momencie, w którym stosowały one olej do produkcji, a więc w tym samym stopniu zainteresowane były celem pomocy (złagodzenie skutków wzrostu cen produktów naftowych), niezależnie od ich statusu prawnego. Fakt, że w analogicznej sytuacji niektórzy mogli skorzystać z większych zwolnień niż inni, świadczy o tym, że pomoc zawiera element selektywności. |
| --- | --- |

(63)

Kwestia selektywności została już omówiona w motywie 58 niniejszego uzasadnienia. Co do odwołania do wyroku w sprawie T 233-04, w świetle motywów 25 i 26 niniejszego uzasadnienia Komisja stwierdza, że o ile prawdą jest, że podmioty działające w sektorze rolnym, używające oleju, mogły skorzystać ze zwolnień podatkowych, to jednak prowadzący uprawy szklarniowe skorzystali z większych zwolnień. Sytuacja faktyczna wszystkich podmiotów była analogiczna w momencie, w którym stosowały one olej do produkcji, a więc w tym samym stopniu zainteresowane były celem pomocy (złagodzenie skutków wzrostu cen produktów naftowych), niezależnie od ich statusu prawnego. Fakt, że w analogicznej sytuacji niektórzy mogli skorzystać z większych zwolnień niż inni, świadczy o tym, że pomoc zawiera element selektywności.

| (64) | W odniesieniu do argumentu, według którego pomoc nie przesądza o prawidłowości funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji, Komisja odrzuca argument władz włoskich. W rzeczywistości:






  — | w decyzji, na którą powołują się władze włoskie w motywie 52 niniejszego uzasadnienia, stwierdza się, że istnieją takie przypadki pomocy państwa, które mogłyby być zatwierdzone na podstawie odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu; odstępstwo to nie może jednak być wykorzystane do wykazania braku elementów pomocy państwa w analizowanej pomocy (to twierdzenie ma zastosowanie również do argumentu wysuwanego przez władze włoskie i opisanego w motywie 53 niniejszego uzasadnienia), |
| --- | --- | --- |

(64)

W odniesieniu do argumentu, według którego pomoc nie przesądza o prawidłowości funkcjonowania rynku wewnętrznego i nie powoduje zakłócenia konkurencji, Komisja odrzuca argument władz włoskich. W rzeczywistości:

—

w decyzji, na którą powołują się władze włoskie w motywie 52 niniejszego uzasadnienia, stwierdza się, że istnieją takie przypadki pomocy państwa, które mogłyby być zatwierdzone na podstawie odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu; odstępstwo to nie może jednak być wykorzystane do wykazania braku elementów pomocy państwa w analizowanej pomocy (to twierdzenie ma zastosowanie również do argumentu wysuwanego przez władze włoskie i opisanego w motywie 53 niniejszego uzasadnienia),

| — | dane podane w motywie 54 niniejszego uzasadnienia nie są kompletne (14 regionów na 20) i nie ma żadnej podstawy, by stwierdzić, że są reprezentatywne: nie jest możliwe wywnioskowanie, czy regiony, których dotyczą dane, to regiony, w których uprawy szklarniowe są bardziej rozpowszechnione; ponadto dane dotyczące zużycia w sektorze rolnym świadczą raczej o tym, że olej stanowi ważny środek produkcji rolnej. W każdym razie wystarczy, że pomoc wzmocni pozycję konkurencyjną przedsiębiorstwa w porównaniu z pozycją innych przedsiębiorstw uczestniczących w wewnątrzwspólnotowej wymianie handlowej, aby ta pomoc spowodowała zakłócenie konkurencji i wpłynęła na wymianę handlową między państwami członkowskimi (11). Tak dzieje się w analizowanym przypadku, ponieważ przyznane zwolnienie sprzyja przedsiębiorstwom włoskim, które prowadzą szklarniowe uprawy produktów rolnych, w porównaniu z przedsiębiorstwami działającymi w tym samym sektorze w innych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

dane podane w motywie 54 niniejszego uzasadnienia nie są kompletne (14 regionów na 20) i nie ma żadnej podstawy, by stwierdzić, że są reprezentatywne: nie jest możliwe wywnioskowanie, czy regiony, których dotyczą dane, to regiony, w których uprawy szklarniowe są bardziej rozpowszechnione; ponadto dane dotyczące zużycia w sektorze rolnym świadczą raczej o tym, że olej stanowi ważny środek produkcji rolnej. W każdym razie wystarczy, że pomoc wzmocni pozycję konkurencyjną przedsiębiorstwa w porównaniu z pozycją innych przedsiębiorstw uczestniczących w wewnątrzwspólnotowej wymianie handlowej, aby ta pomoc spowodowała zakłócenie konkurencji i wpłynęła na wymianę handlową między państwami członkowskimi (11). Tak dzieje się w analizowanym przypadku, ponieważ przyznane zwolnienie sprzyja przedsiębiorstwom włoskim, które prowadzą szklarniowe uprawy produktów rolnych, w porównaniu z przedsiębiorstwami działającymi w tym samym sektorze w innych państwach członkowskich.

| (65) | Władze włoskie stwierdziły również, w odpowiedzi na wszczęcie pierwszego postępowania, że przedmiotowa pomoc nie stanowi pomocy państwa, ale winna być analizowana w świetle przepisów dyrektyw 92/81/EWG i 2003/96/WE. Władze włoskie wyciągnęły taki wniosek z argumentacji, według której istnienie pomocy państwa wyklucza fakt, że dyrektywa europejska przewiduje możliwość przyznawania zwolnienia z podatku. Taka argumentacja została powtórzona w odpowiedzi na nakaz udzielenia informacji wydany Włochom. |
| --- | --- |

(65)

Władze włoskie stwierdziły również, w odpowiedzi na wszczęcie pierwszego postępowania, że przedmiotowa pomoc nie stanowi pomocy państwa, ale winna być analizowana w świetle przepisów dyrektyw 92/81/EWG i 2003/96/WE. Władze włoskie wyciągnęły taki wniosek z argumentacji, według której istnienie pomocy państwa wyklucza fakt, że dyrektywa europejska przewiduje możliwość przyznawania zwolnienia z podatku. Taka argumentacja została powtórzona w odpowiedzi na nakaz udzielenia informacji wydany Włochom.

| (66) | Komisja nie może zgodzić się z taką argumentacją. Dyrektywa 92/81/EWG rzeczywiście mówi, w motywie szóstym, że państwa członkowskie mogą stosować fakultatywnie inne (...) zwolnienia (...), pod warunkiem że nie powoduje to zakłócenia konkurencji. Art. 8 ust. 2 tej samej dyrektywy stanowi ponadto, że państwa członkowskie mogą stosować zwolnienia całkowite lub częściowe „z zastrzeżeniem innych przepisów Wspólnoty”. Powołując się na ryzyko zaistnienia zakłócenia konkurencji, dyrektywa 92/81/EWG nie wyklucza, że zwolnienia mogą stanowić pomoc państwa. Warto przypomnieć, że kompetencje w zakresie pomocy państwa są przyznane Komisji bezpośrednio w Traktacie i że kompetencji tych nie może ograniczyć dyrektywa, której celem jest harmonizacja podatków na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

(66)

Komisja nie może zgodzić się z taką argumentacją. Dyrektywa 92/81/EWG rzeczywiście mówi, w motywie szóstym, że państwa członkowskie mogą stosować fakultatywnie inne (...) zwolnienia (...), pod warunkiem że nie powoduje to zakłócenia konkurencji. Art. 8 ust. 2 tej samej dyrektywy stanowi ponadto, że państwa członkowskie mogą stosować zwolnienia całkowite lub częściowe „z zastrzeżeniem innych przepisów Wspólnoty”. Powołując się na ryzyko zaistnienia zakłócenia konkurencji, dyrektywa 92/81/EWG nie wyklucza, że zwolnienia mogą stanowić pomoc państwa. Warto przypomnieć, że kompetencje w zakresie pomocy państwa są przyznane Komisji bezpośrednio w Traktacie i że kompetencji tych nie może ograniczyć dyrektywa, której celem jest harmonizacja podatków na poziomie europejskim.

| (67) | Ponadto dyrektywa 2003/96/WE określa, w motywach 15 i 24, że środki, mające na celu ustanowienie zróżnicowanych stawek podatkowych, muszą być zgodne z przepisami, które regulują rynek wewnętrzny i konkurencję, aby nie powodować zakłócenia konkurencji. Obowiązek stosowania zasad konkurencji potwierdzony jest również w art. 26 tej samej dyrektywy, w którym zwraca się uwagę na fakt, że środki, o których mowa, mogą stanowić pomoc państwa i muszą w takim przypadku być notyfikowane zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu WE. Wspomniany artykuł stanowi wyraźnie, że przekazywanie Komisji informacji zgodnie z dyrektywą nie zwalnia państw członkowskich z obowiązku notyfikowania pomocy, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu. |
| --- | --- |

(67)

Ponadto dyrektywa 2003/96/WE określa, w motywach 15 i 24, że środki, mające na celu ustanowienie zróżnicowanych stawek podatkowych, muszą być zgodne z przepisami, które regulują rynek wewnętrzny i konkurencję, aby nie powodować zakłócenia konkurencji. Obowiązek stosowania zasad konkurencji potwierdzony jest również w art. 26 tej samej dyrektywy, w którym zwraca się uwagę na fakt, że środki, o których mowa, mogą stanowić pomoc państwa i muszą w takim przypadku być notyfikowane zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu WE. Wspomniany artykuł stanowi wyraźnie, że przekazywanie Komisji informacji zgodnie z dyrektywą nie zwalnia państw członkowskich z obowiązku notyfikowania pomocy, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu.

| (68) | Wreszcie same władze włoskie stwierdzają (zob. motyw 39 niniejszego uzasadnienia), że zastosowanie zwolnienia powoduje zakłócenie konkurencji, co jest charakterystycznym elementem pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(68)

Wreszcie same władze włoskie stwierdzają (zob. motyw 39 niniejszego uzasadnienia), że zastosowanie zwolnienia powoduje zakłócenie konkurencji, co jest charakterystycznym elementem pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (69) | Zważywszy na powyższe, Komisja stwierdza, że zwolnienia z podatku akcyzowego stosowane w ramach analizowanego programu pomocy stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(69)

Zważywszy na powyższe, Komisja stwierdza, że zwolnienia z podatku akcyzowego stosowane w ramach analizowanego programu pomocy stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (70) | Niemniej w przypadkach przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu niektóre środki można uznać, w drodze odstępstwa, za zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(70)

Niemniej w przypadkach przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu niektóre środki można uznać, w drodze odstępstwa, za zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (71) | Odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu, dotyczące pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej indywidualnym konsumentom, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, a także pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec, nie mają zastosowania w analizowanym przypadku, niezależnie od tego, kto jest beneficjentem pomocy. |
| --- | --- |

(71)

Odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu, dotyczące pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej indywidualnym konsumentom, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, a także pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec, nie mają zastosowania w analizowanym przypadku, niezależnie od tego, kto jest beneficjentem pomocy.

| (72) | Komisja uważa, że odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu, dotyczące rozwoju gospodarczego niektórych regionów, nie mają zastosowania do analizowanego programu, ponieważ nie obejmuje on pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski, lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia. |
| --- | --- |

(72)

Komisja uważa, że odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu, dotyczące rozwoju gospodarczego niektórych regionów, nie mają zastosowania do analizowanego programu, ponieważ nie obejmuje on pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski, lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia.

| (73) | W odniesieniu do odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu wystarczające jest stwierdzenie, że analizowany system podatkowy nie stanowi przedmiotu wspólnego europejskiego zainteresowania ani nie ma na celu zaradzenia poważnym zaburzeniom w gospodarce włoskiej. Pomoc nie jest ponadto przeznaczona na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego w myśl odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu. |
| --- | --- |

(73)

W odniesieniu do odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu wystarczające jest stwierdzenie, że analizowany system podatkowy nie stanowi przedmiotu wspólnego europejskiego zainteresowania ani nie ma na celu zaradzenia poważnym zaburzeniom w gospodarce włoskiej. Pomoc nie jest ponadto przeznaczona na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego w myśl odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu.

| (74) | W związku z tym jedynym możliwym odstępstwem, na jakie można się powołać, jest odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, zgodnie z którym za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(74)

W związku z tym jedynym możliwym odstępstwem, na jakie można się powołać, jest odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, zgodnie z którym za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (75) | Ponieważ pomoc, wynikająca z analizowanego programu, jest pomocą niezgłoszoną, jej zgodność ze wspólnym rynkiem należy analizować w świetle przepisów dotyczących pomocy państwa, obowiązujących w momencie jej przyznawania, zgodnie z uściśleniem, jakie znajduje się w komunikacie Komisji w sprawie określenia zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną bezprawnie (12). |
| --- | --- |

(75)

Ponieważ pomoc, wynikająca z analizowanego programu, jest pomocą niezgłoszoną, jej zgodność ze wspólnym rynkiem należy analizować w świetle przepisów dotyczących pomocy państwa, obowiązujących w momencie jej przyznawania, zgodnie z uściśleniem, jakie znajduje się w komunikacie Komisji w sprawie określenia zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną bezprawnie (12).

| (76) | Co prawda motyw 172 nowych wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (13) uznaje za zgodne ze wspólnym rynkiem, w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, niektóre przypadki pomocy przyznanej bezprawnie po wejściu w życie dyrektywy 2003/96/WE, to jednak ma on zastosowanie jedynie wówczas, gdy przestrzegane są warunki określone w tej dyrektywie i gdy nie ma żadnego rozróżnienia w ramach sektora rolnego. To samo dotyczy pomocy przyznanej bezprawnie na podstawie dyrektywy 92/81/EWG. |
| --- | --- |

(76)

Co prawda motyw 172 nowych wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (13) uznaje za zgodne ze wspólnym rynkiem, w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, niektóre przypadki pomocy przyznanej bezprawnie po wejściu w życie dyrektywy 2003/96/WE, to jednak ma on zastosowanie jedynie wówczas, gdy przestrzegane są warunki określone w tej dyrektywie i gdy nie ma żadnego rozróżnienia w ramach sektora rolnego. To samo dotyczy pomocy przyznanej bezprawnie na podstawie dyrektywy 92/81/EWG.

| (77) | Art. 1 ust. 1 dyrektywy 92/81/EWG stanowi, że „w myśl niniejszej dyrektywy państwa członkowskie nałożą ujednolicony podatek akcyzowy od olejów mineralnych”. W ust. 2 tego samego artykułu uściśla się, że państwa członkowskie ustalą swoje stawki zgodnie z dyrektywą Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie ujednolicania stawek podatku akcyzowego od olejów mineralnych (14). |
| --- | --- |

(77)

Art. 1 ust. 1 dyrektywy 92/81/EWG stanowi, że „w myśl niniejszej dyrektywy państwa członkowskie nałożą ujednolicony podatek akcyzowy od olejów mineralnych”. W ust. 2 tego samego artykułu uściśla się, że państwa członkowskie ustalą swoje stawki zgodnie z dyrektywą Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie ujednolicania stawek podatku akcyzowego od olejów mineralnych (14).

| (78) | W art. 5 ust. 2 dyrektywy 92/82/EWG ustala się stawkę podatku akcyzowego od oleju napędowego na 18 ecu za 1 000 litrów, jeśli olej używany jest do silników stacjonarnych, urządzeń i maszyn używanych w budownictwie, pracach techniczno-inżynieryjnych i robotach publicznych, do pojazdów przeznaczonych do użytkowania poza drogami publicznymi lub pojazdów, które nie otrzymały homologacji uprawniającej do użytkowania ich głównie na drogach publicznych. |
| --- | --- |

(78)

W art. 5 ust. 2 dyrektywy 92/82/EWG ustala się stawkę podatku akcyzowego od oleju napędowego na 18 ecu za 1 000 litrów, jeśli olej używany jest do silników stacjonarnych, urządzeń i maszyn używanych w budownictwie, pracach techniczno-inżynieryjnych i robotach publicznych, do pojazdów przeznaczonych do użytkowania poza drogami publicznymi lub pojazdów, które nie otrzymały homologacji uprawniającej do użytkowania ich głównie na drogach publicznych.

| (79) | W art. 2 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG uściśla się, że „wszelkie oleje mineralne inne niż te, dla których poziom podatku akcyzowego określony został w dyrektywie w sprawie stawek podatku 92/82/EWG, objęte są podatkiem akcyzowym, o ile są przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwo grzewcze lub silnikowe. Stawkę podatku pobieranego od tych olejów ustala się, zależnie od sposobu ich wykorzystania, w wysokości stawki równorzędnego paliwa grzewczego lub silnikowego” (kwota 13 EUR podana przez władze włoskie, o czym mowa powyżej w motywie 43 niniejszego uzasadnienia, to kwota podatku akcyzowego mającego zastosowanie do paliwa grzewczego lub silnikowego, innymi słowy podatku akcyzowego od oleju ciężkiego ustalonego w wysokości 13 EUR za 1 000 kg w art. 6 tej samej dyrektywy). |
| --- | --- |

(79)

W art. 2 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG uściśla się, że „wszelkie oleje mineralne inne niż te, dla których poziom podatku akcyzowego określony został w dyrektywie w sprawie stawek podatku 92/82/EWG, objęte są podatkiem akcyzowym, o ile są przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwo grzewcze lub silnikowe. Stawkę podatku pobieranego od tych olejów ustala się, zależnie od sposobu ich wykorzystania, w wysokości stawki równorzędnego paliwa grzewczego lub silnikowego” (kwota 13 EUR podana przez władze włoskie, o czym mowa powyżej w motywie 43 niniejszego uzasadnienia, to kwota podatku akcyzowego mającego zastosowanie do paliwa grzewczego lub silnikowego, innymi słowy podatku akcyzowego od oleju ciężkiego ustalonego w wysokości 13 EUR za 1 000 kg w art. 6 tej samej dyrektywy).

| (80) | W art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG przewiduje się jednak, że „z zastrzeżeniem innych przepisów Wspólnoty, państwa członkowskie mają prawo stosować zwolnienia całkowite lub częściowe, a także obniżenia stawek podatku od olejów mineralnych używanych pod kontrolą podatkową [...] wyłącznie w ramach prac rolnych i ogrodniczych, a także w leśnictwie i rybołówstwie słodkowodnym”. |
| --- | --- |

(80)

W art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG przewiduje się jednak, że „z zastrzeżeniem innych przepisów Wspólnoty, państwa członkowskie mają prawo stosować zwolnienia całkowite lub częściowe, a także obniżenia stawek podatku od olejów mineralnych używanych pod kontrolą podatkową [...] wyłącznie w ramach prac rolnych i ogrodniczych, a także w leśnictwie i rybołówstwie słodkowodnym”.

| (81) | Zgodnie z dyrektywą 2003/96/WE, obowiązującą od dnia 1 stycznia 2004 r. (15), minimalna stawka podatku akcyzowego od oleju opałowego ustalona jest na 21 EUR za 1 000 litrów (art. 9 dyrektywy oraz tabela C załącznika I do tej dyrektywy). Dyrektywa ta zawiera ponadto w art. 15 ust. 3 przepis analogiczny do przepisu art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG, zgodnie z którym „państwa członkowskie mogą stosować poziom opodatkowania obniżany do zera do produktów energetycznych i energii elektrycznej wykorzystywanej w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie”. |
| --- | --- |

(81)

Zgodnie z dyrektywą 2003/96/WE, obowiązującą od dnia 1 stycznia 2004 r. (15), minimalna stawka podatku akcyzowego od oleju opałowego ustalona jest na 21 EUR za 1 000 litrów (art. 9 dyrektywy oraz tabela C załącznika I do tej dyrektywy). Dyrektywa ta zawiera ponadto w art. 15 ust. 3 przepis analogiczny do przepisu art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/81/EWG, zgodnie z którym „państwa członkowskie mogą stosować poziom opodatkowania obniżany do zera do produktów energetycznych i energii elektrycznej wykorzystywanej w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie”.

| (82) | Zgodnie z przepisami obydwu dyrektyw było więc możliwe przyznanie całkowitych zwolnień z podatku akcyzowego. Niemniej, ponieważ analizowany program pomocy wprowadza rozróżnienie między zwolnieniami z podatku akcyzowego, które sprzyja niektórym gospodarstwom rolnym, nie może on być uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem w świetle motywu 172 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (16). |
| --- | --- |

(82)

Zgodnie z przepisami obydwu dyrektyw było więc możliwe przyznanie całkowitych zwolnień z podatku akcyzowego. Niemniej, ponieważ analizowany program pomocy wprowadza rozróżnienie między zwolnieniami z podatku akcyzowego, które sprzyja niektórym gospodarstwom rolnym, nie może on być uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem w świetle motywu 172 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (16).

| (83) | W całym okresie, stanowiącym przedmiot dwóch postępowań wszczętych w związku ze zwolnieniami z podatku akcyzowego (od 3 października 2000 r. do 31 grudnia 2004 r. – zob. motywy 25 i 27), zasadami obowiązującymi w zakresie pomocy państwa były zasady określone w wytycznych rolniczych w sprawie pomocy w sektorze rolnym (17) (zwanych dalej wytycznymi rolniczymi z 2000 r.). |
| --- | --- |

(83)

W całym okresie, stanowiącym przedmiot dwóch postępowań wszczętych w związku ze zwolnieniami z podatku akcyzowego (od 3 października 2000 r. do 31 grudnia 2004 r. – zob. motywy 25 i 27), zasadami obowiązującymi w zakresie pomocy państwa były zasady określone w wytycznych rolniczych w sprawie pomocy w sektorze rolnym (17) (zwanych dalej wytycznymi rolniczymi z 2000 r.).

| (84) | Komisja stwierdza, że ze względu na swój charakter (całkowite zwolnienie z podatku akcyzowego) pomoc ta stanowi jednostronną pomoc państwa przeznaczoną tylko na poprawę sytuacji finansowej producentów, nie przyczyniając się w żaden sposób do rozwoju sektora. Stwierdzenie to poparte jest faktem, że w przekazanych informacjach uzupełniających władze włoskie wyjaśniają, że przyznanie pomocy uzasadnione jest podwyżką cen ropy naftowej (zob. pkt 39 niniejszego uzasadnienia). |
| --- | --- |

(84)

Komisja stwierdza, że ze względu na swój charakter (całkowite zwolnienie z podatku akcyzowego) pomoc ta stanowi jednostronną pomoc państwa przeznaczoną tylko na poprawę sytuacji finansowej producentów, nie przyczyniając się w żaden sposób do rozwoju sektora. Stwierdzenie to poparte jest faktem, że w przekazanych informacjach uzupełniających władze włoskie wyjaśniają, że przyznanie pomocy uzasadnione jest podwyżką cen ropy naftowej (zob. pkt 39 niniejszego uzasadnienia).

| (85) | Zgodnie z pkt 3.5 wytycznych rolniczych z 2000 r. tego rodzaju pomoc stanowi pomoc operacyjną niezgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(85)

Zgodnie z pkt 3.5 wytycznych rolniczych z 2000 r. tego rodzaju pomoc stanowi pomoc operacyjną niezgodną ze wspólnym rynkiem.

| (86) | Wytyczne rolnicze z 2000 r. umożliwiają jednak, w pkt 5.5, zastosowanie wyjątku od przepisów cytowanego pkt 3.5 dla pomocy operacyjnej mającej na celu ochronę środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

(86)

Wytyczne rolnicze z 2000 r. umożliwiają jednak, w pkt 5.5, zastosowanie wyjątku od przepisów cytowanego pkt 3.5 dla pomocy operacyjnej mającej na celu ochronę środowiska naturalnego.

| (87) | W szczególności pkt 5.5.4 wytycznych rolniczych z 2000 r. odnosi się do specjalnego przypadku częściowych lub całkowitych zwolnień z podatków środowiskowych. W tym punkcie wytycznych Komisja, po przedstawieniu odpowiednich zastrzeżeń, stwierdziła, że ten rodzaj pomocy jest dopuszczalny pod warunkiem spełnienia łącznie następujących wymagań:






  — | pomoc jest tymczasowa (maksymalny czas trwania pięć lat) i zmniejszająca się, |
| --- | --- | --- |

(87)

W szczególności pkt 5.5.4 wytycznych rolniczych z 2000 r. odnosi się do specjalnego przypadku częściowych lub całkowitych zwolnień z podatków środowiskowych. W tym punkcie wytycznych Komisja, po przedstawieniu odpowiednich zastrzeżeń, stwierdziła, że ten rodzaj pomocy jest dopuszczalny pod warunkiem spełnienia łącznie następujących wymagań:

—

pomoc jest tymczasowa (maksymalny czas trwania pięć lat) i zmniejszająca się,

| — | możliwe jest wykazanie, że pomoc jest niezbędna, by zrekompensować utratę konkurencyjności na skalę międzynarodową, |
| --- | --- |

—

możliwe jest wykazanie, że pomoc jest niezbędna, by zrekompensować utratę konkurencyjności na skalę międzynarodową,

| — | program pomocy stanowi rzeczywistą zachętę do ograniczenia stosowania przedmiotowych środków produkcji. |
| --- | --- |

—

program pomocy stanowi rzeczywistą zachętę do ograniczenia stosowania przedmiotowych środków produkcji.

| (88) | W analizowanym przypadku Komisja stwierdza, że pomoc nie zmniejsza się, ponieważ – w świetle różnych artykułów ustaw finansowych, które ustanawiały zwolnienia z podatku akcyzowego – zwolnienie jest częściowe do dnia 31 grudnia 2000 r., a następnie całkowite dla każdego z okresów, o których mowa w motywie 27 niniejszego uzasadnienia. Ponadto pomoc nie była tymczasowa, ponieważ – jeśli nie liczyć drugiego półrocza 2001 r.– zwolnienia były w rzeczywistości stałe w całym rozpatrywanym okresie. Władze włoskie powołały się na istnienie trudnej sytuacji w zakresie konkurencyjności (zob. motyw 42 niniejszego uzasadnienia), ale nie dostarczyły danych, które wykazałyby utratę konkurencyjności. Wreszcie wydaje się nieprawdopodobne, by system zwolnień, który z definicji powoduje, że paliwa są tańsze, mógł zachęcać beneficjentów do ograniczenia stosowania przedmiotowych środków produkcji (niezależnie od tego, czy chodzi o szklarnie czy też szerzej o same oleje opałowe, jeśli uznaje się je za środki produkcji). |
| --- | --- |

(88)

W analizowanym przypadku Komisja stwierdza, że pomoc nie zmniejsza się, ponieważ – w świetle różnych artykułów ustaw finansowych, które ustanawiały zwolnienia z podatku akcyzowego – zwolnienie jest częściowe do dnia 31 grudnia 2000 r., a następnie całkowite dla każdego z okresów, o których mowa w motywie 27 niniejszego uzasadnienia. Ponadto pomoc nie była tymczasowa, ponieważ – jeśli nie liczyć drugiego półrocza 2001 r.– zwolnienia były w rzeczywistości stałe w całym rozpatrywanym okresie. Władze włoskie powołały się na istnienie trudnej sytuacji w zakresie konkurencyjności (zob. motyw 42 niniejszego uzasadnienia), ale nie dostarczyły danych, które wykazałyby utratę konkurencyjności. Wreszcie wydaje się nieprawdopodobne, by system zwolnień, który z definicji powoduje, że paliwa są tańsze, mógł zachęcać beneficjentów do ograniczenia stosowania przedmiotowych środków produkcji (niezależnie od tego, czy chodzi o szklarnie czy też szerzej o same oleje opałowe, jeśli uznaje się je za środki produkcji).

| (89) | Analizowana pomoc państwa nie może zostać uznana za uzasadnioną wyłącznie na podstawie wytycznych rolniczych z 2000 r., na podstawie których możliwe jest uznanie zwykłej pomocy operacyjnej za zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(89)

Analizowana pomoc państwa nie może zostać uznana za uzasadnioną wyłącznie na podstawie wytycznych rolniczych z 2000 r., na podstawie których możliwe jest uznanie zwykłej pomocy operacyjnej za zgodną ze wspólnym rynkiem.

| (90) | Uwzględniając powyższe, wytyczne rolnicze z 2000 r. przewidują również, w pkt 5.6.2, możliwość przeanalizowania poszczególnych przypadków pomocy z osobna z uwzględnieniem zasad określonych w wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

(90)

Uwzględniając powyższe, wytyczne rolnicze z 2000 r. przewidują również, w pkt 5.6.2, możliwość przeanalizowania poszczególnych przypadków pomocy z osobna z uwzględnieniem zasad określonych w wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego.

| (91) | Uwzględniając okres, do którego odnoszą się dwa postępowania, przepisy w zakresie pomocy państwa, jakie należy uwzględnić dla celów analizy zgodności przedmiotowej pomocy ze wspólnym rynkiem, są następujące:






  — | dla okresu od dnia 3 października 2000 r. do dnia 2 lutego 2001 r. – wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego obowiązujące od 1994 r. (zwane dalej „wytycznymi z 1994 r.”) (18), |
| --- | --- | --- |

(91)

Uwzględniając okres, do którego odnoszą się dwa postępowania, przepisy w zakresie pomocy państwa, jakie należy uwzględnić dla celów analizy zgodności przedmiotowej pomocy ze wspólnym rynkiem, są następujące:

—

dla okresu od dnia 3 października 2000 r. do dnia 2 lutego 2001 r. – wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego obowiązujące od 1994 r. (zwane dalej „wytycznymi z 1994 r.”) (18),

| — | dla okresu od dnia 3 lutego 2001 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. – wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego obowiązujące od dnia 3 lutego 2001 r. (zwane dalej „wytycznymi z 2001 r.”) (19). |
| --- | --- |

—

dla okresu od dnia 3 lutego 2001 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. – wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego obowiązujące od dnia 3 lutego 2001 r. (zwane dalej „wytycznymi z 2001 r.”) (19).

| (92) | Zgodnie z przepisami wytycznych z 1994 r. (pkt 3.4), Komisja może zastosować odstępstwo od zakazu przyznawania pomocy operacyjnej, pod warunkiem że jedynym celem tej pomocy jest rekompensata kosztów dodatkowych w porównaniu z kosztami produkcji tradycyjnej, że pomoc ta jest tymczasowa i ogólnie zmniejszająca się oraz że stanowi zachętę do ograniczania zanieczyszczenia środowiska lub do szybkiego wprowadzenia skuteczniejszych metod wykorzystywania zasobów. |
| --- | --- |

(92)

Zgodnie z przepisami wytycznych z 1994 r. (pkt 3.4), Komisja może zastosować odstępstwo od zakazu przyznawania pomocy operacyjnej, pod warunkiem że jedynym celem tej pomocy jest rekompensata kosztów dodatkowych w porównaniu z kosztami produkcji tradycyjnej, że pomoc ta jest tymczasowa i ogólnie zmniejszająca się oraz że stanowi zachętę do ograniczania zanieczyszczenia środowiska lub do szybkiego wprowadzenia skuteczniejszych metod wykorzystywania zasobów.

| (93) | W tym samym pkt 3.4 uściśla się, że tymczasowe zwolnienie z opłacania nowych podatków środowiskowych może być przyznane, jeśli to konieczne, celem zrekompensowania utraty konkurencyjności, szczególnie na skalę międzynarodową. Kolejnym czynnikiem, jaki należy uwzględnić, jest rekompensata, jaką zainteresowane gospodarstwa muszą zapewnić w formie ograniczenia zanieczyszczenia środowiska. Taki przepis ma zastosowanie również do zwolnień z podatków ustanowionych przepisami wspólnotowymi. |
| --- | --- |

(93)

W tym samym pkt 3.4 uściśla się, że tymczasowe zwolnienie z opłacania nowych podatków środowiskowych może być przyznane, jeśli to konieczne, celem zrekompensowania utraty konkurencyjności, szczególnie na skalę międzynarodową. Kolejnym czynnikiem, jaki należy uwzględnić, jest rekompensata, jaką zainteresowane gospodarstwa muszą zapewnić w formie ograniczenia zanieczyszczenia środowiska. Taki przepis ma zastosowanie również do zwolnień z podatków ustanowionych przepisami wspólnotowymi.

| (94) | Oprócz faktu, że – jak wykazano w analizie przeprowadzonej w świetle pkt 5.5.4 wytycznych rolniczych z 2000 r. – pomoc nie jest ani tymczasowa, ani zmniejszająca się, ani nie stanowi żadnej zachęty, Komisja stwierdza, że informacje, którymi dysponuje, nie zawierają żadnego elementu, który wykazałby, że pomoc jest ściśle ograniczona do wyrównania nadwyżki kosztów produkcji w porównaniu z tradycyjnym kosztami produkcji. Pomoc nie spełnia więc warunków przywołanych w motywie 92 niniejszego uzasadnienia, które umożliwiłyby uznanie jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(94)

Oprócz faktu, że – jak wykazano w analizie przeprowadzonej w świetle pkt 5.5.4 wytycznych rolniczych z 2000 r. – pomoc nie jest ani tymczasowa, ani zmniejszająca się, ani nie stanowi żadnej zachęty, Komisja stwierdza, że informacje, którymi dysponuje, nie zawierają żadnego elementu, który wykazałby, że pomoc jest ściśle ograniczona do wyrównania nadwyżki kosztów produkcji w porównaniu z tradycyjnym kosztami produkcji. Pomoc nie spełnia więc warunków przywołanych w motywie 92 niniejszego uzasadnienia, które umożliwiłyby uznanie jej za zgodną ze wspólnym rynkiem.

| (95) | Ponadto w analizowanym przypadku nie mają zastosowania warunki przywołane w motywie 93 niniejszego uzasadnienia, ponieważ pomoc nie dotyczy nowych podatków (podatek akcyzowy istniał już wcześniej, zanim rozpoczął się okres, do którego odnoszą się dwa postępowania: przykładowo art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., który ustanawia całkowite zwolnienie z podatku akcyzowego w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2001 r. odwołuje się do ustawy nr 662 z 1996 r., która dotyczyła podatku akcyzowego i odsyłała do rozporządzenia z mocą ustawy nr 504/1995, zawierającego jednolity tekst przepisów prawa w zakresie podatków od produkcji i konsumpcji). Komisja zauważa w tej kwestii, że władze włoskie nie zakwestionowały faktu, że analizowane podatki mają charakter „podatku istniejącego”. Ponadto nigdy nie twierdziły, że podatki te zostały ustanowione niedawno (zob. motywy 40 i 45 niniejszego uzasadnienia). |
| --- | --- |

(95)

Ponadto w analizowanym przypadku nie mają zastosowania warunki przywołane w motywie 93 niniejszego uzasadnienia, ponieważ pomoc nie dotyczy nowych podatków (podatek akcyzowy istniał już wcześniej, zanim rozpoczął się okres, do którego odnoszą się dwa postępowania: przykładowo art. 24 ust. 3 ustawy nr 388 z dnia 23 grudnia 2000 r., który ustanawia całkowite zwolnienie z podatku akcyzowego w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2001 r. odwołuje się do ustawy nr 662 z 1996 r., która dotyczyła podatku akcyzowego i odsyłała do rozporządzenia z mocą ustawy nr 504/1995, zawierającego jednolity tekst przepisów prawa w zakresie podatków od produkcji i konsumpcji). Komisja zauważa w tej kwestii, że władze włoskie nie zakwestionowały faktu, że analizowane podatki mają charakter „podatku istniejącego”. Ponadto nigdy nie twierdziły, że podatki te zostały ustanowione niedawno (zob. motywy 40 i 45 niniejszego uzasadnienia).

| (96) | Pomocy tej nie można więc uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie przepisów wytycznych z 1994 r. |
| --- | --- |

(96)

Pomocy tej nie można więc uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie przepisów wytycznych z 1994 r.

| (97) | Wytyczne z 2001 r. wprowadzają rozróżnienie między podatkami nowymi (pkt 51.1) a podatkami istniejącymi (pkt 51.2 i 52). |
| --- | --- |

(97)

Wytyczne z 2001 r. wprowadzają rozróżnienie między podatkami nowymi (pkt 51.1) a podatkami istniejącymi (pkt 51.2 i 52).

| (98) | Komisja stwierdza, że podatki akcyzowe, będące przedmiotem zwolnień, należy uznać za podatki istniejące w analizowanym okresie, ponieważ – oprócz argumentów przedstawionych w motywie 95 niniejszego uzasadnienia – decyzje o wprowadzeniu zwolnień podejmowano co roku w poszczególnych ustawach finansowych, a nie w dowolnej ustawie przyjętej z automatycznymi odstępstwami w dowolnym momencie rozpatrywanego okresu. Ponadto, jak już Komisja zauważyła w motywie 95 niniejszego uzasadnienia, władze włoskie nie zakwestionowały faktu, że analizowane podatki mają charakter „podatku istniejącego” i nigdy nie twierdziły, że podatki te zostały ustanowione niedawno. |
| --- | --- |

(98)

Komisja stwierdza, że podatki akcyzowe, będące przedmiotem zwolnień, należy uznać za podatki istniejące w analizowanym okresie, ponieważ – oprócz argumentów przedstawionych w motywie 95 niniejszego uzasadnienia – decyzje o wprowadzeniu zwolnień podejmowano co roku w poszczególnych ustawach finansowych, a nie w dowolnej ustawie przyjętej z automatycznymi odstępstwami w dowolnym momencie rozpatrywanego okresu. Ponadto, jak już Komisja zauważyła w motywie 95 niniejszego uzasadnienia, władze włoskie nie zakwestionowały faktu, że analizowane podatki mają charakter „podatku istniejącego” i nigdy nie twierdziły, że podatki te zostały ustanowione niedawno.

| (99) | Pkt 51.2 wytycznych z 2001 r. – jak podano w motywie 40 niniejszego uzasadnienia – przewiduje możliwość zastosowania do podatków istniejących warunków dopuszczających, mających zastosowanie do nowych podatków, wymienionych w pkt 51.1, pod warunkiem łącznego spełnienia dwóch następujących warunków:






  — | podatek, o którym mowa, musi mieć zauważalny pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego, |
| --- | --- | --- |

(99)

Pkt 51.2 wytycznych z 2001 r. – jak podano w motywie 40 niniejszego uzasadnienia – przewiduje możliwość zastosowania do podatków istniejących warunków dopuszczających, mających zastosowanie do nowych podatków, wymienionych w pkt 51.1, pod warunkiem łącznego spełnienia dwóch następujących warunków:

—

podatek, o którym mowa, musi mieć zauważalny pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego,

| — | decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku lub te odstępstwa muszą stanowić konieczność wynikającą z istotnych zmian warunków ekonomicznych, w związku z którymi przedsiębiorstwa znalazły się w trudnej sytuacji konkurencyjnej. W tym ostatnim wypadku, kwota obniżenia podatku nie może przekraczać wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków ekonomicznych. Jeżeli wzrost kosztów już nie występuje, obniżenie podatku musi przestać obowiązywać. |
| --- | --- |

—

decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku lub te odstępstwa muszą stanowić konieczność wynikającą z istotnych zmian warunków ekonomicznych, w związku z którymi przedsiębiorstwa znalazły się w trudnej sytuacji konkurencyjnej. W tym ostatnim wypadku, kwota obniżenia podatku nie może przekraczać wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków ekonomicznych. Jeżeli wzrost kosztów już nie występuje, obniżenie podatku musi przestać obowiązywać.

| (100) | Komisja może przyznać, że taki podatek jak podatek akcyzowy od oleju opałowego, którego skutkiem jest podwyżka cen oleju, może zachęcić konsumentów do ograniczenia zużycia oleju i mieć pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska. Niemniej zwolnienia te były ustanawiane rok po roku, a nawet z przerwą między dniem 1 lipca a dniem 31 grudnia 2001 r. (zob. motyw 27 niniejszego uzasadnienia), a władze włoskie nie wykazały ani nigdy nie twierdziły, że decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto w chwili przyjęcia podatku. Przeciwnie – władze włoskie podkreśliły, że decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto, by zapobiec zjawisku czysto koniunkturalnemu, tj. podwyżce cen paliw i olejów opałowych. |
| --- | --- |

(100)

Komisja może przyznać, że taki podatek jak podatek akcyzowy od oleju opałowego, którego skutkiem jest podwyżka cen oleju, może zachęcić konsumentów do ograniczenia zużycia oleju i mieć pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska. Niemniej zwolnienia te były ustanawiane rok po roku, a nawet z przerwą między dniem 1 lipca a dniem 31 grudnia 2001 r. (zob. motyw 27 niniejszego uzasadnienia), a władze włoskie nie wykazały ani nigdy nie twierdziły, że decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto w chwili przyjęcia podatku. Przeciwnie – władze włoskie podkreśliły, że decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto, by zapobiec zjawisku czysto koniunkturalnemu, tj. podwyżce cen paliw i olejów opałowych.

| (101) | Nie jest możliwe zaakceptowanie argumentu, wysuniętego przez władze włoskie, zgodnie z którym Komisja powinna przeprowadzić swoją analizę tak, jakby decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto w chwili przyjęcia podatku. Władze włoskie powołują się na decyzję Komisji C(2005) 4436 (zob. motyw 42 niniejszego uzasadnienia). W decyzji tej (zob. w szczególności motyw 74) Komisja oparła swoje wnioski na fakcie, że decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto dużo wcześniej, niż weszły w życie wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego z 2001 r. W analizowanym przypadku należy jednak stwierdzić, że pierwsze zwolnienia uchwalono w październiku 2000 r., tj. na krótko przed wejściem w życia ww. wytycznych. Należy podkreślić, że w żadnym momencie władze włoskie nie mówiły o zwolnieniach przyznanych uprzednio. |
| --- | --- |

(101)

Nie jest możliwe zaakceptowanie argumentu, wysuniętego przez władze włoskie, zgodnie z którym Komisja powinna przeprowadzić swoją analizę tak, jakby decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto w chwili przyjęcia podatku. Władze włoskie powołują się na decyzję Komisji C(2005) 4436 (zob. motyw 42 niniejszego uzasadnienia). W decyzji tej (zob. w szczególności motyw 74) Komisja oparła swoje wnioski na fakcie, że decyzje w sprawie zastosowania odstępstw podjęto dużo wcześniej, niż weszły w życie wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego z 2001 r. W analizowanym przypadku należy jednak stwierdzić, że pierwsze zwolnienia uchwalono w październiku 2000 r., tj. na krótko przed wejściem w życia ww. wytycznych. Należy podkreślić, że w żadnym momencie władze włoskie nie mówiły o zwolnieniach przyznanych uprzednio.

| (102) | Z drugiej strony, odnośnie do drugiego warunku, o którym mowa w pkt 51.2 tiret drugie wytycznych z 2001 r., władze włoskie nie dostarczyły danych, które wykazałyby znaczną zmianę warunków gospodarczych, która spowodowałaby, że przedsiębiorstwa znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji konkurencyjnej (zob. motyw 88 niniejszego uzasadnienia), ani dowodów na to, że wielkość zwolnienia nie przekroczyła podwyżki kosztów związanej ze zmianą warunków gospodarczych. W odniesieniu w szczególności do kwestii sytuacji konkurencyjności należy stwierdzić, że dane podane w tabelach przedstawionych w motywie 42 i 46 niniejszego uzasadnienia nie zawierają żadnego elementu porównawczego, więc nie umożliwiają wykazania jakiegokolwiek pogorszenia sytuacji konkurencyjnej włoskich gospodarstw prowadzących uprawy szklarniowe. W tym zakresie należy również podkreślić, że podwyżka cen produktów naftowych dotknęła całą Europę, a nie tylko Włochy. |
| --- | --- |

(102)

Z drugiej strony, odnośnie do drugiego warunku, o którym mowa w pkt 51.2 tiret drugie wytycznych z 2001 r., władze włoskie nie dostarczyły danych, które wykazałyby znaczną zmianę warunków gospodarczych, która spowodowałaby, że przedsiębiorstwa znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji konkurencyjnej (zob. motyw 88 niniejszego uzasadnienia), ani dowodów na to, że wielkość zwolnienia nie przekroczyła podwyżki kosztów związanej ze zmianą warunków gospodarczych. W odniesieniu w szczególności do kwestii sytuacji konkurencyjności należy stwierdzić, że dane podane w tabelach przedstawionych w motywie 42 i 46 niniejszego uzasadnienia nie zawierają żadnego elementu porównawczego, więc nie umożliwiają wykazania jakiegokolwiek pogorszenia sytuacji konkurencyjnej włoskich gospodarstw prowadzących uprawy szklarniowe. W tym zakresie należy również podkreślić, że podwyżka cen produktów naftowych dotknęła całą Europę, a nie tylko Włochy.

| (103) | Ponieważ jeden z warunków przywołanych w motywie 99 niniejszego uzasadnienia nie jest spełniony, nie można zastosować przepisów pkt 51.2, a w konsekwencji przepisów pkt 51.1 wytycznych z 2001 r. |
| --- | --- |

(103)

Ponieważ jeden z warunków przywołanych w motywie 99 niniejszego uzasadnienia nie jest spełniony, nie można zastosować przepisów pkt 51.2, a w konsekwencji przepisów pkt 51.1 wytycznych z 2001 r.

| (104) | W związku z tym, nawet jeśli przepisy pkt 51.2 miałyby zastosowanie, analizowanych zwolnień nie można by uznać za kwalifikowalne na podstawie pkt 51.1., który przewiduje:
  „Gdy ze względu na cele związane ze środowiskiem naturalnym państwo członkowskie wprowadza nowy podatek w sektorze działalności lub od produktów, w odniesieniu do którego nie dokonano harmonizacji, lub gdy podatek przewidziany przez państwo członkowskie przekracza podatek przewidziany w prawodawstwie wspólnotowym, Komisja stoi na stanowisku, że decyzja o zwolnieniu na okres 10 lat bez stopniowego zmniejszania się tej formy pomocy może być uzasadniona w dwóch przypadkach:






  a) | zwolnienia są uzależnione od zawarcia porozumień między zainteresowanym państwem członkowskim a przedsiębiorstwami uzyskującymi pomoc, zgodnie z którymi przedsiębiorstwa lub stowarzyszenia przedsiębiorstw zobowiązują się do osiągnięcia celów ochrony środowiska naturalnego w okresie obowiązywania zwolnienia, lub gdy przedsiębiorstwa zawierają dobrowolne porozumienia mające taki sam skutek. Takie porozumienia lub zobowiązania mogą odnosić się między innymi do zmniejszenia zużycia energii, redukcji emisji lub każdego innego środka odnoszącego się do środowiska naturalnego. Przedmiot porozumień musi być wynegocjowany przez każde państwo członkowskie i będzie poddany ocenie Komisji, gdy projekty pomocy są jej notyfikowane. Państwa członkowskie muszą zapewnić ścisłą kontrolę wypełniania zobowiązań zaciągniętych przez przedsiębiorstwa lub stowarzyszenia przedsiębiorstw. Porozumienia zawarte między państwem członkowskim a zainteresowanym przedsiębiorstwem muszą zawierać uzgodnienia dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku, gdy zobowiązania nie są wypełniane.
  Przepisy te mają zastosowanie również wówczas, gdy państwo członkowskie uzależnia obniżenie podatku od spełnienia warunków mających taki sam skutek jak porozumienia lub zobowiązania, o których mowa powyżej; |
| --- | --- | --- |

(104)

W związku z tym, nawet jeśli przepisy pkt 51.2 miałyby zastosowanie, analizowanych zwolnień nie można by uznać za kwalifikowalne na podstawie pkt 51.1., który przewiduje:

„Gdy ze względu na cele związane ze środowiskiem naturalnym państwo członkowskie wprowadza nowy podatek w sektorze działalności lub od produktów, w odniesieniu do którego nie dokonano harmonizacji, lub gdy podatek przewidziany przez państwo członkowskie przekracza podatek przewidziany w prawodawstwie wspólnotowym, Komisja stoi na stanowisku, że decyzja o zwolnieniu na okres 10 lat bez stopniowego zmniejszania się tej formy pomocy może być uzasadniona w dwóch przypadkach:

a)

zwolnienia są uzależnione od zawarcia porozumień między zainteresowanym państwem członkowskim a przedsiębiorstwami uzyskującymi pomoc, zgodnie z którymi przedsiębiorstwa lub stowarzyszenia przedsiębiorstw zobowiązują się do osiągnięcia celów ochrony środowiska naturalnego w okresie obowiązywania zwolnienia, lub gdy przedsiębiorstwa zawierają dobrowolne porozumienia mające taki sam skutek. Takie porozumienia lub zobowiązania mogą odnosić się między innymi do zmniejszenia zużycia energii, redukcji emisji lub każdego innego środka odnoszącego się do środowiska naturalnego. Przedmiot porozumień musi być wynegocjowany przez każde państwo członkowskie i będzie poddany ocenie Komisji, gdy projekty pomocy są jej notyfikowane. Państwa członkowskie muszą zapewnić ścisłą kontrolę wypełniania zobowiązań zaciągniętych przez przedsiębiorstwa lub stowarzyszenia przedsiębiorstw. Porozumienia zawarte między państwem członkowskim a zainteresowanym przedsiębiorstwem muszą zawierać uzgodnienia dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku, gdy zobowiązania nie są wypełniane.

Przepisy te mają zastosowanie również wówczas, gdy państwo członkowskie uzależnia obniżenie podatku od spełnienia warunków mających taki sam skutek jak porozumienia lub zobowiązania, o których mowa powyżej;

| b) | zwolnienia nie muszą być uzależnione od zawarcia porozumień między zainteresowanym państwem członkowskim a przedsiębiorstwami otrzymującymi pomoc, jeżeli są spełnione następujące alternatywne warunki:






  — | w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku wspólnotowego, kwota efektywnie zapłacona przez przedsiębiorstwa po uzyskaniu obniżenia musi być wyższa od minimum wspólnotowego i na takim poziomie, który stanowi dla przedsiębiorstw środek zachęcający do poprawy ochrony środowiska naturalnego, |
| --- | --- | --- |

b)

zwolnienia nie muszą być uzależnione od zawarcia porozumień między zainteresowanym państwem członkowskim a przedsiębiorstwami otrzymującymi pomoc, jeżeli są spełnione następujące alternatywne warunki:

—

w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku wspólnotowego, kwota efektywnie zapłacona przez przedsiębiorstwa po uzyskaniu obniżenia musi być wyższa od minimum wspólnotowego i na takim poziomie, który stanowi dla przedsiębiorstw środek zachęcający do poprawy ochrony środowiska naturalnego,

| — | w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku krajowego nałożonego w wypadku braku podatku wspólnotowego, przedsiębiorstwa uprawnione do otrzymania obniżenia muszą jednak zapłacić znaczą część podatku krajowego”. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku krajowego nałożonego w wypadku braku podatku wspólnotowego, przedsiębiorstwa uprawnione do otrzymania obniżenia muszą jednak zapłacić znaczą część podatku krajowego”.

| (105) | W rozpatrywanym przypadku zastosowana stawka podatku akcyzowego (bez zwolnień lub obniżek) była z pewnością wyższa od poziomu podatku zharmonizowanego (zob. motywy 43 i 46), ale nie ma danych o tym, że zawarto porozumienia przewidziane w pkt 51.1 lit. a) między państwem członkowskim a przedsiębiorstwami uzyskującymi pomoc lub że podobne porozumienia zostały dobrowolnie podpisane przez beneficjentów (Komisja nie została powiadomiona o żadnym porozumieniu). Władze włoskie podkreśliły ponadto, że kwestionowane zwolnienia zostały przyznane, by zaradzić trudnej koniunkturze, ale nigdy nie poinformowały o jakiejkolwiek rekompensacie w zakresie ochrony środowiska zażądanej w zamian od beneficjentów. |
| --- | --- |

(105)

W rozpatrywanym przypadku zastosowana stawka podatku akcyzowego (bez zwolnień lub obniżek) była z pewnością wyższa od poziomu podatku zharmonizowanego (zob. motywy 43 i 46), ale nie ma danych o tym, że zawarto porozumienia przewidziane w pkt 51.1 lit. a) między państwem członkowskim a przedsiębiorstwami uzyskującymi pomoc lub że podobne porozumienia zostały dobrowolnie podpisane przez beneficjentów (Komisja nie została powiadomiona o żadnym porozumieniu). Władze włoskie podkreśliły ponadto, że kwestionowane zwolnienia zostały przyznane, by zaradzić trudnej koniunkturze, ale nigdy nie poinformowały o jakiejkolwiek rekompensacie w zakresie ochrony środowiska zażądanej w zamian od beneficjentów.

| (106) | Wyżej cytowane rozwiązanie alternatywne do zawarcia porozumień, przewidziane w pkt 51.1. lit. b), nie może mieć zastosowania w analizowanym przypadku, ponieważ w części rozpatrywanego okresu, późniejszej w stosunku do wejścia w życie wytycznych z 2001 r., prowadzący uprawy szklarniowe skorzystali z całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego, a więc nie zapłacili kwoty wyższej od minimum wspólnotowego (20) w takiej wysokości, by stanowiło to dla nich zachętę do działania na rzecz ochrony środowiska, jak przewidziano w tych przepisach w odniesieniu do przypadków, gdy obniżka dotyczy podatku wspólnotowego. |
| --- | --- |

(106)

Wyżej cytowane rozwiązanie alternatywne do zawarcia porozumień, przewidziane w pkt 51.1. lit. b), nie może mieć zastosowania w analizowanym przypadku, ponieważ w części rozpatrywanego okresu, późniejszej w stosunku do wejścia w życie wytycznych z 2001 r., prowadzący uprawy szklarniowe skorzystali z całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego, a więc nie zapłacili kwoty wyższej od minimum wspólnotowego (20) w takiej wysokości, by stanowiło to dla nich zachętę do działania na rzecz ochrony środowiska, jak przewidziano w tych przepisach w odniesieniu do przypadków, gdy obniżka dotyczy podatku wspólnotowego.

| (107) | W pkt 52 wytycznych z 2001 r. stwierdza się jednak, że w przypadku gdy istniejący podatek został w znacznym stopniu podwyższony, a państwo członkowskie stoi na stanowisku, że przyznanie odstępstw niektórym przedsiębiorstwom jest niezbędne, warunki wymienione w pkt 51.1, dotyczące nowych podatków, mają zastosowanie w drodze analogii. Należy więc przeanalizować przede wszystkim, czy podatek akcyzowy został w znacznym stopniu podwyższony. |
| --- | --- |

(107)

W pkt 52 wytycznych z 2001 r. stwierdza się jednak, że w przypadku gdy istniejący podatek został w znacznym stopniu podwyższony, a państwo członkowskie stoi na stanowisku, że przyznanie odstępstw niektórym przedsiębiorstwom jest niezbędne, warunki wymienione w pkt 51.1, dotyczące nowych podatków, mają zastosowanie w drodze analogii. Należy więc przeanalizować przede wszystkim, czy podatek akcyzowy został w znacznym stopniu podwyższony.

| (108) | Z tabeli podanej w motywie 46 niniejszego uzasadnienia wynika, że podatek akcyzowy nie został w znacznym stopniu podwyższony, ponieważ jego stawka kształtowała się następująco: – 5,4 % w latach 1999–2000, – 6,98 % w latach 1999–2001, + 1,9 % w latach 1999–2002 i + 1,3 % w latach 1999–2003. Z roku na rok zmiany wysokości stawki podatku akcyzowego wyniosły: – 5,4 % między 1999 r. a 2000 r., – 1,6 % między 2000 r. a 2001 r., + 9,5 % między 2001 r. a 2002 r. i – 0,5 % między 2002 r. a 2003 r. Wynika stąd, że podatek akcyzowy stale malał, poza okresem między 2001 r. a 2002 r. Wzrostu odnotowanego w tym okresie nie można jednak uznać za podwyższenie w znacznym stopniu, ponieważ w praktyce nie miało żadnego wpływu na poziom cen oleju opałowego w momencie wprowadzenia na rynek (z danych podanych w tabeli wynika, że cena oleju opałowego w momencie wprowadzenia na rynek w trakcie tych dwóch lat zwiększyła się tylko o 2,2 %). W tym przypadku nie można więc zastosować przepisów pkt 52 wytycznych z 2001 r. |
| --- | --- |

(108)

Z tabeli podanej w motywie 46 niniejszego uzasadnienia wynika, że podatek akcyzowy nie został w znacznym stopniu podwyższony, ponieważ jego stawka kształtowała się następująco: – 5,4 % w latach 1999–2000, – 6,98 % w latach 1999–2001, + 1,9 % w latach 1999–2002 i + 1,3 % w latach 1999–2003. Z roku na rok zmiany wysokości stawki podatku akcyzowego wyniosły: – 5,4 % między 1999 r. a 2000 r., – 1,6 % między 2000 r. a 2001 r., + 9,5 % między 2001 r. a 2002 r. i – 0,5 % między 2002 r. a 2003 r. Wynika stąd, że podatek akcyzowy stale malał, poza okresem między 2001 r. a 2002 r. Wzrostu odnotowanego w tym okresie nie można jednak uznać za podwyższenie w znacznym stopniu, ponieważ w praktyce nie miało żadnego wpływu na poziom cen oleju opałowego w momencie wprowadzenia na rynek (z danych podanych w tabeli wynika, że cena oleju opałowego w momencie wprowadzenia na rynek w trakcie tych dwóch lat zwiększyła się tylko o 2,2 %). W tym przypadku nie można więc zastosować przepisów pkt 52 wytycznych z 2001 r.

| (109) | Wreszcie w pkt 53 wytycznych z 2001 r. stwierdza się, że „w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku, który został zharmonizowany na poziomie wspólnotowym, i gdy podatek krajowy jest niższy lub równy minimum wspólnotowemu [...], każde przyznane zwolnienie musi spełniać warunki ustanowione w pkt 45 i 46, a w każdym razie musi podlegać wyraźnemu zatwierdzeniu takiego odstępstwa od minimum wspólnotowego”. |
| --- | --- |

(109)

Wreszcie w pkt 53 wytycznych z 2001 r. stwierdza się, że „w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku, który został zharmonizowany na poziomie wspólnotowym, i gdy podatek krajowy jest niższy lub równy minimum wspólnotowemu [...], każde przyznane zwolnienie musi spełniać warunki ustanowione w pkt 45 i 46, a w każdym razie musi podlegać wyraźnemu zatwierdzeniu takiego odstępstwa od minimum wspólnotowego”.

| (110) | Pkt 45 wytycznych z 2001 r. określa, że czas trwania pomocy musi być ograniczony do pięciu lat, jeśli pomoc jest „zmniejszająca się”, a intensywność pomocy może wynosić do 100 % kosztów dodatkowych (21) w pierwszym roku, jednak musi obniżać się liniowo do zera przed upływem piątego roku. |
| --- | --- |

(110)

Pkt 45 wytycznych z 2001 r. określa, że czas trwania pomocy musi być ograniczony do pięciu lat, jeśli pomoc jest „zmniejszająca się”, a intensywność pomocy może wynosić do 100 % kosztów dodatkowych (21) w pierwszym roku, jednak musi obniżać się liniowo do zera przed upływem piątego roku.

| (111) | Pkt 46 wytycznych z 2001 r. określa, że w przypadku pomocy „niezmniejszającej się”, czas jej trwania jest ograniczony do pięciu lat, a jej intensywność nie może przekraczać 50 % kosztów dodatkowych. |
| --- | --- |

(111)

Pkt 46 wytycznych z 2001 r. określa, że w przypadku pomocy „niezmniejszającej się”, czas jej trwania jest ograniczony do pięciu lat, a jej intensywność nie może przekraczać 50 % kosztów dodatkowych.

| (112) | W rozpatrywanym przypadku Komisja stwierdziła już, że pomoc nie była „zmniejszająca się” (zob. motyw 88 niniejszego uzasadnienia). W konsekwencji można by zastosować do niej przepisy pkt 46 wytycznych. Jednak informacje przekazane przez władze włoskie nie pozwalają Komisji w żaden sposób stwierdzić, że intensywność pomocy była ograniczona do 50 % dodatkowych kosztów produkcji wynikających z podatku akcyzowego w porównaniu z cenami rynkowymi produktów otrzymywanych z upraw szklarniowych. |
| --- | --- |

(112)

W rozpatrywanym przypadku Komisja stwierdziła już, że pomoc nie była „zmniejszająca się” (zob. motyw 88 niniejszego uzasadnienia). W konsekwencji można by zastosować do niej przepisy pkt 46 wytycznych. Jednak informacje przekazane przez władze włoskie nie pozwalają Komisji w żaden sposób stwierdzić, że intensywność pomocy była ograniczona do 50 % dodatkowych kosztów produkcji wynikających z podatku akcyzowego w porównaniu z cenami rynkowymi produktów otrzymywanych z upraw szklarniowych.

| (113) | Pomoc ta nie może więc zostać uznana za kwalifikowalną na podstawie przepisów pkt 46 wytycznych z 2001 r. ani, w konsekwencji, na podstawie przepisów pkt 53 tych samych wytycznych. |
| --- | --- |

(113)

Pomoc ta nie może więc zostać uznana za kwalifikowalną na podstawie przepisów pkt 46 wytycznych z 2001 r. ani, w konsekwencji, na podstawie przepisów pkt 53 tych samych wytycznych.

| (114) | Stwierdzenia przedstawione w motywach 94–112 niniejszego uzasadnienia wykazują, że analizowana pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie przepisów wytycznych z 2001 r. |
| --- | --- |

(114)

Stwierdzenia przedstawione w motywach 94–112 niniejszego uzasadnienia wykazują, że analizowana pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie przepisów wytycznych z 2001 r.

| (115) | W odniesieniu do innych argumentów wysuniętych przez władze włoskie na poszczególnych etapach sprawy Komisja stwierdza, że nie ma informacji, które pozwoliłyby rozwiać wątpliwości wyrażone w motywie 34 lit. b) niniejszego uzasadnienia. Argument, o którym mowa w motywie 43 niniejszego uzasadnienia, zgodnie z którym środek przyjęty na poziomie krajowym (we Włoszech) może być zgodny ze wspólnym rynkiem, jeśli beneficjenci opłacają minimalną kwotę ustaloną na poziomie wspólnotowym, nie jest zasadny, ponieważ prowadzący uprawy szklarniowe korzystali z całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego przez niemal cały rozpatrywany okres, a więc nie płacili podatków. |
| --- | --- |

(115)

W odniesieniu do innych argumentów wysuniętych przez władze włoskie na poszczególnych etapach sprawy Komisja stwierdza, że nie ma informacji, które pozwoliłyby rozwiać wątpliwości wyrażone w motywie 34 lit. b) niniejszego uzasadnienia. Argument, o którym mowa w motywie 43 niniejszego uzasadnienia, zgodnie z którym środek przyjęty na poziomie krajowym (we Włoszech) może być zgodny ze wspólnym rynkiem, jeśli beneficjenci opłacają minimalną kwotę ustaloną na poziomie wspólnotowym, nie jest zasadny, ponieważ prowadzący uprawy szklarniowe korzystali z całkowitego zwolnienia z podatku akcyzowego przez niemal cały rozpatrywany okres, a więc nie płacili podatków.

| (116) | Argumenty przedstawione przez zainteresowaną stronę trzecią, która przedstawiła swoje uwagi po wszczęciu pierwszego postępowania, nie dostarczają elementów na wykazanie zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem. Co do niepewnej sytuacji, w jakiej znalazłyby się przedsiębiorstwa korzystające z pomocy w przypadku uznania jej niezgodności i odzyskiwania pomocy, przypomina się, że odzyskiwanie pomocy niezgodnej jest konieczne, by przywrócić sytuację poprzednią, tj. sytuację, w której nie istniało zakłócenie konkurencji, panującą przed przyznaniem pomocy. Fakt, że określone przedsiębiorstwa nie będą już dochodowe jest tylko konsekwencją swobodnego działania konkurencji w normalnych warunkach gospodarki rynkowej. Z drugiej strony nic nie dowodzi faktu, że ograniczenie zużycia oleju oznacza koniecznie obniżenie jakości otrzymywanych produktów (co najwyżej ograniczenie to mogłoby opóźnić dojrzewanie lub wzrost produktów). Wreszcie odniesienie do sytuacji innych krajów, by wykazać brak zakłócenia konkurencji, również nie jest zasadne. W tej kwestii wystarczy stwierdzić, że zwolnienie umożliwia poprawę konkurencyjności włoskich podmiotów prowadzących uprawy szklarniowe w porównaniu z sytuacją innych krajów, a więc podstawą porównania winna być sytuacja istniejąca we Włoszech przy braku zwolnień. |
| --- | --- |

(116)

Argumenty przedstawione przez zainteresowaną stronę trzecią, która przedstawiła swoje uwagi po wszczęciu pierwszego postępowania, nie dostarczają elementów na wykazanie zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem. Co do niepewnej sytuacji, w jakiej znalazłyby się przedsiębiorstwa korzystające z pomocy w przypadku uznania jej niezgodności i odzyskiwania pomocy, przypomina się, że odzyskiwanie pomocy niezgodnej jest konieczne, by przywrócić sytuację poprzednią, tj. sytuację, w której nie istniało zakłócenie konkurencji, panującą przed przyznaniem pomocy. Fakt, że określone przedsiębiorstwa nie będą już dochodowe jest tylko konsekwencją swobodnego działania konkurencji w normalnych warunkach gospodarki rynkowej. Z drugiej strony nic nie dowodzi faktu, że ograniczenie zużycia oleju oznacza koniecznie obniżenie jakości otrzymywanych produktów (co najwyżej ograniczenie to mogłoby opóźnić dojrzewanie lub wzrost produktów). Wreszcie odniesienie do sytuacji innych krajów, by wykazać brak zakłócenia konkurencji, również nie jest zasadne. W tej kwestii wystarczy stwierdzić, że zwolnienie umożliwia poprawę konkurencyjności włoskich podmiotów prowadzących uprawy szklarniowe w porównaniu z sytuacją innych krajów, a więc podstawą porównania winna być sytuacja istniejąca we Włoszech przy braku zwolnień.

XI.   WNIOSEK

| (117) | Komisja stwierdza, że Włochy bezprawnie realizowały przedmiotowy program pomocy z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu. Powyższa analiza wykazuje, że pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie spełnia warunków wytycznych rolniczych z 2000 r. i z 2007 r. ani wytycznych środowiskowych z 1994 r. i z 2001 r. Ponadto analiza wykazała, że sam fakt istnienia dyrektyw nie może uzasadniać stosowania środków, które mogą powodować zakłócenie konkurencji, a władze włoskie nie rozwiały wszystkich wątpliwości wyrażonych przez Komisję w chwili wszczynania postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu. |
| --- | --- |

(117)

Komisja stwierdza, że Włochy bezprawnie realizowały przedmiotowy program pomocy z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu. Powyższa analiza wykazuje, że pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie spełnia warunków wytycznych rolniczych z 2000 r. i z 2007 r. ani wytycznych środowiskowych z 1994 r. i z 2001 r. Ponadto analiza wykazała, że sam fakt istnienia dyrektyw nie może uzasadniać stosowania środków, które mogą powodować zakłócenie konkurencji, a władze włoskie nie rozwiały wszystkich wątpliwości wyrażonych przez Komisję w chwili wszczynania postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu.

| (118) | Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu odzyskania pomocy od beneficjenta (w analizowanym przypadku – prowadzący uprawy szklarniowe). Włochy są więc zobowiązane do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu odzyskania od beneficjentów wypłaconej pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem, której wysokość równa jest różnicy między całkowitym przyznanym zwolnieniem z podatku akcyzowego a obniżoną stawką podatku akcyzowego przyznaną podmiotom z sektora rolnego. Zgodnie z pkt 42 komunikatu Komisji „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” (22), Włochy mają cztery miesiące na wykonanie niniejszej decyzji, licząc od daty jej wejścia w życie. Odzyskiwaną kwotę pomocy należy zwiększyć o kwotę odsetek, obliczoną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 (23) w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

(118)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu odzyskania pomocy od beneficjenta (w analizowanym przypadku – prowadzący uprawy szklarniowe). Włochy są więc zobowiązane do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu odzyskania od beneficjentów wypłaconej pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem, której wysokość równa jest różnicy między całkowitym przyznanym zwolnieniem z podatku akcyzowego a obniżoną stawką podatku akcyzowego przyznaną podmiotom z sektora rolnego. Zgodnie z pkt 42 komunikatu Komisji „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” (22), Włochy mają cztery miesiące na wykonanie niniejszej decyzji, licząc od daty jej wejścia w życie. Odzyskiwaną kwotę pomocy należy zwiększyć o kwotę odsetek, obliczoną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 (23) w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999.

| (119) | Oprócz powyższego stwierdza się, że indywidualnej pomocy przyznanej w ramach analizowanego programu, która w momencie wypłacania spełnia warunki przewidziane w rozporządzeniu Komisji przyjętym na podstawie przepisów art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 (24) (rozporządzenie de minimis), nie uznaje się za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(119)

Oprócz powyższego stwierdza się, że indywidualnej pomocy przyznanej w ramach analizowanego programu, która w momencie wypłacania spełnia warunki przewidziane w rozporządzeniu Komisji przyjętym na podstawie przepisów art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 (24) (rozporządzenie de minimis), nie uznaje się za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (120) | W chwili przyznawania analizowanej pomocy nie obowiązywały jeszcze przepisy wspólnotowe, które regulowały kwestię pomocy de minimis w sektorze rolnym. |
| --- | --- |

(120)

W chwili przyznawania analizowanej pomocy nie obowiązywały jeszcze przepisy wspólnotowe, które regulowały kwestię pomocy de minimis w sektorze rolnym.

| (121) | Pierwszymi przepisami wspólnotowymi przyjętymi w tym zakresie były przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1860/2004 z dnia 6 października 2004 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora rybołówstwa (25). |
| --- | --- |

(121)

Pierwszymi przepisami wspólnotowymi przyjętymi w tym zakresie były przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1860/2004 z dnia 6 października 2004 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora rybołówstwa (25).

| (122) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1860/2004, pomoc w wysokości nieprzekraczającej 3 000 EUR na danego beneficjenta w ciągu trzech lat (kwota ta obejmuje pomoc de minimis przyznawaną dla danego przedsiębiorstwa) nie wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi, nie zakłóca ani nie grozi zakłóceniem konkurencji, a w konsekwencji nie jest objęta zakazem, o którym mowa w art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(122)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1860/2004, pomoc w wysokości nieprzekraczającej 3 000 EUR na danego beneficjenta w ciągu trzech lat (kwota ta obejmuje pomoc de minimis przyznawaną dla danego przedsiębiorstwa) nie wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi, nie zakłóca ani nie grozi zakłóceniem konkurencji, a w konsekwencji nie jest objęta zakazem, o którym mowa w art. 87 ust. 1 traktatu WE.

| (123) | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1860/2004, ta sama zasada ma zastosowanie do pomocy przyznanej przed wejściem w życie tego rozporządzenia, która spełnia wszystkie warunki określone w jego art. 1 i 3. |
| --- | --- |

(123)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1860/2004, ta sama zasada ma zastosowanie do pomocy przyznanej przed wejściem w życie tego rozporządzenia, która spełnia wszystkie warunki określone w jego art. 1 i 3.

| (124) | Dnia 1 stycznia 2008 r. rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 zostało zastąpione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (26), na podstawie którego kwotę pomocy de minimis podniesiono do 7 500 EUR na każdego beneficjenta w okresie trzech lat obrotowych, niezależnie od formy pomocy i od celu, na jaki jest przeznaczona, w ramach maksymalnej kwoty na każde państwo członkowskie, wynoszącej 0,75 % rocznej wartości produkcji. |
| --- | --- |

(124)

Dnia 1 stycznia 2008 r. rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 zostało zastąpione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (26), na podstawie którego kwotę pomocy de minimis podniesiono do 7 500 EUR na każdego beneficjenta w okresie trzech lat obrotowych, niezależnie od formy pomocy i od celu, na jaki jest przeznaczona, w ramach maksymalnej kwoty na każde państwo członkowskie, wynoszącej 0,75 % rocznej wartości produkcji.

| (125) | Art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że rozporządzenie to: „stosuje się do pomocy przyznanej przed dniem 1 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwom sektora produkcji rolnej, pod warunkiem że spełnia ona warunki ustanowione w art. 1–4, z wyjątkiem wymogu wyraźnego odesłania do niniejszego rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy”. |
| --- | --- |

(125)

Art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że rozporządzenie to: „stosuje się do pomocy przyznanej przed dniem 1 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwom sektora produkcji rolnej, pod warunkiem że spełnia ona warunki ustanowione w art. 1–4, z wyjątkiem wymogu wyraźnego odesłania do niniejszego rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy”.

| (126) | W takim kontekście Komisja nie uznaje za pomoc państwa ulg podatkowych nieprzekraczających kwoty 3 000 EUR, pod warunkiem że w chwili ich przyznawania są zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1860/2004, a także ulg podatkowych nieprzekraczających kwoty 7 500 EUR, pod warunkiem że w chwili ich przyznawania były zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1535/2007, |
| --- | --- |

(126)

W takim kontekście Komisja nie uznaje za pomoc państwa ulg podatkowych nieprzekraczających kwoty 3 000 EUR, pod warunkiem że w chwili ich przyznawania są zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1860/2004, a także ulg podatkowych nieprzekraczających kwoty 7 500 EUR, pod warunkiem że w chwili ich przyznawania były zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1535/2007,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Program pomocy w formie zwolnienia z podatku akcyzowego oleju napędowego stosowanego do ogrzewania szklarni, realizowany przez Włochy bezprawnie w okresie od dnia 3 października 2000 r. do dnia 30 czerwca 2001 r., a także w latach 2002, 2003 i 2004, jest niezgodny ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 2

1.   Włochy zobowiązane są do odzyskania od beneficjentów niezgodnej z prawem pomocy przyznanej w ramach programu, o którym mowa w art. 1.

2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres, począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.

3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004.

Artykuł 3

Odzyskanie pomocy przyznanej w ramach programu, o którym mowa w art. 1, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

Włochy zapewniają wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Włochy przekazują następujące informacje:

| a) | listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programu, o którym mowa w art. 1, oraz łączną kwotę pomocy, jaką każdy z nich otrzymał w ramach tego programu; |
| --- | --- |

a)

listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programu, o którym mowa w art. 1, oraz łączną kwotę pomocy, jaką każdy z nich otrzymał w ramach tego programu;

| b) | łączną kwotę (kwota główna i odsetki) do odzyskania od beneficjentów; |
| --- | --- |

b)

łączną kwotę (kwota główna i odsetki) do odzyskania od beneficjentów;

| c) | szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

c)

szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| d) | dokumenty potwierdzające, że beneficjenci otrzymali nakaz zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

d)

dokumenty potwierdzające, że beneficjenci otrzymali nakaz zwrotu pomocy.

Do momentu całkowitego odzyskania pomocy przyznanej w ramach programu, o którym mowa w art. 1, Włochy na bieżąco informują Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Włochy bezzwłocznie przedstawiają informacje o środkach już podjętych oraz środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Włochy dostarczają również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

1

(2)  Decyzja C(2003) 3802, przekazana Włochom pismem nr SG(2003) D/232244 z dnia 13 października 2003 r.

2

(3)  Dz.U. C 69 z 19.3.2004, s. 8.

3

(4)  Dz.U. C 101 z 27.4.2005, s. 17.

4

(5)  Dz.U. C 37 z 3.2.2001, s. 3.

5

(6)  Pismo SG-Greffe (2008) D/207739.

6

(7)  Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 12.

7

(8)  Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.

8

(9)  SPI, wyrok z dnia 10 kwietnia 2008 r., Niderlandy przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-00591.

9

(10)  Zob. decyzja Komisji 2006/323/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2006, s. 12).

10

(11)  TSWE, wyrok z dnia 17 września 1980 r. w sprawie 730/79, Philip Morris Holland BV przeciwko Komisji, Rec. s. 2671.

11

(12)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

12

(13)  Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

13

(14)  Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 19. Stawka podatku akcyzowego od oleju stosowanego do ogrzewania szklarni podana jest w motywie 43.

14

(15)  Z wyjątkiem niektórych przepisów niemających zastosowania w przedmiotowym przypadku.

15

(16)  Zob. przyp. 13.

16

(17)  Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2.

17

(18)  Dz.U. C 72 z 10.3.1994, s. 3.

18

(19)  Zob. przyp. 5.

19

(20)  13 EUR za 1 000 kg w latach 2000–2003 i 21 EUR za 1 000 litrów – zob. motyw 43.

20

(21)  Koszty dodatkowe określa motyw 43 wytycznych: są to koszty produkcji dodatkowe w stosunku do cen rynkowych odpowiednich produktów.

21

(22)  Dz.U. C 272 z 15.11.2007, s. 4.

22

(23)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

23

(24)  Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1.

24

(25)  Dz.U. L 325 z 28.10.2004, s. 4.

25

(26)  Dz.U. L 337 z 21.12.2007, s. 35.

26

---

| 12.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 327/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 327/21

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie reformy sposobu finansowania programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP (pomoc państwa C 42/07 (ex N 428/06)), którą Francja zamierza wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa RATP

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5505)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/945/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 29 czerwca 2006 r. Francja zgłosiła Komisji reformę sposobu finansowania programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP. Pismami z dnia 29 września 2006 r., 15 grudnia 2006 r. i 4 kwietnia 2007 r. Francja przekazała Komisji informacje uzupełniające. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 29 czerwca 2006 r. Francja zgłosiła Komisji reformę sposobu finansowania programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP. Pismami z dnia 29 września 2006 r., 15 grudnia 2006 r. i 4 kwietnia 2007 r. Francja przekazała Komisji informacje uzupełniające.

| (2) | Pismem z dnia 10 października 2007 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE wobec zgłoszonego środka (zwanej dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 10 października 2007 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE wobec zgłoszonego środka (zwanej dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”).

| (3) | Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 15 stycznia 2008 r. (2). |
| --- | --- |

(3)

Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 15 stycznia 2008 r. (2).

| (4) | Władze francuskie przedstawiły swoje uwagi w dniu 22 stycznia 2008 r. |
| --- | --- |

(4)

Władze francuskie przedstawiły swoje uwagi w dniu 22 stycznia 2008 r.

| (5) | Dnia 19 lutego 2008 r. Komisja otrzymała uwagi od jednej zainteresowanej strony. Przekazała te uwagi Francji, dając jej możliwość ustosunkowania się do ich i otrzymała jej uwagi w piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 19 lutego 2008 r. Komisja otrzymała uwagi od jednej zainteresowanej strony. Przekazała te uwagi Francji, dając jej możliwość ustosunkowania się do ich i otrzymała jej uwagi w piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r.

| (6) | Dnia 23 kwietnia 2008 r. władze francuskie poinformowały Komisję o fakcie, że jesienią 2007 r. rząd francuski rozpoczął reformę specjalnych programów emerytalnych przedsiębiorstw publicznych, a w szczególności programu emerytalnego pracowników przedsiębiorstwa RATP. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 23 kwietnia 2008 r. władze francuskie poinformowały Komisję o fakcie, że jesienią 2007 r. rząd francuski rozpoczął reformę specjalnych programów emerytalnych przedsiębiorstw publicznych, a w szczególności programu emerytalnego pracowników przedsiębiorstwa RATP.

| (7) | Dnia 6 stycznia 2009 r. Komisja wysłała wniosek o dodatkowe informacje do władz francuskich, które odpowiedziały pismem z dnia 3 marca 2009 r. |
| --- | --- |

(7)

Dnia 6 stycznia 2009 r. Komisja wysłała wniosek o dodatkowe informacje do władz francuskich, które odpowiedziały pismem z dnia 3 marca 2009 r.

2.   OPIS BENEFICJENTA

| (8) | Przedsiębiorstwo Régie Autonome des Transports Parisiens (zwane dalej „RATP”) jest francuskim przedsiębiorstwem publicznym, które należy w 100 % do państwa francuskiego. Zostało stworzone na mocy ustawy nr 48-506 z dnia 21 marca 1948 r. w sprawie reorganizacji i koordynacji transportu pasażerskiego w regionie paryskim (3), a przedmiotem jego działalności jest „eksploatacja sieci i linii pasażerskiego transportu publicznego, którą mu powierzono” (4). |
| --- | --- |

(8)

Przedsiębiorstwo Régie Autonome des Transports Parisiens (zwane dalej „RATP”) jest francuskim przedsiębiorstwem publicznym, które należy w 100 % do państwa francuskiego. Zostało stworzone na mocy ustawy nr 48-506 z dnia 21 marca 1948 r. w sprawie reorganizacji i koordynacji transportu pasażerskiego w regionie paryskim (3), a przedmiotem jego działalności jest „eksploatacja sieci i linii pasażerskiego transportu publicznego, którą mu powierzono” (4).

| (9) | Ustawa ograniczyła działalność RATP do transportu publicznego w regionie paryskim. Na mocy art. 7 ustawy nr 48-506 z dnia 21 marca 1948 r. zadaniem RATP jest „eksploatacja sieci transportu publicznego Paryża, departamentu Seine i linii Seine-et-Oise i Seine-et-Marne przydzielonych lub wydzierżawionych wcześniej Compagnie du chemin de fer métropolitain lub Société des transports en commun de la région parisienne”. Stan ten potwierdzono wyżej wymienionym rozporządzeniem nr 59-151 z dnia 7 stycznia 1959 r. |
| --- | --- |

(9)

Ustawa ograniczyła działalność RATP do transportu publicznego w regionie paryskim. Na mocy art. 7 ustawy nr 48-506 z dnia 21 marca 1948 r. zadaniem RATP jest „eksploatacja sieci transportu publicznego Paryża, departamentu Seine i linii Seine-et-Oise i Seine-et-Marne przydzielonych lub wydzierżawionych wcześniej Compagnie du chemin de fer métropolitain lub Société des transports en commun de la région parisienne”. Stan ten potwierdzono wyżej wymienionym rozporządzeniem nr 59-151 z dnia 7 stycznia 1959 r.

| (10) | RATP ma jednak możliwość, za pośrednictwem spółek zależnych, świadczyć usługi poza regionem Ile-de-France (5). Spółki zależne RATP, utworzone jako spółki akcyjne, są dziś połączone w trzy główne działy, które zatrudniają około 2 050 osób, w tym 170 osób oddelegowanych przez spółkę dominującą:






  — | dział transportu, kierowany przez RATP Développement SA, którego skonsolidowane obroty w roku obrotowym 2005 wyniosły 57 mln EUR, w tym 4,7 mln EUR na poziomie międzynarodowym i 3,1 mln EUR w regionach (Francja poza Ile-de-France), |
| --- | --- | --- |

(10)

RATP ma jednak możliwość, za pośrednictwem spółek zależnych, świadczyć usługi poza regionem Ile-de-France (5). Spółki zależne RATP, utworzone jako spółki akcyjne, są dziś połączone w trzy główne działy, które zatrudniają około 2 050 osób, w tym 170 osób oddelegowanych przez spółkę dominującą:

—

dział transportu, kierowany przez RATP Développement SA, którego skonsolidowane obroty w roku obrotowym 2005 wyniosły 57 mln EUR, w tym 4,7 mln EUR na poziomie międzynarodowym i 3,1 mln EUR w regionach (Francja poza Ile-de-France),

| — | dział inżynierii, kierowany przez RATP International SA, którego skonsolidowane obroty wyniosły 86 mln EUR w 2005 r. i który w blisko 80 % prowadzi działalność na poziomie międzynarodowym, a jej pozostałą część we Francji, głównie poza regionem Ile-de-France, |
| --- | --- |

—

dział inżynierii, kierowany przez RATP International SA, którego skonsolidowane obroty wyniosły 86 mln EUR w 2005 r. i który w blisko 80 % prowadzi działalność na poziomie międzynarodowym, a jej pozostałą część we Francji, głównie poza regionem Ile-de-France,

| — | dział zagospodarowania przestrzeni, który łączy zasadniczo spółki zależne odpowiedzialne za inwestycje budowlane (na terenach administrowanych przez RATP), wykorzystanie przestrzeni handlowej na stacjach metra i działalność telekomunikacyjną i którego skonsolidowane obroty w 2005 r. wyniosły 33 mln EUR wyłącznie w regionie Ile-de-France. |
| --- | --- |

—

dział zagospodarowania przestrzeni, który łączy zasadniczo spółki zależne odpowiedzialne za inwestycje budowlane (na terenach administrowanych przez RATP), wykorzystanie przestrzeni handlowej na stacjach metra i działalność telekomunikacyjną i którego skonsolidowane obroty w 2005 r. wyniosły 33 mln EUR wyłącznie w regionie Ile-de-France.

| (11) | Grupa RATP zatrudnia ogółem około 46 050 osób, z których 44 000 zatrudnia RATP jako pracowników „objętych statutem”, a reszta, czyli 2 050 osób, pracuje w spółkach zależnych RATP. |
| --- | --- |

(11)

Grupa RATP zatrudnia ogółem około 46 050 osób, z których 44 000 zatrudnia RATP jako pracowników „objętych statutem”, a reszta, czyli 2 050 osób, pracuje w spółkach zależnych RATP.

| (12) | Warunki pracy pracowników „objętych statutem” określa się w drodze przepisów wykonawczych w statucie pracowniczym RATP (6). W przypadku 2 050 osób zatrudnionych w spółkach zależnych RATP warunki pracy określają natomiast układy zbiorowe i z tego tytułu nie podlegają statutowi pracowniczemu RATP. |
| --- | --- |

(12)

Warunki pracy pracowników „objętych statutem” określa się w drodze przepisów wykonawczych w statucie pracowniczym RATP (6). W przypadku 2 050 osób zatrudnionych w spółkach zależnych RATP warunki pracy określają natomiast układy zbiorowe i z tego tytułu nie podlegają statutowi pracowniczemu RATP.

3.   OPIS RYNKU TRANSPORTU PUBLICZNEGO W REGIONIE ILE-DE-FRANCE

| (13) | Obecnie rynek transportu publicznego w regionie Ile-de-France nie jest otwarty na konkurencję. Licencje na eksploatację linii transportu publicznego przyznano zgodnie z procedurą przewidzianą w dekrecie nr 59-157 z dnia 7 stycznia 1959 r. w sprawie organizacji transportu pasażerskiego w regionie Ile-de-France (7), w którym podzielono rynek transportu publicznego w regionie Ile-de-France między RATP i wiele od dawna działających małych podmiotów prywatnych obecnych wówczas w regionie Ile-de-France. |
| --- | --- |

(13)

Obecnie rynek transportu publicznego w regionie Ile-de-France nie jest otwarty na konkurencję. Licencje na eksploatację linii transportu publicznego przyznano zgodnie z procedurą przewidzianą w dekrecie nr 59-157 z dnia 7 stycznia 1959 r. w sprawie organizacji transportu pasażerskiego w regionie Ile-de-France (7), w którym podzielono rynek transportu publicznego w regionie Ile-de-France między RATP i wiele od dawna działających małych podmiotów prywatnych obecnych wówczas w regionie Ile-de-France.

| (14) | Poza RATP, usługi transportu publicznego w regionie Ile-de-France świadczy około stu przedsiębiorstw. Należą do nich SNCF i podmioty prywatne tworzące stowarzyszenie OPTILE (około 95 przedsiębiorstw, w tym 3 dużych operatorów transportu autobusowego: Veolia Transport, Keolis i Transdev). |
| --- | --- |

(14)

Poza RATP, usługi transportu publicznego w regionie Ile-de-France świadczy około stu przedsiębiorstw. Należą do nich SNCF i podmioty prywatne tworzące stowarzyszenie OPTILE (około 95 przedsiębiorstw, w tym 3 dużych operatorów transportu autobusowego: Veolia Transport, Keolis i Transdev).

| (15) | Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (zwane dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007”) (8) przewiduje stopniowe otwieranie rynku transportu publicznego. Zgodnie z art. 12 tego rozporządzenia wejdzie ono w życie z dniem 3 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

(15)

Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (zwane dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007”) (8) przewiduje stopniowe otwieranie rynku transportu publicznego. Zgodnie z art. 12 tego rozporządzenia wejdzie ono w życie z dniem 3 grudnia 2009 r.

4.   ŚWIADCZENIA SPECJALNEGO PROGRAMU EMERYTALNEGO PRACOWNIKÓW PRZEDSIĘBIORSTWA RATP PRZED WPROWADZENIEM ZGŁOSZONEJ REFORMY I PO JEJ WPROWADZENIU

| (16) | Program emerytalny RATP jest przewidziany w art. 31 wymienionej wyżej ustawy nr 48-506 z dnia 21 marca 1948 r. i uzupełniony dekretem nr 59-1091 z dnia 23 września 1959 r. w sprawie statutu przedsiębiorstwa RATP (9). |
| --- | --- |

(16)

Program emerytalny RATP jest przewidziany w art. 31 wymienionej wyżej ustawy nr 48-506 z dnia 21 marca 1948 r. i uzupełniony dekretem nr 59-1091 z dnia 23 września 1959 r. w sprawie statutu przedsiębiorstwa RATP (9).

| (17) | Program emerytalny pracowników RATP jest programem specjalnym w rozumieniu art. L. 711-1 i R. 711-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego, obejmującym szczególne korzyści w porównaniu z powszechnymi programami emerytalnymi. Chodzi o program ustanowiony przepisami prawa, tj. określony przez państwo na drodze administracyjnej. Ponadto w szczególności zmiany parametrów, składek i świadczeń wprowadzane są w ramach przepisów wykonawczych. |
| --- | --- |

(17)

Program emerytalny pracowników RATP jest programem specjalnym w rozumieniu art. L. 711-1 i R. 711-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego, obejmującym szczególne korzyści w porównaniu z powszechnymi programami emerytalnymi. Chodzi o program ustanowiony przepisami prawa, tj. określony przez państwo na drodze administracyjnej. Ponadto w szczególności zmiany parametrów, składek i świadczeń wprowadzane są w ramach przepisów wykonawczych.

| (18) | Do dnia 15 stycznia 2008 r. specyfika specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP w porównaniu z powszechnymi programami emerytalnymi polegała głównie na zasadach obliczania uprawnień emerytalnych i wypłacania emerytur. |
| --- | --- |

(18)

Do dnia 15 stycznia 2008 r. specyfika specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP w porównaniu z powszechnymi programami emerytalnymi polegała głównie na zasadach obliczania uprawnień emerytalnych i wypłacania emerytur.

| (19) | W tym względzie powszechne programy emerytalne przewidują, że wysokość emerytury obliczana jest na podstawie średniego wynagrodzenia z całości lub części kariery zawodowej. Zależy również od okresu ubezpieczenia lub od wieku, a zmniejszenie wartości w wycenie lub jej zwiększenie stosuje się, gdy nie osiągnięto wartości ustalonych dla tych dwóch kryteriów lub gdy je przekroczono. W ramach ogólnego systemu emeryturę oblicza się więc na podstawie średniego wynagrodzenia (łącznie z premiami) z 25 najlepszych lat kariery zawodowej (w granicach maksymalnego rocznego wynagrodzenia), a stopa mająca zastosowanie do tego wynagrodzenia wynosi 50 % (pełna wysokość), jeżeli ubezpieczony wykaże co najmniej czterdziestoletni okres ubezpieczenia. |
| --- | --- |

(19)

W tym względzie powszechne programy emerytalne przewidują, że wysokość emerytury obliczana jest na podstawie średniego wynagrodzenia z całości lub części kariery zawodowej. Zależy również od okresu ubezpieczenia lub od wieku, a zmniejszenie wartości w wycenie lub jej zwiększenie stosuje się, gdy nie osiągnięto wartości ustalonych dla tych dwóch kryteriów lub gdy je przekroczono. W ramach ogólnego systemu emeryturę oblicza się więc na podstawie średniego wynagrodzenia (łącznie z premiami) z 25 najlepszych lat kariery zawodowej (w granicach maksymalnego rocznego wynagrodzenia), a stopa mająca zastosowanie do tego wynagrodzenia wynosi 50 % (pełna wysokość), jeżeli ubezpieczony wykaże co najmniej czterdziestoletni okres ubezpieczenia.

| (20) | Natomiast program emerytalny RATP przewidywał, że pracownicy objęci statutem mieli prawo do 2 % wynagrodzenia podstawowego bez premii, otrzymywanego podczas sześciu ostatnich miesięcy pracy za każdy rok ubezpieczenia, z ograniczeniem do 37,5 lat składkowych. W związku z tym pracownik RATP otrzymywał po 37,5 latach pracy emeryturę, która odpowiadała 75 % jego ostatniego wynagrodzenia, bez premii, czyli w przybliżeniu 64,5 % jego ostatniego wynagrodzenia łącznie z premiami. |
| --- | --- |

(20)

Natomiast program emerytalny RATP przewidywał, że pracownicy objęci statutem mieli prawo do 2 % wynagrodzenia podstawowego bez premii, otrzymywanego podczas sześciu ostatnich miesięcy pracy za każdy rok ubezpieczenia, z ograniczeniem do 37,5 lat składkowych. W związku z tym pracownik RATP otrzymywał po 37,5 latach pracy emeryturę, która odpowiadała 75 % jego ostatniego wynagrodzenia, bez premii, czyli w przybliżeniu 64,5 % jego ostatniego wynagrodzenia łącznie z premiami.

| (21) | Podstawowe zasady reformy wprowadzonej ustawą z dnia 21 sierpnia 2003 r. (10) dla prawie wszystkich francuskich podstawowych programów emerytalnych rozszerzono na specjalny program emerytalny RATP dekretami 2008-48 z dnia 15 stycznia 2008 r. (11), 2008-637 z dnia 30 czerwca 2008 r. (12) i 2008-1514 z dnia 30 grudnia 2008 r. (13). Jednym z celów tej reformy jest harmonizacja specjalnych programów emerytalnych z przepisami prawa powszechnego dotyczącymi podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i dla urzędników. Jeśli chodzi o specjalny program emerytalny RATP, w szczególności okres składkowy konieczny do otrzymania emerytury w pełnym wymiarze jest stopniowo wydłużany, aby osiągnął 40 lat składkowych w 2012 r., a następnie wydłuża się o jeden kwartał w dniu 1 lipca każdego roku aż do osiągnięcia długości wymaganej w ramach programu ogólnego i programu dla służby cywilnej (okres 41 lat stosowany od 2012 r. w programie ogólnym i w programie dla służby cywilnej powinien zostać osiągnięty w programie specjalnym w 2016 r.). |
| --- | --- |

(21)

Podstawowe zasady reformy wprowadzonej ustawą z dnia 21 sierpnia 2003 r. (10) dla prawie wszystkich francuskich podstawowych programów emerytalnych rozszerzono na specjalny program emerytalny RATP dekretami 2008-48 z dnia 15 stycznia 2008 r. (11), 2008-637 z dnia 30 czerwca 2008 r. (12) i 2008-1514 z dnia 30 grudnia 2008 r. (13). Jednym z celów tej reformy jest harmonizacja specjalnych programów emerytalnych z przepisami prawa powszechnego dotyczącymi podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i dla urzędników. Jeśli chodzi o specjalny program emerytalny RATP, w szczególności okres składkowy konieczny do otrzymania emerytury w pełnym wymiarze jest stopniowo wydłużany, aby osiągnął 40 lat składkowych w 2012 r., a następnie wydłuża się o jeden kwartał w dniu 1 lipca każdego roku aż do osiągnięcia długości wymaganej w ramach programu ogólnego i programu dla służby cywilnej (okres 41 lat stosowany od 2012 r. w programie ogólnym i w programie dla służby cywilnej powinien zostać osiągnięty w programie specjalnym w 2016 r.).

5.   FINANSOWANIE PROGRAMU EMERYTALNEGO PRACOWNIKÓW PRZEDSIĘBIORSTWA RATP PRZED WPROWADZENIEM ZGŁOSZONEJ REFORMY I PO JEJ WPROWADZENIU

| (22) | Program emerytalny pracowników RATP jest repartycyjnym systemem emerytalnym, w którym składki wpłacane przez osoby czynnie zatrudnione z tytułu ubezpieczenia emerytalnego są niezwłocznie wykorzystywane w celu wypłacenia emerytur (14). |
| --- | --- |

(22)

Program emerytalny pracowników RATP jest repartycyjnym systemem emerytalnym, w którym składki wpłacane przez osoby czynnie zatrudnione z tytułu ubezpieczenia emerytalnego są niezwłocznie wykorzystywane w celu wypłacenia emerytur (14).

| (23) | Do dnia 31 grudnia 2005 r. RATP było prawnie odpowiedzialne z tytułu zobowiązań emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego. Na mocy art. 20 wymienionej wyżej ustawy z 1948 r. na RATP ciążył obowiązek zagwarantowania równowagi finansowej jego specjalnego programu emerytalnego. |
| --- | --- |

(23)

Do dnia 31 grudnia 2005 r. RATP było prawnie odpowiedzialne z tytułu zobowiązań emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego. Na mocy art. 20 wymienionej wyżej ustawy z 1948 r. na RATP ciążył obowiązek zagwarantowania równowagi finansowej jego specjalnego programu emerytalnego.

| (24) | Zarządzanie tym specjalnym programem emerytalnym zapewniał dział emerytur RATP, który stanowił część podmiotu prawnego RATP. Dział ten pobierał składki od czynnie zatrudnionych pracowników RATP i od samego RATP jako pracodawcy i wypłacał emerytury osobom uprawnionym w tym programie. Poziomy składek emerytalnych (poziom składek przypadających na pracownika wynosił 7,85 %, a na pracodawcę 15,34 %) były niższe od poziomów składek zgodnych z przepisami prawa powszechnego (poziom składek przypadających na pracownika wynosiła 12 %, a na pracodawcę 18 %). |
| --- | --- |

(24)

Zarządzanie tym specjalnym programem emerytalnym zapewniał dział emerytur RATP, który stanowił część podmiotu prawnego RATP. Dział ten pobierał składki od czynnie zatrudnionych pracowników RATP i od samego RATP jako pracodawcy i wypłacał emerytury osobom uprawnionym w tym programie. Poziomy składek emerytalnych (poziom składek przypadających na pracownika wynosił 7,85 %, a na pracodawcę 15,34 %) były niższe od poziomów składek zgodnych z przepisami prawa powszechnego (poziom składek przypadających na pracownika wynosiła 12 %, a na pracodawcę 18 %).

| (25) | Przez wiele lat program emerytalny RATP odnotowywał deficyt strukturalny z przyczyn związanych z brakiem równowagi demograficznej między osobami czynnie zatrudnionymi a emerytami, z korzyściami właściwymi dla tego programu w porównaniu z systemem ogólnym i – do dnia 31 grudnia 2005 r. – z normowanym ustalaniem poziomów składek emerytalnych. Kolejne deficyty programu emerytalnego RATP pokrywało państwo, działając na podstawie art. 2 rozporządzenia z dnia 7 stycznia 1959 r. i dekretu z dnia 7 stycznia 1959 r. wymienionych wyżej. |
| --- | --- |

(25)

Przez wiele lat program emerytalny RATP odnotowywał deficyt strukturalny z przyczyn związanych z brakiem równowagi demograficznej między osobami czynnie zatrudnionymi a emerytami, z korzyściami właściwymi dla tego programu w porównaniu z systemem ogólnym i – do dnia 31 grudnia 2005 r. – z normowanym ustalaniem poziomów składek emerytalnych. Kolejne deficyty programu emerytalnego RATP pokrywało państwo, działając na podstawie art. 2 rozporządzenia z dnia 7 stycznia 1959 r. i dekretu z dnia 7 stycznia 1959 r. wymienionych wyżej.

| (26) | Dnia 29 czerwca 2006 r. Francja zgłosiła reformę sposobu finansowania programu emerytalnego RATP. Według władz francuskich reforma ta wpisuje się w zmiany uwarunkowań instytucjonalnych transportu miejskiego w regionie Ile-de-France rozpoczęte w ciągu ostatnich dziesięciu lat i przygotowań do otwarcia transportu miejskiego na konkurencję. |
| --- | --- |

(26)

Dnia 29 czerwca 2006 r. Francja zgłosiła reformę sposobu finansowania programu emerytalnego RATP. Według władz francuskich reforma ta wpisuje się w zmiany uwarunkowań instytucjonalnych transportu miejskiego w regionie Ile-de-France rozpoczęte w ciągu ostatnich dziesięciu lat i przygotowań do otwarcia transportu miejskiego na konkurencję.

| (27) | Zgłoszona reforma przebiega w dwóch etapach. |
| --- | --- |

(27)

Zgłoszona reforma przebiega w dwóch etapach.

5.1.   UTWORZENIE FUNDUSZU EMERYTALNEGO DLA PRACOWNIKÓW PRZEDSIĘBIORSTWA RATP Z DNIEM 1 STYCZNIA 2006 R.

| (28) | W art. 1 dekretu nr 2005-1635 z dnia 26 grudnia 2005 r. (15) ustanowiono z dniem 1 stycznia 2006 r. fundusz emerytalny dla pracowników RATP (zwany dalej „CRP-RATP”). |
| --- | --- |

(28)

W art. 1 dekretu nr 2005-1635 z dnia 26 grudnia 2005 r. (15) ustanowiono z dniem 1 stycznia 2006 r. fundusz emerytalny dla pracowników RATP (zwany dalej „CRP-RATP”).

| (29) | CRP-RATP ma status instytucji zabezpieczenia społecznego prawa prywatnego, posiadającej osobowość prawną oraz niezależność prawną i finansową w stosunku do RATP. Na mocy art. L711-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego CRP-RATP posiada wszystkie uprawnienia określone w art. L111-1 kodeksu, w którym przypomina się w szczególności, że organizacja zabezpieczenia społecznego opiera się na zasadzie solidarności narodowej. Fundusz ten podlega przepisom kodeksu zabezpieczenia społecznego, który stosuje się do wszystkich niezależnych funduszy emerytalnych. Podlega kontroli właściwych organów państwa reprezentowanych przez komisarzy rządu. |
| --- | --- |

(29)

CRP-RATP ma status instytucji zabezpieczenia społecznego prawa prywatnego, posiadającej osobowość prawną oraz niezależność prawną i finansową w stosunku do RATP. Na mocy art. L711-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego CRP-RATP posiada wszystkie uprawnienia określone w art. L111-1 kodeksu, w którym przypomina się w szczególności, że organizacja zabezpieczenia społecznego opiera się na zasadzie solidarności narodowej. Fundusz ten podlega przepisom kodeksu zabezpieczenia społecznego, który stosuje się do wszystkich niezależnych funduszy emerytalnych. Podlega kontroli właściwych organów państwa reprezentowanych przez komisarzy rządu.

| (30) | W dniu utworzenia CRP-RATP stał się on zamiast RATP jedynym podmiotem prawnie zobowiązanym z tytułu emerytur dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach objętych statutem. |
| --- | --- |

(30)

W dniu utworzenia CRP-RATP stał się on zamiast RATP jedynym podmiotem prawnie zobowiązanym z tytułu emerytur dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach objętych statutem.

| (31) | Z tego tytułu od dnia 1 stycznia 2006 r. CRP-RATP pobiera od RATP składkę uwalniającą od zobowiązań, która obejmuje składki czynnie zatrudnionych uczestników specjalnego programu emerytalnego i składkę RATP jako pracodawcy. Ponadto poziom tych składek podniesiono począwszy od tego samego dnia do poziomu zgodnego z przepisami prawa powszechnego (16). Oprócz składek emerytalnych CRP-RATP otrzymuje od państwa środki przeznaczone na zrównoważenie jego rachunków. Ten wkład równoważący pozwala na sfinansowanie zarówno deficytu demograficznego specjalnego programu emerytalnego, jak i uprawnień emerytalnych właściwych temu programowi. W 2006 r. i w 2007 r. państwo wpłaciło dotację równoważącą odpowiednio w wysokości 390,11 i 414 mln EUR. |
| --- | --- |

(31)

Z tego tytułu od dnia 1 stycznia 2006 r. CRP-RATP pobiera od RATP składkę uwalniającą od zobowiązań, która obejmuje składki czynnie zatrudnionych uczestników specjalnego programu emerytalnego i składkę RATP jako pracodawcy. Ponadto poziom tych składek podniesiono począwszy od tego samego dnia do poziomu zgodnego z przepisami prawa powszechnego (16). Oprócz składek emerytalnych CRP-RATP otrzymuje od państwa środki przeznaczone na zrównoważenie jego rachunków. Ten wkład równoważący pozwala na sfinansowanie zarówno deficytu demograficznego specjalnego programu emerytalnego, jak i uprawnień emerytalnych właściwych temu programowi. W 2006 r. i w 2007 r. państwo wpłaciło dotację równoważącą odpowiednio w wysokości 390,11 i 414 mln EUR.

5.2.   FINANSOWE DOSTOSOWANIE PRAW PODSTAWOWYCH Z TYTUŁU SPECJALNEGO PROGRAMU EMERYTALNEGO PRZEDSIĘBIORSTWA RATP DO PROGRAMÓW POWSZECHNYCH

| (32) | Artykuł 18 wyżej wymienionego dekretu nr 2005-1635 z dnia 26 grudnia 2005 r. przewiduje przysługującą CRP-RATP możliwość finansowego dostosowania części uprawnień emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP do programów powszechnych (CNAV (17) i AGIRC (18)/ARRCO (19)) (20), tj. technicznego przeprowadzenia przeniesienia operacji CRP-RATP dotyczących emerytur do programów powszechnych (zwanych dalej „programami przyjmującymi”). |
| --- | --- |

(32)

Artykuł 18 wyżej wymienionego dekretu nr 2005-1635 z dnia 26 grudnia 2005 r. przewiduje przysługującą CRP-RATP możliwość finansowego dostosowania części uprawnień emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP do programów powszechnych (CNAV (17) i AGIRC (18)/ARRCO (19)) (20), tj. technicznego przeprowadzenia przeniesienia operacji CRP-RATP dotyczących emerytur do programów powszechnych (zwanych dalej „programami przyjmującymi”).

| (33) | Finansowe dostosowanie części uprawnień emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego RATP do programów powszechnych ma na celu wykorzystanie mechanizmu solidarności międzypokoleniowej i międzybranżowej w oparciu o znacznie rozszerzoną bazę demograficzną, a w szerszym wymiarze – zapewnienie trwałości finansowania obowiązkowych programów emerytalnych finansowanych na zasadach repartycyjnych. |
| --- | --- |

(33)

Finansowe dostosowanie części uprawnień emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego RATP do programów powszechnych ma na celu wykorzystanie mechanizmu solidarności międzypokoleniowej i międzybranżowej w oparciu o znacznie rozszerzoną bazę demograficzną, a w szerszym wymiarze – zapewnienie trwałości finansowania obowiązkowych programów emerytalnych finansowanych na zasadach repartycyjnych.

| (34) | Na mocy art. L222-6 kodeksu zabezpieczenia społecznego, dostosowanie specjalnego programu emerytalnego lub każdego innego programu emerytalnego do programów powszechnych może nastąpić w przypadku części świadczeń przysługujących w ramach specjalnych programów emerytalnych równoważnej świadczeniom z tytułu ubezpieczenia emerytalnego przysługującym pracownikom na zasadach ogólnych. |
| --- | --- |

(34)

Na mocy art. L222-6 kodeksu zabezpieczenia społecznego, dostosowanie specjalnego programu emerytalnego lub każdego innego programu emerytalnego do programów powszechnych może nastąpić w przypadku części świadczeń przysługujących w ramach specjalnych programów emerytalnych równoważnej świadczeniom z tytułu ubezpieczenia emerytalnego przysługującym pracownikom na zasadach ogólnych.

| (35) | W ramach repartycyjnego systemu emerytalnego przejęcie przez program przyjmujący uprawnień nabytych w przeszłości w innym programie (a zatem zgodnie z innymi kryteriami) dokonuje się poprzez obliczenie uprawnień nabytych na podstawie zasad programu przyjmującego, tak jakby osoby uprawnione (emeryci, osoby czynnie zatrudnione i osoby wypisane) przebyły całą swoją karierę zawodową w ramach programu przyjmującego. |
| --- | --- |

(35)

W ramach repartycyjnego systemu emerytalnego przejęcie przez program przyjmujący uprawnień nabytych w przeszłości w innym programie (a zatem zgodnie z innymi kryteriami) dokonuje się poprzez obliczenie uprawnień nabytych na podstawie zasad programu przyjmującego, tak jakby osoby uprawnione (emeryci, osoby czynnie zatrudnione i osoby wypisane) przebyły całą swoją karierę zawodową w ramach programu przyjmującego.

| (36) | W niniejszym przypadku władze francuskie obliczyły uprawnienia podstawowe, tj. uprawnienia odpowiadające świadczeniom emerytalnym obliczonym według zasad programów przyjmujących, które będą przejęte przez te programy (21). Tylko określone w ten sposób prawa podstawowe mogą zostać przejęte przez programy przyjmujące. |
| --- | --- |

(36)

W niniejszym przypadku władze francuskie obliczyły uprawnienia podstawowe, tj. uprawnienia odpowiadające świadczeniom emerytalnym obliczonym według zasad programów przyjmujących, które będą przejęte przez te programy (21). Tylko określone w ten sposób prawa podstawowe mogą zostać przejęte przez programy przyjmujące.

| (37) | W art. 222-6 kodeksu zabezpieczenia społecznego przewidziano między innymi, że dostosowanie specjalnego programu emerytalnego musi być zgodne z zasadą ścisłej neutralności finansowej tej operacji w odniesieniu do osób ubezpieczonych w programie przyjmującym. Inaczej mówiąc, dostosowanie finansowe specjalnego programu emerytalnego do powszechnych programów emerytalnych nie może w żadnym przypadku pogorszyć sytuacji finansowej programów przyjmujących. |
| --- | --- |

(37)

W art. 222-6 kodeksu zabezpieczenia społecznego przewidziano między innymi, że dostosowanie specjalnego programu emerytalnego musi być zgodne z zasadą ścisłej neutralności finansowej tej operacji w odniesieniu do osób ubezpieczonych w programie przyjmującym. Inaczej mówiąc, dostosowanie finansowe specjalnego programu emerytalnego do powszechnych programów emerytalnych nie może w żadnym przypadku pogorszyć sytuacji finansowej programów przyjmujących.

| (38) | Na tym etapie przeprowadzane jest ważenie, aby ustalić, jaka część uprawnień emerytalnych nabytych w przeszłości jest faktycznie zatwierdzana podczas przeprowadzania dostosowania w ścisłej zgodności z wyżej wymienioną zasadą neutralności finansowej. Teoretycznie w ramach ważenia porównuje się stosunek obciążeń z tytułu emerytur dostosowanej grupy ze stosunkiem obciążeń z tytułu emerytur programu przyjmującego (22). Program przyjmujący określa wówczas, przy jakiej proporcji przejęcia odtworzonych uprawnień nabytych w przeszłości zapewniona jest równość między stosunkami obciążeń z tytułu obydwu programów: przy takim współczynniku zatwierdzenia uprawnienia emerytalne są przejmowane „bezpłatnie” przez program przyjmujący. |
| --- | --- |

(38)

Na tym etapie przeprowadzane jest ważenie, aby ustalić, jaka część uprawnień emerytalnych nabytych w przeszłości jest faktycznie zatwierdzana podczas przeprowadzania dostosowania w ścisłej zgodności z wyżej wymienioną zasadą neutralności finansowej. Teoretycznie w ramach ważenia porównuje się stosunek obciążeń z tytułu emerytur dostosowanej grupy ze stosunkiem obciążeń z tytułu emerytur programu przyjmującego (22). Program przyjmujący określa wówczas, przy jakiej proporcji przejęcia odtworzonych uprawnień nabytych w przeszłości zapewniona jest równość między stosunkami obciążeń z tytułu obydwu programów: przy takim współczynniku zatwierdzenia uprawnienia emerytalne są przejmowane „bezpłatnie” przez program przyjmujący.

| (39) | Jeżeli współczynnik zatwierdzenia przez program przyjmujący nabytych uprawnień odtworzonych wynosi mniej niż 100 %, program może zaproponować dostosowywanemu programowi zatwierdzenie 100 % tych uprawnień w zamian za wkład z tytułu utrzymania uprawnień („wyrównanie”). |
| --- | --- |

(39)

Jeżeli współczynnik zatwierdzenia przez program przyjmujący nabytych uprawnień odtworzonych wynosi mniej niż 100 %, program może zaproponować dostosowywanemu programowi zatwierdzenie 100 % tych uprawnień w zamian za wkład z tytułu utrzymania uprawnień („wyrównanie”).

| (40) | Metoda obliczania wyrównań ma na celu niedokonywanie zmian w prognozowanej sytuacji ex ante programu przyjmującego. Jeżeli ważenie ma charakter prognozy, kwota wyrównania jest równa zaktualizowanej wartości netto rocznych opłat wstępnych. Roczna opłata wstępna jest opłatą, która w przypadku uprawnień dodatkowych (tj. uprawnień wykraczających poza uprawnienia przejęte bezpłatnie) przejmowanych przez program przejmujący corocznie wyrównuje stosunek obciążeń między programem włączanym a programem przyjmującym. |
| --- | --- |

(40)

Metoda obliczania wyrównań ma na celu niedokonywanie zmian w prognozowanej sytuacji ex ante programu przyjmującego. Jeżeli ważenie ma charakter prognozy, kwota wyrównania jest równa zaktualizowanej wartości netto rocznych opłat wstępnych. Roczna opłata wstępna jest opłatą, która w przypadku uprawnień dodatkowych (tj. uprawnień wykraczających poza uprawnienia przejęte bezpłatnie) przejmowanych przez program przejmujący corocznie wyrównuje stosunek obciążeń między programem włączanym a programem przyjmującym.

| (41) | Jeżeli sytuacja finansowa programu przyjmującego jest strukturalnie deficytowa, metoda obliczeniowa wymaga, aby nie pogarszać przewidywalnej nierównowagi, a nie żeby ją zmniejszać, wymagając od grupy podlegającej przeniesieniu prognozowanej równowagi technicznej. |
| --- | --- |

(41)

Jeżeli sytuacja finansowa programu przyjmującego jest strukturalnie deficytowa, metoda obliczeniowa wymaga, aby nie pogarszać przewidywalnej nierównowagi, a nie żeby ją zmniejszać, wymagając od grupy podlegającej przeniesieniu prognozowanej równowagi technicznej.

| (42) | W niniejszym przypadku, w związku z tym, że struktura demograficzna przedsiębiorstwa RATP jest gorsza niż struktura demograficzna przeciętnego przedsiębiorstwa francuskiego objętego powszechnymi programami emerytalnymi, pełne dostosowanie uprawnień podstawowych specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP do programów powszechnych wymaga wniesienia wyrównania do programów przyjmujących, tj. wkładów nadzwyczajnych, zryczałtowanych i uwalniających. |
| --- | --- |

(42)

W niniejszym przypadku, w związku z tym, że struktura demograficzna przedsiębiorstwa RATP jest gorsza niż struktura demograficzna przeciętnego przedsiębiorstwa francuskiego objętego powszechnymi programami emerytalnymi, pełne dostosowanie uprawnień podstawowych specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP do programów powszechnych wymaga wniesienia wyrównania do programów przyjmujących, tj. wkładów nadzwyczajnych, zryczałtowanych i uwalniających.

| (43) | Władze francuskie szczegółowo określiły metody obliczania wyrównań. Obliczenia zostaną wykonane według wartości parametrów obowiązujących w czasie realizacji dostosowania. Parametry te są następujące:






  — | stawki składek i podstawy wymiaru, pozwalające na obliczenie przydziału na rezerwy oczekiwane przez programy dodatkowe, |
| --- | --- | --- |

(43)

Władze francuskie szczegółowo określiły metody obliczania wyrównań. Obliczenia zostaną wykonane według wartości parametrów obowiązujących w czasie realizacji dostosowania. Parametry te są następujące:

—

stawki składek i podstawy wymiaru, pozwalające na obliczenie przydziału na rezerwy oczekiwane przez programy dodatkowe,

| — | stopy aktualizacji i ewentualnie tabela śmiertelności, które różnią się w zależności od uwarunkowań gospodarczych. |
| --- | --- |

—

stopy aktualizacji i ewentualnie tabela śmiertelności, które różnią się w zależności od uwarunkowań gospodarczych.

| (44) | Na obecnym etapie władze francuskie szacują, że należne wyrównania będą następujące:






  — | wyrównanie na rzecz CNAV (Caisse nationale d’assurance vieillesse — krajowego funduszu ubezpieczeń emerytalnych), który zarządza ogólnym systemem zabezpieczenia społecznego, wynoszące około [od 400 do 800] (23) mln EUR, |
| --- | --- | --- |

(44)

Na obecnym etapie władze francuskie szacują, że należne wyrównania będą następujące:

—

wyrównanie na rzecz CNAV (Caisse nationale d’assurance vieillesse — krajowego funduszu ubezpieczeń emerytalnych), który zarządza ogólnym systemem zabezpieczenia społecznego, wynoszące około [od 400 do 800] (23) mln EUR,

| — | wyrównania na rzecz powszechnych emerytalnych programów dodatkowych AGIRC-ARRCO w formie udziału w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych tych programów wynoszące około [od 80 do 300] mln EUR. |
| --- | --- |

—

wyrównania na rzecz powszechnych emerytalnych programów dodatkowych AGIRC-ARRCO w formie udziału w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych tych programów wynoszące około [od 80 do 300] mln EUR.

| (45) | Rząd francuski przewiduje, że dokona zamiast CRP-RATP płatności wyrównań na rzecz programów powszechnych, tak aby zapewnić neutralność finansową dostosowania specjalnego programu emerytalnego RATP do programu przyjmującego. |
| --- | --- |

(45)

Rząd francuski przewiduje, że dokona zamiast CRP-RATP płatności wyrównań na rzecz programów powszechnych, tak aby zapewnić neutralność finansową dostosowania specjalnego programu emerytalnego RATP do programu przyjmującego.

| (46) | W odniesieniu do uprawnień podstawowych nabytych po przeprowadzeniu dostosowania przewiduje się, że RATP i jego pracownicy będą płacili składki emerytalne na zasadach prawa powszechnego w zamian za interwencję programu ogólnego i programów dodatkowych. |
| --- | --- |

(46)

W odniesieniu do uprawnień podstawowych nabytych po przeprowadzeniu dostosowania przewiduje się, że RATP i jego pracownicy będą płacili składki emerytalne na zasadach prawa powszechnego w zamian za interwencję programu ogólnego i programów dodatkowych.

6.   POWODY PRZYJĘCIA DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (47) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności zgłoszonej reformy ze wspólnym rynkiem. Komisja wspomniała, że przedmiotem postępowania było określenie, czy zgłoszona reforma stanowi pomoc dla RATP. |
| --- | --- |

(47)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności zgłoszonej reformy ze wspólnym rynkiem. Komisja wspomniała, że przedmiotem postępowania było określenie, czy zgłoszona reforma stanowi pomoc dla RATP.

| (48) | Początkowo Komisja zastanawiała się nad ścisłym związkiem między utworzeniem CRP-RATP a operacją dostosowania do programów powszechnych i uznała za konieczne sprawdzenie, czy dostosowanie uprawnień podstawowych nie stanowiło pomocy państwa na rzecz RATP. |
| --- | --- |

(48)

Początkowo Komisja zastanawiała się nad ścisłym związkiem między utworzeniem CRP-RATP a operacją dostosowania do programów powszechnych i uznała za konieczne sprawdzenie, czy dostosowanie uprawnień podstawowych nie stanowiło pomocy państwa na rzecz RATP.

| (49) | Następnie Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące stanowiska, zgodnie z którym finansowanie przez państwo szczególnych uprawnień w ramach programu emerytalnego RATP nie stanowi pomocy państwa i według którego, w danym przypadku, jest ono zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(49)

Następnie Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące stanowiska, zgodnie z którym finansowanie przez państwo szczególnych uprawnień w ramach programu emerytalnego RATP nie stanowi pomocy państwa i według którego, w danym przypadku, jest ono zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (50) | Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące konieczności zgłoszonej reformy i jej proporcjonalności w odniesieniu do wspólnego interesu. Jeśli chodzi o konieczność zgłoszonej reformy, Komisja rozważyła rzeczywiste i skuteczne otwarcie rynku transportu publicznego w regionie paryskim oraz eliminację elementów charakteryzujących stan prawny i faktyczny RATP, które mogłyby stanowić przeszkodę dla rzeczywistej konkurencji. Komisja wyraziła również wątpliwości dotyczące proporcjonalnego charakteru zgłoszonej reformy zasadniczo ze względu na to, że będzie ona dotyczyła także specjalnych zobowiązań emerytalnych dotyczących pracowników zatrudnianych po jej wprowadzeniu. |
| --- | --- |

(50)

Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące konieczności zgłoszonej reformy i jej proporcjonalności w odniesieniu do wspólnego interesu. Jeśli chodzi o konieczność zgłoszonej reformy, Komisja rozważyła rzeczywiste i skuteczne otwarcie rynku transportu publicznego w regionie paryskim oraz eliminację elementów charakteryzujących stan prawny i faktyczny RATP, które mogłyby stanowić przeszkodę dla rzeczywistej konkurencji. Komisja wyraziła również wątpliwości dotyczące proporcjonalnego charakteru zgłoszonej reformy zasadniczo ze względu na to, że będzie ona dotyczyła także specjalnych zobowiązań emerytalnych dotyczących pracowników zatrudnianych po jej wprowadzeniu.

| (51) | W swojej decyzji z dnia 10 października 2007 r. Komisja stwierdziła natomiast, że finansowanie przez państwo deficytu programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP w okresie 1995–2005 stanowi istniejącą pomoc państwa zgodnie z art. 1 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (24) (zob. motyw 15 wspomnianej decyzji). |
| --- | --- |

(51)

W swojej decyzji z dnia 10 października 2007 r. Komisja stwierdziła natomiast, że finansowanie przez państwo deficytu programu emerytalnego przedsiębiorstwa RATP w okresie 1995–2005 stanowi istniejącą pomoc państwa zgodnie z art. 1 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (24) (zob. motyw 15 wspomnianej decyzji).

| (52) | Komisja uznała ponadto że art. 87 traktatu WE nie stosuje się do CRP-RATP, ponieważ nie jest on przedsiębiorstwem (motyw 67 wspomnianej decyzji). |
| --- | --- |

(52)

Komisja uznała ponadto że art. 87 traktatu WE nie stosuje się do CRP-RATP, ponieważ nie jest on przedsiębiorstwem (motyw 67 wspomnianej decyzji).

| (53) | Komisja uznała wreszcie, że z gwarancji udzielonej przez państwo francuskie osobom uprawnionym w ramach specjalnego programu emerytalnego korzystali bezpośrednio pracownicy RATP, a nie samo RATP, a zatem nie można jej uznać za korzyść gospodarczą dla przedsiębiorstwa (motyw 70 wspomnianej decyzji). |
| --- | --- |

(53)

Komisja uznała wreszcie, że z gwarancji udzielonej przez państwo francuskie osobom uprawnionym w ramach specjalnego programu emerytalnego korzystali bezpośrednio pracownicy RATP, a nie samo RATP, a zatem nie można jej uznać za korzyść gospodarczą dla przedsiębiorstwa (motyw 70 wspomnianej decyzji).

7.   ARGUMENTY WŁADZ FRANCUSKICH PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (54) | W piśmie z dnia 22 stycznia 2008 r. władze francuskie przypominają, że ich zdaniem zgłoszona reforma instytucjonalizuje pomoc przyznawaną osobie fizycznej, a nie przedsiębiorstwu RATP, a zatem nie może stanowić pomocy państwa na rzecz RATP. Ponadto nawet jeżeli rzeczywistym beneficjentem zgłoszonej reformy byłoby RATP, władze francuskie uważają, że wspomniana reforma nie może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi, ani zakłócać konkurencji, ponieważ RATP działa tylko na jednym rynku, rynku miejskiego transportu publicznego w regionie Ile-de-France, który nie jest jeszcze otwarty na konkurencję i ponieważ reforma nie ma żadnego wpływu dla działalności spółek zależnych RATP lub na rynki, na których spółki te działają. |
| --- | --- |

(54)

W piśmie z dnia 22 stycznia 2008 r. władze francuskie przypominają, że ich zdaniem zgłoszona reforma instytucjonalizuje pomoc przyznawaną osobie fizycznej, a nie przedsiębiorstwu RATP, a zatem nie może stanowić pomocy państwa na rzecz RATP. Ponadto nawet jeżeli rzeczywistym beneficjentem zgłoszonej reformy byłoby RATP, władze francuskie uważają, że wspomniana reforma nie może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi, ani zakłócać konkurencji, ponieważ RATP działa tylko na jednym rynku, rynku miejskiego transportu publicznego w regionie Ile-de-France, który nie jest jeszcze otwarty na konkurencję i ponieważ reforma nie ma żadnego wpływu dla działalności spółek zależnych RATP lub na rynki, na których spółki te działają.

| (55) | Władze francuskie uważają, że dostosowanie CRP-RATP do systemu ogólnego nie zawiera elementów pomocy państwa na rzecz RATP wobec braku korzyści dla RATP. |
| --- | --- |

(55)

Władze francuskie uważają, że dostosowanie CRP-RATP do systemu ogólnego nie zawiera elementów pomocy państwa na rzecz RATP wobec braku korzyści dla RATP.

| (56) | Przede wszystkim władze francuskie uważają, że – jak zauważyła sama Komisja w motywie 69 decyzji o wszczęciu postępowania – „drugi etap reformy, tj. płatność wyrównania i przeniesienie finansowania uprawnień podstawowych z CRP-RATP na CNAV i AGIRC-ARRCO, nie wpływają już na sytuację gospodarczą RATP”. |
| --- | --- |

(56)

Przede wszystkim władze francuskie uważają, że – jak zauważyła sama Komisja w motywie 69 decyzji o wszczęciu postępowania – „drugi etap reformy, tj. płatność wyrównania i przeniesienie finansowania uprawnień podstawowych z CRP-RATP na CNAV i AGIRC-ARRCO, nie wpływają już na sytuację gospodarczą RATP”.

| (57) | Ponadto władze francuskie uważają, że zobowiązania RATP, które odpowiadały uprawnieniom podstawowym, nie stanowiły kosztów, które w normalnej sytuacji obciążałyby jego budżet w rozumieniu orzecznictwa wspólnotowego. Według władz francuskich zasoby finansowe przedsiębiorstw francuskich są istotnie w normalnej sytuacji obciążane składkami uwalniającymi od zobowiązań wnoszonymi do powszechnych funduszy emerytalnych, ale nie obowiązkiem wypłacania emerytur na rzecz pracowników czynnie zatrudnionych i emerytowanych, jak miało to miejsce w przypadku RATP, w którym aż do zgłoszonej reformy istniał dział emerytur. W związku z tym dostosowanie CRP-RATP do programu ogólnego i wpłata wyrównania przez państwo do systemu ogólnego nie skutkują uniknięciem przez RATP ponoszenia kosztów, które w normalnej sytuacji obciążyłyby zasoby finansowe przedsiębiorstwa, jeżeli towarzyszy im wpłata składki uwalniającej od zobowiązań w wysokości zgodnej z przepisami prawa powszechnego. |
| --- | --- |

(57)

Ponadto władze francuskie uważają, że zobowiązania RATP, które odpowiadały uprawnieniom podstawowym, nie stanowiły kosztów, które w normalnej sytuacji obciążałyby jego budżet w rozumieniu orzecznictwa wspólnotowego. Według władz francuskich zasoby finansowe przedsiębiorstw francuskich są istotnie w normalnej sytuacji obciążane składkami uwalniającymi od zobowiązań wnoszonymi do powszechnych funduszy emerytalnych, ale nie obowiązkiem wypłacania emerytur na rzecz pracowników czynnie zatrudnionych i emerytowanych, jak miało to miejsce w przypadku RATP, w którym aż do zgłoszonej reformy istniał dział emerytur. W związku z tym dostosowanie CRP-RATP do programu ogólnego i wpłata wyrównania przez państwo do systemu ogólnego nie skutkują uniknięciem przez RATP ponoszenia kosztów, które w normalnej sytuacji obciążyłyby zasoby finansowe przedsiębiorstwa, jeżeli towarzyszy im wpłata składki uwalniającej od zobowiązań w wysokości zgodnej z przepisami prawa powszechnego.

| (58) | Władze francuskie uważają ponadto, że skoro państwo narzuciło specjalny program emerytalny podczas utworzenia RATP w 1948 r., nie byłoby normalne, żeby przedsiębiorstwo ponosiło obciążenie wynikające z wyrównań należnych w zamian za dostosowanie CRP-RATP do programu ogólnego. |
| --- | --- |

(58)

Władze francuskie uważają ponadto, że skoro państwo narzuciło specjalny program emerytalny podczas utworzenia RATP w 1948 r., nie byłoby normalne, żeby przedsiębiorstwo ponosiło obciążenie wynikające z wyrównań należnych w zamian za dostosowanie CRP-RATP do programu ogólnego.

| (59) | Po pierwsze, władze francuskie uważają, że orzecznictwo, zgodnie z którym koszty wynikające z układu zbiorowego stanowią, ze względu na swój charakter, koszt, który w normalnej sytuacji obciąża budżet przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy przedsiębiorstwo przyjęło ten układ dobrowolnie, czy zostało nim objęte w drodze przepisów wykonawczych lub ustawowych (25), nie ma zastosowania w niniejszym przypadku, ponieważ program emerytalny pracowników RATP nie wywodzi się z układu zbiorowego. |
| --- | --- |

(59)

Po pierwsze, władze francuskie uważają, że orzecznictwo, zgodnie z którym koszty wynikające z układu zbiorowego stanowią, ze względu na swój charakter, koszt, który w normalnej sytuacji obciąża budżet przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy przedsiębiorstwo przyjęło ten układ dobrowolnie, czy zostało nim objęte w drodze przepisów wykonawczych lub ustawowych (25), nie ma zastosowania w niniejszym przypadku, ponieważ program emerytalny pracowników RATP nie wywodzi się z układu zbiorowego.

| (60) | Po drugie, władze francuskie uważają, że istnienie uprawnień szczególnych nie stanowi żadnej korzyści dla RATP. Fakt, że RATP nadal rekrutuje pracowników objętych statutem, korzystających z uprawnień szczególnych, nie wykazuje według władz francuskich, że istnienie uprawnień szczególnych stanowi korzyść gospodarczą dla RATP. |
| --- | --- |

(60)

Po drugie, władze francuskie uważają, że istnienie uprawnień szczególnych nie stanowi żadnej korzyści dla RATP. Fakt, że RATP nadal rekrutuje pracowników objętych statutem, korzystających z uprawnień szczególnych, nie wykazuje według władz francuskich, że istnienie uprawnień szczególnych stanowi korzyść gospodarczą dla RATP.

| (61) | Po trzecie, władze francuskie utrzymują, że finansowanie uprawnień szczególnych ze środków publicznych stanowi wyłącznie rekompensatę nadmiernych obciążeń ponoszonych przez RATP. Władze francuskie uważają, że wniosek, zgodnie z którym finansowanie szczególnych uprawnień emerytalnych nie stanowi pomocy państwa, wynika z zasad ustalonych przez orzecznictwo wspólnotowe od samego powstania Wspólnoty, czego najnowszą ilustracją są wyroki w sprawach Combus
   (26) i Enirisorse
   (27). |
| --- | --- |

(61)

Po trzecie, władze francuskie utrzymują, że finansowanie uprawnień szczególnych ze środków publicznych stanowi wyłącznie rekompensatę nadmiernych obciążeń ponoszonych przez RATP. Władze francuskie uważają, że wniosek, zgodnie z którym finansowanie szczególnych uprawnień emerytalnych nie stanowi pomocy państwa, wynika z zasad ustalonych przez orzecznictwo wspólnotowe od samego powstania Wspólnoty, czego najnowszą ilustracją są wyroki w sprawach Combus
   (26) i Enirisorse
   (27).

| (62) | W przypadku gdy Komisja uważałaby, że zgłoszona reforma zawiera elementy pomocy państwa, władze francuskie uważają, że wspomniana reforma byłaby w każdym razie zgodna ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(62)

W przypadku gdy Komisja uważałaby, że zgłoszona reforma zawiera elementy pomocy państwa, władze francuskie uważają, że wspomniana reforma byłaby w każdym razie zgodna ze wspólnym rynkiem.

| (63) | Władze francuskie utrzymują swoje stanowisko, że zgłoszona reforma jest zgodna z teorią kosztów osieroconych i sprzyja konkurencji. |
| --- | --- |

(63)

Władze francuskie utrzymują swoje stanowisko, że zgłoszona reforma jest zgodna z teorią kosztów osieroconych i sprzyja konkurencji.

| (64) | Ponadto władze francuskie uważają, że nowy sposób finansowania uprawnień emerytalnych od 2006 r. jest konieczny i proporcjonalny w celu osiągnięcia konkurencyjnego funkcjonowania rynku. |
| --- | --- |

(64)

Ponadto władze francuskie uważają, że nowy sposób finansowania uprawnień emerytalnych od 2006 r. jest konieczny i proporcjonalny w celu osiągnięcia konkurencyjnego funkcjonowania rynku.

| (65) | Władze francuskie uważają, że zgłoszona reforma jest konieczna, ponieważ poprzedza ona otwarcie sektora transportu miejskiego w regionie Ile-de-France na konkurencję przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Pozwoli ona z jednej strony zapobiec zakłóceniom konkurencji pomiędzy podmiotami publicznymi i prywatnymi, a z drugiej strony ostatecznie znieść barierę wejścia na rynek, którą stanowił sposób finansowania emerytur w RATP. |
| --- | --- |

(65)

Władze francuskie uważają, że zgłoszona reforma jest konieczna, ponieważ poprzedza ona otwarcie sektora transportu miejskiego w regionie Ile-de-France na konkurencję przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Pozwoli ona z jednej strony zapobiec zakłóceniom konkurencji pomiędzy podmiotami publicznymi i prywatnymi, a z drugiej strony ostatecznie znieść barierę wejścia na rynek, którą stanowił sposób finansowania emerytur w RATP.

| (66) | W odniesieniu do proporcjonalnego charakteru zgłoszonej reformy władze francuskie poinformowały Komisję w piśmie z dnia 23 kwietnia 2008 r. o rozpoczętej przez rząd francuski reformie specjalnego programu emerytalnego RATP, która harmonizuje specjalny program emerytalny RATP z zasadami prawa powszechnego. |
| --- | --- |

(66)

W odniesieniu do proporcjonalnego charakteru zgłoszonej reformy władze francuskie poinformowały Komisję w piśmie z dnia 23 kwietnia 2008 r. o rozpoczętej przez rząd francuski reformie specjalnego programu emerytalnego RATP, która harmonizuje specjalny program emerytalny RATP z zasadami prawa powszechnego.

8.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (67) | W piśmie z dnia 13 lutego 2008 r. związek zawodowy SUD przedsiębiorstwa RATP wyraził sprzeciw wobec projektu zgłoszonego przez władze francuskie, stwierdzając, że jedynym celem tego projektu jest przekształcenie RATP w dużą grupę międzynarodową, której działanie uzasadnia się chęcią zysku. W piśmie tym związek zawodowy SUD przedsiębiorstwa RATP zwrócił uwagę Komisji na fakt, że jego zdaniem pracownicy RATP nie mają statusu pracowników prawa prywatnego podlegających kodeksowi pracy. |
| --- | --- |

(67)

W piśmie z dnia 13 lutego 2008 r. związek zawodowy SUD przedsiębiorstwa RATP wyraził sprzeciw wobec projektu zgłoszonego przez władze francuskie, stwierdzając, że jedynym celem tego projektu jest przekształcenie RATP w dużą grupę międzynarodową, której działanie uzasadnia się chęcią zysku. W piśmie tym związek zawodowy SUD przedsiębiorstwa RATP zwrócił uwagę Komisji na fakt, że jego zdaniem pracownicy RATP nie mają statusu pracowników prawa prywatnego podlegających kodeksowi pracy.

| (68) | Związek zawodowy SUD przedsiębiorstwa RATP twierdzi ponadto że reforma programu emerytalnego RATP powinna zostać opracowana przez parytetową komisję mieszaną, ponieważ odbywałaby się w drodze układów zbiorowych pomiędzy partnerami społecznymi. |
| --- | --- |

(68)

Związek zawodowy SUD przedsiębiorstwa RATP twierdzi ponadto że reforma programu emerytalnego RATP powinna zostać opracowana przez parytetową komisję mieszaną, ponieważ odbywałaby się w drodze układów zbiorowych pomiędzy partnerami społecznymi.

9.   UWAGI FRANCJI DOTYCZĄCE UWAG ZAINTERESOWANYCH STRON

| (69) | W odniesieniu do przepisów prawa mających zastosowanie do pracowników RATP władze francuskie w piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. uściślają, że przepisy kodeksu pracy stosuje się do pracowników RATP objętych statutem, chyba że kodeks pracy lub orzecznictwo wyraźnie wykluczają stosowanie tych przepisów do tych pracowników. Według Francji istnienie takich wyjątków nie wystarcza do stwierdzenia, że pracownicy RATP znajdują w stosunku pracy podlegającym prawu publicznemu. |
| --- | --- |

(69)

W odniesieniu do przepisów prawa mających zastosowanie do pracowników RATP władze francuskie w piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. uściślają, że przepisy kodeksu pracy stosuje się do pracowników RATP objętych statutem, chyba że kodeks pracy lub orzecznictwo wyraźnie wykluczają stosowanie tych przepisów do tych pracowników. Według Francji istnienie takich wyjątków nie wystarcza do stwierdzenia, że pracownicy RATP znajdują w stosunku pracy podlegającym prawu publicznemu.

| (70) | Francja wskazuje ponadto że w dekrecie nr 60-1362 z dnia 19 grudnia 1960 r., który przyznaje kompetencje parytetowej komisji mieszanej RATP w zakresie statutu pracowniczego, nie wspomina się o programie emerytalnym. Według władz francuskich program emerytalny RATP nie wynika z układów zbiorowych, lecz został narzucony RATP przez państwo w drodze administracyjnej. |
| --- | --- |

(70)

Francja wskazuje ponadto że w dekrecie nr 60-1362 z dnia 19 grudnia 1960 r., który przyznaje kompetencje parytetowej komisji mieszanej RATP w zakresie statutu pracowniczego, nie wspomina się o programie emerytalnym. Według władz francuskich program emerytalny RATP nie wynika z układów zbiorowych, lecz został narzucony RATP przez państwo w drodze administracyjnej.

10.   ZAKRES NINIEJSZEJ DECYZJI

| (71) | Niniejsza decyzja dotyczy zgodności nowego systemu finansowania emerytur ze wspólnotowymi zasadami pomocy państwa. |
| --- | --- |

(71)

Niniejsza decyzja dotyczy zgodności nowego systemu finansowania emerytur ze wspólnotowymi zasadami pomocy państwa.

| (72) | Wszczęcie postępowania dnia 10 października 2007 r. i w szczególności uwagi władz francuskich pozwoliły Komisji szczegółowo określić sposoby wdrażania zgłoszonej reformy, a tym samym wskazać trzy środki, które mogą zawierać elementy pomocy państwa. |
| --- | --- |

(72)

Wszczęcie postępowania dnia 10 października 2007 r. i w szczególności uwagi władz francuskich pozwoliły Komisji szczegółowo określić sposoby wdrażania zgłoszonej reformy, a tym samym wskazać trzy środki, które mogą zawierać elementy pomocy państwa.

| (73) | Po pierwsze, z dniem 1 stycznia 2006 r. CRP-RATP stał się jedynym podmiotem prawnie zobowiązanym z tytułu emerytur dla pracowników zajmujących stanowiska objęte statutem zamiast RATP. |
| --- | --- |

(73)

Po pierwsze, z dniem 1 stycznia 2006 r. CRP-RATP stał się jedynym podmiotem prawnie zobowiązanym z tytułu emerytur dla pracowników zajmujących stanowiska objęte statutem zamiast RATP.

| (74) | Po drugie, od dnia 1 stycznia 2006 r. państwo wypłaca CRP-RATP dotację w celu zrównoważenia jego rachunków. Ta dotacja publiczna pokrywa deficyt demograficzny i dodatkowe koszty specjalnego programu emerytalnego RATP. |
| --- | --- |

(74)

Po drugie, od dnia 1 stycznia 2006 r. państwo wypłaca CRP-RATP dotację w celu zrównoważenia jego rachunków. Ta dotacja publiczna pokrywa deficyt demograficzny i dodatkowe koszty specjalnego programu emerytalnego RATP.

| (75) | Po trzecie, w ramach zgłoszonej reformy przewiduje się możliwość dostosowania przez CRP-RATP podstawowych uprawnień emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego do programów powszechnych. Państwo pokryje zamiast CRP-RATP płatności z tytułu wyrównań, których celem jest przestrzeganie zasady ścisłej neutralności finansowej dostosowania. |
| --- | --- |

(75)

Po trzecie, w ramach zgłoszonej reformy przewiduje się możliwość dostosowania przez CRP-RATP podstawowych uprawnień emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego do programów powszechnych. Państwo pokryje zamiast CRP-RATP płatności z tytułu wyrównań, których celem jest przestrzeganie zasady ścisłej neutralności finansowej dostosowania.

11.   OCENA PIERWSZEGO ŚRODKA: UTWORZENIE CRP-RATP

| (76) | Komisja zauważa, że z dniem 1 stycznia 2006 r. CRP-RATP stał się jedynym podmiotem prawnie zobowiązanym z tytułu emerytur dla pracowników zajmujących stanowiska objęte statutem zamiast RATP. Komisja stwierdza, że jednocześnie składka płacona przez RATP do CRP-RATP z tytułu emerytur stała się składką o charakterze uwalniającym od zobowiązań. |
| --- | --- |

(76)

Komisja zauważa, że z dniem 1 stycznia 2006 r. CRP-RATP stał się jedynym podmiotem prawnie zobowiązanym z tytułu emerytur dla pracowników zajmujących stanowiska objęte statutem zamiast RATP. Komisja stwierdza, że jednocześnie składka płacona przez RATP do CRP-RATP z tytułu emerytur stała się składką o charakterze uwalniającym od zobowiązań.

| (77) | Komisja zauważa, że w ramach systemu istniejącego przed dniem 1 stycznia 2006 r. przedsiębiorstwo RATP było prawnie odpowiedzialne z tytułu zobowiązań emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego. Z tego tytułu system finansowania specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP stanowił odstępstwo od przepisów prawa powszechnego: RATP było gwarantem równowagi finansowej przedmiotowego programu, ponieważ składka „pracodawcy” wnoszona przez RATP do programu specjalnego nie miała charakteru uwalniającego od zobowiązań. |
| --- | --- |

(77)

Komisja zauważa, że w ramach systemu istniejącego przed dniem 1 stycznia 2006 r. przedsiębiorstwo RATP było prawnie odpowiedzialne z tytułu zobowiązań emerytalnych w ramach specjalnego programu emerytalnego. Z tego tytułu system finansowania specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP stanowił odstępstwo od przepisów prawa powszechnego: RATP było gwarantem równowagi finansowej przedmiotowego programu, ponieważ składka „pracodawcy” wnoszona przez RATP do programu specjalnego nie miała charakteru uwalniającego od zobowiązań.

| (78) | W związku z tym Komisja stwierdza, że głównym skutkiem przepisów przewidzianych w ramach zgłoszonej reformy było przyznanie charakteru uwalniającego od zobowiązań składce „pracodawcy” wnoszonej przez RATP z tytułu emerytur jego pracowników, zwalniając je w ten sposób od istniejącego dotychczas obowiązku zapewnienia równowagi specjalnego programu emerytalnego. Inaczej mówiąc, zgłoszona reforma przeniosła odpowiedzialność za równowagę finansową przedmiotowego specjalnego programu emerytalnego z RATP na CRP-RATP i ostatecznie na państwo. |
| --- | --- |

(78)

W związku z tym Komisja stwierdza, że głównym skutkiem przepisów przewidzianych w ramach zgłoszonej reformy było przyznanie charakteru uwalniającego od zobowiązań składce „pracodawcy” wnoszonej przez RATP z tytułu emerytur jego pracowników, zwalniając je w ten sposób od istniejącego dotychczas obowiązku zapewnienia równowagi specjalnego programu emerytalnego. Inaczej mówiąc, zgłoszona reforma przeniosła odpowiedzialność za równowagę finansową przedmiotowego specjalnego programu emerytalnego z RATP na CRP-RATP i ostatecznie na państwo.

| (79) | Komisja stwierdza ponadto, że obowiązek zapewnienia równowagi finansowej programu specjalnego, który ciążył na RATP, przełożyłby się, w przypadku braku zgłoszonej reformy, na wpisanie zobowiązania wobec państwa do bilansu RATP, które byłoby zaksięgowane jako rezerwa przy przejściu na system IFRS (International Financial Reporting Standard, Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej), który RATP stosuje od dnia 30 czerwca 2007 r. (28). |
| --- | --- |

(79)

Komisja stwierdza ponadto, że obowiązek zapewnienia równowagi finansowej programu specjalnego, który ciążył na RATP, przełożyłby się, w przypadku braku zgłoszonej reformy, na wpisanie zobowiązania wobec państwa do bilansu RATP, które byłoby zaksięgowane jako rezerwa przy przejściu na system IFRS (International Financial Reporting Standard, Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej), który RATP stosuje od dnia 30 czerwca 2007 r. (28).

| (80) | Komisja podkreśla na tym etapie, że kwestia powstała w związku z utworzeniem CRP-RATP jest identyczna z problematyką dotyczącą reformy sposobu finansowania świadczeń emerytalnych urzędników państwowych zatrudnionych w przedsiębiorstwie La Poste (29). W związku z tym Komisja sprawdzi, czy w niniejszym przypadku przedmiotowy środek zawiera elementy pomocy państwa, przyjmując takie samo podejście jak we wspomnianej wyżej decyzji. |
| --- | --- |

(80)

Komisja podkreśla na tym etapie, że kwestia powstała w związku z utworzeniem CRP-RATP jest identyczna z problematyką dotyczącą reformy sposobu finansowania świadczeń emerytalnych urzędników państwowych zatrudnionych w przedsiębiorstwie La Poste (29). W związku z tym Komisja sprawdzi, czy w niniejszym przypadku przedmiotowy środek zawiera elementy pomocy państwa, przyjmując takie samo podejście jak we wspomnianej wyżej decyzji.

11.1.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

| (81) | Artykuł 87 ust. 1 traktatu WE stanowi, że „z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktacie, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(81)

Artykuł 87 ust. 1 traktatu WE stanowi, że „z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktacie, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (82) | Uznanie środka krajowego za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE zakłada, że zostały spełnione łącznie następujące warunki: 1) przedmiotowy środek wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści gospodarczej; 2) korzyść jest finansowana z zasobów państwa; 3) korzyść zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem; 4) korzyść wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(82)

Uznanie środka krajowego za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE zakłada, że zostały spełnione łącznie następujące warunki: 1) przedmiotowy środek wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści gospodarczej; 2) korzyść jest finansowana z zasobów państwa; 3) korzyść zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem; 4) korzyść wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (83) | Należy przedstawić powody pozwalające Komisji uznać, że przedmiotowy środek spełnia łącznie wspomniane warunki, a tym samym stanowi pomoc państwa na rzecz RATP w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(83)

Należy przedstawić powody pozwalające Komisji uznać, że przedmiotowy środek spełnia łącznie wspomniane warunki, a tym samym stanowi pomoc państwa na rzecz RATP w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

11.1.1.   ISTNIENIE SELEKTYWNEJ KORZYŚCI GOSPODARCZEJ NA RZECZ PRZEDSIĘBIORSTWA RATP

| (84) | W celu dokonania oceny, czy przedmiotowy środek zawiera elementy pomocy państwa, należy określić, czy środek ten wiąże się z przyznaniem korzyści gospodarczej na rzecz RATP poprzez umożliwienie mu uniknięcia ponoszenia kosztów, które w normalnej sytuacji obciążyłyby zasoby finansowe przedsiębiorstwa, i uniemożliwienie w ten sposób mechanizmom działającym na rynku wywołania ich normalnych skutków (30). |
| --- | --- |

(84)

W celu dokonania oceny, czy przedmiotowy środek zawiera elementy pomocy państwa, należy określić, czy środek ten wiąże się z przyznaniem korzyści gospodarczej na rzecz RATP poprzez umożliwienie mu uniknięcia ponoszenia kosztów, które w normalnej sytuacji obciążyłyby zasoby finansowe przedsiębiorstwa, i uniemożliwienie w ten sposób mechanizmom działającym na rynku wywołania ich normalnych skutków (30).

| (85) | W tym kontekście zgodnie z utrwalonym orzecznictwem normalne obciążenie jest normalnym kosztem związanym nieodłącznie z codziennym zarządzaniem lub bieżącą działalnością przedsiębiorstwa (31). Trybunał orzekł również, że pomoc polega na zmniejszeniu obciążeń, które w normalnej sytuacji ciążą na budżecie przedsiębiorstw, biorąc pod uwagę charakter lub ekonomikę danego systemu obciążeń, podczas gdy obciążenie specjalne stanowi, przeciwnie, obciążenie dodatkowe w stosunku do tych obciążeń normalnych (32). |
| --- | --- |

(85)

W tym kontekście zgodnie z utrwalonym orzecznictwem normalne obciążenie jest normalnym kosztem związanym nieodłącznie z codziennym zarządzaniem lub bieżącą działalnością przedsiębiorstwa (31). Trybunał orzekł również, że pomoc polega na zmniejszeniu obciążeń, które w normalnej sytuacji ciążą na budżecie przedsiębiorstw, biorąc pod uwagę charakter lub ekonomikę danego systemu obciążeń, podczas gdy obciążenie specjalne stanowi, przeciwnie, obciążenie dodatkowe w stosunku do tych obciążeń normalnych (32).

| (86) | W świetle orzecznictwa Trybunału i zgodnie ze swoją praktyką decyzyjną (33) Komisja uważa, że zaklasyfikowanie obciążenia jako „normalne” lub „specjalne” pociąga za sobą konieczność zdefiniowania ram odniesienia lub porównania w celu ustalenia, które przedsiębiorstwa znajdują się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej pod względem celu, którego realizacji ma służyć przedmiotowy środek. |
| --- | --- |

(86)

W świetle orzecznictwa Trybunału i zgodnie ze swoją praktyką decyzyjną (33) Komisja uważa, że zaklasyfikowanie obciążenia jako „normalne” lub „specjalne” pociąga za sobą konieczność zdefiniowania ram odniesienia lub porównania w celu ustalenia, które przedsiębiorstwa znajdują się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej pod względem celu, którego realizacji ma służyć przedmiotowy środek.

| (87) | W tym względzie należy przypomnieć, że w celu zastosowania art. 87 ust. 1 Traktatu wystarczy jedynie ustalić, czy w ramach danego systemu prawnego środek państwowy może sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów” w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu względem innych przedsiębiorstw znajdujących się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej pod względem celu, którego realizacji ma służyć przedmiotowy środek. |
| --- | --- |

(87)

W tym względzie należy przypomnieć, że w celu zastosowania art. 87 ust. 1 Traktatu wystarczy jedynie ustalić, czy w ramach danego systemu prawnego środek państwowy może sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów” w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu względem innych przedsiębiorstw znajdujących się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej pod względem celu, którego realizacji ma służyć przedmiotowy środek.

| (88) | Ściślej rzecz ujmując, Trybunał wskazuje, że wybór systemu odniesienia odbywa się dwuetapowo: pierwszym etapem jest określenie systemu obciążeń, którego dotyczy przedmiotowy środek, a drugim określenie zasad ogólnych mających zastosowanie do danego systemu obciążeń. |
| --- | --- |

(88)

Ściślej rzecz ujmując, Trybunał wskazuje, że wybór systemu odniesienia odbywa się dwuetapowo: pierwszym etapem jest określenie systemu obciążeń, którego dotyczy przedmiotowy środek, a drugim określenie zasad ogólnych mających zastosowanie do danego systemu obciążeń.

| (89) | Jeżeli można określić odpowiedni zewnętrzny punkt odniesienia, w odniesieniu do którego można zdefiniować istnienie „nadmiernych” obciążeń, przedmiotowy środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. W przeciwnym wypadku przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu tego samego postanowienia. |
| --- | --- |

(89)

Jeżeli można określić odpowiedni zewnętrzny punkt odniesienia, w odniesieniu do którego można zdefiniować istnienie „nadmiernych” obciążeń, przedmiotowy środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. W przeciwnym wypadku przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu tego samego postanowienia.

11.1.1.1.   
  Brak zewnętrznego punktu odniesienia w niniejszym przypadku

| (90) | Stosując tę metodę w przedmiotowym przypadku, Komisja uważa, że system obciążeń, których dotyczy przedmiotowy środek, stanowią składki na zabezpieczenie społeczne ponoszone przez pracodawcę w ramach obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego jego pracowników. |
| --- | --- |

(90)

Stosując tę metodę w przedmiotowym przypadku, Komisja uważa, że system obciążeń, których dotyczy przedmiotowy środek, stanowią składki na zabezpieczenie społeczne ponoszone przez pracodawcę w ramach obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego jego pracowników.

| (91) | W ujęciu teoretycznym Komisja rozróżnia dwa potencjalne punkty odniesienia:






  — | przepisy dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, które stosuje się do powszechnych programów emerytalnych, tj. system zabezpieczenia społecznego zarządzany przez CNAV i przez programy dodatkowe zarządzane przez AGIRC i ARRCO, |
| --- | --- | --- |

(91)

W ujęciu teoretycznym Komisja rozróżnia dwa potencjalne punkty odniesienia:

—

przepisy dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, które stosuje się do powszechnych programów emerytalnych, tj. system zabezpieczenia społecznego zarządzany przez CNAV i przez programy dodatkowe zarządzane przez AGIRC i ARRCO,

| — | przepisy dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, które stosuje się do innych podmiotów publicznych. |
| --- | --- |

—

przepisy dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, które stosuje się do innych podmiotów publicznych.

| (92) | W odniesieniu do pierwszego możliwego punktu odniesienia, mianowicie do powszechnych programów emerytalnych, Komisja zauważa, że od dnia 1 stycznia 2006 r. RATP uiszcza składkę na zabezpieczenie społeczne w wysokości identycznej jak składka na zabezpieczenie społeczne, którą płacą przedsiębiorstwa do funduszy emerytalnych zarządzających programami powszechnymi. Komisja zauważa jednak, że na dzień 1 stycznia 2006 r. świadczenia wypłacane osobom uprawnionym z RATP w ramach programu specjalnego zarządzanego przez CRP-RATP są wyższe od świadczeń, z których korzystają pracownicy objęci powszechnymi programami emerytalnymi. |
| --- | --- |

(92)

W odniesieniu do pierwszego możliwego punktu odniesienia, mianowicie do powszechnych programów emerytalnych, Komisja zauważa, że od dnia 1 stycznia 2006 r. RATP uiszcza składkę na zabezpieczenie społeczne w wysokości identycznej jak składka na zabezpieczenie społeczne, którą płacą przedsiębiorstwa do funduszy emerytalnych zarządzających programami powszechnymi. Komisja zauważa jednak, że na dzień 1 stycznia 2006 r. świadczenia wypłacane osobom uprawnionym z RATP w ramach programu specjalnego zarządzanego przez CRP-RATP są wyższe od świadczeń, z których korzystają pracownicy objęci powszechnymi programami emerytalnymi.

| (93) | Ponadto Komisja stwierdza, że osoby objęte programami powszechnymi są pracownikami zatrudnionymi na podstawie umów prawa prywatnego, podczas gdy pracownicy RATP są pracownikami objętymi statutem. W tym względzie należy zauważyć, że statut pracowniczy RATP stanowi pod wieloma względami odstępstwo od przepisów prawa powszechnego (zob. przypis 6). |
| --- | --- |

(93)

Ponadto Komisja stwierdza, że osoby objęte programami powszechnymi są pracownikami zatrudnionymi na podstawie umów prawa prywatnego, podczas gdy pracownicy RATP są pracownikami objętymi statutem. W tym względzie należy zauważyć, że statut pracowniczy RATP stanowi pod wieloma względami odstępstwo od przepisów prawa powszechnego (zob. przypis 6).

| (94) | Na podstawie powyższego i swojej praktyki decyzyjnej (34) Komisja uważa, że przepisy mające zastosowanie do programów powszechnych dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego nie mogą służyć jako punkt odniesienia w analizie, którą Komisja przeprowadza w celu stwierdzenia istnienia korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(94)

Na podstawie powyższego i swojej praktyki decyzyjnej (34) Komisja uważa, że przepisy mające zastosowanie do programów powszechnych dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego nie mogą służyć jako punkt odniesienia w analizie, którą Komisja przeprowadza w celu stwierdzenia istnienia korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.

| (95) | W odniesieniu do drugiego możliwego punktu odniesienia, mianowicie podmiotów publicznych, Komisji nie udało się odnaleźć zbioru podmiotów gospodarczych stanowiących jednorodną grupę, która mogłaby posłużyć za punkt odniesienia. RATP znajduje się bowiem pod wieloma względami w bardzo szczególnej sytuacji prawnej i faktycznej we Francji (35). |
| --- | --- |

(95)

W odniesieniu do drugiego możliwego punktu odniesienia, mianowicie podmiotów publicznych, Komisji nie udało się odnaleźć zbioru podmiotów gospodarczych stanowiących jednorodną grupę, która mogłaby posłużyć za punkt odniesienia. RATP znajduje się bowiem pod wieloma względami w bardzo szczególnej sytuacji prawnej i faktycznej we Francji (35).

| (96) | Podsumowując, Komisja uważa, że nie istnieje żaden zewnętrzny punkt odniesienia, który pozwoliłby ustalić „normalną” składkę opłacaną przez przedsiębiorstwa znajdujące się w sytuacji prawnej i faktycznej porównywalnej do RATP pod względem celu, którego realizacji ma służyć przedmiotowy środek. |
| --- | --- |

(96)

Podsumowując, Komisja uważa, że nie istnieje żaden zewnętrzny punkt odniesienia, który pozwoliłby ustalić „normalną” składkę opłacaną przez przedsiębiorstwa znajdujące się w sytuacji prawnej i faktycznej porównywalnej do RATP pod względem celu, którego realizacji ma służyć przedmiotowy środek.

| (97) | Wyrok w sprawie Enirisorse
   (36) przytoczony przez Francję nie zmienia wniosków Komisji dotyczących istnienia korzyści na rzecz RATP. W wyroku tym Trybunał opiera bowiem swoje wnioski na porównaniu spornego środka z „sytuacją normalną”, którą Trybunał mógł ustalić, a która nie istnieje w podobny sposób w niniejszej sprawie. |
| --- | --- |

(97)

Wyrok w sprawie Enirisorse
   (36) przytoczony przez Francję nie zmienia wniosków Komisji dotyczących istnienia korzyści na rzecz RATP. W wyroku tym Trybunał opiera bowiem swoje wnioski na porównaniu spornego środka z „sytuacją normalną”, którą Trybunał mógł ustalić, a która nie istnieje w podobny sposób w niniejszej sprawie.

| (98) | Wobec braku zewnętrznego punktu odniesienia Komisja uważa, że w celu stwierdzenia istnienia korzyści w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, ramy odniesienia służące ocenie istnienia korzyści stanowi sytuacja samego RATP przed przyznaniem środka. |
| --- | --- |

(98)

Wobec braku zewnętrznego punktu odniesienia Komisja uważa, że w celu stwierdzenia istnienia korzyści w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, ramy odniesienia służące ocenie istnienia korzyści stanowi sytuacja samego RATP przed przyznaniem środka.

11.1.1.2.   
  Istnienie korzyści gospodarczej

| (99) | Jak wspomniano powyżej, w ramach systemu istniejącego przed dniem 1 stycznia 2006 r. RATP było prawnie odpowiedzialne z tytułu zobowiązań emerytalnych w ramach programu specjalnego. Z tego tytułu RATP było gwarantem równowagi finansowej przedmiotowego programu, ponieważ składka „pracodawcy” wnoszona przez RATP do programu specjalnego nie miała charakteru uwalniającego od zobowiązań. |
| --- | --- |

(99)

Jak wspomniano powyżej, w ramach systemu istniejącego przed dniem 1 stycznia 2006 r. RATP było prawnie odpowiedzialne z tytułu zobowiązań emerytalnych w ramach programu specjalnego. Z tego tytułu RATP było gwarantem równowagi finansowej przedmiotowego programu, ponieważ składka „pracodawcy” wnoszona przez RATP do programu specjalnego nie miała charakteru uwalniającego od zobowiązań.

| (100) | Komisja stwierdziła, że głównym skutkiem przepisów przewidzianych w ramach zgłoszonej reformy było przyznanie charakteru uwalniającego od zobowiązań składce „pracodawcy” wnoszonej przez RATP z tytułu emerytur jego pracowników. |
| --- | --- |

(100)

Komisja stwierdziła, że głównym skutkiem przepisów przewidzianych w ramach zgłoszonej reformy było przyznanie charakteru uwalniającego od zobowiązań składce „pracodawcy” wnoszonej przez RATP z tytułu emerytur jego pracowników.

| (101) | Komisja stwierdza zatem, że przedmiotowe środki zwalniają RATP z obciążeń, które przedsiębiorstwo to musiałoby ponieść na mocy wspomnianej wyżej ustawy z 1948 r. |
| --- | --- |

(101)

Komisja stwierdza zatem, że przedmiotowe środki zwalniają RATP z obciążeń, które przedsiębiorstwo to musiałoby ponieść na mocy wspomnianej wyżej ustawy z 1948 r.

| (102) | W kontekście analizy normalnego charakteru obciążeń emerytalnych dla samego RATP Komisja uważa, że obowiązki przedsiębiorstwa wynikające z prawa pracy lub układów zbiorowych zawartych ze związkami zawodowymi, dotyczące odpraw z tytułu zwolnień z pracy i/lub przejścia na wcześniejszą emeryturę są częścią zwyczajowych kosztów przedsiębiorstwa, które musi ono pokryć z własnych środków (37). |
| --- | --- |

(102)

W kontekście analizy normalnego charakteru obciążeń emerytalnych dla samego RATP Komisja uważa, że obowiązki przedsiębiorstwa wynikające z prawa pracy lub układów zbiorowych zawartych ze związkami zawodowymi, dotyczące odpraw z tytułu zwolnień z pracy i/lub przejścia na wcześniejszą emeryturę są częścią zwyczajowych kosztów przedsiębiorstwa, które musi ono pokryć z własnych środków (37).

| (103) | W szerszym ujęciu Komisja uważa, że obciążenia emerytalne, które ciążą na RATP na mocy ustawy z 1948 r., są normalnymi obciążeniami. Stąd, ponieważ przedmiotowy środek pozwala na uniknięcie ponoszenia kosztów, które normalnie obciążyłyby zasoby finansowe RATP, Komisja uważa, że środek ten przynosi podmiotowi korzyść gospodarczą w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. Korzyść ta jest selektywna, ponieważ dotyczy tylko jednego beneficjenta. |
| --- | --- |

(103)

W szerszym ujęciu Komisja uważa, że obciążenia emerytalne, które ciążą na RATP na mocy ustawy z 1948 r., są normalnymi obciążeniami. Stąd, ponieważ przedmiotowy środek pozwala na uniknięcie ponoszenia kosztów, które normalnie obciążyłyby zasoby finansowe RATP, Komisja uważa, że środek ten przynosi podmiotowi korzyść gospodarczą w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. Korzyść ta jest selektywna, ponieważ dotyczy tylko jednego beneficjenta.

| (104) | Komisja stwierdziła ponadto, że obowiązek zapewnienia równowagi finansowej programu specjalnego, który ciążył na RATP, przełożyłby się, w przypadku braku zgłoszonej reformy, na wpisanie zobowiązania wobec państwa do bilansu RATP, które byłoby zaksięgowane jako rezerwa przy przejściu na system IFRS (International Financial Reporting Standard, Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej), który RATP stosuje od dnia 30 czerwca 2007 r. |
| --- | --- |

(104)

Komisja stwierdziła ponadto, że obowiązek zapewnienia równowagi finansowej programu specjalnego, który ciążył na RATP, przełożyłby się, w przypadku braku zgłoszonej reformy, na wpisanie zobowiązania wobec państwa do bilansu RATP, które byłoby zaksięgowane jako rezerwa przy przejściu na system IFRS (International Financial Reporting Standard, Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej), który RATP stosuje od dnia 30 czerwca 2007 r.

| (105) | Element ten potwierdza, że utworzenie CRP-RATP zwalnia RATP z obciążeń, które w normalnej sytuacji musiałoby ono ponieść. |
| --- | --- |

(105)

Element ten potwierdza, że utworzenie CRP-RATP zwalnia RATP z obciążeń, które w normalnej sytuacji musiałoby ono ponieść.

11.1.1.3.   
  Niemożliwość zastosowania orzecznictwa w sprawie Combus w niniejszym przypadku

| (106) | Władze francuskie powołują się szczegółowo na wyrok w sprawie Combus
   (38), w którym Sąd uznał za „nadmierne” te obciążenia, które wynikają ze specjalnego statusu personelu przedsiębiorstwa, które w następstwie reformy znajduje się w sytuacji spółki prawa powszechnego, a więc identycznej jak jej konkurenci w zakresie zarządzania personelem. Sąd stwierdza więc, że: „przedmiotowy środek miał na celu zastąpienie uprzywilejowanego i kosztownego statusu urzędników zatrudnianych przez Combus statusem pracownika kontraktowego porównywalnym ze statusem pracowników innych przedsiębiorstw transportowych będących konkurentami Combus. Chodziło więc o uwolnienie Combus od niekorzystnej sytuacji strukturalnej w porównaniu z jego prywatnymi konkurentami. Otóż jedynym celem art. 87 ust. 1 traktatu WE jest uniemożliwienie korzyści, które sprzyjają niektórym przedsiębiorstwom, przy czym pojęcie pomocy państwa dotyczy tylko tych interwencji, które zmniejszają obciążenia normalnie ciążące na budżecie przedsiębiorstwa i które należy uważać za korzyść gospodarczą, jakiej przedsiębiorstwo beneficjent nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych. [...]. Państwo duńskie mogłoby zresztą, zamiast wypłacać kwotę 100 mln DKK bezpośrednio urzędnikom zatrudnionym przez Combus, osiągnąć taki sam skutek, przenosząc tych urzędników z powrotem do administracji państwowej i nie wypłacając im specjalnego dodatku, co pozwoliłoby przedsiębiorstwu Combus natychmiast zatrudnić pracowników kontraktowych podlegających prawu prywatnemu”. |
| --- | --- |

(106)

Władze francuskie powołują się szczegółowo na wyrok w sprawie Combus
   (38), w którym Sąd uznał za „nadmierne” te obciążenia, które wynikają ze specjalnego statusu personelu przedsiębiorstwa, które w następstwie reformy znajduje się w sytuacji spółki prawa powszechnego, a więc identycznej jak jej konkurenci w zakresie zarządzania personelem. Sąd stwierdza więc, że: „przedmiotowy środek miał na celu zastąpienie uprzywilejowanego i kosztownego statusu urzędników zatrudnianych przez Combus statusem pracownika kontraktowego porównywalnym ze statusem pracowników innych przedsiębiorstw transportowych będących konkurentami Combus. Chodziło więc o uwolnienie Combus od niekorzystnej sytuacji strukturalnej w porównaniu z jego prywatnymi konkurentami. Otóż jedynym celem art. 87 ust. 1 traktatu WE jest uniemożliwienie korzyści, które sprzyjają niektórym przedsiębiorstwom, przy czym pojęcie pomocy państwa dotyczy tylko tych interwencji, które zmniejszają obciążenia normalnie ciążące na budżecie przedsiębiorstwa i które należy uważać za korzyść gospodarczą, jakiej przedsiębiorstwo beneficjent nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych. [...]. Państwo duńskie mogłoby zresztą, zamiast wypłacać kwotę 100 mln DKK bezpośrednio urzędnikom zatrudnionym przez Combus, osiągnąć taki sam skutek, przenosząc tych urzędników z powrotem do administracji państwowej i nie wypłacając im specjalnego dodatku, co pozwoliłoby przedsiębiorstwu Combus natychmiast zatrudnić pracowników kontraktowych podlegających prawu prywatnemu”.

| (107) | Ogólnie rzecz biorąc, należy najpierw przypomnieć, że orzecznictwo w sprawie Combus nie zostało potwierdzone przez Trybunał. Niektóre elementy orzecznictwa Trybunału zaprzeczają hipotezie, według której rekompensata za niekorzystną sytuację strukturalną miałaby wykluczać zaklasyfikowanie środka jako pomocy. Trybunał wskazuje niezmiennie, że istnienie pomocy powinno być oceniane pod względem skutków, a nie przyczyn lub celów interwencji państwa (39). Trybunał stwierdził również, że pojęcie pomocy obejmuje korzyści przyznane przez władze publiczne, które w różnych formach zmniejszają obciążenia ciążące w normalnej sytuacji na budżecie danego przedsiębiorstwa (40). Trybunał wskazał również wyraźnie, że koszty związane z wynagrodzeniem pracowników ze swej natury ciążą na budżecie przedsiębiorstw, niezależnie od tego, czy wynikają z obowiązku ustawowego czy z układów zbiorowych (41). W związku z tym Trybunał uznał, że fakt, że środki państwowe mają na celu rekompensatę dodatkowych kosztów, nie uniemożliwia zaklasyfikowania ich jako pomocy (42). W tym kontekście władze francuskie powołują się na zastosowanie zasady ustanowionej przez Sąd w wyroku Combus, twierdząc, że zgłoszona reforma tylko odciąża RATP z „nadmiernego” obciążenia. |
| --- | --- |

(107)

Ogólnie rzecz biorąc, należy najpierw przypomnieć, że orzecznictwo w sprawie Combus nie zostało potwierdzone przez Trybunał. Niektóre elementy orzecznictwa Trybunału zaprzeczają hipotezie, według której rekompensata za niekorzystną sytuację strukturalną miałaby wykluczać zaklasyfikowanie środka jako pomocy. Trybunał wskazuje niezmiennie, że istnienie pomocy powinno być oceniane pod względem skutków, a nie przyczyn lub celów interwencji państwa (39). Trybunał stwierdził również, że pojęcie pomocy obejmuje korzyści przyznane przez władze publiczne, które w różnych formach zmniejszają obciążenia ciążące w normalnej sytuacji na budżecie danego przedsiębiorstwa (40). Trybunał wskazał również wyraźnie, że koszty związane z wynagrodzeniem pracowników ze swej natury ciążą na budżecie przedsiębiorstw, niezależnie od tego, czy wynikają z obowiązku ustawowego czy z układów zbiorowych (41). W związku z tym Trybunał uznał, że fakt, że środki państwowe mają na celu rekompensatę dodatkowych kosztów, nie uniemożliwia zaklasyfikowania ich jako pomocy (42). W tym kontekście władze francuskie powołują się na zastosowanie zasady ustanowionej przez Sąd w wyroku Combus, twierdząc, że zgłoszona reforma tylko odciąża RATP z „nadmiernego” obciążenia.

| (108) | W tym względzie Komisja podkreśla, że ważne elementy merytoryczne odróżniają sprawę Combus od niniejszej sprawy:






  — | rekompensaty są wypłacane bezpośrednio urzędnikom zatrudnionym przez Combus, podczas gdy środek stanowiący przedmiot niniejszej decyzji dotyczy składek „pracodawcy” opłacanych przez RATP, |
| --- | --- | --- |

(108)

W tym względzie Komisja podkreśla, że ważne elementy merytoryczne odróżniają sprawę Combus od niniejszej sprawy:

—

rekompensaty są wypłacane bezpośrednio urzędnikom zatrudnionym przez Combus, podczas gdy środek stanowiący przedmiot niniejszej decyzji dotyczy składek „pracodawcy” opłacanych przez RATP,

| — | środek państwowy w sprawie Combus miał na celu zastąpienie uprzywilejowanego i kosztownego statusu urzędników zatrudnianych przez Combus statusem pracownika kontraktowego porównywalnym ze statusem pracowników innych przedsiębiorstw świadczących usługi przewozów autobusowych, konkurujących z Combus. Status i prawa pracowników RATP pozostają natomiast niezmienione na skutek przedmiotowego środka. Ten status i te prawa różnią się od statusu i praw pracowników zatrudnionych na umowy podlegające prawu prywatnemu w przedsiębiorstwach objętych powszechnymi programami emerytalnymi, |
| --- | --- |

—

środek państwowy w sprawie Combus miał na celu zastąpienie uprzywilejowanego i kosztownego statusu urzędników zatrudnianych przez Combus statusem pracownika kontraktowego porównywalnym ze statusem pracowników innych przedsiębiorstw świadczących usługi przewozów autobusowych, konkurujących z Combus. Status i prawa pracowników RATP pozostają natomiast niezmienione na skutek przedmiotowego środka. Ten status i te prawa różnią się od statusu i praw pracowników zatrudnionych na umowy podlegające prawu prywatnemu w przedsiębiorstwach objętych powszechnymi programami emerytalnymi,

| — | otoczenie konkurencyjne działalności Combus było odmienne od sytuacji, w której funkcjonuje RATP. Spółka akcyjna Combus A/S musiała zarządzać działalnością transportową według zasad komercyjnych i działać na rynku w warunkach konkurencji porównywalnych z warunkami prywatnych przedsiębiorstw świadczących usługi przewozów autobusowych. W tym kontekście publiczne przedsiębiorstwa zarządzania transportem przekazują w drodze przetargu przedsiębiorstwom prywatnym i publicznym świadczenie usług przewozów autobusowych. Zgodnie z zasadami stosowanymi w przetargach zamówienia udzielane są tym oferentom, którzy złożyli „ofertę najkorzystniejszą z punktu widzenia ekonomicznego”, niezależnie od tego, czy są przedsiębiorstwami prywatnymi czy publicznymi. RATP dysponuje natomiast szerokim sektorem niezliberalizowanym, który rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 stopniowo otworzy na konkurencję i w którym wymagania gospodarcze kształtują się w konsekwencji w odmienny sposób. |
| --- | --- |

—

otoczenie konkurencyjne działalności Combus było odmienne od sytuacji, w której funkcjonuje RATP. Spółka akcyjna Combus A/S musiała zarządzać działalnością transportową według zasad komercyjnych i działać na rynku w warunkach konkurencji porównywalnych z warunkami prywatnych przedsiębiorstw świadczących usługi przewozów autobusowych. W tym kontekście publiczne przedsiębiorstwa zarządzania transportem przekazują w drodze przetargu przedsiębiorstwom prywatnym i publicznym świadczenie usług przewozów autobusowych. Zgodnie z zasadami stosowanymi w przetargach zamówienia udzielane są tym oferentom, którzy złożyli „ofertę najkorzystniejszą z punktu widzenia ekonomicznego”, niezależnie od tego, czy są przedsiębiorstwami prywatnymi czy publicznymi. RATP dysponuje natomiast szerokim sektorem niezliberalizowanym, który rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 stopniowo otworzy na konkurencję i w którym wymagania gospodarcze kształtują się w konsekwencji w odmienny sposób.

| (109) | Komisja uważa, że różnice faktyczne między sprawą Combus a niniejszym przypadkiem są wystarczające, aby uzasadnić odmienne rozumowanie w tych dwóch sprawach. |
| --- | --- |

(109)

Komisja uważa, że różnice faktyczne między sprawą Combus a niniejszym przypadkiem są wystarczające, aby uzasadnić odmienne rozumowanie w tych dwóch sprawach.

11.1.2.   WYSTĘPOWANIE ZASOBÓW PAŃSTWOWYCH

| (110) | Komisja uważa, że badany środek wiąże się z użyciem zasobów państwowych na rzecz RATP, ponieważ ostateczna odpowiedzialność za zrównoważenie specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP nie spoczywa już na RATP, lecz na państwie. Od dnia wprowadzenia reformy państwo zapewnia równowagę finansową CRP-RATP poprzez wnoszenie dotacji równoważącej do instytucji zabezpieczenia społecznego, co w przypadku braku reformy spoczywałoby na RATP. |
| --- | --- |

(110)

Komisja uważa, że badany środek wiąże się z użyciem zasobów państwowych na rzecz RATP, ponieważ ostateczna odpowiedzialność za zrównoważenie specjalnego programu emerytalnego pracowników RATP nie spoczywa już na RATP, lecz na państwie. Od dnia wprowadzenia reformy państwo zapewnia równowagę finansową CRP-RATP poprzez wnoszenie dotacji równoważącej do instytucji zabezpieczenia społecznego, co w przypadku braku reformy spoczywałoby na RATP.

| (111) | Komisja stwierdza zatem, że przedmiotowy środek wiąże się z użyciem zasobów państwowych w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(111)

Komisja stwierdza zatem, że przedmiotowy środek wiąże się z użyciem zasobów państwowych w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.

11.1.3.   ZAKŁÓCENIE KONKURENCJI I WPŁYW NA WYMIANĘ HANDLOWĄ

| (112) | Jak wskazano wyżej, RATP, beneficjent przedmiotowego środka, jest spółką dominującą grupy przedsiębiorstw, grupy RATP, działającej w sektorach transportu i usług powiązanych. Wszystkie te podmioty prowadzą działalność na rynkach wspólnotowych we wspomnianych wyżej sektorach. |
| --- | --- |

(112)

Jak wskazano wyżej, RATP, beneficjent przedmiotowego środka, jest spółką dominującą grupy przedsiębiorstw, grupy RATP, działającej w sektorach transportu i usług powiązanych. Wszystkie te podmioty prowadzą działalność na rynkach wspólnotowych we wspomnianych wyżej sektorach.

| (113) | W tym kontekście należy przypomnieć, że pomoc mająca na celu uwolnienie przedsiębiorstwa od kosztów, które w normalnej sytuacji musiałoby ono ponosić w ramach bieżącego zarządzania lub zwykłej działalności, zakłóca co do zasady warunki konkurencji (43). Stwierdzono bowiem, że każde przyznanie pomocy na rzecz przedsiębiorstwa prowadzącego działalność na rynku wspólnotowym może spowodować zakłócenie konkurencji i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi (44). Poza tym Trybunał orzekł, że nie można wykluczyć w żadnym razie, iż subwencja publiczna przyznana przedsiębiorstwu, które świadczy jedynie usługi transportu lokalnego lub regionalnego, a nie świadczy usług transportowych poza państwem pochodzenia, może mieć jednak wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. Gdy bowiem państwo członkowskie przyznaje subwencję publiczną danemu przedsiębiorstwu, świadczenie usług transportowych przez owo przedsiębiorstwo może być utrzymane na tym samym poziomie lub zintensyfikowane, tak że przedsiębiorstwa mające siedzibę w innych państwach członkowskich mają przez to mniejsze szanse na świadczenie usług transportowych na rynku tego państwa członkowskiego (45). |
| --- | --- |

(113)

W tym kontekście należy przypomnieć, że pomoc mająca na celu uwolnienie przedsiębiorstwa od kosztów, które w normalnej sytuacji musiałoby ono ponosić w ramach bieżącego zarządzania lub zwykłej działalności, zakłóca co do zasady warunki konkurencji (43). Stwierdzono bowiem, że każde przyznanie pomocy na rzecz przedsiębiorstwa prowadzącego działalność na rynku wspólnotowym może spowodować zakłócenie konkurencji i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi (44). Poza tym Trybunał orzekł, że nie można wykluczyć w żadnym razie, iż subwencja publiczna przyznana przedsiębiorstwu, które świadczy jedynie usługi transportu lokalnego lub regionalnego, a nie świadczy usług transportowych poza państwem pochodzenia, może mieć jednak wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. Gdy bowiem państwo członkowskie przyznaje subwencję publiczną danemu przedsiębiorstwu, świadczenie usług transportowych przez owo przedsiębiorstwo może być utrzymane na tym samym poziomie lub zintensyfikowane, tak że przedsiębiorstwa mające siedzibę w innych państwach członkowskich mają przez to mniejsze szanse na świadczenie usług transportowych na rynku tego państwa członkowskiego (45).

| (114) | W niniejszym przypadku grupa RATP znajduje się w uprzywilejowanej sytuacji zarówno w stosunku do swoich konkurentów krajowych (46), jak i konkurentów z innych państwa członkowskich, którzy nie mogą korzystać z przedmiotowego środka. |
| --- | --- |

(114)

W niniejszym przypadku grupa RATP znajduje się w uprzywilejowanej sytuacji zarówno w stosunku do swoich konkurentów krajowych (46), jak i konkurentów z innych państwa członkowskich, którzy nie mogą korzystać z przedmiotowego środka.

| (115) | W tym względzie należy wskazać, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 przewiduje stopniowe otwarcie na konkurencję przedmiotowych rynków oraz że otwarcie na konkurencję danego sektora zakłada, że pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa należącego do tego sektora może wpływać na wewnątrzwspólnotową wymianę handlową i zakłócać konkurencję na danym rynku. |
| --- | --- |

(115)

W tym względzie należy wskazać, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 przewiduje stopniowe otwarcie na konkurencję przedmiotowych rynków oraz że otwarcie na konkurencję danego sektora zakłada, że pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa należącego do tego sektora może wpływać na wewnątrzwspólnotową wymianę handlową i zakłócać konkurencję na danym rynku.

| (116) | W związku z tym Komisja uważa, że przedmiotowy środek wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłóca konkurencję między podmiotami. |
| --- | --- |

(116)

W związku z tym Komisja uważa, że przedmiotowy środek wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłóca konkurencję między podmiotami.

11.2.   NIEZGODNOŚĆ POMOCY Z PRAWEM

| (117) | Zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu WE państwo członkowskie ma obowiązek zgłaszać wszystkie plany zmierzające do przyznania lub zmiany pomocy. Dane państwo członkowskie nie może wprowadzać w życie projektowanych środków, dopóki procedura nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej. |
| --- | --- |

(117)

Zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu WE państwo członkowskie ma obowiązek zgłaszać wszystkie plany zmierzające do przyznania lub zmiany pomocy. Dane państwo członkowskie nie może wprowadzać w życie projektowanych środków, dopóki procedura nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej.

| (118) | W niniejszym przypadku władze francuskie pismem z dnia 29 czerwca 2006 r. zgłosiły Komisji reformę sposobu finansowania programu emerytalnego RATP. W piśmie tym władze francuskie wskazują, że program ten nie stanowi, jak się wydaje, pomocy państwa, która podlega obowiązkowi wcześniejszego zgłoszenia Komisji w zastosowaniu art. 88 ust. 3 traktatu WE. |
| --- | --- |

(118)

W niniejszym przypadku władze francuskie pismem z dnia 29 czerwca 2006 r. zgłosiły Komisji reformę sposobu finansowania programu emerytalnego RATP. W piśmie tym władze francuskie wskazują, że program ten nie stanowi, jak się wydaje, pomocy państwa, która podlega obowiązkowi wcześniejszego zgłoszenia Komisji w zastosowaniu art. 88 ust. 3 traktatu WE.

| (119) | Komisja stwierdza jednak, że Francja wdrożyła pomoc państwa od dnia 1 stycznia 2006 r., tj. przed przyjęciem przez Komisję ostatecznej decyzji. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że Francja podjęła działanie niezgodne z prawem, przyznając przedmiotową pomoc z naruszeniem art. 88 ust. 3 traktatu WE. |
| --- | --- |

(119)

Komisja stwierdza jednak, że Francja wdrożyła pomoc państwa od dnia 1 stycznia 2006 r., tj. przed przyjęciem przez Komisję ostatecznej decyzji. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że Francja podjęła działanie niezgodne z prawem, przyznając przedmiotową pomoc z naruszeniem art. 88 ust. 3 traktatu WE.

11.3.   ZGODNOŚĆ POMOCY ZE WSPÓLNYM RYNKIEM

| (120) | Ponieważ przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, należy zbadać jego ewentualną zgodność ze wspólnym rynkiem w świetle odstępstw przewidzianych w Traktacie. |
| --- | --- |

(120)

Ponieważ przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, należy zbadać jego ewentualną zgodność ze wspólnym rynkiem w świetle odstępstw przewidzianych w Traktacie.

| (121) | W tym względzie Komisja uważa, że najwłaściwszą podstawą prawną jest art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE, który stanowi, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(121)

W tym względzie Komisja uważa, że najwłaściwszą podstawą prawną jest art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE, który stanowi, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (122) | Uwzględniając charakter i skutki reformy, Komisja uważa, że ocenę zgodności pomocy należy przeprowadzić przez pryzmat równych szans („level playing field”) w zakresie obowiązkowych składek na zabezpieczenie społeczne między RATP a jego obecnymi, potencjalnymi i przyszłymi konkurentami na rynku miejskiego transportu publicznego w regionie Ile-de-France. |
| --- | --- |

(122)

Uwzględniając charakter i skutki reformy, Komisja uważa, że ocenę zgodności pomocy należy przeprowadzić przez pryzmat równych szans („level playing field”) w zakresie obowiązkowych składek na zabezpieczenie społeczne między RATP a jego obecnymi, potencjalnymi i przyszłymi konkurentami na rynku miejskiego transportu publicznego w regionie Ile-de-France.

| (123) | Aby dokonać analizy skutków pomocy i ocenić intensywność zakłócenia konkurencji, Komisja musi najpierw zbadać poziom składek opłacanych przez RATP w odniesieniu do jego konkurentów w zreformowanym programie. Następnie Komisja ustali, jaka sytuacja wystąpiłaby, gdyby RATP nie otrzymało przedmiotowej pomocy. Ponadto przeanalizuje pozytywne i negatywne skutki pomocy, co umożliwi dokonanie ogólnego bilansu zgodności. |
| --- | --- |

(123)

Aby dokonać analizy skutków pomocy i ocenić intensywność zakłócenia konkurencji, Komisja musi najpierw zbadać poziom składek opłacanych przez RATP w odniesieniu do jego konkurentów w zreformowanym programie. Następnie Komisja ustali, jaka sytuacja wystąpiłaby, gdyby RATP nie otrzymało przedmiotowej pomocy. Ponadto przeanalizuje pozytywne i negatywne skutki pomocy, co umożliwi dokonanie ogólnego bilansu zgodności.

| (124) | Komisja zauważa na wstępie, że przed dniem 1 stycznia 2006 r. finansowanie specjalnego programu emerytalnego RATP różniło się od finansowania powszechnych programów emerytalnych pod dwoma względami: nieuwalniającego od zobowiązań charakteru składek i wysokości składki „pracodawcy”. |
| --- | --- |

(124)

Komisja zauważa na wstępie, że przed dniem 1 stycznia 2006 r. finansowanie specjalnego programu emerytalnego RATP różniło się od finansowania powszechnych programów emerytalnych pod dwoma względami: nieuwalniającego od zobowiązań charakteru składek i wysokości składki „pracodawcy”.

| (125) | Komisja uważa, że przedmiotowa pomoc przyniosła rozwiązanie w zakresie pierwszej rozbieżności miedzy specjalnym programem emerytalnym RATP a programami powszechnymi. Przed dniem 1 stycznia 2006 r. RATP nie płaciło bowiem składki o charakterze uwalniającym od zobowiązań, lecz na mocy ustawy było zobowiązane do równoważenia programu emerytalnego swoich pracowników. Skutkiem zgłoszonej reformy było wprowadzenie składki uwalniającej od zobowiązań, która charakteryzuje składki wnoszone przez pracodawcę na zasadach ogólnych do funduszu, który zarządza repartycyjnym systemem emerytalnym. W odniesieniu do drugiej rozbieżności Komisja stwierdza, że skutkiem zgłoszonej reformy było zrównanie poziomów obciążeń z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego między RATP a przedsiębiorstwami objętymi powszechnym systemem świadczeń emerytalnych. |
| --- | --- |

(125)

Komisja uważa, że przedmiotowa pomoc przyniosła rozwiązanie w zakresie pierwszej rozbieżności miedzy specjalnym programem emerytalnym RATP a programami powszechnymi. Przed dniem 1 stycznia 2006 r. RATP nie płaciło bowiem składki o charakterze uwalniającym od zobowiązań, lecz na mocy ustawy było zobowiązane do równoważenia programu emerytalnego swoich pracowników. Skutkiem zgłoszonej reformy było wprowadzenie składki uwalniającej od zobowiązań, która charakteryzuje składki wnoszone przez pracodawcę na zasadach ogólnych do funduszu, który zarządza repartycyjnym systemem emerytalnym. W odniesieniu do drugiej rozbieżności Komisja stwierdza, że skutkiem zgłoszonej reformy było zrównanie poziomów obciążeń z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego między RATP a przedsiębiorstwami objętymi powszechnym systemem świadczeń emerytalnych.

| (126) | W przypadku braku zgłoszonej reformy RATP musiałoby utworzyć w swoich księgach rezerwy na zobowiązania emerytalne wobec swoich pracowników objętych statutem na lata obrotowe następujące po roku obrotowym 2006. Rezerwy te wynikałyby bezpośrednio z faktu, że składki „pracodawcy” na emerytury pracowników RATP nie miały charakteru uwalniającego od zobowiązań. |
| --- | --- |

(126)

W przypadku braku zgłoszonej reformy RATP musiałoby utworzyć w swoich księgach rezerwy na zobowiązania emerytalne wobec swoich pracowników objętych statutem na lata obrotowe następujące po roku obrotowym 2006. Rezerwy te wynikałyby bezpośrednio z faktu, że składki „pracodawcy” na emerytury pracowników RATP nie miały charakteru uwalniającego od zobowiązań.

| (127) | Ponadto składki RATP na ubezpieczenie emerytalne mające na celu zapewnienie równowagi finansowej programu emerytalnego nie zostałyby zrównane z poziomem płaconym przez jego potencjalnych konkurentów. |
| --- | --- |

(127)

Ponadto składki RATP na ubezpieczenie emerytalne mające na celu zapewnienie równowagi finansowej programu emerytalnego nie zostałyby zrównane z poziomem płaconym przez jego potencjalnych konkurentów.

| (128) | W przypadku braku zgłoszonej reformy RATP musiałoby więc ponieść dodatkowe obciążenie roczne w wysokości setek milionów eoro w porównaniu z programem zreformowanym. |
| --- | --- |

(128)

W przypadku braku zgłoszonej reformy RATP musiałoby więc ponieść dodatkowe obciążenie roczne w wysokości setek milionów eoro w porównaniu z programem zreformowanym.

| (129) | W związku z tym RATP znalazłoby się w gorszej sytuacji wynikającej z jego obciążeń emerytalnych w kontekście zliberalizowanego rynku, co znacząco wpłynęłoby na jego działalność. |
| --- | --- |

(129)

W związku z tym RATP znalazłoby się w gorszej sytuacji wynikającej z jego obciążeń emerytalnych w kontekście zliberalizowanego rynku, co znacząco wpłynęłoby na jego działalność.

| (130) | Z powyższego wynika, że uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, które przewiduje stopniowe otwarcie rynku miejskiego transportu publicznego, program emerytalny mający zastosowanie do RATP zgodnie z ustawą z 1948 r. ma szczególne cechy charakterystyczne, które – jeżeli rozważyć je oddzielnie – powodują zakłócenie konkurencji na niekorzyść RATP i grupy, do której należy. Zasadniczym skutkiem przedmiotowej pomocy jest dostosowanie poziomu składek opłacanych przez RATP do poziomu składek opłacanych przez jego konkurentów i konkurentów grupy RATP oraz usunięcie w ten sposób szczególnego zakłócenia konkurencji, które uderza w RATP i grupę RATP. |
| --- | --- |

(130)

Z powyższego wynika, że uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, które przewiduje stopniowe otwarcie rynku miejskiego transportu publicznego, program emerytalny mający zastosowanie do RATP zgodnie z ustawą z 1948 r. ma szczególne cechy charakterystyczne, które – jeżeli rozważyć je oddzielnie – powodują zakłócenie konkurencji na niekorzyść RATP i grupy, do której należy. Zasadniczym skutkiem przedmiotowej pomocy jest dostosowanie poziomu składek opłacanych przez RATP do poziomu składek opłacanych przez jego konkurentów i konkurentów grupy RATP oraz usunięcie w ten sposób szczególnego zakłócenia konkurencji, które uderza w RATP i grupę RATP.

| (131) | Ponadto reforma pozwala RATP w stopniowym podejmowaniu działań jako inwestor prywatny, który napotyka zwykłe trudności gospodarcze. Jest to zresztą jeden z celów wspomnianej reformy. |
| --- | --- |

(131)

Ponadto reforma pozwala RATP w stopniowym podejmowaniu działań jako inwestor prywatny, który napotyka zwykłe trudności gospodarcze. Jest to zresztą jeden z celów wspomnianej reformy.

| (132) | Komisja uważa również, że przedmiotowy środek jest odpowiedni ze względu cel leżący w interesie wspólnotowym, którego realizacji ma służyć. Żaden inny instrument nie mógłby rozwiązać problemu w sposób bardziej skuteczny. Możliwe byłoby zapewne przyznawanie rekompensat za usługi publiczne, ale takie podejście nie byłoby ani dostosowane, ani możliwe do utrzymania w perspektywie długoterminowej ze względu na strukturalny charakter problemu. |
| --- | --- |

(132)

Komisja uważa również, że przedmiotowy środek jest odpowiedni ze względu cel leżący w interesie wspólnotowym, którego realizacji ma służyć. Żaden inny instrument nie mógłby rozwiązać problemu w sposób bardziej skuteczny. Możliwe byłoby zapewne przyznawanie rekompensat za usługi publiczne, ale takie podejście nie byłoby ani dostosowane, ani możliwe do utrzymania w perspektywie długoterminowej ze względu na strukturalny charakter problemu.

| (133) | W odniesieniu do proporcjonalności środka Komisja uważa, że przyznana pomoc jest ograniczona do ścisłego minimum. Od dnia 1 stycznia 2006 r. RATP uiszcza obciążenia z tytułu świadczeń emerytalnych identyczne z obciążeniami płaconymi przez przedsiębiorstwo, którego pracownicy są objęci powszechnymi programami emerytalnymi. |
| --- | --- |

(133)

W odniesieniu do proporcjonalności środka Komisja uważa, że przyznana pomoc jest ograniczona do ścisłego minimum. Od dnia 1 stycznia 2006 r. RATP uiszcza obciążenia z tytułu świadczeń emerytalnych identyczne z obciążeniami płaconymi przez przedsiębiorstwo, którego pracownicy są objęci powszechnymi programami emerytalnymi.

| (134) | Komisja uważa ponadto że przedmiotowy środek pozwala zapewnić trwałość programu emerytalnego, którego finansowanie się załamało. Komisja uważa również, że rozpoczęta reforma świadczeń emerytalnych przysługujących w ramach programu specjalnego (47) stanowi z tego tytułu dodatkowy element decydujący. W tym względzie Komisja uważa, że środki te wpisują się doskonale w bardziej ogólne ramy reform systemów emerytalnych w państwach członkowskich, których to reform oczekuje zarówno Rada, jak i Komisja (48). |
| --- | --- |

(134)

Komisja uważa ponadto że przedmiotowy środek pozwala zapewnić trwałość programu emerytalnego, którego finansowanie się załamało. Komisja uważa również, że rozpoczęta reforma świadczeń emerytalnych przysługujących w ramach programu specjalnego (47) stanowi z tego tytułu dodatkowy element decydujący. W tym względzie Komisja uważa, że środki te wpisują się doskonale w bardziej ogólne ramy reform systemów emerytalnych w państwach członkowskich, których to reform oczekuje zarówno Rada, jak i Komisja (48).

| (135) | W ramach analizy statycznej Komisja uważa, że z jednej strony zakłócenie konkurencji na rynku miejskiego transportu publicznego w regionie Ile-de-France spowodowane przedmiotowym środkiem jest z natury rzeczy na dzień dzisiejszy bardzo ograniczone, ponieważ uwzględniając przeszłość RATP i jego działalność, oczywiste jest, że zobowiązania emerytalne, których dotyczy reforma, odnoszą się do działalności prowadzonej do tego czasu na rynku niezliberalizowanym, na którym konkurencja była dotychczas bardzo słaba. Z drugiej strony w odniesieniu do rynków, na których grupa RATP działa za pośrednictwem spółek zależnych przedsiębiorstwa RATP, Komisja uważa, że przedmiotowy środek ma jedynie marginalny skutek. Przedmiotowy środek wpłynie bowiem tylko pośrednio na te rynki, ponieważ niezależnie od ścisłej odrębności prawnej, księgowej i finansowej spółki dominującej od jej spółek zależnych, zgłoszona reforma nie dotyczy pracowników zatrudnionych przez te spółki zależne. |
| --- | --- |

(135)

W ramach analizy statycznej Komisja uważa, że z jednej strony zakłócenie konkurencji na rynku miejskiego transportu publicznego w regionie Ile-de-France spowodowane przedmiotowym środkiem jest z natury rzeczy na dzień dzisiejszy bardzo ograniczone, ponieważ uwzględniając przeszłość RATP i jego działalność, oczywiste jest, że zobowiązania emerytalne, których dotyczy reforma, odnoszą się do działalności prowadzonej do tego czasu na rynku niezliberalizowanym, na którym konkurencja była dotychczas bardzo słaba. Z drugiej strony w odniesieniu do rynków, na których grupa RATP działa za pośrednictwem spółek zależnych przedsiębiorstwa RATP, Komisja uważa, że przedmiotowy środek ma jedynie marginalny skutek. Przedmiotowy środek wpłynie bowiem tylko pośrednio na te rynki, ponieważ niezależnie od ścisłej odrębności prawnej, księgowej i finansowej spółki dominującej od jej spółek zależnych, zgłoszona reforma nie dotyczy pracowników zatrudnionych przez te spółki zależne.

| (136) | W ramach analizy dynamicznej, bez wątpienia bardziej właściwej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, Komisja uważa, że chociaż przedmiotowy środek może teoretycznie pozwolić RATP na utrzymanie pozycji dominującej, ryzyko to jest nieznaczne. Wniosek ten wynika z faktu, że środek ogranicza się do dostosowania składek płaconych przez RATP do składek jego konkurentów oraz z faktu, że w następstwie reformy specjalnego programu emerytalnego w 2008 r. program emerytalny RATP nie jest źródłem szczególnej atrakcyjności przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(136)

W ramach analizy dynamicznej, bez wątpienia bardziej właściwej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, Komisja uważa, że chociaż przedmiotowy środek może teoretycznie pozwolić RATP na utrzymanie pozycji dominującej, ryzyko to jest nieznaczne. Wniosek ten wynika z faktu, że środek ogranicza się do dostosowania składek płaconych przez RATP do składek jego konkurentów oraz z faktu, że w następstwie reformy specjalnego programu emerytalnego w 2008 r. program emerytalny RATP nie jest źródłem szczególnej atrakcyjności przedsiębiorstwa.

| (137) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że negatywne skutki pomocy przyznanej RATP będą umiarkowane. Zgłoszona reforma ogranicza się do tego, co jest ściśle niezbędne w celu wprowadzenia równych warunków dotyczących składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, likwiduje zakłócenia konkurencji, które stawiałyby RATP w gorszej sytuacji i nie zmienia w związku z tym warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(137)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że negatywne skutki pomocy przyznanej RATP będą umiarkowane. Zgłoszona reforma ogranicza się do tego, co jest ściśle niezbędne w celu wprowadzenia równych warunków dotyczących składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, likwiduje zakłócenia konkurencji, które stawiałyby RATP w gorszej sytuacji i nie zmienia w związku z tym warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (138) | Wynika z tego, że przedmiotowa pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem pod warunkiem pełnego wdrożenia reformy specjalnego programu emerytalnego RATP mającej na celu zharmonizowanie tego programu z przepisami prawa powszechnego dotyczącymi podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i dla urzędników. |
| --- | --- |

(138)

Wynika z tego, że przedmiotowa pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem pod warunkiem pełnego wdrożenia reformy specjalnego programu emerytalnego RATP mającej na celu zharmonizowanie tego programu z przepisami prawa powszechnego dotyczącymi podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i dla urzędników.

| (139) | Komisja uważa, że powyższego wniosku nie podważa rozstrzygnięcie zawarte w jej decyzji 2005/145/WE w sprawie EDF (49). |
| --- | --- |

(139)

Komisja uważa, że powyższego wniosku nie podważa rozstrzygnięcie zawarte w jej decyzji 2005/145/WE w sprawie EDF (49).

| (140) | W tym względzie należy przypomnieć, że w tej decyzji Komisja zatwierdziła środki pomocy państwa, które zwalniały przedsiębiorstwa danego sektora ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, których wartość przekraczała poziom wynikający z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały ustanowione w okresie monopolu. Przy tej okazji Komisja uznała, że częściowe zmniejszenie obciążenia wynikającego z mechanizmu finansowania szczególnych uprawnień emerytalnych nabytych przed datą reformy stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, którą można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem. Komisja uznała w swojej analizie zgodności, że sytuacja EDF nie różniła się znacznie, co do swej natury, od sytuacji „kosztów osieroconych” w dziedzinie energetyki. Była to bowiem pomoc mająca na celu ułatwienie przejścia w kierunku sektora energetycznego działającego na zasadach konkurencyjnych. Komisja uznała za właściwe traktowanie pomocy dla EDF jak rekompensaty kosztów osieroconych (50) i zapowiedziała, że będzie stosowała takie podejście przy analizie podobnych przypadków. |
| --- | --- |

(140)

W tym względzie należy przypomnieć, że w tej decyzji Komisja zatwierdziła środki pomocy państwa, które zwalniały przedsiębiorstwa danego sektora ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, których wartość przekraczała poziom wynikający z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały ustanowione w okresie monopolu. Przy tej okazji Komisja uznała, że częściowe zmniejszenie obciążenia wynikającego z mechanizmu finansowania szczególnych uprawnień emerytalnych nabytych przed datą reformy stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, którą można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem. Komisja uznała w swojej analizie zgodności, że sytuacja EDF nie różniła się znacznie, co do swej natury, od sytuacji „kosztów osieroconych” w dziedzinie energetyki. Była to bowiem pomoc mająca na celu ułatwienie przejścia w kierunku sektora energetycznego działającego na zasadach konkurencyjnych. Komisja uznała za właściwe traktowanie pomocy dla EDF jak rekompensaty kosztów osieroconych (50) i zapowiedziała, że będzie stosowała takie podejście przy analizie podobnych przypadków.

| (141) | W związku z powyższym Komisja uważa, że w niniejszym przypadku pomoc państwa zwalnia RATP ze zobowiązań emerytalnych, których wartość przekraczała poziom wynikający z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały określone przed liberalizacją rynku. Jednocześnie Komisja dodaje, że reforma specjalnych programów emerytalnych wdrożona w RATP od początku 2008 r. dostosowuje specjalny program pracowników RATP do przepisów prawa powszechnego dotyczących podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i dla urzędników. |
| --- | --- |

(141)

W związku z powyższym Komisja uważa, że w niniejszym przypadku pomoc państwa zwalnia RATP ze zobowiązań emerytalnych, których wartość przekraczała poziom wynikający z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały określone przed liberalizacją rynku. Jednocześnie Komisja dodaje, że reforma specjalnych programów emerytalnych wdrożona w RATP od początku 2008 r. dostosowuje specjalny program pracowników RATP do przepisów prawa powszechnego dotyczących podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i dla urzędników.

11.4.   WNIOSEK

| 142. | Podsumowując, Komisja uważa, że przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. Przedmiotowa pomoc państwa jest niezgodna z prawem, ale jest zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE. |
| --- | --- |

142.

Podsumowując, Komisja uważa, że przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. Przedmiotowa pomoc państwa jest niezgodna z prawem, ale jest zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE.

12.   OCENA DRUGIEGO I TRZECIEGO ŚRODKA

| (143) | Jak wskazano powyżej, zgłoszona reforma przewiduje, że od dnia 1 stycznia 2006 r. państwo wnosi do CRP-RATP dotację mającą na celu zrównoważenie jego rachunków. |
| --- | --- |

(143)

Jak wskazano powyżej, zgłoszona reforma przewiduje, że od dnia 1 stycznia 2006 r. państwo wnosi do CRP-RATP dotację mającą na celu zrównoważenie jego rachunków.

| (144) | Ponadto zgłoszona reforma przewiduje przysługującą CRP-RATP możliwość dostosowania podstawowych uprawnień emerytalnych specjalnego programu do powszechnych programów emerytalnych. W celu przestrzegania ogólnej zasady neutralności finansowej dostosowanie zakłada wniesienie do programów przyjmujących wyrównania, które pokryje państwo zamiast CRP-RATP. |
| --- | --- |

(144)

Ponadto zgłoszona reforma przewiduje przysługującą CRP-RATP możliwość dostosowania podstawowych uprawnień emerytalnych specjalnego programu do powszechnych programów emerytalnych. W celu przestrzegania ogólnej zasady neutralności finansowej dostosowanie zakłada wniesienie do programów przyjmujących wyrównania, które pokryje państwo zamiast CRP-RATP.

| (145) | Chodzi o ustalenie, czy środki te stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(145)

Chodzi o ustalenie, czy środki te stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.

| (146) | W tym względzie należy przypomnieć, że art. 87 traktatu WE stosuje się jedynie do przedsiębiorstw w rozumieniu wspólnotowego prawa konkurencji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału dziedzina ochrony socjalnej, jeżeli opiera się na solidarności, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu Traktatu (zob. pkt 67 decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 10 października 2007 r.) (51). |
| --- | --- |

(146)

W tym względzie należy przypomnieć, że art. 87 traktatu WE stosuje się jedynie do przedsiębiorstw w rozumieniu wspólnotowego prawa konkurencji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału dziedzina ochrony socjalnej, jeżeli opiera się na solidarności, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu Traktatu (zob. pkt 67 decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 10 października 2007 r.) (51).

| (147) | W związku z tym orzecznictwem Komisja uważa, że ani CRP-RATP, ani fundusze emerytalne przyjmujące czynnie zatrudnionych i emerytowanych pracowników RATP, mianowicie CNAV i AGIRC-ARRCO, nie są przedsiębiorstwami w rozumieniu wspólnotowego prawa konkurencji z określonych niżej powodów. |
| --- | --- |

(147)

W związku z tym orzecznictwem Komisja uważa, że ani CRP-RATP, ani fundusze emerytalne przyjmujące czynnie zatrudnionych i emerytowanych pracowników RATP, mianowicie CNAV i AGIRC-ARRCO, nie są przedsiębiorstwami w rozumieniu wspólnotowego prawa konkurencji z określonych niżej powodów.

| (148) | W niniejszym przypadku Komisja zauważa najpierw, że pracownicy RATP podlegają obowiązkowej ochronie socjalnej obejmującej niezależny system ubezpieczeń emerytalnych, który realizuje cel socjalny. Ma bowiem na celu zapewnienie wszystkim osobom, które obejmuje, ochrony ubezpieczeniowej na wypadek starości, niezależnie od ich sytuacji majątkowej i stanu zdrowia w chwili ich objęcia. |
| --- | --- |

(148)

W niniejszym przypadku Komisja zauważa najpierw, że pracownicy RATP podlegają obowiązkowej ochronie socjalnej obejmującej niezależny system ubezpieczeń emerytalnych, który realizuje cel socjalny. Ma bowiem na celu zapewnienie wszystkim osobom, które obejmuje, ochrony ubezpieczeniowej na wypadek starości, niezależnie od ich sytuacji majątkowej i stanu zdrowia w chwili ich objęcia.

| (149) | Komisja uważa ponadto że program jest zgodny z zasadą solidarności, ponieważ składki wnoszone przez pracowników czynnie zatrudnionych finansują emerytury pracowników emerytowanych. |
| --- | --- |

(149)

Komisja uważa ponadto że program jest zgodny z zasadą solidarności, ponieważ składki wnoszone przez pracowników czynnie zatrudnionych finansują emerytury pracowników emerytowanych.

| (150) | Komisja zauważa ponadto, że zarządzanie przedmiotowym programem powierzono na mocy ustawy CRP-RATP, którego działalność podlega kontroli państwa. Z tego tytułu działalność ta obejmuje wpływy pochodzące ze składek należnych od pracowników RATP i od RATP i zapewnia wypłacanie i obsługę świadczeń emerytalnych. Komisja zauważa, że na mocy art. L711-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego, CRP-RATP posiada wszystkie uprawnienia określone w art. L111-1 kodeksu, w którym przypomina się w szczególności, że organizacja zabezpieczenia społecznego opiera się na zasadzie solidarności narodowej. |
| --- | --- |

(150)

Komisja zauważa ponadto, że zarządzanie przedmiotowym programem powierzono na mocy ustawy CRP-RATP, którego działalność podlega kontroli państwa. Z tego tytułu działalność ta obejmuje wpływy pochodzące ze składek należnych od pracowników RATP i od RATP i zapewnia wypłacanie i obsługę świadczeń emerytalnych. Komisja zauważa, że na mocy art. L711-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego, CRP-RATP posiada wszystkie uprawnienia określone w art. L111-1 kodeksu, w którym przypomina się w szczególności, że organizacja zabezpieczenia społecznego opiera się na zasadzie solidarności narodowej.

| (151) | Komisja zauważa wreszcie, że wykonując swoje zadanie, CRP-RATP stosuje ustawę i nie ma żadnej możliwości wpływania na wysokość składek, wykorzystanie środków finansowych lub określanie poziomu świadczeń. Wypłacane świadczenia są zgodne z prawem i niezależne od wysokości otrzymanych składek. |
| --- | --- |

(151)

Komisja zauważa wreszcie, że wykonując swoje zadanie, CRP-RATP stosuje ustawę i nie ma żadnej możliwości wpływania na wysokość składek, wykorzystanie środków finansowych lub określanie poziomu świadczeń. Wypłacane świadczenia są zgodne z prawem i niezależne od wysokości otrzymanych składek.

| (152) | Ponieważ CRP-RATP nie jest przedsiębiorstwem w rozumieniu wspólnotowego prawa konkurencji, Komisja uważa, że wnoszenie przez państwo dotacji równoważącej do CRP-RATP i finansowanie przez państwo wyrównań zamiast CRP-RATP nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, |
| --- | --- |

(152)

Ponieważ CRP-RATP nie jest przedsiębiorstwem w rozumieniu wspólnotowego prawa konkurencji, Komisja uważa, że wnoszenie przez państwo dotacji równoważącej do CRP-RATP i finansowanie przez państwo wyrównań zamiast CRP-RATP nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Utworzenie funduszu emerytalnego dla pracowników przedsiębiorstwa RATP (CRP-RATP) stanowi pomoc państwa objętą art. 87 ust. 1 traktatu WE, przyznaną przez Francję niezgodnie z prawem z naruszeniem art. 88 ust. 3 traktatu WE.

Przedmiotowa pomoc państwa jest zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE pod warunkiem pełnego wdrożenia reformy specjalnego programu emerytalnego RATP, mającej na celu zharmonizowanie tego programu z przepisami prawa powszechnego dotyczącymi podstawowych programów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego i urzędników.

Niniejszym wyraża się zgodę na przyznanie tej pomocy.

Artykuł 2

Wnoszenie przez państwo dotacji równoważącej do CRP-RATP i finansowanie przez państwo wyrównań zamiast CRP-RATP podczas dostosowywania uprawnień podstawowych w ramach programu specjalnego do programów powszechnych nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Antonio TAJANI

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 9 z 15.1.2008, s. 13.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Journal Officiel de la République française (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej) z dnia 26 marca i 3 kwietnia 1948 r.

3

Journal Officiel de la République française (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej

(4)  Artykuł 2 zmienionego rozporządzenia nr 59-151 z dnia 7 stycznia 1959 r. w sprawie organizacji transportu pasażerskiego w regionie paryskim (Journal Officiel de la République française z dnia 10 stycznia 1959 r.), które zmieniło wyżej wymienioną ustawę z 1948 r.

4

Journal Officiel de la République française

(5)  W przepisach uzależnia się tę możliwość od spełnienia następujących warunków: „Poza regionem Ile-de-France i za granicą Régie autonome des transports parisiens może również, za pośrednictwem spółek zależnych, budować, zagospodarowywać i eksploatować sieci i linie pasażerskiego transportu publicznego z wzajemnym poszanowaniem reguł konkurencji. Spółki zależne mają status spółki akcyjnej. Ich zarządzanie jest niezależne finansowo w ramach celów grupy; nie mogą w szczególności korzystać z dotacji przyznawanych przez państwo, Syndicat des transports d’Ile-de-France i inne jednostki samorządu terytorialnego z tytułu funkcjonowania transportu w regionie Ile-de-France i dokonywanych w nim inwestycji”.

5

(6)  Statut pracowniczy RATP określa zasady klasyfikacji pracowników oraz przepisy związane z określonymi sytuacjami; najważniejsze z nich dotyczą:

6

| — | zakończenia sprawowania funkcji, tj. zasad, które stosuje się w przypadku rezygnacji, zwolnienia lub odwołania, |
| --- | --- |

—

zakończenia sprawowania funkcji, tj. zasad, które stosuje się w przypadku rezygnacji, zwolnienia lub odwołania,

| — | urlopów (urlopy wypoczynkowe, specjalne urlopy ze względów rodzinnych...), |
| --- | --- |

—

urlopów (urlopy wypoczynkowe, specjalne urlopy ze względów rodzinnych...),

| — | zasad awansu. |
| --- | --- |

—

zasad awansu.

Przed reformą specjalnego programu emerytalnego statut pracowniczy RATP określał również w art. 51 warunki przejścia na emeryturę przez odniesienie do regulaminu emerytalnego. Ten ostatni został uchylony dnia 1 lipca 2008 r. (art. 52 dekretu nr 2008-637 z dnia 30 czerwca 2008 r.).

(7)  Journal Officiel de la République française z dnia 10 stycznia 1959 r.

7

Journal Officiel de la République française

(8)  Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1.

8

(9)  Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej z dnia 24 września 1959 r.

9

Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej

(10)  Ustawa nr 2003-775 z dnia 21 sierpnia 2003 r. w sprawie reformy emerytur.

10

(11)  Dekret nr 2008-48 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie specjalnego programu emerytalnego dla pracowników Régie autonome des transports parisiens.

11

(12)  Dekret nr 2008-637 z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie regulaminu emerytalnego pracowników Régie autonome des transports parisiens.

12

(13)  Dekret nr 2008-1514 z dnia 30 grudnia 2008 r. w sprawie niektórych specjalnych programów zabezpieczenia społecznego i dodatkowego programu emerytalnego w ramach ubezpieczeń społecznych na rzecz pracowników państwa i jednostek samorządu terytorialnego niebędących mianowanymi urzędnikami.

13

(14)  Finansowanie repartycyjnego systemu emerytalnego opiera się na znacznej solidarności pomiędzy pokoleniami. Jego równowaga finansowa zależy od stosunku między liczbą osób płacących składki a liczbą emerytów. Wskaźniki dotyczące wzrostu dochodów i pracującej ludności aktywnej zawodowo stanowią zatem dwa główne czynniki wpływające na zmianę.

14

(15)  Dekret nr 2005-1635 z dnia 26 grudnia 2005 r. dotyczący funduszu emerytalnego dla personelu Régie autonome des transports parisiens.

15

(16)  Dekret nr 2005-1638 z dnia 26 grudnia 2005 r. ustalający wysokość składek należnych na rzecz funduszu emerytalnego dla pracowników Régie autonome des transports parisiens.

16

(17)  CNAV: Caisse Nationale d’Assurance Vieillesse (krajowy fundusz ubezpieczeń emerytalnych).

17

(18)  AGIRC: Association générale des institutions de retraite des cadres (stowarzyszenie instytucji emerytalnych kadry zarządzającej).

18

(19)  ARRCO: Association pour le régime de retraite complémentaire des salariés (stowarzyszenie na rzecz dodatkowego programu emerytur pracowniczych).

19

(20)  Dostosowanie finansowe pozostawia bez zmian program specjalny i jego zasady. Jego celem jest wyłączenie zobowiązań emerytalnych z bilansu przedsiębiorstw, których dotyczy ta operacja. Dostosowanie, w odróżnieniu od włączenia, wyklucza wszelki bezpośredni związek między programami powszechnymi a przedsiębiorstwami, pracownikami i emerytami dostosowywanej grupy. Poprzez strukturę pośredniczącą wprowadzoną między przedsiębiorstwami i pracownikami dostosowywanego sektora, z jednej strony, a programami powszechnymi, z drugiej strony, dostosowanie polega na organizacji jedynie ogólnych przepływów pieniężnych w oparciu o operacje „wirtualne”. Wirtualne, ponieważ pracownicy nie wchodzą w żaden stosunek prawny ani administracyjny z instytucjami programu przyjmującego i dla celów określenia ich uprawnień emerytalnych i rewaloryzacji wypłacanych emerytur pozostają objęci tylko przepisami dotyczącymi specjalnego programu emerytalnego.

20

(21)  Uprawnienia właściwe dla specjalnego programu lub uprawnienia „szczególne” odpowiadają poprzez swoją strukturę różnicy między nabytymi uprawnieniami emerytalnymi przysługującymi w ramach specjalnego programu RATP i częścią odpowiadającą świadczeniom przysługującym w ramach programów powszechnych lub uprawnieniami podstawowymi. Uprawnienia „szczególne” specjalnego programu RATP odpowiadają zatem uprawnieniom emerytalnym wykraczającym poza uprawnienia normalnie przysługujące w ramach powszechnych programów emerytalnych. Za uprawnienia właściwe dla programu specjalnego, które będą stopniowo znikały w ramach reformy specjalnych programów emerytalnych (zob. pkt 21 niniejszej decyzji), będzie nadal odpowiedzialny CRP-RATP.

21

(22)  Różnice między stosunkami obciążeń z tytułu obydwu programów zależą z jednej strony od różnic poziomu i struktury wynagrodzeń (które wpływają na obciążenia emerytalne), z drugiej strony od różnic demograficznych (na przykład proporcjonalnie mniejszej liczby podmiotów uiszczających składki, co wpływa na wysokość składek).

22

(23)  Informacja objęta tajemnicą zawodową.

23

(24)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

24

(25)  Wyrok Trybunału z dnia 5 października 1999 r. w sprawie C-251/97, Francja przeciwko Komisji, Rec. 1999, s. I-6639, pkt 40.

25

Francja przeciwko Komisji

(26)  Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2004 r. w sprawie T-157/01, Danske Busvognmaend przeciwko Komisji, Rec. 2004, s. II-917.

26

Danske Busvognmaend przeciwko Komisji

(27)  Wyrok Trybunału z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie C-237/04, Enirisorse SpA przeciwko SotaCRP-RATPbo SpA, Rec. 2006, s. I-2843.

27

Enirisorse SpA przeciwko SotaCRP-RATPbo SpA

(28)  Zgodnie ze sprawozdaniem informacyjnym senatora Bertranda AUBAN sporządzonym dnia 9 lipca 2008 r. w imieniu komisji finansów, kontroli budżetowej i sprawozdań gospodarczych państwa zobowiązania emerytalne szacuje się na 21 mld EUR.

28

(29)  Decyzja Komisji 2008/204/WE z dnia 10 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję w odniesieniu do reformy sposobu finansowania świadczeń emerytalnych urzędników państwowych zatrudnionych w przedsiębiorstwie La Poste (Dz.U. L 63 z 7.3.2008, s. 16).

29

(30)  Wyrok z dnia 14 lutego 1990 r. w sprawie C-301/87, Francja przeciwko Komisji, Rec. 1990, s. I-307, pkt 41.

30

Francja przeciwko Komisji

(31)  Zob. w tym względzie wyrok Sądu z dnia 20 września 2000 r. w sprawie T-55/99, Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. II-3207, pkt 82.

31

Hiszpania przeciwko Komisji

(32)  Wyrok Trybunału z dnia 20 września 2001 r. w sprawie C-390/98, H.J. Banks & Co. Ltd przeciwko The Coal Authority i Secretary of State for Trade and Industry, Rec.2001, s. I-6117, pkt 33.

32

H.J. Banks & Co. Ltd przeciwko The Coal Authority i Secretary of State for Trade and Industry

(33)  Zob. w tym względzie wyżej wymienioną decyzję 2008/204/WE i decyzję Komisji z dnia 10 października 2007 r. dotyczącą reformy finansowania programu emerytalnego w sektorze bankowym w Grecji (Dz.U. C 308 z 19.12.2007, s. 9).

33

(34)  Zob. w tym względzie decyzje wymienione w przypisie 6.

34

(35)  Zob. w szczególności sekcje 2 i 3 niniejszej decyzji.

35

(36)  Wyrok Trybunału z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C-34/01, Enirisorse SpA przeciwko Ministero delle Finanze, Rec. 2003, s. I-14243.

36

Enirisorse SpA przeciwko Ministero delle Finanze

(37)  Zob. pkt 63 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2).

37

(38)  Wyrok z dnia 16 marca 2004 r. w sprawie T-157/01, Danske Busvognmaend przeciwko Komisji, Rec. 2004, s. II-917.

38

Danske Busvognmaend przeciwko Komisji

(39)  Wyrok Trybunału z dnia 2 lipca 1974 r. w sprawie 173/73, Włochy przeciwko Komisji, Rec. 1974, s. 709, pkt 13; wyrok Trybunału z dnia 24 lutego 1987 r. w sprawie C-310/85, Deufil przeciwko Komisji, Rec. 1987, s. 901, pkt 8; wyrok Trybunału z dnia 26 września 1996 r. w sprawie C-241/94, Francja przeciwko Komisji, Rec. 1994, s. I-4551, pkt 20.

39

Włochy przeciwko Komisji

Deufil przeciwko Komisji

Francja przeciwko Komisji

(40)  Wyrok Trybunału z dnia 15 marca 1994 r. w sprawie C-387/92, Banco Exterior, Rec. 1992, s. I-877, pkt 13; wyżej wymieniony wyrok w sprawie C-241/94, pkt 34.

40

Banco Exterior

(41)  Wyrok Trybunału z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie C-5/01, Belgia przeciwko Komisji, Rec. 2002, s. I-1191, pkt 39.

41

Belgia przeciwko Komisji

(42)  Wyrok Trybunału z dnia 23 lutego 1961 r. w sprawie 30/59, Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg przeciwko Haute Autorité, Rec. 1961, s. 3, pkt 29 i 30; wyżej wymieniony wyrok w sprawie C-173/73, pkt 12 i 13; wyżej wymieniony wyrok w sprawie C-241/94, pkt 29 i 35; wyrok Trybunału z dnia 5 października 1999 r. w sprawie C-251/97, Francja przeciwko Komisji, Rec. 1997, s. I-6639, pkt 40, 46 i 47.

42

Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg przeciwko Haute Autorité

Francja przeciwko Komisji

(43)  Zob. wyrok z dnia 19 września 2000 r. w sprawie C-156/98, Niemcy przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. I-6857, pkt 30 i przytoczone orzecznictwo.

43

Niemcy przeciwko Komisji

(44)  Zob. w szczególności wyrok Trybunału z dnia 17 września 1980 r. w sprawie C-730/79, Philip Morris przeciwko Komisji, Rec. 1980, s. 2671, pkt 11 i 12 i wyrok Sądu z dnia 30 kwietnia 1998 r. w sprawie T-214/95, Vlaams Gewest przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. II-717, pkt 48-50).

44

Philip Morris przeciwko Komisji

Vlaams Gewest przeciwko Komisji

(45)  Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie T-222/04, Włochy przeciwko Komisji, pkt 45.

45

Włochy przeciwko Komisji

(46)  Dla przypomnienia, nie jest konieczne, aby przedsiębiorstwo, które jest beneficjentem, samo uczestniczyło w wewnątrzwspólnotowej wymianie handlowej. Gdy państwo członkowskie przyznaje pomoc danemu przedsiębiorstwu, działalność tego przedsiębiorstwa wewnątrz kraju może być utrzymana na tym samym poziomie lub zostać zintensyfikowana, co skutkuje zmniejszeniem szans przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach członkowskich na wejście na rynek tego państwa członkowskiego. Ponadto umocnienie przedsiębiorstwa, które dotychczas nie uczestniczyło w wewnątrzwspólnotowej wymianie handlowej, może postawić je w sytuacji pozwalającej mu na wejście na rynek innego państwa członkowskiego (zob. w tym względzie w szczególności wyrok z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie Włochy przeciwko Komisji, Rec. 2002, s. I-2289, pkt 84).

46

Włochy przeciwko Komisji

(47)  Zob. motyw 21 niniejszej decyzji.

47

(48)  Zob. w tym względzie wspólne sprawozdanie Komisji i Rady w sprawie adekwatnych i trwałych systemów emerytalnych (CS/7165/03) z dnia 18 marca 2003 r.

48

(49)  Dz.U. L 049 z 22.2.2005, s. 9.

49

(50)  Komunikat Komisji dotyczący metodologii analizy pomocy państwa związanej z kosztami osieroconymi (pismo Komisji SG (2001) D/290869 z 6.8.2001).

50

(51)  Trybunał orzekł w połączonych sprawach C-159 i C-160/91, Poucet i Pistre: „Fundusze ubezpieczenia zdrowotnego lub jednostki, które współdziałają w zarządzaniu publiczną służbą zabezpieczenia społecznego, pełnią funkcję o wyłącznie socjalnym charakterze. Działalność ta opiera się bowiem na zasadzie solidarności narodowej i jest całkowicie pozbawiona celu osiągnięcia zysku. Wypłacane świadczenia są zgodne z prawem i niezależne od wysokości składek. Wynika z tego, że działalność ta nie jest działalnością gospodarczą, a zatem jednostki, które ja wykonują, nie są przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 81 i 82 Traktatu.”.

51

Poucet i Pistre

---

V Akty przyjęte od dnia 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu EURATOM

AKTY, KTÓRYCH PUBLIKACJA JEST OBOWIĄZKOWA

| 12.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 327/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 327/36

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1213/2009

z dnia 11 grudnia 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 grudnia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2009 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 50,4 |
| MA | 57,1 |
| TN | 90,9 |
| TR | 63,9 |
| ZZ | 65,6 |
| 0707 00 05 | EG | 155,5 |
| MA | 49,3 |
| TR | 76,8 |
| ZZ | 93,9 |
| 0709 90 70 | MA | 50,5 |
| TR | 114,3 |
| ZZ | 82,4 |
| 0805 10 20 | AR | 70,4 |
| MA | 48,8 |
| TR | 63,3 |
| ZA | 61,8 |
| ZZ | 61,1 |
| 0805 20 10 | MA | 73,1 |
| TR | 85,9 |
| ZZ | 79,5 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | HR | 59,6 |
| IL | 75,3 |
| TR | 75,5 |
| ZZ | 70,1 |
| 0805 50 10 | TR | 75,6 |
| ZZ | 75,6 |
| 0808 10 80 | CA | 65,1 |
| CN | 80,0 |
| MK | 24,5 |
| US | 92,7 |
| ZZ | 65,6 |
| 0808 20 50 | CN | 47,8 |
| TR | 92,0 |
| US | 186,0 |
| ZZ | 108,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

AL

50,4

MA

57,1

TN

90,9

TR

63,9

ZZ

65,6

0707 00 05

EG

155,5

MA

49,3

TR

76,8

ZZ

93,9

0709 90 70

MA

50,5

TR

114,3

ZZ

82,4

0805 10 20

AR

70,4

MA

48,8

TR

63,3

ZA

61,8

ZZ

61,1

0805 20 10

MA

73,1

TR

85,9

ZZ

79,5

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

HR

59,6

IL

75,3

TR

75,5

ZZ

70,1

0805 50 10

TR

75,6

ZZ

75,6

0808 10 80

CA

65,1

CN

80,0

MK

24,5

US

92,7

ZZ

65,6

0808 20 50

CN

47,8

TR

92,0

US

186,0

ZZ

108,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 12.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 327/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 327/38

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1214/2009

z dnia 11 grudnia 2009 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1160/2009 (4). |
| --- | --- |

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1160/2009 (4).

| (2) | Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem (WE) nr 877/2009, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 grudnia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2009 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 314 z 1.12.2009, s. 6.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 12 grudnia 2009 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu |
| 1701 11 10 (1) | 36,95 | 0,20 |
| 1701 11 90 (1) | 36,95 | 3,82 |
| 1701 12 10 (1) | 36,95 | 0,07 |
| 1701 12 90 (1) | 36,95 | 3,52 |
| 1701 91 00 (2) | 42,14 | 4,83 |
| 1701 99 10 (2) | 42,14 | 1,70 |
| 1701 99 90 (2) | 42,14 | 1,70 |
| 1702 90 95 (3) | 0,42 | 0,27 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

36,95

0,20

1701 11 90 (1)

36,95

3,82

1701 12 10 (1)

36,95

0,07

1701 12 90 (1)

36,95

3,52

1701 91 00 (2)

42,14

4,83

1701 99 10 (2)

42,14

1,70

1701 99 90 (2)

42,14

1,70

1702 90 95 (3)

0,42

0,27

---

(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.

---

| 12.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 327/40 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 327/40

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA Atalanta/8/2009

z dnia 4 grudnia 2009 r.

w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

(2009/946/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 6 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 6 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE.

| (2) | W dniu 22 lipca 2009 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/6/2009 (2) w sprawie mianowania komodora Petera BINDTA dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 22 lipca 2009 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/6/2009 (2) w sprawie mianowania komodora Petera BINDTA dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

| (3) | Dowódca operacji UE zalecił mianowanie kontradmirała Giovanniego GUMIERA nowym dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii. |
| --- | --- |

(3)

Dowódca operacji UE zalecił mianowanie kontradmirała Giovanniego GUMIERA nowym dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

| (4) | Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie. |
| --- | --- |

(4)

Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

| (5) | Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne, |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kontradmirał Giovanni GUMIERO zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 grudnia 2009 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2009 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

O. SKOOG

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

1

(2)  Dz.U. L 192 z 24.7.2009, s. 68.

2

---