# Dziennik Urzędowy L 288/2009

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2009.288.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 288 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 524 listopada 2009 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.288.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 288

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 524 listopada 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1038/2009 z dnia 19 października 2009 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) w odniesieniu do okresów interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2009 i 2010 r. | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1039/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1040/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 428/2008 określające centra skupu interwencyjnego zbóż | 5 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji 2009/135/WE z dnia 3 listopada 2009 r. zezwalająca na tymczasowe odstępstwa od niektórych kryteriów kwalifikujących dla dawców krwi pełnej i składników krwi przedstawionych w załączniku III do dyrektywy 2004/33/WE w kontekście ryzyka niedoboru spowodowanego pandemią grypy A(H1N1) (
  1
  ) | 7 |
| | | DECYZJE PRZYJĘTE WSPÓLNIE PRZEZ PARLAMENT EUROPEJSKI I RADĘ |
| | * | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1041/2009/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca program w zakresie współpracy audiowizualnej ze specjalistami z krajów trzecich (MEDIA Mundus) | 10 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1038/2009 z dnia 19 października 2009 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) w odniesieniu do okresów interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2009 i 2010 r.

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1039/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1040/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 428/2008 określające centra skupu interwencyjnego zbóż

5

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji 2009/135/WE z dnia 3 listopada 2009 r. zezwalająca na tymczasowe odstępstwa od niektórych kryteriów kwalifikujących dla dawców krwi pełnej i składników krwi przedstawionych w załączniku III do dyrektywy 2004/33/WE w kontekście ryzyka niedoboru spowodowanego pandemią grypy A(H1N1) (
  1
  )

1

7

DECYZJE PRZYJĘTE WSPÓLNIE PRZEZ PARLAMENT EUROPEJSKI I RADĘ

*

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1041/2009/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca program w zakresie współpracy audiowizualnej ze specjalistami z krajów trzecich (MEDIA Mundus)

10

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2009/804/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. w sprawie uchylenia umów między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską | 18 |
| | | 2009/805/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 19 października 2009 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi | 22 |
| | | 2009/806/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 19 października 2009 r. w sprawie podpisania statutu Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA) przez Wspólnotę Europejską | 23 |
| | | 2009/807/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii | 24 |
| | | 2009/808/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Grecji | 25 |
| | | Komisja |
| | | 2009/809/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie programu obniżenia odsetek w ramach grupy (program groepsrentebox), który Niderlandy zamierzają wprowadzić w życie (C 4/07 (ex N 465/06))
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4511)

   (
  1
  ) | 26 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2009/804/WE

*

Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. w sprawie uchylenia umów między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską

18

2009/805/WE

*

Decyzja Rady z dnia 19 października 2009 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi

22

2009/806/WE

*

Decyzja Rady z dnia 19 października 2009 r. w sprawie podpisania statutu Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA) przez Wspólnotę Europejską

23

2009/807/WE

*

Decyzja Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

24

2009/808/WE

*

Decyzja Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Grecji

25

Komisja

2009/809/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie programu obniżenia odsetek w ramach grupy (program groepsrentebox), który Niderlandy zamierzają wprowadzić w życie (C 4/07 (ex N 465/06))
  (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4511)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4511)

1

26

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1038/2009

z dnia 19 października 2009 r.

wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) w odniesieniu do okresów interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2009 i 2010 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Spadek cen przetworów mlecznych na rynku światowym wynika przede wszystkim ze wzrostu podaży i spadku popytu na świecie w związku z kryzysem finansowym i gospodarczym. Ceny przetworów mlecznych na rynku Wspólnoty znacząco spadły. W wyniku połączenia środków rynkowych, podjętych na początku tego roku, wspólnotowe ceny ustabilizowały się na poziomie zbliżonym do poziomu cen wsparcia. Istotne jest, aby te środki wspierania rynku, a zwłaszcza interwencja publiczna, były stosowane tak długo jak to konieczne w celu uniknięcia dalszego spadku cen i zakłóceń na rynku Wspólnoty. |
| --- | --- |

(1)

Spadek cen przetworów mlecznych na rynku światowym wynika przede wszystkim ze wzrostu podaży i spadku popytu na świecie w związku z kryzysem finansowym i gospodarczym. Ceny przetworów mlecznych na rynku Wspólnoty znacząco spadły. W wyniku połączenia środków rynkowych, podjętych na początku tego roku, wspólnotowe ceny ustabilizowały się na poziomie zbliżonym do poziomu cen wsparcia. Istotne jest, aby te środki wspierania rynku, a zwłaszcza interwencja publiczna, były stosowane tak długo jak to konieczne w celu uniknięcia dalszego spadku cen i zakłóceń na rynku Wspólnoty.

| (2) | Artykuł 11 lit. e) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (2) przewiduje, że dla masła i odtłuszczonego mleka w proszku interwencja publiczna jest otwarta od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 11 lit. e) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (2) przewiduje, że dla masła i odtłuszczonego mleka w proszku interwencja publiczna jest otwarta od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia.

| (3) | W świetle przewidywalnej sytuacji rynkowej należy zapewnić kontynuację interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku po dniu 31 sierpnia 2009 r., w razie potrzeby do dnia 28 lutego 2010 r. |
| --- | --- |

(3)

W świetle przewidywalnej sytuacji rynkowej należy zapewnić kontynuację interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku po dniu 31 sierpnia 2009 r., w razie potrzeby do dnia 28 lutego 2010 r.

| (4) | Ponadto w przypadku gdy ceny rynkowe prawdopodobnie znacznie spadną, zakłócając w ten sposób funkcjonowanie rynku lub grożąc jego zakłóceniem, Komisja powinna być upoważniona do kontynuowania publicznej interwencji w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku po dniu 31 sierpnia 2010 r., w razie potrzeby do dnia 28 lutego 2011 r., |
| --- | --- |

(4)

Ponadto w przypadku gdy ceny rynkowe prawdopodobnie znacznie spadną, zakłócając w ten sposób funkcjonowanie rynku lub grożąc jego zakłóceniem, Komisja powinna być upoważniona do kontynuowania publicznej interwencji w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku po dniu 31 sierpnia 2010 r., w razie potrzeby do dnia 28 lutego 2011 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 11 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 okres interwencyjnego skupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku na 2009 r. wygasa w dniu 28 lutego 2010 r.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 11 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 Komisja może podjąć decyzję, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 tego rozporządzenia o kontynuowaniu interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej po dniu 31 sierpnia 2010 r., w razie potrzeby do dnia 28 lutego 2011 r., jeśli będzie istniało zagrożenie, że ceny w sektorze mleka i przetworów mlecznych na rynku wspólnotowym znacznie spadną, zakłócając w ten sposób funkcjonowanie rynku lub grożąc jego zakłóceniem.

Artykuł 3

Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, podejmuje środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 października 2009 r.

W imieniu Rady

E. ERLANDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 17 września 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

2

---

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1039/2009

z dnia 3 listopada 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 listopada 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 listopada 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 45,5 |
| MK | 28,8 |
| TR | 50,7 |
| ZZ | 41,7 |
| 0707 00 05 | EG | 123,8 |
| JO | 161,3 |
| TR | 122,5 |
| ZZ | 135,9 |
| 0709 90 70 | MA | 70,2 |
| TR | 85,3 |
| ZZ | 77,8 |
| 0805 20 10 | MA | 91,3 |
| ZZ | 91,3 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | AR | 49,8 |
| HR | 65,7 |
| TR | 82,7 |
| UY | 49,8 |
| ZZ | 62,0 |
| 0805 50 10 | AR | 74,0 |
| TR | 76,4 |
| ZA | 84,7 |
| ZZ | 78,4 |
| 0806 10 10 | BR | 238,2 |
| EG | 85,0 |
| TR | 121,9 |
| US | 245,6 |
| ZZ | 172,7 |
| 0808 10 80 | AU | 227,7 |
| CA | 73,8 |
| MK | 20,3 |
| NZ | 101,2 |
| TR | 91,6 |
| US | 116,0 |
| ZA | 82,8 |
| ZZ | 101,9 |
| 0808 20 50 | CN | 39,9 |
| ZZ | 39,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

45,5

MK

28,8

TR

50,7

ZZ

41,7

0707 00 05

EG

123,8

JO

161,3

TR

122,5

ZZ

135,9

0709 90 70

MA

70,2

TR

85,3

ZZ

77,8

0805 20 10

MA

91,3

ZZ

91,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

AR

49,8

HR

65,7

TR

82,7

UY

49,8

ZZ

62,0

0805 50 10

AR

74,0

TR

76,4

ZA

84,7

ZZ

78,4

0806 10 10

BR

238,2

EG

85,0

TR

121,9

US

245,6

ZZ

172,7

0808 10 80

AU

227,7

CA

73,8

MK

20,3

NZ

101,2

TR

91,6

US

116,0

ZA

82,8

ZZ

101,9

0808 20 50

CN

39,9

ZZ

39,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1040/2009

z dnia 3 listopada 2009 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 428/2008 określające centra skupu interwencyjnego zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 41 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Belgia złożyła wnioski o zmianę niektórych z centrów interwencji wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 428/2008 (2), aby mogły być one lepiej usytuowane lub aby w większym stopniu odpowiadały wymaganym warunkom. Wniosek ten powinien zostać przyjęty. |
| --- | --- |

(1)

Belgia złożyła wnioski o zmianę niektórych z centrów interwencji wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 428/2008 (2), aby mogły być one lepiej usytuowane lub aby w większym stopniu odpowiadały wymaganym warunkom. Wniosek ten powinien zostać przyjęty.

| (2) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 428/2008. |
| --- | --- |

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 428/2008.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 428/2008 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 listopada 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 129 z 17.5.2008, s. 8.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Tabelę pt. „BELGIA” w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 428/2008 zastępuje się tabelą w brzmieniu:

| 1. | Znak „+” oznacza, że wskazane miejsce traktuje się jako centrum interwencji w odniesieniu do danego zboża. |
| --- | --- |

1.

Znak „+” oznacza, że wskazane miejsce traktuje się jako centrum interwencji w odniesieniu do danego zboża.

| 2. | Znak „–” oznacza, że wskazanego miejsca nie należy traktować jako centrum interwencji w odniesieniu do danego zboża. |
| --- | --- |

2.

Znak „–” oznacza, że wskazanego miejsca nie należy traktować jako centrum interwencji w odniesieniu do danego zboża.

| „Centra interwencyjne | Pszenica zwyczajna | Jęczmień | Kukurydza | Sorgo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| BELGIA |
| Antwerpen | + | + | – | – |
| Brugge | + | + | – | – |
| Farciennes | + | + | – | – |
| Floreffe | + | + | – | – |
| Gent | + | + | – | – |
| Liège | + | + | – | – |
| Andenne | + | + | – | – |
| Tournai | + | + | – | –” |

„Centra interwencyjne

Pszenica zwyczajna

Jęczmień

Kukurydza

Sorgo

BELGIA

Antwerpen

+

+

–

–

Brugge

+

+

–

–

Farciennes

+

+

–

–

Floreffe

+

+

–

–

Gent

+

+

–

–

Liège

+

+

–

–

Andenne

+

+

–

–

Tournai

+

+

–

–”

---

DYREKTYWY

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/7 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/7

---

DYREKTYWA KOMISJI 2009/135/WE

z dnia 3 listopada 2009 r.

zezwalająca na tymczasowe odstępstwa od niektórych kryteriów kwalifikujących dla dawców krwi pełnej i składników krwi przedstawionych w załączniku III do dyrektywy 2004/33/WE w kontekście ryzyka niedoboru spowodowanego pandemią grypy A(H1N1)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiającą normy jakości i bezpiecznego pobierania, badania, preparatyki, przechowywania, wydawania krwi ludzkiej i składników krwi oraz zmieniającą dyrektywę 2001/83/WE (1), w szczególności jej art. 29 akapit drugi lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Obecna pandemia, uznana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), zgodnie z Międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi (2005), dotyczącymi grypy A(H1N1), zgodnie z definicją zawartą w decyzji Komisji 2000/96/WE (2), zmienioną decyzją Komisji 2009/539/WE (3), może tymczasowo zagrozić krótkoterminowymi brakami w zaopatrzeniu w krew i składniki krwi w państwach członkowskich, wpływając niekorzystnie zarówno na dawców jak i na pracowników krajowych służb krwi. Plany na wypadek zagrożenia mogą zatem być niezbędne, aby zapewnić stałe zaopatrzenie w krew i składniki krwi. Te plany powinny zawierać instrumenty operacyjne, komunikacyjne oraz prawne. |
| --- | --- |

(1)

Obecna pandemia, uznana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), zgodnie z Międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi (2005), dotyczącymi grypy A(H1N1), zgodnie z definicją zawartą w decyzji Komisji 2000/96/WE (2), zmienioną decyzją Komisji 2009/539/WE (3), może tymczasowo zagrozić krótkoterminowymi brakami w zaopatrzeniu w krew i składniki krwi w państwach członkowskich, wpływając niekorzystnie zarówno na dawców jak i na pracowników krajowych służb krwi. Plany na wypadek zagrożenia mogą zatem być niezbędne, aby zapewnić stałe zaopatrzenie w krew i składniki krwi. Te plany powinny zawierać instrumenty operacyjne, komunikacyjne oraz prawne.

| (2) | Dostępne instrumenty prawne umożliwiają złagodzenie, tymczasowe i w drodze wyjątku, niektórych kryteriów kwalifikujących dla dawców krwi, przedstawionych w załączniku III dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi (4), w celu zwiększenia zaopatrzenia w krew. |
| --- | --- |

(2)

Dostępne instrumenty prawne umożliwiają złagodzenie, tymczasowe i w drodze wyjątku, niektórych kryteriów kwalifikujących dla dawców krwi, przedstawionych w załączniku III dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi (4), w celu zwiększenia zaopatrzenia w krew.

| (3) | Złagodzenie tych kryteriów powinno być ostatnim środkiem zastosowanym jeżeli podjęcie środków organizacyjnych w celu optymalizacji łańcucha dostaw krwi, kampanie komunikacyjne skierowane do dawców krwi oraz optymalizacja klinicznego użycia krwi okażą się niewystarczające aby złagodzić niedobór krwi lub mu zapobiec. |
| --- | --- |

(3)

Złagodzenie tych kryteriów powinno być ostatnim środkiem zastosowanym jeżeli podjęcie środków organizacyjnych w celu optymalizacji łańcucha dostaw krwi, kampanie komunikacyjne skierowane do dawców krwi oraz optymalizacja klinicznego użycia krwi okażą się niewystarczające aby złagodzić niedobór krwi lub mu zapobiec.

| (4) | WHO opublikowało 11 października 2007 roku zalecenie dotyczące zachowania bezpiecznego i odpowiedniego zaopatrzenia w krew w razie pandemii grypy (5), zakładając, że jakiekolwiek złagodzenie kryteriów kwalifikujących dla dawców powinno zostać ograniczone do fazy 6 pandemii, zgodnie ze światowym planem gotowości WHO na wypadek grypy (6). |
| --- | --- |

(4)

WHO opublikowało 11 października 2007 roku zalecenie dotyczące zachowania bezpiecznego i odpowiedniego zaopatrzenia w krew w razie pandemii grypy (5), zakładając, że jakiekolwiek złagodzenie kryteriów kwalifikujących dla dawców powinno zostać ograniczone do fazy 6 pandemii, zgodnie ze światowym planem gotowości WHO na wypadek grypy (6).

| (5) | Progi poziomu hemoglobiny w krwi dawców określone w pkt. 1.2 załącznika III do dyrektywy 2004/33/WE nie zawsze odzwierciedlają rzeczywisty poziom żelaza w krwi dawców i dlatego nie zawsze są podstawowymi wartościami odniesienia przy diagnozie anemii. Są to ostrzegawcze progi, o tyle, o ile te wartości odniesienia w niektórych państwach członkowskich są niższe niż w innych, gdyż odnoszą się do odpowiedniej populacji lub właściwości regionalnych. W związku z tym osoby, które w bezpieczny sposób mogłyby być dawcami zostają wykluczone z powodu poziomu hemoglobiny poniżej wymaganego w przepisach standardu. Dlatego w kontekście obecnej pandemii grypy A(H1N1), poziomy te mogłyby zostać zmniejszone o maksimum 5g/l zarówno dla kobiet jak i mężczyzn bez stwarzania zagrożenia dla zdrowia dawców. W każdym razie kwalifikowanie każdego dawcy jest przeprowadzane przez wykwalifikowanych pracowników medycznych, zgodnie z art. 19 dyrektywy 2002/98/WE, którzy mogą, w przypadku dostrzeżenia rzeczywistego ryzyka, wykluczyć danego dawcę. |
| --- | --- |

(5)

Progi poziomu hemoglobiny w krwi dawców określone w pkt. 1.2 załącznika III do dyrektywy 2004/33/WE nie zawsze odzwierciedlają rzeczywisty poziom żelaza w krwi dawców i dlatego nie zawsze są podstawowymi wartościami odniesienia przy diagnozie anemii. Są to ostrzegawcze progi, o tyle, o ile te wartości odniesienia w niektórych państwach członkowskich są niższe niż w innych, gdyż odnoszą się do odpowiedniej populacji lub właściwości regionalnych. W związku z tym osoby, które w bezpieczny sposób mogłyby być dawcami zostają wykluczone z powodu poziomu hemoglobiny poniżej wymaganego w przepisach standardu. Dlatego w kontekście obecnej pandemii grypy A(H1N1), poziomy te mogłyby zostać zmniejszone o maksimum 5g/l zarówno dla kobiet jak i mężczyzn bez stwarzania zagrożenia dla zdrowia dawców. W każdym razie kwalifikowanie każdego dawcy jest przeprowadzane przez wykwalifikowanych pracowników medycznych, zgodnie z art. 19 dyrektywy 2002/98/WE, którzy mogą, w przypadku dostrzeżenia rzeczywistego ryzyka, wykluczyć danego dawcę.

| (6) | Komisja Europejska zleciła Europejskiemu Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) wykonanie oceny ryzyka tymczasowego skrócenia okresu wykluczenia dawców po wyleczeniu z choroby grypopodobnej w kontekście pandemii grypy A(H1N1). Zgodnie z opinią przekazaną dnia 9 października 2009 r., zwiększone ryzyko, dotyczące zarówno dawców jak i biorców krwi, jeśli okres wykluczenia jest skrócony do 7 dni, jest bardzo niskie, a każdym razie mniejsze niż ryzyko niedoboru krwi. |
| --- | --- |

(6)

Komisja Europejska zleciła Europejskiemu Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) wykonanie oceny ryzyka tymczasowego skrócenia okresu wykluczenia dawców po wyleczeniu z choroby grypopodobnej w kontekście pandemii grypy A(H1N1). Zgodnie z opinią przekazaną dnia 9 października 2009 r., zwiększone ryzyko, dotyczące zarówno dawców jak i biorców krwi, jeśli okres wykluczenia jest skrócony do 7 dni, jest bardzo niskie, a każdym razie mniejsze niż ryzyko niedoboru krwi.

| (7) | W trybie natychmiastowym, państwa członkowskie powinny zostać uprawnione, tymczasowo i w drodze wyjątku, do odstępstw od tych kryteriów kwalifikujących, pod warunkiem, że spełnione są warunki określone w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(7)

W trybie natychmiastowym, państwa członkowskie powinny zostać uprawnione, tymczasowo i w drodze wyjątku, do odstępstw od tych kryteriów kwalifikujących, pod warunkiem, że spełnione są warunki określone w niniejszej dyrektywie.

| (8) | Uwzględniając bezpośrednie niebezpieczeństwo niedoboru krwi spowodowane obecną pandemią grypy A(H1N1), niniejsza dyrektywa powinna niezwłocznie wejść w życie, aby umożliwić państwom członkowskim jej transpozycję i wprowadzenie w życie koniecznych środków w jak najkrótszym czasie. |
| --- | --- |

(8)

Uwzględniając bezpośrednie niebezpieczeństwo niedoboru krwi spowodowane obecną pandemią grypy A(H1N1), niniejsza dyrektywa powinna niezwłocznie wejść w życie, aby umożliwić państwom członkowskim jej transpozycję i wprowadzenie w życie koniecznych środków w jak najkrótszym czasie.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie mają na celu odpowiedź na tymczasową sytuację w związku z określonym wirusem grypy A(H1N1). Niniejsza dyrektywa ma zatem zastosowanie do dnia 30 czerwca 2010 r. Do tego czasu okres szczytowy pandemii grypy A(H1N1) w 2009/2010 r. powinien zakończyć się, a groźba niedoboru krwi powinna przynajmniej się zmniejszyć; dostępna będzie także większa liczba szczegółowych danych dotyczących epidemiologii choroby i szczepień. |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie mają na celu odpowiedź na tymczasową sytuację w związku z określonym wirusem grypy A(H1N1). Niniejsza dyrektywa ma zatem zastosowanie do dnia 30 czerwca 2010 r. Do tego czasu okres szczytowy pandemii grypy A(H1N1) w 2009/2010 r. powinien zakończyć się, a groźba niedoboru krwi powinna przynajmniej się zmniejszyć; dostępna będzie także większa liczba szczegółowych danych dotyczących epidemiologii choroby i szczepień.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 28 dyrektywy 2002/98/WE, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 28 dyrektywy 2002/98/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Odstępstwa od niektórych kryteriów kwalifikujących dla dawców krwi

1.   Państwa członkowskie stojące wobec poważnego ryzyka niedoboru krwi lub rzeczywistego niedoboru krwi i składników krwi bezpośrednio spowodowanych pandemią grypy A(H1N1), mogą tymczasowo:

| a) | w drodze odstępstwa od pkt.1.2 załącznika III do dyrektywy 2004/33/WE zmniejszyć minimalne poziomy hemoglobiny w krwi dawców do nie mniej niż 120 g/l w przypadku kobiet i 130 g/l w przypadku mężczyzn;
  lub |
| --- | --- |

a)

w drodze odstępstwa od pkt.1.2 załącznika III do dyrektywy 2004/33/WE zmniejszyć minimalne poziomy hemoglobiny w krwi dawców do nie mniej niż 120 g/l w przypadku kobiet i 130 g/l w przypadku mężczyzn;

lub

| b) | w drodze odstępstwa od ppkt. 2.2.1 załącznika III do dyrektywy 2004/33/WE, zastosować okres wykluczenia nie krótszy niż 7 dni od momentu ustąpienia symptomów chorób grypopodobnych. |
| --- | --- |

b)

w drodze odstępstwa od ppkt. 2.2.1 załącznika III do dyrektywy 2004/33/WE, zastosować okres wykluczenia nie krótszy niż 7 dni od momentu ustąpienia symptomów chorób grypopodobnych.

2.   Wprowadzenie odstępstw o których mowa w ust. 1 podlega następującym warunkom:

| a) | państwo członkowskie, którego to dotyczy, bezzwłocznie informuje Komisję o środkach, które zamierza podjąć lub już podjęło zgodnie z ust. 1; |
| --- | --- |

a)

państwo członkowskie, którego to dotyczy, bezzwłocznie informuje Komisję o środkach, które zamierza podjąć lub już podjęło zgodnie z ust. 1;

| b) | państwo członkowskie przekazuje Komisji uzasadnienie dotyczące konieczności podjęcia tych środków, w szczególności odnoszące się do ryzyka niedoboru lub rzeczywistego niedoboru krwi i składników krwi, i zawierające opis kryteriów i metodologii użytej do określenia tej konieczności; |
| --- | --- |

b)

państwo członkowskie przekazuje Komisji uzasadnienie dotyczące konieczności podjęcia tych środków, w szczególności odnoszące się do ryzyka niedoboru lub rzeczywistego niedoboru krwi i składników krwi, i zawierające opis kryteriów i metodologii użytej do określenia tej konieczności;

| c) | gdy tylko, zgodnie z tymi samymi kryteriami i metodologią, o której mowa w lit. b), zaopatrzenie w krew i składniki krwi wróci do wystarczającego poziomu, państwo członkowskie, którego to dotyczy, powinno zakończyć wprowadzanie tymczasowych odstępstw, o których mowa w ust. 1 i poinformować o tym Komisję. |
| --- | --- |

c)

gdy tylko, zgodnie z tymi samymi kryteriami i metodologią, o której mowa w lit. b), zaopatrzenie w krew i składniki krwi wróci do wystarczającego poziomu, państwo członkowskie, którego to dotyczy, powinno zakończyć wprowadzanie tymczasowych odstępstw, o których mowa w ust. 1 i poinformować o tym Komisję.

Artykuł 2

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r. Niezwłocznie przekażą one Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsza dyrektywa stosuje się do dnia 30 czerwca 2010 r.

Artykuł 4

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 listopada 2009 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 33 z 8.2.2003, s. 30.

1

(2)  Dz.U. L 28 z 3.2.2000, s. 50.

2

(3)  Dz.U. L 180 z 11.7.2009, s. 22.

3

(4)  Dz.U. L 91 z 30.3.2004, s. 25.

4

(5)  Wyznaczniki dotyczące krwiodawstwa w przypadkach pandemii (Blood Regulators Network) http://www.who.int/bloodproducts/brn/DonorSelectionincaseofPandemicSituations.pdf

5

(6)  http://www.who.int/csr/resources/publications/influenza/WHO_CDS_CSR_GIP_2005_5/en/index.html

6

---

DECYZJE PRZYJĘTE WSPÓLNIE PRZEZ PARLAMENT EUROPEJSKI I RADĘ

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/10 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/10

---

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 1041/2009/WE

z dnia 21 października 2009 r.

ustanawiająca program w zakresie współpracy audiowizualnej ze specjalistami z krajów trzecich

(MEDIA Mundus)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 150 ust. 4 i art. 157 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Sektor audiowizualny przyczynia się do osiągnięcia celów agendy lizbońskiej, a mianowicie do zwiększenia konkurencyjności, umiejętności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w gospodarce opartej na wiedzy. W ramach agendy lizbońskiej sektor ten odgrywa znaczącą rolę w kontekście inicjatywy i2010, scalającej politykę Unii Europejskiej w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego i mediów. |
| --- | --- |

(1)

Sektor audiowizualny przyczynia się do osiągnięcia celów agendy lizbońskiej, a mianowicie do zwiększenia konkurencyjności, umiejętności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w gospodarce opartej na wiedzy. W ramach agendy lizbońskiej sektor ten odgrywa znaczącą rolę w kontekście inicjatywy i2010, scalającej politykę Unii Europejskiej w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego i mediów.

| (2) | Parlament Europejski stale podkreśla, że sektor audiowizualny wnosi znaczący wkład w gospodarkę europejską opartą na kreatywności i wiedzy oraz odgrywa główną rolę w promowaniu różnorodności kulturowej i pluralizmu, a ponadto jest ważną platformą swobody wypowiedzi. |
| --- | --- |

(2)

Parlament Europejski stale podkreśla, że sektor audiowizualny wnosi znaczący wkład w gospodarkę europejską opartą na kreatywności i wiedzy oraz odgrywa główną rolę w promowaniu różnorodności kulturowej i pluralizmu, a ponadto jest ważną platformą swobody wypowiedzi.

| (3) | Sektor kultury i środowisko twórcze wnoszą duży wkład w europejską gospodarkę kulturalną, przy czym w branżach twórczych w 2004 r. zatrudnionych było co najmniej 5,8 mln ludzi, co stanowi 3,1 % ogółu osób czynnych zawodowo w 25 państwach UE. |
| --- | --- |

(3)

Sektor kultury i środowisko twórcze wnoszą duży wkład w europejską gospodarkę kulturalną, przy czym w branżach twórczych w 2004 r. zatrudnionych było co najmniej 5,8 mln ludzi, co stanowi 3,1 % ogółu osób czynnych zawodowo w 25 państwach UE.

| (4) | Wsparcie Wspólnoty dla sektora audiowizualnego opiera się na art. 151 Traktatu, który stanowi, że Wspólnota i państwa członkowskie sprzyjają współpracy z krajami trzecimi i z kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie kultury oraz że Wspólnota uwzględnia aspekty kulturalne w swoim działaniu, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur. |
| --- | --- |

(4)

Wsparcie Wspólnoty dla sektora audiowizualnego opiera się na art. 151 Traktatu, który stanowi, że Wspólnota i państwa członkowskie sprzyjają współpracy z krajami trzecimi i z kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie kultury oraz że Wspólnota uwzględnia aspekty kulturalne w swoim działaniu, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur.

| (5) | W rezolucji z dnia 16 listopada 2007 r. dotyczącej europejskiego planu działań na rzecz kultury (4) Rada uznała, że kultura jest istotnym elementem stosunków międzynarodowych, i podkreśliła, że należy zwiększać jej rolę w stosunkach zewnętrznych UE i w polityce rozwojowej. Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie europejskiej agendy kultury w dobie globalizacji także podkreślił, odnosząc się do konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, że ważne jest, by włączać wymiar kulturowy do wszystkich polityk i programów, w tym do polityki zewnętrznej i polityki rozwojowej. |
| --- | --- |

(5)

W rezolucji z dnia 16 listopada 2007 r. dotyczącej europejskiego planu działań na rzecz kultury (4) Rada uznała, że kultura jest istotnym elementem stosunków międzynarodowych, i podkreśliła, że należy zwiększać jej rolę w stosunkach zewnętrznych UE i w polityce rozwojowej. Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie europejskiej agendy kultury w dobie globalizacji także podkreślił, odnosząc się do konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, że ważne jest, by włączać wymiar kulturowy do wszystkich polityk i programów, w tym do polityki zewnętrznej i polityki rozwojowej.

| (6) | W dniu 21 listopada 2008 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w Radzie przyjęli konkluzje w sprawie propagowania różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego w stosunkach zewnętrznych Unii i jej państw członkowskich (5). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 21 listopada 2008 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w Radzie przyjęli konkluzje w sprawie propagowania różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego w stosunkach zewnętrznych Unii i jej państw członkowskich (5).

| (7) | Komunikat Komisji „Europa w świecie” z dnia 8 czerwca 2006 r. wskazuje na nierozerwalny związek między wewnętrzną i zewnętrzną polityką UE, a także podkreśla, że Europa ma potencjał, by skorzystać z nowych możliwości, jakie dają wschodzące rynki i globalizacja, ponieważ jej społeczeństwo jest otwarte na nowych ludzi, pomysły i technologie. |
| --- | --- |

(7)

Komunikat Komisji „Europa w świecie” z dnia 8 czerwca 2006 r. wskazuje na nierozerwalny związek między wewnętrzną i zewnętrzną polityką UE, a także podkreśla, że Europa ma potencjał, by skorzystać z nowych możliwości, jakie dają wschodzące rynki i globalizacja, ponieważ jej społeczeństwo jest otwarte na nowych ludzi, pomysły i technologie.

| (8) | Unia Europejska odegrała ważną rolę w procesie przyjmowania konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, która weszła w życie w dniu 18 marca 2007 r., po tym jak w dniu 18 grudnia 2006 r. została ratyfikowana przez Wspólnotę Europejską oraz 13 państw członkowskich. Konwencja służy zwiększaniu międzynarodowej współpracy i solidarności, po to by promować formy wyrazu kulturowego wszystkich krajów. Zgodnie z art. 12 lit. e) konwencji, strony konwencji zachęcają „do zawierania umów o koprodukcji i współrozpowszechnianiu”. |
| --- | --- |

(8)

Unia Europejska odegrała ważną rolę w procesie przyjmowania konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, która weszła w życie w dniu 18 marca 2007 r., po tym jak w dniu 18 grudnia 2006 r. została ratyfikowana przez Wspólnotę Europejską oraz 13 państw członkowskich. Konwencja służy zwiększaniu międzynarodowej współpracy i solidarności, po to by promować formy wyrazu kulturowego wszystkich krajów. Zgodnie z art. 12 lit. e) konwencji, strony konwencji zachęcają „do zawierania umów o koprodukcji i współrozpowszechnianiu”.

| (9) | Niektóre państwa członkowskie podejmują działania mające poszerzać współpracę między europejskim sektorem audiowizualnym a sektorami audiowizualnymi z krajów trzecich; przykładami takich działań są międzynarodowe fundusze koprodukcyjne oraz umowy o koprodukcji. Wsparcie wspólnotowe będzie ich uzupełnieniem. |
| --- | --- |

(9)

Niektóre państwa członkowskie podejmują działania mające poszerzać współpracę między europejskim sektorem audiowizualnym a sektorami audiowizualnymi z krajów trzecich; przykładami takich działań są międzynarodowe fundusze koprodukcyjne oraz umowy o koprodukcji. Wsparcie wspólnotowe będzie ich uzupełnieniem.

| (10) | Artykuł 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje wolność wypowiedzi i pluralizm mediów. |
| --- | --- |

(10)

Artykuł 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje wolność wypowiedzi i pluralizm mediów.

| (11) | W sprawozdaniu z oceny programu MEDIA Plus wskazano na duże znaczenie rynków międzynarodowych dla przezwyciężenia problemów europejskiej branży audiowizualnej. |
| --- | --- |

(11)

W sprawozdaniu z oceny programu MEDIA Plus wskazano na duże znaczenie rynków międzynarodowych dla przezwyciężenia problemów europejskiej branży audiowizualnej.

| (12) | W ciągu ostatnich dwudziestu lat międzynarodowy sektor audiowizualny znacznie się zmienił, zwłaszcza wskutek rozwoju technicznego, np. kina cyfrowego, technologii „wideo na życzenie” (VOD) czy wielokanałowej telewizji cyfrowej, a obecnie staje przed nowymi wyzwaniami. Wskutek tych zmian doszło do znacznego rozwoju finansowego sektora i obiecujących inwestycji, a co za tym idzie – do dużego i rosnącego popytu na treści audiowizualne, stwarzającego liczne możliwości dla przedsiębiorstw. W związku z tym istnieje duże i rosnące zainteresowanie opracowywaniem projektów dotyczących różnorodnych zastosowań cyfrowych. Istnieje ponadto silny związek między współpracą międzynarodową przy projektach a zdolnością Unii do promowania na świecie jej modelu regulacyjnego w zakresie zagadnień audiowizualnych i konwergencji między obszarem audiowizualnym a łącznością elektroniczną. |
| --- | --- |

(12)

W ciągu ostatnich dwudziestu lat międzynarodowy sektor audiowizualny znacznie się zmienił, zwłaszcza wskutek rozwoju technicznego, np. kina cyfrowego, technologii „wideo na życzenie” (VOD) czy wielokanałowej telewizji cyfrowej, a obecnie staje przed nowymi wyzwaniami. Wskutek tych zmian doszło do znacznego rozwoju finansowego sektora i obiecujących inwestycji, a co za tym idzie – do dużego i rosnącego popytu na treści audiowizualne, stwarzającego liczne możliwości dla przedsiębiorstw. W związku z tym istnieje duże i rosnące zainteresowanie opracowywaniem projektów dotyczących różnorodnych zastosowań cyfrowych. Istnieje ponadto silny związek między współpracą międzynarodową przy projektach a zdolnością Unii do promowania na świecie jej modelu regulacyjnego w zakresie zagadnień audiowizualnych i konwergencji między obszarem audiowizualnym a łącznością elektroniczną.

| (13) | Ze względu na rosnące znaczenie międzynarodowego wymiaru polityki audiowizualnej Parlament Europejski w dniu 13 grudnia 2007 r. przyjął w ramach budżetu na 2008 r. działanie przygotowawcze MEDIA International, które koncentruje się na rozwoju stosunków między Unią a rynkami audiowizualnymi krajów trzecich oraz stwarza okazję do ustrukturyzowania i wzmocnienia stosunków i sieci współpracy między specjalistami z branży audiowizualnej w Unii i krajach trzecich, co przyniesie obopólne korzyści branży europejskiej oraz krajom trzecim. Ogłoszone następnie zaproszenie do składania wniosków wzbudziło duże zainteresowanie zarówno specjalistów z Europy, jak i z krajów trzecich. Do wsparcia wybrano osiemnaście projektów. Pierwszy rok działania przygotowawczego MEDIA International potwierdził zatem zainteresowanie branży, jej potrzeby w obszarze międzynarodowym oraz konieczność podjęcia działania przez Wspólnotę. |
| --- | --- |

(13)

Ze względu na rosnące znaczenie międzynarodowego wymiaru polityki audiowizualnej Parlament Europejski w dniu 13 grudnia 2007 r. przyjął w ramach budżetu na 2008 r. działanie przygotowawcze MEDIA International, które koncentruje się na rozwoju stosunków między Unią a rynkami audiowizualnymi krajów trzecich oraz stwarza okazję do ustrukturyzowania i wzmocnienia stosunków i sieci współpracy między specjalistami z branży audiowizualnej w Unii i krajach trzecich, co przyniesie obopólne korzyści branży europejskiej oraz krajom trzecim. Ogłoszone następnie zaproszenie do składania wniosków wzbudziło duże zainteresowanie zarówno specjalistów z Europy, jak i z krajów trzecich. Do wsparcia wybrano osiemnaście projektów. Pierwszy rok działania przygotowawczego MEDIA International potwierdził zatem zainteresowanie branży, jej potrzeby w obszarze międzynarodowym oraz konieczność podjęcia działania przez Wspólnotę.

| (14) | Parlament Europejski przedłużył działanie przygotowawcze MEDIA International ze zwiększonym budżetem na 2009 r. |
| --- | --- |

(14)

Parlament Europejski przedłużył działanie przygotowawcze MEDIA International ze zwiększonym budżetem na 2009 r.

| (15) | W dniu 19 maja 2008 r. ministrowie odpowiedzialni za zagadnienia audiowizualne w kilku państwach członkowskich, zebrani na nieformalnym spotkaniu w Cannes, z zadowoleniem powitali inicjatywę Parlamentu Europejskiego dotyczącą działania przygotowawczego MEDIA International i zachęcili Komisję „do dalszego rozwijania tej inicjatywy oraz zbadania stosowności i możliwości przedstawienia wniosku dotyczącego programu pomocowego mającego promować współpracę między specjalistami z branży audiowizualnej w Europie i krajach trzecich, z zapewnieniem wzajemnych korzyści wszystkim uczestnikom”. |
| --- | --- |

(15)

W dniu 19 maja 2008 r. ministrowie odpowiedzialni za zagadnienia audiowizualne w kilku państwach członkowskich, zebrani na nieformalnym spotkaniu w Cannes, z zadowoleniem powitali inicjatywę Parlamentu Europejskiego dotyczącą działania przygotowawczego MEDIA International i zachęcili Komisję „do dalszego rozwijania tej inicjatywy oraz zbadania stosowności i możliwości przedstawienia wniosku dotyczącego programu pomocowego mającego promować współpracę między specjalistami z branży audiowizualnej w Europie i krajach trzecich, z zapewnieniem wzajemnych korzyści wszystkim uczestnikom”.

| (16) | Otwarte konsultacje społeczne uwidoczniły silne poparcie dla wzmocnionej współpracy między specjalistami z Europy i z krajów trzecich w sektorze audiowizualnym, zwłaszcza w obszarze szkoleń, ułatwiania koprodukcji, dystrybucji i obiegu utworów audiowizualnych (w tym nowych platform, takich jak VOD, oraz Internet Protocol Television (IPTV) oraz znajomości dzieł sztuki filmowej. |
| --- | --- |

(16)

Otwarte konsultacje społeczne uwidoczniły silne poparcie dla wzmocnionej współpracy między specjalistami z Europy i z krajów trzecich w sektorze audiowizualnym, zwłaszcza w obszarze szkoleń, ułatwiania koprodukcji, dystrybucji i obiegu utworów audiowizualnych (w tym nowych platform, takich jak VOD, oraz Internet Protocol Television (IPTV) oraz znajomości dzieł sztuki filmowej.

| (17) | Dostęp do rynków audiowizualnych w krajach trzecich powinien zostać ułatwiony poprzez rozpowszechnianie wiedzy o rynku wśród specjalistów działających na tych rynkach oraz tworzenie sieci tych specjalistów. W tych celach w ramach programu powinny być wspierane projekty szkoleniowe. |
| --- | --- |

(17)

Dostęp do rynków audiowizualnych w krajach trzecich powinien zostać ułatwiony poprzez rozpowszechnianie wiedzy o rynku wśród specjalistów działających na tych rynkach oraz tworzenie sieci tych specjalistów. W tych celach w ramach programu powinny być wspierane projekty szkoleniowe.

| (18) | Sektor dystrybucji decyduje o tym, jak różnorodna jest oferta utworów audiowizualnych i wybór dla konsumentów. Europejscy dystrybutorzy to niewielkie przedsiębiorstwa, które – w przeciwieństwie do swoich dużych konkurentów o pionowej strukturze organizacyjnej – ze względu na strukturę i fragmentaryzację rynku mają utrudniony dostęp do rynków międzynarodowych. Ponadto na rynku pojawili się nowi uczestnicy i nowe platformy dystrybucyjne, którzy zwiększyli produkcję treści audiowizualnych lub wymagają jej zwiększenia. Należy zatem podjąć działania mające na celu poprawę dystrybucji, obiegu i prezentacji utworów europejskich w krajach trzecich, a utworów z krajów trzecich – w Europie. |
| --- | --- |

(18)

Sektor dystrybucji decyduje o tym, jak różnorodna jest oferta utworów audiowizualnych i wybór dla konsumentów. Europejscy dystrybutorzy to niewielkie przedsiębiorstwa, które – w przeciwieństwie do swoich dużych konkurentów o pionowej strukturze organizacyjnej – ze względu na strukturę i fragmentaryzację rynku mają utrudniony dostęp do rynków międzynarodowych. Ponadto na rynku pojawili się nowi uczestnicy i nowe platformy dystrybucyjne, którzy zwiększyli produkcję treści audiowizualnych lub wymagają jej zwiększenia. Należy zatem podjąć działania mające na celu poprawę dystrybucji, obiegu i prezentacji utworów europejskich w krajach trzecich, a utworów z krajów trzecich – w Europie.

| (19) | Istnieje zatem konieczność ustanowienia programu wspólnotowego dla branży audiowizualnej, przewidującego wsparcie finansowe projektów w dziedzinie wymiany informacji i szkoleń, konkurencyjności, dystrybucji, obiegu i pokazów treści audiowizualnych. |
| --- | --- |

(19)

Istnieje zatem konieczność ustanowienia programu wspólnotowego dla branży audiowizualnej, przewidującego wsparcie finansowe projektów w dziedzinie wymiany informacji i szkoleń, konkurencyjności, dystrybucji, obiegu i pokazów treści audiowizualnych.

| (20) | Celem zapewnienia maksymalnych wzajemnych korzyści oraz uproszczenia procedur administracyjnych projekty wspierane w ramach programu powinny być proponowane i realizowane wspólnie przez specjalistów z Unii Europejskiej i z krajów trzecich oraz powinny propagować tworzenie międzynarodowych sieci współpracy. Aby uprościć procedury administracyjne, projekty powinny być koordynowane przez specjalistę posiadającego siedzibę w kraju uczestniczącym w programie. |
| --- | --- |

(20)

Celem zapewnienia maksymalnych wzajemnych korzyści oraz uproszczenia procedur administracyjnych projekty wspierane w ramach programu powinny być proponowane i realizowane wspólnie przez specjalistów z Unii Europejskiej i z krajów trzecich oraz powinny propagować tworzenie międzynarodowych sieci współpracy. Aby uprościć procedury administracyjne, projekty powinny być koordynowane przez specjalistę posiadającego siedzibę w kraju uczestniczącym w programie.

| (21) | Powinny zostać opracowane i wprowadzone w życie odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom oraz nadużyciom finansowym, a także pozwalające odzyskać środki utracone lub przekazane lub w niewłaściwy sposób wykorzystane. |
| --- | --- |

(21)

Powinny zostać opracowane i wprowadzone w życie odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom oraz nadużyciom finansowym, a także pozwalające odzyskać środki utracone lub przekazane lub w niewłaściwy sposób wykorzystane.

| (22) | Na cały czas trwania programu należy ustanowić pulę środków finansowych stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (6). |
| --- | --- |

(22)

Na cały czas trwania programu należy ustanowić pulę środków finansowych stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (6).

| (23) | Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7). |
| --- | --- |

(23)

Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7).

| (24) | Ustalenia odnośnie do monitorowania i oceny programu powinny obejmować szczegółowe roczne raporty, jak również konkretne, wymierne, możliwe do osiągnięcia, odpowiednie i określone w czasie cele i wskaźniki. |
| --- | --- |

(24)

Ustalenia odnośnie do monitorowania i oceny programu powinny obejmować szczegółowe roczne raporty, jak również konkretne, wymierne, możliwe do osiągnięcia, odpowiednie i określone w czasie cele i wskaźniki.

| (25) | Ponieważ cele niniejszej decyzji ze względu na transnarodowy i międzynarodowy charakter przedmiotowych kwestii cele proponowanych działań nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę i efekty tych działań mogą one zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyżej wymienionych celów, |
| --- | --- |

(25)

Ponieważ cele niniejszej decyzji ze względu na transnarodowy i międzynarodowy charakter przedmiotowych kwestii cele proponowanych działań nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę i efekty tych działań mogą one zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyżej wymienionych celów,

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Ustanowienie celów programu

1.   Na mocy niniejszej decyzji ustanawia się program MEDIA Mundus („program”) służący finansowaniu projektów współpracy międzynarodowej w sektorze audiowizualnym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.

2.   Celami programu są poprawa konkurencyjności europejskiego sektora audiowizualnego, aby umożliwić Europie skuteczniejszego odgrywanie roli kulturalnej i politycznej na świecie, oraz zwiększenie oferty konsumenckiej i różnorodności kulturowej. Program będzie służył zwiększaniu dostępu do rynków krajów trzecich oraz budowaniu zaufania i długotrwałych stosunków roboczych.

Artykuł 2

Zakres programu

Niniejszy program jest skierowany do specjalistów europejskich i z krajów trzecich.

Artykuł 3

Definicje

Na potrzeby niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

| 1) | „specjalista europejski” oznacza specjalistę, który:






  a) | jest obywatelem:






  (i) | państwa członkowskiego UE; lub |
| --- | --- | --- | --- |

1)

„specjalista europejski” oznacza specjalistę, który:

a)

jest obywatelem:

(i)

państwa członkowskiego UE; lub

| (ii) | państwa EFTA będącego członkiem EOG zgodnie z postanowieniami części VI porozumienia EOG; lub |
| --- | --- |

(ii)

państwa EFTA będącego członkiem EOG zgodnie z postanowieniami części VI porozumienia EOG; lub

| (iii) | państwa, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 decyzji nr 1718/2006/WE (8) i które nie jest objęte ppkt (ii), jeżeli państwo to:






  — | zgłasza gotowość do uczestnictwa w programie, oraz |
| --- | --- | --- |

(iii)

państwa, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 decyzji nr 1718/2006/WE (8) i które nie jest objęte ppkt (ii), jeżeli państwo to:

—

zgłasza gotowość do uczestnictwa w programie, oraz

| — | wpłaci wkład, obliczony na tej samej podstawie co jego wkład do programu MEDIA 2007; |
| --- | --- |

—

wpłaci wkład, obliczony na tej samej podstawie co jego wkład do programu MEDIA 2007;

lub

| b) | jest osobą prawną i ma siedzibę w jednym z krajów, o których mowa w lit. a) ppkt (i), lub w kraju spełniającym wymogi lit. a) ppkt (ii) lub (iii) i jest własnością – bezpośrednio lub przez udział większościowy – co najmniej jednego z tych krajów lub co najmniej jednego obywatela tych krajów do końca trwania projektu; |
| --- | --- |

b)

jest osobą prawną i ma siedzibę w jednym z krajów, o których mowa w lit. a) ppkt (i), lub w kraju spełniającym wymogi lit. a) ppkt (ii) lub (iii) i jest własnością – bezpośrednio lub przez udział większościowy – co najmniej jednego z tych krajów lub co najmniej jednego obywatela tych krajów do końca trwania projektu;

| 2) | „specjalista z kraju trzeciego” oznacza specjalistę, który nie jest specjalistą europejskim; |
| --- | --- |

2)

„specjalista z kraju trzeciego” oznacza specjalistę, który nie jest specjalistą europejskim;

| 3) | „kraj trzeci” oznacza kraj inny niż te, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), lub te, które spełniają wymogi przedstawione w ust. 1 lit. a) ppkt (ii) lub (iii); |
| --- | --- |

3)

„kraj trzeci” oznacza kraj inny niż te, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), lub te, które spełniają wymogi przedstawione w ust. 1 lit. a) ppkt (ii) lub (iii);

| 4) | „utwór audiowizualny” oznacza ciąg ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez dźwięku; przykładami utworów audiowizualnych są filmy fabularne, filmy dokumentalne i filmy animowane; |
| --- | --- |

4)

„utwór audiowizualny” oznacza ciąg ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez dźwięku; przykładami utworów audiowizualnych są filmy fabularne, filmy dokumentalne i filmy animowane;

| 5) | „utwory europejskie” oznaczają utwory audiowizualne pochodzące z krajów, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii). |
| --- | --- |

5)

„utwory europejskie” oznaczają utwory audiowizualne pochodzące z krajów, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii).

Artykuł 4

Warunki uczestnictwa w programie

1.   Aby kwalifikować się do finansowania w ramach programu, projekty muszą zostać zaproponowane i wdrożone wspólnie przez specjalistów europejskich i specjalistów z krajów trzecich.

2.   Każdy projekt ma na celu propagowanie tworzenia międzynarodowych sieci współpracy. W tym celu w każdym projekcie uczestniczy co najmniej trzech partnerów. Można jednak dopuścić realizację projektu dwóch partnerów, jeżeli zagwarantowane jest stworzenie niezbędnej sieci współpracy.

3.   Każdy projekt jest koordynowany przez specjalistę europejskiego i obejmuje co najmniej jednego partnera z kraju trzeciego. Koordynator odpowiada za złożenie wniosku, zarządzanie projektem, jego administrację i realizację finansową.

ROZDZIAŁ II

CELE SZCZEGÓŁOWE PROGRAMU

Artykuł 5

Cel szczegółowy 1: Wymiana informacji, szkolenie i wiedza o rynku

W obszarze wymiany informacji i organizacji szkoleń celem operacyjnym programu jest poszerzanie umiejętności specjalistów europejskich i specjalistów z krajów trzecich, szczególnie poprzez następujące działania:

| a) | zwiększanie wiedzy specjalistów przede wszystkim w takich kwestiach, jak warunki działalności, ramy prawne (w tym prawa własności intelektualnej), systemy finansowania i możliwości współpracy na ich rynkach audiowizualnych; |
| --- | --- |

a)

zwiększanie wiedzy specjalistów przede wszystkim w takich kwestiach, jak warunki działalności, ramy prawne (w tym prawa własności intelektualnej), systemy finansowania i możliwości współpracy na ich rynkach audiowizualnych;

| b) | zapewnianie i ułatwianie współpracy audiowizualnej między specjalistami przez zwiększanie ich wiedzy o rynkach audiowizualnych; |
| --- | --- |

b)

zapewnianie i ułatwianie współpracy audiowizualnej między specjalistami przez zwiększanie ich wiedzy o rynkach audiowizualnych;

| c) | ułatwienie tworzenia sieci współpracy i nawiązywania długotrwałych stosunków roboczych, zwłaszcza dzięki stypendiom; lub |
| --- | --- |

c)

ułatwienie tworzenia sieci współpracy i nawiązywania długotrwałych stosunków roboczych, zwłaszcza dzięki stypendiom; lub

| d) | wspieranie szkoleń i doskonalenia zawodowego. |
| --- | --- |

d)

wspieranie szkoleń i doskonalenia zawodowego.

Artykuł 6

Cel szczegółowy 2: Konkurencyjność i dystrybucja

W obszarze poprawy konkurencyjności europejskiego sektora audiowizualnego i dystrybucji europejskich utworów poza Europą oraz utworów z krajów trzecich w Europie program ma następujące cele operacyjne:

| a) | ułatwianie poszukiwań partnerów z krajów trzecich dla utworów europejskich. Program wspiera organizowanie rynków koprodukcji i wydarzeń służących znajdowaniu partnerów, ukierunkowanych na nawiązywanie kontaktów przez potencjalnych partnerów (np. scenarzystów, reżyserów, aktorów, producentów i dystrybutorów); |
| --- | --- |

a)

ułatwianie poszukiwań partnerów z krajów trzecich dla utworów europejskich. Program wspiera organizowanie rynków koprodukcji i wydarzeń służących znajdowaniu partnerów, ukierunkowanych na nawiązywanie kontaktów przez potencjalnych partnerów (np. scenarzystów, reżyserów, aktorów, producentów i dystrybutorów);

| b) | zachęcanie do międzynarodowej sprzedaży i promocji utworów europejskich na rynkach krajów trzecich oraz utworów audiowizualnych z krajów trzecich w Europie. Program zachęca do zawierania umów przez grupy posiadaczy praw/agentów sprzedaży/dystrybutorów celem zapewnienia dystrybucji (np. w kinach, telewizji, IPTV, Web TV i na platformach VOD) i promocji. |
| --- | --- |

b)

zachęcanie do międzynarodowej sprzedaży i promocji utworów europejskich na rynkach krajów trzecich oraz utworów audiowizualnych z krajów trzecich w Europie. Program zachęca do zawierania umów przez grupy posiadaczy praw/agentów sprzedaży/dystrybutorów celem zapewnienia dystrybucji (np. w kinach, telewizji, IPTV, Web TV i na platformach VOD) i promocji.

Artykuł 7

Cel szczegółowy 3: Obieg

Aby poprawić obieg i ekspozycję utworów europejskich w krajach trzecich oraz utworów z krajów trzecich w Europie, oraz zwiększyć zapotrzebowanie społeczne na zróżnicowane kulturowo treści audiowizualne, zwłaszcza wśród ludzi młodych, celami operacyjnymi programu są:

| a) | zachęcanie operatorów kin w krajach europejskich i krajach trzecich do polepszenia, na zasadzie wzajemności, warunków ujmowania w programie i warunków pokazów premier utworów audiowizualnych (okres wyświetlania i liczba pokazów). Program wspiera projekty przedstawione przez sieci kin, które posiadają kina w Europie oraz w krajach trzecich, które umieszczają w programie kin na terytoriach swoich partnerów znaczącą liczbę utworów audiowizualnych; |
| --- | --- |

a)

zachęcanie operatorów kin w krajach europejskich i krajach trzecich do polepszenia, na zasadzie wzajemności, warunków ujmowania w programie i warunków pokazów premier utworów audiowizualnych (okres wyświetlania i liczba pokazów). Program wspiera projekty przedstawione przez sieci kin, które posiadają kina w Europie oraz w krajach trzecich, które umieszczają w programie kin na terytoriach swoich partnerów znaczącą liczbę utworów audiowizualnych;

| b) | zwiększenie oferty treści audiowizualnych oraz poprawa warunków nadawania i dystrybucji utworów audiowizualnych z krajów trzecich przez europejskie kanały dystrybucji (np. TV, IPTV, Web TV, platformy VOD) oraz utworów europejskich przez międzynarodowe kanały dystrybucji. Program wspiera partnerstwa między nadawcami (lub platformami VOD) i podmiotami praw autorskich, mające na celu emisje pakietu utworów bądź dystrybucję katalogu utworów na platformach VOD; |
| --- | --- |

b)

zwiększenie oferty treści audiowizualnych oraz poprawa warunków nadawania i dystrybucji utworów audiowizualnych z krajów trzecich przez europejskie kanały dystrybucji (np. TV, IPTV, Web TV, platformy VOD) oraz utworów europejskich przez międzynarodowe kanały dystrybucji. Program wspiera partnerstwa między nadawcami (lub platformami VOD) i podmiotami praw autorskich, mające na celu emisje pakietu utworów bądź dystrybucję katalogu utworów na platformach VOD;

| c) | ułatwianie organizacji wydarzeń i inicjatyw promujących znajomość dzieł sztuki filmowej skierowanych w szczególności do młodych widzów i mających na celu wspieranie różnorodności utworów audiowizualnych na szczeblu międzynarodowym oraz zwiększenie zapotrzebowania widzów na zróżnicowane kulturowo treści audiowizualne. |
| --- | --- |

c)

ułatwianie organizacji wydarzeń i inicjatyw promujących znajomość dzieł sztuki filmowej skierowanych w szczególności do młodych widzów i mających na celu wspieranie różnorodności utworów audiowizualnych na szczeblu międzynarodowym oraz zwiększenie zapotrzebowania widzów na zróżnicowane kulturowo treści audiowizualne.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY FINANSOWE ORAZ WARUNKI REALIZACJI PROGRAMU

Artykuł 8

Przepisy finansowe

1.   Środki finansowane na podstawie niniejszej decyzji są realizowane zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002 (9).

2.   Zgodnie z przepisami art. 176 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 (10) Komisja może podjąć decyzję, w zależności od beneficjentów oraz rodzaju działań, czy istnieją podstawy do zwolnienia ich z weryfikacji umiejętności i kwalifikacji zawodowych wymaganych w celu pomyślnej realizacji działania lub programu prac.

3.   W zależności od rodzaju działań pomoc finansowa może przybrać formę dotacji (podlegających zwrotowi w wysokości wkładu programu, z wyjątkiem wsparcia obejmującego realizację dubbingu/napisów dialogowych) lub stypendiów. Komisja może również przyznać nagrody za działania lub projekty zrealizowane w ramach programu. W zależności od rodzaju działania można uzyskać zezwolenie na stosowanie skali kosztów jednostkowych lub finansowanie ryczałtowe zgodnie z art. 181 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.

4.   Finansowanie przyznane w ramach programu nie może przekroczyć 50 % ostatecznych kosztów finansowanego projektu. Jednak w szczególnych przypadkach wymienionych w rocznym programie prac i w zaproszeniu do składania wniosków finansowanie może osiągnąć 80 %.

5.   Zgodnie z art. 113 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz w związku z art. 172 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 wkład beneficjentów może być wniesiony w całości albo częściowo w postaci niepieniężnej, jeżeli wartość tego wkładu może zostać ustalona na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych i należycie popartych dokumentacją księgową lub kosztów ogólnie akceptowanych na danym rynku. Do tych wkładów można włączyć lokale udostępnione w celu szkolenia lub promocji.

6.   Zgodnie z art. 112 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 Komisja może, jeżeli zostało to przewidziane w rocznym programie prac i w zaproszeniu do składania wniosków, uznać wydatki bezpośrednio związane z realizacją projektu za wydatki kwalifikujące się do finansowania, nawet jeżeli zostały one częściowo poniesione przez beneficjenta przed procedurą selekcyjną.

Artykuł 9

Wykonanie programu

1.   Komisja jest odpowiedzialna za realizację programu zgodnie z przepisami określonymi w załączniku. Komisja czuwa nad tym, aby działania wspierane w ramach poszczególnych celów, określonych w art. 5–7, wzajemnie się uzupełniały.

2.   Następujące środki związane z realizacją programu przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 2:

| a) | roczny program prac, z priorytetami; |
| --- | --- |

a)

roczny program prac, z priorytetami;

| b) | roczny wewnętrzny podział środków przypisanych do programu, włącznie z ich podziałem na działania przewidziane w różnych dziedzinach; |
| --- | --- |

b)

roczny wewnętrzny podział środków przypisanych do programu, włącznie z ich podziałem na działania przewidziane w różnych dziedzinach;

| c) | ogólne wytyczne dotyczące wykonania programu; |
| --- | --- |

c)

ogólne wytyczne dotyczące wykonania programu;

| d) | treść zaproszeń do składania wniosków, określenie kryteriów oraz procedur dotyczących selekcji projektów; |
| --- | --- |

d)

treść zaproszeń do składania wniosków, określenie kryteriów oraz procedur dotyczących selekcji projektów;

| e) | wybór wniosków o przyznanie funduszy wspólnotowych w wysokości przekraczającej:






  — | 200 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 1, |
| --- | --- | --- |

e)

wybór wniosków o przyznanie funduszy wspólnotowych w wysokości przekraczającej:

—

200 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 1,

| — | 300 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 2, |
| --- | --- |

—

300 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 2,

| — | 300 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 3. |
| --- | --- |

—

300 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 3.

3.   Komisja przyjmuje inne decyzje w sprawie wyboru wniosków niż te wymienione w ust. 2 lit. e). Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i komitetowi, o którym mowa w art. 10, wszystkie istotne informacje, w tym decyzje w sprawie wyboru wniosków podjęte zgodnie z niniejszym ustępem, w ciągu dwóch dni roboczych od przyjęcia tych decyzji.

Artykuł 10

Procedura Komitetu

1.   Komisję wspomaga komitet utworzony na mocy art. 11 decyzji nr 1718/2006/WE, składający się z przedstawicieli państw członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.

2.   W przypadku odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, zgodnie z przepisami jej art. 8.

3.   Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, ustala się na dwa miesiące.

Artykuł 11

Wkład programu w inne polityki oraz zasady wspólnotowe

Program wnosi wkład we wzmacnianie polityki przekrojowej Wspólnoty oraz jej zasad poprzez:

| a) | wkład w debatę oraz informacje na temat Unii jako obszaru pokoju, dobrobytu i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

a)

wkład w debatę oraz informacje na temat Unii jako obszaru pokoju, dobrobytu i bezpieczeństwa;

| b) | promowanie fundamentalnej zasady wolności wypowiedzi; |
| --- | --- |

b)

promowanie fundamentalnej zasady wolności wypowiedzi;

| c) | podnoszenie świadomości dużego znaczenia różnorodności kulturowej, wspólnych wartości, dialogu międzykulturowego i wielojęzyczności w świecie; |
| --- | --- |

c)

podnoszenie świadomości dużego znaczenia różnorodności kulturowej, wspólnych wartości, dialogu międzykulturowego i wielojęzyczności w świecie;

| d) | pogłębianie podstaw wiedzy gospodarki europejskiej i wzmacnianie konkurencyjnej pozycji Unii na świecie; oraz |
| --- | --- |

d)

pogłębianie podstaw wiedzy gospodarki europejskiej i wzmacnianie konkurencyjnej pozycji Unii na świecie; oraz

| e) | wspieranie walki z wszelkimi formami dyskryminacji związanej z płcią, rasą lub pochodzeniem etnicznym, religią lub przekonaniami, niepełnosprawnością, wiekiem lub orientacją seksualną. |
| --- | --- |

e)

wspieranie walki z wszelkimi formami dyskryminacji związanej z płcią, rasą lub pochodzeniem etnicznym, religią lub przekonaniami, niepełnosprawnością, wiekiem lub orientacją seksualną.

Artykuł 12

Spójność i komplementarność

Komisja zwraca szczególną uwagę na spójność i komplementarność programu z innymi istotnymi obszarami polityki, instrumentami i działaniami Wspólnoty, zwłaszcza na koordynację z programem MEDIA 2007 i z programami współpracy zewnętrznej z krajami trzecimi w sektorze audiowizualnym i kulturalnym oraz na wdrażanie tych programów.

Artykuł 13

Monitorowanie i ocena

1.   Komisja regularnie monitoruje projekty. Wyniki procesu monitorowania są uwzględniane przy realizacji programu.

2.   Komisja zapewnia niezależną i zewnętrzną ocenę programu.

3.   Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:

| a) | komunikat w sprawie ewentualnej kontynuacji niniejszego programu, do dnia 31 stycznia 2012 r.; |
| --- | --- |

a)

komunikat w sprawie ewentualnej kontynuacji niniejszego programu, do dnia 31 stycznia 2012 r.;

| b) | sprawozdanie z oceny ex post, do dnia 31 grudnia 2015 r. |
| --- | --- |

b)

sprawozdanie z oceny ex post, do dnia 31 grudnia 2015 r.

Artykuł 14

Pula środków finansowych

1.   Pula środków finansowych przeznaczona na realizację programu w okresie ustalonym w art. 1 ust. 1 wynosi 15 000 000 EUR.

2.   Roczne środki są zatwierdzane przez władzę budżetową w granicach ram finansowych.

ROZDZIAŁ IV

WEJŚCIE W ŻYCIE

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Sporządzono w Strasburgu dnia 21 października 2009 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

C. MALMSTRÖM

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 25 marca 2009 r. (Dz.U. C 228 z 22.9.2009, s. 100).

1

(2)  Opinia z dnia 21 kwietnia 2009 r. (Dz.U. C 200 z 25.8.2009, s. 51).

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 7 maja 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 14 września 2009 r.

3

(4)  Dz.U. C 287 z 29.11.2007, s. 1.

4

(5)  Dz.U. C 320 z 16.12.2008, s. 10.

5

(6)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

7

(8)  Decyzja nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007) (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 12).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1).

10

---

ZAŁĄCZNIK

DZIAŁANIA, KTÓRE MAJĄ BYĆ WPROWADZONE W ŻYCIE

1.   Cel szczegółowy 1: Wymiana informacji, intensyfikacja szkoleń i zwiększenie wiedzy o rynku

Cel operacyjny:

Poszerzenie umiejętności specjalistów europejskich i specjalistów z krajów trzecich oraz poprawa ich poziomu informacji i wiedzy.

Działania, które mają być wprowadzone w życie:

| — | pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu modułów szkoleniowych dla uczestników i wykładowców z państw europejskich oraz z krajów trzecich, ukierunkowanych na warunki produkcji, koprodukcji, dystrybucji, pokazów i rozpowszechniania utworów audiowizualnych na odnośnych rynkach międzynarodowych, |
| --- | --- |

—

pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu modułów szkoleniowych dla uczestników i wykładowców z państw europejskich oraz z krajów trzecich, ukierunkowanych na warunki produkcji, koprodukcji, dystrybucji, pokazów i rozpowszechniania utworów audiowizualnych na odnośnych rynkach międzynarodowych,

| — | pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu modułów szkoleniowych dla uczestników i wykładowców z państw europejskich oraz z krajów trzecich, kładących nacisk na włączenie nowych technologii produkcji, postprodukcji, dystrybucji (w tym nowych platform dystrybucyjnych takich jak VOD, IPTV, Web TV), marketingu i archiwizowania utworów audiowizualnych, |
| --- | --- |

—

pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu modułów szkoleniowych dla uczestników i wykładowców z państw europejskich oraz z krajów trzecich, kładących nacisk na włączenie nowych technologii produkcji, postprodukcji, dystrybucji (w tym nowych platform dystrybucyjnych takich jak VOD, IPTV, Web TV), marketingu i archiwizowania utworów audiowizualnych,

| — | promowanie wymiany pomiędzy instytucjami lub prowadzonymi ustawicznymi działaniami szkoleniowymi, |
| --- | --- |

—

promowanie wymiany pomiędzy instytucjami lub prowadzonymi ustawicznymi działaniami szkoleniowymi,

| — | wkład w kształcenie wykładowców. |
| --- | --- |

—

wkład w kształcenie wykładowców.

2.   Cel szczegółowy 2: Konkurencyjność i dystrybucja

1.   Cel operacyjny:

Ułatwienie znalezienia partnerów do koprodukcji.

Działania, które mają być wprowadzone w życie:

| — | pomoc w organizowaniu forów służących rozwijaniu, finansowaniu, koprodukcji i przedsprzedaży koprodukcji międzynarodowych, w szczególności rynków koprodukcji i wydarzeń służących znajdowaniu partnerów, ukierunkowanych na nawiązywanie kontaktów przez potencjalnych partnerów (np. scenarzystów, reżyserów, aktorów, producentów i dystrybutorów). |
| --- | --- |

—

pomoc w organizowaniu forów służących rozwijaniu, finansowaniu, koprodukcji i przedsprzedaży koprodukcji międzynarodowych, w szczególności rynków koprodukcji i wydarzeń służących znajdowaniu partnerów, ukierunkowanych na nawiązywanie kontaktów przez potencjalnych partnerów (np. scenarzystów, reżyserów, aktorów, producentów i dystrybutorów).

2.   Cel operacyjny:

Wspieranie międzynarodowej sprzedaży i promowania utworów audiowizualnych.

Działania, które mają być wprowadzone w życie

| — | zachęcanie do zawierania umów przez grupy posiadaczy praw/agentów sprzedaży/dystrybutorów z państw europejskich i z krajów trzecich celem zapewnienia dystrybucji (np. w kinach, telewizji, IPTV, Web TV i na platformach VOD) utworów audiowizualnych na terytoriach partnerów, |
| --- | --- |

—

zachęcanie do zawierania umów przez grupy posiadaczy praw/agentów sprzedaży/dystrybutorów z państw europejskich i z krajów trzecich celem zapewnienia dystrybucji (np. w kinach, telewizji, IPTV, Web TV i na platformach VOD) utworów audiowizualnych na terytoriach partnerów,

| — | zwiększanie świadomości publicznej (poprzez wzmocnione kampanie promocyjne) na temat pokazów filmów z państw europejskich na świecie oraz na temat pokazów filmów z krajów trzecich w Europie, |
| --- | --- |

—

zwiększanie świadomości publicznej (poprzez wzmocnione kampanie promocyjne) na temat pokazów filmów z państw europejskich na świecie oraz na temat pokazów filmów z krajów trzecich w Europie,

| — | wspieranie realizacji dubbingu i napisów dialogowych w ramach dystrybucji i rozpowszechniania wszelkimi dostępnymi kanałami europejskich utworów audiowizualnych i utworów audiowizualnych z krajów trzecich, z korzyścią dla producentów, dystrybutorów i nadawców, |
| --- | --- |

—

wspieranie realizacji dubbingu i napisów dialogowych w ramach dystrybucji i rozpowszechniania wszelkimi dostępnymi kanałami europejskich utworów audiowizualnych i utworów audiowizualnych z krajów trzecich, z korzyścią dla producentów, dystrybutorów i nadawców,

| — | zachęcanie do tworzenia i konsolidowania sieci współpracy artystycznej i sektorowej między europejskimi posiadaczami praw/agentami sprzedaży/dystrybutorami a posiadaczami praw/agentami sprzedaży/dystrybutorami z krajów trzecich. |
| --- | --- |

—

zachęcanie do tworzenia i konsolidowania sieci współpracy artystycznej i sektorowej między europejskimi posiadaczami praw/agentami sprzedaży/dystrybutorami a posiadaczami praw/agentami sprzedaży/dystrybutorami z krajów trzecich.

3.   Cel szczegółowy 3: Obieg

1.   Cel operacyjny:

Zachęcanie operatorów kin w państwach europejskich i krajach trzecich do polepszenia, na zasadzie wzajemności, warunków ujmowania w programie i warunków pokazów premier utworów audiowizualnych.

Działania, które mają być wprowadzone w życie:

| — | wspieranie projektów przedstawionych przez właścicieli kin w państwach europejskich i w krajach trzecich, przewidujących wyświetlanie w ich kinach przez określony minimalny okres czasu znacznej liczby odpowiednio filmów z państw członkowskich i filmów z krajów trzecich w formie premier na prawach wyłączności. Wysokość udzielonego wsparcia będzie w szczególności uzależniona od okresu wyświetlania i liczby pokazów tych filmów z krajów trzecich (lub filmów europejskich w przypadku właścicieli kin z krajów trzecich) w okresie referencyjnym, |
| --- | --- |

—

wspieranie projektów przedstawionych przez właścicieli kin w państwach europejskich i w krajach trzecich, przewidujących wyświetlanie w ich kinach przez określony minimalny okres czasu znacznej liczby odpowiednio filmów z państw członkowskich i filmów z krajów trzecich w formie premier na prawach wyłączności. Wysokość udzielonego wsparcia będzie w szczególności uzależniona od okresu wyświetlania i liczby pokazów tych filmów z krajów trzecich (lub filmów europejskich w przypadku właścicieli kin z krajów trzecich) w okresie referencyjnym,

| — | promowanie tworzenia i konsolidacji sieci właścicieli kin w państwach europejskich i w krajach trzecich, rozwijających wspólne działania programowe. |
| --- | --- |

—

promowanie tworzenia i konsolidacji sieci właścicieli kin w państwach europejskich i w krajach trzecich, rozwijających wspólne działania programowe.

2.   Cel operacyjny:

Zwiększenie oferty treści audiowizualnych oraz poprawa warunków nadawania i dystrybucji utworów audiowizualnych z krajów trzecich przez europejskie kanały dystrybucji oraz utworów europejskich przez kanały dystrybucji krajów trzecich.

Działania, które mają być wprowadzone w życie:

| — | wspieranie partnerstw między nadawcami (lub platformami VOD) i podmiotami praw autorskich z państw europejskich i z krajów trzecich, mających na celu nadawanie pakietu utworów europejskich i utworów z krajów trzecich w telewizji bądź dystrybucję katalogu utworów europejskich i utworów z krajów trzecich na platformie VOD, |
| --- | --- |

—

wspieranie partnerstw między nadawcami (lub platformami VOD) i podmiotami praw autorskich z państw europejskich i z krajów trzecich, mających na celu nadawanie pakietu utworów europejskich i utworów z krajów trzecich w telewizji bądź dystrybucję katalogu utworów europejskich i utworów z krajów trzecich na platformie VOD,

| — | budowa zaufania i długotrwałych stosunków roboczych między nadawcami, platformami VOD i posiadaczami praw z państw europejskich oraz z krajów trzecich. |
| --- | --- |

—

budowa zaufania i długotrwałych stosunków roboczych między nadawcami, platformami VOD i posiadaczami praw z państw europejskich oraz z krajów trzecich.

3.   Cel operacyjny:

Ułatwianie organizacji wydarzeń i inicjatyw promujących umiejętność analizy i interpretacji dzieł sztuki filmowej.

Działania, które mają być wprowadzone w życie:

| — | pomoc w tworzeniu sieci inicjatyw – podejmowanych w państwach europejskich i w krajach trzecich – promujących umiejętność analizy i interpretacji dzieł sztuki filmowej, w szczególności inicjatyw skierowanych do młodych widzów, celem propagowania różnorodności utworów audiowizualnych na szczeblu międzynarodowym, |
| --- | --- |

—

pomoc w tworzeniu sieci inicjatyw – podejmowanych w państwach europejskich i w krajach trzecich – promujących umiejętność analizy i interpretacji dzieł sztuki filmowej, w szczególności inicjatyw skierowanych do młodych widzów, celem propagowania różnorodności utworów audiowizualnych na szczeblu międzynarodowym,

| — | wspieranie partnerstw między nadawcami z państw europejskich i nadawcami z krajów trzecich na rzecz nadawania utworów audiowizualnych skierowanych do młodych widzów. |
| --- | --- |

—

wspieranie partnerstw między nadawcami z państw europejskich i nadawcami z krajów trzecich na rzecz nadawania utworów audiowizualnych skierowanych do młodych widzów.

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/18

---

DECYZJA RADY

z dnia 9 października 2009 r.

w sprawie uchylenia umów między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską

(2009/804/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 3 zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 97 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) Traktat ten wygasł w dniu 23 lipca 2002 r. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 97 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) Traktat ten wygasł w dniu 23 lipca 2002 r.

| (2) | Zgodnie z decyzją 2002/595/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich Wspólnot Europejskich zgromadzonych w Radzie (1) prawa i obowiązki wypływające z umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS z krajami trzecimi przeszły na Wspólnotę Europejską. Na mocy decyzji 2002/596/WE (2) Wspólnota wstąpiła w prawa i obowiązki wypływające z tych umów międzynarodowych. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z decyzją 2002/595/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich Wspólnot Europejskich zgromadzonych w Radzie (1) prawa i obowiązki wypływające z umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS z krajami trzecimi przeszły na Wspólnotę Europejską. Na mocy decyzji 2002/596/WE (2) Wspólnota wstąpiła w prawa i obowiązki wypływające z tych umów międzynarodowych.

| (3) | Od momentu wygaśnięcia Traktatu EWWiS utrzymanie szczególnego systemu przepisów w odniesieniu do produktów węgla i stali nie znajduje uzasadnienia. |
| --- | --- |

(3)

Od momentu wygaśnięcia Traktatu EWWiS utrzymanie szczególnego systemu przepisów w odniesieniu do produktów węgla i stali nie znajduje uzasadnienia.

| (4) | Uchylenie umów między EWWiS a Konfederacją Szwajcarską stanowi jeden ze środków zmierzających do poprawy legislacji, |
| --- | --- |

(4)

Uchylenie umów między EWWiS a Konfederacją Szwajcarską stanowi jeden ze środków zmierzających do poprawy legislacji,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Za zgodną wolą stron tracą moc następujące umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską:

| 1) | Umowa z dnia 7 maja 1956 r. w sprawie konsultacji między Wysoką Władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską (3); |
| --- | --- |

1)

Umowa z dnia 7 maja 1956 r. w sprawie konsultacji między Wysoką Władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską (3);

| 2) | Umowa z dnia 22 lipca 1972 r. między państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską (4); |
| --- | --- |

2)

Umowa z dnia 22 lipca 1972 r. między państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską (4);

| 3) | Umowa dodatkowa z dnia 22 lipca 1972 r. w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską (5); |
| --- | --- |

3)

Umowa dodatkowa z dnia 22 lipca 1972 r. w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską (5);

i wszystkie inne umowy i protokoły uzupełniające i dodatkowe z nimi związane.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Komisję do udzielenia odpowiedzi na notę werbalną wystosowaną dnia 10 listopada 2004 r. przez Misję Dyplomatyczną Szwajcarii przy Wspólnotach Europejskich w drodze noty werbalnej, której treść określono w załączniku do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 października 2009 r.

W imieniu Rady

Å. TORSTENSSON

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja 2002/595/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie skutków wygaśnięcia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) wobec umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS (Dz.U. L 194 z 23.7.2002, s. 35).

1

(2)  Decyzja Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie skutków wygaśnięcia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) wobec umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS (Dz.U. L 194 z 23.7.2002, s. 36).

2

(3)  Dz.U. 7 z 21.2.1957, s. 85.

3

(4)  Dz.U. L 350 z 19.12.1973, s. 13.

4

(5)  Dz.U. L 350 z 19.12.1973, s. 29.

5

---

ZAŁĄCZNIK

NOTA WERBALNA

Komisja Wspólnot Europejskich przesyła wyrazy szacunku Misji Dyplomatycznej Szwajcarii przy Wspólnotach Europejskich i pragnie potwierdzić odbiór noty z dnia 10 listopada 2004 r. dotyczącej uchylenia umów zawartych między Konfederacją Szwajcarską a Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, w brzmieniu:

„Misja Dyplomatyczna Szwajcarii przy Wspólnotach Europejskich przesyła wyrazy szacunku Komisji Wspólnot Europejskich i odnosząc się do umowy w sprawie konsultacji z dnia 7 maja 1956 r. zawartej między Konfederacją Szwajcarską a Wysoką Władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, a także do umowy z dnia 22 lipca 1972 r. między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali i do wszystkich innych umów dodatkowych z nimi związanych, pozwala sobie powiadomić, że:

Rada Unii Europejskiej w dniu 19 lipca 2002 r. podjęła decyzję o przeniesieniu na Wspólnotę Europejską praw i obowiązków wypływających z umów międzynarodowych zawartych przez Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS). W związku z faktem, iż EWWiS przestała istnieć w dniu 23 lipca 2002 r., przepisy umowy, które wiązały EWWiS i Konfederację Szwajcarską straciły praktyczne zastosowanie. Misja pragnie zaproponować Komisji uchylenie za zgodą stron, zgodnie z art. 54 lit. b) Konwencji wiedeńskiej w sprawie prawa traktatów, następujących umów:

| — | Umowy z dnia 7 maja 1956 r. w sprawie konsultacji między Konfederacją Szwajcarską a Wysoką Władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, |
| --- | --- |

—

Umowy z dnia 7 maja 1956 r. w sprawie konsultacji między Konfederacją Szwajcarską a Wysoką Władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali,

| — | Umowy z dnia 22 lipca 1972 r. między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, |
| --- | --- |

—

Umowy z dnia 22 lipca 1972 r. między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali,

| — | Protokołu dodatkowego z dnia 17 lipca 1980 r. do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Republiki Greckiej do Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

Protokołu dodatkowego z dnia 17 lipca 1980 r. do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Republiki Greckiej do Wspólnoty,

| — | Umowy dodatkowej z dnia 22 lipca 1972 r. w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (wraz z aktem końcowym i deklaracją końcową), |
| --- | --- |

—

Umowy dodatkowej z dnia 22 lipca 1972 r. w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (wraz z aktem końcowym i deklaracją końcową),

| — | Protokołu dodatkowego z dnia 17 lipca 1980 r. do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Republiki Greckiej do Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

Protokołu dodatkowego z dnia 17 lipca 1980 r. do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Republiki Greckiej do Wspólnoty,

| — | Protokołu dodatkowego do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z wprowadzeniem w życie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, |
| --- | --- |

—

Protokołu dodatkowego do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z wprowadzeniem w życie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów,

| — | Protokołu dodatkowego do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską w związku z wprowadzeniem w życie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, |
| --- | --- |

—

Protokołu dodatkowego do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Konfederacją Szwajcarską w związku z wprowadzeniem w życie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów,

| — | Protokołu dodatkowego do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

Protokołu dodatkowego do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty,

| — | Drugiego Protokołu dodatkowego do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

Drugiego Protokołu dodatkowego do umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty,

| — | Protokołu dodatkowego do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

Protokołu dodatkowego do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty,

oraz wszystkich innych umów i protokółów uzupełniających i dodatkowych z nimi związanych.

Jeśli Komisja zgadza się z niniejszym wnioskiem, Misja pragnie zaproponować, aby niniejsza nota wraz z odpowiedzią Komisji stanowiły porozumienie w sprawie uchylenia wymienionych umów, które wejdzie w życie następnego dnia po doręczeniu odpowiedzi Wspólnoty.”.

Komisja pragnie powiadomić Misję, że na mocy decyzji Rady z dnia 9 października 2009 r. zgadza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej z wnioskiem w sprawie uchylenia wymienionych umów.

Wniosek Misji oraz niniejsza nota stanowią zatem porozumienie w sprawie uchylenia wymienionych umów, które wejdzie w życie następnego dnia po doręczeniu niniejszej odpowiedzi.

Księstwo Liechtensteinu zostanie powiadomione o uchyleniu tych umów.

Komisja korzysta z okazji, by ponowić Misji wyrazy najwyższego poważania.

Bruksela, dnia r.

---

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/22 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/22

---

DECYZJA RADY

z dnia 19 października 2009 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi

(2009/805/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, 133 i 152 ust. 4 lit. b), w związku z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającą załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi. |
| --- | --- |

(1)

W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającą załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi.

| (2) | Umowa, wraz z jej aktem końcowym, została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 23 grudnia 2008 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia, zgodnie z decyzją Rady 2008/979/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. (1). |
| --- | --- |

(2)

Umowa, wraz z jej aktem końcowym, została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 23 grudnia 2008 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia, zgodnie z decyzją Rady 2008/979/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. (1).

| (3) | Należy zatwierdzić umowę, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatwierdzić umowę,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską zmieniającą załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (2), wraz z oświadczeniem dołączonym do jej aktu końcowego.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 2 umowy (3).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 października 2009 r.

W imieniu Rady

E. ERLANDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 23.

1

(2)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 24.

2

(3)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/23

---

DECYZJA RADY

z dnia 19 października 2009 r.

w sprawie podpisania statutu Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA) przez Wspólnotę Europejską

(2009/806/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 i art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 26 stycznia 2009 r. na konferencji założycielskiej w Bonn siedemdziesiąt pięć krajów, w tym dwadzieścia państw członkowskich UE podpisało statut Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (1) („statut”). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 stycznia 2009 r. na konferencji założycielskiej w Bonn siedemdziesiąt pięć krajów, w tym dwadzieścia państw członkowskich UE podpisało statut Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (1) („statut”).

| (2) | Zgodnie ze statutem celem Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej („IRENA”) jest „promowanie powszechnego i intensywniejszego wprowadzania, jak również zrównoważonego wykorzystywania wszystkich form energii odnawialnej – przy uwzględnieniu krajowych i wewnętrznych priorytetów i korzyści płynących z połączenia stosowania środków dotyczących energii odnawialnej i efektywności energetycznej – oraz promowanie wpływu stosowania energii odnawialnej na: ochronę środowiska naturalnego przez zmniejszenie presji na zasoby naturalne i ograniczenie wylesiania, a zwłaszcza wylesiania obszarów tropikalnych, pustynnienia i utraty różnorodności biologicznej; ochronę klimatu; wzrost gospodarczy i spójność społeczną, w tym ograniczanie ubóstwa i zrównoważony rozwój; dostęp do dostaw energii i bezpieczeństwo dostaw energii; rozwój regionalny i odpowiedzialność międzypokoleniową”. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie ze statutem celem Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej („IRENA”) jest „promowanie powszechnego i intensywniejszego wprowadzania, jak również zrównoważonego wykorzystywania wszystkich form energii odnawialnej – przy uwzględnieniu krajowych i wewnętrznych priorytetów i korzyści płynących z połączenia stosowania środków dotyczących energii odnawialnej i efektywności energetycznej – oraz promowanie wpływu stosowania energii odnawialnej na: ochronę środowiska naturalnego przez zmniejszenie presji na zasoby naturalne i ograniczenie wylesiania, a zwłaszcza wylesiania obszarów tropikalnych, pustynnienia i utraty różnorodności biologicznej; ochronę klimatu; wzrost gospodarczy i spójność społeczną, w tym ograniczanie ubóstwa i zrównoważony rozwój; dostęp do dostaw energii i bezpieczeństwo dostaw energii; rozwój regionalny i odpowiedzialność międzypokoleniową”.

| (3) | Zarówno Wspólnota Europejska, jak i jej państwa członkowskie posiadają uprawnienia w obszarach objętych statutem. Niektóre przepisy statutu mogłyby mieć wpływ na ustalenia przewidziane w aktach wspólnotowych przyjętych w dziedzinach środowiska i energii. |
| --- | --- |

(3)

Zarówno Wspólnota Europejska, jak i jej państwa członkowskie posiadają uprawnienia w obszarach objętych statutem. Niektóre przepisy statutu mogłyby mieć wpływ na ustalenia przewidziane w aktach wspólnotowych przyjętych w dziedzinach środowiska i energii.

| (4) | W związku z tym, że statut wchodzi w życie dopiero trzydziestego dnia po złożeniu dwudziestego piątego dokumentu ratyfikacyjnego oraz że jest otwarty do podpisu do tego czasu, powinien on zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej zgodnie z jego art. XIX A. Na konferencji założycielskiej IRENA w dniu 26 stycznia 2009 r. ustanowiono komisję przygotowawczą ds. IRENA (2). Zgodnie z pkt 3 Rezolucji w sprawie ustanowienia komisji przygotowawczej ds. IRENA, przyjętej przez konferencję ustanawiającą IRENA, w skład komisji przygotowawczej wchodzi jeden przedstawiciel każdego z sygnatariuszy statutu. Komisja przygotowawcza ds. IRENA ma na celu zapewnienie szybkiego i skutecznego ustanowienia IRENA, w tym poprzez ustanowienie tymczasowego programu prac i budżetu. Uznaje się, że korzystne jest pełne uczestnictwo w działaniach IRENA od momentu podpisania statutu. Wspólnota powinna być zatem reprezentowana w komisji przygotowawczej ds. IRENA oraz uczestniczyć w jej działaniach od momentu podpisania statutu, |
| --- | --- |

(4)

W związku z tym, że statut wchodzi w życie dopiero trzydziestego dnia po złożeniu dwudziestego piątego dokumentu ratyfikacyjnego oraz że jest otwarty do podpisu do tego czasu, powinien on zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej zgodnie z jego art. XIX A. Na konferencji założycielskiej IRENA w dniu 26 stycznia 2009 r. ustanowiono komisję przygotowawczą ds. IRENA (2). Zgodnie z pkt 3 Rezolucji w sprawie ustanowienia komisji przygotowawczej ds. IRENA, przyjętej przez konferencję ustanawiającą IRENA, w skład komisji przygotowawczej wchodzi jeden przedstawiciel każdego z sygnatariuszy statutu. Komisja przygotowawcza ds. IRENA ma na celu zapewnienie szybkiego i skutecznego ustanowienia IRENA, w tym poprzez ustanowienie tymczasowego programu prac i budżetu. Uznaje się, że korzystne jest pełne uczestnictwo w działaniach IRENA od momentu podpisania statutu. Wspólnota powinna być zatem reprezentowana w komisji przygotowawczej ds. IRENA oraz uczestniczyć w jej działaniach od momentu podpisania statutu,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady Europejskiej do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-nych) do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej statutu Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej ustanowionej w dniu 26 stycznia 2009 r. w Bonn.

Artykuł 2

Po podpisaniu statutu Wspólnota będzie reprezentowana w komisji przygotowawczej ds. IRENA utworzonej przez konferencję ustanawiającą IRENA.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 października 2009 r.

W imieniu Rady

E. ERLANDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Deklaracja konferencji dotycząca wersji autentycznych statutu stanowi integralną część statutu.

1

(2)  IRENA/FC/res.1: „Rezolucja w sprawie ustanowienia komisji przygotowawczej ds. IRENA”, 26 stycznia 2009 r., Bonn.

2

---

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/24 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/24

---

DECYZJA RADY

z dnia 21 października 2009 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

(2009/807/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,

uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

| (2) | Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Enrique OJEDY VILI, |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Enrique OJEDY VILI,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

| — | Miguel LUCENA BARRANQUERO, Secretario General de Acción Exterior, Andalucía. |
| --- | --- |

—

Miguel LUCENA BARRANQUERO, Secretario General de Acción Exterior, Andalucía.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2009 r.

W imieniu Rady

A. CARLGREN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.

1

---

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/25 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/25

---

DECYZJA RADY

z dnia 21 października 2009 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Grecji

(2009/808/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,

uwzględniając wniosek rządu Grecji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

| (2) | Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku ze śmiercią Christosa PALEOLÓGOSA oraz w związku z wygaśnięciem mandatu Parisa KOUKOULOPOULOSA, |
| --- | --- |

(2)

Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku ze śmiercią Christosa PALEOLÓGOSA oraz w związku z wygaśnięciem mandatu Parisa KOUKOULOPOULOSA,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

| — | Konstantinos SIMITSIS, burmistrz miasta Kavala, |
| --- | --- |

—

Konstantinos SIMITSIS, burmistrz miasta Kavala,

| — | Theodoros GKOTSOPOULOS, radny miasta Pallini, Attica. |
| --- | --- |

—

Theodoros GKOTSOPOULOS, radny miasta Pallini, Attica.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2009 r.

W imieniu Rady

A. CARLGREN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.

1

---

Komisja

| 4.11.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 288/26 |
| --- | --- | --- | --- |

4.11.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 288/26

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 lipca 2009 r.

w sprawie programu obniżenia odsetek w ramach grupy (program „groepsrentebox”), który Niderlandy zamierzają wprowadzić w życie (C 4/07 (ex N 465/06))

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4511)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/809/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag, zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 13 lipca 2006 r. władze niderlandzkie zgłosiły program pod nazwą „groepsrentebox”, który przewiduje obniżenie opodatkowania oraz możliwość odliczenia odsetek otrzymanych lub uiszczonych w ramach relacji wewnątrz grupy. Niderlandy zgłosiły program jedynie w celu zapewnienia pewności prawnej, ponieważ uważają program za środek ogólny. Dodatkowe informacje zostały przedłożone przez władze niderlandzkie w dniach 5 września 2006 r. i 9 listopada 2006 r. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 13 lipca 2006 r. władze niderlandzkie zgłosiły program pod nazwą „groepsrentebox”, który przewiduje obniżenie opodatkowania oraz możliwość odliczenia odsetek otrzymanych lub uiszczonych w ramach relacji wewnątrz grupy. Niderlandy zgłosiły program jedynie w celu zapewnienia pewności prawnej, ponieważ uważają program za środek ogólny. Dodatkowe informacje zostały przedłożone przez władze niderlandzkie w dniach 5 września 2006 r. i 9 listopada 2006 r.

| (2) | Pismem z dnia 7 lutego 2007 r. Komisja powiadomiła Niderlandy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE dotyczącego części systemu wsparcia, odnoszącej się do obniżenia opodatkowania oraz możliwości odliczenia odsetek w ramach grupy (środek pomocy A). |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 7 lutego 2007 r. Komisja powiadomiła Niderlandy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE dotyczącego części systemu wsparcia, odnoszącej się do obniżenia opodatkowania oraz możliwości odliczenia odsetek w ramach grupy (środek pomocy A).

| (3) | W tym samym piśmie Komisja również powiadomiła Niderlandy, iż uważa, że obniżenie opodatkowania odsetek uzyskanych z lokat krótkoterminowych, którego celem jest zakup co najmniej 5 % przedsiębiorstwa (środek pomocy B), nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(3)

W tym samym piśmie Komisja również powiadomiła Niderlandy, iż uważa, że obniżenie opodatkowania odsetek uzyskanych z lokat krótkoterminowych, którego celem jest zakup co najmniej 5 % przedsiębiorstwa (środek pomocy B), nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE.

| (4) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag.

| (5) | Pismem z dnia 7 maja 2007 r. Niderlandy zgłosiły uwagi do decyzji w sprawie wszczęcia procedury. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 7 maja 2007 r. Niderlandy zgłosiły uwagi do decyzji w sprawie wszczęcia procedury.

| (6) | Komisja otrzymała od zainteresowanych stron uwagi w tej sprawie i przesłała je władzom niderlandzkim, umożliwiając im zajęcie stanowiska. Pismem z dnia 29 czerwca 2007 r. władze niderlandzkie przesłały swoje uwagi. |
| --- | --- |

(6)

Komisja otrzymała od zainteresowanych stron uwagi w tej sprawie i przesłała je władzom niderlandzkim, umożliwiając im zajęcie stanowiska. Pismem z dnia 29 czerwca 2007 r. władze niderlandzkie przesłały swoje uwagi.

| (7) | Pismami z dnia 8 listopada 2007 r. i dnia 29 stycznia 2008 r. władze niderlandzkie zgłosiły dodatkowe informacje. |
| --- | --- |

(7)

Pismami z dnia 8 listopada 2007 r. i dnia 29 stycznia 2008 r. władze niderlandzkie zgłosiły dodatkowe informacje.

| (8) | Dnia 7 października 2008 r. Niderlandy przedłożyły opinię prawną pani Leigh Hancher, profesor prawa europejskiego na Uniwersytecie w Tilburgu, dotyczącą kwestii, czy zgłoszony środek zawiera element pomocy państwa. |
| --- | --- |

(8)

Dnia 7 października 2008 r. Niderlandy przedłożyły opinię prawną pani Leigh Hancher, profesor prawa europejskiego na Uniwersytecie w Tilburgu, dotyczącą kwestii, czy zgłoszony środek zawiera element pomocy państwa.

| (9) | Pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. Niderlandy powiadomiły Komisję o swojej decyzji w sprawie zmiany przedmiotowego programu opodatkowania. |
| --- | --- |

(9)

Pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. Niderlandy powiadomiły Komisję o swojej decyzji w sprawie zmiany przedmiotowego programu opodatkowania.

II.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA POMOCY

II.1.   Cel

| (10) | Zgodnie ze stanowiskiem Niderlandów środek pomocy ma na celu zmniejszenie różnicy istniejącej między przepisami podatkowymi dotyczącymi instrumentów finansowania w ramach jednej grupy, a mianowicie finansowania dłużnego i finansowania kapitałowego. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie ze stanowiskiem Niderlandów środek pomocy ma na celu zmniejszenie różnicy istniejącej między przepisami podatkowymi dotyczącymi instrumentów finansowania w ramach jednej grupy, a mianowicie finansowania dłużnego i finansowania kapitałowego.

| (11) | W obecnej sytuacji wygląda to tak, że kiedy jedno przedsiębiorstwo wchodzące w skład grupy wnosi wkład kapitałowy do innego przedsiębiorstwa wchodzącego w skład tej samej grupy, jako wynagrodzenie otrzymuje dywidendy, które na podstawie przepisów dotyczących zwolnienia udziałów są zwolnione z podatku, podczas gdy, udzielając pożyczki pieniężnej przedsiębiorstwu należącemu do tej samej grupy, w odniesieniu do uzyskanych odsetek stosuje się standardową stawkę podatku od osób prawnych w wysokości 25,5 %. Na poziomie przedsiębiorstwa otrzymującego środki, dywidendy, które zostają wypłacone jako zastrzyk kapitałowy, nie podlegają odliczeniu, podczas gdy odsetki wypłacane z tytułu pożyczki są odliczane według standardowej stawki podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(11)

W obecnej sytuacji wygląda to tak, że kiedy jedno przedsiębiorstwo wchodzące w skład grupy wnosi wkład kapitałowy do innego przedsiębiorstwa wchodzącego w skład tej samej grupy, jako wynagrodzenie otrzymuje dywidendy, które na podstawie przepisów dotyczących zwolnienia udziałów są zwolnione z podatku, podczas gdy, udzielając pożyczki pieniężnej przedsiębiorstwu należącemu do tej samej grupy, w odniesieniu do uzyskanych odsetek stosuje się standardową stawkę podatku od osób prawnych w wysokości 25,5 %. Na poziomie przedsiębiorstwa otrzymującego środki, dywidendy, które zostają wypłacone jako zastrzyk kapitałowy, nie podlegają odliczeniu, podczas gdy odsetki wypłacane z tytułu pożyczki są odliczane według standardowej stawki podatku od osób prawnych.

| (12) | Niderlandy wskazują na to, że struktura organizacyjna jednostek samodzielnych pod względem prawnym jest zasadniczo uwarunkowana przyczynami związanymi z prawem spółek lub z przyczynami związanymi z ekonomiką przedsiębiorstwa. Różnice o charakterze cywilnoprawnym między finansowaniem dłużnym a finansowaniem kapitałowym (odpowiedzialność, warunki spłaty, zabezpieczenie, prawa głosu itp.) są w przypadku finansowania koncernu zasadniczo bez znaczenia, podczas gdy skutki podatkowe istotnie się różnią. Wewnątrz grup wybiera się warunki finansowania służące zminimalizowaniu obciążenia podatkowego w obowiązującym systemie podatkowym. W ten sposób decyzja w sprawie udostępnienia finansowania kapitałowego lub dłużnego wewnątrz grup jestpodejmowana przede wszystkim ze względów podatkowych. |
| --- | --- |

(12)

Niderlandy wskazują na to, że struktura organizacyjna jednostek samodzielnych pod względem prawnym jest zasadniczo uwarunkowana przyczynami związanymi z prawem spółek lub z przyczynami związanymi z ekonomiką przedsiębiorstwa. Różnice o charakterze cywilnoprawnym między finansowaniem dłużnym a finansowaniem kapitałowym (odpowiedzialność, warunki spłaty, zabezpieczenie, prawa głosu itp.) są w przypadku finansowania koncernu zasadniczo bez znaczenia, podczas gdy skutki podatkowe istotnie się różnią. Wewnątrz grup wybiera się warunki finansowania służące zminimalizowaniu obciążenia podatkowego w obowiązującym systemie podatkowym. W ten sposób decyzja w sprawie udostępnienia finansowania kapitałowego lub dłużnego wewnątrz grup jestpodejmowana przede wszystkim ze względów podatkowych.

| (13) | W swojej opinii prawnej profesor Hancher podkreśla, że skutki różnych przepisów podatkowych w przypadku finansowania kapitałowego i finansowania dłużnego na poziomie grupy oraz możliwe rozwiązania dla ich niekorzystnych skutków stanowią w wielu krajach OECD jeden z priorytetów działań politycznych. Zdaniem profesor Hancher w niderlandzkiej literaturze fachowej poświęconej zagadnieniom podatkowym wielokrotnie zalecano przeprowadzenie fundamentalnej reformy niderlandzkiego podatku od osób prawnych oraz neutralnego podejścia do finansowania kapitałowego i finansowania dłużnego w ramach grup przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(13)

W swojej opinii prawnej profesor Hancher podkreśla, że skutki różnych przepisów podatkowych w przypadku finansowania kapitałowego i finansowania dłużnego na poziomie grupy oraz możliwe rozwiązania dla ich niekorzystnych skutków stanowią w wielu krajach OECD jeden z priorytetów działań politycznych. Zdaniem profesor Hancher w niderlandzkiej literaturze fachowej poświęconej zagadnieniom podatkowym wielokrotnie zalecano przeprowadzenie fundamentalnej reformy niderlandzkiego podatku od osób prawnych oraz neutralnego podejścia do finansowania kapitałowego i finansowania dłużnego w ramach grup przedsiębiorstw.

| (14) | Niderlandy podkreślają, że różnice w przepisach podatkowych prowadzą do arbitrażu między tymi dwoma sposobami finansowania wewnętrznego, który z gospodarczego punktu widzenia nie jest pożądany. Jedynie w ramach grupy wybór pomiędzy dodatkowym finansowaniem dłużnym i (dodatkowym) finansowaniem kapitałowym jest arbitralny, lecz różne są skutki finansowe obu rodzajów finansowania. Może to doprowadzić do sytuacji, w której arbitraż zakłóca neutralność systemu podatkowego. Środek pomocy ma zatem na celu przeciwdziałanie arbitrażowi pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym oraz zwiększenie neutralności niderlandzkiego systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(14)

Niderlandy podkreślają, że różnice w przepisach podatkowych prowadzą do arbitrażu między tymi dwoma sposobami finansowania wewnętrznego, który z gospodarczego punktu widzenia nie jest pożądany. Jedynie w ramach grupy wybór pomiędzy dodatkowym finansowaniem dłużnym i (dodatkowym) finansowaniem kapitałowym jest arbitralny, lecz różne są skutki finansowe obu rodzajów finansowania. Może to doprowadzić do sytuacji, w której arbitraż zakłóca neutralność systemu podatkowego. Środek pomocy ma zatem na celu przeciwdziałanie arbitrażowi pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym oraz zwiększenie neutralności niderlandzkiego systemu podatkowego.

| (15) | Wprowadzenie programu „groepsrentebox” przyczyniłoby się do tego, że decydujące dla sposobu finansowania wewnątrz grupy byłyby przede wszystkim przesłanki związane z ekonomiką przedsiębiorstwa. Spowodowałoby to większe dostosowanie przepisów podatkowych dotyczących odsetek w ramach grupy do przepisów podatkowych dotyczących dywidend wypłacanych wewnątrz grupy i wzmocniłoby neutralność pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym wewnątrz grupy. |
| --- | --- |

(15)

Wprowadzenie programu „groepsrentebox” przyczyniłoby się do tego, że decydujące dla sposobu finansowania wewnątrz grupy byłyby przede wszystkim przesłanki związane z ekonomiką przedsiębiorstwa. Spowodowałoby to większe dostosowanie przepisów podatkowych dotyczących odsetek w ramach grupy do przepisów podatkowych dotyczących dywidend wypłacanych wewnątrz grupy i wzmocniłoby neutralność pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym wewnątrz grupy.

| (16) | Problem arbitrażu nie pojawia się w przypadku finansowania w oderwaniu od grupy. Tutaj odgrywa rolę wiele konsekwencji cywilnoprawnych, które sprawiają, że ta forma arbitrażu nie ma miejsca. Z uwagi na nieodłącznie istniejące różnice między sytuacją wewnątrz grup i poza nimi, neutralność w przypadku transakcji finansowych nie poza grupą nie jest wymogiem. Środek pomocy jest zatem z natury rzeczy ograniczony do pożyczek w ramach grupy. |
| --- | --- |

(16)

Problem arbitrażu nie pojawia się w przypadku finansowania w oderwaniu od grupy. Tutaj odgrywa rolę wiele konsekwencji cywilnoprawnych, które sprawiają, że ta forma arbitrażu nie ma miejsca. Z uwagi na nieodłącznie istniejące różnice między sytuacją wewnątrz grup i poza nimi, neutralność w przypadku transakcji finansowych nie poza grupą nie jest wymogiem. Środek pomocy jest zatem z natury rzeczy ograniczony do pożyczek w ramach grupy.

| (17) | Niderlandy wskazują również na to, że w ostatnim czasie przedsiębiorstwa niderlandzkie coraz częściej korzystają z nadmiernych odliczeń odsetek. Przedsiębiorstwa w coraz większym stopniu wykorzystują różnicę w traktowaniu pod względem podatkowym między pożyczkami w ramach grupy i finansowaniem dłużnym, na niekorzyść niderlandzkiego skarbu państwa. |
| --- | --- |

(17)

Niderlandy wskazują również na to, że w ostatnim czasie przedsiębiorstwa niderlandzkie coraz częściej korzystają z nadmiernych odliczeń odsetek. Przedsiębiorstwa w coraz większym stopniu wykorzystują różnicę w traktowaniu pod względem podatkowym między pożyczkami w ramach grupy i finansowaniem dłużnym, na niekorzyść niderlandzkiego skarbu państwa.

| (18) | Celem tej regulacji jest przeciwdziałanie takiej erozji wpływów z podatków poprzez stymulowanie przedsiębiorstw do korzystania z finansowania dłużnego w miejsce finansowania kapitałowego oraz ograniczenie odliczania odsetek od podatku w Niderlandach. Regulacja ta stanowiłaby zatem uzupełnienie niderlandzkich przepisów dotyczących niedostatecznej kapitalizacji (thin capitalisation), które mają ten sam cel (powstrzymanie nadmiernego finansowania kapitałowego) w drodze zapobiegania sztucznej erozji podstawy opodatkowania w Niderlandach. |
| --- | --- |

(18)

Celem tej regulacji jest przeciwdziałanie takiej erozji wpływów z podatków poprzez stymulowanie przedsiębiorstw do korzystania z finansowania dłużnego w miejsce finansowania kapitałowego oraz ograniczenie odliczania odsetek od podatku w Niderlandach. Regulacja ta stanowiłaby zatem uzupełnienie niderlandzkich przepisów dotyczących niedostatecznej kapitalizacji (thin capitalisation), które mają ten sam cel (powstrzymanie nadmiernego finansowania kapitałowego) w drodze zapobiegania sztucznej erozji podstawy opodatkowania w Niderlandach.

| (19) | Zdaniem władz niderlandzkich zgłoszony program jest środkiem pomocy mającym wyłącznie techniczny charakter. |
| --- | --- |

(19)

Zdaniem władz niderlandzkich zgłoszony program jest środkiem pomocy mającym wyłącznie techniczny charakter.

II.2.   Podstawa prawna

| (20) | Podstawę prawną programu stanowi artykuł 12c ustawy o podatku od osób prawnych z 1969 r. (Wet op de vennootschapsbelasting). Przepis ten wprowadzono dnia 1 stycznia 2007 r., jednak termin wejścia w życie odroczono do czasu wyrażenia przez Komisję opinii w kwestii jego zgodności z zasadami pomocy państwa. |
| --- | --- |

(20)

Podstawę prawną programu stanowi artykuł 12c ustawy o podatku od osób prawnych z 1969 r. (Wet op de vennootschapsbelasting). Przepis ten wprowadzono dnia 1 stycznia 2007 r., jednak termin wejścia w życie odroczono do czasu wyrażenia przez Komisję opinii w kwestii jego zgodności z zasadami pomocy państwa.

II.3.   Zakres programu

| (21) | W odniesieniu do przychodów z działalności w Niderlandach obowiązuje z reguły stawka podatku od osób prawnych w wysokości 25,5 %. Program „groepsrentebox” przewiduje dla różnych odsetek w ramach grupy różne traktowanie pod względem podatkowym. Odsetki uiszczone lub otrzymane w ramach finansowania wewnątrz grupy nie podlegają opodatkowaniu według standardowej stawki podatku od osób prawnych w wysokości 25,5 % (3). Dodatnie saldo odsetek otrzymanych i uiszczonych z tytułu transakcji finansowych wewnątrz grupy jest w programie „groepsrentebox” obciążone stawką 5 % zamiast standardowej stawki podatku od osób prawnych wynoszącej 25,5 %. Jeżeli saldo pomiędzy odsetkami otrzymanymi i uiszczonymi jest ujemne, podlega ono odliczeniu, jednak według obniżonej stawki wynoszącej 5 % zamiast standardowej stawki w wysokości 25,5 %. |
| --- | --- |

(21)

W odniesieniu do przychodów z działalności w Niderlandach obowiązuje z reguły stawka podatku od osób prawnych w wysokości 25,5 %. Program „groepsrentebox” przewiduje dla różnych odsetek w ramach grupy różne traktowanie pod względem podatkowym. Odsetki uiszczone lub otrzymane w ramach finansowania wewnątrz grupy nie podlegają opodatkowaniu według standardowej stawki podatku od osób prawnych w wysokości 25,5 % (3). Dodatnie saldo odsetek otrzymanych i uiszczonych z tytułu transakcji finansowych wewnątrz grupy jest w programie „groepsrentebox” obciążone stawką 5 % zamiast standardowej stawki podatku od osób prawnych wynoszącej 25,5 %. Jeżeli saldo pomiędzy odsetkami otrzymanymi i uiszczonymi jest ujemne, podlega ono odliczeniu, jednak według obniżonej stawki wynoszącej 5 % zamiast standardowej stawki w wysokości 25,5 %.

| (22) | Kwota, która może zostać obciążona lub odliczona według obniżonej stawki, jest ograniczona do procenta środków płatnika uwzględnianych do podatku (fiscale vermogen). Takie ograniczenie musi zapobiegać nadużywaniu programu przez przedsiębiorstwa niedokapitalizowane i zapewnić, aby obniżona stawka opodatkowania była stosowana wyłącznie w sytuacji, gdy dochody z pożyczek wewnątrz grupy są finansowane z kapitału. |
| --- | --- |

(22)

Kwota, która może zostać obciążona lub odliczona według obniżonej stawki, jest ograniczona do procenta środków płatnika uwzględnianych do podatku (fiscale vermogen). Takie ograniczenie musi zapobiegać nadużywaniu programu przez przedsiębiorstwa niedokapitalizowane i zapewnić, aby obniżona stawka opodatkowania była stosowana wyłącznie w sytuacji, gdy dochody z pożyczek wewnątrz grupy są finansowane z kapitału.

| (23) | Program „groepsrentebox” zawiera ponadto wiele dalszych przepisów w zakresie przeciwdziałania nadużyciom. I tak w szczególności odsetki, które formalnie są należne podmiotowi trzeciemu (bankowi), choć faktycznie zostają uiszczone na rzecz koncernu, są traktowane jako odsetki uiszczone w ramach grupy. Dzieje się tak na przykład w przypadku konstrukcji back-to-back (4). Także odsetki należne podmiotowi trzeciemu (bankowi) są traktowane jako odsetki w ramach grupy podlegające ograniczonemu odliczeniu, jeśli środki uzyskane z tej pożyczki w drodze wpłacenia kapitału na rzecz spółki zależnej są wykorzystywane w celu wygenerowania nisko opodatkowanych odsetek w ramach grupy. |
| --- | --- |

(23)

Program „groepsrentebox” zawiera ponadto wiele dalszych przepisów w zakresie przeciwdziałania nadużyciom. I tak w szczególności odsetki, które formalnie są należne podmiotowi trzeciemu (bankowi), choć faktycznie zostają uiszczone na rzecz koncernu, są traktowane jako odsetki uiszczone w ramach grupy. Dzieje się tak na przykład w przypadku konstrukcji back-to-back (4). Także odsetki należne podmiotowi trzeciemu (bankowi) są traktowane jako odsetki w ramach grupy podlegające ograniczonemu odliczeniu, jeśli środki uzyskane z tej pożyczki w drodze wpłacenia kapitału na rzecz spółki zależnej są wykorzystywane w celu wygenerowania nisko opodatkowanych odsetek w ramach grupy.

| (24) | Zgłaszając omawiany środek, władze niderlandzkie wskazały na fakt, że program byłby fakultatywny przez okres co najmniej trzech lat. Jeżeli zdecydowałoby się na niego tylko jedno przedsiębiorstwo wchodzące w skład grupy, wówczas program obowiązywałby także wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa należące do tej grupy i mające siedzibę w Niderlandach. Zgodnie z pierwotnym programem obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”) uwzględnione mogą zostać przedsiębiorstwa, które wchodzą w skład grupy, tak jak to zostało jednoznacznie określone w samym programie, a mianowicie konstrukcja, w przypadku której jedno przedsiębiorstwo posiada ponad 50 % udziałów w innym przedsiębiorstwie. Grupa musi się zatem składać z co najmniej dwóch przedsiębiorstw, przy czym spółka dominująca powinna posiadać ponad 50 % udziałów spółki zależnej. Każde przedsiębiorstwo musi podlegać w Niderlandach opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że program znajduje zastosowanie w odniesieniu do przedsiębiorstw z siedzibą w Niderlandach oraz w odniesieniu do przedsiębiorstw nieposiadających siedziby w Niderlandach, ale mających stałe miejsce prowadzenia działalności w Niderlandach. |
| --- | --- |

(24)

Zgłaszając omawiany środek, władze niderlandzkie wskazały na fakt, że program byłby fakultatywny przez okres co najmniej trzech lat. Jeżeli zdecydowałoby się na niego tylko jedno przedsiębiorstwo wchodzące w skład grupy, wówczas program obowiązywałby także wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa należące do tej grupy i mające siedzibę w Niderlandach. Zgodnie z pierwotnym programem obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”) uwzględnione mogą zostać przedsiębiorstwa, które wchodzą w skład grupy, tak jak to zostało jednoznacznie określone w samym programie, a mianowicie konstrukcja, w przypadku której jedno przedsiębiorstwo posiada ponad 50 % udziałów w innym przedsiębiorstwie. Grupa musi się zatem składać z co najmniej dwóch przedsiębiorstw, przy czym spółka dominująca powinna posiadać ponad 50 % udziałów spółki zależnej. Każde przedsiębiorstwo musi podlegać w Niderlandach opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że program znajduje zastosowanie w odniesieniu do przedsiębiorstw z siedzibą w Niderlandach oraz w odniesieniu do przedsiębiorstw nieposiadających siedziby w Niderlandach, ale mających stałe miejsce prowadzenia działalności w Niderlandach.

II.4.   Zmiana programu

| (25) | W czasie trwania procedury władze niderlandzkie wyraziły swój zamiar uczynienia programu obowiązkowym, co zostało potwierdzone pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. oku. W związku z tym program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”) miałby być stosowany w odniesieniu do wszelkich organów, które w Niderlandach podlegają podatkowi od osób prawnych, jeśli chodzi o odsetki uiszczone względnie otrzymane od przedsiębiorstw należących do grupy. |
| --- | --- |

(25)

W czasie trwania procedury władze niderlandzkie wyraziły swój zamiar uczynienia programu obowiązkowym, co zostało potwierdzone pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. oku. W związku z tym program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”) miałby być stosowany w odniesieniu do wszelkich organów, które w Niderlandach podlegają podatkowi od osób prawnych, jeśli chodzi o odsetki uiszczone względnie otrzymane od przedsiębiorstw należących do grupy.

| (26) | Tym samym pismem władze niderlandzkie powiadomiły Komisję również o dwóch dodatkowych zmianach w programie. Pierwsza z nich dotyczy rozszerzenia definicji „grupy” na potrzeby programu „groepsrentebox”. Definicja jednostki powiązanej zostaje zmieniona i rozszerzona na wszystkie przepisy, w przypadku których jeden podmiot sprawuje bezpośrednio lub pośrednio faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego podmiotu lub w przypadku których osoba lub podmiot trzeci sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem dwóch podmiotów będących stronami umowy pożyczki (5). Druga zmiana dotyczy wprowadzenia przepisu, który jest ukierunkowany na ułatwienie utworzenia (drugiego) przedsiębiorstwa według niderlandzkiego prawa cywilnego, tak, aby powstała grupa mogła skorzystać z programu obniżenia odsetek w ramach programu „groepsrentebox”. Aktualnie obowiązujący wymóg kapitału minimalnego w wysokości 18 000 EUR dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) zostałby zniesiony. |
| --- | --- |

(26)

Tym samym pismem władze niderlandzkie powiadomiły Komisję również o dwóch dodatkowych zmianach w programie. Pierwsza z nich dotyczy rozszerzenia definicji „grupy” na potrzeby programu „groepsrentebox”. Definicja jednostki powiązanej zostaje zmieniona i rozszerzona na wszystkie przepisy, w przypadku których jeden podmiot sprawuje bezpośrednio lub pośrednio faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego podmiotu lub w przypadku których osoba lub podmiot trzeci sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem dwóch podmiotów będących stronami umowy pożyczki (5). Druga zmiana dotyczy wprowadzenia przepisu, który jest ukierunkowany na ułatwienie utworzenia (drugiego) przedsiębiorstwa według niderlandzkiego prawa cywilnego, tak, aby powstała grupa mogła skorzystać z programu obniżenia odsetek w ramach programu „groepsrentebox”. Aktualnie obowiązujący wymóg kapitału minimalnego w wysokości 18 000 EUR dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) zostałby zniesiony.

II.5.   Środki budżetowe

| (27) | Zgodnie z początkowym zgłoszeniem budżet roczny zgłoszonego środka wynosiłby 475 milionów EUR Władze niderlandzkie oświadczyły ponadto że obowiązkowy program obniżenia odsetek „groepsrentebox” będzie neutralny dla budżetu. |
| --- | --- |

(27)

Zgodnie z początkowym zgłoszeniem budżet roczny zgłoszonego środka wynosiłby 475 milionów EUR Władze niderlandzkie oświadczyły ponadto że obowiązkowy program obniżenia odsetek „groepsrentebox” będzie neutralny dla budżetu.

III.   UZASADNIENIE WSZCZĘCIA PROCEDURY

| (28) | W decyzji o wszczęciu procedury z dnia 7 lutego 2007 r. Komisja wyraziła wątpliwość co do ogólnego charakteru środka. Podkreśliła, że wyłącznie przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy mogą skorzystać z obniżenia opodatkowania przewidzianego w programie (selektywność de jure) oraz wyraziła obawę, że zgłoszony program byłby korzystny dla grup wielonarodowych,a tym samym przyniósłby tym grupom selektywną korzyść ekonomiczną (selektywność de facto). |
| --- | --- |

(28)

W decyzji o wszczęciu procedury z dnia 7 lutego 2007 r. Komisja wyraziła wątpliwość co do ogólnego charakteru środka. Podkreśliła, że wyłącznie przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy mogą skorzystać z obniżenia opodatkowania przewidzianego w programie (selektywność de jure) oraz wyraziła obawę, że zgłoszony program byłby korzystny dla grup wielonarodowych,a tym samym przyniósłby tym grupom selektywną korzyść ekonomiczną (selektywność de facto).

| (29) | Zdaniem Komisji na poziomie wyłącznie krajowym z podatkowego punktu widzenia środek pomocy byłby prawdopodobnie neutralny. Natomiast w przypadku transakcji transgranicznych z udziałem przedsiębiorstwa niderlandzkiego należącego do grupy i udzielającego pożyczki pieniężnej przedsiębiorstwu posiadającemu siedzibę za granicą, obowiązywałaby niższa stawka podatkowa w wysokości 5 %, podczas gdy przedsiębiorstwo należące do grupy i posiadające siedzibę za granicą nie podlegałoby przepisom niderlandzkim ograniczającym możliwość odliczenia uiszczonych odsetek. Program przyniósłby de facto korzyść selektywną, zważywszy że zachęciłby do skorzystania z niego tylko wielonarodowe grupy przedsiębiorstw dokonujących transakcji transgranicznych z odsetkami w ramach grupy z jurysdykcjami podatkowymi, w których obowiązuje stawka podatku od osób prawnych w wysokości co najmniej 5 %. |
| --- | --- |

(29)

Zdaniem Komisji na poziomie wyłącznie krajowym z podatkowego punktu widzenia środek pomocy byłby prawdopodobnie neutralny. Natomiast w przypadku transakcji transgranicznych z udziałem przedsiębiorstwa niderlandzkiego należącego do grupy i udzielającego pożyczki pieniężnej przedsiębiorstwu posiadającemu siedzibę za granicą, obowiązywałaby niższa stawka podatkowa w wysokości 5 %, podczas gdy przedsiębiorstwo należące do grupy i posiadające siedzibę za granicą nie podlegałoby przepisom niderlandzkim ograniczającym możliwość odliczenia uiszczonych odsetek. Program przyniósłby de facto korzyść selektywną, zważywszy że zachęciłby do skorzystania z niego tylko wielonarodowe grupy przedsiębiorstw dokonujących transakcji transgranicznych z odsetkami w ramach grupy z jurysdykcjami podatkowymi, w których obowiązuje stawka podatku od osób prawnych w wysokości co najmniej 5 %.

| (30) | O ile środek stanowiłby odstępstwo od przepisów podatkowych, Komisja miała także wątpliwości, czy jest on uzasadniony ze względu na rodzaj lub cel systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(30)

O ile środek stanowiłby odstępstwo od przepisów podatkowych, Komisja miała także wątpliwości, czy jest on uzasadniony ze względu na rodzaj lub cel systemu podatkowego.

| (31) | Komisja uważa ponadto iż nie można wykluczyć, że najważniejszymi beneficjentami programu byliby wcześniejsi beneficjenci programu dotyczącego międzynarodowej działalności finansowej, tak zwanej działalności finansowej na szczeblu grupy (tzw. system CFA), która, jak się wydaje, stanowi pomoc niezgodną z zasadami pomocy państwa (6). |
| --- | --- |

(31)

Komisja uważa ponadto iż nie można wykluczyć, że najważniejszymi beneficjentami programu byliby wcześniejsi beneficjenci programu dotyczącego międzynarodowej działalności finansowej, tak zwanej działalności finansowej na szczeblu grupy (tzw. system CFA), która, jak się wydaje, stanowi pomoc niezgodną z zasadami pomocy państwa (6).

| (32) | Komisja stoi zatem na stanowisku, że program dotyczący odliczania odsetek w ramach grupy („renteboxregeling”) można było traktować jako środek pomocy w rozumieniu artykułu 87 ust. 1 traktatu WE oraz że nie ma zastosowania żadne z odstępstw określonych w art. 87 ust. 2 i 3 traktatu WE. |
| --- | --- |

(32)

Komisja stoi zatem na stanowisku, że program dotyczący odliczania odsetek w ramach grupy („renteboxregeling”) można było traktować jako środek pomocy w rozumieniu artykułu 87 ust. 1 traktatu WE oraz że nie ma zastosowania żadne z odstępstw określonych w art. 87 ust. 2 i 3 traktatu WE.

IV.   UWAGI NIDERLANDÓW

| (33) | Pismem z dnia 7 maja 2007 r. Niderlandy zgłosiły uwagi w odniesieniu do decyzji w sprawie wszczęcia postępowania. W latach 2007–2008 zostały one uzupełnione o bardziej szczegółowe informacje, wśród których znalazła się opinia prawna profesor Hancher. |
| --- | --- |

(33)

Pismem z dnia 7 maja 2007 r. Niderlandy zgłosiły uwagi w odniesieniu do decyzji w sprawie wszczęcia postępowania. W latach 2007–2008 zostały one uzupełnione o bardziej szczegółowe informacje, wśród których znalazła się opinia prawna profesor Hancher.

| (34) | Władze niderlandzkie uważają, że podejście, którym Komisja kierowała się w swojej decyzji, było niewłaściwe pod trzema względami. Po pierwsze, Komisja łączy odrębne kryteria „korzyści” i „selektywności” w jedno kryterium „selektywnej korzyści”, co nie jest zgodne ze zwykłą praktyką Komisji oraz obowiązującym orzecznictwem, które przewidują, że oba należy skontrolować oddzielnie. |
| --- | --- |

(34)

Władze niderlandzkie uważają, że podejście, którym Komisja kierowała się w swojej decyzji, było niewłaściwe pod trzema względami. Po pierwsze, Komisja łączy odrębne kryteria „korzyści” i „selektywności” w jedno kryterium „selektywnej korzyści”, co nie jest zgodne ze zwykłą praktyką Komisji oraz obowiązującym orzecznictwem, które przewidują, że oba należy skontrolować oddzielnie.

| (35) | Po drugie, Komisja nie ocenia składników programu „groepsrentebox” oddzielnie. Ewentualny aspekt pomocowy obniżenia opodatkowania odsetek otrzymanych w ramach grupy i ewentualny aspekt pomocowy obniżenia opodatkowania odsetek uzyskanych w ramach grupy muszą być oceniane oddzielnie. |
| --- | --- |

(35)

Po drugie, Komisja nie ocenia składników programu „groepsrentebox” oddzielnie. Ewentualny aspekt pomocowy obniżenia opodatkowania odsetek otrzymanych w ramach grupy i ewentualny aspekt pomocowy obniżenia opodatkowania odsetek uzyskanych w ramach grupy muszą być oceniane oddzielnie.

| (36) | Po trzecie, Komisja rozpatruje błędnie ostateczne skutki dla płatnika i odbiorcy łącznie i stwierdza błędnie, że ostateczne skutki są prawdopodobnie neutralne dla grup krajowych, gdy zarówno płatnik, jak i odbiorca mają siedzibę w Niderlandach, podczas gdy dla grup wielonarodowych zysk netto powstaje wtedy, gdy płatnikiem jest zagraniczna spółka wchodząca w skład grupy, a odbiorcą – krajowa. Zdaniem władz niderlandzkich taka identyfikacja nie znajduje uzasadnienia w niderlandzkim prawie podatkowym. Konsolidacja niderlandzkich przedsiębiorstw należących do grupy dla celów podatkowych ma miejsce wyłącznie w przypadku gdy udziały wynoszą co najmniej 95 %. |
| --- | --- |

(36)

Po trzecie, Komisja rozpatruje błędnie ostateczne skutki dla płatnika i odbiorcy łącznie i stwierdza błędnie, że ostateczne skutki są prawdopodobnie neutralne dla grup krajowych, gdy zarówno płatnik, jak i odbiorca mają siedzibę w Niderlandach, podczas gdy dla grup wielonarodowych zysk netto powstaje wtedy, gdy płatnikiem jest zagraniczna spółka wchodząca w skład grupy, a odbiorcą – krajowa. Zdaniem władz niderlandzkich taka identyfikacja nie znajduje uzasadnienia w niderlandzkim prawie podatkowym. Konsolidacja niderlandzkich przedsiębiorstw należących do grupy dla celów podatkowych ma miejsce wyłącznie w przypadku gdy udziały wynoszą co najmniej 95 %.

| (37) | Niderlandy uważają ponadto że programu „groepsrentebox” nie można traktować jako odstępstwa od standardowej metody opodatkowania. Jest to dostosowanie, w przypadku którego do systemu podatkowego zostaje dodany element analityczny. W ten sposób zostaje wykreowana nowa standardowa metoda opodatkowania, a co za tym idzie – nie ma mowy o korzyści. |
| --- | --- |

(37)

Niderlandy uważają ponadto że programu „groepsrentebox” nie można traktować jako odstępstwa od standardowej metody opodatkowania. Jest to dostosowanie, w przypadku którego do systemu podatkowego zostaje dodany element analityczny. W ten sposób zostaje wykreowana nowa standardowa metoda opodatkowania, a co za tym idzie – nie ma mowy o korzyści.

| (38) | Także z innego powodu Niderlandy uważają, że nie ma mowy o korzyści. Zmiany w zysku netto wynikające z programu „groepsrentebox” dla grup wielonarodowych w stosunku do grup krajowych mogą przynieść grupom wielonarodowym nie tylko korzyść, lecz także szkodę. To, czy grupa wielonarodowa, do której należy niderlandzkie przedsiębiorstwo, doświadcza pozytywnych czy negatywnych skutków, zależy od tego, czy jest ono obiektywnie dłużnikiem czy wierzycielem, oraz od stosowanych stawek podatkowych w innych krajach członkowskich i w Niderlandach. |
| --- | --- |

(38)

Także z innego powodu Niderlandy uważają, że nie ma mowy o korzyści. Zmiany w zysku netto wynikające z programu „groepsrentebox” dla grup wielonarodowych w stosunku do grup krajowych mogą przynieść grupom wielonarodowym nie tylko korzyść, lecz także szkodę. To, czy grupa wielonarodowa, do której należy niderlandzkie przedsiębiorstwo, doświadcza pozytywnych czy negatywnych skutków, zależy od tego, czy jest ono obiektywnie dłużnikiem czy wierzycielem, oraz od stosowanych stawek podatkowych w innych krajach członkowskich i w Niderlandach.

| (39) | Z drugiej strony, jeśli rzeczywiście występuje korzyść, Niderlandy stoją na stanowisku, że ewentualna korzyść netto dla grup wielonarodowych nie jest spowodowana niższą w Niderlandach stawką podatku od otrzymanych odsetek w ramach grupy, lecz nieograniczonymi odliczeniami uiszczanych odsetek w ramach grupy za granicą. Korzyści tej nie można przyznać państwu niderlandzkiemu i nie zostanie ona pokryta ze środków publicznych Niderlandów. |
| --- | --- |

(39)

Z drugiej strony, jeśli rzeczywiście występuje korzyść, Niderlandy stoją na stanowisku, że ewentualna korzyść netto dla grup wielonarodowych nie jest spowodowana niższą w Niderlandach stawką podatku od otrzymanych odsetek w ramach grupy, lecz nieograniczonymi odliczeniami uiszczanych odsetek w ramach grupy za granicą. Korzyści tej nie można przyznać państwu niderlandzkiemu i nie zostanie ona pokryta ze środków publicznych Niderlandów.

| (40) | Ewentualna bardziej korzystna korzyść netto dla grup wielonarodowych w porównaniu z grupami krajowymi nie jest konsekwencją selektywności niderlandzkiego programu „groepsrentebox”, lecz rozbieżności, będącej następstwem zróżnicowanych przepisów dotyczących możliwości odliczania odsetek w ramach grupy obowiązujących na terytorium Unii Europejskiej. Państwo niderlandzkie ma prawo podjąć decyzję w kwestii zwiększenia lub zmniejszenia tej różnicy poprzez zmianę swojego systemu podatkowego, pod warunkiem że zmiany te będą stosowane ogólnie w odniesieniu do wszystkich niderlandzkich podatników, którzy z uwagi na cel tej zmiany znajdują się w sytuacji porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym. |
| --- | --- |

(40)

Ewentualna bardziej korzystna korzyść netto dla grup wielonarodowych w porównaniu z grupami krajowymi nie jest konsekwencją selektywności niderlandzkiego programu „groepsrentebox”, lecz rozbieżności, będącej następstwem zróżnicowanych przepisów dotyczących możliwości odliczania odsetek w ramach grupy obowiązujących na terytorium Unii Europejskiej. Państwo niderlandzkie ma prawo podjąć decyzję w kwestii zwiększenia lub zmniejszenia tej różnicy poprzez zmianę swojego systemu podatkowego, pod warunkiem że zmiany te będą stosowane ogólnie w odniesieniu do wszystkich niderlandzkich podatników, którzy z uwagi na cel tej zmiany znajdują się w sytuacji porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym.

| (41) | Według władz niderlandzkich łączny skutek zmian w przepisach podatkowych będzie zawsze inny dla grup wielonarodowych, dokonujących transakcji transgranicznych, niż dla grup krajowych, które dokonują wyłącznie transakcji krajowych. Ze względu na pomoc państwa jest to jednak istotne jedynie w sytuacji, gdy różnice te są następstwem środka przyjętego przez samo państwo członkowskie, na przykład niższej stawki podatku, obowiązującej jedynie w odniesieniu do zagranicznych dochodów z odsetek w ramach grupy. Nie ma to znaczenia w sytuacji, gdy chodzi o ogólny środek dotyczący wszystkich dochodów z odsetek w ramach grupy — zarówno krajowych, jak i zagranicznych — prowadzący do różnic transgranicznych. |
| --- | --- |

(41)

Według władz niderlandzkich łączny skutek zmian w przepisach podatkowych będzie zawsze inny dla grup wielonarodowych, dokonujących transakcji transgranicznych, niż dla grup krajowych, które dokonują wyłącznie transakcji krajowych. Ze względu na pomoc państwa jest to jednak istotne jedynie w sytuacji, gdy różnice te są następstwem środka przyjętego przez samo państwo członkowskie, na przykład niższej stawki podatku, obowiązującej jedynie w odniesieniu do zagranicznych dochodów z odsetek w ramach grupy. Nie ma to znaczenia w sytuacji, gdy chodzi o ogólny środek dotyczący wszystkich dochodów z odsetek w ramach grupy — zarówno krajowych, jak i zagranicznych — prowadzący do różnic transgranicznych.

| (42) | Istnienie obok siebie niezharmonizowanych systemów podatkowych może prowadzić do tego, że zysk podatkowy netto z transakcji transgranicznych będzie się różnić od zysku netto z transakcji o charakterze wyłącznie krajowym. Efekt ten może mieć dla przedsiębiorstw skutki zarówno negatywne (podwójne ekonomiczne opodatkowanie), jak i pozytywne (brak ekonomicznego opodatkowania). |
| --- | --- |

(42)

Istnienie obok siebie niezharmonizowanych systemów podatkowych może prowadzić do tego, że zysk podatkowy netto z transakcji transgranicznych będzie się różnić od zysku netto z transakcji o charakterze wyłącznie krajowym. Efekt ten może mieć dla przedsiębiorstw skutki zarówno negatywne (podwójne ekonomiczne opodatkowanie), jak i pozytywne (brak ekonomicznego opodatkowania).

| (43) | Artykuły 94 i 95 traktatu WE mogą stanowić podstawę dyrektyw lub rozporządzeń uzgadniających obowiązujące rozwiązania, gdyby było to konieczne dla ustanowienia lub prawidłowego funkcjonowania rynku wspólnotowego. Artykuł 96 traktatu WE daje ponadto Komisji możliwość podejmowania działania w sytuacji, gdy rozbieżność pomiędzy ustawodawstwami państw członkowskich w poważnym stopniu zakłóca warunki konkurencji na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

(43)

Artykuły 94 i 95 traktatu WE mogą stanowić podstawę dyrektyw lub rozporządzeń uzgadniających obowiązujące rozwiązania, gdyby było to konieczne dla ustanowienia lub prawidłowego funkcjonowania rynku wspólnotowego. Artykuł 96 traktatu WE daje ponadto Komisji możliwość podejmowania działania w sytuacji, gdy rozbieżność pomiędzy ustawodawstwami państw członkowskich w poważnym stopniu zakłóca warunki konkurencji na rynku wewnętrznym.

| (44) | Władze niderlandzkie uważają ponadto że nie ma mowy o selektywności. Dokonując oceny selektywności w drodze porównania kombinacji zagraniczny dłużnik/krajowy wierzyciel z kombinacją krajowy dłużnik/zagraniczny wierzyciel, Komisja wybiera wadliwe ramy referencyjne. Przy dokonywaniu kontroli niderlandzkiego systemu podatkowego pod kątem selektywności ramy referencyjne nie mogą wykraczać poza krąg wszystkich niderlandzkich podatników. Zgodnie ze stałą praktyką Komisji, spółki, które nie są podatnikami w Niderlandach, nie mogą być objęte ramami referencyjnymi. |
| --- | --- |

(44)

Władze niderlandzkie uważają ponadto że nie ma mowy o selektywności. Dokonując oceny selektywności w drodze porównania kombinacji zagraniczny dłużnik/krajowy wierzyciel z kombinacją krajowy dłużnik/zagraniczny wierzyciel, Komisja wybiera wadliwe ramy referencyjne. Przy dokonywaniu kontroli niderlandzkiego systemu podatkowego pod kątem selektywności ramy referencyjne nie mogą wykraczać poza krąg wszystkich niderlandzkich podatników. Zgodnie ze stałą praktyką Komisji, spółki, które nie są podatnikami w Niderlandach, nie mogą być objęte ramami referencyjnymi.

| (45) | Władze niderlandzkie podkreślają, że system opodatkowania nie ogranicza się do określonych przedsiębiorstw, działalności, funkcji czy konkretnych regionów. Nie dokonuje się w nim rozróżnienia na grupy przedsiębiorstw krajowych i zagranicznych. Aby kwalifikować się do programu obniżenia odsetek w ramach grupy, nie trzeba osiągać określonego progu w odniesieniu do szczególnych działalności czy funkcji. |
| --- | --- |

(45)

Władze niderlandzkie podkreślają, że system opodatkowania nie ogranicza się do określonych przedsiębiorstw, działalności, funkcji czy konkretnych regionów. Nie dokonuje się w nim rozróżnienia na grupy przedsiębiorstw krajowych i zagranicznych. Aby kwalifikować się do programu obniżenia odsetek w ramach grupy, nie trzeba osiągać określonego progu w odniesieniu do szczególnych działalności czy funkcji.

| (46) | Ponadto tylko przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy znajdowałyby się, w kontekście celu programu „groepsrentebox”, w sytuacji porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym. Wyłącznie te przedsiębiorstwa miałyby mieć problem z arbitrażem opisany w dziale II.1. |
| --- | --- |

(46)

Ponadto tylko przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy znajdowałyby się, w kontekście celu programu „groepsrentebox”, w sytuacji porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym. Wyłącznie te przedsiębiorstwa miałyby mieć problem z arbitrażem opisany w dziale II.1.

| (47) | Władze niderlandzkie wskazują na to, że decyzje o finansowaniu w ramach grup są ukierunkowane na minimalizowanie obciążeń finansowych w ramach stosowanego systemu podatkowego. W odróżnieniu od rozróżnienia pod względem podatkowym, stosowane w obrocie rozróżnienie na finansowanie dłużne i finansowanie kapitałowe (warunki spłaty, odpowiedzialność, zabezpieczenie) jest w przeważającej części bez znaczenia. Natomiast poza grupami, występujące w obrocie różnice między tymi dwoma rodzajami finansowania są ogromnie istotne, a być może nawet istotniejsze niż przesłanki natury podatkowej. |
| --- | --- |

(47)

Władze niderlandzkie wskazują na to, że decyzje o finansowaniu w ramach grup są ukierunkowane na minimalizowanie obciążeń finansowych w ramach stosowanego systemu podatkowego. W odróżnieniu od rozróżnienia pod względem podatkowym, stosowane w obrocie rozróżnienie na finansowanie dłużne i finansowanie kapitałowe (warunki spłaty, odpowiedzialność, zabezpieczenie) jest w przeważającej części bez znaczenia. Natomiast poza grupami, występujące w obrocie różnice między tymi dwoma rodzajami finansowania są ogromnie istotne, a być może nawet istotniejsze niż przesłanki natury podatkowej.

| (48) | Władze niderlandzkie utrzymują, że środki ograniczające się do grup są środkami podatkowymi czysto technicznej natury niestanowiącymi pomocy państwa i odsyła do decyzji Komisji w sprawie francuskiego przepisu podatkowego, w której Komisja zaakceptowała środek stanowiący wyłom od ogólnej reguły, zgodnie z którą wypłaty odsetek były kosztami podlegającymi odliczeniu w przypadku pożyczek udzielanych pomiędzy przedsiębiorstwami, jako środek ogólny, jednak dalsze odstępstwo od tej reguły na korzyść centrales de trésorerie, utworzonych we Francji przez przedsiębiorstwa wielonarodowe, uznała za korzyść selektywną (7). |
| --- | --- |

(48)

Władze niderlandzkie utrzymują, że środki ograniczające się do grup są środkami podatkowymi czysto technicznej natury niestanowiącymi pomocy państwa i odsyła do decyzji Komisji w sprawie francuskiego przepisu podatkowego, w której Komisja zaakceptowała środek stanowiący wyłom od ogólnej reguły, zgodnie z którą wypłaty odsetek były kosztami podlegającymi odliczeniu w przypadku pożyczek udzielanych pomiędzy przedsiębiorstwami, jako środek ogólny, jednak dalsze odstępstwo od tej reguły na korzyść centrales de trésorerie, utworzonych we Francji przez przedsiębiorstwa wielonarodowe, uznała za korzyść selektywną (7).

| (49) | Władze niderlandzkie wskazują, że to właśnie rozszerzenie zakresu programu „groepsrentebox” prowadziłoby do selektywności. Jeżeli odsetki otrzymane od osób trzecich też zostałyby opodatkowane według obniżonej stawki, oznaczałoby to korzyść dla instytucji finansowych. |
| --- | --- |

(49)

Władze niderlandzkie wskazują, że to właśnie rozszerzenie zakresu programu „groepsrentebox” prowadziłoby do selektywności. Jeżeli odsetki otrzymane od osób trzecich też zostałyby opodatkowane według obniżonej stawki, oznaczałoby to korzyść dla instytucji finansowych.

| (50) | Stwierdzono także, że założenie, jakoby szczególne przepisy podatkowe dotyczące odsetek prowadziły do selektywności, jest nieprawdziwe. Finansowanie w ramach grupy podmiotów nie może być kwalifikowana jako działalność gospodarcza, lecz po prostu stanowi rzeczywistość gospodarczą. Przepływy odsetek jako takie nie stanowią odrębnej działalności gospodarczej ani jej części; służą one jedynie do finansowania działalności gospodarczej lub jej części. Jedynie dla instytucji finansowych, których działalność polega na finansowaniu osób trzecich, finansowanie dłużne stanowi odrębną działalność. W odniesieniu do zysku uzyskanego z lokat krótkoterminowych, który ma zostać przeznaczony na zakup co najmniej 5 % akcji przedsiębiorstwa (środek pomocy B), w swojej decyzji o wszczęciu postępowania Komisja orzekła ponadto że obniżenie opodatkowania tego rodzaju odsetek samo w sobie nie prowadzi do selektywności, zważywszy że było traktowane jako środek ogólny. |
| --- | --- |

(50)

Stwierdzono także, że założenie, jakoby szczególne przepisy podatkowe dotyczące odsetek prowadziły do selektywności, jest nieprawdziwe. Finansowanie w ramach grupy podmiotów nie może być kwalifikowana jako działalność gospodarcza, lecz po prostu stanowi rzeczywistość gospodarczą. Przepływy odsetek jako takie nie stanowią odrębnej działalności gospodarczej ani jej części; służą one jedynie do finansowania działalności gospodarczej lub jej części. Jedynie dla instytucji finansowych, których działalność polega na finansowaniu osób trzecich, finansowanie dłużne stanowi odrębną działalność. W odniesieniu do zysku uzyskanego z lokat krótkoterminowych, który ma zostać przeznaczony na zakup co najmniej 5 % akcji przedsiębiorstwa (środek pomocy B), w swojej decyzji o wszczęciu postępowania Komisja orzekła ponadto że obniżenie opodatkowania tego rodzaju odsetek samo w sobie nie prowadzi do selektywności, zważywszy że było traktowane jako środek ogólny.

| (51) | Władze niderlandzkie stwierdzają ponadto że pojęciowo nie ma różnicy między dywidendą i odsetkami. Oba te pojęcia stanowią wynagrodzenie z tytułu korzystania ze środków lub ich użyczania: bądź w formie finansowania kapitałowego, bądź w formie finansowania dłużnego. W obu przypadkach środki te są wykorzystywane przez odbiorcę na potrzeby finansowania działalności firmy. Każdy system podatkowy zawiera normy określające, czy wypłacona dywidenda i uiszczone odsetki podlegają odliczeniu, podlegają częściowemu odliczeniu czy nie podlegają odliczeniu, oraz normy określające, czy dywidenda i odsetki podlegają opodatkowaniu, podlegają częściowemu opodatkowaniu lub są zwolnione z podatku. Nie istnieją międzynarodowe standardy podatkowe, które określałyby, w jaki sposób należy traktować te składniki dla celów podatkowych. |
| --- | --- |

(51)

Władze niderlandzkie stwierdzają ponadto że pojęciowo nie ma różnicy między dywidendą i odsetkami. Oba te pojęcia stanowią wynagrodzenie z tytułu korzystania ze środków lub ich użyczania: bądź w formie finansowania kapitałowego, bądź w formie finansowania dłużnego. W obu przypadkach środki te są wykorzystywane przez odbiorcę na potrzeby finansowania działalności firmy. Każdy system podatkowy zawiera normy określające, czy wypłacona dywidenda i uiszczone odsetki podlegają odliczeniu, podlegają częściowemu odliczeniu czy nie podlegają odliczeniu, oraz normy określające, czy dywidenda i odsetki podlegają opodatkowaniu, podlegają częściowemu opodatkowaniu lub są zwolnione z podatku. Nie istnieją międzynarodowe standardy podatkowe, które określałyby, w jaki sposób należy traktować te składniki dla celów podatkowych.

| (52) | Dodatkowo wykazano, że ograniczone opodatkowanie zapobiega wewnętrznej rozbieżności w niderlandzkim systemie i dlatego jest uzasadnione z uwagi na rodzaj i cel systemu. Ograniczone opodatkowanie odsetek uzyskanych w ramach grup jest uzasadnione ograniczonym odliczaniem odsetek uiszczanych w ramach grup. W ten sposób zapobiega się sytuacji, w której przedsiębiorstwa zorganizowane w formie grupy są poszkodowane z powodu ograniczonego odliczenia i pełnego opodatkowania, podczas gdy przedsiębiorstwa utworzone jako jeden podmiot nie uiszczają odsetek wewnętrznych, a zatem nie znajdują się w takiej niekorzystnej sytuacji. |
| --- | --- |

(52)

Dodatkowo wykazano, że ograniczone opodatkowanie zapobiega wewnętrznej rozbieżności w niderlandzkim systemie i dlatego jest uzasadnione z uwagi na rodzaj i cel systemu. Ograniczone opodatkowanie odsetek uzyskanych w ramach grup jest uzasadnione ograniczonym odliczaniem odsetek uiszczanych w ramach grup. W ten sposób zapobiega się sytuacji, w której przedsiębiorstwa zorganizowane w formie grupy są poszkodowane z powodu ograniczonego odliczenia i pełnego opodatkowania, podczas gdy przedsiębiorstwa utworzone jako jeden podmiot nie uiszczają odsetek wewnętrznych, a zatem nie znajdują się w takiej niekorzystnej sytuacji.

| (53) | Jedną z podstawowych zasad niderlandzkiego prawa podatkowego jest to, że dochody i wydatki są traktowane symetrycznie. Zgodnie z wewnętrzną logiką niderlandzkiego systemu podatkowego dochody i wydatki są dwiema stronami tego samego medalu. Z uwagi na potrzebę uniknięcia podwójnego opodatkowania, ograniczone opodatkowanie jest logiczną konsekwencją ograniczonego odliczenia. |
| --- | --- |

(53)

Jedną z podstawowych zasad niderlandzkiego prawa podatkowego jest to, że dochody i wydatki są traktowane symetrycznie. Zgodnie z wewnętrzną logiką niderlandzkiego systemu podatkowego dochody i wydatki są dwiema stronami tego samego medalu. Z uwagi na potrzebę uniknięcia podwójnego opodatkowania, ograniczone opodatkowanie jest logiczną konsekwencją ograniczonego odliczenia.

| (54) | Zaproponowany środek musi gwarantować stosowanie zasady neutralności w niderlandzkim systemie podatkowym poprzez wyeliminowanie arbitrażu między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym wewnątrz grup. Środek ogranicza różnice między dwoma rodzajami finansowania w ramach grupy, co powoduje zwiększenie neutralności systemu podatkowego. Ograniczenie do odsetek w ramach grupy opiera się na podstawie ekonomicznej i jest potrzebne oraz użyteczne dla efektywności systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(54)

Zaproponowany środek musi gwarantować stosowanie zasady neutralności w niderlandzkim systemie podatkowym poprzez wyeliminowanie arbitrażu między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym wewnątrz grup. Środek ogranicza różnice między dwoma rodzajami finansowania w ramach grupy, co powoduje zwiększenie neutralności systemu podatkowego. Ograniczenie do odsetek w ramach grupy opiera się na podstawie ekonomicznej i jest potrzebne oraz użyteczne dla efektywności systemu podatkowego.

| (55) | Władze niderlandzkie zauważają, że krąg przedsiębiorstw, które będą korzystać z programu „groepsrentebox”, będzie znacznie szerszy niż 87 przedsiębiorstw, które korzystały z dawnego systemu CFA. Stwierdzają one ponadto że w programie „groepsrentebox” brak jest wszelkich warunków ograniczających systemu CFA, takich jak wymóg 2 kontynentów lub 4 krajów. Ze względów podatkowych program „groepsrentebox” jest natomiast środkiem czysto fiskalnym, regulującym obciążenie podatkiem czynnika produkcji, jakim jest kapitał. Znajduje on ponadto zastosowanie w odniesieniu do każdej zaciągniętej lub udzielonej pożyczki w ramach grupy, i jest całkowicie niezależny od działalności prowadzonej przez daną spółkę. Z wszystkich tych przyczyn zasięgu środka nie można w żaden sposób porównać do zasięgu systemu CFA. |
| --- | --- |

(55)

Władze niderlandzkie zauważają, że krąg przedsiębiorstw, które będą korzystać z programu „groepsrentebox”, będzie znacznie szerszy niż 87 przedsiębiorstw, które korzystały z dawnego systemu CFA. Stwierdzają one ponadto że w programie „groepsrentebox” brak jest wszelkich warunków ograniczających systemu CFA, takich jak wymóg 2 kontynentów lub 4 krajów. Ze względów podatkowych program „groepsrentebox” jest natomiast środkiem czysto fiskalnym, regulującym obciążenie podatkiem czynnika produkcji, jakim jest kapitał. Znajduje on ponadto zastosowanie w odniesieniu do każdej zaciągniętej lub udzielonej pożyczki w ramach grupy, i jest całkowicie niezależny od działalności prowadzonej przez daną spółkę. Z wszystkich tych przyczyn zasięgu środka nie można w żaden sposób porównać do zasięgu systemu CFA.

| (56) | Fakt, że środek obowiązuje w odniesieniu do wszystkich podatników uiszczających lub otrzymujących odsetki przedsiębiorstwa należącego do grupy, podkreśla cel programu obniżenia odsetek „rentebox”, jakim jest wzmocnienie neutralności systemu podatkowego, a tym samym ograniczenie arbitrażu, przy równoczesnym zwiększeniu zysków z niderlandzkiego podatku od osób prawnych. Powoduje to również usunięcie elementu, który mógłby prowadzić do potencjalnie selektywnej korzyści w programie „rentebox”. |
| --- | --- |

(56)

Fakt, że środek obowiązuje w odniesieniu do wszystkich podatników uiszczających lub otrzymujących odsetki przedsiębiorstwa należącego do grupy, podkreśla cel programu obniżenia odsetek „rentebox”, jakim jest wzmocnienie neutralności systemu podatkowego, a tym samym ograniczenie arbitrażu, przy równoczesnym zwiększeniu zysków z niderlandzkiego podatku od osób prawnych. Powoduje to również usunięcie elementu, który mógłby prowadzić do potencjalnie selektywnej korzyści w programie „rentebox”.

| (57) | Obowiązkowy program obniżenia odsetek „rentebox” stanowi nie tylko nagrodę za zatrzymanie kapitału w Niderlandach, lecz także – podobnie jak przepisy o niedostatecznej kapitalizacji „thin capitalisation” – pełni funkcję hamującą napływ do Niderlandów środków finansowania dłużnego. Niderlandzkie przepisy o niedostatecznej kapitalizacji powstrzymują nadmierne finansowanie kapitałowe wewnątrz grup poprzez ograniczenie możliwości odliczania odsetek w ramach grupy, podczas gdy program „groepsrentebox” oferuje obniżenie opodatkowania odsetek uzyskanych w ramach grupy, o ile miało miejsce finansowanie kapitałowe. Program „groepsrentebox” wzmacnia niderlandzką podstawę opodatkowania poprzez stymulowanie zwiększenia stosunku finansowania kapitałowego względem finansowania kapitałowego oraz ułatwia zapobieganie wyciekowi finansowania kapitałowego (a co za tym idzie podstawy opodatkowania) z Niderlandów. |
| --- | --- |

(57)

Obowiązkowy program obniżenia odsetek „rentebox” stanowi nie tylko nagrodę za zatrzymanie kapitału w Niderlandach, lecz także – podobnie jak przepisy o niedostatecznej kapitalizacji „thin capitalisation” – pełni funkcję hamującą napływ do Niderlandów środków finansowania dłużnego. Niderlandzkie przepisy o niedostatecznej kapitalizacji powstrzymują nadmierne finansowanie kapitałowe wewnątrz grup poprzez ograniczenie możliwości odliczania odsetek w ramach grupy, podczas gdy program „groepsrentebox” oferuje obniżenie opodatkowania odsetek uzyskanych w ramach grupy, o ile miało miejsce finansowanie kapitałowe. Program „groepsrentebox” wzmacnia niderlandzką podstawę opodatkowania poprzez stymulowanie zwiększenia stosunku finansowania kapitałowego względem finansowania kapitałowego oraz ułatwia zapobieganie wyciekowi finansowania kapitałowego (a co za tym idzie podstawy opodatkowania) z Niderlandów.

| (58) | Program obniżenia odsetek „rentebox” jest środkiem czysto technicznej natury, który zmienia sposób traktowania przez system odsetek w ramach grupy poprzez zwiększenie obciążenia podatkowego niektórych podatników i obniżenie obciążenia podatkowego innych podatników, w zależności od horyzontalnych i obiektywnych faktów i okoliczności. Bez możliwości wycofania się program obniżenia odsetek „rentebox” nie stanowiłby korzyści ekonomicznej, ponieważ obciążenie podatkowe ulega jedynie przesunięciu pomiędzy podatnikami, w oparciu o czysto horyzontalne i obiektywne kryteria. |
| --- | --- |

(58)

Program obniżenia odsetek „rentebox” jest środkiem czysto technicznej natury, który zmienia sposób traktowania przez system odsetek w ramach grupy poprzez zwiększenie obciążenia podatkowego niektórych podatników i obniżenie obciążenia podatkowego innych podatników, w zależności od horyzontalnych i obiektywnych faktów i okoliczności. Bez możliwości wycofania się program obniżenia odsetek „rentebox” nie stanowiłby korzyści ekonomicznej, ponieważ obciążenie podatkowe ulega jedynie przesunięciu pomiędzy podatnikami, w oparciu o czysto horyzontalne i obiektywne kryteria.

| (59) | Niderlandy podkreślają, iż selektywność de facto może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy istnieje ryzyko, że dany środek jest wprawdzie środkiem natury ogólnej, lecz w praktyce zawsze wydaje się przynosić korzyść tej samej, dającej się określić grupie. Ten sam rodzaj selektywności mógłby mieć miejsce wówczas, gdyby środek był fakultatywny, jest jednak wykluczony, kiedy staje się obowiązkowy. Podatnicy, którzy w jednym roku ponieśli szkodę, w kolejnym roku mogą odnieść korzyść, i odwrotnie. Nie ma zatem jednorodnej kategorii podatników, która jest przez ten program faworyzowana. |
| --- | --- |

(59)

Niderlandy podkreślają, iż selektywność de facto może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy istnieje ryzyko, że dany środek jest wprawdzie środkiem natury ogólnej, lecz w praktyce zawsze wydaje się przynosić korzyść tej samej, dającej się określić grupie. Ten sam rodzaj selektywności mógłby mieć miejsce wówczas, gdyby środek był fakultatywny, jest jednak wykluczony, kiedy staje się obowiązkowy. Podatnicy, którzy w jednym roku ponieśli szkodę, w kolejnym roku mogą odnieść korzyść, i odwrotnie. Nie ma zatem jednorodnej kategorii podatników, która jest przez ten program faworyzowana.

| (60) | Niderlandy uważają, że nowa definicja „grupy” oparta na faktycznej kontroli lepiej odpowiada celowi programu. Jeżeli jedno przedsiębiorstwo sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego przedsiębiorstwa, to ostatnie nie ma już swobodnego wyboru pomiędzy finansowaniem dłużnym wewnętrznym i zewnętrznym ani pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym. Centralny zarząd grupy decyduje o tym, w jaki sposób środki pozyskane z zewnątrz – zewnętrzne finansowanie dłużne lub kapitałowe – zostaną przydzielone w ramach grupy, w drodze wewnętrznego finansowania kapitałowego lub wewnętrznego finansowania dłużnego. Fakt, że z dwoma instrumentami finansowania wewnątrz grupy wiążą się różne konsekwencje podatkowe, stanowi zachętę do wyboru określonego instrumentu wyłącznie ze względu na jego skutki podatkowe. |
| --- | --- |

(60)

Niderlandy uważają, że nowa definicja „grupy” oparta na faktycznej kontroli lepiej odpowiada celowi programu. Jeżeli jedno przedsiębiorstwo sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego przedsiębiorstwa, to ostatnie nie ma już swobodnego wyboru pomiędzy finansowaniem dłużnym wewnętrznym i zewnętrznym ani pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym. Centralny zarząd grupy decyduje o tym, w jaki sposób środki pozyskane z zewnątrz – zewnętrzne finansowanie dłużne lub kapitałowe – zostaną przydzielone w ramach grupy, w drodze wewnętrznego finansowania kapitałowego lub wewnętrznego finansowania dłużnego. Fakt, że z dwoma instrumentami finansowania wewnątrz grupy wiążą się różne konsekwencje podatkowe, stanowi zachętę do wyboru określonego instrumentu wyłącznie ze względu na jego skutki podatkowe.

| (61) | Dzięki zmianie ustawodawstwa dotyczącego spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (BV) w przyszłości podatnik będzie mógł w prosty sposób przekształcić swoją strukturę prawnej w grupę, ponieważ obciążenie administracyjne oraz wymogi kapitałowe zostaną zniesione lub zdecydowanie ograniczone. |
| --- | --- |

(61)

Dzięki zmianie ustawodawstwa dotyczącego spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (BV) w przyszłości podatnik będzie mógł w prosty sposób przekształcić swoją strukturę prawnej w grupę, ponieważ obciążenie administracyjne oraz wymogi kapitałowe zostaną zniesione lub zdecydowanie ograniczone.

V.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (62) | Uwagi wpłynęły od niderlandzkiego związku pracodawców VNO-NCW (8), z Belgii oraz z Węgier. Uwagi skierowała także inna strona, jednak nastąpiło to po upłynięciu ostatecznego terminu, co spowodowało, że nie mogły one zostać uwzględnione w ramach prowadzonej procedury. Uwagi zainteresowanych stron nie miały w każdym razie wpływu na ocenę i wnioski zawarte w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(62)

Uwagi wpłynęły od niderlandzkiego związku pracodawców VNO-NCW (8), z Belgii oraz z Węgier. Uwagi skierowała także inna strona, jednak nastąpiło to po upłynięciu ostatecznego terminu, co spowodowało, że nie mogły one zostać uwzględnione w ramach prowadzonej procedury. Uwagi zainteresowanych stron nie miały w każdym razie wpływu na ocenę i wnioski zawarte w niniejszej decyzji.

V.1.   Uwagi niderlandzkiego związku pracodawców VNO-NCW

| (63) | VNO-NCW uważa, że program nie stanowi niezgodnej z zasadami pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE z następujących powodów. |
| --- | --- |

(63)

VNO-NCW uważa, że program nie stanowi niezgodnej z zasadami pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE z następujących powodów.

| (64) | Po pierwsze, VNO-NCW uważa, że program „groepsrentebox” jest ogólnym, neutralnym ze względów podatkowych środkiem technicznym, ponieważ ma na celu ograniczenie arbitrażu podatkowego między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym wewnątrz grupy przedsiębiorstw. VNO-NCW uważa, że – z uwagi na neutralność środka – program ten nie prowadzi do uprzywilejowania określonych przedsiębiorstw ani produkcji niektórych towarów w rozumieniu artykułu 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(64)

Po pierwsze, VNO-NCW uważa, że program „groepsrentebox” jest ogólnym, neutralnym ze względów podatkowych środkiem technicznym, ponieważ ma na celu ograniczenie arbitrażu podatkowego między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym wewnątrz grupy przedsiębiorstw. VNO-NCW uważa, że – z uwagi na neutralność środka – program ten nie prowadzi do uprzywilejowania określonych przedsiębiorstw ani produkcji niektórych towarów w rozumieniu artykułu 87 ust. 1 traktatu WE.

| (65) | Po drugie, korzyść podatkowa wielonarodowej grupy przedsiębiorstw jest wynikiem różnych sposobów traktowania przez państwa członkowskie odsetek w ramach grupy, i nie może zostać przypisana Niderlandom. Fakt, że korzyść powstaje w związku z możliwością odliczenia odsetek w innym państwie członkowskim po stawce wyższej niż stosowana w odniesieniu do programu obniżenia odsetek „rentebox”, podczas gdy w sytuacji krajowej stosowana jest stawka przewidziana w programie obniżenia odsetek w ramach grupy „groepsrentebox”, jest bezpośrednim rezultatem rozbieżności między przepisami krajów członkowskich dotyczącymi traktowania pod względem podatkowym odsetek w ramach grupy. Jeśli Komisja zechce położyć kres zakłóceniom, które mogłyby wyniknąć w związku z programem „groepsrentebox”, wtedy VNO-NCW rozważy możliwość zastosowania art. 94 lub art. 96 traktatu WE. |
| --- | --- |

(65)

Po drugie, korzyść podatkowa wielonarodowej grupy przedsiębiorstw jest wynikiem różnych sposobów traktowania przez państwa członkowskie odsetek w ramach grupy, i nie może zostać przypisana Niderlandom. Fakt, że korzyść powstaje w związku z możliwością odliczenia odsetek w innym państwie członkowskim po stawce wyższej niż stosowana w odniesieniu do programu obniżenia odsetek „rentebox”, podczas gdy w sytuacji krajowej stosowana jest stawka przewidziana w programie obniżenia odsetek w ramach grupy „groepsrentebox”, jest bezpośrednim rezultatem rozbieżności między przepisami krajów członkowskich dotyczącymi traktowania pod względem podatkowym odsetek w ramach grupy. Jeśli Komisja zechce położyć kres zakłóceniom, które mogłyby wyniknąć w związku z programem „groepsrentebox”, wtedy VNO-NCW rozważy możliwość zastosowania art. 94 lub art. 96 traktatu WE.

| (66) | Po trzecie, VNO-NCW stwierdziła, że uwzględniając cel omawianego programu, a mianowicie ograniczenie arbitrażu podatkowego między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym, przedsiębiorstwa należące do grupy nie znajdują się w sytuacji porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym do przedsiębiorstw nienależących do grupy. Różnica w traktowaniu pod względem podatkowym finansowania kapitałowego i finansowania dłużnego prowadzi – szczególnie w ramach grup – do zakłóceń z uwagi na to, że spółka dominująca ma pewną kontrolę nad swoimi spółkami zależnymi; w ten sposób mogą one w znacznym stopniu określać możliwości finansowania tych spółek zależnych, przy czym często w znacznym stopniu kierują się pobudkami podatkowymi. Natomiast w odniesieniu do osób trzecich o formie finansowania często w znacznym stopniu decydują przesłanki natury niepodatkowej. Nie można też stwierdzić, że odnośny program jest selektywny w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. VNO-NCW uważa ponadto że jeśli sam fakt, iż ułatwienie podatkowe w mniejszym czy większym stopniu ogranicza się do spółek w ramach grupy, oznacza, że mamy do czynienia ze środkiem stanowiącym pomoc państwa, a przepisy dotyczące podatku od osób prawnych w państwach członkowskich w wielu punktach będą niezgodne z art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(66)

Po trzecie, VNO-NCW stwierdziła, że uwzględniając cel omawianego programu, a mianowicie ograniczenie arbitrażu podatkowego między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym, przedsiębiorstwa należące do grupy nie znajdują się w sytuacji porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym do przedsiębiorstw nienależących do grupy. Różnica w traktowaniu pod względem podatkowym finansowania kapitałowego i finansowania dłużnego prowadzi – szczególnie w ramach grup – do zakłóceń z uwagi na to, że spółka dominująca ma pewną kontrolę nad swoimi spółkami zależnymi; w ten sposób mogą one w znacznym stopniu określać możliwości finansowania tych spółek zależnych, przy czym często w znacznym stopniu kierują się pobudkami podatkowymi. Natomiast w odniesieniu do osób trzecich o formie finansowania często w znacznym stopniu decydują przesłanki natury niepodatkowej. Nie można też stwierdzić, że odnośny program jest selektywny w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE. VNO-NCW uważa ponadto że jeśli sam fakt, iż ułatwienie podatkowe w mniejszym czy większym stopniu ogranicza się do spółek w ramach grupy, oznacza, że mamy do czynienia ze środkiem stanowiącym pomoc państwa, a przepisy dotyczące podatku od osób prawnych w państwach członkowskich w wielu punktach będą niezgodne z art. 87 ust. 1 traktatu WE.

V.2.   Uwagi władz węgierskich

| (67) | Władze węgierskie uważają, że program nie stanowi pomocy i na dowód tego przytacza dwa argumenty. Po pierwsze, ograniczenie do grup nie powoduje selektywności. W (międzynarodowym) obszarze podatkowym przepisy dla grup przedsiębiorstw są powszechne i nieuniknione. Zarówno OECD (rozliczenia wewnętrzne), jak i Komisja (dyrektywa w sprawie odsetek oraz należności licencyjnych) były inicjatorami wielu uregulowań prawnych, których zakres stosowania jest ograniczony do grup. Po drugie, podatki bezpośrednie należą do kompetencji państw członkowskich, w zakres których wchodzi ustalanie stawek podatku dla zdarzeń powodujących powstanie obowiązku podatkowego. Na zakończenie Węgry stwierdzają, że w sytuacji, w której podatki bezpośrednie nie są zharmonizowane, trudno byłoby obciążyć Niderlandy odpowiedzialnością za wyższe odliczenia, będące następstwem wyższych stawek podatku w innych państwach. Opisana przez Komisję korzyść jest wyraźnie spowodowana rozbieżnością między systemami podatkowymi. |
| --- | --- |

(67)

Władze węgierskie uważają, że program nie stanowi pomocy i na dowód tego przytacza dwa argumenty. Po pierwsze, ograniczenie do grup nie powoduje selektywności. W (międzynarodowym) obszarze podatkowym przepisy dla grup przedsiębiorstw są powszechne i nieuniknione. Zarówno OECD (rozliczenia wewnętrzne), jak i Komisja (dyrektywa w sprawie odsetek oraz należności licencyjnych) były inicjatorami wielu uregulowań prawnych, których zakres stosowania jest ograniczony do grup. Po drugie, podatki bezpośrednie należą do kompetencji państw członkowskich, w zakres których wchodzi ustalanie stawek podatku dla zdarzeń powodujących powstanie obowiązku podatkowego. Na zakończenie Węgry stwierdzają, że w sytuacji, w której podatki bezpośrednie nie są zharmonizowane, trudno byłoby obciążyć Niderlandy odpowiedzialnością za wyższe odliczenia, będące następstwem wyższych stawek podatku w innych państwach. Opisana przez Komisję korzyść jest wyraźnie spowodowana rozbieżnością między systemami podatkowymi.

V.3.   Uwagi władz belgijskich

| (68) | Także władze belgijskie stoją na stanowisku, iż program nie stanowi pomocy państwa i przedkładają argumenty wskazujące na brak selektywności podobne do tych przedstawionych przez inne zainteresowane strony. Belgia podkreśla jednocześnie, że logiczne jest, iż w przypadku przedsiębiorstwa, które nie należy do grupy, nie ma też mowy o finansowaniu w ramach grupy. Belgijskie władze argumentują również, że reguł pomocy państwa nie stosuje się w sytuacjach, w których istnieją rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi z powodu braku harmonizacji na szczeblu UE. W rezultacie program dotyczący opodatkowania odsetek w ramach grupy „groepsrenteregeling” należy też traktować jako środek o charakterze ogólnym, który nie podlega regułom pomocy państwa; kontynuując postępowanie Komisja w niewłaściwy sposób korzystałaby z przysługujących jej uprawnień. |
| --- | --- |

(68)

Także władze belgijskie stoją na stanowisku, iż program nie stanowi pomocy państwa i przedkładają argumenty wskazujące na brak selektywności podobne do tych przedstawionych przez inne zainteresowane strony. Belgia podkreśla jednocześnie, że logiczne jest, iż w przypadku przedsiębiorstwa, które nie należy do grupy, nie ma też mowy o finansowaniu w ramach grupy. Belgijskie władze argumentują również, że reguł pomocy państwa nie stosuje się w sytuacjach, w których istnieją rozbieżności między krajowymi systemami podatkowymi z powodu braku harmonizacji na szczeblu UE. W rezultacie program dotyczący opodatkowania odsetek w ramach grupy „groepsrenteregeling” należy też traktować jako środek o charakterze ogólnym, który nie podlega regułom pomocy państwa; kontynuując postępowanie Komisja w niewłaściwy sposób korzystałaby z przysługujących jej uprawnień.

VI.   ODPOWIEDŹ NIDERLANDÓW NA UWAGI STRON TRZECICH

| (69) | Władze niderlandzkie stwierdzają, że we wszystkich trzech przypadkach chodzi o uwagi, które potwierdzają ich stanowisko. Zarówno Węgry, jak i Belgia podkreślają, że próbując zaradzić zakłóceniom powodowanym przez rozbieżności między niezharmonizowanymi systemami podatkowymi, Komisja nadużywa swoich uprawnień w zakresie pomocy państwa. Utwierdza to Niderlandy w przekonaniu, że w przypadku programu „groepsrentebox” nie chodzi o środek pomocy zabroniony na mocy art. 87 traktatu WE. |
| --- | --- |

(69)

Władze niderlandzkie stwierdzają, że we wszystkich trzech przypadkach chodzi o uwagi, które potwierdzają ich stanowisko. Zarówno Węgry, jak i Belgia podkreślają, że próbując zaradzić zakłóceniom powodowanym przez rozbieżności między niezharmonizowanymi systemami podatkowymi, Komisja nadużywa swoich uprawnień w zakresie pomocy państwa. Utwierdza to Niderlandy w przekonaniu, że w przypadku programu „groepsrentebox” nie chodzi o środek pomocy zabroniony na mocy art. 87 traktatu WE.

| (70) | Niderlandy podkreślają dalej, że całkowicie popierają analizę VNO-NCW. Jako szczególnie istotne Niderlandy uznają szczegółową argumentację dotyczącą ram instytucjonalnych. Zostało w niej wyraźnie stwierdzone, jakie zakłócenia rynku wewnętrznego mogą wystąpić w następstwie użycia krajowych środków państw członkowskich, jak również jakie różnorodne instrumenty przewiduje traktat WE w celu usunięcia tych zakłóceń w razie potrzeby. |
| --- | --- |

(70)

Niderlandy podkreślają dalej, że całkowicie popierają analizę VNO-NCW. Jako szczególnie istotne Niderlandy uznają szczegółową argumentację dotyczącą ram instytucjonalnych. Zostało w niej wyraźnie stwierdzone, jakie zakłócenia rynku wewnętrznego mogą wystąpić w następstwie użycia krajowych środków państw członkowskich, jak również jakie różnorodne instrumenty przewiduje traktat WE w celu usunięcia tych zakłóceń w razie potrzeby.

| (71) | Na zakończenie władze niderlandzkie stwierdziły, że podzielają opinię VNO-NCW, że, aby można było mówić o selektywności, należy ocenić „czy niektórzy przedsiębiorcy lub produkcja niektórych towarów jest faworyzowana w stosunku do innych, porównywalnych pod względem prawnym i faktycznym w świetle celu omawianego środka”. Ograniczenie do pożyczek w ramach grupy nie powoduje selektywności, ponieważ celem programu „groepsrentebox” jest zapobieganie arbitrażowi między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym w ramach grup. W przypadku finansowania pomiędzy przedsiębiorstwami, które nie są powiązane w grupę, arbitraż nie odgrywa żadnej roli. Ograniczenie do pożyczek w ramach grupy jest wtedy logiczne w świetle celu programu, tak że właściwe ramy odniesienia tworzą wszystkie przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy. |
| --- | --- |

(71)

Na zakończenie władze niderlandzkie stwierdziły, że podzielają opinię VNO-NCW, że, aby można było mówić o selektywności, należy ocenić „czy niektórzy przedsiębiorcy lub produkcja niektórych towarów jest faworyzowana w stosunku do innych, porównywalnych pod względem prawnym i faktycznym w świetle celu omawianego środka”. Ograniczenie do pożyczek w ramach grupy nie powoduje selektywności, ponieważ celem programu „groepsrentebox” jest zapobieganie arbitrażowi między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym w ramach grup. W przypadku finansowania pomiędzy przedsiębiorstwami, które nie są powiązane w grupę, arbitraż nie odgrywa żadnej roli. Ograniczenie do pożyczek w ramach grupy jest wtedy logiczne w świetle celu programu, tak że właściwe ramy odniesienia tworzą wszystkie przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy.

VII.   OCENA PROGRAMU

| (72) | W celu ustalenia, czy rozpatrywany program stanowi środek pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, Komisja musi zbadać, czy środek nie sprzyja niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, poprzez zapewnienie korzyści natury ekonomicznej, czy przewaga ta zakłóca konkurencję bądź grozi jej zakłóceniem, czy przyznawana jest z zasobów państwowych i czy wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(72)

W celu ustalenia, czy rozpatrywany program stanowi środek pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, Komisja musi zbadać, czy środek nie sprzyja niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, poprzez zapewnienie korzyści natury ekonomicznej, czy przewaga ta zakłóca konkurencję bądź grozi jej zakłóceniem, czy przyznawana jest z zasobów państwowych i czy wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (73) | Aby środek mógł być traktowany jako pomoc państwa, musi być środkiem szczególnym lub selektywnym w tym sensie, że sprzyja niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów. |
| --- | --- |

(73)

Aby środek mógł być traktowany jako pomoc państwa, musi być środkiem szczególnym lub selektywnym w tym sensie, że sprzyja niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów.

| (74) | Władze niderlandzkie argumentują, że omawiany środek nie ogranicza się do określonych sektorów ani do określonych rodzajów przedsiębiorców, ani do określonych części terytorium Niderlandów. W tym kontekście zauważono także, że nie obowiązują również ograniczenia co do obrotu, wielkości, liczby pracowników, przynależności do grupy wielonarodowej czy rodzaju działalności, która mogłaby być prowadzona przez beneficjentów. |
| --- | --- |

(74)

Władze niderlandzkie argumentują, że omawiany środek nie ogranicza się do określonych sektorów ani do określonych rodzajów przedsiębiorców, ani do określonych części terytorium Niderlandów. W tym kontekście zauważono także, że nie obowiązują również ograniczenia co do obrotu, wielkości, liczby pracowników, przynależności do grupy wielonarodowej czy rodzaju działalności, która mogłaby być prowadzona przez beneficjentów.

| (75) | Zgodnie z mającym zastosowanie orzecznictwem, w celu określenia, czy dany środek ma charakter selektywny, należy zbadać, czy w ramach danego systemu prawnego przynosi on korzyść niektórym przedsiębiorcom w stosunku do innych przedsiębiorców, znajdujących się w sytuacji porównywalnej pod względem prawnym i faktycznym (9). Może się zatem zdarzyć, że przepisy podatkowe nie będą stanowić pomocy państwa nawet w przypadku gdy nie pod każdym względem są zgodne z powszechnym systemem opodatkowania osób prawnych w państwie członkowskim. Trybunał wielokrotnie orzekał również, że art. 87 ust. 1 traktatu WE nie dokonuje rozróżnienia na przyczyny i cele środków pomocy państwa, lecz definiuje je w zależności od ich następstw (10). W zakres art. 87 ust. 1 traktatu WE wchodzą w szczególności środki podatkowe, w przypadku których nie chodzi o dostosowanie ogólnego systemu do szczególnych właściwości niektórych przedsiębiorstw, lecz które zostały przyjęte w celu poprawy ich konkurencyjności (11). |
| --- | --- |

(75)

Zgodnie z mającym zastosowanie orzecznictwem, w celu określenia, czy dany środek ma charakter selektywny, należy zbadać, czy w ramach danego systemu prawnego przynosi on korzyść niektórym przedsiębiorcom w stosunku do innych przedsiębiorców, znajdujących się w sytuacji porównywalnej pod względem prawnym i faktycznym (9). Może się zatem zdarzyć, że przepisy podatkowe nie będą stanowić pomocy państwa nawet w przypadku gdy nie pod każdym względem są zgodne z powszechnym systemem opodatkowania osób prawnych w państwie członkowskim. Trybunał wielokrotnie orzekał również, że art. 87 ust. 1 traktatu WE nie dokonuje rozróżnienia na przyczyny i cele środków pomocy państwa, lecz definiuje je w zależności od ich następstw (10). W zakres art. 87 ust. 1 traktatu WE wchodzą w szczególności środki podatkowe, w przypadku których nie chodzi o dostosowanie ogólnego systemu do szczególnych właściwości niektórych przedsiębiorstw, lecz które zostały przyjęte w celu poprawy ich konkurencyjności (11).

| (76) | Pojęcia „pomoc państwa” nie stosuje się również w odniesieniu do wprowadzonych przez państwo środków różnicujących przedsiębiorstwa, w przypadku gdy różnicowanie to wynika z charakteru lub ogólnej struktury systemu podatkowego, którego stanowią element. Jak stwierdzono w obwieszczeniu Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (12) („obwieszczenie w sprawie opodatkowania”), „niektóre warunki mogą być usprawiedliwiane przez obiektywne różnice pomiędzy podatnikami”. |
| --- | --- |

(76)

Pojęcia „pomoc państwa” nie stosuje się również w odniesieniu do wprowadzonych przez państwo środków różnicujących przedsiębiorstwa, w przypadku gdy różnicowanie to wynika z charakteru lub ogólnej struktury systemu podatkowego, którego stanowią element. Jak stwierdzono w obwieszczeniu Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (12) („obwieszczenie w sprawie opodatkowania”), „niektóre warunki mogą być usprawiedliwiane przez obiektywne różnice pomiędzy podatnikami”.

| (77) | W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, na jakiej płaszczyźnie (grupy czy przedsiębiorstwa) należy dokonać oceny. W decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, Komisja zaznaczyła swoje wstępne stanowisko, że oceny tej należy dokonać na poziomie grupy, stwierdzając, że w przypadkach, w których przedsiębiorstwa należące do czysto krajowej grupy zdecydowały się na program „groepsrentebox”, korzyść w postaci obniżonego opodatkowania odsetek uzyskanych przez niderlandzką spółkę finansującą zostaje wyeliminowana przez mniejszą możliwość odliczenia odsetek uiszczonych na poziomie niderlandzkiej spółki, korzystającej z finansowania (13). |
| --- | --- |

(77)

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, na jakiej płaszczyźnie (grupy czy przedsiębiorstwa) należy dokonać oceny. W decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, Komisja zaznaczyła swoje wstępne stanowisko, że oceny tej należy dokonać na poziomie grupy, stwierdzając, że w przypadkach, w których przedsiębiorstwa należące do czysto krajowej grupy zdecydowały się na program „groepsrentebox”, korzyść w postaci obniżonego opodatkowania odsetek uzyskanych przez niderlandzką spółkę finansującą zostaje wyeliminowana przez mniejszą możliwość odliczenia odsetek uiszczonych na poziomie niderlandzkiej spółki, korzystającej z finansowania (13).

| (78) | Z uwagi na symetryczny charakter programu oraz na fakt, iż doprowadziłby on jedynie do innego rozłożenia obciążenia podatkowego między podatnikami, władze niderlandzkie uważają, że niektórzy przedsiębiorcy odniosą korzyść, a inni znajdą się w mniej korzystnej sytuacji, w zależności od tego, czy są w ujęciu obiektywnym dłużnikiem czy wierzycielem. Pod tym względem program „groepsrentebox” nie stanowi pomocy. |
| --- | --- |

(78)

Z uwagi na symetryczny charakter programu oraz na fakt, iż doprowadziłby on jedynie do innego rozłożenia obciążenia podatkowego między podatnikami, władze niderlandzkie uważają, że niektórzy przedsiębiorcy odniosą korzyść, a inni znajdą się w mniej korzystnej sytuacji, w zależności od tego, czy są w ujęciu obiektywnym dłużnikiem czy wierzycielem. Pod tym względem program „groepsrentebox” nie stanowi pomocy.

| (79) | Zgodnie z wyjaśnieniem władz niderlandzkich przedstawionym w piśmie z dnia 18 grudnia 2008 r., w przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego przedsiębiorstwa, to ostatnie nie ma już prawa swobodnego decydowania o swoim finansowaniu oraz dokonywania wyboru między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym. Centralny zarząd grupy podejmuje decyzje o sposobie przydzielania pozyskanych z zewnątrz środków w ramach grupy, w drodze wewnętrznego finansowania kapitałowego lub wewnętrznego finansowania dłużnego. |
| --- | --- |

(79)

Zgodnie z wyjaśnieniem władz niderlandzkich przedstawionym w piśmie z dnia 18 grudnia 2008 r., w przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego przedsiębiorstwa, to ostatnie nie ma już prawa swobodnego decydowania o swoim finansowaniu oraz dokonywania wyboru między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym. Centralny zarząd grupy podejmuje decyzje o sposobie przydzielania pozyskanych z zewnątrz środków w ramach grupy, w drodze wewnętrznego finansowania kapitałowego lub wewnętrznego finansowania dłużnego.

| (80) | Komisja zauważa jednakże że omawiany system odnosi się do szczególnej operacji (finansowanie przedsiębiorstw powiązanych), a nie do konsolidacji na poziomie grupy. Wszelkie obniżone stawki podatkowe zostaną zastosowane do przedsiębiorstw indywidualnie, na podstawie salda ich programu obniżenia odsetek „rentebox”. Władz niderlandzkie zauważyły, że choć można oczekiwać, iż decyzje o przeznaczeniu środków finansowych podejmowane są w interesie grupy jako całości, analiza na poziomie grupy nie znajduje uzasadnienia w niderlandzkim prawie podatkowym. Konsolidacja grup w niderlandzkim prawie podatkowym ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy liczba posiadanych akcji wynosi co najmniej 95 %. Inaczej mówiąc, podatek od osób prawnych pobierany jest w Niderlandach od pojedynczych podmiotów, a nie od grup. Oznaczenie „groepsrentebox” nie wyraża też wystarczająco trafnie tego, że program odnosi się do indywidualnych podmiotów, zajmujących się specyficznymi operacjami finansowymi. Program odnosi się do salda kosztów i dochodów skonsolidowanego na poziomie grupy. |
| --- | --- |

(80)

Komisja zauważa jednakże że omawiany system odnosi się do szczególnej operacji (finansowanie przedsiębiorstw powiązanych), a nie do konsolidacji na poziomie grupy. Wszelkie obniżone stawki podatkowe zostaną zastosowane do przedsiębiorstw indywidualnie, na podstawie salda ich programu obniżenia odsetek „rentebox”. Władz niderlandzkie zauważyły, że choć można oczekiwać, iż decyzje o przeznaczeniu środków finansowych podejmowane są w interesie grupy jako całości, analiza na poziomie grupy nie znajduje uzasadnienia w niderlandzkim prawie podatkowym. Konsolidacja grup w niderlandzkim prawie podatkowym ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy liczba posiadanych akcji wynosi co najmniej 95 %. Inaczej mówiąc, podatek od osób prawnych pobierany jest w Niderlandach od pojedynczych podmiotów, a nie od grup. Oznaczenie „groepsrentebox” nie wyraża też wystarczająco trafnie tego, że program odnosi się do indywidualnych podmiotów, zajmujących się specyficznymi operacjami finansowymi. Program odnosi się do salda kosztów i dochodów skonsolidowanego na poziomie grupy.

| (81) | Dlatego Komisja uznaje, że ocena programu powinna zostać dokonana na poziomie pojedynczych przedsiębiorstw. Zmieniony przez władze niderlandzkie program można opisać jako obniżenie stawki dla szczególnego rodzaju dochodów (względnie kosztów) w formie odsetek z tytułu pożyczki, w przypadku gdy transakcja dokonywana jest między przedsiębiorstwami powiązanymi (14). |
| --- | --- |

(81)

Dlatego Komisja uznaje, że ocena programu powinna zostać dokonana na poziomie pojedynczych przedsiębiorstw. Zmieniony przez władze niderlandzkie program można opisać jako obniżenie stawki dla szczególnego rodzaju dochodów (względnie kosztów) w formie odsetek z tytułu pożyczki, w przypadku gdy transakcja dokonywana jest między przedsiębiorstwami powiązanymi (14).

| (82) | Komisja uważa ponadto że symetria środka i jego neutralne skutki na poziomie grupy nie wystarczają, by wykluczyć możliwość korzyści przyznanej indywidualnym przedsiębiorstwom. Podobnie obniżenia opodatkowania odsetek dla jednego podmiotu w ramach grupy też nie można uzasadniać wyższą stawką podatku – mniejszą możliwością odliczenia odsetek – dla innego przedsiębiorstwa (15). |
| --- | --- |

(82)

Komisja uważa ponadto że symetria środka i jego neutralne skutki na poziomie grupy nie wystarczają, by wykluczyć możliwość korzyści przyznanej indywidualnym przedsiębiorstwom. Podobnie obniżenia opodatkowania odsetek dla jednego podmiotu w ramach grupy też nie można uzasadniać wyższą stawką podatku – mniejszą możliwością odliczenia odsetek – dla innego przedsiębiorstwa (15).

| (83) | Komisja uważa, że z uwagi na opodatkowanie szczególnych rodzajów dochodu, istotne może być zbadanie, czy program obejmuje w sposób niedyskryminacyjny ogólne kategorie transakcji. Każda dyskryminacja, której nie da się usprawiedliwić obiektywnymi różnicami między podatnikami, może prowadzić do zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(83)

Komisja uważa, że z uwagi na opodatkowanie szczególnych rodzajów dochodu, istotne może być zbadanie, czy program obejmuje w sposób niedyskryminacyjny ogólne kategorie transakcji. Każda dyskryminacja, której nie da się usprawiedliwić obiektywnymi różnicami między podatnikami, może prowadzić do zakłócenia konkurencji.

| (84) | W związku z tym wskazano na fakt, iż typową cechą wielu systemów podatkowych jest to, że elementy analityczne dopełniają syntetyczną naturę systemu podatkowego. Tak sytuacja ma miejsce w szczególności wtedy, gdy szczególne rodzaje dochodu, takie jak odsetki czy dywidendy, traktowane są pod względem podatkowym w zróżnicowany sposób. |
| --- | --- |

(84)

W związku z tym wskazano na fakt, iż typową cechą wielu systemów podatkowych jest to, że elementy analityczne dopełniają syntetyczną naturę systemu podatkowego. Tak sytuacja ma miejsce w szczególności wtedy, gdy szczególne rodzaje dochodu, takie jak odsetki czy dywidendy, traktowane są pod względem podatkowym w zróżnicowany sposób.

| (85) | Oddzielnie należy sprawdzić, czy w ujęciu obiektywnym w odniesieniu do transakcji pożyczkowych pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi, może zostać zastosowana niższa stawka podatku. Zarówno Niderlandy, jak i VNO-NCW przytoczyły argument, że arbitraż pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym jest możliwy tylko w grupie. W przeciwieństwie do przedsiębiorstw nienależących do grupy (przedsiębiorstw samodzielnych), przedsiębiorstwa należące do grupy zostają w jej ramach skonfrontowane z arbitrażem między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym. Na arbitraż wpływ wywierają głównie względy podatkowe, a nie ekonomiczne. |
| --- | --- |

(85)

Oddzielnie należy sprawdzić, czy w ujęciu obiektywnym w odniesieniu do transakcji pożyczkowych pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi, może zostać zastosowana niższa stawka podatku. Zarówno Niderlandy, jak i VNO-NCW przytoczyły argument, że arbitraż pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym jest możliwy tylko w grupie. W przeciwieństwie do przedsiębiorstw nienależących do grupy (przedsiębiorstw samodzielnych), przedsiębiorstwa należące do grupy zostają w jej ramach skonfrontowane z arbitrażem między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym. Na arbitraż wpływ wywierają głównie względy podatkowe, a nie ekonomiczne.

| (86) | Komisja uważa, że konsekwencją omawianego środka będzie zmniejszenie arbitrażu (w sytuacji krajowej), ponieważ różnica między opodatkowaniem odsetek uzyskanych w ramach grupy i dywidendy w ramach grupy będzie mniejsza, a co za tym idzie zostanie zwiększona techniczna neutralność systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(86)

Komisja uważa, że konsekwencją omawianego środka będzie zmniejszenie arbitrażu (w sytuacji krajowej), ponieważ różnica między opodatkowaniem odsetek uzyskanych w ramach grupy i dywidendy w ramach grupy będzie mniejsza, a co za tym idzie zostanie zwiększona techniczna neutralność systemu podatkowego.

| (87) | Dla zilustrowania tej kwestii należy dokonać rozróżnienia pomiędzy trzema różnymi rodzajami sytuacji (zob. rys. 1), w przypadku których zaangażowane są z jednej strony przedsiębiorstwa powiązane, a z drugiej – przedsiębiorstwa samodzielne (włącznie z instytucjami finansowymi w ich stosunkach z niezależnymi osobami trzecimi). Załóżmy, że A-B-C stanowi grupę przedsiębiorstw, w której A sprawuje kontrolę nad finansowaniem przedsiębiorstw B i C; X jest podmiotem niewchodzącym w skład grupy (przedsiębiorstwem samodzielnym), a Y jest instytucją kredytową udzielającą pożyczek stronom niezależnym.

  Rysunek 1 |
| --- | --- |

(87)

Dla zilustrowania tej kwestii należy dokonać rozróżnienia pomiędzy trzema różnymi rodzajami sytuacji (zob. rys. 1), w przypadku których zaangażowane są z jednej strony przedsiębiorstwa powiązane, a z drugiej – przedsiębiorstwa samodzielne (włącznie z instytucjami finansowymi w ich stosunkach z niezależnymi osobami trzecimi). Załóżmy, że A-B-C stanowi grupę przedsiębiorstw, w której A sprawuje kontrolę nad finansowaniem przedsiębiorstw B i C; X jest podmiotem niewchodzącym w skład grupy (przedsiębiorstwem samodzielnym), a Y jest instytucją kredytową udzielającą pożyczek stronom niezależnym.

Rysunek 1

Image

| (88) | Pierwsza sytuacja dotyczy transakcji finansowych pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi. Spółka nadrzędna A użycza środków swoim spółkom podrzędnym B i C, udostępniając im finansowanie dłużne lub kapitałowe. Z tymi transakcjami finansowymi wiąże się wypłata (przez B i C) odsetek bądź dywidendy. |
| --- | --- |

(88)

Pierwsza sytuacja dotyczy transakcji finansowych pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi. Spółka nadrzędna A użycza środków swoim spółkom podrzędnym B i C, udostępniając im finansowanie dłużne lub kapitałowe. Z tymi transakcjami finansowymi wiąże się wypłata (przez B i C) odsetek bądź dywidendy.

| (89) | Wybór pomiędzy finansowaniem kapitałowym i finansowaniem dłużnym zostaje dokonany na poziomie spółki nadrzędnej A w interesie grupy przedsiębiorstw powiązanych jako całości. Dlatego, jeżeli spółka macierzysta A finansuje jedną ze swoich spółek zależnych (lub przedsiębiorstw należących do grupy), arbitraż pomiędzy finansowaniem kapitałowym i finansowaniem dłużnym zostanie dokonany na podstawie szeregu kryteriów. Podczas gdy zapotrzebowanie na płynność długoterminową lub inwestycja wymaga zazwyczaj dokapitalizowania, na potrzeby finansowania krótkoterminowego wymagana będzie jedynie pożyczka (krótkoterminowa). Niemniej jednak na te przesłanki ekonomiczne mogą mieć wpływ przesłanki podatkowe. |
| --- | --- |

(89)

Wybór pomiędzy finansowaniem kapitałowym i finansowaniem dłużnym zostaje dokonany na poziomie spółki nadrzędnej A w interesie grupy przedsiębiorstw powiązanych jako całości. Dlatego, jeżeli spółka macierzysta A finansuje jedną ze swoich spółek zależnych (lub przedsiębiorstw należących do grupy), arbitraż pomiędzy finansowaniem kapitałowym i finansowaniem dłużnym zostanie dokonany na podstawie szeregu kryteriów. Podczas gdy zapotrzebowanie na płynność długoterminową lub inwestycja wymaga zazwyczaj dokapitalizowania, na potrzeby finansowania krótkoterminowego wymagana będzie jedynie pożyczka (krótkoterminowa). Niemniej jednak na te przesłanki ekonomiczne mogą mieć wpływ przesłanki podatkowe.

| (90) | Poprzez zmniejszenie różnicy w traktowaniu pod względem podatkowym pomiędzy dochodami w ramach grupy uzyskanymi z pożyczek (odsetki) i dochodami w ramach grupy uzyskanymi z kapitału (dywidenda), w konsekwencji zastosowania środka zmniejszeniu ulegnie arbitraż podatkowy między dwoma rodzajami transakcji w sytuacji krajowej. Druga sytuacja dotyczy transakcji pożyczki między instytucją finansową (bank Y) i jednym z przedsiębiorstw należących do grupy (przedsiębiorstwo B). Taka sytuacja ma miejsce zasadniczo wtedy, gdy zaspokojenie potrzeb finansowych w drodze zapewnienia płynności w ramach grupy nie jest możliwe. W takiej sytuacji nie ma [możliwości] arbitrażu dla Y, ponieważ dokapitalizowanie B nie jest alternatywą dla Y, które zajmuje się po prostu udzielaniem pożyczek osobom trzecim. Nie ma również możliwości arbitrażu między finansowaniem kapitałowym i finansowaniem dłużnym na poziomie B (lub na poziomie grupy). |
| --- | --- |

(90)

Poprzez zmniejszenie różnicy w traktowaniu pod względem podatkowym pomiędzy dochodami w ramach grupy uzyskanymi z pożyczek (odsetki) i dochodami w ramach grupy uzyskanymi z kapitału (dywidenda), w konsekwencji zastosowania środka zmniejszeniu ulegnie arbitraż podatkowy między dwoma rodzajami transakcji w sytuacji krajowej. Druga sytuacja dotyczy transakcji pożyczki między instytucją finansową (bank Y) i jednym z przedsiębiorstw należących do grupy (przedsiębiorstwo B). Taka sytuacja ma miejsce zasadniczo wtedy, gdy zaspokojenie potrzeb finansowych w drodze zapewnienia płynności w ramach grupy nie jest możliwe. W takiej sytuacji nie ma [możliwości] arbitrażu dla Y, ponieważ dokapitalizowanie B nie jest alternatywą dla Y, które zajmuje się po prostu udzielaniem pożyczek osobom trzecim. Nie ma również możliwości arbitrażu między finansowaniem kapitałowym i finansowaniem dłużnym na poziomie B (lub na poziomie grupy).

| (91) | Odróżnienie instytucji finansowych (pożyczki udzielane niezależnym podmiotom) od przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy (użyczających środków finansowych przedsiębiorstwom należącym do grupy) jest możliwe także z innych powodów. W pierwszym przypadku zysk z tego rodzaju transakcji pożyczkowych jest wynikiem zwykłej działalności instytucji finansowych i może stanowić istotną część ich dochodów. W drugim przypadku stanowią dochody pochodzące z transakcji z niezależnymi uczestnikami rynku, które zostają przekształcone w dochody grupy, czemu nie towarzyszy generowanie dochodów na poziomie grupy. Odsetki uiszczane na rzecz banku przez przedsiębiorstwo B, będą dodatkowymi kosztami nie tylko dla przedsiębiorstwa B, lecz także dla grupy jako całości, podczas gdy w pierwszej sytuacji odsetki uiszczane przez przedsiębiorstwo B (lub C) na rzecz jej spółki macierzystej, nie stanowią dla grupy dodatkowych kosztów ani dochodów. |
| --- | --- |

(91)

Odróżnienie instytucji finansowych (pożyczki udzielane niezależnym podmiotom) od przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy (użyczających środków finansowych przedsiębiorstwom należącym do grupy) jest możliwe także z innych powodów. W pierwszym przypadku zysk z tego rodzaju transakcji pożyczkowych jest wynikiem zwykłej działalności instytucji finansowych i może stanowić istotną część ich dochodów. W drugim przypadku stanowią dochody pochodzące z transakcji z niezależnymi uczestnikami rynku, które zostają przekształcone w dochody grupy, czemu nie towarzyszy generowanie dochodów na poziomie grupy. Odsetki uiszczane na rzecz banku przez przedsiębiorstwo B, będą dodatkowymi kosztami nie tylko dla przedsiębiorstwa B, lecz także dla grupy jako całości, podczas gdy w pierwszej sytuacji odsetki uiszczane przez przedsiębiorstwo B (lub C) na rzecz jej spółki macierzystej, nie stanowią dla grupy dodatkowych kosztów ani dochodów.

| (92) | W związku z tym należy zauważyć, że po opublikowaniu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej instytucje finansowe nie wniosły żadnej skargi ani nie zgłosiły żadnych uwag co do zakresu programu obniżenia odsetek w ramach grupy „groepsrentebox”. |
| --- | --- |

(92)

W związku z tym należy zauważyć, że po opublikowaniu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej instytucje finansowe nie wniosły żadnej skargi ani nie zgłosiły żadnych uwag co do zakresu programu obniżenia odsetek w ramach grupy „groepsrentebox”.

| (93) | Z punktu widzenia dłużnika (B w stosunku do Y), trafniejsze będzie porównanie tego przedsiębiorstwa z przedsiębiorstwem samodzielnym, takim jak przedsiębiorstwo X, kiedy zaciąga ono pożyczkę w banku Y. |
| --- | --- |

(93)

Z punktu widzenia dłużnika (B w stosunku do Y), trafniejsze będzie porównanie tego przedsiębiorstwa z przedsiębiorstwem samodzielnym, takim jak przedsiębiorstwo X, kiedy zaciąga ono pożyczkę w banku Y.

| (94) | Trzecia sytuacja dotyczy transakcji pożyczki między instytucją finansową (bank Y) i przedsiębiorstwem samodzielnym (X). Tak jak w poprzedniej sytuacji, również w tym przypadku Y nie ma nic do czynienia z arbitrażem, ponieważ dokapitalizowanie B nie stanowi alternatywy dla Y. |
| --- | --- |

(94)

Trzecia sytuacja dotyczy transakcji pożyczki między instytucją finansową (bank Y) i przedsiębiorstwem samodzielnym (X). Tak jak w poprzedniej sytuacji, również w tym przypadku Y nie ma nic do czynienia z arbitrażem, ponieważ dokapitalizowanie B nie stanowi alternatywy dla Y.

| (95) | Choć w pewnych okolicznościach zabezpieczenie potrzeb finansowych przedsiębiorstwa X byłoby możliwe w drodze udzielenia pożyczki lub dokapitalizowania przez udziałowców indywidualnych, sytuacji tej nie można porównać z pierwszą, ponieważ potencjalne źródła środków finansowych (osoby fizyczne) nie podlegają podatkowi od osób prawnych. Ponadto szczególnie trudne jest dokonywanie tego rodzaju transakcji z inwestorami prywatnymi w zakresie środka (w drodze ograniczenia odliczania odsetek uiszczanych przez przedsiębiorstwo X na rzecz jego udziałowców przy równoczesnym obniżeniu opodatkowania tych odsetek na poziomie indywidualnego udziałowca), ponieważ w przypadku opodatkowania osób nie postępuje się według tej samej logiki co w przypadku opodatkowania przedsiębiorstw (16). |
| --- | --- |

(95)

Choć w pewnych okolicznościach zabezpieczenie potrzeb finansowych przedsiębiorstwa X byłoby możliwe w drodze udzielenia pożyczki lub dokapitalizowania przez udziałowców indywidualnych, sytuacji tej nie można porównać z pierwszą, ponieważ potencjalne źródła środków finansowych (osoby fizyczne) nie podlegają podatkowi od osób prawnych. Ponadto szczególnie trudne jest dokonywanie tego rodzaju transakcji z inwestorami prywatnymi w zakresie środka (w drodze ograniczenia odliczania odsetek uiszczanych przez przedsiębiorstwo X na rzecz jego udziałowców przy równoczesnym obniżeniu opodatkowania tych odsetek na poziomie indywidualnego udziałowca), ponieważ w przypadku opodatkowania osób nie postępuje się według tej samej logiki co w przypadku opodatkowania przedsiębiorstw (16).

| (96) | Jeśli z punktu widzenia dłużnika zabezpieczenie potrzeb finansowych przedsiębiorstwa X możliwe jest wyłącznie w drodze zaciągnięcia pożyczki w instytucji finansowej, związana z tym transakcja zawarta z Y wykazywać będzie silne podobieństwo z transakcją pożyczki między przedsiębiorstwami B i Y. |
| --- | --- |

(96)

Jeśli z punktu widzenia dłużnika zabezpieczenie potrzeb finansowych przedsiębiorstwa X możliwe jest wyłącznie w drodze zaciągnięcia pożyczki w instytucji finansowej, związana z tym transakcja zawarta z Y wykazywać będzie silne podobieństwo z transakcją pożyczki między przedsiębiorstwami B i Y.

| (97) | Ponieważ przedsiębiorstwa samodzielne niebędące instytucjami kredytowymi ani finansowymi zasadniczo udzielają pożyczek niezależnym podmiotom w sposób nieregularny, nie są dyskryminowane w kwestii umów pożyczki w stosunku do przedsiębiorstw powiązanych, o ile dotyczy to udzielania pożyczek przedsiębiorstwom należącym do grupy. |
| --- | --- |

(97)

Ponieważ przedsiębiorstwa samodzielne niebędące instytucjami kredytowymi ani finansowymi zasadniczo udzielają pożyczek niezależnym podmiotom w sposób nieregularny, nie są dyskryminowane w kwestii umów pożyczki w stosunku do przedsiębiorstw powiązanych, o ile dotyczy to udzielania pożyczek przedsiębiorstwom należącym do grupy.

| (98) | Na zakończenie należy stwierdzić, że Niderlandy zmieniły definicję grupy na potrzeby programu „rentebox”. Władze niderlandzkie stwierdziły, że zmiana ta wynika z doprecyzowania ich podejścia w celu zapobiegania arbitrażowi podatkowemu. |
| --- | --- |

(98)

Na zakończenie należy stwierdzić, że Niderlandy zmieniły definicję grupy na potrzeby programu „rentebox”. Władze niderlandzkie stwierdziły, że zmiana ta wynika z doprecyzowania ich podejścia w celu zapobiegania arbitrażowi podatkowemu.

| (99) | W nowej propozycji jest mowa o podmiotach powiązanych, w przypadku których w programie obniżenia odsetek „rentebox” zrezygnowano z odsetek, oraz sytuacjach, w których jeden podmiot sprawuje bezpośrednio lub pośrednio faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego podmiotu. Komisja uważa, że zmiana ta jest istotna, ponieważ w przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego przedsiębiorstwa, to ostatnie nie ma już swobody w kwestii wyboru pomiędzy wewnętrznym i zewnętrznym finansowaniem dłużnym, ani też w kwestii wyboru między finansowaniem dłużnym i kapitałowym. Arbitraż sprawowany jest przez zarząd centralny w interesie grupy jako całości. |
| --- | --- |

(99)

W nowej propozycji jest mowa o podmiotach powiązanych, w przypadku których w programie obniżenia odsetek „rentebox” zrezygnowano z odsetek, oraz sytuacjach, w których jeden podmiot sprawuje bezpośrednio lub pośrednio faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego podmiotu. Komisja uważa, że zmiana ta jest istotna, ponieważ w przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo sprawuje faktyczną kontrolę nad finansowaniem innego przedsiębiorstwa, to ostatnie nie ma już swobody w kwestii wyboru pomiędzy wewnętrznym i zewnętrznym finansowaniem dłużnym, ani też w kwestii wyboru między finansowaniem dłużnym i kapitałowym. Arbitraż sprawowany jest przez zarząd centralny w interesie grupy jako całości.

| (100) | Zależność między A i B dotyczy przydzielania środków wewnątrz grupy przedsiębiorstw powiązanych, podczas gdy zależność między Y i B (lub X i Y) jest w pierwszej kolejności związana z finansowaniem komercyjnym. |
| --- | --- |

(100)

Zależność między A i B dotyczy przydzielania środków wewnątrz grupy przedsiębiorstw powiązanych, podczas gdy zależność między Y i B (lub X i Y) jest w pierwszej kolejności związana z finansowaniem komercyjnym.

| (101) | Dlatego Komisja uważa, że pojęcie „faktyczna bezpośrednia lub pośrednia kontrola” finansowania innego podmiotu (lub faktyczna kontrola przez podmiot trzeci) dwóch podmiotów będących stroną umowy pożyczki jest istotne dla określenia charakteru pomocowego środka, z uwagi na cel, którym jest osłabienie zachęty do arbitrażu pomiędzy finansowaniem w drodze dokapitalizowania i pożyczki oraz w tym kontekście zagwarantowanie neutralności podatkowej. |
| --- | --- |

(101)

Dlatego Komisja uważa, że pojęcie „faktyczna bezpośrednia lub pośrednia kontrola” finansowania innego podmiotu (lub faktyczna kontrola przez podmiot trzeci) dwóch podmiotów będących stroną umowy pożyczki jest istotne dla określenia charakteru pomocowego środka, z uwagi na cel, którym jest osłabienie zachęty do arbitrażu pomiędzy finansowaniem w drodze dokapitalizowania i pożyczki oraz w tym kontekście zagwarantowanie neutralności podatkowej.

| (102) | Jeśli chodzi o kwestię tego, czy omawiany środek przynosi korzyść, najwyraźniej należy na poziomie pojedynczych przedsiębiorstw dokonać rozróżnienia na wiele sytuacji. Po pierwsze, każdy podatnik w Niderlandach uczestniczący w transakcji finansowania dłużnego z przedsiębiorstwami niepowiązanymi traktowany jest w identyczny sposób i obciążony taką samą stawką (25 %). Dotyczy to także przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy. Po drugie, przedsiębiorstwo otrzymujące pożyczkę od przedsiębiorstw powiązanych jest faktycznie traktowane mniej korzystnie pod względem podatkowym niż przedsiębiorstwo, które zawiera umowę pożyczki z przedsiębiorstwem niepowiązanym (odliczenie odsetek w wysokości zaledwie 5 %). Po trzecie – i jest to jedyna sytuacja, w której mamy do czynienia z jakąkolwiek korzyścią podatkową – przedsiębiorstwo udzielające pożyczki przedsiębiorstwu powiązanemu, obciążone jest z tytułu wynikających z tego odsetek podatkiem według niższej stawki w porównaniu z transakcjami z przedsiębiorstwem niepowiązanym. |
| --- | --- |

(102)

Jeśli chodzi o kwestię tego, czy omawiany środek przynosi korzyść, najwyraźniej należy na poziomie pojedynczych przedsiębiorstw dokonać rozróżnienia na wiele sytuacji. Po pierwsze, każdy podatnik w Niderlandach uczestniczący w transakcji finansowania dłużnego z przedsiębiorstwami niepowiązanymi traktowany jest w identyczny sposób i obciążony taką samą stawką (25 %). Dotyczy to także przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy. Po drugie, przedsiębiorstwo otrzymujące pożyczkę od przedsiębiorstw powiązanych jest faktycznie traktowane mniej korzystnie pod względem podatkowym niż przedsiębiorstwo, które zawiera umowę pożyczki z przedsiębiorstwem niepowiązanym (odliczenie odsetek w wysokości zaledwie 5 %). Po trzecie – i jest to jedyna sytuacja, w której mamy do czynienia z jakąkolwiek korzyścią podatkową – przedsiębiorstwo udzielające pożyczki przedsiębiorstwu powiązanemu, obciążone jest z tytułu wynikających z tego odsetek podatkiem według niższej stawki w porównaniu z transakcjami z przedsiębiorstwem niepowiązanym.

| (103) | Jeśli jednak chodzi o skutki środka, korzyść dla przedsiębiorstwa udzielającego pożyczki przedsiębiorstwu powiązanemu nie może być jednak traktowana jako dyskryminująca, ponieważ pożyczki udzielonej przedsiębiorstwu powiązanemu nie można porównywać z pożyczką udzieloną przedsiębiorstwu niepowiązanemu. Jeśli chodzi o działalność finansową z finansowaniem dłużnym, przedsiębiorstwa powiązane znajdują się w sytuacji, której pod względem faktycznym i prawnym nie można porównać z przedsiębiorstwami niepowiązanymi. Wynika to z tego, że kiedy przedsiębiorstwa powiązane starają się uzyskać finansowanie kapitałowe lub finansowanie dłużne w ramach grupy, to – w przeciwieństwie do sytuacji z udziałem przedsiębiorstw niepowiązanych – nie jest to transakcja czysto komercyjna. Spółka nadrzędna i spółka zależna mają takie same interesy, co nie ma miejsca w przypadku transakcji komercyjnych z udziałem pożyczkodawcy trzeciego, kiedy każda strona dąży do osiągnięcia jak największego zysku kosztem drugiej strony. Nie ma presji konkurencyjnej przedsiębiorstwa Y na przedsiębiorstwo A przy udzielaniu pożyczki przedsiębiorstwu B, z tej prostej przyczyny, że przedsiębiorstwo A kontroluje każdą decyzję przedsiębiorstwa B dotyczącą finansowania. |
| --- | --- |

(103)

Jeśli jednak chodzi o skutki środka, korzyść dla przedsiębiorstwa udzielającego pożyczki przedsiębiorstwu powiązanemu nie może być jednak traktowana jako dyskryminująca, ponieważ pożyczki udzielonej przedsiębiorstwu powiązanemu nie można porównywać z pożyczką udzieloną przedsiębiorstwu niepowiązanemu. Jeśli chodzi o działalność finansową z finansowaniem dłużnym, przedsiębiorstwa powiązane znajdują się w sytuacji, której pod względem faktycznym i prawnym nie można porównać z przedsiębiorstwami niepowiązanymi. Wynika to z tego, że kiedy przedsiębiorstwa powiązane starają się uzyskać finansowanie kapitałowe lub finansowanie dłużne w ramach grupy, to – w przeciwieństwie do sytuacji z udziałem przedsiębiorstw niepowiązanych – nie jest to transakcja czysto komercyjna. Spółka nadrzędna i spółka zależna mają takie same interesy, co nie ma miejsca w przypadku transakcji komercyjnych z udziałem pożyczkodawcy trzeciego, kiedy każda strona dąży do osiągnięcia jak największego zysku kosztem drugiej strony. Nie ma presji konkurencyjnej przedsiębiorstwa Y na przedsiębiorstwo A przy udzielaniu pożyczki przedsiębiorstwu B, z tej prostej przyczyny, że przedsiębiorstwo A kontroluje każdą decyzję przedsiębiorstwa B dotyczącą finansowania.

| (104) | Wymóg sprawowania kontroli nad innym przedsiębiorstwem jest też kryterium horyzontalnym, obowiązującym wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od ich wielkości, sektora czy jakiejkolwiek innej różnicy. Różna stawka podatkowa w przypadku finansowania kapitałowego pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi odzwierciedla jedynie obiektywne różnice i nie wpływa na neutralność podatkową. |
| --- | --- |

(104)

Wymóg sprawowania kontroli nad innym przedsiębiorstwem jest też kryterium horyzontalnym, obowiązującym wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od ich wielkości, sektora czy jakiejkolwiek innej różnicy. Różna stawka podatkowa w przypadku finansowania kapitałowego pomiędzy przedsiębiorstwami powiązanymi odzwierciedla jedynie obiektywne różnice i nie wpływa na neutralność podatkową.

| (105) | Chociaż przy określaniu przepisów podatkowych państwa członkowskie muszą uwzględniać przepisy dotyczące swobodnego przepływu towarów, usług i kapitału, swobody przedsiębiorczości, zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, jak również przepisów dotyczących pomocy państwa, Komisja musi uznać, że prawo wspólnotowe pozostawia krajom członkowskim znaczną autonomię w sprawach podatkowych. Jak podkreślono w punkcie 13 komunikatu podatkowego, przepisy dotyczące pomocy państwa nie ograniczają kompetencji państw członkowskich do podejmowania decyzji w sprawie polityki gospodarczej, którą uznają za najbardziej stosowną, a w szczególności do rozszerzania zobowiązań podatkowych według własnego uznania na różne czynniki produkcji. |
| --- | --- |

(105)

Chociaż przy określaniu przepisów podatkowych państwa członkowskie muszą uwzględniać przepisy dotyczące swobodnego przepływu towarów, usług i kapitału, swobody przedsiębiorczości, zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, jak również przepisów dotyczących pomocy państwa, Komisja musi uznać, że prawo wspólnotowe pozostawia krajom członkowskim znaczną autonomię w sprawach podatkowych. Jak podkreślono w punkcie 13 komunikatu podatkowego, przepisy dotyczące pomocy państwa nie ograniczają kompetencji państw członkowskich do podejmowania decyzji w sprawie polityki gospodarczej, którą uznają za najbardziej stosowną, a w szczególności do rozszerzania zobowiązań podatkowych według własnego uznania na różne czynniki produkcji.

| (106) | W tym kontekście państwa członkowskie są uprawnione do podejmowania działań na rzecz ograniczenia istniejącego arbitrażu pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym w ramach grupy (jak również zapobieganie nadużyciu możliwości odliczenia odsetek w ramach grupy). Komisja stwierdza w szczególności, że arbitraż pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym może prowadzić do sytuacji, w których przedsiębiorstwo zostaje zmuszone przez swoją spółkę nadrzędną do skorzystania z pożyczki w ramach grupy zamiast z finansowania kapitałowego, a co za tym idzie do zwiększenia dźwigni finansowej w celu utrzymania podatku od osób prawnych na jak najniższym poziomie. Z ekonomicznego punktu widzenia jednak nie zawsze pożądany jest wybór dużej dźwigni finansowej czy też zobowiązanie do płacenia odsetek, zamiast finansowania długoterminowego w formie kapitału. Wydaje się ponadto że arbitraż między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym spowodował utratę wpływów finansowych przez Niderlandy. |
| --- | --- |

(106)

W tym kontekście państwa członkowskie są uprawnione do podejmowania działań na rzecz ograniczenia istniejącego arbitrażu pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym w ramach grupy (jak również zapobieganie nadużyciu możliwości odliczenia odsetek w ramach grupy). Komisja stwierdza w szczególności, że arbitraż pomiędzy finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym może prowadzić do sytuacji, w których przedsiębiorstwo zostaje zmuszone przez swoją spółkę nadrzędną do skorzystania z pożyczki w ramach grupy zamiast z finansowania kapitałowego, a co za tym idzie do zwiększenia dźwigni finansowej w celu utrzymania podatku od osób prawnych na jak najniższym poziomie. Z ekonomicznego punktu widzenia jednak nie zawsze pożądany jest wybór dużej dźwigni finansowej czy też zobowiązanie do płacenia odsetek, zamiast finansowania długoterminowego w formie kapitału. Wydaje się ponadto że arbitraż między finansowaniem dłużnym i finansowaniem kapitałowym spowodował utratę wpływów finansowych przez Niderlandy.

| (107) | Środek ten jest dostępny dla każdego przedsiębiorstwa, które podlega podatkowi od osób prawnych i otrzymuje lub uiszcza odsetki w ramach relacji wewnątrz grupy, i nie zawiera elementu dyskryminującego, takiego jak ograniczenie pod względem państwa, w którym dokonana zostanie transakcja. |
| --- | --- |

(107)

Środek ten jest dostępny dla każdego przedsiębiorstwa, które podlega podatkowi od osób prawnych i otrzymuje lub uiszcza odsetki w ramach relacji wewnątrz grupy, i nie zawiera elementu dyskryminującego, takiego jak ograniczenie pod względem państwa, w którym dokonana zostanie transakcja.

| (108) | Fakt, że wprowadzony program ma mieć charakter obligatoryjny powoduje, że będzie on obowiązywał w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy (z transakcjami pożyczki w ramach grupy), bez możliwości uchylenia się od nich oraz bez zróżnicowanego traktowania pomiędzy przedsiębiorstwami należącymi do grupy. W dodatku nowa, sformułowana na potrzeby omawianego środka definicja przedsiębiorstw należących do grupy (oparta na zasadzie kontroli zamiast na minimalnym udziale), ogranicza w drodze rozszerzenia zakresu zastosowania środka liczbę elementów, które z prawnego punktu widzenia mogłyby prowadzić do selektywności. |
| --- | --- |

(108)

Fakt, że wprowadzony program ma mieć charakter obligatoryjny powoduje, że będzie on obowiązywał w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy (z transakcjami pożyczki w ramach grupy), bez możliwości uchylenia się od nich oraz bez zróżnicowanego traktowania pomiędzy przedsiębiorstwami należącymi do grupy. W dodatku nowa, sformułowana na potrzeby omawianego środka definicja przedsiębiorstw należących do grupy (oparta na zasadzie kontroli zamiast na minimalnym udziale), ogranicza w drodze rozszerzenia zakresu zastosowania środka liczbę elementów, które z prawnego punktu widzenia mogłyby prowadzić do selektywności.

| (109) | W związku z tym Komisja zauważa, że po opublikowaniu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania nie wpłynęły żadne skargi ani uwagi od przedstawicieli niderlandzkich pracodawców, w których stwierdzono by, że małe lub średnie przedsiębiorstwa nie mogłyby skorzystać ze środka. |
| --- | --- |

(109)

W związku z tym Komisja zauważa, że po opublikowaniu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania nie wpłynęły żadne skargi ani uwagi od przedstawicieli niderlandzkich pracodawców, w których stwierdzono by, że małe lub średnie przedsiębiorstwa nie mogłyby skorzystać ze środka.

| (110) | W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja dokonała rozróżnienia na sytuację czysto krajową, w przypadku której wszystkie przedsiębiorstwa należące do grupy mają siedzibę w Niderlandach, i sytuację transgraniczną, w przypadku której niderlandzkie przedsiębiorstwo pożycza środki pieniężne jednemu z przedsiębiorstw zależnych, mającemu siedzibę za granicą. Z podatkowego punktu widzenia na poziomie czysto krajowym środek jest, zdaniem Komisji, prawdopodobnie neutralny. Jednakże w transakcjach transgranicznych w odniesieniu do przedsiębiorstwa niderlandzkiego obowiązuje niższa stawka podatku wynosząca 5 %, podczas gdy przepisy niderlandzkie ograniczające możliwość odliczenia uiszczonych odsetek nie obowiązują w stosunku do przedsiębiorstw zależnych mających siedzibę za granicą. Dlatego Komisja stwierdziła, że de facto program ten mógłby przynieść selektywną korzyść, ponieważ jedynie wielonarodowe grupy przedsiębiorstw dokonujące transgranicznych transakcji odsetkowych (w ramach grupy) w jurysdykcjach podatkowych, w których obowiązuje podatek od osób prawnych w wysokości ponad 5 %, miałyby motywację do skorzystania z programu. |
| --- | --- |

(110)

W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja dokonała rozróżnienia na sytuację czysto krajową, w przypadku której wszystkie przedsiębiorstwa należące do grupy mają siedzibę w Niderlandach, i sytuację transgraniczną, w przypadku której niderlandzkie przedsiębiorstwo pożycza środki pieniężne jednemu z przedsiębiorstw zależnych, mającemu siedzibę za granicą. Z podatkowego punktu widzenia na poziomie czysto krajowym środek jest, zdaniem Komisji, prawdopodobnie neutralny. Jednakże w transakcjach transgranicznych w odniesieniu do przedsiębiorstwa niderlandzkiego obowiązuje niższa stawka podatku wynosząca 5 %, podczas gdy przepisy niderlandzkie ograniczające możliwość odliczenia uiszczonych odsetek nie obowiązują w stosunku do przedsiębiorstw zależnych mających siedzibę za granicą. Dlatego Komisja stwierdziła, że de facto program ten mógłby przynieść selektywną korzyść, ponieważ jedynie wielonarodowe grupy przedsiębiorstw dokonujące transgranicznych transakcji odsetkowych (w ramach grupy) w jurysdykcjach podatkowych, w których obowiązuje podatek od osób prawnych w wysokości ponad 5 %, miałyby motywację do skorzystania z programu.

| (111) | Komisja uważa, że w ostatecznej ocenie nie należy dokonywać rozróżnienia na sytuacje czysto krajowe i sytuacje transgraniczne. |
| --- | --- |

(111)

Komisja uważa, że w ostatecznej ocenie nie należy dokonywać rozróżnienia na sytuacje czysto krajowe i sytuacje transgraniczne.

| (112) | Po pierwsze, szczególne przepisy programu w sytuacjach krajowych i transgranicznych pozostają takie same. Program nie zawiera ani jednego postanowienia zawierające rozróżnienie na dochody i koszty krajowe oraz zagraniczne. |
| --- | --- |

(112)

Po pierwsze, szczególne przepisy programu w sytuacjach krajowych i transgranicznych pozostają takie same. Program nie zawiera ani jednego postanowienia zawierające rozróżnienie na dochody i koszty krajowe oraz zagraniczne.

| (113) | Po drugie, władze niderlandzkie i zainteresowane strony słusznie zauważyły, że fakt, iż korzyść uzyskana w sytuacji transgranicznej jest większa niż korzyść uzyskana w sytuacji krajowej, nie jest rezultatem niższej w Niderlandach stawki z tytułu uzyskanych odsetek w ramach grupy, lecz możliwości nieograniczonego odliczenia z tytułu uiszczonych odsetek w ramach grupy za granicą. |
| --- | --- |

(113)

Po drugie, władze niderlandzkie i zainteresowane strony słusznie zauważyły, że fakt, iż korzyść uzyskana w sytuacji transgranicznej jest większa niż korzyść uzyskana w sytuacji krajowej, nie jest rezultatem niższej w Niderlandach stawki z tytułu uzyskanych odsetek w ramach grupy, lecz możliwości nieograniczonego odliczenia z tytułu uiszczonych odsetek w ramach grupy za granicą.

| (114) | Stawki podatku od osób prawnych nie są we Wspólnocie zharmonizowane i Niderlandy nie mają kontroli nad stawkami stosowanymi w innych krajach. Jeśli przedsiębiorstwom uda się skorzystać na różnicy w stawkach podatkowych, to znaczy z powodu braku ujednolicenia, Niderlandy nie będą za to odpowiedzialne. Trybunał Sprawiedliwości potwierdził (17), że przedsiębiorstwa mają pełną swobodę w kwestii tego, czy skorzystają na różnicach poziomów opodatkowania pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(114)

Stawki podatku od osób prawnych nie są we Wspólnocie zharmonizowane i Niderlandy nie mają kontroli nad stawkami stosowanymi w innych krajach. Jeśli przedsiębiorstwom uda się skorzystać na różnicy w stawkach podatkowych, to znaczy z powodu braku ujednolicenia, Niderlandy nie będą za to odpowiedzialne. Trybunał Sprawiedliwości potwierdził (17), że przedsiębiorstwa mają pełną swobodę w kwestii tego, czy skorzystają na różnicach poziomów opodatkowania pomiędzy państwami członkowskimi.

| (115) | Komisja jest zgodna co do tego, że Niderlandom nie można przypisać korzyści wynikającej z kontekstu międzynarodowego z uwagi na niższą stawkę podatkową w Niderlandach, której nie odpowiada niskie odliczenie w tym kraju, podczas gdy za granicą obowiązuje normalne odliczenie (18). |
| --- | --- |

(115)

Komisja jest zgodna co do tego, że Niderlandom nie można przypisać korzyści wynikającej z kontekstu międzynarodowego z uwagi na niższą stawkę podatkową w Niderlandach, której nie odpowiada niskie odliczenie w tym kraju, podczas gdy za granicą obowiązuje normalne odliczenie (18).

| (116) | Należy również podkreślić, że korzyść płynąca z odliczenia według stawki standardowej za granicą, nie jest finansowana ze środków niderlandzkich oraz że w tym drugim państwie odliczenie po stawce standardowej jest jedynie skutkiem stosowania normalnego systemu podatkowego (a nie szczególnego środka, stanowiącego wyłom w tym systemie). |
| --- | --- |

(116)

Należy również podkreślić, że korzyść płynąca z odliczenia według stawki standardowej za granicą, nie jest finansowana ze środków niderlandzkich oraz że w tym drugim państwie odliczenie po stawce standardowej jest jedynie skutkiem stosowania normalnego systemu podatkowego (a nie szczególnego środka, stanowiącego wyłom w tym systemie).

| (117) | Dlatego Komisja uważa, że korzyści na poziomie grupy wielonarodowej wynikające z sytuacji transgranicznej, opisane w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, są następstwem rozbieżności między poszczególnymi jurysdykcjami podatkowymi, a co za tym idzie powinny być wykluczone z zakresu oceny dotyczącej pomocy państwa. |
| --- | --- |

(117)

Dlatego Komisja uważa, że korzyści na poziomie grupy wielonarodowej wynikające z sytuacji transgranicznej, opisane w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, są następstwem rozbieżności między poszczególnymi jurysdykcjami podatkowymi, a co za tym idzie powinny być wykluczone z zakresu oceny dotyczącej pomocy państwa.

| (118) | W ujęciu ogólnym, tak, jak ma to miejsce w odniesieniu do każdego środka podatkowego, również w tym przypadku nie można wykluczyć, że przedsiębiorstwa należące do grupy w szczególnych sektorach odniosą większą korzyść z programu, ponieważ w odnośnych sektorach dokonywanych jest więcej transakcji finansowych. Dotyczy to między innymi przedsiębiorstw sektora finansowego, w przypadku których udzielanie pożyczek stanowi główną działalność i które w związku z programem mogłyby zacząć udzielać większych pożyczek przedsiębiorstwom powiązanym. Należy jednak zauważyć, w pierwszym rzędzie, że niderlandzki środek zawiera postanowienie ograniczające kwotę, która może być opodatkowana/odliczona od podatku po obniżonej stawce, w celu zapobieżenia nadużywaniu tego środka (zob. pkt II.3). Ograniczenie to stosuje się w szczególności w odniesieniu do przedsiębiorstw sektora finansowego w celu ograniczenia ryzyka nadużycia. W swoim obwieszczeniu w sprawie opodatkowania Komisja oświadczyła ponadto: „Fakt, że niektóre firmy albo sektory odnoszą korzyści większe niż inne z tytułu niektórych z tych środków podatkowych, niekoniecznie oznacza, że wchodzą one w zakres reguł konkurencji rządzących pomocą publiczną” (19). |
| --- | --- |

(118)

W ujęciu ogólnym, tak, jak ma to miejsce w odniesieniu do każdego środka podatkowego, również w tym przypadku nie można wykluczyć, że przedsiębiorstwa należące do grupy w szczególnych sektorach odniosą większą korzyść z programu, ponieważ w odnośnych sektorach dokonywanych jest więcej transakcji finansowych. Dotyczy to między innymi przedsiębiorstw sektora finansowego, w przypadku których udzielanie pożyczek stanowi główną działalność i które w związku z programem mogłyby zacząć udzielać większych pożyczek przedsiębiorstwom powiązanym. Należy jednak zauważyć, w pierwszym rzędzie, że niderlandzki środek zawiera postanowienie ograniczające kwotę, która może być opodatkowana/odliczona od podatku po obniżonej stawce, w celu zapobieżenia nadużywaniu tego środka (zob. pkt II.3). Ograniczenie to stosuje się w szczególności w odniesieniu do przedsiębiorstw sektora finansowego w celu ograniczenia ryzyka nadużycia. W swoim obwieszczeniu w sprawie opodatkowania Komisja oświadczyła ponadto: „Fakt, że niektóre firmy albo sektory odnoszą korzyści większe niż inne z tytułu niektórych z tych środków podatkowych, niekoniecznie oznacza, że wchodzą one w zakres reguł konkurencji rządzących pomocą publiczną” (19).

| (119) | W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja stwierdziła, że nie da się wykluczyć, iż najważniejsi beneficjenci programu byli wcześniejszymi beneficjentami systemu CFA, który okazał się niezgodną pomocą państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(119)

W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja stwierdziła, że nie da się wykluczyć, iż najważniejsi beneficjenci programu byli wcześniejszymi beneficjentami systemu CFA, który okazał się niezgodną pomocą państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem.

| (120) | W związku należy odnotować, że, aby móc skorzystać z systemu CFA, należało spełnić między innymi następujące warunki:






  — | beneficjent musiał prowadzić dla części grupy działalność polegającą na finansowaniu w co najmniej czterech krajach lub na co najmniej dwóch kontynentach, |
| --- | --- | --- |

(120)

W związku należy odnotować, że, aby móc skorzystać z systemu CFA, należało spełnić między innymi następujące warunki:

—

beneficjent musiał prowadzić dla części grupy działalność polegającą na finansowaniu w co najmniej czterech krajach lub na co najmniej dwóch kontynentach,

| — | kwalifikowalne były jedynie operacje finansowania, które mogły być wykonywane niezależnie od Niderlandów, |
| --- | --- |

—

kwalifikowalne były jedynie operacje finansowania, które mogły być wykonywane niezależnie od Niderlandów,

| — | nie więcej niż 10 % łącznego kapitału (finansowanie dłużne i finansowanie kapitałowe), wykorzystywanego przez przedsiębiorstwo na jego działalność finansową, mogło zostać bezpośrednio lub pośrednio wykorzystane w przedsiębiorstwach należących do grupy i posiadających siedzibę w Niderlandach. |
| --- | --- |

—

nie więcej niż 10 % łącznego kapitału (finansowanie dłużne i finansowanie kapitałowe), wykorzystywanego przez przedsiębiorstwo na jego działalność finansową, mogło zostać bezpośrednio lub pośrednio wykorzystane w przedsiębiorstwach należących do grupy i posiadających siedzibę w Niderlandach.

| (121) | Uwzględniając te wymogi oraz ograniczoną liczbę przedsiębiorstw korzystających z pomocy (87), Komisja uznała, że system CFA jest środkiem o charakterze selektywnym. |
| --- | --- |

(121)

Uwzględniając te wymogi oraz ograniczoną liczbę przedsiębiorstw korzystających z pomocy (87), Komisja uznała, że system CFA jest środkiem o charakterze selektywnym.

| (122) | Władze niderlandzkie zaznaczyły, że wymogów tych nie stosuje się w programie obniżenia odsetek w ramach grupy „groepsrentebox”. Ponadto liczba wszystkich przedsiębiorstw, którym program „groepsrentebox” przyniósłby korzyść, a które skorzystały z dawnego systemu CFA, byłaby znacznie większa niż 87. |
| --- | --- |

(122)

Władze niderlandzkie zaznaczyły, że wymogów tych nie stosuje się w programie obniżenia odsetek w ramach grupy „groepsrentebox”. Ponadto liczba wszystkich przedsiębiorstw, którym program „groepsrentebox” przyniósłby korzyść, a które skorzystały z dawnego systemu CFA, byłaby znacznie większa niż 87.

| (123) | W związku z tym nie można stwierdzić, że duże (wielonarodowe) przedsiębiorstwa będą miały łatwiejszy dostęp do programu niż małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), a zatem że przyniósłby on im nieproporcjonalną korzyść. Zgodnie z przedstawionymi przez władze niderlandzkie danymi statystycznymi, w których dokonane zostaje niedwuznaczne rozróżnienie na małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz duże przedsiębiorstwa, 200 000 (spośród 335 000) przedsiębiorstw ma jedno lub więcej przedsiębiorstw zależnych i dlatego może otrzymywać i uiszczać odsetki w ramach grupy. 50 000 spośród tych przedsiębiorstw ma jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw należących do grupy za granicą, z czego 47 000 (95 %) to MŚP. Wynika z tego wyraźnie, że MŚP nie będą dyskryminowane przez ten środek. |
| --- | --- |

(123)

W związku z tym nie można stwierdzić, że duże (wielonarodowe) przedsiębiorstwa będą miały łatwiejszy dostęp do programu niż małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), a zatem że przyniósłby on im nieproporcjonalną korzyść. Zgodnie z przedstawionymi przez władze niderlandzkie danymi statystycznymi, w których dokonane zostaje niedwuznaczne rozróżnienie na małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz duże przedsiębiorstwa, 200 000 (spośród 335 000) przedsiębiorstw ma jedno lub więcej przedsiębiorstw zależnych i dlatego może otrzymywać i uiszczać odsetki w ramach grupy. 50 000 spośród tych przedsiębiorstw ma jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw należących do grupy za granicą, z czego 47 000 (95 %) to MŚP. Wynika z tego wyraźnie, że MŚP nie będą dyskryminowane przez ten środek.

| (124) | W motywach 83–123 wykazano, że w takiej sytuacji środek nie przynosi przedsiębiorstwom korzyści w sposób dyskryminacyjny oraz że w rzeczywistości powinien zwiększyć neutralność podatkową. |
| --- | --- |

(124)

W motywach 83–123 wykazano, że w takiej sytuacji środek nie przynosi przedsiębiorstwom korzyści w sposób dyskryminacyjny oraz że w rzeczywistości powinien zwiększyć neutralność podatkową.

| (125) | Stwierdzono ponadto że faktyczna korzyść dla przedsiębiorstw wielonarodowych, która może wynikać z istnienia rozbieżności pomiędzy systemami podatkowymi w sytuacji transgranicznej, pozostaje poza zakresem zastosowania przepisów dotyczących pomocy państwa, ponieważ tych rozbieżności nie można przypisać Niderlandom. |
| --- | --- |

(125)

Stwierdzono ponadto że faktyczna korzyść dla przedsiębiorstw wielonarodowych, która może wynikać z istnienia rozbieżności pomiędzy systemami podatkowymi w sytuacji transgranicznej, pozostaje poza zakresem zastosowania przepisów dotyczących pomocy państwa, ponieważ tych rozbieżności nie można przypisać Niderlandom.

| (126) | Komisja uważa w każdym razie, że środek jest rzeczywiście dostępny dla każdego przedsiębiorstwa w Niderlandach, ponieważ brak jest prawnych i ekonomicznych przeszkód dla utworzenia grupy. |
| --- | --- |

(126)

Komisja uważa w każdym razie, że środek jest rzeczywiście dostępny dla każdego przedsiębiorstwa w Niderlandach, ponieważ brak jest prawnych i ekonomicznych przeszkód dla utworzenia grupy.

| (127) | Dzięki ostatniej wprowadzonej przez władze niderlandzkie zmianie, polegającej na zniesieniu ustawowego wymogu kapitałowego w wysokości 18 000 EUR dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostsze będzie utworzenie w Niderlandach spółki. Dzięki temu każda spółka może z łatwością otworzyć w Niderlandach (drugą) spółkę, a zatem może utworzyć grupę. Program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”) staje się zatem dostępny dla indywidualnych przedsiębiorstw, bez wymagania określonej „mocy ekonomicznej” czy znacznych środków finansowych. Ponieważ utworzenie grupy stanie się kwestią czysto organizacyjną, z którą nie będę się wiązać niewspółmiernie wysokie koszty, wymóg przynależności do grupy nie będzie już stanowił przeszkody dla żadnego przedsiębiorstwa, które pragnie skorzystać z programu „groepsrentebox”. |
| --- | --- |

(127)

Dzięki ostatniej wprowadzonej przez władze niderlandzkie zmianie, polegającej na zniesieniu ustawowego wymogu kapitałowego w wysokości 18 000 EUR dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostsze będzie utworzenie w Niderlandach spółki. Dzięki temu każda spółka może z łatwością otworzyć w Niderlandach (drugą) spółkę, a zatem może utworzyć grupę. Program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”) staje się zatem dostępny dla indywidualnych przedsiębiorstw, bez wymagania określonej „mocy ekonomicznej” czy znacznych środków finansowych. Ponieważ utworzenie grupy stanie się kwestią czysto organizacyjną, z którą nie będę się wiązać niewspółmiernie wysokie koszty, wymóg przynależności do grupy nie będzie już stanowił przeszkody dla żadnego przedsiębiorstwa, które pragnie skorzystać z programu „groepsrentebox”.

VIII.   WNIOSEK

| (128) | Komisja stwierdza, że program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”), który zamierzają wprowadzić Niderlandy, nie przynosi selektywnej korzyści, możliwej do przypisania Niderlandom, przedsiębiorstwom mającym siedzibę w Niderlandach i wchodzącym w skład grupy ani zagranicznym przedsiębiorstwom należącym do grupy i posiadającym stały zakład w Niderlandach, i dlatego nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu artykułu 87 ust. 1 Traktatu, |
| --- | --- |

(128)

Komisja stwierdza, że program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”), który zamierzają wprowadzić Niderlandy, nie przynosi selektywnej korzyści, możliwej do przypisania Niderlandom, przedsiębiorstwom mającym siedzibę w Niderlandach i wchodzącym w skład grupy ani zagranicznym przedsiębiorstwom należącym do grupy i posiadającym stały zakład w Niderlandach, i dlatego nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu artykułu 87 ust. 1 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Program obniżenia odsetek w ramach grupy („groepsrentebox”), który Niderlandy zamierzają zrealizować w odniesieniu do opodatkowania przepływów odsetek wewnątrz grup, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

W związku z tym zezwala się na realizację programu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2009 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 66 z 22.3.2007, s. 30.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  W odniesieniu do dochodu podlegającego opodatkowaniu do 40 000 EUR obowiązuje stawka podatku w wysokości 20 %, a w odniesieniu do dochodu podlegającego opodatkowaniu od 40 000 do 200 000 EUR obowiązuje stawka podatku w wysokości 23,5 %.

3

(4)  O konstrukcji back-to-back byłaby mowa w sytuacji, w której z prawnego punktu widzenia pożyczka została udzielona przez bank, jednak rzeczywiste ryzyko zwłoki dłużnika(-ów) i ryzyko walutowe ponosiłaby spółka należąca do grupy, na przykład w drodze gwarancji bankowej.

4

back-to-back

(5)  O faktycznej kontroli jest w każdym razie mowa wówczas, gdy jeden podmiot dysponuje większością głosów w innym podmiocie lub gdy osoba lub podmiot trzeci decyduje większością głosów w obu podmiotach uczestniczących w umowie pożyczki.

5

(6)  Decyzja Komisji 2003/515/WE (Dz.U. L 180 z 18.7.2003, s. 52).

6

(7)  Decyzja Komisji 2003/883/WE (Dz.U. L 330 z 18.12.2003, s. 23).

7

(8)  Verbond van Nederlandse Ondernemingen – Nederlands Christelijk Werkgeversverbond (Konfederacja Niderlandzkiego Przemysłu i Pracodawców VNO-NCW).

8

(9)  Zob. m.in.: sprawa C-487/06 P British Aggregates przeciwko Komisji, 2008 r., dotychczas niepublikowana, pkt 82; sprawa C-409/00 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. [2003] s. I-1487, pkt 47; sprawa C-88/03 Portugalia przeciwko Komisji, Zb.Orz. [2006] s. I-7115, pkt 54; oraz sprawy połączone C-428/06 do C-434/06 UGT-Rioja i in., 2008 r., dotychczas niepublikowana, pkt 46.

9

(10)  Zob. np.: sprawa C-56/93 Belgia przeciwko Komisji, Zb.Orz. [2006] s. I-723, pkt 79; sprawa C-241/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. [1996] s. I-4551, pkt 20; sprawa C-75/97 Belgia przeciwko Komisji, Rec. [1999] s. I-3671, pkt 25; oraz sprawa C-409/00 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. [2003] s. I-10901, pkt 46.

10

(11)  Zob. np. sprawę C-66/02 Włochy przeciwko Komisji, Zb.Orz. [2005], s. I-10901, pkt 101.

11

(12)  Dz.U. C 384 z 10.12.1998, s. 3, pkt 24.

12

(13)  Zob. pkt 22 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania.

13

(14)  Dla ułatwienia w decyzji tej terminy „przedsiębiorstwa powiązane” i „grupa” stosowane są na oznaczenie przedsiębiorstw, które są ze sobą, bezpośrednio lub pośrednio, powiązane, na zasadzie wspólnej kontroli – zob. też pkt 98.

14

(15)  W tym kontekście należy zauważyć, że dokonując oceny przepisów podatkowych dla instytucji koordynujących posiadających siedzibę w Belgii (zob. sprawy połączone C-182/03 i C-217/03 Belgia przeciwko Komisji, Zb.Orz.. [2006] s. I-5479, pkt 86–118), Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że ryczałtowe określenie dochodów według metody „cost plus” stanowi korzyść gospodarczą w rozumieniu art. 87 traktatu WE oraz że „analiza ta nie może być podana w wątpliwość z tego powodu, że włączenie kosztów finansowych mogłoby w niektórych wypadkach doprowadzić do ustalenia zbyt wysokiej podstawy opodatkowania ani z tego powodu, że obciążenie podatkowe mogłoby być dla grupy zbyt duże, ani ponadto z tego powodu, że centrum mogłoby być opodatkowane, gdy nie osiągnęłoby zysku”. Trybunał orzekł ponadto że zwolnienie z podatku od nieruchomości przynosi korzyści centrom koordynacyjnym. „Okoliczność, że jedynie 5 % centrów faktycznie z niej korzysta, ponieważ pozostałe centra wynajmują nieruchomości, nie ma wpływu na tę ocenę, albowiem wybór pomiędzy własnością a najmem nieruchomości zależy jedynie od woli tych centrów”.

15

(16)  Przykładowo wypłata dywidend nie podlega odliczeniu na poziomie przedsiębiorstwa dokonującego wypłaty dywidendy, lecz podlega opodatkowaniu na poziomie indywidualnych udziałowców.

16

(17)  Sprawa C-196/04, Cadburry Schweppes przeciwko Commissioners of Inland Revenue, Zb.Orz. [2006] s. I-7995, zob. w szczególności pkt 36 i 37.

17

(18)  Zob. także wyrok Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-308/00, Salzgitter AG przeciwko Komisji, Zb.Orz. [2004]. s. II-1933, w którym sąd orzekł, iż porównanie przepisów podatkowych obowiązujących we wszystkich – lub jedynie w niektórych – państwach członkowskich byłoby w sposób nieunikniony sprzeczne z celem przepisów dotyczących monitorowania pomocy państwa oraz zakłóciło ich funkcjonowanie.

18

(19)  Przypis 8 w pkt 14.

19

---