# Dziennik Urzędowy C 297/2009

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2009.297.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 297 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 525 grudnia 2009 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2009.297.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 297

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 525 grudnia 2009

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2009/C 297/01 | Nota informacyjna dotycząca składania przez sądy krajowe wniosków o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym | 1 |
| 2009/C 297/02 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 282 z 21.11.2009. | 6 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2009/C 297/01

Nota informacyjna dotycząca składania przez sądy krajowe wniosków o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym

1

2009/C 297/02

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 282 z 21.11.2009.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

6

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2009/C 297/03 | Sprawa C-35/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg — Niemcy) — Grundstücksgemeinschaft Busley i Cibrian Fernandez przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (Swobodny przepływ kapitału — Nieruchomości — Podatek dochodowy — Możliwość odliczenia straty wynikającej z wynajmu nieruchomości od dochodów podatnika podlegających opodatkowaniu — Stosowanie degresywnej amortyzacji do kosztów nabycia lub budowy — Bardziej korzystne traktowanie pod względem podatkowym zastrzeżone wyłącznie na rzecz nieruchomości położonych na terytorium krajowym) | 7 |
| 2009/C 297/04 | Sprawa C-101/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Luksemburg) — Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier przeciwko Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juanowi Abellowi Gallowi, Didierowi Bellensowi, André Desmarais’mu, Géraldowi Frère’owi, Jocelynowi Lefebvre’owi, Onnowi Rudingowi, Gilles’owi Samynowi, Martinowi Taylorowi, Bertelsmann AG, Siegfriedowi Lutherowi, Thomasowi Middelhoffowi, Ewaldowi Wagenbachowi, Rolfowi Schmidtowi-Holzowi, Erichowi Schumannowi, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ) (Dyrektywy 77/91/EWG, 79/279/EWG i 2004/25/WE — Ogólna zasada prawa wspólnotowego ochrony akcjonariuszy mniejszościowych — Nieistnienie — Prawo spółek — Przejęcie kontroli — Obowiązkowa oferta — Zalecenie 77/534/EWG — Kodeks postępowania) | 7 |
| 2009/C 297/05 | Sprawa C-116/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — C. Meerts przeciwko Proost NV (Dyrektywa 96/34/WE — Porozumienie ramowe dotyczące urlopu rodzicielskiego zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Wykładnia klauzul 2.6 i 2.7 — Urlop rodzicielski w niepełnym wymiarze — Zwolnienie pracownika przed końcem urlopu rodzicielskiego bez zachowania ustawowego okresu wypowiedzenia — Obliczanie odszkodowania) | 8 |
| 2009/C 297/06 | Sprawa C-138/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Ítélőtábla — Republika Węgierska) — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH przeciwko Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság (Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Postępowania rozpoczęte po wejściu w życie dyrektywy 2004/18/WE, lecz przed upływem terminu do transpozycji tej dyrektywy — Procedury negocjacyjne z publikacją ogłoszenia o zamówieniu — Obowiązek dopuszczenia minimalnej liczby odpowiednich kandydatów — Obowiązek zapewnienia rzeczywistej konkurencji) | 9 |
| 2009/C 297/07 | Sprawa C-196/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Włochy) — Acoset SpA przeciwko Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa, Comune di Comiso (RG), Comune di Modica (RG), Provincia Regionale di Ragusa, Comune di Acate (RG), Comune di Chiaramonte Gulfi (RG), Comune di Giarratana (RG), Comune di Ispica (RG), Comune di Monterosso Almo (RG), Comune di Pozzallo (RG), Comune di Ragusa, Comune di Vittoria (RG), Comune di Santa Croce Camerina (RG), Comune di Scicli (RG) (Artykuły 43 WE, 49 WE i 86 WE — Udzielanie zamówień publicznych — Powierzenie świadczenia usług wodnych spółce o kapitale mieszanym — Postępowanie publiczne — Wybór wspólnika prywatnego odpowiedzialnego za wykonanie usługi — Powierzenie z pominięciem zasad udzielania zamówień publicznych) | 9 |
| 2009/C 297/08 | Sprawa C-232/08: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Rozporządzenie (WE) nr 850/1998 — Art. 29 ust. 2 — Ograniczenia w połowie gładzicy — Maksymalna moc silnika kutrów rybackich — Rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 — Art. 2 ust. 1 — Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 — Art. 23 — Przeprowadzanie kontroli i egzekwowanie przestrzegania zasad) | 10 |
| 2009/C 297/09 | Sprawa C-242/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Swiss Re Germany Holding GmbH przeciwko Finanzamt München für Körperschaften (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte, art. 13 część B lit. a), c) i art. 13 część B lit. d) pkt 2, 3 — Pojęcie transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych — Odpłatna cesja portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie na rzecz podmiotu z siedzibą w państwie trzecim — Określenie miejsca tej cesji — Zwolnienia) | 10 |
| 2009/C 297/10 | Sprawa C-255/08: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 85/337/EWG — Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Określenie progów — Rozmiar przedsięwzięcia — Niepełna transpozycja) | 11 |
| 2009/C 297/11 | Sprawy połączone C-261/08 i C-348/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Murcia — Hiszpania) — María Julia Zurita García (C-261/08), Aurelio Choque Cabrera (C-348/08) przeciwko Delegación del Gobierno en Murcia (Wizy, azyl, imigracja — Środki dotyczące przekraczania granic zewnętrznych — Artykuł 62 pkt 1 i 2 lit. a) WE — Konwencja wykonawcza do układu z Schengen — Artykuły 6b i 23 — Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Artykuły 5, 11 i 13 — Domniemanie dotyczące czasu trwania pobytu — Obywatele państw trzecich przebywający nielegalnie na terytorium państwa członkowskiego — Uregulowanie krajowe w zależności od okoliczności pozwalające na nałożenie kary grzywny albo wydalenie) | 12 |
| 2009/C 297/12 | Sprawa C-263/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen — Szwecja) — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening przeciwko Stockholms kommun genom dess marknämnd (Dyrektywa 85/337/EWG — Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska naturalnego — Prawo wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zezwoleń na przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne) | 12 |
| 2009/C 297/13 | Sprawa C-275/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 93/36/EWG — Zamówienia publiczne na dostawy — Dostawa oprogramowania stosowanego do rejestracji pojazdów samochodowych — Procedura negocjacyjna bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o przetargu) | 13 |
| 2009/C 297/14 | Sprawa C-301/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Luksemburg) — Irène Bogiatzi, po mężu Ventouras przeciwko Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Wspólnotom Europejskim, Wielkiemu Księstwu Luksemurga, Foyer Assurances SA, (Polityka transportowa — Rozporządzenie (WE) nr 2027/97 — Konwencja warszawska — Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego za szkodę z tytułu wypadku — Termin na wniesienie powództwa o odszkodowanie za poniesioną szkodę) | 13 |
| 2009/C 297/15 | Sprawa C-324/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Makro Zelfbedieningsgroothandel C.V., Metro Cash & Carry B.V., Remo Zaandam B.V. przeciwko Diesel S.P.A. (Dyrektywa 89/104/EWG — Prawa do znaków towarowych — Wyczerpanie praw właściciela znaku towarowego — Wprowadzenie towarów do obrotu w Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę trzecią — Dorozumiana zgoda — Przesłanki) | 14 |
| 2009/C 297/16 | Sprawa C-425/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — Enviro Tech (Europe) Ltd przeciwko państwu belgijskiemu (Środowisko naturalne i ochrona konsumentów — Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie bromku n-propylu jako substancji niebezpiecznej — Dyrektywa 2004/73/WE — Dyrektywa 67/548/EWG — Obowiązek transpozycji) | 14 |
| 2009/C 297/17 | Sprawa C-438/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swoboda przedsiębiorczości — Dyrektywa 96/96/WE — Uregulowania krajowe — Warunki dostępu, o charakterze ograniczenia, do prowadzenia działalności z zakresu kontroli pojazdów — Artykuł 45 WE — Działalność związana z wykonywaniem władzy publicznej — Bezpieczeństwo ruchu drogowego — Proporcjonalność) | 15 |
| 2009/C 297/18 | Sprawa C-449/08: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — G. Elbertsen przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Wspólna polityka rolna — Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych systemów pomocy — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — System jednolitych płatności — Ustalenie kwoty referencyjnej — Rolnicy znajdujący się w specyficznej sytuacji — Rezerwa krajowa) | 15 |
| 2009/C 297/19 | Sprawa C-30/09: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 96/82/WE — Artykuł 11 — Zewnętrzne plany operacyjno- ratunkowe) | 16 |
| 2009/C 297/20 | Sprawa C-181/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad (Bułgaria) w dniu 19 maja 2009 r. — Kanon Kabushiki Kaysha przeciwko I P N Bulgaria OOD | 16 |
| 2009/C 297/21 | Sprawa C-328/09: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Estońskiej | 17 |
| 2009/C 297/22 | Sprawa C-358/09 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2009 r. w sprawie T-219/07, DSV Road NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 7 września 2009 r. przez DSV Road NV | 17 |
| 2009/C 297/23 | Sprawa C-360/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Bonn (Niemcy) w dniu 9 września 2009 r. — Pfleiderer AG przeciwko Bundeskartellamt | 18 |
| 2009/C 297/24 | Sprawa C-367/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Antwerpen (Belgia) w dniu 8 września 2009 r. — Belgisch Interventie- en Restitutiebureau przeciwko SGS Belgium NV, Firme Derwa NV i Centraal Beheer Achmea NV | 18 |
| 2009/C 297/25 | Sprawa C-375/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Rzeczpospolita Polska) w dniu 23 września 2009 r. — Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów/Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A. | 19 |
| 2009/C 297/26 | Sprawa C-382/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts (Republika Łotewska) w dniu 28 września 2009 r. — SIA Stils Met przeciwko Valsts ieņēmumu dienests | 19 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2009/C 297/27 | Sprawa T-339/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — Juwel Aquarium przeciwko OHIM — Potschak (Panorama) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy Panorama — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]) | 20 |
| 2009/C 297/28 | Sprawa T-80/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — CureVac przeciwko OHIM — Qiagen (RNAiFect) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego RNAiFect — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy RNActive — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]) | 20 |
| 2009/C 297/29 | Sprawa T-137/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — BCS przeciwko OHIM — Deere (Kombinacja kolorów zielonego i żółtego) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Wspólnotowy znak towarowy składający się z kombinacji kolorów zielonego i żółtego — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 1 lit a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 3 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Względna podstawa odmowy rejestracji — Wcześniejszy niezarejestrowany krajowy znak towarowy składający się z kombinacji kolorów zielonego i żółtego — Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009)) | 21 |
| 2009/C 297/30 | Sprawa T-307/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 października 2009 r. — Aldi Einkauf przeciwko OHIM — Goya Importaciones y Distribuciones (4 OUT Living) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego 4 OUT Living — Wcześniejszy krajowy graficzny wspólnotowy znak towarowy Living & Co — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]) | 21 |
| 2009/C 297/31 | Sprawa T-120/09: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2009 r. — Phoenix-Reisen i DRV przeciwko Komisji | 21 |
| 2009/C 297/32 | Sprawa T-369/09: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2009 r. — Sociedade Quinta do Portal przeciwko OHIM — Vallegre-Vinhos do Porto (PORTO ALEGRE) | 22 |
| 2009/C 297/33 | Sprawa T-381/09: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2009 r. — RWE Transgas przeciwko Komisji | 22 |
| 2009/C 297/34 | Sprawa T-382/09: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2009 r. — ERGO Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO) | 23 |
| 2009/C 297/35 | Sprawa T-384/09: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2009 r. — SKW Stahl-Metallurgie Holding i SKW Stahl-Metallurgie przeciwko Komisji | 23 |
| 2009/C 297/36 | Sprawa T-391/09: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — Evonik Degussa i AlzChem Hart przeciwko Komisji | 24 |
| 2009/C 297/37 | Sprawa T-392/09: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2009 r. — 1. garantovaná przeciwko Komisji | 25 |
| 2009/C 297/38 | Sprawa T-393/09: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2009 r. — NEC Display Solutions Europe przeciwko OHIM — Nokia (NaViKey) | 26 |
| 2009/C 297/39 | Sprawa T-394/09: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — General Bearing przeciwko OHIM (GENERAL BEARING CORPORATION) | 26 |
| 2009/C 297/40 | Sprawa T-395/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Arques Industries przeciwko Komisji | 27 |
| 2009/C 297/41 | Sprawa T-396/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Vereniging Milieudefensie i Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht przeciwko Komisji | 28 |
| 2009/C 297/42 | Sprawa T-397/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg przeciwko OHIM (graficzny znak towarowy przedstawiający herb) | 29 |
| 2009/C 297/43 | Sprawa T-400/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — ECKA Granulate i non ferrum Metallpulver przeciwko Komisji | 29 |
| 2009/C 297/44 | Sprawa T-401/09: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — Marcuccio przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich | 30 |
| 2009/C 297/45 | Sprawa T-402/09 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 20 lipca 2009 r. w sprawie F-86/07, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 7 października 2009 r. przez Luigiego Marcuccio | 30 |
| 2009/C 297/46 | Sprawa T-403/09: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2009 r. — Tecnoprocess przeciwko Przedstawicielstwu Komisji Europejskiej w Maroku i in. | 31 |
| 2009/C 297/47 | Sprawa T-404/09: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego) | 31 |
| 2009/C 297/48 | Sprawa T-405/09: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego) | 32 |
| 2009/C 297/49 | Sprawa T-415/09: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2009 r. — New Yorker SHK Jeans przeciwko OHIM — Vallis K — Vallis A (FISHBONE) | 32 |
| 2009/C 297/50 | Sprawa T-417/09: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Poslovni Sistem Mercator przeciwko OHIM — Mercator Multihull (MERCATOR STUDIOS) | 33 |
| 2009/C 297/51 | Sprawa T-422/09: Skarga wniesiona w dniu 19 października 2009 r. — São Paulo Alpargatas przeciwko OHIM — Fischer (BAHIANAS LAS ORIGINALES) | 33 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2009/C 297/52 | Sprawa F-16/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. — Behmer przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Urzędnicy — Postępowanie w sprawie przyznania punktów za osiągnięcia w Parlamencie Europejskim — Naruszenie obowiązku uzasadnienia — Uzasadnienie przedstawione w trakcie postępowania) | 35 |
| 2009/C 297/53 | Sprawa F-29/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 7 października 2009 r. — Y przeciwko Komisji (Pracownicy kontraktowi — Rozwiązanie stosunku pracy ze względu na oczywistą niezdolność do służby — Zastrzeżenia w zachowaniu podczas służby) | 35 |
| 2009/C 297/54 | Sprawa F-33/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 21 października 2009 r. — V przeciwko Komisji (Służba publiczna — Pracownicy kontraktowi — Zatrudnienie — Odmowa zatrudnienia z powodu fizycznej niezdolności do wykonywania obowiązków — Prawidłowość postępowania — Prawidłowość badania lekarskiego poprzedzającego zatrudnienie — Czynności przygotowawcze) | 35 |
| 2009/C 297/55 | Sprawa F-74/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 21 października 2009 r. — Ramaekers-Jørgensen przeciwko Komisji (Urzędnicy — Podatek wspólnotowy — Obliczanie — Kumulowanie kwoty wynagrodzenia i renty rodzinnej — Sposób pobierania podatku wspólnotowego — Data pobrania) | 36 |
| 2009/C 297/56 | Sprawa F-76/09: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2009 r. — Cusack-Gard'ner przeciwko Komisji | 36 |
| 2009/C 297/57 | Sprawa F-82/09: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Nolin przeciwko Komisji | 37 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2009/C 297/03

Sprawa C-35/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg — Niemcy) — Grundstücksgemeinschaft Busley i Cibrian Fernandez przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (Swobodny przepływ kapitału — Nieruchomości — Podatek dochodowy — Możliwość odliczenia straty wynikającej z wynajmu nieruchomości od dochodów podatnika podlegających opodatkowaniu — Stosowanie degresywnej amortyzacji do kosztów nabycia lub budowy — Bardziej korzystne traktowanie pod względem podatkowym zastrzeżone wyłącznie na rzecz nieruchomości położonych na terytorium krajowym)

7

2009/C 297/04

Sprawa C-101/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Luksemburg) — Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier przeciwko Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juanowi Abellowi Gallowi, Didierowi Bellensowi, André Desmarais’mu, Géraldowi Frère’owi, Jocelynowi Lefebvre’owi, Onnowi Rudingowi, Gilles’owi Samynowi, Martinowi Taylorowi, Bertelsmann AG, Siegfriedowi Lutherowi, Thomasowi Middelhoffowi, Ewaldowi Wagenbachowi, Rolfowi Schmidtowi-Holzowi, Erichowi Schumannowi, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ) (Dyrektywy 77/91/EWG, 79/279/EWG i 2004/25/WE — Ogólna zasada prawa wspólnotowego ochrony akcjonariuszy mniejszościowych — Nieistnienie — Prawo spółek — Przejęcie kontroli — Obowiązkowa oferta — Zalecenie 77/534/EWG — Kodeks postępowania)

7

2009/C 297/05

Sprawa C-116/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — C. Meerts przeciwko Proost NV (Dyrektywa 96/34/WE — Porozumienie ramowe dotyczące urlopu rodzicielskiego zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Wykładnia klauzul 2.6 i 2.7 — Urlop rodzicielski w niepełnym wymiarze — Zwolnienie pracownika przed końcem urlopu rodzicielskiego bez zachowania ustawowego okresu wypowiedzenia — Obliczanie odszkodowania)

8

2009/C 297/06

Sprawa C-138/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Ítélőtábla — Republika Węgierska) — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH przeciwko Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság (Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Postępowania rozpoczęte po wejściu w życie dyrektywy 2004/18/WE, lecz przed upływem terminu do transpozycji tej dyrektywy — Procedury negocjacyjne z publikacją ogłoszenia o zamówieniu — Obowiązek dopuszczenia minimalnej liczby odpowiednich kandydatów — Obowiązek zapewnienia rzeczywistej konkurencji)

9

2009/C 297/07

Sprawa C-196/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Włochy) — Acoset SpA przeciwko Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa, Comune di Comiso (RG), Comune di Modica (RG), Provincia Regionale di Ragusa, Comune di Acate (RG), Comune di Chiaramonte Gulfi (RG), Comune di Giarratana (RG), Comune di Ispica (RG), Comune di Monterosso Almo (RG), Comune di Pozzallo (RG), Comune di Ragusa, Comune di Vittoria (RG), Comune di Santa Croce Camerina (RG), Comune di Scicli (RG) (Artykuły 43 WE, 49 WE i 86 WE — Udzielanie zamówień publicznych — Powierzenie świadczenia usług wodnych spółce o kapitale mieszanym — Postępowanie publiczne — Wybór wspólnika prywatnego odpowiedzialnego za wykonanie usługi — Powierzenie z pominięciem zasad udzielania zamówień publicznych)

9

2009/C 297/08

Sprawa C-232/08: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Rozporządzenie (WE) nr 850/1998 — Art. 29 ust. 2 — Ograniczenia w połowie gładzicy — Maksymalna moc silnika kutrów rybackich — Rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 — Art. 2 ust. 1 — Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 — Art. 23 — Przeprowadzanie kontroli i egzekwowanie przestrzegania zasad)

10

2009/C 297/09

Sprawa C-242/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Swiss Re Germany Holding GmbH przeciwko Finanzamt München für Körperschaften (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte, art. 13 część B lit. a), c) i art. 13 część B lit. d) pkt 2, 3 — Pojęcie transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych — Odpłatna cesja portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie na rzecz podmiotu z siedzibą w państwie trzecim — Określenie miejsca tej cesji — Zwolnienia)

10

2009/C 297/10

Sprawa C-255/08: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 85/337/EWG — Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Określenie progów — Rozmiar przedsięwzięcia — Niepełna transpozycja)

11

2009/C 297/11

Sprawy połączone C-261/08 i C-348/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Murcia — Hiszpania) — María Julia Zurita García (C-261/08), Aurelio Choque Cabrera (C-348/08) przeciwko Delegación del Gobierno en Murcia (Wizy, azyl, imigracja — Środki dotyczące przekraczania granic zewnętrznych — Artykuł 62 pkt 1 i 2 lit. a) WE — Konwencja wykonawcza do układu z Schengen — Artykuły 6b i 23 — Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Artykuły 5, 11 i 13 — Domniemanie dotyczące czasu trwania pobytu — Obywatele państw trzecich przebywający nielegalnie na terytorium państwa członkowskiego — Uregulowanie krajowe w zależności od okoliczności pozwalające na nałożenie kary grzywny albo wydalenie)

12

2009/C 297/12

Sprawa C-263/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen — Szwecja) — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening przeciwko Stockholms kommun genom dess marknämnd (Dyrektywa 85/337/EWG — Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska naturalnego — Prawo wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zezwoleń na przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne)

12

2009/C 297/13

Sprawa C-275/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 93/36/EWG — Zamówienia publiczne na dostawy — Dostawa oprogramowania stosowanego do rejestracji pojazdów samochodowych — Procedura negocjacyjna bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o przetargu)

13

2009/C 297/14

Sprawa C-301/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Luksemburg) — Irène Bogiatzi, po mężu Ventouras przeciwko Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Wspólnotom Europejskim, Wielkiemu Księstwu Luksemurga, Foyer Assurances SA, (Polityka transportowa — Rozporządzenie (WE) nr 2027/97 — Konwencja warszawska — Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego za szkodę z tytułu wypadku — Termin na wniesienie powództwa o odszkodowanie za poniesioną szkodę)

13

2009/C 297/15

Sprawa C-324/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Makro Zelfbedieningsgroothandel C.V., Metro Cash & Carry B.V., Remo Zaandam B.V. przeciwko Diesel S.P.A. (Dyrektywa 89/104/EWG — Prawa do znaków towarowych — Wyczerpanie praw właściciela znaku towarowego — Wprowadzenie towarów do obrotu w Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę trzecią — Dorozumiana zgoda — Przesłanki)

14

2009/C 297/16

Sprawa C-425/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — Enviro Tech (Europe) Ltd przeciwko państwu belgijskiemu (Środowisko naturalne i ochrona konsumentów — Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie bromku n-propylu jako substancji niebezpiecznej — Dyrektywa 2004/73/WE — Dyrektywa 67/548/EWG — Obowiązek transpozycji)

14

2009/C 297/17

Sprawa C-438/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swoboda przedsiębiorczości — Dyrektywa 96/96/WE — Uregulowania krajowe — Warunki dostępu, o charakterze ograniczenia, do prowadzenia działalności z zakresu kontroli pojazdów — Artykuł 45 WE — Działalność związana z wykonywaniem władzy publicznej — Bezpieczeństwo ruchu drogowego — Proporcjonalność)

15

2009/C 297/18

Sprawa C-449/08: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — G. Elbertsen przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Wspólna polityka rolna — Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych systemów pomocy — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — System jednolitych płatności — Ustalenie kwoty referencyjnej — Rolnicy znajdujący się w specyficznej sytuacji — Rezerwa krajowa)

15

2009/C 297/19

Sprawa C-30/09: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 96/82/WE — Artykuł 11 — Zewnętrzne plany operacyjno- ratunkowe)

16

2009/C 297/20

Sprawa C-181/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad (Bułgaria) w dniu 19 maja 2009 r. — Kanon Kabushiki Kaysha przeciwko I P N Bulgaria OOD

16

2009/C 297/21

Sprawa C-328/09: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Estońskiej

17

2009/C 297/22

Sprawa C-358/09 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2009 r. w sprawie T-219/07, DSV Road NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 7 września 2009 r. przez DSV Road NV

17

2009/C 297/23

Sprawa C-360/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Bonn (Niemcy) w dniu 9 września 2009 r. — Pfleiderer AG przeciwko Bundeskartellamt

18

2009/C 297/24

Sprawa C-367/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Antwerpen (Belgia) w dniu 8 września 2009 r. — Belgisch Interventie- en Restitutiebureau przeciwko SGS Belgium NV, Firme Derwa NV i Centraal Beheer Achmea NV

18

2009/C 297/25

Sprawa C-375/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Rzeczpospolita Polska) w dniu 23 września 2009 r. — Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów/Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A.

19

2009/C 297/26

Sprawa C-382/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts (Republika Łotewska) w dniu 28 września 2009 r. — SIA Stils Met przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

19

Sąd Pierwszej Instancji

2009/C 297/27

Sprawa T-339/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — Juwel Aquarium przeciwko OHIM — Potschak (Panorama) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy Panorama — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

20

2009/C 297/28

Sprawa T-80/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — CureVac przeciwko OHIM — Qiagen (RNAiFect) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego RNAiFect — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy RNActive — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

20

2009/C 297/29

Sprawa T-137/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — BCS przeciwko OHIM — Deere (Kombinacja kolorów zielonego i żółtego) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Wspólnotowy znak towarowy składający się z kombinacji kolorów zielonego i żółtego — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 1 lit a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 3 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Względna podstawa odmowy rejestracji — Wcześniejszy niezarejestrowany krajowy znak towarowy składający się z kombinacji kolorów zielonego i żółtego — Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009))

21

2009/C 297/30

Sprawa T-307/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 października 2009 r. — Aldi Einkauf przeciwko OHIM — Goya Importaciones y Distribuciones (4 OUT Living) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego 4 OUT Living — Wcześniejszy krajowy graficzny wspólnotowy znak towarowy Living & Co — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

21

2009/C 297/31

Sprawa T-120/09: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2009 r. — Phoenix-Reisen i DRV przeciwko Komisji

21

2009/C 297/32

Sprawa T-369/09: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2009 r. — Sociedade Quinta do Portal przeciwko OHIM — Vallegre-Vinhos do Porto (PORTO ALEGRE)

22

2009/C 297/33

Sprawa T-381/09: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2009 r. — RWE Transgas przeciwko Komisji

22

2009/C 297/34

Sprawa T-382/09: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2009 r. — ERGO Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO)

23

2009/C 297/35

Sprawa T-384/09: Skarga wniesiona w dniu 1 października 2009 r. — SKW Stahl-Metallurgie Holding i SKW Stahl-Metallurgie przeciwko Komisji

23

2009/C 297/36

Sprawa T-391/09: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — Evonik Degussa i AlzChem Hart przeciwko Komisji

24

2009/C 297/37

Sprawa T-392/09: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2009 r. — 1. garantovaná przeciwko Komisji

25

2009/C 297/38

Sprawa T-393/09: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2009 r. — NEC Display Solutions Europe przeciwko OHIM — Nokia (NaViKey)

26

2009/C 297/39

Sprawa T-394/09: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — General Bearing przeciwko OHIM (GENERAL BEARING CORPORATION)

26

2009/C 297/40

Sprawa T-395/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Arques Industries przeciwko Komisji

27

2009/C 297/41

Sprawa T-396/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Vereniging Milieudefensie i Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht przeciwko Komisji

28

2009/C 297/42

Sprawa T-397/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg przeciwko OHIM (graficzny znak towarowy przedstawiający herb)

29

2009/C 297/43

Sprawa T-400/09: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — ECKA Granulate i non ferrum Metallpulver przeciwko Komisji

29

2009/C 297/44

Sprawa T-401/09: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — Marcuccio przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

30

2009/C 297/45

Sprawa T-402/09 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 20 lipca 2009 r. w sprawie F-86/07, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 7 października 2009 r. przez Luigiego Marcuccio

30

2009/C 297/46

Sprawa T-403/09: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2009 r. — Tecnoprocess przeciwko Przedstawicielstwu Komisji Europejskiej w Maroku i in.

31

2009/C 297/47

Sprawa T-404/09: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego)

31

2009/C 297/48

Sprawa T-405/09: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego)

32

2009/C 297/49

Sprawa T-415/09: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2009 r. — New Yorker SHK Jeans przeciwko OHIM — Vallis K — Vallis A (FISHBONE)

32

2009/C 297/50

Sprawa T-417/09: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Poslovni Sistem Mercator przeciwko OHIM — Mercator Multihull (MERCATOR STUDIOS)

33

2009/C 297/51

Sprawa T-422/09: Skarga wniesiona w dniu 19 października 2009 r. — São Paulo Alpargatas przeciwko OHIM — Fischer (BAHIANAS LAS ORIGINALES)

33

Sąd do spraw Służby Publicznej

2009/C 297/52

Sprawa F-16/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. — Behmer przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Urzędnicy — Postępowanie w sprawie przyznania punktów za osiągnięcia w Parlamencie Europejskim — Naruszenie obowiązku uzasadnienia — Uzasadnienie przedstawione w trakcie postępowania)

35

2009/C 297/53

Sprawa F-29/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 7 października 2009 r. — Y przeciwko Komisji (Pracownicy kontraktowi — Rozwiązanie stosunku pracy ze względu na oczywistą niezdolność do służby — Zastrzeżenia w zachowaniu podczas służby)

35

2009/C 297/54

Sprawa F-33/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 21 października 2009 r. — V przeciwko Komisji (Służba publiczna — Pracownicy kontraktowi — Zatrudnienie — Odmowa zatrudnienia z powodu fizycznej niezdolności do wykonywania obowiązków — Prawidłowość postępowania — Prawidłowość badania lekarskiego poprzedzającego zatrudnienie — Czynności przygotowawcze)

35

2009/C 297/55

Sprawa F-74/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 21 października 2009 r. — Ramaekers-Jørgensen przeciwko Komisji (Urzędnicy — Podatek wspólnotowy — Obliczanie — Kumulowanie kwoty wynagrodzenia i renty rodzinnej — Sposób pobierania podatku wspólnotowego — Data pobrania)

36

2009/C 297/56

Sprawa F-76/09: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2009 r. — Cusack-Gard'ner przeciwko Komisji

36

2009/C 297/57

Sprawa F-82/09: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Nolin przeciwko Komisji

37

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/1

---

Poniższy tekst zastępuje, w związku z wejściem w życie traktatu z Lizbony, notę informacyjną opublikowaną w Dz.U. C 143 z dnia 11 czerwca 2005 r., s. 1, oraz uzupełnienie tej noty opublikowane w Dz.U. C 64 z dnia 8 marca 2008 r.

NOTA INFORMACYJNA

dotycząca składania przez sądy krajowe wniosków o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym

2009/C 297/01

I.   Informacje ogólne

| 1. | System odesłań prejudycjalnych stanowi podstawowy mechanizm prawa Unii Europejskiej, którego celem jest umożliwienie sądom krajowym zapewnienia jego jednolitej wykładni i stosowania we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

1.

System odesłań prejudycjalnych stanowi podstawowy mechanizm prawa Unii Europejskiej, którego celem jest umożliwienie sądom krajowym zapewnienia jego jednolitej wykładni i stosowania we wszystkich państwach członkowskich.

| 2. | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni prawa Unii Europejskiej i ważności aktów wydanych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii. Ta ogólna właściwość została mu powierzona na mocy art. 19 ust. 3 lit. b) Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, C 115, s. 13, zwanego dalej „TUE”) oraz art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, C 115, s. 47, zwanego dalej „TFUE”). |
| --- | --- |

2.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni prawa Unii Europejskiej i ważności aktów wydanych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii. Ta ogólna właściwość została mu powierzona na mocy art. 19 ust. 3 lit. b) Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, C 115, s. 13, zwanego dalej „TUE”) oraz art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, C 115, s. 47, zwanego dalej „TFUE”).

| 3. | Zgodnie z art. 256 ust. 3 TFUE Sąd jest właściwy do rozpoznawania pytań prejudycjalnych przedkładanych na mocy art. 267, w poszczególnych dziedzinach określonych w statucie. Ponieważ statut nie został dostosowany w tym zakresie, Trybunał Sprawiedliwości, zwany dalej „Trybunałem”, zachowuje wyłączną właściwość do orzekania w trybie prejudycjalnym. |
| --- | --- |

3.

Zgodnie z art. 256 ust. 3 TFUE Sąd jest właściwy do rozpoznawania pytań prejudycjalnych przedkładanych na mocy art. 267, w poszczególnych dziedzinach określonych w statucie. Ponieważ statut nie został dostosowany w tym zakresie, Trybunał Sprawiedliwości, zwany dalej „Trybunałem”, zachowuje wyłączną właściwość do orzekania w trybie prejudycjalnym.

| 4. | Mimo że art. 267 TFUE przyznaje Trybunałowi właściwość ogólną, poszczególne postanowienia przewidują jednakże wyjątki od niej lub jej ograniczenia. Mowa tu w szczególności o art. 275 i 276 TFUE oraz o art. 10 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych traktatu z Lizbony (Dz.U. 2008, C 115, s. 322). |
| --- | --- |

4.

Mimo że art. 267 TFUE przyznaje Trybunałowi właściwość ogólną, poszczególne postanowienia przewidują jednakże wyjątki od niej lub jej ograniczenia. Mowa tu w szczególności o art. 275 i 276 TFUE oraz o art. 10 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych traktatu z Lizbony (Dz.U. 2008, C 115, s. 322).

| 5. | Ponieważ procedura prejudycjalna opiera się na współpracy między Trybunałem a sądami krajowymi, w celu zapewnienia jej efektywności potrzebne wydaje się udostępnienie sądom krajowym poniższych wskazówek. |
| --- | --- |

5.

Ponieważ procedura prejudycjalna opiera się na współpracy między Trybunałem a sądami krajowymi, w celu zapewnienia jej efektywności potrzebne wydaje się udostępnienie sądom krajowym poniższych wskazówek.

| 6. | Celem tych praktycznych wskazówek, pozbawionych jakiejkolwiek mocy wiążącej, jest dostarczenie sądom krajowym wytycznych dotyczących zasadności kierowania odesłań prejudycjalnych oraz, w razie konieczności, udzielenie tym sądom pomocy w formułowaniu i przedstawianiu pytań przedkładanych Trybunałowi. |
| --- | --- |

6.

Celem tych praktycznych wskazówek, pozbawionych jakiejkolwiek mocy wiążącej, jest dostarczenie sądom krajowym wytycznych dotyczących zasadności kierowania odesłań prejudycjalnych oraz, w razie konieczności, udzielenie tym sądom pomocy w formułowaniu i przedstawianiu pytań przedkładanych Trybunałowi.

Rola Trybunału w procedurze prejudycjalnej

| 7. | Rola Trybunału w procedurze prejudycjalnej polega na dokonywaniu wykładni prawa Unii lub orzekaniu w przedmiocie jego ważności, nie zaś na stosowaniu tego prawa do stanu faktycznego leżącego u podstaw postępowania przed sądem krajowym, gdyż to zadanie należy do właściwości sądu krajowego. Do Trybunału nie należy orzekanie ani w przedmiocie kwestii faktycznych podniesionych w ramach sporu przed sądem krajowym, ani w przedmiocie różnic w opiniach na temat wykładni lub stosowania przepisów prawa krajowego. |
| --- | --- |

7.

Rola Trybunału w procedurze prejudycjalnej polega na dokonywaniu wykładni prawa Unii lub orzekaniu w przedmiocie jego ważności, nie zaś na stosowaniu tego prawa do stanu faktycznego leżącego u podstaw postępowania przed sądem krajowym, gdyż to zadanie należy do właściwości sądu krajowego. Do Trybunału nie należy orzekanie ani w przedmiocie kwestii faktycznych podniesionych w ramach sporu przed sądem krajowym, ani w przedmiocie różnic w opiniach na temat wykładni lub stosowania przepisów prawa krajowego.

| 8. | Trybunał orzeka w przedmiocie wykładni lub ważności prawa Unii, dokładając wysiłków, by udzielona przez niego odpowiedź była pomocna w rozwiązaniu sporu, lecz do sądu krajowego należy wyciągnięcie z niej odpowiednich wniosków, w tym - w razie potrzeby – podjęcie decyzji o niestosowaniu danego przepisu prawa krajowego. |
| --- | --- |

8.

Trybunał orzeka w przedmiocie wykładni lub ważności prawa Unii, dokładając wysiłków, by udzielona przez niego odpowiedź była pomocna w rozwiązaniu sporu, lecz do sądu krajowego należy wyciągnięcie z niej odpowiednich wniosków, w tym - w razie potrzeby – podjęcie decyzji o niestosowaniu danego przepisu prawa krajowego.

Decyzja o przedłożeniu pytania Trybunałowi

Autor pytania

| 9. | Zgodnie z art. 267 TFUE, każdy sąd państwa członkowskiego mający orzekać w postępowaniu, które ma zostać zakończone wydaniem orzeczenia sądowego, może co do zasady skierować do Trybunału pytanie prejudycjalne (1) Pojęcie sądu jest interpretowane przez Trybunał jako autonomiczne pojęcie prawa Unii. |
| --- | --- |

9.

Zgodnie z art. 267 TFUE, każdy sąd państwa członkowskiego mający orzekać w postępowaniu, które ma zostać zakończone wydaniem orzeczenia sądowego, może co do zasady skierować do Trybunału pytanie prejudycjalne (1) Pojęcie sądu jest interpretowane przez Trybunał jako autonomiczne pojęcie prawa Unii.

| 10. | Inicjatywa w zakresie zwrócenia się do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym należy wyłącznie do sądu krajowego, niezależnie od tego, czy strony postępowania przed sądem krajowym się o to zwróciły. |
| --- | --- |

10.

Inicjatywa w zakresie zwrócenia się do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym należy wyłącznie do sądu krajowego, niezależnie od tego, czy strony postępowania przed sądem krajowym się o to zwróciły.

Wniosek o dokonanie wykładni

| 11. | Każdy sąd może skierować do Trybunału pytanie dotyczące wykładni przepisu prawa Unii, jeżeli jego zdaniem odpowiedź na nie jest niezbędna do rozstrzygnięcia zawisłego przed nim sporu. |
| --- | --- |

11.

Każdy sąd może skierować do Trybunału pytanie dotyczące wykładni przepisu prawa Unii, jeżeli jego zdaniem odpowiedź na nie jest niezbędna do rozstrzygnięcia zawisłego przed nim sporu.

| 12. | Natomiast sąd, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa wewnętrznego jest co do zasady zobowiązany skierować do Trybunału takie pytanie, chyba, że Trybunał orzekał już w tej kwestii (a jakikolwiek nowy kontekst nie rodzi poważnych wątpliwości co do możliwości stosowania jego wcześniejszego orzecznictwa) lub właściwa wykładnia danego przepisu prawa jest oczywista. |
| --- | --- |

12.

Natomiast sąd, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa wewnętrznego jest co do zasady zobowiązany skierować do Trybunału takie pytanie, chyba, że Trybunał orzekał już w tej kwestii (a jakikolwiek nowy kontekst nie rodzi poważnych wątpliwości co do możliwości stosowania jego wcześniejszego orzecznictwa) lub właściwa wykładnia danego przepisu prawa jest oczywista.

| 13. | A zatem sąd, którego orzeczenia podlegają zaskarżeniu, może, zwłaszcza jeśli uzna, że orzecznictwo Trybunału daje wystarczające wyjaśnienie, samodzielnie zdecydować o właściwej wykładni prawa Unii i jego zastosowaniu do ustalonego przez ten sąd stanu faktycznego. Niemniej, odesłanie prejudycjalne może okazać się szczególnie wskazane, na odpowiednim etapie postępowania, w przypadku wystąpienia nowego zagadnienia interpretacyjnego o znaczeniu ogólnym dla jednolitego stosowania prawa Unii we wszystkich państwach członkowskich lub w przypadku, gdy istniejące orzecznictwo wydaje się nie mieć zastosowania do nowych okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

13.

A zatem sąd, którego orzeczenia podlegają zaskarżeniu, może, zwłaszcza jeśli uzna, że orzecznictwo Trybunału daje wystarczające wyjaśnienie, samodzielnie zdecydować o właściwej wykładni prawa Unii i jego zastosowaniu do ustalonego przez ten sąd stanu faktycznego. Niemniej, odesłanie prejudycjalne może okazać się szczególnie wskazane, na odpowiednim etapie postępowania, w przypadku wystąpienia nowego zagadnienia interpretacyjnego o znaczeniu ogólnym dla jednolitego stosowania prawa Unii we wszystkich państwach członkowskich lub w przypadku, gdy istniejące orzecznictwo wydaje się nie mieć zastosowania do nowych okoliczności faktycznych.

| 14. | Do sądu krajowego należy wyjaśnienie powodów, dla których dokonanie wykładni, o którą się zwraca, jest niezbędne do wydania przez niego wyroku. |
| --- | --- |

14.

Do sądu krajowego należy wyjaśnienie powodów, dla których dokonanie wykładni, o którą się zwraca, jest niezbędne do wydania przez niego wyroku.

Wniosek o dokonanie oceny ważności

| 15. | O ile sądy krajowe mogą odrzucać podnoszone w postępowaniach przed nimi zarzuty nieważności, to stwierdzenie nieważności aktu instytucji, organu lub jednostki organizacyjnej Unii należy do wyłącznej właściwości Trybunału. |
| --- | --- |

15.

O ile sądy krajowe mogą odrzucać podnoszone w postępowaniach przed nimi zarzuty nieważności, to stwierdzenie nieważności aktu instytucji, organu lub jednostki organizacyjnej Unii należy do wyłącznej właściwości Trybunału.

| 16. | Każdy sąd krajowy, który poweźmie wątpliwości co do ważności takiego aktu musi zatem skierować do Trybunału pytanie, wskazując powody, dla których uważa, że może on być dotknięty nieważnością. |
| --- | --- |

16.

Każdy sąd krajowy, który poweźmie wątpliwości co do ważności takiego aktu musi zatem skierować do Trybunału pytanie, wskazując powody, dla których uważa, że może on być dotknięty nieważnością.

| 17. | Jednakże, jeśli sąd krajowy ma poważne wątpliwości co do ważności aktu instytucji, organu lub jednostki organizacyjnej Unii, na podstawie którego został przyjęty akt prawa krajowego, może w drodze wyjątku zawiesić tymczasowo stosowanie tego aktu prawa krajowego lub podjąć inne środki tymczasowe w odniesieniu do tego aktu. Musi on zatem skierować do Trybunału pytanie dotyczące ważności, wskazując powody, dla których uważa, że akt ten jest dotknięty nieważnością. |
| --- | --- |

17.

Jednakże, jeśli sąd krajowy ma poważne wątpliwości co do ważności aktu instytucji, organu lub jednostki organizacyjnej Unii, na podstawie którego został przyjęty akt prawa krajowego, może w drodze wyjątku zawiesić tymczasowo stosowanie tego aktu prawa krajowego lub podjąć inne środki tymczasowe w odniesieniu do tego aktu. Musi on zatem skierować do Trybunału pytanie dotyczące ważności, wskazując powody, dla których uważa, że akt ten jest dotknięty nieważnością.

Etap postępowania, na którym należy przedłożyć pytanie prejudycjalne

| 18. | Sąd krajowy może skierować do Trybunału pytanie prejudycjalne natychmiast po stwierdzeniu, że orzeczenie w przedmiocie zagadnienia lub zagadnień interpretacyjnych albo ważności jest niezbędne do wydania przez niego wyroku; sąd ten najlepiej może ocenić, na jakim etapie postępowania należy skierować takie pytanie. |
| --- | --- |

18.

Sąd krajowy może skierować do Trybunału pytanie prejudycjalne natychmiast po stwierdzeniu, że orzeczenie w przedmiocie zagadnienia lub zagadnień interpretacyjnych albo ważności jest niezbędne do wydania przez niego wyroku; sąd ten najlepiej może ocenić, na jakim etapie postępowania należy skierować takie pytanie.

| 19. | Pożądane jest jednak, aby decyzja o przekazaniu pytania prejudycjalnego została podjęta na takim etapie postępowania, na którym sąd krajowy jest w stanie określić faktyczne i prawne ramy problemu, tak aby Trybunał dysponował wszelkimi danymi niezbędnymi do zbadania, w stosowanym przypadku, czy prawo Unii ma zastosowanie do postępowania przed sądem krajowym. Względy sprawności postępowania przemawiałyby również za tym, aby pytanie prejudycjalne było przekazywane dopiero po wysłuchaniu obydwu stron. |
| --- | --- |

19.

Pożądane jest jednak, aby decyzja o przekazaniu pytania prejudycjalnego została podjęta na takim etapie postępowania, na którym sąd krajowy jest w stanie określić faktyczne i prawne ramy problemu, tak aby Trybunał dysponował wszelkimi danymi niezbędnymi do zbadania, w stosowanym przypadku, czy prawo Unii ma zastosowanie do postępowania przed sądem krajowym. Względy sprawności postępowania przemawiałyby również za tym, aby pytanie prejudycjalne było przekazywane dopiero po wysłuchaniu obydwu stron.

Forma odesłania prejudycjalnego

| 20. | Orzeczenie, na podstawie którego sąd krajowy przedkłada Trybunałowi pytanie prejudycjalne może zostać wydane w dowolnej formie przewidzianej przez prawo krajowe dla kwestii incydentalnych. Należy jednak mieć na uwadze fakt, że dokument ten stanowi podstawę postępowania przed Trybunałem i że Trybunał musi tym samym dysponować danymi pozwalającymi mu udzielić sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi. Poza tym, wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest jedynym dokumentem przekazywanym podmiotom uprawnionym do przedkładania Trybunałowi uwag, zwłaszcza państwom członkowskim i instytucjom, oraz przekładanym na inne języki. |
| --- | --- |

20.

Orzeczenie, na podstawie którego sąd krajowy przedkłada Trybunałowi pytanie prejudycjalne może zostać wydane w dowolnej formie przewidzianej przez prawo krajowe dla kwestii incydentalnych. Należy jednak mieć na uwadze fakt, że dokument ten stanowi podstawę postępowania przed Trybunałem i że Trybunał musi tym samym dysponować danymi pozwalającymi mu udzielić sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi. Poza tym, wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest jedynym dokumentem przekazywanym podmiotom uprawnionym do przedkładania Trybunałowi uwag, zwłaszcza państwom członkowskim i instytucjom, oraz przekładanym na inne języki.

| 21. | Ze względu na konieczność dokonania przekładu wniosku, powinien on być zredagowany w sposób prosty, jasny i precyzyjny oraz nie zawierać zbędnych danych. |
| --- | --- |

21.

Ze względu na konieczność dokonania przekładu wniosku, powinien on być zredagowany w sposób prosty, jasny i precyzyjny oraz nie zawierać zbędnych danych.

| 22. | Do przedstawienia we właściwy sposób ram wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wystarcza często dokument nieprzekraczający dziesięciu stron. Przy zachowaniu wymogu lapidarności, postanowienie odsyłające musi jednakże być wystarczająco kompletne i zawierać wszelkie istotne informacje pozwalające Trybunałowi oraz podmiotom uprawnionym do przedkładania uwag właściwie zrozumieć ramy faktyczne i prawne postępowania przed sądem krajowym. W szczególności, postanowienie odsyłające powinno:






  — | zawierać zwięzłe przedstawienie przedmiotu sporu oraz ustaleń co do istotnych okoliczności faktycznych lub co najmniej wyjaśniać założenia faktyczne, na których oparte zostało pytanie prejudycjalne; |
| --- | --- | --- |

22.

Do przedstawienia we właściwy sposób ram wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wystarcza często dokument nieprzekraczający dziesięciu stron. Przy zachowaniu wymogu lapidarności, postanowienie odsyłające musi jednakże być wystarczająco kompletne i zawierać wszelkie istotne informacje pozwalające Trybunałowi oraz podmiotom uprawnionym do przedkładania uwag właściwie zrozumieć ramy faktyczne i prawne postępowania przed sądem krajowym. W szczególności, postanowienie odsyłające powinno:

—

zawierać zwięzłe przedstawienie przedmiotu sporu oraz ustaleń co do istotnych okoliczności faktycznych lub co najmniej wyjaśniać założenia faktyczne, na których oparte zostało pytanie prejudycjalne;

| — | przytaczać brzmienie mających zastosowanie krajowych przepisów oraz wskazywać, w razie potrzeby, istotne dla sprawy orzecznictwo krajowe, podając w każdym przypadku dokładne odniesienia (np: stronę konkretnego dziennika urzędowego lub zbioru orzeczeń; ewentualnie odniesienia do zasobów internetowych); |
| --- | --- |

—

przytaczać brzmienie mających zastosowanie krajowych przepisów oraz wskazywać, w razie potrzeby, istotne dla sprawy orzecznictwo krajowe, podając w każdym przypadku dokładne odniesienia (np: stronę konkretnego dziennika urzędowego lub zbioru orzeczeń; ewentualnie odniesienia do zasobów internetowych);

| — | wskazywać możliwie najdokładniej istotne dla sprawy przepisy prawa Unii; |
| --- | --- |

—

wskazywać możliwie najdokładniej istotne dla sprawy przepisy prawa Unii;

| — | podawać powody, dla których sąd krajowy zwraca się z pytaniem o wykładnię lub ważność określonych przepisów prawa Unii oraz związek między tymi przepisami a ustawodawstwem krajowym mającym zastosowanie do sporu przed sądem krajowym; |
| --- | --- |

—

podawać powody, dla których sąd krajowy zwraca się z pytaniem o wykładnię lub ważność określonych przepisów prawa Unii oraz związek między tymi przepisami a ustawodawstwem krajowym mającym zastosowanie do sporu przed sądem krajowym;

| — | zawierać, w razie potrzeby, streszczenie istoty głównych argumentów stron postępowania przed sądem krajowym. |
| --- | --- |

—

zawierać, w razie potrzeby, streszczenie istoty głównych argumentów stron postępowania przed sądem krajowym.

W celu ułatwienia lektury wniosku i możliwości powoływania się na niego, wskazane jest, aby poszczególne punkty lub ustępy postanowienia odsyłającego były ponumerowane

| 23. | Wreszcie, sąd krajowy może, jeśli uzna, że leży to w jego możliwościach, lapidarnie przedstawić swoje stanowisko co do odpowiedzi, która ma zostać udzielona na pytania skierowane w trybie prejudycjalnym. |
| --- | --- |

23.

Wreszcie, sąd krajowy może, jeśli uzna, że leży to w jego możliwościach, lapidarnie przedstawić swoje stanowisko co do odpowiedzi, która ma zostać udzielona na pytania skierowane w trybie prejudycjalnym.

| 24. | Samo pytanie lub pytania prejudycjalne muszą być zawarte w odrębnej i jasno oznaczonej części postanowienia odsyłającego, zazwyczaj na jego początku lub końcu. Muszą być zrozumiałe bez konieczności odwoływania się do uzasadnienia wniosku, które jednakże przedstawia kontekst niezbędny do przeprowadzenia właściwej oceny. |
| --- | --- |

24.

Samo pytanie lub pytania prejudycjalne muszą być zawarte w odrębnej i jasno oznaczonej części postanowienia odsyłającego, zazwyczaj na jego początku lub końcu. Muszą być zrozumiałe bez konieczności odwoływania się do uzasadnienia wniosku, które jednakże przedstawia kontekst niezbędny do przeprowadzenia właściwej oceny.

Skutki odesłania prejudycjalnego dla postępowania przed sądem krajowym

| 25. | Skierowanie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym powoduje zawieszenie postępowania przed sądem krajowym do czasu wydania przez Trybunał orzeczenia. |
| --- | --- |

25.

Skierowanie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym powoduje zawieszenie postępowania przed sądem krajowym do czasu wydania przez Trybunał orzeczenia.

| 26. | Sąd krajowy zachowuje niemniej uprawnienie do stosowania różnego rodzaju środków zabezpieczających, zwłaszcza w przypadku wniosku o dokonanie oceny ważności (zob. pkt 17 powyżej). |
| --- | --- |

26.

Sąd krajowy zachowuje niemniej uprawnienie do stosowania różnego rodzaju środków zabezpieczających, zwłaszcza w przypadku wniosku o dokonanie oceny ważności (zob. pkt 17 powyżej).

Koszty postępowania i pomoc w zakresie kosztów postępowania

| 27. | Postępowanie prejudycjalne przed Trybunałem jest bezpłatne, a Trybunał nie rozstrzyga o kosztach stron postępowania przed sądem krajowym ; rozstrzyganie o tych kosztach należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

27.

Postępowanie prejudycjalne przed Trybunałem jest bezpłatne, a Trybunał nie rozstrzyga o kosztach stron postępowania przed sądem krajowym ; rozstrzyganie o tych kosztach należy do sądu krajowego.

| 28. | Jeżeli strona nie dysponuje wystarczającymi zasobami, sąd krajowy może, o ile zezwalają na to przepisy krajowe, przyznać jej pomoc w zakresie kosztów postępowania na pokrycie wydatków poniesionych w postępowaniu przed Trybunałem, zwłaszcza związanych z reprezentacją. Sam Trybunał również może przyznać taką pomoc w przypadku, gdy strona nie korzysta równocześnie zakresie pomocy w zakresie kosztów postępowania na poziomie krajowym lub jeżeli taka pomoc nie pokrywa wydatków poniesionych w postępowaniu przed Trybunałem, lub pokrywa je jedynie częściowo. |
| --- | --- |

28.

Jeżeli strona nie dysponuje wystarczającymi zasobami, sąd krajowy może, o ile zezwalają na to przepisy krajowe, przyznać jej pomoc w zakresie kosztów postępowania na pokrycie wydatków poniesionych w postępowaniu przed Trybunałem, zwłaszcza związanych z reprezentacją. Sam Trybunał również może przyznać taką pomoc w przypadku, gdy strona nie korzysta równocześnie zakresie pomocy w zakresie kosztów postępowania na poziomie krajowym lub jeżeli taka pomoc nie pokrywa wydatków poniesionych w postępowaniu przed Trybunałem, lub pokrywa je jedynie częściowo.

Wymiana korespondencji między sądem krajowym a Trybunałem

| 29. | Postanowienie odsyłające i dokumenty z nim związane (w szczególności, w stosownym przypadku, akta sprawy, ewentualnie ich kopia) muszą zostać wysłane przez sąd krajowy przesyłką poleconą bezpośrednio do Trybunału (na adres: „Sekretariat Trybunału Sprawiedliwości, L-2925 Luksemburg”, tel. +352 4303-1). |
| --- | --- |

29.

Postanowienie odsyłające i dokumenty z nim związane (w szczególności, w stosownym przypadku, akta sprawy, ewentualnie ich kopia) muszą zostać wysłane przez sąd krajowy przesyłką poleconą bezpośrednio do Trybunału (na adres: „Sekretariat Trybunału Sprawiedliwości, L-2925 Luksemburg”, tel. +352 4303-1).

| 30. | Sekretariat Trybunału pozostaje w kontakcie z sądem krajowym aż do chwili ogłoszenia orzeczenia, przekazując mu odpisy dokumentów procesowych. |
| --- | --- |

30.

Sekretariat Trybunału pozostaje w kontakcie z sądem krajowym aż do chwili ogłoszenia orzeczenia, przekazując mu odpisy dokumentów procesowych.

| 31. | Trybunał przekazuje orzeczenie sądowi krajowemu. Trybunał pozostaje zobowiązany za przekazywanie mu przez ten sąd informacji o dalszym przebiegu toczącego się przed nim postępowania oraz za przesłanie mu, w stosownym przypadku, odpisu wyroku sądu krajowego kończącego postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

31.

Trybunał przekazuje orzeczenie sądowi krajowemu. Trybunał pozostaje zobowiązany za przekazywanie mu przez ten sąd informacji o dalszym przebiegu toczącego się przed nim postępowania oraz za przesłanie mu, w stosownym przypadku, odpisu wyroku sądu krajowego kończącego postępowanie w sprawie.

II.   Pilny tryb prejudycjalny (PPU)

| 32. | Niniejsza część noty dostarcza praktycznych wytycznych odnoszących się do pilnego trybu prejudycjalnego mającego zastosowanie do odesłań dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Omawiany tryb został uregulowany w art. 23a Protokołu (nr 3) w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, C 115, s. 210) i w art. 104b regulaminu Trybunału. Możliwość zwracania się o zastosowanie tego trybu jest rozwiązaniem istniejącym obok możliwości zwracania się o zastosowanie trybu przyspieszonego zgodnie z art. 23a wspomnianego protokołu i art. 104a regulaminu. |
| --- | --- |

32.

Niniejsza część noty dostarcza praktycznych wytycznych odnoszących się do pilnego trybu prejudycjalnego mającego zastosowanie do odesłań dotyczących przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Omawiany tryb został uregulowany w art. 23a Protokołu (nr 3) w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, C 115, s. 210) i w art. 104b regulaminu Trybunału. Możliwość zwracania się o zastosowanie tego trybu jest rozwiązaniem istniejącym obok możliwości zwracania się o zastosowanie trybu przyspieszonego zgodnie z art. 23a wspomnianego protokołu i art. 104a regulaminu.

Przesłanki zastosowania pilnego trybu prejudycjalnego

| 33. | Pilny tryb prejudycjalny może zostać zastosowany wyłącznie w odniesieniu do dziedzin objętych tytułem V części trzeciej TFUE, regulującej zagadnienia dotyczące przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. |
| --- | --- |

33.

Pilny tryb prejudycjalny może zostać zastosowany wyłącznie w odniesieniu do dziedzin objętych tytułem V części trzeciej TFUE, regulującej zagadnienia dotyczące przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

| 34. | O zastosowaniu omawianego trybu decyduje Trybunał. Co do zasady, decyzja taka jest podejmowana wyłącznie na podstawie uzasadnionego wniosku sądu krajowego. W wyjątkowych okolicznościach Trybunał może z urzędu zdecydować o poddaniu odesłania rozpoznaniu w pilnym trybie prejudycjalnym, jeżeli wydaje się to konieczne. |
| --- | --- |

34.

O zastosowaniu omawianego trybu decyduje Trybunał. Co do zasady, decyzja taka jest podejmowana wyłącznie na podstawie uzasadnionego wniosku sądu krajowego. W wyjątkowych okolicznościach Trybunał może z urzędu zdecydować o poddaniu odesłania rozpoznaniu w pilnym trybie prejudycjalnym, jeżeli wydaje się to konieczne.

| 35. | Pilny tryb prejudycjalny upraszcza poszczególne etapy postępowania przed Trybunałem, ale jego zastosowanie wiąże się zarówno poważnymi ograniczeniami zarówno dla Trybunału, jak i dla stron i innych zainteresowanych podmiotów, które uczestniczą w postępowaniu, w szczególności dla państw członkowskich. |
| --- | --- |

35.

Pilny tryb prejudycjalny upraszcza poszczególne etapy postępowania przed Trybunałem, ale jego zastosowanie wiąże się zarówno poważnymi ograniczeniami zarówno dla Trybunału, jak i dla stron i innych zainteresowanych podmiotów, które uczestniczą w postępowaniu, w szczególności dla państw członkowskich.

| 36. | O zastosowanie tego trybu można więc wnosić wyłącznie w okolicznościach wskazujących jednoznacznie na konieczność wydania przez Trybunał rozstrzygnięcia w przedmiocie odesłania w jak najkrótszym terminie. Choć nie jest możliwe wyliczenie niniejszym w wyczerpujący sposób takich sytuacji przede wszystkim ze względu na zróżnicowany i rozwojowy charakter przepisów Unii regulujących zagadnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, sąd krajowy mógłby, tytułem przykładu, rozważyć złożenie wniosku o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego w następujących sytuacjach: w przewidzianym w art. 267 akapit czwarty TFUE przypadku osoby pozbawionej wolności, jeżeli odpowiedź na zadane pytanie jest rozstrzygająca dla oceny sytuacji prawnej tej osoby lub – w przypadku sporu dotyczącego władzy rodzicielskiej lub opieki nad dzieckiem – jeżeli właściwość sądu, do którego sprawę wniesiono zgodnie prawem Unii zależy od odpowiedzi udzielonej na pytanie prejudycjalne. |
| --- | --- |

36.

O zastosowanie tego trybu można więc wnosić wyłącznie w okolicznościach wskazujących jednoznacznie na konieczność wydania przez Trybunał rozstrzygnięcia w przedmiocie odesłania w jak najkrótszym terminie. Choć nie jest możliwe wyliczenie niniejszym w wyczerpujący sposób takich sytuacji przede wszystkim ze względu na zróżnicowany i rozwojowy charakter przepisów Unii regulujących zagadnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, sąd krajowy mógłby, tytułem przykładu, rozważyć złożenie wniosku o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego w następujących sytuacjach: w przewidzianym w art. 267 akapit czwarty TFUE przypadku osoby pozbawionej wolności, jeżeli odpowiedź na zadane pytanie jest rozstrzygająca dla oceny sytuacji prawnej tej osoby lub – w przypadku sporu dotyczącego władzy rodzicielskiej lub opieki nad dzieckiem – jeżeli właściwość sądu, do którego sprawę wniesiono zgodnie prawem Unii zależy od odpowiedzi udzielonej na pytanie prejudycjalne.

Wniosek o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego

| 37. | W celu umożliwienia Trybunałowi podjęcia szybkiej decyzji co do tego, czy należy zastosować pilny prejudycjalny, wniosek powinien wskazywać elementy stanu faktycznego i prawnego dowodzące tej pilności, a w szczególności zagrożenie wynikające z rozpoznania odesłania w zwykłym trybie prejudycjalnym. |
| --- | --- |

37.

W celu umożliwienia Trybunałowi podjęcia szybkiej decyzji co do tego, czy należy zastosować pilny prejudycjalny, wniosek powinien wskazywać elementy stanu faktycznego i prawnego dowodzące tej pilności, a w szczególności zagrożenie wynikające z rozpoznania odesłania w zwykłym trybie prejudycjalnym.

| 38. | W miarę możliwości sąd krajowy powinien przedstawić w sposób zwięzły swoje stanowisko w przedmiocie odpowiedzi, jakiej należy udzielić na zadane pytanie lub pytania. Takie wskazanie ułatwia zajęcie stanowiska przez strony i inne podmioty, które uczestniczą w postępowaniu, a także decyzję Trybunału, przyczyniając się tym samym do szybkiego przebiegu postępowania. |
| --- | --- |

38.

W miarę możliwości sąd krajowy powinien przedstawić w sposób zwięzły swoje stanowisko w przedmiocie odpowiedzi, jakiej należy udzielić na zadane pytanie lub pytania. Takie wskazanie ułatwia zajęcie stanowiska przez strony i inne podmioty, które uczestniczą w postępowaniu, a także decyzję Trybunału, przyczyniając się tym samym do szybkiego przebiegu postępowania.

| 39. | Wniosek o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego powinien zostać złożony w formie pozwalającej sekretariatowi Trybunału niezwłocznie stwierdzić, że akta sprawy powinny zostać skierowane do rozpoznania w trybie szczególnym. W tym celu wniosek powinien zostać złożony w dokumencie odrębnym od samego postanowienia odsyłającego albo w liście towarzyszącym wyraźnie wskazującym na ten wniosek. |
| --- | --- |

39.

Wniosek o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego powinien zostać złożony w formie pozwalającej sekretariatowi Trybunału niezwłocznie stwierdzić, że akta sprawy powinny zostać skierowane do rozpoznania w trybie szczególnym. W tym celu wniosek powinien zostać złożony w dokumencie odrębnym od samego postanowienia odsyłającego albo w liście towarzyszącym wyraźnie wskazującym na ten wniosek.

| 40. | Co się tyczy samego postanowienia odsyłającego, jego zwięzły charakter jest tym bardziej ważny w pilnych sytuacjach, że pomaga zapewnić szybkość postępowania. |
| --- | --- |

40.

Co się tyczy samego postanowienia odsyłającego, jego zwięzły charakter jest tym bardziej ważny w pilnych sytuacjach, że pomaga zapewnić szybkość postępowania.

Wymiana informacji między Trybunałem, sądem krajowym i stronami

| 41. | Do celów komunikowania się z sądem krajowym i stronami postępowania przed nim, sądy krajowe, które składają wnioski o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego powinny wskazać adres poczty elektronicznej, ewentualnie numer telefaksu, którego Trybunał mógłby używać oraz adresy poczty elektronicznej, ewentualnie numery telefaksu przedstawicieli stron sporu. |
| --- | --- |

41.

Do celów komunikowania się z sądem krajowym i stronami postępowania przed nim, sądy krajowe, które składają wnioski o zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego powinny wskazać adres poczty elektronicznej, ewentualnie numer telefaksu, którego Trybunał mógłby używać oraz adresy poczty elektronicznej, ewentualnie numery telefaksu przedstawicieli stron sporu.

| 42. | Kopia podpisanego postanowienia odsyłającego wraz z wnioskiem zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego może zostać przekazana Trybunałowi uprzednio za pośrednictwem poczty elektronicznej (ECJ-Registry@curia.europa.eu) lub telefaksu (+352 43 37 66). Postanowienie i wniosek mogą być rozpoznawane niezwłocznie po otrzymaniu takiej kopii. Oryginały dokumentów muszą jednakże zostać przekazane do sekretariatu Trybunału w jak najkrótszym terminie. |
| --- | --- |

42.

Kopia podpisanego postanowienia odsyłającego wraz z wnioskiem zastosowanie pilnego trybu prejudycjalnego może zostać przekazana Trybunałowi uprzednio za pośrednictwem poczty elektronicznej (ECJ-Registry@curia.europa.eu) lub telefaksu (+352 43 37 66). Postanowienie i wniosek mogą być rozpoznawane niezwłocznie po otrzymaniu takiej kopii. Oryginały dokumentów muszą jednakże zostać przekazane do sekretariatu Trybunału w jak najkrótszym terminie.

---

(1)  Zgodnie z art. 10 ust. 1-3 protokołu nr 36 uprawnienia przyznane Trybunałowi Sprawiedliwości w odniesieniu do aktów przyjętych przed wejściem w życie traktatu z Lizbony (Dz.U. 2007, C 306, s. 1), na mocy tytułu VI TUE, w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, i niezmienione od tego czasu, pozostają jednakże bez zmian przez okres maksymalnie pięciu lat od daty wejścia w życie traktatu z Lizbony (1 grudnia 2009 r.). W tym okresie jedynie sądy tych państw członkowskich, które uznały właściwość Trybunału mogą kierować do niego wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym w odniesieniu do takich aktów, przy czym każde państwo członkowskie wskazuje, czy możliwość zwrócenia się do Trybunału obejmuje wszystkie sądy, czy jest zastrzeżona dla sądów, których orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/6 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/6

---

2009/C 297/02

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 282 z 21.11.2009.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

Dz.U. C 256 z 24.10.2009.

Dz.U. C 244 z 10.10.2009.

Dz.U. C 233 z 26.9.2009.

Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

Dz.U. C 205 z 29.8.2009.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg — Niemcy) — Grundstücksgemeinschaft Busley i Cibrian Fernandez przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

(Sprawa C-35/08) (1)

(Swobodny przepływ kapitału - Nieruchomości - Podatek dochodowy - Możliwość odliczenia straty wynikającej z wynajmu nieruchomości od dochodów podatnika podlegających opodatkowaniu - Stosowanie degresywnej amortyzacji do kosztów nabycia lub budowy - Bardziej korzystne traktowanie pod względem podatkowym zastrzeżone wyłącznie na rzecz nieruchomości położonych na terytorium krajowym)

2009/C 297/03

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Baden-Württemberg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Grundstücksgemeinschaft Busley i Cibrian Fernandez

Strona pozwana: Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) — Wykładnia art. 18 i 56 traktatu WE — Przepisy krajowe w dziedzinie podatku dochodowego ograniczające możliwość odliczenia straty wynikającej z wynajmu nieruchomości do strat związanych z nieruchomościami położonymi na terytorium krajowym i zastrzegające jedynie w odniesieniu do tych nieruchomości stosowanie korzystniejszej metody amortyzacji.

Sentencja

Ustawodawstwo państwa członkowskiego dotyczące podatku dochodowego uzależniające prawo osób fizycznych będących rezydentami i podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu do korzystania zarówno z odliczenia od podstawy opodatkowania straty z tytułu najmu lub dzierżawy nieruchomości w roku jej powstania, jak też do zastosowania amortyzacji degresywnej przy ustaleniu dochodów z takiej nieruchomości, od warunku, iż położona jest ona na terytorium tego państwa członkowskiego, jest sprzeczne z art. 56 WE.

---

(1)  Dz.U. C 92 z 12.4.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Luksemburg) — Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier przeciwko Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juanowi Abellowi Gallowi, Didierowi Bellensowi, André Desmarais’mu, Géraldowi Frère’owi, Jocelynowi Lefebvre’owi, Onnowi Rudingowi, Gilles’owi Samynowi, Martinowi Taylorowi, Bertelsmann AG, Siegfriedowi Lutherowi, Thomasowi Middelhoffowi, Ewaldowi Wagenbachowi, Rolfowi Schmidtowi-Holzowi, Erichowi Schumannowi, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ)

(Sprawa C-101/08) (1)

(Dyrektywy 77/91/EWG, 79/279/EWG i 2004/25/WE - Ogólna zasada prawa wspólnotowego ochrony akcjonariuszy mniejszościowych - Nieistnienie - Prawo spółek - Przejęcie kontroli - Obowiązkowa oferta - Zalecenie 77/534/EWG - Kodeks postępowania)

2009/C 297/04

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier

Strona pozwana: Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juan Abello Gallo, Didier Bellens, André Desmarais, Gérald Frère, Jocelyn Lefebvre, Onno Ruding, Gilles Samyn, Martin Taylor, Bertelsmann AG, Siegfried Luther, Thomas Middelhoff, Ewald Wagenbach, Rolf Schmidt-Holz, Erich Schumann, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Wielkie Księstwo Luksemburga) — Wykładnia 1) art. 20 i 42 drugiej dyrektywy Rady 77/91/EWG z dnia 13 grudnia 1976 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek [...] w celu uzyskania ich równoważności, dla ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich w zakresie tworzenia spółki akcyjnej, jak również utrzymania i zmian jej kapitału (Dz.U. L 26, s. 1); 2) zalecenia Komisji z dnia 25 lipca 1977 r. ustanawiającego europejski kodeks postępowania w zakresie transakcji zbywalnymi papierami wartościowymi (Dz.U. L 212, s. 37); 3) dyrektywy Rady 79/279/EWG z dnia 5 marca 1979 r. koordynującej warunki dopuszczania papierów wartościowych do publicznego obrotu giełdowego (Dz.U. L 66, s. 21); oraz 4) art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (Dz.U. L 142, s. 12) — Istnienie w prawie wspólnotowym zasady ogólnej równości akcjonariuszy — Jeśli tak, to zakres przedmiotowy i czasowy tej zasady.

Sentencja

Prawo wspólnotowe nie zawiera ogólnej zasady prawa, zgodnie z którą akcjonariusze mniejszościowi są chronieni poprzez obowiązek akcjonariusza dominującego przejmującego lub sprawującego kontrolę nad spółką dotyczący złożenia oferty odkupu ich akcji na takich samych warunkach, jakie zostały uzgodnione podczas nabycia akcji w tej spółce skutkujących uzyskaniem kontroli przez akcjonariusza dominującego lub umocnieniem tej kontroli.

---

(1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/8 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — C. Meerts przeciwko Proost NV

(Sprawa C-116/08) (1)

(Dyrektywa 96/34/WE - Porozumienie ramowe dotyczące urlopu rodzicielskiego zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Wykładnia klauzul 2.6 i 2.7 - Urlop rodzicielski w niepełnym wymiarze - Zwolnienie pracownika przed końcem urlopu rodzicielskiego bez zachowania ustawowego okresu wypowiedzenia - Obliczanie odszkodowania)

2009/C 297/05

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van Cassatie van België

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: C. Meerts

Strona pozwana: Proost NV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Cassatie van België — Wykładnia klauzul 2.4–2.7 Porozumienia ramowego w sprawie urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC, załączonego do dyrektywy Rady 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 r. (Dz.U. L 145, s. 4) — Urlop rodzicielski w niepełnym wymiarze czasu — Zwolnienie pracownika przed końcem urlopu rodzicielskiego bez ważnego powodu lub bez zachowania wiążącego terminu wypowiedzenia — Obliczenie odszkodowań

Sentencja

Klauzule 2.6 i 2.7 Porozumienia ramowego w sprawie urlopu rodzicielskiego, zawartego w dniu 14 grudnia 1995 r., które stanowi załącznik do dyrektywy Rady 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 r. w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC, zmienionej dyrektywą Rady 97/75/WE z dnia 15 grudnia 1997 r., należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by w przypadku jednostronnego rozwiązania przez pracodawcę bez ważnego powodu lub bez zachowania ustawowego terminu wypowiedzenia umowy o pracę pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy, podczas gdy ten korzysta z urlopu rodzicielskiego w niepełnym wymiarze, odszkodowanie należne temu pracownikowi było ustalane na podstawie zmniejszonego wynagrodzenia pobieranego przez niego w chwili dokonania zwolnienia.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 24.5.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/9

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Ítélőtábla — Republika Węgierska) — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH przeciwko Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

(Sprawa C-138/08) (1)

(Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane - Postępowania rozpoczęte po wejściu w życie dyrektywy 2004/18/WE, lecz przed upływem terminu do transpozycji tej dyrektywy - Procedury negocjacyjne z publikacją ogłoszenia o zamówieniu - Obowiązek dopuszczenia minimalnej liczby odpowiednich kandydatów - Obowiązek zapewnienia rzeczywistej konkurencji)

2009/C 297/06

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Fővárosi Ítélőtábla

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH

Strona pozwana: Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

Przy udziale: Budapest Főváros Önkormányzata

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym– Fővárosi Ítélőtábla — Wykładnia art. 22 ust. 2 i 3 dyrektywy Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (Dz.U. L 199, s. 54) i art. 44 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114) — Możliwość dalszego prowadzenia przetargu z zastosowaniem procedury negocjacyjnej z publikacją ogłoszenia w przypadku, gdy liczba odpowiednich kandydatów jest mniejsza niż dolna granica określona w ogłoszeniu o zamówieniu i minimalna liczba przewidziana w tym celu w wymienionych dyrektywach.

Sentencja

| 1) | Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi nie ma zastosowania do decyzji wydanej przez instytucję zamawiającą w trakcie przetargu na roboty budowlane, przed upływem terminu do transpozycji tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi nie ma zastosowania do decyzji wydanej przez instytucję zamawiającą w trakcie przetargu na roboty budowlane, przed upływem terminu do transpozycji tej dyrektywy.

| 2) | Artykuł 22 ust. 3 dyrektywy Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 97/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. należy interpretować w ten sposób, że jeżeli udziela się zamówienia w drodze procedury negocjacyjnej, a liczba odpowiednich kandydatów jest mniejsza niż dolna granica ustalona dla danego postępowania, instytucja zamawiająca może mimo to prowadzić dalej to postępowanie, zapraszając do negocjowania warunków zamówienia odpowiedniego kandydata lub odpowiednich kandydatów. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 22 ust. 3 dyrektywy Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 97/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. należy interpretować w ten sposób, że jeżeli udziela się zamówienia w drodze procedury negocjacyjnej, a liczba odpowiednich kandydatów jest mniejsza niż dolna granica ustalona dla danego postępowania, instytucja zamawiająca może mimo to prowadzić dalej to postępowanie, zapraszając do negocjowania warunków zamówienia odpowiedniego kandydata lub odpowiednich kandydatów.

| 3) | Dyrektywę 93/37 w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 97/52 należy interpretować w ten sposób, że obowiązek zapewnienia rzeczywistej konkurencji jest spełniony, jeżeli instytucja zamawiająca stosuje procedurę negocjacyjną na warunkach określonych w art. 7 ust. 2 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

3)

Dyrektywę 93/37 w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 97/52 należy interpretować w ten sposób, że obowiązek zapewnienia rzeczywistej konkurencji jest spełniony, jeżeli instytucja zamawiająca stosuje procedurę negocjacyjną na warunkach określonych w art. 7 ust. 2 tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 183 z 19.7.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Włochy) — Acoset SpA przeciwko Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa, Comune di Comiso (RG), Comune di Modica (RG), Provincia Regionale di Ragusa, Comune di Acate (RG), Comune di Chiaramonte Gulfi (RG), Comune di Giarratana (RG), Comune di Ispica (RG), Comune di Monterosso Almo (RG), Comune di Pozzallo (RG), Comune di Ragusa, Comune di Vittoria (RG), Comune di Santa Croce Camerina (RG), Comune di Scicli (RG)

(Sprawa C-196/08) (1)

(Artykuły 43 WE, 49 WE i 86 WE - Udzielanie zamówień publicznych - Powierzenie świadczenia usług wodnych spółce o kapitale mieszanym - Postępowanie publiczne - Wybór wspólnika prywatnego odpowiedzialnego za wykonanie usługi - Powierzenie z pominięciem zasad udzielania zamówień publicznych)

2009/C 297/07

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Acoset SpA

Strona pozwana: Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa, Comune di Comiso (RG), Comune di Modica (RG), Provincia Regionale di Ragusa, Comune di Acate (RG), Comune di Chiaramonte Gulfi (RG), Comune di Giarratana (RG), Comune di Ispica (RG), Comune di Monterosso Almo (RG), Comune di Pozzallo (RG), Comune di Ragusa, Comune di Vittoria (RG), Comune di Santa Croce Camerina (RG), Comune di Scicli (RG)

Przy udziale: Saceccav Depurazioni Sacede SpA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Wykładnia art. 43 WE, 49 WE i 86 WE — Powierzenie świadczenia usług wodnych spółce o kapitale mieszanym, której wspólnik prywatny zobowiązany do świadczenia usług został wybrany w drodze postępowania publicznego — Udzielenie zamówienia z pominięciem zasad udzielania zamówień publicznych

Sentencja

Artykuły 43 WE, 49 WE i 89 WE nie sprzeciwiają się bezpośredniemu powierzeniu usługi publicznej obejmującej wcześniejsze wykonanie pewnych prac, takiej jak w postępowaniu przed sądem krajowym, spółce o kapitale mieszanym publiczno- prywatnym, utworzonej specjalnie w celu świadczenia tej usługi i posiadającej wyłączny cel działalności, w której prywatny udziałowiec został wyłoniony w trybie przetargu publicznego, po sprawdzeniu wymogów finansowych, technicznych, operacyjnych i zarządczych w związku z wykonywaną usługą oraz szczególnych cech składanej przez niego oferty w odniesieniu do usługi, która ma być świadczona, pod warunkiem, że omawiane postępowanie przetargowe jest zgodne z zasadami wolnej konkurencji, przejrzystości i równego traktowania przewidzianymi w traktacie WE w odniesieniu do koncesji.

---

(1)  Dz.U. C 197 z 2.8.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/10 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/10

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-232/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Rozporządzenie (WE) nr 850/1998 - Art. 29 ust. 2 - Ograniczenia w połowie gładzicy - Maksymalna moc silnika kutrów rybackich - Rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 - Art. 2 ust. 1 - Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 - Art. 23 - Przeprowadzanie kontroli i egzekwowanie przestrzegania zasad)

2009/C 297/08

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. van Rijn oraz K. Banks, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. de Grave oraz C. Wissels, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Ocena art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich, art. 23 rozporządzenia Rady (WE) 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa i art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa — Połowy gładzicy — Inspekcja i kontrole statków rybackich i ich działalności — Odpowiedzialność państw członkowskich

Sentencja

| 1) | Zezwalając, aby kutry rybackie miały maksymalną moc silnika wyższą, niż dozwolona w art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r., Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 23 rozporządzenia Rady (WE) 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa i art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 768/2005 z dnia 26 kwietnia 2005 r. |
| --- | --- |

1)

Zezwalając, aby kutry rybackie miały maksymalną moc silnika wyższą, niż dozwolona w art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 2166/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r., Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 23 rozporządzenia Rady (WE) 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa i art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 768/2005 z dnia 26 kwietnia 2005 r.

| 2) | Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/10 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/10

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Swiss Re Germany Holding GmbH przeciwko Finanzamt München für Körperschaften

(Sprawa C-242/08) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte, art. 13 część B lit. a), c) i art. 13 część B lit. d) pkt 2, 3 - Pojęcie transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych - Odpłatna cesja portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie na rzecz podmiotu z siedzibą w państwie trzecim - Określenie miejsca tej cesji - Zwolnienia)

2009/C 297/09

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Swiss Re Germany Holding GmbH

Strona pozwana: Finanzamt München für Körperschaften

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte i art. 13 część B lit. a), lit. c) i lit. d) pkt 2 i 3 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Cesja dokonana za wynagrodzeniem obciążającym nabywcę mającego siedzibę w państwie trzecim portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie za zgodą ubezpieczonego skutkująca przeniesieniem wszelkich praw i obowiązków związanych z umowami, lecz nie wiążąca się z przeniesieniem żadnych innych dóbr materialnych — Ustalenie miejsca opodatkowania — Stosowanie do rzeczonej transakcji zwolnień od podatku określonych we wskazanych powyżej przepisach art. 13 część B dyrektywy 77/388/EWG

Sentencja

| 1) | Odpłatna cesja portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie dokonana przez spółkę z siedzibą w państwie członkowskim na rzecz spółki ubezpieczeniowej z siedzibą w państwie trzecim powodująca, że ta ostatnia przejmuje za zgodą ubezpieczonych ogół praw i obowiązków wynikających z tych umów, nie stanowi transakcji objętej art. 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte i art. 13 część B lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku ani transakcji objętej łącznie pkt 2 i 3 wskazanego art. 13 część B lit. d). |
| --- | --- |

1)

Odpłatna cesja portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie dokonana przez spółkę z siedzibą w państwie członkowskim na rzecz spółki ubezpieczeniowej z siedzibą w państwie trzecim powodująca, że ta ostatnia przejmuje za zgodą ubezpieczonych ogół praw i obowiązków wynikających z tych umów, nie stanowi transakcji objętej art. 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte i art. 13 część B lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku ani transakcji objętej łącznie pkt 2 i 3 wskazanego art. 13 część B lit. d).

| 2) | W ramach odpłatnej cesji portfela obejmującego 195 umów o reasekurację ubezpieczenia na życie fakt, że nie nabywca, ale zbywca dokonuje zapłaty wynagrodzenia, jakim w niniejszym przypadku jest określenie wartości ujemnej za przejęcie 18 spośród tych umów, nie ma wpływu na odpowiedź udzieloną na pytanie pierwsze. |
| --- | --- |

2)

W ramach odpłatnej cesji portfela obejmującego 195 umów o reasekurację ubezpieczenia na życie fakt, że nie nabywca, ale zbywca dokonuje zapłaty wynagrodzenia, jakim w niniejszym przypadku jest określenie wartości ujemnej za przejęcie 18 spośród tych umów, nie ma wpływu na odpowiedź udzieloną na pytanie pierwsze.

| 3) | Wykładni art. 13 część B lit. c) szóstej dyrektywy 77/388 należy dokonywać w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do odpłatnej cesji portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie, takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym. |
| --- | --- |

3)

Wykładni art. 13 część B lit. c) szóstej dyrektywy 77/388 należy dokonywać w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do odpłatnej cesji portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie, takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/11 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/11

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-255/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 85/337/EWG - Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne - Określenie progów - Rozmiar przedsięwzięcia - Niepełna transpozycja)

2009/C 297/10

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. van Beek i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. M. Wissels i M. Noort, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprawidłowa transpozycja art. 4 ust. 2 i 3 w związku z załącznikami II i III do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków niektórych publicznych i prywatnych przedsięwzięć dla środowiska, zmienionej dyrektywami 97/11/WE i 2003/35/WE (Dz.U. L 175, s.40)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując wszystkich przepisów niezbędnych do tego, by przedsięwzięcia, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko, podlegały procedurze uzyskania pozwolenia i oceny skutków zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 w związku z załącznikami II i III do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków niektórych publicznych i prywatnych przedsięwzięć dla środowiska, zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 i dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując wszystkich przepisów niezbędnych do tego, by przedsięwzięcia, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko, podlegały procedurze uzyskania pozwolenia i oceny skutków zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 w związku z załącznikami II i III do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków niektórych publicznych i prywatnych przedsięwzięć dla środowiska, zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 i dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/12 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/12

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Murcia — Hiszpania) — María Julia Zurita García (C-261/08), Aurelio Choque Cabrera (C-348/08) przeciwko Delegación del Gobierno en Murcia

(Sprawy połączone C-261/08 i C-348/08) (1)

(Wizy, azyl, imigracja - Środki dotyczące przekraczania granic zewnętrznych - Artykuł 62 pkt 1 i 2 lit. a) WE - Konwencja wykonawcza do układu z Schengen - Artykuły 6b i 23 - Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 - Artykuły 5, 11 i 13 - Domniemanie dotyczące czasu trwania pobytu - Obywatele państw trzecich przebywający nielegalnie na terytorium państwa członkowskiego - Uregulowanie krajowe w zależności od okoliczności pozwalające na nałożenie kary grzywny albo wydalenie)

2009/C 297/11

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Murcia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: María Julia Zurita Garcia (C-261/08), Aurelio Choque Cabrera (C-348/08)

Strona pozwana: Delegado del Gobierno en la Región de Murcia

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal Superior de Justicia de Murcia — Wykładnia art. 62 pkt 1 i 2 lit. a) WE oraz art. 5, 11 i 13 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105, s. 1) — Uregulowanie krajowe pozwalające na zastąpienie sankcji wydalenia karą grzywny

Sentencja

Wykładni art. 6b i 23 konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, podpisanej w Schengen w dniu 19 czerwca 1990 r. zmienionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 2133/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie obowiązku właściwych władz państw członkowskich w zakresie systematycznego stemplowania dokumentów podróży obywateli państw trzecich przy przekraczaniu przez nich zewnętrznych granic państw członkowskich, oraz zmieniające w związku z tym przepisy konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz wspólny podręcznik oraz art. 11 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) należy dokonywać w ten sposób, że w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego przebywa nielegalnie na terytorium państwa członkowskiego, ponieważ nie spełnia lub przestał spełniać warunki dotyczące czasu trwania pobytu w tym państwie, to państwo członkowskie nie jest zobowiązane do wydania decyzji o wydaleniu takiego obywatela.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008

Dz.U. C 260 z 11.10.2008

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/12 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/12

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen — Szwecja) — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening przeciwko Stockholms kommun genom dess marknämnd

(Sprawa C-263/08) (1)

(Dyrektywa 85/337/EWG - Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska naturalnego - Prawo wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zezwoleń na przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne)

2009/C 297/12

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Högsta domstolen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening

Strona pozwana: Stockholms kommun genom dess marknämnd

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Högsta domstolen — Wykładnia art. 1 ust. 2, art. 6 ust. 4 i art. 10a oraz pkt 10 załącznika II do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175, s. 40) zmienionej dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującą udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającą w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE — Oświadczenie Komisji (Dz.U. L 156, s. 17) — Stowarzyszenie lokalne o celu niezarobkowym, które uczestniczyło w postępowaniu poprzedzającym wydanie zezwolenia na przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko — Przepisy krajowe, które uzależniają prawo stowarzyszeń o celu niezarobkowym do zaskarżania decyzji w sprawie zezwolenia na takie przedsięwzięcia od warunku, aby ich celem statutowym była ochrona środowiska, aby wykonywały one działalność przez przynajmniej trzy lata i miały co najmniej 2000 członków

Sentencja

| 1) | Przedsięwzięcie takie jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym, dotyczące odprowadzania wód gruntowych przenikających do tunelu, w którym są umieszczone przewody elektryczne, oraz wprowadzania wody do gruntu lub skały w celu wyrównania ewentualnego obniżenia poziomu wód gruntowych, a także dotyczące budowy i utrzymania urządzeń odprowadzających i doprowadzających wodę, wchodzi w zakres stosowania pkt 10 lit. l) załącznika II do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r., niezależnie od końcowego przeznaczenia wód gruntowych, a w szczególności niezależnie od tego, czy będą one czy nie przedmiotem późniejszego wykorzystania. |
| --- | --- |

1)

Przedsięwzięcie takie jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym, dotyczące odprowadzania wód gruntowych przenikających do tunelu, w którym są umieszczone przewody elektryczne, oraz wprowadzania wody do gruntu lub skały w celu wyrównania ewentualnego obniżenia poziomu wód gruntowych, a także dotyczące budowy i utrzymania urządzeń odprowadzających i doprowadzających wodę, wchodzi w zakres stosowania pkt 10 lit. l) załącznika II do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r., niezależnie od końcowego przeznaczenia wód gruntowych, a w szczególności niezależnie od tego, czy będą one czy nie przedmiotem późniejszego wykorzystania.

| 2) | Członkowie zainteresowanej społeczności w rozumieniu art. 1 ust. 2 oraz art. 10a dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, powinni mieć prawo odwołania się od rozstrzygnięcia, w którym organ należący do systemu sądowniczego państwa członkowskiego orzekł w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na przedsięwzięcie, i to niezależnie od roli, jaką mogli oni odegrać w procesie rozpatrywania rzeczonego wniosku, uczestnicząc w postępowaniu przed tymże organem i przedstawiając przy tej okazji swoje stanowisko. |
| --- | --- |

2)

Członkowie zainteresowanej społeczności w rozumieniu art. 1 ust. 2 oraz art. 10a dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, powinni mieć prawo odwołania się od rozstrzygnięcia, w którym organ należący do systemu sądowniczego państwa członkowskiego orzekł w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na przedsięwzięcie, i to niezależnie od roli, jaką mogli oni odegrać w procesie rozpatrywania rzeczonego wniosku, uczestnicząc w postępowaniu przed tymże organem i przedstawiając przy tej okazji swoje stanowisko.

| 3) | Artykuł 10a dyrektywy 85/337, w wersji zmienionej dyrektywą 2003/35, stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zastrzega prawo odwołania się od decyzji dotyczącej działalności wchodzącej w zakres zastosowania tejże dyrektywy w jej zmienionej wersji wyłącznie na rzecz stowarzyszeń ochrony środowiska liczących co najmniej 2000 członków. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 10a dyrektywy 85/337, w wersji zmienionej dyrektywą 2003/35, stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zastrzega prawo odwołania się od decyzji dotyczącej działalności wchodzącej w zakres zastosowania tejże dyrektywy w jej zmienionej wersji wyłącznie na rzecz stowarzyszeń ochrony środowiska liczących co najmniej 2000 członków.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/13 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/13

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-275/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 93/36/EWG - Zamówienia publiczne na dostawy - Dostawa oprogramowania stosowanego do rejestracji pojazdów samochodowych - Procedura negocjacyjna bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o przetargu)

2009/C 297/13

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Wilms i D. Kukovec, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma i N. Graf Vitzthum, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 6 w związku z art. 9 dyrektywy Rady 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy (Dz.U. L 199, s. 1) — Umowa o dostawę oprogramowania stosowanego do rejestracji pojazdów samochodowych zawarta bez przeprowadzenia procedury udzielenia zamówienia publicznego pomiędzy dwoma podmiotami prawa publicznego odpowiedzialnymi za usługi przetwarzania danych dla jednostek komunalnych

Sentencja

| 1) | Ze względu na to, że Datenzentrale Baden-Württemberg udzieliła zamówienia publicznego na dostawę oprogramowania stosowanego do rejestracji pojazdów samochodowych w drodze procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o przetargu, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy. |
| --- | --- |

1)

Ze względu na to, że Datenzentrale Baden-Württemberg udzieliła zamówienia publicznego na dostawę oprogramowania stosowanego do rejestracji pojazdów samochodowych w drodze procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o przetargu, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy.

| 2) | Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/13 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/13

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Luksemburg) — Irène Bogiatzi, po mężu Ventouras przeciwko Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Wspólnotom Europejskim, Wielkiemu Księstwu Luksemurga, Foyer Assurances SA,

(Sprawa C-301/08) (1)

(Polityka transportowa - Rozporządzenie (WE) nr 2027/97 - Konwencja warszawska - Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego za szkodę z tytułu wypadku - Termin na wniesienie powództwa o odszkodowanie za poniesioną szkodę)

2009/C 297/14

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation — Luksemburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Irène Bogiatzi, po mężu Ventouras

Strona pozwana: Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Wspólnoty Europejskie, Wielkie Księstwo Luksemurga, Foyer Assurances SA,

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Luksemburg) — Interpretacja (art. 5 ust. 1 i 3) rozporządzenia Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997°r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków lotniczych (Dz.U. Dz 285, s.1), w związku z (art. 29) Konwencji o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego podpisanej w Warszawie w dniu 12 października 1929°r., w brzmieniu zmienionym w Hadze w dniu 28 września 1955°r. — Termin na wystąpienie z powództwem o odszkodowanie za poniesioną szkodę — Wpływ wypłacenia zaliczki przez przewoźnika, nawet poza ramami czasowymi przewidzianymi w rozporządzeniu, na uznanie odpowiedzialności tego przewoźnika

Sentencja

| 1) | Konwencja o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisana w Warszawie w dniu 12 października 1929 r., zmienioną czterema dodatkowymi protokołami montrealskimi z dnia 25 września 1975 r., nie stanowi części przepisów wspólnotowego porządku prawnego, których wykładnia na podstawie art. 234 WE należy do kompetencji Trybunału. |
| --- | --- |

1)

Konwencja o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisana w Warszawie w dniu 12 października 1929 r., zmienioną czterema dodatkowymi protokołami montrealskimi z dnia 25 września 1975 r., nie stanowi części przepisów wspólnotowego porządku prawnego, których wykładnia na podstawie art. 234 WE należy do kompetencji Trybunału.

| 2) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ono stosowaniu art. 29 konwencji o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w Warszawie w dniu 12 października 1929 r., zmienionej czterema dodatkowymi protokołami montrealskimi z dnia 25 września 1975 r., do sytuacji, w której pasażer wnosi o ustalenie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu szkody poniesionej przez niego w trakcie lotu pomiędzy państwami członkowskimi Wspólnoty. |
| --- | --- |

2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ono stosowaniu art. 29 konwencji o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w Warszawie w dniu 12 października 1929 r., zmienionej czterema dodatkowymi protokołami montrealskimi z dnia 25 września 1975 r., do sytuacji, w której pasażer wnosi o ustalenie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu szkody poniesionej przez niego w trakcie lotu pomiędzy państwami członkowskimi Wspólnoty.

---

(1)  Dz.U. C 236 z 13.9.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/14

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Makro Zelfbedieningsgroothandel C.V., Metro Cash & Carry B.V., Remo Zaandam B.V. przeciwko Diesel S.P.A.

(Sprawa C-324/08) (1)

(Dyrektywa 89/104/EWG - Prawa do znaków towarowych - Wyczerpanie praw właściciela znaku towarowego - Wprowadzenie towarów do obrotu w Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę trzecią - Dorozumiana zgoda - Przesłanki)

2009/C 297/15

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Makro Zelfbedieningsgroothandel C.V., Metro Cash & Carry B.V., Remo Zaandam B.V.

Strona pozwana: Diesel S.P.A.

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Wykładnia art. 7 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989, L 40, s. 1) — Wyczerpanie praw do znaku towarowego — Towar wprowadzony do obrotu we Wspólnocie lub w EOG przez właściciela znaku albo za jego zgodą — Dorozumiana zgoda — Przesłanki

Sentencja

Artykuł 7 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, w brzmieniu zmienionym przez porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., należy interpretować w ten sposób, że zgoda właściciela znaku towarowego na obrót towarami z tym znakiem dokonywany bezpośrednio w Europejskim Obszarze Gospodarczym przez podmiot trzeci niemający żadnego związku gospodarczego z tym właścicielem może mieć charakter dorozumiany, o ile zgoda ta wynika z faktów i okoliczności poprzedzających, równoczesnych lub późniejszych względem wprowadzenia do obrotu na tym obszarze, które w opinii sądu krajowego jednoznacznie wskazują na zrzeczenie się przez właściciela przysługującego mu wyłącznego prawa.

---

(1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/14

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — Enviro Tech (Europe) Ltd przeciwko państwu belgijskiemu

(Sprawa C-425/08) (1)

(Środowisko naturalne i ochrona konsumentów - Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie bromku n-propylu jako substancji niebezpiecznej - Dyrektywa 2004/73/WE - Dyrektywa 67/548/EWG - Obowiązek transpozycji)

2009/C 297/16

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Enviro Tech (Europe) Ltd

Strona pozwana: Państwo belgijskie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d'État (Belgia) — Ważność, w świetle dyrektywy ramowej Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania, i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196, s. 1), a w szczególności jej załączników V (tytuł A.9) i VI (pkt 4.2.3), dyrektywy Komisji 2004/73/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. dostosowującej po raz dwudziesty dziewiąty do postępu technicznego dyrektywę Rady 67/548/EWG (Dz.U. L 152, s. 1) — Przepisy krajowe niezgodne z prawem, ponieważ dokonują transpozycji dyrektywy rzekomo sprzecznej z dyrektywą ramową — Klasyfikacja substancji zwanej bromkiem n-propylu jako substancji wysoce łatwopalnej i toksycznej.

Sentencja

Analiza pytań prejudycjalnych nie wykazała istnienia żadnych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ważność dyrektywy Komisji 2004/73/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. dostosowującej po raz dwudziesty dziewiąty do postępu technicznego dyrektywę Rady 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania, i etykietowania substancji niebezpiecznych w zakresie, w jakim dokonuje ona klasyfikacji bromku n-propylu jako substancji wysoce łatwopalnej (R11) i toksycznej ze względu na zaburzenia rozrodczości kategorii 2 (R60).

---

(1)  Dz.U. C 327 z 20.10.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/15

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-438/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swoboda przedsiębiorczości - Dyrektywa 96/96/WE - Uregulowania krajowe - Warunki dostępu, o charakterze ograniczenia, do prowadzenia działalności z zakresu kontroli pojazdów - Artykuł 45 WE - Działalność związana z wykonywaniem władzy publicznej - Bezpieczeństwo ruchu drogowego - Proporcjonalność)

2009/C 297/17

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: E. Traversa i M. Teles Romão, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (Przedstawiciele: L. Inez Fernandes i A. Pereira Miranda, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 43 WE — Przepisy nakładające ograniczenia w swobodzie przedsiębiorczości na podmioty pragnące prowadzić w Portugalii działalność z zakresu kontroli pojazdów

Sentencja

| 1) | Nakładając na podmioty z innych państw członkowskich, pragnące prowadzić w Portugalii działalność w zakresie kontroli pojazdów, ograniczenia swobody przedsiębiorczości polegające w szczególności na uzależnieniu wydawania zezwoleń od interesu publicznego, wymogu posiadania minimalnego kapitału zakładowego w wysokości 100 000 EUR, ograniczeniu przedmiotu działalności spółki w odniesieniu do tych przedsiębiorstw oraz zakazie łączenia funkcji wspólników, członków zarządu i rady nadzorczej z innymi rodzajami działalności, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 43 WE. |
| --- | --- |

1)

Nakładając na podmioty z innych państw członkowskich, pragnące prowadzić w Portugalii działalność w zakresie kontroli pojazdów, ograniczenia swobody przedsiębiorczości polegające w szczególności na uzależnieniu wydawania zezwoleń od interesu publicznego, wymogu posiadania minimalnego kapitału zakładowego w wysokości 100 000 EUR, ograniczeniu przedmiotu działalności spółki w odniesieniu do tych przedsiębiorstw oraz zakazie łączenia funkcji wspólników, członków zarządu i rady nadzorczej z innymi rodzajami działalności, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 43 WE.

| 2) | Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/15

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — G. Elbertsen przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-449/08) (1)

(Wspólna polityka rolna - Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych systemów pomocy - Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - System jednolitych płatności - Ustalenie kwoty referencyjnej - Rolnicy znajdujący się w specyficznej sytuacji - Rezerwa krajowa)

2009/C 297/18

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: G. Elbertsen

Strona pozwana: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Wykładnia art. 42 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. L 270, s. 1) oraz art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141, s. 1) — Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych systemów pomocy — System jednolitych płatności — Ustalenie kwoty referencyjnej — Nieprzyznanie w pewnych sytuacjach uprawnień do płatności

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 42 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 należy dokonywać w ten sposób, że przepis ten pozostawia państwom członkowskim zakres swobodnego uznania pozwalający na określenie kwoty referencyjnej w wysokości 0 EUR i nieprzyznanie rolnikowi, który znajduje się w specyficznej sytuacji, takiej jak określona w art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu nr 1782/2003 po zmianach wprowadzonych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1974/2004 z dnia 29 października 2004 r., żadnych uprawnień do płatności z rezerwy krajowej, jeśli ta kwota referencyjna jest ustalana na podstawie obiektywnych kryteriów, nie narusza zasady równego traktowania rolników i nie zakłóca rynku oraz nie zniekształca konkurencji. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 42 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 należy dokonywać w ten sposób, że przepis ten pozostawia państwom członkowskim zakres swobodnego uznania pozwalający na określenie kwoty referencyjnej w wysokości 0 EUR i nieprzyznanie rolnikowi, który znajduje się w specyficznej sytuacji, takiej jak określona w art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu nr 1782/2003 po zmianach wprowadzonych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1974/2004 z dnia 29 października 2004 r., żadnych uprawnień do płatności z rezerwy krajowej, jeśli ta kwota referencyjna jest ustalana na podstawie obiektywnych kryteriów, nie narusza zasady równego traktowania rolników i nie zakłóca rynku oraz nie zniekształca konkurencji.

| 2) | Prawo wspólnotowe nie sprzeciwia się stosowaniu przepisu krajowego, zgodnie z którym od kwoty, o którą zwiększone zostaną dodatkowe płatności przyznawane w następstwie inwestycji zwiększającej zdolności produkcyjne lub nabycia gruntów, odliczana jest, przed określeniem kwoty referencyjnej, na podstawie której przyznawane są uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, kwota 500 EUR. |
| --- | --- |

2)

Prawo wspólnotowe nie sprzeciwia się stosowaniu przepisu krajowego, zgodnie z którym od kwoty, o którą zwiększone zostaną dodatkowe płatności przyznawane w następstwie inwestycji zwiększającej zdolności produkcyjne lub nabycia gruntów, odliczana jest, przed określeniem kwoty referencyjnej, na podstawie której przyznawane są uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, kwota 500 EUR.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 10.01.2009

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/16 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/16

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 15 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-30/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 96/82/WE - Artykuł 11 - Zewnętrzne plany operacyjno- ratunkowe)

2009/C 297/19

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Sipos oraz P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciel: L. Inez Fernandes, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 11 dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz.U. L 10, s. 13), w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 345, s. 97) — Brak sporządzenia zewnętrznych planów operacyjno- ratunkowych dla niektórych zakładów

Sentencja

| 1) | Nie zapewniając wprowadzenia w życie środków ustanowionych w art. 11 dyrektywy 96/82/WE z Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz.U. L 10, s. 13), w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r., Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tego artykułu |
| --- | --- |

1)

Nie zapewniając wprowadzenia w życie środków ustanowionych w art. 11 dyrektywy 96/82/WE z Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz.U. L 10, s. 13), w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r., Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tego artykułu

| 2) | Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/16 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad (Bułgaria) w dniu 19 maja 2009 r. — Kanon Kabushiki Kaysha przeciwko „I P N Bulgaria” OOD

(Sprawa C-181/09)

2009/C 297/20

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Sofiyski gradski sad (Bułgaria)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kanon Kabushiki Kaysha

Strona pozwana:„I P N Bulgaria” OOD

Postanowieniem z dnia 17 września 2009 r. Trybunał (piąta izba) stwierdza, że niniejszy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest oczywiście niedopuszczalny.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/17 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/17

---

Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Estońskiej

(Sprawa C-328/09)

2009/C 297/21

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. van Beek, K. Saaremäel-Stoilov)

Strona pozwana: Republika Estońska

Żądania strony skarżącej

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/113/WE (1) z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Estońska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 17 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/113/WE (1) z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Estońska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 17 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy do prawa krajowego upłynął dnia 21 grudnia 2007 r.

---

(1)  Dz.U. L 373, s. 37.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/17 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/17

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2009 r. w sprawie T-219/07, DSV Road NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 7 września 2009 r. przez DSV Road NV

(Sprawa C-358/09 P)

2009/C 297/22

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnoszący odwołanie: DSV Road NV (przedstawiciele: adwokaci A. Poelmans i G. Preckler)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie żąda:

| — | stwierdzenia dopuszczalności i zasadności odwołania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenia dopuszczalności i zasadności odwołania;

| — | uchylenia w całości wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie T-219/07.
  Gdyby — w razie uchylenia wyroku Sądu — Trybunał miał postanowić, że sam rozstrzygnie sprawę co do istoty: |
| --- | --- |

—

uchylenia w całości wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie T-219/07.

Gdyby — w razie uchylenia wyroku Sądu — Trybunał miał postanowić, że sam rozstrzygnie sprawę co do istoty:

| — | stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 24 kwietnia 2007 r. dotyczącej wniosku Królestwa Belgii [nr REC 05/02, C(2007) 1776], na mocy której stwierdzono, że należy dokonać retrospektywnego pokrycia należności celnych przywozowych w wysokości 168 004,65 EUR, stanowiących przedmiot wniosku Królestwa Belgii z dnia 12 sierpnia 2002 r., i że należności te nie mogą zostać umorzone oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 24 kwietnia 2007 r. dotyczącej wniosku Królestwa Belgii [nr REC 05/02, C(2007) 1776], na mocy której stwierdzono, że należy dokonać retrospektywnego pokrycia należności celnych przywozowych w wysokości 168 004,65 EUR, stanowiących przedmiot wniosku Królestwa Belgii z dnia 12 sierpnia 2002 r., i że należności te nie mogą zostać umorzone oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania obydwu instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania obydwu instancji.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | W zakresie dotyczącym art. 220 ust. 2 lit. b) WKC (1)

  Zarzut pierwszy: Stosując art. 220 ust. 2 lit. b) WKC Sąd nie uwzględnił wykładni tego przepisu dokonanej przez Trybunał w wyroku z dnia 9 marca 2006 r. (2), w szczególności w zakresie dotyczącym ciężaru dowodu na okoliczność, że nieprawidłowe świadectwa zostały wydane na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, ponieważ zgodnie z tym wyrokiem ciężar dowodu spoczywa bezsprzecznie na organach celnych, które zamierzają dokonać retrospektywnego pokrycia należności, a ponadto dowód ten powinien zostać przeprowadzony poprzez przedstawienie obiektywnych oryginałów dokumentów.
  W związku z tym Sąd uchybił art. 220 ust. 2 lit. b) WKC i błędnie zastosował prawo wspólnotowe, w konsekwencji je naruszając. Dlatego też do Trybunału należy usunięcie tego błędu w stosowaniu prawa.
  Zarzut drugi: przeprowadzając badanie przedstawionego mu dowodu Sąd przyjął w każdym razie błędną koncepcję, ponieważ wskazany dowód nie spełnia wymogów art. 220 ust. 2 lit. b) WKC w świetle wykładni Trybunału z dnia 9 marca 2006 r. (3).
  W związku z tym Trybunał dokonał błędnej oceny prawnej przedstawionego mu dowodu i w konsekwencji naruszył prawo wspólnotowe. (4).
  Należy ponadto stwierdzić, że dokonując oceny dowodu Sąd wydał orzeczenie niekonsekwentne i w związku z tym wewnętrznie sprzeczne poprzez uznanie przedłożonych materiałów dowodowych z jednej strony za wystarczające, aby dochować ciążący na Komisji ciężar dowodu na okoliczność, że nieprawidłowe świadectwa zostały wydane na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, a z drugiej strony wedle tych samych reguł oddalił te materiały dowodowe jako niewystarczające dla ciążącego na wnoszącej odwołanie dowodu na okoliczność, że tajlandzkie organy celne wiedziały lub przynajmniej powinny były wiedzieć, że towary nie mogły zostać uwzględnione w ramach preferencyjnego traktowania.
  Do Trybunału należy uznanie błędów popełnionych przez Sąd przy ocenie i badaniu przedłożonych jako dowód akt sprawy za błędy w zakresie uzasadnienia (5). |
| --- | --- |

1.

W zakresie dotyczącym art. 220 ust. 2 lit. b) WKC (1)

Zarzut pierwszy: Stosując art. 220 ust. 2 lit. b) WKC Sąd nie uwzględnił wykładni tego przepisu dokonanej przez Trybunał w wyroku z dnia 9 marca 2006 r. (2), w szczególności w zakresie dotyczącym ciężaru dowodu na okoliczność, że nieprawidłowe świadectwa zostały wydane na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, ponieważ zgodnie z tym wyrokiem ciężar dowodu spoczywa bezsprzecznie na organach celnych, które zamierzają dokonać retrospektywnego pokrycia należności, a ponadto dowód ten powinien zostać przeprowadzony poprzez przedstawienie obiektywnych oryginałów dokumentów.

W związku z tym Sąd uchybił art. 220 ust. 2 lit. b) WKC i błędnie zastosował prawo wspólnotowe, w konsekwencji je naruszając. Dlatego też do Trybunału należy usunięcie tego błędu w stosowaniu prawa.

Zarzut drugi: przeprowadzając badanie przedstawionego mu dowodu Sąd przyjął w każdym razie błędną koncepcję, ponieważ wskazany dowód nie spełnia wymogów art. 220 ust. 2 lit. b) WKC w świetle wykładni Trybunału z dnia 9 marca 2006 r. (3).

W związku z tym Trybunał dokonał błędnej oceny prawnej przedstawionego mu dowodu i w konsekwencji naruszył prawo wspólnotowe. (4).

Należy ponadto stwierdzić, że dokonując oceny dowodu Sąd wydał orzeczenie niekonsekwentne i w związku z tym wewnętrznie sprzeczne poprzez uznanie przedłożonych materiałów dowodowych z jednej strony za wystarczające, aby dochować ciążący na Komisji ciężar dowodu na okoliczność, że nieprawidłowe świadectwa zostały wydane na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, a z drugiej strony wedle tych samych reguł oddalił te materiały dowodowe jako niewystarczające dla ciążącego na wnoszącej odwołanie dowodu na okoliczność, że tajlandzkie organy celne wiedziały lub przynajmniej powinny były wiedzieć, że towary nie mogły zostać uwzględnione w ramach preferencyjnego traktowania.

Do Trybunału należy uznanie błędów popełnionych przez Sąd przy ocenie i badaniu przedłożonych jako dowód akt sprawy za błędy w zakresie uzasadnienia (5).

| 2. | W zakresie dotyczącym art. 239 WKC
  Zarzut: W związku z błędnym zastosowaniem art. 220 ust. 2 lit. b) WKC lub w związku z błędami przy ocenie przedłożonych jako dowód akt sprawy Sąd błędnie orzekł, że sytuacja, w której znalazła się wnosząca odwołanie nie stanowi sytuacji szczególnej w rozumieniu art. 239 WKC. |
| --- | --- |

2.

W zakresie dotyczącym art. 239 WKC

Zarzut: W związku z błędnym zastosowaniem art. 220 ust. 2 lit. b) WKC lub w związku z błędami przy ocenie przedłożonych jako dowód akt sprawy Sąd błędnie orzekł, że sytuacja, w której znalazła się wnosząca odwołanie nie stanowi sytuacji szczególnej w rozumieniu art. 239 WKC.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, s. 1).

(2)  Wyrok z dnia 9 marca 2006 r. w sprawie C-293/04 Beemsterboer, Rec. s. I-2263.

(3)  Ibidem.

(4)  Postanowienie Trybunału z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie C-325/94 P An Taisce i WWF UK przeciwko Komisji, Rec. 1996, s. I-3739-3740, pkt 28 i 30.

(5)  Wyrok Trybunału z dnia 24 października 1996 r. w sprawie C-32/95 P Komisja przeciwko Lisrestal i in., Rec. 1996, s. I-5399, pkt 40.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Bonn (Niemcy) w dniu 9 września 2009 r. — Pfleiderer AG przeciwko Bundeskartellamt

(Sprawa C-360/09)

2009/C 297/23

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Amtsgericht Bonn

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Pfleiderer AG

Strona pozwana: Bundeskartellamt

Pytanie prejudycjalne

Czy postanowienia prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony konkurencji — a w szczególności art. 11 i 12 rozporządzenia nr 1/2003, a także art. 10 akapit drugi WE w związku z art. 3 ust. 1 lit. g) WE (1) — należy interpretować w ten sposób, że przy dochodzeniu przez pokrzywdzonego przez kartel roszczeń cywilnoprawnych nie powinien on uzyskać prawa wglądu do wniosków o zwolnienie z grzywien lub zmniejszenie grzywien ani do informacji i dokumentów dobrowolnie przekazanych w tym kontekście przez autorów tych wniosków, które władze ds. ochrony konkurencji państw członkowskich uzyskały zgodnie z krajowym programem współpracy (a także) w ramach prowadzonego w celu wykonania art. 81 WE postępowania w sprawie grzywien?

---

(1)  Dz.U. L 1, s. 1

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Antwerpen (Belgia) w dniu 8 września 2009 r. — Belgisch Interventie- en Restitutiebureau przeciwko SGS Belgium NV, Firme Derwa NV i Centraal Beheer Achmea NV

(Sprawa C-367/09)

2009/C 297/24

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van beroep te Antwerpen (Belgia)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau

Strona pozwana: SGS Belgium NV, Firme Derwa NV i Centraal Beheer Achmea NV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepisy art. 5 i art. 7 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (1) mają bezpośredni skutek w krajowych porządkach prawnych państw członkowskich, tak że państwa członkowskie nie mają żadnej swobody oceny, a organy krajowe nie muszą przyjmować żadnych przepisów wykonawczych? |
| --- | --- |

1)

Czy przepisy art. 5 i art. 7 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (1) mają bezpośredni skutek w krajowych porządkach prawnych państw członkowskich, tak że państwa członkowskie nie mają żadnej swobody oceny, a organy krajowe nie muszą przyjmować żadnych przepisów wykonawczych?

| 2) | Czy spółkę wyspecjalizowaną w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru, zatwierdzoną w państwie członkowskim, w którym dokonano formalności celnych, w tym wypadku w Belgii, która wystawiła nieprawidłowe świadectwo rozładunku w rozumieniu art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 3665/87 (2) należy uznać za podmiot gospodarczy w rozumieniu art. 1 rozporządzenia nr 2988/95, czy za osobę, która uczestniczyła w nieprawidłowości, czy za osobę, na której ciąży obowiązek poniesienia odpowiedzialności za nieprawidłowości lub obowiązek zapobiegania im w rozumieniu art. 7 ww. rozporządzenia? |
| --- | --- |

2)

Czy spółkę wyspecjalizowaną w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru, zatwierdzoną w państwie członkowskim, w którym dokonano formalności celnych, w tym wypadku w Belgii, która wystawiła nieprawidłowe świadectwo rozładunku w rozumieniu art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 3665/87 (2) należy uznać za podmiot gospodarczy w rozumieniu art. 1 rozporządzenia nr 2988/95, czy za osobę, która uczestniczyła w nieprawidłowości, czy za osobę, na której ciąży obowiązek poniesienia odpowiedzialności za nieprawidłowości lub obowiązek zapobiegania im w rozumieniu art. 7 ww. rozporządzenia?

| 3) | Czy podanie do wiadomości sprawozdania z kontroli przeprowadzonej przez Economische Inspectie, pismo wzywające do przedstawienia dodatkowych dokumentów wskazujących na dopuszczenie produktu do spożycia lub list polecony informujący o nałożeniu kary, należy uznać za akty, które odnoszą się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 2988/95 [...]? |
| --- | --- |

3)

Czy podanie do wiadomości sprawozdania z kontroli przeprowadzonej przez Economische Inspectie, pismo wzywające do przedstawienia dodatkowych dokumentów wskazujących na dopuszczenie produktu do spożycia lub list polecony informujący o nałożeniu kary, należy uznać za akty, które odnoszą się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 2988/95 [...]?

---

(1)  Dz.U. L 312, s. 1

(2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3665/87z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, Dz.U. 351, s. 1

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/19 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Rzeczpospolita Polska) w dniu 23 września 2009 r. — Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów/Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A.

(Sprawa C-375/09)

2009/C 297/25

Język postępowania: polski

Sąd krajowy

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Strona pozwana: Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 5 rozporządzenia Rady nr 1/2003 z 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (1) należy interpretować w ten sposób, że krajowy organ ochrony konkurencji nie może wydać decyzji o niestwierdzeniu stosowania praktyki ograniczającej konkurencję w rozumieniu art. 82 Traktatu, jeżeli po przeprowadzeniu postępowania uznaje, że przedsiębiorstwo nie naruszyło zakazu nadużywania pozycji dominującej wynikającego z tego przepisu Traktatu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 5 rozporządzenia Rady nr 1/2003 z 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (1) należy interpretować w ten sposób, że krajowy organ ochrony konkurencji nie może wydać decyzji o niestwierdzeniu stosowania praktyki ograniczającej konkurencję w rozumieniu art. 82 Traktatu, jeżeli po przeprowadzeniu postępowania uznaje, że przedsiębiorstwo nie naruszyło zakazu nadużywania pozycji dominującej wynikającego z tego przepisu Traktatu?

| 2) | Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest pozytywna, to czy w sytuacji, gdy krajowe prawo ochrony konkurencji upoważnia krajowy organ ochrony konkurencji do zakończenia postępowania antymonopolowego — w przypadku stwierdzenia, że zachowanie przedsiębiorstwa nie narusza zakazu z art. 82 Traktatu — wyłącznie do wydania decyzji o niestwierdzeniu praktyki ograniczającej konkurencję, przepis art. 5 tiret 3 rozporządzenia Rady nr 1/2003 z 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu należy interpretować w ten sposób, że stanowi on bezpośrednią podstawę prawną do wydania przez ten organ „decyzji o braku podstaw do działania z jego strony”? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest pozytywna, to czy w sytuacji, gdy krajowe prawo ochrony konkurencji upoważnia krajowy organ ochrony konkurencji do zakończenia postępowania antymonopolowego — w przypadku stwierdzenia, że zachowanie przedsiębiorstwa nie narusza zakazu z art. 82 Traktatu — wyłącznie do wydania decyzji o niestwierdzeniu praktyki ograniczającej konkurencję, przepis art. 5 tiret 3 rozporządzenia Rady nr 1/2003 z 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu należy interpretować w ten sposób, że stanowi on bezpośrednią podstawę prawną do wydania przez ten organ „decyzji o braku podstaw do działania z jego strony”?

---

(1)  Dz. Urz. L 1 s. 1; Polskie wydanie specjalne Rozdział 08 Tom 2, s. 205

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/19 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts (Republika Łotewska) w dniu 28 września 2009 r. — SIA Stils Met przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-382/09)

2009/C 297/26

Język postępowania: łotewski

Sąd krajowy

Augstākās tiesas Senāt

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: SIA Stils Met.

Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy kody TARIC 7312108219, 7312108419 i 7312108619 należy interpretować w ten sposób, że w roku 2004 i 2005 powinny być przy ich użyciu klasyfikowane, w zależności od wymiaru przekroju poprzecznego, artykuły ze stali — liny i kable niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem — w szczególności ze stali stopowej (wyłączając stal nierdzewną), które nie pochodzą z Mołdawii lub Maroka, niezależnie od składu chemicznego? |
| --- | --- |

1)

Czy kody TARIC 7312108219, 7312108419 i 7312108619 należy interpretować w ten sposób, że w roku 2004 i 2005 powinny być przy ich użyciu klasyfikowane, w zależności od wymiaru przekroju poprzecznego, artykuły ze stali — liny i kable niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem — w szczególności ze stali stopowej (wyłączając stal nierdzewną), które nie pochodzą z Mołdawii lub Maroka, niezależnie od składu chemicznego?

| 2) | Czy wykładni art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (1) z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wymierzeniu kary (grzywny) w wysokości równej kwocie ceł antydumpingowych w oparciu o przepis krajowy (art. 32 ust. 2 ustawy Par nodokļiem un nodevām) dotyczący przypadków naruszenia przepisów podatkowych? |
| --- | --- |

2)

Czy wykładni art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (1) z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wymierzeniu kary (grzywny) w wysokości równej kwocie ceł antydumpingowych w oparciu o przepis krajowy (art. 32 ust. 2 ustawy Par nodokļiem un nodevām) dotyczący przypadków naruszenia przepisów podatkowych?

---

(1)  Dz.U. L 56, s. 1

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/20 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/20

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — Juwel Aquarium przeciwko OHIM — Potschak (Panorama)

(Sprawa T-339/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Słowny wspólnotowy znak towarowy Panorama - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2009/C 297/27

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Juwel Aquarium GmbH & Co. KG (Rotenburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt i M. Bergermann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Christian Potschak (Bobingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat D. Donath)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 czerwca 2007 r. (sprawa R 214/2006-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Christianem Potschakiem a Juwel Aquarium GmbH & Co. KG.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Juwel Aquarium GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Juwel Aquarium GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/20 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/20

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — CureVac przeciwko OHIM — Qiagen (RNAiFect)

(Sprawa T-80/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego RNAiFect - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy RNActive - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2009/C 297/28

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: CureVac GmbH (Tybinga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat F. Graf von Stosch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: M. Kicia i S. Schäffner, pełnomocnicy)

Stronami postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Qiagen GmbH (Hilden, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokat E. Krings, następnie adwokaci V. von Bomhard, A. Renck i T. Dolde)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 grudnia 2007 r. (sprawa R 1219/2006-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy CureVac GmbH a Qiagen GmbH.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | CureVac GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

CureVac GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 107 z 26.4.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/21

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 października 2009 r. — BCS przeciwko OHIM — Deere (Kombinacja kolorów zielonego i żółtego)

(Sprawa T-137/08) (1)

(„Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Wspólnotowy znak towarowy składający się z kombinacji kolorów zielonego i żółtego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 1 lit a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 3 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] - Względna podstawa odmowy rejestracji - Wcześniejszy niezarejestrowany krajowy znak towarowy składający się z kombinacji kolorów zielonego i żółtego - Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009)”)

2009/C 297/29

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: BCS SpA. (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: M. Franzosi, V. Jandoli i F. Santonocito, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Deere & Company (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: J. Gray, solicitor, i A. Tornato, adwokat)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 stycznia 2008 r. (sprawa R 222/2007-2) dotyczącej postępowania w sprawie unieważnienia między BCS SpA a Deere & Company.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | BCS SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

BCS SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/21

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 października 2009 r. — Aldi Einkauf przeciwko OHIM — Goya Importaciones y Distribuciones (4 OUT Living)

(Sprawa T-307/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego 4 OUT Living - Wcześniejszy krajowy graficzny wspólnotowy znak towarowy Living & Co - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2009/C 297/30

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks, C. Fürsen, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: R. Manea i G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Goya Importaciones y Distribuciones SL (Cuarte de Huerva, Hiszpania)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 maja 2008 r. (sprawa R 1199/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Goya Importaciones y Distribuciones, SL i Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 11.10.2008.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/21

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2009 r. — Phoenix-Reisen i DRV przeciwko Komisji

(Sprawa T-120/09)

2009/C 297/31

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Phoenix-Reisen GmbH (Bonn, Niemcy) i Deutscher Reiseverband eV (DRV) (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Gerharz i A. Funke)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 13 lutego 2009 r. zawierającej odmowę podjęcia działań przeciwko pomocy państwa udzielanej przez Republikę Federalną Niemiec w postaci zasiłków w przypadku upadłości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 13 lutego 2009 r. zawierającej odmowę podjęcia działań przeciwko pomocy państwa udzielanej przez Republikę Federalną Niemiec w postaci zasiłków w przypadku upadłości;

| — | w drugiej kolejności zmiana interpretacji skargi o stwierdzenie nieważności na skargę na bezczynność, gdyby Sąd miał uznać, że w niniejszym przypadku skarga na bezczynność jest właściwą formą skargi. |
| --- | --- |

—

w drugiej kolejności zmiana interpretacji skargi o stwierdzenie nieważności na skargę na bezczynność, gdyby Sąd miał uznać, że w niniejszym przypadku skarga na bezczynność jest właściwą formą skargi.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący kwestionują pismo Komisji D/50594 z dnia 13 lutego 2009 r. dotyczące ich skargi w związku z wypłatami zasiłków w przypadku upadłości na rzecz przedsiębiorstw oraz finansowaniem zasiłków w przypadku upadłości w Republice Federalnej Niemiec (CP 79/2007 — Przypuszczalna pomoc w postaci zasiłków w przypadku upadłości). W piśmie tym Komisja powtórnie stwierdza, że brak jest naruszenia przepisów o pomocy państwa.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnoszą, że zaskarżone działania nie mogą być usprawiedliwione dyrektywą 80/987/EWG (1). Odmowa podjęcia działań przez Komisję przeciw podnoszonej nieprawidłowości narusza prawo wspólnotowe. Jest ona również niezgodna z orzeczeniami Bundessozialgericht.

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 20 października 1980 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. L 283, s. 23).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/22

---

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2009 r. — Sociedade Quinta do Portal przeciwko OHIM — Vallegre-Vinhos do Porto (PORTO ALEGRE)

(Sprawa T-369/09)

2009/C 297/32

Język skargi: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Sociedade Quinta do Portal, S.A. (Lisbona, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat B. Belchior)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vallegre-Vinhos do Porto, S.A. (Sabrosa, Portugalia)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie R 1012/2008-1 oddalającej odwołanie skarżącej od decyzji Wydziału Unieważnień, na mocy której unieważniono słowny wspólnotowy znak towarowy PORTO ALEGRE; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie R 1012/2008-1 oddalającej odwołanie skarżącej od decyzji Wydziału Unieważnień, na mocy której unieważniono słowny wspólnotowy znak towarowy PORTO ALEGRE; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy PORTO ALEGRE dla towarów z klasy 33

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Vallegre-Vinhos do Porto, S.A.

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wcześniejszy słowny portugalski znak towarowy VISTA ALEGRE dla towarów z klasy 33

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie słownego wspólnotowego znaku towarowego PORTO ALEGRE

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza dokonała niepoprawnej wykładni tego przepisu i w konsekwencji błędnie stwierdziła, że w przypadku rozpatrywanych znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/22

---

Skarga wniesiona w dniu 25 września 2009 r. — RWE Transgas przeciwko Komisji

(Sprawa T-381/09)

2009/C 297/33

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: RWE Transgas a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciele: adwokaci W. Deselaers, D. Seeliger i S. Einhaus)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności pkt 89 lit. a) zdanie trzecie decyzji Komisji C(2009) 4694 z dnia 12 czerwca 2009 r., zgodnie z którym rezerwacje skarżącej i Gazpromu należy rozpatrywać łącznie i nie mogą one przekraczać razem 50 % tak długo, jak istnieją między nimi długoterminowe i istotne porozumienia w sprawie dostaw gazu; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności pkt 89 lit. a) zdanie trzecie decyzji Komisji C(2009) 4694 z dnia 12 czerwca 2009 r., zgodnie z którym rezerwacje skarżącej i Gazpromu należy rozpatrywać łącznie i nie mogą one przekraczać razem 50 % tak długo, jak istnieją między nimi długoterminowe i istotne porozumienia w sprawie dostaw gazu;

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności decyzji w całości, i |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności decyzji w całości, i

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, importer gazu do Republiki Czeskiej, kwestionuje pismo z dnia 12 czerwca 2009 r. adresowane przez Komisję do niemieckiego organu regulacji energetyki Bundesnetzagentur, w którym Komisja wzywa ten organ do zmiany niektórych aspektów odstępstwa przyznanego w odniesieniu do projektu gazociągu Ostseepipeline-Anbindungsleitung (zwanego dalej „OPAL”) na podstawie art. 22 dyrektywy 2003/55/WE (1). Skarżąca krytykuje to, że jeden z wymogów Komisji prowadzi do ograniczenia dostępu skarżącej do zdolności transportowych w punktach wyjścia OPAL w Republice Czeskiej bądź do uniemożliwienia jej tego dostępu.

Na poparcie skargi skarżąca twierdzi po pierwsze, że pozwana naruszyła przysługujące jej prawo do bycia wysłuchanym, gdyż nie dała jej możliwości do zajęcia stanowiska w kwestii ciążącego na niej wymogu przed jego nałożeniem.

Po drugie, skarżąca podnosi, że pozwana naruszyła jej prawo dostępu do akt, gdyż nie umożliwiła jej wglądu do akt postępowania.

Wreszcie skarżąca zarzuca pozwanej, że błędnie zastosowała art. 22 ust. 4 dyrektywy 2003/55/WE oraz naruszyła zasadę proporcjonalności, zasadę równości i obowiązek uzasadnienia (art. 253 WE).

---

(1)  Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE (Dz.U. L 176, s. 57).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/23

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2009 r. — ERGO Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO)

(Sprawa T-382/09)

2009/C 297/34

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ERGO Versicherungsgruppe AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde i J. Pause)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: DeguDent GmbH (Hanau/Moguncja, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. w sprawie R 44/2008-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. w sprawie R 44/2008-4;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania lub interwenienta w przypadku przystąpienia przez niego do postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania lub interwenienta w przypadku przystąpienia przez niego do postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ERGO” dla towarów i usług z klas 1–45 (zgłoszenie nr 3 292 638)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: DeguDent GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny niemiecki znak towarowy nr 39 832 880 oraz wspólnotowy znak towarowy nr 1 064 674„CERGO” dla towarów z klasy 10, przy czym sprzeciw został wniesiony jedynie wobec rejestracji dla towarów z klas 5 i 10

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 42 ust. 5 zdanie pierwsze w związku z art. 64 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ Izba Odwoławcza nie w pełni rozstrzygnęła o przedmiocie postępowania odwoławczego; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 42 ust. 5 zdanie pierwsze w związku z art. 64 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ Izba Odwoławcza nie w pełni rozstrzygnęła o przedmiocie postępowania odwoławczego;

| — | naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/23

---

Skarga wniesiona w dniu 1 października 2009 r. — SKW Stahl-Metallurgie Holding i SKW Stahl-Metallurgie przeciwko Komisji

(Sprawa T-384/09)

2009/C 297/35

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: SKW Stahl-Metallurgie Holding AG (Unterneukirchen, Niemcy) i SKW Stahl-Metallurgie GmbH (Unterneukirchen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Birnstiel, S. Janka i S. Dierckens)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących;

| — | ewentualnie, dokonanie zmiany art. 2 zaskarżonej decyzji, w którym na skarżące nałożona została grzywna, polegającej na uchyleniu grzywny bądź przynajmniej na jej istotnym obniżeniu; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, dokonanie zmiany art. 2 zaskarżonej decyzji, w którym na skarżące nałożona została grzywna, polegającej na uchyleniu grzywny bądź przynajmniej na jej istotnym obniżeniu;

| — | obciążenie pozwanej jej własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez skarżące. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej jej własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez skarżące.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące kwestionują decyzję Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie COMP/39.396 — Węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego. W zaskarżonej decyzji na skarżące i inne przedsiębiorstwa nałożona została grzywna z powodu naruszenia art. 81 WE oraz art. 53 porozumienia EOG. Zdaniem Komisji skarżące uczestniczyły w jednolitym i ciągłym naruszeniu w sektorze węglika wapnia i magnezu na terenie EOG — z wyjątkiem Hiszpanii, Portugalii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa — które miało polegać na podziale rynku, uzgodnieniach w sprawie limitów, podziale klientów, ustalaniu cen i wymianie poufnych informacji handlowych o cenach, klientach i wolumenie sprzedaży.

Na poparcie skargi skarżące przytaczają sześć zarzutów.

Po pierwsze, pozwanej zarzuca się to, że naruszyła prawo do bycia wysłuchanym, gdyż nie umożliwiła skarżącym przedstawienia argumentów także ustnie podczas przesłuchania.

Po drugie, skarżące twierdzą, że Komisja błędnie zastosowała art. 81 ust. 1 WE. W związku z tym krytykują one to, że pozwana przypisała zachowanie spółki SKW Stahl-Metallurgie GmbH spółce SKW Stahl-Metallurgie Holding AG. Ponadto skarżące podnoszą, że wymagania stawiane w celu obalenia domniemania, iż spółka dominująca wywiera decydujący wpływ na spółkę zależną, są niemożliwe do spełnienia. Postępując w ten sposób, pozwana narusza — ich zdaniem — zasadę badania z urzędu.

Po trzecie, skarżące twierdzą, że Komisja naruszyła ciążący na niej zgodnie z art. 253 WE obowiązek uzasadnienia, ponieważ nie wyjaśniła, z jakiego powodu argumentacja skarżących nie jest wystarczająca do obalenia domniemania decydującego wpływu spółki SKW Stahl-Metallurgie Holding AG na spółkę SKW Stahl-Metallurgie GmbH.

Co więcej, skarżące krytykują to, że pozwana naruszyła pod wieloma względami zasadę równego traktowania w ramach obliczania kwoty grzywny.

Po piąte, skarżące utrzymują, że Komisja naruszyła art. 7 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1) oraz zasady proporcjonalności i legalności kar w ramach obliczania kwoty grzywny.

Wreszcie skarżące powołują się na naruszenie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, gdyż Komisja ustaliła wobec SKW Stahl-Metallurgie GmbH grzywnę, której kwota przekracza 10 % obrotów tej spółki.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/24 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/24

---

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — Evonik Degussa i AlzChem Hart przeciwko Komisji

(Sprawa T-391/09)

2009/C 297/36

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Evonik Degussa i AlzChem Hart (Trostberg, Niemcy) (przedstawiciele: C. Steinle, O. Andresen i I. Hermeneit, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. (sprawa COMP/F/39.396 — węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. (sprawa COMP/F/39.396 — węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy skarżących;

| — | posiłkowo, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące na mocy art. 2 lit. g) i h) tej decyzji; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące na mocy art. 2 lit. g) i h) tej decyzji;

| — | posiłkowo, na wypadek oddalenia pierwszego z żądań, zmiana art. 2 lit. g) i h) decyzji w ten sposób, aby spółkę SKW Stahl-Metallurgie GmbH uznać odpowiedzialną solidarnie za zapłatę całej kwoty grzywny nałożonej na skarżące; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, na wypadek oddalenia pierwszego z żądań, zmiana art. 2 lit. g) i h) decyzji w ten sposób, aby spółkę SKW Stahl-Metallurgie GmbH uznać odpowiedzialną solidarnie za zapłatę całej kwoty grzywny nałożonej na skarżące;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie COMP/F/39.396 — węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego. W zaskarżonej decyzji na skarżące i inne przedsiębiorstwa nałożono grzywnę za naruszenie art. 81 WE, a także art. 53 porozumienia EOG. Według Komisji skarżące uczestniczyły w popełnieniu jednego, ciągłego naruszenia prawa w sektorze węglika wapnia i magnezu na terenie EOG z wyjątkiem Hiszpanii, Portugalii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa, polegającego na podziale rynku, uzgadnianiu kwot, podziale klientów, ustalaniu cen oraz wymianie poufnych informacji handlowych dotyczących cen, klientów i wielkości sprzedaży.

W uzasadnieniu skargi skarżące podnoszą po pierwsze, że nie naruszyły art. 81 WE. W tym względzie twierdzą one w szczególności, że nie można przypisać im odpowiedzialności za naruszenie popełnione przez ich byłą spółkę zależną SKW Stahl-Metallurgie GmbH, ponieważ ani one, ani ich poprzednicy prawni nie tworzyli z tą spółką żadnej jedności gospodarczej. Skarżące utrzymują natomiast, że ich poprzednicy prawni nie mieli decydującego wpływu na działalność SKW Stahl-Metallurgie GmbH. Strona pozwana naruszyła zatem także zasadę odpowiedzialności osobistej, domniemanie niewinności, zasadę winy oraz wymóg zawinienia.

Ponadto skarżące kwestionują wysokość nałożonej na nie grzywny. W tym względzie podnoszą one, że zaskarżona decyzja narusza art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1), wytyczne w sprawie grzywien (2), a także komunikat w sprawie współpracy (3), zasadę równego traktowania oraz zasadę proporcjonalności.

Skarżące podnoszą wreszcie, że Komisja naruszyła wynikający z art. 253 WE obowiązek uzasadnienia, w związku z ustaleniami poczynionymi przez nią w odniesieniu do kwestii odpowiedzialności solidarnej SKW Stahl-Metallurgie GmbH.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1)

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003 (Dz.U. C 210, s. 2)

(3)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (2002/C 45/03).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/25 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/25

---

Skarga wniesiona w dniu 2 października 2009 r. — 1. garantovaná przeciwko Komisji

(Sprawa T-392/09)

2009/C 297/37

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: 1. garantovaná a.s. (Bratysława, Republika Słowacka) (przedstawiciele: M. Powell, Solicitor, A. Sutton i G. Forwood, Barristers)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG w sprawie COMP/F/39.396 — Węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego, w całości lub w części, w zakresie, w jakim decyzja ta jest skierowana do skarżącej; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG w sprawie COMP/F/39.396 — Węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego, w całości lub w części, w zakresie, w jakim decyzja ta jest skierowana do skarżącej;

| — | posiłkowo, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 decyzji dotyczącej procedury stosowania art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG w sprawie COMP/F/39.396 — Węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego, |
| --- | --- |

—

posiłkowo, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 decyzji dotyczącej procedury stosowania art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG w sprawie COMP/F/39.396 — Węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszej skargi skarżąca dąży do stwierdzenia nieważności w części decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r., stwierdzającej istnienie kartelu w sektorach węgliku wapnia i magnezu, prowadzące do naruszenia art. 81 WE, za które skarżącej przypisano odpowiedzialność solidarną ze spółką Novácke chemické závody a.s. („NCHZ”).

Skarga została oparta na dwóch obszernych zarzutach.

Po pierwsze, skarżąca podnosi, że Komisja popełniła oczywisty błąd w zakresie ustaleń faktycznych i prawnych przypisując działania NCHZ skarżącej, zarówno poprzez niezgodne z prawem przerzucenie na skarżącą ciężaru dowodu oraz nie wywiązując się z samego obowiązku przedstawienia dowodu. Skarżąca twierdzi, że Komisja błędnie zastosowała domniemanie mające zastosowanie do spółek dominujących posiadających spółki zależne, w stosunku do skarżącej, która była większościowym udziałowcem spółki bezpośrednio zaangażowanej w naruszenie prawa konkurencji. W każdym razie skarżąca twierdzi, że Komisja nie wykazała, iż skarżąca faktycznie i skutecznie wywierała decydujący wpływ na NCHZ w czasie trwania naruszenia.

Po drugie, pomocniczo, jeżeli Trybunał potwierdzi przypisanie odpowiedzialności skarżącej, wówczas będzie się ona domagać obniżenia nałożonej na nią grzywny, na zasadzie odpowiedzialności solidarnej z NCHZ, w ramach przysługującego Trybunałowi nieograniczonego prawa orzekania w rozumieniu art. 229 WE, w związku z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1), opierając się na niewłaściwym zastosowaniu przez Komisję 10 % granicy obrotu ustanowionej w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. Zdaniem skarżącej, Komisja popełniła oczywisty błąd używając roku 2007 jako roku odniesienia w celu obliczenia 10 % granicy obrotu, zamiast roku 2008.

Ponadto, skarżąca twierdzi, że decyzja Komisji o odstąpieniu od ogólnej zasady zawartej w art. 23 ust. 2 (2) rozporządzenia (WE) nr 1/2003 jest równoznaczna z naruszeniem istotnego wymogu proceduralnego, ponieważ Komisja była zobowiązana do poszanowania przysługującego skarżącej prawa do bycia wysłuchanym zanim podjęła taką decyzję.

Poza tym skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja jest wadliwa ze względu na to, że nie zawiera uzasadnienia dotyczącego odstąpienia od ogólnej zasady przyjmowania poprzedniego roku gospodarczego w celu obliczenia wynoszącej 10 % granicy obrotu.

W odniesieniu do kwoty grzywny skarżąca twierdzi, że jest ona nieproporcjonalna w stosunku do słusznego celu, do którego zmierza, to jest do zapewnienia, niezakłóconej konkurencji na wspólnym rynku. Zdaniem skarżącej kwota grzywny zmniejszy liczbę konkurentów i wzmocni pozycję rynkową największej spółki Akzo Nobel, co sprzeciwia się celowi wyrażonemu w art. 3 WE.

Wreszcie, skarżąca twierdzi, że Komisja popełniła błąd nie uwzględniając swych własnych wytycznych (2) przy ocenie zdolności skarżącej do zapłaty grzywny. Skarżąca podnosi w szczególności, że decyzja o odrzuceniu jej argumentów dotyczących tego, iż nie jest ona w stanie zapłacić grzywny jest wadliwa z uwagi na to, że jest niewystarczająco uzasadniona i oczywiście bezzasadna, ponieważ Komisja nie uwzględniła przedstawionych jej obiektywnych dowodów wykazujących, iż nałożenie grzywny zagroziłoby nieodwracalnie rentowności skarżącej oraz doprowadziłoby do pozbawienia jej aktywów wszelkiej wartości.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 1, s. 1)

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003 (Dz.U. C 210, s. 2)

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/26 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/26

---

Skarga wniesiona w dniu 2 października 2009 r. — NEC Display Solutions Europe przeciwko OHIM — Nokia (NaViKey)

(Sprawa T-393/09)

2009/C 297/38

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: NEC Display Solutions Europe GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Munzinger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Nokia Corp. (Helsinki, Finlandia)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 czerwca 2009 r. w sprawie R 1143/2008-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 czerwca 2009 r. w sprawie R 1143/2008-2;

| — | oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Nokia Corp. wobec rejestracji rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Nokia Corp. wobec rejestracji rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą;

| — | obciążenie Nokia Corp. kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stroną skarżącą przed Izbą Odwoławczą, w razie gdyby w niniejszej sprawie Nokia Corp. występowała w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

—

obciążenie Nokia Corp. kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stroną skarżącą przed Izbą Odwoławczą, w razie gdyby w niniejszej sprawie Nokia Corp. występowała w charakterze interwenienta.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „NaViKey” dla towarów z klasy 9

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Nokia Corp.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy „NAVI” dla towarów i usług z klas 9 i 38; zarejestrowany w Finlandii słowny znak towarowy „NAVI” dla towarów z klasy 9

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że Izba Odwoławcza: i) popełniła błąd, określając właściwy krąg odbiorców, którego postrzeganie należy wziąć pod uwagę; ii) popełniła błąd, dokonując oceny podobieństwa między rozpatrywanymi znakami towarowymi i objętymi nimi towarami; i iii) nie uwzględniła tego, że Nokia Corp. nie jest uprawniona do zakazywania używania późniejszych znaków towarowych zawierających element „NAVI” w wyniku braku charakteru odróżniającego lub niskiego stopnia charakteru odróżniającego i z tego względu nie jest uprawniona do powoływania się na art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 w celu uzyskania odrzucenia wniosku o rejestrację rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego; naruszenie art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na nieuzasadnienie przez Izbę Odwoławczą jej ustalenia, że w przypadku rozpatrywanych znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/26 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/26

---

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — General Bearing przeciwko OHIM (GENERAL BEARING CORPORATION)

(Sprawa T-394/09)

2009/C 297/39

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: General Bearing Corp. (West Nyack, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat A. Dellmeier-Beschorner)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie R 73/2009-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie R 73/2009-1;

| — | nakazanie OHIM dokonania rejestracji rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

nakazanie OHIM dokonania rejestracji rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego;

| — | obciążenie OHIM kosztami poniesionymi w postępowaniu sądowym; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami poniesionymi w postępowaniu sądowym;

| — | w razie potrzeby wyznaczenie daty rozprawy. |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby wyznaczenie daty rozprawy.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „GENERAL BEARING CORPORATION” dla towarów z klas 7 i 12

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz naruszenie ogólnych zasad prawa znaków towarowych ze względu na błędne ustalenie przez Izbę Odwoławczą, że rozpatrywany wspólnotowy znak towarowy nie kwalifikuje się do rejestracji, jako że jest określeniem wyłącznie opisowym.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/27 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/27

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Arques Industries przeciwko Komisji

(Sprawa T-395/09)

2009/C 297/40

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Arques Industries AG (Starnberg, Niemcy) (przedstawiciele: C. Grave, B. Meyring i A. Scheidtmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie COMP/F/39.396 — węglik wapnia i in. w zakresie, w jakim decyzja ta skierowana jest do skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie COMP/F/39.396 — węglik wapnia i in. w zakresie, w jakim decyzja ta skierowana jest do skarżącej;

| — | pomocniczo, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą na mocy art. 2 lit. f) decyzji; |
| --- | --- |

—

pomocniczo, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą na mocy art. 2 lit. f) decyzji;

| — | pomocniczo, stwierdzenie nieważności art. 1 i 3 decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; oraz |
| --- | --- |

—

pomocniczo, stwierdzenie nieważności art. 1 i 3 decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie COMP/F/39.396 — węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego. W zaskarżonej decyzji na skarżącą i inne przedsiębiorstwa nałożono grzywnę za naruszenie art. 81 WE, a także art. 53 porozumienia EOG. Według Komisji skarżąca uczestniczyła w popełnieniu jednego, ciągłego naruszenia prawa w sektorze węglika wapnia i magnezu na terenie EOG z wyjątkiem Hiszpanii, Portugalii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa, polegającego na podziale rynku, uzgadnianiu kwot, podziale klientów, ustalaniu cen oraz wymianie poufnych informacji handlowych dotyczących cen, klientów i wielkości sprzedaży.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które zostaną zgrupowane w trzech częściach.

W ramach części pierwszej skarżąca żąda stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim przypisano jej odpowiedzialność solidarną za postępowanie spółki SKW Stahl-Metallurgie GmbH i podnosi w tym względzie następujące zarzuty:

| — | zarzut błędnego zastosowania art. 81 ust. 1 WE i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1) przez to, że Komisja pociągnęła skarżącą do odpowiedzialności solidarnie ze spółką SKW Stahl-Metallurgie GmbH; |
| --- | --- |

—

zarzut błędnego zastosowania art. 81 ust. 1 WE i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1) przez to, że Komisja pociągnęła skarżącą do odpowiedzialności solidarnie ze spółką SKW Stahl-Metallurgie GmbH;

| — | zarzut naruszenia art. 253 WE przez to, że Komisja nie uzasadniła sposobu, w jaki skorzystała z przysługującego jej zakresu uznania w odniesieniu do kwestii odpowiedzialności skarżącej jako byłej spółki dominującej; |
| --- | --- |

—

zarzut naruszenia art. 253 WE przez to, że Komisja nie uzasadniła sposobu, w jaki skorzystała z przysługującego jej zakresu uznania w odniesieniu do kwestii odpowiedzialności skarżącej jako byłej spółki dominującej;

| — | zarzut błędnego zastosowania art. 81 przez to, że strona pozwana uznała, iż popełniono jedno, ciągłe naruszenie prawa. |
| --- | --- |

—

zarzut błędnego zastosowania art. 81 przez to, że strona pozwana uznała, iż popełniono jedno, ciągłe naruszenie prawa.

W ramach części drugiej skarżąca wnosi pomocniczo o obniżenie kwoty nałożonej na nią grzywny i podnosi w tym względzie następujące zarzuty:

| — | zarzut naruszenia art. 253 WE przez to, że zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna w odniesieniu do kwestii wysokości grzywny; |
| --- | --- |

—

zarzut naruszenia art. 253 WE przez to, że zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna w odniesieniu do kwestii wysokości grzywny;

| — | zarzut naruszenia art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 przez to, że Komisja błędnie oceniła wagę i czas trwania przypisywanego skarżącej naruszenia; |
| --- | --- |

—

zarzut naruszenia art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 przez to, że Komisja błędnie oceniła wagę i czas trwania przypisywanego skarżącej naruszenia;

| — | zarzut naruszenia art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 przez to, że strona pozwana nie uwzględniła jako okoliczności łagodzącej tego, że skarżąca nie zakwestionowała wyraźnie jej ustaleń poczynionych postępowaniu administracyjnym. |
| --- | --- |

—

zarzut naruszenia art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 przez to, że strona pozwana nie uwzględniła jako okoliczności łagodzącej tego, że skarżąca nie zakwestionowała wyraźnie jej ustaleń poczynionych postępowaniu administracyjnym.

W ramach części trzeciej skarżąca wnosi pomocniczo o stwierdzenie nieważności art. 1 i 3 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej, ze względu na to, że są one wynikiem błędnego zastosowania art. 81 WE i art. 7 rozporządzenia nr 1/2003 oraz naruszają art. 253 WE.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1)

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/28 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/28

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Vereniging Milieudefensie i Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht przeciwko Komisji

(Sprawa T-396/09)

2009/C 297/41

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Vereniging Milieudefensie (Amsterdam, Niderlandy) Niderlandy Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht (Utrecht, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat A. van den Biesen)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Skarżące wnoszą o:

| — | uwzględnienie skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji K(2009) 6121 z dnia 28 lipca 2009 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji K(2009) 6121 z dnia 28 lipca 2009 r.;

| — | nakazanie Komisji, by w ustanowionym przez Sąd terminie następczo rozpatrzyła co do istoty wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji, by w ustanowionym przez Sąd terminie następczo rozpatrzyła co do istoty wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące są niderlandzkimi organizacjami ochrony środowiska, które na podstawie art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 (1) przedstawiły stronie pozwanej wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej względem wcześniej decyzji K(2009) 2560 Komisji z dnia 7 kwietnia 2009 r., na mocy której Komisja udzieliła zgody na to, by Niderlandy w późniejszym czasie spełniły zobowiązania odnoszące się do poprawy jakości powietrza zgodnie z dyrektywą 2008/50/WE (2). Skarżące odwołują się od decyzji Komisji stwierdzającej niedopuszczalność ich wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej względem wcześniejszej decyzji skierowanej do Niderlandów.

Na poparcie skargi skarżące podnoszą po pierwsze, że Komisja w zaskarżonej decyzji nie powołała się na ograniczenie zakresu obowiązywania rozporządzenia nr 1367/2006 zawarte w art. 2 ust. 1 lit. c) i w związku z tym decyzja z dnia 7 kwietnia 2009 r. nie została wydana w ramach wykonywania władzy prawodawczej.

Skarżące podnoszą ponadto, że decyzja z dnia 7 kwietnia 2009 r. ma jedynie znaczenie indywidualne, a nie ogólne.

Wreszcie skarżące wywodzą, że w przypadku gdy wtórne prawo wspólnotowe nie jest zgodne z zaakceptowaną przez Radę konwencją z Aarhus (3), rozporządzenie, o którym mowa należy interpretować w zgodności z tą konwencją, a gdy jest to niemożliwe, organy i instytucje Wspólnoty powinny stosować konwencję bezpośrednio. W związku z tym brak jest możliwości zastosowania art. 2 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 1367/2006.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, s. 13)

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz.U. L 152, s. 10).

(3)  2005/370/WE: Decyzja Rady z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz.U. L 124, s. 1).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/29 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/29

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg przeciwko OHIM (graficzny znak towarowy przedstawiający herb)

(Sprawa T-397/09)

2009/C 297/42

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg (Hannover, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Stötzel i J. Hilger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. w sprawie R 1361/2008-1 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5 627 245 i dopuszczenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5 627 245 do publikacji w Biuletynie Wspólnotowych Znaków Towarowych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. w sprawie R 1361/2008-1 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5 627 245 i dopuszczenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5 627 245 do publikacji w Biuletynie Wspólnotowych Znaków Towarowych;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający herb w kolorze dla towarów i usług z klas 16, 25, 28, 32, 33, 35, 39, 41 i 43 (zgłoszenie nr 5 627 245)

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: W szczególności naruszenie art. 7 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 207/2009 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy nie jest ani identyczny z przeciwstawianym mu godłem, ani nie stanowi jego naśladownictwa z heraldycznego punktu widzenia.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/29 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/29

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2009 r. — ECKA Granulate i non ferrum Metallpulver przeciwko Komisji

(Sprawa T-400/09)

2009/C 297/43

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ECKA Granulate GmbH & Co. KG (Fürth, Niemcy) i non ferrum Metallpulver GmbH & Co. KG (St. Georgen bei Salzburg, Austria) (przedstawiciele: H. Janssen i M. Franz, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących;

| — | tytułem ewentualnym, odpowiednie obniżenie wysokości grzywien nałożonych na skarżące w zaskarżonej decyzji, |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, odpowiednie obniżenie wysokości grzywien nałożonych na skarżące w zaskarżonej decyzji,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące kwestionują decyzję Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie COMP/39.396 — Węglik wapnia i odczynniki na bazie magnezu wykorzystywane w przemyśle stalowym i gazowym. W zaskarżonej decyzji Komisja nałożyła na skarżące oraz na inne przedsiębiorstwa grzywnę za naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG. W opinii Komisji skarżące uczestniczyły w jednolitym i ciągłym naruszeniu w sektorze węglika wapnia i magnezu, obejmującego swym zasięgiem obszar EOG za wyjątkiem Hiszpanii, Portugalii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa i polegającego na podziale rynków, podziale kwot sprzedaży, podziale klientów, ustalaniu cen i wymianie poufnych informacji El cenach, klientach i wielkości sprzedaży.

Skargę swą skarżące opierają na następujących zarzutach:

| — | naruszenia art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) wbrew zasadzie precyzji, ponieważ przy nakładaniu kwoty Komisja dysponuje niemal nieograniczonym zakresem swobodnego uznania; |
| --- | --- |

—

naruszenia art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) wbrew zasadzie precyzji, ponieważ przy nakładaniu kwoty Komisja dysponuje niemal nieograniczonym zakresem swobodnego uznania;

| — | sprzeczne z prawem ustalenie kwoty grzywny, ponieważ wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (2) stanowią, że przy ustalaniu kwoty grzywny Komisja dysponuje niemal nieograniczonym zakresem swobodnego uznania; |
| --- | --- |

—

sprzeczne z prawem ustalenie kwoty grzywny, ponieważ wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (2) stanowią, że przy ustalaniu kwoty grzywny Komisja dysponuje niemal nieograniczonym zakresem swobodnego uznania;

| — | nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę wcześniejszej efektywnej współpracy ze strony skarżących; |
| --- | --- |

—

nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę wcześniejszej efektywnej współpracy ze strony skarżących;

| — | nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę tego, że skarżące nie miały żadnego doświadczenia w dziedzinie stanowiących naruszenie karteli; |
| --- | --- |

—

nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę tego, że skarżące nie miały żadnego doświadczenia w dziedzinie stanowiących naruszenie karteli;

| — | nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę zastosowania przez skarżące środków zmierzających do wprowadzenia zgodności z obowiązującymi przepisami oraz tego, że, ze względów osobowych, nie zachodzi ryzyko recydywy; |
| --- | --- |

—

nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę zastosowania przez skarżące środków zmierzających do wprowadzenia zgodności z obowiązującymi przepisami oraz tego, że, ze względów osobowych, nie zachodzi ryzyko recydywy;

| — | nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę jako okoliczności łagodzącej tego, że skarżące nie spowodowały zmniejszenia się podaży magnezu; |
| --- | --- |

—

nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ pozwana nie wzięła pod uwagę jako okoliczności łagodzącej tego, że skarżące nie spowodowały zmniejszenia się podaży magnezu;

| — | nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ nie wzięto pod uwagę braku zdolności finansowej skarżących. |
| --- | --- |

—

nieproporcjonalność kwoty grzywny, ponieważ nie wzięto pod uwagę braku zdolności finansowej skarżących.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz. U. L 1, s. 1).

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (Dz.U. 2006, C 210, s. 2).

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/30 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/30

---

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2009 r. — Marcuccio przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-401/09)

2009/C 297/44

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: G. Cipressa, adwokat)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji, niezależnie od jej formy, w której strona pozwana oddala wniosek z dnia 24 maja 2009 r. złożony przez stronę skarżącą i przekazany stronie pozwanej. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji, niezależnie od jej formy, w której strona pozwana oddala wniosek z dnia 24 maja 2009 r. złożony przez stronę skarżącą i przekazany stronie pozwanej.

| — | stwierdzenie nieważności pisma sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 czerwca 2009 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 czerwca 2009 r.

| — | zasądzenie od strony pozwanej kwoty 10 000 EUR (słownie: dziesięciu tysięcy EUR), lub innej kwoty wyższej bądź niższej w zależności od uznania Sąd, z tytułu odszkodowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej kwoty 10 000 EUR (słownie: dziesięciu tysięcy EUR), lub innej kwoty wyższej bądź niższej w zależności od uznania Sąd, z tytułu odszkodowania.

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Motywy i główne argumenty

Przedmiotem niniejszego postępowania jest odmowa strony pozwanej uznania żądania zasądzenia odszkodowania za szkodę jaka miałaby wynikać z doręczenia adwokatowi, który nie byłby już uprawniony do otrzymania go, odwołania wniesionego przez Komisję od orzeczenia Sądu do spraw Służby Publicznej, w którym uwzględniono częściowo żądania strony skarżącej.

Na poparcie swoich żądań strona skarżąca podnosi całkowity brak uzasadnienia, naruszenie obowiązku dobrej administracji, a także naruszenie prawa i wystąpienie oczywistego błędu w ocenie.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/30 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/30

---

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 20 lipca 2009 r. w sprawie F-86/07, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 7 października 2009 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa T-402/09 P)

2009/C 297/45

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości bez żadnych wyjątków, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości bez żadnych wyjątków,

| — | stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w następstwie której wydane zostało zaskarżone postanowienie była w całości i bez żadnego wyjątku dopuszczalna, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w następstwie której wydane zostało zaskarżone postanowienie była w całości i bez żadnego wyjątku dopuszczalna,

| — | tytułem żądania głównego uwzględnienie w całości i bez żadnego wyjątku żądań wnoszącego odwołanie przedstawionych w pierwszej instancji, |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego uwzględnienie w całości i bez żadnego wyjątku żądań wnoszącego odwołanie przedstawionych w pierwszej instancji,

| — | obciążenie drugiej strony postępowania obowiązkiem zwrotu na rzecz wnoszącego odwołanie wszelkich kosztów poniesionych przezeń w związku z postępowaniem w pierwszej instancji i z niniejszym postępowaniem odwoławczym, |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania obowiązkiem zwrotu na rzecz wnoszącego odwołanie wszelkich kosztów poniesionych przezeń w związku z postępowaniem w pierwszej instancji i z niniejszym postępowaniem odwoławczym,

| — | tytułem żądania posiłkowego odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w celu ponownego wydania przezeń rozstrzygnięcia ale w innym składzie osobowym |
| --- | --- |

—

tytułem żądania posiłkowego odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w celu ponownego wydania przezeń rozstrzygnięcia ale w innym składzie osobowym

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 20 lipca 2009 r. wydanego w sprawie F-86/07. Postanowieniem tym oddalono jako częściowo oczywiście niedopuszczalną i częściowo oczywiście bezzasadną skargę mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji, w drodze której Komisja odrzuciła wniosek wnoszącego odwołanie mający na celu wszczęcie dochodzenia w przedmiocie molestowania psychicznego, którego był on ofiarą podczas pracy w delegacji Komisji w Angoli a także obciążenie drugiej strony postępowania obowiązkiem naprawienia szkody wynikającej z zarzucanego molestowania.

Celem uzasadnienia swoich żądań wnoszący odwołanie podnosi następujące zarzuty:

| — | dokonanie błędnej interpretacji i błędne zastosowanie pojęcia badania zawartego w art. 17 ust. 2 wspólnych przepisów dotyczących ubezpieczenia od następstw wypadków i w razie choroby urzędników Wspólnot Europejskich i pojęcia dochodzenia dla celów ustalenia czy urzędnik instytucji był przedmiotem molestowania psychicznego, |
| --- | --- |

—

dokonanie błędnej interpretacji i błędne zastosowanie pojęcia badania zawartego w art. 17 ust. 2 wspólnych przepisów dotyczących ubezpieczenia od następstw wypadków i w razie choroby urzędników Wspólnot Europejskich i pojęcia dochodzenia dla celów ustalenia czy urzędnik instytucji był przedmiotem molestowania psychicznego,

| — | naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności decyzji odrzucającej wniosek o wszczęcie dochodzenia była niedopuszczalna i także poprzez dokonanie błędnej interpretacji pojęcia jej bezprzedmiotowości, |
| --- | --- |

—

naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności decyzji odrzucającej wniosek o wszczęcie dochodzenia była niedopuszczalna i także poprzez dokonanie błędnej interpretacji pojęcia jej bezprzedmiotowości,

| — | naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności sprawozdania IDOC (Urzędu do spraw Dochodzeń i Dyscypliny) jest niedopuszczalna i także poprzez całkowity brak uzasadnienia, brak wypowiedzenia się w przedmiocie podstawowego aspektu sporu i błędne zastosowanie pojęcia aktu przygotowawczego do rozpatrywanego stanu faktycznego, |
| --- | --- |

—

naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności sprawozdania IDOC (Urzędu do spraw Dochodzeń i Dyscypliny) jest niedopuszczalna i także poprzez całkowity brak uzasadnienia, brak wypowiedzenia się w przedmiocie podstawowego aspektu sporu i błędne zastosowanie pojęcia aktu przygotowawczego do rozpatrywanego stanu faktycznego,

| — | błędna interpretacja pojęcia molestowania psychicznego a także ciążącego na osobie molestowanej obowiązku przedstawienia dowodów molestowania psychicznego, |
| --- | --- |

—

błędna interpretacja pojęcia molestowania psychicznego a także ciążącego na osobie molestowanej obowiązku przedstawienia dowodów molestowania psychicznego,

| — | całkowity brak uzasadnienia jeśli chodzi o argumenty przedstawione na poparcie oddalenia żądania o przyznanie odszkodowania |
| --- | --- |

—

całkowity brak uzasadnienia jeśli chodzi o argumenty przedstawione na poparcie oddalenia żądania o przyznanie odszkodowania

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/31

---

Skarga wniesiona w dniu 7 października 2009 r. — Tecnoprocess przeciwko Przedstawicielstwu Komisji Europejskiej w Maroku i in.

(Sprawa T-403/09)

2009/C 297/46

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Tecnoprocess Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Majoli)

Strona pozwana: Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Maroku, Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Republice Nigerii, Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie bezpodstawnego wzbogacenia przedstawicielstwa w Abuya, przedstawicielstwa w Rabacie oraz Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie bezpodstawnego wzbogacenia przedstawicielstwa w Abuya, przedstawicielstwa w Rabacie oraz Komisji Europejskiej;

| — | w konsekwencji zasądzenie na rzecz skarżącej od przedstawicielstwa w Abuya, przedstawicielstwa w Rabacie i Komisji Europejskiej solidarnie kwoty 114 069,94 EUR wraz z odsetkami aż do dnia jej całkowitej spłaty lub innej kwoty, jaką Sąd uzna za właściwą, wraz z odsetkami od tej kwoty aż do dnia jej całkowitej spłaty; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji zasądzenie na rzecz skarżącej od przedstawicielstwa w Abuya, przedstawicielstwa w Rabacie i Komisji Europejskiej solidarnie kwoty 114 069,94 EUR wraz z odsetkami aż do dnia jej całkowitej spłaty lub innej kwoty, jaką Sąd uzna za właściwą, wraz z odsetkami od tej kwoty aż do dnia jej całkowitej spłaty;

| — | obciążenie przedstawicielstwa w Abuya, przedstawicielstwa w Rabacie oraz Komisji Europejskiej solidarnie kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie przedstawicielstwa w Abuya, przedstawicielstwa w Rabacie oraz Komisji Europejskiej solidarnie kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Spółka skarżąca w niniejszym postępowaniu, ta sama skarżąca w sprawie T-264/09 Tecnoprecess przeciwko Komisji i przedstawicielstwu Komisji Europejskiej w Królestwie Maroka oraz w sprawie T-367/09 Tecnoprocess przeciwko Komisji i przedstawicielstwu Komisji Europejskiej w Republice Nigerii, podnosi, że w zakresie stosowania rozpatrywanych w obu tych sprawach umów zawartych z władzami marokańskimi i nigeryjskimi, powyższe przedstawicielstwa oraz Komisja Europejska bezzasadnie odmówiły rozstrzygnięcia w drodze negocjacji rozmaitych kwestii związanych z wykonaniem przedmiotowych umów, pomimo tego że spółka ta wielokrotnie zwracała uwagę instytucjom wspólnotowym, że aktywa i pasywa dotyczące omawianych umów powinny się równoważyć.

W wyniku tego stanu rzeczy przedstawicielstwa i Komisja bezzasadnie powstrzymały wypłatę znaczących kwot, które powinny były zostać przekazane skarżącej, przyczyniając się do powstania sytuacji stanowiącej bezpodstawne wzbogacenie.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/31

---

Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego)

(Sprawa T-404/09)

2009/C 297/47

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bahn AG (przedstawiciele: adwokaci U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern i B. Weichhaus)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 379/2009-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 379/2009-1);

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Znak towarowy składający się z połączenia kolorów szarego i czerwonego dla usług z klasy 39 (zgłoszenie nr 6 733 315)

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Pozwany urząd zastosował przy ocenie zgłoszonego znaku towarowego kryterium, które nie jest zgodne z orzecznictwem Sądu Pierwszej Instancji, w szczególności pominął, że przy zgłaszaniu znaków towarowych składających się z kolorów dla usług obowiązują inne kryteria oceny niż w przypadku takich znaków zgłaszanych dla towarów.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/32 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/32

---

Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego)

(Sprawa T-405/09)

2009/C 297/48

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bahn AG (przedstawiciele: adwokaci U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern i B. Weichhaus)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 372/2009-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 372/2009-1);

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Znak towarowy składający się z połączenia kolorów szarego i czerwonego dla usług z klasy 39 (zgłoszenie nr 6 735 401)

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Pozwany urząd zastosował przy ocenie zgłoszonego znaku towarowego kryterium, które nie jest zgodne z orzecznictwem Sądu Pierwszej Instancji, w szczególności pominął, że przy zgłaszaniu znaków towarowych składających się z kolorów dla usług obowiązują inne kryteria oceny niż w przypadku takich znaków zgłaszanych dla towarów.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/32 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/32

---

Skarga wniesiona w dniu 14 października 2009 r. — New Yorker SHK Jeans przeciwko OHIM — Vallis K — Vallis A (FISHBONE)

(Sprawa T-415/09)

2009/C 297/49

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: New Yorker SHK Jeans GmbH (Braunschweig, Niemcy) (przedstawiciele: A. Gaul, T. Golda, S. Kirschstein-Freund i V. Spitz, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vallis K — Vallis A & Co. OE (Ateny, Grecja)

Żądania strony skarżącej

| — | zmiana decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie R 1051/2008-1 oraz stwierdzenie, że odwołanie jest zasadne i że sprzeciw zostaje oddalony dla towarów z klasy 25; |
| --- | --- |

—

zmiana decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie R 1051/2008-1 oraz stwierdzenie, że odwołanie jest zasadne i że sprzeciw zostaje oddalony dla towarów z klasy 25;

| — | posiłkowo stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie R 1051/2008-1 w zakresie w jakim odwołanie zostało oddalone i w jakim odrzucenie wniosku o rejestrację towarów z klasy 25 zostało utrzymane w mocy; |
| --- | --- |

—

posiłkowo stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie R 1051/2008-1 w zakresie w jakim odwołanie zostało oddalone i w jakim odrzucenie wniosku o rejestrację towarów z klasy 25 zostało utrzymane w mocy;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: New Yorker SHK Jeans GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „FISHBONE” dla towarów z klas 18 i 25

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Vallis K — Vallis A & Co. OE

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: grecka rejestracja znaku towarowego „FISHBONE BEACHWEAR” dla towarów z klasy 25; wcześniejszy znak towarowy „Fishbone” (słowny i graficzny) używany w obrocie handlowym w Grecji dla „odzieży, obuwia i nakryć głowy”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uwzględnienie odwołania i oddalenie odwołania w pozostałej części

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 43 ust. 2 i art. 74 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 i art. 76 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 207/2009) a także zasady 22 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 2868/95 (1), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, że miała prawo wziąć pod uwagę katalogi przedstawione w dniu 15 stycznia 2007 r.; naruszenie art. 73 rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza nie uzasadniła, dlaczego wzięła pod uwagę katalogi przedstawione w dniu 15 stycznia 2007 r.; naruszenie art. 43 ust. 2 i ust. 5 oraz art. 15 ust. 1 i ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 i ust. 5 oraz art. 15 ust. 1 15(1) akapit pierwszy i drugi pkt a) rozporządzenia Rady nr 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, że udowodnione zostało rzeczywiste używanie znaku wskazanego w sprzeciwie; naruszenia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie art. ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie przyjęła, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku rozpatrywanych znaków towarowych.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303, s. 1)

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/33 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/33

---

Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Poslovni Sistem Mercator przeciwko OHIM — Mercator Multihull (MERCATOR STUDIOS)

(Sprawa T-417/09)

2009/C 297/50

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Poslovni Sistem Mercator, d.d. (Lublana, Słowenia) (przedstawiciele: adwokaci M. Curell Aguila i J. Güell Serra)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stronami postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Mercator Multihull, Inc. (Vancouver, Kanada)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie R 1031/2008-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie R 1031/2008-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Mercator Multihull, Inc.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „MERCATOR STUDIOS” dla towarów z klasy 42

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Słowenii graficzny znak towarowy „Mercator” dla usług z klas 35, 36, 39, 41 i 42 oraz dla towarów z klas 1–6, 8–11, 13–34; zarejestrowany w Słowenii graficzny znak towarowy „Mercator Slovenska Košarica” dla towarów i usług z klas 1–6, 8–11, 13–34, 39, 41, 43 i 44; międzynarodowy znak towarowy „Mercator” dla towarów z klas 1–6, 8–11, 13, 14, 16–18, 20–33 oraz dla usług z klas 36, 41 i 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009] ze względu na niedokonanie przez Izbę Odwoławczą całościowej analizy odpowiednich czynników, a zamiast tego oddalenie sprzeciwu na tej podstawie, że usługi są różne, oraz niepoprawną ocenę podstawy sprzeciwu opartej na przepisie art. 8 ust. 5.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/33 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/33

---

Skarga wniesiona w dniu 19 października 2009 r. — São Paulo Alpargatas przeciwko OHIM — Fischer (BAHIANAS LAS ORIGINALES)

(Sprawa T-422/09)

2009/C 297/51

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: São Paulo Alpargatas, SA (przedstawiciel: adwokat P. Merino Baylos)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Enrique Fischer

Żądania strony skarżącej

| — | dopuszczenie zgłoszenia, stwierdzając nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 sierpnia 2009 r. wraz ze skutkami prawnymi, jakie niesie to za sobą w ramach prawa wspólnotowego; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie zgłoszenia, stwierdzając nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 sierpnia 2009 r. wraz ze skutkami prawnymi, jakie niesie to za sobą w ramach prawa wspólnotowego;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Enrique Fischer

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „BAHIANAS (LAS ORIGINALES)” (zgłoszenie nr 5 024 591) dla towarów z klasy 25

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „havaianas” (nr 3 772 431), graficzny hiszpański znak towarowy zawierający element słowny „havaianas” (M 2 341 904) i słowny hiszpański znak towarowy „HAVAIANAS” (M 2 341 905), wszystkie dla towarów z klasy 25

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji

Podniesione zarzuty: Nieprawidłowa wykładnia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/35 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. — Behmer przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa F-16/08) (1)

(Urzędnicy - Postępowanie w sprawie przyznania punktów za osiągnięcia w Parlamencie Europejskim - Naruszenie obowiązku uzasadnienia - Uzasadnienie przedstawione w trakcie postępowania)

2009/C 297/52

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Joachim Behmer (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis i É. Marchal)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. Burgos i R. Ignătescu, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o przyznaniu skarżącemu dwóch punktów za osiągnięcia za lata 2004 i 2006.

Sentencja wyroku

| 1) | Umarza się postępowanie w zakresie dotyczącym decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 4 czerwca 2007 r. o przyznaniu J. Behmerowi dwóch punktów za osiągnięcia w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w zakresie dotyczącym decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 4 czerwca 2007 r. o przyznaniu J. Behmerowi dwóch punktów za osiągnięcia w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 czerwca 2007 r. o przyznaniu J. Behmerowi dwóch punktów za osiągnięcia w ramach postępowania w sprawie awansu za 2006 r. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 czerwca 2007 r. o przyznaniu J. Behmerowi dwóch punktów za osiągnięcia w ramach postępowania w sprawie awansu za 2006 r.

| 3) | Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania oraz połową kosztów poniesionych przez J. Behmera. |
| --- | --- |

3)

Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania oraz połową kosztów poniesionych przez J. Behmera.

| 4) | J. Behmer zostaje obciążony połową swoich własnych kosztów postępowania. |
| --- | --- |

4)

J. Behmer zostaje obciążony połową swoich własnych kosztów postępowania.

---

(1)  Dz. U. C 116 z 9.5.2008, s. 32

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/35 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 7 października 2009 r. — Y przeciwko Komisji

(Sprawa F-29/08) (1)

(Pracownicy kontraktowi - Rozwiązanie stosunku pracy ze względu na oczywistą niezdolność do służby - Zastrzeżenia w zachowaniu podczas służby)

2009/C 297/53

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Y (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat N. Lhoëst)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. J.P. Keppenne i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów z dnia 24 maja 2007 r. o rozwiązaniu stosunku pracy ze skarżącym jako pracownikiem kontraktowym ze względu na jakoby zastrzeżenia w zachowaniu podczas służby oraz wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Y pokryje wszystkie koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Y pokryje wszystkie koszty postępowania.

---

(1)  Dz. U. C 116 z 9.5.2008 s. 35.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/35 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 21 października 2009 r. — V przeciwko Komisji

(Sprawa F-33/08) (1)

(Służba publiczna - Pracownicy kontraktowi - Zatrudnienie - Odmowa zatrudnienia z powodu fizycznej niezdolności do wykonywania obowiązków - Prawidłowość postępowania - Prawidłowość badania lekarskiego poprzedzającego zatrudnienie - Czynności przygotowawcze)

2009/C 297/54

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: V (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci C. Ronzi, A. Grauling i É. Boigelot)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Służba publiczna — Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 maja 2007 r. informującej stronę skarżącą, iż nie spełniła ona wymogów zdatności fizycznej wymaganej do pełnienia służby w Komisji Europejskiej oraz wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona własnymi kosztami postępowania i połową kosztów poniesionych przez V. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona własnymi kosztami postępowania i połową kosztów poniesionych przez V.

| 3) | V zostaje obciążona połową własnych kosztów postępowania. |
| --- | --- |

3)

V zostaje obciążona połową własnych kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 158 z 21.6.2008, s. 26.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/36 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/36

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 21 października 2009 r. — Ramaekers-Jørgensen przeciwko Komisji

(Sprawa F-74/08) (1)

(Urzędnicy - Podatek wspólnotowy - Obliczanie - Kumulowanie kwoty wynagrodzenia i renty rodzinnej - Sposób pobierania podatku wspólnotowego - Data pobrania)

2009/C 297/55

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Dominique Ramaekers-Jørgensen (Genval, Belgia) (przedstawiciel: L. Vogel, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Zieleśkiewicz i M. Bauer, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego w przedmiocie obliczenia podatku wspólnotowego skarżącej poprzez skumulowanie kwoty wynagrodzenia i renty rodzinnej a także decyzji, w której oddalony został wniosek skarżącej o to, by z kwoty wynagrodzenia nie był pobierany przedterminowo, przed wypłaceniem renty rodzinnej, podatek wspólnotowy od tej renty. Po drugie stwierdzenie niezgodności z prawem art. 3 i 4 rozporządzenia Rady nr 260/68.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Dominique Ramaekers-Jørgensen pokryje koszty własne oraz koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich. |
| --- | --- |

2)

Dominique Ramaekers-Jørgensen pokryje koszty własne oraz koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008, s.52.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/36 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/36

---

Skarga wniesiona w dniu 14 września 2009 r. — Cusack-Gard'ner przeciwko Komisji

(Sprawa F-76/09)

2009/C 297/56

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Carolyn Cusack-Gard'ner (Wavre, Belgia) (przedstawiciel: Solicitor Dr John Temple Lang)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot i opis sporu

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 22 czerwca 2009 r. oddalającej wniosek skarżącej o umożliwienie jej skorzystania z całkowitego zwrotu kosztów poniesionych w związku z jej chorobą.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 czerwca 2009 r. oddalającej wniosek skarżącej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 czerwca 2009 r. oddalającej wniosek skarżącej,

| — | stwierdzenie, że rozdział 3 tytułu II decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2007 r. dotyczącej ustanowienia ogólnych przepisów wykonawczych w materii zwrotu kosztów medycznych na podstawie art. 241 WE nie znajduje zastosowania:






  — | w zakresie w jakim uznano, że koszty zakwaterowania i wyżywienia i opieki domowej nie podlegają zwrotowi, |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie, że rozdział 3 tytułu II decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2007 r. dotyczącej ustanowienia ogólnych przepisów wykonawczych w materii zwrotu kosztów medycznych na podstawie art. 241 WE nie znajduje zastosowania:

—

w zakresie w jakim uznano, że koszty zakwaterowania i wyżywienia i opieki domowej nie podlegają zwrotowi,

| — | w zakresie w jakim ustalono limit zwrotu kosztów za opiekę domową, |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim ustalono limit zwrotu kosztów za opiekę domową,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 297/37 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/37

---

Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Nolin przeciwko Komisji

(Sprawa F-82/09)

2009/C 297/57

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Michel Nolin (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis i E. Marchal)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot i opis sporu

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego z dnia 19 grudnia 2008 r. o odebraniu skarżącemu punktów awansu i pierwszeństwa.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej do spraw Administracji z dnia 19 grudnia 2008 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej do spraw Administracji z dnia 19 grudnia 2008 r.,

| — | obciążenie Komisji obowiązkiem zapłaty skarżącemu kwoty 3 000 EUR tytułem odszkodowania za krzywdę wyrządzoną mu poprzez prześladujące zachowania tej instytucji i naruszenie przez nią zasady uzasadnionych oczekiwań, w wyniku czego naruszone zostało też prawo skarżącego do wniesienia skutecznego środka odwoławczego, |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji obowiązkiem zapłaty skarżącemu kwoty 3 000 EUR tytułem odszkodowania za krzywdę wyrządzoną mu poprzez prześladujące zachowania tej instytucji i naruszenie przez nią zasady uzasadnionych oczekiwań, w wyniku czego naruszone zostało też prawo skarżącego do wniesienia skutecznego środka odwoławczego,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---