# Dziennik Urzędowy C 296/2009

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2009.296.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 296 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 525 grudnia 2009 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2009.296.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 296

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 525 grudnia 2009

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Rada |
| 2009/C 296/01 | Rezolucja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie wymiany wyników analiz DNA | 1 |
| | ZALECENIA |
| | Rada |
| 2009/C 296/02 | Zalecenie Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego | 4 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Rada

2009/C 296/01

Rezolucja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie wymiany wyników analiz DNA

1

ZALECENIA

Rada

2009/C 296/02

Zalecenie Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego

4

| | II   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 296/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5691 – Mubadala/Veolia Eau/Azaliya) (
  1
  ) | 15 |

II   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 296/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5691 – Mubadala/Veolia Eau/Azaliya) (
  1
  )

1

15

| | IV   Zawiadomienia |
| --- | --- |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 296/04 | Kursy walutowe euro | 16 |
| 2009/C 296/05 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 18 września 2009 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (1) – Sprawozdawca: Luksemburg | 17 |
| 2009/C 296/06 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 2 października 2009 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (2) – Sprawozdawca: Luksemburg | 18 |
| 2009/C 296/07 | Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (zgodnie z art. 15 i 16 decyzji Komisji (2001/462/WE, EWWiS) z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji – Dz.U. L 162 z 19.6.2001, s. 21) | 19 |
| 2009/C 296/08 | Streszczenie decyzji Komisji z dnia 7 października 2009 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/C.39129 – Transformatory mocy) (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 7601)
   (
  1
  ) | 21 |
| | ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2009/C 296/09 | Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogóparentlne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (
  1
  ) | 23 |
| 2009/C 296/10 | Zawiadomienie o złożonym wniosku o wydanie zezwolenia na poszukiwanie węglowodorów płynnych i gazowych pod nazwą Biancavilla – Republika Włoska – Region Sycylia – Dyrekcja Regionalna ds. Przemysłu – Wydział Regionalny ds. Przemysłu i Górnictwa – Biuro Regionalne ds. Węglowodorów i Geotermii (U.R.I.G.) | 28 |

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 296/04

Kursy walutowe euro

16

2009/C 296/05

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 18 września 2009 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (1) – Sprawozdawca: Luksemburg

17

2009/C 296/06

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 2 października 2009 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (2) – Sprawozdawca: Luksemburg

18

2009/C 296/07

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (zgodnie z art. 15 i 16 decyzji Komisji (2001/462/WE, EWWiS) z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji – Dz.U. L 162 z 19.6.2001, s. 21)

(zgodnie z art. 15 i 16 decyzji Komisji (2001/462/WE, EWWiS) z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji – Dz.U. L 162 z 19.6.2001, s. 21)

19

2009/C 296/08

Streszczenie decyzji Komisji z dnia 7 października 2009 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/C.39129 – Transformatory mocy) (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 7601)
   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 7601)

1

21

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2009/C 296/09

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogóparentlne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (
  1
  )

1

23

2009/C 296/10

Zawiadomienie o złożonym wniosku o wydanie zezwolenia na poszukiwanie węglowodorów płynnych i gazowych pod nazwą Biancavilla – Republika Włoska – Region Sycylia – Dyrekcja Regionalna ds. Przemysłu – Wydział Regionalny ds. Przemysłu i Górnictwa – Biuro Regionalne ds. Węglowodorów i Geotermii (U.R.I.G.)

28

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja |
| 2009/C 296/11 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5659 – Daimler AG/IPIC/Brawn GP) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 30 |

V   Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

2009/C 296/11

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5659 – Daimler AG/IPIC/Brawn GP) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

30

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2009/C 296/12 | Sprostowanie do zezwolenia na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu (Dz.U. C 275 z 14.11.2009) | 31 |
| 2009/C 296/13 | Sprostowanie do zezwolenia na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (Dz.U. C 275 z 14.11.2009) | 31 |
| 2009/C 296/14 | Sprostowanie do komunikatu Komisji w sprawie wdrożenia dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.U. C 293 z 2.12.2009) | 31 |

Sprostowania

2009/C 296/12

Sprostowanie do zezwolenia na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu (Dz.U. C 275 z 14.11.2009)

(Dz.U. C 275 z 14.11.2009)

31

2009/C 296/13

Sprostowanie do zezwolenia na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (Dz.U. C 275 z 14.11.2009)

(Dz.U. C 275 z 14.11.2009)

31

2009/C 296/14

Sprostowanie do komunikatu Komisji w sprawie wdrożenia dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.U. C 293 z 2.12.2009)

(Dz.U. C 293 z 2.12.2009)

31

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Rada

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/1

---

REZOLUCJA RADY

z dnia 30 listopada 2009 r.

w sprawie wymiany wyników analiz DNA

2009/C 296/01

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

PRZYPOMINAJĄC o celach Traktatu o Unii Europejskiej;

MAJĄC NA UWADZE ochronę danych osobowych, którą reguluje decyzja ramowa 2008/977/WSiSW w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (1), oraz Konwencję nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, podpisaną w Strasburgu w dniu 28 stycznia 1981 r., Zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (87)15 z dnia 17 września 1987 r. regulujące wykorzystanie danych osobowych w sektorze policji, oraz, w stosownych przypadkach, Zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (92)1 z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie stosowania analizy DNA w ramach systemu prawa karnego;

BIORĄC POD UWAGĘ prace Grupy Roboczej ds. DNA Europejskiej Sieci Instytutów Kryminalistycznych (ENFSI) nad harmonizacją markerów DNA i technik badania DNA;

UZNAJĄC istnienie pewnych aspektów technicznych związanych z badaniami DNA, które to aspekty muszą być brane pod uwagę przy rozwijaniu działań w zakresie współpracy;

MAJĄC NA UWADZE, że obecny Europejski Standardowy Zestaw markerów DNA składa się z 7 markerów;

UZNAJĄC, że wymiana pomiędzy państwami członkowskimi danych dotyczących DNA bardzo szybko się rozwija, a krajowe bazy danych DNA są coraz pojemniejsze i coraz liczniejsze, a także przypominając, że wartość statystyczna danych dotyczących DNA odpowiada prawdopodobieństwu przypadkowej zgodności i zależy całkowicie od liczby markerów DNA, które zostały poddane rzetelnej analizie, uważa, że niezbędne jest poszerzenie obowiązującego Europejskiego Standardowego Zestawu Loci (ESS) przyjętego w roku 2001;

PRZYPOMINAJĄC o tym, że art. 7 ust. 1 decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (2) zobowiązuje państwa członkowskie do korzystania z istniejących norm wymiany danych DNA, takich jak Europejski Standardowy Zestaw Loci (ESS) lub Standardowy Zestaw Loci Interpolu (ISSOL), od daty wykonania zgodnej z art. 23 tej decyzji;

PRZYPOMINAJĄC o właściwościach profili DNA, opisanych w rozdziale 1 pkt 1.1 załącznika do decyzji Rady 2008/616/WSiSW;

PRZEKONANA, że zwiększenie liczby markerów może ułatwić skuteczną wymianę informacji;

ZACHĘCAJĄC państwa członkowskie do tego, by wdrożyły nowe ESS tak szybko, jak to będzie możliwe w praktyce, jednak nie później niż 24 miesiące od dnia przyjęcia niniejszej rezolucji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ REZOLUCJĘ, KTÓRA ZASTĘPUJE REZOLUCJĘ RADY 2001/C 187/01 Z DNIA 25 CZERWCA 2001 R. W SPRAWIE WYMIANY WYNIKÓW ANALIZ DNA:

I.   DEFINICJE

| 1. | „marker DNA” oznacza locus w cząsteczce, który zazwyczaj w odniesieniu do różnych osób zawiera odmienne informacje; |
| --- | --- |

1.

„marker DNA” oznacza locus w cząsteczce, który zazwyczaj w odniesieniu do różnych osób zawiera odmienne informacje;

| 2. | „wynik analizy DNA” oznacza literę lub kod numeryczny, ustalany na podstawie analizy jednego lub kilku loci w DNA i wykorzystywany do celów informacyjnych. Na przykład wynik analizy DNA w postaci D3S1358 14-15, D21S11 28-30 oznacza, że dana osoba ma typ 14-15, jeśli chodzi o marker DNA D3S1358, i typ 28-30, jeśli chodzi o marker DNA D21S11; |
| --- | --- |

2.

„wynik analizy DNA” oznacza literę lub kod numeryczny, ustalany na podstawie analizy jednego lub kilku loci w DNA i wykorzystywany do celów informacyjnych. Na przykład wynik analizy DNA w postaci D3S1358 14-15, D21S11 28-30 oznacza, że dana osoba ma typ 14-15, jeśli chodzi o marker DNA D3S1358, i typ 28-30, jeśli chodzi o marker DNA D21S11;

| 3. | „Europejski Standardowy Zestaw (ESS)” oznacza zbiór markerów DNA wymienionych w załączniku 1; |
| --- | --- |

3.

„Europejski Standardowy Zestaw (ESS)” oznacza zbiór markerów DNA wymienionych w załączniku 1;

| 4. | „marker ESS” oznacza marker DNA wchodzący w skład Europejskiego Standardowego Zestawu (ESS); oraz |
| --- | --- |

4.

„marker ESS” oznacza marker DNA wchodzący w skład Europejskiego Standardowego Zestawu (ESS); oraz

| 5. | „wynik analizy ESS” oznacza wynik analizy DNA uzyskiwany przy użyciu wyżej wymienionych markerów DNA wchodzących w skład ESS. |
| --- | --- |

5.

„wynik analizy ESS” oznacza wynik analizy DNA uzyskiwany przy użyciu wyżej wymienionych markerów DNA wchodzących w skład ESS.

II.   TECHNIKI BADANIA DNA DO CELÓW KRYMINALISTYCZNYCH

| 1. | Aby ułatwić wymianę wyników analizy DNA, państwa członkowskie są zachęcane do tego, by przy przeprowadzaniu analizy DNA do celów kryminalistycznych wykorzystywać co najmniej markery DNA wymienione w załączniku 1, które to markery wchodzą w skład ESS. Państwom członkowskim zaleca się, by przy wymianie danych dotyczących DNA przekazywały informację pochodzącą z dodatkowych loci, jeżeli taka informacja jest dostępna. |
| --- | --- |

1.

Aby ułatwić wymianę wyników analizy DNA, państwa członkowskie są zachęcane do tego, by przy przeprowadzaniu analizy DNA do celów kryminalistycznych wykorzystywać co najmniej markery DNA wymienione w załączniku 1, które to markery wchodzą w skład ESS. Państwom członkowskim zaleca się, by przy wymianie danych dotyczących DNA przekazywały informację pochodzącą z dodatkowych loci, jeżeli taka informacja jest dostępna.

| 2. | Państwa członkowskie są zachęcane do uzyskiwania wyników analizy ESS zgodnie z naukowo sprawdzoną i zatwierdzoną techniką badania DNA opierającą się na pracach przeprowadzonych w ramach Grupy Roboczej ds. DNA Europejskiej Sieci Instytutów Kryminalistycznych (ENFSI). Państwa członkowskie powinny być w stanie przedstawić na żądanie stosowane badania biegłości oraz wymogi dotyczące jakości. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie są zachęcane do uzyskiwania wyników analizy ESS zgodnie z naukowo sprawdzoną i zatwierdzoną techniką badania DNA opierającą się na pracach przeprowadzonych w ramach Grupy Roboczej ds. DNA Europejskiej Sieci Instytutów Kryminalistycznych (ENFSI). Państwa członkowskie powinny być w stanie przedstawić na żądanie stosowane badania biegłości oraz wymogi dotyczące jakości.

III.   WYMIANA WYNIKÓW ANALIZY DNA

| 1. | Państwom członkowskim zaleca się, by przy wymianie wyników analizy DNA ograniczały wyniki tej analizy do segmentów chromosomu, które nie zawierają informacji genetycznej, tj. które wedle obecnej wiedzy nie dostarczają informacji na temat określonych cech dziedzicznych. |
| --- | --- |

1.

Państwom członkowskim zaleca się, by przy wymianie wyników analizy DNA ograniczały wyniki tej analizy do segmentów chromosomu, które nie zawierają informacji genetycznej, tj. które wedle obecnej wiedzy nie dostarczają informacji na temat określonych cech dziedzicznych.

| 2. | Markery DNA wymienione w załączniku 1 wedle obecnej wiedzy nie zawierają informacji o określonych cechach dziedzicznych. Jeżeli stan wiedzy ulegnie zmianie w sposób pozwalający określić, że którykolwiek z markerów DNA zalecanych w niniejszej rezolucji dostarcza informacji na temat określonych cech dziedzicznych, państwa członkowskie powinny zaprzestać wykorzystywania tego markera przy wymianie wyników analizy DNA. Zaleca się, aby państwa członkowskie były gotowe usuwać wyniki analizy DNA, które otrzymały, jeśli okazałoby się, że wyniki te zawierają informacje na temat określonych cech dziedzicznych. |
| --- | --- |

2.

Markery DNA wymienione w załączniku 1 wedle obecnej wiedzy nie zawierają informacji o określonych cechach dziedzicznych. Jeżeli stan wiedzy ulegnie zmianie w sposób pozwalający określić, że którykolwiek z markerów DNA zalecanych w niniejszej rezolucji dostarcza informacji na temat określonych cech dziedzicznych, państwa członkowskie powinny zaprzestać wykorzystywania tego markera przy wymianie wyników analizy DNA. Zaleca się, aby państwa członkowskie były gotowe usuwać wyniki analizy DNA, które otrzymały, jeśli okazałoby się, że wyniki te zawierają informacje na temat określonych cech dziedzicznych.

---

(1)  Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

(2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.

---

ZAŁĄCZNIK

W skład Europejskiego Zestawu Standardowego (ESS) wchodzą następujące markery DNA:

| | D3S1358 |
| --- | --- |

D3S1358

| | VWA |
| --- | --- |

VWA

| | D8S1179 |
| --- | --- |

D8S1179

| | D21S11 |
| --- | --- |

D21S11

| | D18S51 |
| --- | --- |

D18S51

| | HUMTH01 |
| --- | --- |

HUMTH01

| | FGA |
| --- | --- |

FGA

| | D1S1656 |
| --- | --- |

D1S1656

| | D2S441 |
| --- | --- |

D2S441

| | D10S1248 |
| --- | --- |

D10S1248

| | D12S391 |
| --- | --- |

D12S391

| | D22S1045 |
| --- | --- |

D22S1045

---

ZALECENIA

Rada

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/4 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/4

---

ZALECENIE RADY

z dnia 30 listopada 2009 r.

w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego

2009/C 296/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 4 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

po konsultacji z Parlamentem Europejskim (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykul 152 Traktatu stanowi, że działanie Wspólnoty, które uzupełnia polityki krajowe, nakierowane jest na poprawę zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom I dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. |
| --- | --- |

(1)

Artykul 152 Traktatu stanowi, że działanie Wspólnoty, które uzupełnia polityki krajowe, nakierowane jest na poprawę zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom I dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia ludzkiego.

| (2) | Zgodnie z art. 137 Traktatu Wspólnota wspiera i uzupełnia działania państw członkowskich między innymi w dziedzinie polepszania w szczególności środowiska pracy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 137 Traktatu Wspólnota wspiera i uzupełnia działania państw członkowskich między innymi w dziedzinie polepszania w szczególności środowiska pracy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników.

| (3) | Narażenie na środowiskowy dym tytoniowy (ETS) – zwany także wtórnym dymem tytoniowym – pozostaje nadal szeroko rozprzestrzenionym źródłem umieralności, zapadalności na choroby i niepełnosprawności w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(3)

Narażenie na środowiskowy dym tytoniowy (ETS) – zwany także wtórnym dymem tytoniowym – pozostaje nadal szeroko rozprzestrzenionym źródłem umieralności, zapadalności na choroby i niepełnosprawności w Unii Europejskiej.

| (4) | Według ostrożnych szacunków w 2002 r. w Unii Europejskiej 7 300 dorosłych, w tym 2 800 osób niepalących, zmarło na skutek narażenia na ETS w miejscu pracy. Dalsze 72 000 przypadków śmierci dorosłych, w tym 16 400 wśród osób niepalących, było związane z narażeniem na ETS w domu. |
| --- | --- |

(4)

Według ostrożnych szacunków w 2002 r. w Unii Europejskiej 7 300 dorosłych, w tym 2 800 osób niepalących, zmarło na skutek narażenia na ETS w miejscu pracy. Dalsze 72 000 przypadków śmierci dorosłych, w tym 16 400 wśród osób niepalących, było związane z narażeniem na ETS w domu.

| (5) | Narażenie na wtórny dym tytoniowy stwarza szczególne zagrożenie dla dzieci i młodzieży i może zwiększyć prawdopodobieństwo, że zaczną one palić w przyszłości. |
| --- | --- |

(5)

Narażenie na wtórny dym tytoniowy stwarza szczególne zagrożenie dla dzieci i młodzieży i może zwiększyć prawdopodobieństwo, że zaczną one palić w przyszłości.

| (6) | ETS został zaklasyfikowany jako znany czynnik rakotwórczy dla człowieka przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz jako zawodowy czynnik rakotwórczy przez Finlandię i Niemcy. |
| --- | --- |

(6)

ETS został zaklasyfikowany jako znany czynnik rakotwórczy dla człowieka przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz jako zawodowy czynnik rakotwórczy przez Finlandię i Niemcy.

| (7) | Wszyscy ludzie mają prawo do wysokiego poziomu ochrony zdrowia oraz powinni być chronieni przed narażeniem na dym tytoniowy. |
| --- | --- |

(7)

Wszyscy ludzie mają prawo do wysokiego poziomu ochrony zdrowia oraz powinni być chronieni przed narażeniem na dym tytoniowy.

| (8) | Dobrowolne działania polityczne na poziomie krajowym okazały się nieskuteczne z punktu widzenia ograniczenia narażenia na dym tytoniowy. Wiążące prawodawstwo państw członkowskich wyposażone we właściwe mechanizmy egzekwowania i monitorowania jest skutecznym narzędziem zapewniającym odpowiednią ochronę ludzi przed zagrożeniem dla zdrowia, jakie stanowi wtórny dym tytoniowy. |
| --- | --- |

(8)

Dobrowolne działania polityczne na poziomie krajowym okazały się nieskuteczne z punktu widzenia ograniczenia narażenia na dym tytoniowy. Wiążące prawodawstwo państw członkowskich wyposażone we właściwe mechanizmy egzekwowania i monitorowania jest skutecznym narzędziem zapewniającym odpowiednią ochronę ludzi przed zagrożeniem dla zdrowia, jakie stanowi wtórny dym tytoniowy.

| (9) | Regulacje w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego są najskuteczniejsze, jeśli uzupełniają je działania wspierające, takie jak kampanie podnoszące świadomość, wsparcie dla zaprzestania używania tytoniu, wyraźne ostrzeżenia związane z ochroną zdrowia na opakowaniach wyrobów tytoniowych i inne przepisy dotyczące wyrobów tytoniowych. |
| --- | --- |

(9)

Regulacje w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego są najskuteczniejsze, jeśli uzupełniają je działania wspierające, takie jak kampanie podnoszące świadomość, wsparcie dla zaprzestania używania tytoniu, wyraźne ostrzeżenia związane z ochroną zdrowia na opakowaniach wyrobów tytoniowych i inne przepisy dotyczące wyrobów tytoniowych.

| (10) | Społeczeństwo obywatelskie odgrywa ogromną rolę we wspieraniu regulacji w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego oraz w zapewnianiu ich przestrzegania. |
| --- | --- |

(10)

Społeczeństwo obywatelskie odgrywa ogromną rolę we wspieraniu regulacji w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego oraz w zapewnianiu ich przestrzegania.

| (11) | Polityka na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego powinna przewidywać odpowiednie instrumenty służące wielosektorowemu podejściu do ograniczenia użycia tytoniu. |
| --- | --- |

(11)

Polityka na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego powinna przewidywać odpowiednie instrumenty służące wielosektorowemu podejściu do ograniczenia użycia tytoniu.

| (12) | Istnieje potrzeba wzmocnionej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w celu ułatwienia wymiany informacji i najlepszych praktyk oraz rozwijania znormalizowanego systemu monitorowania UE. |
| --- | --- |

(12)

Istnieje potrzeba wzmocnionej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w celu ułatwienia wymiany informacji i najlepszych praktyk oraz rozwijania znormalizowanego systemu monitorowania UE.

| (13) | Rezolucja Rady i ministrów zdrowia państw członkowskich, których spotkanie poświęcone zakazowi palenia w miejscach publicznych (3) w ramach Rady odbyło się dnia 18 lipca 1989 r., zachęcała państwa członkowskie do podjęcia środków zakazujących palenia w określonych wydzielonych pomieszczeniach publicznych oraz rozszerzenia zakazu palenia na wszystkie rodzaje środków transportu publicznego. |
| --- | --- |

(13)

Rezolucja Rady i ministrów zdrowia państw członkowskich, których spotkanie poświęcone zakazowi palenia w miejscach publicznych (3) w ramach Rady odbyło się dnia 18 lipca 1989 r., zachęcała państwa członkowskie do podjęcia środków zakazujących palenia w określonych wydzielonych pomieszczeniach publicznych oraz rozszerzenia zakazu palenia na wszystkie rodzaje środków transportu publicznego.

| (14) | Zalecenie Rady 2003/54/WE z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie zapobiegania paleniu oraz inicjatyw zmierzających do większego ograniczenia użycia tytoniu (4) zawierało wezwanie skierowane do państw członkowskich o wdrażanie przepisów prawnych lub innych skutecznych środków zapewniających ochronę przed narażeniem na ETS w zamkniętych miejscach pracy, wydzielonych miejscach publicznych i środkach transportu publicznego. |
| --- | --- |

(14)

Zalecenie Rady 2003/54/WE z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie zapobiegania paleniu oraz inicjatyw zmierzających do większego ograniczenia użycia tytoniu (4) zawierało wezwanie skierowane do państw członkowskich o wdrażanie przepisów prawnych lub innych skutecznych środków zapewniających ochronę przed narażeniem na ETS w zamkniętych miejscach pracy, wydzielonych miejscach publicznych i środkach transportu publicznego.

| (15) | Dyrektywa Rady 89/391/WE z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (5) nie odnosi się wprawdzie wyraźnie do dymu tytoniowego, lecz obejmuje wszystkie zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników (6). |
| --- | --- |

(15)

Dyrektywa Rady 89/391/WE z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (5) nie odnosi się wprawdzie wyraźnie do dymu tytoniowego, lecz obejmuje wszystkie zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników (6).

| (16) | W swoim Planie działania na rzecz środowiska i zdrowia (2004–2010) (7) Komisja zobowiązała się do prowadzenia prac nad poprawą jakości powietrza wewnątrz pomieszczeń, w szczególności popierając ograniczanie palenia tytoniu we wszystkich miejscach pracy poprzez badanie zarówno mechanizmów prawnych, jak również inicjatyw promujących zdrowie, na poziomie europejskim i w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(16)

W swoim Planie działania na rzecz środowiska i zdrowia (2004–2010) (7) Komisja zobowiązała się do prowadzenia prac nad poprawą jakości powietrza wewnątrz pomieszczeń, w szczególności popierając ograniczanie palenia tytoniu we wszystkich miejscach pracy poprzez badanie zarówno mechanizmów prawnych, jak również inicjatyw promujących zdrowie, na poziomie europejskim i w państwach członkowskich.

| (17) | Konsultacje zainicjowane przez zieloną księgę Komisji zatytułowaną „Ku Europie wolnej od dymu tytoniowego: alternatywne opcje polityki na szczeblu UE” (8) („zielona księga”) pokazały, że istnieje znaczne poparcie dla kompleksowej polityki na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego mającej zastosowanie do wszystkich wydzielonych miejsc pracy i wydzielonych miejsc publicznych oraz dla dalszych działań UE w celu promowania środowisk wolnych od dymu tytoniowego we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(17)

Konsultacje zainicjowane przez zieloną księgę Komisji zatytułowaną „Ku Europie wolnej od dymu tytoniowego: alternatywne opcje polityki na szczeblu UE” (8) („zielona księga”) pokazały, że istnieje znaczne poparcie dla kompleksowej polityki na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego mającej zastosowanie do wszystkich wydzielonych miejsc pracy i wydzielonych miejsc publicznych oraz dla dalszych działań UE w celu promowania środowisk wolnych od dymu tytoniowego we wszystkich państwach członkowskich.

| (18) | Rada ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Spraw Konsumentów była inicjatorem wymiany poglądów na temat wariantów strategicznych w kwestii środowisk wolnych od dymu na poziomie unijnym, która miała miejsce w dniach 30 i 31 maja 2007 r. Rada wyraziła zadowolenie z przyjęcia zielonej księgi i podkreśliła potrzebę opracowania wskazówek wspólnotowych co do dalszej promocji środowisk wolnych od dymu tytoniowego na poziomie UE oraz wspólnotowego wsparcia Wspólnoty dla środków krajowych i koordynacji tych środków. |
| --- | --- |

(18)

Rada ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Spraw Konsumentów była inicjatorem wymiany poglądów na temat wariantów strategicznych w kwestii środowisk wolnych od dymu na poziomie unijnym, która miała miejsce w dniach 30 i 31 maja 2007 r. Rada wyraziła zadowolenie z przyjęcia zielonej księgi i podkreśliła potrzebę opracowania wskazówek wspólnotowych co do dalszej promocji środowisk wolnych od dymu tytoniowego na poziomie UE oraz wspólnotowego wsparcia Wspólnoty dla środków krajowych i koordynacji tych środków.

| (19) | W swojej rezolucji z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zielonej księgi Parlament Europejski wezwał państwa członkowskie do wprowadzenia kompleksowych regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego w terminie 2 lat oraz zwrócił się do Komisji o przedstawienie odpowiedniego wniosku legislacyjnego do 2011 r. w przypadku braku zadowalających postępów. Parlament wezwał także Komisję do zaproponowania zmian w obecnych ramach prawnych w celu zaklasyfikowania ETS jako czynnika rakotwórczego oraz zobowiązania pracodawców do zagwarantowania, że miejsca pracy będą wolne od dymu tytoniowego. |
| --- | --- |

(19)

W swojej rezolucji z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zielonej księgi Parlament Europejski wezwał państwa członkowskie do wprowadzenia kompleksowych regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego w terminie 2 lat oraz zwrócił się do Komisji o przedstawienie odpowiedniego wniosku legislacyjnego do 2011 r. w przypadku braku zadowalających postępów. Parlament wezwał także Komisję do zaproponowania zmian w obecnych ramach prawnych w celu zaklasyfikowania ETS jako czynnika rakotwórczego oraz zobowiązania pracodawców do zagwarantowania, że miejsca pracy będą wolne od dymu tytoniowego.

| (20) | Artykul 8 Ramowej konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, podpisanej w czerwcu 2003 r. przez wszystkich członków WHO i ratyfikowanej dotychczas przez 167 stron, w tym przez Wspólnotę i 26 spośród jej państw członkowskich, zobowiązuje wszystkie strony do przyjęcia i wdrożenia skutecznych środków przewidujących ochronę ludzi przed narażeniem na wtórny dym tytoniowy we wszystkich zamkniętych miejscach pracy, środkach transportu publicznego, zamkniętych obiektach publicznych oraz, w odpowiednich przypadkach, w innych miejsca publicznych, w obszarach obowiązującej krajowej jurysdykcji określonych w prawie krajowym oraz propagowania przyjęcia i wdrożenia tych środków w aktywny sposób na innych szczeblach jurysdykcji. |
| --- | --- |

(20)

Artykul 8 Ramowej konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, podpisanej w czerwcu 2003 r. przez wszystkich członków WHO i ratyfikowanej dotychczas przez 167 stron, w tym przez Wspólnotę i 26 spośród jej państw członkowskich, zobowiązuje wszystkie strony do przyjęcia i wdrożenia skutecznych środków przewidujących ochronę ludzi przed narażeniem na wtórny dym tytoniowy we wszystkich zamkniętych miejscach pracy, środkach transportu publicznego, zamkniętych obiektach publicznych oraz, w odpowiednich przypadkach, w innych miejsca publicznych, w obszarach obowiązującej krajowej jurysdykcji określonych w prawie krajowym oraz propagowania przyjęcia i wdrożenia tych środków w aktywny sposób na innych szczeblach jurysdykcji.

| (21) | Druga konferencja Stron Ramowej konwencji WHO przyjęła w lipcu 2007 r. wytyczne w sprawie ochrony przez narażeniem na dym tytoniowy (9), aby pomóc stronom w wypełnieniu ich obowiązków na mocy art. 8 konwencji. Każda strona dąży do wdrożenia tych wytycznych w terminie 5 lat od wejścia w życie ramowej konwencji WHO dla danej strony. |
| --- | --- |

(21)

Druga konferencja Stron Ramowej konwencji WHO przyjęła w lipcu 2007 r. wytyczne w sprawie ochrony przez narażeniem na dym tytoniowy (9), aby pomóc stronom w wypełnieniu ich obowiązków na mocy art. 8 konwencji. Każda strona dąży do wdrożenia tych wytycznych w terminie 5 lat od wejścia w życie ramowej konwencji WHO dla danej strony.

| (22) | Artykul 14 Ramowej konwencji WHO przewiduje zobowiązanie jej stron do opracowania i rozpowszechniania odpowiednich, kompleksowych i zintegrowanych wytycznych, których podstawą są dowody naukowe oraz najlepsze praktyki, oraz do podjęcia skutecznych środków propagujących zaprzestanie używania tytoniu i odpowiednie metody leczenia uzależnienia od tytoniu. Trzecia konferencja Stron Ramowej konwencji WHO zdecydowała o powołaniu grupy roboczej, której zadaniem będzie opracowanie wytycznych wdrożenia tego artykułu. |
| --- | --- |

(22)

Artykul 14 Ramowej konwencji WHO przewiduje zobowiązanie jej stron do opracowania i rozpowszechniania odpowiednich, kompleksowych i zintegrowanych wytycznych, których podstawą są dowody naukowe oraz najlepsze praktyki, oraz do podjęcia skutecznych środków propagujących zaprzestanie używania tytoniu i odpowiednie metody leczenia uzależnienia od tytoniu. Trzecia konferencja Stron Ramowej konwencji WHO zdecydowała o powołaniu grupy roboczej, której zadaniem będzie opracowanie wytycznych wdrożenia tego artykułu.

| (23) | Europejska strategia ograniczenia użycia tytoniu przyjęta we wrześniu 2002 r. przez Komitet regionalny dla Europy, działający w ramach WHO, zaleciła państwom członkowskim, by zagwarantowały swoim obywatelom prawo do środowiska wolnego od dymu tytoniowego poprzez, między innymi, zapewnienie wolnych od dymu miejsc publicznych, miejsc pracy i środków transportu publicznego, zakaz palenia na wszystkich otwartych przestrzeniach stanowiących część placówek edukacyjnych dla małoletnich, we wszystkich miejscach świadczenia opieki zdrowotnej oraz w trakcie imprez publicznych, a także zaklasyfikowania ETS jako czynnika rakotwórczego. |
| --- | --- |

(23)

Europejska strategia ograniczenia użycia tytoniu przyjęta we wrześniu 2002 r. przez Komitet regionalny dla Europy, działający w ramach WHO, zaleciła państwom członkowskim, by zagwarantowały swoim obywatelom prawo do środowiska wolnego od dymu tytoniowego poprzez, między innymi, zapewnienie wolnych od dymu miejsc publicznych, miejsc pracy i środków transportu publicznego, zakaz palenia na wszystkich otwartych przestrzeniach stanowiących część placówek edukacyjnych dla małoletnich, we wszystkich miejscach świadczenia opieki zdrowotnej oraz w trakcie imprez publicznych, a także zaklasyfikowania ETS jako czynnika rakotwórczego.

| (24) | Niniejsze zalecenie nie narusza przepisów wspólnotowych ustanawiających minimalne wymogi ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, które zostały przyjęte na mocy art. 137 Traktatu; nie narusza dyrektywy 2001/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 czerwca 2001 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych (10) ani decyzji Komisji 2003/641/WE z dnia 5 września 2003 r. w sprawie stosowania na opakowaniach papierosów kolorowych fotografii lub innych ilustracji jako ostrzeżeń związanych z ochroną zdrowia (11), |
| --- | --- |

(24)

Niniejsze zalecenie nie narusza przepisów wspólnotowych ustanawiających minimalne wymogi ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, które zostały przyjęte na mocy art. 137 Traktatu; nie narusza dyrektywy 2001/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 czerwca 2001 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych (10) ani decyzji Komisji 2003/641/WE z dnia 5 września 2003 r. w sprawie stosowania na opakowaniach papierosów kolorowych fotografii lub innych ilustracji jako ostrzeżeń związanych z ochroną zdrowia (11),

NINIEJSZYM ZALECA, BY PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE:

| 1. | zapewniały skuteczną ochronę przed narażeniem na dym tytoniowy w zamkniętych miejscach pracy, zamkniętych obiektach publicznych, środkach transportu publicznego, oraz, w odpowiednich przypadkach, w innych miejscach publicznych, jak określono w art. 8 Ramowej konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu i na podstawie załączonych wytycznych w sprawie ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy, przyjętych przez drugą konferencję stron ramowej konwencji WHO, w terminie 5 lat od wejścia w życie ramowej konwencji WHO dla danego państwa członkowskiego albo najpóźniej w terminie 3 lat od przyjęcia niniejszego zalecenia; |
| --- | --- |

1.

zapewniały skuteczną ochronę przed narażeniem na dym tytoniowy w zamkniętych miejscach pracy, zamkniętych obiektach publicznych, środkach transportu publicznego, oraz, w odpowiednich przypadkach, w innych miejscach publicznych, jak określono w art. 8 Ramowej konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu i na podstawie załączonych wytycznych w sprawie ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy, przyjętych przez drugą konferencję stron ramowej konwencji WHO, w terminie 5 lat od wejścia w życie ramowej konwencji WHO dla danego państwa członkowskiego albo najpóźniej w terminie 3 lat od przyjęcia niniejszego zalecenia;

| 2. | opracowały lub rozwijały strategie i środki w celu ograniczenia narażenia dzieci i młodzieży na wtórny dym tytoniowy; |
| --- | --- |

2.

opracowały lub rozwijały strategie i środki w celu ograniczenia narażenia dzieci i młodzieży na wtórny dym tytoniowy;

| 3. | uzupełniały politykę na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego za pomocą środków uzupełniających, które mogą obejmować:






  a) | podejmowanie skutecznych środków w celu promowania zaprzestania używania tytoniu i odpowiednich metod leczenia uzależnienia od tytoniu, z uwzględnieniem warunków i priorytetów krajowych, jak określono w art. 14 ramowej konwencji WHO; oraz |
| --- | --- | --- |

3.

uzupełniały politykę na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego za pomocą środków uzupełniających, które mogą obejmować:

a)

podejmowanie skutecznych środków w celu promowania zaprzestania używania tytoniu i odpowiednich metod leczenia uzależnienia od tytoniu, z uwzględnieniem warunków i priorytetów krajowych, jak określono w art. 14 ramowej konwencji WHO; oraz

| b) | wprowadzanie ostrzeżeń mieszanych, jak określono w art. 2 pkt 4 decyzji Komisji 2003/641/WE z dnia 5 września 2003 r. w sprawie stosowania na opakowaniach papierosów kolorowych fotografii lub innych ilustracji jako ostrzeżeń związanych z ochroną zdrowia (12), oraz informacji dotyczących usług wspierających zaprzestanie używania tytoniu na opakowaniach wyrobów tytoniowych do palenia w celu lepszego informowania konsumenta o zagrożeniach dla zdrowia związanych z używaniem tytoniu i narażeniem na dym tytoniowy, zachęcania do zaprzestania używania tytoniu i powstrzymania się od rozpoczęcia jego używania; |
| --- | --- |

b)

wprowadzanie ostrzeżeń mieszanych, jak określono w art. 2 pkt 4 decyzji Komisji 2003/641/WE z dnia 5 września 2003 r. w sprawie stosowania na opakowaniach papierosów kolorowych fotografii lub innych ilustracji jako ostrzeżeń związanych z ochroną zdrowia (12), oraz informacji dotyczących usług wspierających zaprzestanie używania tytoniu na opakowaniach wyrobów tytoniowych do palenia w celu lepszego informowania konsumenta o zagrożeniach dla zdrowia związanych z używaniem tytoniu i narażeniem na dym tytoniowy, zachęcania do zaprzestania używania tytoniu i powstrzymania się od rozpoczęcia jego używania;

| 4. | opracowały, wdrożyły, dokonywały okresowej aktualizacji i przeglądu kompleksowych wielosektorowych krajowych strategii ograniczania użycia tytoniu, planów lub programów zajmujących się między innymi zagadnieniem ochrony przed dymem tytoniowym we wszystkich miejscach publicznych lub miejscach przeznaczonych do użytku zbiorowego, niezależnie od ich sytuacji własnościowej i prawa dostępu do nich; |
| --- | --- |

4.

opracowały, wdrożyły, dokonywały okresowej aktualizacji i przeglądu kompleksowych wielosektorowych krajowych strategii ograniczania użycia tytoniu, planów lub programów zajmujących się między innymi zagadnieniem ochrony przed dymem tytoniowym we wszystkich miejscach publicznych lub miejscach przeznaczonych do użytku zbiorowego, niezależnie od ich sytuacji własnościowej i prawa dostępu do nich;

| 5. | zapewniały odpowiednie instrumenty mające na celu wdrożenie strategii krajowych, polityki i programów ograniczania użycia tytoniu w celu zapewnienia skutecznej ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy; |
| --- | --- |

5.

zapewniały odpowiednie instrumenty mające na celu wdrożenie strategii krajowych, polityki i programów ograniczania użycia tytoniu w celu zapewnienia skutecznej ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy;

| 6. | poinformowały Komisję o krajowych punktach kontaktowych ograniczania użycia tytoniu oraz, w miarę możliwości w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszego zalecenia, w celu wymiany informacji i najlepszych praktyk oraz koordynowania polityki z innymi państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

6.

poinformowały Komisję o krajowych punktach kontaktowych ograniczania użycia tytoniu oraz, w miarę możliwości w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszego zalecenia, w celu wymiany informacji i najlepszych praktyk oraz koordynowania polityki z innymi państwami członkowskimi;

| 7. | ściśle współpracowały między sobą oraz z Komisją w zakresie opracowania spójnych ram definicji, poziomów odniesienia i wskaźników służących wdrożeniu niniejszego zalecenia; |
| --- | --- |

7.

ściśle współpracowały między sobą oraz z Komisją w zakresie opracowania spójnych ram definicji, poziomów odniesienia i wskaźników służących wdrożeniu niniejszego zalecenia;

| 8. | monitorowały i oceniały skuteczność środków polityki z wykorzystaniem wspomnianych wyżej wskaźników; |
| --- | --- |

8.

monitorowały i oceniały skuteczność środków polityki z wykorzystaniem wspomnianych wyżej wskaźników;

| 9. | informowały Komisję o działaniach legislacyjnych i innych działaniach podejmowanych w odpowiedzi na niniejsze zalecenie oraz o wynikach monitorowania i oceny. |
| --- | --- |

9.

informowały Komisję o działaniach legislacyjnych i innych działaniach podejmowanych w odpowiedzi na niniejsze zalecenie oraz o wynikach monitorowania i oceny.

NINIEJSZYM ZACHĘCA KOMISJĘ DO:

| 1. | przygotowania sprawozdania na temat wdrożenia, funkcjonowania i skutków proponowanych środków, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

1.

przygotowania sprawozdania na temat wdrożenia, funkcjonowania i skutków proponowanych środków, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;

| 2. | w kontekście możliwej zmiany dyrektywy 2001/37/WE, rozważenia wszystkich środków dotyczących produktów mających na celu ograniczenie atrakcyjności wyrobów tytoniowych oraz ich właściwości uzależniających; |
| --- | --- |

2.

w kontekście możliwej zmiany dyrektywy 2001/37/WE, rozważenia wszystkich środków dotyczących produktów mających na celu ograniczenie atrakcyjności wyrobów tytoniowych oraz ich właściwości uzależniających;

| 3. | przeanalizowania zagadnień prawnych i materiałów dowodowych dotyczących wpływu jednolitych opakowań, w tym wpływu na funkcjonowanie rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

3.

przeanalizowania zagadnień prawnych i materiałów dowodowych dotyczących wpływu jednolitych opakowań, w tym wpływu na funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

W imieniu Rady

S. O. LITTORIN

Przewodniczący

---

(1)  Rezolucja wydana po nieobowiązkowej konsultacji (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym)

1

(2)  Opinia z dnia 5 listopada 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. C 189 z 26.7.1989, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 22 z 25.1.2003, s. 31.

4

(5)  Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1.

5

(6)  Zob. sprawa C-49/00 Komisja przeciwko Włochom, [2001] Zb. Orz. s. I-8575, pkt 12–13.

6

(7)  COM(2004) 416 wersja ostateczna.

7

(8)  COM(2007) 27 wersja ostateczna.

8

(9)  FCTC/COP2(7) Wytyczne dotyczące ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy, opracowane przez grupę roboczą zwołaną zgodnie z decyzją FCTC/COP1(15) konferencji stron w sprawie Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) o ograniczeniu użycia tytoniu.

9

(10)  Dz.U. L 194 z 18.7.2001, s. 26.

10

(11)  Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 24.

11

(12)  Patrz: przypis 11.

12

---

ZAŁĄCZNIK

Wytyczne w sprawie ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy, przyjęte przez drugą konferencję Stron Ramowej konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu

FUNKCJE, CELE I PODSTAWOWE CZYNNIKI

Funkcje wytycznych

| 1. | Zachowując zgodność z innymi postanowieniami Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) o ograniczeniu użycia tytoniu oraz celami przyświecającymi konferencji Stron, niniejsze wytyczne mają pomóc Stronom w wypełnieniu ich zobowiązań na mocy art. 8 konwencji. Podstawą wytycznych są najlepsze dostępne dowody oraz doświadczenia Stron, które odniosły sukces we wdrażaniu skutecznych środków skierowanych na ograniczenie narażenia na dym tytoniowy. |
| --- | --- |

1.

Zachowując zgodność z innymi postanowieniami Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) o ograniczeniu użycia tytoniu oraz celami przyświecającymi konferencji Stron, niniejsze wytyczne mają pomóc Stronom w wypełnieniu ich zobowiązań na mocy art. 8 konwencji. Podstawą wytycznych są najlepsze dostępne dowody oraz doświadczenia Stron, które odniosły sukces we wdrażaniu skutecznych środków skierowanych na ograniczenie narażenia na dym tytoniowy.

| 2. | Wytyczne zawierają uzgodnione deklaracje dotyczące zasad i definicje istotnych terminów oraz zalecenia dotyczące działań koniecznych dla wypełnienia obowiązków określonych w konwencji. Ponadto wytyczne określają środki niezbędne do zapewnienia skutecznej ochrony przed zagrożeniami związanymi z wtórnym dymem tytoniowym. Zachęca się Strony do stosowania niniejszych wytycznych nie tylko w celu wypełnienia ich obowiązków prawnych wynikających z konwencji, lecz także w celu stosowania najlepszych praktyk służących ochronie zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

2.

Wytyczne zawierają uzgodnione deklaracje dotyczące zasad i definicje istotnych terminów oraz zalecenia dotyczące działań koniecznych dla wypełnienia obowiązków określonych w konwencji. Ponadto wytyczne określają środki niezbędne do zapewnienia skutecznej ochrony przed zagrożeniami związanymi z wtórnym dymem tytoniowym. Zachęca się Strony do stosowania niniejszych wytycznych nie tylko w celu wypełnienia ich obowiązków prawnych wynikających z konwencji, lecz także w celu stosowania najlepszych praktyk służących ochronie zdrowia publicznego.

Cele wytycznych

| 3. | Niniejsze wytyczne mają dwa powiązane ze sobą cele. Cel pierwszy polega na udzieleniu Stronom pomocy w wypełnianiu ich zobowiązań na mocy art. 8 Ramowej konwencji WHO, w sposób zgodny z dowodami naukowymi dotyczącymi narażenia na wtórny dym tytoniowy oraz ze stosowanymi na całym świecie najlepszymi praktykami we wdrażaniu środków skierowanych na tworzenie środowisk wolnych od dymu, tak aby stworzyć wysokie standardy w zakresie odpowiedzialności za przestrzeganie postanowień traktatu oraz udzielenia pomocy Stronom w promowaniu możliwie najwyższych standardów w zakresie zdrowia. Cel drugi odnosi się do określenia głównych elementów prawodawstwa niezbędnych do skutecznej ochrony ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy, zgodnie z wymogiem art. 8. |
| --- | --- |

3.

Niniejsze wytyczne mają dwa powiązane ze sobą cele. Cel pierwszy polega na udzieleniu Stronom pomocy w wypełnianiu ich zobowiązań na mocy art. 8 Ramowej konwencji WHO, w sposób zgodny z dowodami naukowymi dotyczącymi narażenia na wtórny dym tytoniowy oraz ze stosowanymi na całym świecie najlepszymi praktykami we wdrażaniu środków skierowanych na tworzenie środowisk wolnych od dymu, tak aby stworzyć wysokie standardy w zakresie odpowiedzialności za przestrzeganie postanowień traktatu oraz udzielenia pomocy Stronom w promowaniu możliwie najwyższych standardów w zakresie zdrowia. Cel drugi odnosi się do określenia głównych elementów prawodawstwa niezbędnych do skutecznej ochrony ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy, zgodnie z wymogiem art. 8.

Czynniki leżące u podstaw regulacji

| 4. | Na rozwój niniejszych wytycznych wpływ miały następujące zasadnicze czynniki:






  a) | Obowiązek ochrony przed dymem tytoniowym zawarty w art. 8 jest zakorzeniony w podstawowych prawach i wolnościach człowieka. Mając na uwadze niebezpieczeństwo związane z wdychaniem wtórnego dymu tytoniowego, obowiązek ochrony przed dymem tytoniowym jest, między innymi, elementem składowym prawa do życia i prawa do możliwie najwyższego osiągalnego standardu w zakresie zdrowia, co zostało uznane w wielu międzynarodowych instrumentach prawnych (w tym w konstytucji Światowej Organizacji Zdrowia, Konwencji praw dziecka, Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, Międzynarodowym pakcie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych). Odpowiedni formalny zapis znajduje się w preambule Ramowej konwencji WHO oraz w konstytucjach wielu narodów. |
| --- | --- | --- |

4.

Na rozwój niniejszych wytycznych wpływ miały następujące zasadnicze czynniki:

a)

Obowiązek ochrony przed dymem tytoniowym zawarty w art. 8 jest zakorzeniony w podstawowych prawach i wolnościach człowieka. Mając na uwadze niebezpieczeństwo związane z wdychaniem wtórnego dymu tytoniowego, obowiązek ochrony przed dymem tytoniowym jest, między innymi, elementem składowym prawa do życia i prawa do możliwie najwyższego osiągalnego standardu w zakresie zdrowia, co zostało uznane w wielu międzynarodowych instrumentach prawnych (w tym w konstytucji Światowej Organizacji Zdrowia, Konwencji praw dziecka, Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, Międzynarodowym pakcie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych). Odpowiedni formalny zapis znajduje się w preambule Ramowej konwencji WHO oraz w konstytucjach wielu narodów.

| b) | Istnieje związek pomiędzy obowiązkiem ochrony jednostek przed dymem tytoniowym a zobowiązaniem rządów do prac nad prawodawstwem chroniącym jednostki przed groźbą naruszenia ich podstawowych praw i wolności. Obowiązek ten dotyczy wszystkich osób, a nie jedynie pewnej części społeczeństwa. |
| --- | --- |

b)

Istnieje związek pomiędzy obowiązkiem ochrony jednostek przed dymem tytoniowym a zobowiązaniem rządów do prac nad prawodawstwem chroniącym jednostki przed groźbą naruszenia ich podstawowych praw i wolności. Obowiązek ten dotyczy wszystkich osób, a nie jedynie pewnej części społeczeństwa.

| c) | Wiele spośród cieszących się uznaniem instytucji naukowych stwierdziło, że wtórny dym tytoniowy jest czynnikiem rakotwórczym. Niektóre ze Stron Ramowej konwencji WHO (przykładowo Finlandia i Niemcy) zaklasyfikowały wtórny dym tytoniowy jako czynnik rakotwórczy i uwzględniły zagadnienia ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy w miejscu pracy w swoich prawodawstwach dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa. Oprócz wymogów przewidzianych w art. 8 Strony mogą być zatem zobowiązane do reagowania na problem zagrożenia związanego z narażeniem na dym tytoniowy zgodnie z ich obowiązującymi przepisami dotyczącymi miejsca pracy lub innymi przepisami regulującymi narażenie na substancje szkodliwe, w tym czynniki rakotwórcze. |
| --- | --- |

c)

Wiele spośród cieszących się uznaniem instytucji naukowych stwierdziło, że wtórny dym tytoniowy jest czynnikiem rakotwórczym. Niektóre ze Stron Ramowej konwencji WHO (przykładowo Finlandia i Niemcy) zaklasyfikowały wtórny dym tytoniowy jako czynnik rakotwórczy i uwzględniły zagadnienia ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy w miejscu pracy w swoich prawodawstwach dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa. Oprócz wymogów przewidzianych w art. 8 Strony mogą być zatem zobowiązane do reagowania na problem zagrożenia związanego z narażeniem na dym tytoniowy zgodnie z ich obowiązującymi przepisami dotyczącymi miejsca pracy lub innymi przepisami regulującymi narażenie na substancje szkodliwe, w tym czynniki rakotwórcze.

DEKLARACJA DOTYCZĄCA ZASAD I ISTOTNE DEFINICJE LEŻĄCE U PODSTAW OCHRONY PRZED NARAŻENIEM NA DYM TYTONIOWY

Zasady

| 5. | Zgodnie z brzmieniem art. 4 Ramowej konwencji WHO, niezbędne jest aktywne zaangażowanie sfer politycznych w podjęcie środków mających na celu ochronę wszystkich ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy. Przy wdrażaniu art. 8 konwencji należy uwzględnić następujące zasady: |
| --- | --- |

5.

Zgodnie z brzmieniem art. 4 Ramowej konwencji WHO, niezbędne jest aktywne zaangażowanie sfer politycznych w podjęcie środków mających na celu ochronę wszystkich ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy. Przy wdrażaniu art. 8 konwencji należy uwzględnić następujące zasady:

Zasada 1

| 6. | Skuteczne środki zapewniające ochronę przed narażeniem na dym tytoniowy, jak przewidziano w art. 8 Ramowej konwencji WHO, wymagają całkowitego wyeliminowania palenia i dymu tytoniowego w niektórych miejscach i środowiskach, w celu stworzenia środowiska wolnego od dymu w 100 %. Nie istnieje bezpieczny poziom narażenia na dym tytoniowy, w związku z czym należy odrzucić pojęcia takie jak wartość progowa dla toksyczności dymu wtórnego, jako że zaprzeczają im dowody naukowe. Wielokrotnie wykazano nieskuteczność działań innych niż zakładające stworzenie środowisk wolnych od dymu w 100 %, w tym wentylacji, filtracji powietrza oraz wprowadzania wyznaczonych miejsc dla osób palących (niezależnie od wyposażenia ich w oddzielny system wentylacyjny). Dowody naukowe i dowody pochodzące z innych źródeł wykazały także, że rozwiązania techniczne nie są w stanie zapewnić ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy. |
| --- | --- |

6.

Skuteczne środki zapewniające ochronę przed narażeniem na dym tytoniowy, jak przewidziano w art. 8 Ramowej konwencji WHO, wymagają całkowitego wyeliminowania palenia i dymu tytoniowego w niektórych miejscach i środowiskach, w celu stworzenia środowiska wolnego od dymu w 100 %. Nie istnieje bezpieczny poziom narażenia na dym tytoniowy, w związku z czym należy odrzucić pojęcia takie jak wartość progowa dla toksyczności dymu wtórnego, jako że zaprzeczają im dowody naukowe. Wielokrotnie wykazano nieskuteczność działań innych niż zakładające stworzenie środowisk wolnych od dymu w 100 %, w tym wentylacji, filtracji powietrza oraz wprowadzania wyznaczonych miejsc dla osób palących (niezależnie od wyposażenia ich w oddzielny system wentylacyjny). Dowody naukowe i dowody pochodzące z innych źródeł wykazały także, że rozwiązania techniczne nie są w stanie zapewnić ochrony przed narażeniem na dym tytoniowy.

Zasada 2

| 7. | Ochrona przed narażeniem na dym tytoniowy powinna obejmować wszystkich ludzi. Wszystkie zamknięte miejsca pracy i zamknięte obiekty publiczne powinny być wolne od dymu tytoniowego. |
| --- | --- |

7.

Ochrona przed narażeniem na dym tytoniowy powinna obejmować wszystkich ludzi. Wszystkie zamknięte miejsca pracy i zamknięte obiekty publiczne powinny być wolne od dymu tytoniowego.

Zasada 3

| 8. | Do ochrony ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy niezbędne są regulacje prawne. Wielokrotnie wykazano nieskuteczność polityki na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego zakładającej dobrowolne działania, jako niezapewniającej odpowiedniej ochrony. Warunkiem skuteczności prawodawstwa jest jego prostota, jasność i możliwość wyegzekwowania. |
| --- | --- |

8.

Do ochrony ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy niezbędne są regulacje prawne. Wielokrotnie wykazano nieskuteczność polityki na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego zakładającej dobrowolne działania, jako niezapewniającej odpowiedniej ochrony. Warunkiem skuteczności prawodawstwa jest jego prostota, jasność i możliwość wyegzekwowania.

Zasada 4

| 9. | Dobre planowanie i odpowiednie zasoby są niezbędne dla zwieńczonego sukcesem wdrażania i egzekwowania regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego. |
| --- | --- |

9.

Dobre planowanie i odpowiednie zasoby są niezbędne dla zwieńczonego sukcesem wdrażania i egzekwowania regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego.

Zasada 5

| 10. | Społeczeństwo obywatelskie odgrywa centralną rolę w rozwijaniu poparcia dla środków tworzenia środowisk wolnych od dymu tytoniowego i gwarantowaniu ich przestrzegania. W związku z tym powinno ono uczestniczyć, jako aktywny partner, w procesie rozwoju, wdrażania i egzekwowania prawodawstwa. |
| --- | --- |

10.

Społeczeństwo obywatelskie odgrywa centralną rolę w rozwijaniu poparcia dla środków tworzenia środowisk wolnych od dymu tytoniowego i gwarantowaniu ich przestrzegania. W związku z tym powinno ono uczestniczyć, jako aktywny partner, w procesie rozwoju, wdrażania i egzekwowania prawodawstwa.

Zasada 6

| 11. | Wdrożenie regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego, ich egzekwowanie i ich wpływ powinny podlegać monitorowaniu i ocenie. Proces ten powinien obejmować monitorowanie działań przemysłu tytoniowego niweczących wdrożenie i egzekwowanie prawodawstwa, jak określono w art. 20 ust. 4 Ramowej konwencji WHO, oraz reagowanie na takie działania. |
| --- | --- |

11.

Wdrożenie regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego, ich egzekwowanie i ich wpływ powinny podlegać monitorowaniu i ocenie. Proces ten powinien obejmować monitorowanie działań przemysłu tytoniowego niweczących wdrożenie i egzekwowanie prawodawstwa, jak określono w art. 20 ust. 4 Ramowej konwencji WHO, oraz reagowanie na takie działania.

Zasada 7

| 12. | Ochrona ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy w razie konieczności powinna zostać wzmocniona i rozszerzona; może to obejmować tworzenie nowego lub zmianę istniejącego prawodawstwa, wzmocnienie egzekwowania przepisów, jak i inne środki odzwierciedlające nowe dowody naukowe i doświadczenia płynące z konkretnych przypadków. |
| --- | --- |

12.

Ochrona ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy w razie konieczności powinna zostać wzmocniona i rozszerzona; może to obejmować tworzenie nowego lub zmianę istniejącego prawodawstwa, wzmocnienie egzekwowania przepisów, jak i inne środki odzwierciedlające nowe dowody naukowe i doświadczenia płynące z konkretnych przypadków.

Definicje

| 13. | W procesie rozwoju prawodawstwa należy zachować ostrożność w definiowaniu kluczowych pojęć. W niniejszych wytycznych uwzględniono niektóre zalecenia dotyczące odpowiednich definicji, oparte na doświadczeniach wielu krajów. Definicje zawarte w niniejszej sekcji uzupełniają definicje już włączone do Ramowej konwencji WHO. |
| --- | --- |

13.

W procesie rozwoju prawodawstwa należy zachować ostrożność w definiowaniu kluczowych pojęć. W niniejszych wytycznych uwzględniono niektóre zalecenia dotyczące odpowiednich definicji, oparte na doświadczeniach wielu krajów. Definicje zawarte w niniejszej sekcji uzupełniają definicje już włączone do Ramowej konwencji WHO.

„Wtórny dym tytoniowy” lub „środowiskowy dym tytoniowy”

| 14. | Do określenia rodzajów dymu tytoniowego, o którym mowa w art. 8 Ramowej konwencji WHO, powszechnie stosuje się wiele alternatywnych pojęć. Należą do nich „wtórny dym tytoniowy”, „środowiskowy dym tytoniowy” i „dym innych ludzi”. Należy unikać pojęć takich jak „palenie bierne” i „przypadkowe narażenie na dym tytoniowy”. Doświadczenie Francji i innych krajów wskazuje bowiem, że przemysł tytoniowy może posługiwać się tymi pojęciami na poparcie stanowiska, że „dobrowolne” narażenie jest akceptowalne. Preferowanymi pojęciami są „wtórny dym tytoniowy”, czasem określany przy użyciu skrótu „SHS” i „środowiskowy dym tytoniowy”, czasem określany przy użyciu skrótu „ETS”. W niniejszych wytycznych stosowany jest termin „wtórny dym tytoniowy”. |
| --- | --- |

14.

Do określenia rodzajów dymu tytoniowego, o którym mowa w art. 8 Ramowej konwencji WHO, powszechnie stosuje się wiele alternatywnych pojęć. Należą do nich „wtórny dym tytoniowy”, „środowiskowy dym tytoniowy” i „dym innych ludzi”. Należy unikać pojęć takich jak „palenie bierne” i „przypadkowe narażenie na dym tytoniowy”. Doświadczenie Francji i innych krajów wskazuje bowiem, że przemysł tytoniowy może posługiwać się tymi pojęciami na poparcie stanowiska, że „dobrowolne” narażenie jest akceptowalne. Preferowanymi pojęciami są „wtórny dym tytoniowy”, czasem określany przy użyciu skrótu „SHS” i „środowiskowy dym tytoniowy”, czasem określany przy użyciu skrótu „ETS”. W niniejszych wytycznych stosowany jest termin „wtórny dym tytoniowy”.

| 15. | Wtórny dym tytoniowy może być zdefiniowany jako „dym wydzielany z zapalonej końcówki papierosa lub innego wyrobu tytoniowego, zwykle połączony z dymem wydychanym przez osobę palącą”. |
| --- | --- |

15.

Wtórny dym tytoniowy może być zdefiniowany jako „dym wydzielany z zapalonej końcówki papierosa lub innego wyrobu tytoniowego, zwykle połączony z dymem wydychanym przez osobę palącą”.

| 16. | „Powietrze wolne od dymu tytoniowego” to powietrze wolne od dymu tytoniowego w 100 %. W zakres tego pojęcia wchodzi także, lecz nie jedynie, powietrze, w którym dym tytoniowy jest niewidoczny, nie można go poczuć, wykryć ani zmierzyć (1). |
| --- | --- |

16.

„Powietrze wolne od dymu tytoniowego” to powietrze wolne od dymu tytoniowego w 100 %. W zakres tego pojęcia wchodzi także, lecz nie jedynie, powietrze, w którym dym tytoniowy jest niewidoczny, nie można go poczuć, wykryć ani zmierzyć (1).

„Palenie”

| 17. | Definicja tego pojęcia powinna obejmować posiadanie lub kontrolowanie zapalonego wyrobu tytoniowego, niezależnie od tego, czy dym jest aktywnie wdychany lub wydychany. |
| --- | --- |

17.

Definicja tego pojęcia powinna obejmować posiadanie lub kontrolowanie zapalonego wyrobu tytoniowego, niezależnie od tego, czy dym jest aktywnie wdychany lub wydychany.

„Miejsca publiczne”

| 18. | Dokładna definicja pojęcia „miejsca publiczne” będzie różna w poszczególnych systemach prawnych; prawodawstwo powinno jednak możliwie najszerzej definiować ten termin. Powinien on obejmować wszystkie miejsca dostępne ogółowi społeczeństwa lub miejsca przeznaczone do użytku zbiorowego, niezależnie od ich sytuacji własnościowej i prawa dostępu do nich. |
| --- | --- |

18.

Dokładna definicja pojęcia „miejsca publiczne” będzie różna w poszczególnych systemach prawnych; prawodawstwo powinno jednak możliwie najszerzej definiować ten termin. Powinien on obejmować wszystkie miejsca dostępne ogółowi społeczeństwa lub miejsca przeznaczone do użytku zbiorowego, niezależnie od ich sytuacji własnościowej i prawa dostępu do nich.

Miejsca „zamknięte” lub „wydzielone”

| 19. | Artykuł 8 zawiera wymóg ochrony przed dymem tytoniowym w „zamkniętych” miejscach pracy i miejscach publicznych. Z uwagi na potencjalny problem w definiowaniu obszarów „zamkniętych” należy szczególnie zbadać doświadczenie różnych krajów w definiowaniu tego terminu. Definicja powinna być możliwie szeroka i jasna; przy jej tworzeniu należy dołożyć starań, by unikać tworzenia list, które mogą być interpretowane jako wyłączające potencjalnie istotne obszary „zamknięte”. Zaleca się, by obszary „zamknięte” (lub „wydzielone”) były zdefiniowane w celu włączenia każdej przestrzeni pokrytej dachem lub wydzielonej przez co najmniej jedną ścianę lub ogrodzenie, niezależnie od materiału, z którego wykonano dach, ścianę lub ogrodzenia i od tego, czy struktura ta jest stała czy czasowa. |
| --- | --- |

19.

Artykuł 8 zawiera wymóg ochrony przed dymem tytoniowym w „zamkniętych” miejscach pracy i miejscach publicznych. Z uwagi na potencjalny problem w definiowaniu obszarów „zamkniętych” należy szczególnie zbadać doświadczenie różnych krajów w definiowaniu tego terminu. Definicja powinna być możliwie szeroka i jasna; przy jej tworzeniu należy dołożyć starań, by unikać tworzenia list, które mogą być interpretowane jako wyłączające potencjalnie istotne obszary „zamknięte”. Zaleca się, by obszary „zamknięte” (lub „wydzielone”) były zdefiniowane w celu włączenia każdej przestrzeni pokrytej dachem lub wydzielonej przez co najmniej jedną ścianę lub ogrodzenie, niezależnie od materiału, z którego wykonano dach, ścianę lub ogrodzenia i od tego, czy struktura ta jest stała czy czasowa.

„Miejsce pracy”

| 20. | „Miejsce pracy” powinno być zdefiniowane szeroko, jako „każde miejsce wykorzystywane przez ludzi podczas ich zatrudnienia lub pracy”. Pojęcie to powinno obejmować nie tylko pracę za wynagrodzeniem, lecz także pracę w ramach wolontariatu, jeśli jest to rodzaj pracy wynagradzanej w normalnych warunkach. Dodatkowo „miejsca pracy” obejmują nie tylko miejsca, w których praca jest świadczona, lecz także wszystkie miejsca przyległe i powiązane, powszechnie używane przez pracowników podczas ich zatrudnienia, w tym, przykładowo, korytarze, windy, klatki schodowe, hole, wspólne urządzenia, kafeterie, toalety, miejsca odpoczynku, stołówki, a także zabudowania gospodarcze, takie jak hangary i baraki. Pojazdy używane podczas pracy są miejscami pracy i jako takie powinny być wyraźnie zidentyfikowane. |
| --- | --- |

20.

„Miejsce pracy” powinno być zdefiniowane szeroko, jako „każde miejsce wykorzystywane przez ludzi podczas ich zatrudnienia lub pracy”. Pojęcie to powinno obejmować nie tylko pracę za wynagrodzeniem, lecz także pracę w ramach wolontariatu, jeśli jest to rodzaj pracy wynagradzanej w normalnych warunkach. Dodatkowo „miejsca pracy” obejmują nie tylko miejsca, w których praca jest świadczona, lecz także wszystkie miejsca przyległe i powiązane, powszechnie używane przez pracowników podczas ich zatrudnienia, w tym, przykładowo, korytarze, windy, klatki schodowe, hole, wspólne urządzenia, kafeterie, toalety, miejsca odpoczynku, stołówki, a także zabudowania gospodarcze, takie jak hangary i baraki. Pojazdy używane podczas pracy są miejscami pracy i jako takie powinny być wyraźnie zidentyfikowane.

| 21. | Należy zwrócić szczególną uwagę na miejsca pracy w domach prywatnych lub miejscach zamieszkania (przykładowo więzienia, instytucje zdrowia psychicznego czy domy opieki). Są to miejsca pracy innych kategorii osób, które powinny być chronione przed narażeniem na dym tytoniowy. |
| --- | --- |

21.

Należy zwrócić szczególną uwagę na miejsca pracy w domach prywatnych lub miejscach zamieszkania (przykładowo więzienia, instytucje zdrowia psychicznego czy domy opieki). Są to miejsca pracy innych kategorii osób, które powinny być chronione przed narażeniem na dym tytoniowy.

„Środek transportu publicznego”

| 22. | Środek transportu publicznego powinien zostać zdefiniowany, tak aby obejmował każdy pojazd używany do publicznego przewozu osób, zazwyczaj za wynagrodzeniem lub w celach handlowych. Zalicza się tu także taksówki. |
| --- | --- |

22.

Środek transportu publicznego powinien zostać zdefiniowany, tak aby obejmował każdy pojazd używany do publicznego przewozu osób, zazwyczaj za wynagrodzeniem lub w celach handlowych. Zalicza się tu także taksówki.

ZAKRES SKUTECZNEGO PRAWODAWSTWA

| 23. | Artykuł 8 zawiera wymóg przyjęcia skutecznych środków mających na celu ochronę ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy w: 1) zamkniętych miejscach pracy; 2) zamkniętych obiektach publicznych; 3) środkach transportu publicznego i 4) „w odpowiednich przypadkach” w „innych miejscach publicznych”. |
| --- | --- |

23.

Artykuł 8 zawiera wymóg przyjęcia skutecznych środków mających na celu ochronę ludzi przed narażeniem na dym tytoniowy w: 1) zamkniętych miejscach pracy; 2) zamkniętych obiektach publicznych; 3) środkach transportu publicznego i 4) „w odpowiednich przypadkach” w „innych miejscach publicznych”.

| 24. | Stwarza to obowiązek zapewnienia powszechnej ochrony poprzez dopilnowanie, by wszystkie zamknięte obiekty publiczne, wszystkie zamknięte miejsca pracy, wszystkie środki transportu publicznego i możliwe inne (zewnętrze i quasi-zewnętrzne) miejsca publiczne były przestrzeniami wolnymi od narażenia na wtórny dym tytoniowy. Nieuzasadnione są żadne wyjątki oparte na argumentach zdrowotnych lub prawnych; wyjątki uwzględnione na podstawie innych argumentów powinny być ograniczone do minimum. Poza tym, na wypadek gdyby Strona nie była w stanie zapewnić powszechnej ochrony w trybie natychmiastowym, art. 8 kreuje stały obowiązek usunięcia, w możliwie najkrótszym czasie, wszystkich wyjątków i nadania ochronie charakteru powszechnego. Każda Strona dąży do zapewnienia powszechnej ochrony w terminie 5 lat od wejścia w życie Ramowej konwencji WHO dla tej Strony. |
| --- | --- |

24.

Stwarza to obowiązek zapewnienia powszechnej ochrony poprzez dopilnowanie, by wszystkie zamknięte obiekty publiczne, wszystkie zamknięte miejsca pracy, wszystkie środki transportu publicznego i możliwe inne (zewnętrze i quasi-zewnętrzne) miejsca publiczne były przestrzeniami wolnymi od narażenia na wtórny dym tytoniowy. Nieuzasadnione są żadne wyjątki oparte na argumentach zdrowotnych lub prawnych; wyjątki uwzględnione na podstawie innych argumentów powinny być ograniczone do minimum. Poza tym, na wypadek gdyby Strona nie była w stanie zapewnić powszechnej ochrony w trybie natychmiastowym, art. 8 kreuje stały obowiązek usunięcia, w możliwie najkrótszym czasie, wszystkich wyjątków i nadania ochronie charakteru powszechnego. Każda Strona dąży do zapewnienia powszechnej ochrony w terminie 5 lat od wejścia w życie Ramowej konwencji WHO dla tej Strony.

| 25. | Nie istnieją bezpieczne poziomy narażenia na wtórny dym tytoniowy, oraz, jak wcześniej uznała konferencja Stron w decyzji FCTC/COP1(15), rozwiązania techniczne, takie jak wentylacja, wymiana powietrza oraz stosowanie wyznaczonych miejsc dla osób palących, nie chronią przed narażeniem na dym tytoniowy. |
| --- | --- |

25.

Nie istnieją bezpieczne poziomy narażenia na wtórny dym tytoniowy, oraz, jak wcześniej uznała konferencja Stron w decyzji FCTC/COP1(15), rozwiązania techniczne, takie jak wentylacja, wymiana powietrza oraz stosowanie wyznaczonych miejsc dla osób palących, nie chronią przed narażeniem na dym tytoniowy.

| 26. | Należy zapewnić ochronę we wszystkich zamkniętych miejscach pracy lub wydzielonych miejscach pracy, w tym w pojazdach silnikowych używanych jako miejsca pracy (przykładowo w taksówkach, samochodach sanitarnych i pojazdach dostawczych). |
| --- | --- |

26.

Należy zapewnić ochronę we wszystkich zamkniętych miejscach pracy lub wydzielonych miejscach pracy, w tym w pojazdach silnikowych używanych jako miejsca pracy (przykładowo w taksówkach, samochodach sanitarnych i pojazdach dostawczych).

| 27. | Zgodnie z brzmieniem traktatu wymóg wprowadzenia środków ochronnych dotyczy nie tylko wszystkich „zamkniętych” obiektów publicznych, lecz także „innych” (tzn. zewnętrznych lub quasi-zewnętrznych) miejsc publicznych, „w odpowiednich przypadkach”. Definiując zewnętrzne i quasi-zewnętrzne miejsca publiczne, które należy objąć regulacją, Strony powinny uwzględniać dowody wskazujące na możliwe zagrożenie dla zdrowia w różnych konfiguracjach oraz zmierzać w kierunku przyjęcia możliwie najskuteczniejszej ochrony przed narażeniem w przypadkach, w których dowody wykazały istnienie zagrożenia dla zdrowia. |
| --- | --- |

27.

Zgodnie z brzmieniem traktatu wymóg wprowadzenia środków ochronnych dotyczy nie tylko wszystkich „zamkniętych” obiektów publicznych, lecz także „innych” (tzn. zewnętrznych lub quasi-zewnętrznych) miejsc publicznych, „w odpowiednich przypadkach”. Definiując zewnętrzne i quasi-zewnętrzne miejsca publiczne, które należy objąć regulacją, Strony powinny uwzględniać dowody wskazujące na możliwe zagrożenie dla zdrowia w różnych konfiguracjach oraz zmierzać w kierunku przyjęcia możliwie najskuteczniejszej ochrony przed narażeniem w przypadkach, w których dowody wykazały istnienie zagrożenia dla zdrowia.

INFORMOWANIE, KONSULTACJA I ZAANGAŻOWANIE SPOŁECZEŃSTWA W CELU ZAPEWNIENIA WSPARCIA I SPRAWNEGO WDROŻENIA

| 28. | Podnoszenie świadomości wśród społeczeństwa i ośrodków opiniotwórczych na temat ryzyka związanego z narażeniem na wtórny dym tytoniowy za pośrednictwem istniejących kampanii informacyjnych należy do istotnych zadań instytucji rządowych, podejmowanych w partnerstwie ze społeczeństwem obywatelskim i ma na celu zapewnienie zrozumienia i wsparcia dla działań legislacyjnych ze strony społeczeństwa. Głównymi zainteresowanymi stronami są przedstawiciele biznesu, związki z branży hotelarsko-gastronomicznej, grupy pracodawców, związki zawodowe, media, pracownicy służby zdrowia, organizacje reprezentujące dzieci i młodych ludzi, instytucje naukowe lub wyznaniowe, wspólnoty badawcze i ogół społeczeństwa. Wysiłki skierowane na podnoszenie świadomości podejmowane w ramach procesu rozwoju prawodawstwa powinny obejmować konsultacje z zainteresowanymi firmami oraz innymi organizacjami i instytucjami. |
| --- | --- |

28.

Podnoszenie świadomości wśród społeczeństwa i ośrodków opiniotwórczych na temat ryzyka związanego z narażeniem na wtórny dym tytoniowy za pośrednictwem istniejących kampanii informacyjnych należy do istotnych zadań instytucji rządowych, podejmowanych w partnerstwie ze społeczeństwem obywatelskim i ma na celu zapewnienie zrozumienia i wsparcia dla działań legislacyjnych ze strony społeczeństwa. Głównymi zainteresowanymi stronami są przedstawiciele biznesu, związki z branży hotelarsko-gastronomicznej, grupy pracodawców, związki zawodowe, media, pracownicy służby zdrowia, organizacje reprezentujące dzieci i młodych ludzi, instytucje naukowe lub wyznaniowe, wspólnoty badawcze i ogół społeczeństwa. Wysiłki skierowane na podnoszenie świadomości podejmowane w ramach procesu rozwoju prawodawstwa powinny obejmować konsultacje z zainteresowanymi firmami oraz innymi organizacjami i instytucjami.

| 29. | Główne przesłanie powinno koncentrować się na: szkodzie wyrządzonej przez narażenie na wtórny dym tytoniowy; fakcie, że eliminacja pomieszczeń, w których się pali jest jedynym opartym na dowodach naukowych rozwiązaniem zapewniającym całościową ochronę przed narażeniem; uprawnieniu wszystkich pracowników do jednakowej ochrony prawnej oraz fakcie braku konfliktu pomiędzy zdrowiem a gospodarką, gdyż wzrastająca liczba systemów prawnych dowodzi, że ze środowisk wolnych od dymu korzyści odnoszą obie strony. Publiczne kampanie edukacyjne powinny uwzględniać także miejsca, w przypadku których regulacja prawna jest niemożliwa lub nieodpowiednia, takie jak domy prywatne. |
| --- | --- |

29.

Główne przesłanie powinno koncentrować się na: szkodzie wyrządzonej przez narażenie na wtórny dym tytoniowy; fakcie, że eliminacja pomieszczeń, w których się pali jest jedynym opartym na dowodach naukowych rozwiązaniem zapewniającym całościową ochronę przed narażeniem; uprawnieniu wszystkich pracowników do jednakowej ochrony prawnej oraz fakcie braku konfliktu pomiędzy zdrowiem a gospodarką, gdyż wzrastająca liczba systemów prawnych dowodzi, że ze środowisk wolnych od dymu korzyści odnoszą obie strony. Publiczne kampanie edukacyjne powinny uwzględniać także miejsca, w przypadku których regulacja prawna jest niemożliwa lub nieodpowiednia, takie jak domy prywatne.

| 30. | Zakrojone na szeroką skalę konsultacje z zainteresowanymi stronami są także istotne z punktu widzenia edukacji i mobilizowania społeczeństwa oraz ułatwiania wsparcia dla przepisów prawnych po ich przyjęciu. Z chwilą przyjęcia przepisów należy uruchomić kampanię edukacyjną prowadzącą do wdrożenia przepisów, dostarczenia informacji właścicielom przedsiębiorstw i menedżerom budynków, sygnalizującą istnienie regulacji prawnych i określającą obowiązki podmiotów, oraz zająć się stroną informacyjną, przykładowo oznaczeniami. Środki te zwiększą prawdopodobieństwo sprawnego wdrożenia i wysokiego poziomu dobrowolnego przestrzegania. Przesłania dające większe prawa osobom niepalącym oraz przekazujące osobom palącym podziękowania za przestrzeganie prawa będą promować zaangażowanie społeczeństwa w egzekwowanie przepisów i ich sprawne wdrożenie. |
| --- | --- |

30.

Zakrojone na szeroką skalę konsultacje z zainteresowanymi stronami są także istotne z punktu widzenia edukacji i mobilizowania społeczeństwa oraz ułatwiania wsparcia dla przepisów prawnych po ich przyjęciu. Z chwilą przyjęcia przepisów należy uruchomić kampanię edukacyjną prowadzącą do wdrożenia przepisów, dostarczenia informacji właścicielom przedsiębiorstw i menedżerom budynków, sygnalizującą istnienie regulacji prawnych i określającą obowiązki podmiotów, oraz zająć się stroną informacyjną, przykładowo oznaczeniami. Środki te zwiększą prawdopodobieństwo sprawnego wdrożenia i wysokiego poziomu dobrowolnego przestrzegania. Przesłania dające większe prawa osobom niepalącym oraz przekazujące osobom palącym podziękowania za przestrzeganie prawa będą promować zaangażowanie społeczeństwa w egzekwowanie przepisów i ich sprawne wdrożenie.

EGZEKWOWANIE

Obowiązek przestrzegania prawa

| 31. | Skuteczne prawodawstwo powinno nałożyć prawny obowiązek przestrzegania prawa na dwie kategorie podmiotów: przedsiębiorstwa, których dotyczy regulacja i indywidualne osoby palące. Przepisy powinny też przewidywać kary za naruszenie, nakładane na przedsiębiorstwa i, w miarę możliwości, na osoby palące. Działania egzekwujące prawo powinny być zwyczajowo skierowane do przedsiębiorstw. Prawna odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów powinna spoczywać na właścicielu, menedżerze lub innej osobie odpowiedzialnej za pomieszczenie. Konieczne jest jasne określenie działań, które dana osoba ma podjąć. Obowiązki te powinny obejmować:






  a) | umieszczenie przy wejściach i w innych odpowiednich miejscach jasnych oznaczeń wskazujących na zakaz palenia. Forma i treść tych oznaczeń powinna być określona przez organy służby zdrowia albo inne instytucje rządowe. Oznaczenia mogą zawierać numer telefonu lub wskazywać inne mechanizmy dostępne społeczeństwu służące do powiadamiania o naruszeniach oraz dane osoby obecnej w zakładzie, do której powinny być kierowane skargi; |
| --- | --- | --- |

31.

Skuteczne prawodawstwo powinno nałożyć prawny obowiązek przestrzegania prawa na dwie kategorie podmiotów: przedsiębiorstwa, których dotyczy regulacja i indywidualne osoby palące. Przepisy powinny też przewidywać kary za naruszenie, nakładane na przedsiębiorstwa i, w miarę możliwości, na osoby palące. Działania egzekwujące prawo powinny być zwyczajowo skierowane do przedsiębiorstw. Prawna odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów powinna spoczywać na właścicielu, menedżerze lub innej osobie odpowiedzialnej za pomieszczenie. Konieczne jest jasne określenie działań, które dana osoba ma podjąć. Obowiązki te powinny obejmować:

a)

umieszczenie przy wejściach i w innych odpowiednich miejscach jasnych oznaczeń wskazujących na zakaz palenia. Forma i treść tych oznaczeń powinna być określona przez organy służby zdrowia albo inne instytucje rządowe. Oznaczenia mogą zawierać numer telefonu lub wskazywać inne mechanizmy dostępne społeczeństwu służące do powiadamiania o naruszeniach oraz dane osoby obecnej w zakładzie, do której powinny być kierowane skargi;

| b) | usunięcie wszystkich popielniczek z pomieszczeń; |
| --- | --- |

b)

usunięcie wszystkich popielniczek z pomieszczeń;

| c) | nadzór nad przestrzeganiem przepisów; |
| --- | --- |

c)

nadzór nad przestrzeganiem przepisów;

| d) | podjęcie określonych uzasadnionych działań w celu zniechęcenia pojedynczych osób do palenia w pomieszczeniach. Działania te mogą obejmować prośbę danej osoby o niepalenie, zaprzestanie obsługi, poproszenie o opuszczenie pomieszczenia oraz skontaktowanie się z instytucją egzekwującą prawo lub inną instytucją. |
| --- | --- |

d)

podjęcie określonych uzasadnionych działań w celu zniechęcenia pojedynczych osób do palenia w pomieszczeniach. Działania te mogą obejmować prośbę danej osoby o niepalenie, zaprzestanie obsługi, poproszenie o opuszczenie pomieszczenia oraz skontaktowanie się z instytucją egzekwującą prawo lub inną instytucją.

Kary

| 32. | Przepisy powinny określać grzywny lub inne kary pieniężne za naruszenia. Chociaż rozmiar takich kar będzie odzwierciedlał szczególne praktyki i zwyczaje każdego kraju, u podłoża decyzji powinno leżeć kilka zasad. Co najważniejsze, kary powinny być wystarczająco duże, by zapobiec naruszeniom. W innym przypadku mogą być ignorowane przez podmioty naruszające lub traktowane jako zwykłe koszty prowadzenia przedsiębiorstwa. Wymóg większych kar dotyczy raczej powstrzymania przedsiębiorstw naruszających przepisy niż indywidualnych osób palących, których możliwości finansowe są zazwyczaj mniejsze. Kary powinny być większe w przypadku powtarzalności naruszeń i spójne z traktowaniem w danym kraju innych wykroczeń o podobnej szkodliwości społecznej. |
| --- | --- |

32.

Przepisy powinny określać grzywny lub inne kary pieniężne za naruszenia. Chociaż rozmiar takich kar będzie odzwierciedlał szczególne praktyki i zwyczaje każdego kraju, u podłoża decyzji powinno leżeć kilka zasad. Co najważniejsze, kary powinny być wystarczająco duże, by zapobiec naruszeniom. W innym przypadku mogą być ignorowane przez podmioty naruszające lub traktowane jako zwykłe koszty prowadzenia przedsiębiorstwa. Wymóg większych kar dotyczy raczej powstrzymania przedsiębiorstw naruszających przepisy niż indywidualnych osób palących, których możliwości finansowe są zazwyczaj mniejsze. Kary powinny być większe w przypadku powtarzalności naruszeń i spójne z traktowaniem w danym kraju innych wykroczeń o podobnej szkodliwości społecznej.

| 33. | Obok kar pieniężnych przepisy mogą także zezwalać na sankcje administracyjne, takie jak zawieszenie zezwolenia na działalność, zgodnie z praktyką i systemem prawnym danego kraju. Te „sankcje ostateczne” są rzadko stosowane. Mają jednak zasadnicze znaczenie z punktu widzenia egzekwowania prawa w stosunku do przedsiębiorstw stale je ignorujących. |
| --- | --- |

33.

Obok kar pieniężnych przepisy mogą także zezwalać na sankcje administracyjne, takie jak zawieszenie zezwolenia na działalność, zgodnie z praktyką i systemem prawnym danego kraju. Te „sankcje ostateczne” są rzadko stosowane. Mają jednak zasadnicze znaczenie z punktu widzenia egzekwowania prawa w stosunku do przedsiębiorstw stale je ignorujących.

| 34. | W stosownych przypadkach sankcje karne za naruszenia należy uwzględnić w kontekście prawnym i kulturowym danego kraju. |
| --- | --- |

34.

W stosownych przypadkach sankcje karne za naruszenia należy uwzględnić w kontekście prawnym i kulturowym danego kraju.

Narzędzia egzekwowania

| 35. | Przepisy powinny określać instytucję lub instytucje odpowiedzialne za egzekwowanie i obejmować system monitorowania zgodności i zaskarżania podmiotów naruszających. |
| --- | --- |

35.

Przepisy powinny określać instytucję lub instytucje odpowiedzialne za egzekwowanie i obejmować system monitorowania zgodności i zaskarżania podmiotów naruszających.

| 36. | Zakresem monitorowania należy objąć proces kontroli przestrzegania prawa przez przedsiębiorstwa. Rzadkie są przypadki, w których konieczne jest stworzenie nowego systemu kontroli egzekwowania regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego. Monitorowanie przestrzegania prawa zwykle może następować w ramach jednego lub więcej istniejących mechanizmów kontroli pomieszczeń przedsiębiorstw i miejsc pracy. W tym celu można wykorzystywać różne sposoby. W wielu krajach kontrole przestrzegania prawa mogą zostać włączone w kontrole zezwoleń przedsiębiorstw, kontrole zdrowia i warunków sanitarnych, kontrole zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy, kontrole bezpieczeństwa pożarowego lub podobne programy. Pożyteczne może być jednoczesne korzystanie z kilku takich źródeł informacji. |
| --- | --- |

36.

Zakresem monitorowania należy objąć proces kontroli przestrzegania prawa przez przedsiębiorstwa. Rzadkie są przypadki, w których konieczne jest stworzenie nowego systemu kontroli egzekwowania regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego. Monitorowanie przestrzegania prawa zwykle może następować w ramach jednego lub więcej istniejących mechanizmów kontroli pomieszczeń przedsiębiorstw i miejsc pracy. W tym celu można wykorzystywać różne sposoby. W wielu krajach kontrole przestrzegania prawa mogą zostać włączone w kontrole zezwoleń przedsiębiorstw, kontrole zdrowia i warunków sanitarnych, kontrole zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy, kontrole bezpieczeństwa pożarowego lub podobne programy. Pożyteczne może być jednoczesne korzystanie z kilku takich źródeł informacji.

| 37. | W miarę możliwości zaleca się korzystanie z pomocy inspektorów lub podmiotów egzekwujących prawo na poziomie lokalnym; może to zwiększyć dostępne zasoby w zakresie egzekwowania, jak i poziom przestrzegania prawa. Takie podejście wymaga ustanowienia krajowego systemu koordynacyjnego w celu zapewnienia spójnego ogólnokrajowego podejścia. |
| --- | --- |

37.

W miarę możliwości zaleca się korzystanie z pomocy inspektorów lub podmiotów egzekwujących prawo na poziomie lokalnym; może to zwiększyć dostępne zasoby w zakresie egzekwowania, jak i poziom przestrzegania prawa. Takie podejście wymaga ustanowienia krajowego systemu koordynacyjnego w celu zapewnienia spójnego ogólnokrajowego podejścia.

| 38. | Niezależnie od stosowanego mechanizmu podstawą monitorowania powinien być kompleksowy plan egzekwowania przepisów, a monitorowanie powinno obejmować proces skutecznego szkolenia inspektorów. Skuteczne monitorowanie może łączyć w sobie regularne kontrole ze spontanicznymi niezapowiedzianymi kontrolami, jak i wizyty przeprowadzane w odpowiedzi na skargi. Wizyty takie mogą pełnić rolę edukacyjną we wczesnym okresie po wejściu w życie przepisów, gdyż istnieje prawdopodobieństwo, że większość naruszeń jest nieumyślna. Prawo powinno upoważnić inspektorów do wejścia na teren przedsiębiorstw, których dotyczy regulacja, oraz do pobierania próbek i pozyskiwania dowodów, jeżeli nie posiadają oni tych uprawnień na podstawie obowiązujących przepisów. Podobnie prawodawstwo powinno zabraniać przedsiębiorstwom utrudniania pracy inspektorom. |
| --- | --- |

38.

Niezależnie od stosowanego mechanizmu podstawą monitorowania powinien być kompleksowy plan egzekwowania przepisów, a monitorowanie powinno obejmować proces skutecznego szkolenia inspektorów. Skuteczne monitorowanie może łączyć w sobie regularne kontrole ze spontanicznymi niezapowiedzianymi kontrolami, jak i wizyty przeprowadzane w odpowiedzi na skargi. Wizyty takie mogą pełnić rolę edukacyjną we wczesnym okresie po wejściu w życie przepisów, gdyż istnieje prawdopodobieństwo, że większość naruszeń jest nieumyślna. Prawo powinno upoważnić inspektorów do wejścia na teren przedsiębiorstw, których dotyczy regulacja, oraz do pobierania próbek i pozyskiwania dowodów, jeżeli nie posiadają oni tych uprawnień na podstawie obowiązujących przepisów. Podobnie prawodawstwo powinno zabraniać przedsiębiorstwom utrudniania pracy inspektorom.

| 39. | Skuteczne monitorowanie nie wiąże się z dużymi kosztami. Nie należy zwiększać liczby zatrudnionych inspektorów, ponieważ kontrole mogą być dokonywane przy wykorzystaniu istniejących programów i personelu, a doświadczenie pokazuje, że egzekwowanie regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego szybko nabiera charakteru samoistnego (co oznacza, że głównie egzekwowane jest przez społeczeństwo). Jeżeli wdrożenie przepisów przebiega ostrożnie, a podejmowane aktywne wysiłki skierowane są na wyedukowanie przedsiębiorstw i społeczeństwa, rzadkie będą przypadki zaskarżenia. |
| --- | --- |

39.

Skuteczne monitorowanie nie wiąże się z dużymi kosztami. Nie należy zwiększać liczby zatrudnionych inspektorów, ponieważ kontrole mogą być dokonywane przy wykorzystaniu istniejących programów i personelu, a doświadczenie pokazuje, że egzekwowanie regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego szybko nabiera charakteru samoistnego (co oznacza, że głównie egzekwowane jest przez społeczeństwo). Jeżeli wdrożenie przepisów przebiega ostrożnie, a podejmowane aktywne wysiłki skierowane są na wyedukowanie przedsiębiorstw i społeczeństwa, rzadkie będą przypadki zaskarżenia.

| 40. | Chociaż programy te nie wiążą się ze znacznymi kosztami, edukowanie przedsiębiorstw, szkolenia inspektorów, koordynowanie procesu kontroli i wynagradzanie personelu za przeprowadzanie kontroli przedsiębiorstw poza normalnymi godzinami pracy wymaga odpowiednich zasobów. W tym celu należy określić mechanizm finansujący. Skuteczne programy monitorowania wykorzystują różnorodne źródła finansowania, do których należą część podatku dochodowego, opłaty za otrzymanie zezwolenia przez przedsiębiorstwo, część dochodu pochodzącego z kar płaconych przez podmioty naruszające. |
| --- | --- |

40.

Chociaż programy te nie wiążą się ze znacznymi kosztami, edukowanie przedsiębiorstw, szkolenia inspektorów, koordynowanie procesu kontroli i wynagradzanie personelu za przeprowadzanie kontroli przedsiębiorstw poza normalnymi godzinami pracy wymaga odpowiednich zasobów. W tym celu należy określić mechanizm finansujący. Skuteczne programy monitorowania wykorzystują różnorodne źródła finansowania, do których należą część podatku dochodowego, opłaty za otrzymanie zezwolenia przez przedsiębiorstwo, część dochodu pochodzącego z kar płaconych przez podmioty naruszające.

Strategie egzekwowania

| 41. | Strategiczne podejścia do egzekwowania przepisów mogą zmaksymalizować ich przestrzeganie, uprościć wdrożenie prawodawstwa oraz obniżyć poziom zasobów koniecznych do egzekwowania. |
| --- | --- |

41.

Strategiczne podejścia do egzekwowania przepisów mogą zmaksymalizować ich przestrzeganie, uprościć wdrożenie prawodawstwa oraz obniżyć poziom zasobów koniecznych do egzekwowania.

| 42. | Działania podejmowane w celu wyegzekwowania przepisów w okresie bezpośrednio następującym po ich wejściu w życie mają ogromne znaczenie dla sukcesu regulacji oraz przyszłego monitorowania i egzekwowania. Wiele systemów prawnych przewiduje okres początkowy, w którym następuje łagodne wdrażanie, polegające na ostrzeganiu, a nie karaniu podmiotów naruszających prawo. To podejście powinno być połączone z aktywną kampanią skierowaną na edukację właścicieli przedsiębiorstw na temat ich prawnej odpowiedzialności. Przedsiębiorcy powinni mieć świadomość, że po początkowym okresie karencji lub okresie wdrażania nastąpi zdecydowane egzekwowanie przepisów. |
| --- | --- |

42.

Działania podejmowane w celu wyegzekwowania przepisów w okresie bezpośrednio następującym po ich wejściu w życie mają ogromne znaczenie dla sukcesu regulacji oraz przyszłego monitorowania i egzekwowania. Wiele systemów prawnych przewiduje okres początkowy, w którym następuje łagodne wdrażanie, polegające na ostrzeganiu, a nie karaniu podmiotów naruszających prawo. To podejście powinno być połączone z aktywną kampanią skierowaną na edukację właścicieli przedsiębiorstw na temat ich prawnej odpowiedzialności. Przedsiębiorcy powinni mieć świadomość, że po początkowym okresie karencji lub okresie wdrażania nastąpi zdecydowane egzekwowanie przepisów.

| 43. | Z chwilą rozpoczęcia aktywnego egzekwowania i w celu wzmocnienia odstraszania, wiele systemów prawnych zaleca prowadzenie postępowań na szeroką skalę. Piętnując podmioty ewidentnie naruszające prawo lub powszechnie znane w społeczeństwie, podejmując szybkie i stanowcze działania oraz informując o tych działaniach społeczeństwo, władze wykazują, z jednej strony, swoją determinację, z drugiej strony, sygnalizują doniosłość przepisów. Zwiększa to dobrowolne przestrzeganie oraz obniża zasoby potrzebne do przyszłego monitorowania i egzekwowania. |
| --- | --- |

43.

Z chwilą rozpoczęcia aktywnego egzekwowania i w celu wzmocnienia odstraszania, wiele systemów prawnych zaleca prowadzenie postępowań na szeroką skalę. Piętnując podmioty ewidentnie naruszające prawo lub powszechnie znane w społeczeństwie, podejmując szybkie i stanowcze działania oraz informując o tych działaniach społeczeństwo, władze wykazują, z jednej strony, swoją determinację, z drugiej strony, sygnalizują doniosłość przepisów. Zwiększa to dobrowolne przestrzeganie oraz obniża zasoby potrzebne do przyszłego monitorowania i egzekwowania.

| 44. | Chociaż egzekwowanie regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego szybko nabiera charakteru samoistnego, władze muszą być przygotowane na szybkie i zdecydowane reagowanie na każdy przypadek jawnego lekceważenia. Szczególnie w momencie wejścia w życie nowego aktu prawnego możliwa jest sytuacja, w której przypadkowy podmiot naruszający prawo wyrazi na forum publicznym swoją dezaprobatę w kwestii przepisów. Zdecydowane reagowanie w takich przypadkach ujawni oczekiwania dotyczące przestrzegania przepisów i ułatwi przyszłe działania. Brak zdecydowania może natomiast szybko doprowadzić do powszechnego naruszania przepisów. |
| --- | --- |

44.

Chociaż egzekwowanie regulacji na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego szybko nabiera charakteru samoistnego, władze muszą być przygotowane na szybkie i zdecydowane reagowanie na każdy przypadek jawnego lekceważenia. Szczególnie w momencie wejścia w życie nowego aktu prawnego możliwa jest sytuacja, w której przypadkowy podmiot naruszający prawo wyrazi na forum publicznym swoją dezaprobatę w kwestii przepisów. Zdecydowane reagowanie w takich przypadkach ujawni oczekiwania dotyczące przestrzegania przepisów i ułatwi przyszłe działania. Brak zdecydowania może natomiast szybko doprowadzić do powszechnego naruszania przepisów.

Zmobilizowanie i zaangażowanie społeczeństwa

| 45. | Zaangażowanie społeczeństwa może wzmocnić skuteczność programu monitorowania i egzekwowania. Włączenie i zachęcenie społeczeństwa do monitorowania przestrzegania prawa i powiadamiania o przypadkach naruszenia w dużym stopniu rozszerza zasięg działania instytucji egzekwujących prawo i obniża zasoby potrzebne do osiągnięcia zgodności. W rzeczywistości w wielu systemach prawnych skargi pochodzące od społeczeństwa są pierwszorzędnym środkiem gwarantującym przestrzeganie prawa. Dlatego też regulacje na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego powinny przyznawać jednostkom uprawnienie do inicjowania skarg oraz upoważniać każdą osobę lub organizację pozarządową do podjęcia działania dążącego do respektowania środków regulujących narażenie na wtórny dym tytoniowy. Program egzekwowania przepisów powinien zakładać uruchomienie specjalnej bezpłatnej linii telefonicznej służącej składaniu skarg lub podobnego systemu zachęcającego społeczeństwo do powiadamiania o naruszeniach. |
| --- | --- |

45.

Zaangażowanie społeczeństwa może wzmocnić skuteczność programu monitorowania i egzekwowania. Włączenie i zachęcenie społeczeństwa do monitorowania przestrzegania prawa i powiadamiania o przypadkach naruszenia w dużym stopniu rozszerza zasięg działania instytucji egzekwujących prawo i obniża zasoby potrzebne do osiągnięcia zgodności. W rzeczywistości w wielu systemach prawnych skargi pochodzące od społeczeństwa są pierwszorzędnym środkiem gwarantującym przestrzeganie prawa. Dlatego też regulacje na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego powinny przyznawać jednostkom uprawnienie do inicjowania skarg oraz upoważniać każdą osobę lub organizację pozarządową do podjęcia działania dążącego do respektowania środków regulujących narażenie na wtórny dym tytoniowy. Program egzekwowania przepisów powinien zakładać uruchomienie specjalnej bezpłatnej linii telefonicznej służącej składaniu skarg lub podobnego systemu zachęcającego społeczeństwo do powiadamiania o naruszeniach.

MONITOROWANIE I OCENA ŚRODKÓW

| 46. | Monitorowanie i ocena środków skierowanych na ograniczenie narażenia na dym tytoniowy są ważne z wielu względów. Przykładowo mają one służyć:






  a) | zwiększeniu wsparcia politycznego i wsparcia ze strony społeczeństwa dla wzmocnienia i rozszerzenia zasięgu prawodawstwa; |
| --- | --- | --- |

46.

Monitorowanie i ocena środków skierowanych na ograniczenie narażenia na dym tytoniowy są ważne z wielu względów. Przykładowo mają one służyć:

a)

zwiększeniu wsparcia politycznego i wsparcia ze strony społeczeństwa dla wzmocnienia i rozszerzenia zasięgu prawodawstwa;

| b) | dokumentowaniu sukcesów, informowaniu o nich i pomocy innym krajom; |
| --- | --- |

b)

dokumentowaniu sukcesów, informowaniu o nich i pomocy innym krajom;

| c) | wskazaniu i ujawnieniu działań podejmowanych przez przemysł tytoniowy skierowanych na utrudnianie wdrożenia środków. |
| --- | --- |

c)

wskazaniu i ujawnieniu działań podejmowanych przez przemysł tytoniowy skierowanych na utrudnianie wdrożenia środków.

| 47. | Zakres oraz złożoność monitorowania i oceny będą różne w ramach poszczególnych systemów prawnych i będą zależały od ekspertyzy oraz zasobów. Należy dokonywać oceny wyników zastosowanych środków, w szczególności dotyczących głównych wskaźników narażenia na wtórny dym tytoniowy w miejscach pracy i miejscach publicznych. Można to osiągnąć, wykorzystując efektywne pod względem kosztów sposoby, np. dane lub informacje zgromadzone w drodze rutynowych działań, takich jak inspekcje w miejscu pracy. |
| --- | --- |

47.

Zakres oraz złożoność monitorowania i oceny będą różne w ramach poszczególnych systemów prawnych i będą zależały od ekspertyzy oraz zasobów. Należy dokonywać oceny wyników zastosowanych środków, w szczególności dotyczących głównych wskaźników narażenia na wtórny dym tytoniowy w miejscach pracy i miejscach publicznych. Można to osiągnąć, wykorzystując efektywne pod względem kosztów sposoby, np. dane lub informacje zgromadzone w drodze rutynowych działań, takich jak inspekcje w miejscu pracy.

| 48. | Należy uwzględnić 8 wskaźników procesu i wyników (2): |
| --- | --- |

48.

Należy uwzględnić 8 wskaźników procesu i wyników (2):

Procesy

| a) | wiedza o polityce na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego wśród ogółu społeczeństwa i grup szczególnych, przykładowo pracowników gastronomii, nastawienie do niej i wsparcie jej udzielane; |
| --- | --- |

a)

wiedza o polityce na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego wśród ogółu społeczeństwa i grup szczególnych, przykładowo pracowników gastronomii, nastawienie do niej i wsparcie jej udzielane;

| b) | wdrożenie i respektowanie polityki na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego; |
| --- | --- |

b)

wdrożenie i respektowanie polityki na rzecz środowisk wolnych od dymu tytoniowego;

Wyniki

| a) | obniżenie narażenia pracowników na wtórny dym tytoniowy w miejscach pracy i miejscach publicznych; |
| --- | --- |

a)

obniżenie narażenia pracowników na wtórny dym tytoniowy w miejscach pracy i miejscach publicznych;

| b) | obniżenie zawartości wtórnego dymu tytoniowego w powietrzu w miejscach pracy (w szczególności w restauracjach) i miejscach publicznych; |
| --- | --- |

b)

obniżenie zawartości wtórnego dymu tytoniowego w powietrzu w miejscach pracy (w szczególności w restauracjach) i miejscach publicznych;

| c) | spadek umieralności i zapadalności na choroby na skutek narażenia na wtórny dym tytoniowy; |
| --- | --- |

c)

spadek umieralności i zapadalności na choroby na skutek narażenia na wtórny dym tytoniowy;

| d) | obniżenie narażenia na wtórny dym tytoniowy w domach prywatnych; |
| --- | --- |

d)

obniżenie narażenia na wtórny dym tytoniowy w domach prywatnych;

| e) | zmiany w nastawieniu do palenia i zachowaniach związanych z paleniem; |
| --- | --- |

e)

zmiany w nastawieniu do palenia i zachowaniach związanych z paleniem;

| f) | skutki gospodarcze. |
| --- | --- |

f)

skutki gospodarcze.

---

(1)  Elementy składowe dymu tytoniowego mogą być obecne w powietrzu w ilościach zbyt małych do ich pomiaru. Należy zwrócić uwagę na fakt, że przemysł tytoniowy i branża hotelarsko-gastronomiczna mogą usiłować przekraczać limity tej definicji.

(2)  Publikacja „Zaleceń WHO dotyczących polityki: ochrona przed narażeniem na dym wtórny” (Genewa, Światowa Organizacja Zdrowia, 2007) zawiera odniesienia i linki do badań w zakresie monitorowania przeprowadzanych w innych miejscach w odniesieniu do tych wszystkich wskaźników.

---

II Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/15

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5691 – Mubadala/Veolia Eau/Azaliya)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 296/03

W dniu 1 grudnia 2009 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32009M5691 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32009M5691 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/16 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/16

---

Kursy walutowe euro (1)

4 grudnia 2009 r.

2009/C 296/04

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,5068 |
| JPY | Jen | 133,08 |
| DKK | Korona duńska | 7,4416 |
| GBP | Funt szterling | 0,90480 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,3716 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5063 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,4900 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,842 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 269,14 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7073 |
| PLN | Złoty polski | 4,0928 |
| RON | Lej rumuński | 4,2205 |
| TRY | Lir turecki | 2,2333 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6259 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5778 |
| HKD | Dolar hong kong | 11,6778 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 2,0776 |
| SGD | Dolar singapurski | 2,0808 |
| KRW | Won | 1 737,23 |
| ZAR | Rand | 11,0607 |
| CNY | Yuan renminbi | 10,2869 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,2970 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 186,89 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 5,0937 |
| PHP | Peso filipińskie | 69,313 |
| RUB | Rubel rosyjski | 44,1582 |
| THB | Bat tajlandzki | 49,902 |
| BRL | Real | 2,5730 |
| MXN | Peso meksykańskie | 18,9382 |
| INR | Rupia indyjska | 69,7573 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,5068

JPY

Jen

133,08

DKK

Korona duńska

7,4416

GBP

Funt szterling

0,90480

SEK

Korona szwedzka

10,3716

CHF

Frank szwajcarski

1,5063

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,4900

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,842

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

269,14

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7073

PLN

Złoty polski

4,0928

RON

Lej rumuński

4,2205

TRY

Lir turecki

2,2333

AUD

Dolar australijski

1,6259

CAD

Dolar kanadyjski

1,5778

HKD

Dolar hong kong

11,6778

NZD

Dolar nowozelandzki

2,0776

SGD

Dolar singapurski

2,0808

KRW

Won

1 737,23

ZAR

Rand

11,0607

CNY

Yuan renminbi

10,2869

HRK

Kuna chorwacka

7,2970

IDR

Rupia indonezyjska

14 186,89

MYR

Ringgit malezyjski

5,0937

PHP

Peso filipińskie

69,313

RUB

Rubel rosyjski

44,1582

THB

Bat tajlandzki

49,902

BRL

Real

2,5730

MXN

Peso meksykańskie

18,9382

INR

Rupia indyjska

69,7573

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/17 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/17

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 18 września 2009 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (1)

Sprawozdawca: Luksemburg

2009/C 296/05

| 1. | Komitet Doradczy zgadza się z określeniem przez Komisję Europejską stanu faktycznego jako umowy i/lub uzgodnionej praktyki w rozumieniu art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

1.

Komitet Doradczy zgadza się z określeniem przez Komisję Europejską stanu faktycznego jako umowy i/lub uzgodnionej praktyki w rozumieniu art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG.

| 2. | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że porozumienia i/lub praktyki uzgodnione mają na celu ograniczenie konkurencji. |
| --- | --- |

2.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że porozumienia i/lub praktyki uzgodnione mają na celu ograniczenie konkurencji.

| 3. | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że porozumienia i/lub praktyki uzgodnione zostały wdrożone przez strony. |
| --- | --- |

3.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że porozumienia i/lub praktyki uzgodnione zostały wdrożone przez strony.

| 4. | Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji dotyczące czasu trwania naruszeń konkurencji dla każdego z adresatów decyzji. |
| --- | --- |

4.

Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji dotyczące czasu trwania naruszeń konkurencji dla każdego z adresatów decyzji.

| 5. | Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji Europejskiej, że porozumienia i uzgodnione praktyki między adresatami decyzji mogły mieć odczuwalny wpływ na handel między państwami członkowskimi UE i między umawiającymi się stronami porozumienia EOG. |
| --- | --- |

5.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji Europejskiej, że porozumienia i uzgodnione praktyki między adresatami decyzji mogły mieć odczuwalny wpływ na handel między państwami członkowskimi UE i między umawiającymi się stronami porozumienia EOG.

| 6. | Komitet Doradczy zgadza się z projektem decyzji Komisji w odniesieniu do adresatów decyzji, a w szczególności w kwestii przypisania odpowiedzialności spółkom dominującym tych grup. |
| --- | --- |

6.

Komitet Doradczy zgadza się z projektem decyzji Komisji w odniesieniu do adresatów decyzji, a w szczególności w kwestii przypisania odpowiedzialności spółkom dominującym tych grup.

| 7. | Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

7.

Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/18

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 2 października 2009 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy (2)

Sprawozdawca: Luksemburg

2009/C 296/06

| 1. | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją Europejską, że na adresatów projektu decyzji należy nałożyć grzywnę. |
| --- | --- |

1.

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją Europejską, że na adresatów projektu decyzji należy nałożyć grzywnę.

| 2. | Komitet Doradczy zgadza się z uzasadnieniem Komisji dotyczącym podstawowej kwoty grzywien. |
| --- | --- |

2.

Komitet Doradczy zgadza się z uzasadnieniem Komisji dotyczącym podstawowej kwoty grzywien.

| 3. | Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji Europejskiej dotyczącą okoliczności łagodzących i obciążających (innych niż fakty ujęte w pytaniu 4). |
| --- | --- |

3.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji Europejskiej dotyczącą okoliczności łagodzących i obciążających (innych niż fakty ujęte w pytaniu 4).

| 4. | Większość członków Komitetu Doradczego zgadza się z Komisją Europejską, że w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności wyjątkowe, uzasadniające zmniejszenie grzywny za skuteczną współpracę, przekraczającą zakres zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r., tak jak przedstawiono to w projekcie decyzji. |
| --- | --- |

4.

Większość członków Komitetu Doradczego zgadza się z Komisją Europejską, że w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności wyjątkowe, uzasadniające zmniejszenie grzywny za skuteczną współpracę, przekraczającą zakres zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r., tak jak przedstawiono to w projekcie decyzji.

| 5. | Większość członków Komitetu Doradczego zgadza się z przedstawionym przez Komisję Europejską uzasadnieniem dotyczącym zmniejszenia kwoty grzywien za skuteczną współpracę, przekraczającą zakres zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. |
| --- | --- |

5.

Większość członków Komitetu Doradczego zgadza się z przedstawionym przez Komisję Europejską uzasadnieniem dotyczącym zmniejszenia kwoty grzywien za skuteczną współpracę, przekraczającą zakres zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r.

| 6. | Komitet Doradczy zgadza się z opinią Komisji co do zastosowania zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. |
| --- | --- |

6.

Komitet Doradczy zgadza się z opinią Komisji co do zastosowania zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r.

| 7. | Komitet Doradczy zwraca się do Komisji o uwzględnienie pozostałych kwestii poruszonych podczas dyskusji. |
| --- | --- |

7.

Komitet Doradczy zwraca się do Komisji o uwzględnienie pozostałych kwestii poruszonych podczas dyskusji.

| 8. | Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

8.

Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/19 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/19

---

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w sprawie COMP/C.39129 – Transformatory mocy

(zgodnie z art. 15 i 16 decyzji Komisji (2001/462/WE, EWWiS) z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji – Dz.U. L 162 z 19.6.2001, s. 21)

2009/C 296/07

Przedmiotowa sprawa w zakresie konkurencji dotyczy umowy kartelowej pomiędzy producentami transformatorów mocy.

Projekt decyzji stwarza podstawy do następujących uwag:

Pisemne zgłoszenie zastrzeżeń

Pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przyjęto 20 listopada 2008 r. i wysłano do następujących siedmiu grup przedsiębiorstw: ABB Ltd; AREVA T&D SA; ALSTOM; Siemens AG; Fuji Electrics Holdings Co. Ltd; Hitachi Ltd; oraz Toshiba Corporation (zwanych dalej stronami).

W pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń Komisja ustaliła wstępnie, że strony naruszyły postanowienia art. 81 traktatu WE w latach 1993–2003 poprzez zawarcie umowy ustnej (umowy dobrowolnej), na mocy której porozumiano się, że producenci japońscy nie będą sprzedawać transformatorów mocy w Europie, a producenci europejscy – na rynku japońskim.

Czas odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń

Początkowo wyznaczono termin sześciu tygodni na udzielenie odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń. Wszystkie strony zwróciły się do mnie z wnioskami o przedłużenie terminu udzielania odpowiedzi, które zostały przeze mnie częściowo zaaprobowane. Wszystkie strony udzieliły odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w ramach przedłużonego terminu udzielania odpowiedzi.

Dostęp do akt

Komisja udostępniła stronom akta postępowania w formie płyt CD-ROM. Dostęp do oświadczeń złożonych przez podmioty wnioskujące o zwolnienie z grzywien oraz przez podmioty wnioskujące o złagodzenie kar umożliwiono tylko w siedzibie Komisji.

Zgodnie z zawiadomieniem Komisji dotyczącym dostępu do akt (1), został przyznany dodatkowy dostęp do dokumentów otrzymanych przez Komisję po spotkaniu wyjaśniającym i stanowiących obciążający materiał dowodowy, na którym Komisja zamierzała się oprzeć w decyzji końcowej.

Złożenie ustnych wyjaśnień

Na wniosek stron w dniu 17 lutego 2009 r. odbyło się spotkanie wyjaśniające, na którym reprezentowane były wszystkie strony.

Podczas spotkania wyjaśniającego jedna ze stron uzyskała możliwość udzielenia odpowiedzi na pytanie w formie pisemnej. Przedmiotowa odpowiedź została następnie rozesłana do wszystkich stron z możliwością przedstawienia uwag, powodując potrzebę dodatkowego dostępu do akt, wspomnianego powyżej.

Główne kwestie proceduralne poruszone przez strony

Strony wniosły kilka zastrzeżeń dotyczących prawa do obrony, które, po wnikliwym rozpatrzeniu, uznałem za bezpodstawne. Główne zastrzeżenia były następujące:

| — | Komisja opiera się na dowodach obciążających sam podmiot wnioskujący o zwolnienie z obciążenia grzywną, pomimo że jego wniosek został odrzucony.
  Zawiadomienie w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. stanowi, że wnioskujący może wycofać dowody przedłożone w celu uzyskania zwolnienia z grzywny, jeśli jego wniosek nie zostanie rozpatrzony pozytywnie (2). Wnioskujący nie skorzystał jednak z tej możliwości, dlatego też Komisja mogła oprzeć się na powyższym materiale dowodowym, nie naruszając jednocześnie jego praw do obrony. |
| --- | --- |

—

Komisja opiera się na dowodach obciążających sam podmiot wnioskujący o zwolnienie z obciążenia grzywną, pomimo że jego wniosek został odrzucony.

Zawiadomienie w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. stanowi, że wnioskujący może wycofać dowody przedłożone w celu uzyskania zwolnienia z grzywny, jeśli jego wniosek nie zostanie rozpatrzony pozytywnie (2). Wnioskujący nie skorzystał jednak z tej możliwości, dlatego też Komisja mogła oprzeć się na powyższym materiale dowodowym, nie naruszając jednocześnie jego praw do obrony.

| — | Komisja opiera się na materiale dowodowym zebranym podczas kontroli dotyczących innych (aczkolwiek powiązanych) spraw.
  Moje dochodzenie wykazało, że ten sam materiał dowodowy został w późniejszym terminie dobrowolnie przedłożony w związku z wnioskiem o zwolnienie z grzywny oraz w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji w przedmiotowej sprawie. Zatem fakt zajęcia materiału dowodowego przez Komisję podczas kontroli dotyczącej innej sprawy nie skutkuje naruszeniem praw do obrony. |
| --- | --- |

—

Komisja opiera się na materiale dowodowym zebranym podczas kontroli dotyczących innych (aczkolwiek powiązanych) spraw.

Moje dochodzenie wykazało, że ten sam materiał dowodowy został w późniejszym terminie dobrowolnie przedłożony w związku z wnioskiem o zwolnienie z grzywny oraz w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji w przedmiotowej sprawie. Zatem fakt zajęcia materiału dowodowego przez Komisję podczas kontroli dotyczącej innej sprawy nie skutkuje naruszeniem praw do obrony.

| — | Europejskie strony postępowania zostały poinformowane o szczegółowym zakresie kontroli na wczesnym etapie postępowania, podczas gdy strona japońska została poinformowana dopiero w momencie otrzymania pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń.
  Chciałbym tutaj zauważyć, że kontrola, poza umową dobrowolną, skupiła się w fazie początkowej na pewnych wewnątrzunijnych praktykach, co do których istniało domniemanie, że strona japońska w nich nie uczestniczyła. Fakt poinformowania stron europejskich o zawężonym zakresie kontroli prowadzonej przeciwko nim nie oznacza jakiejkolwiek dyskryminacji i z całą pewnością nie stanowi naruszenia prawa do obrony japońskich stron postępowania. |
| --- | --- |

—

Europejskie strony postępowania zostały poinformowane o szczegółowym zakresie kontroli na wczesnym etapie postępowania, podczas gdy strona japońska została poinformowana dopiero w momencie otrzymania pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń.

Chciałbym tutaj zauważyć, że kontrola, poza umową dobrowolną, skupiła się w fazie początkowej na pewnych wewnątrzunijnych praktykach, co do których istniało domniemanie, że strona japońska w nich nie uczestniczyła. Fakt poinformowania stron europejskich o zawężonym zakresie kontroli prowadzonej przeciwko nim nie oznacza jakiejkolwiek dyskryminacji i z całą pewnością nie stanowi naruszenia prawa do obrony japońskich stron postępowania.

| — | Wbrew zasadzie równego traktowania niektóre dokumenty zostały udostępnione podmiotowi wnioskującemu o złagodzenie kary, lecz nie innym stronom postępowania, przed wysłaniem pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń.
  Odpowiednie służby Komisji nie mają według mnie ograniczeń w zakresie omawiania pewnych danych informacyjnych ze stronami, w celu lepszego zrozumienia i przyśpieszenia postępowania wyjaśniającego, w trakcie jego trwania. W szczególności dotyczy to podmiotów wnioskujących o złagodzenie kar. W każdym razie przedmiotowe dokumenty zostały następnie udostępnione wszystkim stronom postępowania w ramach procedury dostępu do akt. Zatem wcześniejsze ujawnienie informacji nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania ani ograniczenia prawa do obrony dla danej strony. |
| --- | --- |

—

Wbrew zasadzie równego traktowania niektóre dokumenty zostały udostępnione podmiotowi wnioskującemu o złagodzenie kary, lecz nie innym stronom postępowania, przed wysłaniem pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń.

Odpowiednie służby Komisji nie mają według mnie ograniczeń w zakresie omawiania pewnych danych informacyjnych ze stronami, w celu lepszego zrozumienia i przyśpieszenia postępowania wyjaśniającego, w trakcie jego trwania. W szczególności dotyczy to podmiotów wnioskujących o złagodzenie kar. W każdym razie przedmiotowe dokumenty zostały następnie udostępnione wszystkim stronom postępowania w ramach procedury dostępu do akt. Zatem wcześniejsze ujawnienie informacji nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania ani ograniczenia prawa do obrony dla danej strony.

| — | Jedna z zainteresowanych stron stwierdziła, że nigdy nie otrzymała pisemnego potwierdzenia złożenia wniosku o złagodzenie kar, który następnie został odrzucony. Strona ta również poinformowała, że odpowiednie służby Komisji w piśmie odrzucającym wniosek o złagodzenie kar nie podały dokładnej daty przeprowadzenia porównania dostarczonych informacji i informacji, którymi Komisja już dysponowała.
  Zgodnie z zawiadomieniem Komisji dotyczącym dostępu do akt (3) podmiot wnioskujący o złagodzenie kary otrzymuje pisemne potwierdzenie, poświadczające datę otrzymania wniosku. Zatem brak powyższego poświadczenia stanowi nieprawidłowość proceduralną. Ponadto, w szczególności w związku z brakiem powyższego poświadczenia, uważam, że brak wyraźnego wykazania daty przeprowadzenia porównania w piśmie odrzucającym wniosek o złagodzenie kar stanowi również nieprawidłowość proceduralną. Jednakże, pozostawiając otwartą kwestię, czy data porównania mogła mieć decydujący wpływ na status wniosku o złagodzenie kar danego podmiotu, nie uważam, że którakolwiek z powyższych nieprawidłowości proceduralnych jest na tyle poważna, aby stanowić naruszenie prawa do obrony. |
| --- | --- |

—

Jedna z zainteresowanych stron stwierdziła, że nigdy nie otrzymała pisemnego potwierdzenia złożenia wniosku o złagodzenie kar, który następnie został odrzucony. Strona ta również poinformowała, że odpowiednie służby Komisji w piśmie odrzucającym wniosek o złagodzenie kar nie podały dokładnej daty przeprowadzenia porównania dostarczonych informacji i informacji, którymi Komisja już dysponowała.

Zgodnie z zawiadomieniem Komisji dotyczącym dostępu do akt (3) podmiot wnioskujący o złagodzenie kary otrzymuje pisemne potwierdzenie, poświadczające datę otrzymania wniosku. Zatem brak powyższego poświadczenia stanowi nieprawidłowość proceduralną. Ponadto, w szczególności w związku z brakiem powyższego poświadczenia, uważam, że brak wyraźnego wykazania daty przeprowadzenia porównania w piśmie odrzucającym wniosek o złagodzenie kar stanowi również nieprawidłowość proceduralną. Jednakże, pozostawiając otwartą kwestię, czy data porównania mogła mieć decydujący wpływ na status wniosku o złagodzenie kar danego podmiotu, nie uważam, że którakolwiek z powyższych nieprawidłowości proceduralnych jest na tyle poważna, aby stanowić naruszenie prawa do obrony.

Projekt decyzji

W projekcie decyzji Komisja zasadniczo utrzymuje zastrzeżenia w zakresie, w jakim zostały one ujęte w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń; czas trwania naruszenia został jednak w znacznym stopniu skrócony.

Uważam, że projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, co do których strony miały możliwość przedstawienia swoich stanowisk.

Wniosek

W związku z powyższym stwierdzam, że w niniejszej sprawie prawo do złożenia wyjaśnień zostało zachowane dla wszystkich stron przedmiotowego postępowania.

Bruksela dnia 5 października 2009 r.

Michael ALBERS

---

(1)  Dz.U. C 325 z 22.12.2005, s. 7, pkt 27.

1

(2)  Dz.U. C 45 z 19.2.2002, s. 3, pkt 17.

2

(3)  Dz.U. C 45 z 19.2.2002, s. 3, pkt. 14 i 25.

3

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/21

---

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 7 października 2009 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG

(sprawa COMP/C.39129 – Transformatory mocy)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 7601)

(Jedynie teksty w języku angielskim i francuskim są autentyczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 296/08

Dnia 7 października 2009 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 81 traktatu WE. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003
   (1)
  Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych. Pełen tekst omawianej decyzji w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności dostępny jest na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji, pod adresem:

http://ec.europa.eu/competition/antitrust/cases/

1.   WPROWADZENIE

| (1) | Decyzja skierowana jest do dziewięciu osób prawnych należących do siedmiu przedsiębiorstw i dotyczy naruszenia postanowień art. 81 Traktatu oraz art. 53 Porozumienia EOG. Między dniem 9 czerwca 1999 r. a dniem 15 maja 2003 r. adresaci decyzji dopuścili się pojedynczego i ciągłego naruszenia tych postanowień na całym terytorium EOG (w kształcie, jaki miało ono w czasie naruszania postanowień), polegającego na zawarciu porozumienia, w którym uzgodnili oni podział rynku na zasadzie umowy dobrowolnej (zwanej dalej „UD”) pomiędzy europejskich i japońskich producentów transformatorów mocy, tak aby nie naruszać wzajemnych rynków krajowych i odstąpić od sprzedaży na tych rynkach. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja skierowana jest do dziewięciu osób prawnych należących do siedmiu przedsiębiorstw i dotyczy naruszenia postanowień art. 81 Traktatu oraz art. 53 Porozumienia EOG. Między dniem 9 czerwca 1999 r. a dniem 15 maja 2003 r. adresaci decyzji dopuścili się pojedynczego i ciągłego naruszenia tych postanowień na całym terytorium EOG (w kształcie, jaki miało ono w czasie naruszania postanowień), polegającego na zawarciu porozumienia, w którym uzgodnili oni podział rynku na zasadzie umowy dobrowolnej (zwanej dalej „UD”) pomiędzy europejskich i japońskich producentów transformatorów mocy, tak aby nie naruszać wzajemnych rynków krajowych i odstąpić od sprzedaży na tych rynkach.

2.   OPIS SPRAWY

2.1.   Procedura

| (2) | Przedmiotowa decyzja opiera się na wnioskach złożonych przez przedsiębiorstwa Siemens i Fuji w ramach programu łagodzenia kar, na kooperacji przedsiębiorstw AREVA T&D oraz Hitachi, dowodach zgromadzonych w czasie kontroli oraz odpowiedziach na szereg wniosków o udzielenie informacji. |
| --- | --- |

(2)

Przedmiotowa decyzja opiera się na wnioskach złożonych przez przedsiębiorstwa Siemens i Fuji w ramach programu łagodzenia kar, na kooperacji przedsiębiorstw AREVA T&D oraz Hitachi, dowodach zgromadzonych w czasie kontroli oraz odpowiedziach na szereg wniosków o udzielenie informacji.

| (3) | Pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przyjęto w dniu 20 listopada 2008 r., a spotkanie wyjaśniające odbyło się w dniu 17 lutego 2009 r. W dniach 18 września i 2 października 2009 r. Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał przychylną opinię, a w dniu 7 października 2009 r. Komisja przyjęła przedmiotową decyzję. |
| --- | --- |

(3)

Pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przyjęto w dniu 20 listopada 2008 r., a spotkanie wyjaśniające odbyło się w dniu 17 lutego 2009 r. W dniach 18 września i 2 października 2009 r. Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał przychylną opinię, a w dniu 7 października 2009 r. Komisja przyjęła przedmiotową decyzję.

2.2.   Krótki opis naruszenia

| (4) | Przedmiotowa sprawa dotyczy naruszenia postanowień art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienie EOG w sektorze transformatorów mocy. |
| --- | --- |

(4)

Przedmiotowa sprawa dotyczy naruszenia postanowień art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienie EOG w sektorze transformatorów mocy.

| (5) | Zachowanie antykonkurencyjne odnosi się do transformatorów mocy, transformatorów samochodowych i dławików kompensacyjnych dla napięć o zakresie 380 kV i większym. Transformator mocy jest ważnym komponentem elektrycznym, zmniejszającym lub zwiększającym napięcie w obwodzie elektrycznym. Transformatory mocy sprzedaje się jako osobne komponenty lub jako części składowe wolnostojących podstacji elektrycznych. Decyzja obejmuje wszystkie rodzaje transformatorów mocy, zarówno sprzedawane jako osobny produkt, jak i jako część gotowych projektów, nie obejmuje natomiast transformatorów mocy sprzedawanych jako części podstacji na bazie rozdzielnic z izolacją gazową, które były już przedmiotem decyzji Komisji z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie COMP/F/38.899 – rozdzielnice z izolacją gazową. |
| --- | --- |

(5)

Zachowanie antykonkurencyjne odnosi się do transformatorów mocy, transformatorów samochodowych i dławików kompensacyjnych dla napięć o zakresie 380 kV i większym. Transformator mocy jest ważnym komponentem elektrycznym, zmniejszającym lub zwiększającym napięcie w obwodzie elektrycznym. Transformatory mocy sprzedaje się jako osobne komponenty lub jako części składowe wolnostojących podstacji elektrycznych. Decyzja obejmuje wszystkie rodzaje transformatorów mocy, zarówno sprzedawane jako osobny produkt, jak i jako część gotowych projektów, nie obejmuje natomiast transformatorów mocy sprzedawanych jako części podstacji na bazie rozdzielnic z izolacją gazową, które były już przedmiotem decyzji Komisji z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie COMP/F/38.899 – rozdzielnice z izolacją gazową.

| (6) | Naruszenie trwało od dnia 9 czerwca 1999 r. do dnia 15 maja 2003 r. Strony naruszenia zawarły ustne porozumienie obejmujące całe terytorium EOG (w kształcie, jaki miało ono w czasie naruszania postanowień), uzgadniające podział rynku na zasadzie umowy dobrowolnej pomiędzy europejskich i japońskich producentów transformatorów mocy, tak aby nie naruszać wzajemnych rynków krajowych i odstąpić od sprzedaży na tych rynkach. |
| --- | --- |

(6)

Naruszenie trwało od dnia 9 czerwca 1999 r. do dnia 15 maja 2003 r. Strony naruszenia zawarły ustne porozumienie obejmujące całe terytorium EOG (w kształcie, jaki miało ono w czasie naruszania postanowień), uzgadniające podział rynku na zasadzie umowy dobrowolnej pomiędzy europejskich i japońskich producentów transformatorów mocy, tak aby nie naruszać wzajemnych rynków krajowych i odstąpić od sprzedaży na tych rynkach.

| (7) | W tym celu strony organizowały spotkania 1 lub 2 razy do roku. Spotkania odbywały się w Europie i Azji, a mianowicie w Maladze, Singapurze, Barcelonie, Lizbonie, Tokio, Wiedniu i Zurychu, i miały na celu potwierdzenie poszanowania przedmiotowego porozumienia. Każdemu członkowi kartelu przydzielono tajny kod. Wiele dokumentów pochodzących z okresu zaistnienia naruszenia oraz oświadczeń złożonych przez przedsiębiorstwa potwierdza powyższe fakty. |
| --- | --- |

(7)

W tym celu strony organizowały spotkania 1 lub 2 razy do roku. Spotkania odbywały się w Europie i Azji, a mianowicie w Maladze, Singapurze, Barcelonie, Lizbonie, Tokio, Wiedniu i Zurychu, i miały na celu potwierdzenie poszanowania przedmiotowego porozumienia. Każdemu członkowi kartelu przydzielono tajny kod. Wiele dokumentów pochodzących z okresu zaistnienia naruszenia oraz oświadczeń złożonych przez przedsiębiorstwa potwierdza powyższe fakty.

2.3.   Adresaci decyzji i czas trwania

| (8) | Adresatami decyzji są ABB Ltd, AREVA T&D SA, ALSTOM (Société Anonyme), Siemens AG, Siemens Aktiengesellschaft Österreich, Fuji Electrics Holdings Co. Ltd, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd oraz Toshiba Corporation. |
| --- | --- |

(8)

Adresatami decyzji są ABB Ltd, AREVA T&D SA, ALSTOM (Société Anonyme), Siemens AG, Siemens Aktiengesellschaft Österreich, Fuji Electrics Holdings Co. Ltd, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd oraz Toshiba Corporation.

| (9) | Czas trwania naruszenia dla wszystkich adresatów decyzji z wyjątkiem przedsiębiorstwa Siemens Aktiengesellschaft Austria to okres od dnia 9 czerwca 1999 r. do dnia 15 maja 2003 r. Dla przedsiębiorstwa Siemens Aktiengesellschaft Austria naruszenie trwało od dnia 29 maja 2001 r. do dnia 15 maja 2003 r. |
| --- | --- |

(9)

Czas trwania naruszenia dla wszystkich adresatów decyzji z wyjątkiem przedsiębiorstwa Siemens Aktiengesellschaft Austria to okres od dnia 9 czerwca 1999 r. do dnia 15 maja 2003 r. Dla przedsiębiorstwa Siemens Aktiengesellschaft Austria naruszenie trwało od dnia 29 maja 2001 r. do dnia 15 maja 2003 r.

2.4.   Środki zaradcze

| (10) | Decyzja oparta jest na wytycznych w sprawie grzywien z 2006 r. |
| --- | --- |

(10)

Decyzja oparta jest na wytycznych w sprawie grzywien z 2006 r.

2.4.1.   Podstawowa kwota grzywny

| (11) | Podstawową kwotę grzywny ustalono poprzez pomnożenie części średniej wartości sprzedaży transformatorów mocy dokonanej przez każde z przedsiębiorstw na danym obszarze geograficznym w roku 2001 („kwota zmienna”) przez liczbę lat, w których trwało naruszenie, a następnie doliczenie dodatkowej kwoty, której wysokość również obliczono jako część wartości sprzedaży, w celu zniechęcenia przedsiębiorstw do zawierania porozumień horyzontalnych dotyczących ustalania cen („opłata za przystąpienie do porozumienia”). |
| --- | --- |

(11)

Podstawową kwotę grzywny ustalono poprzez pomnożenie części średniej wartości sprzedaży transformatorów mocy dokonanej przez każde z przedsiębiorstw na danym obszarze geograficznym w roku 2001 („kwota zmienna”) przez liczbę lat, w których trwało naruszenie, a następnie doliczenie dodatkowej kwoty, której wysokość również obliczono jako część wartości sprzedaży, w celu zniechęcenia przedsiębiorstw do zawierania porozumień horyzontalnych dotyczących ustalania cen („opłata za przystąpienie do porozumienia”).

| (12) | Biorąc pod uwagę charakter naruszenia, łączny udział w rynku przedsiębiorstw biorących udział w porozumieniu, zakres geograficzny naruszenia i jego wdrożenie, zarówno kwota zmienna jak i opłata za przystąpienie do porozumienia zostały ustalone na poziomie 16 %. |
| --- | --- |

(12)

Biorąc pod uwagę charakter naruszenia, łączny udział w rynku przedsiębiorstw biorących udział w porozumieniu, zakres geograficzny naruszenia i jego wdrożenie, zarówno kwota zmienna jak i opłata za przystąpienie do porozumienia zostały ustalone na poziomie 16 %.

| (13) | Jako że naruszenie prawa trwało przynajmniej przez okres czterech lat, kwota zmienna zostaje pomnożona przez 4. |
| --- | --- |

(13)

Jako że naruszenie prawa trwało przynajmniej przez okres czterech lat, kwota zmienna zostaje pomnożona przez 4.

2.4.2.   Dostosowania kwoty podstawowej

2.4.2.1.   Okoliczności obciążające

| (14) | Okoliczność obciążającą dla przedsiębiorstwa ABB Ltd stanowi fakt ponownego naruszenia postanowień (wcześniejsza decyzja w sprawie praktyk kartelowych została wzięta pod uwagę) i prowadzi do zwiększenia grzywny o 50 %. |
| --- | --- |

(14)

Okoliczność obciążającą dla przedsiębiorstwa ABB Ltd stanowi fakt ponownego naruszenia postanowień (wcześniejsza decyzja w sprawie praktyk kartelowych została wzięta pod uwagę) i prowadzi do zwiększenia grzywny o 50 %.

2.4.2.2.   Okoliczności łagodzące

| (15) | W decyzji uznano także, że w przedmiotowej sprawie zaistniały wyjątkowe okoliczności, które uprawniają do obniżenia o 18 % grzywien przedsiębiorstwom Hitachi i AREVA T&D ze względu na ich skuteczną kooperacją poza zakresem zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. Obniżenia tego nie stosuje się do przedsiębiorstwa ALSTOM, byłej spółki dominującej przedsiębiorstwa AREVA T&D. |
| --- | --- |

(15)

W decyzji uznano także, że w przedmiotowej sprawie zaistniały wyjątkowe okoliczności, które uprawniają do obniżenia o 18 % grzywien przedsiębiorstwom Hitachi i AREVA T&D ze względu na ich skuteczną kooperacją poza zakresem zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. Obniżenia tego nie stosuje się do przedsiębiorstwa ALSTOM, byłej spółki dominującej przedsiębiorstwa AREVA T&D.

2.4.3.   Skutek odstraszający

| (16) | Decyzja podkreśla potrzebę zapewnienia, że nałożone grzywny mają odpowiedni skutek odstraszający; w tym celu grzywna nałożona na Siemens i Hitachi pomnożona została o 1,2, a grzywna dla przedsiębiorstwa Toshiba o 1,1. |
| --- | --- |

(16)

Decyzja podkreśla potrzebę zapewnienia, że nałożone grzywny mają odpowiedni skutek odstraszający; w tym celu grzywna nałożona na Siemens i Hitachi pomnożona została o 1,2, a grzywna dla przedsiębiorstwa Toshiba o 1,1.

2.4.4.   Zastosowanie zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r.: zmniejszenie wysokości grzywien

| (17) | W związku z zastosowaniem zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. Siemens otrzymuje pełne zwolnienie z grzywny, a grzywnę przedsiębiorstwa Fuji zmniejsza się o 40 %. Wnioski o złagodzenie kary przedłożone przez ABB, AREVA T&D oraz Hitachi zostały odrzucone, jako że nie dostarczyły wystarczającej wartości dodanej w porównaniu do informacji, którymi dysponowała Komisja. |
| --- | --- |

(17)

W związku z zastosowaniem zawiadomienia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. Siemens otrzymuje pełne zwolnienie z grzywny, a grzywnę przedsiębiorstwa Fuji zmniejsza się o 40 %. Wnioski o złagodzenie kary przedłożone przez ABB, AREVA T&D oraz Hitachi zostały odrzucone, jako że nie dostarczyły wystarczającej wartości dodanej w porównaniu do informacji, którymi dysponowała Komisja.

3.   GRZYWNY NAŁOŻONE NA MOCY DECYZJI

| a) | ABB Ltd: |
| --- | --- |

a)

ABB Ltd:

33 750 000 EUR

| b) | ALSTOM (Société Anonyme): |
| --- | --- |

b)

ALSTOM (Société Anonyme):

16 500 000 EUR, z czego AREVA T&D SA odpowiada solidarnie na kwotę 13 530 000 EUR

| c) | Siemens AG: |
| --- | --- |

c)

Siemens AG:

0 EUR, z czego Siemens Aktiengesellschaft Österreich odpowiada solidarnie na kwotę 0 EUR

| d) | Fuji Electrics Holdings Co., Ltd: |
| --- | --- |

d)

Fuji Electrics Holdings Co., Ltd:

1 734 000 EUR

| e) | Hitachi Ltd: |
| --- | --- |

e)

Hitachi Ltd:

2 460 000 EUR, z czego Hitachi Europe Ltd odpowiada solidarnie na kwotę 2 460 000 EUR

| f) | Toshiba Corporation: |
| --- | --- |

f)

Toshiba Corporation:

13 200 000 EUR

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.

---

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/23

---

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogóparentlne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 296/09

| Numer środka pomocy państwa | X 231/09 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | Adeguamento al regolamento (CE) n. 800/2008 |
| Nazwa regionu (NUTS) | Friuli-Venezia Giulia
  Obszary mieszane |
| Organ przyznający pomoc | Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia — Direzione centrale attività produttive |
| Servizio Politiche economiche e marketing territoriale |
| Via Sabbadini 31 |
| 33100 Udine UD |
| ITALIA |
| politiche.economiche@regione.fvg.it |
| http://www.regione.fvg.it |

Numer środka pomocy państwa

X 231/09

Państwo członkowskie

Włochy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Adeguamento al regolamento (CE) n. 800/2008

Nazwa regionu (NUTS)

Friuli-Venezia Giulia

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia — Direzione centrale attività produttive

Servizio Politiche economiche e marketing territoriale

Via Sabbadini 31

33100 Udine UD

ITALIA

politiche.economiche@regione.fvg.it

http://www.regione.fvg.it

Nazwa środka pomocy

Incentivi alle PMI per l'adozione di misure di politica industriale che supportino progetti di sviluppo competitivo — aiuti alla formazione

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

DPReg 354 del 22.12.2008 (Regolamento concernente criteri e modalità per la concessione alle piccole e medie imprese di incentivi per l’adozione di misure di politica industriale che supportino progetti di sviluppo competitivo ai sensi del capo I della legge regionale 4 marzo 2005, n. 4), pubblicato sul bollettino ufficiale della Regione n. 53 del 31.12.2008.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Zmiany XT 64/05

Czas trwania pomocy

1.1.2009–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

1,00 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

—

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

—

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Szkolenia specjalistyczne (art. 38 ust. 1)

35 %

20 %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

70 %

20 %

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://lexview-int.regione.fvg.it/FontiNormative/Regolamenti/D_P_REG_0354-2008.pdf

| Numer środka pomocy państwa | X 234/09 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | Basilicata
  Artykuł 87 ust. 3 lit. a) |
| Organ przyznający pomoc | Regione Basilicata — Dipartimento Formazione Lavoro Cultura e Sport |
| Via V. Verrastro 8 |
| 85100 Potenza PZ |
| ITALIA |
| http://www.regione.basilicata.it |

Numer środka pomocy państwa

X 234/09

Państwo członkowskie

Włochy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

Basilicata

Artykuł 87 ust. 3 lit. a)

Organ przyznający pomoc

Regione Basilicata — Dipartimento Formazione Lavoro Cultura e Sport

Via V. Verrastro 8

85100 Potenza PZ

ITALIA

http://www.regione.basilicata.it

Nazwa środka pomocy

Formazione e Competitività di Impresa

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Deliberazione Giunta Regionale n. 2127 del 29.12.2008 — Pubblicata sul Bollettino Ufficiale della regione Basilicata n. 3 del 26.1.2009

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

26.1.2009–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

1,52 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

—

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Pogramma Operativo F.S.E. 2007-2013 — Regione Basilicata — 3,04 milioni di EUR

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Szkolenia specjalistyczne (art. 38 ust. 1)

25 %

20 %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

60 %

20 %

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.regione.basilicata.it/dipformazione/default.cfm?fuseaction=dir&dir=2698&doc=&link=

| Numer środka pomocy państwa | X 236/09 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | Galicia
  Artykuł 87 ust. 3 lit. a) |
| Organ przyznający pomoc | Xunta de Galicia. Consellería de Traballo |
| San Lázaro, s/n |
| 15781 Santiago de Compostela |
| ESPAÑA |
| http://traballo.xunta.es/?set_language=es&cl=es |

Numer środka pomocy państwa

X 236/09

Państwo członkowskie

Hiszpania

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

Galicia

Artykuł 87 ust. 3 lit. a)

Organ przyznający pomoc

Xunta de Galicia. Consellería de Traballo

San Lázaro, s/n

15781 Santiago de Compostela

ESPAÑA

http://traballo.xunta.es/?set_language=es&cl=es

Nazwa środka pomocy

Programa de incentivos a la contratación indefinida de mujeres como medida para lograr un trabajo igualitario

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Orden de 30 de diciembre de 2008 por la que se establecen las bases reguladoras del programa de incentivos a la contratación indefinida de mujeres como medida para lograr un mercado de trabajo igualitario cofinanciado por el fondo social europeo y se procede a su convocatoria para el año 2009 (DOG n.o 10 de 15 de enero de 2009)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

16.9.2008–15.9.2009

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

4,20 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

—

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cofinanciado por el fondo social europeo en un porcentaje del 80 %, a través del programa operativo del fondo social europeo de Galicia 2007-2013, número CCI 2007 ES 051 PO004 aprobado por la decisión europea de 15 de septiembre del 2007 — 1,00 EUR (en millones)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

26 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.xunta.es/Doc/Dog2009.nsf/FichaContenido/1F86?OpenDocument

| Numer środka pomocy państwa | X 237/09 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | Galicia
  Artykuł 87 ust. 3 lit. a) |
| Organ przyznający pomoc | Xunta de Galicia. Consellería de Traballo |
| San Lázaro, s/n |
| 15781 Santiago de Compostela |
| ESPAÑA |
| http://traballo.xunta.es/?set_language=es&cl=es |

Numer środka pomocy państwa

X 237/09

Państwo członkowskie

Hiszpania

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

Galicia

Artykuł 87 ust. 3 lit. a)

Organ przyznający pomoc

Xunta de Galicia. Consellería de Traballo

San Lázaro, s/n

15781 Santiago de Compostela

ESPAÑA

http://traballo.xunta.es/?set_language=es&cl=es

Nazwa środka pomocy

Programa de incentivos a la contratación por cuenta ajena como medida para favorecer la inserción de la juventud

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Orden de 30 de diciembre de 2008 por la que se establecen las bases reguladoras del programa de incentivos a la contratación por cuenta ajena como medida para favorecer la inserción de la juventud cofinanciado por el Fondo Social Europeo y se procede a su convocatoria para el año 2009 (DOG n.o 10 de 15 de enero de 2009)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

16.9.2008–15.9.2009

Sektor(y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

9,80 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

—

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cofinanciado por el Fondo Social Europeo en un porcentaje del 80 %, a través del programa operativo del fondo social europeo de Galicia 2007-2013, número CCI 2007 ES 051 PO004 aprobado por la decisión europea de 15 de septiembre del 2007 — 1,00 EUR (en millones)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

44,31 %

44,31 %

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.xunta.es/Doc/Dog2009.nsf/FichaContenido/1F96?OpenDocument

| Numer środka pomocy państwa | X 238/09 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Numer referencyjny państwa członkowskiego | — |
| Nazwa regionu (NUTS) | Galicia
  Artykuł 87 ust. 3 lit. a) |
| Organ przyznający pomoc | Xunta de Galicia Consellería de Traballo |
| San Lázaro, s/n |
| 15781 Santiago de Compostela |
| ESPAÑA |
| http://traballo.xunta.es/?set_language=es&cl=es |

Numer środka pomocy państwa

X 238/09

Państwo członkowskie

Hiszpania

Numer referencyjny państwa członkowskiego

—

Nazwa regionu (NUTS)

Galicia

Artykuł 87 ust. 3 lit. a)

Organ przyznający pomoc

Xunta de Galicia Consellería de Traballo

San Lázaro, s/n

15781 Santiago de Compostela

ESPAÑA

http://traballo.xunta.es/?set_language=es&cl=es

Nazwa środka pomocy

Programa de incentivos a la contratación indefinida de parados de larga duración, cofinanciado por el fondo social europeo

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Orden de 30 de diciembre de 2008 por la que se establecen las bases reguladoras del programa de incentivos a la contratación indefinida de parados de larga duración, cofinanciado por el Fondo Social Europeo y se procede a su convocatoria para el año 2009 (DOG n.o 11 de 16 de enero)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

—

Czas trwania pomocy

16.9.2008–15.9.2009

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

9,25 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

—

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja bezpośrednia

Odesłanie do decyzji Komisji

—

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cofinanciado por el Fondo Social Europeo en un porcentaje del 80 %, a traves del Programa Operativo del Fondo Social europeo de Galicia 2007-2013, número CCI 2007 ES 051 PO004 aprobado por la decisión europea de 15 de septiembre del 2007 — 1,00 EUR (en millones)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

34,46 %

—

Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji (art. 40)

34,46 %

—

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy:

http://www.xunta.es/Doc/Dog2009.nsf/FichaContenido/2026?OpenDocument

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/28 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/28

---

ZAWIADOMIENIE O ZŁOŻONYM WNIOSKU O WYDANIE ZEZWOLENIA NA POSZUKIWANIE WĘGLOWODORÓW PŁYNNYCH I GAZOWYCH POD NAZWĄ BIANCAVILLA

REPUBLIKA WŁOSKA – REGION SYCYLIA

DYREKCJA REGIONALNA DS. PRZEMYSŁU – WYDZIAŁ REGIONALNY DS. PRZEMYSŁU I GÓRNICTWA

BIURO REGIONALNE DS. WĘGLOWODORÓW I GEOTERMII (U.R.I.G.)

2009/C 296/10

Spółka EniMed – Eni Mediterranea Idrocarburi S.p.A., z siedzibą przy Strada Statale 117 bis, Contrada Ponte Olivo, 93012 Gela (prowincja Caltanissetta), ITALIA numer identyfikacji podatkowej 12300000150, jedyny przedstawiciel z udziałem w wysokości 50 %, oraz spółka Edison S.p.A., z siedzibą przy Foro Buonaparte 31, 20121 Milano MI, ITALIA z udziałem w wysokości 50 %, wnioskiem z dnia 12 czerwca 2009 r. wystąpiły do Dyrekcji Regionalnej ds. Przemysłu, organu właściwego do wydawania zezwoleń na wydobycie na terytorium regionu Sycylia, z siedzibą przy via Ugo La Malfa nr 87/89, 90146 Palermo PA, ITALIA o udzielenie im – na mocy ustawy regionalnej L.R.S. nr 14 z dnia 3 lipca 2000 r., transponującej i wykonującej dyrektywę 94/22/WE – zezwolenia na poszukiwanie węglowodorów płynnych i gazowych pod nazwą „Biancavilla”, na obszarze o powierzchni 7 400 hektarów (74,00 km2), znajdującym się w środkowo-wschodniej części Sycylii, na terytorium prowincji Enna i Catania. Obszar ten graniczy od południa z obszarem objętym koncesją „Paternò” (należącą w 100 % do spółki Edison), natomiast z innych stron graniczy z obszarami nieobjętymi koncesjami.

W przypadku prowincji Enna wniosek dotyczy gmin: Centuripe i Regalbuto. W przypadku prowincji Catania wniosek dotyczy gmin: Adrano, Biancavilla, Santa Maria di Licodia i Regalna.

Granicę obszaru, który jest przedmiotem wniosku o zezwolenie, określa wielokąt wyznaczony liniami ciągłymi łączącymi wierzchołki „A”, „B”, „C”, „D” oraz „E”.

Wspomniane wierzchołki wyznaczone są w następujący sposób:

| A. | Punkt znajdujący się na południowo-wschodniej krawędzi budynku położonego na wysokości 457 metrów, w odległości 420 metrów na północny wschód od drogi Grotte Rosse; |
| --- | --- |

A.

Punkt znajdujący się na południowo-wschodniej krawędzi budynku położonego na wysokości 457 metrów, w odległości 420 metrów na północny wschód od drogi Grotte Rosse;

| B. | Punkt znajdujący się na północno-zachodniej krawędzi budynku położonego na wysokości 648 metrów na drodze Paricchia; |
| --- | --- |

B.

Punkt znajdujący się na północno-zachodniej krawędzi budynku położonego na wysokości 648 metrów na drodze Paricchia;

| C. | Punkt znajdujący się na południowo-wschodniej krawędzi budynku położonego na wysokości 615 metrów na drodze Ingiulla, w odległości 400 metrów na północny zachód od Chiusa di Don Ascenzio; |
| --- | --- |

C.

Punkt znajdujący się na południowo-wschodniej krawędzi budynku położonego na wysokości 615 metrów na drodze Ingiulla, w odległości 400 metrów na północny zachód od Chiusa di Don Ascenzio;

| D. | Punkt znajdujący się na rozwidleniu, z którego prowadzi droga do miejscowości S. Francesco, na drodze łączącej S. Maria Licodia i Ragalna Ovest, pokrywający się z wierzchołkiem „B” określonym w koncesji „Paternò”; |
| --- | --- |

D.

Punkt znajdujący się na rozwidleniu, z którego prowadzi droga do miejscowości S. Francesco, na drodze łączącej S. Maria Licodia i Ragalna Ovest, pokrywający się z wierzchołkiem „B” określonym w koncesji „Paternò”;

| E. | Punkt znajdujący się na dzwonnicy kościoła S. Maria della Croce w Regalbuto, pokrywający się z wierzchołkiem „A” określonym w koncesji „Paternò”. |
| --- | --- |

E.

Punkt znajdujący się na dzwonnicy kościoła S. Maria della Croce w Regalbuto, pokrywający się z wierzchołkiem „A” określonym w koncesji „Paternò”.

Współrzędne geograficzne

| Wierzchołek | Szer. geogr. płn. | Dł. geogr. wsch. (M. Mario) |
| --- | --- | --- |
| A | 37°41′37′′,562 | 2°22′21′′,065 |
| B | 37°40′45′′,437 | 2°23′19′′,485 |
| C | 37°39′07′′,573 | 2°25′33′′,957 |
| D | 37°37′51′′,000 | 2°28′53′′,000 |
| E | 37°38′57′′,367 | 2°11′20′′,230 |

Wierzchołek

Szer. geogr. płn.

Dł. geogr. wsch. (M. Mario)

A

37°41′37′′,562

2°22′21′′,065

B

37°40′45′′,437

2°23′19′′,485

C

37°39′07′′,573

2°25′33′′,957

D

37°37′51′′,000

2°28′53′′,000

E

37°38′57′′,367

2°11′20′′,230

Zainteresowane podmioty mogą złożyć wniosek o zezwolenie dotyczący tego samego obszaru w ciągu 90 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wnioski otrzymane po tej dacie nie zostaną uwzględnione. Dekret przyznający zezwolenie na prace poszukiwawcze zostanie przyjęty w ciągu sześciu miesięcy po ostatecznym terminie zgłaszania ewentualnych wniosków przez podmioty konkurencyjne. Zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 94/22/WE informuje się ponadto, że kryteria, na podstawie których wydawane są zezwolenia na wydobycie i prace poszukiwawcze oraz koncesje na eksploatację, zostały już opublikowane w
  Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich C 396 z dnia 19 grudnia 1998 r., z odesłaniem do przepisów dekretu prezydenta Republiki nr 625 z dnia 25 listopada 1996 r. (opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 293 z dnia 14 grudnia 1996 r.) w sprawie transpozycji wyżej wymienionej dyrektywy do krajowego porządku prawnego oraz jej wykonania, a także zostały dokładnie określone we wspomnianej ustawie regionu Sycylii nr 14 z dnia 3 lipca 2000 r. (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Regionu Sycylii nr 32 z dnia 7 lipca 2000 r.).

Warunki i wymogi dotyczące prowadzenia i zaprzestania działalności określa wyżej wymieniona ustawa regionu Sycylii nr 14 z dnia 3 lipca 2000 r. oraz standardowa specyfikacja techniczna (Disciplinare Tipo) przyjęta przez Dyrekcję ds. Przemysłu dekretami nr 91 z dnia 30 października 2003 r. oraz nr 88 z dnia 20 października 2004 r., opublikowanymi w Dzienniku Urzędowym Regionu Sycylii, odpowiednio nr 49 część I z dnia 14 listopada 2003 r. i nr 46 część I z dnia 5 listopada 2004 r.

Zainteresowane podmioty mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą wniosku, która udostępniana jest na życzenie w Biurze Regionalnym ds. Węglowodorów i Geotermii Wydziału Regionalnego ds. Przemysłu i Górnictwa, Via Ugo La Malfa 101, 90146 Palermo PA, ITALIA.

Palermo dnia 23 października 2009 r.

Główny inżynier

Dr Inż. Salvatore GIORLANDO

---

V Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/30 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/30

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.5659 – Daimler AG/IPIC/Brawn GP)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 296/11

| 1. | W dniu 26 listopada 2009 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Daimler AG („Daimler”, Niemcy) i przedsiębiorstwo Aabar Investments PJSC („Aabar”, Zjednoczone Emiraty Arabskie), będące całkowicie kontrolowaną spółką zależną przedsiębiorstwa International Petroleum Investment Company („IPIC”, Zjednoczone Emiraty Arabskie), przejmują w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Brawn GP („Brawn”, Wielka Brytania), w drodze zakupu udziałów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 26 listopada 2009 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Daimler AG („Daimler”, Niemcy) i przedsiębiorstwo Aabar Investments PJSC („Aabar”, Zjednoczone Emiraty Arabskie), będące całkowicie kontrolowaną spółką zależną przedsiębiorstwa International Petroleum Investment Company („IPIC”, Zjednoczone Emiraty Arabskie), przejmują w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Brawn GP („Brawn”, Wielka Brytania), w drodze zakupu udziałów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Daimler: produkcja samochodów i pojazdów o przeznaczeniu komercyjnym oraz usługi finansowe, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Daimler: produkcja samochodów i pojazdów o przeznaczeniu komercyjnym oraz usługi finansowe,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa IPIC: inwestycje związane z działalnością w zakresie rafinacji ropy naftowej oraz powiązanych sieci dystrybucyjnych i usługowych na wyższych i niższych szczeblach obrotu, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa IPIC: inwestycje związane z działalnością w zakresie rafinacji ropy naftowej oraz powiązanych sieci dystrybucyjnych i usługowych na wyższych i niższych szczeblach obrotu,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Brawn: zespół wyścigowy Formuły 1. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Brawn: zespół wyścigowy Formuły 1.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301 lub 22967244) lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5659 – Daimler AG/IPIC/Brawn GP, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301 lub 22967244) lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5659 – Daimler AG/IPIC/Brawn GP, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32.

---

Sprostowania

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/31

---

Sprostowanie do zezwolenia na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 275 z dnia 14 listopada 2009 r.
  )

2009/C 296/12

Spis treści na okładce oraz tytuł na stronie 3:

zamiast:

powinno być:

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/31

---

Sprostowanie do zezwolenia na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 275 z dnia 14 listopada 2009 r.
  )

2009/C 296/13

Spis treści na okładce oraz tytuł na stronie 7:

zamiast:

powinno być:

---

| 5.12.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/31

---

Sprostowanie do komunikatu Komisji w sprawie wdrożenia dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 293 z dnia 2 grudnia 2009 r.
  )

2009/C 296/14

Strona 2, norma EN 55022:2006, kolumna czwarta:

zamiast:

„1.10.2009”,

powinno być:

„1.10.2011”.

---