# Dziennik Urzędowy C 338/25 w

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 338 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6625 września 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 338

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6625 września 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 338/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 338/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 338/02 | Sprawa C-64/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 grudnia 2022 r. w sprawie T-487/21, Neoperl AG/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 7 lutego 2023 r. przez Neoperl AG | 2 |
| 2023/C 338/03 | Sprawa C-114/23, Sapira: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 27 lutego 2023 r. – postępowanie karne przeciwko KB | 2 |
| 2023/C 338/04 | Sprawa C-115/23, Jurckow: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 27 lutego 2023 r. – postępowanie karne przeciwko RZ | 3 |
| 2023/C 338/05 | Sprawa C-132/23, Kosieski: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 6 marca 2023 r.– postępowanie karne przeciwko AN | 3 |
| 2023/C 338/06 | Sprawa C-160/23, Oczka: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 15 marca 2023 – postępowanie karne przeciwko CG | 4 |
| 2023/C 338/07 | Sprawa C-256/23: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerisches Verwaltungsgericht Regensburg (Niemcy) w dniu 20 kwietnia 2023 r. – Europejska Agencja Chemikaliów/ Hallertauer Hopfenveredelungsges. m.b.H. | 5 |
| 2023/C 338/08 | Sprawa C-290/23, ECHA: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht des Landes Sachsen-Anhalt (Niemcy) w dniu 8 maja 2023 r. – Europäische Chemikalienagentur/B. GmbH | 5 |
| 2023/C 338/09 | Sprawa C-320/23, Bundesarbeitskammer: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 24 maja 2023 r. – DocLX Travel Events GmbH/Bundesarbeitskammer | 6 |
| 2023/C 338/10 | Sprawa C-330/23, Aldi Süd: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 25 maja 2023 r. – Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V./Aldi Süd Dienstleistungs-SE & Co. OHG | 7 |
| 2023/C 338/11 | Sprawa C-349/23, Zetschek: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Karlsruhe (Niemcy) w dniu 6 czerwca 2023 r. – HB/Bundesrepublik Deutschland | 7 |
| 2023/C 338/12 | Sprawa C-350/23, Agrarmarkt Austria: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 7 czerwca 2023 r. – Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria | 8 |
| 2023/C 338/13 | Sprawa C-386/23, Novel Nutriology: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 czerwca 2023 r. – Novel Nutriology GmbH/Verband Sozialer Wettbewerb e.V. | 9 |
| 2023/C 338/14 | Sprawa C-390/23, Rzecznik Finansowy: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 27 czerwca 2023 r. – Rzecznik Finansowy | 10 |
| 2023/C 338/15 | Sprawa C-414/23, Metsä Fibre: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingin hallinto-oikeus (Finlandia), w dniu 6 lipca 2023 r. – Metsä Fibre Oy | 11 |
| 2023/C 338/16 | Sprawa C-417/23, Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 6 lipca 2023 r. – Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge, XM, ZQ, FZ, DL, WS, JI, PB, VT, YB, TJ i RK / MV, EH, LI, AQ, LO i Social-, Bolig- og Ældreministeriet | 11 |
| 2023/C 338/17 | Sprawa C-460/23, Kinshasa: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bologna (Włochy) w dniu 21 lipca 2023 r. – postępowanie karne przeciwko OB | 12 |
| 2023/C 338/18 | Sprawa C-505/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej | 13 |
| 2023/C 338/19 | Sprawa C-512/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej | 14 |
| 2023/C 338/20 | Sprawa C-519/23: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2023 r. – Komisja Europejska/Republika Włoska | 15 |
| | Sąd |
| 2023/C 338/21 | Sprawa T-215/21: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – SMA Mineral/Komisja [Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Instalacja wykorzystująca półprodukt, który jest objęty wskaźnikiem emisyjności dla produktów – Odrzucenie danych odnoszących się do przydziału bezprawnych uprawnień dotyczących tej instalacji – Oczywiste błędy w ocenie] | 17 |
| 2023/C 338/22 | Sprawa T-244/21: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Luossavaara-Kiirunavaara/Komisja [Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Instalacje wytwarzające produkt, który nie jest objęty wskaźnikiem emisyjności dla produktów – Brak bezpośredniej substytucyjności produktów – Odrzucenie danych odnoszących się do przydziału bezprawnych uprawnień dotyczących tych instalacji – Obowiązek uzasadnienia – Oczywiste błędy w ocenie – Równość traktowania – Obowiązek staranności – Obowiązki i zobowiązania międzynarodowe Unii – Zarzut niezgodności z prawem] | 17 |
| 2023/C 338/23 | Sprawa T-269/21: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Arctic Paper Grycksbo/Komisja [Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Krajowe środki wykonawcze – Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Decyzja o wykluczeniu instalacji wykorzystującej wyłącznie biomasę – Obowiązek staranności – Prawo do bycia wysłuchanym – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania – Zarzut niezgodności z prawem – Punkt 1 załącznika I do dyrektywy 2003/87] | 18 |
| 2023/C 338/24 | Sprawa T-109/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Schneider/EUIPO – Frutaria Innovation (frutania) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego frutania – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Frutaria – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 19 |
| 2023/C 338/25 | Sprawa T-243/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej] | 19 |
| 2023/C 338/26 | Sprawa T-244/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej] | 20 |
| 2023/C 338/27 | Sprawa T-315/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Yayla Türk/EUIPO – Marmara Import-Export (Sütat) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Sütat – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Prawo do bycia wysłuchanym] | 21 |
| 2023/C 338/28 | Sprawa T-434/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Topas/EUIPO – Tarczyński (VEGE STORY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VEGE STORY – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy végé’ – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 22 |
| 2023/C 338/29 | Sprawa T-663/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (RADIO MOOD In-store Radio, made easy) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego RADIO MOOD In-store Radio, made easy – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MOOD:MIX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 22 |
| 2023/C 338/30 | Sprawa T-664/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (VIDEO MOOD Digital Signage, made easy) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego VIDEO MOOD Digital Signage, made easy – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MOOD:MIX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 23 |
| 2023/C 338/31 | Sprawa T-222/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 21 lipca 2023 r. – Arysta Lifescience/EFSA [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące procedury odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej – Dokumenty pochodzące od osoby trzeciej – Decyzja o udzieleniu osobie trzeciej dostępu do dokumentów – Wniosek o zawieszenie wykonania – Pojęcie informacji mających związek z emisjami do środowiska – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Wyważenie interesów] | 24 |
| 2023/C 338/32 | Sprawa T-226/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Neuraxpharm Pharmaceuticals/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 24 |
| 2023/C 338/33 | Sprawa T-227/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 25 |
| 2023/C 338/34 | Sprawa T-228/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Zakłady Farmaceutyczne Polpharma/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 26 |
| 2023/C 338/35 | Sprawa T-256/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 26 |
| 2023/C 338/36 | Sprawa T-257/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Neuraxpharm Pharmaceuticals/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 27 |
| 2023/C 338/37 | Sprawa T-258/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Zakłady Farmaceutyczne Polpharma/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 28 |
| 2023/C 338/38 | Sprawa T-278/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Zentiva i Zentiva Pharma/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru] | 29 |
| 2023/C 338/39 | Sprawa T-286/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – OT/Rada [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające – Zamrożenie środków finansowych – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru] | 29 |
| 2023/C 338/40 | Sprawa T-350/23: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2023 r. – Kargins/Komisja | 30 |
| 2023/C 338/41 | Sprawa T-389/23: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Raiffeisen Bank International / SRB | 31 |
| 2023/C 338/42 | Sprawa T-462/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – ePlus/EUIPO – Telefónica Germany (E-Plus) | 32 |
| 2023/C 338/43 | Sprawa T-463/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – ePlus/EUIPO – Telefónica Germany (E-Plus) | 33 |
| 2023/C 338/44 | Sprawa T-477/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – DZ Bank/SRB | 34 |
| 2023/C 338/45 | Sprawa T-480/23: Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2023 r.– Plahotniuc/Rada | 35 |
| 2023/C 338/46 | Sprawa T-481/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Banco Credibom/SRB | 36 |
| 2023/C 338/47 | Sprawa T-483/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Deutsche Kreditbank / SRB | 36 |
| 2023/C 338/48 | Sprawa T-484/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – DZ Bank / SRB | 38 |
| 2023/C 338/49 | Sprawa T-485/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Deutsche Bank / SRB | 38 |
| 2023/C 338/50 | Sprawa T-486/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Bayerische Landesbank / SRB | 39 |
| 2023/C 338/51 | Sprawa T-487/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale / SRB | 40 |
| 2023/C 338/52 | Sprawa T-488/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – BHW Bausparkasse / SRB | 40 |
| 2023/C 338/53 | Sprawa T-497/23: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2023 r. – Fidia farmaceutici/EUIPO – Vorwarts Pharma (HYALERA) | 41 |
| 2023/C 338/54 | Sprawa T-499/23: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2023 r. – Enterprise Holdings/EUIPO – Qommute (COMMUTE WITH ENTERPRISE) | 42 |
| 2023/C 338/55 | Sprawa T-500/23: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2023 r. – Enterprise Holdings/EUIPO – Qommute (COMMUTE WITH ENTERPRISE) | 43 |
| 2023/C 338/56 | Sprawa T-501/23: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2023 r. – Listan/EUIPO (Silent Loop) | 43 |
| 2023/C 338/57 | Sprawa T-502/23: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2023 r. – HX/Rada | 44 |
| 2023/C 338/58 | Sprawa T-506/23: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2023 r. – Freistaat Bayern/EUIPO – BSGE (Neuschwanstein) | 45 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 338/02

Sprawa C-64/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 grudnia 2022 r. w sprawie T-487/21, Neoperl AG/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 7 lutego 2023 r. przez Neoperl AG

2

2023/C 338/03

Sprawa C-114/23, Sapira: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 27 lutego 2023 r. – postępowanie karne przeciwko KB

2

2023/C 338/04

Sprawa C-115/23, Jurckow: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 27 lutego 2023 r. – postępowanie karne przeciwko RZ

3

2023/C 338/05

Sprawa C-132/23, Kosieski: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 6 marca 2023 r.– postępowanie karne przeciwko AN

3

2023/C 338/06

Sprawa C-160/23, Oczka: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 15 marca 2023 – postępowanie karne przeciwko CG

4

2023/C 338/07

Sprawa C-256/23: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerisches Verwaltungsgericht Regensburg (Niemcy) w dniu 20 kwietnia 2023 r. – Europejska Agencja Chemikaliów/ Hallertauer Hopfenveredelungsges. m.b.H.

5

2023/C 338/08

Sprawa C-290/23, ECHA: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht des Landes Sachsen-Anhalt (Niemcy) w dniu 8 maja 2023 r. – Europäische Chemikalienagentur/B. GmbH

5

2023/C 338/09

Sprawa C-320/23, Bundesarbeitskammer: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 24 maja 2023 r. – DocLX Travel Events GmbH/Bundesarbeitskammer

6

2023/C 338/10

Sprawa C-330/23, Aldi Süd: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 25 maja 2023 r. – Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V./Aldi Süd Dienstleistungs-SE & Co. OHG

7

2023/C 338/11

Sprawa C-349/23, Zetschek: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Karlsruhe (Niemcy) w dniu 6 czerwca 2023 r. – HB/Bundesrepublik Deutschland

7

2023/C 338/12

Sprawa C-350/23, Agrarmarkt Austria: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 7 czerwca 2023 r. – Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria

8

2023/C 338/13

Sprawa C-386/23, Novel Nutriology: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 czerwca 2023 r. – Novel Nutriology GmbH/Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

9

2023/C 338/14

Sprawa C-390/23, Rzecznik Finansowy: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 27 czerwca 2023 r. – Rzecznik Finansowy

10

2023/C 338/15

Sprawa C-414/23, Metsä Fibre: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingin hallinto-oikeus (Finlandia), w dniu 6 lipca 2023 r. – Metsä Fibre Oy

11

2023/C 338/16

Sprawa C-417/23, Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 6 lipca 2023 r. – Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge, XM, ZQ, FZ, DL, WS, JI, PB, VT, YB, TJ i RK / MV, EH, LI, AQ, LO i Social-, Bolig- og Ældreministeriet

11

2023/C 338/17

Sprawa C-460/23, Kinshasa: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bologna (Włochy) w dniu 21 lipca 2023 r. – postępowanie karne przeciwko OB

12

2023/C 338/18

Sprawa C-505/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

13

2023/C 338/19

Sprawa C-512/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

14

2023/C 338/20

Sprawa C-519/23: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2023 r. – Komisja Europejska/Republika Włoska

15

Sąd

2023/C 338/21

Sprawa T-215/21: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – SMA Mineral/Komisja [Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Instalacja wykorzystująca półprodukt, który jest objęty wskaźnikiem emisyjności dla produktów – Odrzucenie danych odnoszących się do przydziału bezprawnych uprawnień dotyczących tej instalacji – Oczywiste błędy w ocenie]

17

2023/C 338/22

Sprawa T-244/21: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Luossavaara-Kiirunavaara/Komisja [Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Instalacje wytwarzające produkt, który nie jest objęty wskaźnikiem emisyjności dla produktów – Brak bezpośredniej substytucyjności produktów – Odrzucenie danych odnoszących się do przydziału bezprawnych uprawnień dotyczących tych instalacji – Obowiązek uzasadnienia – Oczywiste błędy w ocenie – Równość traktowania – Obowiązek staranności – Obowiązki i zobowiązania międzynarodowe Unii – Zarzut niezgodności z prawem]

17

2023/C 338/23

Sprawa T-269/21: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Arctic Paper Grycksbo/Komisja [Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Krajowe środki wykonawcze – Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Decyzja o wykluczeniu instalacji wykorzystującej wyłącznie biomasę – Obowiązek staranności – Prawo do bycia wysłuchanym – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania – Zarzut niezgodności z prawem – Punkt 1 załącznika I do dyrektywy 2003/87]

18

2023/C 338/24

Sprawa T-109/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Schneider/EUIPO – Frutaria Innovation (frutania) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego frutania – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Frutaria – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

19

2023/C 338/25

Sprawa T-243/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

19

2023/C 338/26

Sprawa T-244/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

20

2023/C 338/27

Sprawa T-315/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Yayla Türk/EUIPO – Marmara Import-Export (Sütat) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Sütat – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Prawo do bycia wysłuchanym]

21

2023/C 338/28

Sprawa T-434/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Topas/EUIPO – Tarczyński (VEGE STORY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VEGE STORY – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy végé’ – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

22

2023/C 338/29

Sprawa T-663/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (RADIO MOOD In-store Radio, made easy) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego RADIO MOOD In-store Radio, made easy – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MOOD:MIX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

22

2023/C 338/30

Sprawa T-664/22: Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (VIDEO MOOD Digital Signage, made easy) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego VIDEO MOOD Digital Signage, made easy – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MOOD:MIX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

23

2023/C 338/31

Sprawa T-222/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 21 lipca 2023 r. – Arysta Lifescience/EFSA [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące procedury odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej – Dokumenty pochodzące od osoby trzeciej – Decyzja o udzieleniu osobie trzeciej dostępu do dokumentów – Wniosek o zawieszenie wykonania – Pojęcie informacji mających związek z emisjami do środowiska – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Wyważenie interesów]

24

2023/C 338/32

Sprawa T-226/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Neuraxpharm Pharmaceuticals/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

24

2023/C 338/33

Sprawa T-227/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

25

2023/C 338/34

Sprawa T-228/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Zakłady Farmaceutyczne Polpharma/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

26

2023/C 338/35

Sprawa T-256/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

26

2023/C 338/36

Sprawa T-257/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Neuraxpharm Pharmaceuticals/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

27

2023/C 338/37

Sprawa T-258/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Zakłady Farmaceutyczne Polpharma/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

28

2023/C 338/38

Sprawa T-278/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Zentiva i Zentiva Pharma/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Wniosek o wydanie nakazu – Brak pilnego charakteru]

29

2023/C 338/39

Sprawa T-286/23 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – OT/Rada [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające – Zamrożenie środków finansowych – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru]

29

2023/C 338/40

Sprawa T-350/23: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2023 r. – Kargins/Komisja

30

2023/C 338/41

Sprawa T-389/23: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Raiffeisen Bank International / SRB

31

2023/C 338/42

Sprawa T-462/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – ePlus/EUIPO – Telefónica Germany (E-Plus)

32

2023/C 338/43

Sprawa T-463/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – ePlus/EUIPO – Telefónica Germany (E-Plus)

33

2023/C 338/44

Sprawa T-477/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – DZ Bank/SRB

34

2023/C 338/45

Sprawa T-480/23: Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2023 r.– Plahotniuc/Rada

35

2023/C 338/46

Sprawa T-481/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Banco Credibom/SRB

36

2023/C 338/47

Sprawa T-483/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Deutsche Kreditbank / SRB

36

2023/C 338/48

Sprawa T-484/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – DZ Bank / SRB

38

2023/C 338/49

Sprawa T-485/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Deutsche Bank / SRB

38

2023/C 338/50

Sprawa T-486/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Bayerische Landesbank / SRB

39

2023/C 338/51

Sprawa T-487/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale / SRB

40

2023/C 338/52

Sprawa T-488/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – BHW Bausparkasse / SRB

40

2023/C 338/53

Sprawa T-497/23: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2023 r. – Fidia farmaceutici/EUIPO – Vorwarts Pharma (HYALERA)

41

2023/C 338/54

Sprawa T-499/23: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2023 r. – Enterprise Holdings/EUIPO – Qommute (COMMUTE WITH ENTERPRISE)

42

2023/C 338/55

Sprawa T-500/23: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2023 r. – Enterprise Holdings/EUIPO – Qommute (COMMUTE WITH ENTERPRISE)

43

2023/C 338/56

Sprawa T-501/23: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2023 r. – Listan/EUIPO (Silent Loop)

43

2023/C 338/57

Sprawa T-502/23: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2023 r. – HX/Rada

44

2023/C 338/58

Sprawa T-506/23: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2023 r. – Freistaat Bayern/EUIPO – BSGE (Neuschwanstein)

45

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 338/01)

Ostatnia publikacja

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 329 z 18.9.2023

Wcześniejsze publikacje

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 321 z 11.9.2023

Dz.U. C 314 z 4.9.2023

Dz.U. C 304 z 28.8.2023

Dz.U. C 296 z 21.8.2023

Dz.U. C 286 z 14.8.2023

Dz.U. C 278 z 7.8.2023

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/2

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 grudnia 2022 r. w sprawie T-487/21, Neoperl AG/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 7 lutego 2023 r. przez Neoperl AG

(Sprawa C-64/23 P)

(2023/C 338/02)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Neoperl AG (przedstawiciel: U. Kaufmann, Rechtsanwältin)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył wnoszącego odwołanie własnymi kosztami.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 27 lutego 2023 r. – postępowanie karne przeciwko KB

(Sprawa C-114/23, Sapira (1))

(2023/C 338/03)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strona w postępowaniu głównym

KB

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania, czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania, czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego?

| 2) | Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu? |
| --- | --- |

2)

Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 27 lutego 2023 r. – postępowanie karne przeciwko RZ

(Sprawa C-115/23, Jurckow (1))

(2023/C 338/04)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strona w postępowaniu głównym

RZ

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania, czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania, czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego?

| 2) | Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu? |
| --- | --- |

2)

Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 6 marca 2023 r.– postępowanie karne przeciwko AN

(Sprawa C-132/23, Kosieski (1))

(2023/C 338/05)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strona w postępowaniu głównym

AN

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania, czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania, czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego?

| 2) | Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu? |
| --- | --- |

2)

Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 15 marca 2023 – postępowanie karne przeciwko CG

(Sprawa C-160/23, Oczka (1))

(2023/C 338/06)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strona w postępowaniu głównym

CG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 47 Karty Praw Podstawowych (KPP) oraz zasady ogólne prawa Unii: zasadę pewności prawa, niewzruszalności prawomocnych orzeczeń, proporcjonalności oraz autonomii proceduralnej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wszelkim uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiałyby dokonanie przez sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej, zbadania czy podlegający wykonaniu wyrok został wydany przez sąd spełniający wymogi ustanowienia na podstawie ustawy oraz niezawisłości i bezstronności, a w przypadku ustalenia, że wskazane wymogi nie zostały spełnione, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Unii Europejskiej, wyciągnięcia z tego faktu wszelkich konsekwencji, w tym pominięcia tak wydanego wyroku i umorzenia postępowania wykonawczego?

| 2) | Czy, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu? |
| --- | --- |

2)

Czy, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, dokonanie takiego badania uzależnione jest od podjęcia inicjatywy przez skazanego lub inny uprawniony podmiot, czy też w świetle wskazanych zasad prawa unijnego sąd, w ramach postępowania o wykonanie prawomocnego wyroku skazującego, obowiązany jest dokonać takiego badania z urzędu?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerisches Verwaltungsgericht Regensburg (Niemcy) w dniu 20 kwietnia 2023 r. – Europejska Agencja Chemikaliów/ Hallertauer Hopfenveredelungsges. m.b.H.

(Sprawa C-256/23)

(2023/C 338/07)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bayerisches Verwaltungsgericht Regensburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Europejska Agencja Chemikaliów

Strona pozwana: Hallertauer Hopfenveredelungsges. m.b.H.

Przy udziale: Regierung von Niederbayern (rządu Dolnej Bawarii) jako przedstawiciela interesu publicznego

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 94 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1), zgodnie z którym na decyzję agencji przysługuje skarga do Sądu Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że przedmiotem skargi może być również wykonalność decyzji agencji? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 94 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1), zgodnie z którym na decyzję agencji przysługuje skarga do Sądu Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że przedmiotem skargi może być również wykonalność decyzji agencji?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy art. 299 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie nie tylko do aktów przyjętych przez Radę, Komisję lub Europejski Bank Centralny, lecz także do decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów zobowiązujących do zapłaty należności administracyjnej? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy art. 299 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie nie tylko do aktów przyjętych przez Radę, Komisję lub Europejski Bank Centralny, lecz także do decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów zobowiązujących do zapłaty należności administracyjnej?

| 3) | Jeżeli na pytanie drugie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej: Czy art. 299 ust. 2 TFUE należy interpretować w ten sposób, że odesłanie do przepisów procedury cywilnej państwa członkowskiego dotyczy nie tylko przepisów proceduralnych, lecz także przepisów o właściwości? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli na pytanie drugie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej: Czy art. 299 ust. 2 TFUE należy interpretować w ten sposób, że odesłanie do przepisów procedury cywilnej państwa członkowskiego dotyczy nie tylko przepisów proceduralnych, lecz także przepisów o właściwości?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93, rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht des Landes Sachsen-Anhalt (Niemcy) w dniu 8 maja 2023 r. – Europäische Chemikalienagentur/B. GmbH

(Sprawa C-290/23, ECHA)

(2023/C 338/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberverwaltungsgericht des Landes Sachsen-Anhalt

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca i skarżąca w postępowaniu apelacyjnym: Europäische Chemikalienagentur

Druga strona postępowania i druga strona w postępowaniu apelacyjnym: B. GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 299 akapit pierwszy pierwsza część zdania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie wyłącznie do decyzji wydanych przez Radę, Komisję lub Europejski Bank Centralny, czy też dotyczy on również decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów, na podstawie których była nakładana opłata administracyjna, o której mowa w art. 13 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 340/2008 (1) z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (2) Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 299 akapit pierwszy pierwsza część zdania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie wyłącznie do decyzji wydanych przez Radę, Komisję lub Europejski Bank Centralny, czy też dotyczy on również decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów, na podstawie których była nakładana opłata administracyjna, o której mowa w art. 13 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 340/2008 (1) z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (2) Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)?

| 2) | Jeżeli decyzja Europejskiej Agencji Chemikaliów o nałożeniu takiej opłaty administracyjnej nie stanowi tytułu egzekucyjnego:
  Czy art. 13 ust. 4 akapit trzeci w związku z art. 11 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 340/2008 powinien być rozumiany w ten sposób, że należy wyłączyć skargę o zapłatę opłaty administracyjnej? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli decyzja Europejskiej Agencji Chemikaliów o nałożeniu takiej opłaty administracyjnej nie stanowi tytułu egzekucyjnego:

Czy art. 13 ust. 4 akapit trzeci w związku z art. 11 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 340/2008 powinien być rozumiany w ten sposób, że należy wyłączyć skargę o zapłatę opłaty administracyjnej?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 340/2008 z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. 2008, L 107, s. 6).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 24 maja 2023 r. – DocLX Travel Events GmbH/Bundesarbeitskammer

(Sprawa C-320/23, Bundesarbeitskammer)

(2023/C 338/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Handelsgericht Wien

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: DocLX Travel Events GmbH

Druga strona postępowania apelacyjnego: Bundesarbeitskammer

Pytania prejudycjalne

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają przedstawione na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) następujące pytania dotyczące art. 12 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 (1) z dnia 25 listopada 2015 r.:

| 1) | Czy oceny odpowiedniości, a tym samym wysokości opłaty za rozwiązanie umowy należy dokonywać z uwzględnieniem daty złożenia oferty przez organizatora, zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej, złożenia przez podróżnego oświadczenia o rozwiązaniu umowy, planowanego zakończenia imprezy turystycznej czy też innego momentu? |
| --- | --- |

1)

Czy oceny odpowiedniości, a tym samym wysokości opłaty za rozwiązanie umowy należy dokonywać z uwzględnieniem daty złożenia oferty przez organizatora, zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej, złożenia przez podróżnego oświadczenia o rozwiązaniu umowy, planowanego zakończenia imprezy turystycznej czy też innego momentu?

| 2) | Czy oceny odpowiedniości, a tym samym wysokości opłaty za rozwiązanie umowy należy dokonywać na podstawie prawidłowego wyliczenia biznesowo-ekonomicznego, czy też według innych kryteriów, na przykład zryczałtowanego szacunku określonego procentowo względem ceny imprezy turystycznej? |
| --- | --- |

2)

Czy oceny odpowiedniości, a tym samym wysokości opłaty za rozwiązanie umowy należy dokonywać na podstawie prawidłowego wyliczenia biznesowo-ekonomicznego, czy też według innych kryteriów, na przykład zryczałtowanego szacunku określonego procentowo względem ceny imprezy turystycznej?

| 3) | Czy wykładni tego przepisu należy dokonywać w ten sposób, że w wypadku uzgodnienia w umowie o udział w imprezie turystycznej nieodpowiednio wysokiej opłaty za rozwiązanie umowy organizator zachowuje swoje roszczenie o uiszczenie odpowiedniej (w świetle odpowiedzi na pytania pierwsze i drugie) opłaty za rozwiązanie umowy, czy też wysokość tego roszczenia należy obliczyć konkretnie w oparciu o rzeczywiście poniesioną przez organizatora szkodę, czy też traci on to roszczenie w całości? |
| --- | --- |

3)

Czy wykładni tego przepisu należy dokonywać w ten sposób, że w wypadku uzgodnienia w umowie o udział w imprezie turystycznej nieodpowiednio wysokiej opłaty za rozwiązanie umowy organizator zachowuje swoje roszczenie o uiszczenie odpowiedniej (w świetle odpowiedzi na pytania pierwsze i drugie) opłaty za rozwiązanie umowy, czy też wysokość tego roszczenia należy obliczyć konkretnie w oparciu o rzeczywiście poniesioną przez organizatora szkodę, czy też traci on to roszczenie w całości?

| 4) | Czy przy ocenie odpowiedniości opłaty za rozwiązanie umowy, w szczególności, jeżeli uzgodniono ją w standardowej wysokości, można opierać się na prawie krajowym, jeżeli w wypadku spodziewanych nadmiernych trudności procesowych umożliwia ono określenie wysokości danej kwoty w ramach swobodnej oceny sądu? |
| --- | --- |

4)

Czy przy ocenie odpowiedniości opłaty za rozwiązanie umowy, w szczególności, jeżeli uzgodniono ją w standardowej wysokości, można opierać się na prawie krajowym, jeżeli w wypadku spodziewanych nadmiernych trudności procesowych umożliwia ono określenie wysokości danej kwoty w ramach swobodnej oceny sądu?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniająca rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylająca dyrektywę Rady 90/314/EWG (Dz.U. 2015, L 326, s. 1).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 25 maja 2023 r. – Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V./Aldi Süd Dienstleistungs-SE & Co. OHG

(Sprawa C-330/23, Aldi Süd)

(2023/C 338/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V.

Strona pozwana: Aldi Süd Dienstleistungs-SE & Co. OHG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy w sprawie podawania cen (1) należy interpretować w ten sposób, że wartość procentowa podana w ogłoszeniu o obniżce ceny może odnosić się wyłącznie do wcześniejszej ceny w rozumieniu art. 6a ust. 2 dyrektywy w sprawie podawania cen? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy w sprawie podawania cen (1) należy interpretować w ten sposób, że wartość procentowa podana w ogłoszeniu o obniżce ceny może odnosić się wyłącznie do wcześniejszej ceny w rozumieniu art. 6a ust. 2 dyrektywy w sprawie podawania cen?

| 2) | Czy art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy w sprawie podawania cen należy interpretować w ten sposób, że hasła reklamowe mające na celu podkreślenie korzystnej ceny oferty (takie jak na przykład określenie ceny jako „okazji cenowej”) muszą, jeżeli są stosowane w ogłoszeniu o obniżce ceny, odnosić się do wcześniejszej ceny w rozumieniu art. 6a ust. 2 dyrektywy w sprawie podawania cen? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy w sprawie podawania cen należy interpretować w ten sposób, że hasła reklamowe mające na celu podkreślenie korzystnej ceny oferty (takie jak na przykład określenie ceny jako „okazji cenowej”) muszą, jeżeli są stosowane w ogłoszeniu o obniżce ceny, odnosić się do wcześniejszej ceny w rozumieniu art. 6a ust. 2 dyrektywy w sprawie podawania cen?

---

(1)  Dyrektywa 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.U. 1998, L 80, s. 27), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz.U. 2019, L 328 s. 7).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Karlsruhe (Niemcy) w dniu 6 czerwca 2023 r. – HB/Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-349/23, Zetschek (1))

(2023/C 338/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Karlsruhe

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: HB

Druga strona postępowania: Bundesrepublik Deutschland

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy stanowi bezpośrednią dyskryminację ze względu na wiek w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE (2), jeżeli sędziowie federalni ze względu na § 48 ust. 2 Deutsches Richtergesetz (niemieckiej ustawy o sędziach) (DRiG) nie są uprawnieni do odroczenia przejścia w stan spoczynku, mimo że jest to dozwolone urzędnikom federalnym i – na przykład – sędziom w służbie kraju związkowego Badenia-Wirtembergia? |
| --- | --- |

1)

Czy stanowi bezpośrednią dyskryminację ze względu na wiek w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE (2), jeżeli sędziowie federalni ze względu na § 48 ust. 2 Deutsches Richtergesetz (niemieckiej ustawy o sędziach) (DRiG) nie są uprawnieni do odroczenia przejścia w stan spoczynku, mimo że jest to dozwolone urzędnikom federalnym i – na przykład – sędziom w służbie kraju związkowego Badenia-Wirtembergia?

| 2) | Czy w związku z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/78 elementy wynikające z ogólnego kontekstu danego przepisu obejmują również takie aspekty, które w ogóle nie znajdują wzmianki w materiałach legislacyjnych ani w całym parlamentarnym procesie legislacyjnym, lecz są powoływane tylko w postępowaniu sądowym? |
| --- | --- |

2)

Czy w związku z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/78 elementy wynikające z ogólnego kontekstu danego przepisu obejmują również takie aspekty, które w ogóle nie znajdują wzmianki w materiałach legislacyjnych ani w całym parlamentarnym procesie legislacyjnym, lecz są powoływane tylko w postępowaniu sądowym?

| 3) | Jak należy interpretować pojęcia „obiektywnie” i „racjonalnie” w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/78 i co jest ich punktem odniesienia? Czy art. 6 ust. 1 akapit pierwszy wspomnianej dyrektywy wymaga podwójnego badania racjonalności? |
| --- | --- |

3)

Jak należy interpretować pojęcia „obiektywnie” i „racjonalnie” w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/78 i co jest ich punktem odniesienia? Czy art. 6 ust. 1 akapit pierwszy wspomnianej dyrektywy wymaga podwójnego badania racjonalności?

| 4) | Czy art. 6 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/78/WE należy interpretować w ten sposób, że z punktu widzenia spójności stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które zakazuje sędziom federalnym odroczenia przejścia w stan spoczynku, podczas gdy jest to dozwolone urzędnikom federalnym i – na przykład – sędziom w służbie kraju związkowego Badenia-Wirtembergia? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 6 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/78/WE należy interpretować w ten sposób, że z punktu widzenia spójności stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które zakazuje sędziom federalnym odroczenia przejścia w stan spoczynku, podczas gdy jest to dozwolone urzędnikom federalnym i – na przykład – sędziom w służbie kraju związkowego Badenia-Wirtembergia?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dyrektywa z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 7 czerwca 2023 r. – Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria

(Sprawa C-350/23, Agrarmarkt Austria)

(2023/C 338/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: Vorstand für den Geschäftsbereich II der Agrarmarkt Austria

Uczestnik postępowania: T F

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w odniesieniu do wniosku o przyznanie za 2020 r. wsparcia związanego z produkcją zwierząt gospodarskich w rozumieniu art. 2 ust. [1] pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 (1), dla potrzeb którego uwzględnia się informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła w rozumieniu art. 21 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 (2) występuje – w razie dokonania zgłoszenia dopiero po upływie terminu 15 dni od wyprowadzenia zwierząt (bydła) na pastwisko zgodnie z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji Komisji z dnia 20 sierpnia 2001 r. 2001/672/WE (3) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 (4) – niepoprawny wpis w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła, który zgodnie z art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 640/2014 nie ma znaczenia dla celów weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia – z wyjątkiem kryterium na podstawie art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 (5) – tak że przedmiotowe zwierzę uznaje się za niezatwierdzone jedynie w przypadku, gdy takie niepoprawne wpisy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy? |
| --- | --- |

1)

Czy w odniesieniu do wniosku o przyznanie za 2020 r. wsparcia związanego z produkcją zwierząt gospodarskich w rozumieniu art. 2 ust. [1] pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 (1), dla potrzeb którego uwzględnia się informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła w rozumieniu art. 21 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 (2) występuje – w razie dokonania zgłoszenia dopiero po upływie terminu 15 dni od wyprowadzenia zwierząt (bydła) na pastwisko zgodnie z art. 2 ust. 2 i 4 decyzji Komisji z dnia 20 sierpnia 2001 r. 2001/672/WE (3) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 (4) – niepoprawny wpis w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła, który zgodnie z art. 30 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 640/2014 nie ma znaczenia dla celów weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia – z wyjątkiem kryterium na podstawie art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 (5) – tak że przedmiotowe zwierzę uznaje się za niezatwierdzone jedynie w przypadku, gdy takie niepoprawne wpisy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:
  Czy z uwagi na treść uregulowań zawartych w art. 15 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 do wskazanego w pytaniu pierwszym wniosku o wsparcie związane z produkcją znajdują zastosowanie kary administracyjne przewidziane w rozdziale IV rozporządzenia (UE) nr 640/2014, gdy rolnik zgodnie z art. 2 ust. 2 i ust. 4 decyzji Komisji z dnia 20 sierpnia 2001 r. 2001/672/WE w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 pisemnie zgłosił do właściwego organu wyprowadzenie zwierząt na pastwisko, a z treści zgłoszenia wynika naruszenie terminu 15 dni określonego w tych przepisach –– o ile właściwy organ nie powiadomił wcześniej wnioskodawcy o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, a także nie powiadomił już o jakichkolwiek uchybieniach w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:

Czy z uwagi na treść uregulowań zawartych w art. 15 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 do wskazanego w pytaniu pierwszym wniosku o wsparcie związane z produkcją znajdują zastosowanie kary administracyjne przewidziane w rozdziale IV rozporządzenia (UE) nr 640/2014, gdy rolnik zgodnie z art. 2 ust. 2 i ust. 4 decyzji Komisji z dnia 20 sierpnia 2001 r. 2001/672/WE w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 pisemnie zgłosił do właściwego organu wyprowadzenie zwierząt na pastwisko, a z treści zgłoszenia wynika naruszenie terminu 15 dni określonego w tych przepisach –– o ile właściwy organ nie powiadomił wcześniej wnioskodawcy o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, a także nie powiadomił już o jakichkolwiek uchybieniach w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy?

---

(1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2014, L 181, s. 48).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2014, L 227, s. 69).

(3)  2001/672/WE, decyzja Komisji z dnia 20 sierpnia 2001 r. ustanawiająca szczególne zasady stosowane do przewozu bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich (Dz.U. 2001, L 235, s. 23).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. 2000, L 204, s. 1).

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U. 2014, L 181, s. 1).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 czerwca 2023 r. – Novel Nutriology GmbH/Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

(Sprawa C-386/23, Novel Nutriology)

(2023/C 338/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona pozwana i strona wnosząca skargę rewizyjną: Novel Nutriology GmbH

Strona powodowa i druga strona postępowania rewizyjnego: Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

Pytanie prejudycjalne

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostaje przedstawione w celu dokonania wykładni art. 10 ust. 1 i 3, art. 28 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (1), w wersji zmienionej ostatnio rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1047/2012 (2) z dnia 8 listopada 2012 r., oraz motywów 10 i 11 rozporządzenia Komisji (UE) nr 432/2012 z dnia 16 maja 2012 r. ustanawiającego wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (3), jak również motywów 4 i 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 536/2013 (4) z dnia 11 czerwca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012 następujące pytanie prejudycjalne:

| 1) | Czy substancje roślinne lub ziołowe (zwane dalej „substancjami botanicznymi”) mogą być reklamowane za pomocą oświadczeń zdrowotnych [art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006] lub odniesień do ogólnych, nieswoistych korzyści, jakie przynosi dany składnik odżywczy lub dana żywność dla ogólnego dobrego stanu zdrowia i dla związanego ze zdrowiem dobrego samopoczucia [art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006], jeżeli w odniesieniu do takich oświadczeń nie zostało udzielone zezwolenie zgodnie z tym rozporządzeniem i nie figurują one w wykazach dozwolonych oświadczeń przewidzianych w art. 13 i 14 tego rozporządzenia (art. 10 ust. 1 rozporządzenia), lub jeżeli odniesieniom tym nie towarzyszy konkretne oświadczenie zdrowotne znajdujące się w wykazach przewidzianych w art. 13 lub 14 tego rozporządzenia (art. 10 ust. 3 rozporządzenia), tak długo jak nie zostały zakończone ocena [Europejskiego] Urzędu [ds. Bezpieczeństwa Żywności] i rozpatrywanie przez Komisję włączenia zgłoszonych oświadczeń w odniesieniu do „substancji botanicznych” do wykazów wspólnotowych przewidzianych w art. 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006? |
| --- | --- |

1)

Czy substancje roślinne lub ziołowe (zwane dalej „substancjami botanicznymi”) mogą być reklamowane za pomocą oświadczeń zdrowotnych [art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006] lub odniesień do ogólnych, nieswoistych korzyści, jakie przynosi dany składnik odżywczy lub dana żywność dla ogólnego dobrego stanu zdrowia i dla związanego ze zdrowiem dobrego samopoczucia [art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006], jeżeli w odniesieniu do takich oświadczeń nie zostało udzielone zezwolenie zgodnie z tym rozporządzeniem i nie figurują one w wykazach dozwolonych oświadczeń przewidzianych w art. 13 i 14 tego rozporządzenia (art. 10 ust. 1 rozporządzenia), lub jeżeli odniesieniom tym nie towarzyszy konkretne oświadczenie zdrowotne znajdujące się w wykazach przewidzianych w art. 13 lub 14 tego rozporządzenia (art. 10 ust. 3 rozporządzenia), tak długo jak nie zostały zakończone ocena [Europejskiego] Urzędu [ds. Bezpieczeństwa Żywności] i rozpatrywanie przez Komisję włączenia zgłoszonych oświadczeń w odniesieniu do „substancji botanicznych” do wykazów wspólnotowych przewidzianych w art. 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006?

---

(1)  
  Dz.U. 2006, L 404, s. 9.

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1047/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 w odniesieniu do wykazu oświadczeń żywieniowych (Dz.U. 2012, L 310, s. 36).

(3)  
  Dz.U. 2012, L 136, s. 1.

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 536/2013 z dnia 11 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012 ustanawiające wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (Dz.U. 2013, L 160, s. 4).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 27 czerwca 2023 r. – Rzecznik Finansowy

(Sprawa C-390/23, Rzecznik Finansowy)

(2023/C 338/14)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Rzecznik Finansowy

Uczestnicy postępowania: Bank AG S.A, M.S., A.K.

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 akapit drugi Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, sprzeciwia się przepisom prawa krajowego, przewidującym, że sąd ostatniej instancji (Sąd Najwyższy) rozpoznający nadzwyczajny środek zaskarżenia (skargę nadzwyczajną) od prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego orzeka w składzie obejmującym udział osoby (ławnika Sądu Najwyższego), która:

| 1. | nie jest sędzią Sądu Najwyższego; |
| --- | --- |

1.

nie jest sędzią Sądu Najwyższego;

| 2. | została powołana do pełnienia swej funkcji:






  a) | bezpośrednio przez władzę ustawodawczą – zwykłą większością głosów, |
| --- | --- | --- |

2.

została powołana do pełnienia swej funkcji:

a)

bezpośrednio przez władzę ustawodawczą – zwykłą większością głosów,

| b) | na podstawie ogólnych i nieweryfikowalnych kryteriów wyboru, |
| --- | --- |

b)

na podstawie ogólnych i nieweryfikowalnych kryteriów wyboru,

| c) | w procedurze pozbawionej możliwości sądowej kontroli powołania, |
| --- | --- |

c)

w procedurze pozbawionej możliwości sądowej kontroli powołania,

| d) | na okres 4-letniej kadencji; |
| --- | --- |

d)

na okres 4-letniej kadencji;

| 3. | i może zostać przez władzę ustawodawczą odwołana, co również nie podlega kontroli sądowej? |
| --- | --- |

3.

i może zostać przez władzę ustawodawczą odwołana, co również nie podlega kontroli sądowej?

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingin hallinto-oikeus (Finlandia), w dniu 6 lipca 2023 r. – Metsä Fibre Oy

(Sprawa C-414/23, Metsä Fibre)

(2023/C 338/15)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Helsingin hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Metsä Fibre Oy

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepisy art. 70 i 40 rozporządzenia Komisji nr 389/2013 (1) dotyczące terminów wycofania transakcji oraz ich ostateczności i nieodwracalności są nieważne, biorąc pod uwagę prawo własności, o którym mowa w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i inne chronione na mocy tej karty prawa, w zakresie, w jakim przepisy te uniemożliwiają ponowne przeniesienie własności uprawnień na Metsä Fibre Oy w sytuacji, gdy umorzenie nadmiarowych uprawnień w rejestrze Unii opierało się na zastosowaniu przepisów uznanych za nieważne w wyroku w sprawie Schaefer Kalk (2), a spółka ta nie może wykorzystać dodatniego statusu zgodności rachunku zgodności ze względu na obecny niskoemisyjny sposób funkcjonowania instalacji Äänekoski? |
| --- | --- |

1)

Czy przepisy art. 70 i 40 rozporządzenia Komisji nr 389/2013 (1) dotyczące terminów wycofania transakcji oraz ich ostateczności i nieodwracalności są nieważne, biorąc pod uwagę prawo własności, o którym mowa w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i inne chronione na mocy tej karty prawa, w zakresie, w jakim przepisy te uniemożliwiają ponowne przeniesienie własności uprawnień na Metsä Fibre Oy w sytuacji, gdy umorzenie nadmiarowych uprawnień w rejestrze Unii opierało się na zastosowaniu przepisów uznanych za nieważne w wyroku w sprawie Schaefer Kalk (2), a spółka ta nie może wykorzystać dodatniego statusu zgodności rachunku zgodności ze względu na obecny niskoemisyjny sposób funkcjonowania instalacji Äänekoski?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy przepisy art. 70 i 40 rozporządzenia Komisji w sprawie rejestru mają w ogóle zastosowanie w sytuacji, w której umorzenie nadmiarowych uprawnień w rejestrze Unii opierało się na zastosowaniu przepisów uznanych za nieważne w sprawie Schaefer Kalk, a nie na transakcji zainicjowanej przez posiadacza rachunku lub krajowego administratora działającego w imieniu posiadacza rachunku w sposób niezamierzony lub omyłkowy? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy przepisy art. 70 i 40 rozporządzenia Komisji w sprawie rejestru mają w ogóle zastosowanie w sytuacji, w której umorzenie nadmiarowych uprawnień w rejestrze Unii opierało się na zastosowaniu przepisów uznanych za nieważne w sprawie Schaefer Kalk, a nie na transakcji zainicjowanej przez posiadacza rachunku lub krajowego administratora działającego w imieniu posiadacza rachunku w sposób niezamierzony lub omyłkowy?

| 3) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze i odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: czy istnieje jakikolwiek inny sposób, możliwy do zastosowania na gruncie prawa Unii Europejskiej, za pomocą którego można by było, w odniesieniu do wykorzystania uprawnień przez Metsä Fibre Oy doprowadzić do sytuacji, w jakiej ta spółka znajdowałaby się, gdyby przepisy uznane za nieważne w wyroku w sprawie Schaefer Kalk nie istniały, a spółka ta nie umorzyłaby z tego powodu nadmiarowych uprawnień? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze i odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: czy istnieje jakikolwiek inny sposób, możliwy do zastosowania na gruncie prawa Unii Europejskiej, za pomocą którego można by było, w odniesieniu do wykorzystania uprawnień przez Metsä Fibre Oy doprowadzić do sytuacji, w jakiej ta spółka znajdowałaby się, gdyby przepisy uznane za nieważne w wyroku w sprawie Schaefer Kalk nie istniały, a spółka ta nie umorzyłaby z tego powodu nadmiarowych uprawnień?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 (Dz.U. 2013, L 122, S. 1).

(2)  Wyrok Trybunału z dnia 19 stycznia 2017 r., Schaefer Kalk (C-460/15, EU:C:2017:29).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 6 lipca 2023 r. – Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge, XM, ZQ, FZ, DL, WS, JI, PB, VT, YB, TJ i RK / MV, EH, LI, AQ, LO i Social-, Bolig- og Ældreministeriet

(Sprawa C-417/23, Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge)

(2023/C 338/16)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Østre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Slagelse Almennyttige Boligselskab – Afdeling Schackenborgvænge, XM, ZQ, FZ, DL, WS, JI, PB, VT, YB, TJ i RK

Strona pozwana: MV, EH, LI, AQ, LO i Social-, Bolig- og Ældreministeriet

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy termin „pochodzenie etniczne” występujący w art. 2 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2000/43 (1) należy interpretować w ten sposób, że, w okolicznościach takich jak występujące w niniejszej sprawie – w której zgodnie z duńską ustawą o mieszkalnictwie socjalnym przewidziany został obowiązek zmniejszenia proporcji mieszkalnictwa socjalnego w „obszarach transformacyjnych” i w której warunkiem uznania obszaru za obszar transformacyjny jest to, że ponad 50 % mieszkańców danego obszaru mieszkaniowego to „imigranci i ich potomkowie z krajów innych niż zachodnie” – termin ten obejmuje grupę osób zdefiniowanych jako „imigranci i ich potomkowie z krajów innych niż zachodnie”? |
| --- | --- |

1)

Czy termin „pochodzenie etniczne” występujący w art. 2 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2000/43 (1) należy interpretować w ten sposób, że, w okolicznościach takich jak występujące w niniejszej sprawie – w której zgodnie z duńską ustawą o mieszkalnictwie socjalnym przewidziany został obowiązek zmniejszenia proporcji mieszkalnictwa socjalnego w „obszarach transformacyjnych” i w której warunkiem uznania obszaru za obszar transformacyjny jest to, że ponad 50 % mieszkańców danego obszaru mieszkaniowego to „imigranci i ich potomkowie z krajów innych niż zachodnie” – termin ten obejmuje grupę osób zdefiniowanych jako „imigranci i ich potomkowie z krajów innych niż zachodnie”?

| 2) | Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest w całości lub części twierdząca, czy ten art. 2 ust. 2 lit. a) i b) należy interpretować w ten sposób, że system opisany w niniejszej sprawie stanowi bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest w całości lub części twierdząca, czy ten art. 2 ust. 2 lit. a) i b) należy interpretować w ten sposób, że system opisany w niniejszej sprawie stanowi bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (Dz.U. 2000, L 180, s. 22, polskie wydanie specjalne: rozdział 20 tom 1 s. 23–27).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bologna (Włochy) w dniu 21 lipca 2023 r. – postępowanie karne przeciwko OB

(Sprawa C-460/23, Kinshasa (1))

(2023/C 338/17)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Bologna

Strony w postępowaniu głównym

OB

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności ustanowiona w art. 52 ust. 1 zasada proporcjonalności w związku z prawem do wolności osobistej i prawem własności, o których mowa w art. 6 i 17, a także prawem do życia i integralności fizycznej, o których mowa w art. 2 i 3, prawem do azylu przewidzianym w art. 18 i prawem do poszanowania życia rodzinnego, o którym mowa w art. 7, stoi na przeszkodzie przepisom dyrektywy 2002/90/WE (2) i decyzji ramowej 2002/946/WSiSW (3) [wdrożonym do włoskiego porządku prawnego uregulowaniem przewidzianym w art. 12 T.U.I (4). (tekstu jednolitego przepisów dotyczących imigracji i statusu cudzoziemców)] w zakresie, w jakim przepisy te zobowiązują państwa członkowskie do ustanowienia sankcji o charakterze karnym wobec każdej osoby, która umyślnie ułatwia nielegalny wjazd cudzoziemców na terytorium Unii lub dokonuje działań mających na celu ułatwienie takiego wjazdu, również wtedy, gdy czyn jest popełniony bez zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych, nie przewidując jednocześnie obowiązku wyłączenia przez państwa członkowskie penalizacji czynów polegających na ułatwieniu nielegalnego wjazdu w celu zapewnienia cudzoziemcowi pomocy humanitarnej? |
| --- | --- |

1)

Czy Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności ustanowiona w art. 52 ust. 1 zasada proporcjonalności w związku z prawem do wolności osobistej i prawem własności, o których mowa w art. 6 i 17, a także prawem do życia i integralności fizycznej, o których mowa w art. 2 i 3, prawem do azylu przewidzianym w art. 18 i prawem do poszanowania życia rodzinnego, o którym mowa w art. 7, stoi na przeszkodzie przepisom dyrektywy 2002/90/WE (2) i decyzji ramowej 2002/946/WSiSW (3) [wdrożonym do włoskiego porządku prawnego uregulowaniem przewidzianym w art. 12 T.U.I (4). (tekstu jednolitego przepisów dotyczących imigracji i statusu cudzoziemców)] w zakresie, w jakim przepisy te zobowiązują państwa członkowskie do ustanowienia sankcji o charakterze karnym wobec każdej osoby, która umyślnie ułatwia nielegalny wjazd cudzoziemców na terytorium Unii lub dokonuje działań mających na celu ułatwienie takiego wjazdu, również wtedy, gdy czyn jest popełniony bez zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych, nie przewidując jednocześnie obowiązku wyłączenia przez państwa członkowskie penalizacji czynów polegających na ułatwieniu nielegalnego wjazdu w celu zapewnienia cudzoziemcowi pomocy humanitarnej?

| 2) | Czy Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności ustanowiona w art. 52 ust. 1 zasada proporcjonalności w związku z prawem do wolności osobistej i prawem własności, o których mowa w art. 6 i 17, a także prawem do życia i integralności fizycznej, o których mowa w art. 2 i 3, prawem do azylu przewidzianym w art. 18 i prawem do poszanowania życia rodzinnego, o którym mowa w art. 7, stoi na przeszkodzie zawartemu w art. 12 T.U.I. (tekstu jednolitego przepisów dotyczących imigracji i statusu cudzoziemców) przepisowi przewidującemu przestępstwo w zakresie, w jakim przepis ten penalizuje czyn osoby, która dokonuje działań mających na celu umożliwienie nielegalnego wjazdu cudzoziemca na terytorium państwa, nawet jeżeli czyn ten jest popełniony bez zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych, nie wyłączając jednocześnie penalizacji czynów polegających na ułatwieniu nielegalnego wjazdu w celu zapewnienia cudzoziemcowi pomocy humanitarnej? |
| --- | --- |

2)

Czy Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności ustanowiona w art. 52 ust. 1 zasada proporcjonalności w związku z prawem do wolności osobistej i prawem własności, o których mowa w art. 6 i 17, a także prawem do życia i integralności fizycznej, o których mowa w art. 2 i 3, prawem do azylu przewidzianym w art. 18 i prawem do poszanowania życia rodzinnego, o którym mowa w art. 7, stoi na przeszkodzie zawartemu w art. 12 T.U.I. (tekstu jednolitego przepisów dotyczących imigracji i statusu cudzoziemców) przepisowi przewidującemu przestępstwo w zakresie, w jakim przepis ten penalizuje czyn osoby, która dokonuje działań mających na celu umożliwienie nielegalnego wjazdu cudzoziemca na terytorium państwa, nawet jeżeli czyn ten jest popełniony bez zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych, nie wyłączając jednocześnie penalizacji czynów polegających na ułatwieniu nielegalnego wjazdu w celu zapewnienia cudzoziemcowi pomocy humanitarnej?

---

(1)  Nazwę niniejszej sprawy stanowi nazwisko fikcyjne. Nie odpowiada ono rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dyrektywa Rady 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r. definiująca ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu (Dz.U. 2002, L 328, s. 17).

(3)  Decyzja ramowa Rady 2002/946/WSiSW z dnia 28 listopada 2002 r. w sprawie wzmocnienia systemu karnego w celu zapobiegania ułatwianiu nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu (Dz.U. 2002, L 328, s. 17).

(4)  Decreto legislativo n. 286 del 25 luglio 1998 Testo unico delle disposizioni concernenti la disciplina dell’immigrazione e norme sulla condizione dello straniero (dekret ustawodawczy nr 286 w sprawie tekstu jednolitego przepisów dotyczących imigracji i statusu cudzoziemców – „T.U.I” z dnia 25 lipca 1998 r.).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/13

---

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-505/23)

(2023/C 338/18)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Strony pozwane: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności całości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE) 2015/1814 w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności całości dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE) 2015/1814 w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (1);

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Naruszenie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) TFUE przez zastosowanie do przyjęcia całej dyrektywy 2023/959 błędnej podstawy prawnej (art. 192 ust. 1 TFUE)
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE przez nieprzyjęcie zaskarżonej dyrektywy na podstawie powyższego przepisu traktatu, wymagającego jednomyślności w Radzie, mimo że zaskarżona dyrektywa wpływa znacząco na wybór państwa członkowskiego między różnymi źródłami energii i ogólną strukturę jego zaopatrzenia w energię. |
| --- | --- |

1)

Naruszenie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) TFUE przez zastosowanie do przyjęcia całej dyrektywy 2023/959 błędnej podstawy prawnej (art. 192 ust. 1 TFUE)

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły art. 192 ust. 2 lit. c) TFUE przez nieprzyjęcie zaskarżonej dyrektywy na podstawie powyższego przepisu traktatu, wymagającego jednomyślności w Radzie, mimo że zaskarżona dyrektywa wpływa znacząco na wybór państwa członkowskiego między różnymi źródłami energii i ogólną strukturę jego zaopatrzenia w energię.

| 2) | Naruszenie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE przez zastosowanie do przyjęcia ustanowionego w dyrektywie 2023/959 systemu BRT ETS błędnej podstawy prawnej (art. 192 ust. 1 TFUE), mimo że system ten zawiera przepisy o charakterze przede wszystkim fiskalnym
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE przez przyjęcie zawartych w dyrektywie przepisów dotyczących systemu BRT ETS na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE, mimo że system ten zawiera przepisy o charakterze przede wszystkim fiskalnym, a jego ewentualne przyjęcie powinno nastąpić na podstawie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE, wymagającego jednomyślności w Radzie. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE przez zastosowanie do przyjęcia ustanowionego w dyrektywie 2023/959 systemu BRT ETS błędnej podstawy prawnej (art. 192 ust. 1 TFUE), mimo że system ten zawiera przepisy o charakterze przede wszystkim fiskalnym

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE przez przyjęcie zawartych w dyrektywie przepisów dotyczących systemu BRT ETS na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE, mimo że system ten zawiera przepisy o charakterze przede wszystkim fiskalnym, a jego ewentualne przyjęcie powinno nastąpić na podstawie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE, wymagającego jednomyślności w Radzie.

| 3) | Naruszenie zasady solidarności energetycznej wskazanej w art. 194 ust. 1 lit. b) TFUE, przez rozszerzenie przedmiotu nowelizowanej dyrektywy 2003/87 i jej zakresu, mimo braku rozważenia interesów poszczególnych państw członkowskich (w tym Polski) i braku wyważenia ich interesów z interesami Unii
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły art. 194 ust. 1 lit b) TFUE przez przyjęcie zaskarżonej dyrektywy, mimo braku rozważenia interesów poszczególnych państw członkowskich (w tym Polski) i braku wyważenia ich interesów z interesami Unii. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie zasady solidarności energetycznej wskazanej w art. 194 ust. 1 lit. b) TFUE, przez rozszerzenie przedmiotu nowelizowanej dyrektywy 2003/87 i jej zakresu, mimo braku rozważenia interesów poszczególnych państw członkowskich (w tym Polski) i braku wyważenia ich interesów z interesami Unii

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły art. 194 ust. 1 lit b) TFUE przez przyjęcie zaskarżonej dyrektywy, mimo braku rozważenia interesów poszczególnych państw członkowskich (w tym Polski) i braku wyważenia ich interesów z interesami Unii.

| 4) | Naruszenie zasady pomocniczości wskazanej w art. 5 ust. 3 TUE, przez przyjęcie systemu BRT ETS, mimo istnienia już w Unii równoważnego systemu, umożliwiającego państwom członkowskim osiągnięcie deklarowanych przez tę dyrektywę celów na poziomie regionalnym oraz lokalnym w stopniu wyższym niż to zapewnia dyrektywa 2023/959
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę pomocniczości, bowiem w Unii istnieje już system prawny, za pomocą którego możliwe jest osiągnięcie deklarowanych dla systemu BRT ETS celów. Po przyjęciu zaskarżonej dyrektywy w Unii istnieją obecnie dwa wzajemnie konkurencyjne systemy, przy czym w oparciu o dotychczasowy system osiągnięcie celów systemu BRT ETS jest możliwe w wyższym stopniu na poziomie lokalnym, niż na poziomie całej Unii. |
| --- | --- |

4)

Naruszenie zasady pomocniczości wskazanej w art. 5 ust. 3 TUE, przez przyjęcie systemu BRT ETS, mimo istnienia już w Unii równoważnego systemu, umożliwiającego państwom członkowskim osiągnięcie deklarowanych przez tę dyrektywę celów na poziomie regionalnym oraz lokalnym w stopniu wyższym niż to zapewnia dyrektywa 2023/959

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę pomocniczości, bowiem w Unii istnieje już system prawny, za pomocą którego możliwe jest osiągnięcie deklarowanych dla systemu BRT ETS celów. Po przyjęciu zaskarżonej dyrektywy w Unii istnieją obecnie dwa wzajemnie konkurencyjne systemy, przy czym w oparciu o dotychczasowy system osiągnięcie celów systemu BRT ETS jest możliwe w wyższym stopniu na poziomie lokalnym, niż na poziomie całej Unii.

| 5) | Naruszenie zasady proporcjonalności wskazanej w art. 5 ust. 4 TUE, w zw. z art. 191 ust. 2 TFUE, przez ustanowienie systemu BRT ETS, który nie jest konieczny, a powoduje koszty niewspółmierne do osiągnięcia zamierzonych celów
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę proporcjonalności, bowiem zaskarżona dyrektywa wykracza poza to, co jest konieczne do realizacji jej celów, a równocześnie powoduje koszty niewspółmierne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

5)

Naruszenie zasady proporcjonalności wskazanej w art. 5 ust. 4 TUE, w zw. z art. 191 ust. 2 TFUE, przez ustanowienie systemu BRT ETS, który nie jest konieczny, a powoduje koszty niewspółmierne do osiągnięcia zamierzonych celów

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę proporcjonalności, bowiem zaskarżona dyrektywa wykracza poza to, co jest konieczne do realizacji jej celów, a równocześnie powoduje koszty niewspółmierne do osiągnięcia tych celów.

| 6) | Zarzut naruszenia zasady równego traktowania (zakazu dyskryminacji) przez wykluczenie możliwości uzyskania przydziału bezpłatnych uprawnień na potrzeby rozliczenia emisji generowanej przez prowadzących instalacje należące do sektorów dodatkowych w ramach BRT ETS
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę równego traktowania, bowiem przez wyłączenie prawa do uzyskania, na zasadach nieodpłatnych, uprawnień do emisji do rozliczenia emisji powstających w tzw. sektorach dodatkowych, zaskarżona dyrektywa dyskryminuje prowadzących instalacje należące do sektorów dodatkowych w stosunku do prowadzących instalacje, które należą do tzw. sektorów ETS. |
| --- | --- |

6)

Zarzut naruszenia zasady równego traktowania (zakazu dyskryminacji) przez wykluczenie możliwości uzyskania przydziału bezpłatnych uprawnień na potrzeby rozliczenia emisji generowanej przez prowadzących instalacje należące do sektorów dodatkowych w ramach BRT ETS

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę równego traktowania, bowiem przez wyłączenie prawa do uzyskania, na zasadach nieodpłatnych, uprawnień do emisji do rozliczenia emisji powstających w tzw. sektorach dodatkowych, zaskarżona dyrektywa dyskryminuje prowadzących instalacje należące do sektorów dodatkowych w stosunku do prowadzących instalacje, które należą do tzw. sektorów ETS.

| 7) | Naruszenie zasady lojalnej współpracy wskazanej w art. 4 ust. 3 TUE, przez pominięcie w toku procesu legislacyjnego zastrzeżeń zgłaszanych przez Polskę
  W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę lojalnej współpracy przez pominięcie w toku procesu legislacyjnego poważnych zastrzeżeń zgłaszanych przez Polskę co do konsekwencji społecznych i prawnych uchwalenia procedowanej dyrektywy i przez jej przyjęcie bez należytego rozważenia zgłaszanych zastrzeżeń. |
| --- | --- |

7)

Naruszenie zasady lojalnej współpracy wskazanej w art. 4 ust. 3 TUE, przez pominięcie w toku procesu legislacyjnego zastrzeżeń zgłaszanych przez Polskę

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę lojalnej współpracy przez pominięcie w toku procesu legislacyjnego poważnych zastrzeżeń zgłaszanych przez Polskę co do konsekwencji społecznych i prawnych uchwalenia procedowanej dyrektywy i przez jej przyjęcie bez należytego rozważenia zgłaszanych zastrzeżeń.

---

(1)  
  Dz. U. 2023, L 130, s. 134.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/14

---

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-512/23)

(2023/C 338/19)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Strona pozwana: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 z dnia 10 maja 2023 r. ustanawiającego mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (1) w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 z dnia 10 maja 2023 r. ustanawiającego mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (1) w całości;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Polska podnosi przeciwko zaskarżonemu rozporządzeniu 2023/956 zarzut naruszenia art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) TFUE przez błędne oparcie tego rozporządzenia na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE, mimo że przewidziane przez to rozporządzenie środki ustanawiające mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (CBAM) stanowią przepisy o charakterze przede wszystkim fiskalnym.

W zaskarżonym rozporządzeniu wprowadzono przepisy podatkowe, a w każdym razie przepisy fiskalne. Zarówno cel, jak i charakter przepisów wprowadzających mechanizm CBAM jest bowiem przede wszystkim fiskalny. Przepisy zaskarżonego rozporządzenia ustanawiają nową daninę publiczną i określają wszystkie przesłanki jej poboru. Funkcja fiskalna CBAM dominuje nad funkcją środowiskową tego środka. Ponadto w odróżnieniu od systemu EU ETS, CBAM nie jest środkiem opartym na rynku, w związku z czym nie zachodzą przesłanki zidentyfikowane w orzecznictwie Trybunału, sprzeciwiające się uznaniu środka będącego elementem systemu EU ETS za środek fiskalny.

---

(1)  
  Dz. U. 2023, L 130, s. 52

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/15 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/15

---

Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2023 r. – Komisja Europejska/Republika Włoska

(Sprawa C-519/23)

(2023/C 338/20)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.-R. Killmann, D. Recchia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania

Komisja wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że odmawiając odtworzenia kariery byłych lektorów w celu zagwarantowania im należnego wynagrodzenia i zapłaty odpowiednich zaległości, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 45 TFUE |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że odmawiając odtworzenia kariery byłych lektorów w celu zagwarantowania im należnego wynagrodzenia i zapłaty odpowiednich zaległości, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 45 TFUE

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja uważa, że Republika Włoska nie zastosowała prawidłowo art. 45 TFUE w odniesieniu do odtworzenia kariery pracowników akademickich zatrudnionych w przeszłości przez kilka włoskich uniwersytetów państwowych jako „lektorzy”.

Komisja przypomina, że Trybunał miał już okazję wypowiedzieć się w sprawie sytuacji byłych lektorów, którzy w rozpatrywanym czasie byli zatrudnieni na sześciu włoskich uniwersytetach państwowych. W wyroku w sprawie C-212/99 (1) Trybunał orzekł, że zasada równego traktowania, której wyraz stanowi art. 45 TFUE, zakazuje nie tylko jawnej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, lecz również wszelkich pośrednich form dyskryminacji, które przez zastosowanie innych kryteriów rozróżnienia prowadzą w rzeczywistości do takiego samego rezultatu (2), oraz że obowiązujące wówczas ramy prawne pozwalały sześciu włoskim uniwersytetom na przyjęcie dyskryminujących praktycznych rozwiązań umownych i administracyjnych, nie uznając odtworzenia kariery byłych lektorów, która gwarantowałaby te same prawa nabyte co prawa przyznane pracownikom krajowym (w tym podwyżki wynagrodzeń, staż pracy i opłacanie przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne od daty ich pierwotnego zatrudnienia) (3).

W wyroku w sprawie C-119/04 (4) Trybunał zbadał rozwój włoskich ram prawnych, który doprowadził do wydania dekretu z mocą ustawy nr 2 z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie pilnych przepisów dotyczących wynagradzania współpracowników lingwistycznych na niektórych uniwersytetach oraz w sprawie równorzędnych kwalifikacji (5). Trybunał doszedł do wniosku, że owe ramy prawne, które były właściwe, umożliwiły uniwersytetom odtworzenie kariery byłych lektorów (6).

Pomimo wspomnianego dekretu z mocą ustawy oraz rocznego przydziału środków w wysokości ponad 8 mln EUR począwszy od 2017 r. dla uniwersytetów, które zatrudniają lub zatrudniały byłych lektorów (początkowo środki finansowe były uzależnione od zawarcia dodatkowych umów, ale obecnie brak jest tej konieczności), wielu byłych lektorów nie uzyskało jeszcze odpowiedniego odtworzenia kariery. W związku z tym zdaniem Komisji owi byli lektorzy znajdują się nadal w sytuacji dyskryminacji zakazanej przez art. 45 TFUE.

---

(1)  Wyrok z dnia 26 czerwca 2001 r., Komisja/Włochy, C-212/99, EU:C:2001:357.

(2)  Wyrok z dnia 26 czerwca 2001 r., Komisja/Włochy, C-212/99, EU:C:2001:357, pkt 24.

(3)  Wyrok z dnia 26 czerwca 2001 r., Komisja/Włochy, C-212/99, EU:C:2001:357, pkt 30 i nast.

(4)  Wyrok z dnia 18 lipca 2006 r., Komisja/Włochy, C-119/04, EU:C:2006:489.

(5)  GURI nr 11 z dnia 15 stycznia 2004 r. Dekret z mocą ustawy 2/2004 został przekształcony ze zmianami ustawą nr 36 z dnia 5 marca 2004 r. (GURI nr 60 z dnia 12 marca 2004 r.).

(6)  Wyrok z dnia 18 lipca 2006 r., Komisja/Włochy, C-119/04, EU:C:2006:489, pkt 38, 39.

---

Sąd

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/17

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – SMA Mineral/Komisja

(Sprawa T-215/21) (1)

(Środowisko naturalne - Dyrektywa 2003/87/WE - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych - Instalacja wykorzystująca półprodukt, który jest objęty wskaźnikiem emisyjności dla produktów - Odrzucenie danych odnoszących się do przydziału bezprawnych uprawnień dotyczących tej instalacji - Oczywiste błędy w ocenie)

(2023/C 338/21)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: SMA Mineral AB (Filipstad, Szwecja) (przedstawiciel: E. Larsson, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wils, B. De Meester i P. Carlin, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 decyzji Komisji (UE) 2021/355 z dnia 25 lutego 2021 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2021, L 68, s. 221).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Strony pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Strony pokrywają własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 297 z 26.7.2021.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/17

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Luossavaara-Kiirunavaara/Komisja

(Sprawa T-244/21) (1)

(Środowisko naturalne - Dyrektywa 2003/87/WE - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych - Instalacje wytwarzające produkt, który nie jest objęty wskaźnikiem emisyjności dla produktów - Brak bezpośredniej substytucyjności produktów - Odrzucenie danych odnoszących się do przydziału bezprawnych uprawnień dotyczących tych instalacji - Obowiązek uzasadnienia - Oczywiste błędy w ocenie - Równość traktowania - Obowiązek staranności - Obowiązki i zobowiązania międzynarodowe Unii - Zarzut niezgodności z prawem)

(2023/C 338/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Luossavaara-Kiirunavaara AB (Luleå, Szwecja) (przedstawiciele: A. Bryngelsson, F. Sjövall i A. Johansson, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wils i B. De Meester, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: O. Simonsson, C. Meyer-Seitz, A. Runeskjöld, M. Salborn Hodgson, H. Shev, H. Eklinder i R. Shahsavan Eriksson, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 3 decyzji Komisji (UE) 2021/355 z dnia 25 lutego 2021 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2021, L 68, s. 221).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Luossavaara-Kiirunavaara AB pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Luossavaara-Kiirunavaara AB pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 289 z 19.7.2021.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/18 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/18

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Arctic Paper Grycksbo/Komisja

(Sprawa T-269/21) (1)

(Środowisko naturalne - Dyrektywa 2003/87/WE - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Krajowe środki wykonawcze - Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych - Decyzja o wykluczeniu instalacji wykorzystującej wyłącznie biomasę - Obowiązek staranności - Prawo do bycia wysłuchanym - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Równość traktowania - Uzasadnione oczekiwania - Zarzut niezgodności z prawem - Punkt 1 załącznika I do dyrektywy 2003/87)

(2023/C 338/23)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Arctic Paper Grycksbo AB (Grycksbo, Szwecja) (przedstawiciele: A. Bryngelsson, A. Johansson i F. Sjövall, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wils, B. De Meester i P. Carlin, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. Ionescu Dima, W. Kuzmienko i P. Biström, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Norberg i J. Himmanen, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności w dotyczącym jej zakresie art. 1 ust. 1 i załącznika I do decyzji Komisji (UE) 2021/355 z dnia 25 lutego 2021 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2021, L 68, s. 221).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 297 z 26.7.2021.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/19

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Schneider/EUIPO – Frutaria Innovation (frutania)

(Sprawa T-109/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego frutania - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Frutaria - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 338/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Markus Schneider (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: M. Bergermann i D. Graetsch, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Frutaria Innovation, SL, dawniej Frutaria Comercial de Frutas y Hortalizas, SL (Saragossa, Hiszpania) (przedstawiciele: J. Learte Álvarez i C. Anadón Giménez, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 17 grudnia 2021 r. (sprawa R 1058/2017-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Markus Schneider zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Markus Schneider zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 158 z 11.4.2022.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/19

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Pshonka/Rada

(Sprawa T-243/22) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2023/C 338/25)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Artem Viktorovych Pshonka (Kramatorsk, Ukraina) (przedstawiciel: M. Mleziva, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Vobořil, R. Pekař i A. Boggio-Tomasaz, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/376 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącej zmiany decyzji 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2022, L 70, s. 7) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/375 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2022, L 70, s. 1) w zakresie, w jakim akty te pozostawiają jego nazwisko w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2022/376 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącej zmiany decyzji 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/375 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Artema Viktorovycha Pshonki zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2022/376 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącej zmiany decyzji 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/375 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Artema Viktorovycha Pshonki zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 244 z 27.6.2022.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/20

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Pshonka/Rada

(Sprawa T-244/22) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2023/C 338/26)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Viktor Pavlovych Pshonka (Kijów, Ukraina) (przedstawiciel: M. Mleziva, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Pekař et A. Boggio-Tomasaz, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/376 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącej zmiany decyzji 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2022, L 70, s. 7) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/375 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2022, L 70, s. 1) w zakresie, w jakim akty te pozostawiają jego nazwisko w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2022/376 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącej zmiany decyzji 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/375 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Viktora Pavlovycha Pshonki zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2022/376 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącej zmiany decyzji 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/375 z dnia 3 marca 2022 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Viktora Pavlovycha Pshonki zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 244 z 27.6.2022.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/21

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Yayla Türk/EUIPO – Marmara Import-Export (Sütat)

(Sprawa T-315/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Sütat - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2023/C 338/27)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Yayla Türk Lebensmittelvertrieb GmbH (Krefeld, Niemcy) (przedstawiciele: J. Bühling i D. Graetsch, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Marmara Import-Export GmbH (Ratingen, Niemcy) (przedstawiciel: T. Moll, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności i zmianę decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 marca 2022 r. (sprawa R 1184/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Yayla Türk Lebensmittelvertrieb GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Yayla Türk Lebensmittelvertrieb GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 276 z 18.7.2022.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/22 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/22

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Topas/EUIPO – Tarczyński (VEGE STORY)

(Sprawa T-434/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VEGE STORY - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy végé’ - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 338/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Topas GmbH (Mössingen, Niemcy) (przedstawiciele: S. Hofmann i W. Göpfert, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Tarczyński S.A. (Trzebnica, Polska) (przedstawiciel: E. Gryc-Zerych, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 maja 2022 r. (sprawa R 1977/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Topas GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tarczyński S.A. |
| --- | --- |

2)

Topas GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tarczyński S.A.

| 3) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 326 z 29.8.2022.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/22 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/22

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (RADIO MOOD In-store Radio, made easy)

(Sprawa T-663/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego RADIO MOOD In-store Radio, made easy - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MOOD:MIX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 338/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mood Media Netherlands BV (Naarden, Niderlandy) (przedstawiciel: A.-M. Pecoraro, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Tailoradio Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: A. Sobol i S. Bernardini, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 sierpnia 2022 r. (sprawa R 1853/2018-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Mood Media Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tailoradio Srl w związku z postępowaniem przed Sądem. |
| --- | --- |

2)

Mood Media Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tailoradio Srl w związku z postępowaniem przed Sądem.

| 3) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 7 z 9.1.2023.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/23 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/23

---

Wyrok Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – Mood Media Netherlands/EUIPO – Tailoradio (VIDEO MOOD Digital Signage, made easy)

(Sprawa T-664/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego VIDEO MOOD Digital Signage, made easy - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MOOD:MIX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 338/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mood Media Netherlands BV (Naarden, Niderlandy) (przedstawiciel: A.-M. Pecoraro, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Tailoradio Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: A. Sobol i S. Bernardini, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 sierpnia 2022 r. (sprawa R 1852/2018-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Mood Media Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tailoradio Srl w związku z postępowaniem przed Sądem. |
| --- | --- |

2)

Mood Media Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tailoradio Srl w związku z postępowaniem przed Sądem.

| 3) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 7 z 9.1.2023.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/24

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 21 lipca 2023 r. – Arysta Lifescience/EFSA

(Sprawa T-222/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące procedury odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej - Dokumenty pochodzące od osoby trzeciej - Decyzja o udzieleniu osobie trzeciej dostępu do dokumentów - Wniosek o zawieszenie wykonania - Pojęcie „informacji mających związek z emisjami do środowiska” - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Fumus boni iuris - Pilny charakter - Wyważenie interesów)

(2023/C 338/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arysta Lifescience (Noguères, Francja) (przedstawiciele: D. Abrahams, Z. Romata, H. Widemann i R. Spangenberg, adwokaci)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) (przedstawiciele: D. Detken, S. Gabbi i C. Pintado, pełnomocnicy, których wspierali S. Raes, J. Degrooff i E. Kairis, adwokaci)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się o zawieszenie wykonania decyzji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 17 lutego 2023 r. powiadamiającej ją o pełnym ujawnieniu wykazu składników obojętnych występujących w formie użytkowej – przedłożonej w ramach odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej kaptan – dla reprezentatywnych zastosowań substancji Kaptan 80 WG.

Sentencja

| 1) | Zawiesza się wykonanie decyzji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 17 lutego 2023 r. powiadamiającej Arysta Lifescience o pełnym ujawnieniu wykazu składników obojętnych występujących w formie użytkowej – przedłożonej w ramach odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej kaptan – dla reprezentatywnych zastosowań substancji Kaptan 80 WG. |
| --- | --- |

1)

Zawiesza się wykonanie decyzji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 17 lutego 2023 r. powiadamiającej Arysta Lifescience o pełnym ujawnieniu wykazu składników obojętnych występujących w formie użytkowej – przedłożonej w ramach odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej kaptan – dla reprezentatywnych zastosowań substancji Kaptan 80 WG.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

| 3) | Postanowienie z dnia 8 maja 2023, Arysta Lifescience/EFSA (T-222/23 R), zostaje uchylone. |
| --- | --- |

3)

Postanowienie z dnia 8 maja 2023, Arysta Lifescience/EFSA (T-222/23 R), zostaje uchylone.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/24

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Neuraxpharm Pharmaceuticals/Komisja

(Sprawa T-226/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Neuraxpharm Pharmaceuticals, SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck, M. Van Nieuwenborgh i C. Dumont, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu i C. Valero, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji Komisji Europejskiej zawartej w piśmie z dnia 17 marca 2023 r., w którym Komisja domaga się, aby skarżąca przestrzegała okresu ochrony obrotu referencyjnym produktem leczniczym Tecfidera – fumaran dimetylu w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu produktu leczniczego Dimethyl fumarate Neuraxpharm – dimethyl fumarate (zwanego dalej „DMF Neuraxpharm”) oraz aby złożyła pisemne zobowiązania w tym względzie, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim jej dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, z którego korzysta, lub z zakazem wprowadzania do obrotu produktu leczniczego DMF Neuraxpharm.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/25 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/25

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja

(Sprawa T-227/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mylan Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck, M. Van Nieuwenborgh i C. Dumont, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu i C. Valero, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji Komisji Europejskiej zawartej w piśmie z dnia 17 marca 2023 r., w którym Komisja domaga się, aby skarżąca przestrzegała okresu ochrony obrotu referencyjnym produktem leczniczym Tecfidera – fumaran dimetylu w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu produktu leczniczego Dimethyl fumarate Mylan – dimethyl fumarate (zwanego dalej „DMF Mylan”) oraz aby złożyła pisemne zobowiązania w tym względzie, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim jej dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, z którego korzysta, lub z zakazem wprowadzania do obrotu produktu leczniczego DMF Mylan.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/26 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/26

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 19 lipca 2023 r. – Zakłady Farmaceutyczne Polpharma/Komisja

(Sprawa T-228/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zakłady Farmaceutyczne Polpharma S.A. (Starogard Gdański, Polska) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck, M. Van Nieuwenborgh i C. Dumont, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu i C. Valero, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji Komisji Europejskiej zawartej w piśmie z dnia 17 marca 2023 r., w którym Komisja domaga się, aby skarżąca przestrzegała okresu ochrony obrotu referencyjnym produktem leczniczym Tecfidera – fumaran dimetylu w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu produktu leczniczego Dimethyl fumarate Polpharma – dimethyl fumarate (zwanego dalej „DMF Polpharma”) oraz aby złożyła pisemne zobowiązania w tym względzie, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim jej dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, z którego korzysta, lub z zakazem wprowadzania do obrotu produktu leczniczego DMF Polpharma.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/26 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/26

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja

(Sprawa T-256/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mylan Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck i C. Dumont, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu, L. Haasbeek i M.A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji wykonawczej Komisji C(2023) 3067 final z dnia 2 maja 2023 r. zmieniającej decyzją wykonawczą Komisji C(2014) 601 final z dnia 30 stycznia 2014 r. dotyczącą pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (zwanego dalej „PDO”) produktu leczniczego stosowanego u ludzi Tecfidera – fumaran dimetylu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1), ze zmianami, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim jej dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji Europejskiej, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem PDO, z którego korzysta, lub z zakazem wprowadzania do obrotu generycznych produktów leczniczych fumaranu dimetylu.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosku złożonego przez Biogen Netherlands BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosku Mylan Ireland Ltd o zachowanie poufności zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosku złożonego przez Biogen Netherlands BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosku Mylan Ireland Ltd o zachowanie poufności zostaje umorzone.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosku Biogen Netherlands o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosku Biogen Netherlands o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/27

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Neuraxpharm Pharmaceuticals/Komisja

(Sprawa T-257/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Neuraxpharm Pharmaceuticals, SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck i C. Dumont, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu, L. Haasbeek i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji wykonawczej Komisji C(2023) 3067 final z dnia 2 maja 2023 r. zmieniającej decyzją wykonawczą Komisji C(2014) 601 final z dnia 30 stycznia 2014 r. dotyczącą pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (zwanego dalej „PDO”) produktu leczniczego stosowanego u ludzi Tecfidera – fumaran dimetylu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1), ze zmianami, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim jej dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji Europejskiej, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem PDO, z którego korzysta, lub z zakazem wprowadzania do obrotu generycznych produktów leczniczych fumaranu dimetylu.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosku złożonego przez Biogen Netherlands BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosku Neuraxpharm Pharmaceuticals, SL o zachowanie poufności zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosku złożonego przez Biogen Netherlands BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosku Neuraxpharm Pharmaceuticals, SL o zachowanie poufności zostaje umorzone.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosku Biogen Netherlands o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosku Biogen Netherlands o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/28

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Zakłady Farmaceutyczne Polpharma/Komisja

(Sprawa T-258/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zakłady Farmaceutyczne Polpharma S.A. (Starogard Gdański, Polska) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck i C. Dumont, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu, L. Haasbeek i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżąca zwraca się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji wykonawczej Komisji C(2023) 3067 final z dnia 2 maja 2023 r. zmieniającej decyzją wykonawczą Komisji C(2014) 601 final z dnia 30 stycznia 2014 r. dotyczącą pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (zwanego dalej „PDO”) produktu leczniczego stosowanego u ludzi Tecfidera – fumaran dimetylu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1), ze zmianami, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim jej dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji Europejskiej, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem PDO, z którego korzysta, lub z zakazem wprowadzania do obrotu generycznych produktów leczniczych fumaranu dimetylu.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosków złożonych przez Biogen Netherlands BV i Biogaran SAS o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosków Zakładów Farmaceutycznych Polpharma S.A. o zachowanie poufności zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosków złożonych przez Biogen Netherlands BV i Biogaran SAS o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosków Zakładów Farmaceutycznych Polpharma S.A. o zachowanie poufności zostaje umorzone.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosków Biogen Netherlands i Biogaran o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosków Biogen Netherlands i Biogaran o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/29 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/29

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 24 lipca 2023 r. – Zentiva i Zentiva Pharma/Komisja

(Sprawa T-278/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Wniosek o wydanie nakazu - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strony skarżące: Zentiva k.s. (Praga, Republika Czeska), Zentiva Pharma GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese i J. Stuyck, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Mathieu, L. Haasbeek i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżące zwracają się w istocie, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji wykonawczej Komisji C(2023) 3067 final z dnia 2 maja 2023 r. zmieniającej decyzją wykonawczą Komisji C(2014) 601 final z dnia 30 stycznia 2014 r. dotyczącą pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (zwanego dalej „PDO”) produktu leczniczego stosowanego u ludzi Tecfidera – fumaran dimetylu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1), ze zmianami, a także wszelkich innych późniejszych decyzji lub aktów przedłużających lub zastępujących zaskarżony akt w zakresie, w jakim ich dotyczą, a po drugie, o nakazanie Komisji Europejskiej, aby nie podejmowała jakiegokolwiek innego środka, który byłby równoznaczny z cofnięciem PDO, z których korzystają, lub z zakazem wprowadzania do obrotu generycznych produktów leczniczych fumaranu dimetylu.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosku złożonego przez Biogen Netherlands BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosku Zentiva k.s. i Zentiva Pharma GmbH o zachowanie poufności zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosku złożonego przez Biogen Netherlands BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta oraz w przedmiocie wniosku Zentiva k.s. i Zentiva Pharma GmbH o zachowanie poufności zostaje umorzone.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach dotyczących postępowania w przedmiocie środków tymczasowych nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosku Biogen Netherlands o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty dotyczące wniosku Biogen Netherlands o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/29 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/29

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 26 lipca 2023 r. – OT/Rada

(Sprawa T-286/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające - Zamrożenie środków finansowych - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 338/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: OT (przedstawiciele: J.-P. Hordies, C. Sand i P. Blanchetier, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac, V. Piessevaux i A. Boggio-Tomasaz, pełnomocnicy)

Przedmiot

We wniosku opartym na art. 278 i 279 TFUE skarżący zwraca się o zawieszenie wykonania rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 75 I, s. 1) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2023, L 75 I, p. 134) w zakresie, w jakim akty te go dotyczą.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/30 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/30

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2023 r. – Kargins/Komisja

(Sprawa T-350/23)

(2023/C 338/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rems Kargins (Ryga, Łotwa) (przedstawiciel: O. Behrends, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że strona pozwana jest odpowiedzialna za szkodę wyrządzoną stronie skarżącej w wyniku ingerencji strony pozwanej w krajowe postępowanie sądowe; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że strona pozwana jest odpowiedzialna za szkodę wyrządzoną stronie skarżącej w wyniku ingerencji strony pozwanej w krajowe postępowanie sądowe;

| — | zobowiązanie strony pozwanej do wypłacenia stronie skarżącej odszkodowania za tę szkodę; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie strony pozwanej do wypłacenia stronie skarżącej odszkodowania za tę szkodę;

| — | ustalenie, że szkoda majątkowa wynosi co najmniej 15 028 841,93 EUR plus odsetki w wysokości 12 % rocznie należne od dnia 23 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty pełnej kwoty, oraz |
| --- | --- |

—

ustalenie, że szkoda majątkowa wynosi co najmniej 15 028 841,93 EUR plus odsetki w wysokości 12 % rocznie należne od dnia 23 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty pełnej kwoty, oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, w tym zarzut niezgodności z prawem.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący popełnienia przez Komisję wystarczająco istotnego naruszenia zasady państwa prawa, która ma na celu przyznawanie praw jednostkom.






  — | Według strony skarżącej Komisja zaingerowała w postępowanie na szczeblu krajowym, działając niezgodnie z art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (1). Artykuł 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 naruszono z następujących powodów: Komisja nie działała z własnej inicjatywy, ale na wniosek strony postępowania i zainteresowanego państwa członkowskiego oraz po przeprowadzeniu z nimi rozmów. Komisja nie była bezstronna, nie zachowała też obiektywnego i neutralnego podejścia. Działanie Komisji nie miało na celu zapewnienia spójnego stosowania art. 107 ust. 1 ani art. 108 TFUE. Komisja wyjaśniła jedynie sądom krajowym, że brak zmiany wyniku postępowania może mieć negatywne konsekwencje dla Łotwy i doprowadzić do podjęcia przez tę instytucję niekorzystnych działań. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący popełnienia przez Komisję wystarczająco istotnego naruszenia zasady państwa prawa, która ma na celu przyznawanie praw jednostkom.

—

Według strony skarżącej Komisja zaingerowała w postępowanie na szczeblu krajowym, działając niezgodnie z art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (1). Artykuł 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 naruszono z następujących powodów: Komisja nie działała z własnej inicjatywy, ale na wniosek strony postępowania i zainteresowanego państwa członkowskiego oraz po przeprowadzeniu z nimi rozmów. Komisja nie była bezstronna, nie zachowała też obiektywnego i neutralnego podejścia. Działanie Komisji nie miało na celu zapewnienia spójnego stosowania art. 107 ust. 1 ani art. 108 TFUE. Komisja wyjaśniła jedynie sądom krajowym, że brak zmiany wyniku postępowania może mieć negatywne konsekwencje dla Łotwy i doprowadzić do podjęcia przez tę instytucję niekorzystnych działań.

| — | Komisja działała bez właściwej podstawy prawnej, ze względu na niezgodność z prawem art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589. Strona skarżąca podnosi, że art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 jest niezgodny z prawem, ponieważ nie ma on wystarczającej podstawy prawnej, jest niespójny z art. 267 TFUE i z art. 108 ust. 2 akapit drugi TFUE oraz pozbawiony wystarczających gwarancji materialnoprawnych i proceduralnych. W każdym wypadku jest on niezgodny z prawem, jeśli interpretuje się go w ten sposób, że dopuszcza on ingerencję w postępowanie taką jak ta, która miała miejsce w niniejszej sprawie. |
| --- | --- |

—

Komisja działała bez właściwej podstawy prawnej, ze względu na niezgodność z prawem art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589. Strona skarżąca podnosi, że art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 jest niezgodny z prawem, ponieważ nie ma on wystarczającej podstawy prawnej, jest niespójny z art. 267 TFUE i z art. 108 ust. 2 akapit drugi TFUE oraz pozbawiony wystarczających gwarancji materialnoprawnych i proceduralnych. W każdym wypadku jest on niezgodny z prawem, jeśli interpretuje się go w ten sposób, że dopuszcza on ingerencję w postępowanie taką jak ta, która miała miejsce w niniejszej sprawie.

| — | Co więcej, Komisja naruszyła prawo strony skarżącej wywodzone z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Co więcej, Komisja naruszyła prawo strony skarżącej wywodzone z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi oparty na twierdzeniu, że strona skarżąca poniosła szkodę w kwocie 15 028 841,93 EUR powiększonej o odsetki w wysokości 12 % rocznie należne od dnia 23 czerwca 2016 r., co odpowiada kwocie, jaką strona skarżąca otrzymałaby na mocy nakazów sądowych, gdyby Komisja nie zaingerowała w przebieg postępowania. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi oparty na twierdzeniu, że strona skarżąca poniosła szkodę w kwocie 15 028 841,93 EUR powiększonej o odsetki w wysokości 12 % rocznie należne od dnia 23 czerwca 2016 r., co odpowiada kwocie, jaką strona skarżąca otrzymałaby na mocy nakazów sądowych, gdyby Komisja nie zaingerowała w przebieg postępowania.

| 3. | Zarzut trzeci oparty na twierdzeniu, że istnieje związek przyczynowy między niewłaściwą ingerencją komisji a okolicznością, że w wyniku tej ingerencji sądy krajowe zasadniczo zmieniły swe podejście, mimo że już dwie instancje sądów krajowych wydały wcześniej rozstrzygnięcia na korzyść strony skarżącej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci oparty na twierdzeniu, że istnieje związek przyczynowy między niewłaściwą ingerencją komisji a okolicznością, że w wyniku tej ingerencji sądy krajowe zasadniczo zmieniły swe podejście, mimo że już dwie instancje sądów krajowych wydały wcześniej rozstrzygnięcia na korzyść strony skarżącej.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (tekst jednolity) (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/31 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/31

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Raiffeisen Bank International / SRB

(Sprawa T-389/23)

(2023/C 338/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Raiffeisen Bank International AG (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: G. Wilfling, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pozwaną w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji; tytułem ewentualnym |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pozwaną w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji; tytułem ewentualnym

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej Raiffeisen Bank International AG, oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej Raiffeisen Bank International AG, oraz

| — | obciążenie pozwanej kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga opiera się na czterech zarzutach.

| 1. | Zarzut pierwszy: Naruszenie art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1)

  Obliczana corocznie łączna kwota indywidualnych składek od wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich, nie może w okresie początkowym przekroczyć w danym roku 12,5 % poziomu docelowego. Pozwana dopuściła się naruszenia art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 ze względu na to, że przy określaniu tego rocznego poziomu docelowego nie wzięła pod uwagę tego mający bezwzględny charakter pułapu. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: Naruszenie art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1)

Obliczana corocznie łączna kwota indywidualnych składek od wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich, nie może w okresie początkowym przekroczyć w danym roku 12,5 % poziomu docelowego. Pozwana dopuściła się naruszenia art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 ze względu na to, że przy określaniu tego rocznego poziomu docelowego nie wzięła pod uwagę tego mający bezwzględny charakter pułapu.

| 2. | Zarzut drugi: Naruszenie art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014
  Skarżąca kwestionuje to, że wysokość poziomu docelowego została ustalony w prawidłowy sposób. Nawet kontynuując linię rozumowania pozwanej i stosując przeliczanie dynamiczne, w brzmieniu przepisów prawnych nie ma niczego, co by pozwalało powiązać obliczenie kwot na rok 2023 z wartościami na rok 2024, i, co za tym idzie, z okresem innym niż początkowy. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: Naruszenie art. 69 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014

Skarżąca kwestionuje to, że wysokość poziomu docelowego została ustalony w prawidłowy sposób. Nawet kontynuując linię rozumowania pozwanej i stosując przeliczanie dynamiczne, w brzmieniu przepisów prawnych nie ma niczego, co by pozwalało powiązać obliczenie kwot na rok 2023 z wartościami na rok 2024, i, co za tym idzie, z okresem innym niż początkowy.

| 3. | Zarzut trzeci: Naruszenie art. 296 TFUE i art. 41 karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) ze względu na brak wystarczającego uzasadnienia decyzji
  W zaskarżonej decyzji nie zostały spełnione określone w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (3) wymogi odnoszące się do wystarczającego uzasadnienia indywidualnego aktu prawnego. Kwoty składek indywidualnych oblicza się proporcjonalnie w odniesieniu do wszystkich zobowiązań – z wyłączeniem depozytów gwarantowanych – danych instytucji w stosunku do łącznej kwoty zobowiązań – z wyłączeniem depozytów gwarantowanych – wszystkich wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich. W uzasadnieniu decyzji brak jest szczegółowych informacji na temat odpowiednich danych dotyczących innych instytucji finansowych.
  W przypadku skarżącej szczegóły dotyczące tego obliczenia miały w rzeczywistości za podstawę informacje, które zostały przez nią zadeklarowane w szablonie SRB do przekazywania danych. Dodatkowo dotyczyły one też tego, ile kategorii odpowiadało poszczególnym czynnikom i do której kategorii skarżąca została przyporządkowana. Te informacje, które były dostępne podczas uzasadniania zaskarżonej decyzji, nie wystarczały nawet do tego, aby w miarę dokładnie potwierdzić prawidłowość obliczenia składki skarżącej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: Naruszenie art. 296 TFUE i art. 41 karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) ze względu na brak wystarczającego uzasadnienia decyzji

W zaskarżonej decyzji nie zostały spełnione określone w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (3) wymogi odnoszące się do wystarczającego uzasadnienia indywidualnego aktu prawnego. Kwoty składek indywidualnych oblicza się proporcjonalnie w odniesieniu do wszystkich zobowiązań – z wyłączeniem depozytów gwarantowanych – danych instytucji w stosunku do łącznej kwoty zobowiązań – z wyłączeniem depozytów gwarantowanych – wszystkich wszystkich instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium wszystkich uczestniczących państw członkowskich. W uzasadnieniu decyzji brak jest szczegółowych informacji na temat odpowiednich danych dotyczących innych instytucji finansowych.

W przypadku skarżącej szczegóły dotyczące tego obliczenia miały w rzeczywistości za podstawę informacje, które zostały przez nią zadeklarowane w szablonie SRB do przekazywania danych. Dodatkowo dotyczyły one też tego, ile kategorii odpowiadało poszczególnym czynnikom i do której kategorii skarżąca została przyporządkowana. Te informacje, które były dostępne podczas uzasadniania zaskarżonej decyzji, nie wystarczały nawet do tego, aby w miarę dokładnie potwierdzić prawidłowość obliczenia składki skarżącej.

| 4. | Zarzut czwarty: Naruszenie art. 47 karty praw podstawowych i zasady pewności prawa ze względu na brak możliwości zweryfikowania zaskarżonej decyzji
  Dla skarżącej nie jest zrozumiałe, jak na podstawie zawartych w zaskarżonej decyzji i załącznikach do niej informacji może ona sprawdzić prawidłowość obliczenia jej składki do jednolitego funduszu restrukturyzacji. W związku z tym uznanie w zaskarżonej decyzji uznano, że skarżąca ma uiścić składkę, której kwota mieści się w przedziale dziesiątek milionów, nie jest w żadnym przypadku zgodne z zasadą państwa prawa. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: Naruszenie art. 47 karty praw podstawowych i zasady pewności prawa ze względu na brak możliwości zweryfikowania zaskarżonej decyzji

Dla skarżącej nie jest zrozumiałe, jak na podstawie zawartych w zaskarżonej decyzji i załącznikach do niej informacji może ona sprawdzić prawidłowość obliczenia jej składki do jednolitego funduszu restrukturyzacji. W związku z tym uznanie w zaskarżonej decyzji uznano, że skarżąca ma uiścić składkę, której kwota mieści się w przedziale dziesiątek milionów, nie jest w żadnym przypadku zgodne z zasadą państwa prawa.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014 L 225, s. 1).

(2)  
  Dz.U. 2012, C 326, s. 391.

(3)  Wyrok z dnia 15 lipca 2021 r., Komisja/Landesbank Baden-Württemberg i SRB, C-584/20 P i C-621/20 P, EU:C:2021:601, pkt 122.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/32 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/32

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – ePlus/EUIPO – Telefónica Germany (E-Plus)

(Sprawa T-462/23)

(2023/C 338/42)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: ePlus Inc. (Herndon, Wirginia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: A. Mottet, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Telefónica Germany GmbH & Co. OHG (Monachium, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „E-Plus” – unijny znak towarowy nr 17 698 846

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2023 r. w sprawie R 1463/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego, w tym kosztami poniesionymi do celów postepowania przed Wydziałem Unieważnień i Pierwszą Izbą Odwoławczą EUIPO; |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego, w tym kosztami poniesionymi do celów postepowania przed Wydziałem Unieważnień i Pierwszą Izbą Odwoławczą EUIPO;

| — | obciążenie każdego interwenienta jego własnymi kosztami postepowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie każdego interwenienta jego własnymi kosztami postepowania.

Podniesione zarzuty

| — | Niedokonanie wystarczającej oceny rzeczywistego używania znaku towarowego i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary; |
| --- | --- |

—

Niedokonanie wystarczającej oceny rzeczywistego używania znaku towarowego i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary;

| — | Błędna wykładnia dowodów mających znaczenie dla zaniechania używania; |
| --- | --- |

—

Błędna wykładnia dowodów mających znaczenie dla zaniechania używania;

| — | Nieuwzględnienie zaniechania używania przez właściciela i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary. |
| --- | --- |

—

Nieuwzględnienie zaniechania używania przez właściciela i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/33 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/33

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – ePlus/EUIPO – Telefónica Germany (E-Plus)

(Sprawa T-463/23)

(2023/C 338/43)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: ePlus Inc. (Herndon, Wirginia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: A. Mottet, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Telefónica Germany GmbH & Co. OHG (Monachium, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „E-Plus” – unijny znak towarowy nr 17 781 791

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2023 r. w sprawie R 951/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego, w tym kosztami poniesionymi do celów postepowania przed Wydziałem Unieważnień i Pierwszą Izbą Odwoławczą EUIPO; |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego, w tym kosztami poniesionymi do celów postepowania przed Wydziałem Unieważnień i Pierwszą Izbą Odwoławczą EUIPO;

| — | obciążenie każdego interwenienta jego kosztami postepowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie każdego interwenienta jego kosztami postepowania.

Podniesione zarzuty

| — | Niedokonanie wystarczającej oceny rzeczywistego używania znaku towarowego i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary; |
| --- | --- |

—

Niedokonanie wystarczającej oceny rzeczywistego używania znaku towarowego i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary;

| — | Błędna wykładnia dowodów mających znaczenie dla zaniechania używania; |
| --- | --- |

—

Błędna wykładnia dowodów mających znaczenie dla zaniechania używania;

| — | Nieuwzględnienie zaniechania używania przez właściciela i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary. |
| --- | --- |

—

Nieuwzględnienie zaniechania używania przez właściciela i znaczenia dla oceny istnienia złej wiary.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/34 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/34

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – DZ Bank/SRB

(Sprawa T-477/23)

(2023/C 338/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wspólnej decyzji ustalającej minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych z dnia 6 kwietnia 2023 r., dokument RC/JD/2022/22; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wspólnej decyzji ustalającej minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych z dnia 6 kwietnia 2023 r., dokument RC/JD/2022/22;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że wspólna decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że wspólna decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga opiera się na pięciu zarzutach.

| 1. | Zarzut pierwszy: Wspólna decyzja narusza art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia nr 1 (2), gdyż nie została sporządzona w wybranym przez skarżącą niemieckim języku urzędowym. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: Wspólna decyzja narusza art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia nr 1 (2), gdyż nie została sporządzona w wybranym przez skarżącą niemieckim języku urzędowym.

| 2. | Zarzut drugi: Wspólna decyzja narusza art. 12d ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i art. 296 ust. 2 TFUE, gdyż nie zawiera ona pełnego oraz wystarczająco szczegółowego i konkretnego uzasadnienia. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: Wspólna decyzja narusza art. 12d ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i art. 296 ust. 2 TFUE, gdyż nie zawiera ona pełnego oraz wystarczająco szczegółowego i konkretnego uzasadnienia.

| 3. | Zarzut trzeci: Wspólna decyzja narusza art. 12d ust. 3 akapit 4 w związku z art. 27 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 806/2014, gdyż ustalono w niej minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jako obejmujący zobowiązania związane z udzielonymi pożyczkami. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: Wspólna decyzja narusza art. 12d ust. 3 akapit 4 w związku z art. 27 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 806/2014, gdyż ustalono w niej minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jako obejmujący zobowiązania związane z udzielonymi pożyczkami.

| 4. | Zarzut czwarty: Wspólna decyzja narusza art. 12c ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, gdyż ustalono w niej minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jako obejmujący zobowiązania związane z udzielonymi pożyczkami oraz stwierdzono, że minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, w zakresie w jakim został on zwiększony wskutek błędnego włączenia zobowiązań związanych z udzielonymi pożyczkami, musi być spełniony przez instrumenty podporządkowane. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: Wspólna decyzja narusza art. 12c ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, gdyż ustalono w niej minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jako obejmujący zobowiązania związane z udzielonymi pożyczkami oraz stwierdzono, że minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, w zakresie w jakim został on zwiększony wskutek błędnego włączenia zobowiązań związanych z udzielonymi pożyczkami, musi być spełniony przez instrumenty podporządkowane.

| 5. | Zarzut piąty: Tytułem ewentualnym: art. 12d ust. 3 akapit 4 w związku z art. 27 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i art. 12c ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 naruszają normy prawa wyższego rzędu (art. 16, 17, 20 i 52 karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3)) co najmniej w zakresie, w jakim zezwalają one na włączenie, przy ustalaniu minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, do łącznych zobowiązań obejmujących fundusze własne również zobowiązań związanych z udzielonymi pożyczkami. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty: Tytułem ewentualnym: art. 12d ust. 3 akapit 4 w związku z art. 27 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i art. 12c ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 naruszają normy prawa wyższego rzędu (art. 16, 17, 20 i 52 karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3)) co najmniej w zakresie, w jakim zezwalają one na włączenie, przy ustalaniu minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, do łącznych zobowiązań obejmujących fundusze własne również zobowiązań związanych z udzielonymi pożyczkami.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014 L 225, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385/58).

(3)  
  Dz.U. 2012, C 326, s. 391.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/35 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/35

---

Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2023 r.– Plahotniuc/Rada

(Sprawa T-480/23)

(2023/C 338/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vladimir Gheorghe Plahotniuc (Chisinau, Mołdawia) (przedstawiciel: J. Pobjoy, Barrister-at-Law)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, na podstawie art. 263 TFUE, nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/1047 z dnia 30 maja 2023 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2023/891 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi Republikę Mołdawii (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona strony skarżącej oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/1045 z dnia 30 maja 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) 2023/888 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi Republikę Mołdawii (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, na podstawie art. 263 TFUE, nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/1047 z dnia 30 maja 2023 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2023/891 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi Republikę Mołdawii (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona strony skarżącej oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/1045 z dnia 30 maja 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) 2023/888 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi Republikę Mołdawii (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono strony skarżącej;

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący oczywistych błędów w ocenie polegających na uznaniu, że istniała wystarczająco solidna podstawa faktyczna do stwierdzenia, że kryteria umieszczenia strony skarżącej w wykazie na podstawie art. 1 zaskarżonej decyzji i art. 2 zaskarżonego rozporządzenia zostały spełnione. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistych błędów w ocenie polegających na uznaniu, że istniała wystarczająco solidna podstawa faktyczna do stwierdzenia, że kryteria umieszczenia strony skarżącej w wykazie na podstawie art. 1 zaskarżonej decyzji i art. 2 zaskarżonego rozporządzenia zostały spełnione.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia praw przysługujących stronie skarżącej na podstawie art. 6 w związku z art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia praw przysługujących stronie skarżącej na podstawie art. 6 w związku z art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

(1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2023/1047 z dnia 30 maja 2023 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2023/891 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi Republikę Mołdawii (Dz.U. 2023 L140I, s. 9).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2023/1045 z dnia 30 maja 2023 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2023/888 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi Republikę Mołdawii (Dz.U. 2023 L 140I, s. 1).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/36 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/36

---

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Banco Credibom/SRB

(Sprawa T-481/23)

(2023/C 338/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Banco Credibom, SA (Porto Salvo, Portugalia) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, lawyers)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że SRB miała naruszyć art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) nie stosując przy ustalaniu rocznego poziomu docelowego wiążącego pułapu 12,5 %. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że SRB miała naruszyć art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) nie stosując przy ustalaniu rocznego poziomu docelowego wiążącego pułapu 12,5 %.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/63 (2) dopuszczono się naruszenia kompetencji powierzonych tej instytucji w dyrektywie 2014/59/UE (3), zasady równego traktowania oraz wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, a także, odpowiednio, zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim uniemożliwia ona wyłączenie przez SRB przy obliczaniu wysokości składki dodatkowych zobowiązań skarżącej wynikających z zabezpieczenia transakcji dokonanych w 2021 r. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/63 (2) dopuszczono się naruszenia kompetencji powierzonych tej instytucji w dyrektywie 2014/59/UE (3), zasady równego traktowania oraz wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, a także, odpowiednio, zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim uniemożliwia ona wyłączenie przez SRB przy obliczaniu wysokości składki dodatkowych zobowiązań skarżącej wynikających z zabezpieczenia transakcji dokonanych w 2021 r.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014 L 225, s. 1).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. 2015, L 11, s. 44).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014 L 173, s. 190).

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/36 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/36

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Deutsche Kreditbank / SRB

(Sprawa T-483/23)

(2023/C 338/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Kreditbank AG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy: Zaskarżona decyzja narusza art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia nr 1 (2), gdyż nie została sporządzona w wybranym przez skarżącą języku niemieckim. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: Zaskarżona decyzja narusza art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia nr 1 (2), gdyż nie została sporządzona w wybranym przez skarżącą języku niemieckim.

| 2. | Zarzut drugi: Zaskarżona decyzja narusza obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 ust. 2 TFUE oraz w art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3) oraz usankcjonowane w art. 47 ust. 1 tej karty prawo podstawowe do skutecznej ochrony prawnej, ponieważ ma ona braki w uzasadnieniu, a jej kontrola sądowa jest praktycznie niemożliwa. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: Zaskarżona decyzja narusza obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 ust. 2 TFUE oraz w art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3) oraz usankcjonowane w art. 47 ust. 1 tej karty prawo podstawowe do skutecznej ochrony prawnej, ponieważ ma ona braki w uzasadnieniu, a jej kontrola sądowa jest praktycznie niemożliwa.

| 3. | Zarzut trzeci: Zaskarżona decyzja narusza art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 16, 17, 41 i 53 karty, ponieważ pozwana błędnie w niej ustaliła roczny poziom docelowy; tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 naruszają normy prawa wyższego rzędu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: Zaskarżona decyzja narusza art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz art. 16, 17, 41 i 53 karty, ponieważ pozwana błędnie w niej ustaliła roczny poziom docelowy; tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 naruszają normy prawa wyższego rzędu.

| 4. | Zarzut czwarty: Artykuł 6 i załącznik I etap 2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (4) naruszają normy prawa wyższego rzędu, ponieważ nie uwzględniono w nich zasad wywiedzionych z orzecznictwa opartego na wyroku Meroni (5), przekroczono granice przyznanych kompetencji oraz dopuszczono się naruszenia wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, zasadę proporcjonalności i wymóg pełnego uwzględnienia okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: Artykuł 6 i załącznik I etap 2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (4) naruszają normy prawa wyższego rzędu, ponieważ nie uwzględniono w nich zasad wywiedzionych z orzecznictwa opartego na wyroku Meroni (5), przekroczono granice przyznanych kompetencji oraz dopuszczono się naruszenia wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, zasadę proporcjonalności i wymóg pełnego uwzględnienia okoliczności faktycznych.

| 5. | Zarzut piąty: Tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20 i 52 karty praw podstawowych Unii Europejskiej, gdyż w zakresie dotyczącym ustalenia wskaźnika ryzyka w IV polu ryzyka została ona oparta na oczywistych błędach w ocenie. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty: Tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20 i 52 karty praw podstawowych Unii Europejskiej, gdyż w zakresie dotyczącym ustalenia wskaźnika ryzyka w IV polu ryzyka została ona oparta na oczywistych błędach w ocenie.

| 6. | Zarzut szósty: Zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20, 41 i 52 karty oraz zasadę proporcjonalności oraz prawo do dobrej administracji, gdyż błędnie zastosowano w niej korektę ryzyka. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty: Zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20, 41 i 52 karty oraz zasadę proporcjonalności oraz prawo do dobrej administracji, gdyż błędnie zastosowano w niej korektę ryzyka.

| 7. | Zarzut siódmy: Artykuł 20 ust. 1 zdanie 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 narusza normy prawa wyższego rzędu, gdyż ustalono w niej, że jeden z lub kilka wskaźników ryzyka nie będą stosowane przez czas nieokreślony w zakresie, w jakim wymagane informacje nie są objęte obowiązkiem z zakresu sprawozdawczości nadzorczej. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy: Artykuł 20 ust. 1 zdanie 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 narusza normy prawa wyższego rzędu, gdyż ustalono w niej, że jeden z lub kilka wskaźników ryzyka nie będą stosowane przez czas nieokreślony w zakresie, w jakim wymagane informacje nie są objęte obowiązkiem z zakresu sprawozdawczości nadzorczej.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014 L 225, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 401/58).

(3)  
  Dz.U. 2012, C 326, s. 391.

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. 2015, L 11, s. 44).

(5)  Wyrok z dnia 13 czerwca 1958 r., Meroni/Wysoka Władza, 10/56, EU:C:1958:8.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/38 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/38

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – DZ Bank / SRB

(Sprawa T-484/23)

(2023/C 338/48)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dziewięć zarzutów, które są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-440/23, Berlin Hyp/SRB.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/38 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/38

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Deutsche Bank / SRB

(Sprawa T-485/23)

(2023/C 338/49)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bank AG (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy: Zaskarżona decyzja narusza obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 ust. 2 TFUE oraz w art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) karty praw podstawowych Unii Europejskiej (1) oraz usankcjonowane w art. 47 ust. 1 tej karty prawo podstawowe do skutecznej ochrony prawnej, ponieważ ma ona braki w uzasadnieniu, a jej kontrola sądowa jest praktycznie niemożliwa. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: Zaskarżona decyzja narusza obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 ust. 2 TFUE oraz w art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) karty praw podstawowych Unii Europejskiej (1) oraz usankcjonowane w art. 47 ust. 1 tej karty prawo podstawowe do skutecznej ochrony prawnej, ponieważ ma ona braki w uzasadnieniu, a jej kontrola sądowa jest praktycznie niemożliwa.

| 2. | Zarzut drugi: Zaskarżona decyzja narusza art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (2) oraz art. 16, 17, 41 i 53 karty, ponieważ pozwana błędnie w niej ustaliła roczny poziom docelowy; tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 naruszają normy prawa wyższego rzędu. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: Zaskarżona decyzja narusza art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (2) oraz art. 16, 17, 41 i 53 karty, ponieważ pozwana błędnie w niej ustaliła roczny poziom docelowy; tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że art. 69 i 70 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 naruszają normy prawa wyższego rzędu.

| 3. | Zarzut trzeci: Artykuł 6 i załącznik I etap 2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (3) naruszają normy prawa wyższego rzędu, ponieważ nie uwzględniono w nich zasad wywiedzionych z orzecznictwa opartego na wyroku Meroni (4), przekroczono w nich granice przyznanych kompetencji oraz dopuszczono się naruszenia wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, zasadę proporcjonalności i wymóg pełnego uwzględnienia okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: Artykuł 6 i załącznik I etap 2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (3) naruszają normy prawa wyższego rzędu, ponieważ nie uwzględniono w nich zasad wywiedzionych z orzecznictwa opartego na wyroku Meroni (4), przekroczono w nich granice przyznanych kompetencji oraz dopuszczono się naruszenia wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, zasadę proporcjonalności i wymóg pełnego uwzględnienia okoliczności faktycznych.

| 4. | Zarzut czwarty: Tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20 i 52 karty praw podstawowych Unii Europejskiej, gdyż, w zakresie dotyczącym ustalenia wskaźnika ryzyka w IV polu ryzyka, została ona oparta na oczywistych błędach w ocenie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: Tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20 i 52 karty praw podstawowych Unii Europejskiej, gdyż, w zakresie dotyczącym ustalenia wskaźnika ryzyka w IV polu ryzyka, została ona oparta na oczywistych błędach w ocenie.

| 5. | Zarzut piąty: Zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20, 41 i 52 karty oraz zasadę proporcjonalności oraz prawo do dobrej administracji, gdyż błędnie zastosowano w niej korektę ryzyka. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty: Zaskarżona decyzja narusza art. 16, 20, 41 i 52 karty oraz zasadę proporcjonalności oraz prawo do dobrej administracji, gdyż błędnie zastosowano w niej korektę ryzyka.

| 6. | Zarzut szósty: Artykuł 20 ust. 1 zdanie 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 narusza normy prawa wyższego rzędu, gdyż ustalono w niej, że jeden z lub kilka wskaźników ryzyka nie będą stosowane przez czas nieokreślony w zakresie, w jakim wymagane informacje nie są objęte obowiązkiem z zakresu sprawozdawczości nadzorczej. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty: Artykuł 20 ust. 1 zdanie 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 narusza normy prawa wyższego rzędu, gdyż ustalono w niej, że jeden z lub kilka wskaźników ryzyka nie będą stosowane przez czas nieokreślony w zakresie, w jakim wymagane informacje nie są objęte obowiązkiem z zakresu sprawozdawczości nadzorczej.

---

(1)  
  Dz.U. 2012, C 326, s. 391.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014 L 225, s. 1)

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. 2015, L 11, s. 44).

(4)  Wyrok z dnia 13 czerwca 1958 r., Meroni/Wysoka Władza, 10/56, EU:C:1958:8.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/39 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/39

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Bayerische Landesbank / SRB

(Sprawa T-486/23)

(2023/C 338/50)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Bayerische Landesbank (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dziewięć zarzutów, które są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-440/23, Berlin Hyp/SRB.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/40 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/40

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale / SRB

(Sprawa T-487/23)

(2023/C 338/51)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dziewięć zarzutów, które są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-440/23, Berlin Hyp/SRB.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/40 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/40

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – BHW Bausparkasse / SRB

(Sprawa T-488/23)

(2023/C 338/52)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: BHW Bausparkasse AG (Hameln, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. pobranych ex-ante składek do jednolitego funduszu restrukturyzacji, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi siedem zarzutów, które są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-483/23, Deutsche Kreditbank/SRB.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/41 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/41

---

Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2023 r. – Fidia farmaceutici/EUIPO – Vorwarts Pharma (HYALERA)

(Sprawa T-497/23)

(2023/C 338/53)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fidia farmaceutici SpA (Abano Terme, Włochy) (przedstawiciel: R. Kunz-Hallstein, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Vorwarts Pharma sp. z o.o. (Białystok, Polska)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „HYALERA” – zgłoszenie nr 18 195 287

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 maja 2023 r. w sprawie R 230/2023-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania; tytułem ewentualnym, w przypadku przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta drugiej strony w postepowaniu przed Izbą Odwoławcza EUIPO, obciążenie EUIPO i interwenienta solidarnie kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania; tytułem ewentualnym, w przypadku przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta drugiej strony w postepowaniu przed Izbą Odwoławcza EUIPO, obciążenie EUIPO i interwenienta solidarnie kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie zasady równego traktowania i dobrej administracji; |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady równego traktowania i dobrej administracji;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz zasady współistnienia krajowego znaku towarowego oraz unijnego znaku towarowego w odniesieniu do charakterystyki wcześniejszego zarejestrowanego znaku towarowego jako opisowego, niezróżnicowanego i niemogącego wprowadzić w błąd. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz zasady współistnienia krajowego znaku towarowego oraz unijnego znaku towarowego w odniesieniu do charakterystyki wcześniejszego zarejestrowanego znaku towarowego jako opisowego, niezróżnicowanego i niemogącego wprowadzić w błąd.

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz zasady współistnienia krajowego znaku towarowego oraz unijnego znaku towarowego w odniesieniu do decyzji i dowodów, na których się opierano oraz przedstawionej argumentacji; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz zasady współistnienia krajowego znaku towarowego oraz unijnego znaku towarowego w odniesieniu do decyzji i dowodów, na których się opierano oraz przedstawionej argumentacji;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w odniesieniu do braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w odniesieniu do braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/42 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/42

---

Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2023 r. – Enterprise Holdings/EUIPO – Qommute (COMMUTE WITH ENTERPRISE)

(Sprawa T-499/23)

(2023/C 338/54)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Enterprise Holdings, Inc. (Saint Louis, Missouri, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Forde, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Qommute SARL (Marsylia, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „COMMUTE WITH ENTERPRISE” – zgłoszenie nr 17 925 816

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 czerwca 2023 r. w sprawie R 1015/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | tytułem ewentualnym, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przekazanie sprzeciwu do Wydziału Sprzeciwów; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przekazanie sprzeciwu do Wydziału Sprzeciwów;

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO; tytułem ewentualnym, w przypadku przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta drugiej strony w postepowaniu przed Izbą Odwoławcza EUIPO, obciążenie pozwanego i interwenienta solidarnie kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO; tytułem ewentualnym, w przypadku przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta drugiej strony w postepowaniu przed Izbą Odwoławcza EUIPO, obciążenie pozwanego i interwenienta solidarnie kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/43 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/43

---

Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2023 r. – Enterprise Holdings/EUIPO – Qommute (COMMUTE WITH ENTERPRISE)

(Sprawa T-500/23)

(2023/C 338/55)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Enterprise Holdings, Inc. (Saint Louis, Missouri, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Forde, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Qommute SARL (Marsylia, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „COMMUTE WITH ENTERPRISE” – zgłoszenie nr 17 947 155

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 czerwca 2023 r. w sprawie R 989/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | tytułem ewentualnym, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przekazanie sprzeciwu do Wydziału Sprzeciwów; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przekazanie sprzeciwu do Wydziału Sprzeciwów;

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO; tytułem ewentualnym, w przypadku przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta drugiej strony w postepowaniu przed Izbą Odwoławcza EUIPO, obciążenie pozwanego i interwenienta solidarnie kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO; tytułem ewentualnym, w przypadku przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta drugiej strony w postepowaniu przed Izbą Odwoławcza EUIPO, obciążenie pozwanego i interwenienta solidarnie kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu i w postepowaniu przed Izba Odwoławczą EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/43 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/43

---

Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2023 r. – Listan/EUIPO (Silent Loop)

(Sprawa T-501/23)

(2023/C 338/56)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Listan GmbH (Glinde, Niemcy) (przedstawiciele: S. Pietzcker i C. Spintig, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „Silent Loop” – zgłoszenie nr 1 624 519

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 czerwca 2023 r. w sprawie R 187/2023-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/44 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/44

---

Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2023 r. – HX/Rada

(Sprawa T-502/23)

(2023/C 338/57)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: HX (przedstawiciel: St. Koev, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna w całości, oraz stwierdzenie, że wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna w całości, oraz stwierdzenie, że wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne;

| — | uznanie, że można stwierdzić częściową nieważność zaskarżonych aktów prawnych; |
| --- | --- |

—

uznanie, że można stwierdzić częściową nieważność zaskarżonych aktów prawnych;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/1035 z dnia 25 maja 2023 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/1035 z dnia 25 maja 2023 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącego;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/1027 z dnia 25 maja 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/1027 z dnia 25 maja 2023 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów skarżącego, wszystkimi wydatkami, honorariami itd. w związku z jego reprezentowaniem przez adwokata. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów skarżącego, wszystkimi wydatkami, honorariami itd. w związku z jego reprezentowaniem przez adwokata.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący poważnego naruszenia prawa do obrony i prawa do rzetelnego procesu. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący poważnego naruszenia prawa do obrony i prawa do rzetelnego procesu.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący niedochowania przez Radę obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący niedochowania przez Radę obowiązku uzasadnienia.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący popełnionego przez Radę błędu w ocenie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący popełnionego przez Radę błędu w ocenie.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa własności, zasady proporcjonalności i swobody gospodarczej. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa własności, zasady proporcjonalności i swobody gospodarczej.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do normalnych warunków życiowych. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do normalnych warunków życiowych.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący poważnego naruszenia prawa do dobrej reputacji. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący poważnego naruszenia prawa do dobrej reputacji.

---

(1)  
  Dz.U. 2023, L 139, s. 49.

(2)  
  Dz.U. 2023, L 139, s. 1.

---

| 25.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 338/45 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 338/45

---

Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2023 r. – Freistaat Bayern/EUIPO – BSGE (Neuschwanstein)

(Sprawa T-506/23)

(2023/C 338/58)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Freistaat Bayern (przedstawiciel: M. Müller, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: BSGE Bundesverband Souvenir Geschenke Ehrenpreise eV (Veitsbronn, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Neuschwanstein – unijny znak towarowy nr 15 687 353

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 maja 2023 r. w sprawie R 1013/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---