# Dziennik Urzędowy C 307/2023

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 307 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6631 sierpnia 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 307

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6631 sierpnia 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | ZALECENIA |
| | Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego |
| 2023/C 307/01 | Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 6 lipca 2023 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (ERRS/2023/4) | 1 |

Spis treści

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego

2023/C 307/01

Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 6 lipca 2023 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (ERRS/2023/4)

1

---

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 307/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10862 – OLIN / MITSUI / BWA JV) (
  1
  ) | 17 |
| 2023/C 307/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.11065 – SAMSKIP / DUISPORT / TX LOGISTIK / ZIEL TERMINAL) (
  1
  ) | 18 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 307/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10862 – OLIN / MITSUI / BWA JV) (
  1
  )

1

17

2023/C 307/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.11065 – SAMSKIP / DUISPORT / TX LOGISTIK / ZIEL TERMINAL) (
  1
  )

1

18

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | EUROPEJSKI BANK CENTRALNY |
| 2023/C 307/04 | Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 lipca 2023 r. w sprawie zmiany ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów w Unii (CON/2023/19) | 19 |

III   Akty przygotowawcze

EUROPEJSKI BANK CENTRALNY

2023/C 307/04

Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 lipca 2023 r. w sprawie zmiany ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów w Unii (CON/2023/19)

19

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 307/05 | Kursy walutowe euro – 30 sierpnia 2023 r. | 34 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 307/05

Kursy walutowe euro – 30 sierpnia 2023 r.

34

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 307/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11214 – MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 35 |
| 2023/C 307/07 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11229 – MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 37 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 307/08 | Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2023/C 307/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11214 – MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

35

2023/C 307/07

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11229 – MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

37

INNE AKTY

Komisja Europejska

2023/C 307/08

Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014

38

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/1

---

ZALECENIE EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO

z dnia 6 lipca 2023 r.

zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej

(ERRS/2023/4)

(2023/C 307/01)

RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności załącznik IX do tego porozumienia,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (2), w szczególności art. 3 oraz art. 16–18,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (3), w szczególności art. 458 ust. 8,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (4), w szczególności tytuł VII rozdział 4 sekcja II,

uwzględniając decyzję Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (5), w szczególności art. 18–20,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia skutecznych i spójnych krajowych środków polityki makroostrożnościowej istotne jest uzupełnienie uznawania wymaganego na podstawie prawa Unii dobrowolną wzajemnością. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia skutecznych i spójnych krajowych środków polityki makroostrożnościowej istotne jest uzupełnienie uznawania wymaganego na podstawie prawa Unii dobrowolną wzajemnością.

| (2) | Zasady dotyczące dobrowolnej wzajemności w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej określone w zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2 (6) mają zapewniać, aby wszelkie środki polityki makroostrożnościowej oparte na ekspozycji aktywowane w jednym państwie członkowskim były odwzajemniane w pozostałych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(2)

Zasady dotyczące dobrowolnej wzajemności w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej określone w zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2 (6) mają zapewniać, aby wszelkie środki polityki makroostrożnościowej oparte na ekspozycji aktywowane w jednym państwie członkowskim były odwzajemniane w pozostałych państwach członkowskich.

| (3) | Zgodnie z zaleceniem Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2017/4 (7) zaleca się, aby odpowiedni organ aktywujący, zwracając się do Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) o objęcie wzajemnością, zaproponował maksymalny próg istotności, poniżej którego ekspozycja indywidualnego dostawcy usług finansowych na zidentyfikowane ryzyko makroostrożnościowe w jurysdykcji, w której organ aktywujący stosuje środek polityki makroostrożnościowej, może być uznana za nieistotną. W razie konieczności ERRS może zaproponować inny próg. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z zaleceniem Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2017/4 (7) zaleca się, aby odpowiedni organ aktywujący, zwracając się do Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) o objęcie wzajemnością, zaproponował maksymalny próg istotności, poniżej którego ekspozycja indywidualnego dostawcy usług finansowych na zidentyfikowane ryzyko makroostrożnościowe w jurysdykcji, w której organ aktywujący stosuje środek polityki makroostrożnościowej, może być uznana za nieistotną. W razie konieczności ERRS może zaproponować inny próg.

| (4) | Ze skutkiem od dnia 31 grudnia 2018 r. instytucje kredytowe działające na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujące metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych podlegają właściwej dla instytucji kredytowych wartości minimalnej ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) pkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Ten bardziej rygorystyczny środek krajowy obowiązuje do dnia 31 grudnia 2023 r., a w dniu 15 stycznia 2019 r. Rada Generalna ERRS podjęła decyzję (8) o włączeniu tego bardziej rygorystycznego środka krajowego do wykazu środków polityki makroostrożnościowej, co do których zaleca się wzajemność na podstawie zalecenia ERRS/2015/2. |
| --- | --- |

(4)

Ze skutkiem od dnia 31 grudnia 2018 r. instytucje kredytowe działające na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujące metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych podlegają właściwej dla instytucji kredytowych wartości minimalnej ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) pkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Ten bardziej rygorystyczny środek krajowy obowiązuje do dnia 31 grudnia 2023 r., a w dniu 15 stycznia 2019 r. Rada Generalna ERRS podjęła decyzję (8) o włączeniu tego bardziej rygorystycznego środka krajowego do wykazu środków polityki makroostrożnościowej, co do których zaleca się wzajemność na podstawie zalecenia ERRS/2015/2.

| (5) | Ze skutkiem od dnia 30 września 2023 r. instytucje kredytowe działające na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujące metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych podlegają właściwej dla danej instytucji kredytowej wartości minimalnej ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 35 % stosowanej do portfela niektórych ekspozycji korporacyjnych w Szwecji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych oraz właściwej dla danej instytucji kredytowej wartości minimalnej ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela niektórych ekspozycji korporacyjnych w Szwecji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych, zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Surowszy środek krajowy powinien obowiązywać przez dwa lata, z możliwością przedłużenia, lub do czasu ustania ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego (jeżeli nastąpi to wcześniej). |
| --- | --- |

(5)

Ze skutkiem od dnia 30 września 2023 r. instytucje kredytowe działające na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujące metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych podlegają właściwej dla danej instytucji kredytowej wartości minimalnej ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 35 % stosowanej do portfela niektórych ekspozycji korporacyjnych w Szwecji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych oraz właściwej dla danej instytucji kredytowej wartości minimalnej ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela niektórych ekspozycji korporacyjnych w Szwecji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych, zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Surowszy środek krajowy powinien obowiązywać przez dwa lata, z możliwością przedłużenia, lub do czasu ustania ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego (jeżeli nastąpi to wcześniej).

| (6) | W dniu 12 maja 2023 r.Finansinspektionen (szwedzki organ nadzoru finansowego) zwrócił się do ERRS z wnioskiem o zalecenie wzajemności wyżej wymienionego środka polityki makroostrożnościowej zgodnie z art. 458 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W celu zapobieżenia wystąpieniu negatywnych skutków transgranicznych w postaci przenoszenia działalności i arbitrażu regulacyjnego, które mogłyby wynikać z wdrożenia środka polityki makroostrożnościowej w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, Rada Generalna ERRS podjęła decyzję o umieszczeniu tego środka na liście środków polityki makroostrożnościowej, w odniesieniu do których zaleca się zapewnienie wzajemności zgodnie z zaleceniem ERRS/2015/2. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 12 maja 2023 r.Finansinspektionen (szwedzki organ nadzoru finansowego) zwrócił się do ERRS z wnioskiem o zalecenie wzajemności wyżej wymienionego środka polityki makroostrożnościowej zgodnie z art. 458 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W celu zapobieżenia wystąpieniu negatywnych skutków transgranicznych w postaci przenoszenia działalności i arbitrażu regulacyjnego, które mogłyby wynikać z wdrożenia środka polityki makroostrożnościowej w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, Rada Generalna ERRS podjęła decyzję o umieszczeniu tego środka na liście środków polityki makroostrożnościowej, w odniesieniu do których zaleca się zapewnienie wzajemności zgodnie z zaleceniem ERRS/2015/2.

| (7) | Rada Generalna ERRS postanowiła również zalecić maksymalny próg istotności właściwy dla instytucji w wysokości 5 mld SEK, determinujący stosowanie zasady de minimis przez odwzajemniające państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(7)

Rada Generalna ERRS postanowiła również zalecić maksymalny próg istotności właściwy dla instytucji w wysokości 5 mld SEK, determinujący stosowanie zasady de minimis przez odwzajemniające państwa członkowskie.

| (8) | Taka zmiana zalecenia ERRS/2015/2 nie ma wpływu na kontynuowanie zalecenia dotyczącego wzajemności krajowych środków makroostrożnościowych uruchomionych przez władze szwedzkie w dniu 31 grudnia 2018 r., co do których ERRS zaleciła wzajemność w zaleceniu ERRS/2019/1. |
| --- | --- |

(8)

Taka zmiana zalecenia ERRS/2015/2 nie ma wpływu na kontynuowanie zalecenia dotyczącego wzajemności krajowych środków makroostrożnościowych uruchomionych przez władze szwedzkie w dniu 31 grudnia 2018 r., co do których ERRS zaleciła wzajemność w zaleceniu ERRS/2019/1.

| (9) | Zalecenie ERRS/2015/2 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(9)

Zalecenie ERRS/2015/2 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

ZMIANY

W zaleceniu ERRS/2015/2 wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | w sekcji 1 zalecenie C(1) otrzymuje brzmienie:






  „1. | Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniały wzajemność w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej przyjętych przez inne odpowiednie organy, co do których ERRS zaleca wzajemność. Zaleca się, aby wzajemnością objęte były następujące środki, szczegółowo opisane w załączniku: | Belgia:






  — | wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 9 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji detalicznych według metody IRB wobec osób fizycznych, zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, w odniesieniu do których zabezpieczenie znajduje się w Belgii; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

(1)

w sekcji 1 zalecenie C(1) otrzymuje brzmienie:

„1.

Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniały wzajemność w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej przyjętych przez inne odpowiednie organy, co do których ERRS zaleca wzajemność. Zaleca się, aby wzajemnością objęte były następujące środki, szczegółowo opisane w załączniku:

Belgia:

—

wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 9 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji detalicznych według metody IRB wobec osób fizycznych, zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, w odniesieniu do których zabezpieczenie znajduje się w Belgii;

| | Niemcy:






  — | wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 2 % w odniesieniu do (i) wszystkich ekspozycji według metody IRB zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Niemczech oraz (ii) wszystkich ekspozycji opartych na metodzie standardowej w pełni i całkowicie zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, o których mowa w art. 125 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (9), które znajdują się w Niemczech; |
| --- | --- | --- |

Niemcy:

—

wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 2 % w odniesieniu do (i) wszystkich ekspozycji według metody IRB zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Niemczech oraz (ii) wszystkich ekspozycji opartych na metodzie standardowej w pełni i całkowicie zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, o których mowa w art. 125 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (9), które znajdują się w Niemczech;

| | Francja:






  — | zmniejszenie limitu dotyczącego dużych ekspozycji przewidzianego w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do ekspozycji wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych o wysokim poziomie zadłużenia, mających siedzibę we Francji, do 5 % kapitału podstawowego Tier I, stosowanego zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej; |
| --- | --- | --- |

Francja:

—

zmniejszenie limitu dotyczącego dużych ekspozycji przewidzianego w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do ekspozycji wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych o wysokim poziomie zadłużenia, mających siedzibę we Francji, do 5 % kapitału podstawowego Tier I, stosowanego zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej;

| | Litwa:






  — | wskaźnik bufora ryzyka systemowego wynoszący 2 % dla wszystkich ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych zamieszkałych w Republice Litewskiej, które są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi; |
| --- | --- | --- |

Litwa:

—

wskaźnik bufora ryzyka systemowego wynoszący 2 % dla wszystkich ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych zamieszkałych w Republice Litewskiej, które są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi;

| | Luksemburg:






  — | prawnie wiążące limity pokrycia należności zabezpieczeniem (limity LTV) dla nowych kredytów hipotecznych na nieruchomości mieszkalne znajdujące się w Luksemburgu, z różnymi limitami LTV mającymi zastosowanie do różnych kategorii kredytobiorców:






  (a) | limit LTV w wysokości 100 % dla kredytobiorców po raz pierwszy kupujących nieruchomości mieszkalne, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania; |
| --- | --- | --- | --- |

Luksemburg:

—

prawnie wiążące limity pokrycia należności zabezpieczeniem (limity LTV) dla nowych kredytów hipotecznych na nieruchomości mieszkalne znajdujące się w Luksemburgu, z różnymi limitami LTV mającymi zastosowanie do różnych kategorii kredytobiorców:

(a)

limit LTV w wysokości 100 % dla kredytobiorców po raz pierwszy kupujących nieruchomości mieszkalne, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania;

| (b) | limit LTV w wysokości 90 % dla pozostałych kredytobiorców, tj. kredytobiorców kupujących nieruchomości mieszkalne nie po raz pierwszy, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania. Limit ten jest wdrażany w sposób proporcjonalny poprzez wyłączenie ilościowe. W szczególności kredytodawcy mogą emitować 15 % portfela nowych kredytów hipotecznych udzielonych tym kredytobiorcom z LTV powyżej 90 %, ale poniżej maksymalnego LTV wynoszącego 100 %; |
| --- | --- |

(b)

limit LTV w wysokości 90 % dla pozostałych kredytobiorców, tj. kredytobiorców kupujących nieruchomości mieszkalne nie po raz pierwszy, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania. Limit ten jest wdrażany w sposób proporcjonalny poprzez wyłączenie ilościowe. W szczególności kredytodawcy mogą emitować 15 % portfela nowych kredytów hipotecznych udzielonych tym kredytobiorcom z LTV powyżej 90 %, ale poniżej maksymalnego LTV wynoszącego 100 %;

| (c) | limit LTV w wysokości 80 % dla pozostałych kredytów hipotecznych (w tym w segmencie zakupu na wynajem); |
| --- | --- |

(c)

limit LTV w wysokości 80 % dla pozostałych kredytów hipotecznych (w tym w segmencie zakupu na wynajem);

| | Holandia:






  — | minimalna średnia waga ryzyka stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wobec instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia wydanego w Holandii stosujących metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych w odniesieniu do ich portfeli ekspozycji wobec osób fizycznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Holandii. Dla każdej poszczególnej pozycji ekspozycji objętej zakresem środka przypisuje się wagę ryzyka równą 12 % części kredytu, która nie przekracza 55 % wartości rynkowej nieruchomości służącej zabezpieczeniu kredytu, a pozostałej części kredytu przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 45 %. Minimalna średnia waga ryzyka portfela to ważona ekspozycją średnia wag ryzyka poszczególnych kredytów; |
| --- | --- | --- |

Holandia:

—

minimalna średnia waga ryzyka stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wobec instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia wydanego w Holandii stosujących metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych w odniesieniu do ich portfeli ekspozycji wobec osób fizycznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Holandii. Dla każdej poszczególnej pozycji ekspozycji objętej zakresem środka przypisuje się wagę ryzyka równą 12 % części kredytu, która nie przekracza 55 % wartości rynkowej nieruchomości służącej zabezpieczeniu kredytu, a pozostałej części kredytu przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 45 %. Minimalna średnia waga ryzyka portfela to ważona ekspozycją średnia wag ryzyka poszczególnych kredytów;

| | Norwegia:






  — | wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % mający zastosowanie do wszystkich ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii, stosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (10) mającej zastosowanie do Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (11) (zwanego dalej »Porozumieniem EOG«) (zwanej dalej »dyrektywą CRD mającą zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) do wszystkich instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii; |
| --- | --- | --- |

Norwegia:

—

wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % mający zastosowanie do wszystkich ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii, stosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (10) mającej zastosowanie do Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (11) (zwanego dalej »Porozumieniem EOG«) (zwanej dalej »dyrektywą CRD mającą zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) do wszystkich instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii;

| — | 20 % wartość minimalna średnich wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do Norwegii i w Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia EOG (zwanego dalej »rozporządzeniem CRR mającym zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę ratingów wewnętrznych (IRB) do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

—

20 % wartość minimalna średnich wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do Norwegii i w Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia EOG (zwanego dalej »rozporządzeniem CRR mającym zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę ratingów wewnętrznych (IRB) do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych;

| — | 35 % wartość minimalna średnich wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości komercyjne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia CRR mającego zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r. w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

—

35 % wartość minimalna średnich wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości komercyjne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia CRR mającego zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r. w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych.

| | Szwecja:






  — | właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowana do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych; |
| --- | --- | --- |

Szwecja:

—

właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowana do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych;

| — | właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 35 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych (nieruchomościach fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu) oraz właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych (budynkach mieszkalnych fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu, o ile liczba mieszkań w budynku przekracza trzy), stosowane zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych;”; |
| --- | --- |

—

właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 35 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych (nieruchomościach fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu) oraz właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych (budynkach mieszkalnych fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu, o ile liczba mieszkań w budynku przekracza trzy), stosowane zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych;”;

| (2) | załącznik otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

(2)

załącznik otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego zalecenia.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 6 lipca 2023 r.

W imieniu Rady Generalnej ERRS

Francesco MAZZAFERRO

Szef Sekretariatu ERRS

---

(1)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

1

(2)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 176 z 27.06.2013, s. 338.

4

(5)  Dz.U. C 58 z 24.2.2011, s. 4.

5

(6)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2 z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (Dz.U. C 97 z 12.3.2016, s. 9).

6

(7)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2017/4 z dnia 20 października 2017 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (Dz.U. C 431 z 15.12.2017, s. 1).

7

(8)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2019/1 z dnia 15 stycznia 2019 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (Dz.U. C 106 z 20.3.2019, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

10

(11)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

11

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Belgia

Wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 9 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji detalicznych według metody IRB zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, w odniesieniu do których zabezpieczenie znajduje się w Belgii

I.   Opis środka

| 1. | Belgijski środek, stosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE, nakłada wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 9 % na ekspozycje detaliczne według metody IRB wobec osób fizycznych, zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi, w przypadku których zabezpieczenie znajduje się w Belgii (zarówno ekspozycje, których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania, jak i ekspozycje, których dotyczy niewykonanie zobowiązania). |
| --- | --- |

1.

II.   Wzajemność

| 2. | Właściwym organom zaleca się odwzajemnienie środka belgijskiego poprzez zastosowanie go do ekspozycji detalicznych według metody IRB wobec osób fizycznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, w odniesieniu do których zabezpieczenie znajduje się w Belgii (zarówno ekspozycji, których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania, jak i ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania). Alternatywnie środek ten można odwzajemnić, stosując następujący zakres w sprawozdawczości COREP: Ekspozycje detaliczne wobec osób fizycznych według metody IRB, zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Belgii (zarówno ekspozycje, których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania, jak i ekspozycje, których dotyczy niewykonanie zobowiązania). |
| --- | --- |

2.

| 3. | W przypadku gdy taki sam środek polityki makroostrożnościowej nie jest dostępny w danej jurysdykcji, zaleca się, by odpowiednie organy stosowały dostępne w ich jurysdykcjach środki polityki makroostrożnościowej mające najbardziej zbliżony efekt do opisanego powyżej środka, co do którego zaleca się wzajemność, w tym poprzez przyjęcie środków i kompetencji nadzorczych określonych w tytule VII rozdział 2 sekcja IV dyrektywy 2013/36/UE. Zaleca się, aby odpowiednie organy przyjęły zbliżony środek nie później niż cztery miesiące po opublikowaniu niniejszego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

III.   Próg istotności

| 4. | Uzupełnieniem tego środka jest właściwy dla instytucji próg istotności mający na celu sterowanie potencjalnym stosowaniem zasady de minimis przez odpowiednie organy odwzajemniające środek. Instytucje mogą być zwolnione z wymogu bufora ryzyka systemowego, o ile ich odnośne ekspozycje sektorowe nie przekraczają 2 mld EUR. W związku z tym wzajemność jest wymagana wyłącznie w przypadku przekroczenia progu właściwego dla instytucji. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 próg istotności w wysokości 2 mld EUR stanowi zalecany próg maksymalny. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecony próg, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższą wartość progową dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danego środka bez stosowania progu istotności. |
| --- | --- |

5.

Niemcy

Wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 2 % w odniesieniu do (i) wszystkich ekspozycji według metody IRB zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Niemczech oraz (ii) wszystkich ekspozycji opartych na metodzie standardowej w pełni i całkowicie zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, o których mowa w art. 125 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które znajdują się w Niemczech

I.   Opis środka

| 1. | Niemiecki środek, zastosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE, nakłada wskaźnik bufora ryzyka systemowego na poziomie 2 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji (detalicznych i niedetalicznych) wobec osób fizycznych i prawnych, które są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Niemczech. Środek ten będzie miał zastosowanie do (i) instytucji kredytowych posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w Niemczech i stosujących metodę wewnętrznych ratingów (IRB) do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Niemczech oraz (ii) instytucji kredytowych posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w Niemczech i stosujących metodę standardową (SA) do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji w pełni i całkowicie zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, o których mowa w art. 125 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

1.

II.   Wzajemność

| 2. | Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniły odwzajemnienie niemieckiego środka poprzez zastosowanie go do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia udzielonego w danym państwie. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W przypadku gdy taki sam środek polityki makroostrożnościowej nie jest dostępny w danej jurysdykcji, zaleca się, by odpowiednie organy stosowały dostępne w ich jurysdykcjach środki polityki makroostrożnościowej mające najbardziej zbliżony efekt do opisanego powyżej środka, co do którego zaleca się wzajemność, w tym poprzez przyjęcie środków i kompetencji nadzorczych określonych w tytule VII rozdział 2 sekcja IV dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniły stosowanie środka wzajemnego i jego przestrzeganie od dnia 1 lutego 2023 r. |
| --- | --- |

4.

III.   Próg istotności

| 5. | Uzupełnieniem tego środka jest specyficzny dla danej instytucji próg istotności służący ukierunkowaniu potencjalnego stosowania zasady de minimis przez właściwe organy, które odwzajemniają środek. Instytucje kredytowe mogą zostać zwolnione z wymogu bufora ryzyka systemowego, jeżeli ich odnośne ekspozycje sektorowe nie przekraczają kwoty 10 mld EUR. W związku z tym wzajemność jest wymagana wyłącznie w przypadku przekroczenia progu właściwego dla instytucji. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji. Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 próg istotności w wysokości 10 mld EUR stanowi zalecany próg maksymalny. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecony próg, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższą wartość progową dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danego środka bez stosowania progu istotności. |
| --- | --- |

6.

Francja

Zmniejszenie limitu dotyczącego dużych ekspozycji przewidzianego w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do ekspozycji wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych o wysokim poziomie zadłużenia, mających siedzibę we Francji, do 5 % kapitału podstawowego Tier I, stosowanego zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej.

I.   Opis środków

| 1. | Środek stosowany przez Francję na podstawie art. 458 ust. 2 lit. d) pkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i nałożony na globalne instytucje o znaczeniu systemowym i inne instytucje o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej (nie na poziomie subskonsolidowanym) polega na zmniejszeniu limitu dotyczącego dużych ekspozycji do 5 % ich kapitału podstawowego Tier I w odniesieniu do ekspozycji wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych o wysokim poziomie zadłużenia mających siedzibę we Francji. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Przez przedsiębiorstwo niefinansowe rozumie się osobę fizyczną lub osobę prawną prawa prywatnego z siedzibą we Francji, która na szczeblu indywidualnym oraz na najwyższym szczeblu konsolidacji należy do sektora przedsiębiorstw niefinansowych w rozumieniu pkt 2.45 załącznika A do rozporządzenia (UE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 549/2013 (1). |
| --- | --- |

2.

| 3. | Środek ten stosuje się do ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji oraz do ekspozycji wobec grup powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych w następujący sposób:






  (a) | w przypadku przedsiębiorstw niefinansowych, które są częścią grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę na najwyższym szczeblu konsolidacji we Francji, środek ten odnosi się do sumy ekspozycji netto wobec grupy i wszystkich podmiotów z nią powiązanych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

3.

(a)

w przypadku przedsiębiorstw niefinansowych, które są częścią grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę na najwyższym szczeblu konsolidacji we Francji, środek ten odnosi się do sumy ekspozycji netto wobec grupy i wszystkich podmiotów z nią powiązanych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (b) | w przypadku przedsiębiorstw niefinansowych, które są częścią grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę na najwyższym poziomie konsolidacji poza Francją, środek ten odnosi się do sumy:






  (i) | ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji; |
| --- | --- | --- |

(b)

w przypadku przedsiębiorstw niefinansowych, które są częścią grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę na najwyższym poziomie konsolidacji poza Francją, środek ten odnosi się do sumy:

(i)

ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji;

| (ii) | ekspozycji wobec podmiotów we Francji lub za granicą, nad którymi przedsiębiorstwa, o których mowa w pkt (i), sprawują bezpośrednią lub pośrednią kontrolę w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz |
| --- | --- |

(ii)

ekspozycji wobec podmiotów we Francji lub za granicą, nad którymi przedsiębiorstwa, o których mowa w pkt (i), sprawują bezpośrednią lub pośrednią kontrolę w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

| (iii) | ekspozycji wobec podmiotów we Francji lub za granicą, które są ekonomicznie zależne od przedsiębiorstw niefinansowych, o których mowa w pkt (i), w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(iii)

ekspozycji wobec podmiotów we Francji lub za granicą, które są ekonomicznie zależne od przedsiębiorstw niefinansowych, o których mowa w pkt (i), w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Środek ten nie ma zatem zastosowania wobec przedsiębiorstw niefinansowych, które nie mają siedziby we Francji i które nie są spółkami zależnymi ani podmiotami ekonomicznie zależnymi od przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji, ani też nie są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez takie przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 środek ten ma zastosowanie po uwzględnieniu skutków technik ograniczania ryzyka kredytowego i wyłączeń na podstawie z art. 399–403 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 4. | Globalna instytucja o znaczeniu systemowym lub inna instytucja o znaczeniu systemowym musi uznawać przedsiębiorstwo niefinansowe mające siedzibę we Francji za duże, jeżeli wartość jej pierwotnej ekspozycji wobec danego przedsiębiorstwa lub wobec grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych w rozumieniu pkt 3 jest równa 300 mln EUR lub przewyższa tę kwotę. Wartość pierwotnej ekspozycji oblicza się zgodnie z art. 389 i 390 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 przed uwzględnieniem skutków technik ograniczania ryzyka kredytowego i wyłączeń określonych w art. 399–403 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z informacjami przekazanymi na podstawie art. 9 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014 (2). |
| --- | --- |

4.

| 5. | Uważa się, że przedsiębiorstwo niefinansowe charakteryzuje się wysokim poziomem zadłużenia, jeśli jego wskaźnik dźwigni finansowej jest wyższy niż 100 %, a wskaźnik pokrycia kosztów finansowych jest niższy niż trzy, przy obliczeniach na najwyższym szczeblu konsolidacji grupowej dokonanych w następujący sposób:






  (a) | wskaźnik dźwigni finansowej stanowi stosunek zadłużenia ogółem po potrąceniu środków pieniężnych do kapitału własnego; a |
| --- | --- | --- |

5.

(a)

wskaźnik dźwigni finansowej stanowi stosunek zadłużenia ogółem po potrąceniu środków pieniężnych do kapitału własnego; a

| (b) | wskaźnik pokrycia kosztów finansowych stanowi stosunek pomiędzy, z jednej strony, wartością dodaną powiększoną o dotacje operacyjne, przy potrąceniu: (i) kosztów wynagrodzeń; (ii) podatków i ceł operacyjnych; (iii) innych zwykłych kosztów operacyjnych netto z wyłączeniem odsetek netto i podobnych kosztów; oraz (iv) amortyzacji a, z drugiej strony, odsetkami i podobnymi kosztami. |
| --- | --- |

(b)

wskaźnik pokrycia kosztów finansowych stanowi stosunek pomiędzy, z jednej strony, wartością dodaną powiększoną o dotacje operacyjne, przy potrąceniu: (i) kosztów wynagrodzeń; (ii) podatków i ceł operacyjnych; (iii) innych zwykłych kosztów operacyjnych netto z wyłączeniem odsetek netto i podobnych kosztów; oraz (iv) amortyzacji a, z drugiej strony, odsetkami i podobnymi kosztami.

Wskaźniki te oblicza się na podstawie zagregowanych danych księgowych określonych zgodnie z obowiązującymi standardami, wykazanych w sprawozdaniach finansowych danego przedsiębiorstwa niefinansowego, w stosownych przypadkach poświadczonych przez biegłego rewidenta.

II.   Wzajemność

| 6. | Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniły wzajemność środka stosowanego przez Francję poprzez zastosowanie go w stosunku do działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym poziomie konsolidacji w obrębie bankowej konsolidacji ostrożnościowe w jurysdykcji. |
| --- | --- |

6.

| 7. | W przypadku gdy ten sam środek polityki makroostrożnościowej nie jest dostępny w danej jurysdykcji zgodnie z zaleceniem C(2) zaleca się, aby odpowiednie organy, po konsultacji z ERRS, zastosowały środek polityki makroostrożnościowej dostępny w ich jurysdykcji o najbardziej zbliżonym skutku w stosunku do środka, o którym mowa powyżej, co do którego zaleca się wzajemność. Zaleca się, aby odpowiednie organy przyjęły zbliżony środek nie później niż sześć miesięcy po opublikowaniu niniejszego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

7.

III.   Próg istotności

| 8. | Uzupełnieniem tego środka jest łączny próg istotności mający na celu sterowanie potencjalnym stosowaniem zasady de minimis przez odpowiednie organy odwzajemniające środek, na który składają się:






  (a) | próg 2 mld EUR dla całkowitej pierwotnej wartości ekspozycji działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej wobec francuskiego sektora przedsiębiorstw niefinansowych; |
| --- | --- | --- |

8.

(a)

próg 2 mld EUR dla całkowitej pierwotnej wartości ekspozycji działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej wobec francuskiego sektora przedsiębiorstw niefinansowych;

| (b) | próg 300 mln EUR mający zastosowanie do działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym będący równy progowi, o którym mowa w lit. a) lub od niego wyższy, dla:






  (i) | pojedynczej pierwotnej ekspozycji wobec przedsiębiorstwa niefinansowego mającego siedzibę we Francji; |
| --- | --- | --- |

(b)

próg 300 mln EUR mający zastosowanie do działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym będący równy progowi, o którym mowa w lit. a) lub od niego wyższy, dla:

(i)

pojedynczej pierwotnej ekspozycji wobec przedsiębiorstwa niefinansowego mającego siedzibę we Francji;

| (ii) | sumy pierwotnych ekspozycji wobec grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych, których siedziba na najwyższym szczeblu konsolidacji znajduje się we Francji, obliczonej zgodnie z pkt 3 lit. a); |
| --- | --- |

(ii)

sumy pierwotnych ekspozycji wobec grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych, których siedziba na najwyższym szczeblu konsolidacji znajduje się we Francji, obliczonej zgodnie z pkt 3 lit. a);

| (iii) | sumy pierwotnych ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji, które wchodzą w skład grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę na najwyższym szczeblu konsolidacji poza Francją, zgodnie z danymi przekazywanymi na wzorach C 28.00 i C 29.00 załącznika VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014; |
| --- | --- |

(iii)

sumy pierwotnych ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji, które wchodzą w skład grupy powiązanych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę na najwyższym szczeblu konsolidacji poza Francją, zgodnie z danymi przekazywanymi na wzorach C 28.00 i C 29.00 załącznika VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014;

| (c) | próg 5 % kapitału podstawowego Tier I globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji dla ekspozycji określonych w lit. b) po uwzględnieniu skutków technik ograniczania ryzyka kredytowego i wyłączeń zgodnie z art. 399–403 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(c)

próg 5 % kapitału podstawowego Tier I globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji dla ekspozycji określonych w lit. b) po uwzględnieniu skutków technik ograniczania ryzyka kredytowego i wyłączeń zgodnie z art. 399–403 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Progi, o których mowa w lit. b) i c), stosuje się niezależnie od tego, czy dany podmiot lub przedsiębiorstwo niefinansowe charakteryzuje się wysokim poziomem zadłużenia, czy nie.

Wartość pierwotnej ekspozycji, o której mowa w lit. a) i b), oblicza się zgodnie z art. 389 i 390 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 przed uwzględnieniem skutków technik ograniczania ryzyka kredytowego i wyłączeń określonych w art. 399–403 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, o których informacje przekazuje się zgodnie z art. 9 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014.

| 9. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 odpowiednie organy danego państwa członkowskiego mogą zwolnić z obowiązku stosowania określonego środka działające na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalne instytucje o znaczeniu systemowym oraz inne instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej, które nie przekraczają łącznego progu istotności, o którym mowa w pkt 8. Stosując próg istotności, odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym wobec francuskiego sektora przedsiębiorstw niefinansowych, jak również koncentrację ekspozycji działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji, a także zaleca się stosowanie przez nie środka stosowanego przez Francję w stosunku do działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym lub innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej, które uprzednio zwolniono z obowiązku stosowania tego środka, w przypadku przekroczenia przez nie łącznego progu istotności, o którym mowa w pkt 8. Zachęca się również odpowiednie organy do sygnalizowania innym uczestnikom rynku w ich jurysdykcji ryzyka systemowego związanego ze zwiększoną dźwignią finansową dużych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji. |
| --- | --- |

9.

| 10. | W przypadku braku globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności w danych państwach członkowskich i których wartość ekspozycji wobec francuskiego sektora przedsiębiorstw niefinansowych przekracza próg istotności, o którym mowa w pkt 8, odpowiednie organy zainteresowanych państw członkowskich mogą, zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2, podjąć decyzję o nieodwzajemnianiu środka stosowanego przez Francję. W takim przypadku odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym wobec francuskiego sektora przedsiębiorstw niefinansowych, jak również koncentrację ekspozycji działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz innych instytucji o znaczeniu systemowym wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji, a także zaleca się odwzajemnienie przez nie środka stosowanego przez Francję w przypadku przekroczenia przez globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej łącznego progu istotności, o którym mowa w pkt 8. Zachęca się również odpowiednie organy do sygnalizowania innym uczestnikom rynku w ich jurysdykcji ryzyka systemowego związanego ze zwiększoną dźwignią finansową dużych przedsiębiorstw niefinansowych mających siedzibę we Francji. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 łączny próg istotności, o którym mowa w pkt 8, stanowi zalecany próg maksymalny. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecony próg, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższą wartość progową dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danego środka bez stosowania progu istotności. |
| --- | --- |

11.

Litwa

Wskaźnik bufora ryzyka systemowego wynoszący 2 % dla wszystkich ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych zamieszkałych w Republice Litewskiej, które są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi.

I.   Opis środka

| 1. | Litewski środek, zastosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE, nakłada wskaźnik bufora ryzyka systemowego na poziomie 2 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych na Litwie, które są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi. |
| --- | --- |

1.

II.   Wzajemność

| 2. | Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniły wzajemność w odniesieniu do środka wprowadzonego na Litwie poprzez zastosowanie go do zlokalizowanych na Litwie oddziałów banków działających na podstawie zezwolenia wydanego w danym państwie oraz bezpośrednich ekspozycji transgranicznych wobec osób fizycznych na Litwie, które są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi. Znaczna część całkowitej liczby pozycji dotyczących kredytów hipotecznych jest utrzymywana przez oddziały banków zagranicznych działające na Litwie, dlatego zapewnienie wzajemności w odniesieniu do tego środka przez inne państwa członkowskie byłoby pomocne we wspieraniu równych warunków działania i zapewnieniu, aby wszyscy istotni uczestnicy rynku uwzględniali zwiększone ryzyko związane z nieruchomościami mieszkalnymi na Litwie i zwiększyli swoją odporność. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W przypadku gdy taki sam środek polityki makroostrożnościowej nie jest dostępny w danej jurysdykcji, zaleca się, by odpowiednie organy stosowały dostępne w ich jurysdykcjach środki polityki makroostrożnościowej mające najbardziej zbliżony efekt do opisanego powyżej środka, co do którego zaleca się wzajemność, w tym poprzez przyjęcie środków i kompetencji nadzorczych określonych w tytule VII rozdział 2 sekcja IV dyrektywy 2013/36/UE. Zaleca się, aby odpowiednie organy przyjęły zbliżony środek nie później niż cztery miesiące po opublikowaniu niniejszego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

III.   Próg istotności

| 4. | Uzupełnieniem tego środka jest właściwy dla instytucji próg istotności mający na celu sterowanie potencjalnym stosowaniem zasady de minimis przez odpowiednie organy odwzajemniające środek. Instytucje mogą zostać zwolnione z wymogu bufora ryzyka systemowego, jeżeli ich odpowiednie ekspozycje sektorowe nie przekraczają 50 mln EUR, co stanowi około 0,5 % odpowiednich ekspozycji całego sektora instytucji kredytowych na Litwie. W związku z tym wzajemność jest wymagana wyłącznie w przypadku przekroczenia progu właściwego dla instytucji. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Uzasadnienie takiego progu:






  (a) | konieczne jest ograniczenie potencjalnego ryzyka fragmentacji prawa, ponieważ ten sam próg istotności będzie miał również zastosowanie do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia wydanego na Litwie; |
| --- | --- | --- |

5.

(a)

konieczne jest ograniczenie potencjalnego ryzyka fragmentacji prawa, ponieważ ten sam próg istotności będzie miał również zastosowanie do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia wydanego na Litwie;

| (b) | zastosowanie takiego progu istotności pomogłoby zapewnić równe warunki działania w tym sensie, że instytucje o podobnej wielkości podlegają wymogowi bufora ryzyka systemowego; |
| --- | --- |

(b)

zastosowanie takiego progu istotności pomogłoby zapewnić równe warunki działania w tym sensie, że instytucje o podobnej wielkości podlegają wymogowi bufora ryzyka systemowego;

| (c) | próg ten ma znaczenie dla stabilności finansowej, ponieważ dalszy rozwój ryzyka związanego z nieruchomościami mieszkalnymi będzie zależał głównie od działań na rynku mieszkaniowym, które częściowo zależą od wartości nowych kredytów udzielonych na zakup nieruchomości mieszkalnych. W związku z tym środek ten powinien mieć zastosowanie do uczestników rynku działających na tym rynku, nawet jeśli ich portfele kredytów hipotecznych nie są tak duże jak portfele największych podmiotów udzielających kredytów. |
| --- | --- |

(c)

próg ten ma znaczenie dla stabilności finansowej, ponieważ dalszy rozwój ryzyka związanego z nieruchomościami mieszkalnymi będzie zależał głównie od działań na rynku mieszkaniowym, które częściowo zależą od wartości nowych kredytów udzielonych na zakup nieruchomości mieszkalnych. W związku z tym środek ten powinien mieć zastosowanie do uczestników rynku działających na tym rynku, nawet jeśli ich portfele kredytów hipotecznych nie są tak duże jak portfele największych podmiotów udzielających kredytów.

| 6. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 próg istotności w wysokości 50 mln EUR stanowi zalecany próg maksymalny. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecony próg, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższą wartość progową dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danego środka bez stosowania progu istotności. |
| --- | --- |

6.

Luksemburg

Prawnie wiążące limity pokrycia należności zabezpieczeniem (limity LTV) dla nowych kredytów hipotecznych na nieruchomości mieszkalne znajdujące się w Luksemburgu, z różnymi limitami LTV mającymi zastosowanie do różnych kategorii kredytobiorców:

| (a) | limit LTV w wysokości 100 % dla kredytobiorców po raz pierwszy kupujących nieruchomości mieszkalne, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania; |
| --- | --- |

(a)

limit LTV w wysokości 100 % dla kredytobiorców po raz pierwszy kupujących nieruchomości mieszkalne, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania;

| (b) | limit LTV w wysokości 90 % dla pozostałych kredytobiorców, tj. kredytobiorców kupujących nieruchomości mieszkalne nie po raz pierwszy, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania. Limit ten jest wdrażany w sposób proporcjonalny poprzez wyłączenie ilościowe. W szczególności kredytodawcy mogą emitować 15 % portfela nowych kredytów hipotecznych udzielonych tym kredytobiorcom z LTV powyżej 90 %, ale poniżej maksymalnego LTV wynoszącego 100 %; |
| --- | --- |

(b)

limit LTV w wysokości 90 % dla pozostałych kredytobiorców, tj. kredytobiorców kupujących nieruchomości mieszkalne nie po raz pierwszy, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania. Limit ten jest wdrażany w sposób proporcjonalny poprzez wyłączenie ilościowe. W szczególności kredytodawcy mogą emitować 15 % portfela nowych kredytów hipotecznych udzielonych tym kredytobiorcom z LTV powyżej 90 %, ale poniżej maksymalnego LTV wynoszącego 100 %;

| (c) | limit LTV w wysokości 80 % dla pozostałych kredytów hipotecznych (w tym w segmencie zakupu na wynajem). |
| --- | --- |

(c)

limit LTV w wysokości 80 % dla pozostałych kredytów hipotecznych (w tym w segmencie zakupu na wynajem).

I.   Opis środka

| 1. | Władze luksemburskie uruchomiły prawnie wiążące limity LTV dla nowych kredytów hipotecznych na nieruchomości mieszkalne położone w Luksemburgu. Zgodnie z zaleceniem Comité du Risque Systémique (komitetu ds. ryzyka systemowego) (3) Commission de Surveillance du Secteur Financier (komisja nadzoru nad sektorem finansowym) (4) działająca w pozorumieniu z Banque centrale du Luxembourg uruchomiła limity LTV, które różnią się dla każdej z trzech kategorii kredytobiorców. Limity LTV dla każdej z trzech kategorii są następujące:






  (a) | limit LTV w wysokości 100 % dla kredytobiorców po raz pierwszy kupujących nieruchomości mieszkalne, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania; |
| --- | --- | --- |

1.

(a)

limit LTV w wysokości 100 % dla kredytobiorców po raz pierwszy kupujących nieruchomości mieszkalne, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania;

| (b) | limit LTV w wysokości 90 % dla pozostałych kredytobiorców, tj. kredytobiorców kupujących nieruchomości mieszkalne nie po raz pierwszy, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania. Limit ten jest wdrażany w sposób proporcjonalny poprzez wyłączenie ilościowe. W szczególności kredytodawcy mogą emitować 15 % portfela nowych kredytów hipotecznych udzielonych tym kredytobiorcom z LTV powyżej 90 %, ale poniżej maksymalnego LTV wynoszącego 100 %; |
| --- | --- |

(b)

limit LTV w wysokości 90 % dla pozostałych kredytobiorców, tj. kredytobiorców kupujących nieruchomości mieszkalne nie po raz pierwszy, dla których nabywana nieruchomość stanowi główne miejsce zamieszkania. Limit ten jest wdrażany w sposób proporcjonalny poprzez wyłączenie ilościowe. W szczególności kredytodawcy mogą emitować 15 % portfela nowych kredytów hipotecznych udzielonych tym kredytobiorcom z LTV powyżej 90 %, ale poniżej maksymalnego LTV wynoszącego 100 %;

| (c) | limit LTV w wysokości 80 % dla pozostałych kredytów hipotecznych (w tym w segmencie zakupu na wynajem). |
| --- | --- |

(c)

limit LTV w wysokości 80 % dla pozostałych kredytów hipotecznych (w tym w segmencie zakupu na wynajem).

| 2. | LTV to stosunek sumy wszystkich kredytów lub transz kredytów zabezpieczonych przez kredytobiorcę nieruchomością mieszkalną w momencie udzielenia kredytu do wartości tej nieruchomości w tym samym czasie. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Limity LTV stosuje się niezależnie od rodzaju własności (np. pełna własność, prawo użytkowania, prawo własności do rzeczy obciążonej służebnością użytkowania). |
| --- | --- |

3.

| 4. | Środek ten ma zastosowanie do każdego prywatnego kredytobiorcy zaciągającego kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości mieszkalnej w Luksemburgu do celów niekomercyjnych. Środek ma również zastosowanie, jeżeli w celu zrealizowania tej transakcji kredytobiorca korzysta ze struktury prawnej takiej jak przedsiębiorstwo inwestycyjne inwestujące w nieruchomości, a także w przypadku wspólnych wniosków. »Nieruchomości mieszkalne« obejmują grunty budowlane, niezależnie od tego, czy roboty budowlane są wykonywane bezpośrednio po nabyciu, czy też w latach następnych. Środek ma również zastosowanie w przypadku udzielenia kredytu na zakup nieruchomości z długoterminową umową dzierżawy. Nieruchomość może być przeznaczona do zamieszkania przez właściciela lub na wynajem. |
| --- | --- |

4.

II.   Wzajemność

| 5. | Państwom członkowskim, których instytucje kredytowe, instytucje ubezpieczeniowe i podmioty zajmujące się zawodowo udzielaniem kredytów (kredytodawcy hipoteczni) mają istotne ekspozycje kredytowe w Luksemburgu z tytułu bezpośrednich kredytów transgranicznych, zaleca się zapewnienie wzajemności w odniesieniu do środka luksemburskiego w ich jurysdykcji. Jeżeli ten sam środek nie jest dostępny w ich jurysdykcji w odniesieniu do wszystkich istotnych ekspozycji transgranicznych, odpowiednie organy powinny zastosować dostępne środki o skutku najbardziej równoważnym do aktywowanego środka polityki makroostrożnościowej. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Państwa członkowskie powinny powiadomić ERRS, że odwzajemniły środek wprowadzony w Luksemburgu lub zastosowały wyłączenia de minimis zgodnie z zaleceniem D zalecenia ERRS/2015/2. Powiadomienie takie należy przekazać nie później niż miesiąc po przyjęciu środka zapewniającego wzajemność, z wykorzystaniem odpowiedniego wzoru opublikowanego na stronie internetowej ERRS. ERRS będzie publikować powiadomienia na swojej stronie internetowej, informując w ten sposób opinię publiczną o krajowych decyzjach o zapewnieniu wzajemności. Publikacja taka będzie obejmować wszelkie wyłączenia wprowadzone przez odwzajemniające państwa członkowskie oraz ich zobowiązanie do monitorowania przypadków przenoszenia działalności i podejmowania działań w razie potrzeby. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Państwom członkowskim zaleca się odwzajemnienie danego środka w terminie trzech miesięcy od daty opublikowania niniejszego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

7.

III.   Próg istotności

| 8. | Uzupełnieniem tego środka są dwa progi istotności determinujące potencjalne stosowanie zasady de minimis przez odwzajemniające państwa członkowskie: progi istotności właściwy dla kraju i próg istotności właściwy dla instytucji. Próg istotności właściwy dla kraju dla wszystkich transgranicznych kredytów hipotecznych dla Luksemburga wynosi 350 mln EUR, co odpowiada około 1 % łącznego krajowego rynku mieszkaniowych kredytów hipotecznych w grudniu 2020 r. Próg istotności właściwy dla instytucji dla wszystkich transgranicznych kredytów hipotecznych dla Luksemburga wynosi 35 mln EUR, co odpowiada około 0,1 % łącznego krajowego rynku mieszkaniowych kredytów hipotecznych w Luksemburgu w grudniu 2020 r. Wzajemność jest wymagana wyłącznie w przypadku przekroczenia zarówno progu właściwego dla kraju, jak i progu właściwego dla instytucji. |
| --- | --- |

8.

Holandia

Minimalna średnia waga ryzyka stosowana przez instytucje kredytowe stosujące metodę IRB w odniesieniu do ich portfeli ekspozycji wobec osób fizycznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Holandii. Dla każdej poszczególnej pozycji ekspozycji objętej zakresem środka przypisuje się wagę ryzyka równą 12 % części kredytu, która nie przekracza 55 % wartości rynkowej nieruchomości służącej zabezpieczeniu kredytu, a pozostałej części kredytu przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 45 %. Minimalna średnia waga ryzyka portfela to ważona ekspozycją średnia wag ryzyka poszczególnych kredytów.

I.   Opis środka

| 1. | Środek stosowany przez Holandię zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nakłada minimalną średnią wagę ryzyka dla utrzymywanego przez instytucje kredytowe stosujące metodę IRB portfela ekspozycji wobec osób fizycznych, które są zabezpieczone hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych zlokalizowanych w Holandii. Środek ten nie ma zastosowania do kredytów objętych krajowym systemem gwarancji kredytów hipotecznych. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Minimalną średnią wagę ryzyka oblicza się w następujący sposób:






  (a) | dla każdej poszczególnej pozycji ekspozycji objętej zakresem środka przypisuje się wagę ryzyka równą 12 % części kredytu, która nie przekracza 55 % wartości rynkowej nieruchomości służącej zabezpieczeniu kredytu, a pozostałej części kredytu przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 45 %. Wskaźnik LTV, który ma być stosowany w tym obliczeniu, należy określić zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

2.

(a)

dla każdej poszczególnej pozycji ekspozycji objętej zakresem środka przypisuje się wagę ryzyka równą 12 % części kredytu, która nie przekracza 55 % wartości rynkowej nieruchomości służącej zabezpieczeniu kredytu, a pozostałej części kredytu przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 45 %. Wskaźnik LTV, który ma być stosowany w tym obliczeniu, należy określić zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (b) | minimalna średnia waga ryzyka portfela to ważona ekspozycją średnia wag ryzyka poszczególnych kredytów, obliczona w sposób wyjaśniony powyżej. Poszczególne kredyty wyłączone ze środka nie są uwzględniane przy obliczaniu minimalnej średniej wagi ryzyka. |
| --- | --- |

(b)

minimalna średnia waga ryzyka portfela to ważona ekspozycją średnia wag ryzyka poszczególnych kredytów, obliczona w sposób wyjaśniony powyżej. Poszczególne kredyty wyłączone ze środka nie są uwzględniane przy obliczaniu minimalnej średniej wagi ryzyka.

| 3. | Środek ten nie zastępuje istniejących wymogów kapitałowych określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i z niego wynikających. Banki, do których ma zastosowanie środek, muszą obliczyć średnią wagę ryzyka części portfela kredytów hipotecznych objętej tym środkiem na podstawie zarówno zwykłych mających zastosowanie przepisów zawartych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, jak i przy zastosowaniu metody określonej w tym środku. Obliczając swoje wymogi kapitałowe, muszą one następnie zastosować wyższą z dwóch średnich wag ryzyka. |
| --- | --- |

3.

II.   Wzajemność

| 4. | Zaleca się, aby właściwe organy zapewniły wzajemność środka wprowadzonego w Holandii, stosując go do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia wydanego w danym państwie stosujących metodę IRB, które posiadają ekspozycje wobec osób fizycznych zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Holandii, ponieważ ich sektor bankowy może, za sprawą ich oddziałów, być lub stać się bezpośrednio lub pośrednio narażony na ryzyko systemowe na holenderskim rynku mieszkaniowym. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Zgodnie z zaleceniem C(2) odpowiednim organom zaleca się stosowanie tego samego środka, co środek wdrożony w Holandii przez organ aktywujący, w terminie określonym w zaleceniu C(3). |
| --- | --- |

5.

| 6. | W przypadku gdy taki sam środek polityki makroostrożnościowej nie jest dostępny w danej jurysdykcji, zaleca się, by odpowiednie organy stosowały dostępne w ich jurysdykcjach środki polityki makroostrożnościowej mające najbardziej zbliżony efekt do opisanego powyżej środka, co do którego zaleca się wzajemność, w tym poprzez przyjęcie środków i kompetencji nadzorczych określonych w tytule VII rozdział 2 sekcja IV dyrektywy 2013/36/UE. Zaleca się, aby odpowiednie organy przyjęły zbliżony środek nie później niż cztery miesiące po opublikowaniu niniejszego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

6.

III.   Próg istotności

| 7. | Uzupełnieniem tego środka jest właściwy dla instytucji próg istotności mający na celu sterowanie potencjalnym stosowaniem zasady de minimis przez odpowiednie organy odwzajemniające środek. Instytucje mogą być wyłączone ze stosowania minimalnej średniej wagi ryzyka dla portfela instytucji kredytowych stosujących metodę IRB w odniesieniu do ekspozycji wobec osób fizycznych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych zlokalizowanych w Holandii, jeżeli wartość ta nie przekracza 5 mld EUR. Kredyty objęte krajowym systemem gwarancji kredytów hipotecznych nie będą uwzględniane przy obliczaniu progu istotności. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 próg istotności w wysokości 5 mld EUR stanowi zalecany próg maksymalny. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecony próg, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższą wartość progową dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danego środka bez stosowania progu istotności. |
| --- | --- |

8.

Norwegia

| — | wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % dla ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii, stosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE mającej zastosowanie do Norwegii i w Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanego dalej »Porozumieniem EOG«) (zwanej dalej »dyrektywą CRD mającą zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) do wszystkich instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii; |
| --- | --- |

—

wskaźnik bufora ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % dla ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii, stosowany zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE mającej zastosowanie do Norwegii i w Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanego dalej »Porozumieniem EOG«) (zwanej dalej »dyrektywą CRD mającą zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) do wszystkich instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii;

| — | 20 % wartość minimalna średnich wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do Norwegii i w Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia EOG (zwanego dalej »rozporządzeniem CRR mającym zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę ratingów wewnętrznych (IRB) do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

—

20 % wartość minimalna średnich wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mającego zastosowanie do Norwegii i w Norwegii w dniu 31 grudnia 2022 r. zgodnie z warunkami Porozumienia EOG (zwanego dalej »rozporządzeniem CRR mającym zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r.«) w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę ratingów wewnętrznych (IRB) do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych;

| — | 35 % wartość minimalna wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości komercyjne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia CRR mającego zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r. w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

—

35 % wartość minimalna wag ryzyka (ważonych ekspozycją) dla ekspozycji na nieruchomości komercyjne zlokalizowane w Norwegii, stosowana zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia CRR mającego zastosowanie w Norwegii 31 grudnia 2022 r. w odniesieniu do instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii i stosują metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych.

I.   Opis środków

| 1. | Ze skutkiem od dnia 31 grudnia 2020 r. Finansdepartementet (norweskie ministerstwo finansów) wprowadził trzy środki makroostrożnościowe, mianowicie: (i) bufor ryzyka systemowego dla ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii zgodnie z art. 133 dyrektywy CRD mającej zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r.; (ii) wartość minimalną wagi ryzyka dla ekspozycji z tytułu nieruchomości mieszkalnych zlokalizowanych w Norwegii, zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia CRR mającego zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r.; oraz (iii) wartość minimalną wagi ryzyka dla ekspozycji z tytułu nieruchomości komercyjnych zlokalizowanych w Norwegii, zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia CRR mającego zastosowanie do Norwegii 31 grudnia 2022 r. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Wskaźnik bufora ryzyka systemowego ustala się na 4,5 % i ma on zastosowanie do ekspozycji krajowych wszystkich instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w Norwegii. W przypadku instytucji kredytowych, które nie stosują zaawansowanej metody IRB, wskaźnik bufora ryzyka systemowego mający zastosowanie do wszystkich ekspozycji ustala się jednak na poziomie 3 % do dnia 30 grudnia 2023 r.; po tej dacie wskaźnik bufora ryzyka systemowego mający zastosowanie do ekspozycji krajowych ustala się na poziomie 4,5 %. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wartość minimalna wagi ryzyka dla nieruchomości mieszkalnych jest dolnym progiem średniej wagi ryzyka właściwym dla danej instytucji dla ekspozycji z tytułu nieruchomości mieszkalnych w Norwegii, mającym zastosowanie do instytucji kredytowych stosujących metodę IRB. Wartość minimalna wagi ryzyka dla nieruchomości mieszkalnych dotyczy średniej wagi ryzyka ważonej ekspozycją w portfelu nieruchomości mieszkalnych. Norweskie ekspozycje z tytułu nieruchomości mieszkalnych należy rozumieć jako ekspozycje detaliczne zabezpieczone nieruchomościami w Norwegii. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Wartość minimalna wagi ryzyka dla nieruchomości komercyjnych jest dolnym progiem średniej wagi ryzyka właściwym dla danej instytucji dla ekspozycji z tytułu nieruchomości komercyjnych w Norwegii, mającym zastosowanie do instytucji kredytowych stosujących metodę IRB. Wartość minimalna wagi ryzyka dla nieruchomości mieszkalnych dotyczy średniej wagi ryzyka ważonej ekspozycją w portfelu nieruchomości komercyjnych. Norweskie ekspozycje z tytułu nieruchomości komercyjnych należy rozumieć jako ekspozycje wobec przedsiębiorstw, zabezpieczone nieruchomościami w Norwegii. |
| --- | --- |

4.

II.   Wzajemność

| 5a. | Zaleca się, aby właściwe organy zapewniły wzajemność w odniesieniu do środków wprowadzonych w Norwegii dla ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii zgodnie z art. 134 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE i art. 458 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zaleca się, aby właściwe organy zapewniły wzajemność w odniesieniu do wskaźnika bufora ryzyka systemowego w ciągu 18 miesięcy od opublikowania zalecenia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2021/3 (5) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wartości minimalne wagi ryzyka dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne i komercyjne w Norwegii powinny zostać odwzajemnione w standardowym trzymiesięcznym okresie przejściowym po opublikowaniu zalecenia ERRS/2021/3 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

5a.

| 5b. | Ponieważ obniżenie progu istotności, o którym mowa w zaleceniu ERRS/2023/1 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (6), może wymagać od odpowiedniego organu przyjęcia nowego krajowego środka wzajemnego lub zmiany istniejących środków krajowych odwzajemniających norweski środek bufora ryzyka systemowego, zastosowanie ma standardowy trzymiesięczny okres przejściowy po opublikowaniu zalecenia ERRS/2023/1 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu wdrożenia środków wzajemnych. |
| --- | --- |

5b.

| 6. | W przypadku gdy w danej jurysdykcji nie są dostępne te same środki polityki makroostrożnościowej zgodnie z zaleceniem C(2), zaleca się, aby odpowiednie organy, po konsultacji z ERRS, zastosowały dostępne w ich jurysdykcjach środki polityki makroostrożnościowej o najbardziej zbliżonym skutku w stosunku do środków, o których mowa powyżej, co do których zaleca się wzajemność. Zaleca się, aby odpowiednie organy przyjęły równoważne środki dotyczące wzajemności w odniesieniu do wartości minimalnych średniej wagi ryzyka dla ekspozycji z tytułu nieruchomościami mieszkalnych i komercyjnych - w terminie 12 miesięcy oraz w odniesieniu do wzajemności wskaźnika bufora ryzyka systemowego - w terminie 18 miesięcy od opublikowania zalecenia ERRS/2021/3 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W zakresie, w jakim obniżenie progu istotności może wymagać od odpowiedniego organu przyjęcia nowego krajowego środka wzajemnego w sposób opisany w niniejszym ustępie lub zmiany istniejących środków krajowych odwzajemniających norweski środek bufora ryzyka systemowego, zastosowanie ma standardowy trzymiesięczny okres przejściowy po opublikowaniu zalecenia ERRS/2023/1 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu wdrożenia środków wzajemnych. |
| --- | --- |

6.

| [7. | Punkt 7 został skreślony zaleceniem ERRS/2023/1.] |
| --- | --- |

[7.

III.   Próg istotności

| 8. | Uzupełnieniem tych środków są właściwe dla instytucji progi istotności ekspozycji zlokalizowanych w Norwegii determinujące potencjalne stosowanie zasady de minimis przez odpowiednie organy odwzajemniające środek w następujący sposób:






  (a) | w przypadku bufora ryzyka systemowego próg istotności ustala się na poziomie kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem wynoszącej 5 mld NOK, co odpowiada około 0,16 % łącznych ekspozycji ważonych ryzykiem instytucji kredytowych podlegających sprawozdawczości w Norwegii; |
| --- | --- | --- |

8.

(a)

w przypadku bufora ryzyka systemowego próg istotności ustala się na poziomie kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem wynoszącej 5 mld NOK, co odpowiada około 0,16 % łącznych ekspozycji ważonych ryzykiem instytucji kredytowych podlegających sprawozdawczości w Norwegii;

| (b) | w przypadku wartość minimalnej wagi ryzyka dla nieruchomości mieszkalnych próg istotności ustalono na poziomie kredytów brutto w wysokości 32,3 mld NOK, co odpowiada około 1 % zabezpieczonych kredytów brutto na nieruchomości mieszkalne na rzecz klientów norweskich; |
| --- | --- |

(b)

w przypadku wartość minimalnej wagi ryzyka dla nieruchomości mieszkalnych próg istotności ustalono na poziomie kredytów brutto w wysokości 32,3 mld NOK, co odpowiada około 1 % zabezpieczonych kredytów brutto na nieruchomości mieszkalne na rzecz klientów norweskich;

| (c) | w przypadku wartość minimalnej wagi ryzyka dla nieruchomości komercyjnych próg istotności ustalono na poziomie kredytów brutto w wysokości 7,6 mld NOK, co odpowiada około 1 % zabezpieczonych kredytów brutto na nieruchomości komercyjne na rzecz klientów norweskich. |
| --- | --- |

(c)

w przypadku wartość minimalnej wagi ryzyka dla nieruchomości komercyjnych próg istotności ustalono na poziomie kredytów brutto w wysokości 7,6 mld NOK, co odpowiada około 1 % zabezpieczonych kredytów brutto na nieruchomości komercyjne na rzecz klientów norweskich.

| 9. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 odpowiednie organy danego państwa członkowskiego mogą objąć zwolnieniem instytucje kredytowe działające na podstawie zezwolenia w danym państwie członkowskim, posiadające ekspozycje zlokalizowane w Norwegii, które nie przekraczają progu istotności. Uznaje się, że ekspozycje nie przekraczają progu istotności, jeżeli znajdują się poniżej progów istotności właściwych dla instytucji określonych w ust. 8 powyżej. Stosując progi istotności, odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji oraz zaleca się, aby stosowały środki stosowane przez Norwegię w stosunku do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia w danym państwie członkowskim uprzednio objętych zwolnieniem w przypadku przekroczenia progów istotności określonych w ust. 8 powyżej. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 progi istotności, o których mowa w pkt 8, są zalecanymi maksymalnymi progami. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecone progi, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższe wartości progowe dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danych środków bez stosowania progów istotności. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Jeżeli w danym państwie członkowskim nie ma instytucji kredytowych posiadających istotne ekspozycje w Norwegii, odpowiednie organy takiego państwa członkowskiego mogą, zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2, podjąć decyzję o nieodwzajemnianiu środków wprowadzonych w Norwegii. W takim przypadku odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji, przy czym zaleca się, aby odwzajemniły środek stosowany przez Norwegię, gdy któraś z instytucji kredytowych przekroczy odpowiednie progi istotności. |
| --- | --- |

11.

Szwecja

| — | właściwa dla instytucji kredytowych wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowana do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

—

właściwa dla instytucji kredytowych wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowana do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych;

| — | właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 35 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych (nieruchomościach fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu) oraz właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych (budynkach mieszkalnych fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu, o ile liczba mieszkań w budynku przekracza trzy), stosowane zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

—

właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 35 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych (nieruchomościach fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu) oraz właściwa dla danej instytucji kredytowej wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowanej do portfela ekspozycji korporacyjnych zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych (budynkach mieszkalnych fizycznie zlokalizowanych w Szwecji, utrzymywanych w celach komercyjnych polegających na generowaniu przychodów z wynajmu, o ile liczba mieszkań w budynku przekracza trzy), stosowane zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych.

I.   Opis środków

| 1. | Środek stosowany przez Szwecję zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i nałożony na instytucje kredytowe działające na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Szwecji i stosujące metodę IRB stanowi właściwą dla instytucji kredytowych wartość minimalną ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25 % stosowaną do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji. Średnia ważona ekspozycją jest średnią wag ryzyka poszczególnych ekspozycji obliczoną zgodnie z art. 154 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ważoną odpowiednią wartością ekspozycji. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Szwedzki środek zastosowany zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i nałożony na instytucje kredytowe posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności w Szwecji stosujące metodę IRB obejmuje minimalny poziom wag ryzyka ważonych ekspozycją specyficzny dla danej instytucji kredytowej w wysokości 35 % dla niektórych ekspozycji wobec przedsiębiorstw w Szwecji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych oraz minimalny poziom wag ryzyka ważonych ekspozycją specyficzny dla danej instytucji kredytowej w wysokości 25 % dla niektórych ekspozycji wobec przedsiębiorstw w Szwecji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych. Średnia ważona ekspozycją jest średnią wag ryzyka poszczególnych ekspozycji obliczoną zgodnie z art. 153 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ważoną odpowiednią wartością ekspozycji. Środek ten nie obejmuje ekspozycji wobec przedsiębiorstw zabezpieczonych na: (i) nieruchomościach rolnych; (ii) nieruchomościach stanowiących bezpośrednią własność gmin miejskich, prowincji lub regionów; (iii) nieruchomościach, których ponad 50 % jest wykorzystywana na prowadzenie własnej działalności gospodarczej; (iv) nieruchomościach wielorodzinnych, w przypadku których przeznaczenie nieruchomości nie jest komercyjne (np. spółdzielnie mieszkaniowe będące własnością rezydentów i nienastawione na zysk) lub w których liczba lokali mieszkalnych jest mniejsza niż cztery |
| --- | --- |

2.

II.   Wzajemność

| 3. | Zgodnie z art. 458 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zaleca się, aby odpowiednie organy zainteresowanych państw członkowskich odwzajemniły środki stosowane przez Szwecję poprzez zastosowanie ich do zlokalizowanych w Szwecji oddziałów instytucji kredytowych stosujących metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych, które działają na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim. Zgodnie z art. 458 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zaleca się właściwym organom zainteresowanych państw członkowskich, aby odwzajemniły szwedzkie środki poprzez zastosowanie ich do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia udzielonego w Szwecji, stosujących metodę IRB do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych, które posiadają ekspozycje detaliczne wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zabezpieczone hipotekami na nieruchomościach lub ekspozycje wobec przedsiębiorstw w Szwecji zabezpieczone hipotekami na nieruchomościach komercyjnych lub nieruchomościach mieszkalnych. Zgodnie z zaleceniem C(2) zaleca się właściwym organom zastosowanie tego samego środka, który został wdrożony w Szwecji przez organ aktywujący, nie później niż trzy miesiące po opublikowaniu odpowiedniego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7). |
| --- | --- |

3.

| 4. | W przypadku gdy te same środki polityki makroostrożnościowej nie są dostępne w danej jurysdykcji, zaleca się, aby odpowiednie organy, po konsultacji z ERRS, zastosowały środek polityki makroostrożnościowej dostępny w ich jurysdykcji o najbardziej zbliżonym skutku w stosunku do środków, o których mowa powyżej, co do których zaleca się wzajemność. Zaleca się, aby odpowiednie organy przyjęły zbliżone środki nie później niż cztery miesiące po opublikowaniu odpowiedniego zalecenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8). |
| --- | --- |

4.

III.   Próg istotności

| 5. | Uzupełnieniem tych środków jest określony dla danej instytucji próg istotności w wysokości 5 mld SEK dla każdego ze środków opisanych odpowiednio w ust. 1 i 2, ukierunkowujący potencjalne stosowanie zasady de minimis przez właściwe organy, które odwzajemniają dany środek. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 odpowiednie organy danego państwa członkowskiego mogą objąć wyłączeniem indywidualne instytucje kredytowe posiadające zezwolenie w danym państwie i stosujące metodę IRB, których ekspozycje nie przekraczają progu istotności wynoszącego 5 mld SEK w odniesieniu do środków opisanych odpowiednio w ust. 1 i 2. Stosując próg istotności, odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji oraz powinny stosować odpowiednie środki stosowane przez Szwecję w stosunku do poszczególnych instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim uprzednio objętych zwolnieniem w przypadku przekroczenia progu istotności w wysokości 5 mld SEK. |
| --- | --- |

6.

| 7. | W przypadku gdy żadna posiadająca zezwolenie w danym państwie instytucja kredytowa stosująca metodę IRB nie posiada ekspozycji detalicznych, jak opisano w ust. 1, przekraczających 5 mld SEK, za pośrednictwem oddziałów zlokalizowanych w Szwecji lub bezpośredniej działalności transgranicznej, właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich mogą, zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2, podjąć decyzję o nieodwzajemnianiu tego środka. W takim przypadku odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji, przy czym zaleca się, aby odwzajemniły środek, o którym mowa w pkt 1, gdy posiadająca zezwolenie w danym państwie instytucja kredytowa stosująca metodę IRB przekroczy próg 5 mld SEK. |
| --- | --- |

7.

| 8. | W przypadku gdy żadna posiadająca zezwolenie w danym państwie instytucja kredytowa stosująca metodę IRB nie posiada ekspozycji wobec przedsiębiorstw, jak opisano w ust. 1, przekraczających 5 mld SEK, za pośrednictwem oddziałów zlokalizowanych w Szwecji lub bezpośredniej działalności transgranicznej, właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich mogą, zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2, podjąć decyzję o nieodwzajemnianiu tego środka. W takim przypadku odpowiednie organy powinny monitorować istotność ekspozycji, przy czym zaleca się, aby odwzajemniły środek, o którym mowa w pkt 2, gdy posiadająca zezwolenie w danym państwie instytucja kredytowa stosująca metodę IRB przekroczy próg 5 mld SEK. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zgodnie z sekcją 2.2.1 zalecenia ERRS/2015/2 próg istotności w wysokości 5 mld SEK stanowi zalecany próg maksymalny. Odpowiednie organy przyjmujące środki wzajemne mogą zatem, zamiast stosować zalecony próg, ustanowić, w odpowiednich przypadkach, niższą wartość progową dla swojej jurysdykcji lub zapewnić wzajemność w odniesieniu do danych środków bez stosowania progu istotności. |
| --- | --- |

9.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1).

2

(3)  Recommandation du comité du risque systémique du 9 novembre 2020 relative aux crédits portant sur des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg (CRS/2020/005).

3

(4)  CSSF Régulation N.20-08 du 3 décembre 2020 fixant des conditions pour l’octroi de crédits relatifs à des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg

4

(5)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2021/3 z dnia 30 kwietnia 2021 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (Dz.U. C 222 z 11.6.2021, s. 1).

5

(6)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2023/1 z dnia 6 marca 2023 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (Dz.U. C 158 z 4.5.2023, s. 1).

6

(7)  Zob. zalecenie ERRS/2019/1 dotyczące środka polityki makroostrożnościowej uruchomionego w dniu 31 grudnia 2018 r.

7

(8)  Zob. zalecenie ERRS/2019/1 dotyczące środka polityki makroostrożnościowej uruchomionego w dniu 31 grudnia 2018 r.

8

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/17 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/17

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10862 – OLIN / MITSUI / BWA JV)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 307/02)

W dniu 20 grudnia 2022 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32022M10862. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32022M10862. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/18 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/18

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.11065 – SAMSKIP / DUISPORT / TX LOGISTIK / ZIEL TERMINAL)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 307/03)

W dniu 21 sierpnia 2023 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (https://competition-cases.ec.europa.eu/search). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (https://competition-cases.ec.europa.eu/search). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32023M11065. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32023M11065. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

III Akty przygotowawcze

EUROPEJSKI BANK CENTRALNY

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/19 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/19

---

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 5 lipca 2023 r.

w sprawie zmiany ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów w Unii

(CON/2023/19)

(2023/C 307/04)

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 18 kwietnia 2023 r. Komisja Europejska przyjęła wnioski dotyczące: 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w odniesieniu do środków wczesnej interwencji, warunków uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz finansowania działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (1) (zwanego dalej „projektem zmian rozporządzenia SRMR”), 2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do środków wczesnej interwencji, warunków uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz finansowania działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (2) (zwanego dalej „projektem zmian dyrektywy BRRD”, 3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2014/49/UE w odniesieniu do zakresu ochrony depozytów, wykorzystywania środków z systemów gwarancji depozytów, współpracy transgranicznej i przejrzystości (3) (zwanego dalej „projektem zmian dyrektywy DGSD”) oraz 4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2014/59/UE i rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w odniesieniu do niektórych aspektów minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (4) (zwanego dalej „projektem dotyczącym połączeń łańcuchowych”). Projekt zmian rozporządzenia SRMR, projekt zmian dyrektywy BRRD, projekt zmian dyrektywy DGSD oraz projekt dotyczący połączeń łańcuchowych będą dalej zwane łącznie „proponowanym pakietem legislacyjnym”.

Komisja zaproponowała zasięgnięcie opinii EBC w sprawie projektu zmian rozporządzenia SRMR, projektu zmian dyrektywy BRRD oraz projektu zmian dyrektywy DGSD. W dniu 23 czerwca i 3 lipca 2023 r. EBC otrzymał wnioski o wydanie opinii w sprawie projektu dotyczącego połączeń łańcuchowych, odpowiednio, od Rady Unii Europejskiej i Parlamentu Europejskiego.

Właściwość EBC do wydania opinii wynika z art. 127 ust. 4 i art. 282 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z uwagi na to, że proponowany pakiet legislacyjny zawiera postanowienia wpływające na: a) zadanie przyczyniania się przez Europejski System Banków Centralnych (ESBC) do należytego wykonywania polityk prowadzonych przez właściwe władze w odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego zgodnie z art. 127 ust. 5 Traktatu oraz b) zadania powierzone EBC na mocy art. 127 ust. 6 Traktatu w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

Uwagi ogólne

1.   Niezbędna aktualizacja unijnych ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów

| 1.1. | EBC z dużym zadowoleniem przyjmuje zaproponowany przez Komisję Europejską pakiet legislacyjny, jako że ma on na celu poprawę na wszystkich etapach unijnych ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów (5). Dobrze funkcjonujące unijne ramy zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów mają zasadnicze znaczenie dla podejmowania działań związanych z możliwymi lub faktycznymi upadłościami instytucji kredytowych każdej wielkości, działających w jednym lub wielu państwach członkowskich. Obecne ramy zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów, wprowadzone w odpowiedzi na światowy kryzys finansowy z 2008 r., obowiązują już od kilku lat, a doświadczenie pokazuje, że reformy wdrożone w ostatnim dziesięcioleciu znacznie zwiększyły skuteczność tych ram. Przegląd ten stanowi ważną okazję do dalszego wzmocnienia ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów w świetle wniosków wyciągniętych w pierwszych latach ich stosowania. |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Proponowany pakiet legislacyjny ma na celu zwiększenie odporności europejskich rynków finansowych w sytuacjach kryzysowych. Ponadto pakiet ten harmonizuje mające zastosowanie przepisy w zakresie zarządzania kryzysowego w całej Unii, zmniejszając złożoność transgranicznego zarządzania kryzysowego. Rozszerza on również zakres i ma na celu poprawę skuteczności zestawu narzędzi zarządzania kryzysowego dostępnego w celu reagowania na sytuacje kryzysowe, w szczególności w odniesieniu do upadłości mniejszych i średnich instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

1.2.

| 1.3. | EBC z zadowoleniem przyjmuje usprawnienia systemu wczesnej interwencji, a także nowe przepisy dotyczące współpracy i wymiany informacji między organami nadzoru i organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, których celem jest dalsze usprawnienie procesu zarządzania kryzysowego. W ramach tego systemu ważne będzie utrzymanie jasnego podziału obowiązków między organami nadzoru i organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

1.3.

| 1.4. | EBC z zadowoleniem przyjmuje również proponowane rozszerzenie zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (6), ponieważ poprawi to w zharmonizowany sposób skuteczne zarządzanie upadłościami mniejszych i średnich instytucji kredytowych we wszystkich państwach członkowskich (7). Jednocześnie konieczne jest, aby temu szerszemu zakresowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji towarzyszyło jej odpowiednie finansowanie w odniesieniu do mniejszych i średnich instytucji kredytowych. Bez lepszego dostępu do finansowania rozszerzenie zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może okazać się niemożliwe do wdrożenia w praktyce. W związku z tym EBC w pełni popiera fakt, że - w oparciu o zasadę ponoszenia strat związanych z upadłością instytucji kredytowej przede wszystkim przez akcjonariuszy i wierzycieli - proponowany pakiet legislacyjny przewiduje również wzmocnienie roli systemów gwarancji depozytów w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, z zastrzeżeniem pewnych zabezpieczeń. Ważne jest, aby taka rola miała wsparcie w postaci zharmonizowanego testu najniższego kosztu i jednopoziomowego uprzywilejowania deponentów. |
| --- | --- |

1.4.

| 1.5. | Proponowany pakiet legislacyjny sprawi, że dostęp do mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stanie się bardziej wykonalny w niektórych scenariuszach. Jednak w przypadku kryzysów systemowych, w których wiele instytucji kredytowych jednocześnie boryka się z problemami lub gdy umorzenie lub konwersja długu określonej kategorii wierzycieli grozi poważnym naruszeniem stabilności finansowej, korzystne byłoby umożliwienie nadzwyczajnego dostępu do mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w celu ochrony interesu publicznego i uniknięcia skutków systemowych. Aby poradzić sobie z takimi wyjątkowymi sytuacjami, EBC poparłby wprowadzenie wyłączenia dotyczącego stabilności finansowej, przewidującego możliwość uzyskania dostępu do mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przed absorpcją strat w wysokości 8 % łącznych zobowiązań i funduszy własnych (TLOF) w wyjątkowych okolicznościach, jednak z zastrzeżeniem skutecznych zabezpieczeń. |
| --- | --- |

1.5.

| 1.6. | Niezależnie od rozszerzenia zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji niektóre instytucje kredytowe będą nadal likwidowane w ramach krajowego postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego. W takich przypadkach ważne jest zapewnienie sprawnego i terminowego procesu, aby uniknąć sytuacji zawieszenia (8) po negatywnej ocenie interesu publicznego. |
| --- | --- |

1.6.

| 1.7. | Proponowany pakiet legislacyjny ma również na celu zharmonizowanie i wzmocnienie, np. dzięki jednopoziomowemu uprzywilejowaniu deponentów, zdolności systemów gwarancji depozytów do interweniowania za pomocą środków zapobiegawczych i alternatywnych. EBC poparłby jednak dalszą harmonizację tych środków. Ponadto EBC z zadowoleniem przyjąłby wyraźny wymóg w przepisach dyrektywy DGSD rozdzielenia funduszy instytucjonalnych systemów ochrony (IPS) i funduszy systemów gwarancji depozytów. Zapewniłoby to w szczególności możliwość dalszego wykonywania szczególnych funkcji instytucjonalnego systemu ochrony przy pomocy takich specjalnych funduszy instytucjonalnego systemu ochrony. |
| --- | --- |

1.7.

| 1.8. | EBC dostrzega potrzebę udoskonalenia obecnych przepisów regulujących przekazywanie składek na rzecz systemów gwarancji depozytów w przypadkach, gdy instytucje kredytowe zmieniają przynależność do innego systemu gwarancji depozytów w Unii, ponieważ w przeciwnym razie zasady te mogłyby utrudnić stworzenie bardziej zintegrowanego jednolitego rynku usług bankowych w Unii. W związku z tym EBC popiera upoważnienie Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) do opracowania metodyki obliczania wysokości składek, które mają zostać przekazane, aby zapewnić zgodność z przeniesionym ryzykiem. |
| --- | --- |

1.8.

| 1.9. | EBC zdecydowanie popiera szybkie zakończenie procesu legislacyjnego, zgodnie z celem, jakim jest zakończenie dyskusji w trakcie obecnej kadencji (9). Proponowany pakiet legislacyjny zapewnia właściwą równowagę między kluczowymi celami, jakimi są ochrona podatników i deponentów, oraz utrzymaniem stabilności finansowej. Proponowany pakiet legislacyjny stanowi spójną całość, którą należy omówić kompleksowo, ponieważ jego kluczowe elementy będą funkcjonować zgodnie z założeniami tylko wtedy, gdy zostaną wprowadzone w życie w tym samym czasie. |
| --- | --- |

1.9.

2.   Dokończenie budowy unii bankowej

| 2.1. | Oprócz proponowanego pakietu ustawodawczego, który stanowi kluczowy krok w kierunku wzmocnienia unii bankowej, konieczne będą dalsze inicjatywy w celu dokończenia budowy unii bankowej w nadchodzących latach. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Po pierwsze, europejski system gwarantowania depozytów (EDIS) jest trzecim filarem niezbędnym do dokończenia budowy unii bankowej (10), który jeszcze bardziej wzmocniłby odporność unijnego sektora bankowego. Kluczowym priorytetem pozostaje wprowadzenie EDIS z pełnym podziałem ryzyka, w tym pełnym pokryciem zarówno potrzeb w zakresie płynności, jak i strat (11). Wspólny system zapewniłby równie wysoki poziom zaufania do bezpieczeństwa depozytów bankowych we wszystkich państwach członkowskich (12), zmniejszając tym samym ryzyko paniki bankowej i chroniąc stabilność finansową. Utrzymanie ochrony deponentów na szczeblu krajowym zachowuje związek między instytucją kredytową a jej państwem. Utrudnia to stworzenie równych warunków działania, osłabia stabilność finansową i oznacza, że jeden z głównych celów unii bankowej nie został osiągnięty. Ustanowienie EDIS mogłoby również odblokować dalsze usprawnienia ram zarządzania kryzysowego i integrację transgraniczną w unii bankowej. EBC z zadowoleniem przyjmuje apel Komisji o wznowienie wysiłków na rzecz osiągnięcia porozumienia politycznego w sprawie EDIS (13) i wzywa unijnych prawodawców do poczynienia postępów w tym zakresie. |
| --- | --- |

2.2.

| 2.3. | Po drugie, w trybie priorytetowym należy zapewnić pełną operacyjność Europejskiego Mechanizmu Stabilności w ramach jego funkcji mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

2.3.

| 2.4. | Po trzecie, zasadnicze znaczenie dla pomyślnej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ma dostęp do płynności, o czym świadczą również niedawne wydarzenia kryzysowe. W unii bankowej nadal brakuje ram dotyczących płynności w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Takie ramy należy ustanowić zgodnie z wytycznymi Rady Stabilności Finansowej oraz z najlepszymi praktykami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

2.4.

Uwagi szczegółowe

3.   Środki wczesnej interwencji przyjęte przez organ nadzoru

| 3.1. | EBC z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji dotyczące ram wczesnej interwencji, jako że opierają się one na wcześniejszych zaleceniach EBC (14). Proponowany pakiet legislacyjny jest ważny w kontekście obecnych wyzwań związanych ze stosowaniem tych ram. Zapewnienie bezpośredniej podstawy prawnej dla wykonywania przez EBC uprawnień do wczesnej interwencji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (15) (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”) (16) zmniejsza ryzyko wynikające z potencjalnie rozbieżnych transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (17) (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków”) do prawa krajowego. Proponowany pakiet legislacyjny eliminuje również nakładanie się środków wczesnej interwencji i środków nadzorczych, usprawniając ich praktyczne stosowanie (18). Oprócz tych zmian EBC popiera dostosowanie warunków przyjmowania środków wczesnej interwencji do warunków przyjmowania przez EBC środków nadzorczych. Takie rozwiązanie zwiększa możliwość szybkiej interwencji organu nadzoru poprzez przyjęcie środków wczesnej interwencji w celu usunięcia stwierdzonych niedociągnięć, nawet jeżeli naruszenie lub prawdopodobne naruszenie wymogów ostrożnościowych jeszcze nie nastąpiło. EBC zaleca skreślenie odniesienia do szybkiego i znacznego pogorszenia się sytuacji finansowej podmiotu jako warunku wstępnego podjęcia środka wczesnej interwencji. Takie odniesienie mogłoby osłabić zdolność organu nadzoru do właściwego i terminowego reagowania na pogorszenie sytuacji podmiotu, na przykład gdy takie pogorszenie nie jest szybkie, ale nadal znaczące lub takie pogorszenie jest związane z kwestiami związanymi z zarządzaniem, kontrolami wewnętrznymi i innymi parametrami niefinansowymi. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | EBC z zadowoleniem przyjmuje również propozycję włączenia uprawnienia do przyjmowania wszystkich środków wczesnej interwencji w ramach jednego przepisu (19), na tych samych warunkach, bez uwzględniania drabinki eskalacyjnej. Takie rozwiązanie umożliwi szybkie przyjęcie najodpowiedniejszych środków wczesnej interwencji, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności danej sytuacji. |
| --- | --- |

3.2.

| 3.3. | Projekt zmian rozporządzenia SRMR ma na celu upoważnienie EBC do przyjmowania środków wczesnej interwencji w oparciu o naruszenie lub prawdopodobne naruszenie minimalnych wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (20), nawet jeżeli takie naruszenie nie narusza wymogów ostrożnościowych. Minimalny wymóg funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych ma na celu ułatwienie wdrożenia strategii uporządkowanej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowej, która nie jest już rentowna. Jako taki służy on innemu celowi, niż wymogi ostrożnościowe, których celem jest zapewnienie bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji kredytowych. Wynika z tego, że organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji są najlepiej przygotowane, a także kompetentne pod względem prawnym, do monitorowania zgodności z celami MREL i do inicjowania związanych z tym działań naprawczych. W związku z tym prerogatywa w zakresie przeciwdziałania naruszeniom MREL powinna należeć wyłącznie do organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji we wszystkich przypadkach, w których naruszenia MREL nie kwalifikują się jednocześnie jako naruszenia wymogów w zakresie funduszy własnych. Takie rozwiązanie pozwoli uniknąć powielania zadań i zacierania się odpowiedzialności między organami nadzoru ostrożnościowego a organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

3.3.

| 3.4. | Chociaż środki nadzorcze mogą rzeczywiście skutecznie rozwiązać niektóre strukturalne problemy związane z rentownością, mogą one okazać się niewystarczające w przypadkach dotyczących instytucji kredytowych o słabych modelach biznesowych, które borykają się z długotrwałymi trudnościami i ciągłym wyczerpaniem kapitału. Dopóki takie instytucje kredytowe nie spełniają warunków uznania ich za znajdujące się na progu upadłości lub zagrożone upadłością, obecny zestaw narzędzi może nie dostarczyć właściwemu organowi wystarczających rozwiązań, aby skłonić te instytucje kredytowe do podjęcia odpowiednich kroków w celu wyeliminowania tego ryzyka. Ostatnie doświadczenia pokazują, że stopniowa, dobrowolna likwidacja, której towarzyszy odpowiednie wsparcie kapitałowe i wsparcie płynności, mogłaby w szczególnych warunkach stanowić opłacalne rozwiązanie dla instytucji kredytowych o słabym modelu biznesowym umożliwiające wyjście z rynku, co pozwoli uniknąć przedłużającego się spadku, w tym dalszych strat i uszczuplenia kapitału w ciągu kilku lat, co doprowadziłoby do upadłości instytucji kredytowej. W związku z tym EBC popiera włączenie wyraźnego przepisu upoważniającego właściwe organy w kontekście wczesnej interwencji do zwrócenia się o przedłożenie planu, który ma zostać wdrożony w przypadku scenariusza dobrowolnej likwidacji. Właściwy organ może zażądać od instytucji uwzględnienia w planie dodatkowych elementów. Przygotowanie takiego planu zwiększyłoby świadomość instytucji na temat dostępnych wariantów strategicznych i związanych z nimi kosztów. W każdym razie ostateczna decyzja w sprawie realizacji planu byłaby pozostawiona zainteresowanej instytucji i jej akcjonariuszom. |
| --- | --- |

3.4.

4.   Przygotowanie do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

| 4.1. | EBC w pełni popiera propozycje dalszego zacieśniania współpracy i wymiany informacji między EBC a Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w kontekście przygotowań do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (21). Chociaż współpraca i wymiana informacji między EBC, pełniącym funkcję nadzorczą, a Jednolitą Radą jest już kompleksowa na podstawie dwustronnego protokołu ustaleń (22), EBC z zadowoleniem przyjmuje propozycje przewidujące taką ściślejszą współpracę bezpośrednio w przepisach. |
| --- | --- |

4.1.

| 4.2. | EBC rozumie, że proponowane uprawnienie EBC do gromadzenia informacji związanych z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, na przykład poprzez kontrole na miejscu, i przekazywania ich Jednolitej Radzie (23), ma na celu zastąpienie obecnych uprawnień do wczesnej interwencji przewidzianych w dyrektywie BRRD (24). EBC sugeruje jednak pewne niewielkie zmiany w odpowiednich przepisach określających szczegółowo takie uprawnienia oraz wprowadzenie motywu, który wyjaśni potrzebę indywidualnej oceny sposobu gromadzenia tych informacji. |
| --- | --- |

4.2.

| 4.3. | Ponadto pojęcie „działalności nadzorczej” nie zostało zdefiniowane w proponowanym pakiecie legislacyjnym, co utrudnia określenie zakresu proponowanego obowiązku EBC w zakresie informowania Jednolitej Rady o takiej „działalności nadzorczej” (25). Zamiast tego EBC może informować Jednolitą Radę o wszystkich swoich istotnych ocenach nadzorczych udostępnianych jego organom decyzyjnym. |
| --- | --- |

4.3.

5.   Rekapitalizacja prewencyjna i rządowe wsparcie płynnościowe

| 5.1. | EBC powtarza, że rekapitalizacja prewencyjna stanowi użyteczne narzędzie w przypadku nadzwyczajnych okoliczności w obecnych ramach zarządzania kryzysowego, w związku z czym należy ją utrzymać (26). Jest to jeden z nielicznych wyjątków od ogólnej zasady, zgodnie z którą udzielenie instytucji kredytowej nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego prowadzi do uznania jej za instytucję kredytową będącą na progu upadłości lub zagrożoną upadłością. Rekapitalizacja prewencyjna podlega rygorystycznym warunkom, które w przeszłości zostały spełnione jedynie w ograniczonej liczbie przypadków. Ograniczone wykorzystanie tego instrumentu wskazuje, że obecne warunki jego wykorzystania są odpowiednie. W istocie właściwe organy muszą być w stanie w pełni uwzględnić szczególne okoliczności każdej sprawy. |
| --- | --- |

5.1.

| 5.2. | EBC zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje wyjaśnienia zawarte w projekcie zmian rozporządzenia SRMR, a także propozycje dotyczące utrzymania istniejącego zestawu narzędzi służących do identyfikacji poniesionych strat (tj. brak obowiązkowego przeglądu jakości aktywów, ponieważ inne narzędzia, takie jak kontrole na miejscu, mogą być również odpowiednie), ponieważ warunkiem skuteczności rekapitalizacji prewencyjnej jest zwykle jej szybkie wdrożenie (27). |
| --- | --- |

5.2.

| 5.3. | Jednocześnie warunki rekapitalizacji prewencyjnej nie powinny ograniczać możliwości uwzględnienia przez właściwe organy szczególnych okoliczności każdego przypadku. W tym względzie nowo zaproponowana definicja wypłacalności (28) zmusiłaby właściwy organ do stwierdzenia, że dany podmiot nie jest wypłacalny do tego konkretnego celu rekapitalizacji prewencyjnej również w oparciu o czysto techniczne lub przewidywane tymczasowe naruszenia wymogów kapitałowych, co może w nieuzasadniony sposób dodatkowo ograniczyć rekapitalizację prewencyjną oraz rządowe wsparcie płynnościowe. W związku z tym EBC zaleca doprecyzowanie nowej definicji, tak aby podmiot mógł nadal być oceniany jako wypłacalny również w przypadku naruszeń lub prawdopodobnych naruszeń wymogów kapitałowych, jeżeli naruszenia te uznaje się za mające charakter tymczasowy w świetle szczególnych okoliczności danej sprawy. |
| --- | --- |

5.3.

| 5.4. | EBC uznaje potrzebę istnienia wymogu strategii wyjścia ze środka wsparcia (29). Ustalenie terminu bez możliwości jego przedłużenia stwarza jednak ryzyko efektu nagłych spadków, ponieważ rynki mogą przewidywać termin wyjścia, co może mieć negatywne konsekwencje dla warunków rynkowych ze szkodą dla dochodów publicznych. Ponadto powinna istnieć możliwość uwzględnienia nieoczekiwanych zmian na rynku. EBC nie widzi również potrzeby zatwierdzania jakiejkolwiek strategii wyjścia z perspektywy nadzorczej poza zatwierdzeniem przez Komisję, które jest już wymagane w ramach ogólnego procesu udzielania pomocy państwa. Aby móc skutecznie reagować w przypadku nieoczekiwanych okoliczności, należy usunąć automatyczne powiązanie między wszelkimi opóźnieniami w realizacji strategii wyjścia a oceną znajdowania się u progu upadłości lub zagrożenia upadłością. Ponadto ograniczenie kwoty instrumentów w kapitale podstawowym Tier I nabytych w drodze rekapitalizacji prewencyjnej do 2 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko może również nadmiernie ograniczyć wykorzystanie dostępnych rozwiązań. Na przykład może to powodować niepożądane zjawisko nagłych spadków i pociągać za sobą ryzyko, że środek służący rekapitalizacji może być niewystarczający i nie pozwoli przywrócić zaufania rynku. |
| --- | --- |

5.4.

6.   Interwencje systemów gwarancji depozytów

| 6.1. | Środki zapobiegawcze systemów gwarantowania depozytów okazały się użytecznym narzędziem zapobiegania kryzysom. W ramach proponowanego pakietu legislacyjnego umożliwienie systemom gwarancji depozytów finansowania interwencji zapobiegawczych pozostałoby opcją dla państw członkowskich (30). Biorąc pod uwagę potencjalne korzyści płynące z tych narzędzi, EBC zachęca unijnych prawodawców do udostępniania środków zapobiegawczych systemów gwarancji depozytów w całej Unii w ramach zharmonizowanych ram gwarantowania depozytów. EBC przyznaje jednak, że stworzenie niezbędnych zdolności w zakresie środków zapobiegawczych może zabrać systemom gwarancji depozytów trochę czasu i uważa, że w związku z tym odpowiedni może być okres przejściowy. Konieczna jest dalsza harmonizacja w celu zapewnienia równych warunków działania w całej Unii, odpowiednich zabezpieczeń i szerszego zestawu narzędzi, a tym samym zapewnienia spójności z ogólnymi celami ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów. |
| --- | --- |

6.1.

| 6.2. | EBC z zadowoleniem przyjmuje proponowane doprecyzowanie postanowień rozporządzenia SRMR (31) i dyrektywy BRRD (32) co do tego, że interwencje systemów gwarantowania depozytów przeprowadzane zgodnie z zawartymi w dyrektywie DGSD (33) zasadami dotyczącymi środków zapobiegawczych nie prowadzą do oceny znajdowania się u progu upadłości lub zagrożenia upadłością. Zapewni to właściwym organom większą jasność i pewność. EBC ma jednak pewne zastrzeżenia co do warunku, zgodnie z którym właściwy organ musiałby ustalić, że - aby interwencja zapobiegawcza nie prowadziła do oceny znajdowania się u progu upadłości lub zagrożenia upadłością - interwencja systemu gwarancji depozytów jest konieczna do zachowania dobrej kondycji finansowej i długoterminowej rentowności danej instytucji kredytowej (34). W związku z tym EBC zaleca usunięcie tego odniesienia w projektach zmian rozporządzenia SRMR i dyrektywy BRRD. |
| --- | --- |

6.2.

| 6.3. | EBC z zadowoleniem przyjmuje również harmonizację testu najniższego kosztu przed skorzystaniem ze środków systemów gwarantowania depozytów lub rozważaniem zastosowania środka zapobiegawczego systemów gwarantowania depozytów (35). We wszystkich przypadkach korzystania z systemów gwarancji depozytów zharmonizowane ramy testu najniższych kosztów pomogą wyrównać warunki działania i zapewnić spójność między państwami członkowskimi. W odniesieniu do szczególnej sytuacji środków zapobiegawczych w projekcie zmian dyrektywy DGSD zauważono, że dokładna ocena należności odzyskanych w ramach likwidacji może stanowić wyzwanie, ponieważ środki takie powinny być stosowane na długo przed jakąkolwiek przewidywalną likwidacją (36). W projekcie sugeruje się zatem zastosowanie współczynnika korygującego w wysokości 85 % do szacowanego wskaźnika odzyskanych środków przy przeprowadzaniu testu najniższych kosztów w odniesieniu do środka zapobiegawczego, który odblokowuje dodatkowe finansowanie z systemu gwarancji depozytów. Równoległe stosowanie takiego współczynnika w odniesieniu do środków zapobiegawczych i alternatywnych, a także finansowania z systemów gwarancji depozytów pozwoliłoby wyrównać warunki działania i ułatwić interwencje systemów gwarancji depozytów w większej liczbie scenariuszy. Ponieważ jednak sytuacja instytucji, do których stosuje się środki zapobiegawcze, może być bardzo zróżnicowana pod względem ich bilansów i stopnia pogorszenia się ich sytuacji, współczynnik korygujący może nie uwzględniać w odpowiedni sposób specyfiki środków zapobiegawczych. Kwestia to może zostać skuteczniej rozwiązana przez EUNB w ramach proponowanego projektu regulacyjnych standardów technicznych (37). |
| --- | --- |

6.3.

| 6.4. | Projekt zmian dyrektywy DGSD przewiduje, że instytucje kredytowe, które zwracają się do systemu gwarancji depozytów o finansowanie środków zapobiegawczych, przedstawiają właściwemu organowi do konsultacji notę zawierającą informacje na temat środków, które te instytucje kredytowe zobowiązują się podjąć w celu zapewnienia lub przywrócenia zgodności z wymogami nadzorczymi, w tym działań mających na celu ograniczenie ryzyka pogorszenia kondycji finansowej oraz wzmocnienie kapitału i płynności instytucji kredytowej. EBC proponuje wyjaśnienie, że organ nadzoru byłby zobowiązany jedynie do sprawdzenia przewidywanej zgodności z wymogami ostrożnościowymi. Obejmowałoby to weryfikację ostrożnościowych i nadzorczych aspektów planów naprawczych, których celem jest zapewnienie lub przywrócenie zgodności z wymogami nadzorczymi, oraz zapewnienie długoterminowej rentowności instytucji kredytowej. Organ nadzoru powinien ściśle współpracować z wyznaczonymi organami krajowymi lub organami systemów gwarantowania depozytów w sprawach, które wchodzą w zakres ich uprawnień i za które pozostają one odpowiedzialne. Ponadto system gwarancji depozytów lub wyznaczony organ mają rzeczywisty interes i są w stanie najlepiej monitorować spłatę przez instytucję kredytową kwoty przekazanej przez system gwarancji depozytów na finansowanie środka zapobiegawczego, a także związane z tym ramy czasowe, oraz podjąć na tej podstawie decyzję o objęciu tej instytucji kredytowej dalszymi środkami zapobiegawczymi. |
| --- | --- |

6.4.

| 6.5. | EBC proponuje wyraźny wymóg rozdzielenia funduszy instytucjonalnego systemu ochrony i funduszy systemów gwarancji depozytów. Dotychczasowe doświadczenia pokazały, że oddzielny fundusz instytucjonalnego systemu ochrony jest ważny dla sprawnego funkcjonowania takich programów. Istnieją również znaczne korzyści wynikające z posiadania odrębnych funduszy instytucjonalnego systemu ochrony i systemów gwarancji depozytów, biorąc pod uwagę, że odrębne fundusze instytucjonalnego systemu ochrony nie podlegają ograniczeniom nałożonym przez dyrektywę DGSD. W związku z tym odrębny fundusz instytucjonalnego systemu ochrony zapewnia możliwość dalszego wykonywania innych funkcji instytucjonalnego systemu ochrony przy pomocy funduszy przeznaczonych na ten cel. Na przykład interweniując proaktywnie i terminowo, instytucjonalny system ochrony gwarantuje spełnianie przez instytucje będące jego członkami wymogów regulacyjnych w zakresie funduszy własnych i płynności. EBC z zadowoleniem przyjmuje fakt, że – podobnie jak w przeszłości – te odrębne fundusze instytucjonalnego systemu ochrony nie podlegałyby wymogom dyrektywy DGSD. Jeżeli chodzi o rolę instytucjonalnych systemów ochrony jako systemów gwarancji depozytów, EBC popiera rozwiązanie, zgodnie z którym powinny one nadal podlegać dyrektywie DGSD, aby zapewnić równe warunki działania. Wniosek Komisji – w połączeniu z oddzieleniem funduszy instytucjonalnych systemów ochrony i funduszy systemów gwarancji depozytów – zachowuje zatem niezbędną elastyczność, zapewniając jednocześnie jasność prawa i równe warunki działania. |
| --- | --- |

6.5.

7.   Wczesne ostrzeganie o potencjalnej ocenie znajdowania się na progu upadłości lub zagrożenia upadłością

| 7.1. | Projekt zmian rozporządzenia SRMR przewiduje, że EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy powinien jak najszybciej powiadomić Jednolitą Radę, jeżeli uznają, że istnieje istotne ryzyko, że spełniony zostanie co najmniej jeden z warunków uznania instytucji za będącą na progu upadłości lub zagrożoną upadłością (38). Następnie EBC lub właściwy organ krajowy i Jednolita Rada konsultują się na temat możliwych środków mających na celu zapobieżenie wystąpieniu takiej upadłości, a także na temat rozsądnych ram czasowych ich wdrożenia. EBC lub właściwy organ krajowy oraz Jednolita Rada monitorują rozwój sprawy i odbywają regularne spotkania. |
| --- | --- |

7.1.

| 7.2. | EBC popiera ten nowy proces wczesnego ostrzegania i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nie ma on wpływu na ugruntowaną procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (39), w tym w szczególności na zasady, kompetencje i proces oceny, czy dana instytucja jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością. Pozwoli to dalej rozwijać najlepsze praktyki w zakresie współpracy między EBC a Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji. Ponadto takie rozwiązanie zapewnia EBC lub właściwemu organowi krajowemu i Jednolitej Radzie możliwość oceny sytuacji kryzysowych w miarę ich rozwoju i reagowania w najbardziej odpowiedni sposób za pomocą pełnego zestawu narzędzi. |
| --- | --- |

7.2.

| 7.3. | W tym kontekście EBC z zadowoleniem przyjmuje fakt, że uruchomienie tego nowego procesu wczesnego ostrzegania nie jest warunkiem wstępnym późniejszej oceny, czy dana instytucja jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością (40). W czasach szybko eskalujących kryzysów właściwe może być natychmiastowe przeprowadzenie takiej oceny, biorąc pod uwagę powagę sytuacji i brak łatwo dostępnych środków, które mogłyby zapobiec upadłości. |
| --- | --- |

7.3.

8.   Procedura restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

| 8.1. | EBC z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Szerszy zakres restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji umożliwi dostęp do odpowiednich instrumentów szerszemu gronu instytucji kredytowych, poprawiając tym samym dostęp do międzynarodowych instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji opartych na najlepszych praktykach i zapewniając dalszą harmonizację zarządzania kryzysowego. Jednocześnie EBC rozumie, że wniosek nie będzie wymagał od organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przeznaczenia mniejszych instytucji kredytowych do procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli takie działanie byłoby nieproporcjonalne. Te instytucje kredytowe nadal mogłyby podlegać likwidacji w ramach krajowych postępowań upadłościowych, jeżeli doprowadziłoby to do bardziej satysfakcjonującego wyniku. Tak czy inaczej EBC z zadowoleniem przyjąłby analizę, czy łączny skutek proponowanych zmian w ocenie interesu publicznego, w tym nowego celu, jakim jest minimalizacja strat dla systemów gwarancji depozytów, prowadzi do zamierzonego proporcjonalnego rozszerzenia zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

8.1.

| 8.2. | Rozszerzenie zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na mniejsze i średnie instytucje kredytowe może być wiarygodne tylko wtedy, gdy znalezione zostaną realistyczne rozwiązania zapewniające odpowiednie finansowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w tym wewnętrzną zdolność instytucji kredytowych do pokrywania strat, ale, co ważne, również dostęp do finansowania systemów gwarancji depozytów i mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

8.2.

| 8.3. | Zasada, zgodnie z którą straty w przypadku upadłości instytucji kredytowej powinni ponosić przede wszystkim akcjonariusze i wierzyciele, stanowi podstawę unijnych ram zarządzania kryzysowego. W związku z tym EBC z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ta kluczowa zasada została potwierdzona w proponowanym pakiecie legislacyjnym. |
| --- | --- |

8.3.

| 8.4. | Jednocześnie rozszerzenie zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na mniejsze i średnie instytucje kredytowe wiąże się z wyzwaniami. Te instytucje kredytowe są często w dużym stopniu uzależnione od depozytów jako źródła finansowania i, w zależności od lokalnych warunków rynkowych, mogą mieć trudności z emisją innych instrumentów finansowych, które mogą wiarygodnie pokrywać straty lub zostać przekształcone w kapitał własny w przypadku upadłości instytucji kredytowej. Mogą zaistnieć sytuacje, w których umorzenie lub konwersja depozytów, które nie są chronione przez system gwarancji depozytów (depozyty niezabezpieczone), może spowodować ryzyko dla stabilności finansowej, co może prowadzić do zniszczenia wartości, szkodząc tym samym interesowi publicznemu. Może to mieć miejsce na przykład wtedy, gdy umorzenie lub konwersja niezabezpieczonych depozytów w jednej instytucji kredytowej prowadzi do wycofania niezabezpieczonych depozytów w innych instytucjach kredytowych, a tym samym do rozprzestrzenienia się efektu domina. EBC z zadowoleniem przyjmuje fakt, że proponowany pakiet legislacyjny wprowadza możliwości poprawy ochrony deponentów poprzez zwiększenie zdolności systemu gwarancji depozytów do zapewniania finansowania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (41). Co najważniejsze, można to osiągnąć poprzez wyjaśnienie i rozszerzenie testu najniższych kosztów (42) oraz wprowadzenie jednopoziomowego uprzywilejowania deponentów z jednakowym stopniem uprzywilejowania wszystkich depozytów (43). Podobnie EBC z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący zaliczania wkładu systemu gwarancji depozytów na poczet wymogu minimalnego pokrycia strat w odniesieniu do dostępu do mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w tym jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w przypadku gdy stosowany jest instrument przeniesienia (44). Zmiany te, zwiększające zdolność systemu gwarancji depozytów i mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do wspierania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mniejszych i średnich instytucji kredytowych, stanowią niezbędny odpowiednik znaczącego rozszerzenia zakresu stosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na takie instytucje kredytowe. Ważne jest zatem przyjęcie proponowanego pakietu legislacyjnego w sposób całościowy i zapewnienie spójnego sformułowania zmian ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów. Wdrożenie tylko niektórych elementów proponowanego pakietu legislacyjnego mogłoby doprowadzić do niemożności skutecznego zastosowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w praktyce. |
| --- | --- |

8.4.

| 8.5. | Zgodnie z zasadą, że straty w przypadku upadłości instytucji kredytowej ponoszą przede wszystkim akcjonariusze i wierzyciele, wszystkie instytucje kredytowe przeznaczone do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji muszą posiadać minimalną zdolność do pokrycia strat jako pierwszą linię obrony, odpowiednio skalibrowaną zgodnie ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zapewniając tym samym dyscyplinę rynkową i minimalizując zależność od zewnętrznych źródeł finansowania. Jednak nawet przy możliwości wnoszenia przez systemy gwarancji depozytów wkładu w finansowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zaliczania tego wkładu na poczet wymogu 8 % łącznych zobowiązań i funduszy własnych (TLOF) (45), osiągnięcie progu 8 % TLOF mogłoby wzmocnić niekorzystną dynamikę w przypadku kryzysu systemowego, np. gdy wiele instytucji kredytowych upada jednocześnie lub gdy wymagałoby to przypisania strat niektórym wierzycielom, co z kolei mogłoby poważnie zagrozić stabilności finansowej. W związku z tym w wyjątkowych przypadkach EBC poparłby wprowadzenie wyłączenia dotyczącego stabilności finansowej w odniesieniu do dostępu do mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z zaleceniem Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) (46). Umożliwiłoby to dostęp do mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przed absorpcją strat na poziomie 8 % TLOF w przypadkach, w których jest to absolutnie niezbędne do ochrony interesu publicznego i zapewnienia stabilności finansowej. Opcja ta powinna zatem podlegać rygorystycznym warunkom i zasadom zarządzania, na wzór porównywalnego mechanizmu istniejącego w Stanach Zjednoczonych, np. z wymogiem wspólnego zatwierdzenia przez Jednolitą Radę, Komisję i EBC. Wyłączenie takie byłoby stosowane jedynie w czasach kryzysu w całej strefie euro lub w całym państwie członkowskim lub gdy istnieje ryzyko takiego kryzysu, w ostateczności i po wykorzystaniu w jak największym stopniu zdolności instytucji kredytowych do pokrywania strat, bez wywoływania negatywnych skutków dla stabilności finansowej (47). |
| --- | --- |

8.5.

| 8.6. | Nawet po rozszerzeniu oceny interesu publicznego szereg mniejszych instytucji kredytowych prawdopodobnie pozostanie poza zakresem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W odniesieniu do instytucji kredytowych, w przypadku których stosowanie ram restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nadal nie byłoby proporcjonalne, EBC z zadowoleniem przyjąłby usprawnienie i dalszą harmonizację krajowych postępowań upadłościowych (48). Proponowany pakiet legislacyjny nie jest bardzo ambitny pod tym względem. EBC zachęca unijnych prawodawców do zharmonizowania i rozszerzenia we wszystkich państwach członkowskich dostępności środków alternatywnych w przypadku likwidacji, w szczególności zdolności systemów gwarancji depozytów do wspierania przenoszenia aktywów i zobowiązań do przejmującej instytucji kredytowej. EBC z zadowoleniem przyjmuje proponowane zmiany w hierarchii wierzycieli oraz wyjaśnienia dotyczące testu najniższych kosztów, co doprowadzi do lepszego dostępu do finansowania systemów gwarancji depozytów i szerszej dostępności tych środków. Wprowadzenie tych alternatywnych środków we wszystkich państwach członkowskich umożliwiłoby szybszy, skuteczniejszy i bardziej zharmonizowany proces zarządzania likwidacją instytucji kredytowych, co ostatecznie przyniesie korzyści stabilności finansowej i deponentom, a także ograniczy potrzeby systemów gwarancji depozytów w zakresie wypłat. |
| --- | --- |

8.6.

| 8.7. | Ponadto EBC z zadowoleniem przyjmuje doprecyzowanie, że podział obowiązków w ramach procedury umorzenia instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań kwalifikowanych w pełni odzwierciedla podział obowiązków w ramach procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (49). Oznacza to, że główna odpowiedzialność organu nadzoru dotyczy ocen znajdowania się u progu upadłości lub zagrożenia upadłością, natomiast pozostałe warunki umorzenia są oceniane przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

8.7.

9.   Uprzywilejowanie deponentów

| 9.1. | EBC z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji co do ustanowienia jednopoziomowego uprzywilejowania deponentów (50). Podejście to zapewni większą harmonizację hierarchii wierzycieli instytucji kredytowych w całej Unii oraz zagwarantuje, że wszystkie depozyty, w tym depozyty dużych przedsiębiorstw i depozyty wyłączone, będą miały równy stopień uprzywilejowania, wyższy od zwykłych niezabezpieczonych roszczeń. Podejście to poprawi dostęp do finansowania systemów gwarancji depozytów z korzyścią dla zachowania portfela depozytów jako całości, co oznacza, że system gwarancji depozytów może w większym stopniu przyczynić się do realizacji środków zarządzania kryzysowego - w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a także poprzez środki zapobiegawcze lub alternatywne, w tym narzędzia przenoszenia. Znacznie poprawia to dostępne rozwiązania w zakresie zarządzania kryzysowego (51) i zmniejsza obawy o stabilność finansową wywołane zjawiskiem zarażenia spowodowanym przez inne instytucje kredytowe, które stoją w obliczu paniki bankowej nieubezpieczonych deponentów. Zwiększona dostępność instrumentu zbycia działalności, zarówno w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i w kontekście alternatywnych środków systemu gwarancji depozytów, może ograniczyć wykorzystanie stopniowej likwidacji jako środka zarządzania upadłością instytucji kredytowych. Jest to korzystne, ponieważ stopniowa likwidacja może zniszczyć wartość przedsiębiorstwa oraz destabilizować nastroje deponentów i stabilność finansową. Proponowane podejście zmniejsza również zapotrzebowanie na wypłaty dla deponentów, które często wymagają uruchomienia dużych kwot przez systemy gwarancji depozytów, co ogranicza ich płynność i zdolność do radzenia sobie z kolejnymi upadłościami instytucji kredytowych. Dzięki lepszemu zabezpieczeniu dostępu do depozytów i stabilności finansowej ogranicza się również zachęty do wykorzystywania pieniędzy podatników w przypadku upadłości instytucji kredytowych. Co ważne, deponenci objęci gwarancją pozostają w pełni chronieni przez system gwarancji depozytów we wszystkich scenariuszach, ale korzystają również ze strategii przenoszenia, które mogą zapewnić nieprzerwany dostęp do ich depozytów (52). |
| --- | --- |

9.1.

| 9.2. | Uprzywilejowując wszystkie depozyty względem wierzytelności uprzywilejowanych w hierarchii wierzycieli, podejście to ułatwiłoby również przyporządkowanie strat do niezabezpieczonych instrumentów dłużnych instytucji kredytowych, ułatwiając zapewnienie pełnego pokrycia strat przez wierzycieli mogących podlegać umorzeniu lub konwersji bez problemów związanych ze stabilnością finansową. Ograniczyłoby to również do minimum ryzyko roszczeń odszkodowawczych w ramach zasady niepogarszania sytuacji wierzycieli, zwiększając tym samym możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (53). |
| --- | --- |

9.2.

| 9.3. | Jednocześnie EBC przyznaje, że wprowadzenie jednopoziomowego uprzywilejowania deponentów może prowadzić do dodatkowych kosztów dla systemów gwarancji depozytów w niektórych scenariuszach zarządzania kryzysowego banków. Chociaż EBC zauważa, że jednopoziomowe uprzywilejowanie deponentów okazało się skuteczne w wielu jurysdykcjach, pożądane byłoby przeprowadzenie dalszej analizy konkretnych sytuacji, w których mogą powstać dodatkowe koszty dla systemów gwarancji depozytów lub w których mogą pojawić się niepożądane konsekwencje. W analizie tej należy również uwzględnić, w miarę możliwości i z uwzględnieniem doświadczeń zdobytych w jurysdykcjach, które wprowadziły jednopoziomowe uprzywilejowanie deponentów, wpływ proponowanych zmian na rating i wycenę uprzywilejowanych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych, a także należy dokładniej zbadać interakcje między jednopoziomowym uprzywilejowaniem deponentów a kwalifikowalnością niektórych depozytów do celów MREL. Ponadto EBC jest otwarty na zbadanie alternatywnych rozwiązań zwiększających zdolność systemów gwarancji depozytów do wnoszenia wkładu na rzecz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (a także za pomocą środków zapobiegawczych i alternatywnych) w takim samym stopniu, w jakim byłoby to możliwe przy jednopoziomowym uprzywilejowaniu deponentów, przy jednoczesnym ograniczeniu ekspozycji systemów gwarancji depozytów na straty wynikające z wypłat w przypadku likwidacji. Analizując takie rozwiązania, konieczne będzie zapewnienie, aby każdemu rozszerzeniu zakresu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji towarzyszył odpowiedni dostęp do finansowania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w tym w szczególności do finansowania z systemów gwarancji depozytów. Wreszcie wpływ wprowadzenia jednopoziomowego uprzywilejowania deponentów na strukturę zobowiązań instytucji kredytowych zasługiwałby oczywiście na szczególną uwagę nadzorczą, a EBC jest gotów dokładnie ocenić tę kwestię w odniesieniu do instytucji kredytowych podlegających jego kompetencjom. |
| --- | --- |

9.3.

10.   Przeciwdziałanie ryzyku wystąpienia sytuacji zawieszenia

| 10.1. | Dyrektywa BRRD zobowiązuje już państwa członkowskie do zapewnienia, aby upadająca instytucja, która nie podlega restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, została zlikwidowana w sposób uporządkowany zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym (54). EBC popiera proponowane zmiany dyrektywy BRRD, jako że doprecyzowują one ten mechanizm (55), zapewniając bezzwłoczne rozpoczęcie takiej likwidacji oraz doprowadzenie instytucji kredytowej do wyjścia z rynku lub zakończenia działalności bankowej w rozsądnym terminie (56). |
| --- | --- |

10.1.

| 10.2. | Należy jeszcze bardziej zharmonizować krajowe procedury zarządzania przypadkami innymi niż restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja poprzez upoważnienie organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do wszczęcia administracyjnej procedury likwidacyjnej w odniesieniu do instytucji, które spełniają pierwsze dwa warunki restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale nie podlegają jej ze względu na brak interesu publicznego (57). Byłby to najskuteczniejszy sposób rozwiązania kwestii potencjalnego wystąpienia sytuacji zawieszenia przez dłuższy czas. |
| --- | --- |

10.2.

| 10.3. | EBC popiera upoważnienie właściwego organu do cofnięcia zezwolenia instytucjom kredytowym, które są na progu upadłości lub są zagrożone upadłością, ale nie zostały objęte restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją (58). Jednocześnie zmiany nie powinny wprowadzać żadnego automatyzmu, utrzymując wycofanie jako uprawnienie dyskrecjonalne EBC zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (59). |
| --- | --- |

10.3.

| 10.4. | Jeżeli chodzi o propozycję ustalenia, że cofnięcie zezwolenia jest warunkiem wystarczającym do wszczęcia likwidacji (60), EBC uważa, że sprawą najwyższej wagi jest uniknięcie wszelkich niezamierzonych konsekwencji w zakresie sprzecznych interpretacji lub rozbieżnych krajowych transpozycji. Główna propozycja Komisji dotycząca rozwiązania sytuacji zawieszenia przewiduje, że w przypadku gdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stwierdzi, że instytucja kredytowa spełnia wszystkie warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z wyjątkiem warunku interesu publicznego, odpowiedni organ krajowy musi również posiadać uprawnienia do niezwłocznego wszczęcia procedury likwidacji takiej instytucji kredytowej (61). Propozycja, by cofnięcie zezwolenia było „wystarczającym” warunkiem likwidacji, może stanowić dla państw członkowskich zachętę do rezygnacji z odpowiedniej transpozycji tego ważnego wymogu przyznania uprawnień organom krajowym (62). Takie podejście mogłoby prowadzić do błędnej interpretacji, zgodnie z którą cofnięcie zezwolenia przez organ nadzoru byłoby jedynym czynnikiem uruchamiającym wszczęcie postępowania likwidacyjnego, bez uwzględnienia wcześniejszej decyzji organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dotyczącej tego, czy spełnione zostały warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Takie podejście mogłoby prowadzić do praktyki, w ramach której krajowe organy administracyjne lub sądy krajowe odkładają rozpoczęcie procedury likwidacji do czasu cofnięcia zezwolenia. Nie uwzględniałoby to możliwości, że w niektórych przypadkach właściwsze byłoby wszczęcie postępowania likwidacyjnego, gdy instytucja kredytowa nadal posiada zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej. W związku z powyższym EBC zaleca, aby cofnięcie zezwolenia nie było zharmonizowanym warunkiem wstępnym likwidacji instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

10.4.

11.   Nieodwołalne zobowiązania płatnicze na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

| 11.1. | EBC zdecydowanie zaleca, by nie zwiększać udziału nieodwołalnych zobowiązań płatniczych z 30 % do 50 % całkowitej kwoty składek ex ante wnoszonych przez instytucje na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (63). Praktyka, zgodnie z którą instytucje kredytowe subskrybują nieodwołalne zobowiązania płatnicze, pokazuje, że podejście stosowane przez niektóre instytucje kredytowe może generować ryzyko zawyżenia kapitału podstawowego Tier I. Jeżeli ocena sytuacji instytucji kredytowej wykaże, że takie ryzyko istnieje i pozostaje niepokryte, mogłoby to spowodować przyjęcie środków nadzorczych w celu ograniczenia tego ryzyka. |
| --- | --- |

11.1.

| 11.2. | Tłem tej kwestii ostrożnościowej jest to, że do celów rachunkowości wiele instytucji kredytowych nie rejestruje nieodwołalnego zobowiązania płatniczego jako zobowiązania, lecz utrzymuje je poza bilansem, a jednocześnie rejestruje zabezpieczenie gotówkowe jako składnik aktywów, nie ujmując żadnych kosztów w rachunku zysków i strat. W ten sposób kapitał podstawowy Tier I instytucji kredytowej jest zawyżony, ponieważ nie odzwierciedla faktu, że zasoby wniesione jako zabezpieczenie do funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie mogą zostać odzyskane bez odpowiedniej płatności gotówkowej. Istnienie ryzyka ostrożnościowego w związku z nieodwołalnymi zobowiązaniami płatniczymi zostało również uznane przez Sąd (64). Należy zauważyć, że nawet proponowane wyjaśnienia nie rozwiązałyby tej kwestii (65). |
| --- | --- |

11.2.

| 11.3. | W każdym razie EBC z zadowoleniem przyjmuje wyjaśnienia (66), że w przypadku gdy instytucja kredytowa nie jest już objęta zakresem rozporządzenia SRMR lub dyrektywy BRRD i nie podlega już obowiązkowi wnoszenia składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wzywa do wykonania podjętych nieodwołalnych zobowiązań płatniczych, które nadal są zaległe. Zmiana ta potwierdza ponadto, że instytucje kredytowe nie mogą w żadnym wypadku odzyskać zabezpieczenia gotówkowego wniesionego w celu zabezpieczenia nieodwołalnych zobowiązań płatniczych, chyba że na rzecz funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonana zostanie odpowiednia płatność, co powoduje konieczność odliczenia takiego zabezpieczenia gotówkowego od kapitału podstawowego Tier I instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

11.3.

| 11.4. | Ponadto, biorąc pod uwagę, że niektóre instytucje kredytowe nie rejestrują tych składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jako kosztu w trakcie zasilania funduszu składkami, musiałyby one wówczas ujmować te składki jako koszty w momencie korzystania z funduszu. Podczas gdy wpływ na wskaźniki ostrożnościowe jest ograniczony przez odliczenia ostrożnościowe stosowane przez EBC, nieodwołalne zobowiązania płatnicze zwiększają zyski instytucji kredytowych w okresach spokojnej koniunktury gospodarczej (kiedy jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest zasilany składkami) i pogłębiają ich straty w czasie kryzysu (kiedy jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest wykorzystywany), tworząc w ten sposób procykliczny efekt domina. W związku z tym EBC uważa nieodwołalne zobowiązania płatnicze, które nie są rozliczane jako koszt w fazie zasilania jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji składkami, za problematyczne z punktu widzenia ryzyka systemowego i sugeruje ograniczenie ich stosowania do minimum. |
| --- | --- |

11.4.

12.   Zgodność z minimalnymi wymogami w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (połączenia łańcuchowe)

| 12.1. | Projekt dotyczący połączeń łańcuchowych uprawnia organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do zezwolenia niektórym jednostkom zależnym na spełnianie wewnętrznych wymogów MREL (67)na zasadzie skonsolidowanej, a nie na zasadzie indywidualnej. Możliwość ta podlega dwóm zestawom zabezpieczeń (68). Po pierwsze, w przypadku podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które są unijnymi dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi lub unijnymi dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej, wymagane jest, aby jednostka zależna była jedyną bezpośrednią jednostką zależną podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz aby zarówno podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i jednostka zależna miały siedzibę w tym samym państwie członkowskim i należały do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Alternatywnie w przypadku innych rodzajów podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wymagane jest, aby jednostka zależna podlegała wymogowi filaru 2 lub wymogowi połączonego bufora na zasadzie skonsolidowanej. Po drugie, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji musi stwierdzić, że zgodność z wewnętrznymi wymogami MREL na zasadzie skonsolidowanej nie ma negatywnego wpływu na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odpowiedniej grupy ani na zastosowanie uprawnień do umorzenia i konwersji w odniesieniu do tej jednostki pośredniej lub innych podmiotów w tej samej grupie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

12.1.

| 12.2. | W odniesieniu do podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które nie są unijnymi dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi lub unijnymi dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej, ustanawia się powiązanie z wymogiem filaru 2 nałożonym na jednostkę zależną na zasadzie skonsolidowanej. EBC zauważa, że skonsolidowane lub subskonsolidowane wymogi nałożone na jednostkę zależną w ramach unijnej grupy bankowej muszą być określone zgodnie z odpowiednimi warunkami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (69) (zwanym dalej „rozporządzeniem CRR”) i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (70) (zwanej dalej „dyrektywą CRD”). Na przykład jeżeli instytucja zależna nie jest instytucją dominującą w państwie członkowskim ani nie posiada jednostek zależnych w państwach trzecich, organ nadzoru może wymagać wypełnienia niektórych obowiązków wynikających z rozporządzenia CRR i dyrektywy CRD (71) na zasadzie subskonsolidowanej tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione do celów nadzorczych specyfiką ryzyka lub struktury kapitałowej instytucji lub w przypadku przyjęcia przez państwa członkowskie przepisów krajowych wymagających strukturalnego rozdzielenia działalności w ramach grupy bankowej (72). |
| --- | --- |

12.2.

13.   Inne aspekty związane z ramami gwarantowania depozytów

| 13.1. | Projekt zmian dyrektywy DGSD zawiera szereg innych zmian przepisów dotyczących gwarantowania depozytów (73). EBC z zadowoleniem przyjmuje te zmiany, jako że prowadzą one do dalszej harmonizacji i rozszerzenia zestawu narzędzi organów w ramach zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów. |
| --- | --- |

13.1.

| 13.2. | Niektóre z proponowanych zmian w dyrektywie DGSD budzą obawy EBC. Po pierwsze, projekt zmian dyrektywy DGSD ma na celu nałożenie na organ nadzoru obowiązku zapewnienia przestrzegania przez instytucje kredytowe ich obowiązków jako członków systemów gwarancji depozytów (74). Uprawnienia organu nadzoru na mocy dyrektywy CRD mogą być wykorzystywane wyłącznie do realizacji celów w niej określonych, w związku z czym nie można ich rozszerzyć na kwestie z tą dyrektywą niezwiązane, takie jak nieprzestrzeganie przez instytucje kredytowe ich obowiązków jako członków systemów gwarancji depozytów. Ponadto organy ds. systemów gwarantowania depozytów są znacznie lepiej przygotowane do oceny takiej zgodności i to one powinny posiadać odpowiednie uprawnienia do egzekwowania zgodności z przepisami. W związku z tym EBC zaleca ponowne rozpatrzenie tej propozycji. |
| --- | --- |

13.2.

| 13.3. | Po drugie, projekt zmian dyrektywy DGSD sugeruje, że systemy gwarancji depozytów będą mogły przechowywać swoje środki na rachunkach w krajowych bankach centralnych (KBC) (75). Chociaż otwarcie takich rachunków byłoby zgodne z Traktatem (76), przepis ten może wymagać zmian w statutach niektórych krajowych banków centralnych na mocy prawa krajowego w celu zapewnienia, aby zarówno publiczne, jak i prywatne systemy gwarancji depozytów były uprawnione do otwierania takich rachunków. Ponadto jakiekolwiek finansowanie systemu gwarancji depozytów przez KBC, na przykład poprzez udzielanie pożyczek w rachunku systemu gwarancji depozytów prowadzonym przez KBC, byłoby niezgodne z zakazem finansowania ze środków banku centralnego w zakresie, w jakim system gwarancji depozytów kwalifikuje się jako „instytucja publiczna” (podmiot prawa publicznego) w rozumieniu art. 123 ust. 1 Traktatu (77). |
| --- | --- |

13.3.

14.   Ułatwianie przekazywania składek na rzecz systemów gwarancji depozytów

| 14.1. | Obecnie, gdy instytucja kredytowa przestaje być członkiem danego systemu gwarancji depozytów i staje się członkiem do innego systemu gwarancji depozytów lub gdy część jej działalności zostaje przeniesiona do innego systemu gwarancji depozytów, system gwarancji depozytów pochodzenia przekazuje jedynie niewielką część wcześniejszych składek instytucji kredytowej do nowego systemu. Począwszy od 2024 r., po osiągnięciu przez systemy gwarancji depozytów poziomu docelowego, możliwość przekazywania składek może całkowicie ustać, ponieważ przekazywane mogą być tylko składki z ostatnich 12 miesięcy. W przypadku zmian członkostwa danej instytucji kredytowej w systemie gwarancji depozytów doprowadzi to do nadwyżki finansowania w systemie gwarantowania depozytów pochodzenia, ponieważ ryzyko ponoszone przez ten system jest ograniczone, podczas gdy jego środki finansowe pozostają bardzo podobne. Z drugiej strony w przyjmującym systemie gwarantowania depozytów powstaje luka w finansowaniu, ponieważ przekazane zasoby nie są współmierne do przeniesionego ryzyka. Lukę tę wypełnia przenosząca się instytucja kredytowa lub wszyscy członkowie otrzymującego systemu gwarancji depozytów. Obecne ramy dotyczące gwarantowania depozytów traktują systemy gwarantowania depozytów pochodzenia w sposób uprzywilejowany kosztem przenoszącej się instytucji kredytowej i/lub członków przyjmującego systemu gwarancji depozytów. W obecnej formie ramy dotyczące gwarantowania depozytów nakładają na instytucje kredytowe, które zmieniają swoje powiązanie z systemem gwarancji depozytów, znaczne koszty utopione. Stanowi to istotną przeszkodę w realizacji celu, jakim jest wspieranie jednolitego rynku usług bankowych w Unii. |
| --- | --- |

14.1.

| 14.2. | EBC ubolewa, że wniosek Komisji nie jest zgodny z zaleceniem EUNB (78), aby upoważnić EUNB do opracowania metodyki, która wyeliminowałaby tę wadę w ramach gwarantowania depozytów. EBC proponuje przyznanie EUNB mandatu do opracowania metodyki obliczania wysokości składek, które powinny być przekazywane, aby zrównoważyć przenoszone ryzyko. Ograniczyłoby to do minimum nadwyżkę finansowania w systemie gwarantowania depozytów pochodzenia oraz lukę finansowania w systemie przyjmującym, a tym samym pozwoliłoby uniknąć nakładania zbędnych kosztów na przenoszącą się instytucję kredytową i innych członków przyjmującego systemu gwarancji depozytów. Taka metodyka powinna równoważyć interesy zaangażowanych systemów gwarancji depozytów i zachować stabilność finansową w całym systemie. |
| --- | --- |

14.2.

15.   Wymiana informacji

| 15.1. | Proponowany pakiet legislacyjny ma na celu dalsze wzmocnienie przepisów regulujących wymianę informacji w kontekście zarządzania kryzysowego (79). |
| --- | --- |

15.1.

| 15.2. | EBC wspiera kompleksową i terminową wymianę informacji między właściwymi organami a organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do celów zarządzania kryzysowego. EBC i Jednolita Rada wprowadziły już kompleksowy dwustronny protokół ustaleń ułatwiający taką wymianę (80). Protokół ustanawia wiele kanałów wymiany informacji i współpracy, zapewniając informowanie Jednolitej Rady o istotnych zmianach dotyczących podmiotów bezpośrednio nadzorowanych przez EBC. |
| --- | --- |

15.2.

| 15.3. | EBC ma jednak wątpliwości co do projektów zmian rozporządzenia SRMR i dyrektywy BRRD, które zobowiązują EBC i innych członków ESBC do przekazywania Jednolitej Radzie wszystkich informacji niezbędnych jej do wykonywania jej zadań w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (81) oraz do przekazywania Komisji wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania przez Komisję jej zadań w ramach dyrektywy BRRD związanych z kształtowaniem polityki, w tym do przygotowywania ocen skutków regulacji oraz przygotowywania i negocjowania wniosków ustawodawczych (82). |
| --- | --- |

15.3.

| 15.4. | Zakres przedmiotowy tych obowiązków nie jest jasny i w związku z tym pożądane byłoby dalsze doprecyzowanie rodzaju informacji, które mają być przekazywane Jednolitej Radzie i Komisji. W szczególności wszelkie nowe przepisy dotyczące wymiany informacji, które mają być zawarte w dyrektywie BRRD, mogą mieć zastosowanie wyłącznie do przedmiotu tej dyrektywy. Taka wymiana informacji nie obejmowałaby na przykład informacji dotyczących nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi lub działań Komisji w dziedzinie kształtowania polityki. EBC rozumie, że ta wymiana informacji dotyczy wyłącznie informacji w formie zagregowanej, nie zaś informacji dotyczących poszczególnych instytucji kredytowych. Ponadto EBC z zadowoleniem przyjąłby ustanowienie porozumień o współpracy z Komisją w celu zapewnienia skutecznego i sprawnego przekazywania tych informacji. Ponadto EBC rozumie, że wszelkie informacje poufne będą przekazywane Komisji zgodnie z odpowiednimi sektorowymi przepisami prawa Unii ustanawiającymi ochronę informacji poufnych oraz wyjątkami od takiej ochrony. |
| --- | --- |

15.4.

| 15.5. | Należy również przypomnieć, że poufne informacje statystyczne mogą być przekazywane Jednolitej Radzie i Komisji wyłącznie zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii dotyczącymi ochrony informacji poufnych. W szczególności art. 8 ust. 4a rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 (83) zezwala członkom ESBC na przekazywanie poufnych informacji statystycznych (84) władzom lub organom państw członkowskich i Unii odpowiedzialnym za nadzór nad instytucjami, rynkami i infrastrukturami finansowymi lub stabilność systemu finansowego, tylko w zakresie i stopniu szczegółowości niezbędnym do realizacji ich odpowiednich zadań. Zgodnie z tym samym przepisem władze lub organy otrzymujące poufne informacje statystyczne podejmują wszelkie działania regulacyjne, administracyjne, techniczne i organizacyjne, konieczne by zapewnić fizyczną i logiczną ochronę poufnych informacji statystycznych. Na tej podstawie i na wniosek Jednolitej Rady EBC przekazuje jej poufne informacje statystyczne. |
| --- | --- |

15.5.

16.   Przekazywanie danych osobowych

| 16.1. | Chociaż proponowany pakiet legislacyjny ma na celu dalsze wzmocnienie przepisów regulujących wymianę informacji w kontekście zarządzania kryzysowego, nie porusza on kwestii ochrony danych osobowych, która jest ważnym tematem i prawem podstawowym. Rozporządzenie SRMR powinno zapewnić jaśniejsze wytyczne dotyczące wymiany danych osobowych oraz odpowiednie zabezpieczenia dla osób, których dane dotyczą, tak aby zapewnić sprawiedliwą równowagę między różnymi wchodzącymi w grę interesami. |
| --- | --- |

16.1.

| 16.2. | Ponadto doświadczenie pokazało, że przestrzeganie przepisów o ochronie danych może wymagać dodatkowego czasu na przeprowadzenie niezbędnych działań przed wymianą istotnych informacji. Ten dodatkowy potrzebny czas może prowadzić do potencjalnych opóźnień. Byłoby to szczególnie problematyczne w kontekście sytuacji kryzysowej, gdy na przykład Jednolita Rada potrzebuje szybko informacji umożliwiających przygotowanie się do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W związku z tym może zaistnieć potrzeba wprowadzenia przepisów szczegółowych w celu tymczasowego złagodzenia wymogów proceduralnych w zakresie ochrony danych w celu zapewnienia właściwej równowagi między różnymi interesami wchodzącymi w grę w takich sytuacjach kryzysowych.
  W przypadku gdy EBC zaleca zmianę projektów rozporządzeń i dyrektywy, szczegółowe propozycje zmian wraz z ich uzasadnieniem zostały zawarte w odrębnym roboczym dokumencie o charakterze technicznym. Roboczy dokument techniczny jest dostępny w języku angielskim na stronie internetowej EUR-Lex. |
| --- | --- |

16.2.

W przypadku gdy EBC zaleca zmianę projektów rozporządzeń i dyrektywy, szczegółowe propozycje zmian wraz z ich uzasadnieniem zostały zawarte w odrębnym roboczym dokumencie o charakterze technicznym. Roboczy dokument techniczny jest dostępny w języku angielskim na stronie internetowej EUR-Lex.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 5 lipca 2023 r.

Prezes EBC

Christine LAGARDE

---

(1)  COM(2023) 226 final.

1

(2)  COM(2023) 227 final.

2

(3)  COM(2023) 228 final.

3

(4)  COM(2023) 229 final.

4

(5)  Zob. opinię Europejskiego Banku Centralnego CON/2017/6 z dnia 8 marca 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do stopnia uprzywilejowania niezabezpieczonych instrumentów dłużnych w hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym (Dz.U. C 132 z 26.4.2017, s. 1) oraz opinię Europejskiego Banku Centralnego CON/2017/47 z dnia 8 listopada 2017 r. w sprawie zmian unijnych ram zarządzania kryzysowego (Dz.U. C 34 z 31.1.2018, s. 17). Opinie EBC są dostępne na stronie internetowej EUR-Lex. Zob. w szczególności wkład EBC do ukierunkowanych konsultacji Komisji Europejskiej w sprawie przeglądu ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów, dostępny na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu.

5

(6)  Zob. uzasadnienie proponowanych projektu zmian rozporządzenia SRMR, s. 5 i 10.

6

(7)  Zob. „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 1.

7

(8)  Zob. uzasadnienie projektu zmian rozporządzenia BRRD, str. 19.

8

(9)  Zob. oświadczenie Eurogrupy w sprawie przyszłości unii bankowej z 16 czerwca 2022 r., dostępne na stronie internetowej Rady Unii Europejskiej pod adresem www.consilium.europa.eu.

9

(10)  Zob. pkt 1.1 opinii Europejskiego Banku Centralnego CON/2016/26 z dnia 20 kwietnia 2016 r. w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w celu ustanowienia europejskiego systemu gwarantowania depozytów (Dz.U. C 252 z 12.7.2016, s. 1).

10

(11)  Zob. „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 1-4 i 14-15.

11

(12)  Zob. pkt 1.1 opinii CON/2016/26.

12

(13)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie przeglądu ram zarządzania kryzysowego i gwarantowania depozytów, które to ramy stanowią krok w kierunku dokończenia budowy unii bankowej (COM(2023) 225 final).

13

(14)  Zob. pkt 4 opinii CON/2017/47 oraz „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 2 i 5-6.

14

(15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).

15

(16)  Zob. art. 1 pkt 15 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 13 rozporządzenia SRMR.

16

(17)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

17

(18)  Zob. art. 1 pkt 15 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 13 rozporządzenia SRMR.

18

(19)  Zob. art. 1 pkt 15 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 13 rozporządzenia SRMR.

19

(20)  Zob. art. 1 pkt 15 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 13 rozporządzenia SRMR.

20

(21)  Zob. motyw 14 i art. 1 pkt 16 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do rozporządzenia SRMR nowy art. 13c.

21

(22)  Protokół ustaleń między Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie współpracy i wymiany informacji, dostępny na stronie internetowej EUR-Lex.

22

(23)  Zob. art. 1 pkt 16 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do rozporządzenia SRMR nowy art. 13c.

23

(24)  Zob. art. 27 ust. 1 lit. h) dyrektywy BRRD.

24

(25)  Zob. art. 1 pkt 16 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do rozporządzenia SRMR nowy art. 13c ust. 1 lit. b).

25

(26)  Zob. „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 2 i 6-7.

26

(27)  Zob. art. 1 pkt 20 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do rozporządzenia SRMR nowy art. 18a ust. 2.

27

(28)  Zob. art. 1 pkt 20 projektu zmian do rozporządzenia SRMR, który wprowadza do tego rozporządzenia nowy art. 18a oraz art. 1 pkt 19 projektu zmian do dyrektywy BRRD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 32c.

28

(29)  Zob. art. 1 pkt 20 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do rozporządzenia SRMR nowy art. 18a ust. 2 lit. b).

29

(30)  Zob. art. 1 pkt 12 projektu zmian dyrektywy DGSD, który zmienia art. 11 tej dyrektywy.

30

(31)  Zob. art. 1 pkt 19 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 18 ust. 4 lit. d) tego rozporządzenia.

31

(32)  Zob. art. 1 pkt 17 lit. b) projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 32 ust. 4 lit. d) tej dyrektywy.

32

(33)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149).

33

(34)  Zob. art. 1 pkt 20 projektu zmian do rozporządzenia SRMR, który wprowadza do tego rozporządzenia nowy art. 18a ust. 1 lit. b) oraz art. 1 pkt 19 projektu zmian do dyrektywy BRRD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 32c ust. 1 lit. b).

34

(35)  Zob. art. 1 pkt 13 projektu zmian dyrektywy DGSD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 11e.

35

(36)  Zob. motyw 30 projektu zmian dyrektywy DGSD.

36

(37)  Zob. art. 1 pkt 13 projektu zmian dyrektywy DGSD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 11e ust. 5.

37

(38)  Zob. motyw 15 i art. 1 pkt 16 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do rozporządzenia SRMR nowy art. 13c.

38

(39)  Zob. motyw 15 projektu zmian dyrektywy SRMR.

39

(40)  Zob. motyw 16 projektu zmian dyrektywy SRMR.

40

(41)  Zob. art. 1 pkt 56 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 109 tej dyrektywy.

41

(42)  Zob. art. 1 pkt 13 projektu zmian dyrektywy DGSD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 11e.

42

(43)  Zob. art. 1 pkt 55 lit. a) projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 108 ust. 1 tej dyrektywy.

43

(44)  Zob. art. 1 pkt 24 lit. a) projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 27 ust. 7 tego rozporządzenia.

44

(45)  Zob. art. 1 pkt 24 lit. a) projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 27 ust. 7 tego rozporządzenia.

45

(46)  Zob. MFW, „Financial Sector Assessment Program – Technical Note – Bank Resolution and Crisis Management” (2018), str. 6 i 30, dostępne na stronie internetowej MFW pod adresem www.imf.org.

46

(47)  Zob. także „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 4.

47

(48)  Zob. „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 3 i 11. EBC zachęcał Komisję do zbadania wykonalności takich rozwiązań jak stworzenie europejskich ram likwidacji administracyjnej – wspieranych przez EDIS – w celu zapewnienia skutecznego i zharmonizowanego postępowania w przypadku upadłości takich instytucji kredytowych.

48

(49)  Zob. motyw 26 i art. 1 pkt 23 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 21 tego rozporządzenia.

49

(50)  Zob. art. 1 pkt 55 lit. a) projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 108 ust. 1 tej dyrektywy.

50

(51)  W tym zakresie zobacz również „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 4 i 13.

51

(52)  Więcej informacji na temat rozwiązań stosowanych w USA, które obejmuje jednopoziomowe uprzywilejowanie deponentów i znaczne wykorzystanie strategii przenoszenia, można znaleźć w przemówieniu Andrei Enrii, przewodniczącego Rady ds. Nadzoru EBC pt. „Of temples and trees: on the road to completing the European banking union”, które jest dostępne na stronie internetowej nadzoru bankowego EBC pod adresem www.bankingsupervision.europa.eu.

52

(53)  Zob. pkt 2.3.2 opinii CON/2017/6.

53

(54)  Zob. art. 32b dyrektywy BRRD.

54

(55)  Zob. art. 1 pkt 18 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 32b tej dyrektywy.

55

(56)  Zob. pkt 3.2 opinii CON/2020/25 oraz „ECB contribution to the European Commission’s targeted consultation on the review of the crisis management and deposit insurance framework”, str. 2 i 8.

56

(57)  Zob. również pkt 8.6 powyżej.

57

(58)  Zob. art. 1 pkt 18 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 32b ust. 3 tej dyrektywy.

58

(59)  Zob. art. 4 ust. 1 lit. a) oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

59

(60)  Zob. motyw 16 i art. 1 pkt 18 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 32b ust. 4 tej dyrektywy.

60

(61)  Zob. motyw 16 i art. 1 pkt 18 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 32b ust. 1 i 2 tej dyrektywy.

61

(62)  Zob. art. 1 pkt 18 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 32B ust. 1 tej dyrektywy i stanowi, że odpowiedni krajowy organ administracyjny lub sądowy powinien być uprawniony do niezwłocznego wszczęcia procedury mającej na celu uporządkowaną likwidację instytucji lub podmiotu zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym.

62

(63)  Zob. art. 1 pkt 37 lit. a) projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 70 ust. 3 tego rozporządzenia oraz art. 1 pkt 53 lit. a) projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 103 ust. 3 tej dyrektywy.

63

(64)  Zob. wyrok z dnia 9 września 2020 r. w sprawie BNP Paribas przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu, T-150/18 i T-345/18, EU:T:2020:394, pkt 78.

64

BNP Paribas

,

(65)  Zob. art. 1 pkt 37 lit. b) projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do tego rozporządzenia nowy art. 70 ust. 3a oraz art. 1 pkt 53 lit. b) projektu zmian dyrektywy BRRD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 103 ust. 3a.

65

(66)  Zob. art. 1 pkt 37 lit. b) projektu zmian rozporządzenia SRMR, który wprowadza do tego rozporządzenia nowy art. 70 ust. 3a oraz art. 1 pkt 53 lit. b) projektu zmian dyrektywy BRRD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 103 ust. 3a.

66

(67)  Zob. art. 1 pkt 3 lit. a) oraz art. 2 pkt 7 lit. a) projektu dotyczącego połączeń łańcuchowych, które zmieniają, odpowiednio, art. 45f ust. 1 dyrektywy BRRD oraz art. 12g ust. 1 rozporządzenia SRMR.

67

(68)  Zob. art. 1 pkt 3 lit. a) oraz art. 2 pkt 7 lit. a) projektu dotyczącego połączeń łańcuchowych, które zmieniają, odpowiednio, art. 45f ust. 1 dyrektywy BRRD oraz art. 12g ust. 1 rozporządzenia SRMR.

68

(69)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

69

(70)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

70

(71)  Zob. część druga do siódmej rozporządzenia CRR oraz tytuł VII dyrektywy CRD.

71

(72)  Zob. art. 11 ust. 6 rozporządzenia CRR.

72

(73)  Większość tych zmian wynika z opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie finansowania systemów gwarancji depozytów i wykorzystania funduszy systemów gwarancji depozytów (EBA/OP/2020/02), dostępnej na stronie internetowej EUNB pod adresem www.eba.europa.eu.

73

(74)  Zob. art. 1 pkt 3 lit. a) projektu zmian dyrektywy DGSD, który zmienia art. 4 ust. 4 tej dyrektywy.

74

(75)  Zob. art. 1 pkt 11 lit. e) projektu zmian dyrektywy DGSD, który wprowadza do tej dyrektywy nowy art. 10 ust. 7a.

75

(76)  Zob. art. 17 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”), który stanowi, że w celu przeprowadzania swoich operacji KBC mogą otwierać rachunki bankowe instytucjom kredytowym, organom publicznym i innym uczestnikom rynku.

76

(77)  Zob. Raport o konwergencji EBC z 2022 r., pkt 2.2.3, oraz opinię CON/2020/24.

77

(78)  Zob. opinię Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie kwalifikowalności depozytów, poziomu gwarancji i współpracy między systemami gwarancji depozytów (EBA/OP/2019/10), dostępną na stronie internetowej EUNB pod adresem www.eba.europa.eu.

78

(79)  Zob. art. 1 pkt 25 i pkt 43 projektu zmian rozporządzenia SRMR, które zmieniają, odpowiednio, art. 30 i art. 88 tego rozporządzenia.

79

(80)  Protokół ustaleń między Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie współpracy i wymiany informacji.

80

(81)  Zob. art. 1 pkt 29 projektu zmian rozporządzenia SRMR, który zmienia art. 34 tego rozporządzenia oraz art. 1 pkt 58 projektu zmian dyrektywy BRRD, który zmienia art. 128 tej dyrektywy.

81

(82)  Zob. art. 1 pkt 58 projektu zmian rozporządzenia BRRD, który zmienia art. 128 rozporządzenia BRRD.

82

(83)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8). Podstawą prawną rozporządzenia (WE) nr 2533/98 jest art. 5 ust. 4 Statutu ESBC, który stanowi, że Rada, zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41 Statutu ESBC i ze wsparciem KBC, określa między innymi zasady poufności mające zastosowanie do zbierania informacji statystycznych przez EBC.

83

(84)  Zgodnie z definicją zawartą w art. 1 pkt 12 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.

84

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/34 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/34

---

Kursy walutowe euro (1)

30 sierpnia 2023 r.

(2023/C 307/05)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0886 |
| JPY | Jen | 159,15 |
| DKK | Korona duńska | 7,4531 |
| GBP | Funt szterling | 0,85920 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,8410 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9568 |
| ISK | Korona islandzka | 142,70 |
| NOK | Korona norweska | 11,5460 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,107 |
| HUF | Forint węgierski | 379,85 |
| PLN | Złoty polski | 4,4728 |
| RON | Lej rumuński | 4,9420 |
| TRY | Lir turecki | 29,1190 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6814 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4764 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,5427 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,8250 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4723 |
| KRW | Won | 1 442,07 |
| ZAR | Rand | 20,2170 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,9347 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 590,26 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 5,0511 |
| PHP | Peso filipińskie | 61,800 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 38,145 |
| BRL | Real | 5,2877 |
| MXN | Peso meksykańskie | 18,2478 |
| INR | Rupia indyjska | 90,0188 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0886

JPY

Jen

159,15

DKK

Korona duńska

7,4531

GBP

Funt szterling

0,85920

SEK

Korona szwedzka

11,8410

CHF

Frank szwajcarski

0,9568

ISK

Korona islandzka

142,70

NOK

Korona norweska

11,5460

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,107

HUF

Forint węgierski

379,85

PLN

Złoty polski

4,4728

RON

Lej rumuński

4,9420

TRY

Lir turecki

29,1190

AUD

Dolar australijski

1,6814

CAD

Dolar kanadyjski

1,4764

HKD

Dolar Hongkongu

8,5427

NZD

Dolar nowozelandzki

1,8250

SGD

Dolar singapurski

1,4723

KRW

Won

1 442,07

ZAR

Rand

20,2170

CNY

Yuan renminbi

7,9347

IDR

Rupia indonezyjska

16 590,26

MYR

Ringgit malezyjski

5,0511

PHP

Peso filipińskie

61,800

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

38,145

BRL

Real

5,2877

MXN

Peso meksykańskie

18,2478

INR

Rupia indyjska

90,0188

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/35 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/35

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.11214 – MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 307/06)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Mubadala Capital LLC („Mubadala Capital”, Arabia Saudyjska), kontrolowane przez Mubadala Investment Company PJSC (Arabia Saudyjska), |
| --- | --- |

—

Mubadala Capital LLC („Mubadala Capital”, Arabia Saudyjska), kontrolowane przez Mubadala Investment Company PJSC (Arabia Saudyjska),

| — | Fig Buyer GP („Fortress Management”, Stany Zjednoczone), nowo utworzony podmiot, w którym całościowy udział posiadają członkowie obecnego zespołu zarządzającego przedsiębiorstwem Fortress Investment Group LLC, |
| --- | --- |

—

Fig Buyer GP („Fortress Management”, Stany Zjednoczone), nowo utworzony podmiot, w którym całościowy udział posiadają członkowie obecnego zespołu zarządzającego przedsiębiorstwem Fortress Investment Group LLC,

| — | Fortress Investment Group LLC („FIG”, Stany Zjednoczone). |
| --- | --- |

—

Fortress Investment Group LLC („FIG”, Stany Zjednoczone).

Przedsiębiorstwa Mubadala Capital i Fortress Management przejmą, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem FIG.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów kapitałowych i na podstawie umowy spółki komandytowej.

2.

| — | Mubadala Capital jest spółką zależną MIC zajmującą się zarządzaniem aktywami, |
| --- | --- |

—

Mubadala Capital jest spółką zależną MIC zajmującą się zarządzaniem aktywami,

| — | Fortress Management jest własnością członków obecnego zespołu zarządzającego FIG, |
| --- | --- |

—

Fortress Management jest własnością członków obecnego zespołu zarządzającego FIG,

| — | FIG jest przedsiębiorstwem zajmującym się zarządzaniem zdywersyfikowanymi inwestycjami. |
| --- | --- |

—

FIG jest przedsiębiorstwem zajmującym się zarządzaniem zdywersyfikowanymi inwestycjami.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.11214 - MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą lub pocztą elektroniczną. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/37 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/37

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.11229 – MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 307/07)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | MFE-MEDIAFOREUROPE N.V. („MFE”, Niderlandy), kontrolowane przez Fininvest S.p.A. (Włochy), |
| --- | --- |

—

MFE-MEDIAFOREUROPE N.V. („MFE”, Niderlandy), kontrolowane przez Fininvest S.p.A. (Włochy),

| — | ProSiebenSat.1 Media SE („P7S1”, Niemcy). |
| --- | --- |

—

ProSiebenSat.1 Media SE („P7S1”, Niemcy).

Przedsiębiorstwo MFE przejmie, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem P7S1.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu akcji.

2.

| — | MFE to wielonarodowa grupa medialna, która jest operatorem kanałów telewizji bezpłatnej i stacji radiowych oraz oferuje treści dla telewizji płatnej w języku włoskim i hiszpańskim, a także prowadzi działalność gospodarczą związaną z sektorem audiowizualnym, w tym sprzedaż reklam na różnych platformach dystrybucyjnych; |
| --- | --- |

—

MFE to wielonarodowa grupa medialna, która jest operatorem kanałów telewizji bezpłatnej i stacji radiowych oraz oferuje treści dla telewizji płatnej w języku włoskim i hiszpańskim, a także prowadzi działalność gospodarczą związaną z sektorem audiowizualnym, w tym sprzedaż reklam na różnych platformach dystrybucyjnych;

| — | P7S1 to przedsiębiorstwo medialne i cyfrowe, które działa w segmentach rozrywkowym, randkowym, wideo oraz w branży handlu i inwestycji wysokiego ryzyka, która to działalność koncentruje się w krajach niemieckojęzycznych. |
| --- | --- |

—

P7S1 to przedsiębiorstwo medialne i cyfrowe, które działa w segmentach rozrywkowym, randkowym, wideo oraz w branży handlu i inwestycji wysokiego ryzyka, która to działalność koncentruje się w krajach niemieckojęzycznych.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.11229 – MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą lub pocztą elektroniczną. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 31.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 307/38 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 307/38

---

Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014

(2023/C 307/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 6b ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 664/2014 (1).

POWIADOMIENIE O ZATWIERDZENIU ZMIANY STANDARDOWEJ W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA LUB CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM POCHODZĄCEGO Z PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO

(Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012)

„Bardejovský Med / Med z Bardejova”

Nr UE: PDO-SK-02778-AM01 – 14.6.2023

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa produktu

„Bardejovský Med / Med z Bardejova”

2.   Państwo członkowskie, do którego należy obszar geograficzny

Słowacja

3.   Organ państwa członkowskiego powiadamiający o zmianie standardowej

Úrad priemyselného vlastníctva SR (Urząd Własności Przemysłowej Republiki Słowackiej)

—

4.   Opis zatwierdzonych zmian

„BARDEJOVSKÝ MED”/„MED Z BARDEJOVA”

TEKST ORYGINALNY:

Miód ze spadzi jodłowej

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |
| Zawartość glukozy i fruktozy: | co najmniej 60 % |
| Zawartość mikroelementów: | ponad 1 % |
| Przewodność elektryczna: | co najmniej 100 mS/m |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy:

co najmniej 60 %

Zawartość mikroelementów:

ponad 1 %

Przewodność elektryczna:

co najmniej 100 mS/m

Zawiera bardzo duże ilości minerałów i mikroelementów.

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu, |
| --- | --- |
| 95–114 mm w skali Pfunda |
| Krystalizacja: | w wyniku krystalizacji powstają niewielkie kryształki, które szybko rozpuszczają się w niskiej temperaturze podczas rozpuszczania miodu |
| Aromat: | łagodny, niezbyt mocny, delikatnie słodki, maślany aromat |
| Smak: | delikatnie słodki o łagodnym, niezbyt mocnym maślanym smaku |

Barwa:

klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu,

95–114 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

w wyniku krystalizacji powstają niewielkie kryształki, które szybko rozpuszczają się w niskiej temperaturze podczas rozpuszczania miodu

Aromat:

łagodny, niezbyt mocny, delikatnie słodki, maślany aromat

Smak:

delikatnie słodki o łagodnym, niezbyt mocnym maślanym smaku

Miód ze spadzi lipowej

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |
| Zawartość glukozy i fruktozy: | co najmniej 60 % |
| Zawartość mikroelementów: | ponad 1 % |
| Przewodność elektryczna: | co najmniej 90 mS/m |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy:

co najmniej 60 %

Zawartość mikroelementów:

ponad 1 %

Przewodność elektryczna:

co najmniej 90 mS/m

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnobrązowej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, 95-110 mm w skali Pfunda |
| --- | --- |
| Krystalizacja: | krystalizacja spadzi lipowej następuje stosunkowo szybko w porównaniu z krystalizacją spadzi innych gatunków; kryształki są dość duże i przypominają grube ziarenka piasku |
| Aromat: | korzenny z silnym aromatem kwiatu lipy |
| Smak: | delikatnie pikantny o charakterystycznym smaku podobnym do mentolu |

Barwa:

klarowna, od ciemnobrązowej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, 95-110 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

krystalizacja spadzi lipowej następuje stosunkowo szybko w porównaniu z krystalizacją spadzi innych gatunków; kryształki są dość duże i przypominają grube ziarenka piasku

Aromat:

korzenny z silnym aromatem kwiatu lipy

Smak:

delikatnie pikantny o charakterystycznym smaku podobnym do mentolu

Miód spadziowy

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| | w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |
| Zawartość glukozy i fruktozy: | co najmniej 60 % |
| Zawartość mikroelementów: | ponad 1 % |
| Przewodność elektryczna: | co najmniej 95 mS/m |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy:

co najmniej 60 %

Zawartość mikroelementów:

ponad 1 %

Przewodność elektryczna:

co najmniej 95 mS/m

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, brązowoczerwona, od brązowej po ciemnobrązową |
| --- | --- |
| 95–110 mm w skali Pfunda |
| Krystalizacja: | szybka, powodująca powstanie raczej grubych kryształków |
| Aromat: | lekko korzenny |
| Smak: | lekko maślany i pikantny o charakterystycznym smaku spadzi |

Barwa:

klarowna, brązowoczerwona, od brązowej po ciemnobrązową

95–110 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

szybka, powodująca powstanie raczej grubych kryształków

Aromat:

lekko korzenny

Smak:

lekko maślany i pikantny o charakterystycznym smaku spadzi

TEKST W NOWYM BRZMIENIU:

Miód ze spadzi jodłowej

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |
| Zawartość glukozy i fruktozy: | co najmniej 45 % |
| Przewodność elektryczna: | co najmniej 100 mS/m |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy:

co najmniej 45 %

Przewodność elektryczna:

co najmniej 100 mS/m

Zawiera bardzo duże ilości minerałów i mikroelementów.

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu, |
| --- | --- |
| ponad 65 mm w skali Pfunda |
| Krystalizacja: | w wyniku krystalizacji powstają niewielkie kryształki, które szybko rozpuszczają się w niskiej temperaturze podczas rozpuszczania miodu |
| Aromat: | łagodny, niezbyt mocny, delikatnie słodki, maślany aromat |
| Smak: | delikatnie słodki o łagodnym, niezbyt mocnym maślanym smaku |

Barwa:

klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu,

ponad 65 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

w wyniku krystalizacji powstają niewielkie kryształki, które szybko rozpuszczają się w niskiej temperaturze podczas rozpuszczania miodu

Aromat:

łagodny, niezbyt mocny, delikatnie słodki, maślany aromat

Smak:

delikatnie słodki o łagodnym, niezbyt mocnym maślanym smaku

Miód ze spadzi lipowej

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |
| Zawartość glukozy i fruktozy: | co najmniej 45 % |
| Przewodność elektryczna: | co najmniej 90 mS/m |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy:

co najmniej 45 %

Przewodność elektryczna:

co najmniej 90 mS/m

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnobrązowej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, ponad 65 mm w skali Pfunda |
| --- | --- |
| Krystalizacja: | krystalizacja spadzi lipowej następuje stosunkowo szybko w porównaniu z krystalizacją spadzi innych gatunków; kryształki są dość duże i przypominają grube ziarenka piasku |
| Aromat: | korzenny z silnym aromatem kwiatu lipy |
| Smak: | delikatnie pikantny o charakterystycznym smaku podobnym do mentolu |

Barwa:

klarowna, od ciemnobrązowej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, ponad 65 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

krystalizacja spadzi lipowej następuje stosunkowo szybko w porównaniu z krystalizacją spadzi innych gatunków; kryształki są dość duże i przypominają grube ziarenka piasku

Aromat:

korzenny z silnym aromatem kwiatu lipy

Smak:

delikatnie pikantny o charakterystycznym smaku podobnym do mentolu

Miód spadziowy

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |
| Zawartość glukozy i fruktozy: | co najmniej 45 % |
| Przewodność elektryczna: | co najmniej 95 mS/m |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy:

co najmniej 45 %

Przewodność elektryczna:

co najmniej 95 mS/m

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, ponad 65 mm w skali Pfunda |
| --- | --- |
| Krystalizacja: | szybka, powodująca powstanie raczej grubych kryształków |
| Aromat: | lekko korzenny |
| Smak: | lekko maślany i pikantny o charakterystycznym smaku spadzi |

Barwa:

klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, ponad 65 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

szybka, powodująca powstanie raczej grubych kryształków

Aromat:

lekko korzenny

Smak:

lekko maślany i pikantny o charakterystycznym smaku spadzi

Zmiana ta ma wpływ na jednolity dokument.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Bardejovský Med / Med z Bardejova”

Nr UE: PDO-SK-02778-AM01 – 14.6.2023

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Bardejovský Med / Med z Bardejova”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Słowacja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Bardejovský med”/„Med z Bardejova” obejmuje trzy odrębne produkty:

miód ze spadzi jodłowej,

miód ze spadzi lipowej oraz

miód spadziowy.

Jest wprowadzany do obrotu w postaci płynnej lub skrystalizowanej.

Miód ze spadzi jodłowej

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy: co najmniej 45 %

Przewodność elektryczna: co najmniej 100 mS/m

Zawiera bardzo duże ilości minerałów i mikroelementów.

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu, |
| --- | --- |
| ponad 65 mm w skali Pfunda |
| Krystalizacja: | w wyniku krystalizacji powstają niewielkie kryształki, które szybko rozpuszczają się w niskiej temperaturze podczas rozpuszczania miodu |
| Aromat: | łagodny, niezbyt mocny, delikatnie słodki, maślany aromat |
| Smak: | delikatnie słodki o łagodnym, niezbyt mocnym maślanym smaku |

Barwa:

klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu,

ponad 65 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

w wyniku krystalizacji powstają niewielkie kryształki, które szybko rozpuszczają się w niskiej temperaturze podczas rozpuszczania miodu

Aromat:

łagodny, niezbyt mocny, delikatnie słodki, maślany aromat

Smak:

delikatnie słodki o łagodnym, niezbyt mocnym maślanym smaku

Miód ze spadzi lipowej

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy: co najmniej 45 %

Przewodność elektryczna: co najmniej 90 mS/m

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnobrązowej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, ponad 65 mm w skali Pfunda |
| --- | --- |
| Krystalizacja: | krystalizacja spadzi lipowej następuje stosunkowo szybko w porównaniu z krystalizacją spadzi innych gatunków; kryształki są dość duże i przypominają grube ziarenka piasku |
| Aromat: | korzenny z silnym aromatem kwiatu lipy |
| Smak: | delikatnie pikantny o charakterystycznym smaku podobnym do mentolu |

Barwa:

klarowna, od ciemnobrązowej po czarną z delikatnym śladem zieleni po skrystalizowaniu, ponad 65 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

krystalizacja spadzi lipowej następuje stosunkowo szybko w porównaniu z krystalizacją spadzi innych gatunków; kryształki są dość duże i przypominają grube ziarenka piasku

Aromat:

korzenny z silnym aromatem kwiatu lipy

Smak:

delikatnie pikantny o charakterystycznym smaku podobnym do mentolu

Miód spadziowy

Właściwości fizykochemiczne

| Zawartość wody: | nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji |
| --- | --- |
| Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF): | w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg |
| | w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg |
| Zawartość sacharozy: | nie więcej niż 5 g/100 g |

Zawartość wody:

nie więcej niż 18 % na powierzchni w naczyniu po sedymentacji

Zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF):

w przypadku miodu nierozpuszczanego po odwirowaniu nie więcej niż 5 mg/kg

w przypadku miodu rozpuszczanego po skrystalizowaniu nie więcej niż 15 mg/kg

Zawartość sacharozy:

nie więcej niż 5 g/100 g

Zawartość glukozy i fruktozy: co najmniej 45 %

Przewodność elektryczna: co najmniej 95 mS/m

Właściwości organoleptyczne

Wygląd

| Barwa: | klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu, |
| --- | --- |
| | ponad 65 mm w skali Pfunda |
| Krystalizacja: | szybka, powodująca powstanie raczej grubych kryształków |
| Aromat: | lekko korzenny |
| Smak: | lekko maślany i pikantny o charakterystycznym smaku spadzi |

Barwa:

klarowna, od ciemnej po czarną z delikatnym odcieniem zieleni po skrystalizowaniu,

ponad 65 mm w skali Pfunda

Krystalizacja:

szybka, powodująca powstanie raczej grubych kryształków

Aromat:

lekko korzenny

Smak:

lekko maślany i pikantny o charakterystycznym smaku spadzi

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji miodu „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Pakowanie miodu „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” musi odbywać się na określonym obszarze geograficznym, o którym mowa w pkt 4, w celu zapewnienia skuteczniejszej ochrony autentyczności i jakości tego produktu oraz jego identyfikowalności i nadzoru nad produktem.

Jest to jedyny sposób pozwalający zachować jakość i uniknąć jakichkolwiek zmian właściwości fizykochemicznych i organoleptycznych. Transport towarów do nowej lokalizacji prowadzi do zmian temperatury i wilgotności, do absorpcji zapachów zewnętrznych oraz do zwiększenia ilości HMF i zmniejszenia ilości diastazy. Pakowanie produktu na określonym obszarze zmniejsza ryzyko zmieszania go z miodem spoza obszaru, o którym mowa w pkt 4.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Miód „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” jest wytwarzany na obszarze Gór Czerchowskich w powiecie Bardejów w gminach Hertník, Šiba, Hervartov, Richvald, Kríže, Tarnov, Rokytov i Mokroluh oraz w następujących dzielnicach miasta Bardejów: Koligrund, Bardejovská zábava, Poštárka i Bardejov-Mihaľov.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Wniosek o rejestrację nazwy pochodzenia „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” opiera się wyłącznie na szczególnej jakości i właściwościach produktu, które wynikają z czynników naturalnych i ludzkich występujących na obszarze geograficznym.

Góry Czerchowskie są położone w północno-wschodniej części Słowacji. Pasmo to ukształtowało się na podłożu fliszowym z piaskowców i iłowców. Powierzchnię pokrywają lasy mieszane, w których gatunkami panującymi są buk, jodła i sosna. Na części wzgórz, na których położony jest Bardejów, występują jednorodne drzewostany jodłowe, które w jednym miejscu są również poprzeplatane lipą drobnolistną i bukiem. Udział jodły w lasach na tym określonym obszarze geograficznym jest bardzo wysoki – szacuje się, że wynosi on 70 %. Jodła pokrywa około 6 000 ha obszaru zalesionego, a ule na tych obszarach są zlokalizowane w pasiekach stałych lub wędrownych.

Całe pasmo Gór Czerchowskich jest położone w chłodnej strefie klimatycznej, w której średnie temperatury zimą wahają się od -3 °C do -6 °C, latem – od 14 °C do 16 °C, pokrywa śnieżna utrzymuje się przez 120–160 dni w roku, a liczba dni, gdy temperatura wynosi co najmniej 25 °C, waha się od 10 do 30. Klimat jest raczej chłodny i wilgotny, co stwarza odpowiednie warunki dla cyklu życia miodownicy jodłowej zielonej (Cinara pectinatae) z rodziny miodownicowatych (Lachnidea) i tworzenia przez nią dużych kolonii, które wytwarzają spadź i są podstawowym źródłem surowca do produktu „Bardejovský med”/„Med z Bardejova”.

Mszyce żerują, dziurawiąc gałęzie jodły lub liście innych drzew liściastych lub iglastych i wysysając ich soki. Ich metabolizm nie pozwala na przetwarzanie niektórych składników soków, dlatego wydalają je w postaci słodkich kropli, które pszczoły przenoszą do swoich uli i wzbogacają o specjalne substancje (enzymy); zagęszczają je, przechowują w plastrach miodu w ulach i wytwarzają z nich miód. Pszczoła miodna rasy kraińskiej (Apis mellifera carnica) jest hodowana na tym obszarze od dawna, dostosowała się do lokalnych warunków klimatycznych i pobierania spadzi. Pszczoła miodna rasy kraińskiej (Apis mellifera carnica) jest hodowana na tym obszarze od dawna, dostosowała się do lokalnych warunków klimatycznych i pobierania spadzi.

Pszczoły wytwarzają „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” w ulach znajdujących się w pasiekach stałych lub wędrownych w ściśle określonych granicach gmin na określonym obszarze geograficznym. Ule muszą być wykonane z naturalnego materiału – drewna. Pszczoły nie mogą być trzymane w ulach zbudowanych z tworzywa sztucznego lub polistyrenu.

Miód pozyskuje się z plastrów miodu poprzez odwirowywanie w miodarkach. Wirowanie przeprowadza się, gdy miód jest dojrzały, a zawartość wody nie przekracza 18 %. Zabrania się wirowania plastrów zawierających czerwie. W czasie sezonu pszczelarskiego zabronione jest stosowanie chemicznych produktów leczniczych w ulach. Zawartość wody w miodzie nie może być redukowana w drodze odparowywania technicznego. Po odwirowaniu miód jest filtrowany przez sita, aby usunąć zanieczyszczenia (wosk, pszczoły itp.). Z miodu można tylko usuwać zanieczyszczenia, nie można do niego niczego dodawać. Następnie miód jest przechowywany w przeznaczonych do tego celu pojemnikach lub może być od razu rozlewany do szklanych słoików przeznaczonych do sprzedaży końcowej konsumentowi. Po odwirowaniu, jeżeli miód jest przechowywany w pojemnikach, może rozpuszczać się wyłącznie w temperaturach poniżej 45 oC. Cały proces wirowania i rozlewania miodu może odbywać się wyłącznie w przeznaczonym do tego celu zakładzie zatwierdzonym przez odpowiedni regionalny urząd ds. weterynaryjnych oraz żywności, który musi znajdować się na określonym obszarze.

Pszczelarze odbierają miód w tradycyjny rzemieślniczy sposób, który jest ściśle związany z obszarem. Umiejętności lokalnych pszczelarzy przejawiają się w wyborze miejsc, w których zakładają pasieki, sposobie pozyskiwania miodu, jego odwirowywaniu oraz zasadach przechowywania i dekantacji miodu. W podkurzaczu używa się wyłącznie starego butwiejącego drewna z lokalnych drzew, które wytwarza nieszkodliwy i niedrażniący dym. W czasie sezonu pszczelarskiego nie wolno podkarmiać pszczół cukrem ani innym pokarmem. Plastry miodu odsklepia się w tradycyjny sposób przy użyciu widelca. Odciąganie miodu z ramki następuje poprzez odwirowanie i odbywa się bez podgrzewania. Miód nie jest pasteryzowany.

Wyjątkowy charakter miodu „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” wynika z faktu, że zarówno spadź lipowa, jak i miód spadziowy zawierają również spadź jodłową, która nadaje im barwę od ciemnobrązowej do czarnej; kompozycja ta tworzy bardzo delikatny smak. Zawdzięcza szczególną jakość swojemu składowi i wysokiej zawartości flawonoidów, minerałów i mikroelementów. Pozyskiwany w ten sposób miód charakteryzuje się raczej gęstą konsystencją, delikatnym smakiem, ciemną barwą i aromatem. Zawiera bardzo duże ilości minerałów i mikroelementów.

Wysokiej jakości „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” wytwarzany na czystych i naturalnych terenach zdobył szereg nagród na prestiżowych targach światowych. Jakość tego produktu opisano również w tekście opublikowanym w dzienniku Pravda z 5 lipca 2016 r.: „Na przykład jakiś czas temu miód spadziowy z Bardejova uznano za wzorcowy produkt tego typu”. 14 października 2012 r. w dzienniku Nový čas ukazał się artykuł zatytułowany „Miód z Bardejova najlepszy na świecie: pszczelarz Jozef zdobywa złoto”.

„Bardejovský med”/„Med z Bardejova” jest ściśle powiązany z obszarem, z którego pochodzi. Szczególne właściwości produktu mają związek z obszarem geograficznym. Jednorodny drzewostan jodłowy rośnie wyłącznie w bardzo sprzyjającym i czystym środowisku. Warunki mikroklimatyczne, wysokość nad poziomem morza, klimat i wilgotność występujące na określonym obszarze tworzą warunki sprzyjające rozmnażaniu się mszyc, co z kolei ma wpływ na wytwarzanie spadzi. Ule są położone w gęstych lasach jodłowych.

Przewodność elektryczna miodu spadziowego na określonym obszarze geograficznym jest dużo wyższa niż typowa przewodność miodów spadziowych na innych obszarach. Przewodność elektryczna wynika z wysokiej zawartości mikroelementów i minerałów, takich jak magnez, mangan, żelazo, miedź, kobalt, wapń, fosfor i innych. To obecność tych minerałów i mikroelementów w podglebiu miejsc porośniętych jodłą nadaje miodowi „Bardejovský med”/„Med z Bardejova” jego szczególne właściwości i jakość. Te rzadko spotykane substancje dostają się do gałęzi jodły przez system korzeniowy, a następnie są wydzielane przez żywiące się ich sokami mszyce. Potem pszczoły przenoszą je do swoich uli, w których wytwarzany jest miód. Okoliczności te mają wpływ na skład i jakość miodu i nadają miodowi z Bardejova jego charakterystyczne właściwości.

Miód z jodły jest wytwarzany na tym obszarze nieprzerwanie od bardzo dawna. Doświadczenie i umiejętności lokalnych pszczelarzy znajdują odzwierciedlenie w metodzie produkcji miodu. Dzięki wysokiemu poziomowi umiejętności lokalni pszczelarze są również w stanie sprostać wielu wymogom dotyczącym wytwarzania miodu i wytwarzać miód o szczególnych właściwościach wynikających z wyjątkowego charakteru tego obszaru geograficznego.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

https://www.indprop.gov.sk/swift_data/source/2023/CHOP_CHZO/%C5%A1pecifik%C3%A1cie/BARDEJOVSKY%20MED%20MED%20Z%20BARDEJOVA.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---