# Publicatieblad C 314/4 se

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 314 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 66e jaargang4 september 2023 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 314

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

66e jaargang4 september 2023

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2023/C 314/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2023/C 314/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2023/C 314/02 | Zaak C-156/23, Ararat: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond (Nederland) op 14 maart 2023 — K, L, M en N tegen Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 2 |
| 2023/C 314/03 | Zaak C-280/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 mei 2023 door Canai Technology Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 maart 2023 in zaak T-25/22, Canai Technology/EUIPO — Trend Fin (HE&ME) | 3 |
| 2023/C 314/04 | Zaak C-331/23, Dranken Van Eetvelde: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (België) op 25 mei 2023 — Dranken Van Eetvelde NV tegen Belgische Staat | 3 |
| 2023/C 314/05 | Zaak C-339/23, Horyzont: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polen) op 30 mei 2023 — Horyzont Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty/LC | 4 |
| 2023/C 314/06 | Zaak C-352/23, [Changu]: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 7 juni 2023 — LF/Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite | 4 |
| 2023/C 314/07 | Zaak C-354/23, Seberts: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 8 juni 2023 — LM BV tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 5 |
| 2023/C 314/08 | Zaak C-369/23, Vivacom Bulgaria: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 9 juni 2023 — Vivacom Bulgaria EAD/ Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite | 6 |
| 2023/C 314/09 | Zaak C-385/23, Finnair: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 22 juni 2023 — Passagier A / Finnair Oyj | 6 |
| 2023/C 314/10 | Zaak C-412/23: Beroep ingesteld op 5 juli 2023 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek | 7 |
| 2023/C 314/11 | Zaak C-430/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 juli 2023 door SN tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 3 mei 2023 in zaak T-249/21, SN/Parlement | 8 |
| | Gerecht |
| 2023/C 314/12 | Zaak T-487/22: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2023 — Multiópticas/EUIPO — Nike Innovate (Weergave van twee zwarte geometrische vormen) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat twee zwarte geometrische vormen weergeeft – Oudere Unie- en nationale beeldmerken mó – Relatieve weigeringsgrond – Geen reputatieschade – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] | 9 |
| 2023/C 314/13 | Zaak T-348/23: Beroep ingesteld op 27 juni 2023 — Zalando / Commissie | 9 |
| 2023/C 314/14 | Zaak T-369/23: Beroep ingesteld op 5 juli 2023 — Hypo Vorarlberg Bank/GAR | 11 |
| 2023/C 314/15 | Zaak T-374/23: Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Volkskreditbank/GAR | 13 |
| 2023/C 314/16 | Zaak T-386/23: Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Hypo-Bank Burgenland/GAR | 14 |
| 2023/C 314/17 | Zaak T-387/23: Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Schelhammer Capital Bank/GAR | 14 |
| 2023/C 314/18 | Zaak T-390/23: Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Barry’s Bootcamp/EUIPO — Hummel (Patroon van twee zwarte horizontale chevrons) | 15 |
| 2023/C 314/19 | Zaak T-391/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Imerys Aluminates Groupe/Commissie | 16 |
| 2023/C 314/20 | Zaak T-396/23: Beroep ingesteld op 14 juli 2023 — Stada Arzneimittel/EUIPO — Bioiberica (DAOgest) | 16 |
| 2023/C 314/21 | Zaak T-398/23: Beroep ingesteld op 14 juli 2023 — Bodegas Aguiuncho/EUIPO — Mar de Frades (ALBARIÑO mar de ons) | 17 |
| 2023/C 314/22 | Zaak T-400/23: Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Erste Group Bank/GAR | 18 |
| 2023/C 314/23 | Zaak T-401/23: Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR | 19 |
| 2023/C 314/24 | Zaak T-402/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Steiermärkische Bank und Sparkassen/GAR | 20 |
| 2023/C 314/25 | Zaak T-403/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Dornbirner Sparkasse Bank/GAR | 21 |
| 2023/C 314/26 | Zaak T-404/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Kärntner Sparkasse/GAR | 22 |
| 2023/C 314/27 | Zaak T-405/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR | 23 |
| 2023/C 314/28 | Zaak T-406/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Tiroler Sparkasse/GAR | 23 |
| 2023/C 314/29 | Zaak T-407/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Salzburger Sparkasse Bank/GAR | 24 |
| 2023/C 314/30 | Zaak T-408/23: Beroep ingesteld op 17 juli 2023 — Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR | 25 |
| 2023/C 314/31 | Zaak T-434/23: Beroep ingesteld op 26 juli 2023 — Essity Hygiene and Health AB/EUIPO (Afbeelding van een blad) | 25 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2023/C 314/02

Zaak C-156/23, Ararat: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond (Nederland) op 14 maart 2023 — K, L, M en N tegen Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

2

2023/C 314/03

Zaak C-280/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 mei 2023 door Canai Technology Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 maart 2023 in zaak T-25/22, Canai Technology/EUIPO — Trend Fin (HE&ME)

3

2023/C 314/04

Zaak C-331/23, Dranken Van Eetvelde: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (België) op 25 mei 2023 — Dranken Van Eetvelde NV tegen Belgische Staat

3

2023/C 314/05

Zaak C-339/23, Horyzont: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polen) op 30 mei 2023 — Horyzont Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty/LC

4

2023/C 314/06

Zaak C-352/23, [Changu]: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 7 juni 2023 — LF/Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

4

2023/C 314/07

Zaak C-354/23, Seberts: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 8 juni 2023 — LM BV tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

5

2023/C 314/08

Zaak C-369/23, Vivacom Bulgaria: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 9 juni 2023 — Vivacom Bulgaria EAD/ Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite

6

2023/C 314/09

Zaak C-385/23, Finnair: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 22 juni 2023 — Passagier A / Finnair Oyj

6

2023/C 314/10

Zaak C-412/23: Beroep ingesteld op 5 juli 2023 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek

7

2023/C 314/11

Zaak C-430/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 juli 2023 door SN tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 3 mei 2023 in zaak T-249/21, SN/Parlement

8

Gerecht

2023/C 314/12

Zaak T-487/22: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2023 — Multiópticas/EUIPO — Nike Innovate (Weergave van twee zwarte geometrische vormen) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat twee zwarte geometrische vormen weergeeft – Oudere Unie- en nationale beeldmerken mó – Relatieve weigeringsgrond – Geen reputatieschade – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]

9

2023/C 314/13

Zaak T-348/23: Beroep ingesteld op 27 juni 2023 — Zalando / Commissie

9

2023/C 314/14

Zaak T-369/23: Beroep ingesteld op 5 juli 2023 — Hypo Vorarlberg Bank/GAR

11

2023/C 314/15

Zaak T-374/23: Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Volkskreditbank/GAR

13

2023/C 314/16

Zaak T-386/23: Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Hypo-Bank Burgenland/GAR

14

2023/C 314/17

Zaak T-387/23: Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Schelhammer Capital Bank/GAR

14

2023/C 314/18

Zaak T-390/23: Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Barry’s Bootcamp/EUIPO — Hummel (Patroon van twee zwarte horizontale chevrons)

15

2023/C 314/19

Zaak T-391/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Imerys Aluminates Groupe/Commissie

16

2023/C 314/20

Zaak T-396/23: Beroep ingesteld op 14 juli 2023 — Stada Arzneimittel/EUIPO — Bioiberica (DAOgest)

16

2023/C 314/21

Zaak T-398/23: Beroep ingesteld op 14 juli 2023 — Bodegas Aguiuncho/EUIPO — Mar de Frades (ALBARIÑO mar de ons)

17

2023/C 314/22

Zaak T-400/23: Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Erste Group Bank/GAR

18

2023/C 314/23

Zaak T-401/23: Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR

19

2023/C 314/24

Zaak T-402/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Steiermärkische Bank und Sparkassen/GAR

20

2023/C 314/25

Zaak T-403/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Dornbirner Sparkasse Bank/GAR

21

2023/C 314/26

Zaak T-404/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Kärntner Sparkasse/GAR

22

2023/C 314/27

Zaak T-405/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR

23

2023/C 314/28

Zaak T-406/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Tiroler Sparkasse/GAR

23

2023/C 314/29

Zaak T-407/23: Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Salzburger Sparkasse Bank/GAR

24

2023/C 314/30

Zaak T-408/23: Beroep ingesteld op 17 juli 2023 — Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR

25

2023/C 314/31

Zaak T-434/23: Beroep ingesteld op 26 juli 2023 — Essity Hygiene and Health AB/EUIPO (Afbeelding van een blad)

25

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2023/C 314/01)

Laatste publicatie

PB C 304 van 28.8.2023

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 296 van 21.8.2023

PB C 286 van 14.8.2023

PB C 278 van 7.8.2023

PB C 271 van 31.7.2023

PB C 261 van 24.7.2023

PB C 252 van 17.7.2023

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond (Nederland) op 14 maart 2023 — K, L, M en N tegen Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Zaak C-156/23, Ararat (1))

(2023/C 314/02)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekers: K, L, M en N

Verweerder: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient artikel 47 Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie gelezen in samenhang met artikel 4 Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, artikel 19, tweede lid, Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en artikel 5 Terugkeerrichtlijn (2), aldus te worden uitgelegd dat een rechterlijke autoriteit ambtshalve de eventuele niet-naleving van de eerbiediging van het beginsel van non-refoulement moet vaststellen op basis van de gegevens in het dossier die haar ter kennis zijn gebracht en zoals aangevuld of verduidelijkt in de bij haar gevoerde procedure op tegenspraak? Is de omvang van deze verplichting afhankelijk van de omstandigheid of de gevoerde procedure op tegenspraak is ingeleid met een verzoek om internationale bescherming en is de omvang van deze verplichting dus anders indien een refoulementrisico wordt beoordeeld in het kader van toelating, dan wel in het kader van terugkeer? |
| --- | --- |

1)

Dient artikel 47 Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie gelezen in samenhang met artikel 4 Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, artikel 19, tweede lid, Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en artikel 5 Terugkeerrichtlijn (2), aldus te worden uitgelegd dat een rechterlijke autoriteit ambtshalve de eventuele niet-naleving van de eerbiediging van het beginsel van non-refoulement moet vaststellen op basis van de gegevens in het dossier die haar ter kennis zijn gebracht en zoals aangevuld of verduidelijkt in de bij haar gevoerde procedure op tegenspraak? Is de omvang van deze verplichting afhankelijk van de omstandigheid of de gevoerde procedure op tegenspraak is ingeleid met een verzoek om internationale bescherming en is de omvang van deze verplichting dus anders indien een refoulementrisico wordt beoordeeld in het kader van toelating, dan wel in het kader van terugkeer?

| 2) | Dient artikel 5 Terugkeerrichtlijn, gelezen in samenhang met artikel 19, tweede lid, Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, aldus te worden uitgelegd dat indien een terugkeerbesluit wordt genomen in een procedure die niet is ingeleid met verzoek om internationale bescherming, de beoordeling of het refoulementverbod aan terugkeer in de weg staat, moet plaatsvinden voorafgaand aan het opleggen van een terugkeerbesluit en staat een vastgesteld refoulementrisico dan in de weg aan het opleggen van een terugkeerbesluit of is een vastgesteld refoulementrisico in die situatie een uitzettingsbeletsel? |
| --- | --- |

2)

Dient artikel 5 Terugkeerrichtlijn, gelezen in samenhang met artikel 19, tweede lid, Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, aldus te worden uitgelegd dat indien een terugkeerbesluit wordt genomen in een procedure die niet is ingeleid met verzoek om internationale bescherming, de beoordeling of het refoulementverbod aan terugkeer in de weg staat, moet plaatsvinden voorafgaand aan het opleggen van een terugkeerbesluit en staat een vastgesteld refoulementrisico dan in de weg aan het opleggen van een terugkeerbesluit of is een vastgesteld refoulementrisico in die situatie een uitzettingsbeletsel?

| 3) | Herleeft een terugkeerbesluit indien dit terugkeerbesluit is geschorst door een nieuwe procedure die niet is ingeleid met een verzoek om internationale bescherming of dient artikel 5 Terugkeerrichtlijn, gelezen in samenhang artikel 19, tweede lid, Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, aldus te worden uitgelegd dat in het geval het refoulementrisico niet is beoordeeld in de procedure die leidt tot de hernieuwde vaststelling van onrechtmatig verblijf, een actuele beoordeling van het refoulementrisico dient te volgen en dient dan een nieuw terugkeerbesluit te worden opgelegd? Luidt de beantwoording van deze vraag anders indien geen sprake is van een geschorst terugkeerbesluit, maar van een terugkeerbesluit waaraan door de derdelander en door de autoriteiten gedurende geruime tijd geen uitvoering is gegeven? |
| --- | --- |

3)

Herleeft een terugkeerbesluit indien dit terugkeerbesluit is geschorst door een nieuwe procedure die niet is ingeleid met een verzoek om internationale bescherming of dient artikel 5 Terugkeerrichtlijn, gelezen in samenhang artikel 19, tweede lid, Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, aldus te worden uitgelegd dat in het geval het refoulementrisico niet is beoordeeld in de procedure die leidt tot de hernieuwde vaststelling van onrechtmatig verblijf, een actuele beoordeling van het refoulementrisico dient te volgen en dient dan een nieuw terugkeerbesluit te worden opgelegd? Luidt de beantwoording van deze vraag anders indien geen sprake is van een geschorst terugkeerbesluit, maar van een terugkeerbesluit waaraan door de derdelander en door de autoriteiten gedurende geruime tijd geen uitvoering is gegeven?

---

(1)  De naam van de onderhavige zaak is een fictieve naam, die niet overeenkomt met de werkelijke naam van enige partij in de procedure.

(2)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB 2008, L 348, blz. 98).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/3

---

Hogere voorziening ingesteld op 1 mei 2023 door Canai Technology Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 maart 2023 in zaak T-25/22, Canai Technology/EUIPO — Trend Fin (HE&ME)

(Zaak C-280/23 P)

(2023/C 314/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Canai Technology Co. Ltd (vertegenwoordigers: J. F. Gallego Jiménez, E. Sanz Valls, P. Bauzá Martínez en Y. Hernández Viñes, abogados)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Trend Fin BV

Bij beschikking van 17 juli 2023 heeft het Hof van Justitie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) geoordeeld dat de hogere voorziening niet wordt toegelaten en dat Canai Technology Co. Ltd haar eigen kosten zal dragen.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (België) op 25 mei 2023 — Dranken Van Eetvelde NV tegen Belgische Staat

(Zaak C-331/23, Dranken Van Eetvelde)

(2023/C 314/04)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Dranken Van Eetvelde NV

Verweerder: Belgische Staat

Prejudiciële vragen

| 1) | Schendt art. 51 bis, § 4 WBTW (1) artikel 205 [van de Richtlijn] 2006/112 (2) jo het evenredigheidsbeginsel nu deze bepaling voorziet in een onvoorwaardelijke algehele aansprakelijkheid en de rechter deze niet kan beoordelen in functie van eenieders bijdrage aan de belastingfraude? |
| --- | --- |

1)

Schendt art. 51 bis, § 4 WBTW (1) artikel 205 [van de Richtlijn] 2006/112 (2) jo het evenredigheidsbeginsel nu deze bepaling voorziet in een onvoorwaardelijke algehele aansprakelijkheid en de rechter deze niet kan beoordelen in functie van eenieders bijdrage aan de belastingfraude?

| 2) | Schendt art. 51bis § 4 WBTW art. 205 van de Richtlijn 2006/112 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van de btw, in samenhang met het neutraliteitsbeginsel inzake btw, indien deze bepaling aldus moet geïnterpreteerd worden dat men hoofdelijk gehouden is de btw in plaats van de wettelijke schuldenaar te voldoen, zonder dat rekening moet gehouden worden met de aftrek van btw die de wettelijke schuldenaar kan uitoefenen? |
| --- | --- |

2)

Schendt art. 51bis § 4 WBTW art. 205 van de Richtlijn 2006/112 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van de btw, in samenhang met het neutraliteitsbeginsel inzake btw, indien deze bepaling aldus moet geïnterpreteerd worden dat men hoofdelijk gehouden is de btw in plaats van de wettelijke schuldenaar te voldoen, zonder dat rekening moet gehouden worden met de aftrek van btw die de wettelijke schuldenaar kan uitoefenen?

| 3) | Moet artikel 50 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd in die zin dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die een cumulatie van (administratieve en strafrechtelijke) sancties van strafrechtelijke aard die uit verschillende procedures voortvloeien, toelaat, voor feiten die materieel dezelfde zijn, doch die hebben plaatsgevonden in opeenvolgende jaren (maar die op strafrechtelijk gebied beschouwd zouden worden als een voortgezet misdrijf met eenheid van opzet), en waarbij de feiten voor één jaar bestuurlijk vervolgd worden en de feiten voor een ander jaar strafrechtelijk vervolgd worden? Worden deze feiten niet beschouwd als onlosmakelijk met elkaar verbonden, omdat ze in opeenvolgende jaren hebben plaatsgevonden? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 50 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd in die zin dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die een cumulatie van (administratieve en strafrechtelijke) sancties van strafrechtelijke aard die uit verschillende procedures voortvloeien, toelaat, voor feiten die materieel dezelfde zijn, doch die hebben plaatsgevonden in opeenvolgende jaren (maar die op strafrechtelijk gebied beschouwd zouden worden als een voortgezet misdrijf met eenheid van opzet), en waarbij de feiten voor één jaar bestuurlijk vervolgd worden en de feiten voor een ander jaar strafrechtelijk vervolgd worden? Worden deze feiten niet beschouwd als onlosmakelijk met elkaar verbonden, omdat ze in opeenvolgende jaren hebben plaatsgevonden?

| 4) | Moet artikel 50 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd in die zin dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan ten aanzien van een persoon een procedure tot oplegging van een administratieve geldboete van strafrechtelijke aard kan worden ingesteld wegens feiten, waarvoor hij reeds onherroepelijk strafrechtelijk is veroordeeld, waarbij beide procedures volledig onafhankelijk van elkaar worden gevoerd, en de enige waarborg dat de zwaarte van het geheel van de opgelegde sancties strookt met de ernst van de betrokken inbreuk, bestaat in het feit dat de fiscale rechter ten gronde een evenredigheidstoetsing kan doorvoeren, terwijl de nationale regeling hieromtrent geen regels voorziet en evenmin regels voorziet die de administratieve overheid toelaten rekening te houden met de reeds opgelegde strafrechtelijke sanctie? |
| --- | --- |

4)

Moet artikel 50 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd in die zin dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan ten aanzien van een persoon een procedure tot oplegging van een administratieve geldboete van strafrechtelijke aard kan worden ingesteld wegens feiten, waarvoor hij reeds onherroepelijk strafrechtelijk is veroordeeld, waarbij beide procedures volledig onafhankelijk van elkaar worden gevoerd, en de enige waarborg dat de zwaarte van het geheel van de opgelegde sancties strookt met de ernst van de betrokken inbreuk, bestaat in het feit dat de fiscale rechter ten gronde een evenredigheidstoetsing kan doorvoeren, terwijl de nationale regeling hieromtrent geen regels voorziet en evenmin regels voorziet die de administratieve overheid toelaten rekening te houden met de reeds opgelegde strafrechtelijke sanctie?

---

(1)  Belgische btw-wetboek.

(2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polen) op 30 mei 2023 — Horyzont Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty/LC

(Zaak C-339/23, Horyzont)

(2023/C 314/05)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Horyzont Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty

Verwerende partij: LC

Prejudiciële vraag

Moet artikel 8 van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat de daarin neergelegde verplichting van de kredietgever om de kredietwaardigheid van de consument (kredietnemer) te beoordelen gelijkwaardig is aan de andere in deze richtlijn neergelegde verplichtingen (in het bijzonder de informatieverplichtingen van artikel 10 en volgende), zodat de in artikel 23 van de richtlijn bedoelde sancties niet anders kunnen zijn, dat wil zeggen dat zij geen uiteenlopende rechtsgevolgen kunnen hebben naargelang welke van deze verplichtingen niet wordt nagekomen?

---

(1)  PB L 133 van 22.5.2008, blz. 66.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 7 juni 2023 — LF/Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

(Zaak C-352/23, [Changu] (1))

(2023/C 314/06)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LF

Verwerende partij: Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

Prejudiciële vragen

| 1. | Dienen overweging 15 alsook artikel 2, onder h), en artikel 3 van richtlijn 2011/95 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming aldus te worden uitgelegd dat zij een lidstaat toestaan om een nationale regeling voor de verlening van internationale bescherming uit mededogen of op humanitaire gronden in te voeren die overeenkomstig overweging 15 en artikel 2, onder h), van richtlijn 2011/95 (andere vorm van bescherming) niet beantwoordt aan de logica en de geest van die richtlijn, of moet ook in een dergelijk geval de door het nationale recht geboden mogelijkheid om bescherming op “humanitaire gronden” te verlenen overeenkomstig artikel 3 van richtlijn 2011/95 stroken met de normen inzake internationale bescherming? |
| --- | --- |

1.

Dienen overweging 15 alsook artikel 2, onder h), en artikel 3 van richtlijn 2011/95 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming aldus te worden uitgelegd dat zij een lidstaat toestaan om een nationale regeling voor de verlening van internationale bescherming uit mededogen of op humanitaire gronden in te voeren die overeenkomstig overweging 15 en artikel 2, onder h), van richtlijn 2011/95 (andere vorm van bescherming) niet beantwoordt aan de logica en de geest van die richtlijn, of moet ook in een dergelijk geval de door het nationale recht geboden mogelijkheid om bescherming op “humanitaire gronden” te verlenen overeenkomstig artikel 3 van richtlijn 2011/95 stroken met de normen inzake internationale bescherming?

| 2. | Zijn de lidstaten op grond van overweging 12 en artikel 14, lid 2, van richtlijn 2008/115 (3) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met de artikelen 1 en 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, verplicht om derdelanders een schriftelijke bevestiging te verstrekken dat zij illegaal op hun grondgebied verblijven, maar nog niet kunnen worden teruggezonden? |
| --- | --- |

2.

Zijn de lidstaten op grond van overweging 12 en artikel 14, lid 2, van richtlijn 2008/115 (3) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met de artikelen 1 en 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, verplicht om derdelanders een schriftelijke bevestiging te verstrekken dat zij illegaal op hun grondgebied verblijven, maar nog niet kunnen worden teruggezonden?

| 3. | Verzetten overweging 15 alsook artikel 2, onder h), en artikel 3 van richtlijn 201195 zich ertegen dat bij een nationaal juridisch kader waarvan de enige bepaling die de status van een derdelander op “humanitaire gronden” regelt, vervat is in artikel 9, lid 8, van de Zakon za ubezhishteto i bezhantsite (asiel- en vluchtelingenwet; hierna: “ZUB”), die nationale bepaling wordt uitgelegd op een wijze die niet beantwoordt aan de geest en de gronden van richtlijn 2011/95? |
| --- | --- |

3.

Verzetten overweging 15 alsook artikel 2, onder h), en artikel 3 van richtlijn 201195 zich ertegen dat bij een nationaal juridisch kader waarvan de enige bepaling die de status van een derdelander op “humanitaire gronden” regelt, vervat is in artikel 9, lid 8, van de Zakon za ubezhishteto i bezhantsite (asiel- en vluchtelingenwet; hierna: “ZUB”), die nationale bepaling wordt uitgelegd op een wijze die niet beantwoordt aan de geest en de gronden van richtlijn 2011/95?

| 4. | Vereisen de artikelen 1, 4 en 7 van het Handvest dat voor de toepassing van richtlijn 2011/95 wordt onderzocht of het langdurige onregelmatige verblijf in een lidstaat van een derdelander op zichzelf een reden vormt om hem internationale bescherming te verlenen op grond van “dwingende humanitaire overwegingen”? |
| --- | --- |

4.

Vereisen de artikelen 1, 4 en 7 van het Handvest dat voor de toepassing van richtlijn 2011/95 wordt onderzocht of het langdurige onregelmatige verblijf in een lidstaat van een derdelander op zichzelf een reden vormt om hem internationale bescherming te verlenen op grond van “dwingende humanitaire overwegingen”?

| 5. | Staat de positieve verplichting van de lidstaten om de eerbiediging van de artikelen 1 en 4 van het Handvest te waarborgen een ruime uitlegging van de nationale maatregel overeenkomstig artikel 9, lid 8, ZUB toe die verder gaat dan de logica en de normen van de internationale bescherming op grond van richtlijn 2011/95, en vereist die verplichting dat aan die bepaling een uitlegging wordt gegeven die uitsluitend ziet op de eerbiediging van de absolute grondrechten van de artikelen 1 en 4 van het Handvest? |
| --- | --- |

5.

Staat de positieve verplichting van de lidstaten om de eerbiediging van de artikelen 1 en 4 van het Handvest te waarborgen een ruime uitlegging van de nationale maatregel overeenkomstig artikel 9, lid 8, ZUB toe die verder gaat dan de logica en de normen van de internationale bescherming op grond van richtlijn 2011/95, en vereist die verplichting dat aan die bepaling een uitlegging wordt gegeven die uitsluitend ziet op de eerbiediging van de absolute grondrechten van de artikelen 1 en 4 van het Handvest?

| 6. | Kan de niet-verlening van bescherming op grond van artikel 9, lid 8, ZUB aan een derdelander die in dezelfde situatie als verzoeker verkeert, ertoe leiden dat de betrokken lidstaat de verplichtingen niet nakomt die krachtens de artikelen 1, 4 en 7 van het Handvest op hem rusten? |
| --- | --- |

6.

Kan de niet-verlening van bescherming op grond van artikel 9, lid 8, ZUB aan een derdelander die in dezelfde situatie als verzoeker verkeert, ertoe leiden dat de betrokken lidstaat de verplichtingen niet nakomt die krachtens de artikelen 1, 4 en 7 van het Handvest op hem rusten?

---

(1)  Deze zaak wordt aangeduid met een fictieve naam, die niet overeenkomt met de echte naam van een van de partijen in het geding.

(2)  PB 2011, L 337, blz. 9.

(3)  PB 2008, L 348, blz. 98.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 8 juni 2023 — LM BV tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Zaak C-354/23, Seberts (1))

(2023/C 314/07)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: LM BV

Verweerder: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Prejudiciële vraag

Moeten de Richtsnoeren van de Europese Unie voor staatssteun in de landbouw- en bosbouwsectoren in plattelandsgebieden 2014-2020 (2) en meer in het bijzonder de punten 135, 136, 137 en 144, aanhef en onder a, aldus worden uitgelegd dat alleen dan sprake is van investeringssteun die dient voor de financiering van de kosten van de bouw, verwerving of verbetering van onroerende goederen, indien de begunstigde van die subsidie zelf ook eigenaar is of wordt van de onroerende goederen waarop de kosten betrekking hebben?

---

(1)  De naam van de onderhavige zaak is een fictieve naam, die niet overeenkomt met de werkelijke naam van enige partij in de procedure.

(2)  PB 2014, C 204, blz. 1.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 9 juni 2023 — “Vivacom Bulgaria” EAD/ Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite

(Zaak C-369/23, Vivacom Bulgaria)

(2023/C 314/08)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad (Bulgarije)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:“Vivacom Bulgaria” EAD

Verwerende partijen: Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite

Prejudiciële vraag

Staan artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale regeling als artikel 2c, lid 1, punt 1, van de Zakon za otgovornostta na darzhavata i obshtinite za vredi (wet betreffende de aansprakelijkheid van de staat en de gemeenten voor schade) junctis artikel 203, lid 3, en artikel 128, lid 1, punt 6, van de Administrativnoprotsesualen kodeks (wetboek van bestuursprocesrecht), op grond waarvan een vordering tot vergoeding van schade die is veroorzaakt door een schending van het Unierecht door de Varhoven administrativen sad (hoogste bestuursrechter, Bulgarije), waarbij die rechter verweerder is, door hem in laatste aanleg moet worden behandeld?

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/6 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 22 juni 2023 — Passagier A / Finnair Oyj

(Zaak C-385/23, Finnair)

(2023/C 314/09)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein oikeus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Passagier A

Verwerende partij: Finnair Oyj

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan een luchtvaartmaatschappij zich beroepen op buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 (1) op de enkele grond dat de vliegtuigfabrikant een verborgen ontwerpfout heeft gemeld die de vliegveiligheid aantast en het gehele vliegtuigtype treft, ook al werd deze melding pas gedaan nadat de vlucht was vertraagd of geannuleerd? |
| --- | --- |

1)

Kan een luchtvaartmaatschappij zich beroepen op buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 (1) op de enkele grond dat de vliegtuigfabrikant een verborgen ontwerpfout heeft gemeld die de vliegveiligheid aantast en het gehele vliegtuigtype treft, ook al werd deze melding pas gedaan nadat de vlucht was vertraagd of geannuleerd?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord en moet worden nagegaan of de omstandigheden te wijten zijn aan gebeurtenissen die inherent zijn aan de normale uitoefening van de activiteit van de betrokken luchtvaartmaatschappij en waarop deze wegens hun aard of oorsprong daadwerkelijk invloed kan uitoefenen, is dan de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie betreffende het voortijdig optreden van defecten van bepaalde technische onderdelen van toepassing in een geval als het onderhavige, waarin noch de fabrikant noch de luchtvaartmaatschappij op het tijdstip van de annulering van de vlucht wist wat de aard van het gebrek van het nieuwe type vliegtuig in kwestie was en hoe het kon worden verholpen? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord en moet worden nagegaan of de omstandigheden te wijten zijn aan gebeurtenissen die inherent zijn aan de normale uitoefening van de activiteit van de betrokken luchtvaartmaatschappij en waarop deze wegens hun aard of oorsprong daadwerkelijk invloed kan uitoefenen, is dan de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie betreffende het voortijdig optreden van defecten van bepaalde technische onderdelen van toepassing in een geval als het onderhavige, waarin noch de fabrikant noch de luchtvaartmaatschappij op het tijdstip van de annulering van de vlucht wist wat de aard van het gebrek van het nieuwe type vliegtuig in kwestie was en hoe het kon worden verholpen?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/7 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/7

---

Beroep ingesteld op 5 juli 2023 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek

(Zaak C-412/23)

(2023/C 314/10)

Procestaal: Slowaaks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en R. Lindenthal, gemachtigden)

Verwerende partij: Slowaakse Republiek

Conclusies

| — | vaststellen dat de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 2011/7 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (1), en met name die welke zijn neergelegd in artikel 4, lid 3, en artikel 4, lid 4, onder b), van deze richtlijn, niet is nagekomen door er in 2015, 2016, 2017 en sinds 2018 niet voor te hebben gezorgd dat haar overheidsinstanties die gezondheidszorg verstrekken hun handelsschulden binnen een maximumtermijn van 60 kalenderdagen betalen, en deze situatie te laten voortduren; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 2011/7 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (1), en met name die welke zijn neergelegd in artikel 4, lid 3, en artikel 4, lid 4, onder b), van deze richtlijn, niet is nagekomen door er in 2015, 2016, 2017 en sinds 2018 niet voor te hebben gezorgd dat haar overheidsinstanties die gezondheidszorg verstrekken hun handelsschulden binnen een maximumtermijn van 60 kalenderdagen betalen, en deze situatie te laten voortduren;

| — | de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Slowaakse Republiek had er krachtens artikel 4, lid 3, van richtlijn 2011/7 voor moeten zorgen dat bij handelstransacties waarbij de schuldenaar een overheidsinstantie is, de betalingstermijn voor bedragen die verschuldigd zijn als vergoeding voor dergelijke transacties met ondernemingen niet langer is dan 30 kalenderdagen vanaf de datum waarop sprake is van de daarin opgesomde feitelijke omstandigheden. Tegelijkertijd kunnen, in de Slowaakse Republiek, overheidsinstanties die gezondheidszorg verstrekken die termijn krachtens artikel 4, lid 4, onder b), van die richtlijn verlengen tot 60 kalenderdagen.

De Slowaakse Republiek heeft er desalniettemin niet voor gezorgd dat de betalingstermijn bij handelstransacties waarbij dergelijke overheidsinstanties die gezondheidszorg verstrekken schuldenaar zijn, niet langer was dan 60 kalenderdagen.

Uit de data betreffende de gemiddelde termijn voor de betaling van schulden van publieke ziekenhuizen komt naar voren dat de Slowaakse Republiek in 2015, 2016, 2017 en vanaf 2018 tot het moment waarop het onderhavige beroep is ingesteld, voortdurend inbreuk heeft gepleegd op artikel 4, lid 3, en artikel 4, lid 4, onder b) van de richtlijn.

---

(1)  Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (herschikking) PB 2011, L 48, blz. 1.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/8 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/8

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 juli 2023 door SN tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 3 mei 2023 in zaak T-249/21, SN/Parlement

(Zaak C-430/23 P)

(2023/C 314/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: SN (vertegenwoordiger: P. Eleftheriadis, Barrister)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 3 mei 2023 in zaak T-249/21, SN/Europees Parlement, gedeeltelijk te vernietigen voor zover het arrest de gedeeltelijke geldigheid bevestigt van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 21 december 2020 betreffende SN en van de op 15 januari 2021 aan SN gerichte debetnota nr. 7010000021 ten bedrage van 196 199,84 EUR, |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 3 mei 2023 in zaak T-249/21, SN/Europees Parlement, gedeeltelijk te vernietigen voor zover het arrest de gedeeltelijke geldigheid bevestigt van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 21 december 2020 betreffende SN en van de op 15 januari 2021 aan SN gerichte debetnota nr. 7010000021 ten bedrage van 196 199,84 EUR,

| — | het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 21 december 2020 betreffende SN in zijn geheel nietig te verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 21 december 2020 betreffende SN in zijn geheel nietig te verklaren,

| — | de op 15 januari 2021 aan SN gerichte debetnota nr. 7010000021 ten bedrage van 196 199,84 EUR in haar geheel nietig te verklaren, |
| --- | --- |

—

de op 15 januari 2021 aan SN gerichte debetnota nr. 7010000021 ten bedrage van 196 199,84 EUR in haar geheel nietig te verklaren,

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten van deze procedure, met inbegrip van de kosten voor het Hof en voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten van deze procedure, met inbegrip van de kosten voor het Hof en voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Niet-toepassing van de “kennis”-test van artikel 137 van de Regeling
   (1): het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door niet in aanmerking te nemen dat de terugvordering van het salaris van een parlementair medewerker door een lid van het Parlement onderworpen is aan de “kennis”-toetsen van artikel 137 van de Regeling en artikel 85 van het Statuut, die vereisen dat de ontvanger van een betaling in gevallen van parlementaire assistentie wist of had moeten weten dat de betaling niet verschuldigd was. |
| --- | --- |

1)

Niet-toepassing van de “kennis”-test van artikel 137 van de Regeling
   (1): het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door niet in aanmerking te nemen dat de terugvordering van het salaris van een parlementair medewerker door een lid van het Parlement onderworpen is aan de “kennis”-toetsen van artikel 137 van de Regeling en artikel 85 van het Statuut, die vereisen dat de ontvanger van een betaling in gevallen van parlementaire assistentie wist of had moeten weten dat de betaling niet verschuldigd was.

| 2) | Niet-toepassing van de daadwerkelijke betekenis van artikel 33 van de uitvoeringsbepalingen
   (2): het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door de artikelen 33 en 68 van de uitvoeringsbepalingen niet correct toe te passen. Op grond daarvan is de betaling van een bezoldiging aan een parlementaire medewerker een bezoldiging en geen vergoeding voor verrichte diensten, zodat zij volgens het Unierecht alleen “onverschuldigd” wordt wanneer de betaling niet verschuldigd is overeenkomstig de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, volgens de standaardarbeidsvoorwaarden voor parlementaire medewerkers. |
| --- | --- |

2)

Niet-toepassing van de daadwerkelijke betekenis van artikel 33 van de uitvoeringsbepalingen
   (2): het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door de artikelen 33 en 68 van de uitvoeringsbepalingen niet correct toe te passen. Op grond daarvan is de betaling van een bezoldiging aan een parlementaire medewerker een bezoldiging en geen vergoeding voor verrichte diensten, zodat zij volgens het Unierecht alleen “onverschuldigd” wordt wanneer de betaling niet verschuldigd is overeenkomstig de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, volgens de standaardarbeidsvoorwaarden voor parlementaire medewerkers.

| 3) | Verzuim om het recht op vrijheid en onafhankelijkheid van een lid te beschermen
  : Het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door het recht van de leden op vrijheid en onafhankelijkheid (artikelen 2 en 21, lid 2, van het Statuut van de leden van het Europees Parlement) onvoldoende te beschermen, door een systeem van risicoaansprakelijkheid voor ter goeder trouw begane vergissingen op te leggen dat zo onvoorspelbaar en bezwarend is dat het onverenigbaar is met het recht van de leden op vrijheid en onafhankelijkheid. |
| --- | --- |

3)

Verzuim om het recht op vrijheid en onafhankelijkheid van een lid te beschermen
  : Het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door het recht van de leden op vrijheid en onafhankelijkheid (artikelen 2 en 21, lid 2, van het Statuut van de leden van het Europees Parlement) onvoldoende te beschermen, door een systeem van risicoaansprakelijkheid voor ter goeder trouw begane vergissingen op te leggen dat zo onvoorspelbaar en bezwarend is dat het onverenigbaar is met het recht van de leden op vrijheid en onafhankelijkheid.

---

(1)  Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 1962, 45, blz. 1385).

(2)  Besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008 houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (PB 2009, C 159, blz. 1).

---

Gerecht

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/9

---

Arrest van het Gerecht van 12 juli 2023 — Multiópticas/EUIPO — Nike Innovate (Weergave van twee zwarte geometrische vormen)

(Zaak T-487/22) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat twee zwarte geometrische vormen weergeeft - Oudere Unie- en nationale beeldmerken mó - Relatieve weigeringsgrond - Geen reputatieschade - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001”)

(2023/C 314/12)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Multiópticas S. Coop. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. López Camba en A. Lyubomirova Geleva, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: E. Markakis, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Nike Innovate CV (Beaverton, Oregon, Verenigde Staten)

Voorwerp

Met haar beroep krachtens artikel 263 VWEU verzoekt de verzoekende partij om vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 2 juni 2022 (zaak R 1762/2021-4).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Multiópticas S. Coop. en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Multiópticas S. Coop. en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 368 van 26.9.2022.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/9

---

Beroep ingesteld op 27 juni 2023 — Zalando / Commissie

(Zaak T-348/23)

(2023/C 314/13)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Zalando SE (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Briske, K. Ewald, L. Schneider en J. Trouet, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | besluit C(2023) 2727 final van de Europese Commissie van 25 april 2023 nietig te verklaren, |
| --- | --- |

—

besluit C(2023) 2727 final van de Europese Commissie van 25 april 2023 nietig te verklaren,

| — | verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onjuiste opvatting van het toepassingsgebied van verordening (EU) 2022/2065 (1) en onjuiste toepassing van deze verordening
  Volgens verzoekster is de digitaledienstenverordening niet op haar van toepassing omdat zij geen tussenhandeldiensten aanbiedt en dus noch een hostingdienst noch een onlineplatform in de zin van de digitaledienstenverordening is. De vereiste terbeschikkingstelling van inhoud van derden ontbreekt. Verzoekster stelt via de verkoop van haar eigen producten eigen inhoud ter beschikking en heeft ook de inhoud van haar partners via een strikt onboardingproces ten volle tot haar eigen inhoud gemaakt.
  Zelfs wanneer een deel van de diensten als onlineplatform kan worden aangemerkt, wordt op die manier de drempel van maandelijks 45 miljoen actieve gebruikers niet bereikt. Verweerster miskent de hybride aard van de dienst: niet alle gebruikers van de dienst worden automatisch blootgesteld aan inhoud van derden, maar een nauwkeurige differentiatie is geboden.
  Verweerster baseert zich op onjuiste criteria, zoals de vermeende onmogelijkheid om de aanbieder te identificeren. Zij ontkent dat dit geen relevant criterium is, maar — gelet op de Unierechtelijke beoordelingen — veeleer steun biedt aan de stelling dat er eigen inhoud ter beschikking wordt gesteld. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onjuiste opvatting van het toepassingsgebied van verordening (EU) 2022/2065 (1) en onjuiste toepassing van deze verordening

Volgens verzoekster is de digitaledienstenverordening niet op haar van toepassing omdat zij geen tussenhandeldiensten aanbiedt en dus noch een hostingdienst noch een onlineplatform in de zin van de digitaledienstenverordening is. De vereiste terbeschikkingstelling van inhoud van derden ontbreekt. Verzoekster stelt via de verkoop van haar eigen producten eigen inhoud ter beschikking en heeft ook de inhoud van haar partners via een strikt onboardingproces ten volle tot haar eigen inhoud gemaakt.

Zelfs wanneer een deel van de diensten als onlineplatform kan worden aangemerkt, wordt op die manier de drempel van maandelijks 45 miljoen actieve gebruikers niet bereikt. Verweerster miskent de hybride aard van de dienst: niet alle gebruikers van de dienst worden automatisch blootgesteld aan inhoud van derden, maar een nauwkeurige differentiatie is geboden.

Verweerster baseert zich op onjuiste criteria, zoals de vermeende onmogelijkheid om de aanbieder te identificeren. Zij ontkent dat dit geen relevant criterium is, maar — gelet op de Unierechtelijke beoordelingen — veeleer steun biedt aan de stelling dat er eigen inhoud ter beschikking wordt gesteld.

| 2. | Tweede middel: vaagheid of onbepaaldheid van artikel 33, leden 1 en 4, juncto artikel 24, lid 2, van de digitaledienstenverordening
  De methodologie ter berekening van de drempelwaarde is te onnauwkeurig en in strijd met het Unierechtelijke zekerheidsbeginsel. Artikel 33, lid 1, van de digitaledienstenverordening vormt daarom geen Unierechtconforme rechtsgrondslag. Overweging 77 van de digitaledienstenverordening is wegens de rechtsaard en de onvolledigheid ervan ontoereikend om de methodologie te bepalen, aangezien te veel vragen open blijven. Daarin wordt enkel omschreven om wie het gaat, maar niet hoe. Per slot van rekening kunnen de criteria niet bepaald worden zonder dat een gedelegeerde handeling wordt vastgesteld. De ontoereikendheid wordt duidelijk wanneer een vergelijking wordt gemaakt met verordening (EU) 2022/1925 (2): deze verordening hanteert ten dele dezelfde drempelwaarde maar verfijnt de berekeningscriteria in een eigen bijlage. Evenwel ontbreekt ook in deze verordening een toereikende concrete berekeningsmethodologie. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: vaagheid of onbepaaldheid van artikel 33, leden 1 en 4, juncto artikel 24, lid 2, van de digitaledienstenverordening

De methodologie ter berekening van de drempelwaarde is te onnauwkeurig en in strijd met het Unierechtelijke zekerheidsbeginsel. Artikel 33, lid 1, van de digitaledienstenverordening vormt daarom geen Unierechtconforme rechtsgrondslag. Overweging 77 van de digitaledienstenverordening is wegens de rechtsaard en de onvolledigheid ervan ontoereikend om de methodologie te bepalen, aangezien te veel vragen open blijven. Daarin wordt enkel omschreven om wie het gaat, maar niet hoe. Per slot van rekening kunnen de criteria niet bepaald worden zonder dat een gedelegeerde handeling wordt vastgesteld. De ontoereikendheid wordt duidelijk wanneer een vergelijking wordt gemaakt met verordening (EU) 2022/1925 (2): deze verordening hanteert ten dele dezelfde drempelwaarde maar verfijnt de berekeningscriteria in een eigen bijlage. Evenwel ontbreekt ook in deze verordening een toereikende concrete berekeningsmethodologie.

| 3. | Derde middel: schending van het algemene gelijkheidsbeginsel
  De vaagheid van de berekeningsmethodologie is in strijd met artikel 2, lid 1, VEU en artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat zij leidt tot een (feitelijke) ongelijke behandeling van aanbieders van onlineplatformen. De aanbieders verhelpen de leemtes die met name ontstaan doordat tracking van individuele gebruikers verboden is. Tegelijk voorziet de digitaledienstenverordening niet in een verplichte controle van alle berekeningsmethodologieën, doch enkel in ad hoc-toetsingen. Als gevolg daarvan is er geen sprake van een billijk level playing field voor de met elkaar concurrerende aanbieders van diensten. Bovendien is de digitaledienstenverordening in strijd met het beginsel van gelijke behandeling doordat een globale drempelwaarde voor alle onlineplatformen geldt, los van de risicogerelateerde criteria voor elke afzonderlijke dienst. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het algemene gelijkheidsbeginsel

De vaagheid van de berekeningsmethodologie is in strijd met artikel 2, lid 1, VEU en artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat zij leidt tot een (feitelijke) ongelijke behandeling van aanbieders van onlineplatformen. De aanbieders verhelpen de leemtes die met name ontstaan doordat tracking van individuele gebruikers verboden is. Tegelijk voorziet de digitaledienstenverordening niet in een verplichte controle van alle berekeningsmethodologieën, doch enkel in ad hoc-toetsingen. Als gevolg daarvan is er geen sprake van een billijk level playing field voor de met elkaar concurrerende aanbieders van diensten. Bovendien is de digitaledienstenverordening in strijd met het beginsel van gelijke behandeling doordat een globale drempelwaarde voor alle onlineplatformen geldt, los van de risicogerelateerde criteria voor elke afzonderlijke dienst.

| 4. | Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
  De toepassing van de digitaledienstenverordening vormt een onevenredige inmenging in verzoeksters grondrechten en fundamentele vrijheden, zodat er sprake is van schending van het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, lid 4, tweede alinea, VEU. Ten eerste is de globale drempelwaarde ongeschikt en ten tweede is het niet meer noodzakelijk verzoekster nog verdere verplichtingen op te leggen daar er nu al sprake is van een overregulering van de onlinehandel. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

De toepassing van de digitaledienstenverordening vormt een onevenredige inmenging in verzoeksters grondrechten en fundamentele vrijheden, zodat er sprake is van schending van het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, lid 4, tweede alinea, VEU. Ten eerste is de globale drempelwaarde ongeschikt en ten tweede is het niet meer noodzakelijk verzoekster nog verdere verplichtingen op te leggen daar er nu al sprake is van een overregulering van de onlinehandel.

| 5. | Vijfde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht
  In haar besluit is verweerster de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU niet nagekomen zodat dit besluit voor verzoekster als adressaat niet begrijpbaar was. Elke subsumptie onder de definitie van hostingdiensten in artikel 3, onder g)-iii), ontbreekt, hoewel die van doorslaggevend belang is voor de toepasselijkheid van artikel 33 van de digitaledienstenverordening. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht

In haar besluit is verweerster de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU niet nagekomen zodat dit besluit voor verzoekster als adressaat niet begrijpbaar was. Elke subsumptie onder de definitie van hostingdiensten in artikel 3, onder g)-iii), ontbreekt, hoewel die van doorslaggevend belang is voor de toepasselijkheid van artikel 33 van de digitaledienstenverordening.

---

(1)  Verordening (EU) 2022/2065 van het Europees Parlement en de Raad van 19 oktober 2022 betreffende een eengemaakte markt voor digitale diensten en tot wijziging van richtlijn 2000/31/EG (digitaledienstenverordening) (PB. 2022, L 277, blz. 1).

(2)  Verordening (EU) 2022/1925 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2022 over betwistbare en eerlijke markten in de digitale sector, en tot wijziging van Richtlijnen (EU) 2019/1937 en (EU) 2020/1828 (digitalemarktenverordening) (PB. 2022, L 265, blz. 1).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/11 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/11

---

Beroep ingesteld op 5 juli 2023 — Hypo Vorarlberg Bank/GAR

(Zaak T-369/23)

(2023/C 314/14)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Hypo Vorarlberg Bank AG (Bregenz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster negen middelen aan.

| 1. | Schending van artikel 102 van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 69 en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2), artikel 3 en artikel 4, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3) alsook van het evenredigheidsbeginsel wegens onjuiste vaststelling van het streefbedrag, omdat verweerder in strijd met de toepasselijke Unierechtelijke bepalingen een te hoog streefbedrag heeft vastgesteld. |
| --- | --- |

1.

Schending van artikel 102 van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 69 en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2), artikel 3 en artikel 4, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3) alsook van het evenredigheidsbeginsel wegens onjuiste vaststelling van het streefbedrag, omdat verweerder in strijd met de toepasselijke Unierechtelijke bepalingen een te hoog streefbedrag heeft vastgesteld.

| 2. | Schending van artikel 70, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 806/2014, artikel 103, lid 7, van richtlijn 2014/59/EU, artikel 6, leden 1 tot en met 6, artikel 7, lid 2, en artikel 20 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, alsmede bijlage II bij deze verordening, wegens het niet in aanmerking nemen van drie risico-indicatoren, aangezien in strijd met het Unierecht geen rekening is gehouden met de risico-indicatoren “door de instelling bovenop het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva aangehouden eigen vermogen en in aanmerking komende passiva”, “complexiteit”, en “afwikkelbaarheid”. |
| --- | --- |

2.

Schending van artikel 70, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 806/2014, artikel 103, lid 7, van richtlijn 2014/59/EU, artikel 6, leden 1 tot en met 6, artikel 7, lid 2, en artikel 20 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, alsmede bijlage II bij deze verordening, wegens het niet in aanmerking nemen van drie risico-indicatoren, aangezien in strijd met het Unierecht geen rekening is gehouden met de risico-indicatoren “door de instelling bovenop het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva aangehouden eigen vermogen en in aanmerking komende passiva”, “complexiteit”, en “afwikkelbaarheid”.

| 3. | Schending van artikel 6, leden 5 en 7, artikel 7, lid 2, en artikel 4 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, alsmede bijlage I, stap 2, bij deze verordening, wegens onjuiste toepassing en weging van de risico-indicator “lidmaatschap van een institutioneel protectiestelsel” (IPS), met name omdat er geen beoordeling van het IPS heeft plaatsgevonden. |
| --- | --- |

3.

Schending van artikel 6, leden 5 en 7, artikel 7, lid 2, en artikel 4 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63, alsmede bijlage I, stap 2, bij deze verordening, wegens onjuiste toepassing en weging van de risico-indicator “lidmaatschap van een institutioneel protectiestelsel” (IPS), met name omdat er geen beoordeling van het IPS heeft plaatsgevonden.

| 4. | Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens gebrekkige motivering van het besluit
  Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat niet is voldaan aan de eisen die het Hof in zaak C-584/20 P (4) heeft gesteld aan de omvang van de motiveringsplicht. |
| --- | --- |

4.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens gebrekkige motivering van het besluit

Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat niet is voldaan aan de eisen die het Hof in zaak C-584/20 P (4) heeft gesteld aan de omvang van de motiveringsplicht.

| 5. | Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens niet-motivering van de gebruikmaking van aanzienlijke discretionaire bevoegdheden
  Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, leden 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat met betrekking tot de discretionaire bevoegdheden van verweerder niet is uiteengezet welke beoordelingen hij om welke redenen heeft verricht. Derhalve kan niet worden uitgesloten dat verweerder zijn discretionaire bevoegdheden op willekeurige wijze heeft uitgeoefend. |
| --- | --- |

5.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens niet-motivering van de gebruikmaking van aanzienlijke discretionaire bevoegdheden

Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, leden 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat met betrekking tot de discretionaire bevoegdheden van verweerder niet is uiteengezet welke beoordelingen hij om welke redenen heeft verricht. Derhalve kan niet worden uitgesloten dat verweerder zijn discretionaire bevoegdheden op willekeurige wijze heeft uitgeoefend.

| 6. | Schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat geen hoorzitting heeft plaatsgevonden en het recht om te worden gehoord niet is geëerbiedigd
  Verzoekster is — in strijd met artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest — niet gehoord vóór de vaststelling van het bestreden besluit, noch vóór de uitreiking van de daarop gebaseerde bijdragekennisgeving. Ook de raadpleging die verweerder heeft gehouden, heeft haar niet in de gelegenheid gesteld om effectief en volledig haar standpunt kenbaar te maken over de concrete bijdrageberekening. |
| --- | --- |

6.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat geen hoorzitting heeft plaatsgevonden en het recht om te worden gehoord niet is geëerbiedigd

Verzoekster is — in strijd met artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest — niet gehoord vóór de vaststelling van het bestreden besluit, noch vóór de uitreiking van de daarop gebaseerde bijdragekennisgeving. Ook de raadpleging die verweerder heeft gehouden, heeft haar niet in de gelegenheid gesteld om effectief en volledig haar standpunt kenbaar te maken over de concrete bijdrageberekening.

| 7. | Onrechtmatigheid van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 als rechtsgrondslag voor het bestreden besluit en onrechtmatigheid van de in die gedelegeerde verordening vastgelegde methode voor de risicoaanpassing alsook van de aan de GAR toegekende discretionaire bevoegdheden
  De artikelen 4 tot en met 7, 9, 17 en 20 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook bijlagen I en II bij deze verordening, die ten grondslag liggen aan het bestreden besluit, brengen een ondoorzichtig en subjectief systeem voor de vaststelling van de bijdragen tot stand, dat in strijd is met de artikelen 16, 17, 41 en 47 van het Handvest en waarbij de naleving van de artikelen 20 en 21 van het Handvest noch de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel gewaarborgd is. |
| --- | --- |

7.

Onrechtmatigheid van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 als rechtsgrondslag voor het bestreden besluit en onrechtmatigheid van de in die gedelegeerde verordening vastgelegde methode voor de risicoaanpassing alsook van de aan de GAR toegekende discretionaire bevoegdheden

De artikelen 4 tot en met 7, 9, 17 en 20 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook bijlagen I en II bij deze verordening, die ten grondslag liggen aan het bestreden besluit, brengen een ondoorzichtig en subjectief systeem voor de vaststelling van de bijdragen tot stand, dat in strijd is met de artikelen 16, 17, 41 en 47 van het Handvest en waarbij de naleving van de artikelen 20 en 21 van het Handvest noch de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel gewaarborgd is.

| 8. | Onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 (5) als grondslag voor het bestreden besluit
  Het bestreden besluit schendt de Verdragen, aangezien artikel 8 van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 de door artikel 70, lid 7, van verordening (EU) nr. 806/2014 juncto artikel 291 VWEU getrokken grenzen overschrijdt en de uitvoeringsverordening noch de rechtsgrondslag is voorzien van een motivering die voldoet aan artikel 296, tweede alinea, VWEU. |
| --- | --- |

8.

Onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 (5) als grondslag voor het bestreden besluit

Het bestreden besluit schendt de Verdragen, aangezien artikel 8 van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 de door artikel 70, lid 7, van verordening (EU) nr. 806/2014 juncto artikel 291 VWEU getrokken grenzen overschrijdt en de uitvoeringsverordening noch de rechtsgrondslag is voorzien van een motivering die voldoet aan artikel 296, tweede alinea, VWEU.

| 9. | Onrechtmatigheid van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 als rechtsgrondslag voor gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook voor uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 en bijgevolg voor het bestreden besluit
  Subsidiair wordt aangevoerd dat de bepalingen van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 die het bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 omgezette bijdragestelsel voorschrijven en verweerder verregaande discretionaire bevoegdheden toekennen, onrechtmatig zijn. Voor zover deze bepalingen — met name artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 en artikel 102, leden 1 en 2, van richtlijn 2014/59/EU — niet kunnen worden uitgelegd op een wijze die in overeenstemming is met het primaire recht, schenden zij het beginsel dat rechtshandelingen moeten worden gemotiveerd, het rechtszekerheidsbeginsel, de Verdragen (met name artikel 1, tweede alinea, VEU alsook de artikelen 15, 296 en 298 VWEU) en het Handvest (met name de artikelen 16, 17, 41, 42 en 47). |
| --- | --- |

9.

Onrechtmatigheid van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 als rechtsgrondslag voor gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook voor uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 en bijgevolg voor het bestreden besluit

Subsidiair wordt aangevoerd dat de bepalingen van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 die het bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 omgezette bijdragestelsel voorschrijven en verweerder verregaande discretionaire bevoegdheden toekennen, onrechtmatig zijn. Voor zover deze bepalingen — met name artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 en artikel 102, leden 1 en 2, van richtlijn 2014/59/EU — niet kunnen worden uitgelegd op een wijze die in overeenstemming is met het primaire recht, schenden zij het beginsel dat rechtshandelingen moeten worden gemotiveerd, het rechtszekerheidsbeginsel, de Verdragen (met name artikel 1, tweede alinea, VEU alsook de artikelen 15, 296 en 298 VWEU) en het Handvest (met name de artikelen 16, 17, 41, 42 en 47).

---

(1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

(2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

(4)  Arrest van 15 juli 2021, Commissie/Landesbank Baden-Württemberg en GAR, C-584/20 P en C-621/20 P, EU:C:2021:601.

(5)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft (PB 2015, L 15, blz. 1).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/13

---

Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Volkskreditbank/GAR

(Zaak T-374/23)

(2023/C 314/15)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Volkskreditbank AG (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster negen middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-369/23, Hypo Vorarlberg Bank/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/14

---

Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Hypo-Bank Burgenland/GAR

(Zaak T-386/23)

(2023/C 314/16)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Hypo-Bank Burgenland AG (Eisenstadt, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de uit het onderhavige beroep tot nietigverklaring voortvloeiende zaak en de vergelijkbare zaak T-387/23, Schelhammer Capital Bank/GAR overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster negen middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-369/23, Hypo Vorarlberg Bank/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/14 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/14

---

Beroep ingesteld op 6 juli 2023 — Schelhammer Capital Bank/GAR

(Zaak T-387/23)

(2023/C 314/17)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Schelhammer Capital Bank AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de uit het onderhavige beroep tot nietigverklaring voortvloeiende zaak en de vergelijkbare zaak T-386/23, Hypo-Bank Burgenland/GAR overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster negen middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-369/23, Hypo Vorarlberg Bank/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/15 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/15

---

Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Barry’s Bootcamp/EUIPO — Hummel (Patroon van twee zwarte horizontale chevrons)

(Zaak T-390/23)

(2023/C 314/18)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Barry’s Bootcamp Holdings LLC (Miami, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Hawkins, T. Dolde en C. Zimmer, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hummel Holding A/S (Aarhus, Denemarken)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Patroon van twee zwarte horizontale chevrons) — Uniemerk nr. 3 015 377

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 5 april 2023 in zaak R 1423/2022-2

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen;

| — | het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, mocht deze interveniëren, te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, mocht deze interveniëren, te verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | Schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

| — | Schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/16

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Imerys Aluminates Groupe/Commissie

(Zaak T-391/23)

(2023/C 314/19)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Imerys Aluminates Groupe (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: Y. Martinet, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | vast te stellen dat de Europese Commissie in een document met de titel “Frequently Asked Questions on Free Allocation Rules for the EU ETS post 2020” (Veelgestelde vragen over de regels voor kosteloze toewijzing in de EU na 2020) van 22 juli 2019 een voor de verzoekende partij nadelige en voor de lidstaten bindende interpretatie heeft vastgesteld, zoals uitgelegd door de Conseil d’État (nationale rechter in laatste aanleg, Frankrijk); |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Europese Commissie in een document met de titel “Frequently Asked Questions on Free Allocation Rules for the EU ETS post 2020” (Veelgestelde vragen over de regels voor kosteloze toewijzing in de EU na 2020) van 22 juli 2019 een voor de verzoekende partij nadelige en voor de lidstaten bindende interpretatie heeft vastgesteld, zoals uitgelegd door de Conseil d’État (nationale rechter in laatste aanleg, Frankrijk);

| — | de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die Imerys Aluminates Groupe heeft geleden door de vaststelling van het document “Frequently Asked Questions on Free Allocation Rules for the EU ETS post 2020” (Veelgestelde vragen over de regels voor kosteloze toewijzing in de EU na 2020) van 22 juli 2019 ten bedrage van 40 075 347 EUR; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die Imerys Aluminates Groupe heeft geleden door de vaststelling van het document “Frequently Asked Questions on Free Allocation Rules for the EU ETS post 2020” (Veelgestelde vragen over de regels voor kosteloze toewijzing in de EU na 2020) van 22 juli 2019 ten bedrage van 40 075 347 EUR;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onrechtmatig handelen van de Commissie door de vaststelling van een document van 22 juli 2019 met de titel “Frequently Asked Questions on Free Allocation Rules for the EU ETS post 2020” (hierna: “FAQ”). Dit middel bestaat uit drie onderdelen






  — | Eerste onderdeel: schending van het vertrouwensbeginsel. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: onrechtmatig handelen van de Commissie door de vaststelling van een document van 22 juli 2019 met de titel “Frequently Asked Questions on Free Allocation Rules for the EU ETS post 2020” (hierna: “FAQ”). Dit middel bestaat uit drie onderdelen

—

Eerste onderdeel: schending van het vertrouwensbeginsel.

| — | Tweede onderdeel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

Tweede onderdeel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel.

| — | Derde onderdeel: schending van artikel 6 van het Verdrag van Aarhus. |
| --- | --- |

—

Derde onderdeel: schending van artikel 6 van het Verdrag van Aarhus.

| 2. | Tweede middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel indien uitvoeringsverordening nr. 2021/447 (1) aldus wordt uitgelegd dat daarin impliciet de interpretatieregels worden vastgesteld die uitdrukkelijk zijn opgenomen in de FAQ van 22 juli 2019. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel indien uitvoeringsverordening nr. 2021/447 (1) aldus wordt uitgelegd dat daarin impliciet de interpretatieregels worden vastgesteld die uitdrukkelijk zijn opgenomen in de FAQ van 22 juli 2019.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2021/447 van de Commissie van 12 maart 2021 tot vaststelling van herziene benchmarkwaarden voor de kosteloze toewijzing van emissierechten voor de periode van 2021 tot en met 2025 overeenkomstig artikel 10 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2021, L 87, blz. 29).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/16 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/16

---

Beroep ingesteld op 14 juli 2023 — Stada Arzneimittel/EUIPO — Bioiberica (DAOgest)

(Zaak T-396/23)

(2023/C 314/20)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stada Arzneimittel AG (Bad Vilbel, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate, R. Kaase en K. Schmid-Burgk, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bioiberica, SAU (Palafolls, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk “DAOgest” — inschrijvingsaanvraag nr. 18 332 942

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2023 in zaak R 1384/2022-2

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen;

| — | het EUIPO te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | Schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

| — | Schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

| — | Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/17 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/17

---

Beroep ingesteld op 14 juli 2023 — Bodegas Aguiuncho/EUIPO — Mar de Frades (ALBARIÑO mar de ons)

(Zaak T-398/23)

(2023/C 314/21)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Bodegas Aguiuncho, SL (Sanxenxo, Spanje) (vertegenwoordiger: J. M. Diez Roig, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mar de Frades, SL (Cartagena, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk ALBARIÑO mar de ons — Inschrijvingsaanvraag nr. 18 408 426

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 mei 2023 in zaak R 0164/2023-1

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen en te herzien; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen en te herzien;

| — | de beslissing tot verlening van het litigieuze merk in klasse 33 van de nomenclatuur te vernietigen met alle rechtsgevolgen van dien. |
| --- | --- |

—

de beslissing tot verlening van het litigieuze merk in klasse 33 van de nomenclatuur te vernietigen met alle rechtsgevolgen van dien.

Aangevoerde middelen

| — | Belang bij vrijhouding. |
| --- | --- |

—

Belang bij vrijhouding.

| — | Vreedzame co-existentie van merken. |
| --- | --- |

—

Vreedzame co-existentie van merken.

| — | Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

| — | Schending van het arrest van 24 juni 2014, Rani Refreshments/BHIM — Global-Invest Bartosz Turek (Sani), T-523/12, niet gepubliceerd, EU:T:2014:571. |
| --- | --- |

—

Schending van het arrest van 24 juni 2014, Rani Refreshments/BHIM — Global-Invest Bartosz Turek (Sani), T-523/12, niet gepubliceerd, EU:T:2014:571.

| — | Onderscheidend vermogen van het schriftbeeld. |
| --- | --- |

—

Onderscheidend vermogen van het schriftbeeld.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/18

---

Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Erste Group Bank/GAR

(Zaak T-400/23)

(2023/C 314/22)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Erste Group Bank AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster het volgende middel aan:

Het bestreden besluit is in strijd met artikel 102 van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 69 en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2), artikel 3 en artikel 4, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3) alsook van het evenredigheidsbeginsel wegens onjuiste vaststelling van het streefbedrag, omdat verweerder in strijd met de toepasselijke Unierechtelijke bepalingen een te hoog streefbedrag heeft vastgesteld.

---

(1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

(2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/19 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/19

---

Beroep ingesteld op 12 juli 2023 — Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR

(Zaak T-401/23)

(2023/C 314/23)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster één middel aan, dat identiek is aan het middel dat is aangevoerd in het kader van zaak T-400/23, Erste Group Bank/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/20 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/20

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Steiermärkische Bank und Sparkassen/GAR

(Zaak T-402/23)

(2023/C 314/24)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Steiermärkische Bank und Sparkassen AG (Graz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

| 1. | Schending van artikel 102 van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 69 en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2), artikel 3 en artikel 4, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3) alsook van het evenredigheidsbeginsel wegens onjuiste vaststelling van het streefbedrag, omdat verweerder in strijd met de toepasselijke Unierechtelijke bepalingen een te hoog streefbedrag heeft vastgesteld. |
| --- | --- |

1.

Schending van artikel 102 van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 69 en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2), artikel 3 en artikel 4, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3) alsook van het evenredigheidsbeginsel wegens onjuiste vaststelling van het streefbedrag, omdat verweerder in strijd met de toepasselijke Unierechtelijke bepalingen een te hoog streefbedrag heeft vastgesteld.

| 2. | Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens gebrekkige motivering van het besluit
  Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat niet is voldaan aan de eisen die het Hof in zaak C-584/20 P (4) heeft gesteld aan de omvang van de motiveringsplicht. |
| --- | --- |

2.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens gebrekkige motivering van het besluit

Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat niet is voldaan aan de eisen die het Hof in zaak C-584/20 P (4) heeft gesteld aan de omvang van de motiveringsplicht.

| 3. | Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens niet-motivering van de gebruikmaking van aanzienlijke discretionaire bevoegdheden
  Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, leden 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat met betrekking tot de discretionaire bevoegdheden van verweerder niet is uiteengezet welke beoordelingen hij om welke redenen heeft verricht. Derhalve kan niet worden uitgesloten dat verweerder zijn discretionaire bevoegdheden op willekeurige wijze heeft uitgeoefend. |
| --- | --- |

3.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens niet-motivering van de gebruikmaking van aanzienlijke discretionaire bevoegdheden

Het bestreden besluit schendt de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, leden 1 en lid 2, onder c), van het Handvest, omdat met betrekking tot de discretionaire bevoegdheden van verweerder niet is uiteengezet welke beoordelingen hij om welke redenen heeft verricht. Derhalve kan niet worden uitgesloten dat verweerder zijn discretionaire bevoegdheden op willekeurige wijze heeft uitgeoefend.

| 4. | Schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat geen hoorzitting heeft plaatsgevonden en het recht om te worden gehoord niet is geëerbiedigd
  Verzoekster is — in strijd met artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest — niet gehoord vóór de vaststelling van het bestreden besluit, noch vóór de uitreiking van de daarop gebaseerde bijdragekennisgeving. Ook de raadpleging die verweerder heeft gehouden, heeft haar niet in de gelegenheid gesteld om effectief en volledig haar standpunt kenbaar te maken over de concrete bijdrageberekening. |
| --- | --- |

4.

Schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat geen hoorzitting heeft plaatsgevonden en het recht om te worden gehoord niet is geëerbiedigd

Verzoekster is — in strijd met artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest — niet gehoord vóór de vaststelling van het bestreden besluit, noch vóór de uitreiking van de daarop gebaseerde bijdragekennisgeving. Ook de raadpleging die verweerder heeft gehouden, heeft haar niet in de gelegenheid gesteld om effectief en volledig haar standpunt kenbaar te maken over de concrete bijdrageberekening.

| 5. | Onrechtmatigheid van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 als rechtsgrondslag voor het bestreden besluit en onrechtmatigheid van de in die gedelegeerde verordening vastgelegde methode voor de risicoaanpassing alsook van de aan de GAR toegekende discretionaire bevoegdheden
  De artikelen 4 tot en met 7, 9, 17 en 20 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook bijlagen I en II bij deze verordening, die ten grondslag liggen aan het bestreden besluit, brengen een ondoorzichtig en subjectief systeem voor de vaststelling van de bijdragen tot stand, dat in strijd is met de artikelen 16, 17, 41 en 47 van het Handvest en waarbij de naleving van de artikelen 20 en 21 van het Handvest noch de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel gewaarborgd is. |
| --- | --- |

5.

Onrechtmatigheid van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 als rechtsgrondslag voor het bestreden besluit en onrechtmatigheid van de in die gedelegeerde verordening vastgelegde methode voor de risicoaanpassing alsook van de aan de GAR toegekende discretionaire bevoegdheden

De artikelen 4 tot en met 7, 9, 17 en 20 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook bijlagen I en II bij deze verordening, die ten grondslag liggen aan het bestreden besluit, brengen een ondoorzichtig en subjectief systeem voor de vaststelling van de bijdragen tot stand, dat in strijd is met de artikelen 16, 17, 41 en 47 van het Handvest en waarbij de naleving van de artikelen 20 en 21 van het Handvest noch de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel gewaarborgd is.

| 6. | Onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 (5) als grondslag voor het bestreden besluit
  Het bestreden besluit schendt de Verdragen, aangezien artikel 8 van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 de door artikel 70, lid 7, van verordening (EU) nr. 806/2014 juncto artikel 291 VWEU getrokken grenzen overschrijdt en de uitvoeringsverordening noch de rechtsgrondslag is voorzien van een motivering die voldoet aan artikel 296, tweede alinea, VWEU. |
| --- | --- |

6.

Onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 (5) als grondslag voor het bestreden besluit

Het bestreden besluit schendt de Verdragen, aangezien artikel 8 van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 de door artikel 70, lid 7, van verordening (EU) nr. 806/2014 juncto artikel 291 VWEU getrokken grenzen overschrijdt en de uitvoeringsverordening noch de rechtsgrondslag is voorzien van een motivering die voldoet aan artikel 296, tweede alinea, VWEU.

| 7. | Onrechtmatigheid van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 als rechtsgrondslag voor gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook voor uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 en bijgevolg voor het bestreden besluit
  Subsidiair wordt aangevoerd dat de bepalingen van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 die het bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 omgezette bijdragestelsel voorschrijven en verweerder verregaande discretionaire bevoegdheden toekennen, onrechtmatig zijn. Voor zover deze bepalingen — met name artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 en artikel 102, leden 1 en 2, van richtlijn 2014/59/EU — niet kunnen worden uitgelegd op een wijze die in overeenstemming is met het primaire recht, schenden zij het beginsel dat rechtshandelingen moeten worden gemotiveerd, het rechtszekerheidsbeginsel, de Verdragen (met name artikel 1, tweede alinea, VEU alsook de artikelen 15, 296 en 298 VWEU) en het Handvest (met name de artikelen 16, 17, 41, 42 en 47). |
| --- | --- |

7.

Onrechtmatigheid van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 als rechtsgrondslag voor gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsook voor uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 en bijgevolg voor het bestreden besluit

Subsidiair wordt aangevoerd dat de bepalingen van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 die het bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 omgezette bijdragestelsel voorschrijven en verweerder verregaande discretionaire bevoegdheden toekennen, onrechtmatig zijn. Voor zover deze bepalingen — met name artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 en artikel 102, leden 1 en 2, van richtlijn 2014/59/EU — niet kunnen worden uitgelegd op een wijze die in overeenstemming is met het primaire recht, schenden zij het beginsel dat rechtshandelingen moeten worden gemotiveerd, het rechtszekerheidsbeginsel, de Verdragen (met name artikel 1, tweede alinea, VEU alsook de artikelen 15, 296 en 298 VWEU) en het Handvest (met name de artikelen 16, 17, 41, 42 en 47).

---

(1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

(2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

(4)  Arrest van 15 juli 2021, Commissie/Landesbank Baden-Württemberg en GAR, C-584/20 P en C-621/20 P, EU:C:2021:601.

(5)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft (PB 2015, L 15, blz. 1).

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/21

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Dornbirner Sparkasse Bank/GAR

(Zaak T-403/23)

(2023/C 314/25)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Dornbirner Sparkasse Bank AG (Dornbirn, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zeven middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/22 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/22

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Kärntner Sparkasse/GAR

(Zaak T-404/23)

(2023/C 314/26)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Kärntner Sparkasse AG (Klagenfurt, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zeven middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/23

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR

(Zaak T-405/23)

(2023/C 314/27)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Sparkasse Niederösterreich Mitte West AG (St. Pölten, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zeven middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/23 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/23

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Tiroler Sparkasse/GAR

(Zaak T-406/23)

(2023/C 314/28)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Tiroler Sparkasse Bankaktiengesellschaft Innsbruck (Innsbruck, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster één middel aan, dat identiek is aan het middel dat is aangevoerd in het kader van zaak T-400/23, Erste Group Bank/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/24 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/24

---

Beroep ingesteld op 13 juli 2023 — Salzburger Sparkasse Bank/GAR

(Zaak T-407/23)

(2023/C 314/29)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Salzburger Sparkasse Bank AG (Salzburg, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster één middel aan, dat identiek is aan het middel dat is aangevoerd in het kader van zaak T-400/23, Erste Group Bank/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/25 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/25

---

Beroep ingesteld op 17 juli 2023 — Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR

(Zaak T-408/23)

(2023/C 314/30)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Sparkasse Oberösterreich Bank AG (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, A. Brenneis en J. Holzmann, Rechtsanwälte)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 2 mei 2023 over de berekening van de voor 2023 vooraf aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds te betalen bijdragen (SRB/ES/2023/23), met inbegrip van de bijlagen daarbij, nietig te verklaren, althans voor zover het verzoekster betreft, en

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

Daarnaast verzoekt verzoekster om de volgende vergelijkbare zaken overeenkomstig artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wegens hun verknochtheid en gelijke voorwerp te voegen voor de schriftelijke en mondelinge behandeling alsmede voor het arrest: T-400/23, Erste Group Bank/GAR, T-401/23, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/GAR, T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR, T-403/23, Dornbirner Sparkasse Bank/GAR, T-404/23, Kärntner Sparkasse/GAR, T-405/23, Sparkasse Niederösterreich Mitte West/GAR, T-406/23, Tiroler Sparkasse/GAR, T-407/23, Salzburger Sparkasse Bank/GAR, T-408/23, Sparkasse Oberösterreich Bank/GAR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zeven middelen aan, die identiek zijn aan de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-402/23, Steiermärkische Bank und Sparkasse/GAR.

---

| 4.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 314/25 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 314/25

---

Beroep ingesteld op 26 juli 2023 — Essity Hygiene and Health AB/EUIPO (Afbeelding van een blad)

(Zaak T-434/23)

(2023/C 314/31)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Verzoekende partij: Essity Hygiene and Health AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordiger: U. Wennermark, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Aanvraag van een Uniebeeldmerk dat een blad afbeeldt — verzoek om inschrijving nr. 16 709 305

Bestreden beslissing: beslissing van de Vierde kamer van beroep van het EUIPO van 30 mei 2023 in zaak R 2196/2017-4

Conclusies

Verzoeker verzoekt het Gerecht primair:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen voor zover het beroep daarbij is afgewezen (punt 2 van het dictum van de beslissing); |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen voor zover het beroep daarbij is afgewezen (punt 2 van het dictum van de beslissing);

| — | de bestreden beslissing te wijzigen door het beroep tegen het besluit van de onderzoeker inzake de onder het verzoek om inschrijving vallende waren in klasse 16 toe te wijzen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te wijzigen door het beroep tegen het besluit van de onderzoeker inzake de onder het verzoek om inschrijving vallende waren in klasse 16 toe te wijzen;

| — | EUIPO te verwijzen in haar kosten voor het Gerecht en voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

EUIPO te verwijzen in haar kosten voor het Gerecht en voor het EUIPO.

Verzoekster verzoekt het Gerecht subsidiair:

| — | het EUIPO te bevelen om haar eigen kosten en daarenboven de kosten van verzoekster voor het Gerecht te dragen. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te bevelen om haar eigen kosten en daarenboven de kosten van verzoekster voor het Gerecht te dragen.

Verzoekster verzoekt het Gerecht meer subsidiair:

| — | het EUIPO te bevelen om haar eigen kosten voor het Gerecht te dragen. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te bevelen om haar eigen kosten voor het Gerecht te dragen.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk.

---