# Dziennik Urzędowy C 329/18 w

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 329 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6618 września 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 329

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6618 września 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 329/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 329/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 329/02 | Sprawa C-615/21, Napfény-Toll: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék – Węgry) – Napfény-Toll Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość zawieszenia, bez ograniczenia w czasie, biegu terminu przedawnienia odnoszącego się do działania organu podatkowego w przypadku postępowania sądowego – Wszczęte ponownie postępowanie podatkowe – Rozporządzenie nr 2988/95 – Zakres stosowania – Zasady pewności prawa oraz skuteczności prawa Unii] | 2 |
| 2023/C 329/03 | Sprawa C-335/22, A (Opłata od wprowadzenia do obrotu papierów wartościowych): Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 lipca 2023 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – A SA/Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Dyrektywa 2008/7/WE – Artykuł 5 ust. 2 lit. b) – Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału – Opłata skarbowa od usług wprowadzania obligacji i papierów komercyjnych na rynek] | 3 |
| 2023/C 329/04 | Sprawa C-416/22, EDP (Opłata od wprowadzenia do obrotu papierów wartościowych): Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 lipca 2023 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – EDP – Energias de Portugal SA/Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Dyrektywa 2008/7/WE – Artykuł 5 ust. 2 – Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału – Opłata skarbowa od usług wprowadzania obligacji, publicznych ofert subskrypcji akcji i ofert odkupu obligacji na rynek] | 3 |
| 2023/C 329/05 | Sprawa C-426/22, SOLE-MiZo: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 20 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék – Węgry) – SOLE-MiZo Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 183 – Zasady skuteczności i neutralności podatkowej – Odliczenie podatku naliczonego – Zwrot nadwyżki – Obliczenie odsetek należnych z tytułu utraty możliwości dysponowania nadpłaconym, podlegającym odliczeniu VAT, niezwróconym z naruszeniem prawa Unii – Spadek wartości pieniądza] | 4 |
| 2023/C 329/06 | Sprawa C-444/22 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 13 czerwca 2023 r. – Leon Leonard Johan Veen/Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedzialność pozaumowna – Współpraca organów ścigania – Wywiad kryminalny – Podnoszone nieuprawnione ujawnienie danych – Rozporządzenie (UE) 2016/794 – Artykuł 50 ust. 1 – Krzywda – Skarga o zadośćuczynienie – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne] | 5 |
| 2023/C 329/07 | Sprawa C-142/23 P: Postanowienie Trybunału (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) z dnia 13 lipca 2023 r. – Hecht Pharma GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Przyjmowanie odwołań do rozpoznania – Artykuł 170b regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wniosek niewykazujący istotności kwestii dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania] | 5 |
| 2023/C 329/08 | Sprawa C-289/23, Corván: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no1 de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 kwietnia 2023 r. – Agencia Estatal de la Administración Tributaria/A | 6 |
| 2023/C 329/09 | Sprawa C-305/23, Bacigán: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 10 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 15 maja 2023 r. – Agencia Estatal de la Administración Tributaria/S.E.I | 7 |
| 2023/C 329/10 | Sprawa C-314/23, STAVLA: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 22 maja 2023 r. – Sindicato de Tripulantes Auxiliares de Vuelo de Líneas Aéreas (STAVLA)/Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA i in. | 8 |
| 2023/C 329/11 | Sprawa C-346/23, Banco Santander: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2023 r. – Banco Santander SA/Asociación de Consumidores y Usuarios de Servicios Generales-Auge, reprezentująca dwóch członków: Andreę i Alberta | 9 |
| 2023/C 329/12 | Sprawa C-368/23, Fautromb: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Formation restreinte du Haut conseil du commissariat aux comptes (Francja) w dniu 12 czerwca 2023 r. – H3C / MO | 10 |
| 2023/C 329/13 | Sprawa C-381/23, Geterfer: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Mönchengladbach-Rheydt (Niemcy) w dniu 19 czerwca 2023 r. – ZO/JS | 10 |
| 2023/C 329/14 | Sprawa C-394/23, Mousse: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 28 czerwca 2023 r. – Association Mousse/Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL) i SNCF Connect | 11 |
| 2023/C 329/15 | Sprawa C-400/23, VB II: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad (Bułgaria) w dniu 29 czerwca 2023 r. – postępowanie karne przeciwko VB | 11 |
| 2023/C 329/16 | Sprawa C-405/23, Touristic Aviation Services: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 3 lipca 2023 r. – Touristic Aviation Services Limited/flightright GmbH | 13 |
| 2023/C 329/17 | Sprawa C-437/23, Lego Juris: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 13 lipca 2023 r. – LEGO Juris A/S / Pozitív Energiaforrás Kft. | 13 |
| 2023/C 329/18 | Sprawa C-482/23: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2023 r. – Komisja Europejska / Królestwo Danii | 14 |
| 2023/C 329/19 | Sprawa C-490/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 24 maja 2023 r. w sprawie T-268/21, Ryanair/Komisja (Włochy; system pomocy; COVID-19), wniesione w dniu 1 sierpnia 2023 r. przez Neos SpA | 15 |
| 2023/C 329/20 | Sprawa C-499/23: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2023 r. – Komisja Europejska/Węgry | 16 |
| 2023/C 329/21 | Sprawa C-644/21, Tribunalul Cluj i in.: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 21 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Bihor – Rumunia) – M.I.A., P.R.-M., V.-C.I-C, F.C.R., P (ex. T). Ş-B., D.R., P.E.E., F.I./Tribunalul Cluj, Tribunalul Mureş, Tribunalul Hunedoara, Tribunalul Suceava, Tribunalul Galaţi, przy udziale: Consiliul National pentru Combaterea Discriminârii | 17 |
| 2023/C 329/22 | Sprawa C-690/21, RSD Reise Service Deutschland: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 5 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I – Niemcy) – RSD Reise Service Deutschland GmbH/QL | 17 |
| 2023/C 329/23 | Sprawa C-707/21, Recamier: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Recamier SA/BR | 18 |
| 2023/C 329/24 | Sprawa C-423/22 P: Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 16 czerwca 2023 r. – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny/Paula Correia | 18 |
| 2023/C 329/25 | Sprawa C-718/22, Debeka Lebensversicherung: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 21 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Erfurt – Niemcy) – HK/Debeka Lebensversicherungsverein aG | 18 |
| 2023/C 329/26 | Sprawa C-796/22, INSS: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana – Hiszpania) – Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)/Bernardino | 18 |
| 2023/C 329/27 | Sprawa C-234/23, Astoria Management: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 27 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rayonen sad – Nesebar– Bułgaria) – Astoria Management OOD/CW | 19 |
| | Sąd |
| 2023/C 329/28 | Sprawa T-8/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – IFIC Holding/Komisja [Polityka handlowa – Ochrona przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie – Środki ograniczające podjęte przez Stany Zjednoczone wobec Iranu – Sankcje wtórne uniemożliwiające osobom fizycznym lub prawnym z Unii utrzymywanie stosunków handlowych z przedsiębiorstwami objętymi tymi środkami – Zakaz zastosowania się do takiego ustawodawstwa – Artykuł 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96 – Decyzja Komisji upoważniająca osobę prawną z Unii do zastosowania się do tego ustawodawstwa – Obowiązek uzasadnienia – Moc wsteczna upoważnienia – Uwzględnienie interesów przedsiębiorstw objętych środkami ograniczającymi państwa trzeciego – Prawo do bycia wysłuchanym] | 20 |
| 2023/C 329/29 | Sprawa T-377/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Eurecna/Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Sprawozdanie końcowe z dochodzenia OLAF-u dotyczącego wykonania umowy o świadczenie usług finansowanej przez EFR – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Ogólne domniemanie – Obowiązek uzasadnienia] | 21 |
| 2023/C 329/30 | Sprawa T-379/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Vendrame/Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Raport końcowy z dochodzenia OLAF-u dotyczącego wykonania umowy o świadczenie usług finansowanej przez EFR – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Ogólne domniemanie – Obowiązek uzasadnienia] | 21 |
| 2023/C 329/31 | Sprawa T-694/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – aTmos Industrielle Lüftungstechnik/EUIPO – aTmos Industrielle Lüftungstechnik (aTmos) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy aTmos – Wcześniejsze krajowe nazwy handlowe aTmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH i aTmos – Względna podstawa unieważnienia – Artykuł 53 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001] | 22 |
| 2023/C 329/32 | Sprawa T-261/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – mBank/EUIPO – European Merchant Bank (EMBANK European Merchant Bank) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy EMBANK European Merchant Bank – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy mBank – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy mBank – Względna podstawa unieważnienia – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 27 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Dokument przedstawiony po raz pierwszy przed izbą odwoławczą] | 23 |
| 2023/C 329/33 | Sprawa T-325/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Nurel/EUIPO – FKuR Property (Terylene) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Terylene – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TERRALENE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Dowód rzeczywistego używania] | 23 |
| 2023/C 329/34 | Sprawa T-585/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Trus/EUIPO – Unilab (ARTRESAN) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy ARTRESAN – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001] | 24 |
| 2023/C 329/35 | Sprawa T-662/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Tavitova/EUIPO – Cordier (AURUS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AURUS – Rejestracja międzynarodowa wcześniejszego słownego znaku towarowego AUDUS – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 25 |
| 2023/C 329/36 | Sprawa T-772/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Fibrecycle/EUIPO (BACK-2-NATURE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy BACK-2-NATURE – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 25 |
| 2023/C 329/37 | Sprawa T-785/22: Postanowienie Sądu z dnia 27 lipca 2023 r. – Francja/Komisja [Służba publiczna – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie – Ogłoszenie o unieważnieniu konkursu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania] | 26 |
| 2023/C 329/38 | Sprawa T-786/22: Postanowienie Sądu z dnia 27 lipca 2023 r. – Frajese/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Spikevax – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Comirnaty – Szczepionka przeciw COVID-19 – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność] | 26 |
| 2023/C 329/39 | Sprawa T-377/23: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2023 r. – Papouis Dairies i in./Komisja | 27 |
| 2023/C 329/40 | Sprawa T-436/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Daimler Truck/EUIPO (CERTIFIED) | 28 |
| 2023/C 329/41 | Sprawa T-441/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Landesbank Baden-Württemberg / SRB | 29 |
| 2023/C 329/42 | Sprawa T-442/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Giuliani/EUIPO – H&H (Swisse) | 30 |
| 2023/C 329/43 | Sprawa T-443/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – DZ Hyp / SRB | 31 |
| 2023/C 329/44 | Sprawa T-447/23: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2023 r. – Blue Underwriting Agency/EUIPO – Blue Underwriting Agency (blue is underwriting) | 31 |
| 2023/C 329/45 | Sprawa T-448/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Deutsche Pfandbriefbank / SRB | 32 |
| 2023/C 329/46 | Sprawa T-449/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Donner & Reuschel / SRB | 32 |
| 2023/C 329/47 | Sprawa T-450/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Kreissparkasse Köln / SRB | 33 |
| 2023/C 329/48 | Sprawa T-451/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – CreditPlus Bank / SRB | 33 |
| 2023/C 329/49 | Sprawa T-452/23: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2023 r. – Bela Vizago Nature/EUIPO – Bidah (bidah chaumel ingredientes naturales) | 34 |
| 2023/C 329/50 | Sprawa T-455/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Landesbank Berlin / SRB | 35 |
| 2023/C 329/51 | Sprawa T-457/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Sparkasse Hannover / SRB | 35 |
| 2023/C 329/52 | Sprawa T-464/23: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2023 r. – Lidl Digital International/EUIPO – Ningbo Hanyuan Lighting (Lampy) | 36 |
| 2023/C 329/53 | Sprawa T-467/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Stadtsparkasse Düsseldorf / SRB | 36 |
| 2023/C 329/54 | Sprawa T-468/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Hamburger Sparkasse / SRB | 37 |
| 2023/C 329/55 | Sprawa T-470/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – Erzeugergemeinschaft Winzersekt/EUIPO – Milz (Hinterland) | 37 |
| 2023/C 329/56 | Sprawa T-471/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – Lidl Digital International/EUIPO – Ningbo Hanyuan Lighting (Lampy) | 38 |
| 2023/C 329/57 | Sprawa T-473/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Bartex Bartol/EUIPO – Grupa Chorten (duch puszczy) | 39 |
| 2023/C 329/58 | Sprawa T-474/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Sparkasse Essen / SRB | 40 |
| 2023/C 329/59 | Sprawa T-475/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Sparkasse KölnBonn / SRB | 40 |
| 2023/C 329/60 | Sprawa T-476/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Norddeutsche Landesbank – Girozentrale / SRB | 41 |
| 2023/C 329/61 | Sprawa T-479/23: Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2023 r. – Nosio/EUIPO – Terre di Venezia (VENTESSA) | 43 |
| 2023/C 329/62 | Sprawa T-414/22: Postanowienie Sądu z dnia 14 lipca 2023 r. – Colombani/SEAE | 43 |
| 2023/C 329/63 | Sprawa T-93/23: Postanowienie Sądu z dnia 18 lipca 2023 r. – Trybunał Obrachunkowy/Allianz Insurance Luxembourg | 43 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 329/02

Sprawa C-615/21, Napfény-Toll: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék – Węgry) – Napfény-Toll Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość zawieszenia, bez ograniczenia w czasie, biegu terminu przedawnienia odnoszącego się do działania organu podatkowego w przypadku postępowania sądowego – Wszczęte ponownie postępowanie podatkowe – Rozporządzenie nr 2988/95 – Zakres stosowania – Zasady pewności prawa oraz skuteczności prawa Unii]

2

2023/C 329/03

Sprawa C-335/22, A (Opłata od wprowadzenia do obrotu papierów wartościowych): Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 lipca 2023 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – A SA/Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Dyrektywa 2008/7/WE – Artykuł 5 ust. 2 lit. b) – Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału – Opłata skarbowa od usług wprowadzania obligacji i papierów komercyjnych na rynek]

3

2023/C 329/04

Sprawa C-416/22, EDP (Opłata od wprowadzenia do obrotu papierów wartościowych): Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 lipca 2023 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – EDP – Energias de Portugal SA/Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Dyrektywa 2008/7/WE – Artykuł 5 ust. 2 – Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału – Opłata skarbowa od usług wprowadzania obligacji, publicznych ofert subskrypcji akcji i ofert odkupu obligacji na rynek]

3

2023/C 329/05

Sprawa C-426/22, SOLE-MiZo: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 20 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék – Węgry) – SOLE-MiZo Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 183 – Zasady skuteczności i neutralności podatkowej – Odliczenie podatku naliczonego – Zwrot nadwyżki – Obliczenie odsetek należnych z tytułu utraty możliwości dysponowania nadpłaconym, podlegającym odliczeniu VAT, niezwróconym z naruszeniem prawa Unii – Spadek wartości pieniądza]

4

2023/C 329/06

Sprawa C-444/22 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 13 czerwca 2023 r. – Leon Leonard Johan Veen/Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedzialność pozaumowna – Współpraca organów ścigania – Wywiad kryminalny – Podnoszone nieuprawnione ujawnienie danych – Rozporządzenie (UE) 2016/794 – Artykuł 50 ust. 1 – Krzywda – Skarga o zadośćuczynienie – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne]

5

2023/C 329/07

Sprawa C-142/23 P: Postanowienie Trybunału (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) z dnia 13 lipca 2023 r. – Hecht Pharma GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Przyjmowanie odwołań do rozpoznania – Artykuł 170b regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wniosek niewykazujący istotności kwestii dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania]

5

2023/C 329/08

Sprawa C-289/23, Corván: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no1 de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 kwietnia 2023 r. – Agencia Estatal de la Administración Tributaria/A

o

6

2023/C 329/09

Sprawa C-305/23, Bacigán: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 10 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 15 maja 2023 r. – Agencia Estatal de la Administración Tributaria/S.E.I

o

7

2023/C 329/10

Sprawa C-314/23, STAVLA: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 22 maja 2023 r. – Sindicato de Tripulantes Auxiliares de Vuelo de Líneas Aéreas (STAVLA)/Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA i in.

8

2023/C 329/11

Sprawa C-346/23, Banco Santander: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2023 r. – Banco Santander SA/Asociación de Consumidores y Usuarios de Servicios Generales-Auge, reprezentująca dwóch członków: Andreę i Alberta

9

2023/C 329/12

Sprawa C-368/23, Fautromb: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Formation restreinte du Haut conseil du commissariat aux comptes (Francja) w dniu 12 czerwca 2023 r. – H3C / MO

10

2023/C 329/13

Sprawa C-381/23, Geterfer: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Mönchengladbach-Rheydt (Niemcy) w dniu 19 czerwca 2023 r. – ZO/JS

10

2023/C 329/14

Sprawa C-394/23, Mousse: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 28 czerwca 2023 r. – Association Mousse/Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL) i SNCF Connect

11

2023/C 329/15

Sprawa C-400/23, VB II: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad (Bułgaria) w dniu 29 czerwca 2023 r. – postępowanie karne przeciwko VB

11

2023/C 329/16

Sprawa C-405/23, Touristic Aviation Services: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 3 lipca 2023 r. – Touristic Aviation Services Limited/flightright GmbH

13

2023/C 329/17

Sprawa C-437/23, Lego Juris: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 13 lipca 2023 r. – LEGO Juris A/S / Pozitív Energiaforrás Kft.

13

2023/C 329/18

Sprawa C-482/23: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2023 r. – Komisja Europejska / Królestwo Danii

14

2023/C 329/19

Sprawa C-490/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 24 maja 2023 r. w sprawie T-268/21, Ryanair/Komisja (Włochy; system pomocy; COVID-19), wniesione w dniu 1 sierpnia 2023 r. przez Neos SpA

15

2023/C 329/20

Sprawa C-499/23: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2023 r. – Komisja Europejska/Węgry

16

2023/C 329/21

Sprawa C-644/21, Tribunalul Cluj i in.: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 21 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Bihor – Rumunia) – M.I.A., P.R.-M., V.-C.I-C, F.C.R., P (ex. T). Ş-B., D.R., P.E.E., F.I./Tribunalul Cluj, Tribunalul Mureş, Tribunalul Hunedoara, Tribunalul Suceava, Tribunalul Galaţi, przy udziale: Consiliul National pentru Combaterea Discriminârii

przy udziale:

17

2023/C 329/22

Sprawa C-690/21, RSD Reise Service Deutschland: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 5 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I – Niemcy) – RSD Reise Service Deutschland GmbH/QL

17

2023/C 329/23

Sprawa C-707/21, Recamier: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Recamier SA/BR

18

2023/C 329/24

Sprawa C-423/22 P: Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 16 czerwca 2023 r. – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny/Paula Correia

18

2023/C 329/25

Sprawa C-718/22, Debeka Lebensversicherung: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 21 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Erfurt – Niemcy) – HK/Debeka Lebensversicherungsverein aG

18

2023/C 329/26

Sprawa C-796/22, INSS: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana – Hiszpania) – Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)/Bernardino

18

2023/C 329/27

Sprawa C-234/23, Astoria Management: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 27 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rayonen sad – Nesebar– Bułgaria) – Astoria Management OOD/CW

19

Sąd

2023/C 329/28

Sprawa T-8/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – IFIC Holding/Komisja [Polityka handlowa – Ochrona przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie – Środki ograniczające podjęte przez Stany Zjednoczone wobec Iranu – Sankcje wtórne uniemożliwiające osobom fizycznym lub prawnym z Unii utrzymywanie stosunków handlowych z przedsiębiorstwami objętymi tymi środkami – Zakaz zastosowania się do takiego ustawodawstwa – Artykuł 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96 – Decyzja Komisji upoważniająca osobę prawną z Unii do zastosowania się do tego ustawodawstwa – Obowiązek uzasadnienia – Moc wsteczna upoważnienia – Uwzględnienie interesów przedsiębiorstw objętych środkami ograniczającymi państwa trzeciego – Prawo do bycia wysłuchanym]

20

2023/C 329/29

Sprawa T-377/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Eurecna/Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Sprawozdanie końcowe z dochodzenia OLAF-u dotyczącego wykonania umowy o świadczenie usług finansowanej przez EFR – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Ogólne domniemanie – Obowiązek uzasadnienia]

21

2023/C 329/30

Sprawa T-379/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Vendrame/Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Raport końcowy z dochodzenia OLAF-u dotyczącego wykonania umowy o świadczenie usług finansowanej przez EFR – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Ogólne domniemanie – Obowiązek uzasadnienia]

21

2023/C 329/31

Sprawa T-694/21: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – aTmos Industrielle Lüftungstechnik/EUIPO – aTmos Industrielle Lüftungstechnik (aTmos) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy aTmos – Wcześniejsze krajowe nazwy handlowe aTmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH i aTmos – Względna podstawa unieważnienia – Artykuł 53 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

22

2023/C 329/32

Sprawa T-261/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – mBank/EUIPO – European Merchant Bank (EMBANK European Merchant Bank) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy EMBANK European Merchant Bank – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy mBank – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy mBank – Względna podstawa unieważnienia – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 27 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Dokument przedstawiony po raz pierwszy przed izbą odwoławczą]

23

2023/C 329/33

Sprawa T-325/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Nurel/EUIPO – FKuR Property (Terylene) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Terylene – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TERRALENE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Dowód rzeczywistego używania]

23

2023/C 329/34

Sprawa T-585/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Trus/EUIPO – Unilab (ARTRESAN) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy ARTRESAN – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

24

2023/C 329/35

Sprawa T-662/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Tavitova/EUIPO – Cordier (AURUS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AURUS – Rejestracja międzynarodowa wcześniejszego słownego znaku towarowego AUDUS – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

25

2023/C 329/36

Sprawa T-772/22: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Fibrecycle/EUIPO (BACK-2-NATURE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy BACK-2-NATURE – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

25

2023/C 329/37

Sprawa T-785/22: Postanowienie Sądu z dnia 27 lipca 2023 r. – Francja/Komisja [Służba publiczna – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie – Ogłoszenie o unieważnieniu konkursu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

26

2023/C 329/38

Sprawa T-786/22: Postanowienie Sądu z dnia 27 lipca 2023 r. – Frajese/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Spikevax – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Comirnaty – Szczepionka przeciw COVID-19 – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność]

26

2023/C 329/39

Sprawa T-377/23: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2023 r. – Papouis Dairies i in./Komisja

27

2023/C 329/40

Sprawa T-436/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Daimler Truck/EUIPO (CERTIFIED)

28

2023/C 329/41

Sprawa T-441/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Landesbank Baden-Württemberg / SRB

29

2023/C 329/42

Sprawa T-442/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Giuliani/EUIPO – H&H (Swisse)

30

2023/C 329/43

Sprawa T-443/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – DZ Hyp / SRB

31

2023/C 329/44

Sprawa T-447/23: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2023 r. – Blue Underwriting Agency/EUIPO – Blue Underwriting Agency (blue is underwriting)

31

2023/C 329/45

Sprawa T-448/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Deutsche Pfandbriefbank / SRB

32

2023/C 329/46

Sprawa T-449/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Donner & Reuschel / SRB

32

2023/C 329/47

Sprawa T-450/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Kreissparkasse Köln / SRB

33

2023/C 329/48

Sprawa T-451/23: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – CreditPlus Bank / SRB

33

2023/C 329/49

Sprawa T-452/23: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2023 r. – Bela Vizago Nature/EUIPO – Bidah (bidah chaumel ingredientes naturales)

34

2023/C 329/50

Sprawa T-455/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Landesbank Berlin / SRB

35

2023/C 329/51

Sprawa T-457/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Sparkasse Hannover / SRB

35

2023/C 329/52

Sprawa T-464/23: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2023 r. – Lidl Digital International/EUIPO – Ningbo Hanyuan Lighting (Lampy)

36

2023/C 329/53

Sprawa T-467/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Stadtsparkasse Düsseldorf / SRB

36

2023/C 329/54

Sprawa T-468/23: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Hamburger Sparkasse / SRB

37

2023/C 329/55

Sprawa T-470/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – Erzeugergemeinschaft Winzersekt/EUIPO – Milz (Hinterland)

37

2023/C 329/56

Sprawa T-471/23: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – Lidl Digital International/EUIPO – Ningbo Hanyuan Lighting (Lampy)

38

2023/C 329/57

Sprawa T-473/23: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Bartex Bartol/EUIPO – Grupa Chorten (duch puszczy)

39

2023/C 329/58

Sprawa T-474/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Sparkasse Essen / SRB

40

2023/C 329/59

Sprawa T-475/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Sparkasse KölnBonn / SRB

40

2023/C 329/60

Sprawa T-476/23: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Norddeutsche Landesbank – Girozentrale / SRB

41

2023/C 329/61

Sprawa T-479/23: Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2023 r. – Nosio/EUIPO – Terre di Venezia (VENTESSA)

43

2023/C 329/62

Sprawa T-414/22: Postanowienie Sądu z dnia 14 lipca 2023 r. – Colombani/SEAE

43

2023/C 329/63

Sprawa T-93/23: Postanowienie Sądu z dnia 18 lipca 2023 r. – Trybunał Obrachunkowy/Allianz Insurance Luxembourg

43

---

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2023/C 329/64 | Sprostowanie do komunikatu w Dzienniku Urzędowym w sprawie C-720/22 P ( Dz.U. C 278 z 7.8.2023 ) | 44 |

Sprostowania

2023/C 329/64

Sprostowanie do komunikatu w Dzienniku Urzędowym w sprawie C-720/22 P ( Dz.U. C 278 z 7.8.2023 )

( Dz.U. C 278 z 7.8.2023 )

44

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 329/01)

Ostatnia publikacja

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 321 z 11.9.2023

Wcześniejsze publikacje

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 314 z 4.9.2023

Dz.U. C 304 z 28.8.2023

Dz.U. C 296 z 21.8.2023

Dz.U. C 286 z 14.8.2023

Dz.U. C 278 z 7.8.2023

Dz.U. C 271 z 31.7.2023

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/2

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék – Węgry) – Napfény-Toll Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawa C-615/21 (1), Napfény-Toll)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość zawieszenia, bez ograniczenia w czasie, biegu terminu przedawnienia odnoszącego się do działania organu podatkowego w przypadku postępowania sądowego - Wszczęte ponownie postępowanie podatkowe - Rozporządzenie nr 2988/95 - Zakres stosowania - Zasady pewności prawa oraz skuteczności prawa Unii)

(2023/C 329/02)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Szegedi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Napfény-Toll Kft.

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Sentencja

Zasady pewności prawa i skuteczności prawa Unii należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego i opartej na nim praktyce administracyjnej, zgodnie z którymi w dziedzinie podatku od wartości dodanej bieg terminu przedawnienia prawa administracji podatkowej do określenia wymiaru tego podatku ulega zawieszeniu na cały czas trwania kontroli sądowych, niezależnie od tego, ile razy administracyjne postępowanie podatkowe musiało zostać wszczęte ponownie w wyniku tych kontroli, i bez ograniczenia łącznego czasu trwania zawieszenia biegu tego terminu, w tym również w przypadku, gdy sąd orzekający w sprawie decyzji danego organu podatkowego wydanej w postępowaniu wszczętym ponownie po wydaniu poprzedniego orzeczenia sądowego stwierdzi, że organ podatkowy nie zastosował się do wytycznych zawartych w tym orzeczeniu sądowym.

---

(1)  
  Dz.U. C 11 z 10.1.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/3

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 lipca 2023 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – A SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

[Sprawa C-335/22 (1), A (Opłata od wprowadzenia do obrotu papierów wartościowych)]

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa - Dyrektywa 2008/7/WE - Artykuł 5 ust. 2 lit. b) - Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału - Opłata skarbowa od usług wprowadzania obligacji i papierów komercyjnych na rynek)

(2023/C 329/03)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: A SA

Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira

Sentencja

Artykuł 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które przewiduje nałożenie opłaty skarbowej od wynagrodzenia wypłacanego przez spółkę kapitałową instytucji bankowej, której spółka ta powierzyła wprowadzenie na rynek zbywalnych papierów wartościowych takich jak nowo wyemitowane obligacje i papiery komercyjne, niezależnie od tego, czy spółki emitujące odnośne papiery wartościowe są prawnie zobowiązane do skorzystania z usług osoby trzeciej, czy też zdecydowały się na skorzystanie z tych usług z własnej woli.

---

(1)  
  Dz.U. C 326 z 29.8.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/3

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 lipca 2023 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – EDP – Energias de Portugal SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

[Sprawa C-416/22 (1), EDP (Opłata od wprowadzenia do obrotu papierów wartościowych)]

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa - Dyrektywa 2008/7/WE - Artykuł 5 ust. 2 - Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału - Opłata skarbowa od usług wprowadzania obligacji, publicznych ofert subskrypcji akcji i ofert odkupu obligacji na rynek)

(2023/C 329/04)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: EDP – Energias de Portugal SA

Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira

Sentencja

Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które przewiduje nałożenie opłaty skarbowej od wynagrodzenia wypłacanego przez spółkę kapitałową kilku instytucjom bankowym, którym spółka ta powierzyła świadczenie usług pośrednictwa finansowego w celu, po pierwsze, opublikowania ofert odkupu lub zakupu obligacji, które skutkują ostatecznym wygaśnięciem długu, jaki obligacje te odzwierciedlają, po drugie, wprowadzenia na rynek i subskrypcji nowych obligacji oraz, po trzecie, subskrypcji nowych akcji w celu podwyższenia jej kapitału zakładowego, niezależnie od tego, czy spółki emitujące odnośne papiery wartościowe są prawnie zobowiązane do skorzystania z usług osoby trzeciej, czy też zdecydowały się na skorzystanie z tych usług z własnej woli.

---

(1)  
  Dz.U. C 389 z 10.10.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/4

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 20 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék – Węgry) – SOLE-MiZo Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawa C-426/22 (1), SOLE-MiZo)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólny system podatku od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 183 - Zasady skuteczności i neutralności podatkowej - Odliczenie podatku naliczonego - Zwrot nadwyżki - Obliczenie odsetek należnych z tytułu utraty możliwości dysponowania nadpłaconym, podlegającym odliczeniu VAT, niezwróconym z naruszeniem prawa Unii - Spadek wartości pieniądza)

(2023/C 329/05)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Szegedi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SOLE-MiZo Zrt.

Strona przeciwna: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Sentencja

Artykuł 183 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zasady skuteczności i neutralności podatkowej

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego polegającej na obliczaniu odsetek od nadpłaconego, podlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej (VAT), niezwróconego przez to państwo członkowskie po upływie rozsądnego terminu z naruszeniem prawa Unii, przy zastosowaniu stopy odpowiadającej stopie podstawowej krajowego banku centralnego, powiększonej o dwa punkty procentowe, w przypadku gdy odsetki od owego nadpłaconego VAT są naliczane w okresie pomiędzy ostatnim dniem na złożenie deklaracji za dany miesiąc a ostatnim dniem na założenie deklaracji za kolejny miesiąc bez zastosowania odsetek mających na celu zrekompensowanie spadku wartości pieniądza spowodowanego upływem czasu po tym okresie do dnia, który z jednej strony przypada po ogłoszeniu wyroku, w którym Trybunał stwierdził to naruszenie prawa Unii, a z drugiej strony przypada przed rzeczywistą zapłatą odsetek od wspomnianego nadpłaconego VAT, w zakresie, w jakim praktyka ta może pozbawiać podatnika stosownego odszkodowania z tytułu straty spowodowanej utratą możliwości dysponowania odnośnymi środkami finansowymi i nie jest w stanie skompensować obciążenia ekonomicznego związanego z kwotami nienależnie niezwróconego podatku.

---

(1)  
  Dz.U. C 340 z 5.9.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/5

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 13 czerwca 2023 r. – Leon Leonard Johan Veen/Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol)

(Sprawa C-444/22 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Odpowiedzialność pozaumowna - Współpraca organów ścigania - Wywiad kryminalny - Podnoszone nieuprawnione ujawnienie danych - Rozporządzenie (UE) 2016/794 - Artykuł 50 ust. 1 - Krzywda - Skarga o zadośćuczynienie - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)

(2023/C 329/06)

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona wnosząca odwołanie: Leon Leonard Johan Veen (przedstawiciel: M. Mandzák, advokát)

Druga strona postępowania: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) (przedstawiciele: A. Nunzi, pełnomocnik, którego wspierali M. Kottmann i G. Ziegenhorn, Rechtsanwälte)

Sentencja

| 1. | Odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w pozostałym zakresie oddalone jako oczywiście bezzasadne. |
| --- | --- |

1.

Odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w pozostałym zakresie oddalone jako oczywiście bezzasadne.

| 2. | Leon Leonard Johan Veen pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol). |
| --- | --- |

2.

Leon Leonard Johan Veen pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol).

---

(1)  
  Dz.U. C 340 z 5.9.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/5

---

Postanowienie Trybunału (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) z dnia 13 lipca 2023 r. – Hecht Pharma GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

(Sprawa C-142/23 P) (1)

(Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Przyjmowanie odwołań do rozpoznania - Artykuł 170b regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wniosek niewykazujący istotności kwestii dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii - Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania)

(2023/C 329/07)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona wnosząca odwołanie: Hecht Pharma GmbH (przedstawiciele: C. Sachs i J. Sachs, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Gufic BioSciences Ltd.

Sentencja

| 1) | Odwołanie nie zostaje przyjęte do rozpoznania. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie nie zostaje przyjęte do rozpoznania.

| 2) | Hecht Pharma GmbH pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Hecht Pharma GmbH pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 179 z 22.5.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no1 de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 kwietnia 2023 r. – Agencia Estatal de la Administración Tributaria/A

(Sprawa C-289/23, Corván (1))

(2023/C 329/08)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no1 de Alicante

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Agencia Estatal de la Administración Tributaria

Strona przeciwna: A

Pytania prejudycjalne

| 1) | Wątpliwości związane z wykładnią art. 23 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/1023 (2).






  1.1. | Czy art. 23 ust. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia w rozumieniu art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim ograniczenie to nie było przewidziane w uregulowaniu poprzedzającym transpozycję dyrektywy, które uznawało prawo do umorzenia, lecz które zostało następnie jako nowe uregulowanie wprowadzone przez ustawodawcę? A dokładnie, czy ustawodawca krajowy dokonując transpozycji dyrektywy może ustanowić dalej idące ograniczenia w dostępie do umorzenia niż przewidziane w uregulowaniu wcześniejszym, zwłaszcza gdy ograniczenie to nie odpowiada żadnej z okoliczności przewidzianych w art. 23 ust. 2 dyrektywy? |
| --- | --- | --- |

1)

Wątpliwości związane z wykładnią art. 23 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/1023 (2).

1.1.

Czy art. 23 ust. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia w rozumieniu art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim ograniczenie to nie było przewidziane w uregulowaniu poprzedzającym transpozycję dyrektywy, które uznawało prawo do umorzenia, lecz które zostało następnie jako nowe uregulowanie wprowadzone przez ustawodawcę? A dokładnie, czy ustawodawca krajowy dokonując transpozycji dyrektywy może ustanowić dalej idące ograniczenia w dostępie do umorzenia niż przewidziane w uregulowaniu wcześniejszym, zwłaszcza gdy ograniczenie to nie odpowiada żadnej z okoliczności przewidzianych w art. 23 ust. 2 dyrektywy?

| 1.2. | W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytanie poprzednie, czy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2019/1023 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia, jeżeli [dłużnik] w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku o umorzenie został ukarany ostateczną decyzją administracyjną z tytułu bardzo poważnych naruszeń prawa podatkowego, naruszeń prawa ubezpieczeń społecznych lub porządku społecznego lub jeżeli w tym samym okresie czasu wydano ostateczną decyzję o stwierdzeniu odpowiedzialności, chyba że w dniu złożenia wniosku o umorzenie wywiązał się on w pełni ze swoich zobowiązań [art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe)], w zakresie, w jakim przyczyna taka zmieniłaby system kolejności zaspokajania wierzytelności zgłoszonych w postępowaniu upadłościowym? |
| --- | --- |

1.2.

W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytanie poprzednie, czy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2019/1023 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia, jeżeli [dłużnik] w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku o umorzenie został ukarany ostateczną decyzją administracyjną z tytułu bardzo poważnych naruszeń prawa podatkowego, naruszeń prawa ubezpieczeń społecznych lub porządku społecznego lub jeżeli w tym samym okresie czasu wydano ostateczną decyzję o stwierdzeniu odpowiedzialności, chyba że w dniu złożenia wniosku o umorzenie wywiązał się on w pełni ze swoich zobowiązań [art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe)], w zakresie, w jakim przyczyna taka zmieniłaby system kolejności zaspokajania wierzytelności zgłoszonych w postępowaniu upadłościowym?

| 1.3. | W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytanie poprzednie, czy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2019/1023 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia, w rozumieniu art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe), jeżeli [...] wydano ostateczną decyzję o stwierdzeniu odpowiedzialności, chyba że w dniu złożenia wniosku o umorzenie wywiązał się on w pełni ze swoich zobowiązań w zakresie, w jakim okoliczność ta nie może świadczyć o złej wierze dłużnika? Czy ma w tym zakresie jakiekolwiek znaczenie okoliczność, że w postępowaniu upadłościowym nie stwierdzono winy dłużnika? |
| --- | --- |

1.3.

W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytanie poprzednie, czy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2019/1023 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia, w rozumieniu art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe), jeżeli [...] wydano ostateczną decyzję o stwierdzeniu odpowiedzialności, chyba że w dniu złożenia wniosku o umorzenie wywiązał się on w pełni ze swoich zobowiązań w zakresie, w jakim okoliczność ta nie może świadczyć o złej wierze dłużnika? Czy ma w tym zakresie jakiekolwiek znaczenie okoliczność, że w postępowaniu upadłościowym nie stwierdzono winy dłużnika?

| 1.4 | En el caso de que el Tribunal de Justicia responda en sentido negativo a la cuestión anterior, ¿el apartado 2 del artículo 23 de la Directiva, debe ser interpretado en el sentido de que se opone a una normativa nacional que impide el acceso a la exoneración en el sentido establecido en el artículo 487.1.2o TRLC por infracciones o acuerdos de derivación de responsabilidad que se han dictado o acordado en los 10 años anteriores a la solicitud de exoneración sin atender a la fecha del hecho generador de la responsabilidad y del posible retraso en la adopción del acuerdo de derivación de responsabilidad? |
| --- | --- |

1.4

En el caso de que el Tribunal de Justicia responda en sentido negativo a la cuestión anterior, ¿el apartado 2 del artículo 23 de la Directiva, debe ser interpretado en el sentido de que se opone a una normativa nacional que impide el acceso a la exoneración en el sentido establecido en el artículo 487.1.2o TRLC por infracciones o acuerdos de derivación de responsabilidad que se han dictado o acordado en los 10 años anteriores a la solicitud de exoneración sin atender a la fecha del hecho generador de la responsabilidad y del posible retraso en la adopción del acuerdo de derivación de responsabilidad?

| 1.5. | W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytania poprzednie, czy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2019/1023 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia w rozumieniu art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim ograniczenie to nie zostało należycie uzasadnione przez ustawodawcę krajowego? |
| --- | --- |

1.5.

W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytania poprzednie, czy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2019/1023 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uniemożliwia dostęp do umorzenia w rozumieniu art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim ograniczenie to nie zostało należycie uzasadnione przez ustawodawcę krajowego?

| 2) | Wątpliwości związane z wykładnią art. 23 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/1023.






  2.1. | Czy art. 23 ust. 4 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak przewidziane w art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe), które zawiera przesłanki wykluczające dostęp do umorzenia, które nie zostały wymienione w wykazie zawartym w art. 23 ust. 4? A dokładnie, czy wykaz przesłanek zawarty w art. 23 ust. 4 należy interpretować w ten sposób, że stanowi on katalog zamknięty, czy też przeciwnie, jest on katalogiem otwartym? |
| --- | --- | --- |

2)

Wątpliwości związane z wykładnią art. 23 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/1023.

2.1.

Czy art. 23 ust. 4 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak przewidziane w art. 487 ust. 1 pkt 2 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe), które zawiera przesłanki wykluczające dostęp do umorzenia, które nie zostały wymienione w wykazie zawartym w art. 23 ust. 4? A dokładnie, czy wykaz przesłanek zawarty w art. 23 ust. 4 należy interpretować w ten sposób, że stanowi on katalog zamknięty, czy też przeciwnie, jest on katalogiem otwartym?

| 2.2. | W zakresie, w jakim wykaz ten ma charakter katalogu otwartego, a ustawodawca krajowy może wprowadzić kolejne wyjątki, poza wyjątkami przewidzianymi w dyrektywie, czy art. 23 ust. 4 dyrektywy stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które ustanawia ogólną zasadę wyłączającą umorzenie wierzytelności publicznoprawnych, z wyjątkiem ściśle określonych okoliczności i kwot, niezależnie od charakteru i okoliczności związanych z wierzytelnościami publicznoprawnymi? A dokładnie, czy w niniejszej sprawie ma znaczenie okoliczność, że wcześniejsze uregulowanie, zgodnie z jego wykładnią zawartą w orzecznictwie Tribunal Supremo (sądu najwyższego, Hiszpania), zezwalało w pewnym zakresie na umorzenie wierzytelności publicznoprawnych, a przepis transponujący został wykorzystany do ograniczenia zakresu umorzenia? |
| --- | --- |

2.2.

W zakresie, w jakim wykaz ten ma charakter katalogu otwartego, a ustawodawca krajowy może wprowadzić kolejne wyjątki, poza wyjątkami przewidzianymi w dyrektywie, czy art. 23 ust. 4 dyrektywy stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które ustanawia ogólną zasadę wyłączającą umorzenie wierzytelności publicznoprawnych, z wyjątkiem ściśle określonych okoliczności i kwot, niezależnie od charakteru i okoliczności związanych z wierzytelnościami publicznoprawnymi? A dokładnie, czy w niniejszej sprawie ma znaczenie okoliczność, że wcześniejsze uregulowanie, zgodnie z jego wykładnią zawartą w orzecznictwie Tribunal Supremo (sądu najwyższego, Hiszpania), zezwalało w pewnym zakresie na umorzenie wierzytelności publicznoprawnych, a przepis transponujący został wykorzystany do ograniczenia zakresu umorzenia?

| 2.3. | W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytania poprzednie, czy należy uznać, że art. 23 ust. 4 dyrektywy stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak przewidziane w art. 489 ust. 1 pkt 5 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe), które ustanawia ogólną zasadę wyłączającą umorzenie wierzytelności publicznoprawnych (z pewnymi wyjątkami, które są przedmiotem kolejnego pytania prejudycjalnego) w zakresie, w jakim traktuje ona wierzycieli publicznych w sposób uprzywilejowany w porównaniu z pozostałymi wierzycielami? |
| --- | --- |

2.3.

W przypadku udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi przeczącej na pytania poprzednie, czy należy uznać, że art. 23 ust. 4 dyrektywy stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak przewidziane w art. 489 ust. 1 pkt 5 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe), które ustanawia ogólną zasadę wyłączającą umorzenie wierzytelności publicznoprawnych (z pewnymi wyjątkami, które są przedmiotem kolejnego pytania prejudycjalnego) w zakresie, w jakim traktuje ona wierzycieli publicznych w sposób uprzywilejowany w porównaniu z pozostałymi wierzycielami?

| 2.4. | W szczególności, oraz w związku z pytaniem poprzednim, czy ma znaczenie okoliczność, że uregulowanie to przewiduje w pewnym zakresie umorzenie wierzytelności publicznoprawnych, lecz jedynie w odniesieniu do określonych wierzytelności i w określonych granicach, które nie wykazują związku z rzeczywistą wysokością zobowiązania? |
| --- | --- |

2.4.

W szczególności, oraz w związku z pytaniem poprzednim, czy ma znaczenie okoliczność, że uregulowanie to przewiduje w pewnym zakresie umorzenie wierzytelności publicznoprawnych, lecz jedynie w odniesieniu do określonych wierzytelności i w określonych granicach, które nie wykazują związku z rzeczywistą wysokością zobowiązania?

| 2.5. | Wreszcie, czy art. 23 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/[1023] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak zawarte w art. 489 ust. 1 pkt 5 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim umorzenie jest uzasadnione szczególnym znaczeniem, jakie posiada ono dla sprawiedliwego i solidarnego społeczeństwa, opartego na rządach prawa oraz odwołuje się w sposób ogólny do wierzytelności publicznej bez względu na szczególny charakter danej wierzytelności? A dokładnie, czy ma w tym względzie znaczenie okoliczność, że ogólne uzasadnienie ma zastosowanie zarówno w odniesieniu do wierzytelności wymienionych w wykazie zawartym w art. 23 ust. 4 dyrektywy, jak i w odniesieniu do okoliczności lub wierzytelności, które nie zostały wymienione w tym wykazie? |
| --- | --- |

2.5.

Wreszcie, czy art. 23 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/[1023] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak zawarte w art. 489 ust. 1 pkt 5 TRLC (ustawy – prawo upadłościowe) w zakresie, w jakim umorzenie jest uzasadnione szczególnym znaczeniem, jakie posiada ono dla sprawiedliwego i solidarnego społeczeństwa, opartego na rządach prawa oraz odwołuje się w sposób ogólny do wierzytelności publicznej bez względu na szczególny charakter danej wierzytelności? A dokładnie, czy ma w tym względzie znaczenie okoliczność, że ogólne uzasadnienie ma zastosowanie zarówno w odniesieniu do wierzytelności wymienionych w wykazie zawartym w art. 23 ust. 4 dyrektywy, jak i w odniesieniu do okoliczności lub wierzytelności, które nie zostały wymienione w tym wykazie?

---

(1)  Oznaczenie niniejszej sprawy jest fikcyjne. Nie odpowiada nazwisku, bądź nazwie żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniająca dyrektywę (UE) 2017/1132 (dyrektywa o restrukturyzacji i upadłości) (Dz.U. 2019, L 172, s. 18.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 10 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 15 maja 2023 r. – Agencia Estatal de la Administración Tributaria/S.E.I

(Sprawa C-305/23, Bacigán (1))

(2023/C 329/09)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no 10 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Agencia Estatal de la Administración Tributaria

Strona pozwana: S.E.I

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jeżeli ustawodawca krajowy zdecyduje się rozszerzyć stosowanie postępowań przewidzianych w celu umarzania zobowiązań zaciągniętych przez niewypłacalnych przedsiębiorców na niewypłacalne osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami, jak przewidziano w art. 1 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. (2), czy koniecznie musi on dostosować swoje uregulowanie do przepisów zawartych w tytule III dyrektywy?
  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: |
| --- | --- |

1)

Jeżeli ustawodawca krajowy zdecyduje się rozszerzyć stosowanie postępowań przewidzianych w celu umarzania zobowiązań zaciągniętych przez niewypłacalnych przedsiębiorców na niewypłacalne osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami, jak przewidziano w art. 1 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. (2), czy koniecznie musi on dostosować swoje uregulowanie do przepisów zawartych w tytule III dyrektywy?

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

| 2) | Czy zakres pojęcia nieuczciwego zachowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r., obejmuje niedbałe lub lekkomyślne zachowanie dłużnika będące źródłem powstania zobowiązania?
  W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: |
| --- | --- |

2)

Czy zakres pojęcia nieuczciwego zachowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r., obejmuje niedbałe lub lekkomyślne zachowanie dłużnika będące źródłem powstania zobowiązania?

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie:

| 3) | Czy przypadki określone w art. 23 ust. 2 lit. a)-f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. stanowią zamknięty wykaz ściśle określonych i uzasadnionych okoliczności, czy też państwa [członkowskie] mogą wprowadzić inne ściśle określone i uzasadnione okoliczności?
  W przypadku udzielenia na pytanie trzecie odpowiedzi, że państwa [członkowskie] mogą wprowadzić inne ściśle określone i uzasadnione okoliczności, niż wskazane w art. 23 ust. 2 lit. a)-f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r.: |
| --- | --- |

3)

Czy przypadki określone w art. 23 ust. 2 lit. a)-f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. stanowią zamknięty wykaz ściśle określonych i uzasadnionych okoliczności, czy też państwa [członkowskie] mogą wprowadzić inne ściśle określone i uzasadnione okoliczności?

W przypadku udzielenia na pytanie trzecie odpowiedzi, że państwa [członkowskie] mogą wprowadzić inne ściśle określone i uzasadnione okoliczności, niż wskazane w art. 23 ust. 2 lit. a)-f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r.:

| 4) | Czy nowe ściśle określone okoliczności wprowadzone przez państwo [członkowskie] powinny być w każdym przypadku uzasadnione nieuczciwym zachowaniem lub działaniem w złej wierze?
  W przypadku udzielenia na pytania [trzecie i czwarte] odpowiedzi, że państwa [członkowskie] nie mogą wprowadzać okoliczności innych, niż wskazane w art. 23 ust. 2 lit. a)-f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r., bądź, jeżeli wprowadzają inne zachowania odmienne i ściśle określone, musi to być uzasadnione nieuczciwym zachowaniem lub działaniem dłużnika w złej wierze? |
| --- | --- |

4)

Czy nowe ściśle określone okoliczności wprowadzone przez państwo [członkowskie] powinny być w każdym przypadku uzasadnione nieuczciwym zachowaniem lub działaniem w złej wierze?

W przypadku udzielenia na pytania [trzecie i czwarte] odpowiedzi, że państwa [członkowskie] nie mogą wprowadzać okoliczności innych, niż wskazane w art. 23 ust. 2 lit. a)-f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r., bądź, jeżeli wprowadzają inne zachowania odmienne i ściśle określone, musi to być uzasadnione nieuczciwym zachowaniem lub działaniem dłużnika w złej wierze?

| 5) | Czy wykładnia zgodna z art. 23 dyrektywy wyklucza stosowanie uregulowania takiego jak art. 487 ust. 1 pkt 2 texto refundido de la Ley Concursal (tekstu jednolitego ustawy – prawo upadłościowe), jeżeli stwierdzono, że bardzo poważne naruszenie przepisów prawa podatkowego jest wynikiem zachowania dłużnika, które nie jest ani nieuczciwe, ani nie jest działaniem w złej wierze? |
| --- | --- |

5)

Czy wykładnia zgodna z art. 23 dyrektywy wyklucza stosowanie uregulowania takiego jak art. 487 ust. 1 pkt 2 texto refundido de la Ley Concursal (tekstu jednolitego ustawy – prawo upadłościowe), jeżeli stwierdzono, że bardzo poważne naruszenie przepisów prawa podatkowego jest wynikiem zachowania dłużnika, które nie jest ani nieuczciwe, ani nie jest działaniem w złej wierze?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniająca dyrektywę (UE) 2017/1132 (Dz.U. 2019, L 172, s. 18).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/8 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 22 maja 2023 r. – Sindicato de Tripulantes Auxiliares de Vuelo de Líneas Aéreas (STAVLA)/Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA i in.

(Sprawa C-314/23, STAVLA)

(2023/C 329/10)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Nacional

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Sindicato de Tripulantes Auxiliares de Vuelo de Líneas Aéreas (STAVLA)

Strona pozwana: Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA, Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO), Unión General de Trabajadores (UGT), Unión Sindical Obrera (USO), Comité de empresa de Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA, Dirección General de Trabajo, Instituto de las Mujeres, Ministerio Fiscal, Sindicato Español de Pilotos de Líneas Aéreas (SEPLA), Sindicato Unión Profesional de Pilotos de Aerolíneas (UPPA)

Pytanie prejudycjalne

Czy okoliczność, że przedsiębiorstwo AIR NOSTRUM rekompensuje grupie takiej jak personel pokładowy, w której większość stanowią kobiety, koszty podróży inne niż związane z transportem i zakwaterowaniem, niższą kwotą niż kwota otrzymywana z tego samego tytułu przez inną grupę pracowników, taką jak piloci, w której większość stanowią mężczyźni, stanowi dyskryminację pośrednią ze względu na płeć w zakresie warunków pracy, która jest sprzeczna z prawem Unii Europejskiej i zakazana przez art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/54/WE (1), w sytuacji gdy powodem takiego odmiennego traktowania jest okoliczność, że do każdej z tych grup ma zastosowanie inny układ zbiorowy pracy, wynegocjowany przez to samo przedsiębiorstwo, lecz z różnymi przedstawicielami związków zawodowych na podstawie art. 87 Estatuto de los Trabajadores (kodeksu pracy)?

---

(1)  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. 2006, L 204, s. 23).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2023 r. – Banco Santander SA/Asociación de Consumidores y Usuarios de Servicios Generales-Auge, reprezentująca dwóch członków: Andreę i Alberta

(Sprawa C-346/23, Banco Santander)

(2023/C 329/11)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Banco Santander SA

Strona przeciwna: Asociación de Consumidores y Usuarios de Servicios Generales-Auge, reprezentująca dwóch członków Andreę i Alberta

Pytania prejudycjalne

Skierowany na podstawie art. 267 TFUE wniosek o dokonanie wykładni art. 52 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/39/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych.

Zakładając, że stowarzyszenia konsumentów mają legitymację procesową do reprezentowania przed sądem inwestorów/konsumentów powołujących się na naruszenie obowiązków przez spółkę świadczącą usługi inwestycyjne w zakresie wprowadzania do obrotu złożonych produktów finansowych, czy legitymacja ta może wyjątkowo zostać ograniczona przez sądy krajowe w przypadku, gdy w kontekście indywidualnego roszczenia zaangażowani są inwestorzy o wysokich zdolnościach finansowych, którzy dokonują transakcji, których nie można uznać za zwykłe i powszechne, a także którzy wnoszą powództwo za pośrednictwem stowarzyszenia konsumentów, w wyniku czego mogą skorzystać z ewentualnego zwolnienia z kosztów sądowych w bardzo dużych postępowaniach sądowych, unikając opłat sądowych i ponoszenia kosztów strony przeciwnej w przypadku bezpodstawnych lub nawet lekkomyślnych roszczeń?

---

(1)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145, s. 1).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Formation restreinte du Haut conseil du commissariat aux comptes (Francja) w dniu 12 czerwca 2023 r. – H3C / MO

(Sprawa C-368/23, Fautromb (1))

(2023/C 329/12)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Formation restreinte du Haut conseil du commissariat aux comptes

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: H3C

Strona pozwana: MO

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 25 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (2) należy interpretować, biorąc pod uwagę w szczególności przepisy dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych (3) i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego (4), w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowionemu przez przepisy krajowe zakazowi prowadzenia przez biegłych rewidentów i firmy audytorskie, w sposób bezpośredni lub przez pośrednika, jakiejkolwiek działalności gospodarczej? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 25 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (2) należy interpretować, biorąc pod uwagę w szczególności przepisy dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych (3) i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego (4), w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowionemu przez przepisy krajowe zakazowi prowadzenia przez biegłych rewidentów i firmy audytorskie, w sposób bezpośredni lub przez pośrednika, jakiejkolwiek działalności gospodarczej?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy tak samo jest w sytuacji, gdy owe przepisy wyłączają z zakresu tego zakazu, w drodze wyjątku, po pierwsze, działalność gospodarczą pomocniczą w stosunku do zawodu dyplomowanego księgowego, wykonywaną z poszanowaniem zasad etyki i niezależności biegłych rewidentów oraz na warunkach przewidzianych w art. 22 akapit trzeci zarządzenia nr 45–2138 z dnia 19 września 1945 r., a po drugie, pomocniczą działalność gospodarczą wykonywaną przez spółkę wielodyscyplinarną wolnych zawodów na warunkach przewidzianych w art. 31–5 ustawy nr 90–1258 z dnia 31 grudnia 1990 r.? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy tak samo jest w sytuacji, gdy owe przepisy wyłączają z zakresu tego zakazu, w drodze wyjątku, po pierwsze, działalność gospodarczą pomocniczą w stosunku do zawodu dyplomowanego księgowego, wykonywaną z poszanowaniem zasad etyki i niezależności biegłych rewidentów oraz na warunkach przewidzianych w art. 22 akapit trzeci zarządzenia nr 45–2138 z dnia 19 września 1945 r., a po drugie, pomocniczą działalność gospodarczą wykonywaną przez spółkę wielodyscyplinarną wolnych zawodów na warunkach przewidzianych w art. 31–5 ustawy nr 90–1258 z dnia 31 grudnia 1990 r.?

---

(1)  Nazwa niniejszej sprawy jest nazwą fikcyjną. Nie odpowiada ona rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.

(2)  
  Dz.U. 2006, L 376, s. 36.

(3)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. 2006, L 157, s. 87).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylające decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz.U. 2014, L 158, s. 77).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Mönchengladbach-Rheydt (Niemcy) w dniu 19 czerwca 2023 r. – ZO/JS

(Sprawa C-381/23, Geterfer (1))

(2023/C 329/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Mönchengladbach-Rheydt

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: ZO

Strona pozwana: JS

Pytania prejudycjalne

Czy występuje już zawisłość sprawy w innym postępowaniu o tym samym przedmiocie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 4/2009 (2), jeżeli w Belgii jest prowadzone postępowanie w sprawie alimentów między ojcem dziecka a matką dziecka, podczas gdy w Niemczech zostaje później wszczęte postępowanie w sprawie alimentów przez dziecko, które w międzyczasie osiągnęło pełnoletność – przeciwko matce tego dziecka?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (Dz.U.2009, L 7, s. 1).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 28 czerwca 2023 r. – Association Mousse/Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL) i SNCF Connect

(Sprawa C-394/23, Mousse)

(2023/C 329/14)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Association Mousse

Strona pozwana: Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL), SNCF Connect

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przy ocenie adekwatności i stosowności gromadzenia danych oraz ograniczenia go do tego, co niezbędne, w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. c) RODO (1) oraz niezbędności przetwarzania tych danych w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) i f) RODO można wziąć pod uwagę powszechnie przyjęte zwyczaje w korespondencji prywatnej, handlowej i administracyjnej, w związku z czym gromadzenie danych na temat płci klientów w zakresie ograniczonym do określeń „pan” lub „pani” można uznać za niezbędne i zgodne z zasadą minimalizacji danych? |
| --- | --- |

1)

Czy przy ocenie adekwatności i stosowności gromadzenia danych oraz ograniczenia go do tego, co niezbędne, w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. c) RODO (1) oraz niezbędności przetwarzania tych danych w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) i f) RODO można wziąć pod uwagę powszechnie przyjęte zwyczaje w korespondencji prywatnej, handlowej i administracyjnej, w związku z czym gromadzenie danych na temat płci klientów w zakresie ograniczonym do określeń „pan” lub „pani” można uznać za niezbędne i zgodne z zasadą minimalizacji danych?

| 2) | Czy przy ocenie niezbędności obowiązkowego gromadzenia i przetwarzania danych na temat płci klientów – zważywszy, że niektórzy klienci uważają, iż nie przynależą do żadnej z dwóch płci, a gromadzenie tych danych nie jest w ich przypadku stosowne – należy wziąć pod uwagę okoliczność, że owi klienci, przekazawszy te dane administratorowi w celu skorzystania z proponowanej usługi, mogą skorzystać z przysługującego im prawa sprzeciwu wobec używania i przechowywania odnośnych danych, powołując się na swoją szczególną sytuację na podstawie art. 21 RODO? |
| --- | --- |

2)

Czy przy ocenie niezbędności obowiązkowego gromadzenia i przetwarzania danych na temat płci klientów – zważywszy, że niektórzy klienci uważają, iż nie przynależą do żadnej z dwóch płci, a gromadzenie tych danych nie jest w ich przypadku stosowne – należy wziąć pod uwagę okoliczność, że owi klienci, przekazawszy te dane administratorowi w celu skorzystania z proponowanej usługi, mogą skorzystać z przysługującego im prawa sprzeciwu wobec używania i przechowywania odnośnych danych, powołując się na swoją szczególną sytuację na podstawie art. 21 RODO?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski gradski sad (Bułgaria) w dniu 29 czerwca 2023 r. – postępowanie karne przeciwko VB

(Sprawa C-400/23, VB II)

(2023/C 329/15)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofiyski gradski sad

Postępowanie karne przeciwko

VB

Pytania prejudycjalne

| 1.1. | Czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 (1) należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dana osoba została skazana pod jej nieobecność, poza sytuacjami określonymi w ust. 2, i orzeczono wobec niej karę „pozbawienia wolności”, to przy jej zatrzymaniu w celu wykonania tej kary musi ona być powiadomiona o orzeczeniu, na mocy którego została skazana? |
| --- | --- |

1.1.

Czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 (1) należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dana osoba została skazana pod jej nieobecność, poza sytuacjami określonymi w ust. 2, i orzeczono wobec niej karę „pozbawienia wolności”, to przy jej zatrzymaniu w celu wykonania tej kary musi ona być powiadomiona o orzeczeniu, na mocy którego została skazana?

| 1.2. | Jaka jest treść określonego w art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 wymogu „powiadomienia o orzeczeniu” i czy zakłada ono doręczenie odpisu tego orzeczenia? |
| --- | --- |

1.2.

Jaka jest treść określonego w art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 wymogu „powiadomienia o orzeczeniu” i czy zakłada ono doręczenie odpisu tego orzeczenia?

| 1.3. | Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania 1.1. i 1.2. – czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 stoi na przeszkodzie orzeczeniu sądu krajowego zapewniającemu doręczenie odpisu tego orzeczenia? |
| --- | --- |

1.3.

Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania 1.1. i 1.2. – czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 stoi na przeszkodzie orzeczeniu sądu krajowego zapewniającemu doręczenie odpisu tego orzeczenia?

| 2.1. | Czy przepisy krajowe – które, przy rozpatrzeniu oskarżenia karnego i wydaniu skazującego wyroku sądu pod nieobecność oskarżonego, poza warunkami określonymi w art. 8 ust. 2 dyrektywy, nie przewidują żadnego trybu ani warunków udzielenia informacji osobie skazanej zaocznie o jej prawie do wznowienia postępowania z jej udziałem; a konkretniej takie informacje nie zostały udzielone przy zatrzymaniu osoby skazanej zaocznie – są zgodne z art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343? |
| --- | --- |

2.1.

Czy przepisy krajowe – które, przy rozpatrzeniu oskarżenia karnego i wydaniu skazującego wyroku sądu pod nieobecność oskarżonego, poza warunkami określonymi w art. 8 ust. 2 dyrektywy, nie przewidują żadnego trybu ani warunków udzielenia informacji osobie skazanej zaocznie o jej prawie do wznowienia postępowania z jej udziałem; a konkretniej takie informacje nie zostały udzielone przy zatrzymaniu osoby skazanej zaocznie – są zgodne z art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343?

| 2.2. | Czy znaczenie ma okoliczność, że przepisy krajowe, art. 423 Nakazatełno-procesualen kodeks (kodeksu postępowania karnego), zapewniają osobie skazanej pod jej nieobecność informacje o jej prawie do wznowienia postępowania – lecz dopiero po złożeniu przez tę osobę wniosku o uchylenie tego wyroku skazującego i wznowienie postępowania z jej udziałem – przy czym zapewniają jej te informacje w formie orzeczenia sądu, wydanego w odpowiedzi na ten wniosek? |
| --- | --- |

2.2.

Czy znaczenie ma okoliczność, że przepisy krajowe, art. 423 Nakazatełno-procesualen kodeks (kodeksu postępowania karnego), zapewniają osobie skazanej pod jej nieobecność informacje o jej prawie do wznowienia postępowania – lecz dopiero po złożeniu przez tę osobę wniosku o uchylenie tego wyroku skazującego i wznowienie postępowania z jej udziałem – przy czym zapewniają jej te informacje w formie orzeczenia sądu, wydanego w odpowiedzi na ten wniosek?

| 2.3. | Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej, czy spełnione zostaną wymogi określone w art. 8 ust. 4 zdanie drugie i art. 10 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/343, jeżeli sąd rozpatrujący oskarżenie karne i wydający wyrok skazujący przeciwko nieobecnemu oskarżonemu, poza sytuacjami określonymi w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, w swoim wyroku wskaże prawo tej osoby do wznowienia postępowania lub innego środka prawnego i nakaże osobom dokonującym zatrzymania osoby skazanej doręczenie tej osobie odpisu tego wyroku? |
| --- | --- |

2.3.

Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej, czy spełnione zostaną wymogi określone w art. 8 ust. 4 zdanie drugie i art. 10 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/343, jeżeli sąd rozpatrujący oskarżenie karne i wydający wyrok skazujący przeciwko nieobecnemu oskarżonemu, poza sytuacjami określonymi w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, w swoim wyroku wskaże prawo tej osoby do wznowienia postępowania lub innego środka prawnego i nakaże osobom dokonującym zatrzymania osoby skazanej doręczenie tej osobie odpisu tego wyroku?

| 2.4. | Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 stoi na przeszkodzie temu, aby w swoim orzeczeniu sąd – który skazał nieobecnego oskarżonego, poza sytuacjami określonymi w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy – wskazał prawo tej osoby do wznowienia postępowania lub innego środka prawnego, przysługującego jej na podstawie art. 9 dyrektywy, i nakazał osobom dokonującym aresztowania osoby skazanej doręczenie jej odpisu tego orzeczenia? |
| --- | --- |

2.4.

Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 stoi na przeszkodzie temu, aby w swoim orzeczeniu sąd – który skazał nieobecnego oskarżonego, poza sytuacjami określonymi w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy – wskazał prawo tej osoby do wznowienia postępowania lub innego środka prawnego, przysługującego jej na podstawie art. 9 dyrektywy, i nakazał osobom dokonującym aresztowania osoby skazanej doręczenie jej odpisu tego orzeczenia?

| 3. | Jaki jest pierwszy i jaki jest ostatni możliwy moment, w którym sąd powinien wydać orzeczenie w przedmiocie tego, czy postępowanie karne przeprowadzone pod nieobecność oskarżonego wykracza poza zakres warunków określonych w art. 8 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/343, a także podjąć środki w celu zagwarantowania powiadomienia, o którym mowa w art. 8 ust. 4 zdanie drugie tej dyrektywy? |
| --- | --- |

3.

Jaki jest pierwszy i jaki jest ostatni możliwy moment, w którym sąd powinien wydać orzeczenie w przedmiocie tego, czy postępowanie karne przeprowadzone pod nieobecność oskarżonego wykracza poza zakres warunków określonych w art. 8 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/343, a także podjąć środki w celu zagwarantowania powiadomienia, o którym mowa w art. 8 ust. 4 zdanie drugie tej dyrektywy?

| 4. | Czy przy przyjmowaniu orzeczenia, o którym mowa w pkt 3, należy uwzględnić stanowisko oskarżyciela i stanowisko obrońcy nieobecnego oskarżonego? |
| --- | --- |

4.

Czy przy przyjmowaniu orzeczenia, o którym mowa w pkt 3, należy uwzględnić stanowisko oskarżyciela i stanowisko obrońcy nieobecnego oskarżonego?

| 5.1. | Czy treść wyrażenia „możliwości zaskarżenia orzeczenia”, zawartego w art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343, dotyczy prawa do zaskarżenia w trybie instancyjnym, czy też dotyczy zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu? |
| --- | --- |

5.1.

Czy treść wyrażenia „możliwości zaskarżenia orzeczenia”, zawartego w art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343, dotyczy prawa do zaskarżenia w trybie instancyjnym, czy też dotyczy zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu?

| 5.2. | Jaka powinna być treść informacji, które zgodnie z art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 należy przekazać osobie, skazanej pod jej nieobecność poza warunkami określonymi w ust. 2, „o prawie do wznowienia postępowania lub do innego środka prawnego, zgodnie z art. 9” – w odniesieniu do prawa do skorzystania z takiego środka prawnego, jeżeli zaskarża ona swój wyrok zaoczny, lub w odniesieniu do prawa do złożenia wniosku o taki środek prawny, przy czym zasadność takiego wniosku będzie oceniana w określonym momencie w przyszłości? |
| --- | --- |

5.2.

Jaka powinna być treść informacji, które zgodnie z art. 8 ust. 4 zdanie drugie dyrektywy (UE) 2016/343 należy przekazać osobie, skazanej pod jej nieobecność poza warunkami określonymi w ust. 2, „o prawie do wznowienia postępowania lub do innego środka prawnego, zgodnie z art. 9” – w odniesieniu do prawa do skorzystania z takiego środka prawnego, jeżeli zaskarża ona swój wyrok zaoczny, lub w odniesieniu do prawa do złożenia wniosku o taki środek prawny, przy czym zasadność takiego wniosku będzie oceniana w określonym momencie w przyszłości?

| 6. | Jakie jest znaczenie wyrażenia „innego środka prawnego, który umożliwia ponowne rozpoznanie sprawy co do jej istoty, w tym ocenę nowych dowodów, i który może prowadzić do uchylenia pierwotnego orzeczenia”, zawartego w art. 9 zdanie pierwsze dyrektywy (UE) 2016/343? |
| --- | --- |

6.

Jakie jest znaczenie wyrażenia „innego środka prawnego, który umożliwia ponowne rozpoznanie sprawy co do jej istoty, w tym ocenę nowych dowodów, i który może prowadzić do uchylenia pierwotnego orzeczenia”, zawartego w art. 9 zdanie pierwsze dyrektywy (UE) 2016/343?

| 7. | Czy przepis prawa krajowego, art. 423 ust. 3 Nakazatełno-procesualen kodeks – który wymaga osobistego stawiennictwa osoby skazanej zaocznie jako obligatoryjnej przesłanki rozpatrzenia i uwzględnienia jej wniosku o wznowienie postępowania – jest zgodny z art. 8 ust. 4 i art. 9 dyrektywy (UE) 2016/343? |
| --- | --- |

7.

Czy przepis prawa krajowego, art. 423 ust. 3 Nakazatełno-procesualen kodeks – który wymaga osobistego stawiennictwa osoby skazanej zaocznie jako obligatoryjnej przesłanki rozpatrzenia i uwzględnienia jej wniosku o wznowienie postępowania – jest zgodny z art. 8 ust. 4 i art. 9 dyrektywy (UE) 2016/343?

| 8. | Czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie i art. 9 dyrektywy (UE) 2016/343 mają zastosowanie do osób uniewinnionych? |
| --- | --- |

8.

Czy art. 8 ust. 4 zdanie drugie i art. 9 dyrektywy (UE) 2016/343 mają zastosowanie do osób uniewinnionych?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (Dz.U. 2016 r., L 65, s. 1).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 3 lipca 2023 r. – Touristic Aviation Services Limited/flightright GmbH

(Sprawa C-405/23, Touristic Aviation Services)

(2023/C 329/16)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona pozwana i wnosząca odwołanie: Touristic Aviation Services Limited

Strona powodowa i druga strona postępowania odwoławczego: flightright GmbH

Pytanie prejudycjalne

Czy wykładni art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy dokonywać w ten sposób, że braki kadrowe u operatora portu lotniczego lub w przedsiębiorstwie działającym na zlecenie operatora portu lotniczego w obszarze należącego do jego obowiązków załadunku bagaży stanowią nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu tego przepisu, która w niekontrolowany sposób wpływa z zewnątrz na normalne wykonywanie działalności przez przewoźnika lotniczego korzystającego z tej usługi operatora portu lotniczego/działającego na jego zlecenie przedsiębiorstwa, czy też załadunek bagaży przez operatora portu lotniczego/działające na jego zlecenie przedsiębiorstwo oraz istniejące u niego braki kadrowe w obszarze załadunku wpisują się w ramy normalnego wykonywania działalności przez tego przewoźnika lotniczego, wobec czego zwolnienie od odpowiedzialności na podstawie art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 jest możliwe jedynie wtedy, gdy przyczyna braków kadrowych stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu tego przepisu?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (Węgry) w dniu 13 lipca 2023 r. – LEGO Juris A/S / Pozitív Energiaforrás Kft.

(Sprawa C-437/23, Lego Juris)

(2023/C 329/17)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: LEGO Juris A/S

Strona pozwana: Pozitív Energiaforrás Kft.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jest zgodne z prawem Unii orzecznictwo państwa członkowskiego, w którym uznaje się za naruszenie znaku towarowego, chroniącego niemalże fotograficzne przedstawienie jednego z elementów konstrukcyjnych zabawki konstrukcyjnej, nieuprawnione używanie znaku towarowego, takie jak używanie będące przedmiotem postępowania głównego, które cechuje się tym, że w zamkniętym opakowaniu spornej modułowej zabawki konstrukcyjnej mogą znajdować się: klocek konstrukcyjny (zwany dalej „częścią”), którego kształt można pomylić z przedstawieniem klocka chronionego znakiem towarowym, oraz instrukcja montażu, w której przedstawia się tę część w sposób, który można pomylić ze znakiem towarowym, przy czym ani przedstawienie klocka chronionego znakiem towarowym, ani oznaczenie, które można pomylić z tym znakiem, nie znajdują się na zewnętrznej powierzchni zamkniętego opakowania zabawki konstrukcyjnej lub znajdują się one tam jedynie częściowo, a żaden inny element opakowania nie odnosi się do właściciela znaku towarowego? |
| --- | --- |

1)

Czy jest zgodne z prawem Unii orzecznictwo państwa członkowskiego, w którym uznaje się za naruszenie znaku towarowego, chroniącego niemalże fotograficzne przedstawienie jednego z elementów konstrukcyjnych zabawki konstrukcyjnej, nieuprawnione używanie znaku towarowego, takie jak używanie będące przedmiotem postępowania głównego, które cechuje się tym, że w zamkniętym opakowaniu spornej modułowej zabawki konstrukcyjnej mogą znajdować się: klocek konstrukcyjny (zwany dalej „częścią”), którego kształt można pomylić z przedstawieniem klocka chronionego znakiem towarowym, oraz instrukcja montażu, w której przedstawia się tę część w sposób, który można pomylić ze znakiem towarowym, przy czym ani przedstawienie klocka chronionego znakiem towarowym, ani oznaczenie, które można pomylić z tym znakiem, nie znajdują się na zewnętrznej powierzchni zamkniętego opakowania zabawki konstrukcyjnej lub znajdują się one tam jedynie częściowo, a żaden inny element opakowania nie odnosi się do właściciela znaku towarowego?

| 2) | Jeśli opisane powyżej używanie znaku towarowego należy uznać za używanie, przeciwko któremu właściciel znaku towarowego może podjąć działania na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 (1) z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, to czy przepis ten należy interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego może żądać wstrzymania przywozu do kraju towaru, jaki stanowi zabawka konstrukcyjna, jako całości i nakazania w tym celu zatrzymania tego towaru, nawet jeśli używanie znaku towarowego ma miejsce tylko za pomocą jednej lub kilku części zabawki konstrukcyjnej, które można wyodrębnić z towaru i które są technicznie równoważne innym częściom, oraz poprzez przedstawienie tych części w instrukcji montażu? |
| --- | --- |

2)

Jeśli opisane powyżej używanie znaku towarowego należy uznać za używanie, przeciwko któremu właściciel znaku towarowego może podjąć działania na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 (1) z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, to czy przepis ten należy interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego może żądać wstrzymania przywozu do kraju towaru, jaki stanowi zabawka konstrukcyjna, jako całości i nakazania w tym celu zatrzymania tego towaru, nawet jeśli używanie znaku towarowego ma miejsce tylko za pomocą jednej lub kilku części zabawki konstrukcyjnej, które można wyodrębnić z towaru i które są technicznie równoważne innym częściom, oraz poprzez przedstawienie tych części w instrukcji montażu?

| 3) | W przypadku, gdyby prawo Unii należało interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego może dochodzić roszczeń w stosunku do towaru jako całości, nawet jeśli używanie znaku towarowego ma miejsce za pomocą jednej lub kilku części zabawki konstrukcyjnej, które można wyodrębnić z towaru i które są technicznie równoważne innym częściom, oraz poprzez przedstawienie tych części w instrukcji montażu, to czy zgodne z prawem Unii jest uznanie swobodnej oceny sądu, na podstawie której – biorąc pod uwagę częściowy charakter naruszenia, które dotyczy tylko jednej lub kilku części, które mogą znajdować się w zamkniętym opakowaniu, niską wagę i niewielki udział naruszenia w stosunku do towaru jako całości oraz interesy związane z nieograniczonym handlem zabawką konstrukcyjną, której przeważająca część nie jest przedmiotem sporu – sąd państwa członkowskiego nie orzeka zakazu dalszego przywozu zabawki konstrukcyjnej do kraju i w tym celu oddala wniosek o zastosowanie środków tymczasowych mających na celu zatrzymanie zabawki konstrukcyjnej? |
| --- | --- |

3)

W przypadku, gdyby prawo Unii należało interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego może dochodzić roszczeń w stosunku do towaru jako całości, nawet jeśli używanie znaku towarowego ma miejsce za pomocą jednej lub kilku części zabawki konstrukcyjnej, które można wyodrębnić z towaru i które są technicznie równoważne innym częściom, oraz poprzez przedstawienie tych części w instrukcji montażu, to czy zgodne z prawem Unii jest uznanie swobodnej oceny sądu, na podstawie której – biorąc pod uwagę częściowy charakter naruszenia, które dotyczy tylko jednej lub kilku części, które mogą znajdować się w zamkniętym opakowaniu, niską wagę i niewielki udział naruszenia w stosunku do towaru jako całości oraz interesy związane z nieograniczonym handlem zabawką konstrukcyjną, której przeważająca część nie jest przedmiotem sporu – sąd państwa członkowskiego nie orzeka zakazu dalszego przywozu zabawki konstrukcyjnej do kraju i w tym celu oddala wniosek o zastosowanie środków tymczasowych mających na celu zatrzymanie zabawki konstrukcyjnej?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 2015, L 336, s. 1)

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/14 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/14

---

Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2023 r. – Komisja Europejska / Królestwo Danii

(Sprawa C-482/23)

(2023/C 329/18)

Język postępowania: duński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Messina i C. Vang, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Danii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie zezwalając na takie związane z usługami okazjonalnymi kabotażowe usługi autokarowe i autobusowe, które nie są mają miejsca w ciągu siedmiu następujących po sobie dni w miesiącu kalendarzowym, Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim w związku z art. 15 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (1) oraz |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie zezwalając na takie związane z usługami okazjonalnymi kabotażowe usługi autokarowe i autobusowe, które nie są mają miejsca w ciągu siedmiu następujących po sobie dni w miesiącu kalendarzowym, Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim w związku z art. 15 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (1) oraz

| — | obciążenie Królestwa Danii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Danii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Począwszy od dnia 1 listopada 2019 r. Dania stosowała praktykę administracyjną, w ramach której nieduńscy przewoźnicy mogą świadczyć kabotażowe usługi autokarowe i autobusowe związane z usługami okazjonalnymi tylko wówczas, gdy są one świadczone w ciągu „siedmiu następujących po sobie dni w miesiącu kalendarzowym”. W ramach tej duńskiej praktyki nieduńscy przewoźnicy nieduńscy przewoźnicy nie mogą świadczyć dwóch kabotażowych usług autokarowych czy też autobusowych w Danii w ciągu jednego miesiąca kalendarzowego, jeśli między tymi przewozami upływa więcej niż jeden tydzień.

Komisja jest zdania, że Dania, stosując tę praktykę administracyjną, która jest sprzeczna z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 561/2006, ogranicza przewoźnikom możliwości kabotażu autokarowego i autobusowego w Danii. W związku z tym Komisja twierdzi m. in., że określony w art. 2 pkt 7 warunek, zgodnie z którym usługi te mają mieć okazjonalny charakter, musi być interpretowany w świetle orzecznictwa Trybunału na temat tymczasowego charakteru usług. Oznacza to, że należy przeprowadzić na potrzeby każdego poszczególnego przypadku ocenę tego, czy dana działalność danego przedsięwzięcia ma tymczasowy charakter. Oceny takiej nie może zastąpić stosowanie zasady, zgodnie z którą dokonywanie dwóch przewozów w miesiącu uznaje się automatycznie za niezgodne z prawem, jeśli między przewozami upływa więcej niż jeden tydzień.

---

(1)  
  Dz.U. 2009 L 300, s. 88.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/15 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/15

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 24 maja 2023 r. w sprawie T-268/21, Ryanair/Komisja (Włochy; system pomocy; COVID-19), wniesione w dniu 1 sierpnia 2023 r. przez Neos SpA

(Sprawa C-490/23 P)

(2023/C 329/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Neos SpA (przedstawiciele: M. Merola i A. Cogoni, avvocati)

Druga strona postępowania: Ryanair DAC, Komisja Europejska, Blue panorama airlines SpA, Air Dolomiti SpA – Linee aeree regionali Europee

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczy braku uzasadnienia na podstawie art. 296 TFUE i art. 36 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także naruszenia prawa w odniesieniu do: i) stosunku między postanowieniami w dziedzinie pomocy państwa a innymi postanowieniami traktatów Unii oraz ii) zakresu obowiązku uzasadnienia spoczywającego na Komisji na podstawie art. 296 TFUE i art. 108 ust. 2 TFUE.

| — | Sąd nie przedstawił uzasadnienia swego wniosku, że w decyzji Komisji C(2020) 9625 final z dnia 22 grudnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59029 (2020/N) – Włochy – COVID-19: System odszkodowań dla przedsiębiorstw lotniczych posiadających koncesję wydaną przez władze włoskie (zwanej dalej „sporną decyzją”) Komisja nie przedstawiła uzasadnienia odnoszącego się do kwestii, na jakiej podstawie uznała, że wymóg minimalnego wynagrodzenia jest nierozerwalnie związany z badanym środkiem pomocy, a jednocześnie, że ów wymóg ten nie jest ściśle związany z celem tego środka. |
| --- | --- |

—

Sąd nie przedstawił uzasadnienia swego wniosku, że w decyzji Komisji C(2020) 9625 final z dnia 22 grudnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59029 (2020/N) – Włochy – COVID-19: System odszkodowań dla przedsiębiorstw lotniczych posiadających koncesję wydaną przez władze włoskie (zwanej dalej „sporną decyzją”) Komisja nie przedstawiła uzasadnienia odnoszącego się do kwestii, na jakiej podstawie uznała, że wymóg minimalnego wynagrodzenia jest nierozerwalnie związany z badanym środkiem pomocy, a jednocześnie, że ów wymóg ten nie jest ściśle związany z celem tego środka.

| — | Sąd dopuścił się naruszenia prawa w odniesieniu do zakresu obu tych pojęć, krytykując rzekomo sprzeczny charakter uznania elementu środka pomocy jednocześnie za nierozerwalnie związany z tym środkiem i niezwiązany ściśle z jego celem. |
| --- | --- |

—

Sąd dopuścił się naruszenia prawa w odniesieniu do zakresu obu tych pojęć, krytykując rzekomo sprzeczny charakter uznania elementu środka pomocy jednocześnie za nierozerwalnie związany z tym środkiem i niezwiązany ściśle z jego celem.

| — | Sąd dopuścił się naruszenia prawa w odniesieniu do obowiązku uzasadnienia, żądając przedstawienia konkretnej argumentacji w odniesieniu do kwestii, dlaczego element środka pomocy jest, odpowiednio, powiązany z tym środkiem lecz niezwiązany z jego celem. |
| --- | --- |

—

Sąd dopuścił się naruszenia prawa w odniesieniu do obowiązku uzasadnienia, żądając przedstawienia konkretnej argumentacji w odniesieniu do kwestii, dlaczego element środka pomocy jest, odpowiednio, powiązany z tym środkiem lecz niezwiązany z jego celem.

Zarzut drugi dotyczy przeinaczenia spornej decyzji i naruszenia prawa w odniesieniu do kwestii zakresu obowiązku uzasadnienia spoczywającego na Komisji na podstawie art. 296 TFUE i art. 108 ust. 2 TFUE, naruszenia prawa w odniesieniu do zastosowania art. 56 TFUE w sektorze lotnictwa oraz naruszenia prawa i przeinaczenia spornej decyzji w odniesieniu do kwestii stosunku między art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rzym I (1) a regułami rynku wewnętrznego.

| — | Sąd przeinaczył sporną decyzję, przyjmując błędnie, że Komisja zbadała zgodność wymogu minimalnego wynagrodzenia jedynie w świetle art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rzym I. |
| --- | --- |

—

Sąd przeinaczył sporną decyzję, przyjmując błędnie, że Komisja zbadała zgodność wymogu minimalnego wynagrodzenia jedynie w świetle art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rzym I.

| — | Sąd błędnie zinterpretował zakres obowiązku uzasadnienia, wymagając, aby Komisja wypowiedziała się w przedmiocie znaczenia art. 56 TFUE w celu dokonania oceny zgodności środka pomocy z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

—

Sąd błędnie zinterpretował zakres obowiązku uzasadnienia, wymagając, aby Komisja wypowiedziała się w przedmiocie znaczenia art. 56 TFUE w celu dokonania oceny zgodności środka pomocy z rynkiem wewnętrznym.

| — | Sąd naruszył prawo, uznając, że Komisja nie uzasadniła swej decyzji o niezbadaniu zgodności wymogu minimalnego wynagrodzenia z art. 5 TFUE, gdyż postanowienia tego nie stosuje się w odniesieniu do sektora transportu lotniczego. |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył prawo, uznając, że Komisja nie uzasadniła swej decyzji o niezbadaniu zgodności wymogu minimalnego wynagrodzenia z art. 5 TFUE, gdyż postanowienia tego nie stosuje się w odniesieniu do sektora transportu lotniczego.

| — | Sąd przeinaczył sporną decyzję i naruszył prawo w odniesieniu do kwestii stosunku między art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rzym I a regułami rynku wewnętrznego, uznając, że Komisja nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia dotyczącego zgodności wymogu minimalnego wynagrodzenia z regułami rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

—

Sąd przeinaczył sporną decyzję i naruszył prawo w odniesieniu do kwestii stosunku między art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rzym I a regułami rynku wewnętrznego, uznając, że Komisja nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia dotyczącego zgodności wymogu minimalnego wynagrodzenia z regułami rynku wewnętrznego.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) n r 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. 2008, L 177, s. 6).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/16 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/16

---

Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2023 r. – Komisja Europejska/Węgry

(Sprawa C-499/23)

(2023/C 329/20)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Węgry

Żądania strony skarżącej

W skardze wniesionej w dniu 4 sierpnia 2023 r. Komisja wnosi do Trybunału o:

| 1. | Stwierdzenie, że ustanawiając procedurę mającą zastosowanie do wywozu surowców i produktów dla przemysłu budowlanego, Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 35, art. 36 i art. 2 ust. 1 TFUE w związku z art. 3 ust. 1 lit. e) TFUE oraz art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego; |
| --- | --- |

1.

Stwierdzenie, że ustanawiając procedurę mającą zastosowanie do wywozu surowców i produktów dla przemysłu budowlanego, Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 35, art. 36 i art. 2 ust. 1 TFUE w związku z art. 3 ust. 1 lit. e) TFUE oraz art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego;

| 2. | Obciążenie Węgier kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Obciążenie Węgier kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przyjmując dekret rządowy 402/2021 z dnia 8 lipca oraz uchwałę rządu 1459/2021 z dnia 14 lipca, Węgry ustanowiły procedurę mającą zastosowanie do wywozu surowców i produktów dla przemysłu budowlanego, która stanowi środek o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi w wywozie w rozumieniu art. 35 TFUE i skutkuje utrudnieniem swobodnego przepływu towarów, a w szczególności wywozu do innych państw członkowskich. Z punktu widzenia środków krajowych utrudniających handel transgraniczny Węgry nie wykazały, że są one uzasadnione względami bezpieczeństwa publicznego lub że są odpowiednie do osiągnięcia zamierzonego celu i nie wykraczają poza to, co jest konieczne do jego osiągnięcia. Ponadto sporny dekret rządowy reguluje handel zagraniczny, a zatem stanowi środek wchodzący w zakres wspólnej polityki handlowej, w której Unia posiada wyłączną kompetencję. Wreszcie Węgry uchybiły ciążącemu na nich na mocy dyrektywy w sprawie przejrzystości jednolitego rynku obowiązkowi przekazania informacji w zakresie zgłoszenia zmienionego projektu dekretu rządowego i nie dochowały okresu standstill, podczas którego powinny były kategorycznie powstrzymać się od przyjęcia spornego dekretu rządowego.

W dniu 23 września 2021 r. Komisja wszczęła przeciwko Węgrom postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczące dekretu rządowego 402/2021 z dnia 8 lipca oraz uchwały rządu 1459/2021 z dnia 14 lipca.

Ponieważ odpowiedź udzielona przez Węgry nie została uznana za zadowalającą, Komisja przeszła do kolejnego etapu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, przekazując Węgrom w dniu 6 kwietnia 2022 r. uzasadnioną opinię.

Nie będąc również usatysfakcjonowaną odpowiedzią na uzasadnioną opinię, Komisja postanowiła zwrócić się do Trybunału o stwierdzenie, że ustanawiając procedurę mającą zastosowanie do wywozu surowców i produktów dla przemysłu budowlanego, Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 35, art. 36 i art. 2 ust. 1 TFUE w związku z art. 3 ust. 1 lit. e) TFUE oraz art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/17 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/17

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 21 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Bihor – Rumunia) – M.I.A., P.R.-M., V.-C.I-C, F.C.R., P (ex. T). Ş-B., D.R., P.E.E., F.I./Tribunalul Cluj, Tribunalul Mureş, Tribunalul Hunedoara, Tribunalul Suceava, Tribunalul Galaţi, przy udziale: Consiliul National pentru Combaterea Discriminârii

(Sprawa C-644/21, Tribunalul Cluj i in.) (1)

(2023/C 329/21)

Język postępowania: rumuński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 95 z 28.02.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/17 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/17

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 5 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I – Niemcy) – RSD Reise Service Deutschland GmbH/QL

(Sprawa C-690/21, RSD Reise Service Deutschland) (1)

(2023/C 329/22)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 51 z 31.01.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/18

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Recamier SA/BR

(Sprawa C-707/21, Recamier) (1)

(2023/C 329/23)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 64 z 07.02.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/18

---

Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 16 czerwca 2023 r. – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny/Paula Correia

(Sprawa C-423/22 P) (1)

(2023/C 329/24)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 359 z 19.09.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/18

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 21 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Erfurt – Niemcy) – HK/Debeka Lebensversicherungsverein aG

(Sprawa C-718/22, Debeka Lebensversicherung) (1)

(2023/C 329/25)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 45 z 06.02.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/18

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana – Hiszpania) – Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)/Bernardino

(Sprawa C-796/22, INSS) (1)

(2023/C 329/26)

Język postępowania: hiszpański

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 164 z 08.05.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/19

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 27 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rayonen sad – Nesebar– Bułgaria) – Astoria Management OOD/CW

(Sprawa C-234/23, Astoria Management) (1)

(2023/C 329/27)

Język postępowania: bułgarski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 252 z 17.07.2023.

---

Sąd

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/20 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/20

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – IFIC Holding/Komisja

(Sprawa T-8/21) (1)

(Polityka handlowa - Ochrona przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie - Środki ograniczające podjęte przez Stany Zjednoczone wobec Iranu - Sankcje wtórne uniemożliwiające osobom fizycznym lub prawnym z Unii utrzymywanie stosunków handlowych z przedsiębiorstwami objętymi tymi środkami - Zakaz zastosowania się do takiego ustawodawstwa - Artykuł 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96 - Decyzja Komisji upoważniająca osobę prawną z Unii do zastosowania się do tego ustawodawstwa - Obowiązek uzasadnienia - Moc wsteczna upoważnienia - Uwzględnienie interesów przedsiębiorstw objętych środkami ograniczającymi państwa trzeciego - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2023/C 329/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: IFIC Holding AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: C. Franz i N. Bornemann, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: M. Kellerbauer, pełnomocnik)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Clearstream Banking AG (Eschborn, Niemcy) (przedstawiciele: C. Schmitt i T. Bastian, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2020) 2813 final z dnia 28 kwietnia 2020 r. udzielającej interwenientowi upoważnienia zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (Dz.U. 1996, L 309, s. 1), decyzji wykonawczej Komisji C(2021) 3021 final z dnia 27 kwietnia 2021 r. udzielającej interwenientowi upoważnienia zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia nr 2271/96 oraz decyzji wykonawczej Komisji C(2022) 2775 final z dnia 26 kwietnia 2022 r., udzielającej interwenientowi upoważnienia zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia nr 2271/96.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | IFIC Holding AG zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

IFIC Holding AG zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Clearstream Banking AG pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Clearstream Banking AG pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 62 z 22.2.2021

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/21

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Eurecna/Komisja

(Sprawa T-377/21) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Sprawozdanie końcowe z dochodzenia OLAF-u dotyczącego wykonania umowy o świadczenie usług finansowanej przez EFR - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Ogólne domniemanie - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 329/29)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Eurecna SpA (Wenecja, Włochy) (przedstawiciel: R. Sciaudone, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 26 kwietnia 2021 r., w której urząd ten odmówił jej dostępu do sprawozdania końcowego i załączników do niego po zakończeniu dochodzenia OC/2019/0766/B4.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 26 kwietnia 2021 r., w której urząd ten odmówił Eurecna SpA dostępu do swojego sprawozdania końcowego i załączników do niego po zakończeniu dochodzenia OC/2019/0766/B4. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 26 kwietnia 2021 r., w której urząd ten odmówił Eurecna SpA dostępu do swojego sprawozdania końcowego i załączników do niego po zakończeniu dochodzenia OC/2019/0766/B4.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 401 z 4.10.2021.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/21

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Vendrame/Komisja

(Sprawa T-379/21) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Raport końcowy z dochodzenia OLAF-u dotyczącego wykonania umowy o świadczenie usług finansowanej przez EFR - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Ogólne domniemanie - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 329/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Michele Vendrame (Wenecja, Włochy) (przedstawiciel: R. Sciaudone, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 26 kwietnia 2021 r., w której urząd ten odmówił mu dostępu do raportu końcowego i załączników do niego po zakończeniu dochodzenia OC/2019/0766/B4.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 26 kwietnia 2021 r., w której Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) odmówił Michelemu Vendramemu dostępu do raportu końcowego i załączników do niego po zakończeniu dochodzenia OC/2019/0766/B4. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 26 kwietnia 2021 r., w której Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) odmówił Michelemu Vendramemu dostępu do raportu końcowego i załączników do niego po zakończeniu dochodzenia OC/2019/0766/B4.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 401 z 4.10.2021.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/22 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/22

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – aTmos Industrielle Lüftungstechnik/EUIPO – aTmos Industrielle Lüftungstechnik (aTmos)

(Sprawa T-694/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy aTmos - Wcześniejsze krajowe nazwy handlowe aTmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH i aTmos - Względna podstawa unieważnienia - Artykuł 53 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. c) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2023/C 329/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: aTmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH, Düsseldorf (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: F. Stangl i S. Pilgram, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i D. Hanf, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: aTmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH, Riedstadt (Riedstadt, Niemcy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 września 2021 r. (sprawa R 1844/2020-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ATmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH, Düsseldorf, zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

ATmos Industrielle Lüftungstechnik GmbH, Düsseldorf, zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 2 z 3.1.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/23 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/23

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – mBank/EUIPO – European Merchant Bank (EMBANK European Merchant Bank)

(Sprawa T-261/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy EMBANK European Merchant Bank - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy mBank - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy mBank - Względna podstawa unieważnienia - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Artykuł 95 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 27 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 - Dokument przedstawiony po raz pierwszy przed izbą odwoławczą)

(2023/C 329/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: mBank S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: E. Skrzydło-Tefelska, M. Stępkowski i M. Oleksyn, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Frydendahl i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: European Merchant Bank UAB (Wilno, Litwa) (przedstawiciel: G. Pranevičius, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności i zmianę decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 22 lutego 2022 r. (sprawa R 1845/2020-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | mBank S.A. zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

mBank S.A. zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 257 z 4.7.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/23 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/23

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Nurel/EUIPO – FKuR Property (Terylene)

(Sprawa T-325/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Terylene - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TERRALENE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Dowód rzeczywistego używania)

(2023/C 329/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nurel SA (Saragossa, Hiszpania) (przedstawiciele: C. Anadón Giménez i J. Learte Álvarez, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: FKuR Property GmbH (Willich, Niemcy) (przedstawiciel: H. Timmann, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 30 marca 2022 r. (sprawa R 1544/2021-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nurel SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Nurel SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 284 z 25.7.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/24 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/24

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Trus/EUIPO – Unilab (ARTRESAN)

(Sprawa T-585/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy ARTRESAN - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2023/C 329/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mariusz Trus (Lublin, Polska) (przedstawiciel: W. Włodarczyk, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: R. Raponi, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Unilab LP (Rockville, Maryland, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Kondrat, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie częściowej nieważności i zmianę decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 20 lipca 2022 r. (sprawy połączone R 1428/2020-1 i R 1481/2020-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Mariusz Trus pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Unilab LP. |
| --- | --- |

2)

Mariusz Trus pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Unilab LP.

| 3) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 418 z 31.10.2022.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/25 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/25

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Tavitova/EUIPO – Cordier (AURUS)

(Sprawa T-662/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AURUS - Rejestracja międzynarodowa wcześniejszego słownego znaku towarowego AUDUS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 329/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Zalina Tavitova (Batoulieh, Liban) (przedstawiciel: V. Kojevnikov, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: V. Ruzek, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Cordier (Bordeaux, Francja) (przedstawiciel: D. Remy, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 25 sierpnia 2022 r. (sprawa R 2139/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Zalina Tavitova zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Cordier. |
| --- | --- |

2)

Zalina Tavitova zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Cordier.

---

(1)  
  Dz.U. C 7 z 9.1.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/25 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/25

---

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2023 r. – Fibrecycle/EUIPO (BACK-2-NATURE)

(Sprawa T-772/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy BACK-2-NATURE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 329/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fibrecycle Pty Ltd (Helensvale, Australia) (przedstawiciel: T. Stein, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: R. Raponi, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 5 października 2022 r. (sprawa R 1699/2020-2).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Strony pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Strony pokrywają własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 45 z 6.2.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/26 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/26

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 lipca 2023 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-785/22) (1)

(Służba publiczna - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie - Ogłoszenie o unieważnieniu konkursu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

(2023/C 329/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: T. Stéhelin, B. Fodda, E. Leclerc i S. Royon, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand, G. Niddam i L. Vernier, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Belgii (przedstawiciele: C. Pochet, M. Van Regemorter i S. Baeyens, pełnomocnicy), Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, i P. Gentili, avvocato dello Stato)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE Republika Francuska wnosi o stwierdzenie nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AST/154/22 – Asystenci (AST 3) mającym na celu stworzenie list rezerwowych w dziedzinach zarządzania finansami, rachunkowości i zasobów finansowych, zamówień publicznych, projektowania graficznego i tworzenia treści wizualnych, mediów społecznościowych i cyfrowych oraz webmaster (Dz.U. 2022, C 363 A, s. 1).

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Republika Francuska, Komisja Europejska, Królestwo Belgii oraz Republika Włoska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska, Komisja Europejska, Królestwo Belgii oraz Republika Włoska pokrywają własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 45 z 6.2.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/26 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/26

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 lipca 2023 r. – Frajese/Komisja

(Sprawa T-786/22) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Spikevax - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Comirnaty - Szczepionka przeciw COVID-19 - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)

(2023/C 329/38)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Giovanni Frajese (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: O. Milanese i A. Montanari, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji wykonawczej Komisji C(2022) 7163 final z dnia 3 października 2022 r. przyznającej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Spikevax – elasomeran” i uchylającej decyzję C(2021) 94 final oraz, po drugie, decyzji wykonawczej Komisji C(2022) 7342 final z dnia 10 października 2022 r. przyznającej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Comirnaty – tozinameran, szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami)” i uchylającej decyzję C(2020) 9598 final.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Giovanni Frajese zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Giovanni Frajese zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 63 z 20.2.2023.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/27 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/27

---

Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2023 r. – Papouis Dairies i in./Komisja

(Sprawa T-377/23)

(2023/C 329/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Papouis Dairies LTD (Nikozja, Cypr), Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia LTD (Latsia, Cypr), Pagkýpria Orgánosi Ageladotrófon (Nikozja), Neomax Sales SRL (Bukareszt, Rumunia) i FFF Fine Foods Pty Ltd (Belmore, Australia) (przedstawiciele: A. Pomares Caballero i M. Pomares Caballero, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/591 (1) z dnia 12 kwietnia 2021 r. rejestrującego w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” (ChNP)], zmienionego publikacją zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (2) (Dz.U. 2023, C 165, s. 14), uwzględniając również wcześniejsze publikacje zatwierdzonych zmian standardowych (Dz.U. 2022, C 407, s. 11) i (Dz.U. 2023, C 53, s. 5); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/591 (1) z dnia 12 kwietnia 2021 r. rejestrującego w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” (ChNP)], zmienionego publikacją zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (2) (Dz.U. 2023, C 165, s. 14), uwzględniając również wcześniejsze publikacje zatwierdzonych zmian standardowych (Dz.U. 2022, C 407, s. 11) i (Dz.U. 2023, C 53, s. 5);

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności publikacji zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności publikacji zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd proceduralny i oczywisty błąd w ocenie zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 (3) specyfikacji produktu ChNP „Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” wynikającej z trzech zatwierdzonych zmian. Naruszenie art. 49, 50, 52 i 54 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia. Naruszenie zasady dobrej administracji i naruszenie istotnych wymogów proceduralnych.






  — | Zmieniona specyfikacja ChNP nie spełnia wymogów rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, ponieważ wskazany we wniosku związek między jakością lub cechami charakterystycznymi produktu a środowiskiem geograficznym został unieważniony. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd proceduralny i oczywisty błąd w ocenie zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 (3) specyfikacji produktu ChNP „Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” wynikającej z trzech zatwierdzonych zmian. Naruszenie art. 49, 50, 52 i 54 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia. Naruszenie zasady dobrej administracji i naruszenie istotnych wymogów proceduralnych.

—

Zmieniona specyfikacja ChNP nie spełnia wymogów rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, ponieważ wskazany we wniosku związek między jakością lub cechami charakterystycznymi produktu a środowiskiem geograficznym został unieważniony.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd proceduralny i oczywisty błąd w ocenie zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 publikacji zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu ChNP „Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” (Dz.U. z 10.5.2023). Naruszenie art. 53 ust. 2 oraz art. 7 i 8 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia. Brak należytej kontroli przez Komisję zmiany specyfikacji, która unieważnia wskazany we wniosku związek geograficzny.






  — | Zatwierdzona zmiana opublikowana przez Komisję unieważnia wskazany we wniosku związek między jakością lub cechami charakterystycznymi produktu a środowiskiem geograficznym. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd proceduralny i oczywisty błąd w ocenie zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 publikacji zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu ChNP „Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” (Dz.U. z 10.5.2023). Naruszenie art. 53 ust. 2 oraz art. 7 i 8 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia. Brak należytej kontroli przez Komisję zmiany specyfikacji, która unieważnia wskazany we wniosku związek geograficzny.

—

Zatwierdzona zmiana opublikowana przez Komisję unieważnia wskazany we wniosku związek między jakością lub cechami charakterystycznymi produktu a środowiskiem geograficznym.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd proceduralny i oczywisty błąd w ocenie zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 publikacji zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu ChNP (Dz.U. z 10.5.2023). Naruszenie art. 53 ust. 2 i art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia oraz art. 6a i 6b rozporządzenia delegowanego nr 664/2014 i art. 10a ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nr 668/2014 (4). Niewykrycie przez Komisję, że zmiana nie była standardowa.






  — | Komisja powinna była wykryć, że zatwierdzona zmiana nie była zmianą standardową, ale zmianą unijną, i w konsekwencji odrzucić publikację tej zmiany. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd proceduralny i oczywisty błąd w ocenie zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 publikacji zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu ChNP (Dz.U. z 10.5.2023). Naruszenie art. 53 ust. 2 i art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w związku z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia oraz art. 6a i 6b rozporządzenia delegowanego nr 664/2014 i art. 10a ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nr 668/2014 (4). Niewykrycie przez Komisję, że zmiana nie była standardowa.

—

Komisja powinna była wykryć, że zatwierdzona zmiana nie była zmianą standardową, ale zmianą unijną, i w konsekwencji odrzucić publikację tej zmiany.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/591 z dnia 12 kwietnia 2021 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Χαλλούμι” (Halloumi)/„Hellim” (ChNP)] (Dz.U. 2021, L 125, s. 42).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych (Dz.U. 2014, L 179, s. 17).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. 2012, L 343, s. 1).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. 2014, L 179, s. 36).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/28 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/28

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Daimler Truck/EUIPO (CERTIFIED)

(Sprawa T-436/23)

(2023/C 329/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Daimler Truck AG (Leinfelden-Echterdingen, Niemcy) (przedstawiciel: P. Kohl, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską znaku towarowego – zgłoszenie nr 1 648 641

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 maja 2023 r. w sprawie R 2533/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nakazanie EUIPO udzielenie rejestracji wskazującej Unie Europejską spornego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nakazanie EUIPO udzielenie rejestracji wskazującej Unie Europejską spornego znaku towarowego;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/29 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/29

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Landesbank Baden-Württemberg / SRB

(Sprawa T-441/23)

(2023/C 329/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Landesbank Baden-Württemberg (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dziewięć zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-440/23, Berlin Hyp/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/30 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/30

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – Giuliani/EUIPO – H&H (Swisse)

(Sprawa T-442/23)

(2023/C 329/42)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Giuliani SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: S. de Bosio, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Health and Happiness (H&H) Hong Kong Ltd (Hong Kong, Chiny)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie kolorów czerwonego, czarnego i białego) – unijny znak towarowy nr 3 252 152

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie R 2185/2019-1 RENV

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności spornego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności spornego znaku towarowego;

| — | obciążenie strony skarżącej i właściciela unijnego znaku towarowego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej i właściciela unijnego znaku towarowego kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Zaskarżona decyzji została wydana ultra petita i z naruszeniem res judicata w odniesieniu do oceny okoliczności faktycznych przez Wydział Unieważnień i Pierwszą Izbę Odwoławczą; |
| --- | --- |

—

Zaskarżona decyzji została wydana ultra petita i z naruszeniem res judicata w odniesieniu do oceny okoliczności faktycznych przez Wydział Unieważnień i Pierwszą Izbę Odwoławczą;

| — | Naruszenie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 32 lit. i) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625 i art. 71 ust. 1i 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 32 lit. i) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625 i art. 71 ust. 1i 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94;

| — | Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/31 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/31

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – DZ Hyp / SRB

(Sprawa T-443/23)

(2023/C 329/43)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: DZ Hyp AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w każdym razie w zakresie, w jakim wraz z załącznikami I, II i III dotyczy ona skarżącej, oraz;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dziewięć zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-440/23, Berlin Hyp/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/31 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/31

---

Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2023 r. – Blue Underwriting Agency/EUIPO – Blue Underwriting Agency (blue is underwriting)

(Sprawa T-447/23)

(2023/C 329/44)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Blue Underwriting Agency Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Pappalardo i D. De Pasquale)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Blue Assistance SpA (Turyn, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego blue is underwriting – Zgłoszenie nr 17 541 798

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2023 r. w sprawie R 612/2022-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | w konsekwencji, poprzez zmianę zaskarżonej decyzji, stwierdzenie bezzasadności sprzeciwu wniesionego przez Blue Assistance SpA wobec wszystkich usług objętych zgłoszeniem unijnego znaku towarowego nr 17541798 złożonym przez Blue Underwriting Agency Srl w dniu 28 listopada 2017 r. i w następstwie jego odrzucenie w całości; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji, poprzez zmianę zaskarżonej decyzji, stwierdzenie bezzasadności sprzeciwu wniesionego przez Blue Assistance SpA wobec wszystkich usług objętych zgłoszeniem unijnego znaku towarowego nr 17541798 złożonym przez Blue Underwriting Agency Srl w dniu 28 listopada 2017 r. i w następstwie jego odrzucenie w całości;

| — | obciążenie EUIPO lub strony przeciwnej kosztami postępowania w niniejszej instancji, postępowania w sprawie sprzeciwu i w sprawie odwołania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO lub strony przeciwnej kosztami postępowania w niniejszej instancji, postępowania w sprawie sprzeciwu i w sprawie odwołania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/32 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/32

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Deutsche Pfandbriefbank / SRB

(Sprawa T-448/23)

(2023/C 329/45)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Pfandbriefbank AG (Garching, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/32 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/32

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Donner & Reuschel / SRB

(Sprawa T-449/23)

(2023/C 329/46)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Donner & Reuschel AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/33 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/33

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Kreissparkasse Köln / SRB

(Sprawa T-450/23)

(2023/C 329/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kreissparkasse Köln (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/33 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/33

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2023 r. – CreditPlus Bank / SRB

(Sprawa T-451/23)

(2023/C 329/48)

Język postępowania: English

Strony

Strona skarżąca: CreditPlus Bank AG (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger, M. Weber i D. Schoo, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wydanej przez SRB decyzji z dnia 2 maja 2023 r. (dokument nr SRB/ES/2023/23) wraz z załącznikami I, II i III w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy składek ex-ante skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wydanej przez SRB decyzji z dnia 2 maja 2023 r. (dokument nr SRB/ES/2023/23) wraz z załącznikami I, II i III w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy składek ex-ante skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy: SRB dopuściła się naruszenia art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) ze względu na to, że przy ustalaniu rocznego poziomu docelowego nie uwzględniła pułapu 12,5 % rocznego poziomu docelowego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: SRB dopuściła się naruszenia art. 70 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) ze względu na to, że przy ustalaniu rocznego poziomu docelowego nie uwzględniła pułapu 12,5 % rocznego poziomu docelowego.

| 2. | Zarzut drugi: rozporządzenie delegowane Komisji (EU) 2015/63 (2) zostało przyjęte z naruszeniem uprawnień przyznanych Komisji w art. 103 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE (3), zasady równego traktowania, zasady składek uzależnionych od ryzyka oraz, odpowiednio, zasady proporcjonalności ze względu na to, że nie pozwala to SRB na wyłączenie ciążących na stronie skarżącej dodatkowych zobowiązań płatniczych wynikających z zabezpieczenia transakcji dokonanej w 2021 r. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: rozporządzenie delegowane Komisji (EU) 2015/63 (2) zostało przyjęte z naruszeniem uprawnień przyznanych Komisji w art. 103 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE (3), zasady równego traktowania, zasady składek uzależnionych od ryzyka oraz, odpowiednio, zasady proporcjonalności ze względu na to, że nie pozwala to SRB na wyłączenie ciążących na stronie skarżącej dodatkowych zobowiązań płatniczych wynikających z zabezpieczenia transakcji dokonanej w 2021 r.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014 L 225, s. 1).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. 2015, L 11, s. 44)

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r.ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014, L 173, s. 190).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/34 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/34

---

Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2023 r. – Bela Vizago Nature/EUIPO – Bidah (bidah chaumel ingredientes naturales)

(Sprawa T-452/23)

(2023/C 329/49)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Bela Vizago Nature, SL (Molina de Segura, Hiszpania) (przedstawciel: J. Mora Cortés, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Nawal Bidah (Murcja, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy bidah chaumel ingredientes naturales – unijny znak towarowy nr 18265 413

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 maja 2023 r. w sprawie R 1509/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności/uchylenie zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności/uchylenie zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO i interwenienta (jeśli się wstawi i wstąpi do niniejszego postępowania w sprawie skargi) kosztami, w tym kosztami związanymi z postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów i przed Piątą Izbą Odwoławczą EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i interwenienta (jeśli się wstawi i wstąpi do niniejszego postępowania w sprawie skargi) kosztami, w tym kosztami związanymi z postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów i przed Piątą Izbą Odwoławczą EUIPO.

Podniesione zarzuty

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/35 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/35

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Landesbank Berlin / SRB

(Sprawa T-455/23)

(2023/C 329/50)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Landesbank Berlin AG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument nr SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/35 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/35

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Sparkasse Hannover / SRB

(Sprawa T-457/23)

(2023/C 329/51)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sparkasse Hannover (Hanower, Deutschland) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/36 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/36

---

Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2023 r. – Lidl Digital International/EUIPO – Ningbo Hanyuan Lighting (Lampy)

(Sprawa T-464/23)

(2023/C 329/52)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Lidl Digital International GmbH & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: T. Dolde i C. Zimmer, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą: Ningbo Hanyuan Lighting Co. Ltd (Ningbo, Chiny)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Lampy) – wzór wspólnotowy nr 5647708–0013

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 czerwca 2023 r. w sprawie R 599/2022-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania i postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania i postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

| — | naruszenie art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/36 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/36

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Stadtsparkasse Düsseldorf / SRB

(Sprawa T-467/23)

(2023/C 329/53)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Stadtsparkasse Düsseldorf (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/37 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/37

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2023 r. – Hamburger Sparkasse / SRB

(Sprawa T-468/23)

(2023/C 329/54)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hamburger Sparkasse AG (Hamburg, Niemcy) (Prozessbevollmächtigte: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/37 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/37

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – Erzeugergemeinschaft Winzersekt/EUIPO – Milz (Hinterland)

(Sprawa T-470/23)

(2023/C 329/55)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Erzeugergemeinschaft Winzersekt GmbH (Sprendlingen, Niemcy) (przedstawiciel: C. Düchs, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą: Martin Milz (Hergensweiler, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Hinterland” – unijny znak towarowy nr 18 121 682

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie R 2413/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Unieważnień EUIPO (nr 52 519 C) z dnia 27 października 2022 r., na mocy której stwierdzono nieważność unijnego znaku towarowego nr 18 121 682 w całości; |
| --- | --- |

—

utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Unieważnień EUIPO (nr 52 519 C) z dnia 27 października 2022 r., na mocy której stwierdzono nieważność unijnego znaku towarowego nr 18 121 682 w całości;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem oraz obciążenie pozostałych uczestników postępowania kosztami postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku i postępowania odwoławczego przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem oraz obciążenie pozostałych uczestników postępowania kosztami postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku i postępowania odwoławczego przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/38 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/38

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2023 r. – Lidl Digital International/EUIPO – Ningbo Hanyuan Lighting (Lampy)

(Sprawa T-471/23)

(2023/C 329/56)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Lidl Digital International GmbH & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: T. Dolde i C. Zimmer, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą: Ningbo Hanyuan Lighting Co. Ltd (Ningbo, Chiny)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Lampy) – wzór wspólnotowy nr 5647708–0010

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 czerwca 2023 r. w sprawie R 598/2022-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania i postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania i postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 w związku z art. 65 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 w związku z art. 65 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/39 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/39

---

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r. – Bartex Bartol/EUIPO – Grupa Chorten (duch puszczy)

(Sprawa T-473/23)

(2023/C 329/57)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bartex Bartol sp. z o.o sp. k. (Nowy Tomyśl, Polska) (przedstawiciel: A. Gierczak, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Grupa Chorten (Białystok, Polska)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „duch puszczy” – unijny znak towarowy nr 15 668 213

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 maja 2023 r. w sprawie R 1450/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przez Izbą Odwoławczą kosztami postępowania i kosztami poniesionymi przez skarżącego. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przez Izbą Odwoławczą kosztami postępowania i kosztami poniesionymi przez skarżącego.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 95 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 i art. 54 ust. 1 regulaminu postępowania przed Izbami Odwoławczymi; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 95 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 i art. 54 ust. 1 regulaminu postępowania przed Izbami Odwoławczymi;

| — | Naruszenie art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w zw. z art. 52 regulaminu postępowania przed Izbami Odwoławczymi i w zw. z art. 16 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w zw. z art. 52 regulaminu postępowania przed Izbami Odwoławczymi i w zw. z art. 16 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | Naruszenie art. 16 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625 i art. 52 regulaminu postępowania przed Izbami Odwoławczymi. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 16 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625 i art. 52 regulaminu postępowania przed Izbami Odwoławczymi.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/40 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/40

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Sparkasse Essen / SRB

(Sprawa T-474/23)

(2023/C 329/58)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sparkasse Essen (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/40 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/40

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Sparkasse KölnBonn / SRB

(Sprawa T-475/23)

(2023/C 329/59)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sparkasse KölnBonn (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: F. Kruis i N. Bartmann, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SRB w dniu 2 maja 2023 r., dokument SRB/ES/2023/23, wraz z załącznikami, w zakresie, jakim dotyczą one obliczenia za 2023 r. składek pobranych ex-ante, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-410/23, BAWAG PSK/SRB.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/41 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/41

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2023 r. – Norddeutsche Landesbank – Girozentrale / SRB

(Sprawa T-476/23)

(2023/C 329/60)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Norddeutsche Landesbank – Girozentrale (przedstawiciele: J. Seitz i C. Marx, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board – SRB)

Żądania:

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 2 maja 2023 r. (dokument nr: SRB/ES/2023/23) wraz z jej załącznikami, a w szczególności załącznika I dotyczącego
  „wyników obliczeń przedstawionych oddzielnie (dla każdej instytucji finansowej) w zharmonizowanych załącznikach dla wszystkich tych instytucji, w odniesieniu do których obliczane są składki pobierane ex ante za 2023 r.”
  w zakresie, w jakim mają one znaczenie dla skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 2 maja 2023 r. (dokument nr: SRB/ES/2023/23) wraz z jej załącznikami, a w szczególności załącznika I dotyczącego
  „wyników obliczeń przedstawionych oddzielnie (dla każdej instytucji finansowej) w zharmonizowanych załącznikach dla wszystkich tych instytucji, w odniesieniu do których obliczane są składki pobierane ex ante za 2023 r.”
  w zakresie, w jakim mają one znaczenie dla skarżącej;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga opiera się na następujących zarzutach.

| 1. | Zarzut pierwszy: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym
  Pozwana nie wysłuchała skarżącej przed wydaniem zaskarżonej decyzji, efektem czego dopuściła się naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 lit. a) karty praw podstawowych Unii Europejskiej (1). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym

Pozwana nie wysłuchała skarżącej przed wydaniem zaskarżonej decyzji, efektem czego dopuściła się naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 lit. a) karty praw podstawowych Unii Europejskiej (1).

| 2. | Zarzut drugi: brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji
  Zaskarżona decyzja nie zawiera, wbrew art. 296 TFUE, wystarczającego uzasadnienia; w szczególności w uzasadnieniu nie zostało wykazane istnienie związku z indywidualnym przypadkiem oraz nie przedstawiono rozważań mających zasadnicze znaczenie w kontekście proporcjonalności i swobody uznania.
  Ponadto obliczenie rocznego wkładu nie jest zrozumiałe, w szczególności z powodu użycia niespójnych terminów i braku przedstawienia ważnych etapów pośrednich.
  Pomimo tego, że wskutek udostępnienia zanonimizowanych danych innych instytucji finansowych nie doszłoby do naruszenia tajemnicy handlowej, dane te nie zostały udostępnione. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji

Zaskarżona decyzja nie zawiera, wbrew art. 296 TFUE, wystarczającego uzasadnienia; w szczególności w uzasadnieniu nie zostało wykazane istnienie związku z indywidualnym przypadkiem oraz nie przedstawiono rozważań mających zasadnicze znaczenie w kontekście proporcjonalności i swobody uznania.

Ponadto obliczenie rocznego wkładu nie jest zrozumiałe, w szczególności z powodu użycia niespójnych terminów i braku przedstawienia ważnych etapów pośrednich.

Pomimo tego, że wskutek udostępnienia zanonimizowanych danych innych instytucji finansowych nie doszłoby do naruszenia tajemnicy handlowej, dane te nie zostały udostępnione.

| 3. | Zarzut trzeci: Naruszenie prawa podstawowego do skutecznej ochrony prawnej ze względu na brak możliwości skontrolowania zaskarżonej decyzji
  Z punktu widzenia skarżącej brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji znacząco utrudnia skarżącej przeprowadzenie jej kontroli sądowej.
  Pozwana dopuściła się przy tym w szczególności naruszenia zasady kontradyktoryjności, zgodnie z którą uczestnicy postępowania muszą mieć możliwość przedyskutowania w sposób kontradyktoryjny zarówno okoliczności faktycznych, jak i prawnych, które byłyby decydujące dla wyniku tego postępowania. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: Naruszenie prawa podstawowego do skutecznej ochrony prawnej ze względu na brak możliwości skontrolowania zaskarżonej decyzji

Z punktu widzenia skarżącej brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji znacząco utrudnia skarżącej przeprowadzenie jej kontroli sądowej.

Pozwana dopuściła się przy tym w szczególności naruszenia zasady kontradyktoryjności, zgodnie z którą uczestnicy postępowania muszą mieć możliwość przedyskutowania w sposób kontradyktoryjny zarówno okoliczności faktycznych, jak i prawnych, które byłyby decydujące dla wyniku tego postępowania.

| 4. | Zarzut czwarty: Zastosowanie wskaźnika IPS (Institutional Protection Scheme)-Indikator stanowi naruszenie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (2), które należy interpretować w świetle norm prawa wyższego rzędu.
  W ramach art. 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 pozwana powinna była wziąć pod uwagę to, że skarżąca posiada instrumenty pochodne głównie w celu zabezpieczenia i zarządzania ryzykiem.
  Stosując wskaźnik IPS błędnie oceniono znaczenie przynależności skarżącej do instytucjonalnego systemu ochrony Sparkassen Finanzgruppe.
  Zgodnie z art. 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 pozwana powinna była również wziąć pod uwagę niskie prawdopodobieństwo restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej instytucji, a tym samym – skorzystania z jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz przestrzegać zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: Zastosowanie wskaźnika IPS (Institutional Protection Scheme)-Indikator stanowi naruszenie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (2), które należy interpretować w świetle norm prawa wyższego rzędu.

W ramach art. 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 pozwana powinna była wziąć pod uwagę to, że skarżąca posiada instrumenty pochodne głównie w celu zabezpieczenia i zarządzania ryzykiem.

Stosując wskaźnik IPS błędnie oceniono znaczenie przynależności skarżącej do instytucjonalnego systemu ochrony Sparkassen Finanzgruppe.

Zgodnie z art. 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 pozwana powinna była również wziąć pod uwagę niskie prawdopodobieństwo restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej instytucji, a tym samym – skorzystania z jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz przestrzegać zasady proporcjonalności.

| 5. | Zarzut piąty: Uwzględnienie pozycji ogólnego ryzyka związanego z instrumentami pochodnymi w ramach wskaźnika ryzyka
  „działalność handlowa, ekspozycje pozabilansowe, instrumenty pochodne, stopień złożoności oraz możliwość restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”
  stanowi naruszenie norm prawa wyższego rzędu.
  Pozwana musiała przy tym, zgodnie z wymogiem ukierunkowania na profil ryzyka, przy uwzględnianiu pozycji ogólnego ryzyka związanego z instrumentami pochodnymi w ramach art. 6 ust. 5 pkt 1 lit. a), art. 6 ust. 6 i art. 7 ust. 4 pkt 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 wziąć pod uwagę to, że w przypadku skarżącej instrumenty pochodne zostały w przeważającej mierze przypisane do portfela niehandlowego i były wykorzystywane w przeważającej mierze do celów zabezpieczających. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty: Uwzględnienie pozycji ogólnego ryzyka związanego z instrumentami pochodnymi w ramach wskaźnika ryzyka
  „działalność handlowa, ekspozycje pozabilansowe, instrumenty pochodne, stopień złożoności oraz możliwość restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”
  stanowi naruszenie norm prawa wyższego rzędu.

Pozwana musiała przy tym, zgodnie z wymogiem ukierunkowania na profil ryzyka, przy uwzględnianiu pozycji ogólnego ryzyka związanego z instrumentami pochodnymi w ramach art. 6 ust. 5 pkt 1 lit. a), art. 6 ust. 6 i art. 7 ust. 4 pkt 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 wziąć pod uwagę to, że w przypadku skarżącej instrumenty pochodne zostały w przeważającej mierze przypisane do portfela niehandlowego i były wykorzystywane w przeważającej mierze do celów zabezpieczających.

| 6. | Zarzut szósty: Nieuwzględnienie wskaźnika ryzyka MREL (Minimum Requirements for own funds and Eligible Liabilities) w ramach pola ryzyka
  „Ekspozycja na ryzyko”
  stanowi naruszenie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63
  Pozwana w ostatnim roku początkowego okresu gromadzenia środków nie wzięła również pod uwagę, choć było to możliwe, minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowanych tej instytucji finansowej.
  Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a), ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego pozwana powinna była wziąć pod uwagę ponadprzeciętnie wysoki poziom minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (wskaźnika MREL) wynoszący w przypadku strony skarżącej 47,17 %, który znacznie przekraczał ustalony przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) minimalny wskaźnik 8 %. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty: Nieuwzględnienie wskaźnika ryzyka MREL (Minimum Requirements for own funds and Eligible Liabilities) w ramach pola ryzyka
  „Ekspozycja na ryzyko”
  stanowi naruszenie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63

Pozwana w ostatnim roku początkowego okresu gromadzenia środków nie wzięła również pod uwagę, choć było to możliwe, minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowanych tej instytucji finansowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a), ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego pozwana powinna była wziąć pod uwagę ponadprzeciętnie wysoki poziom minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (wskaźnika MREL) wynoszący w przypadku strony skarżącej 47,17 %, który znacznie przekraczał ustalony przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) minimalny wskaźnik 8 %.

| 7. | Zarzut siódmy: Zastosowanie mnożnika korekty ryzyka stanowi naruszenie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63, które należy interpretować w świetle norm prawa wyższego rzędu
  Pozwana przy ustalaniu mnożnika korekty ryzyka powinna była wziąć pod uwagę niskie prawdopodobieństwo niewypłacalności skarżącej i jej ponadprzeciętnie wysoki poziom minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (wskaźnik ryzyka MREL) zgodnie z wymogiem ukierunkowania na profil ryzyka i podstawowym prawem do swobody przedsiębiorczości wynikającym z art. 16 karty. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy: Zastosowanie mnożnika korekty ryzyka stanowi naruszenie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63, które należy interpretować w świetle norm prawa wyższego rzędu

Pozwana przy ustalaniu mnożnika korekty ryzyka powinna była wziąć pod uwagę niskie prawdopodobieństwo niewypłacalności skarżącej i jej ponadprzeciętnie wysoki poziom minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (wskaźnik ryzyka MREL) zgodnie z wymogiem ukierunkowania na profil ryzyka i podstawowym prawem do swobody przedsiębiorczości wynikającym z art. 16 karty.

| 8. | Zarzut ósmy (podniesiony tytułem ewentualnym): Artykuł 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 stanowi naruszenie norm prawa wyższego rzędu
  W zakresie, w jakim art. 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 przewiduje relatywizację wskaźnika IPS, przepis ten stanowi naruszenie ogólnej zasady równego traktowania i niedyskryminacji wynikającej z art. 20 karty, a także zasady proporcjonalności ze względu na to, że instytucje finansowe, które podlegają temu samemu systemowi ochrony, a tym samym mają takie samo prawdopodobieństwo niewypłacalności, mogą być traktowane w różny sposób. |
| --- | --- |

8.

Zarzut ósmy (podniesiony tytułem ewentualnym): Artykuł 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 stanowi naruszenie norm prawa wyższego rzędu

W zakresie, w jakim art. 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 przewiduje relatywizację wskaźnika IPS, przepis ten stanowi naruszenie ogólnej zasady równego traktowania i niedyskryminacji wynikającej z art. 20 karty, a także zasady proporcjonalności ze względu na to, że instytucje finansowe, które podlegają temu samemu systemowi ochrony, a tym samym mają takie samo prawdopodobieństwo niewypłacalności, mogą być traktowane w różny sposób.

| 9. | Zarzut dziewiąty: mechanika klasyfikacji rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 stanowi naruszenie norm prawa wyższego rzędu
  Zastosowanie klasyfikacji ryzyka przewidzianej w załączniku I etap 2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 prowadzi do ewidentnie niesprawiedliwych wyników i stanowi tym samym naruszenie wymogu orientacji na profil ryzyka oraz ogólnej zasady równego traktowania. Aby temu zapobiec, pozwana powinna była sama zweryfikować tę formułę obliczania klasyfikacji ryzyka. |
| --- | --- |

9.

Zarzut dziewiąty: mechanika klasyfikacji rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 stanowi naruszenie norm prawa wyższego rzędu

Zastosowanie klasyfikacji ryzyka przewidzianej w załączniku I etap 2 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 prowadzi do ewidentnie niesprawiedliwych wyników i stanowi tym samym naruszenie wymogu orientacji na profil ryzyka oraz ogólnej zasady równego traktowania. Aby temu zapobiec, pozwana powinna była sama zweryfikować tę formułę obliczania klasyfikacji ryzyka.

---

(1)  
  Dz.U. 2012, C 326, s. 391.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. 2015, L 11, s. 44).

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/43 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/43

---

Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2023 r. – Nosio/EUIPO – Terre di Venezia (VENTESSA)

(Sprawa T-479/23)

(2023/C 329/61)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Nosio SpA (Mezzocorona, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci J. Graffer, G. Locurto i A. Ottolini)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Terre di Venezia (Wenecja, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VANTESSA – Zgłoszenie nr 18 238 494

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2023 r. w sprawie R 1457/2022-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/43 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/43

---

Postanowienie Sądu z dnia 14 lipca 2023 r. – Colombani/SEAE

(Sprawa T-414/22) (1)

(2023/C 329/62)

Język postępowania: francuski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 318 z 22.8.2022 s. 45

---

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/43 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/43

---

Postanowienie Sądu z dnia 18 lipca 2023 r. – Trybunał Obrachunkowy/Allianz Insurance Luxembourg

(Sprawa T-93/23) (1)

(2023/C 329/63)

Język postępowania: francuski

Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 127 z 11.4.2023.

---

Sprostowania

| 18.9.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 329/44 |
| --- | --- | --- | --- |

18.9.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 329/44

---

Sprostowanie do komunikatu w Dzienniku Urzędowym w sprawie C-720/22 P

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 278 z dnia 7 sierpnia 2023 r.
  )

(2023/C 329/64)

Komunikat w sprawie C-720/22 P QN/Komisja otrzymuje brzmienie:

„Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawie T-179/21 QN/Komisja, wniesione w dniu 23 listopada 2022 r. przez QN

(Sprawa C-720/22 P)

(2023/C 278/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: QN (przedstawiciele: N. Flandin i L. Levi, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2023 r. Trybunał (ósma izba) orzekł, że odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w części oddalone jako oczywiście bezzasadne oraz że QN pokrywa własne koszty.”

---