# Επίσημη Εφημερίδα C 321/11 Σ

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 66ό έτος11 Σεπτεμβρίου # 2023 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

66ό έτος11 Σεπτεμβρίου # 2023

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2023/C 321/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2023/C 321/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2023/C 321/02 | Υπόθεση C-376/20 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments Ltd, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, EE Ltd [Αίτηση αναιρέσεως – Ανταγωνισμός – Κανονισμός (EΚ)139/2004 – Έλεγχος των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων – Υπηρεσίες κινητών τηλεπικοινωνιών – Απόφαση με την οποία μία συγκέντρωση κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά – Ολιγοπωλιακή αγορά – Σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού – Μη συντονισμένα αποτελέσματα – Βαθμός απόδειξης – Περιθώριο εκτιμήσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα της οικονομικής πολιτικής – Όρια του δικαστικού ελέγχου – Κατευθυντήριες γραμμές για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις – Κρίσιμοι παράγοντες για την απόδειξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού – Έννοιες του σημαντικού παράγοντα ανταγωνισμού και των άμεσων ανταγωνιστών – Άμεση ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των μερών που συμμετέχουν στη συγκέντρωση – Ποσοτική ανάλυση των αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης επί των τιμών – Βελτίωση της αποδοτικότητας – Παραμόρφωση στοιχείων – Καταγγελία που ασκήθηκε αυτεπαγγέλτως από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ακύρωση] | 2 |
| 2023/C 321/03 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-615/20 και C-671/20, YP κ.λπ. (Άρση ασυλίας και αναστολή δικαστή) κ.λπ.: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουλίου 2023 [αιτήσεις του Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινικές διαδικασίες κατά YP κ.λπ. (C-615/20), M. M. (C-671/20) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Κράτος δικαίου – Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Ανεξαρτησία των δικαστών – Υπεροχή του δικαίου της Ένωσης – Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ – Υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας – Άρση της ποινικής ασυλίας και αναστολή της άσκησης των καθηκόντων δικαστή, διαταχθείσες από το Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικό τμήμα) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολωνία) – Έλλειψη ανεξαρτησίας και αμεροληψίας του εν λόγω τμήματος – Μεταβολή της σύνθεσης του δικαστικού σχηματισμού που καλείται να επιληφθεί υπόθεσης η οποία είχε προηγουμένως ανατεθεί στον εν λόγω δικαστή – Απαγόρευση στα εθνικά δικαστήρια να θέτουν υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα δικαστηρίου, να υπονομεύουν τη λειτουργία του ή να εκτιμούν τη νομιμότητα ή το κύρος του διορισμού των δικαστών ή των δικαιοδοτικών εξουσιών τους, επ’ απειλή πειθαρχικών κυρώσεων – Υποχρέωση των οικείων δικαστηρίων και των αρμοδίων οργάνων για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών να αρνούνται να εφαρμόσουν μέτρα άρσης της ποινικής ασυλίας και αναστολής των καθηκόντων του οικείου δικαστή – Υποχρέωση των ίδιων δικαστηρίων και οργάνων να μην εφαρμόζουν τις εθνικές διατάξεις οι οποίες προβλέπουν αυτές τις απαγορεύσεις] | 3 |
| 2023/C 321/04 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-363/21 και C-364/21, Ferrovienord κ.λπ.: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αιτήσεις του Corte dei Conti (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ferrovienord SpA κατά Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT (C-363/21), Federazione Italiana Triathlon κατά Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-364/21) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέψουν τα ένδικα βοηθήματα και μέσα που είναι αναγκαία για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Οικονομική πολιτική – Κανονισμός (ΕΕ) 549/2013 – Ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΣΛ) – Οδηγία 2011/85/ΕΕ – Απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών – Εθνική ρύθμιση η οποία περιορίζει την αρμοδιότητα του δημοσιονομικού δικαστή – Αρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας – Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης] | 4 |
| 2023/C 321/05 | Υπόθεση C-426/21, Ocilion IPTV Technologies: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ocilion IPTV Technologies GmbH κατά Seven.One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG [Προδικαστική παραπομπή – Διανοητική ιδιοκτησία – Δικαιώματα δημιουργού στην κοινωνία της πληροφορίας – Οδηγία 2001/29/ΕΚ – Άρθρο 3 – Δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό – Άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β' – Λεγόμενη εξαίρεση της ιδιωτικής αντιγραφής – Πάροχος υπηρεσίας Internet Protocol Television (IPTV) – Πρόσβαση σε προστατευόμενο περιεχόμενο χωρίς άδεια των δικαιούχων – Συσκευή επιγραμμικής εγγραφής βίντεο – Ετεροχρονισμένη αναπαραγωγή – Τεχνική διαγραφής διπλοτύπων] | 5 |
| 2023/C 321/06 | Υπόθεση C-757/21 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Nichicon Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Κύρωση απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο – Άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Αντίγραφο της προς επίδοση απόφασης – Υπογραφή των δικαστών – Συμπράξεις – Άρθρο 101 ΣΛΕΕ – Αγορά των ηλεκτρολυτικών πυκνωτών τανταλίου και αλουμινίου – Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές που αφορούν ορισμένα στοιχεία της τιμής – Έννοια της παράβασης εξ αντικειμένου – Βάρος αποδείξεως που φέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Δηλώσεις των επιχειρήσεων – Αξιοπιστία – Γεωγραφικό πεδίο αντιανταγωνιστικής συμπεριφοράς – Ενιαία και διαρκής παράβαση – Πρόστιμο – Υπολογισμός του βασικού ποσού – Πωλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη – Ελαφρυντικές περιστάσεις – Πλήρης δικαιοδοσία) | 6 |
| 2023/C 321/07 | Υπόθεση C-759/21 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Nippon Chemi-Con Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Κύρωση απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο – Άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Αντίγραφο της απόφασης προς κοινοποίηση – Υπογραφές των δικαστών – Συμπράξεις – Άρθρο 101 ΣΛΕΕ – Αγορά ηλεκτρολυτικών πυκνωτών τανταλίου και αλουμινίου – Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σχετικές με διάφορα στοιχεία τιμών – Έννοια της εναρμονισμένης πρακτικής – Βάρος αποδείξεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής αντίθετης προς τον ανταγωνισμό συμπεριφοράς – Ενιαία και διαρκής παράβαση – Πρόστιμο – Υπολογισμός του βασικού ποσού – Πωλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη – Ελαφρυντικές περιστάσεις – Πλήρης δικαιοδοσία) | 7 |
| 2023/C 321/08 | Υπόθεση C-765/21, Azienda Ospedale-Università di Padova: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Tribunale ordinario di Padova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — D. M. κατά Azienda Ospedale-Università di Padova [Προδικαστική παραπομπή – Δημόσια υγεία – Εθνική νομοθεσία που επιβάλλει υποχρεωτικό εμβολιασμό για το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης – Αναστολή εργασίας άνευ αποδοχών για το προσωπικό που αρνείται να εμβολιαστεί – Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 – Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση – Εμβόλια κατά της COVID-19 – Κανονισμός (ΕΚ) 507/2006 – Κύρος των υπό αίρεση αδειών κυκλοφορίας – Κανονισμός (ΕE) 2021/953 – Απαγόρευση διακρίσεων μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων προσώπων – Απαράδεκτο] | 7 |
| 2023/C 321/09 | Υπόθεση C-35/22, CAJASUR Banco: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Audiencia Provincial de Malaga (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CAJASUR Banco S.A. κατά JO, IM (Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Άρθρο 6, παράγραφος 1 – Γενικοί όροι συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου οι οποίοι έχουν κηρυχθεί άκυροι από τα εθνικά δικαστήρια – Ένδικο βοήθημα – Αποδοχή πριν από οποιαδήποτε αντίκρουση – Εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας απαιτείται από τον καταναλωτή να προβαίνει προ της ασκήσεως αγωγής σε εξώδικη πράξη απευθυνόμενη προς τον οικείο επαγγελματία προκειμένου να μη φέρει τα δικαστικά έξοδα – Αρχή της ορθής απονομής της δικαιοσύνης – Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας) | 8 |
| 2023/C 321/10 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-73/22 P και C-77/22 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Grupa Azoty S.A., Azomureș SA, Λιπάσματα Καβάλας ΛΤΔ Υποκατάστημα Αλλοδαπής κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-73/22 P), Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group NV κ.λπ. κατά Dralon GmbH, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-77/22 P) (Αίτηση αναιρέσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Κατευθυντήριες γραμμές για ορισμένα μέτρα κρατικών ενισχύσεων στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου – Επιλέξιμοι οικονομικοί τομείς – Αποκλεισμός του τομέα της παραγωγής αζωτούχων προϊόντων και λιπασμάτων – Προσφυγή ακυρώσεως – Παραδεκτό – Δικαίωμα προσφυγής των φυσικών ή νομικών προσώπων – Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ – Προϋπόθεση κατά την οποία ο προσφεύγων πρέπει να θίγεται άμεσα) | 9 |
| 2023/C 321/11 | Υπόθεση C-87/22, TT (Παράνομη μετακίνηση του παιδιού): Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TT κατά AK [Προδικαστική παραπομπή – Διεθνής δικαιοδοσία σε διαφορές γονικής μέριμνας – Κανονισμός (ΕΕ) 2201/2003 – Άρθρα 10 και 15 – Παραπομπή σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους που είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση – Προϋποθέσεις – Δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα – Σύμβαση της Χάγης του 1980 – Υπέρτερο συμφέρον του παιδιού] | 10 |
| 2023/C 321/12 | Υπόθεση C-106/22, Xella Magyarország: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Xella Magyarország Építőanyagipari Kft. κατά Innovációs és Technológiai Miniszter [Προδικαστική παραπομπή – Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Ελευθερία εγκαταστάσεως – Κανονισμός (ΕΕ) 2019/452 – Νομοθεσία κράτους μέλους η οποία θεσπίζει μηχανισμό ελέγχου των ξένων επενδύσεων σε ημεδαπές επιχειρήσεις που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας – Απόφαση που λαμβάνεται βάσει της εν λόγω νομοθεσίας και απαγορεύει την εξαγορά από ημεδαπή εταιρία του συνόλου των μετοχών άλλης ημεδαπής εταιρίας – Εξαγοραζόμενη επιχείρηση που θεωρείται στρατηγικής σημασίας για τον λόγο ότι η κύρια δραστηριότητά της αφορά την εξόρυξη ορισμένων βασικών πρώτων υλών όπως το αμμοχάλικο, η άμμος και η άργιλος – Εξαγοράζουσα επιχείρηση που θεωρείται ξένος επενδυτής για τον λόγο ότι ανήκει σε όμιλο εταιριών του οποίου η επικεφαλής εταιρία εδρεύει σε τρίτη χώρα – Προσβολή ή κίνδυνος προσβολής του εθνικού συμφέροντος, της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης του κράτους μέλους – Σκοπός εξασφάλισης του εφοδιασμού του κατασκευαστικού τομέα με βασικές πρώτες ύλες, ιδίως σε τοπικό επίπεδο] | 11 |
| 2023/C 321/13 | Υπόθεση C-134/22, G GmbH: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MO κατά SM ως συνδίκου πτωχεύσεως της G GmbH (Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική πολιτική – Ομαδικές απολύσεις – Οδηγία 98/59/ΕΚ – Ενημέρωση και διαβούλευση – Άρθρο 2, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο – Υποχρέωση του εργοδότη που προτίθεται να προβεί σε ομαδική απόλυση να διαβιβάσει στην αρμόδια δημόσια αρχή αντίγραφο των πληροφοριών που παρασχέθηκαν στους εκπροσώπους των εργαζομένων – Σκοπός – Συνέπειες της μη τήρησης της υποχρέωσης αυτής) | 11 |
| 2023/C 321/14 | Υπόθεση C-136/22 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Debrégeas et associés Pharma (D & A Pharma) κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) [Αίτηση αναιρέσεως – Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση – Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 – Απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) να μην ανανεώσει την εντολή μιας συμβουλευτικής επιστημονικής ομάδας – Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα από τον αιτούντα άδεια κυκλοφορίας στην αγορά – Παραδεκτό – Έννομο συμφέρον – Γεγενημένο και ενεστώς έννομο συμφέρον που μπορεί να θεμελιωθεί επί άλλου ένδικου βοηθήματος – Προϋποθέσεις] | 12 |
| 2023/C 321/15 | Υπόθεση C-180/22, Mensing II: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanzamt Hamm κατά Harry Mensing [Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρα 311 επ. – Ειδικά καθεστώτα που εφαρμόζονται στον τομέα των αντικειμένων καλλιτεχνικής αξίας – Καθεστώς του περιθωρίου κέρδους – Υποκείμενοι στον φόρο μεταπωλητές – Παράδοση αντικειμένων καλλιτεχνικής αξίας από τον δημιουργό ή τους διαδόχους του – Ενδοκοινοτικές πράξεις – Δικαίωμα έκπτωσης του καταβληθέντος φόρου επί των εισροών] | 13 |
| 2023/C 321/16 | Υπόθεση C-265/22, Banco Santander (Αναφορά σε επίσημο δείκτη): Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ZR, PI κατά Banco Santander, SA [Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων οι οποίες συνάπτονται με καταναλωτές – Συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου – Ρήτρα προβλέπουσα κυμαινόμενο επιτόκιο – Δείκτης αναφοράς βασιζόμενος στα συνολικά ετήσια πραγματικά επιτόκια (ΣΕΠΕ) των ενυπόθηκων δανείων τα οποία χορηγούνται από πιστωτικά ιδρύματα – Δείκτης καθοριζόμενος μέσω κανονιστικής ή διοικητικής πράξεως – Επισημάνσεις οι οποίες παρατίθενται στο προοίμιο της εν λόγω πράξεως – Έλεγχος συνδεόμενος με την απαίτηση διαφάνειας – Έλεγχος του καταχρηστικού χαρακτήρα] | 13 |
| 2023/C 321/17 | Υπόθεση C-313/22, ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Αχίλλειον Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρεία κατά Ελληνικού Δημοσίου [Προδικαστική παραπομπή – Διαρθρωτικά ταμεία – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) – Συγχρηματοδότηση – Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 – Άρθρο 30, παράγραφος 4, και άρθρο 39, παράγραφος 1 – Διάρκεια των σχετικών με επενδύσεις πράξεων – Σημαντική τροποποίηση συγχρηματοδοτούμενης επενδυτικής πράξης – Ανάκτηση ενίσχυσης σε περίπτωση μεταβίβασης της μονάδας την οποία αφορά η πράξη αυτή – Επιρροή που ασκούν οι συγκεκριμένες περιστάσεις της εν λόγω μεταβίβασης] | 14 |
| 2023/C 321/18 | Υπόθεση C-344/22, Gemeinde A: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gemeinde A κατά Finanzamt [Προδικαστική παραπομπή – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ' – Παροχές υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας – Οργανισμοί δημοσίου δικαίου – Δήμος ο οποίος εισπράττει τέλος διαμονής για τη διάθεση εγκαταστάσεων ιαματικών λουτρών ελεύθερα προσβάσιμων σε όλους] | 15 |
| 2023/C 321/19 | Υπόθεση C-107/23 PPU, Lin: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Curtea de Apel Braşov (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά C.I., C.O., K.A., L.N., S.P. [Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 325, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ – Σύμβαση ΠΟΣ – Άρθρο 2, παράγραφος 1 – Υποχρέωση καταπολεμήσεως της απάτης η οποία θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με αποτρεπτικά και αποτελεσματικά μέτρα – Υποχρέωση θεσπίσεως ποινικών κυρώσεων – Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Σοβαρή απάτη στον τομέα του ΦΠΑ – Παραγραφή της ποινικής ευθύνης – Απόφαση Συνταγματικού Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε ανίσχυρη εθνική διάταξη σχετική με τους λόγους διακοπής της παραγραφής – Συστημικός κίνδυνος ατιμωρησίας – Προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων – Άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αρχή nullum crimen, nulla poena sine lege – Απαιτήσεις περί προβλεψιμότητας και ακρίβειας του ποινικού νόμου – Αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου ποινικού νόμου (lex mitior) – Αρχή της ασφάλειας δικαίου – Εθνικό πρότυπο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων – Υποχρέωση των δικαστηρίων κράτους μέλους να αφήνουν ανεφάρμοστες τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου και/ή του ανωτάτου δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι σύμφωνες με το δίκαιο της Ένωσης – Πειθαρχική ευθύνη των δικαστών σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς τις αποφάσεις αυτές – Αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης] | 16 |
| 2023/C 321/20 | Υπόθεση C-665/21 P: Διάταξη του Δικαστηρίου της 10ης Μαΐου 2023 — MKB Multifunds BV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών [Αίτηση αναιρέσεως – Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κρατικές ενισχύσεις – Εικαζόμενη κρατική ενίσχυση χορηγούμενη από κράτος μέλος υπέρ ταμείου συμμετοχών – Προκαταρκτική εξέταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Απόφαση της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση – Προσφυγή ακυρώσεως – Παραδεκτό – Κανονισμός (ΕE) 2015/1589 – Άρθρο 1, στοιχείο η' – Έννοια του ενδιαφερόμενου μέρους] | 17 |
| 2023/C 321/21 | Υπόθεση C-55/23, Jurtukała: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PA [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Διεθνής δικαιοδοσία, εφαρμοστέο δίκαιο, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου – Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 – Άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ – Επικουρική διεθνής δικαιοδοσία – Άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Υποχρέωση τήρησης των οδηγιών ανώτερου δικαστηρίου] | 18 |
| 2023/C 321/22 | Υπόθεση C-94/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2023 η Puma SE κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 7 Δεκεμβρίου 2022 στην υπόθεση T-623/21, Puma SE κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 18 |
| 2023/C 321/23 | Υπόθεση C-270/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Απριλίου 2023 η Topcart GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 15 Φεβρουαρίου 2023 στην υπόθεση T-8/22, Topcart GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 19 |
| 2023/C 321/24 | Υπόθεση C-336/23, HP — Hrvatska pošta: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Visoki upravni sud Republike Hrvatske (Κροατία) στις 26 Μαΐου 2023 — HP — Hrvatska pošta d.d. κατά Povjerenik za informiranje | 19 |
| 2023/C 321/25 | Υπόθεση C-337/23, APS beta Bulgaria και Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 29 Μαΐου 2023 — APS beta Bulgaria και Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia AD | 20 |
| 2023/C 321/26 | Υπόθεση C-343/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 31 Μαΐου 2023 ο Jean-Marc Colombani κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2023 στην υπόθεση T-113/22, Colombani κατά ΕΥΕΔ | 22 |
| 2023/C 321/27 | Υπόθεση C-347/23, Zabitoń: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 2 Ιουνίου 2023 — LB, JL κατά Getin Noble Bank S.A. | 23 |
| 2023/C 321/28 | Υπόθεση C-348/23, BNP Paribas Bank Polska: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 5 Ιουνίου 2023 — KCB, MB κατά BNP Paribas Bank Polska S.A. | 23 |
| 2023/C 321/29 | Υπόθεση C-367/23, Artemis security: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 9 Ιουνίου 2023 — ΕΑ κατά Artemis security | 24 |
| 2023/C 321/30 | Υπόθεση C-370/23: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Najvyšší správny súd (Σλοβακία) στις 13 Ιουνίου 2023 — Mesto Rimavská Sobota κατά Ministerstvo pôdohospodárstva a rozvoja vidieka Slovenskej republiky | 24 |
| 2023/C 321/31 | Υπόθεση C-371/23, Mercedes-Benz Group: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Duisburg (Γερμανία) στις 13 Ιουνίου 2023 — HT κατά Mercedes-Benz Group AG | 25 |
| 2023/C 321/32 | Υπόθεση C-387/23, BUL INS: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 26 Ιουνίου 2023 — ZD BUL INS AD κατά PV | 26 |
| 2023/C 321/33 | Υπόθεση C-389/23, Bulgarfrukt: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Wedding (Γερμανία) στις 27 Ιουνίου 2023 — Bulgarfrukt — Fruchthandels GmbH κατά Oranzherii Gimel II EOOD | 27 |
| 2023/C 321/34 | Υπόθεση C-391/23, Braila Winds: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) στις 27 Ιουνίου 2023 — Braila Winds SRL κατά Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București — Administrația Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii București, Ministerul Finanţelor, Preşedintele Agenţiei Naţionale de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală | 28 |
| 2023/C 321/35 | Υπόθεση C-396/23, LEGO Juris: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 29 Ιουνίου 2023 — LEGO Juris A/S κατά SZOTI Ipari, Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. | 28 |
| 2023/C 321/36 | Υπόθεση C-408/23, Δικηγόρος-Συμβολαιογράφος: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Köln (Γερμανία) στις 4 Ιουλίου 2023 — Δικηγόρος και συμβολαιογράφος κατά Προέδρου του Oberlandesgericht Hamm | 29 |
| 2023/C 321/37 | Υπόθεση C-423/23, Secab: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 10 Ιουλίου 2023 — Secab Soc. coop. κατά Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA), Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA | 30 |
| 2023/C 321/38 | Υπόθεση C-433/23: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας | 31 |
| 2023/C 321/39 | Υπόθεση C-462/23: Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας | 33 |
| 2023/C 321/40 | Υπόθεση C-464/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η EVH GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-312/20, EVH GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 34 |
| 2023/C 321/41 | Υπόθεση C-465/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η Stadtwerke Leipzig GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-313/20, Stadtwerke Leipzig GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 35 |
| 2023/C 321/42 | Υπόθεση C-466/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-314/20, Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 37 |
| 2023/C 321/43 | Υπόθεση C-467/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η TEAG Thüringer Energie AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-315/20, TEAG Thüringer Energie AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 39 |
| 2023/C 321/44 | Υπόθεση C-468/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η EnergieVerbund Dresden GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-317/20, EnergieVerbund Dresden GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 40 |
| 2023/C 321/45 | Υπόθεση C-469/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η eins energie in sachsen GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-318/20, eins energie in sachsen GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 41 |
| 2023/C 321/46 | Υπόθεση C-470/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-319/20, GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 43 |
| 2023/C 321/47 | Υπόθεση C-479/23: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας | 44 |
| 2023/C 321/48 | Υπόθεση C-480/23: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας | 45 |
| 2023/C 321/49 | Υπόθεση C-484/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Iουλίου 2023 η Mainova AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-320/20, Mainova AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 46 |
| 2023/C 321/50 | Υπόθεση C-485/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2023 η enercity AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-321/20, enercity AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 47 |
| 2023/C 321/51 | Υπόθεση C-487/23: Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας | 48 |
| 2023/C 321/52 | Υπόθεση C-440/20, AD: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2023 [αίτηση του Landgericht Stuttgart (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — S. κατά AD GmbH | 50 |
| 2023/C 321/53 | Υπόθεση C-642/21, Parchetul de pe lângă Tribunalul Bihor κ.λπ.: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2023 [αίτηση του Tribunalul Bihor (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P.C.H. κατά Parchetul de pe lângă Tribunalul Bihor, Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Oradea, Ministerul Public — Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justitie, παρισταμένου του: Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării | 50 |
| 2023/C 321/54 | Υπόθεση C-69/22: Διάταξη του προέδρου του έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας | 50 |
| 2023/C 321/55 | Υπόθεση C-52/23, flightright: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2023 [αίτηση του Amtsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά TAP Portugal | 50 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2023/C 321/56 | Υπόθεση T-126/23 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2023 — VC κατά EU-OSHA (Ασφαλιστικά μέτρα – Δημόσιες συμβάσεις – Αποκλεισμός για διάστημα δύο ετών από τις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων και χορήγησης επιδοτήσεων χρηματοδοτούμενων από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και από το ΕΤΑ – Δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τον εν λόγω αποκλεισμό – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Επείγον – Fumus boni juris – Στάθμιση των συμφερόντων) | 51 |
| 2023/C 321/57 | Υπόθεση T-349/23: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2023 — Semedo κατά Κοινοβουλίου | 51 |
| 2023/C 321/58 | Υπόθεση T-352/23: Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2023 — Verdeja Muñiz κατά ΕΚΤ | 52 |
| 2023/C 321/59 | Υπόθεση T-366/23: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2023 — YH κατά EKT | 53 |
| 2023/C 321/60 | Υπόθεση T-385/23: Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2023 — Mincu Pătrașcu Brâncuși κατά Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας | 54 |
| 2023/C 321/61 | Υπόθεση T-393/23: Προσφυγή της 13ης Ιουλίου 2023 — Teva κατά Επιτροπής | 55 |
| 2023/C 321/62 | Υπόθεση T-394/23: Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2023 — Klein κατά Επιτροπής | 56 |
| 2023/C 321/63 | Υπόθεση T-410/23: Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2023 — BAWAG PSK κατά ΕΣΕ | 57 |
| 2023/C 321/64 | Υπόθεση T-412/23: Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Bank κατά ΕΣΕ | 58 |
| 2023/C 321/65 | Υπόθεση T-413/23: Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Kiinnitysluottopankki κατά ΕΣΕ | 59 |
| 2023/C 321/66 | Υπόθεση T-414/23: Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Rahoitus Suomi κατά ΕΣΕ | 59 |
| 2023/C 321/67 | Υπόθεση T-419/23: Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2023 — Kiene κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου | 60 |
| 2023/C 321/68 | Υπόθεση T-424/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — PlanetArt κατά EUIPO — Free (FreePrints) | 61 |
| 2023/C 321/69 | Υπόθεση T-425/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Consejo Regulador Aceite de Jaén κατά EUIPO — Agrícola La Loma (VEGA DEL OBISPO BIO Jaén PRODUCTOS ECOLÓGICOS) | 62 |
| 2023/C 321/70 | Υπόθεση T-426/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Chiquita Brands κατά EUIPO — Compagnie financière de participation (Απεικόνιση οβάλ σχήματος σε μπλε και κίτρινο) | 63 |
| 2023/C 321/71 | Υπόθεση T-429/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Hofstede Insights κατά EUIPO — Geert Hofstede (HOFSTEDE INSIGHTS) | 64 |
| 2023/C 321/72 | Υπόθεση T-432/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Universität Koblenz κατά EACEA | 64 |
| 2023/C 321/73 | Υπόθεση T-433/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Webedia Gaming κατά EUIPO (GamePro) | 65 |
| 2023/C 321/74 | Υπόθεση T-437/23: Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2023 — Almaghout κατά Συμβουλίου | 66 |
| 2023/C 321/75 | Υπόθεση T-438/23: Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Lotum one κατά EUIPO — Playtika Santa Monica (WORDBLITZ) | 66 |
| 2023/C 321/76 | Υπόθεση T-439/23: Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Marcandita κατά EUIPO — Euronext (bnext) | 67 |
| 2023/C 321/77 | Υπόθεση T-440/23: Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2023 — Berlin Hyp κατά ΕΣΕ | 68 |
| 2023/C 321/78 | Υπόθεση T-444/23: Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Certinvest κατά EUIPO — Kiddinx Studios (Tina) | 69 |
| 2023/C 321/79 | Υπόθεση T-446/23: Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2023 — UniCredit Bank κατά ΕΣΕ | 70 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2023/C 321/02

Υπόθεση C-376/20 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments Ltd, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, EE Ltd [Αίτηση αναιρέσεως – Ανταγωνισμός – Κανονισμός (EΚ)139/2004 – Έλεγχος των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων – Υπηρεσίες κινητών τηλεπικοινωνιών – Απόφαση με την οποία μία συγκέντρωση κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά – Ολιγοπωλιακή αγορά – Σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού – Μη συντονισμένα αποτελέσματα – Βαθμός απόδειξης – Περιθώριο εκτιμήσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα της οικονομικής πολιτικής – Όρια του δικαστικού ελέγχου – Κατευθυντήριες γραμμές για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις – Κρίσιμοι παράγοντες για την απόδειξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού – Έννοιες του σημαντικού παράγοντα ανταγωνισμού και των άμεσων ανταγωνιστών – Άμεση ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των μερών που συμμετέχουν στη συγκέντρωση – Ποσοτική ανάλυση των αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης επί των τιμών – Βελτίωση της αποδοτικότητας – Παραμόρφωση στοιχείων – Καταγγελία που ασκήθηκε αυτεπαγγέλτως από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ακύρωση]

2

2023/C 321/03

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-615/20 και C-671/20, YP κ.λπ. (Άρση ασυλίας και αναστολή δικαστή) κ.λπ.: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουλίου 2023 [αιτήσεις του Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινικές διαδικασίες κατά YP κ.λπ. (C-615/20), M. M. (C-671/20) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Κράτος δικαίου – Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Ανεξαρτησία των δικαστών – Υπεροχή του δικαίου της Ένωσης – Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ – Υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας – Άρση της ποινικής ασυλίας και αναστολή της άσκησης των καθηκόντων δικαστή, διαταχθείσες από το Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικό τμήμα) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολωνία) – Έλλειψη ανεξαρτησίας και αμεροληψίας του εν λόγω τμήματος – Μεταβολή της σύνθεσης του δικαστικού σχηματισμού που καλείται να επιληφθεί υπόθεσης η οποία είχε προηγουμένως ανατεθεί στον εν λόγω δικαστή – Απαγόρευση στα εθνικά δικαστήρια να θέτουν υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα δικαστηρίου, να υπονομεύουν τη λειτουργία του ή να εκτιμούν τη νομιμότητα ή το κύρος του διορισμού των δικαστών ή των δικαιοδοτικών εξουσιών τους, επ’ απειλή πειθαρχικών κυρώσεων – Υποχρέωση των οικείων δικαστηρίων και των αρμοδίων οργάνων για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών να αρνούνται να εφαρμόσουν μέτρα άρσης της ποινικής ασυλίας και αναστολής των καθηκόντων του οικείου δικαστή – Υποχρέωση των ίδιων δικαστηρίων και οργάνων να μην εφαρμόζουν τις εθνικές διατάξεις οι οποίες προβλέπουν αυτές τις απαγορεύσεις]

3

2023/C 321/04

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-363/21 και C-364/21, Ferrovienord κ.λπ.: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αιτήσεις του Corte dei Conti (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ferrovienord SpA κατά Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT (C-363/21), Federazione Italiana Triathlon κατά Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-364/21) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέψουν τα ένδικα βοηθήματα και μέσα που είναι αναγκαία για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Οικονομική πολιτική – Κανονισμός (ΕΕ) 549/2013 – Ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΣΛ) – Οδηγία 2011/85/ΕΕ – Απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών – Εθνική ρύθμιση η οποία περιορίζει την αρμοδιότητα του δημοσιονομικού δικαστή – Αρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας – Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης]

4

2023/C 321/05

Υπόθεση C-426/21, Ocilion IPTV Technologies: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ocilion IPTV Technologies GmbH κατά Seven.One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG [Προδικαστική παραπομπή – Διανοητική ιδιοκτησία – Δικαιώματα δημιουργού στην κοινωνία της πληροφορίας – Οδηγία 2001/29/ΕΚ – Άρθρο 3 – Δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό – Άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β' – Λεγόμενη εξαίρεση της ιδιωτικής αντιγραφής – Πάροχος υπηρεσίας Internet Protocol Television (IPTV) – Πρόσβαση σε προστατευόμενο περιεχόμενο χωρίς άδεια των δικαιούχων – Συσκευή επιγραμμικής εγγραφής βίντεο – Ετεροχρονισμένη αναπαραγωγή – Τεχνική διαγραφής διπλοτύπων]

5

2023/C 321/06

Υπόθεση C-757/21 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Nichicon Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Κύρωση απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο – Άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Αντίγραφο της προς επίδοση απόφασης – Υπογραφή των δικαστών – Συμπράξεις – Άρθρο 101 ΣΛΕΕ – Αγορά των ηλεκτρολυτικών πυκνωτών τανταλίου και αλουμινίου – Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές που αφορούν ορισμένα στοιχεία της τιμής – Έννοια της παράβασης εξ αντικειμένου – Βάρος αποδείξεως που φέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Δηλώσεις των επιχειρήσεων – Αξιοπιστία – Γεωγραφικό πεδίο αντιανταγωνιστικής συμπεριφοράς – Ενιαία και διαρκής παράβαση – Πρόστιμο – Υπολογισμός του βασικού ποσού – Πωλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη – Ελαφρυντικές περιστάσεις – Πλήρης δικαιοδοσία)

6

2023/C 321/07

Υπόθεση C-759/21 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Nippon Chemi-Con Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Κύρωση απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο – Άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Αντίγραφο της απόφασης προς κοινοποίηση – Υπογραφές των δικαστών – Συμπράξεις – Άρθρο 101 ΣΛΕΕ – Αγορά ηλεκτρολυτικών πυκνωτών τανταλίου και αλουμινίου – Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σχετικές με διάφορα στοιχεία τιμών – Έννοια της εναρμονισμένης πρακτικής – Βάρος αποδείξεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής αντίθετης προς τον ανταγωνισμό συμπεριφοράς – Ενιαία και διαρκής παράβαση – Πρόστιμο – Υπολογισμός του βασικού ποσού – Πωλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη – Ελαφρυντικές περιστάσεις – Πλήρης δικαιοδοσία)

7

2023/C 321/08

Υπόθεση C-765/21, Azienda Ospedale-Università di Padova: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Tribunale ordinario di Padova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — D. M. κατά Azienda Ospedale-Università di Padova [Προδικαστική παραπομπή – Δημόσια υγεία – Εθνική νομοθεσία που επιβάλλει υποχρεωτικό εμβολιασμό για το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης – Αναστολή εργασίας άνευ αποδοχών για το προσωπικό που αρνείται να εμβολιαστεί – Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 – Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση – Εμβόλια κατά της COVID-19 – Κανονισμός (ΕΚ) 507/2006 – Κύρος των υπό αίρεση αδειών κυκλοφορίας – Κανονισμός (ΕE) 2021/953 – Απαγόρευση διακρίσεων μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων προσώπων – Απαράδεκτο]

7

2023/C 321/09

Υπόθεση C-35/22, CAJASUR Banco: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Audiencia Provincial de Malaga (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CAJASUR Banco S.A. κατά JO, IM (Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Άρθρο 6, παράγραφος 1 – Γενικοί όροι συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου οι οποίοι έχουν κηρυχθεί άκυροι από τα εθνικά δικαστήρια – Ένδικο βοήθημα – Αποδοχή πριν από οποιαδήποτε αντίκρουση – Εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας απαιτείται από τον καταναλωτή να προβαίνει προ της ασκήσεως αγωγής σε εξώδικη πράξη απευθυνόμενη προς τον οικείο επαγγελματία προκειμένου να μη φέρει τα δικαστικά έξοδα – Αρχή της ορθής απονομής της δικαιοσύνης – Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας)

8

2023/C 321/10

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-73/22 P και C-77/22 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Grupa Azoty S.A., Azomureș SA, Λιπάσματα Καβάλας ΛΤΔ Υποκατάστημα Αλλοδαπής κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-73/22 P), Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group NV κ.λπ. κατά Dralon GmbH, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-77/22 P) (Αίτηση αναιρέσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Κατευθυντήριες γραμμές για ορισμένα μέτρα κρατικών ενισχύσεων στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου – Επιλέξιμοι οικονομικοί τομείς – Αποκλεισμός του τομέα της παραγωγής αζωτούχων προϊόντων και λιπασμάτων – Προσφυγή ακυρώσεως – Παραδεκτό – Δικαίωμα προσφυγής των φυσικών ή νομικών προσώπων – Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ – Προϋπόθεση κατά την οποία ο προσφεύγων πρέπει να θίγεται άμεσα)

9

2023/C 321/11

Υπόθεση C-87/22, TT (Παράνομη μετακίνηση του παιδιού): Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TT κατά AK [Προδικαστική παραπομπή – Διεθνής δικαιοδοσία σε διαφορές γονικής μέριμνας – Κανονισμός (ΕΕ) 2201/2003 – Άρθρα 10 και 15 – Παραπομπή σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους που είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση – Προϋποθέσεις – Δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα – Σύμβαση της Χάγης του 1980 – Υπέρτερο συμφέρον του παιδιού]

10

2023/C 321/12

Υπόθεση C-106/22, Xella Magyarország: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Xella Magyarország Építőanyagipari Kft. κατά Innovációs és Technológiai Miniszter [Προδικαστική παραπομπή – Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Ελευθερία εγκαταστάσεως – Κανονισμός (ΕΕ) 2019/452 – Νομοθεσία κράτους μέλους η οποία θεσπίζει μηχανισμό ελέγχου των ξένων επενδύσεων σε ημεδαπές επιχειρήσεις που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας – Απόφαση που λαμβάνεται βάσει της εν λόγω νομοθεσίας και απαγορεύει την εξαγορά από ημεδαπή εταιρία του συνόλου των μετοχών άλλης ημεδαπής εταιρίας – Εξαγοραζόμενη επιχείρηση που θεωρείται στρατηγικής σημασίας για τον λόγο ότι η κύρια δραστηριότητά της αφορά την εξόρυξη ορισμένων βασικών πρώτων υλών όπως το αμμοχάλικο, η άμμος και η άργιλος – Εξαγοράζουσα επιχείρηση που θεωρείται ξένος επενδυτής για τον λόγο ότι ανήκει σε όμιλο εταιριών του οποίου η επικεφαλής εταιρία εδρεύει σε τρίτη χώρα – Προσβολή ή κίνδυνος προσβολής του εθνικού συμφέροντος, της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης του κράτους μέλους – Σκοπός εξασφάλισης του εφοδιασμού του κατασκευαστικού τομέα με βασικές πρώτες ύλες, ιδίως σε τοπικό επίπεδο]

11

2023/C 321/13

Υπόθεση C-134/22, G GmbH: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MO κατά SM ως συνδίκου πτωχεύσεως της G GmbH (Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική πολιτική – Ομαδικές απολύσεις – Οδηγία 98/59/ΕΚ – Ενημέρωση και διαβούλευση – Άρθρο 2, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο – Υποχρέωση του εργοδότη που προτίθεται να προβεί σε ομαδική απόλυση να διαβιβάσει στην αρμόδια δημόσια αρχή αντίγραφο των πληροφοριών που παρασχέθηκαν στους εκπροσώπους των εργαζομένων – Σκοπός – Συνέπειες της μη τήρησης της υποχρέωσης αυτής)

11

2023/C 321/14

Υπόθεση C-136/22 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Debrégeas et associés Pharma (D & A Pharma) κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) [Αίτηση αναιρέσεως – Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση – Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 – Απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) να μην ανανεώσει την εντολή μιας συμβουλευτικής επιστημονικής ομάδας – Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα από τον αιτούντα άδεια κυκλοφορίας στην αγορά – Παραδεκτό – Έννομο συμφέρον – Γεγενημένο και ενεστώς έννομο συμφέρον που μπορεί να θεμελιωθεί επί άλλου ένδικου βοηθήματος – Προϋποθέσεις]

12

2023/C 321/15

Υπόθεση C-180/22, Mensing II: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanzamt Hamm κατά Harry Mensing [Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρα 311 επ. – Ειδικά καθεστώτα που εφαρμόζονται στον τομέα των αντικειμένων καλλιτεχνικής αξίας – Καθεστώς του περιθωρίου κέρδους – Υποκείμενοι στον φόρο μεταπωλητές – Παράδοση αντικειμένων καλλιτεχνικής αξίας από τον δημιουργό ή τους διαδόχους του – Ενδοκοινοτικές πράξεις – Δικαίωμα έκπτωσης του καταβληθέντος φόρου επί των εισροών]

13

2023/C 321/16

Υπόθεση C-265/22, Banco Santander (Αναφορά σε επίσημο δείκτη): Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ZR, PI κατά Banco Santander, SA [Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων οι οποίες συνάπτονται με καταναλωτές – Συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου – Ρήτρα προβλέπουσα κυμαινόμενο επιτόκιο – Δείκτης αναφοράς βασιζόμενος στα συνολικά ετήσια πραγματικά επιτόκια (ΣΕΠΕ) των ενυπόθηκων δανείων τα οποία χορηγούνται από πιστωτικά ιδρύματα – Δείκτης καθοριζόμενος μέσω κανονιστικής ή διοικητικής πράξεως – Επισημάνσεις οι οποίες παρατίθενται στο προοίμιο της εν λόγω πράξεως – Έλεγχος συνδεόμενος με την απαίτηση διαφάνειας – Έλεγχος του καταχρηστικού χαρακτήρα]

o

13

2023/C 321/17

Υπόθεση C-313/22, ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Αχίλλειον Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρεία κατά Ελληνικού Δημοσίου [Προδικαστική παραπομπή – Διαρθρωτικά ταμεία – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) – Συγχρηματοδότηση – Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 – Άρθρο 30, παράγραφος 4, και άρθρο 39, παράγραφος 1 – Διάρκεια των σχετικών με επενδύσεις πράξεων – Σημαντική τροποποίηση συγχρηματοδοτούμενης επενδυτικής πράξης – Ανάκτηση ενίσχυσης σε περίπτωση μεταβίβασης της μονάδας την οποία αφορά η πράξη αυτή – Επιρροή που ασκούν οι συγκεκριμένες περιστάσεις της εν λόγω μεταβίβασης]

14

2023/C 321/18

Υπόθεση C-344/22, Gemeinde A: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gemeinde A κατά Finanzamt [Προδικαστική παραπομπή – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ' – Παροχές υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας – Οργανισμοί δημοσίου δικαίου – Δήμος ο οποίος εισπράττει τέλος διαμονής για τη διάθεση εγκαταστάσεων ιαματικών λουτρών ελεύθερα προσβάσιμων σε όλους]

15

2023/C 321/19

Υπόθεση C-107/23 PPU, Lin: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Curtea de Apel Braşov (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά C.I., C.O., K.A., L.N., S.P. [Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 325, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ – Σύμβαση ΠΟΣ – Άρθρο 2, παράγραφος 1 – Υποχρέωση καταπολεμήσεως της απάτης η οποία θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με αποτρεπτικά και αποτελεσματικά μέτρα – Υποχρέωση θεσπίσεως ποινικών κυρώσεων – Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Σοβαρή απάτη στον τομέα του ΦΠΑ – Παραγραφή της ποινικής ευθύνης – Απόφαση Συνταγματικού Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε ανίσχυρη εθνική διάταξη σχετική με τους λόγους διακοπής της παραγραφής – Συστημικός κίνδυνος ατιμωρησίας – Προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων – Άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αρχή nullum crimen, nulla poena sine lege – Απαιτήσεις περί προβλεψιμότητας και ακρίβειας του ποινικού νόμου – Αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου ποινικού νόμου (lex mitior) – Αρχή της ασφάλειας δικαίου – Εθνικό πρότυπο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων – Υποχρέωση των δικαστηρίων κράτους μέλους να αφήνουν ανεφάρμοστες τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου και/ή του ανωτάτου δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι σύμφωνες με το δίκαιο της Ένωσης – Πειθαρχική ευθύνη των δικαστών σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς τις αποφάσεις αυτές – Αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης]

16

2023/C 321/20

Υπόθεση C-665/21 P: Διάταξη του Δικαστηρίου της 10ης Μαΐου 2023 — MKB Multifunds BV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών [Αίτηση αναιρέσεως – Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κρατικές ενισχύσεις – Εικαζόμενη κρατική ενίσχυση χορηγούμενη από κράτος μέλος υπέρ ταμείου συμμετοχών – Προκαταρκτική εξέταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Απόφαση της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση – Προσφυγή ακυρώσεως – Παραδεκτό – Κανονισμός (ΕE) 2015/1589 – Άρθρο 1, στοιχείο η' – Έννοια του ενδιαφερόμενου μέρους]

17

2023/C 321/21

Υπόθεση C-55/23, Jurtukała: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PA [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Διεθνής δικαιοδοσία, εφαρμοστέο δίκαιο, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου – Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 – Άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ – Επικουρική διεθνής δικαιοδοσία – Άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Υποχρέωση τήρησης των οδηγιών ανώτερου δικαστηρίου]

18

2023/C 321/22

Υπόθεση C-94/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2023 η Puma SE κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 7 Δεκεμβρίου 2022 στην υπόθεση T-623/21, Puma SE κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

18

2023/C 321/23

Υπόθεση C-270/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Απριλίου 2023 η Topcart GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 15 Φεβρουαρίου 2023 στην υπόθεση T-8/22, Topcart GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

19

2023/C 321/24

Υπόθεση C-336/23, HP — Hrvatska pošta: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Visoki upravni sud Republike Hrvatske (Κροατία) στις 26 Μαΐου 2023 — HP — Hrvatska pošta d.d. κατά Povjerenik za informiranje

19

2023/C 321/25

Υπόθεση C-337/23, APS beta Bulgaria και Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 29 Μαΐου 2023 — APS beta Bulgaria και Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia AD

20

2023/C 321/26

Υπόθεση C-343/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 31 Μαΐου 2023 ο Jean-Marc Colombani κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2023 στην υπόθεση T-113/22, Colombani κατά ΕΥΕΔ

22

2023/C 321/27

Υπόθεση C-347/23, Zabitoń: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 2 Ιουνίου 2023 — LB, JL κατά Getin Noble Bank S.A.

23

2023/C 321/28

Υπόθεση C-348/23, BNP Paribas Bank Polska: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 5 Ιουνίου 2023 — KCB, MB κατά BNP Paribas Bank Polska S.A.

23

2023/C 321/29

Υπόθεση C-367/23, Artemis security: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 9 Ιουνίου 2023 — ΕΑ κατά Artemis security

24

2023/C 321/30

Υπόθεση C-370/23: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Najvyšší správny súd (Σλοβακία) στις 13 Ιουνίου 2023 — Mesto Rimavská Sobota κατά Ministerstvo pôdohospodárstva a rozvoja vidieka Slovenskej republiky

24

2023/C 321/31

Υπόθεση C-371/23, Mercedes-Benz Group: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Duisburg (Γερμανία) στις 13 Ιουνίου 2023 — HT κατά Mercedes-Benz Group AG

25

2023/C 321/32

Υπόθεση C-387/23, BUL INS: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 26 Ιουνίου 2023 — ZD BUL INS AD κατά PV

26

2023/C 321/33

Υπόθεση C-389/23, Bulgarfrukt: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Wedding (Γερμανία) στις 27 Ιουνίου 2023 — Bulgarfrukt — Fruchthandels GmbH κατά Oranzherii Gimel II EOOD

27

2023/C 321/34

Υπόθεση C-391/23, Braila Winds: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) στις 27 Ιουνίου 2023 — Braila Winds SRL κατά Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București — Administrația Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii București, Ministerul Finanţelor, Preşedintele Agenţiei Naţionale de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală

28

2023/C 321/35

Υπόθεση C-396/23, LEGO Juris: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 29 Ιουνίου 2023 — LEGO Juris A/S κατά SZOTI Ipari, Kereskedelmi és Szolgáltató Kft.

28

2023/C 321/36

Υπόθεση C-408/23, Δικηγόρος-Συμβολαιογράφος: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Köln (Γερμανία) στις 4 Ιουλίου 2023 — Δικηγόρος και συμβολαιογράφος κατά Προέδρου του Oberlandesgericht Hamm

29

2023/C 321/37

Υπόθεση C-423/23, Secab: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 10 Ιουλίου 2023 — Secab Soc. coop. κατά Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA), Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

30

2023/C 321/38

Υπόθεση C-433/23: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

31

2023/C 321/39

Υπόθεση C-462/23: Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

33

2023/C 321/40

Υπόθεση C-464/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η EVH GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-312/20, EVH GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

34

2023/C 321/41

Υπόθεση C-465/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η Stadtwerke Leipzig GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-313/20, Stadtwerke Leipzig GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

35

2023/C 321/42

Υπόθεση C-466/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-314/20, Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

37

2023/C 321/43

Υπόθεση C-467/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η TEAG Thüringer Energie AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-315/20, TEAG Thüringer Energie AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

39

2023/C 321/44

Υπόθεση C-468/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η EnergieVerbund Dresden GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-317/20, EnergieVerbund Dresden GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

40

2023/C 321/45

Υπόθεση C-469/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η eins energie in sachsen GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-318/20, eins energie in sachsen GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

41

2023/C 321/46

Υπόθεση C-470/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-319/20, GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

43

2023/C 321/47

Υπόθεση C-479/23: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

44

2023/C 321/48

Υπόθεση C-480/23: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

45

2023/C 321/49

Υπόθεση C-484/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Iουλίου 2023 η Mainova AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-320/20, Mainova AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

46

2023/C 321/50

Υπόθεση C-485/23 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2023 η enercity AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-321/20, enercity AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

47

2023/C 321/51

Υπόθεση C-487/23: Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας

48

2023/C 321/52

Υπόθεση C-440/20, AD: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2023 [αίτηση του Landgericht Stuttgart (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — S. κατά AD GmbH

50

2023/C 321/53

Υπόθεση C-642/21, Parchetul de pe lângă Tribunalul Bihor κ.λπ.: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2023 [αίτηση του Tribunalul Bihor (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P.C.H. κατά Parchetul de pe lângă Tribunalul Bihor, Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Oradea, Ministerul Public — Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justitie, παρισταμένου του: Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

παρισταμένου του:

50

2023/C 321/54

Υπόθεση C-69/22: Διάταξη του προέδρου του έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας

50

2023/C 321/55

Υπόθεση C-52/23, flightright: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2023 [αίτηση του Amtsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά TAP Portugal

50

Γενικό Δικαστήριο

2023/C 321/56

Υπόθεση T-126/23 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2023 — VC κατά EU-OSHA (Ασφαλιστικά μέτρα – Δημόσιες συμβάσεις – Αποκλεισμός για διάστημα δύο ετών από τις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων και χορήγησης επιδοτήσεων χρηματοδοτούμενων από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και από το ΕΤΑ – Δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τον εν λόγω αποκλεισμό – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Επείγον – Fumus boni juris – Στάθμιση των συμφερόντων)

51

2023/C 321/57

Υπόθεση T-349/23: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2023 — Semedo κατά Κοινοβουλίου

51

2023/C 321/58

Υπόθεση T-352/23: Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2023 — Verdeja Muñiz κατά ΕΚΤ

52

2023/C 321/59

Υπόθεση T-366/23: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2023 — YH κατά EKT

53

2023/C 321/60

Υπόθεση T-385/23: Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2023 — Mincu Pătrașcu Brâncuși κατά Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

54

2023/C 321/61

Υπόθεση T-393/23: Προσφυγή της 13ης Ιουλίου 2023 — Teva κατά Επιτροπής

55

2023/C 321/62

Υπόθεση T-394/23: Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2023 — Klein κατά Επιτροπής

56

2023/C 321/63

Υπόθεση T-410/23: Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2023 — BAWAG PSK κατά ΕΣΕ

57

2023/C 321/64

Υπόθεση T-412/23: Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Bank κατά ΕΣΕ

58

2023/C 321/65

Υπόθεση T-413/23: Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Kiinnitysluottopankki κατά ΕΣΕ

59

2023/C 321/66

Υπόθεση T-414/23: Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Rahoitus Suomi κατά ΕΣΕ

59

2023/C 321/67

Υπόθεση T-419/23: Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2023 — Kiene κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

60

2023/C 321/68

Υπόθεση T-424/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — PlanetArt κατά EUIPO — Free (FreePrints)

61

2023/C 321/69

Υπόθεση T-425/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Consejo Regulador Aceite de Jaén κατά EUIPO — Agrícola La Loma (VEGA DEL OBISPO BIO Jaén PRODUCTOS ECOLÓGICOS)

62

2023/C 321/70

Υπόθεση T-426/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Chiquita Brands κατά EUIPO — Compagnie financière de participation (Απεικόνιση οβάλ σχήματος σε μπλε και κίτρινο)

63

2023/C 321/71

Υπόθεση T-429/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Hofstede Insights κατά EUIPO — Geert Hofstede (HOFSTEDE INSIGHTS)

64

2023/C 321/72

Υπόθεση T-432/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Universität Koblenz κατά EACEA

64

2023/C 321/73

Υπόθεση T-433/23: Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Webedia Gaming κατά EUIPO (GamePro)

65

2023/C 321/74

Υπόθεση T-437/23: Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2023 — Almaghout κατά Συμβουλίου

66

2023/C 321/75

Υπόθεση T-438/23: Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Lotum one κατά EUIPO — Playtika Santa Monica (WORDBLITZ)

66

2023/C 321/76

Υπόθεση T-439/23: Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Marcandita κατά EUIPO — Euronext (bnext)

67

2023/C 321/77

Υπόθεση T-440/23: Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2023 — Berlin Hyp κατά ΕΣΕ

68

2023/C 321/78

Υπόθεση T-444/23: Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Certinvest κατά EUIPO — Kiddinx Studios (Tina)

69

2023/C 321/79

Υπόθεση T-446/23: Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2023 — UniCredit Bank κατά ΕΣΕ

70

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2023/C 321/01)

Τελευταία δημοσίευση

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 314 της 4.9.2023

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 304 της 28.8.2023

ΕΕ C 296 της 21.8.2023

ΕΕ C 286 της 14.8.2023

ΕΕ C 278 της 7.8.2023

ΕΕ C 271 της 31.7.2023

ΕΕ C 261 της 24.7.2023

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments Ltd, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, EE Ltd

(Υπόθεση C-376/20 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Κανονισμός (EΚ)139/2004 - Έλεγχος των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων - Υπηρεσίες κινητών τηλεπικοινωνιών - Απόφαση με την οποία μία συγκέντρωση κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά - Ολιγοπωλιακή αγορά - Σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού - Μη συντονισμένα αποτελέσματα - Βαθμός απόδειξης - Περιθώριο εκτιμήσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα της οικονομικής πολιτικής - Όρια του δικαστικού ελέγχου - Κατευθυντήριες γραμμές για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις - Κρίσιμοι παράγοντες για την απόδειξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού - Έννοιες του «σημαντικού παράγοντα ανταγωνισμού» και των «άμεσων ανταγωνιστών» - Άμεση ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των μερών που συμμετέχουν στη συγκέντρωση - Ποσοτική ανάλυση των αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης επί των τιμών - Βελτίωση της αποδοτικότητας - Παραμόρφωση στοιχείων - Καταγγελία που ασκήθηκε αυτεπαγγέλτως από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ακύρωση)

(2023/C 321/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Conte, M. Farley, J. Szczodrowski και C. Urraca Caviedes, εν συνεχεία F. Castillo de la Torre, G. Conte, M. Farley, J. Szczodrowski και C. Urraca Caviedes)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: CK Telecoms UK Investments Ltd (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Aitken, K. Asakura, A. Coe, M. Davis, S. Prichard, solicitors, O. W. Brouwer, advocaat, M. B. Kennelly, SC, A. Müller, advocate, και T. Wessely, Rechtsanwalt, εν συνεχεία J. Aitken, K. Asakura, A. Coe, M. Davis, solicitors, O. W. Brouwer, advocaat, B. Kennelly, SC, A. Müller, advocate, και T. Wessely, Rechtsanwalt), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Brandon, εν συνεχεία F. Shibli), EE Ltd

Παρεμβαίνουσα υπέρ της αναιρεσείουσας: Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Simpson, M. Sánchez Rydelski και C. Zatschler, εν συνεχεία C. Simpson και M. Sánchez Rydelski)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση της 28ης Μαΐου 2020, CK Telecoms UK Investments κατά Επιτροπής (T-399/16, EU:T:2020:217). |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση της 28ης Μαΐου 2020, CK Telecoms UK Investments κατά Επιτροπής (T-399/16, EU:T:2020:217).

| 2) | Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  
  ΕΕ C 390 της 16.11.2020.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Ιουλίου 2023 [αιτήσεις του Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινικές διαδικασίες κατά YP κ.λπ. (C-615/20), M. M. (C-671/20)

[Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-615/20 και C-671/20 (1), YP κ.λπ. (Άρση ασυλίας και αναστολή δικαστή) κ.λπ.]

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ - Κράτος δικαίου - Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης - Ανεξαρτησία των δικαστών - Υπεροχή του δικαίου της Ένωσης - Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ - Υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας - Άρση της ποινικής ασυλίας και αναστολή της άσκησης των καθηκόντων δικαστή, διαταχθείσες από το Izba Dyscyplinarna (πειθαρχικό τμήμα) του Sąd Najwyższy (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολωνία) - Έλλειψη ανεξαρτησίας και αμεροληψίας του εν λόγω τμήματος - Μεταβολή της σύνθεσης του δικαστικού σχηματισμού που καλείται να επιληφθεί υπόθεσης η οποία είχε προηγουμένως ανατεθεί στον εν λόγω δικαστή - Απαγόρευση στα εθνικά δικαστήρια να θέτουν υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα δικαστηρίου, να υπονομεύουν τη λειτουργία του ή να εκτιμούν τη νομιμότητα ή το κύρος του διορισμού των δικαστών ή των δικαιοδοτικών εξουσιών τους, επ’ απειλή πειθαρχικών κυρώσεων - Υποχρέωση των οικείων δικαστηρίων και των αρμοδίων οργάνων για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών να αρνούνται να εφαρμόσουν μέτρα άρσης της ποινικής ασυλίας και αναστολής των καθηκόντων του οικείου δικαστή - Υποχρέωση των ίδιων δικαστηρίων και οργάνων να μην εφαρμόζουν τις εθνικές διατάξεις οι οποίες προβλέπουν αυτές τις απαγορεύσεις)

(2023/C 321/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Okręgowy w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

YP κ.λπ. (C-615/20), M. M. (C-671/20)

Παρισταμένων των: Prokuratura Okręgowa w Warszawie, Komisja Nadzoru Finansowego κ.λπ. (C-615/20)

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις οι οποίες απονέμουν σε όργανο, του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται, την αρμοδιότητα να χορηγεί άδεια για την άσκηση ποινικών διώξεων κατά δικαστών των τακτικών δικαστηρίων και, σε περίπτωση χορήγησης τέτοιας άδειας, να αναστέλλει την άσκηση των καθηκόντων των εν λόγω δικαστών και να μειώνει τις αποδοχές τους για όσο χρόνο διαρκεί η αναστολή αυτή. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικές διατάξεις οι οποίες απονέμουν σε όργανο, του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται, την αρμοδιότητα να χορηγεί άδεια για την άσκηση ποινικών διώξεων κατά δικαστών των τακτικών δικαστηρίων και, σε περίπτωση χορήγησης τέτοιας άδειας, να αναστέλλει την άσκηση των καθηκόντων των εν λόγω δικαστών και να μειώνει τις αποδοχές τους για όσο χρόνο διαρκεί η αναστολή αυτή.

| 2) | Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και η αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ έχουν την έννοια ότι:






  — | αφενός, δικαστικός σχηματισμός εθνικού δικαστηρίου, ο οποίος επιλαμβάνεται υπόθεσης και συγκροτείται από έναν και μοναδικό δικαστή εις βάρος του οποίου ένα όργανο, του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται, εξέδωσε απόφαση με την οποία χορηγείται άδεια για την άσκηση ποινικής δίωξης και διατάσσεται η αναστολή άσκησης των καθηκόντων του καθώς και η μείωση των αποδοχών του, δύναται να αρνηθεί να εφαρμόσει τέτοια απόφαση, η οποία εμποδίζει την άσκηση της αρμοδιότητάς του στην υπόθεση αυτή, και, |
| --- | --- | --- |

2)

Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και η αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ έχουν την έννοια ότι:

—

αφενός, δικαστικός σχηματισμός εθνικού δικαστηρίου, ο οποίος επιλαμβάνεται υπόθεσης και συγκροτείται από έναν και μοναδικό δικαστή εις βάρος του οποίου ένα όργανο, του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται, εξέδωσε απόφαση με την οποία χορηγείται άδεια για την άσκηση ποινικής δίωξης και διατάσσεται η αναστολή άσκησης των καθηκόντων του καθώς και η μείωση των αποδοχών του, δύναται να αρνηθεί να εφαρμόσει τέτοια απόφαση, η οποία εμποδίζει την άσκηση της αρμοδιότητάς του στην υπόθεση αυτή, και,

| — | αφετέρου, τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών του εν λόγω εθνικού δικαστηρίου οφείλουν, επίσης, να μην εφαρμόσουν την εν λόγω απόφαση, η οποία εμποδίζει την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής από τον εν λόγω δικαστικό σχηματισμό. |
| --- | --- |

—

αφετέρου, τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών του εν λόγω εθνικού δικαστηρίου οφείλουν, επίσης, να μην εφαρμόσουν την εν λόγω απόφαση, η οποία εμποδίζει την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής από τον εν λόγω δικαστικό σχηματισμό.

| 3) | Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, καθώς και οι αρχές της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και της καλόπιστης συνεργασίας έχουν την έννοια ότι:






  — | αφενός, δικαστικός σχηματισμός εθνικού δικαστηρίου ο οποίος, αφού του ανατέθηκε εκ νέου υπόθεση, η οποία είχε προηγουμένως ανατεθεί σε άλλο δικαστικό σχηματισμό του εν λόγω δικαστηρίου, κατόπιν απόφασης ληφθείσας από όργανο του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται και το οποίο χορήγησε άδεια για την άσκηση ποινικών διώξεων κατά του μοναδικού δικαστή που συγκροτεί τον τελευταίο αυτό δικαστικό σχηματισμό και διέταξε την αναστολή άσκησης των καθηκόντων του εν λόγω δικαστή και τη μείωση των αποδοχών του, αποφάσισε να αναστείλει την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής εν αναμονή προδικαστικής αποφάσεως του Δικαστηρίου, οφείλει να μην εφαρμόσει την απόφαση του ως άνω οργάνου και να απόσχει από την περαιτέρω εξέταση της εν λόγω υπόθεσης, και, |
| --- | --- | --- |

3)

Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, καθώς και οι αρχές της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και της καλόπιστης συνεργασίας έχουν την έννοια ότι:

—

αφενός, δικαστικός σχηματισμός εθνικού δικαστηρίου ο οποίος, αφού του ανατέθηκε εκ νέου υπόθεση, η οποία είχε προηγουμένως ανατεθεί σε άλλο δικαστικό σχηματισμό του εν λόγω δικαστηρίου, κατόπιν απόφασης ληφθείσας από όργανο του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται και το οποίο χορήγησε άδεια για την άσκηση ποινικών διώξεων κατά του μοναδικού δικαστή που συγκροτεί τον τελευταίο αυτό δικαστικό σχηματισμό και διέταξε την αναστολή άσκησης των καθηκόντων του εν λόγω δικαστή και τη μείωση των αποδοχών του, αποφάσισε να αναστείλει την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής εν αναμονή προδικαστικής αποφάσεως του Δικαστηρίου, οφείλει να μην εφαρμόσει την απόφαση του ως άνω οργάνου και να απόσχει από την περαιτέρω εξέταση της εν λόγω υπόθεσης, και,

| — | αφετέρου, τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών του εθνικού δικαστηρίου υποχρεούνται, σε μια τέτοια περίπτωση, να αναθέτουν εκ νέου την ίδια υπόθεση στον δικαστικό σχηματισμό στον οποίο είχε αρχικώς ανατεθεί. |
| --- | --- |

—

αφετέρου, τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα για τον καθορισμό και τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών του εθνικού δικαστηρίου υποχρεούνται, σε μια τέτοια περίπτωση, να αναθέτουν εκ νέου την ίδια υπόθεση στον δικαστικό σχηματισμό στον οποίο είχε αρχικώς ανατεθεί.

| 4) | Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, καθώς και οι αρχές της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και της καλόπιστης συνεργασίας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται:






  — | αφενός, σε εθνικές διατάξεις οι οποίες απαγορεύουν σε εθνικό δικαστήριο, επ’ απειλή πειθαρχικών κυρώσεων που επιβάλλονται στους δικαστές που το συγκροτούν, να εξετάζει τον δεσμευτικό χαρακτήρα πράξης εκδοθείσας από όργανο του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται και το οποίο χορήγησε άδεια για την άσκηση ποινικών διώξεων κατά δικαστή και διέταξε την αναστολή άσκησης των καθηκόντων του εν λόγω δικαστή και τη μείωση των αποδοχών του και, ενδεχομένως, να αρνείται να εφαρμόσει την πράξη αυτή, και, |
| --- | --- | --- |

4)

Το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, καθώς και οι αρχές της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και της καλόπιστης συνεργασίας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται:

—

αφενός, σε εθνικές διατάξεις οι οποίες απαγορεύουν σε εθνικό δικαστήριο, επ’ απειλή πειθαρχικών κυρώσεων που επιβάλλονται στους δικαστές που το συγκροτούν, να εξετάζει τον δεσμευτικό χαρακτήρα πράξης εκδοθείσας από όργανο του οποίου η ανεξαρτησία και η αμεροληψία δεν διασφαλίζονται και το οποίο χορήγησε άδεια για την άσκηση ποινικών διώξεων κατά δικαστή και διέταξε την αναστολή άσκησης των καθηκόντων του εν λόγω δικαστή και τη μείωση των αποδοχών του και, ενδεχομένως, να αρνείται να εφαρμόσει την πράξη αυτή, και,

| — | αφετέρου, στη νομολογία συνταγματικού δικαστηρίου κατά την οποία οι πράξεις διορισμού των δικαστών δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δικαστικού ελέγχου, στο μέτρο που η εν λόγω νομολογία δύναται να εμποδίσει την εξέταση αυτή. |
| --- | --- |

—

αφετέρου, στη νομολογία συνταγματικού δικαστηρίου κατά την οποία οι πράξεις διορισμού των δικαστών δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δικαστικού ελέγχου, στο μέτρο που η εν λόγω νομολογία δύναται να εμποδίσει την εξέταση αυτή.

---

(1)  
  ΕΕ C 44 της 8.2.2021.

ΕΕ C 79 της 8.3.2021.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αιτήσεις του Corte dei Conti (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ferrovienord SpA κατά Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT (C-363/21), Federazione Italiana Triathlon κατά Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-364/21)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-363/21 και C-364/21 (1), Ferrovienord κ.λπ.)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ - Υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέψουν τα ένδικα βοηθήματα και μέσα που είναι αναγκαία για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης - Οικονομική πολιτική - Κανονισμός (ΕΕ) 549/2013 - Ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΣΛ) - Οδηγία 2011/85/ΕΕ - Απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών - Εθνική ρύθμιση η οποία περιορίζει την αρμοδιότητα του δημοσιονομικού δικαστή - Αρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης)

(2023/C 321/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte dei Conti

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ferrovienord SpA (C-363/21), Federazione Italiana Triathlon (C-364/21)

κατά

Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT (C-363/21), Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-364/21)

παρισταμένων των: Procura generale della Corte dei conti, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-363/21) Procura generale della Corte dei conti (C-364/21)

Διατακτικό

Ο κανονισμός (ΕΕ) 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την εκτίμηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ, ο κανονισμός (ΕΕ) 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οδηγία 2011/85/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών, και το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας,

έχουν την έννοια ότι:

δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία περιορίζει την αρμοδιότητα του δημοσιονομικού δικαστή να αποφαίνεται επί του βασίμου της καταχωρίσεως ενός φορέα στον κατάλογο των φορέων της γενικής κυβέρνησης, υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζονται η πρακτική αποτελεσματικότητα των εν λόγω κανονισμών και της εν λόγω οδηγίας καθώς και η αποτελεσματική δικαστική προστασία η οποία επιβάλλεται από το δίκαιο της Ένωσης.

---

(1)  
  ΕΕ C 349 της 30.8.2021.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ocilion IPTV Technologies GmbH κατά Seven.One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG

(Υπόθεση C-426/21 (1), Ocilion IPTV Technologies)

(Προδικαστική παραπομπή - Διανοητική ιδιοκτησία - Δικαιώματα δημιουργού στην κοινωνία της πληροφορίας - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Άρθρο 3 - Δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό - Άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β' - Λεγόμενη «εξαίρεση της ιδιωτικής αντιγραφής» - Πάροχος υπηρεσίας «Internet Protocol Television» (IPTV) - Πρόσβαση σε προστατευόμενο περιεχόμενο χωρίς άδεια των δικαιούχων - Συσκευή επιγραμμικής εγγραφής βίντεο - Ετεροχρονισμένη αναπαραγωγή - Τεχνική διαγραφής διπλοτύπων)

(2023/C 321/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ocilion IPTV Technologies GmbH

κατά

Seven.One Entertainment Group GmbH, Puls 4 TV GmbH & Co. KG

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 2 και το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,
  έχουν την έννοια ότι:
  δεν εμπίπτει στην εξαίρεση από το αποκλειστικό δικαίωμα των δημιουργών και των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν την αναπαραγωγή προστατευόμενων έργων η υπηρεσία που παρέχει φορέας επιγραμμικής αναμετάδοσης τηλεοπτικών εκπομπών σε εμπορικούς πελάτες η οποία καθιστά δυνατή, μέσω λύσης φιλοξενίας στο νέφος ή μέσω του απαραίτητου υλισμικού και λογισμικού που διατίθενται επιτόπου, την εγγραφή των εν λόγω εκπομπών σε συνεχή ροή ή εφάπαξ, με πρωτοβουλία των τελικών χρηστών της υπηρεσίας αυτής, όταν το αντίγραφο που δημιουργεί ο πρώτος χρήστης που επέλεξε μια εκπομπή διατίθεται από τον φορέα εκμετάλλευσης σε απροσδιόριστο αριθμό χρηστών που επιθυμούν να παρακολουθήσουν το ίδιο περιεχόμενο. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 2 και το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,

έχουν την έννοια ότι:

δεν εμπίπτει στην εξαίρεση από το αποκλειστικό δικαίωμα των δημιουργών και των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν την αναπαραγωγή προστατευόμενων έργων η υπηρεσία που παρέχει φορέας επιγραμμικής αναμετάδοσης τηλεοπτικών εκπομπών σε εμπορικούς πελάτες η οποία καθιστά δυνατή, μέσω λύσης φιλοξενίας στο νέφος ή μέσω του απαραίτητου υλισμικού και λογισμικού που διατίθενται επιτόπου, την εγγραφή των εν λόγω εκπομπών σε συνεχή ροή ή εφάπαξ, με πρωτοβουλία των τελικών χρηστών της υπηρεσίας αυτής, όταν το αντίγραφο που δημιουργεί ο πρώτος χρήστης που επέλεξε μια εκπομπή διατίθεται από τον φορέα εκμετάλλευσης σε απροσδιόριστο αριθμό χρηστών που επιθυμούν να παρακολουθήσουν το ίδιο περιεχόμενο.

| 2) | Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29
  έχει την έννοια ότι:
  η εκ μέρους φορέα επιγραμμικής αναμετάδοσης τηλεοπτικών εκπομπών παροχή στον εμπορικό πελάτη του του απαραίτητου υλισμικού και λογισμικού, καθώς και τεχνικής βοήθειας, που προσφέρουν στον εν λόγω πελάτη τη δυνατότητα να παρέχει στους δικούς του πελάτες ετεροχρονισμένη πρόσβαση σε τηλεοπτικές εκπομπές στο διαδίκτυο, δεν αποτελεί «παρουσίαση στο κοινό», κατά τη διάταξη αυτή, ακόμη και αν ο φορέας γνωρίζει ότι η υπηρεσία του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόσβαση σε προστατευόμενο περιεχόμενο εκπομπών χωρίς τη συγκατάθεση των δημιουργών του. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29

έχει την έννοια ότι:

η εκ μέρους φορέα επιγραμμικής αναμετάδοσης τηλεοπτικών εκπομπών παροχή στον εμπορικό πελάτη του του απαραίτητου υλισμικού και λογισμικού, καθώς και τεχνικής βοήθειας, που προσφέρουν στον εν λόγω πελάτη τη δυνατότητα να παρέχει στους δικούς του πελάτες ετεροχρονισμένη πρόσβαση σε τηλεοπτικές εκπομπές στο διαδίκτυο, δεν αποτελεί «παρουσίαση στο κοινό», κατά τη διάταξη αυτή, ακόμη και αν ο φορέας γνωρίζει ότι η υπηρεσία του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόσβαση σε προστατευόμενο περιεχόμενο εκπομπών χωρίς τη συγκατάθεση των δημιουργών του.

---

(1)  
  ΕΕ C 471 της 22.11.2021.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Nichicon Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-757/21 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κύρωση απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο - Άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Αντίγραφο της προς επίδοση απόφασης - Υπογραφή των δικαστών - Συμπράξεις - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Αγορά των ηλεκτρολυτικών πυκνωτών τανταλίου και αλουμινίου - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές που αφορούν ορισμένα στοιχεία της τιμής - Έννοια της παράβασης «εξ αντικειμένου» - Βάρος αποδείξεως που φέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Δηλώσεις των επιχειρήσεων - Αξιοπιστία - Γεωγραφικό πεδίο αντιανταγωνιστικής συμπεριφοράς - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Πρόστιμο - Υπολογισμός του βασικού ποσού - Πωλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Πλήρης δικαιοδοσία)

(2023/C 321/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Nichicon Corporation (εκπρόσωποι: A. Ablasser-Neuhuber, G. Fussenegger, H. Kühnert et F. Neumayr, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Ernst, M. T. Franchoo, C. Sjödin και F. van Schaik)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Η Nichicon Corporation φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. |
| --- | --- |

2)

Η Nichicon Corporation φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

---

(1)  
  ΕΕ C 64 της 7.2.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Nippon Chemi-Con Corporation κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-759/21 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κύρωση απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο - Άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Αντίγραφο της απόφασης προς κοινοποίηση - Υπογραφές των δικαστών - Συμπράξεις - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Αγορά ηλεκτρολυτικών πυκνωτών τανταλίου και αλουμινίου - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σχετικές με διάφορα στοιχεία τιμών - Έννοια της «εναρμονισμένης πρακτικής» - Βάρος αποδείξεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής αντίθετης προς τον ανταγωνισμό συμπεριφοράς - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Πρόστιμο - Υπολογισμός του βασικού ποσού - Πωλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Πλήρης δικαιοδοσία)

(2023/C 321/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Nippon Chemi-Con Corporation (εκπρόσωποι: P. Neideck, H.-J. Niemeyer, M. Röhrig, Rechtsanwälte και I.–L. Stoicescu, avocate)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Ernst, M. T. Franchoo, C. Sjödin και L. Wildpanner)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Η Nippon Chemi-Con Corporation φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. |
| --- | --- |

2)

Η Nippon Chemi-Con Corporation φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

---

(1)  
  ΕΕ C 64 της 7.2.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Tribunale ordinario di Padova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — D. M. κατά Azienda Ospedale-Università di Padova

(Υπόθεση C-765/21 (1), Azienda Ospedale-Università di Padova)

(Προδικαστική παραπομπή - Δημόσια υγεία - Εθνική νομοθεσία που επιβάλλει υποχρεωτικό εμβολιασμό για το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης - Αναστολή εργασίας άνευ αποδοχών για το προσωπικό που αρνείται να εμβολιαστεί - Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 - Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Εμβόλια κατά της COVID-19 - Κανονισμός (ΕΚ) 507/2006 - Κύρος των υπό αίρεση αδειών κυκλοφορίας - Κανονισμός (ΕE) 2021/953 - Απαγόρευση διακρίσεων μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων προσώπων - Απαράδεκτο)

(2023/C 321/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale ordinario di Padova

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

D. M.

κατά

Azienda Ospedale-Università di Padova

παρισταμένου του: C. S.

Διατακτικό

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Padova (πρωτοδικείο Πάδοβας, Ιταλία) με απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2021, είναι απαράδεκτη.

---

(1)  
  ΕΕ C 138 της 28.3.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Audiencia Provincial de Malaga (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CAJASUR Banco S.A. κατά JO, IM

(Υπόθεση C-35/22 (1), CAJASUR Banco)

(Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Γενικοί όροι συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου οι οποίοι έχουν κηρυχθεί άκυροι από τα εθνικά δικαστήρια - Ένδικο βοήθημα - Αποδοχή πριν από οποιαδήποτε αντίκρουση - Εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας απαιτείται από τον καταναλωτή να προβαίνει προ της ασκήσεως αγωγής σε εξώδικη πράξη απευθυνόμενη προς τον οικείο επαγγελματία προκειμένου να μη φέρει τα δικαστικά έξοδα - Αρχή της ορθής απονομής της δικαιοσύνης - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας)

(2023/C 321/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Malaga

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

CAJASUR Banco S.A.

κατά

JO, IM

Διατακτικό

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας,

έχει την έννοια ότι:

δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας ο καταναλωτής, σε περίπτωση που δεν έχει προβεί, προ της ασκήσεως αγωγής, σε εξώδικη πράξη απευθυνόμενη προς τον επαγγελματία με τον οποίο είχε συνάψει σύμβαση περιέχουσα καταχρηστική ρήτρα, φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας που κίνησε κατά του επαγγελματία προκειμένου να προβάλει τα δικαιώματα τα οποία του παρέχονται βάσει της οδηγίας 93/13, εφόσον ο εν λόγω επαγγελματίας αποδέχθηκε την αγωγή του καταναλωτή πριν από οποιαδήποτε αντίκρουση, τούτο δε μολονότι διαπιστώθηκε ο καταχρηστικός χαρακτήρας της επίμαχης ρήτρας, υπό την επιφύλαξη ότι το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη την ύπαρξη πάγιας εθνικής νομολογίας, διαπιστώνουσας τον καταχρηστικό χαρακτήρα ανάλογων ρητρών, και τη στάση του συγκεκριμένου επαγγελματία προκειμένου να αποφανθεί ότι ο επαγγελματίας ήταν κακόπιστος και, ενδεχομένως, να τον καταδικάσει συνακόλουθα στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  
  ΕΕ C 171 της 25.4.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Grupa Azoty S.A., Azomureș SA, Λιπάσματα Καβάλας ΛΤΔ Υποκατάστημα Αλλοδαπής κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-73/22 P), Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group NV κ.λπ. κατά Dralon GmbH, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C-77/22 P)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-73/22 P και C-77/22 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Κατευθυντήριες γραμμές για ορισμένα μέτρα κρατικών ενισχύσεων στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Επιλέξιμοι οικονομικοί τομείς - Αποκλεισμός του τομέα της παραγωγής αζωτούχων προϊόντων και λιπασμάτων - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Δικαίωμα προσφυγής των φυσικών ή νομικών προσώπων - Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Προϋπόθεση κατά την οποία ο προσφεύγων πρέπει να θίγεται άμεσα)

(2023/C 321/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

(Υπόθεση C-73/22 P)

Αναιρεσείουσες: Grupa Azoty S.A., Azomureș SA, Λιπάσματα Καβάλας ΛΤΔ Υποκατάστημα Αλλοδαπής (εκπρόσωποι: D. Haverbeke, L. Ruessmann και P. Sellar, avocats)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Μπουχάγιαρ, G. Braga da Cruz και J. Ringborg, στη συνέχεια Α. Μπουχάγιαρ και J. Ringborg)

(Υπόθεση C-77/22 P)

Αναιρεσείουσες: Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group NV, Brilen SA, Cordenka GmbH & Co. KG, Dolan GmbH, Enka International GmbH & Co. KG, Glanzstoff Longlaville SAS, Infinited Fiber Company Oy, Kelheim Fibres GmbH, Nurel SA, PHP Fibers GmbH, Teijin Aramid BV, Thrace Nonwovens & Geosynthetics μονοπρόσωπη ΑΒΕΕ μη υφαντών υφασμάτων και γεωσυνθετικών προϊόντων Α.Ε., Trevira GmbH (εκπρόσωποι: D. Haverbeke, L. Ruessmann και P. Sellar, avocats)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Dralon GmbH, Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Μπουχάγιαρ, G. Braga da Cruz και J. Ringborg, στη συνέχεια A. Μπουχάγιαρ και J. Ringborg)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως στις υποθέσεις C-73/22 P και C-77/22 P. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως στις υποθέσεις C-73/22 P και C-77/22 P.

| 2) | Η Grupa Azoty S.A., η Azomureș SA και η Λιπάσματα Καβάλας ΛΤΔ — Υποκατάστημα Αλλοδαπής φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της αναιρέσεως στην υπόθεση C-73/22 P. |
| --- | --- |

2)

Η Grupa Azoty S.A., η Azomureș SA και η Λιπάσματα Καβάλας ΛΤΔ — Υποκατάστημα Αλλοδαπής φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της αναιρέσεως στην υπόθεση C-73/22 P.

| 3) | Οι Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group, Brilen, SA, Cordenka GmbH & Co. KG, Dolan GmbH, Enka International GmbH & Co. KG, Glanzstoff Longlaville, Infinited Fiber Company Oy, Kelheim Fibres GmbH, Nurel SA, PHP Fibers GmbH, Teijin Aramid BV, Thrace Nonwovens & Geosynthetics μονοπρόσωπη ΑΒΕΕ μη υφαντών υφασμάτων και γεωσυνθετικών προϊόντων Α.Ε. και Trevira GmbH φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, στο πλαίσιο της αναιρέσεως στην υπόθεση C-77/22 P. |
| --- | --- |

3)

Οι Advansa Manufacturing GmbH, Beaulieu International Group, Brilen, SA, Cordenka GmbH & Co. KG, Dolan GmbH, Enka International GmbH & Co. KG, Glanzstoff Longlaville, Infinited Fiber Company Oy, Kelheim Fibres GmbH, Nurel SA, PHP Fibers GmbH, Teijin Aramid BV, Thrace Nonwovens & Geosynthetics μονοπρόσωπη ΑΒΕΕ μη υφαντών υφασμάτων και γεωσυνθετικών προϊόντων Α.Ε. και Trevira GmbH φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, στο πλαίσιο της αναιρέσεως στην υπόθεση C-77/22 P.

---

(1)  
  ΕΕ C 165 της 19.4.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TT κατά AK

[Υπόθεση C-87/22 (1), TT (Παράνομη μετακίνηση του παιδιού)]

(Προδικαστική παραπομπή - Διεθνής δικαιοδοσία σε διαφορές γονικής μέριμνας - Κανονισμός (ΕΕ) 2201/2003 - Άρθρα 10 και 15 - Παραπομπή σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους που είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση - Προϋποθέσεις - Δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα - Σύμβαση της Χάγης του 1980 - Υπέρτερο συμφέρον του παιδιού)

(2023/C 321/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesgericht Korneuburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: TT

Εφεσίβλητη: AK

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000,
  έχει την έννοια ότι:
  το δικαστήριο κράτους μέλους που έχει διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσει επί της ουσίας υπόθεση γονικής μέριμνας βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού αυτού δύναται, κατ’ εξαίρεση, να παραπέμψει την υπόθεση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού, σε δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα από τον έναν γονέα. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000,

έχει την έννοια ότι:

το δικαστήριο κράτους μέλους που έχει διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσει επί της ουσίας υπόθεση γονικής μέριμνας βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού αυτού δύναται, κατ’ εξαίρεση, να παραπέμψει την υπόθεση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού, σε δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα από τον έναν γονέα.

| 2) | Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 2201/2003
  έχει την έννοια ότι:
  οι μόνες προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η δυνατότητα που παρέχεται στο δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο έχει διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσει επί της ουσίας υπόθεση γονικής μέριμνας να παραπέμψει την υπόθεση σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους είναι οι ρητώς προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή. Κατά την εξέταση των προϋποθέσεων αυτών, οι οποίες αφορούν, αφενός, την ύπαρξη, στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος, δικαστηρίου που είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση και, αφετέρου, το υπέρτερο συμφέρον του παιδιού, το δικαστήριο του πρώτου κράτους μέλους πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός ότι έχει κινηθεί διαδικασία επιστροφής του παιδιού δυνάμει του άρθρου 8, πρώτο εδάφιο και τρίτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, της Σύμβασης για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία συνήφθη στη Χάγη στις 25 Οκτωβρίου 1980, και ότι δεν έχει ακόμη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της διαδικασίας αυτής στο κράτος μέλος στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα από τον έναν γονέα. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 2201/2003

έχει την έννοια ότι:

οι μόνες προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η δυνατότητα που παρέχεται στο δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο έχει διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσει επί της ουσίας υπόθεση γονικής μέριμνας να παραπέμψει την υπόθεση σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους είναι οι ρητώς προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή. Κατά την εξέταση των προϋποθέσεων αυτών, οι οποίες αφορούν, αφενός, την ύπαρξη, στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος, δικαστηρίου που είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση και, αφετέρου, το υπέρτερο συμφέρον του παιδιού, το δικαστήριο του πρώτου κράτους μέλους πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός ότι έχει κινηθεί διαδικασία επιστροφής του παιδιού δυνάμει του άρθρου 8, πρώτο εδάφιο και τρίτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, της Σύμβασης για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία συνήφθη στη Χάγη στις 25 Οκτωβρίου 1980, και ότι δεν έχει ακόμη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της διαδικασίας αυτής στο κράτος μέλος στο οποίο το παιδί μετακινήθηκε παράνομα από τον έναν γονέα.

---

(1)  
  ΕΕ C 213 της 30.5.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Xella Magyarország Építőanyagipari Kft. κατά Innovációs és Technológiai Miniszter

(Υπόθεση C-106/22 (1), Xella Magyarország)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Κανονισμός (ΕΕ) 2019/452 - Νομοθεσία κράτους μέλους η οποία θεσπίζει μηχανισμό ελέγχου των ξένων επενδύσεων σε ημεδαπές επιχειρήσεις που θεωρούνται «στρατηγικής σημασίας» - Απόφαση που λαμβάνεται βάσει της εν λόγω νομοθεσίας και απαγορεύει την εξαγορά από ημεδαπή εταιρία του συνόλου των μετοχών άλλης ημεδαπής εταιρίας - Εξαγοραζόμενη επιχείρηση που θεωρείται «στρατηγικής σημασίας» για τον λόγο ότι η κύρια δραστηριότητά της αφορά την εξόρυξη ορισμένων βασικών πρώτων υλών όπως το αμμοχάλικο, η άμμος και η άργιλος - Εξαγοράζουσα επιχείρηση που θεωρείται «ξένος επενδυτής» για τον λόγο ότι ανήκει σε όμιλο εταιριών του οποίου η επικεφαλής εταιρία εδρεύει σε τρίτη χώρα - Προσβολή ή κίνδυνος προσβολής του εθνικού συμφέροντος, της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης του κράτους μέλους - Σκοπός εξασφάλισης του εφοδιασμού του κατασκευαστικού τομέα με βασικές πρώτες ύλες, ιδίως σε τοπικό επίπεδο)

(2023/C 321/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Xella Magyarország Építőanyagipari Kft.

κατά

Innovációs és Technológiai Miniszter

παρισταμένης της:
  «JANES ÉS TÁRSA» Szállítmányozó, Kereskedelmi és Vendéglátó Kft.

Διατακτικό

Οι διατάξεις της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την ελευθερία εγκατάστασης

έχουν την έννοια ότι:

αντιτίθενται σε μηχανισμό ελέγχου των ξένων επενδύσεων προβλεπόμενο από τη νομοθεσία κράτους μέλους, η οποία απαγορεύει την εξαγορά ημεδαπής εταιρίας που θεωρείται στρατηγικής σημασίας από άλλη ημεδαπή εταιρία, μέλος ομίλου εταιριών που εδρεύουν σε διάφορα κράτη μέλη, στην οποία ασκεί αποφασιστική επιρροή επιχείρηση τρίτης χώρας, για τον λόγο ότι η εξαγορά θίγει ή απειλεί να θίξει το εθνικό συμφέρον εξασφάλισης του εφοδιασμού του κατασκευαστικού τομέα, ιδίως σε τοπικό επίπεδο, όσον αφορά βασικές πρώτες ύλες, όπως το αμμοχάλικο, η άμμος και η άργιλος.

---

(1)  
  ΕΕ C 207 της 23.5.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MO κατά SM ως συνδίκου πτωχεύσεως της G GmbH

(Υπόθεση C-134/22 (1), G GmbH)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Ομαδικές απολύσεις - Οδηγία 98/59/ΕΚ - Ενημέρωση και διαβούλευση - Άρθρο 2, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο - Υποχρέωση του εργοδότη που προτίθεται να προβεί σε ομαδική απόλυση να διαβιβάσει στην αρμόδια δημόσια αρχή αντίγραφο των πληροφοριών που παρασχέθηκαν στους εκπροσώπους των εργαζομένων - Σκοπός - Συνέπειες της μη τήρησης της υποχρέωσης αυτής)

(2023/C 321/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesarbeitsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

MO

κατά

SM ως συνδίκου πτωχεύσεως της G GmbH

Διατακτικό

Το άρθρο 2, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις,

έχει την έννοια ότι:

η υποχρέωση του εργοδότη να διαβιβάζει στην αρμόδια δημόσια αρχή αντίγραφο τουλάχιστον των στοιχείων της γραπτής ανακοίνωσης τα οποία μνημονεύονται στο άρθρο 2, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο βʹ, σημεία i έως v, της οδηγίας δεν έχει ως σκοπό να παράσχει ατομική προστασία στους εργαζομένους που θίγονται από ομαδικές απολύσεις.

---

(1)  
  ΕΕ C 222 της 7.6.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 — Debrégeas et associés Pharma (D & A Pharma) κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ)

(Υπόθεση C-136/22 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 - Απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) να μην ανανεώσει την εντολή μιας συμβουλευτικής επιστημονικής ομάδας - Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα από τον αιτούντα άδεια κυκλοφορίας στην αγορά - Παραδεκτό - Έννομο συμφέρον - Γεγενημένο και ενεστώς έννομο συμφέρον που μπορεί να θεμελιωθεί επί άλλου ένδικου βοηθήματος - Προϋποθέσεις)

(2023/C 321/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Debrégeas et associés Pharma (D & A Pharma) (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Gouesse, D. Krzisch και N. Viguié, avocats, εν συνεχεία E. Gouesse και N. Viguié, avocats)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) (εκπρόσωποι: C. Bortoluzzi, Σ. Δρόσος, H. Kerr και S. Marino)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Η Debrégeas et associés Pharma SAS (D & A Pharma) φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

2)

Η Debrégeas et associés Pharma SAS (D & A Pharma) φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.

---

(1)  
  ΕΕ C 171 της 25.4.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/13

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanzamt Hamm κατά Harry Mensing

(Υπόθεση C-180/22 (1), Mensing II)

(Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 311 επ. - Ειδικά καθεστώτα που εφαρμόζονται στον τομέα των αντικειμένων καλλιτεχνικής αξίας - Καθεστώς του περιθωρίου κέρδους - Υποκείμενοι στον φόρο μεταπωλητές - Παράδοση αντικειμένων καλλιτεχνικής αξίας από τον δημιουργό ή τους διαδόχους του - Ενδοκοινοτικές πράξεις - Δικαίωμα έκπτωσης του καταβληθέντος φόρου επί των εισροών)

(2023/C 321/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Finanzamt Hamm

κατά

Harry Mensing

Διατακτικό

Τα άρθρα 312 και 315, καθώς και το άρθρο 317, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας,

έχουν την έννοια ότι:

ο φόρος προστιθέμενης αξίας που κατέβαλε υποκείμενος στον φόρο μεταπωλητής για την ενδοκοινοτική απόκτηση αντικειμένου καλλιτεχνικής αξίας του οποίου η μεταγενέστερη παράδοση υπόκειται στο καθεστώς του περιθωρίου κέρδους δυνάμει του άρθρου 316, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του φόρου για την εν λόγω παράδοση.

---

(1)  
  ΕΕ C 222 της 7.6.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/13

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ZR, PI κατά Banco Santander, SA

[Υπόθεση C-265/22 (1), Banco Santander (Αναφορά σε επίσημο δείκτη)]

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων οι οποίες συνάπτονται με καταναλωτές - Συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου - Ρήτρα προβλέπουσα κυμαινόμενο επιτόκιο - Δείκτης αναφοράς βασιζόμενος στα συνολικά ετήσια πραγματικά επιτόκια (ΣΕΠΕ) των ενυπόθηκων δανείων τα οποία χορηγούνται από πιστωτικά ιδρύματα - Δείκτης καθοριζόμενος μέσω κανονιστικής ή διοικητικής πράξεως - Επισημάνσεις οι οποίες παρατίθενται στο προοίμιο της εν λόγω πράξεως - Έλεγχος συνδεόμενος με την απαίτηση διαφάνειας - Έλεγχος του καταχρηστικού χαρακτήρα)

(2023/C 321/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

ZR, PI

κατά

Banco Santander, SA

Διατακτικό

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, καθώς και τα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,

έχουν την έννοια ότι:

προκειμένου να εκτιμηθεί η διαφάνεια και ο ενδεχομένως καταχρηστικός χαρακτήρας ρήτρας συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου κυμαινόμενου επιτοκίου η οποία ορίζει ως δείκτη αναφοράς, για την περιοδική αναθεώρηση του εφαρμοστέου στο δάνειο αυτό επιτοκίου, δείκτη ο οποίος καθορίζεται με εγκύκλιο δημοσιευθείσα επισήμως και επί του οποίου εφαρμόζεται προσαύξηση, είναι κρίσιμο το περιεχόμενο των πληροφοριών που περιέχονται σε άλλη εγκύκλιο, στην οποία γίνεται λόγος για την ανάγκη εφαρμογής επί του δείκτη αυτού, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού του, αρνητικού περιθωρίου με σκοπό την ευθυγράμμιση του εν λόγω επιτοκίου με το επιτόκιο της αγοράς. Κρίσιμο είναι επίσης το ζήτημα αν οι πληροφορίες αυτές είναι επαρκώς προσβάσιμες από τον μέσο καταναλωτή.

---

(1)  
  ΕΕ C 326 της 29.08.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/14

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Αχίλλειον Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρεία κατά Ελληνικού Δημοσίου

(Υπόθεση C-313/22 (1), ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ)

(Προδικαστική παραπομπή - Διαρθρωτικά ταμεία - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) - Συγχρηματοδότηση - Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 - Άρθρο 30, παράγραφος 4, και άρθρο 39, παράγραφος 1 - Διάρκεια των σχετικών με επενδύσεις πράξεων - «Σημαντική τροποποίηση» συγχρηματοδοτούμενης επενδυτικής πράξης - Ανάκτηση ενίσχυσης σε περίπτωση μεταβίβασης της μονάδας την οποία αφορά η πράξη αυτή - Επιρροή που ασκούν οι συγκεκριμένες περιστάσεις της εν λόγω μεταβίβασης)

(2023/C 321/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Αιτούν δικαστήριο

Ελεγκτικό Συνέδριο

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αχίλλειον Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρεία

κατά

Ελληνικού Δημοσίου

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 30, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία,
  έχει την έννοια ότι:






  — | η μεταβίβαση μονάδας την οποία αφορά μια επενδυτική πράξη συγχρηματοδοτούμενη από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να συνιστά «σημαντική τροποποίηση» της πράξης αυτής, κατά την έννοια της ως άνω διάταξης, ζήτημα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα πραγματικά και νομικά στοιχεία, υπό το πρίσμα των προϋποθέσεων που θέτει η εν λόγω διάταξη· |
| --- | --- | --- |

1)

Το άρθρο 30, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία,

έχει την έννοια ότι:

—

η μεταβίβαση μονάδας την οποία αφορά μια επενδυτική πράξη συγχρηματοδοτούμενη από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να συνιστά «σημαντική τροποποίηση» της πράξης αυτής, κατά την έννοια της ως άνω διάταξης, ζήτημα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα πραγματικά και νομικά στοιχεία, υπό το πρίσμα των προϋποθέσεων που θέτει η εν λόγω διάταξη·

| — | αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιβάλλει, ανεξαιρέτως, στον δικαιούχο επιδότησης καταβληθείσας στο πλαίσιο επενδυτικής πράξης συγχρηματοδοτούμενης από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ένωσης την υποχρέωση να μη μεταβιβάζει, για διάστημα πέντε ετών από την έκδοση της απόφασης περί ολοκλήρωσης της οικείας επένδυσης, μονάδα την οποία αφορά η εν λόγω πράξη, επ’ απειλή δημοσιονομικής διόρθωσης συνεπαγόμενης την ολική ή μερική ανάκτηση της επιδότησης αυτής. |
| --- | --- |

—

αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιβάλλει, ανεξαιρέτως, στον δικαιούχο επιδότησης καταβληθείσας στο πλαίσιο επενδυτικής πράξης συγχρηματοδοτούμενης από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ένωσης την υποχρέωση να μη μεταβιβάζει, για διάστημα πέντε ετών από την έκδοση της απόφασης περί ολοκλήρωσης της οικείας επένδυσης, μονάδα την οποία αφορά η εν λόγω πράξη, επ’ απειλή δημοσιονομικής διόρθωσης συνεπαγόμενης την ολική ή μερική ανάκτηση της επιδότησης αυτής.

| 2) | Το άρθρο 30, παράγραφος 4, και το άρθρο 39, παράγραφος 1, του κανονισμού 1260/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
  έχουν την έννοια ότι:
  οι δημοσιονομικές διορθώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 39, παράγραφος 1, πρέπει να επιβάλλονται όταν η μεταβίβαση μονάδας την οποία αφορά μια επενδυτική πράξη συγχρηματοδοτούμενη από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά σημαντική τροποποίηση της πράξης αυτής, κατά την έννοια του άρθρου 30, παράγραφος 4. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 30, παράγραφος 4, και το άρθρο 39, παράγραφος 1, του κανονισμού 1260/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

έχουν την έννοια ότι:

οι δημοσιονομικές διορθώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 39, παράγραφος 1, πρέπει να επιβάλλονται όταν η μεταβίβαση μονάδας την οποία αφορά μια επενδυτική πράξη συγχρηματοδοτούμενη από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά σημαντική τροποποίηση της πράξης αυτής, κατά την έννοια του άρθρου 30, παράγραφος 4.

---

(1)  
  ΕΕ C 311 της 16.8.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/15

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gemeinde A κατά Finanzamt

(Υπόθεση C-344/22 (1), Gemeinde A)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Παροχές υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας - Οργανισμοί δημοσίου δικαίου - Δήμος ο οποίος εισπράττει τέλος διαμονής για τη διάθεση εγκαταστάσεων ιαματικών λουτρών ελεύθερα προσβάσιμων σε όλους)

(2023/C 321/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Gemeinde A

κατά

Finanzamt

Διατακτικό

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας,

έχει την έννοια ότι:

η διάθεση εγκαταστάσεων ιαματικών λουτρών από δήμο δεν συνιστά «παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας» κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, σε περίπτωση που, δυνάμει δημοτικού κανονισμού, ο δήμος εισπράττει τέλος διαμονής, ανερχόμενο σε ορισμένο ποσό ανά ημέρα διαμονής, από τους επισκέπτες που διαμένουν στην περιφέρειά του, ενώ η υποχρέωση καταβολής του τέλους δεν συνδέεται με τη χρήση των εγκαταστάσεων αλλά με τη διαμονή εντός της περιφέρειας του δήμου, οι δε εγκαταστάσεις αυτές είναι ελεύθερα και δωρεάν προσβάσιμες σε όλους.

---

(1)  
  ΕΕ C 398 της 17.10.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/16 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Curtea de Apel Braşov (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά C.I., C.O., K.A., L.N., S.P.

(Υπόθεση C-107/23 PPU (1), Lin (2))

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 325, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Σύμβαση ΠΟΣ - Άρθρο 2, παράγραφος 1 - Υποχρέωση καταπολεμήσεως της απάτης η οποία θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με αποτρεπτικά και αποτελεσματικά μέτρα - Υποχρέωση θεσπίσεως ποινικών κυρώσεων - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Σοβαρή απάτη στον τομέα του ΦΠΑ - Παραγραφή της ποινικής ευθύνης - Απόφαση Συνταγματικού Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε ανίσχυρη εθνική διάταξη σχετική με τους λόγους διακοπής της παραγραφής - Συστημικός κίνδυνος ατιμωρησίας - Προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων - Άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αρχή nullum crimen, nulla poena sine lege - Απαιτήσεις περί προβλεψιμότητας και ακρίβειας του ποινικού νόμου - Αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου ποινικού νόμου (lex mitior) - Αρχή της ασφάλειας δικαίου - Εθνικό πρότυπο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων - Υποχρέωση των δικαστηρίων κράτους μέλους να αφήνουν ανεφάρμοστες τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου και/ή του ανωτάτου δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι σύμφωνες με το δίκαιο της Ένωσης - Πειθαρχική ευθύνη των δικαστών σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς τις αποφάσεις αυτές - Αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης)

(2023/C 321/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Braşov

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

C.I., C.O., K.A., L.N., S.P.

Παρισταμένου του: Statul român

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 325, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και το άρθρο 2, παράγραφος 1, της σύμβασης που καταρτίσθηκε βάσει του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 26 Ιουλίου 1995 και επισυνάπτεται ως παράρτημα στην πράξη του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1995,
  έχουν την έννοια ότι:
  τα δικαστήρια κράτους μέλους δεν υποχρεούνται να αφήνουν ανεφάρμοστες τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου του συγκεκριμένου κράτους μέλους με τις οποίες κρίθηκε ανίσχυρη εθνική νομοθετική διάταξη σχετική με τους λόγους διακοπής της παραγραφής της ποινικής ευθύνης, λόγω παραβιάσεως της αρχής nullum crimen, nulla poena sine lege, όπως αυτή προστατεύεται στο εθνικό δίκαιο, ως προς τις απαιτήσεις της σχετικά με την προβλεψιμότητα και την ακρίβεια του ποινικού νόμου, μολονότι οι εν λόγω αποφάσεις έχουν ως συνέπεια την περάτωση σημαντικού αριθμού ποινικών υποθέσεων, περιλαμβανομένων και υποθέσεων σχετικών με αδικήματα σοβαρής απάτης θίγουσας τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω παραγραφής της ποινικής ευθύνης.
  Αντιθέτως, οι εν λόγω διατάξεις του δικαίου της Ένωσης έχουν την έννοια ότι:
  τα δικαστήρια του συγκεκριμένου κράτους μέλους οφείλουν να αφήνουν ανεφάρμοστο εθνικό πρότυπο προστασίας σχετικά με την αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου ποινικού νόμου (lex mitior) το οποίο θέτει εν αμφιβόλω, ακόμη και στο πλαίσιο μέσων ένδικης προστασίας που ασκούνται κατά αμετάκλητων αποφάσεων, τη διακοπή της παραγραφής της ποινικής ευθύνης σε τέτοιες υποθέσεις την οποία συνεπάγονταν δικονομικές πράξεις προγενέστερες της διαπιστώσεως περί ανίσχυρου διατάξεων. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 325, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και το άρθρο 2, παράγραφος 1, της σύμβασης που καταρτίσθηκε βάσει του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 26 Ιουλίου 1995 και επισυνάπτεται ως παράρτημα στην πράξη του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1995,

έχουν την έννοια ότι:

τα δικαστήρια κράτους μέλους δεν υποχρεούνται να αφήνουν ανεφάρμοστες τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου του συγκεκριμένου κράτους μέλους με τις οποίες κρίθηκε ανίσχυρη εθνική νομοθετική διάταξη σχετική με τους λόγους διακοπής της παραγραφής της ποινικής ευθύνης, λόγω παραβιάσεως της αρχής nullum crimen, nulla poena sine lege, όπως αυτή προστατεύεται στο εθνικό δίκαιο, ως προς τις απαιτήσεις της σχετικά με την προβλεψιμότητα και την ακρίβεια του ποινικού νόμου, μολονότι οι εν λόγω αποφάσεις έχουν ως συνέπεια την περάτωση σημαντικού αριθμού ποινικών υποθέσεων, περιλαμβανομένων και υποθέσεων σχετικών με αδικήματα σοβαρής απάτης θίγουσας τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω παραγραφής της ποινικής ευθύνης.

Αντιθέτως, οι εν λόγω διατάξεις του δικαίου της Ένωσης έχουν την έννοια ότι:

τα δικαστήρια του συγκεκριμένου κράτους μέλους οφείλουν να αφήνουν ανεφάρμοστο εθνικό πρότυπο προστασίας σχετικά με την αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου ποινικού νόμου (lex mitior) το οποίο θέτει εν αμφιβόλω, ακόμη και στο πλαίσιο μέσων ένδικης προστασίας που ασκούνται κατά αμετάκλητων αποφάσεων, τη διακοπή της παραγραφής της ποινικής ευθύνης σε τέτοιες υποθέσεις την οποία συνεπάγονταν δικονομικές πράξεις προγενέστερες της διαπιστώσεως περί ανίσχυρου διατάξεων.

| 2) | Η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης
  έχει την έννοια ότι:
  αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση ή πρακτική βάσει της οποίας τα εθνικά τακτικά δικαστήρια κράτους μέλους δεσμεύονται από τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και από εκείνες του ανωτάτου δικαστηρίου του συγκεκριμένου κράτους μέλους, και δεν δύνανται, εξ αυτού του λόγου και εξαιτίας του κινδύνου να στοιχειοθετείται πειθαρχική ευθύνη των οικείων δικαστών, να αφήνουν αυτεπαγγέλτως ανεφάρμοστη τη νομολογία που διατυπώθηκε με τις ως άνω αποφάσεις, μολονότι κρίνουν, υπό το πρίσμα αποφάσεως του Δικαστηρίου, ότι η νομολογία αυτή αντιβαίνει στις άμεσου αποτελέσματος διατάξεις του δικαίου της Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης

έχει την έννοια ότι:

αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση ή πρακτική βάσει της οποίας τα εθνικά τακτικά δικαστήρια κράτους μέλους δεσμεύονται από τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και από εκείνες του ανωτάτου δικαστηρίου του συγκεκριμένου κράτους μέλους, και δεν δύνανται, εξ αυτού του λόγου και εξαιτίας του κινδύνου να στοιχειοθετείται πειθαρχική ευθύνη των οικείων δικαστών, να αφήνουν αυτεπαγγέλτως ανεφάρμοστη τη νομολογία που διατυπώθηκε με τις ως άνω αποφάσεις, μολονότι κρίνουν, υπό το πρίσμα αποφάσεως του Δικαστηρίου, ότι η νομολογία αυτή αντιβαίνει στις άμεσου αποτελέσματος διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.

---

(1)  
  ΕΕ C 189 της 30.5.2023.

(2)  Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/17

---

Διάταξη του Δικαστηρίου της 10ης Μαΐου 2023 — MKB Multifunds BV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου των Κάτω Χωρών

(Υπόθεση C-665/21 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κρατικές ενισχύσεις - Εικαζόμενη κρατική ενίσχυση χορηγούμενη από κράτος μέλος υπέρ ταμείου συμμετοχών - Προκαταρκτική εξέταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Κανονισμός (ΕE) 2015/1589 - Άρθρο 1, στοιχείο η' - Έννοια του «ενδιαφερόμενου μέρους»)

(2023/C 321/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: MKB Multifunds BV (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Rampersad και J. M. M. van de Hel, advocaten, εν συνεχεία P. Breithaupt και J. M. M. van de Hel, advocaten)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka, C.-M. Carrega και M. S. Noë), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. K. Bulterman και C. S. Schillemans)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

| 1. | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη. |
| --- | --- |

1.

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.

| 2. | Η MKB Multifunds BV φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. |
| --- | --- |

2.

Η MKB Multifunds BV φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

| 3. | Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα. |
| --- | --- |

3.

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

---

(1)  
  ΕΕ C 11 της 10.1.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/18

---

Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2023 [αίτηση του Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PA

(Υπόθεση C-55/23 (1), Jurtukała (2))

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία - Διεθνής δικαιοδοσία, εφαρμοστέο δίκαιο, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου - Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 - Άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ - Επικουρική διεθνής δικαιοδοσία - Άρθρο 267 ΣΛΕΕ - Υποχρέωση τήρησης των οδηγιών ανώτερου δικαστηρίου)

(2023/C 321/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

PA

Παρισταμένου του: ΜΟ

Διατακτικό

Το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, έχει την έννοια ότι ο κανόνας της επικουρικής διεθνούς δικαιοδοσίας που προβλέπει η διάταξη αυτή εφαρμόζεται μόνον όταν η συνήθης διαμονή του θανόντος κατά τον χρόνο του θανάτου βρισκόταν σε κράτος μέλος που δεν δεσμεύεται από τον εν λόγω κανονισμό ή σε τρίτο κράτος.

Το δίκαιο της Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στο να δεσμεύεται, κατά το εθνικό δικονομικό δίκαιο, εθνικό δικαστήριο που οφείλει να αποφανθεί κατόπιν εξαφανίσεως της απόφασής του από ανώτερο δικαστήριο από τις νομικές εκτιμήσεις του ανώτερου αυτού δικαστηρίου, όταν αυτές δεν είναι σύμφωνες με το δίκαιο της Ένωσης, όπως έχει ερμηνευτεί από το Δικαστήριο.

---

(1)  Ημερομηνία καταθέσεως: 3 Φεβρουαρίου 2023.

(2)  Η ονομασία της παρούσας υπόθεσης είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/18

---

Αναίρεση που άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2023 η Puma SE κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 7 Δεκεμβρίου 2022 στην υπόθεση T-623/21, Puma SE κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-94/23 P)

(2023/C 321/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Puma SE (εκπρόσωποι: M. Schunke και P. Trieb, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Vaillant GmbH

Με διάταξη της 17ης Ιουλίου 2023, το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση για την έγκριση της εξετάσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και έκρινε ότι η Puma SE φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/19

---

Αναίρεση που άσκησε στις 25 Απριλίου 2023 η Topcart GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 15 Φεβρουαρίου 2023 στην υπόθεση T-8/22, Topcart GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-270/23 P)

(2023/C 321/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Topcart GmbH (εκπρόσωπος: M. Hoffmann, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 17ης Ιουλίου 2023, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση για την έγκριση της εξετάσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Visoki upravni sud Republike Hrvatske (Κροατία) στις 26 Μαΐου 2023 — HP — Hrvatska pošta d.d. κατά Povjerenik za informiranje

(Υπόθεση C-336/23, HP — Hrvatska pošta)

(2023/C 321/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική

Αιτούν δικαστήριο

Visoki upravni sud Republike Hrvatske

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: HP — Hrvatska pošta d.d.

Καθού: Povjerenik za informiranje

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1. | Έχει ο όρος «περαιτέρω χρήση πληροφοριών» κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 11, της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1024 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για τα ανοικτά δεδομένα και την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα ([ΕΕ 2019,] L 172, [σ. 56]) (στο εξής: οδηγία), την έννοια της πρόσβασης σε κάθε πληροφορία που έχει παραχθεί από φορέα του δημόσιου τομέα/δημόσια επιχείρηση ή βρίσκεται στην κατοχή αυτού/αυτής την οποία (πρόσβαση) χρήστης (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) ζητεί για πρώτη φορά από φορέα του δημόσιου τομέα; |
| --- | --- |

1.

Έχει ο όρος «περαιτέρω χρήση πληροφοριών» κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 11, της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1024 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για τα ανοικτά δεδομένα και την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα ([ΕΕ 2019,] L 172, [σ. 56]) (στο εξής: οδηγία), την έννοια της πρόσβασης σε κάθε πληροφορία που έχει παραχθεί από φορέα του δημόσιου τομέα/δημόσια επιχείρηση ή βρίσκεται στην κατοχή αυτού/αυτής την οποία (πρόσβαση) χρήστης (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) ζητεί για πρώτη φορά από φορέα του δημόσιου τομέα;

| 2. | Μπορεί αίτηση παροχής πληροφοριών οι οποίες έχουν παραχθεί από φορέα του δημόσιου τομέα/δημόσια επιχείρηση ή βρίσκονται στην κατοχή αυτού/αυτής και οι οποίες έχουν παραχθεί στο πλαίσιο της δραστηριότητας ή σε σχέση με την οργάνωση και το έργο του εν λόγω φορέα να θεωρηθεί αίτηση παροχής πληροφοριών στην οποία τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις της ως άνω οδηγίας, ήτοι να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις της οδηγίας αυτής τυγχάνουν εφαρμογής στο σύνολο των αιτήσεων παροχής πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή φορέων του δημόσιου τομέα; |
| --- | --- |

2.

Μπορεί αίτηση παροχής πληροφοριών οι οποίες έχουν παραχθεί από φορέα του δημόσιου τομέα/δημόσια επιχείρηση ή βρίσκονται στην κατοχή αυτού/αυτής και οι οποίες έχουν παραχθεί στο πλαίσιο της δραστηριότητας ή σε σχέση με την οργάνωση και το έργο του εν λόγω φορέα να θεωρηθεί αίτηση παροχής πληροφοριών στην οποία τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις της ως άνω οδηγίας, ήτοι να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις της οδηγίας αυτής τυγχάνουν εφαρμογής στο σύνολο των αιτήσεων παροχής πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή φορέων του δημόσιου τομέα;

| 3. | Οντότητες υπόχρεες να καθιστούν πληροφορίες διαθέσιμες κατά το άρθρο 2 της οδηγίας αποτελούν μόνον οι φορείς του δημόσιου τομέα από τους οποίους ζητείται η περαιτέρω χρήση πληροφοριών ή οι νέοι ορισμοί ισχύουν για το σύνολο των φορέων του δημόσιου τομέα και για το σύνολο των πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή των εν λόγω φορέων –ήτοι οι υπόχρεες οντότητες που προσδιορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας οφείλουν να καθιστούν διαθέσιμες τις πληροφορίες που έχουν παραχθεί από αυτές ή βρίσκονται στην κατοχή τους–, ή θεωρείται ότι οι οντότητες που προσδιορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας οφείλουν να καθιστούν τις εν λόγω πληροφορίες διαθέσιμες μόνο σε περίπτωση περαιτέρω χρήσης των πληροφοριών; |
| --- | --- |

3.

Οντότητες υπόχρεες να καθιστούν πληροφορίες διαθέσιμες κατά το άρθρο 2 της οδηγίας αποτελούν μόνον οι φορείς του δημόσιου τομέα από τους οποίους ζητείται η περαιτέρω χρήση πληροφοριών ή οι νέοι ορισμοί ισχύουν για το σύνολο των φορέων του δημόσιου τομέα και για το σύνολο των πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή των εν λόγω φορέων –ήτοι οι υπόχρεες οντότητες που προσδιορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας οφείλουν να καθιστούν διαθέσιμες τις πληροφορίες που έχουν παραχθεί από αυτές ή βρίσκονται στην κατοχή τους–, ή θεωρείται ότι οι οντότητες που προσδιορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας οφείλουν να καθιστούν τις εν λόγω πληροφορίες διαθέσιμες μόνο σε περίπτωση περαιτέρω χρήσης των πληροφοριών;

| 4. | Μπορούν οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση παροχής πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας να θεωρηθούν εξαιρέσεις βάσει των οποίων οι φορείς του δημόσιου τομέα μπορούν να αρνηθούν να καταστήσουν διαθέσιμες τις πληροφορίες που έχουν παραχθεί από αυτούς ή βρίσκονται στην κατοχή τους, ή πρόκειται για εξαιρέσεις που εφαρμόζονται μόνον όταν η περαιτέρω χρήση των πληροφοριών ζητείται από τους φορείς του δημόσιου τομέα; |
| --- | --- |

4.

Μπορούν οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση παροχής πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας να θεωρηθούν εξαιρέσεις βάσει των οποίων οι φορείς του δημόσιου τομέα μπορούν να αρνηθούν να καταστήσουν διαθέσιμες τις πληροφορίες που έχουν παραχθεί από αυτούς ή βρίσκονται στην κατοχή τους, ή πρόκειται για εξαιρέσεις που εφαρμόζονται μόνον όταν η περαιτέρω χρήση των πληροφοριών ζητείται από τους φορείς του δημόσιου τομέα;

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/20 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 29 Μαΐου 2023 — «APS beta Bulgaria» και «Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia» AD

(Υπόθεση C-337/23, APS beta Bulgaria και Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia)

(2023/C 321/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Sofiyski rayonen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσες στις διαδικασίες εκδόσεως διαταγής πληρωμής:
  «APS beta Bulgaria» EOOD και «Agentsia za kontrol na prosrocheni zadalzhenia» AD

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν το άρθρο 4, παράγραφος 2 και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (στο εξής: οδηγία 93/13/ΕΟΚ), την έννοια ότι, όταν σε σύμβαση πίστωσης προβλέπεται υποχρέωση του καταναλωτή να συνάψει σύμβαση εγγυήσεως με εγγυητή που καθορίζεται από τον πιστωτή, το περιεχόμενο της σύμβασης εγγυήσεως δεν αποτελεί το «κύριο αντικείμενο» της σύμβασης με τον εν λόγω τρίτο, αλλά μέρος του περιεχομένου της σύμβασης πίστωσης; Έχει σημασία, στο πλαίσιο αυτό, αν ο πιστωτής και ο εγγυητής είναι συνδεόμενα πρόσωπα; |
| --- | --- |

1)

Έχουν το άρθρο 4, παράγραφος 2 και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (στο εξής: οδηγία 93/13/ΕΟΚ), την έννοια ότι, όταν σε σύμβαση πίστωσης προβλέπεται υποχρέωση του καταναλωτή να συνάψει σύμβαση εγγυήσεως με εγγυητή που καθορίζεται από τον πιστωτή, το περιεχόμενο της σύμβασης εγγυήσεως δεν αποτελεί το «κύριο αντικείμενο» της σύμβασης με τον εν λόγω τρίτο, αλλά μέρος του περιεχομένου της σύμβασης πίστωσης; Έχει σημασία, στο πλαίσιο αυτό, αν ο πιστωτής και ο εγγυητής είναι συνδεόμενα πρόσωπα;

| 2) | Έχει το σημείο 1, στοιχείο θ', του παραρτήματος της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν ο καταναλωτής, στο πλαίσιο ήδη συναφθείσας σύμβασης πίστωσης, υποχρεούται να ορίσει εγγυητή –με δυνατότητα ανάθεσης της οικείας εντολής και σε πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτή–, το περιεχόμενο της υποχρέωσης του καταναλωτή που απορρέει από ταυθήμερη σύμβαση εγγυήσεως, η οποία συνήφθη μετά τη σύμβαση πίστωσης, θεωρείται ασαφές διότι ο καταναλωτής δεν είχε τη δυνατότητα να επιλέξει ή να προτείνει ο ίδιος το πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτή ως μελλοντικός εγγυητής; |
| --- | --- |

2)

Έχει το σημείο 1, στοιχείο θ', του παραρτήματος της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν ο καταναλωτής, στο πλαίσιο ήδη συναφθείσας σύμβασης πίστωσης, υποχρεούται να ορίσει εγγυητή –με δυνατότητα ανάθεσης της οικείας εντολής και σε πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτή–, το περιεχόμενο της υποχρέωσης του καταναλωτή που απορρέει από ταυθήμερη σύμβαση εγγυήσεως, η οποία συνήφθη μετά τη σύμβαση πίστωσης, θεωρείται ασαφές διότι ο καταναλωτής δεν είχε τη δυνατότητα να επιλέξει ή να προτείνει ο ίδιος το πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτή ως μελλοντικός εγγυητής;

| 3) | Αν η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα είναι ότι το αντικείμενο της σύμβασης εγγυήσεως είναι σαφές: Έχει το σημείο 1, στοιχεία θ', ι' και κ', του παραρτήματος της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν ο καταναλωτής, στο πλαίσιο ήδη συναφθείσας σύμβασης πίστωσης, ανέλαβε να ορίσει εγγυητή –με δυνατότητα ανάθεσης της οικείας εντολής και σε πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτή–, το περιεχόμενο της υποχρέωσης του καταναλωτή που απορρέει από τη σύμβαση πίστωσης θεωρείται ασαφές και αυτό ενδεχομένως συνεπάγεται την ακυρότητα της σύμβασης πίστωσης ή επιμέρους όρων αυτής; |
| --- | --- |

3)

Αν η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα είναι ότι το αντικείμενο της σύμβασης εγγυήσεως είναι σαφές: Έχει το σημείο 1, στοιχεία θ', ι' και κ', του παραρτήματος της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν ο καταναλωτής, στο πλαίσιο ήδη συναφθείσας σύμβασης πίστωσης, ανέλαβε να ορίσει εγγυητή –με δυνατότητα ανάθεσης της οικείας εντολής και σε πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτή–, το περιεχόμενο της υποχρέωσης του καταναλωτή που απορρέει από τη σύμβαση πίστωσης θεωρείται ασαφές και αυτό ενδεχομένως συνεπάγεται την ακυρότητα της σύμβασης πίστωσης ή επιμέρους όρων αυτής;

| 4) | Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ (2), για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι, όταν το πρόσωπο που χορηγεί την πίστωση απαιτεί από τον καταναλωτή να συνάψει σύμβαση με πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτικό φορέα, η οποία να εξασφαλίζει την απαίτηση του τελευταίου κατά του καταναλωτή, τούτο συνιστά πάντοτε εκμετάλλευση της μειονεκτικής θέσης του καταναλωτή και, συνεπώς, επιθετική εμπορική πρακτική; |
| --- | --- |

4)

Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ (2), για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι, όταν το πρόσωπο που χορηγεί την πίστωση απαιτεί από τον καταναλωτή να συνάψει σύμβαση με πρόσωπο που ορίζεται από τον πιστωτικό φορέα, η οποία να εξασφαλίζει την απαίτηση του τελευταίου κατά του καταναλωτή, τούτο συνιστά πάντοτε εκμετάλλευση της μειονεκτικής θέσης του καταναλωτή και, συνεπώς, επιθετική εμπορική πρακτική;

| 5) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, και το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι στο πλαίσιο μονομερούς δικαστικής διαδικασίας, όπως είναι η διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής στην οποία δεν μετέχει ο καταναλωτής, ο δικαστής δύναται να θεμελιώσει αμφιβολία σχετικά με τον καταχρηστικό χαρακτήρα συμβατικής ρήτρας μόνο στην ύπαρξη ενδείξεων για το ότι η επίμαχη ρήτρα έγινε δεκτή από τον καταναλωτή βάσει αθέμιτης εμπορικής πρακτικής ή η αθέμιτη εμπορική πρακτική πρέπει να διαπιστώνεται με βεβαιότητα; |
| --- | --- |

5)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, και το άρθρο 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι στο πλαίσιο μονομερούς δικαστικής διαδικασίας, όπως είναι η διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής στην οποία δεν μετέχει ο καταναλωτής, ο δικαστής δύναται να θεμελιώσει αμφιβολία σχετικά με τον καταχρηστικό χαρακτήρα συμβατικής ρήτρας μόνο στην ύπαρξη ενδείξεων για το ότι η επίμαχη ρήτρα έγινε δεκτή από τον καταναλωτή βάσει αθέμιτης εμπορικής πρακτικής ή η αθέμιτη εμπορική πρακτική πρέπει να διαπιστώνεται με βεβαιότητα;

| 6) | Έχει το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ (3), για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης (στο εξής: οδηγία 2008/48/ΕΚ), την έννοια ότι η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται σε περιπτώσεις στις οποίες η σύμβαση πίστωσης συνδέεται με συμπληρωματικές υπηρεσίες, όπως παροχή εγγυήσεως από τρίτο έναντι ανταλλάγματος, και παρέχει στον καταναλωτή δυνατότητα, εκτός από τις αξιώσεις που έχει λόγω της υπαίτιας συμπεριφοράς του εγγυητή, όπως πληρωμή μετά τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας, να προβάλλει και δικονομικές ενστάσεις οι οποίες αποκλείουν την υποχρέωση έναντι του εγγυητή; |
| --- | --- |

6)

Έχει το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ (3), για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης (στο εξής: οδηγία 2008/48/ΕΚ), την έννοια ότι η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται σε περιπτώσεις στις οποίες η σύμβαση πίστωσης συνδέεται με συμπληρωματικές υπηρεσίες, όπως παροχή εγγυήσεως από τρίτο έναντι ανταλλάγματος, και παρέχει στον καταναλωτή δυνατότητα, εκτός από τις αξιώσεις που έχει λόγω της υπαίτιας συμπεριφοράς του εγγυητή, όπως πληρωμή μετά τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας, να προβάλλει και δικονομικές ενστάσεις οι οποίες αποκλείουν την υποχρέωση έναντι του εγγυητή;

| 7) | Επιτρέπει το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικότητας ή, εφόσον γίνει δεκτό ότι η σύμβαση πίστωσης και η σύμβαση εγγυήσεως συνιστούν συνδεδεμένες πράξεις, επιτρέπουν τα άρθρα 5 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ σε συνδυασμό με το σημείο 1, στοιχεία β' και γ', του παραρτήματος της οδηγίας αυτής την ύπαρξη εθνικής νομολογίας κατά την οποία ο εγγυητής σύμβασης συνδεδεμένης με σύμβαση καταναλωτικής πίστης, ο οποίος έλαβε αντάλλαγμα από τον καταναλωτή για την εξασφάλιση της σύμβασης πίστωσης και, βάσει συμβατικής ρήτρας, προέβη σε καταβολή προς τον πιστωτή μολονότι είχε παρέλθει η προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 147 του Zakon za zadalzheniata i dogovorite (νόμου περί ενοχικών σχέσεων και συμβάσεων), γεγονός που κατά τη νομολογία επιφέρει την πλήρη απόσβεση της εγγυήσεως, δύναται παρά ταύτα να επικαλεστεί ότι υπεισήλθε στα δικαιώματα του αρχικού πιστωτή και, επικαλούμενος αντιφατική νομολογία σχετικά με την εφαρμογή του νόμου, να ζητήσει την καταβολή από τον κύριο οφειλέτη; |
| --- | --- |

7)

Επιτρέπει το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικότητας ή, εφόσον γίνει δεκτό ότι η σύμβαση πίστωσης και η σύμβαση εγγυήσεως συνιστούν συνδεδεμένες πράξεις, επιτρέπουν τα άρθρα 5 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ σε συνδυασμό με το σημείο 1, στοιχεία β' και γ', του παραρτήματος της οδηγίας αυτής την ύπαρξη εθνικής νομολογίας κατά την οποία ο εγγυητής σύμβασης συνδεδεμένης με σύμβαση καταναλωτικής πίστης, ο οποίος έλαβε αντάλλαγμα από τον καταναλωτή για την εξασφάλιση της σύμβασης πίστωσης και, βάσει συμβατικής ρήτρας, προέβη σε καταβολή προς τον πιστωτή μολονότι είχε παρέλθει η προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 147 του Zakon za zadalzheniata i dogovorite (νόμου περί ενοχικών σχέσεων και συμβάσεων), γεγονός που κατά τη νομολογία επιφέρει την πλήρη απόσβεση της εγγυήσεως, δύναται παρά ταύτα να επικαλεστεί ότι υπεισήλθε στα δικαιώματα του αρχικού πιστωτή και, επικαλούμενος αντιφατική νομολογία σχετικά με την εφαρμογή του νόμου, να ζητήσει την καταβολή από τον κύριο οφειλέτη;

| 8) | Έχει το άρθρο 3, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2008/48/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι, επί υποχρέωσης που προβλέπεται σε σύμβαση πίστωσης και συνίσταται στη σύναψη συνδεδεμένης σύμβασης εγγυήσεως με αποτέλεσμα την αύξηση του συνολικού ποσού των υποχρεώσεων προς την τράπεζα, το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ) που αφορά την πίστωση υπολογίζεται επίσης με βάση τις δόσεις, όπως αυτές αυξάνονται ως προς το αντάλλαγμα που προορίζεται για τον εγγυητή; Έχει σημασία, στην περίπτωση αυτή, ποιος επέλεξε τον εγγυητή και κατά πόσον πρόκειται για πρόσωπο συνδεδεμένο με τον κύριο πιστωτή; |
| --- | --- |

8)

Έχει το άρθρο 3, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2008/48/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι, επί υποχρέωσης που προβλέπεται σε σύμβαση πίστωσης και συνίσταται στη σύναψη συνδεδεμένης σύμβασης εγγυήσεως με αποτέλεσμα την αύξηση του συνολικού ποσού των υποχρεώσεων προς την τράπεζα, το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ) που αφορά την πίστωση υπολογίζεται επίσης με βάση τις δόσεις, όπως αυτές αυξάνονται ως προς το αντάλλαγμα που προορίζεται για τον εγγυητή; Έχει σημασία, στην περίπτωση αυτή, ποιος επέλεξε τον εγγυητή και κατά πόσον πρόκειται για πρόσωπο συνδεδεμένο με τον κύριο πιστωτή;

| 9) | Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ την έννοια ότι η εσφαλμένη αναγραφή του ΣΕΠΕ σε σύμβαση πίστωσης μεταξύ ενός επαγγελματία και ενός καταναλωτή πρέπει να θεωρείται παράλειψη μνείας του ΣΕΠΕ στη σύμβαση πίστωσης και ότι το εθνικό δικαστήριο πρέπει να εφαρμόζει τις έννομες συνέπειες που προβλέπει το εθνικό δίκαιο για την παράλειψη μνείας του ΣΕΠΕ σε σύμβαση καταναλωτικής πίστης; Πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι συνέπειες αυτές είναι αναγκαστικώς δεσμευτικές και για τον εγγυητή που προέβη στην καταβολή, σε σχέση με τον καταναλωτή; |
| --- | --- |

9)

Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ την έννοια ότι η εσφαλμένη αναγραφή του ΣΕΠΕ σε σύμβαση πίστωσης μεταξύ ενός επαγγελματία και ενός καταναλωτή πρέπει να θεωρείται παράλειψη μνείας του ΣΕΠΕ στη σύμβαση πίστωσης και ότι το εθνικό δικαστήριο πρέπει να εφαρμόζει τις έννομες συνέπειες που προβλέπει το εθνικό δίκαιο για την παράλειψη μνείας του ΣΕΠΕ σε σύμβαση καταναλωτικής πίστης; Πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι συνέπειες αυτές είναι αναγκαστικώς δεσμευτικές και για τον εγγυητή που προέβη στην καταβολή, σε σχέση με τον καταναλωτή;

| 10) | Έχει το άρθρο 23, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ την έννοια ότι η ακυρότητα της σύμβασης καταναλωτικής πίστης που προβλέπεται από τον εθνικό νομοθέτη ως κύρωση, βάσει της οποίας πρέπει να επιστρέφεται μόνο το κεφάλαιο που χορηγήθηκε, θεωρείται αναλογική στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το ΣΕΠΕ δεν αναγράφεται με σαφήνεια στη σύμβαση καταναλωτικής πίστης, καθόσον δεν περιλαμβάνει τα έξοδα για τον επιλεγμένο από τον πιστωτή επαγγελματία εγγυητή (μολονότι το ΣΕΠΕ αναγράφεται στο κείμενο της σύμβασης πίστωσης); |
| --- | --- |

10)

Έχει το άρθρο 23, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ την έννοια ότι η ακυρότητα της σύμβασης καταναλωτικής πίστης που προβλέπεται από τον εθνικό νομοθέτη ως κύρωση, βάσει της οποίας πρέπει να επιστρέφεται μόνο το κεφάλαιο που χορηγήθηκε, θεωρείται αναλογική στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το ΣΕΠΕ δεν αναγράφεται με σαφήνεια στη σύμβαση καταναλωτικής πίστης, καθόσον δεν περιλαμβάνει τα έξοδα για τον επιλεγμένο από τον πιστωτή επαγγελματία εγγυητή (μολονότι το ΣΕΠΕ αναγράφεται στο κείμενο της σύμβασης πίστωσης);

| 11) | Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/138/ΕΚ (4), σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) (στο εξής: οδηγία 2009/138/ΕΚ), σε συνδυασμό με το μέρος Α, σημείο 14, του παραρτήματος αριθ. 1, της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι η κατ’ επάγγελμα άσκηση δραστηριότητας εγγυητή έναντι ανταλλάγματος, κατά την οποία η εγγυήτρια εταιρία σε κάθε περίπτωση μη εκπλήρωσης καταβάλλει το συνολικό ποσό της πίστωσης που χορηγήθηκε σε καταναλωτή ως κύριο οφειλέτη και το αντάλλαγμα, ανεξάρτητα από τη μη εκπλήρωση, καταβάλλεται από τον καταναλωτή με κάθε δόση δανείου, συνιστά «δραστηριότητα ασφάλισης» κατά την έννοια της ανωτέρω αναφερόμενης οδηγίας; |
| --- | --- |

11)

Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/138/ΕΚ (4), σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) (στο εξής: οδηγία 2009/138/ΕΚ), σε συνδυασμό με το μέρος Α, σημείο 14, του παραρτήματος αριθ. 1, της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι η κατ’ επάγγελμα άσκηση δραστηριότητας εγγυητή έναντι ανταλλάγματος, κατά την οποία η εγγυήτρια εταιρία σε κάθε περίπτωση μη εκπλήρωσης καταβάλλει το συνολικό ποσό της πίστωσης που χορηγήθηκε σε καταναλωτή ως κύριο οφειλέτη και το αντάλλαγμα, ανεξάρτητα από τη μη εκπλήρωση, καταβάλλεται από τον καταναλωτή με κάθε δόση δανείου, συνιστά «δραστηριότητα ασφάλισης» κατά την έννοια της ανωτέρω αναφερόμενης οδηγίας;

| 12) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ενδέκατο ερώτημα: Έχει το άρθρο 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/138/ΕΚ την έννοια ότι το άτομο το οποίο ασκεί την αναφερόμενη στο ενδέκατο προδικαστικό ερώτημα δραστηριότητα υπόκειται σε υποχρέωση λήψεως αδείας από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση αδειών σε ασφαλιστές; |
| --- | --- |

12)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ενδέκατο ερώτημα: Έχει το άρθρο 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/138/ΕΚ την έννοια ότι το άτομο το οποίο ασκεί την αναφερόμενη στο ενδέκατο προδικαστικό ερώτημα δραστηριότητα υπόκειται σε υποχρέωση λήψεως αδείας από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση αδειών σε ασφαλιστές;

---

(1)  
  ΕΕ 1993, L 95, σ. 29.

(2)  Οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ 2005, L 149, σ. 22).

(3)  Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2008, L 133, σ. 66).

(4)  Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (ΕΕ 2009, L 335, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/22 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 31 Μαΐου 2023 ο Jean-Marc Colombani κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2023 στην υπόθεση T-113/22, Colombani κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση C-343/23 P)

(2023/C 321/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Jean-Marc Colombani (εκπρόσωπος: N. de Montigny, avocate)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να γίνει δεκτή η παρούσα αίτηση αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να γίνει δεκτή η παρούσα αίτηση αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να εκδικάσει το ίδιο την υπόθεση και, αφού πράξει ό,τι όφειλε να πράξει το Γενικό Δικαστήριο:






  — | να ακυρώσει την απόφαση της 15ης Ιουνίου 2021· |
| --- | --- | --- |

—

να εκδικάσει το ίδιο την υπόθεση και, αφού πράξει ό,τι όφειλε να πράξει το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση της 15ης Ιουνίου 2021·

| — | να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη στην καταβολή ποσού συμβολικώς οριζόμενου σε 1 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη στην καταβολή ποσού συμβολικώς οριζόμενου σε 1 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης·

| — | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα στα οποία υπεβλήθη ο αναιρεσείων στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα στα οποία υπεβλήθη ο αναιρεσείων στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει πλείονες λόγους αναιρέσεως.

Κατ’ αρχάς και γενικώς, ο αναιρεσείων επικαλείται πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο κατά την εξέταση του αντικειμένου της αιτήσεώς του συνδρομής, παράνομο περιορισμό προκειμένου να ληφθούν υπόψη μόνον οι αυτοτελείς και ενεργητικές ατομικές συμπεριφορές εκάστου των εμπλεκομένων, αποκλείοντας οποιαδήποτε έννοια παρενοχλήσεως και εναρμονισμένης πρακτικής, καθώς και παράκαμψη της πάγιας επί του θέματος νομολογίας.

Δεύτερον, ο αναιρεσείων προβάλλει επίσης πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο κατά την εξέταση της πεπλανημένης εκτιμήσεως της ΕΥΕΔ, μεταξύ δε άλλων ο αναιρεσείων επικαλείται παράνομη αντιστροφή του βάρους αποδείξεως κατά την ερμηνεία της προϋποθέσεως της «αρχής αποδείξεως» μιας αρνητικής συμπεριφοράς, μη συνεκτίμηση της εννοίας του συναυτουργού/της συμμετοχής η οποία δεν απαιτεί αρνητική συμπεριφορά, παραμόρφωση των υποβληθέντων αποδεικτικών στοιχείων, παραβίαση της αρχής της κατ’ αντιμωλίαν συζητήσεως, αντιφάσεις των στοιχείων της αιτιολογίας, πλάνη περί το δίκαιο διαπραχθείσα κατά την εξέταση των «δικαιολογιών» των καταγγελλόμενων συμπεριφορών οι οποίες αντιβαίνουν στα άρθρα 11, 12, 12α, 21 και 21α του ΚΥΚ οι οποίες εκμηδενίζουν τις ευθύνες των πλέον υψηλόβαθμων αξιωματούχων ενός Οργάνου.

Τρίτον, ο αναιρεσείων επικαλείται παράβαση του άρθρου 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων καθότι το Γενικό Δικαστήριο απεφάνθη ότι ορθώς η ΕΥΕΔ απέρριψε την αίτηση συνδρομής του αναιρεσείοντος.

Τέταρτον, ο αναιρεσείων επικαλείται μη συνεκτίμηση της υπάρξεως αποφάσεως περί απορρίψεως της υποβληθείσας αιτήσεως, πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία των άρθρων 17 και 19 του ΚΥΚ.

Εν κατακλείδι, ο αναιρεσείων ζητεί να αναγνωρισθεί η ύπαρξη της ηθικής του βλάβης, όπερ αρνήθηκε να πράξει το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 2 Ιουνίου 2023 — LB, JL κατά Getin Noble Bank S.A.

(Υπόθεση C-347/23, Zabitoń (1))

(2023/C 321/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Okręgowy w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: LB, JL

Εναγομένη: Getin Noble Bank S.A.

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 2, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (2), την έννοια ότι φυσικό πρόσωπο το οποίο συνάπτει σύμβαση ενυπόθηκου δανείου με σκοπό την εξασφάλιση κεφαλαίων για την απόκτηση ενός και μόνον ακινήτου που προορίζεται για εκμίσθωση έναντι ανταλλάγματος (buy-to-let) πρέπει να θεωρείται ως «καταναλωτής» κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας;

---

(1)  Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.

(2)  
  ΕΕ 1993, L 95, σ. 29.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 5 Ιουνίου 2023 — KCB, MB κατά BNP Paribas Bank Polska S.A.

(Υπόθεση C-348/23, BNP Paribas Bank Polska)

(2023/C 321/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Okręgowy w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: KCB, MB

Εναγομένη: BNP Paribas Bank Polska S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχουν το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), καθώς και οι αρχές της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας, την έννοια ότι αντιτίθενται σε νομολογιακή ερμηνεία διατάξεων του εθνικού δικαίου, σύμφωνα με την οποία:

| 1) | ο καταναλωτής δεν δικαιούται να προβάλει αξιώσεις κατά του επαγγελματία από καταχρηστικές ρήτρες της σύμβασης, ενόσω δεν δηλώνει ότι δεν αποδέχεται τη διατήρηση σε ισχύ των καταχρηστικών αυτών ρητρών, ότι αποδέχεται τον αποκλεισμό της εφαρμογής τους και ότι κατανοεί και αποδέχεται τις συνέπειες του αποκλεισμού αυτού, στις οποίες περιλαμβάνεται και η ενδεχόμενη ακυρότητα της σύμβασης στο σύνολό της, |
| --- | --- |

1)

ο καταναλωτής δεν δικαιούται να προβάλει αξιώσεις κατά του επαγγελματία από καταχρηστικές ρήτρες της σύμβασης, ενόσω δεν δηλώνει ότι δεν αποδέχεται τη διατήρηση σε ισχύ των καταχρηστικών αυτών ρητρών, ότι αποδέχεται τον αποκλεισμό της εφαρμογής τους και ότι κατανοεί και αποδέχεται τις συνέπειες του αποκλεισμού αυτού, στις οποίες περιλαμβάνεται και η ενδεχόμενη ακυρότητα της σύμβασης στο σύνολό της,

| 2) | ο καταναλωτής δεν δικαιούται να προβάλει κατά του επαγγελματία αξίωση επιστροφής των αχρεώστητων παροχών που καταβλήθηκαν βάσει των καταχρηστικών συμβατικών ρητρών, ενόσω δεν προβαίνει στην ανωτέρω δήλωση, |
| --- | --- |

2)

ο καταναλωτής δεν δικαιούται να προβάλει κατά του επαγγελματία αξίωση επιστροφής των αχρεώστητων παροχών που καταβλήθηκαν βάσει των καταχρηστικών συμβατικών ρητρών, ενόσω δεν προβαίνει στην ανωτέρω δήλωση,

| 3) | η αξίωση του καταναλωτή για την επιστροφή των αχρεώστητων παροχών που καταβλήθηκαν βάσει των καταχρηστικών συμβατικών ρητρών δεν καθίσταται απαιτητή, ενόσω ο καταναλωτής δεν προβαίνει στην ανωτέρω δήλωση, |
| --- | --- |

3)

η αξίωση του καταναλωτή για την επιστροφή των αχρεώστητων παροχών που καταβλήθηκαν βάσει των καταχρηστικών συμβατικών ρητρών δεν καθίσταται απαιτητή, ενόσω ο καταναλωτής δεν προβαίνει στην ανωτέρω δήλωση,

| 4) | ο επαγγελματίας δεν υποχρεούται να καταβάλει νόμιμους τόκους υπερημερίας, ενόσω δεν του έχει γνωστοποιηθεί η ανωτέρω δήλωση του καταναλωτή; |
| --- | --- |

4)

ο επαγγελματίας δεν υποχρεούται να καταβάλει νόμιμους τόκους υπερημερίας, ενόσω δεν του έχει γνωστοποιηθεί η ανωτέρω δήλωση του καταναλωτή;

---

(1)  
  ΕΕ 1993, L 95, σ. 29.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 9 Ιουνίου 2023 — ΕΑ κατά Artemis security

(Υπόθεση C-367/23, Artemis security)

(2023/C 321/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: ΕΑ

Αναιρεσίβλητη: Artemis security SAS

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πληροί το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, τις προϋποθέσεις για να παράγει άμεσο αποτέλεσμα και να μπορεί να τύχει επίκλησης από εργαζόμενο σε διαφορά που τον αφορά; |
| --- | --- |

1)

Πληροί το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, τις προϋποθέσεις για να παράγει άμεσο αποτέλεσμα και να μπορεί να τύχει επίκλησης από εργαζόμενο σε διαφορά που τον αφορά;

| 2) | Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/88/ΕΚ την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές δυνάμει των οποίων, σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί για την εφαρμογή των μέτρων που είναι αναγκαία για τη δωρεάν ιατρική εξέταση του εργαζομένου, το δικαίωμα αποζημίωσής του εξαρτάται από την απόδειξη της ζημίας που προέκυψε από την παράβαση αυτή; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/88/ΕΚ την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές δυνάμει των οποίων, σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί για την εφαρμογή των μέτρων που είναι αναγκαία για τη δωρεάν ιατρική εξέταση του εργαζομένου, το δικαίωμα αποζημίωσής του εξαρτάται από την απόδειξη της ζημίας που προέκυψε από την παράβαση αυτή;

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Najvyšší správny súd (Σλοβακία) στις 13 Ιουνίου 2023 — Mesto Rimavská Sobota κατά Ministerstvo pôdohospodárstva a rozvoja vidieka Slovenskej republiky

(Υπόθεση C-370/23)

(2023/C 321/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Αιτούν δικαστήριο

Najvyšší správny súd

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Mesto Rimavská Sobota

Αναιρεσίβλητο: Ministerstvo pôdohospodárstva a rozvoja vidieka Slovenskej republiky

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 995/2010 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, για τη θέσπιση των υποχρεώσεων των φορέων εκμετάλλευσης που διαθέτουν ξυλεία και προϊόντα ξυλείας στην αγορά, την έννοια ότι θεωρείται ως διάθεση ξυλείας στην αγορά και η επί πληρωμή πώληση ακατέργαστης ξυλείας ή καυσόξυλων κατά την έννοια του παραρτήματος 1 του εν λόγω κανονισμού, όταν, σύμφωνα με τη σύμβαση, η υλοτόμηση πραγματοποιείται από τον αγοραστή υπό τις οδηγίες και την επίβλεψη του πωλητή;

---

(1)  
  ΕΕ 2010, L 295, σ. 23.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Duisburg (Γερμανία) στις 13 Ιουνίου 2023 — HT κατά Mercedes-Benz Group AG

(Υπόθεση C-371/23, Mercedes-Benz Group)

(2023/C 321/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Duisburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: HT

Εναγομένη: Mercedes-Benz Group AG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί ένα στοιχείο σχεδιασμού σε ένα όχημα, το οποίο αισθάνεται (ανιχνεύει) τη θερμοκρασία, την ταχύτητα του οχήματος, τις στροφές του κινητήρα (RPM), τη σχέση μεταδόσεως του κιβωτίου ταχυτήτων, την υποπίεση της πολλαπλής εισαγωγής ή οποιαδήποτε άλλη παράμετρο, προκειμένου να τροποποιηθούν οι παράμετροι της διαδικασίας καύσεως στον κινητήρα, ανάλογα με το αποτέλεσμα της εν λόγω ανιχνεύσεως, να μειώσει την αποτελεσματικότητα του συστήματος ελέγχου των εκπομπών κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007 (1) και, ως εκ τούτου, να συνιστά σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, όταν η τροποποίηση των παραμέτρων της διαδικασίας καύσεως που προκύπτουν από το αποτέλεσμα της ανιχνεύσεως μέσω του στοιχείου σχεδιασμού, από τη μία μεν πλευρά, αυξάνει τις εκπομπές μίας συγκεκριμένης επιβλαβούς ουσίας, για παράδειγμα των οξειδίων του αζώτου, αλλά, από την άλλη πλευρά, μειώνει ταυτόχρονα τις εκπομπές μίας ή περισσοτέρων άλλων επιβλαβών ουσιών, για παράδειγμα σωματιδίων, υδρογονανθράκων, μονοξειδίου του άνθρακα μεθανίου και/ή διοξειδίου του άνθρακα; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί ένα στοιχείο σχεδιασμού σε ένα όχημα, το οποίο αισθάνεται (ανιχνεύει) τη θερμοκρασία, την ταχύτητα του οχήματος, τις στροφές του κινητήρα (RPM), τη σχέση μεταδόσεως του κιβωτίου ταχυτήτων, την υποπίεση της πολλαπλής εισαγωγής ή οποιαδήποτε άλλη παράμετρο, προκειμένου να τροποποιηθούν οι παράμετροι της διαδικασίας καύσεως στον κινητήρα, ανάλογα με το αποτέλεσμα της εν λόγω ανιχνεύσεως, να μειώσει την αποτελεσματικότητα του συστήματος ελέγχου των εκπομπών κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007 (1) και, ως εκ τούτου, να συνιστά σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, όταν η τροποποίηση των παραμέτρων της διαδικασίας καύσεως που προκύπτουν από το αποτέλεσμα της ανιχνεύσεως μέσω του στοιχείου σχεδιασμού, από τη μία μεν πλευρά, αυξάνει τις εκπομπές μίας συγκεκριμένης επιβλαβούς ουσίας, για παράδειγμα των οξειδίων του αζώτου, αλλά, από την άλλη πλευρά, μειώνει ταυτόχρονα τις εκπομπές μίας ή περισσοτέρων άλλων επιβλαβών ουσιών, για παράδειγμα σωματιδίων, υδρογονανθράκων, μονοξειδίου του άνθρακα μεθανίου και/ή διοξειδίου του άνθρακα;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Υπό ποιες προϋποθέσεις αποτελεί το στοιχείο σχεδιασμού σύστημα αναστολής σε μια τέτοια περίπτωση; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Υπό ποιες προϋποθέσεις αποτελεί το στοιχείο σχεδιασμού σύστημα αναστολής σε μια τέτοια περίπτωση;

| 3) | Μπορεί ένα κύκλωμα ή ένα σύστημα ελέγχου οχήματος το οποίο, μέσω της τροποποιήσεως των παραμέτρων της διαδικασίας καύσεως η οποία προκαλείται από το ίδιο, από τη μία μεν πλευρά, αυξάνει τις εκπομπές μίας συγκεκριμένης επιβλαβούς ουσίας, για παράδειγμα των οξειδίων του αζώτου, αλλά, από την άλλη πλευρά, μειώνει ταυτόχρονα τις εκπομπές μίας ή περισσοτέρων άλλων επιβλαβών ουσιών, για παράδειγμα σωματιδίων, υδρογονανθράκων, μονοξειδίου του άνθρακα μεθανίου και/ή διοξειδίου του άνθρακα, να απαγορεύεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο για άλλους λόγους πλην εκείνου της υπάρξεως συστήματος αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007; |
| --- | --- |

3)

Μπορεί ένα κύκλωμα ή ένα σύστημα ελέγχου οχήματος το οποίο, μέσω της τροποποιήσεως των παραμέτρων της διαδικασίας καύσεως η οποία προκαλείται από το ίδιο, από τη μία μεν πλευρά, αυξάνει τις εκπομπές μίας συγκεκριμένης επιβλαβούς ουσίας, για παράδειγμα των οξειδίων του αζώτου, αλλά, από την άλλη πλευρά, μειώνει ταυτόχρονα τις εκπομπές μίας ή περισσοτέρων άλλων επιβλαβών ουσιών, για παράδειγμα σωματιδίων, υδρογονανθράκων, μονοξειδίου του άνθρακα μεθανίου και/ή διοξειδίου του άνθρακα, να απαγορεύεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο για άλλους λόγους πλην εκείνου της υπάρξεως συστήματος αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007;

| 4) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα: Υπό ποιες προϋποθέσεις συμβαίνει αυτό; |
| --- | --- |

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα: Υπό ποιες προϋποθέσεις συμβαίνει αυτό;

| 5) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Επιτρέπεται κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, στοιχείο α', του κανονισμού 715/2007, σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του ως άνω κανονισμού, ακόμη και όταν αυτό δεν είναι μεν αναγκαίο για την προστασία του κινητήρα από ζημία ή ατύχημα, πλην όμως είναι αναγκαίο για την ασφαλή λειτουργία του οχήματος; |
| --- | --- |

5)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Επιτρέπεται κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, στοιχείο α', του κανονισμού 715/2007, σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του ως άνω κανονισμού, ακόμη και όταν αυτό δεν είναι μεν αναγκαίο για την προστασία του κινητήρα από ζημία ή ατύχημα, πλην όμως είναι αναγκαίο για την ασφαλή λειτουργία του οχήματος;

| 6) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Αντιβαίνουν διατάξεις του εθνικού δικαίου οι οποίες επιβάλλουν εξ ολοκλήρου στον αγοραστή οχήματος την υποχρέωση να αποδείξει την ύπαρξη συστήματος αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, και, επιπλέον, ότι δεν συντρέχει περίσταση βάσει της οποίας το προς εξακρίβωση σύστημα αναστολής κατά την ανωτέρω έννοια να επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 715/2007, χωρίς ο κατασκευαστής του οχήματος να υποχρεούται να παράσχει σχετικές πληροφορίες στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας, στο άρθρο 18, παράγραφος 1, στο άρθρο 26, παράγραφος 1, και στο άρθρο 46 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ (2), τα οποία μνημονεύονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2023 (υπόθεση C-100/21), όταν από τις τελευταίες αυτές διατάξεις συνάγεται ότι ο αγοραστής μηχανοκίνητου οχήματος, σε περίπτωση που αυτό είναι εξοπλισμένο με μη επιτρεπόμενο σύστημα αναστολής, πρέπει να έχει αξίωση αποζημιώσεως έναντι του κατασκευαστή του (βλ. σκέψεις 91 και 93 της εν λόγω αποφάσεως); |
| --- | --- |

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Αντιβαίνουν διατάξεις του εθνικού δικαίου οι οποίες επιβάλλουν εξ ολοκλήρου στον αγοραστή οχήματος την υποχρέωση να αποδείξει την ύπαρξη συστήματος αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, και, επιπλέον, ότι δεν συντρέχει περίσταση βάσει της οποίας το προς εξακρίβωση σύστημα αναστολής κατά την ανωτέρω έννοια να επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 715/2007, χωρίς ο κατασκευαστής του οχήματος να υποχρεούται να παράσχει σχετικές πληροφορίες στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας, στο άρθρο 18, παράγραφος 1, στο άρθρο 26, παράγραφος 1, και στο άρθρο 46 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ (2), τα οποία μνημονεύονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2023 (υπόθεση C-100/21), όταν από τις τελευταίες αυτές διατάξεις συνάγεται ότι ο αγοραστής μηχανοκίνητου οχήματος, σε περίπτωση που αυτό είναι εξοπλισμένο με μη επιτρεπόμενο σύστημα αναστολής, πρέπει να έχει αξίωση αποζημιώσεως έναντι του κατασκευαστή του (βλ. σκέψεις 91 και 93 της εν λόγω αποφάσεως);

| 7) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έκτο προδικαστικό ερώτημα: Ποια είναι η προβλεπόμενη κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο κατανομή του βάρους αποδείξεως στη διαφορά μεταξύ του αγοραστή οχήματος και του κατασκευαστή του σχετικά με αξίωση αποζημιώσεως του πρώτου έναντι του δεύτερου για την ύπαρξη συστήματος αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, και την ύπαρξη περιστάσεως βάσει της οποίας το εν λόγω σύστημα επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 715/2007; Επωφελούνται οι διάδικοι αντίστοιχα από διευκολύνσεις όσον αφορά το βάρος αποδείξεως, και αν ναι, ποιες, ή υπέχουν ενδεχομένως υποχρεώσεις, και αν ναι, ποιες; Εάν υπέχουν υποχρεώσεις: Ποιες είναι οι συνέπειες της μη συμμορφώσεως με αυτές; |
| --- | --- |

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έκτο προδικαστικό ερώτημα: Ποια είναι η προβλεπόμενη κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο κατανομή του βάρους αποδείξεως στη διαφορά μεταξύ του αγοραστή οχήματος και του κατασκευαστή του σχετικά με αξίωση αποζημιώσεως του πρώτου έναντι του δεύτερου για την ύπαρξη συστήματος αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, και την ύπαρξη περιστάσεως βάσει της οποίας το εν λόγω σύστημα επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 715/2007; Επωφελούνται οι διάδικοι αντίστοιχα από διευκολύνσεις όσον αφορά το βάρος αποδείξεως, και αν ναι, ποιες, ή υπέχουν ενδεχομένως υποχρεώσεις, και αν ναι, ποιες; Εάν υπέχουν υποχρεώσεις: Ποιες είναι οι συνέπειες της μη συμμορφώσεως με αυτές;

| 8) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα: Αντιβαίνουν διατάξεις του εθνικού δικαίου οι οποίες επιβάλλουν εξ ολοκλήρου στον αγοραστή οχήματος την υποχρέωση να αποδείξει την ύπαρξη κυκλώματος ή συστήματος ελέγχου το οποίο δεν χαρακτηρίζεται μεν ως σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, πλην όμως απαγορεύεται για άλλους λόγους, χωρίς ο κατασκευαστής του οχήματος να υποχρεούται να παράσχει σχετικές πληροφορίες στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας, στο άρθρο 18, παράγραφος 1, στο άρθρο 26, παράγραφος 1, και στο άρθρο 46 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ, τα οποία μνημονεύονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2023 (υπόθεση C-100/21), όταν από τις τελευταίες αυτές διατάξεις συνάγεται ότι ο αγοραστής μηχανοκίνητου οχήματος, σε περίπτωση που αυτό είναι εξοπλισμένο με μη επιτρεπόμενο σύστημα αναστολής, πρέπει να έχει αξίωση αποζημιώσεως έναντι του κατασκευαστή του (βλ. σκέψεις 91 και 93 της εν λόγω αποφάσεως); |
| --- | --- |

8)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα: Αντιβαίνουν διατάξεις του εθνικού δικαίου οι οποίες επιβάλλουν εξ ολοκλήρου στον αγοραστή οχήματος την υποχρέωση να αποδείξει την ύπαρξη κυκλώματος ή συστήματος ελέγχου το οποίο δεν χαρακτηρίζεται μεν ως σύστημα αναστολής κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 10, του κανονισμού 715/2007, πλην όμως απαγορεύεται για άλλους λόγους, χωρίς ο κατασκευαστής του οχήματος να υποχρεούται να παράσχει σχετικές πληροφορίες στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας, στο άρθρο 18, παράγραφος 1, στο άρθρο 26, παράγραφος 1, και στο άρθρο 46 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ, τα οποία μνημονεύονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2023 (υπόθεση C-100/21), όταν από τις τελευταίες αυτές διατάξεις συνάγεται ότι ο αγοραστής μηχανοκίνητου οχήματος, σε περίπτωση που αυτό είναι εξοπλισμένο με μη επιτρεπόμενο σύστημα αναστολής, πρέπει να έχει αξίωση αποζημιώσεως έναντι του κατασκευαστή του (βλ. σκέψεις 91 και 93 της εν λόγω αποφάσεως);

| 9) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο όγδοο προδικαστικό ερώτημα: Ποια είναι η προβλεπόμενη κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο κατανομή του βάρους αποδείξεως στη διαφορά μεταξύ του αγοραστή οχήματος και του κατασκευαστή του σχετικά με αξίωση αποζημιώσεως του πρώτου έναντι του δεύτερου όσον αφορά την ύπαρξη μη επιτρεπόμενου κυκλώματος ή συστήματος ελέγχου του είδους που αναφέρεται στο όγδοο προδικαστικό ερώτημα; Επωφελούνται οι διάδικοι αντίστοιχα από διευκολύνσεις όσον αφορά το βάρος αποδείξεως, και αν ναι, ποιες, ή υπέχουν ενδεχομένως υποχρεώσεις, και αν ναι, ποιες; Εάν υπέχουν υποχρεώσεις: Ποιες είναι οι συνέπειες της μη συμμορφώσεως με αυτές; |
| --- | --- |

9)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο όγδοο προδικαστικό ερώτημα: Ποια είναι η προβλεπόμενη κατά το ευρωπαϊκό δίκαιο κατανομή του βάρους αποδείξεως στη διαφορά μεταξύ του αγοραστή οχήματος και του κατασκευαστή του σχετικά με αξίωση αποζημιώσεως του πρώτου έναντι του δεύτερου όσον αφορά την ύπαρξη μη επιτρεπόμενου κυκλώματος ή συστήματος ελέγχου του είδους που αναφέρεται στο όγδοο προδικαστικό ερώτημα; Επωφελούνται οι διάδικοι αντίστοιχα από διευκολύνσεις όσον αφορά το βάρος αποδείξεως, και αν ναι, ποιες, ή υπέχουν ενδεχομένως υποχρεώσεις, και αν ναι, ποιες; Εάν υπέχουν υποχρεώσεις: Ποιες είναι οι συνέπειες της μη συμμορφώσεως με αυτές;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (ΕΕ 2007, L 171, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 για τη θέσπιση πλαισίου για την έγκριση των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά (Οδηγία-πλαίσιο) (ΕΕ 2007, L 263, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/26

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 26 Ιουνίου 2023 — ZD «BUL INS» AD κατά PV

(Υπόθεση C-387/23, BUL INS)

(2023/C 321/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Sofiyski rayonen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: ZD «BUL INS» AD

Εναγόμενη: PV

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1. | Έχει το άρθρο 13 της οδηγίας 2009/103/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, την έννοια ότι οι ένδικες διαφορές με αντικείμενο αγωγές εξ αναγωγής που ασκούνται δυνάμει του εθνικού δικαίου από ασφαλιστή στο πλαίσιο ασφάλισης αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης που απαγορεύει τους περιορισμούς της ευθύνης του ασφαλιστή; |
| --- | --- |

1.

Έχει το άρθρο 13 της οδηγίας 2009/103/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, την έννοια ότι οι ένδικες διαφορές με αντικείμενο αγωγές εξ αναγωγής που ασκούνται δυνάμει του εθνικού δικαίου από ασφαλιστή στο πλαίσιο ασφάλισης αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης που απαγορεύει τους περιορισμούς της ευθύνης του ασφαλιστή;

| 2. | Σε περίπτωση που στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα δοθεί η απάντηση ότι εφαρμόζεται το δίκαιο της Ένωσης, πρέπει η προαναφερθείσα διάταξη και το άρθρο 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το φυσικό πρόσωπο που ασκεί -ή κατά του οποίου ασκείται- τέτοια αγωγή θεωρείται «καταναλωτής» υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας και των απαιτήσεων προστασίας των καταναλωτών; |
| --- | --- |

2.

Σε περίπτωση που στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα δοθεί η απάντηση ότι εφαρμόζεται το δίκαιο της Ένωσης, πρέπει η προαναφερθείσα διάταξη και το άρθρο 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το φυσικό πρόσωπο που ασκεί -ή κατά του οποίου ασκείται- τέτοια αγωγή θεωρείται «καταναλωτής» υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας και των απαιτήσεων προστασίας των καταναλωτών;

---

(1)  
  ΕΕ 2009, L 263, σ. 11.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/27 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/27

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Wedding (Γερμανία) στις 27 Ιουνίου 2023 — Bulgarfrukt — Fruchthandels GmbH κατά Oranzherii Gimel II EOOD

(Υπόθεση C-389/23, Bulgarfrukt)

(2023/C 321/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Wedding

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα: Bulgarfrukt — Fruchthandels GmbH

Καθής: Oranzherii Gimel II EOOD

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν ο κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 (1) και ο κανονισμός (ΕΚ) 1896/2006 (2) την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία ορίζει ότι μια ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής πρέπει να κηρύσσεται άκυρη από το δικαστήριο που επιλαμβάνεται ενδίκου βοηθήματος κατ’ αυτής, εάν η διαταγή δεν κοινοποιήθηκε ή δεν κοινοποιήθηκε νομίμως στον καθού; |
| --- | --- |

1)

Έχουν ο κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 (1) και ο κανονισμός (ΕΚ) 1896/2006 (2) την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία ορίζει ότι μια ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής πρέπει να κηρύσσεται άκυρη από το δικαστήριο που επιλαμβάνεται ενδίκου βοηθήματος κατ’ αυτής, εάν η διαταγή δεν κοινοποιήθηκε ή δεν κοινοποιήθηκε νομίμως στον καθού;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Έχουν οι προαναφερθέντες κανονισμοί την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία ορίζει ότι αναγκαστική εκτέλεση επισπευδόμενη δυνάμει ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής πρέπει να κηρύσσεται ανεπίτρεπτη εάν η εν λόγω διαταγή πληρωμής δεν κοινοποιήθηκε ή δεν κοινοποιήθηκε νομίμως στον καθού; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Έχουν οι προαναφερθέντες κανονισμοί την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία ορίζει ότι αναγκαστική εκτέλεση επισπευδόμενη δυνάμει ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής πρέπει να κηρύσσεται ανεπίτρεπτη εάν η εν λόγω διαταγή πληρωμής δεν κοινοποιήθηκε ή δεν κοινοποιήθηκε νομίμως στον καθού;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Έχει ο κανονισμός 1896/2006 την έννοια ότι ο καθού ο οποίος τελεί εν γνώσει της έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής δεν μπορεί να υποβάλει νομίμως δήλωση αντιρρήσεων κατά της διαταγής εάν αυτή ακόμη δεν του έχει κοινοποιηθεί ή δεν του έχει κοινοποιηθεί νομίμως; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα: Έχει ο κανονισμός 1896/2006 την έννοια ότι ο καθού ο οποίος τελεί εν γνώσει της έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής δεν μπορεί να υποβάλει νομίμως δήλωση αντιρρήσεων κατά της διαταγής εάν αυτή ακόμη δεν του έχει κοινοποιηθεί ή δεν του έχει κοινοποιηθεί νομίμως;

---

(1)  Κανονισμός (EΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 του Συμβουλίου (ΕΕ 2007, L 324, σ. 79).

(2)  Κανονισμός (EΚ) 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής (ΕΕ 2006, L 399, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/28 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/28

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) στις 27 Ιουνίου 2023 — Braila Winds SRL κατά Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București — Administrația Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii București, Ministerul Finanţelor, Preşedintele Agenţiei Naţionale de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală

(Υπόθεση C-391/23, Braila Winds)

(2023/C 321/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Bucureşti

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Braila Winds SRL

Καθών: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București — Administrația Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii București, Ministerul Finanţelor, Preşedintele Agenţiei Naţionale de de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ την έννοια ότι εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021), με την οποία επιβάλλεται φόρος μόνο σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία χορηγείται στα απαλλασσόμενα πρόσωπα και ως προς την οποία υφίσταται υποχρέωση κοινοποίησης; Εισάγει η εν λόγω ρύθμιση διακρίσεις, εάν εφαρμόζεται μόνο σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; |
| --- | --- |

1)

Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ την έννοια ότι εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021), με την οποία επιβάλλεται φόρος μόνο σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία χορηγείται στα απαλλασσόμενα πρόσωπα και ως προς την οποία υφίσταται υποχρέωση κοινοποίησης; Εισάγει η εν λόγω ρύθμιση διακρίσεις, εάν εφαρμόζεται μόνο σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας;

| 2) | Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 49 και 56 ΣΛΕΕ και, αντιστοίχως, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021), με την οποία επιβάλλεται υψηλή φορολογία μόνο σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας (συμπεριλαμβανομένων εκείνων από ανανεώσιμες πηγές), ενώ απαλλάσσονται άλλες κατηγορίες παραγωγών; |
| --- | --- |

2)

Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 49 και 56 ΣΛΕΕ και, αντιστοίχως, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021), με την οποία επιβάλλεται υψηλή φορολογία μόνο σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας (συμπεριλαμβανομένων εκείνων από ανανεώσιμες πηγές), ενώ απαλλάσσονται άλλες κατηγορίες παραγωγών;

| 3) | Αντιτίθεται η οδηγία (ΕΕ) 2019/944 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (1), η οποία προηγείται του κανονισμού 2022/1854 (2), σε εθνική ρύθμιση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθορισμό της τιμής πώλησης/περιορισμό της ελευθερίας καθορισμού της τιμής πώλησης, [ρύθμιση] όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021); |
| --- | --- |

3)

Αντιτίθεται η οδηγία (ΕΕ) 2019/944 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (1), η οποία προηγείται του κανονισμού 2022/1854 (2), σε εθνική ρύθμιση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθορισμό της τιμής πώλησης/περιορισμό της ελευθερίας καθορισμού της τιμής πώλησης, [ρύθμιση] όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021);

| 4) | Αντιτίθενται οι διατάξεις του άρθρου 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σχετικά με τις αρχές της προφύλαξης, της προληπτικής δράσης και της επανόρθωσης της ρύπανσης στην πηγή, καθώς και με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021); Υπονομεύει τούτο τους ευρωπαϊκούς στόχους για επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050 και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη φορολόγηση της ενέργειας; |
| --- | --- |

4)

Αντιτίθενται οι διατάξεις του άρθρου 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σχετικά με τις αρχές της προφύλαξης, της προληπτικής δράσης και της επανόρθωσης της ρύπανσης στην πηγή, καθώς και με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που θεσπίστηκε με τον Legea nr. 259/2021 (νόμο 259/2021); Υπονομεύει τούτο τους ευρωπαϊκούς στόχους για επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050 και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη φορολόγηση της ενέργειας;

---

(1)  Οδηγία (ΕE) 2019/944 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (ΕΕ 2019, L 158, σ. 125).

(2)  Κανονισμός (ΕE) 2022/1854 του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 2022, σχετικά με παρέμβαση έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας (ΕΕ 2022, L 261 I, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/28 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/28

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 29 Ιουνίου 2023 — LEGO Juris A/S κατά «SZOTI» Ipari, Kereskedelmi és Szolgáltató Kft.

(Υπόθεση C-396/23, LEGO Juris)

(2023/C 321/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα την τελωνειακή παρέμβαση: LEGO Juris A/S

Μετέχουσα στην κύρια δίκη, αντιτασσόμενη στην τελωνειακή παρέμβαση:
  «SZOTI» Ipari, Kereskedelmi és Szolgáltató Kft.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης το νομολογιακό κριτήριο κράτους μέλους με βάση το οποίο χαρακτηρίζεται ως προσβολή του σήματος το οποίο προστατεύει την οιονεί φωτογραφική αναπαράσταση ενός από τα εξαρτήματα παιχνιδιού κατασκευής η χρήση του σήματος χωρίς σχετική άδεια, όπως η χρήση που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης εν προκειμένω, η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι εντός της κλειστής συσκευασίας του επίδικου συναρμολογούμενου παιχνιδιού κατασκευής μπορούν να βρεθούν τουβλάκι (στο εξής: εξάρτημα), του οποίου το σχήμα μπορεί να συγχέεται με την αναπαράσταση του προστατευόμενου από το σήμα τούβλου, και οδηγίες συναρμολόγησης που απεικονίζουν το εν λόγω εξάρτημα κατά τρόπο δυνάμενο να δημιουργήσει σύγχυση με το σήμα, ενώ, αντιθέτως, ούτε η αναπαράσταση του προστατευόμενου από το σήμα τούβλου ούτε το σημείο που ενδεχομένως να συγχέεται με αυτό εμφανίζονται στην εξωτερική όψη της κλειστής συσκευασίας του παιχνιδιού κατασκευής, ή εμφανίζονται μόνον εν μέρει, και κανένα άλλο στοιχείο της συσκευασίας δεν παραπέμπει στον δικαιούχο του σήματος; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης το νομολογιακό κριτήριο κράτους μέλους με βάση το οποίο χαρακτηρίζεται ως προσβολή του σήματος το οποίο προστατεύει την οιονεί φωτογραφική αναπαράσταση ενός από τα εξαρτήματα παιχνιδιού κατασκευής η χρήση του σήματος χωρίς σχετική άδεια, όπως η χρήση που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης εν προκειμένω, η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι εντός της κλειστής συσκευασίας του επίδικου συναρμολογούμενου παιχνιδιού κατασκευής μπορούν να βρεθούν τουβλάκι (στο εξής: εξάρτημα), του οποίου το σχήμα μπορεί να συγχέεται με την αναπαράσταση του προστατευόμενου από το σήμα τούβλου, και οδηγίες συναρμολόγησης που απεικονίζουν το εν λόγω εξάρτημα κατά τρόπο δυνάμενο να δημιουργήσει σύγχυση με το σήμα, ενώ, αντιθέτως, ούτε η αναπαράσταση του προστατευόμενου από το σήμα τούβλου ούτε το σημείο που ενδεχομένως να συγχέεται με αυτό εμφανίζονται στην εξωτερική όψη της κλειστής συσκευασίας του παιχνιδιού κατασκευής, ή εμφανίζονται μόνον εν μέρει, και κανένα άλλο στοιχείο της συσκευασίας δεν παραπέμπει στον δικαιούχο του σήματος;

| 2) | Εάν η ως άνω περιγραφόμενη χρήση του σήματος πρέπει να θεωρηθεί χρήση κατά της οποίας μπορεί να στραφεί ο δικαιούχος του σήματος σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο β’, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (1), έχει η διάταξη αυτή την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να αξιώσει την παύση της εισαγωγής στη χώρα του παιχνιδιού κατασκευής στο σύνολό του ως προϊόντος καθώς και τη δέσμευση του προϊόντος προς τον σκοπό αυτό, ακόμη και όταν η χρήση του σήματος προκύπτει μόνο από την παρουσία ενός ή λίγων εξαρτημάτων του παιχνιδιού κατασκευής –εξαρτημάτων τα οποία μπορούν να αποσπαστούν από αυτό και είναι τεχνικά ισοδύναμα με άλλα εξαρτήματα– και από την αναπαράσταση των εν λόγω εξαρτημάτων στις οδηγίες συναρμολόγησης; |
| --- | --- |

2)

Εάν η ως άνω περιγραφόμενη χρήση του σήματος πρέπει να θεωρηθεί χρήση κατά της οποίας μπορεί να στραφεί ο δικαιούχος του σήματος σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο β’, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (1), έχει η διάταξη αυτή την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να αξιώσει την παύση της εισαγωγής στη χώρα του παιχνιδιού κατασκευής στο σύνολό του ως προϊόντος καθώς και τη δέσμευση του προϊόντος προς τον σκοπό αυτό, ακόμη και όταν η χρήση του σήματος προκύπτει μόνο από την παρουσία ενός ή λίγων εξαρτημάτων του παιχνιδιού κατασκευής –εξαρτημάτων τα οποία μπορούν να αποσπαστούν από αυτό και είναι τεχνικά ισοδύναμα με άλλα εξαρτήματα– και από την αναπαράσταση των εν λόγω εξαρτημάτων στις οδηγίες συναρμολόγησης;

| 3) | Σε περίπτωση που το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να προβάλει αξιώσεις για το προϊόν στο σύνολό του, ακόμη και αν η άνευ αδείας χρήση του σήματος προκύπτει από την παρουσία ενός μόνον ή λίγων εξαρτημάτων του παιχνιδιού κατασκευής –εξαρτημάτων τα οποία μπορούν να αποσπαστούν από αυτό και είναι τεχνικά ισοδύναμα με άλλα εξαρτήματα– και από την αναπαράσταση των εν λόγω εξαρτημάτων στις οδηγίες συναρμολόγησης, συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης η αναγνώριση στο εθνικό δικαστήριο εξουσίας εκτιμήσεως δυνάμει της οποίας –λαμβανομένων υπόψη του μερικού χαρακτήρα της προσβολής που επηρεάζει μόνον ένα ή λίγα εξαρτήματα τα οποία μπορούν να βρεθούν σε κλειστή συσκευασία, της περιορισμένης έκτασης και βαρύτητας της προσβολής σε σχέση με το προϊόν στο σύνολό του και των συμφερόντων που συνδέονται με το μη υποκείμενο σε περιορισμούς εμπόριο αναφορικά με παιχνίδι κατασκευής το οποίο δεν αποτελεί, ως προς το μεγαλύτερο τμήμα του, αντικείμενο αμφισβήτησης– το δικαστήριο αυτό απορρίπτει τη λήψη προσωρινών μέτρων για την απαγόρευση της περαιτέρω εισαγωγής του παιχνιδιού κατασκευής στη χώρα και τη δέσμευση του εμπορεύματος προς τον συγκεκριμένο σκοπό; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση που το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να προβάλει αξιώσεις για το προϊόν στο σύνολό του, ακόμη και αν η άνευ αδείας χρήση του σήματος προκύπτει από την παρουσία ενός μόνον ή λίγων εξαρτημάτων του παιχνιδιού κατασκευής –εξαρτημάτων τα οποία μπορούν να αποσπαστούν από αυτό και είναι τεχνικά ισοδύναμα με άλλα εξαρτήματα– και από την αναπαράσταση των εν λόγω εξαρτημάτων στις οδηγίες συναρμολόγησης, συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης η αναγνώριση στο εθνικό δικαστήριο εξουσίας εκτιμήσεως δυνάμει της οποίας –λαμβανομένων υπόψη του μερικού χαρακτήρα της προσβολής που επηρεάζει μόνον ένα ή λίγα εξαρτήματα τα οποία μπορούν να βρεθούν σε κλειστή συσκευασία, της περιορισμένης έκτασης και βαρύτητας της προσβολής σε σχέση με το προϊόν στο σύνολό του και των συμφερόντων που συνδέονται με το μη υποκείμενο σε περιορισμούς εμπόριο αναφορικά με παιχνίδι κατασκευής το οποίο δεν αποτελεί, ως προς το μεγαλύτερο τμήμα του, αντικείμενο αμφισβήτησης– το δικαστήριο αυτό απορρίπτει τη λήψη προσωρινών μέτρων για την απαγόρευση της περαιτέρω εισαγωγής του παιχνιδιού κατασκευής στη χώρα και τη δέσμευση του εμπορεύματος προς τον συγκεκριμένο σκοπό;

---

(1)  
  ΕΕ 2015, L 336, σ. 1.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/29

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Köln (Γερμανία) στις 4 Ιουλίου 2023 — Δικηγόρος και συμβολαιογράφος κατά Προέδρου του Oberlandesgericht Hamm

(Υπόθεση C-408/23, Δικηγόρος-Συμβολαιογράφος)

(2023/C 321/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberlandesgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Δικηγόρος και συμβολαιογράφος

Καθής: Πρόεδρος του Oberlandesgericht Hamm

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1. | Έχουν το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει να διοριστούν για πρώτη φορά σε θέση δικηγόρου-συμβολαιογράφου (Anwaltsnotar) όσοι έχουν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων υποψηφιότητας για τη θέση του συμβολαιογράφου, ακόμα και αν πρέπει να παραμείνουν κενές πλείονες θέσεις επειδή στην περιφέρεια του ειρηνοδικείου, στην οποία διεξήχθη ο διαγωνισμός, δεν υπάρχουν κατάλληλοι νεότεροι υποψήφιοι και δεν επιτρέπεται να υποβάλλουν αίτηση υποψήφιοι από περιφέρειες άλλων ειρηνοδικείων; |
| --- | --- |

1.

Έχουν το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει να διοριστούν για πρώτη φορά σε θέση δικηγόρου-συμβολαιογράφου (Anwaltsnotar) όσοι έχουν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων υποψηφιότητας για τη θέση του συμβολαιογράφου, ακόμα και αν πρέπει να παραμείνουν κενές πλείονες θέσεις επειδή στην περιφέρεια του ειρηνοδικείου, στην οποία διεξήχθη ο διαγωνισμός, δεν υπάρχουν κατάλληλοι νεότεροι υποψήφιοι και δεν επιτρέπεται να υποβάλλουν αίτηση υποψήφιοι από περιφέρειες άλλων ειρηνοδικείων;

| 2. | Πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα σε περίπτωση που είναι αναμενόμενο ότι το επόμενο έτος στην ίδια περιφέρεια ειρηνοδικείου θα είναι και πάλι αδύνατη η πλήρωση πλειόνων προκηρυχθεισών θέσεων δικηγόρου-συμβολαιογράφου με κατάλληλους υποψηφίους κάτω των 60 ετών; |
| --- | --- |

2.

Πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα σε περίπτωση που είναι αναμενόμενο ότι το επόμενο έτος στην ίδια περιφέρεια ειρηνοδικείου θα είναι και πάλι αδύνατη η πλήρωση πλειόνων προκηρυχθεισών θέσεων δικηγόρου-συμβολαιογράφου με κατάλληλους υποψηφίους κάτω των 60 ετών;

| 3. | Πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα διότι, επιπλέον, και σε περιφέρειες άλλων ειρηνοδικείων, εκτός αστικών κέντρων, αναμένεται να είναι κατ’ επανάληψη αδύνατη η πλήρωση του συνόλου των προκηρυχθεισών θέσεων δικηγόρου-συμβολαιογράφου με κατάλληλους υποψηφίους κάτω των 60 ετών; |
| --- | --- |

3.

Πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα διότι, επιπλέον, και σε περιφέρειες άλλων ειρηνοδικείων, εκτός αστικών κέντρων, αναμένεται να είναι κατ’ επανάληψη αδύνατη η πλήρωση του συνόλου των προκηρυχθεισών θέσεων δικηγόρου-συμβολαιογράφου με κατάλληλους υποψηφίους κάτω των 60 ετών;

| 4. | Πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν υφίσταται παράβαση του άρθρου 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, εφόσον διασφαλίζεται η παροχή συμβολαιογραφικών υπηρεσιών στην περιφέρεια του ειρηνοδικείου, έστω και αν υποψήφιος άνω των 60 ετών δεν διορίστηκε σε θέση δικηγόρου-συμβολαιογράφου αποκλειστικά και μόνο λόγω της ηλικίας του και παρέμειναν κενές πλείονες θέσεις; |
| --- | --- |

4.

Πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν υφίσταται παράβαση του άρθρου 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, εφόσον διασφαλίζεται η παροχή συμβολαιογραφικών υπηρεσιών στην περιφέρεια του ειρηνοδικείου, έστω και αν υποψήφιος άνω των 60 ετών δεν διορίστηκε σε θέση δικηγόρου-συμβολαιογράφου αποκλειστικά και μόνο λόγω της ηλικίας του και παρέμειναν κενές πλείονες θέσεις;

---

(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ 2000, L 303, σ. 16).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 10 Ιουλίου 2023 — Secab Soc. coop. κατά Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA), Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

(Υπόθεση C-423/23, Secab)

(2023/C 321/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Secab Soc. coop.

Καθών: Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA), Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιτίθενται το άρθρο 5, παράγραφος 4, της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 (1), οι αιτιολογικές σκέψεις 3 και 12 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 (2), καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις 27, 28, 29, 39, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2022/1854 (3),σε εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει ανώτατο όριο για τα αγοραία έσοδα που προκύπτουν από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 15bis της decreto-legge n. 4/27.1.2022 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 4/27.1.2022) και η οποία δεν επιτρέπει στους παραγωγούς να διατηρούν το 10 % των εσόδων πάνω από το εν λόγω ανώτατο όριο; |
| --- | --- |

1)

Αντιτίθενται το άρθρο 5, παράγραφος 4, της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 (1), οι αιτιολογικές σκέψεις 3 και 12 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 (2), καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις 27, 28, 29, 39, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2022/1854 (3),σε εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει ανώτατο όριο για τα αγοραία έσοδα που προκύπτουν από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 15bis της decreto-legge n. 4/27.1.2022 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 4/27.1.2022) και η οποία δεν επιτρέπει στους παραγωγούς να διατηρούν το 10 % των εσόδων πάνω από το εν λόγω ανώτατο όριο;

| 2) | Αντιτίθενται το άρθρο 5, παράγραφος 4, της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944, οι αιτιολογικές σκέψεις 2, 3 και 12 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις 27, 28, 29, 39, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2022/1854 σε εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει ανώτατο όριο για τα αγοραία έσοδα που προκύπτουν από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 15bis της decreto-legge n. 4/27.1.2022 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 4/27.1.2022) και η οποία δεν διαφυλάσσει και δεν παρέχει κίνητρα για επενδύσεις στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας; |
| --- | --- |

2)

Αντιτίθενται το άρθρο 5, παράγραφος 4, της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944, οι αιτιολογικές σκέψεις 2, 3 και 12 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις 27, 28, 29, 39, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2022/1854 σε εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει ανώτατο όριο για τα αγοραία έσοδα που προκύπτουν από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 15bis της decreto-legge n. 4/27.1.2022 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 4/27.1.2022) και η οποία δεν διαφυλάσσει και δεν παρέχει κίνητρα για επενδύσεις στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας;

| 3) | Αντιτίθενται η αιτιολογική σκέψη 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις 27 και 41, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία η', θ' και ι', το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και δ', και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2022/1854 σε εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει ανώτατο όριο για τα αγοραία έσοδα που προκύπτουν από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 15bis της decreto-legge n. 4/27.1.2022 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 4/27.1.2022) και η οποία δεν προβλέπει ειδικό ανώτατο όριο για τα έσοδα που προκύπτουν από την πώληση παραχθείσας ενέργειας από λιθάνθρακα ούτε διαφορετική ρύθμιση ανάλογα με τις διάφορες πηγές παραγωγής; |
| --- | --- |

3)

Αντιτίθενται η αιτιολογική σκέψη 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις 27 και 41, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία η', θ' και ι', το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και δ', και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2022/1854 σε εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει ανώτατο όριο για τα αγοραία έσοδα που προκύπτουν από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 15bis της decreto-legge n. 4/27.1.2022 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 4/27.1.2022) και η οποία δεν προβλέπει ειδικό ανώτατο όριο για τα έσοδα που προκύπτουν από την πώληση παραχθείσας ενέργειας από λιθάνθρακα ούτε διαφορετική ρύθμιση ανάλογα με τις διάφορες πηγές παραγωγής;

---

(1)  Οδηγία (ΕΕ) 2019/944 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (αναδιατύπωση) (ΕΕ 2019, L 158, σ. 125).

(2)  Οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (αναδιατύπωση) (ΕΕ 2018, L 328, σ 82).

(3)  Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1854 του Συμβουλίου της 6ης Οκτωβρίου 2022 σχετικά με παρέμβαση έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας (ΕΕ 2022, L 261, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/31

---

Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-433/23)

(2023/C 321/38)

Γλώσσα διαδικασίας: ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Hermes και E. Sanfrutos Cano)

Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1) | να αποφανθεί ότι:






  — | το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά τη συλλογή των αστικών λυμάτων των οικισμών Acorán, Adeje-Arona, Añaza, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Golf del Sur, Guía de Isora Litoral, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Puerto de Santiago-Playa la Arena, San Isidro-Litoral, Sueño Azul, και Valle de la Orotava, στις Καναρίους Νήσους, και de Medio-Andarax στην Ανδαλουσία. |
| --- | --- | --- |

1)

να αποφανθεί ότι:

—

το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά τη συλλογή των αστικών λυμάτων των οικισμών Acorán, Adeje-Arona, Añaza, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Golf del Sur, Guía de Isora Litoral, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Puerto de Santiago-Playa la Arena, San Isidro-Litoral, Sueño Azul, και Valle de la Orotava, στις Καναρίους Νήσους, και de Medio-Andarax στην Ανδαλουσία.

| — | το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών Acantilado de los Gigantes, Adeje-Arona, Almansa, Almodóvar del Campo, Almodóvar del Río, Alto Nerbioi-Amurrio, Alto Nerbioi-Laudio, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Consuegra, Donostia-San Sebastián, Estepa, Genil-Cubillas, Golf del Sur, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guía de Isora Litoral, Jódar, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Lora del Río, Los Yébenes, Martos, Medio-Andarax, Posadas, Puerto de Santiago-Playa la Arena, Quintanar de la Orden, Rambla (La)-Montalbán, San Isidro-Litoral, San Roque, Santoña, Sueño Azul, Torredonjimeno, Trebujena, Trujillo, Valle de la Orotava, Venta de Baños, και Villanueva del Río-Alcolea del Río. |
| --- | --- |

—

το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών Acantilado de los Gigantes, Adeje-Arona, Almansa, Almodóvar del Campo, Almodóvar del Río, Alto Nerbioi-Amurrio, Alto Nerbioi-Laudio, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Consuegra, Donostia-San Sebastián, Estepa, Genil-Cubillas, Golf del Sur, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guía de Isora Litoral, Jódar, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Lora del Río, Los Yébenes, Martos, Medio-Andarax, Posadas, Puerto de Santiago-Playa la Arena, Quintanar de la Orden, Rambla (La)-Montalbán, San Isidro-Litoral, San Roque, Santoña, Sueño Azul, Torredonjimeno, Trebujena, Trujillo, Valle de la Orotava, Venta de Baños, και Villanueva del Río-Alcolea del Río.

| — | το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 και από το τμήμα B του παραρτήματος I της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών Almodóvar del Campo, Argamasilla de Alba, Cáceres, Condado de Huelva II (Chucena-Escacena-Paterna-Manzanilla), Consuegra, Don Benito-Villanueva de la Serena, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guillena, Los Yébenes, Madridejos, Mérida, Montcada, Montijo-Puebla Calzada, Palma del Condado, Quintanar de la Orden, Rubí, Sonseca, Soria, Trujillo, Venta de Baños, και Villafranca de los Barros. |
| --- | --- |

—

το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 και από το τμήμα B του παραρτήματος I της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών Almodóvar del Campo, Argamasilla de Alba, Cáceres, Condado de Huelva II (Chucena-Escacena-Paterna-Manzanilla), Consuegra, Don Benito-Villanueva de la Serena, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guillena, Los Yébenes, Madridejos, Mérida, Montcada, Montijo-Puebla Calzada, Palma del Condado, Quintanar de la Orden, Rubí, Sonseca, Soria, Trujillo, Venta de Baños, και Villafranca de los Barros.

| — | το Βασίλειο της Ισπανίας δεν συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το τμήμα Δ του παραρτήματος I της ίδιας οδηγίας, όσον αφορά τους οικισμούς Acantilado de los Gigantes, Adeje-Arona, Almansa, Almodóvar del Campo, Almodóvar del Río, Alto Nerbioi-Amurrio, Alto Nerbioi-Laudio, Argamasilla de Alba, Bargas-Cabañas-Mocejón-Olías-Magán-Villaseca, Cáceres, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Condado de Huelva II (Chucena-Escacena-Paterna-Manzanilla), Consuegra, Don Benito-Villanueva de la Serena, Donostia-San Sebastián, Estepa, Genil-Cubillas, Golf del Sur, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guía de Isora Litoral, Guillena, Jódar, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Lora del Río, Los Yébenes, Madridejos, 77 Martos, Medio-Andarax, Mérida, Montijo-Puebla Calzada, Montcada, Palma del Condado, Posadas, Puerto de Santiago-Playa la Arena, Quintanar de la Orden, Rambla (La)-Montalbán, Rubí, San Isidro-Litoral, San Roque, Santoña, Sonseca, Soria, Sueño Azul, Torredonjimeno, Trebujena, Trujillo, Valle de la Orotava, Villanueva del Río-Alcolea del Río, Venta de Baños και Villafranca de los Barros. |
| --- | --- |

—

το Βασίλειο της Ισπανίας δεν συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το τμήμα Δ του παραρτήματος I της ίδιας οδηγίας, όσον αφορά τους οικισμούς Acantilado de los Gigantes, Adeje-Arona, Almansa, Almodóvar del Campo, Almodóvar del Río, Alto Nerbioi-Amurrio, Alto Nerbioi-Laudio, Argamasilla de Alba, Bargas-Cabañas-Mocejón-Olías-Magán-Villaseca, Cáceres, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Condado de Huelva II (Chucena-Escacena-Paterna-Manzanilla), Consuegra, Don Benito-Villanueva de la Serena, Donostia-San Sebastián, Estepa, Genil-Cubillas, Golf del Sur, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guía de Isora Litoral, Guillena, Jódar, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Lora del Río, Los Yébenes, Madridejos, 77 Martos, Medio-Andarax, Mérida, Montijo-Puebla Calzada, Montcada, Palma del Condado, Posadas, Puerto de Santiago-Playa la Arena, Quintanar de la Orden, Rambla (La)-Montalbán, Rubí, San Isidro-Litoral, San Roque, Santoña, Sonseca, Soria, Sueño Azul, Torredonjimeno, Trebujena, Trujillo, Valle de la Orotava, Villanueva del Río-Alcolea del Río, Venta de Baños και Villafranca de los Barros.

| 2) | να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η Επιτροπή προβάλλει τέσσερις λόγους μη συμμορφώσεως προς την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2013/64/ΕE (2) του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013.

Με τον πρώτον λόγο, η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο της Ισπανίας παράβαση των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά τη συλλογή των αστικών λυμάτων των οικισμών Acorán, Adeje-Arona, Añaza, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Golf del Sur, Guía de Isora Litoral, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Puerto de Santiago-Playa la Arena, San Isidro-Litoral, Sueño Azul, και Valle de la Orotava, στις Καναρίους Νήσους, και de Medio-Andarax στην Ανδαλουσία.

Όσον αφορά τους 12 τους οικισμούς στις Καναρίους Νήσους, η Επιτροπή υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι οι εν λόγω οικισμοί χρησιμοποιούν ατομικά συστήματα χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, που εξαρτά την εξαίρεση αυτή από τον κανόνα του αποχετευτικού δικτύου από τη σωρευτική συνδρομή δύο προϋποθέσεων. Αφενός, οι αρχές πρέπει να προβάλλουν, κατά περίπτωση, ότι δεν δικαιολογείται η εγκατάσταση αποχετευτικού δικτύου, είτε διότι δεν συνεπάγεται κανένα πλεονέκτημα για το περιβάλλον είτε διότι η εγκατάστασή του συνεπάγεται υπέρμετρες δαπάνες. Αφετέρου, το μεμονωμένο ή άλλο χρησιμοποιούμενο σύστημα πρέπει να επιτυγχάνει το ίδιο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος. Όσον αφορά τον οικισμό Medio Andarax, στην Ανδαλουσία, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος οικισμός δεν διαθέτει αποχετευτικό δίκτυο για το σύνολο των λυμάτων του.

Με τον δεύτερο λόγο, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Βασίλειο της Ισπανίς παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών Acantilado de los Gigantes, Adeje-Arona, Almansa, Almodóvar del Campo, Almodóvar del Río, Alto Nerbioi-Amurrio, Alto Nerbioi-Laudio, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Consuegra, Donostia-San Sebastián, Estepa, Genil-Cubillas, Golf del Sur, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guía de Isora Litoral, Jódar, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Lora del Río, Los Yébenes, Martos, Medio-Andarax, Posadas, Puerto de Santiago-Playa la Arena, Quintanar de la Orden, Rambla (La)-Montalbán, San Isidro-Litoral, San Roque, Santoña, Sueño Azul, Torredonjimeno, Trebujena, Trujillo, Valle de la Orotava, Venta de Baños, και Villanueva del Río-Alcolea del Río.

Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα να υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια επεξεργασία ή σε ισοδύναμη επεξεργασία. Η δε παράγραφο 3 της ίδιας διατάξεως απαιτεί οι απορρίψεις από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων να πληρούν τις απαιτήσεις του τμήματος B του παραρτήματος I της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ. Η Επιτροπή φρονεί ότι οι οικισμοί περί των οποίων γίνεται λόγος στην προηγουμένη παράγραφο δεν πληρούν τις εν λόγω υποχρεώσεις, είτε επειδή τα λύματα δεν συλλέγονται συμφώνως προς το άρθρο 3 της ίδιας οδηγίας, οπότε δεν μπορούν να υποβληθούν ούτε σε επεξεργασία, είτε επειδή τα συλλεγόμενα ύδατα δεν υποβάλλονται στο σύνολό τους στην επεξεργασία του επιπέδου το οποίο απαιτεί το άρθρο 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, και οι απορρίψεις δεν πληρούν ούτε τις απαιτήσεις οι οποίες ορίζονται στο τμήμα B του παραρτήματος I της οδηγίας όπως απιατεί η παράγραφο 3 του ως άνω άρθρου 4.

Με τον τρίτο λόγο, η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 και το τμήμα Β του παραρτήματος I, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ καθότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών Almodóvar del Campo, Argamasilla de Alba, Cáceres, Condado de Huelva II (Chucena-Escacena-Paterna-Manzanilla), Consuegra, Don Benito-Villanueva de la Serena, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guillena, Los Yébenes, Madridejos, Mérida, Montcada, Montijo-Puebla Calzada, Palma del Condado, Quintanar de la Orden, Rubí, Sonseca, Soria, Trujillo, Venta de Baños, και Villafranca de los Barros.

Η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι οι ανωτέρω οικισμοί άνω των 10 000 μονάδων ισοδύναμου πληθυσμού που πραγματοποιούν απορρίψεις σε ευαίσθητες ζώνες δεν διασφαλίζουν για το σύνολο των λυμάτων τους αυστηρότερη επεξεργασία από εκείνη που περιγράφεται στο άρθρο 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, όπως απαιτεί το άρθρο 5, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας, αλλά ούτε και οι απορρίψεις σε ευαίσθητες ζώνες από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων των εν λόγω οικισμών πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις του τμήματος Β του παραρτήματός της I.

Με τον τέταρτο λόγο παραβάσεως, η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο της Ισπανίας ότι δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, σε συνδυασμό με το τμήμα Δ του παραρτήματος I της ίδιας οδηγίας, όσον αφορά τους οικισμούς Acantilado de los Gigantes, Adeje-Arona, Almansa, Almodóvar del Campo, Almodóvar del Río, Alto Nerbioi Amurrio, Alto Nerbioi-Laudio, Argamasilla de Alba, Bargas-Cabañas-Mocejón-Olías-Magán-Villaseca, Cáceres, Candelaria-Casco, Candelaria-Punta Larga, Condado de Huelva II (Chucena-Escacena-Paterna-Manzanilla), Consuegra, Don Benito-Villanueva de la Serena, Donostia-San Sebastián, Estepa, Genil-Cubillas, Golf del Sur, Guareña-Oliva de Mérida-Cristina, Guía de Isora Litoral, Guillena, Jódar, La Esperanza-La Laguna Sur-Santa Cruz-Valles (La Laguna, El Rosario, Santa Cruz), Lora del Río, Los Yébenes, Madridejos, Martos, Medio-Andarax, Mérida, Montijo-Puebla Calzada, Montcada, Palma del Condado, Posadas, Puerto de Santiago-Playa la Arena, Quintanar de la Orden, Rambla (La)-Montalbán, Rubí, San Isidro-Litoral, San Roque, Santoña, Sonseca, Soria, Sueño Azul, Torredonjimeno, Trebujena, Trujillo, Valle de la Orotava, Villanueva del Río-Alcolea del Río, Venta de Baños και Villafranca de los Barros.

---

(1)  Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ 1991, L 135, σ. 40).

(2)  Οδηγία 2013/64/ΕΕ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για την τροποποίηση των οδηγιών 91/271/ΕΟΚ, 1999/74/ΕΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών [2000/60/ΕΚ,] 2006/7/ΕΚ, 2006/25/ΕΚ και 2011/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω της αλλαγής του καθεστώτος της Μαγιότ έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2013, L 353, σ. 8).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/33 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/33

---

Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

(Υπόθεση C-462/23)

(2023/C 321/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Nikolova και B. Rous Demiri)

Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας παρέβη της υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 2, το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο β', και το άρθρο 9, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 2009/54/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εκμετάλλευση και τη θέση στο εμπόριο των φυσικών μεταλλικών νερών (1), καθόσον δεν απαγόρευσε τη διάθεση στο εμπόριο φυσικού μεταλλικού νερού και νερού πηγής προερχόμενου από μία και την αυτή πηγή υπό πολλές διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες, δεν επέβαλε την υποχρέωση να αναγράφεται το όνομα της πηγής στις ετικέτες των φυσικών μεταλλικών νερών και των νερών πηγής και επέτρεψε τη χρήση του όρου «νερό πηγής» για νερό το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις χρήσης του όρου «νερό πηγής»· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας παρέβη της υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 2, το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο β', και το άρθρο 9, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 2009/54/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εκμετάλλευση και τη θέση στο εμπόριο των φυσικών μεταλλικών νερών (1), καθόσον δεν απαγόρευσε τη διάθεση στο εμπόριο φυσικού μεταλλικού νερού και νερού πηγής προερχόμενου από μία και την αυτή πηγή υπό πολλές διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες, δεν επέβαλε την υποχρέωση να αναγράφεται το όνομα της πηγής στις ετικέτες των φυσικών μεταλλικών νερών και των νερών πηγής και επέτρεψε τη χρήση του όρου «νερό πηγής» για νερό το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις χρήσης του όρου «νερό πηγής»·

| — | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εκμετάλλευση και τη θέση στο εμπόριο των φυσικών μεταλλικών νερών, θεσπίζει στο άρθρο 8, παράγραφος 2, τον κανόνα «μία πηγή — μία εμπορική επωνυμία», ο οποίος απαγορεύει τη διάθεση στο εμπόριο φυσικών μεταλλικών νερών και νερών πηγής προερχόμενων από μία και την αυτή πηγή υπό πολλές διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες. Επιπλέον, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 9, παράγραφος 4, στοιχείο γ', της οδηγίας, οι ετικέτες των φυσικών μεταλλικών νερών και των νερών πηγής πρέπει να περιλαμβάνουν ένδειξη σχετικά με τον τόπο όπου γίνεται η εκμετάλλευση της πηγής και την ονομασία αυτής.

Ωστόσο, το βουλγαρικό δίκαιο επιτρέπει τη διάθεση στο εμπόριο φυσικού μεταλλικού νερού και νερού πηγής προερχόμενου από μία και την αυτή πηγή υπό πολλές διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες, καθώς και τη διάθεση στο εμπόριο μεταλλικού νερού και νερού πηγής με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά προερχόμενου από έναν και τον αυτό υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα ή υπόγειο στρώμα υπό διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες, γεγονός που αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/54/ΕΚ. Επιπλέον, το βουλγαρικό δίκαιο δεν απαιτεί να περιλαμβάνεται η ονομασία της πηγής, κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας, μεταξύ των υποχρεωτικών ενδείξεων που αναγράφονται στην ετικέτα των φυσικών μεταλλικών νερών και, ως εκ τούτου, δεν συνάδει με το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας. Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας παρέβη επίσης την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 4, στοιχείο γ', της οδηγίας, δεδομένου ότι το εθνικό δίκαιο επιτρέπει τη διάθεση στο εμπόριο νερού πηγής το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις περί επισήμανσης.

Η Επιτροπή απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στις 2 Ιουλίου 2020. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2021, η Επιτροπή απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας. Ωστόσο, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας δεν έχει θεσπίσει ακόμη τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο και δεν έχει, επίσης, κοινοποιήσει τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή.

---

(1)  
  ΕΕ 2009, L 164, σ. 45.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/34

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η EVH GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-312/20, EVH GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-464/23 P)

(2023/C 321/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: EVH GmbH (εκπρόσωποι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, EVH κατά Επιτροπής (T-312/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),
  1.α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-312/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, EVH κατά Επιτροπής (T-312/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),

1.α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-312/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως,

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-312/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-312/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ερμήνευσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης — ήτοι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 392 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 392 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η παράβλεψη της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών της αναιρεσείουσας για τυπικούς λόγους θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 393 επ. και 406 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην-υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 65 επ. της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωσης» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 74 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 220 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 229 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 260 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 337 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στη νυν αναιρεσείουσα υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 273, 278 επ., 328, 341, 344 και 382).

---

(1)  Κανονισμός (EΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/35 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/35

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η Stadtwerke Leipzig GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-313/20, Stadtwerke Leipzig GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-465/23 P)

(2023/C 321/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Stadtwerke Leipzig GmbH (εκπρόσωποι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, Stadtwerke Leipzig κατά Επιτροπής (T-313/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1)·
  1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-313/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως· |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, Stadtwerke Leipzig κατά Επιτροπής (T-313/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1)·

1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-313/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως·

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-332/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-332/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ερμήνευσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης — ήτοι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 392 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 392 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η παράβλεψη της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών της αναιρεσείουσας για τυπικούς λόγους θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 393 επ. και 406 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην-υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 65 επ. της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωσης» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 74 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 220 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 229 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 260 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 337 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στη νυν αναιρεσείουσα υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 273, 278 επ., 328, 341, 344 και 382).

---

(1)  Κανονισμός (EΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων) (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/37 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/37

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-314/20, Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-466/23 P)

(2023/C 321/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH (εκπρόσωποι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Bundesrepublik Deutschland, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020,, Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά Επιτροπής (T-314/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),
  1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-314/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020,, Stadtwerke Hameln Weserbergland GmbH κατά Επιτροπής (T-314/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),

1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-314/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως,

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-314/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-314/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων.

Πρώτον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, καθότι δεν καταδεικνύεται αν/με ποιον τρόπο το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε τον επηρεασμό της θέσης της αναιρεσείουσας στην αγορά (σκέψεις 23 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα επιχειρήματα της νυν αναιρεσείουσας καθόσον διαπίστωσε ότι δεν υφίσταται καμία ιδιαίτερη περίσταση ικανή να επηρεάσει τη θέση της στην αγορά (σκέψη 31 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματα της αναιρεσείουσας παραλείποντας να εξετάσει κατά πόσον αυτή θίγεται επί της ουσίας.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ. Κακώς δεν έγινε δεκτό με την ως άνω απόφαση ότι η αναιρεσείουσα θίγεται ατομικά.

Πρώτον, κακώς το Γενικό Δικαστήριο υπέθεσε ότι η επίσημη συμμετοχή στη διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων M.8871 αποτελούσε προϋπόθεση για να αποδειχθεί ότι η αναιρεσείουσα θίγεται ατομικά.

Δεύτερον, οι απαιτήσεις που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο όσον αφορά την απόδειξη άλλων ειδικών περιστάσεων προκειμένου να θεωρηθεί ότι θίγεται ατομικά η αναιρεσείουσα είναι υπερβολικές.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν εξέτασε επί της ουσίας τους νομικούς λόγους που αυτή προέβαλε πρωτοδίκως. Παραπέμποντας στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση T-312/20, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, και ειδικότερα του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 392 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η νυν αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 392 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Τρίτον, η παράβλεψη για τυπικούς λόγους της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών που παρέθεσε η νυν αναιρεσείουσα θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 393 επ. και 406 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην-υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 65 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωση» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 74 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 220 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 229 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 260 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 339 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Τέλος, με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας στη νυν αναιρεσείουσα με την απόφαση στην υπόθεση T-312/20 υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 273, 278 επ., 328, 341, 344 και 382 της ως άνω απόφασης).

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων) (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/39 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/39

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η TEAG Thüringer Energie AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-315/20, TEAG Thüringer Energie AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-467/23 P)

(2023/C 321/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: TEAG Thüringer Energie AG (εκπρόσωποι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, TEAG κατά Επιτροπής (T-315/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1)·
  1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-315/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, TEAG κατά Επιτροπής (T-315/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1)·

1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-315/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως,

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-315/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-315/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ερμήνευσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης -ήτοι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 392 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 392 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η παράβλεψη της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών της αναιρεσείουσας για τυπικούς λόγους θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 393 επ. και 406 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 65 επ. της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωσης» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 74 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 220 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 229 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 260 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 337 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στη νυν αναιρεσείουσα υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 273, 278 επ., 328, 341, 344 και 382).

---

(1)  Κανονισμός (EΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/40 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/40

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η EnergieVerbund Dresden GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-317/20, EnergieVerbund Dresden GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-468/23 P)

(2023/C 321/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: EnergieVerbund Dresden GmbH (εκπρόσωποοι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ε.ΟΝ SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, EVH κατά Επιτροπής (T-317/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),
  1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-317/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, EVH κατά Επιτροπής (T-317/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),

1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-317/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως,

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-317/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-317/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ερμήνευσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης — ήτοι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 391 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 391 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η παράβλεψη της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών της αναιρεσείουσας για τυπικούς λόγους θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 392επ. και 405 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην-υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 64 επ. της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωσης» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 73 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης)

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 219 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 228 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 259 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 336 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στη νυν αναιρεσείουσα υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 272, 277 επ., 327, 340, 343 και 381).

---

(1)  Κανονισμός (EΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/41 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/41

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η eins energie in sachsen GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-318/20, eins energie in sachsen GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-469/23 P)

(2023/C 321/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: eins energie in sachsen GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020,, eins energie in sachsen κατά Επιτροπής (T-318/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),
  1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-318/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020,, eins energie in sachsen κατά Επιτροπής (T-318/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),

1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-318/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως,

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-318/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-318/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων.

Πρώτον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, καθότι δεν καταδεικνύεται αν/με ποιον τρόπο το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε τον επηρεασμό της θέσης της νυν αναιρεσείουσας στην αγορά (σκέψεις 23 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα επιχειρήματα της νυν αναιρεσείουσας καθόσον διαπίστωσε ότι δεν υφίσταται καμία ιδιαίτερη περίσταση ικανή να επηρεάσει τη θέση της στην αγορά (σκέψη 31 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματα της νυν αναιρεσείουσας παραλείποντας να εξετάσει κατά πόσον αυτή θίγεται επί της ουσίας.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ. Κακώς δεν έγινε δεκτό με την ως άνω απόφαση ότι η αναιρεσείουσα θίγεται ατομικά.

Πρώτον, κακώς το Γενικό Δικαστήριο υπέθεσε ότι η επίσημη συμμετοχή στη διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων M.8871 αποτελούσε προϋπόθεση για να αποδειχθεί ότι η αναιρεσείουσα θίγεται ατομικά.

Δεύτερον, οι απαιτήσεις που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο όσον αφορά την απόδειξη άλλων ειδικών περιστάσεων προκειμένου να θεωρηθεί ότι θίγεται ατομικά η αναιρεσείουσα είναι υπερβολικές.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν εξέτασε επί της ουσίας τους νομικούς λόγους που αυτή προέβαλε πρωτοδίκως. Παραπέμποντας στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση T 312/20, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, και ειδικότερα του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 392 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η νυν αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 392 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Τρίτον, η παράβλεψη για τυπικούς λόγους της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών που παρέθεσε η νυν αναιρεσείουσα θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 393 επ. και 406 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 65 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωση» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 74 επ. της απόφασης στην υπόθεση T-312/20).

Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 220 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 229 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 260 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 339 επ. της απόφασης στην υπόθεση T 312/20).

Τέλος, με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας στη νυν αναιρεσείουσα με την απόφαση στην υπόθεση T 312/20 υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 273, 278 επ., 328, 341, 344 και 382 της ως άνω απόφασης).

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων) (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/43 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/43

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιουλίου 2023 η GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-319/20, GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-470/23 P)

(2023/C 321/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG (εκπρόσωποι: I. Zenke, Rechtsanwältin, T. Heymann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, GGEW κατά Επιτροπής (T-319/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),·
  1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-319/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, GGEW κατά Επιτροπής (T-319/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),·

1α. επικουρικώς, και εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση T-319/20 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί δεόντως,

| 2. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-392/20. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων δικηγόρων και των δαπανών μετακίνησης της νυν αναιρεσείουσας όσον αφορά την υπόθεση T-392/20.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ερμήνευσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης — ήτοι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 139/2004 (1).

Πρώτον, η παράβαση του δικαίου της Ένωσης οφείλεται στη μη εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ λόγω του φερόμενου ως αποτελέσματος αποκλεισμού του άρθρου 21 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 391 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα σχετικά με συμφωνία σύμπραξης μεταξύ της RWE και της E.ON κατά την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 391 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η παράβλεψη της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών της αναιρεσείουσας για τυπικούς λόγους θεωρείται προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων (σκέψεις 392 επ. και 405 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης)

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Επιτροπής στις υποθέσεις M.8871 και M.8870 και η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων της Bundeskartellamt στην υπόθεση B8 28/19 δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας ενιαίας πράξης συγκέντρωσης η οποία έπρεπε να εξεταστεί στο πλαίσιο διαδικασίας συγκέντρωσης.

Συναφώς, αφενός, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι αγνόησε την απόκτηση συμμετοχής ύψους 16,67 % από την RWE στην E.ON στην υπόθεση B8-28/19 (σκέψεις 65 επ. της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).

Αφετέρου, επικρίνεται η ερμηνεία του όρου «ενιαία συγκέντρωσης» κατά το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004 (σκέψεις 74 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης και εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 2 του κανονισμού 139/2004 καθόσον προέβη σε μη ορθή ανάλυση της αγοράς στην υπόθεση M.8871.

Πρώτον, εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε το ότι η Επιτροπή αφήνει ανοιχτό τον ορισμό της αγοράς (σκέψεις 219 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ανεπάρκεια των προβλέψεων της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς (σκέψεις 228 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τρίτον, η αναιρεσείουσα επικρίνει την κατά την κρίση της ανεπαρκή εκτίμηση των προοπτικών ανάπτυξης της ισχύος της RWE στην αγορά (σκέψεις 259 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέταρτον, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ανεπαρκής εκτίμηση της ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ των RWE και E.ON καθώς και της εξαφάνισης της E.ON (σκέψεις 336 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).

Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε την αρχή της κατανομής του βάρους αποδείξεως επιβάλλοντας με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στη νυν αναιρεσείουσα υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τις αποδείξεις (σκέψεις 272, 277 επ., 327, 340, 343 και 381).

---

(1)  Κανονισμός (EΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/44 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/44

---

Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

(Υπόθεση C-479/23)

(2023/C 321/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Ilkova και P. Messina)

Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας

Αιτήματα

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθεί προς την οδηγία (ΕΕ) 2019/520 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2019, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων και με τη διευκόλυνση της διασυνοριακής ανταλλαγής πληροφοριών για μη καταβολή οδικών τελών στην Ένωση ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθεί προς την οδηγία (ΕΕ) 2019/520 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2019, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων και με τη διευκόλυνση της διασυνοριακής ανταλλαγής πληροφοριών για μη καταβολή οδικών τελών στην Ένωση ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

| — | να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσό που ισοδυναμεί προς το υψηλότερο από τα δύο ακόλουθα ποσά: 1) ημερήσιο ποσό ύψους 1 800 ευρώ, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών που θα έχουν παρέλθει από την επομένη της λήξης της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο την οποία προβλέπει η εν λόγω οδηγία έως την ημερομηνία παύσης της παράβασης, ή, σε περίπτωση μη παύσης της παράβασης, έως την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία· 2) ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 504 000 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσό που ισοδυναμεί προς το υψηλότερο από τα δύο ακόλουθα ποσά: 1) ημερήσιο ποσό ύψους 1 800 ευρώ, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών που θα έχουν παρέλθει από την επομένη της λήξης της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο την οποία προβλέπει η εν λόγω οδηγία έως την ημερομηνία παύσης της παράβασης, ή, σε περίπτωση μη παύσης της παράβασης, έως την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία· 2) ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 504 000 ευρώ·

| — | εάν η διαπιστωθείσα υπό το σημείο 1 παράβαση εξακολουθεί να υφίσταται κατά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα υπόθεση, να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 9 720 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα υπόθεση, έως ότου η Δημοκρατία της Βουλγαρίας συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία· |
| --- | --- |

—

εάν η διαπιστωθείσα υπό το σημείο 1 παράβαση εξακολουθεί να υφίσταται κατά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα υπόθεση, να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 9 720 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα υπόθεση, έως ότου η Δημοκρατία της Βουλγαρίας συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία·

| — | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/520 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2019, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων και με τη διευκόλυνση της διασυνοριακής ανταλλαγής πληροφοριών για μη καταβολή οδικών τελών στην Ένωση προβλέπει ένα σύνολο κανόνων με σκοπό να καταστεί δυνατή η διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων και να θεσπιστεί νομική βάση για τη διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα οχήματα και τους ιδιοκτήτες ή κατόχους τους που δεν έχουν καταβάλει οδικά τέλη στην Ένωση.

Σύμφωνα με το άρθρο 32, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν, το αργότερο μέχρι τις 19 Οκτωβρίου 2021, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία. Όφειλαν να κοινοποιήσουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.

Η Επιτροπή απέστειλε στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας προειδοποιητική επιστολή στις 19 Οκτωβρίου 2021. Στις 19 Μαΐου 2022 της απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη. Ωστόσο, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας δεν έχει θεσπίσει ακόμη τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο ούτε τα έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή.

---

(1)  
  ΕΕ 2019, L 91, σ. 45.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/45 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/45

---

Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

(Υπόθεση C-480/23)

(2023/C 321/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Ruseva και P. Messina)

Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας

Αιτήματα

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία (ΕΕ) 2019/1161 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/33/ΕΚ σχετικά με την προώθηση καθαρών και ενεργειακώς αποδοτικών οχημάτων οδικών μεταφορών ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία (ΕΕ) 2019/1161 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/33/ΕΚ σχετικά με την προώθηση καθαρών και ενεργειακώς αποδοτικών οχημάτων οδικών μεταφορών ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

| — | να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσό που ισοδυναμεί προς το υψηλότερο από τα δύο ακόλουθα ποσά: 1) ημερήσιο ποσό ύψους 1 800 ευρώ, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών που θα έχουν παρέλθει από την επομένη της λήξης της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο την οποία προβλέπει η εν λόγω οδηγία έως την ημερομηνία παύσης της παράβασης, ή, σε περίπτωση μη παύσης της παράβασης, έως την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία· ή 2) ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 504 000 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσό που ισοδυναμεί προς το υψηλότερο από τα δύο ακόλουθα ποσά: 1) ημερήσιο ποσό ύψους 1 800 ευρώ, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών που θα έχουν παρέλθει από την επομένη της λήξης της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο την οποία προβλέπει η εν λόγω οδηγία έως την ημερομηνία παύσης της παράβασης, ή, σε περίπτωση μη παύσης της παράβασης, έως την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία· ή 2) ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 504 000 ευρώ·

| — | σε περίπτωση που η διαπιστωθείσα υπό το σημείο 1 παράβαση εξακολουθεί να υφίσταται κατά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία, να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 10 800 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία, για όσο χρονικό διάστημα το εν λόγω κράτος μέλος παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία· |
| --- | --- |

—

σε περίπτωση που η διαπιστωθείσα υπό το σημείο 1 παράβαση εξακολουθεί να υφίσταται κατά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία, να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 10 800 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα διαδικασία, για όσο χρονικό διάστημα το εν λόγω κράτος μέλος παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία·

| — | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/1161 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/33/ΕΚ σχετικά με την προώθηση καθαρών και ενεργειακώς αποδοτικών οχημάτων οδικών μεταφορών (στο εξής: οδηγία) αποσκοπεί στην προώθηση και την τόνωση της αγοράς του τομέα των καθαρών και ενεργειακώς αποδοτικών οχημάτων και στη βελτίωση της συμβολής του τομέα των μεταφορών στην υλοποίηση των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το περιβάλλον, το κλίμα και την ενέργεια. Για την επίτευξη των σκοπών αυτών, η οδηγία επιβάλλει την υποχρέωση στα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι οι αναθέτουσες αρχές και οι αναθέτοντες φορείς λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις που αφορούν την κατανάλωση ενέργειας και το περιβάλλον καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του οχήματος, συμπεριλαμβανομένης της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών CO2 και ορισμένων ρύπων, όταν προμηθεύονται ορισμένα οχήματα.

Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία έως τις 2 Αυγούστου 2021 και πρέπει να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή για τις διατάξεις αυτές. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, πρέπει επίσης να μεριμνούν ώστε οι διατάξεις αυτές να περιέχουν παραπομπή στην οδηγία ή να συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους.

Η Επιτροπή απέστειλε στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας προειδοποιητική επιστολή στις 29 Σεπτεμβρίου 2021. Στις 6 Απριλίου 2022 της απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη. Ωστόσο, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας δεν έχει θεσπίσει ακόμη τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο ούτε τα έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή.

---

(1)  
  ΕΕ 2019, L 188, σ. 116.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/46 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/46

---

Αναίρεση που άσκησε στις 27 Iουλίου 2023 η Mainova AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-320/20, Mainova AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-484/23 P)

(2023/C 321/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Mainova AG (εκπρόσωπος: C. Schalast, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Bundesrepublik Deutschland, E.ON SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, Mainova κατά Επιτροπής (T-320/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),· |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, Mainova κατά Επιτροπής (T-320/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),·

| 2. | επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, |
| --- | --- |

2.

επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,

| 3. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

3.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ. Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο καθόρισε τις προϋποθέσεις της ενεργητικής νομιμοποίησης βάσει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ κατά τρόπο υπερβολικά στενό και αντίθετο προς τη δική του νομολογία και τη νομολογία του Δικαστηρίου. Aναφέρθηκε απλώς στην απόφαση της 4ης Ιουλίου 2006, easyJet κατά Επιτροπής (Τ-177/04) χωρίς να λάβει υπόψη τις περιστάσεις εν προκειμένω. Οι περιστάσεις αυτές περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, την εντατική εμπλοκή της νυν αναιρεσείουσας στο πλαίσιο ιδίως της συνολικής πράξης, την ειδική συμμετοχή της σε προσωπική συνάντηση με την Επιτροπή και την αναγνώριση της ιδιότητας ενδιαφερομένου τρίτου από τον σύμβουλο ακροάσεων της Επιτροπής. Κατά συνέπεια, η νομική θέση που εκφράζεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση υπονομεύει σημαντικά τη νομική προστασία έναντι των αποφάσεων περί ελέγχου των συγκεντρώσεων στο μέλλον.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν έλαβε υπόψη του τις απαιτήσεις της νομιμότητας και του κράτους δικαίου. Στην απόφανσή του επί της ενεργητικής νομιμοποίησης, το Γενικό Δικαστήριο παράβλεψε το ότι ο σύμβουλος ακροάσεων αναγνώρισε την ιδιότητα της νυν αναιρεσείουσας και δέχτηκε να την ενημερώσει σχετικά με άλλες δυνατότητες να λάβει θέση στο πλαίσιο της διαδικασίας. Αντ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η νυν αναιρεσείουσα θα μπορούσε να είχε μετάσχει εντατικότερα στη διαδικασία. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι αρκέστηκε στη διαβεβαίωση του συμβούλου ακροάσεων ως οργάνου της Επιτροπής. Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές της νομιμότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Κατά συνέπεια, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση συνεπάγεται ότι η Επιτροπή θα μπορεί στο μέλλον να αποφασίζει ελεύθερα για τις δυνατότητες άσκησης ενδίκων προσφυγών κατά των εν λόγω πράξεων.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 139/2004 (1), με την εσφαλμένη του απόφαση περί διαχωρισμού της συνολικής πράξεως μεταξύ της RWE και της E.ON, καθόσον αναφέρθηκε αποκλειστικά στην ενοποιημένη ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με το ζήτημα αρμοδιότητας και αγνόησε τη δική του νομολογία που απορρέει από την απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2006, 282/02, Cementbouw Handel & Industrie κατά Επιτροπής, καθώς και την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές της ιεραρχίας των κανόνων δικαίου, της υπεροχής του δικαίου και της διακρίσεως των εξουσιών.

Τέλος, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αφορά εσφαλμένη εκτίμηση του «Investor Relationship Agreement» που προσκόμισαν η RWE και η E.ON. Το Γενικό Δικαστήριο παράβλεψε το γεγονός ότι η συμφωνία αυτή ήταν ανίσχυρη δυνάμει του γερμανικού δικαίου περί των μετοχικών εταιριών. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, άφησε άνευ ελέγχου ουσιώδη ζητήματα και, κατά συνέπεια, εξέδωσε απόφαση η οποία ήταν νομικώς εσφαλμένη.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/47 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/47

---

Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2023 η enercity AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 17 Μαΐου 2023 στην υπόθεση T-321/20, enercity AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-485/23 P)

(2023/C 321/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: enercity AG (εκπρόσωπος: C. Schalast, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην κατ’ αναίρεση διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ε.ΟΝ SE, RWE AG

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, enercity κατά Επιτροπής (T-321/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),· |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 17ης Μαΐου 2020, enercity κατά Επιτροπής (T-321/20), καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2019, σχετικά με τη συγχώνευση «RWE/E.ON Assets» (Υπόθεση M.8871, ΕΕ 2000, C 111, σ. 1),·

| 2. | επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου; |
| --- | --- |

2.

επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου;

| 3. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

3.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ. Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο καθόρισε τις προϋποθέσεις της ενεργητικής νομιμοποίησης βάσει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ κατά τρόπο υπερβολικά στενό και αντίθετο προς τη δική του νομολογία και τη νομολογία του Δικαστηρίου. Απλώς και μόνον αναφέρθηκε στην απόφαση της 4ης Ιουλίου 2006, easyJet κατά Επιτροπής (Τ-177/04) χωρίς να λάβει υπόψη τις περιστάσεις εν προκειμένω. Οι περιστάσεις αυτές περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, την εντατική εμπλοκή της νυν αναιρεσείουσας στο πλαίσιο ιδίως της συνολικής πράξης, την ειδική συμμετοχή της σε προσωπική συνάντηση με την Επιτροπή και την αναγνώριση της ιδιότητας ενδιαφερομένου τρίτου από τον σύμβουλο ακροάσεων της Επιτροπής. Κατά συνέπεια, η νομική θέση που εκφράζεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση υπονομεύει σημαντικά τη νομική προστασία έναντι των αποφάσεων περί ελέγχου των συγκεντρώσεων στο μέλλον.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν έλαβε υπόψη του τις απαιτήσεις της νομιμότητας και του κράτους δικαίου. Στην απόφανσή του επί της ενεργητικής νομιμοποίησης, το Γενικό Δικαστήριο παράβλεψε το ότι ο σύμβουλος ακροάσεων αναγνώρισε την ιδιότητα της νυν αναιρεσείουσας και δέχτηκε να την ενημερώσει σχετικά με άλλες δυνατότητες να λάβει θέση στο πλαίσιο της διαδικασίας. Αντ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η νυν αναιρεσείουσα θα μπορούσε να είχε μετάσχει εντατικότερα στη διαδικασία. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι αρκέστηκε στη διαβεβαίωση του συμβούλου ακροάσεων ως οργάνου της Επιτροπής. Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές της νομιμότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Κατά συνέπεια, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση συνεπάγεται ότι η Επιτροπή θα μπορεί στο μέλλον να αποφασίζει ελεύθερα για τις δυνατότητες άσκησης ενδίκων προσφυγών κατά των εν λόγω πράξεων.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 139/2004 (1), με την εσφαλμένη του απόφαση περί διαχωρισμού της συνολικής πράξεως μεταξύ της RWE και της E.ON, καθόσον αναφέρθηκε αποκλειστικά στην ενοποιημένη ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με το ζήτημα αρμοδιότητας και αγνόησε τη δική του νομολογία που απορρέει από την απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2006, 282/02, Cementbouw Handel & Industrie κατά Επιτροπής, καθώς και την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 139/2004. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές της ιεραρχίας των κανόνων δικαίου, της υπεροχής του δικαίου και της διακρίσεως των εξουσιών.

Τέλος, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αφορά εσφαλμένη εκτίμηση του «Investor Relationship Agreement» που προσκόμισαν η RWE και η E.ON. Το Γενικό Δικαστήριο παράβλεψε το γεγονός ότι η συμφωνία αυτή ήταν ανίσχυρη δυνάμει του γερμανικού δικαίου περί των μετοχικών εταιριών. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, άφησε άνευ ελέγχου ουσιώδη ζητήματα και, κατά συνέπεια, εξέδωσε απόφαση η οποία ήταν νομικώς εσφαλμένη..

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/48 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/48

---

Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-487/23)

(2023/C 321/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Santiago de Albuquerque και G. Gattinara)

Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1) | Να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (1), καθόσον δεν διασφάλισε ούτε διασφαλίζει ότι:






  — | η τοπική αυτοδιοίκηση κατά τα έτη 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 και 2018, |
| --- | --- | --- |

1)

Να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (1), καθόσον δεν διασφάλισε ούτε διασφαλίζει ότι:

—

η τοπική αυτοδιοίκηση κατά τα έτη 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 και 2018,

| — | οι πορτογαλικές δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα (κλάδος της υγείας) από το 2013 έως το 2022, |
| --- | --- |

—

οι πορτογαλικές δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα (κλάδος της υγείας) από το 2013 έως το 2022,

| — | η Αυτόνομη Περιφέρεια της Μαδέιρα από το 2013 έως το 2022, |
| --- | --- |

—

η Αυτόνομη Περιφέρεια της Μαδέιρα από το 2013 έως το 2022,

| — | η Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών το 2013 και από το 2015 έως το 2022, |
| --- | --- |

—

η Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών το 2013 και από το 2015 έως το 2022,

κατέβαλαν τις οφειλές τους από εμπορικές συναλλαγές εντός των προθεσμιών που προβλέπονται από το άρθρο αυτό.

| 2) | Να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Ο λόγος άσκησης της προσφυγής έγκειται στην παράβαση από την Πορτογαλική Δημοκρατία του άρθρου 4, παράγραφοι 3 και 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/7/ΕΕ, από το 2012 έως σήμερα. Κατά τις διατάξεις αυτές, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στις εμπορικές συναλλαγές στις οποίες ο οφειλέτης είναι δημόσια αρχή, η προθεσμία πληρωμής δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί σε 60 ημέρες για τις δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα και είναι κατάλληλα αναγνωρισμένες για τον σκοπό αυτόν. Η οδηγία 2011/7/ΕE ορίζει ότι τα κράτη μέλη έπρεπε να τη μεταφέρουν στην εσωτερική τους έννομη τάξη μέχρι τις 16 Μαρτίου 2013.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία επί παραβάσει της οδηγίας 2011/7/ΕE κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, αφού της επέστησε την προσοχή στη συστηματική και διαρκή παράβαση, από διάφορες πορτογαλικές δημόσιες επιχειρήσεις, κατά την πληρωμή των οφειλών τους από εμπορικές συναλλαγές, των προθεσμιών που προβλέπονται από το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/7/ΕE. Η παράβαση αυτή συνεχιζόταν κατά την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη (5 Δεκεμβρίου 2017).

Από ένα σύνολο εκθέσεων παρακολούθησης με στοιχεία για τις μέσες τιμές πληρωμής των δημόσιων επιχειρήσεων στους διάφορους τομείς της πορτογαλικής δημόσιας διοίκησης, τα οποία εστάλησαν από την Πορτογαλική Δημοκρατία στις υπηρεσίες της Επιτροπής μετά από αίτημά τους, προκύπτει ότι οι πορτογαλικοί δημόσιοι φορείς σε διάφορους τομείς της πορτογαλικής δημόσιας διοίκησης συνέχισαν, μετά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη και μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης της προσφυγής, να πληρώνουν τις οφειλές τους από εμπορικές συναλλαγές καθ’ υπέρβαση των προθεσμιών που προβλέπονται από το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/7/ΕE. Πρόκειται, ειδικότερα, για τους εξής δημόσιους φορείς:

| — | την τοπική αυτοδιοίκηση κατά τα έτη 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 και 2018, |
| --- | --- |

—

την τοπική αυτοδιοίκηση κατά τα έτη 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 και 2018,

| — | τις πορτογαλικές δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα (κλάδος της υγείας) από το 2013 έως το 2022, |
| --- | --- |

—

τις πορτογαλικές δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα (κλάδος της υγείας) από το 2013 έως το 2022,

| — | την Αυτόνομη Περιφέρεια της Μαδέιρα από το 2013 έως το 2022, |
| --- | --- |

—

την Αυτόνομη Περιφέρεια της Μαδέιρα από το 2013 έως το 2022,

| — | την Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών το 2013 και από το 2015 έως το 2022. |
| --- | --- |

—

την Αυτόνομη Περιφέρεια των Αζορών το 2013 και από το 2015 έως το 2022.

Επιπλέον, η Πορτογαλική Δημοκρατία, στις εκθέσεις που αφορούν τα έτη 2020, 2021 και 2022, περιέλαβε μόνον ελλιπή στοιχεία, ισχυριζόμενη ότι δεν διέθετε στοιχεία σχετικά με την τοπική αυτοδιοίκηση για τα συγκεκριμένα έτη λόγω μετάβασης στο λογιστικό σύστημα για την τοπική αυτοδιοίκηση. Μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης της προσφυγής, η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν είχε συμπληρώσει τα στοιχεία των εν λόγω εκθέσεων ούτε απέστειλε ενημερωμένα στοιχεία.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/7/ΕE, καθόσον δεν διασφάλισε ούτε διασφαλίζει ότι οι ως άνω δημόσιοι φορείς πλήρωσαν τις οφειλές τους από εμπορικές συναλλαγές εντός των προβλεπόμενων από το εν λόγω άρθρο προθεσμιών.

---

(1)  
  ΕΕ 2011, L 48, σ. 1.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/50

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2023 [αίτηση του Landgericht Stuttgart (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — S. κατά AD GmbH

(Υπόθεση C-440/20 (1), AD)

(2023/C 321/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  
  ΕΕ C 443 της 21.12.2020.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/50

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2023 [αίτηση του Tribunalul Bihor (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P.C.H. κατά Parchetul de pe lângă Tribunalul Bihor, Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Oradea, Ministerul Public — Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justitie, παρισταμένου του: Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

(Υπόθεση C-642/21 (1), Parchetul de pe lângă Tribunalul Bihor κ.λπ.)

(2023/C 321/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  
  ΕΕ C 95 της 28.2.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/50

---

Διάταξη του προέδρου του έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2023 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας

(Υπόθεση C-69/22) (1)

(2023/C 321/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Ο πρόεδρος του έκτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  
  ΕΕ C 171 της 25.4.2022.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/50

---

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2023 [αίτηση του Amtsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά TAP Portugal

(Υπόθεση C-52/23 (1), flightright)

(2023/C 321/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  
  JO C 164 της 8.5.2023.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/51

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2023 — VC κατά EU-OSHA

(Υπόθεση T-126/23 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Δημόσιες συμβάσεις - Αποκλεισμός για διάστημα δύο ετών από τις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων και χορήγησης επιδοτήσεων χρηματοδοτούμενων από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και από το ΕΤΑ - Δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τον εν λόγω αποκλεισμό - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Επείγον - Fumus boni juris - Στάθμιση των συμφερόντων)

(2023/C 321/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αιτούσα: VC (εκπρόσωποι: J. Rodríguez Cárcamo και S. Centeno Huerta, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία

Αντικείμενο

Με την ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ αίτησή της, η αιτούσα ζητεί να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης 2023/01 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA), της 13ης Ιανουαρίου 2023, σχετικά με τον αποκλεισμό της αιτούσας από τη συμμετοχή στις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων, χορήγησης επιδοτήσεων και βραβείων, ανάθεσης συμβάσεων και παροχής χρηματοδοτικών μέσων που καλύπτονται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από τη συμμετοχή στις διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων που αφορούν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και ρυθμίζονται από τον κανονισμό (ΕE) 2018/1877 του Συμβουλίου.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης 2023/01 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA), της 13ης Ιανουαρίου 2023, σχετικά με τον αποκλεισμό της VC από τη συμμετοχή στις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων, χορήγησης επιδοτήσεων και βραβείων, ανάθεσης συμβάσεων και παροχής χρηματοδοτικών μέσων που καλύπτονται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από τη συμμετοχή στις διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων που αφορούν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και ρυθμίζονται από τον κανονισμό (ΕE) 2018/1877 του Συμβουλίου, κατά το μέρος που η απόφαση αυτή προβλέπει, στο άρθρο 4, τη δημοσίευση στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ορισμένων πληροφοριών σχετικά με τον αποκλεισμό της VC από τη συμμετοχή στις εν λόγω διαδικασίες. |
| --- | --- |

1)

Αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης 2023/01 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA), της 13ης Ιανουαρίου 2023, σχετικά με τον αποκλεισμό της VC από τη συμμετοχή στις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων, χορήγησης επιδοτήσεων και βραβείων, ανάθεσης συμβάσεων και παροχής χρηματοδοτικών μέσων που καλύπτονται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από τη συμμετοχή στις διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων που αφορούν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και ρυθμίζονται από τον κανονισμό (ΕE) 2018/1877 του Συμβουλίου, κατά το μέρος που η απόφαση αυτή προβλέπει, στο άρθρο 4, τη δημοσίευση στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ορισμένων πληροφοριών σχετικά με τον αποκλεισμό της VC από τη συμμετοχή στις εν λόγω διαδικασίες.

| 2) | Απορρίπτει την αίτηση κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει την αίτηση κατά τα λοιπά.

| 3) | Ανακαλεί τη διάταξη της 13ης Μαρτίου 2023, VC κατά EU-OSHA (T-126/23 R). |
| --- | --- |

3)

Ανακαλεί τη διάταξη της 13ης Μαρτίου 2023, VC κατά EU-OSHA (T-126/23 R).

| 4) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

4)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/51

---

Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2023 — Semedo κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-349/23)

(2023/C 321/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Monica Semedo (Grevenmacher, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: T. Bontinck, A. Guillerme, L. Burguin και L. Marchal)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2023 με την οποία διαπιστώθηκε ότι oι συμπεριφορές τις οποίες προσάπτει ο [εμπιστευτικό] (1) στη Monica Semedo συνιστούν ηθική παρενόχληση κατά την έννοια του άρθρου 12α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2023 με την οποία διαπιστώθηκε ότι oι συμπεριφορές τις οποίες προσάπτει ο [εμπιστευτικό] (1) στη Monica Semedo συνιστούν ηθική παρενόχληση κατά την έννοια του άρθρου 12α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2023 με την οποία επιβλήθηκε στη Monica Semedo κύρωση συνιστάμενη στη δεκαήμερη απώλεια του δικαιώματός της σε αποζημίωση διαμονής βάσει της προαναφερθείσας αποφάσεως· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Απριλίου 2023 με την οποία επιβλήθηκε στη Monica Semedo κύρωση συνιστάμενη στη δεκαήμερη απώλεια του δικαιώματός της σε αποζημίωση διαμονής βάσει της προαναφερθείσας αποφάσεως·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 9, παράγραφος 5, της απόφασης του προεδρείου, της 2ας Ιουλίου 2018, σχετικά με τη λειτουργία της συμβουλευτικής επιτροπής που εξετάζει τις καταγγελίες για παρενόχληση οι οποίες αφορούν τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με τις διαδικασίες της για την εξέταση καταγγελιών, κατά το μέτρο που η εν λόγω διάταξη δεν παρέχει στο πρόσωπο το οποίο αφορά η έρευνα τη δυνατότητα να διατυπώσει τα επιχειρήματά του παρουσία προσώπου της επιλογής του ή τουλάχιστον παρουσία του δικηγόρου του· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 9, παράγραφος 5, της απόφασης του προεδρείου, της 2ας Ιουλίου 2018, σχετικά με τη λειτουργία της συμβουλευτικής επιτροπής που εξετάζει τις καταγγελίες για παρενόχληση οι οποίες αφορούν τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με τις διαδικασίες της για την εξέταση καταγγελιών, κατά το μέτρο που η εν λόγω διάταξη δεν παρέχει στο πρόσωπο το οποίο αφορά η έρευνα τη δυνατότητα να διατυπώσει τα επιχειρήματά του παρουσία προσώπου της επιλογής του ή τουλάχιστον παρουσία του δικηγόρου του·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ακρόασης και των δικαιωμάτων άμυνας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν εξέδωσε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις υπό συνθήκες οι οποίες διασφάλισαν το δικαίωμά της να ακουστεί και να ασκήσει τα δικαιώματά άμυνας κατά τη διαδικασία ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής που εξετάζει τις καταγγελίες για παρενόχληση οι οποίες αφορούν τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στο εξής: συμβουλευτική επιτροπή) και ενώπιον της Προέδρου του Κοινοβουλίου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, εξάλλου, ότι το άρθρο 9, παράγραφος 5, της απόφασης της 2ας Ιουλίου 2018, σχετικά με τη λειτουργία της συμβουλευτικής επιτροπής και με τις διαδικασίες της για την εξέταση καταγγελιών, είναι παράνομο στο μέτρο που δεν παρέχει στο πρόσωπο το οποίο αφορά η έρευνα τη δυνατότητα διατυπώσει τα επιχειρήματά του παρουσία προσώπου της επιλογής του ή τουλάχιστον παρουσία του δικηγόρου του. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ακρόασης και των δικαιωμάτων άμυνας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν εξέδωσε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις υπό συνθήκες οι οποίες διασφάλισαν το δικαίωμά της να ακουστεί και να ασκήσει τα δικαιώματά άμυνας κατά τη διαδικασία ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής που εξετάζει τις καταγγελίες για παρενόχληση οι οποίες αφορούν τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στο εξής: συμβουλευτική επιτροπή) και ενώπιον της Προέδρου του Κοινοβουλίου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, εξάλλου, ότι το άρθρο 9, παράγραφος 5, της απόφασης της 2ας Ιουλίου 2018, σχετικά με τη λειτουργία της συμβουλευτικής επιτροπής και με τις διαδικασίες της για την εξέταση καταγγελιών, είναι παράνομο στο μέτρο που δεν παρέχει στο πρόσωπο το οποίο αφορά η έρευνα τη δυνατότητα διατυπώσει τα επιχειρήματά του παρουσία προσώπου της επιλογής του ή τουλάχιστον παρουσία του δικηγόρου του.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, για τον λόγο ότι η απόφαση με την οποία διαπιστώθηκε ότι η συμπεριφορά της Monica Semedo συνιστά ηθική παρενόχληση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον οι καταγγελθείσες συμπεριφορές δεν πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 12α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, για τον λόγο ότι η απόφαση με την οποία διαπιστώθηκε ότι η συμπεριφορά της Monica Semedo συνιστά ηθική παρενόχληση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον οι καταγγελθείσες συμπεριφορές δεν πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 12α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  Μη δημοσιοποιούμενα εμπιστευτικά στοιχεία.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/52 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/52

---

Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2023 — Verdeja Muñiz κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-352/23)

(2023/C 321/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Pedro Verdeja Muñiz (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: F. Verdeja González, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (στο εξής: ΕΚΤ) από τις 21 Ιουλίου 2022 έως τις 15 Ιουνίου 2023, καθόσον αύξησαν το Euribor και παρενέβησαν στη χρηματοπιστωτική αγορά και στην αγορά ενυπόθηκων δανείων, χωρίς να διασφαλίσουν την προστασία του προσφεύγοντος ως οφειλέτη, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (στο εξής: ΕΚΤ) από τις 21 Ιουλίου 2022 έως τις 15 Ιουνίου 2023, καθόσον αύξησαν το Euribor και παρενέβησαν στη χρηματοπιστωτική αγορά και στην αγορά ενυπόθηκων δανείων, χωρίς να διασφαλίσουν την προστασία του προσφεύγοντος ως οφειλέτη,

| — | να υποχρεώσει την ΕΚΤ να λάβει φορολογικά μέτρα προκειμένου το Euribor που έχει εφαρμογή στο ενυπόθηκο δάνειο του προσφεύγοντος να διατηρηθεί στο επίπεδο που ίσχυε πριν από την απόφαση της 14ης Απριλίου 2022· να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την ΕΚΤ να λάβει φορολογικά μέτρα προκειμένου το Euribor που έχει εφαρμογή στο ενυπόθηκο δάνειο του προσφεύγοντος να διατηρηθεί στο επίπεδο που ίσχυε πριν από την απόφαση της 14ης Απριλίου 2022· να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας ο προσφεύγων δεν μπορεί ούτε υποχρεούται να προσβάλλει τις αποφάσεις της ΕΚΤ. |
| --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας ο προσφεύγων δεν μπορεί ούτε υποχρεούται να προσβάλλει τις αποφάσεις της ΕΚΤ.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας η ΕΚΤ δεν πρέπει να προκαλεί αυξήσεις τιμών κατά παράβαση του άρθρου 282, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας η ΕΚΤ δεν πρέπει να προκαλεί αυξήσεις τιμών κατά παράβαση του άρθρου 282, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.

| 3. | Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας η ΕΚΤ δεν πρέπει να ενεργεί αντίθετα προς την ελευθερία της αγοράς, κατά την έννοια του άρθρου 127, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας η ΕΚΤ δεν πρέπει να ενεργεί αντίθετα προς την ελευθερία της αγοράς, κατά την έννοια του άρθρου 127, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

| 4. | Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας η ΕΚΤ οφείλει να λαμβάνει αποτελεσματικά μέτρα προστασίας κατά της αύξησης του Euribor. |
| --- | --- |

4.

Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται στη νομική βάση δυνάμει της οποίας η ΕΚΤ οφείλει να λαμβάνει αποτελεσματικά μέτρα προστασίας κατά της αύξησης του Euribor.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/53 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/53

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2023 — YH κατά EKT

(Υπόθεση T-366/23)

(2023/C 321/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: YH (εκπρόσωποι: J. Lehnhardt, R. Hübner και A. Walter, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 5ης Μαΐου 2023 (ECB-SSM-2023-DE-12 QLF-2022-0054, QLF-2023-0020, QLF-2023-0021), περί εναντιώσεως στην απόκτηση από την προσφεύγουσα ειδικής συμμετοχής στην M.M. Warburg & Co (AG & Co.) Kommanditgesellschaft auf Aktien, M.M. Warburg & CO Hypothekenbank Aktiengesellschaft and Marcard, Stein & Co AG· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 5ης Μαΐου 2023 (ECB-SSM-2023-DE-12 QLF-2022-0054, QLF-2023-0020, QLF-2023-0021), περί εναντιώσεως στην απόκτηση από την προσφεύγουσα ειδικής συμμετοχής στην M.M. Warburg & Co (AG & Co.) Kommanditgesellschaft auf Aktien, M.M. Warburg & CO Hypothekenbank Aktiengesellschaft and Marcard, Stein & Co AG·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις των διαδικαστικών κανόνων αξιολόγησης των ειδικών συμμετοχών. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις των διαδικαστικών κανόνων αξιολόγησης των ειδικών συμμετοχών.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις ουσιωδών διαδικαστικών απαιτήσεων εκ μέρους της ΕΚΤ, επί παραδείγματι (i) προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως διά της συνεκτιμήσεως πραγματικών περιστατικών επί των οποίων η προσφεύγουσα δεν μπορούσε να τοποθετηθεί πριν από την έκδοση της αποφάσεως και (ii) παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως δυσμενούς αποφάσεως [άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, άρθρα 31, 33, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (EΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1) και άρθρο 22, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 1, και παράγραφος 2, υποπαράγραφος 2, του κανονισμού (EΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου (2)]. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις ουσιωδών διαδικαστικών απαιτήσεων εκ μέρους της ΕΚΤ, επί παραδείγματι (i) προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως διά της συνεκτιμήσεως πραγματικών περιστατικών επί των οποίων η προσφεύγουσα δεν μπορούσε να τοποθετηθεί πριν από την έκδοση της αποφάσεως και (ii) παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως δυσμενούς αποφάσεως [άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, άρθρα 31, 33, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (EΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1) και άρθρο 22, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 1, και παράγραφος 2, υποπαράγραφος 2, του κανονισμού (EΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου (2)].

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράλειψη εκτιμήσεως κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και παράλειψη εκδόσεως αποφάσεως θεμελιούμενης αποκλειστικώς επί επαρκώς στέρεας πραγματικής βάσης. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράλειψη εκτιμήσεως κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και παράλειψη εκδόσεως αποφάσεως θεμελιούμενης αποκλειστικώς επί επαρκώς στέρεας πραγματικής βάσης.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή από την ΕΚΤ της έννοιας της «ειδικής συμμετοχής» διά εσφαλμένου υπολογισμού και κατανομής των δικαιωμάτων ψήφου και των εταιρικών μεριδίων καθώς και εσφαλμένης ερμηνείας των οικείων πραγματικών περιστατικών. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή από την ΕΚΤ της έννοιας της «ειδικής συμμετοχής» διά εσφαλμένου υπολογισμού και κατανομής των δικαιωμάτων ψήφου και των εταιρικών μεριδίων καθώς και εσφαλμένης ερμηνείας των οικείων πραγματικών περιστατικών.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή από την ΕΚΤ των κριτηρίων αξιολόγησης του άρθρου 23, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2013/36/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) και της γερμανικής νομοθεσίας για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο, ήτοι του άρθρου 2c(1b), περίοδος 1, του Γερμανικού Τραπεζικού Νόμου (Kreditwesengesetz). |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή από την ΕΚΤ των κριτηρίων αξιολόγησης του άρθρου 23, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2013/36/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) και της γερμανικής νομοθεσίας για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο, ήτοι του άρθρου 2c(1b), περίοδος 1, του Γερμανικού Τραπεζικού Νόμου (Kreditwesengesetz).

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως δε προσβολή των δικαιωμάτων οικογενειακής ζωής και γάμου της προσφεύγουσας (άρθρα 7, 9 και 33), παραβίαση της απαγόρευσης των διακρίσεων (άρθρο 21), παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας (άρθρο 48) και προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας (άρθρο 17). |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως δε προσβολή των δικαιωμάτων οικογενειακής ζωής και γάμου της προσφεύγουσας (άρθρα 7, 9 και 33), παραβίαση της απαγόρευσης των διακρίσεων (άρθρο 21), παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας (άρθρο 48) και προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας (άρθρο 17).

| 7. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

---

(1)  Κανονισμός (EΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 16ης Απριλίου 2014, που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΕ 2014 L 141, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (EΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013 L 287, σ. 63).

(3)  Οδηγία 2013/36/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ 2013 L 176, σ. 338).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/54 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/54

---

Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2023 — Mincu Pătrașcu Brâncuși κατά Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

(Υπόθεση T-385/23)

(2023/C 321/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Constantin Mincu Pătrașcu Brâncuși (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: A. Șandru, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Εισαγγελία

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση περί παραπομπής της υπόθεσης σε δίκη και περί θέσεως εν μέρει στο αρχείο χωρίς την άσκηση ποινικής δίωξης, την οποία έλαβε το Μόνιμο Τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις 8 Δεκεμβρίου 2022 στην υπόθεση Ι.130. /2021, με την οποία η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποφάσισε να παραπέμψει σε δίκη την υπόθεση για την οποία κατηγορήθηκε ο προσφεύγων, για τον λόγο ότι το Μόνιμο Τμήμα δεν απαρτιζόταν από τον ελάχιστο αριθμό Ευρωπαίων Εισαγγελέων που επιβάλλει το δίκαιο της Ένωσης, κατά παράβαση των κανόνων περί συνθέσεως των Μόνιμων Τμημάτων που προβλέπονται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση περί παραπομπής της υπόθεσης σε δίκη και περί θέσεως εν μέρει στο αρχείο χωρίς την άσκηση ποινικής δίωξης, την οποία έλαβε το Μόνιμο Τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις 8 Δεκεμβρίου 2022 στην υπόθεση Ι.130. /2021, με την οποία η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποφάσισε να παραπέμψει σε δίκη την υπόθεση για την οποία κατηγορήθηκε ο προσφεύγων, για τον λόγο ότι το Μόνιμο Τμήμα δεν απαρτιζόταν από τον ελάχιστο αριθμό Ευρωπαίων Εισαγγελέων που επιβάλλει το δίκαιο της Ένωσης, κατά παράβαση των κανόνων περί συνθέσεως των Μόνιμων Τμημάτων που προβλέπονται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας,

| — | προβάλλει ότι ο εσωτερικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι παράνομος, δεδομένου ότι αντίκειται στο άρθρο 10 του κανονισμού 2017/1939, καθώς και ότι οι διατάξεις του εσωτερικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αντίκεινται στη ΣΛΕΕ και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι παράνομες. |
| --- | --- |

—

προβάλλει ότι ο εσωτερικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι παράνομος, δεδομένου ότι αντίκειται στο άρθρο 10 του κανονισμού 2017/1939, καθώς και ότι οι διατάξεις του εσωτερικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αντίκεινται στη ΣΛΕΕ και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι παράνομες.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι με την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης επήλθε προσβολή του άρθρου 10 του κανονισμού 2017/1939.
  Κατ’ ουσίαν, η προσβαλλόμενη απόφαση του δέκατου μόνιμου τμήματος εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 10 του κανονισμού 2017/1939, το οποίο ορίζει ότι εκτός από τον πρόεδρο, το Μόνιμο Τμήμα έχει δύο μόνιμα μέλη. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι με την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης επήλθε προσβολή του άρθρου 10 του κανονισμού 2017/1939.

Κατ’ ουσίαν, η προσβαλλόμενη απόφαση του δέκατου μόνιμου τμήματος εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 10 του κανονισμού 2017/1939, το οποίο ορίζει ότι εκτός από τον πρόεδρο, το Μόνιμο Τμήμα έχει δύο μόνιμα μέλη.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του κανονισμού διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
  Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεωρεί ότι το γεγονός ότι το άρθρο 23, παράγραφος 5, του κανονισμού διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας τηρήθηκε κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης του μόνιμου τμήματος, ο προσφεύγων εγείρει, δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας της εν λόγω διάταξης, καθόσον αυτή αντιβαίνει στο άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1939, το οποίο δεν επιτρέπει καμία παρέκκλιση. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του κανονισμού διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεωρεί ότι το γεγονός ότι το άρθρο 23, παράγραφος 5, του κανονισμού διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας τηρήθηκε κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης του μόνιμου τμήματος, ο προσφεύγων εγείρει, δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας της εν λόγω διάταξης, καθόσον αυτή αντιβαίνει στο άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1939, το οποίο δεν επιτρέπει καμία παρέκκλιση.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/55 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/55

---

Προσφυγή της 13ης Ιουλίου 2023 — Teva κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-393/23)

(2023/C 321/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Teva GmbH (Ulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: Z. West, S. Love και G. Morgan, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κηρύξει την αίτηση ακυρώσεως της προσφεύγουσας παραδεκτή και βάσιμη, |
| --- | --- |

—

να κηρύξει την αίτηση ακυρώσεως της προσφεύγουσας παραδεκτή και βάσιμη,

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 (που δημοσιεύθηκε τον Μάιο 2023) για την τροποποίηση της άδειας κυκλοφορίας στην αγορά που χορηγήθηκε με την απόφαση C(2014)601(τελικό) για το φάρμακο «Tecfidera — φουμαρικό διμεθυλεστέρα», το οποίο προορίζεται για ανθρώπινη χρήση, καθώς και κάθε μεταγενέστερη απόφαση, στο μέτρο που διαιωνίζουν και/ή αντικαθιστούν την εν λόγω απόφαση, συμπεριλαμβανομένων τυχόν επακόλουθων κανονιστικών ενεργειών, κατά το μέρος που αφορούν την προσφεύγουσα, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 (που δημοσιεύθηκε τον Μάιο 2023) για την τροποποίηση της άδειας κυκλοφορίας στην αγορά που χορηγήθηκε με την απόφαση C(2014)601(τελικό) για το φάρμακο «Tecfidera — φουμαρικό διμεθυλεστέρα», το οποίο προορίζεται για ανθρώπινη χρήση, καθώς και κάθε μεταγενέστερη απόφαση, στο μέτρο που διαιωνίζουν και/ή αντικαθιστούν την εν λόγω απόφαση, συμπεριλαμβανομένων τυχόν επακόλουθων κανονιστικών ενεργειών, κατά το μέρος που αφορούν την προσφεύγουσα,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μόνον λόγο υποστηρίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν τήρησε την προθεσμία για την εκπλήρωση της ουσιαστικής προϋπόθεσης που είναι αναγκαία για την παράταση της προστασίας της εμπορίας, όπως απαιτεί το άρθρο 14, παράγραφος 11, του κανονισμού (EΚ) 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου: (1)

| — | Η προστασία της εμπορίας μπορεί να παραταθεί σε έντεκα έτη μόνο εάν χορηγηθεί άδεια για νέα θεραπευτική ένδειξη εντός των πρώτων οκτώ ετών από τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας· |
| --- | --- |

—

Η προστασία της εμπορίας μπορεί να παραταθεί σε έντεκα έτη μόνο εάν χορηγηθεί άδεια για νέα θεραπευτική ένδειξη εντός των πρώτων οκτώ ετών από τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας·

| — | Η Biogen έπρεπε να έχει λάβει άδεια για τη νέα ένδειξη εντός της πρώτης οκταετίας από τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας του Tecfidera· |
| --- | --- |

—

Η Biogen έπρεπε να έχει λάβει άδεια για τη νέα ένδειξη εντός της πρώτης οκταετίας από τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας του Tecfidera·

| — | Η άδεια κυκλοφορίας του Tecfidera χορηγήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014 και άρχισε να ισχύει στις 3 Φεβρουαρίου 2014. Ωστόσο, η απόφαση της Επιτροπής για τη χορήγηση άδειας για τη νέα θεραπευτική ένδειξη εκδόθηκε μόλις στις 13 Μαΐου 2022 (τρεις μήνες και πλέον μετά το τέλος της αρχικής οκταετούς περιόδου)· |
| --- | --- |

—

Η άδεια κυκλοφορίας του Tecfidera χορηγήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014 και άρχισε να ισχύει στις 3 Φεβρουαρίου 2014. Ωστόσο, η απόφαση της Επιτροπής για τη χορήγηση άδειας για τη νέα θεραπευτική ένδειξη εκδόθηκε μόλις στις 13 Μαΐου 2022 (τρεις μήνες και πλέον μετά το τέλος της αρχικής οκταετούς περιόδου)·

| — | Συνεπώς, το Tecfidera δεν πρέπει να λάβει ένα επιπλέον έτος αποκλειστικότητας στην αγορά, δεδομένου ότι η Biogen δεν πληροί τις απαιτήσεις που προβλέπει ο νόμος στο άρθρο 14, παράγραφος 11. |
| --- | --- |

—

Συνεπώς, το Tecfidera δεν πρέπει να λάβει ένα επιπλέον έτος αποκλειστικότητας στην αγορά, δεδομένου ότι η Biogen δεν πληροί τις απαιτήσεις που προβλέπει ο νόμος στο άρθρο 14, παράγραφος 11.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 726 /2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ 2004 L 136, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/56 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/56

---

Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2023 — Klein κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-394/23)

(2023/C 321/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Christoph Klein (Großgmain, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. J. Ahlt, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής της 28ης Απριλίου 2023 C(2023) 2961 final με τίτλο „Εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής της 28.04.2023 σχετικά με μέτρο απαγόρευσης της διάθεσης στην αγορά του ιατροτεχνολογικού προϊόντος «Inhaler Broncho-Air», το οποίο κατασκευάζεται από την Primed Halberstadt Medizintechnik GmbH επ’ ονόματι της Broncho-Air Medizintechnik AG“· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής της 28ης Απριλίου 2023 C(2023) 2961 final με τίτλο „Εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής της 28.04.2023 σχετικά με μέτρο απαγόρευσης της διάθεσης στην αγορά του ιατροτεχνολογικού προϊόντος «Inhaler Broncho-Air», το οποίο κατασκευάζεται από την Primed Halberstadt Medizintechnik GmbH επ’ ονόματι της Broncho-Air Medizintechnik AG“·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους.

| 1. | Πρώτος λόγος: Η απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου, ήτοι






  — | άνευ κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ (1), διότι στο πλαίσιο της 25ετούς διάρκειας της διαδικασίας της ρήτρας διασφαλίσεως ουδέποτε υπήρξε συμμετοχή των κρατών μελών· |
| --- | --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος: Η απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου, ήτοι

—

άνευ κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ (1), διότι στο πλαίσιο της 25ετούς διάρκειας της διαδικασίας της ρήτρας διασφαλίσεως ουδέποτε υπήρξε συμμετοχή των κρατών μελών·

| — | χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αιτιολογίας του άρθρου 296 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

—

χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αιτιολογίας του άρθρου 296 ΣΛΕΕ.

| 2. | Δεύτερος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στις Συνθήκες ή στους εφαρμοστέους νομικούς κανόνες, ήτοι






  — | στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2), διότι η απόφαση προσβάλλει το δικαίωμα ακροάσεως, καθότι αγνόησε την επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος την οποία εξέθεσε στο πλαίσιο της διαδικασίας της ρήτρας διασφαλίσεως, στερούμενη τοιουτοτρόπως της αντίστοιχης αιτιολογίας· |
| --- | --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στις Συνθήκες ή στους εφαρμοστέους νομικούς κανόνες, ήτοι

—

στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2), διότι η απόφαση προσβάλλει το δικαίωμα ακροάσεως, καθότι αγνόησε την επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος την οποία εξέθεσε στο πλαίσιο της διαδικασίας της ρήτρας διασφαλίσεως, στερούμενη τοιουτοτρόπως της αντίστοιχης αιτιολογίας·

| — | στην αρχή της αναλογικότητας, διότι η καθής δεν προέβη σε αξιολόγηση του απαγορευτικού μέτρου και αγνόησε την επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος σε σχέση με το προϊόν του. Κατά την καθής το μέτρο δεν είναι ούτε πρόσφορο ούτε αναγκαίο. |
| --- | --- |

—

στην αρχή της αναλογικότητας, διότι η καθής δεν προέβη σε αξιολόγηση του απαγορευτικού μέτρου και αγνόησε την επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος σε σχέση με το προϊόν του. Κατά την καθής το μέτρο δεν είναι ούτε πρόσφορο ούτε αναγκαίο.

| 3. | Τρίτος λόγος: Κατάχρηση εξουσίας, διότι η απόφαση της καθής δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό. |
| --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος: Κατάχρηση εξουσίας, διότι η απόφαση της καθής δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό.

---

(1)  Οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ 1993, L 169, σ. 1).

(2)  
  EE 2012, C 326, σ. 391.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/57 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/57

---

Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2023 — BAWAG PSK κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-410/23)

(2023/C 321/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: BAWAG PSK Bank für Arbeit und Wirtschaft und Österreichische Postsparkasse AG (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: F. Kruis και N. Bartmann, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 2ας Μαΐου 2023, για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2023 (SRB/ES/2023/23) περιλαμβανομένων των παραρτημάτων της αποφάσεως αυτής, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 2ας Μαΐου 2023, για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2023 (SRB/ES/2023/23) περιλαμβανομένων των παραρτημάτων της αποφάσεως αυτής, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα·

| — | να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.

| 1. | Πρώτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της αντιβαίνουν στο άρθρο 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (EΕ) 806/2014 (1), διότι δεν συμμορφώνεται στο προβλεπόμενο όριο στη διάταξη αυτή, κατά την οποία οι εισφορές που οφείλονται ετησίως από το σύνολο των ιδρυμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 12,5 % του ετήσιου επιπέδου-στόχου. |
| --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της αντιβαίνουν στο άρθρο 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (EΕ) 806/2014 (1), διότι δεν συμμορφώνεται στο προβλεπόμενο όριο στη διάταξη αυτή, κατά την οποία οι εισφορές που οφείλονται ετησίως από το σύνολο των ιδρυμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 12,5 % του ετήσιου επιπέδου-στόχου.

| 2. | Δεύτερος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα, διότι αντιβαίνουν στα άρθρα 6, 7 και 20, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 (2), καθόσον το καθού δεν χρησιμοποίησε ούτε τον δείκτη κινδύνου των ελάχιστων απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων («MREL») ούτε τους δείκτες κινδύνου «πολυπλοκότητα» («complexity») και «δυνατότητα εξυγίανσης» («resolvability»). |
| --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα, διότι αντιβαίνουν στα άρθρα 6, 7 και 20, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 (2), καθόσον το καθού δεν χρησιμοποίησε ούτε τον δείκτη κινδύνου των ελάχιστων απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων («MREL») ούτε τους δείκτες κινδύνου «πολυπλοκότητα» («complexity») και «δυνατότητα εξυγίανσης» («resolvability»).

| 3. | Τρίτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα, εφόσον το άρθρο 20 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 ήθελε ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι χωρεί νομίμως η μη συνεκτίμηση των επιμέρους δεικτών κινδύνου, ήτοι της πολυπλοκότητα και της δυνατότητας εξυγιάνσεως. Στην περίπτωση αυτή, το άρθρο 20 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 αντιβαίνει στο άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/EΕ (3) και στο άρθρο 70, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο δ', του κανονισμού (EΕ) 806/2014. Επί της ανωτέρω παραβάσεως της νομοθεσίας στηρίζεται και η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023. |
| --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα, εφόσον το άρθρο 20 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 ήθελε ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι χωρεί νομίμως η μη συνεκτίμηση των επιμέρους δεικτών κινδύνου, ήτοι της πολυπλοκότητα και της δυνατότητας εξυγιάνσεως. Στην περίπτωση αυτή, το άρθρο 20 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 αντιβαίνει στο άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/EΕ (3) και στο άρθρο 70, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο δ', του κανονισμού (EΕ) 806/2014. Επί της ανωτέρω παραβάσεως της νομοθεσίας στηρίζεται και η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023.

| 4. | Τέταρτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της αντιβαίνουν στο άρθρο 6, παράγραφος 4, στο άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63, δεδομένου ότι κατά παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού δεν ελήφθησαν υπόψη τα χορηγούμενα εντός της ΕΕ διατραπεζικά δάνεια και οι καταθέσεις, τα χορηγούμενα εντός των κρατών μελών της Τραπεζικής Ένωσης διατραπεζικά δάνεια και οι καταθέσεις. |
| --- | --- |

4.

Τέταρτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της αντιβαίνουν στο άρθρο 6, παράγραφος 4, στο άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63, δεδομένου ότι κατά παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού δεν ελήφθησαν υπόψη τα χορηγούμενα εντός της ΕΕ διατραπεζικά δάνεια και οι καταθέσεις, τα χορηγούμενα εντός των κρατών μελών της Τραπεζικής Ένωσης διατραπεζικά δάνεια και οι καταθέσεις.

| 5. | Πέμπτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα, διότι το καθού υπολόγισε την συνεισφορά της προσφεύγουσας κατά τρόπο ουσιαστικά εσφαλμένο. |
| --- | --- |

5.

Πέμπτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα, διότι το καθού υπολόγισε την συνεισφορά της προσφεύγουσας κατά τρόπο ουσιαστικά εσφαλμένο.

| 6. | Έκτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της εκδόθηκαν κατά παράβαση ουσιώδους τύπου κατά την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και προσβάλλουν το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως, διότι δεν περιλαμβάνουν επαρκή αιτιολογία σύμφωνα με το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

6.

Έκτος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της εκδόθηκαν κατά παράβαση ουσιώδους τύπου κατά την έννοια του άρθρου 263, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και προσβάλλουν το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως, διότι δεν περιλαμβάνουν επαρκή αιτιολογία σύμφωνα με το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

| 7. | Έβδομος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της προσβάλλουν το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 47, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (4), διότι, ελλείψει αιτιολογίας η οποία να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη, καθίσταται πρακτικά αδύνατος ο αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος της ουσιαστικής ορθότητας της αποφάσεως. |
| --- | --- |

7.

Έβδομος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της προσβάλλουν το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 47, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (4), διότι, ελλείψει αιτιολογίας η οποία να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη, καθίσταται πρακτικά αδύνατος ο αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος της ουσιαστικής ορθότητας της αποφάσεως.

| 8. | Όγδοος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα και προσβάλλουν τα δικαιώματα της προσφεύγουσας, διότι οι νομοθετικές διατάξεις επί των οποίων ερείδεται η απόφαση, ήτοι το άρθρο 70, παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (EΕ) 806/2014 και το άρθρο 103, παράγραφος 2, της οδηγίας 2014/59/EΕ, πάσχουν και αυτές ακυρότητα, καθόσον επιτάσσουν τη συγκριτική αξιολόγηση των οικείων ιδρυμάτων επί τη βάσει των επιχειρηματικών απορρήτων των οικείων ιδρυμάτων καθιστώντας τοιουτοτρόπως εξ αρχής ανέφικτη την αποτελεσματική δικαστική προστασία των οικείων ιδρυμάτων. |
| --- | --- |

8.

Όγδοος λόγος: Η απόφαση της 2ας Μαΐου 2023 και τα παρατήματά της πάσχουν ακυρότητα και προσβάλλουν τα δικαιώματα της προσφεύγουσας, διότι οι νομοθετικές διατάξεις επί των οποίων ερείδεται η απόφαση, ήτοι το άρθρο 70, παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (EΕ) 806/2014 και το άρθρο 103, παράγραφος 2, της οδηγίας 2014/59/EΕ, πάσχουν και αυτές ακυρότητα, καθόσον επιτάσσουν τη συγκριτική αξιολόγηση των οικείων ιδρυμάτων επί τη βάσει των επιχειρηματικών απορρήτων των οικείων ιδρυμάτων καθιστώντας τοιουτοτρόπως εξ αρχής ανέφικτη την αποτελεσματική δικαστική προστασία των οικείων ιδρυμάτων.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

(2)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (EΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).

(3)  Οδηγία 2014/59/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).

(4)  
  ΕΕ 2012, C 326, σ. 391.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/58 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/58

---

Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Bank κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-412/23)

(2023/C 321/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nordea Bank Oyj (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωποι: H. Berger, M. Weber και D. Schoo, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του ΕΣΕ της 2ας Μαΐου 2023, υπό στοιχεία SRB/ES/2023/23, περιλαμβανομένων των παραρτημάτων I, II και III, κατά το μέρος που αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του ΕΣΕ της 2ας Μαΐου 2023, υπό στοιχεία SRB/ES/2023/23, περιλαμβανομένων των παραρτημάτων I, II και III, κατά το μέρος που αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές της προσφεύγουσας·

| — | να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μόνον λόγο, και δη ότι το ΕΣΕ παρέβη το άρθρο 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1) καθόσον δεν εφήρμοσε το δεσμευτικό μέγιστο όριο 12,5 % στο επίπεδο-στόχο κατά τον καθορισμό του ετήσιου επιπέδου-στόχου για το 2023.

---

(1)  Κανονισμός (EΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/59 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/59

---

Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Kiinnitysluottopankki κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-413/23)

(2023/C 321/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nordea Kiinnitysluottopankki Oyj (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωποι: H. Berger, M. Weber και D. Schoo, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του ΕΣΕ της 2ας Μαΐου 2023, υπό στοιχεία SRB/ES/2023/23, περιλαμβανομένων των παραρτημάτων I, II και III, κατά το μέρος που αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του ΕΣΕ της 2ας Μαΐου 2023, υπό στοιχεία SRB/ES/2023/23, περιλαμβανομένων των παραρτημάτων I, II και III, κατά το μέρος που αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές της προσφεύγουσας·

| — | να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο ακυρώσεως ο οποίος αντλείται από παράβαση, εκ μέρους του ΕΣΕ, του άρθρου 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1) καθόσον αυτό δεν εφάρμοσε το δεσμευτικό μέγιστο όριο του 12,5 % στο επίπεδο-στόχο κατά τον καθορισμό του ετήσιου επιπέδου-στόχου για το 2023.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/59 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/59

---

Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2023 — Nordea Rahoitus Suomi κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-414/23)

(2023/C 321/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nordea Rahoitus Suomi Oy (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωποι: H. Berger, M. Weber και D. Schoo, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του ΕΣΕ της 2ας Μαΐου 2023, υπό στοιχεία SRB/ES/2023/23, περιλαμβανομένων των παραρτημάτων I, II και III, κατά το μέρος που αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του ΕΣΕ της 2ας Μαΐου 2023, υπό στοιχεία SRB/ES/2023/23, περιλαμβανομένων των παραρτημάτων I, II και III, κατά το μέρος που αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές της προσφεύγουσας·

| — | να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο ακυρώσεως ο οποίος αντλείται από παράβαση, εκ μέρους του ΕΣΕ, του άρθρου 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1), καθόσον αυτό δεν εφάρμοσε το δεσμευτικό μέγιστο όριο του 12,5 % στο επίπεδο-στόχο κατά τον καθορισμό του ετήσιου επιπέδου-στόχου για το 2023.

---

(1)  Κανονισμός (EΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/60 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/60

---

Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2023 — Kiene κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

(Υπόθεση T-419/23)

(2023/C 321/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Lorenz Kiene (Hoya, Γερμανία), Classic Tankstellen GmbH & Co. KG (Hoya), eFuel GmbH (Hoya), eFuel Projektentwicklung GmbH (Hoya) (εκπρόσωποι: A. Dlouhy, E. Macher και M. Soppe, δικηγόροι)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως δ', του κανονισμού (ΕΕ) 2023/851, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως δ', του κανονισμού (ΕΕ) 2023/851, και

| — | να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Στο ιστορικό της προσφυγής αναφέρεται ότι οι προσφεύγοντες, οι οποίοι δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στον τομέα της ανάπτυξης, της παραγωγής και της διανομής συνθετικών καυσίμων μηδενικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) για οδικές μεταφορές, ισχυρίζονται ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις, οι οποίες ενισχύουν τις τιμές εκπομπών CO2 για τους στόλους νέων οχημάτων των κατασκευαστών επιβατικών αυτοκινήτων και ελαφρών επαγγελματικών οχημάτων στην ΕΕ έως το έτος 2035, έχουν βασιστεί σε μέτρηση των εκπομπών CO2 αποκλειστικώς και μόνον από τον αγωγό εξαγωγής του οχήματος σε λειτουργία. Συνεπώς, δεν λαμβάνεται υπόψη, και μάλιστα αναιτιολόγητα, το σύνολο των εκπομπών που προκύπτουν κατά την κατασκευή, τη διανομή, τη χρήση και την απόρριψη, ως αποβλήτου, οποιουδήποτε προϊόντος πέραν της κατάστασης λειτουργίας του οχήματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αφενός, δεν συνυπολογίζονται τα ενίοτε υψηλά επίπεδα εκπομπών που συνεπάγεται ιδίως η κατασκευή ηλεκτρικών αυτοκινήτων με μπαταρία, και, αφετέρου, παραβλέπεται το γεγονός ότι, κατά την παραγωγή καυσίμων μηδενικών εκπομπών CO2, χρησιμοποιείται CO2 προερχόμενο από την ατμόσφαιρα ή από αναπόφευκτα αέρια απόβλητα τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα κατέληγαν στην ατμόσφαιρα, καθώς και ότι η καύση απλώς ελευθερώνει εκ νέου αυτό το CO2 το οποίο είχε δεσμευθεί κατά την παραγωγή.

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Πρώτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος των προσφευγόντων στην επιχειρηματική ελευθερία [άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1) (στο εξής: Χάρτης)] |
| --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος των προσφευγόντων στην επιχειρηματική ελευθερία [άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1) (στο εξής: Χάρτης)]

| 2. | Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος των προσφευγόντων στην ιδιοκτησία (άρθρο 17 του Χάρτη) λόγω της de facto απαξίωσης των επενδύσεων που είχαν ήδη πραγματοποιήσει. |
| --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος των προσφευγόντων στην ιδιοκτησία (άρθρο 17 του Χάρτη) λόγω της de facto απαξίωσης των επενδύσεων που είχαν ήδη πραγματοποιήσει.

| 3. | Τρίτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος των προσφευγόντων στην ισότητα ενώπιον του νόμου (άρθρο 20 του Χάρτη), στον βαθμό που, κατά την άποψη των προσφευγόντων, τα καύσιμα μηδενικών εκπομπών CO2 τυγχάνουν, άνευ αντικειμενικού λόγου, (i) διαφορετικής μεταχείρισης σε σχέση με την ηλεκτρική επαναφόρτιση για ηλεκτρικά αυτοκίνητα με μπαταρία και (ii) της ίδιας μεταχείρισης με τα ορυκτά καύσιμα. |
| --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος των προσφευγόντων στην ισότητα ενώπιον του νόμου (άρθρο 20 του Χάρτη), στον βαθμό που, κατά την άποψη των προσφευγόντων, τα καύσιμα μηδενικών εκπομπών CO2 τυγχάνουν, άνευ αντικειμενικού λόγου, (i) διαφορετικής μεταχείρισης σε σχέση με την ηλεκτρική επαναφόρτιση για ηλεκτρικά αυτοκίνητα με μπαταρία και (ii) της ίδιας μεταχείρισης με τα ορυκτά καύσιμα.

| 4. | Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή έναντι της προστασίας του περιβάλλοντος κατά την έννοια του άρθρου 37 του Χάρτη, διότι δεν λαμβάνονται υπόψη οι συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των οχημάτων και η έλλειψη ανοίγματος σε νέες τεχνολογίες θα επιτείνει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. |
| --- | --- |

4.

Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: προσβολή έναντι της προστασίας του περιβάλλοντος κατά την έννοια του άρθρου 37 του Χάρτη, διότι δεν λαμβάνονται υπόψη οι συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των οχημάτων και η έλλειψη ανοίγματος σε νέες τεχνολογίες θα επιτείνει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

| 5. | Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ, διότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν είναι κατάλληλες, αναγκαίες και αναλογικές προς επίτευξη του στόχου της μείωσης των εκπομπών CO2, τον οποίο επιδιώκει η Ένωση. |
| --- | --- |

5.

Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ, διότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν είναι κατάλληλες, αναγκαίες και αναλογικές προς επίτευξη του στόχου της μείωσης των εκπομπών CO2, τον οποίο επιδιώκει η Ένωση.

| 6. | Έκτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση των επιταγών της περιβαλλοντικής πολιτικής της Ένωσης κατά το άρθρο 191 ΣΛΕΕ, διότι οι συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν λαμβάνονται υπόψη καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των οχημάτων χωρίς να προβάλλεται σχετική αιτιολογία και, επιπλέον, δεν αντιμετωπίζονται στην πηγή τους και όπως θα επέβαλλε η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», αλλά καταλήγουν εν τέλει να μετατίθενται εκτός ΕΕ. |
| --- | --- |

6.

Έκτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση των επιταγών της περιβαλλοντικής πολιτικής της Ένωσης κατά το άρθρο 191 ΣΛΕΕ, διότι οι συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν λαμβάνονται υπόψη καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των οχημάτων χωρίς να προβάλλεται σχετική αιτιολογία και, επιπλέον, δεν αντιμετωπίζονται στην πηγή τους και όπως θα επέβαλλε η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», αλλά καταλήγουν εν τέλει να μετατίθενται εκτός ΕΕ.

| 7. | Έβδομος λόγος ακυρώσεως: παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης που προβλέπεται στο άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, διότι η κανονιστική προσέγγιση η οποία ακολουθείται με τις προσβαλλόμενες διατάξεις δεν αιτιολογήθηκε από τον νομοθέτη, παρότι αποκλίνει από άλλες ενωσιακές ρυθμίσεις. |
| --- | --- |

7.

Έβδομος λόγος ακυρώσεως: παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης που προβλέπεται στο άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, διότι η κανονιστική προσέγγιση η οποία ακολουθείται με τις προσβαλλόμενες διατάξεις δεν αιτιολογήθηκε από τον νομοθέτη, παρότι αποκλίνει από άλλες ενωσιακές ρυθμίσεις.

---

(1)  
  ΕΕ 2012, C 326, σ. 391.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/61 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/61

---

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — PlanetArt κατά EUIPO — Free (FreePrints)

(Υπόθεση T-424/23)

(2023/C 321/68)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: PlanetArt LLC (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Schaffner, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Free (Παρίσι, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως έγχρωμου εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FreePrints — Υπ’ αριθ. 18 084 906 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Μαΐου 2023 στην υπόθεση R 407/2022-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να απορρίψει την υπ’ αριθ. B 3 101 722 ανακοπή την οποία έκανε δεκτή το τμήμα ανακοπών του EUIPO στις 25 Ιανουαρίου 2022· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την υπ’ αριθ. B 3 101 722 ανακοπή την οποία έκανε δεκτή το τμήμα ανακοπών του EUIPO στις 25 Ιανουαρίου 2022·

| — | να καταστήσει δυνατή, ως εκ τούτου, την ευδοκίμηση της υπ’ αριθ. 18 084 906 αίτησης καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FreePrints· |
| --- | --- |

—

να καταστήσει δυνατή, ως εκ τούτου, την ευδοκίμηση της υπ’ αριθ. 18 084 906 αίτησης καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FreePrints·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα έξοδα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ενώπιον του EUIPO (τμήμα προσφυγών και τμήμα ανακοπών), μεταξύ άλλων στα απαιτούμενα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αιτούσα στο πλαίσιο αμφότερων των διαδικασιών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα έξοδα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ενώπιον του EUIPO (τμήμα προσφυγών και τμήμα ανακοπών), μεταξύ άλλων στα απαιτούμενα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αιτούσα στο πλαίσιο αμφότερων των διαδικασιών.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/62 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/62

---

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Consejo Regulador «Aceite de Jaén» κατά EUIPO — Agrícola La Loma (VEGA DEL OBISPO BIO Jaén PRODUCTOS ECOLÓGICOS)

(Υπόθεση T-425/23)

(2023/C 321/69)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Consejo Regulador de la Indicación Geográfica Protegida «Aceite de Jaén» (Mengíbar, Ισπανία) (εκπρόσωπος: F. Muñoz Calvo, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Agrícola La Loma S. Coop. Andaluza (Torreblascopedro, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης VEGA DEL OBISPO BIO Jaén PRODUCTOS ECOLÓGICOS — Υπ’ αριθ. 18 326 674 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Ιουνίου 2023 στην υπόθεση R 1119/2022-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προκειμένου αυτό να εκδώσει απόφαση η οποία θα είναι σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης το οποίο προβλέπει μερική ακύρωση του επίδικου σήματος· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προκειμένου αυτό να εκδώσει απόφαση η οποία θα είναι σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης το οποίο προβλέπει μερική ακύρωση του επίδικου σήματος·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Διαδικαστική παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και έλλειψη παροχής δυνατότητας στην προσφεύγουσα να αμυνθεί. |
| --- | --- |

—

Διαδικαστική παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και έλλειψη παροχής δυνατότητας στην προσφεύγουσα να αμυνθεί.

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω διατάραξης της δημόσιας τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης διά παραλείψεως συμμορφώσεως προς τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διέπουν την εμπορία του ελαιολάδου κατ’ ελάχιστον. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω διατάραξης της δημόσιας τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης διά παραλείψεως συμμορφώσεως προς τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διέπουν την εμπορία του ελαιολάδου κατ’ ελάχιστον.

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω του κινδύνου να προκληθεί ζημία στο επίμαχο σήμα. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω του κινδύνου να προκληθεί ζημία στο επίμαχο σήμα.

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι' του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω παραβίασης του κοινοτικού νομικού καθεστώτος σχετικά με τις προστατευόμενες γεωγραφικές ονομασίες. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι' του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λόγω παραβίασης του κοινοτικού νομικού καθεστώτος σχετικά με τις προστατευόμενες γεωγραφικές ονομασίες.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/63 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/63

---

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Chiquita Brands κατά EUIPO — Compagnie financière de participation (Απεικόνιση οβάλ σχήματος σε μπλε και κίτρινο)

(Υπόθεση T-426/23)

(2023/C 321/70)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Chiquita Brands LLC (Fort Lauderdale, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: R. Dissmann και L. Jones, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Compagnie financière de participation (Mασσαλία, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Απεικόνιση οβάλ σχήματος σε μπλε και κίτρινο) — Υπ’ αριθ. 7 497 191 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Μαΐου 2023 στην υπόθεση R 2243/2021-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την αίτηση ακυρώσεως κατά το μέρος που το επίμαχο σήμα κηρύχθηκε άκυρο· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την αίτηση ακυρώσεως κατά το μέρος που το επίμαχο σήμα κηρύχθηκε άκυρο·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση των άρθρων 4 και 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα του επίμαχου σήματος· |
| --- | --- |

—

Παράβαση των άρθρων 4 και 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα του επίμαχου σήματος·

| — | Παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 3, και 59, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα του επίμαχου σήματος. |
| --- | --- |

—

Παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 3, και 59, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα του επίμαχου σήματος.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/64 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/64

---

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Hofstede Insights κατά EUIPO — Geert Hofstede (HOFSTEDE INSIGHTS)

(Υπόθεση T-429/23)

(2023/C 321/71)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hofstede Insights Oy (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: A. Sevillano Orbegozo, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Geert Hofstede BV (Meppel, Κάτω Χώρες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης HOFSTEDE INSIGHTS — Υπ’ αριθ. 18 338 780 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Απριλίου 2023 στην υπόθεση R 2128/2022-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/64 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/64

---

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Universität Koblenz κατά EACEA

(Υπόθεση T-432/23)

(2023/C 321/72)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Universität Koblenz (εκπρόσωποι: R. Di Prato και C. von der Lühe, δικηγόροι, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκός Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης και Πολιτισμού

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι οι αξιώσεις προς αναζήτηση καταβληθέντων ποσών ύψους 197 216,97 ευρώ τις οποίες προέβαλε ο καθού με έγγραφο της 12ης Μαΐου 2023, με αριθμό πρωτοκόλλου EACEA/530181 (2012-3028) 23D001392, όσον αφορά τη Grant Agreement 2012-3028 (συμφωνία επιχορήγησης 2012-3028), είναι ανύπαρκτες, |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι οι αξιώσεις προς αναζήτηση καταβληθέντων ποσών ύψους 197 216,97 ευρώ τις οποίες προέβαλε ο καθού με έγγραφο της 12ης Μαΐου 2023, με αριθμό πρωτοκόλλου EACEA/530181 (2012-3028) 23D001392, όσον αφορά τη Grant Agreement 2012-3028 (συμφωνία επιχορήγησης 2012-3028), είναι ανύπαρκτες,

| — | να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι, παρά τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, δεν υπήρξε πλήρης αναγνώριση εξόδων δυνάμενων να αναζητηθούν. Τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε και τα επιχειρήματα που προέβαλε το προσφεύγον αξιολογήθηκαν εν μέρει ανεπαρκώς. Οι απαιτήσεις που επιβάλλει ο καθού όσον αφορά την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων είναι εκτενείς και δεν καλύπτονται από το πνεύμα και τον σκοπό των διατάξεων της επίμαχης Grant Agreement.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/65 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/65

---

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2023 — Webedia Gaming κατά EUIPO (GamePro)

(Υπόθεση T-433/23)

(2023/C 321/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Webedia Gaming GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: O. Spieker, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης GamePro — Υπ’ αριθ. 18 181 227 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Μαΐου 2023 στην υπόθεση R 1246/2022-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή,

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/66 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/66

---

Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2023 — Almaghout κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-437/23)

(2023/C 321/74)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hala Almaghout (εκπρόσωποι: M. Lester και M. Birdling, Barristers και Γ. Συμεωνίδης, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2023/1035 της 25ης Μαΐου 2023
   (1) με την οποία διατηρείται η καταχώριση του ονόματος της προσφεύγουσας στο παράρτημα I της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως έχει τροποποιηθεί, και στο παράρτημα II του κανονισμού (EΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής: βαλλόμενα μέτρα), κατά το μέρος που τα μέτρα αυτά έχουν εφαρμογή ως προς την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2023/1035 της 25ης Μαΐου 2023
   (1) με την οποία διατηρείται η καταχώριση του ονόματος της προσφεύγουσας στο παράρτημα I της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως έχει τροποποιηθεί, και στο παράρτημα II του κανονισμού (EΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής: βαλλόμενα μέτρα), κατά το μέρος που τα μέτρα αυτά έχουν εφαρμογή ως προς την προσφεύγουσα·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά της έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά της έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το όνομά της έχει περιληφθεί στα προσβαλλόμενα μέτρα λόγω πρόδηλων σφαλμάτων εκτιμήσεως εκ μέρους του Συμβουλίου. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν αποτελεί πλέον μέλος της οικογένειας Makhlouf, δεν συνδέεται με το συριακό καθεστώς, δεν ασκεί καμία επιρροή σε αυτό και δεν υπάρχει, ως προς την ίδια, κίνδυνος καταστρατηγήσεως των μέτρων. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι, αντιθέτως προς την αιτιολογία που εκτέθηκε για την εγγραφή του ονόματός της στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβάλλονται τα περιοριστικά μέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Συρίας, δεν υφίσταται κίνδυνος στην περίπτωσή της να χρησιμοποιηθούν κληρομηθέντα περιουσιακά στοιχεία για τη στήριξη των δραστηριοτήτων του συριακού καθεστώτος ή να περιέλθουν αυτά στην κατοχή του καθεστώτος.

---

(1)  
  ΕΕ 2023, L 139, σ. 49.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/66 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/66

---

Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Lotum one κατά EUIPO — Playtika Santa Monica (WORDBLITZ)

(Υπόθεση T-438/23)

(2023/C 321/75)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lotum one GmbH (Bad Nauheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Hogh Holub, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Playtika Santa Monica, LLC (Henderson, Nevada, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: H προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης WORDBLITZ — Υπ’ αριθ. 18 024 980 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Μαρτίου 2023 στην υπόθεση R 1682/2021-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/67 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/67

---

Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Marcandita κατά EUIPO — Euronext (bnext)

(Υπόθεση T-439/23)

(2023/C 321/76)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Marcandita, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Gracia Albero και E. Cebollero González, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Euronext NV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης bnext — Υπ’ αριθ. 18 309 107 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Απριλίου 2023 στην υπόθεση R 2111/2022-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος ανακοπών και ενώπιον του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος ανακοπών και ενώπιον του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/68 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/68

---

Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2023 — Berlin Hyp κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-440/23)

(2023/C 321/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Berlin Hyp AG (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Berger, M. Weber και D. Schoo, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 2ας Μαΐου 2023, για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2023 (SRB/ES/2023/23) περιλαμβανομένων των παραρτημάτων της αποφάσεως αυτής, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση, περιλαμβανομένων των παρατημάτων Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, αφορά την συνεισφορά της προσφεύγουσας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 2ας Μαΐου 2023, για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2023 (SRB/ES/2023/23) περιλαμβανομένων των παραρτημάτων της αποφάσεως αυτής, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση, περιλαμβανομένων των παρατημάτων Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, αφορά την συνεισφορά της προσφεύγουσας·

| — | να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα.

Επικουρικώς, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεχθεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη λόγω χρησιμοποιήσεως εσφαλμένης επίσημης γλώσσας από το καθού και, ως εκ τούτου, ότι η προσφυγή ακυρώσεως είναι απαράδεκτη ελλείψει αντικειμένου, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη·

| — | να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Πρώτος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 81, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΕ) 806/2014 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του κανονισμού 1 (2), καθόσον δεν έχει συνταχθεί στα γερμανικά, τη γλώσσα που έχει επιλέξει η προσφεύγουσα. |
| --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 81, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΕ) 806/2014 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του κανονισμού 1 (2), καθόσον δεν έχει συνταχθεί στα γερμανικά, τη γλώσσα που έχει επιλέξει η προσφεύγουσα.

| 2. | Δεύτερος λόγος: Η απόφαση δεν είναι σύμφωνη προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3) και προσβάλλει το θεμελιώδες δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία του άρθρου 47, παράγραφος 1, του Χάρτη, διότι έχει ελλείψεις όσον αφορά την αιτιολογία της καθιστώντας πρακτικά αδύνατον τον δικαστικό έλεγχο της προσβαλλόμενης αποφάσεως. |
| --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος: Η απόφαση δεν είναι σύμφωνη προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3) και προσβάλλει το θεμελιώδες δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία του άρθρου 47, παράγραφος 1, του Χάρτη, διότι έχει ελλείψεις όσον αφορά την αιτιολογία της καθιστώντας πρακτικά αδύνατον τον δικαστικό έλεγχο της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

| 3. | Τρίτος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 69 και 70 του κανονισμού (EΕ) 806/2014 καθώς και στα άρθρα 16, 17, 41 και 53 του Χάρτη, διότι το καθού προέβη σε εσφαλμένο καθορισμό του ετήσιου επιπέδου-στόχου· επικουρικώς, προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα άρθρα 69 και 70 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 αντιβαίνουν προς υπέρτερης ισχύος δίκαιο. |
| --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 69 και 70 του κανονισμού (EΕ) 806/2014 καθώς και στα άρθρα 16, 17, 41 και 53 του Χάρτη, διότι το καθού προέβη σε εσφαλμένο καθορισμό του ετήσιου επιπέδου-στόχου· επικουρικώς, προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα άρθρα 69 και 70 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 αντιβαίνουν προς υπέρτερης ισχύος δίκαιο.

| 4. | Τέταρτος λόγος: Το άρθρο. 7, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κατ’εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 (4) αντιβαίνει προς υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο, διότι επιτρέπει, αφενός, μια αντικειμενικώς απρόσφορη και δυσανάλογη διαφοροποίηση μεταξύ των μελών ενός θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) και, αφετέρου, τη σχετικοποίηση του δείκτη ΘΣΠ. |
| --- | --- |

4.

Τέταρτος λόγος: Το άρθρο. 7, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κατ’εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 (4) αντιβαίνει προς υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο, διότι επιτρέπει, αφενός, μια αντικειμενικώς απρόσφορη και δυσανάλογη διαφοροποίηση μεταξύ των μελών ενός θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) και, αφετέρου, τη σχετικοποίηση του δείκτη ΘΣΠ.

| 5. | Πέμπτος λόγος: Επικουρικώς η απόφαση αντιβαίνει όσον αφορά τον καθορισμό του δείκτη ΘΣΠ στις απαιτήσεις του εφαρμοστέου πρωτογενούς και παράγωγου δικαίου. |
| --- | --- |

5.

Πέμπτος λόγος: Επικουρικώς η απόφαση αντιβαίνει όσον αφορά τον καθορισμό του δείκτη ΘΣΠ στις απαιτήσεις του εφαρμοστέου πρωτογενούς και παράγωγου δικαίου.

| 6. | Έκτος λόγος: Το άρθρο 6 και το παράρτημα I, βήμα 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 αντιβαίνουν προς υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο, διότι παραβιάζουν τις αρχές της νομολογία Meroni (5), η Επιτροπή υπερέβη τις μεταβιβασθείσες σε αυτήν αρμοδιότητες και παραβίασε την απαίτηση προσδιορισμού αναλογουσών προς τον κίνδυνο συνεισφορών, την αρχή της αναλογικότητας και την απαίτηση να συνεκτιμώνται πλήρως όλες οι πτυχές κάθε περιπτώσεως. |
| --- | --- |

6.

Έκτος λόγος: Το άρθρο 6 και το παράρτημα I, βήμα 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 αντιβαίνουν προς υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο, διότι παραβιάζουν τις αρχές της νομολογία Meroni (5), η Επιτροπή υπερέβη τις μεταβιβασθείσες σε αυτήν αρμοδιότητες και παραβίασε την απαίτηση προσδιορισμού αναλογουσών προς τον κίνδυνο συνεισφορών, την αρχή της αναλογικότητας και την απαίτηση να συνεκτιμώνται πλήρως όλες οι πτυχές κάθε περιπτώσεως.

| 7. | Έβδομος λόγος: Επικουρικώς, η απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 16, 20 και 52 του Χάρτη και στην αρχή της αναλογικότητας, διότι στηρίζεται, όσον αφορά τον καθορισμό των δεικτών κινδύνου στον πυλώνα κινδύνου IV, σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως. |
| --- | --- |

7.

Έβδομος λόγος: Επικουρικώς, η απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 16, 20 και 52 του Χάρτη και στην αρχή της αναλογικότητας, διότι στηρίζεται, όσον αφορά τον καθορισμό των δεικτών κινδύνου στον πυλώνα κινδύνου IV, σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως.

| 8. | Όγδοος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 16, 20, 41 και 52 του Χάρτη και στην αρχή της αναλογικότητας και προσβάλλει το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως, διότι η προσαρμογή ανάλογα με το προφίλ κινδύνου είναι εσφαλμένη. |
| --- | --- |

8.

Όγδοος λόγος: Η απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 16, 20, 41 και 52 του Χάρτη και στην αρχή της αναλογικότητας και προσβάλλει το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως, διότι η προσαρμογή ανάλογα με το προφίλ κινδύνου είναι εσφαλμένη.

| 9. | Ένατος λόγος: Το άρθρο 20, παράγραφος 1, πρώτη και δεύτερη περίοδος, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 αντιβαίνει σε υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο, διότι προβλέπει την επ’ αόριστον μη εφαρμογή ενός η πλειόνων δεικτών κινδύνου, όταν οι απαιτούμενες για τον συγκεκριμένο δείκτη πληροφορίες δεν υπόκεινται σε εποπτική απαίτηση υποβολής εκθέσεων. |
| --- | --- |

9.

Ένατος λόγος: Το άρθρο 20, παράγραφος 1, πρώτη και δεύτερη περίοδος, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (EΕ) 2015/63 αντιβαίνει σε υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο, διότι προβλέπει την επ’ αόριστον μη εφαρμογή ενός η πλειόνων δεικτών κινδύνου, όταν οι απαιτούμενες για τον συγκεκριμένο δείκτη πληροφορίες δεν υπόκεινται σε εποπτική απαίτηση υποβολής εκθέσεων.

---

(1)  Κανονισμός (EΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

(2)  Κανονισμός 1 του Συμβουλίου, της 15ης Απριλίου 1958, περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (EE L ειδ. έκδ. 01/001, σ. 14).

(3)  
  ΕΕ 2012, C 326, σ. 391.

(4)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (EΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).

(5)  Απόφαση της 13ης Ιουνίου 1958, Meroni κατά Ανωτάτης Αρχής, 10/56, EU:C:1958:8.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/69 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/69

---

Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2023 — Certinvest κατά EUIPO — Kiddinx Studios (Tina)

(Υπόθεση T-444/23)

(2023/C 321/78)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Certinvest SRL (Păntăşeşti, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: I. Speciac, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kiddinx Studios GmbH (Βερολίνο, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Tina — Υπ’ αριθ. 18 271 155 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Μαΐου 2023 στην υπόθεση R 1979/2022-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε η αιτούσα κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και, συνακόλουθα, να υποχρεώσει το EUIPO να συνεχίσει τη διαδικασία για την καταχώριση του επίδικου σήματος ως προς το σύνολο των προϊόντων και των υπηρεσιών. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε η αιτούσα κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και, συνακόλουθα, να υποχρεώσει το EUIPO να συνεχίσει τη διαδικασία για την καταχώριση του επίδικου σήματος ως προς το σύνολο των προϊόντων και των υπηρεσιών.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.9.2023 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 321/70 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2023

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 321/70

---

Προσφυγή της 27ης Ιουλίου 2023 — UniCredit Bank κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-446/23)

(2023/C 321/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: UniCredit Bank (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: F. Kruis και N. Bartmann, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 2ας Μαΐου 2023, για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2023 (SRB/ES/2023/23) περιλαμβανομένων των παραρτημάτων της, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 2ας Μαΐου 2023, για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2023 (SRB/ES/2023/23) περιλαμβανομένων των παραρτημάτων της, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα·

| — | να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-410/23, BAWAG PSK κατά ΕΣΕ.

---