# Dziennik Urzędowy C 296/21 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 296 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6621 sierpnia 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 296

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6621 sierpnia 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 296/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 296/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 296/02 | Sprawy połączone C-212/21 P i C-223/21 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)/ClientEarth, Komisja Europejska (C-212/21 P); Komisja Europejska/ClientEarth, Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (C-223/21 P) [Odwołanie – Środowisko naturalne – Konwencja z Aarhus – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Artykuł 2 ust. 1 lit. f) – Pojęcie prawa ochrony środowiska – Artykuł 2 ust. 1 lit. g) – Pojęcie aktu administracyjnego – Artykuł 10 ust. 1 – Wewnętrzna procedura odwoławcza dotycząca aktów administracyjnych – Uchwała Rady Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) zatwierdzająca finansowanie projektu elektrowni na biomasę – Odrzucenie wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej tej uchwały jako niedopuszczalnego – Niezależność EBI w dziedzinie operacji finansowych – Artykuł 271 lit. c) TFUE – Zakres] | 2 |
| 2023/C 296/03 | Sprawa C-252/21, Meta Platforms i in. (Ogólne warunki korzystania z sieci społecznościowej): Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf – Niemcy) – Meta Platforms Inc., dawniej Facebook Inc., Meta Platforms Ireland Limited, dawniej Facebook Ireland Ltd., Facebook Deutschland GmbH/Bundeskartellamt [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Sieci społecznościowe – Nadużycie pozycji dominującej przez operatora takiej sieci – Nadużycie polegające na przewidzianym w ogólnych warunkach korzystania z tej sieci przetwarzaniu danych osobowych jej użytkowników – Przysługujące organowi ochrony konkurencji państwa członkowskiego kompetencje do stwierdzenia niezgodności tego przetwarzania z tym rozporządzeniem – Powiązanie z kompetencjami organów krajowych odpowiedzialnych za kontrolowanie tego, czy dane osobowe są chronione – Artykuł 4 ust. 3 TUE – Zasada lojalnej współpracy – Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) – f) rozporządzenia 2016/679 – Zgodność przetwarzania z prawem – Artykuł 9 ust. 1 i 2 – Przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych – Artykuł 4 pkt 11 – Pojęcie zgody] | 3 |
| 2023/C 296/04 | Sprawa C-510/21, Austrian Airlines (Pierwsza pomoc medyczna na pokładzie statku powietrznego): Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – DB/Austrian Airlines AG [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Konwencja montrealska – Artykuł 17 ust. 1 – Odpowiedzialność przewoźników lotniczych w razie śmierci lub uszkodzenia ciała pasażera – Pojęcie wypadku – Pierwsza pomoc medyczna udzielona w następstwie wypadku na pokładzie statku powietrznego, która spotęgowała uszkodzenia ciała] | 5 |
| 2023/C 296/05 | Sprawa C-663/21, Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Uchodźca, który popełnił poważne przestępstwo): Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl/AA [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/95/UE – Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej – Artykuł 14 ust. 4 lit. b) – Cofnięcie statusu uchodźcy – Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo – Zagrożenie dla społeczeństwa – Kontrola proporcjonalności – Dyrektywa 2008/115/UE – Powrót nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich – Wstrzymanie wydalenia] | 6 |
| 2023/C 296/06 | Sprawa C-7/22 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – RQ/Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska [Odwołanie – Skarga o odszkodowanie – Polityka gospodarcza i pieniężna – Restrukturyzacja greckiego długu publicznego – Udział sektora prywatnego – Szkoda związana z obniżką wartości nominalnej nowo wyemitowanych obligacji państwowych względem wartości obligacji rocznych – Oświadczenia szefów państw lub rządów strefy euro i instytucji Unii Europejskiej – Decyzje Eurogrupy – Nieformalny i międzyrządowy charakter Eurogroupy – Odpowiedzialność pozaumowna Unii – Możliwość przypisania szkody] | 7 |
| 2023/C 296/07 | Sprawa C-8/22, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Uchodźca, który popełnił poważne przestępstwo): Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – XXX / Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/95/UE – Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej – Artykuł 14 ust. 4 lit. b) – Cofnięcie statusu uchodźcy – Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo – Zagrożenie dla społeczeństwa – Kontrola proporcjonalności] | 7 |
| 2023/C 296/08 | Sprawa C-142/22, The Minister for Justice and Equality (Wniosek o wyrażenie zgody – Skutki pierwotnego europejskiego nakazu aresztowania): Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – OE/The Minister for Justice and Equality [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Artykuł 27 – Ściganie za przestępstwo popełnione przed przekazaniem, inne niż to, które było podstawą tego przekazania – Wniosek o wyrażenie zgody skierowany do wykonującego nakaz organu sądowego – Europejski nakaz aresztowania wydany przez prokuratora państwa członkowskiego, który nie posiada statusu wydającego nakaz organu sądowego – Skutki dla wniosku o wyrażenie zgody] | 8 |
| 2023/C 296/09 | Sprawa C-166/22, Hellfire Massy Residents Association: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court – Irlandia) – Hellfire Massy Residents Association/An Bord Pleanála, Minister for Housing, Local Government and Heritage, Irlandia, Attorney General [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Dyrektywa 92/43/EWG – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Artykuł 12 – System ścisłej ochrony niektórych gatunków zwierząt – Artykuł 16 – Odstępstwo – Procedury przyznania takiego odstępstwa – Prawo udziału społeczeństwa] | 9 |
| 2023/C 296/10 | Sprawa C-285/22 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – Michaël Julien/Rada Unii Europejskiej [Odwołanie – Skarga o stwierdzenie nieważności – Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z drugiej strony – Decyzja (UE) 2021/689 – Obywatel Zjednoczonego Królestwa posiadający interesy rodzinne i majątkowe w Unii – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Legitymacja procesowa czynna – Przesłanki – Interes prawny] | 10 |
| 2023/C 296/11 | Sprawa C-402/22, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Szczególnie poważne przestępstwo): Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/M.A. [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/95/UE – Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej – Artykuł 14 ust. 4 lit. b) – Cofnięcie statusu uchodźcy – Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo – Zagrożenie dla społeczeństwa – Kontrola proporcjonalności] | 10 |
| 2023/C 296/12 | Sprawa C-404/22, Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Protodikeio Athinon – Grecja) – Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou (E.O.P.P.E.P.) / Elliniko Dimosio [Odesłanie prejudycjalne – Informowanie pracowników i przeprowadzanie z nimi konsultacji – Dyrektywa 2002/14/WE – Zakres stosowania – Pojęcie przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą – Osoba prawna prawa prywatnego należąca do sektora publicznego – Odwołanie pracowników powołanych na stanowiska kierownicze – Brak uprzedniego informowania przedstawicieli pracowników i przeprowadzania z nimi konsultacji] | 11 |
| 2023/C 296/13 | Sprawa C-462/22, BM (Pobyt wnoszącego o rozwód): Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – BM/LO [Odesłanie prejudycjalne – Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich – Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 – Artykuł 3 ust. 1 lit. a) tiret szóste – Forum actoris – Przesłanka – Zwykły pobyt powoda lub wnioskodawcy w państwie członkowskim sądu rozpoznającego sprawę przez cały okres bezpośrednio przed wniesieniem pozwu lub wniosku] | 12 |
| 2023/C 296/14 | Sprawa C-593/22, First Bank: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Specializat Cluj – Rumunia) – FS, WU/First Bank SA [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Zakres stosowania – Artykuł 1 ust. 2 – Wyłączenie warunków umowy odzwierciedlających obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze – Umowa kredytu denominowana w walucie obcej – Warunki odnoszące się do ryzyka kursowego – Domniemanie znajomości prawa] | 13 |
| 2023/C 296/15 | Sprawa C-334/23, flightright: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 27 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Minden – Niemcy) – flightright GmbH/Laudamotion GmbH [Transport lotniczy – Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odwołania lotu – Nadzwyczajne okoliczności – Pandemia COVID-19 – Odwołanie wielu lotów – Rentowność – Przyczyny ekonomiczne – Ochrona zdrowia członków załogi – Brak zakazu administracyjnego] | 13 |
| 2023/C 296/16 | Sprawa C-93/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 grudnia 2022 r. w sprawie T-487/21, Neoperl/EUIPO, wniesione w dniu 17 lutego 2023 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | 14 |
| 2023/C 296/17 | Sprawa C-236/23, Matmut: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Mutuelle assurance des travailleurs mutualistes (Matmut)/TN i in. | 15 |
| 2023/C 296/18 | Sprawa C-251/23, Mercedes-Benz Group: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Duisburg (Niemcy) w dniu 19 kwietnia 2023 r. – OB/Mercedes-Benz Group AG | 16 |
| 2023/C 296/19 | Sprawa C-299/23, Darvate i in.: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 11 maja 2023 r. – Ordre des barreaux francophones et germanophones de Belgique i in./État belge | 17 |
| 2023/C 296/20 | Sprawa C-301/23, Bank BPH: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 10 maja 2023 r. – AJ przeciwko Bank BPH S.A. | 18 |
| 2023/C 296/21 | Sprawa C-308/23, Mercedes-Benz Group: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Duisburg (Niemcy) w dniu 17 maja 2023 r. – YV/Mercedes-Benz Group AG | 19 |
| 2023/C 296/22 | Sprawa C-328/23, Reisebüro i R: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 25 maja 2023 r. – J i A/Reisebüro GmbH i R GmbH | 21 |
| 2023/C 296/23 | Asunto C-365/23, Arce: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 9 czerwca 2023 r. – SIA A/C, D, E | 22 |
| 2023/C 296/24 | Sprawa C-375/23, Meislev: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 13 czerwca 2023 r. – EN/Udlændingenævnet | 23 |
| 2023/C 296/25 | Sprawa C-379/23, Guldbrev: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (Szwecja) w dniu 15 czerwca 2023 r. – Guldbrev AB/Konsumentombudsmannen | 24 |
| 2023/C 296/26 | Sprawa C-413/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma) wydanego w dniu 26 kwietnia 2023 r. w sprawie T-557/20, Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji/Europejski Inspektor Ochrony Danych, wniesione w dniu 5 lipca 2023 r. przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych | 24 |
| | Sąd |
| 2023/C 296/27 | Sprawa T-115/20: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Puigdemont i Casamajó oraz Comín i Oliveres/Parlament [Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo instytucjonalne – Członek Parlamentu – Odmowa przez przewodniczącego Parlamentu nadania biegu wnioskowi o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetów – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność] | 26 |
| 2023/C 296/28 | Sprawa T-639/20: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – TIB Chemicals/Komisja [Środowisko naturalne i ochrona zdrowia ludzi – Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 – Klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin – Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1182 – Klasyfikacja dilaurynianu dioktylocyny; [1] dioktylo-, bis(koko acyloksy) pochodnych wodorku cyny [2] – Podejście przekrojowe – Ciężar dowodu – Oczywisty błąd w ocenie – Ocena skutków] | 26 |
| 2023/C 296/29 | Sprawy T-649/20, T-721/20 i T-767/20: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Ekologicznego Lotnictwa/NG [Klauzula arbitrażowa – Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju i innowacji (FP7) – Umowy o udzielenie dotacji – Brak udokumentowania i niezgodność z postanowieniami umownymi części zadeklarowanych wydatków – Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki – Właściwość Sądu – Dopuszczalność – Koszty kwalifikowalne – Ciężar dowodu – Odsetki za opóźnienie] | 27 |
| 2023/C 296/30 | Sprawa T-126/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Nevinnomysskiy Azot i NAK Azot/Komisja [Dumping – Przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji – Ostateczne cła antydumpingowe – Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036 – Artykuł 5 ust. 3 i 9 rozporządzenia 2016/1036 – Przewidziany prawem termin – Wystarczający charakter dowodów – Procedura uzupełnienia braków – Informacje przedstawione po przewidzianym prawem terminie] | 28 |
| 2023/C 296/31 | Sprawa T-223/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – SE/Komisja [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Zatrudnienie – Umowa o pracę – Artykuł 2 lit. b) WZIP – Odrzucenie kandydatury – Awans – Zmiana zaszeregowania – Nowa umowa – Wygaśnięcie umowy – Artykuł 8 akapit drugi i art. 10 ust. 3 WZIP – Naruszenie prawa – Równość traktowania – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność] | 29 |
| 2023/C 296/32 | Sprawa T-272/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Puigdemont i Casamajó i in./Parlament [Prawo instytucjonalne – Członek Parlamentu – Przywileje i immunitety – Decyzja o uchyleniu immunitetu parlamentarnego – Artykuł 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii – Kompetencja organu, który wydał wniosek o uchylenie immunitetu – Pewność prawa – Oczywisty błąd w ocenie – Zakres kontroli przeprowadzanej przez Parlament – Procedura rozpatrywania wniosku o uchylenie immunitetu – Prawo do obrony – Bezstronność] | 30 |
| 2023/C 296/33 | Sprawa T-770/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – OC/ESDZ [Służba publiczna – Urzędnicy – Personel ESDZ – Mobbing – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Oddalenie wniosku – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Pojęcie mobbingu – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek dbałości] | 30 |
| 2023/C 296/34 | Sprawa T-10/22: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Wajos/EUIPO (Kształt pojemnika) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt pojemnika – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Powaga rzeczy osądzonej] | 31 |
| 2023/C 296/35 | Sprawa T-666/20: Postanowienie Sądu z dnia 30 czerwca 2023 r. – Thunus i in./EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Wynagrodzenie – Coroczna waloryzacja wynagrodzeń – Zarzut niezgodności z prawem – Powaga rzeczy osądzonej – Pewność prawa – Uzasadnione oczekiwania – Konsultacje z personelem – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna] | 32 |
| 2023/C 296/36 | Sprawa T-719/22: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2023 r. – Puma/EUIPO – Herno (HERZO) [Skarga o stwierdzenie nieważności – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HERZO – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy HERNO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna] | 32 |
| 2023/C 296/37 | Sprawa T-260/23: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2023 r. – Volvo Personvagnar/EUIPO (Kształt reflektorów) | 33 |
| 2023/C 296/38 | Sprawa T-297/23: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2023 r. – Timchenko/Rada | 34 |
| 2023/C 296/39 | Sprawa T-298/23: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2023 r. – Timchenko/Rada | 35 |
| 2023/C 296/40 | Sprawa T-315/23: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2023 r. – AL/Rada | 35 |
| 2023/C 296/41 | Sprawa T-328/23: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2023 r. – Radical-Consulting i in./Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC | 37 |
| 2023/C 296/42 | Sprawa T-341/23: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2023 r. – Dakem/Komisja | 37 |
| 2023/C 296/43 | Sprawa T-357/23: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – Verla-Pharm Arzneimittel/EUIPO – Converso (Pherla) | 38 |
| 2023/C 296/44 | Sprawa T-358/23: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – AC Marca Brands/EUIPO – Sanitix (Sanitix) | 39 |
| 2023/C 296/45 | Sprawa T-359/23: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect) | 40 |
| 2023/C 296/46 | Sprawa T-367/23: Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2023 r. – Amazon Services Europe/Komisja | 41 |
| 2023/C 296/47 | Sprawa T-370/23: Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2023 r. – Al-Assad/Rada | 42 |
| 2023/C 296/48 | Sprawa T-373/23: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Galenica/EUIPO – EvivaMed Distribution (VIVORA) | 43 |
| 2023/C 296/49 | Sprawa T-376/23: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Washtower IP/EUIPO – LG Electronics (WASHTOWER) | 44 |
| 2023/C 296/50 | Sprawa T-388/23: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2023 r. – Ergotopia/EUIPO (WellBack) | 44 |
| 2023/C 296/51 | Sprawa T-590/22: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2023 r. – Cristescu/Komisja | 45 |
| 2023/C 296/52 | Sprawa T-605/22: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2023 r. – RT France/Rada | 45 |
| 2023/C 296/53 | Sprawa T-67/23: Postanowienie Sądu z dnia 7 lipca 2023 r. – UH/EBC | 45 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 296/02

Sprawy połączone C-212/21 P i C-223/21 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)/ClientEarth, Komisja Europejska (C-212/21 P); Komisja Europejska/ClientEarth, Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (C-223/21 P) [Odwołanie – Środowisko naturalne – Konwencja z Aarhus – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Artykuł 2 ust. 1 lit. f) – Pojęcie prawa ochrony środowiska – Artykuł 2 ust. 1 lit. g) – Pojęcie aktu administracyjnego – Artykuł 10 ust. 1 – Wewnętrzna procedura odwoławcza dotycząca aktów administracyjnych – Uchwała Rady Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) zatwierdzająca finansowanie projektu elektrowni na biomasę – Odrzucenie wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej tej uchwały jako niedopuszczalnego – Niezależność EBI w dziedzinie operacji finansowych – Artykuł 271 lit. c) TFUE – Zakres]

2

2023/C 296/03

Sprawa C-252/21, Meta Platforms i in. (Ogólne warunki korzystania z sieci społecznościowej): Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf – Niemcy) – Meta Platforms Inc., dawniej Facebook Inc., Meta Platforms Ireland Limited, dawniej Facebook Ireland Ltd., Facebook Deutschland GmbH/Bundeskartellamt [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Sieci społecznościowe – Nadużycie pozycji dominującej przez operatora takiej sieci – Nadużycie polegające na przewidzianym w ogólnych warunkach korzystania z tej sieci przetwarzaniu danych osobowych jej użytkowników – Przysługujące organowi ochrony konkurencji państwa członkowskiego kompetencje do stwierdzenia niezgodności tego przetwarzania z tym rozporządzeniem – Powiązanie z kompetencjami organów krajowych odpowiedzialnych za kontrolowanie tego, czy dane osobowe są chronione – Artykuł 4 ust. 3 TUE – Zasada lojalnej współpracy – Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) – f) rozporządzenia 2016/679 – Zgodność przetwarzania z prawem – Artykuł 9 ust. 1 i 2 – Przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych – Artykuł 4 pkt 11 – Pojęcie zgody]

3

2023/C 296/04

Sprawa C-510/21, Austrian Airlines (Pierwsza pomoc medyczna na pokładzie statku powietrznego): Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – DB/Austrian Airlines AG [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Konwencja montrealska – Artykuł 17 ust. 1 – Odpowiedzialność przewoźników lotniczych w razie śmierci lub uszkodzenia ciała pasażera – Pojęcie wypadku – Pierwsza pomoc medyczna udzielona w następstwie wypadku na pokładzie statku powietrznego, która spotęgowała uszkodzenia ciała]

5

2023/C 296/05

Sprawa C-663/21, Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Uchodźca, który popełnił poważne przestępstwo): Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl/AA [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/95/UE – Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej – Artykuł 14 ust. 4 lit. b) – Cofnięcie statusu uchodźcy – Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo – Zagrożenie dla społeczeństwa – Kontrola proporcjonalności – Dyrektywa 2008/115/UE – Powrót nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich – Wstrzymanie wydalenia]

6

2023/C 296/06

Sprawa C-7/22 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – RQ/Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska [Odwołanie – Skarga o odszkodowanie – Polityka gospodarcza i pieniężna – Restrukturyzacja greckiego długu publicznego – Udział sektora prywatnego – Szkoda związana z obniżką wartości nominalnej nowo wyemitowanych obligacji państwowych względem wartości obligacji rocznych – Oświadczenia szefów państw lub rządów strefy euro i instytucji Unii Europejskiej – Decyzje Eurogrupy – Nieformalny i międzyrządowy charakter Eurogroupy – Odpowiedzialność pozaumowna Unii – Możliwość przypisania szkody]

7

2023/C 296/07

Sprawa C-8/22, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Uchodźca, który popełnił poważne przestępstwo): Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – XXX / Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/95/UE – Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej – Artykuł 14 ust. 4 lit. b) – Cofnięcie statusu uchodźcy – Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo – Zagrożenie dla społeczeństwa – Kontrola proporcjonalności]

7

2023/C 296/08

Sprawa C-142/22, The Minister for Justice and Equality (Wniosek o wyrażenie zgody – Skutki pierwotnego europejskiego nakazu aresztowania): Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – OE/The Minister for Justice and Equality [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Artykuł 27 – Ściganie za przestępstwo popełnione przed przekazaniem, inne niż to, które było podstawą tego przekazania – Wniosek o wyrażenie zgody skierowany do wykonującego nakaz organu sądowego – Europejski nakaz aresztowania wydany przez prokuratora państwa członkowskiego, który nie posiada statusu wydającego nakaz organu sądowego – Skutki dla wniosku o wyrażenie zgody]

8

2023/C 296/09

Sprawa C-166/22, Hellfire Massy Residents Association: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court – Irlandia) – Hellfire Massy Residents Association/An Bord Pleanála, Minister for Housing, Local Government and Heritage, Irlandia, Attorney General [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Dyrektywa 92/43/EWG – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Artykuł 12 – System ścisłej ochrony niektórych gatunków zwierząt – Artykuł 16 – Odstępstwo – Procedury przyznania takiego odstępstwa – Prawo udziału społeczeństwa]

9

2023/C 296/10

Sprawa C-285/22 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – Michaël Julien/Rada Unii Europejskiej [Odwołanie – Skarga o stwierdzenie nieważności – Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z drugiej strony – Decyzja (UE) 2021/689 – Obywatel Zjednoczonego Królestwa posiadający interesy rodzinne i majątkowe w Unii – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Legitymacja procesowa czynna – Przesłanki – Interes prawny]

10

2023/C 296/11

Sprawa C-402/22, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Szczególnie poważne przestępstwo): Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/M.A. [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/95/UE – Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej – Artykuł 14 ust. 4 lit. b) – Cofnięcie statusu uchodźcy – Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo – Zagrożenie dla społeczeństwa – Kontrola proporcjonalności]

10

2023/C 296/12

Sprawa C-404/22, Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Protodikeio Athinon – Grecja) – Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou (E.O.P.P.E.P.) / Elliniko Dimosio [Odesłanie prejudycjalne – Informowanie pracowników i przeprowadzanie z nimi konsultacji – Dyrektywa 2002/14/WE – Zakres stosowania – Pojęcie przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą – Osoba prawna prawa prywatnego należąca do sektora publicznego – Odwołanie pracowników powołanych na stanowiska kierownicze – Brak uprzedniego informowania przedstawicieli pracowników i przeprowadzania z nimi konsultacji]

11

2023/C 296/13

Sprawa C-462/22, BM (Pobyt wnoszącego o rozwód): Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – BM/LO [Odesłanie prejudycjalne – Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich – Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 – Artykuł 3 ust. 1 lit. a) tiret szóste – Forum actoris – Przesłanka – Zwykły pobyt powoda lub wnioskodawcy w państwie członkowskim sądu rozpoznającego sprawę przez cały okres bezpośrednio przed wniesieniem pozwu lub wniosku]

12

2023/C 296/14

Sprawa C-593/22, First Bank: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Specializat Cluj – Rumunia) – FS, WU/First Bank SA [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Zakres stosowania – Artykuł 1 ust. 2 – Wyłączenie warunków umowy odzwierciedlających obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze – Umowa kredytu denominowana w walucie obcej – Warunki odnoszące się do ryzyka kursowego – Domniemanie znajomości prawa]

13

2023/C 296/15

Sprawa C-334/23, flightright: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 27 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Minden – Niemcy) – flightright GmbH/Laudamotion GmbH [Transport lotniczy – Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odwołania lotu – Nadzwyczajne okoliczności – Pandemia COVID-19 – Odwołanie wielu lotów – Rentowność – Przyczyny ekonomiczne – Ochrona zdrowia członków załogi – Brak zakazu administracyjnego]

13

2023/C 296/16

Sprawa C-93/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 grudnia 2022 r. w sprawie T-487/21, Neoperl/EUIPO, wniesione w dniu 17 lutego 2023 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

14

2023/C 296/17

Sprawa C-236/23, Matmut: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Mutuelle assurance des travailleurs mutualistes (Matmut)/TN i in.

15

2023/C 296/18

Sprawa C-251/23, Mercedes-Benz Group: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Duisburg (Niemcy) w dniu 19 kwietnia 2023 r. – OB/Mercedes-Benz Group AG

16

2023/C 296/19

Sprawa C-299/23, Darvate i in.: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 11 maja 2023 r. – Ordre des barreaux francophones et germanophones de Belgique i in./État belge

17

2023/C 296/20

Sprawa C-301/23, Bank BPH: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 10 maja 2023 r. – AJ przeciwko Bank BPH S.A.

18

2023/C 296/21

Sprawa C-308/23, Mercedes-Benz Group: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Duisburg (Niemcy) w dniu 17 maja 2023 r. – YV/Mercedes-Benz Group AG

19

2023/C 296/22

Sprawa C-328/23, Reisebüro i R: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 25 maja 2023 r. – J i A/Reisebüro GmbH i R GmbH

21

2023/C 296/23

Asunto C-365/23, Arce: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 9 czerwca 2023 r. – SIA A/C, D, E

22

2023/C 296/24

Sprawa C-375/23, Meislev: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 13 czerwca 2023 r. – EN/Udlændingenævnet

23

2023/C 296/25

Sprawa C-379/23, Guldbrev: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (Szwecja) w dniu 15 czerwca 2023 r. – Guldbrev AB/Konsumentombudsmannen

24

2023/C 296/26

Sprawa C-413/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma) wydanego w dniu 26 kwietnia 2023 r. w sprawie T-557/20, Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji/Europejski Inspektor Ochrony Danych, wniesione w dniu 5 lipca 2023 r. przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

24

Sąd

2023/C 296/27

Sprawa T-115/20: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Puigdemont i Casamajó oraz Comín i Oliveres/Parlament [Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo instytucjonalne – Członek Parlamentu – Odmowa przez przewodniczącego Parlamentu nadania biegu wnioskowi o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetów – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność]

26

2023/C 296/28

Sprawa T-639/20: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – TIB Chemicals/Komisja [Środowisko naturalne i ochrona zdrowia ludzi – Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 – Klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin – Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1182 – Klasyfikacja dilaurynianu dioktylocyny; [1] dioktylo-, bis(koko acyloksy) pochodnych wodorku cyny [2] – Podejście przekrojowe – Ciężar dowodu – Oczywisty błąd w ocenie – Ocena skutków]

26

2023/C 296/29

Sprawy T-649/20, T-721/20 i T-767/20: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Ekologicznego Lotnictwa/NG [Klauzula arbitrażowa – Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju i innowacji (FP7) – Umowy o udzielenie dotacji – Brak udokumentowania i niezgodność z postanowieniami umownymi części zadeklarowanych wydatków – Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki – Właściwość Sądu – Dopuszczalność – Koszty kwalifikowalne – Ciężar dowodu – Odsetki za opóźnienie]

27

2023/C 296/30

Sprawa T-126/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Nevinnomysskiy Azot i NAK Azot/Komisja [Dumping – Przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji – Ostateczne cła antydumpingowe – Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036 – Artykuł 5 ust. 3 i 9 rozporządzenia 2016/1036 – Przewidziany prawem termin – Wystarczający charakter dowodów – Procedura uzupełnienia braków – Informacje przedstawione po przewidzianym prawem terminie]

28

2023/C 296/31

Sprawa T-223/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – SE/Komisja [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Zatrudnienie – Umowa o pracę – Artykuł 2 lit. b) WZIP – Odrzucenie kandydatury – Awans – Zmiana zaszeregowania – Nowa umowa – Wygaśnięcie umowy – Artykuł 8 akapit drugi i art. 10 ust. 3 WZIP – Naruszenie prawa – Równość traktowania – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność]

29

2023/C 296/32

Sprawa T-272/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Puigdemont i Casamajó i in./Parlament [Prawo instytucjonalne – Członek Parlamentu – Przywileje i immunitety – Decyzja o uchyleniu immunitetu parlamentarnego – Artykuł 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii – Kompetencja organu, który wydał wniosek o uchylenie immunitetu – Pewność prawa – Oczywisty błąd w ocenie – Zakres kontroli przeprowadzanej przez Parlament – Procedura rozpatrywania wniosku o uchylenie immunitetu – Prawo do obrony – Bezstronność]

30

2023/C 296/33

Sprawa T-770/21: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – OC/ESDZ [Służba publiczna – Urzędnicy – Personel ESDZ – Mobbing – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Oddalenie wniosku – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Pojęcie mobbingu – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek dbałości]

30

2023/C 296/34

Sprawa T-10/22: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Wajos/EUIPO (Kształt pojemnika) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt pojemnika – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Powaga rzeczy osądzonej]

31

2023/C 296/35

Sprawa T-666/20: Postanowienie Sądu z dnia 30 czerwca 2023 r. – Thunus i in./EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Wynagrodzenie – Coroczna waloryzacja wynagrodzeń – Zarzut niezgodności z prawem – Powaga rzeczy osądzonej – Pewność prawa – Uzasadnione oczekiwania – Konsultacje z personelem – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

32

2023/C 296/36

Sprawa T-719/22: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2023 r. – Puma/EUIPO – Herno (HERZO) [Skarga o stwierdzenie nieważności – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HERZO – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy HERNO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

32

2023/C 296/37

Sprawa T-260/23: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2023 r. – Volvo Personvagnar/EUIPO (Kształt reflektorów)

33

2023/C 296/38

Sprawa T-297/23: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2023 r. – Timchenko/Rada

34

2023/C 296/39

Sprawa T-298/23: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2023 r. – Timchenko/Rada

35

2023/C 296/40

Sprawa T-315/23: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2023 r. – AL/Rada

35

2023/C 296/41

Sprawa T-328/23: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2023 r. – Radical-Consulting i in./Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC

37

2023/C 296/42

Sprawa T-341/23: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2023 r. – Dakem/Komisja

37

2023/C 296/43

Sprawa T-357/23: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – Verla-Pharm Arzneimittel/EUIPO – Converso (Pherla)

38

2023/C 296/44

Sprawa T-358/23: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – AC Marca Brands/EUIPO – Sanitix (Sanitix)

39

2023/C 296/45

Sprawa T-359/23: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

40

2023/C 296/46

Sprawa T-367/23: Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2023 r. – Amazon Services Europe/Komisja

41

2023/C 296/47

Sprawa T-370/23: Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2023 r. – Al-Assad/Rada

42

2023/C 296/48

Sprawa T-373/23: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Galenica/EUIPO – EvivaMed Distribution (VIVORA)

43

2023/C 296/49

Sprawa T-376/23: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Washtower IP/EUIPO – LG Electronics (WASHTOWER)

44

2023/C 296/50

Sprawa T-388/23: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2023 r. – Ergotopia/EUIPO (WellBack)

44

2023/C 296/51

Sprawa T-590/22: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2023 r. – Cristescu/Komisja

45

2023/C 296/52

Sprawa T-605/22: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2023 r. – RT France/Rada

45

2023/C 296/53

Sprawa T-67/23: Postanowienie Sądu z dnia 7 lipca 2023 r. – UH/EBC

45

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 296/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 286 z 14.8.2023

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 278 z 7.8.2023

Dz.U. C 271 z 31.7.2023

Dz.U. C 261 z 24.7.2023

Dz.U. C 252 z 17.7.2023

Dz.U. C 235 z 3.7.2023

Dz.U. C 223 z 26.6.2023

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/2 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/2

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)/ClientEarth, Komisja Europejska (C-212/21 P); Komisja Europejska/ClientEarth, Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (C-223/21 P)

(Sprawy połączone C-212/21 P i C-223/21 P) (1)

(Odwołanie - Środowisko naturalne - Konwencja z Aarhus - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Artykuł 2 ust. 1 lit. f) - Pojęcie „prawa ochrony środowiska” - Artykuł 2 ust. 1 lit. g) - Pojęcie „aktu administracyjnego” - Artykuł 10 ust. 1 - Wewnętrzna procedura odwoławcza dotycząca aktów administracyjnych - Uchwała Rady Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) zatwierdzająca finansowanie projektu elektrowni na biomasę - Odrzucenie wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej tej uchwały jako niedopuszczalnego - Niezależność EBI w dziedzinie operacji finansowych - Artykuł 271 lit. c) TFUE - Zakres)

(2023/C 296/02)

Język postępowania: angielski

Strony

(Sprawa C-212/21 P)

Wnoszący odwołanie: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: K. Carr, G. Faedo i T. Gilliams, pełnomocnicy, które wspierali J. Bouckaert i G. Schaiko, avocats)

Pozostali uczestnicy postępowania: ClientEarth (przedstawiciele: S. Abram i J. Flynn, KC oraz H. Leith, barrister), Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Blanc i G. Gattinara, pełnomocnicy)

(Sprawa C-223/21 P)

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Blanc i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Pozostali uczestnicy postępowania: ClientEarth (przedstawiciele: S. Abram i J. Flynn, KC oraz H. Leith, barrister), Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: K. Carr, G. Faedo i T. Gilliams, pełnomocnicy, które wspierali J. Bouckaert i G. Schaiko, avocats)

Sentencja

| 1) | Odwołania zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołania zostają oddalone.

| 2) | Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i Komisja Europejska pokrywają, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez ClientEarth. |
| --- | --- |

2)

Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i Komisja Europejska pokrywają, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez ClientEarth.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/3 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf – Niemcy) – Meta Platforms Inc., dawniej Facebook Inc., Meta Platforms Ireland Limited, dawniej Facebook Ireland Ltd., Facebook Deutschland GmbH/Bundeskartellamt

[Sprawa C-252/21 (1), Meta Platforms i in. (Ogólne warunki korzystania z sieci społecznościowej)]

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Rozporządzenie (UE) 2016/679 - Sieci społecznościowe - Nadużycie pozycji dominującej przez operatora takiej sieci - Nadużycie polegające na przewidzianym w ogólnych warunkach korzystania z tej sieci przetwarzaniu danych osobowych jej użytkowników - Przysługujące organowi ochrony konkurencji państwa członkowskiego kompetencje do stwierdzenia niezgodności tego przetwarzania z tym rozporządzeniem - Powiązanie z kompetencjami organów krajowych odpowiedzialnych za kontrolowanie tego, czy dane osobowe są chronione - Artykuł 4 ust. 3 TUE - Zasada lojalnej współpracy - Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) – f) rozporządzenia 2016/679 - Zgodność przetwarzania z prawem - Artykuł 9 ust. 1 i 2 - Przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych - Artykuł 4 pkt 11 - Pojęcie „zgody”)

(2023/C 296/03)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Meta Platforms Inc., dawniej Facebook Inc., Meta Platforms Ireland Limited, dawniej Facebook Ireland Ltd., Facebook Deutschland GmbH

Strona pozwana: Bundeskartellamt

Przy udziale: Verbraucherzentrale Bundesverband eV

Sentencja

| 1) | Artykuł 51 i następne rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) oraz art. 4 ust. 3 TUE
  należy interpretować w ten sposób, że:
  organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem poszanowania obowiązku lojalnej współpracy z organami nadzorczymi, może w ramach badania nadużycia pozycji dominującej przez przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 102 TFUE stwierdzić, iż ogólne warunki korzystania z usług tego przedsiębiorstwa dotyczące przetwarzania danych osobowych i ich wdrażanie nie są zgodne z tym rozporządzeniem, jeżeli stwierdzenie to jest konieczne do wykazania istnienia takiego nadużycia.
  Ze względu na ten obowiązek lojalnej współpracy krajowy organ ochrony konkurencji nie może odstąpić od wydanej przez właściwy krajowy organ nadzorczy lub właściwy wiodący organ nadzorczy decyzji dotyczącej tych ogólnych warunków lub warunków do nich podobnych. Jeżeli organ ochrony konkurencji ma wątpliwości co do zakresu takiej decyzji, w sytuacji gdy wspomniane lub podobne warunki są jednocześnie przedmiotem badania prowadzonego przez te organy, lub jeżeli w braku prowadzenia dochodzenia lub wydania decyzji przez te organy nadzorcze organ ochrony konkurencji uważa, że rozpatrywane przezeń warunki nie są zgodne z rozporządzeniem 2016/679, powinien skonsultować się z tymi właśnie organami nadzorczymi i zwrócić się do nich o współpracę w celu rozwiania wątpliwości lub ustalenia, czy przed przeprowadzeniem swojej własnej oceny winien on poczekać na wydanie przez nie decyzji. W braku zgłoszenia przez te organy zastrzeżeń lub też w braku ustosunkowania się do takiego wniosku w rozsądnym terminie, krajowy organ ochrony konkurencji może kontynuować prowadzone dochodzenie. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 51 i następne rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) oraz art. 4 ust. 3 TUE

należy interpretować w ten sposób, że:

organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem poszanowania obowiązku lojalnej współpracy z organami nadzorczymi, może w ramach badania nadużycia pozycji dominującej przez przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 102 TFUE stwierdzić, iż ogólne warunki korzystania z usług tego przedsiębiorstwa dotyczące przetwarzania danych osobowych i ich wdrażanie nie są zgodne z tym rozporządzeniem, jeżeli stwierdzenie to jest konieczne do wykazania istnienia takiego nadużycia.

Ze względu na ten obowiązek lojalnej współpracy krajowy organ ochrony konkurencji nie może odstąpić od wydanej przez właściwy krajowy organ nadzorczy lub właściwy wiodący organ nadzorczy decyzji dotyczącej tych ogólnych warunków lub warunków do nich podobnych. Jeżeli organ ochrony konkurencji ma wątpliwości co do zakresu takiej decyzji, w sytuacji gdy wspomniane lub podobne warunki są jednocześnie przedmiotem badania prowadzonego przez te organy, lub jeżeli w braku prowadzenia dochodzenia lub wydania decyzji przez te organy nadzorcze organ ochrony konkurencji uważa, że rozpatrywane przezeń warunki nie są zgodne z rozporządzeniem 2016/679, powinien skonsultować się z tymi właśnie organami nadzorczymi i zwrócić się do nich o współpracę w celu rozwiania wątpliwości lub ustalenia, czy przed przeprowadzeniem swojej własnej oceny winien on poczekać na wydanie przez nie decyzji. W braku zgłoszenia przez te organy zastrzeżeń lub też w braku ustosunkowania się do takiego wniosku w rozsądnym terminie, krajowy organ ochrony konkurencji może kontynuować prowadzone dochodzenie.

| 2) | Artykuł 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w przypadku gdy użytkownik internetowej sieci społecznościowej przegląda strony internetowe lub aplikacje powiązane z jedną lub kilkoma kategoriami, o których mowa w tym przepisie, i, w stosownym przypadku, zamieszcza w nich dane, rejestrując się na tych stronach lub tych aplikacjach lub też składając zamówienia online, dokonywane przez operatora tej internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu, za pomocą zintegrowanych interfejsów, plików cookie lub podobnych technologii rejestracji danych pochodzących z przeglądania tych stron i tych aplikacji oraz danych zamieszczonych przez użytkownika, łączeniu wszystkich tych danych z kontem sieci społecznościowej tego użytkownika i wykorzystywaniu wspomnianych danych przez tego operatora należy uznać za „przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych” w rozumieniu tego przepisu, które jest co do zasady zakazane, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia, jeżeli owo przetwarzanie danych może ujawniać informacje należące do jednej z tych kategorii, niezależnie od tego, czy informacje te dotyczą użytkownika tej sieci, czy jakiejkolwiek innej osoby fizycznej. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy użytkownik internetowej sieci społecznościowej przegląda strony internetowe lub aplikacje powiązane z jedną lub kilkoma kategoriami, o których mowa w tym przepisie, i, w stosownym przypadku, zamieszcza w nich dane, rejestrując się na tych stronach lub tych aplikacjach lub też składając zamówienia online, dokonywane przez operatora tej internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu, za pomocą zintegrowanych interfejsów, plików cookie lub podobnych technologii rejestracji danych pochodzących z przeglądania tych stron i tych aplikacji oraz danych zamieszczonych przez użytkownika, łączeniu wszystkich tych danych z kontem sieci społecznościowej tego użytkownika i wykorzystywaniu wspomnianych danych przez tego operatora należy uznać za „przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych” w rozumieniu tego przepisu, które jest co do zasady zakazane, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia, jeżeli owo przetwarzanie danych może ujawniać informacje należące do jednej z tych kategorii, niezależnie od tego, czy informacje te dotyczą użytkownika tej sieci, czy jakiejkolwiek innej osoby fizycznej.

| 3) | Artykuł 9 ust. 2 lit. e) rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w przypadku gdy użytkownik internetowej sieci społecznościowej przegląda strony internetowe lub aplikacje powiązane z jedną lub kilkoma kategoriami, o których mowa w art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia, nie upublicznia on w sposób oczywisty, w rozumieniu pierwszego z tych przepisów, dotyczących tego przeglądania danych zbieranych przez operatora tej internetowej sieci społecznościowej za pomocą plików cookie lub podobnych technologii rejestracji.
  Gdy taki użytkownik zamieszcza dane na takich stronach internetowych lub w takich aplikacjach lub też gdy aktywuje zintegrowane z tymi stronami i aplikacjami przyciski wyboru, takie jak przyciski „Lubię to” lub „Udostępnij”, lub przyciski umożliwiające użytkownikowi zidentyfikowanie się na tych stronach lub w tych aplikacjach za pomocą identyfikatorów połączenia związanych z jego kontem użytkownika w internetowej sieci społecznościowej, z jego numerem telefonu lub jego adresem elektronicznym, upublicznia on w oczywisty sposób, w rozumieniu tego art. 9 ust. 2 lit. e), dane zamieszczone w ten sposób lub wynikające z aktywowania tych przycisków jedynie w przypadku, gdy uprzednio wyraźnie wyraził swój wybór – w stosownym przypadku dokonany poprzez indywidualne zdefiniowanie parametrów z pełną znajomością rzeczy – publicznego udostępnienia dotyczących go danych nieograniczonej liczbie osób. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 9 ust. 2 lit. e) rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy użytkownik internetowej sieci społecznościowej przegląda strony internetowe lub aplikacje powiązane z jedną lub kilkoma kategoriami, o których mowa w art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia, nie upublicznia on w sposób oczywisty, w rozumieniu pierwszego z tych przepisów, dotyczących tego przeglądania danych zbieranych przez operatora tej internetowej sieci społecznościowej za pomocą plików cookie lub podobnych technologii rejestracji.

Gdy taki użytkownik zamieszcza dane na takich stronach internetowych lub w takich aplikacjach lub też gdy aktywuje zintegrowane z tymi stronami i aplikacjami przyciski wyboru, takie jak przyciski „Lubię to” lub „Udostępnij”, lub przyciski umożliwiające użytkownikowi zidentyfikowanie się na tych stronach lub w tych aplikacjach za pomocą identyfikatorów połączenia związanych z jego kontem użytkownika w internetowej sieci społecznościowej, z jego numerem telefonu lub jego adresem elektronicznym, upublicznia on w oczywisty sposób, w rozumieniu tego art. 9 ust. 2 lit. e), dane zamieszczone w ten sposób lub wynikające z aktywowania tych przycisków jedynie w przypadku, gdy uprzednio wyraźnie wyraził swój wybór – w stosownym przypadku dokonany poprzez indywidualne zdefiniowanie parametrów z pełną znajomością rzeczy – publicznego udostępnienia dotyczących go danych nieograniczonej liczbie osób.

| 4) | Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych może zostać uznane za niezbędne do wykonania umowy, której stroną są osoby, których dane dotyczą, w rozumieniu tego przepisu, tylko wtedy, gdy przetwarzanie to jest obiektywnie niezbędne do osiągnięcia celu, który stanowi integralną część świadczenia umownego na rzecz tych samych użytkowników, skutkiem czego główny cel umowy nie mógłby zostać osiągnięty bez tego przetwarzania. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych może zostać uznane za niezbędne do wykonania umowy, której stroną są osoby, których dane dotyczą, w rozumieniu tego przepisu, tylko wtedy, gdy przetwarzanie to jest obiektywnie niezbędne do osiągnięcia celu, który stanowi integralną część świadczenia umownego na rzecz tych samych użytkowników, skutkiem czego główny cel umowy nie mógłby zostać osiągnięty bez tego przetwarzania.

| 5) | Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. f) rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych może zostać uznane za niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią w rozumieniu tego przepisu jedynie pod warunkiem, że operator ten wskazał użytkownikom, od których dane zostały pozyskane, prawnie uzasadniony interes, do którego realizacji służy przetwarzanie tych danych, że przetwarzanie to odbywa się w granicach tego, co jest absolutnie niezbędne do realizacji tego prawnie uzasadnionego interesu, oraz że z wyważenia przeciwstawnych interesów w świetle wszystkich istotnych okoliczności wynika, że interesy lub podstawowe prawa i wolności tych użytkowników nie mają pierwszeństwa przed tym prawnie uzasadnionym interesem administratora lub osoby trzeciej. |
| --- | --- |

5)

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. f) rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych może zostać uznane za niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią w rozumieniu tego przepisu jedynie pod warunkiem, że operator ten wskazał użytkownikom, od których dane zostały pozyskane, prawnie uzasadniony interes, do którego realizacji służy przetwarzanie tych danych, że przetwarzanie to odbywa się w granicach tego, co jest absolutnie niezbędne do realizacji tego prawnie uzasadnionego interesu, oraz że z wyważenia przeciwstawnych interesów w świetle wszystkich istotnych okoliczności wynika, że interesy lub podstawowe prawa i wolności tych użytkowników nie mają pierwszeństwa przed tym prawnie uzasadnionym interesem administratora lub osoby trzeciej.

| 6) | Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych jest uzasadnione, w rozumieniu tego przepisu, jeżeli to przetwarzanie jest rzeczywiście niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze danych na podstawie przepisu prawa Unii lub prawa danego państwa członkowskiego, owa podstawa prawna służy realizacji celu leżącego w interesie publicznym i jest proporcjonalna do prawnie uzasadnionego celu, a przetwarzanie to jest dokonywane w granicach tego, co jest absolutnie niezbędne. |
| --- | --- |

6)

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych jest uzasadnione, w rozumieniu tego przepisu, jeżeli to przetwarzanie jest rzeczywiście niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze danych na podstawie przepisu prawa Unii lub prawa danego państwa członkowskiego, owa podstawa prawna służy realizacji celu leżącego w interesie publicznym i jest proporcjonalna do prawnie uzasadnionego celu, a przetwarzanie to jest dokonywane w granicach tego, co jest absolutnie niezbędne.

| 7) | Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) i e) rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych nie może – co do zasady i z zastrzeżeniem weryfikacji, którą powinien przeprowadzić sąd odsyłający – zostać uznane za niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej w rozumieniu lit. d) lub do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi w rozumieniu lit. e) tego przepisu. |
| --- | --- |

7)

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) i e) rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

dokonywane przez operatora internetowej sieci społecznościowej przetwarzanie danych osobowych polegające na zbieraniu danych użytkowników takiej sieci pochodzących z innych usług grupy, do której należy ten operator, lub pochodzących z przeglądania przez tych użytkowników stron internetowych lub aplikacji osób trzecich, łączeniu tych danych z kontem sieci społecznościowej tych użytkowników i wykorzystywaniu tych danych nie może – co do zasady i z zastrzeżeniem weryfikacji, którą powinien przeprowadzić sąd odsyłający – zostać uznane za niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej w rozumieniu lit. d) lub do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi w rozumieniu lit. e) tego przepisu.

| 8) | Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i art. 9 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 2016/679
  należy interpretować w ten sposób, że:
  okoliczność polegająca na tym, iż operator internetowej sieci społecznościowej zajmuje pozycję dominującą na rynku internetowych sieci społecznościowych, nie stoi sama w sobie na przeszkodzie temu, by użytkownicy takiej sieci mogli skutecznie wyrazić zgodę, w rozumieniu art. 4 pkt 11 tego rozporządzenia, na przetwarzanie ich danych osobowych przez tego operatora. Niemniej jednak okoliczność ta stanowi element istotny dla ustalenia tego, czy zgoda ta została rzeczywiście udzielona skutecznie i – w szczególności – dobrowolnie, czego udowodnienie należy do tego operatora. |
| --- | --- |

8)

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i art. 9 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 2016/679

należy interpretować w ten sposób, że:

okoliczność polegająca na tym, iż operator internetowej sieci społecznościowej zajmuje pozycję dominującą na rynku internetowych sieci społecznościowych, nie stoi sama w sobie na przeszkodzie temu, by użytkownicy takiej sieci mogli skutecznie wyrazić zgodę, w rozumieniu art. 4 pkt 11 tego rozporządzenia, na przetwarzanie ich danych osobowych przez tego operatora. Niemniej jednak okoliczność ta stanowi element istotny dla ustalenia tego, czy zgoda ta została rzeczywiście udzielona skutecznie i – w szczególności – dobrowolnie, czego udowodnienie należy do tego operatora.

---

(1)  Dz.U. C 320 z 9.8.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/5 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – DB/Austrian Airlines AG

[Sprawa C-510/21 (1), Austrian Airlines (Pierwsza pomoc medyczna na pokładzie statku powietrznego)]

(Odesłanie prejudycjalne - Transport lotniczy - Konwencja montrealska - Artykuł 17 ust. 1 - Odpowiedzialność przewoźników lotniczych w razie śmierci lub uszkodzenia ciała pasażera - Pojęcie „wypadku” - Pierwsza pomoc medyczna udzielona w następstwie wypadku na pokładzie statku powietrznego, która spotęgowała uszkodzenia ciała)

(2023/C 296/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: DB

Strona pozwana: Austrian Airlines AG

Sentencja

Artykuł 17 ust. 1 Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, zawartej w Montrealu w dniu 28 maja 1999 r., podpisanej przez Wspólnotę Europejską w dniu 9 grudnia 1999 r. i zatwierdzonej w jej imieniu decyzją Rady 2001/539/WE z dnia 5 kwietnia 2001 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

udzielenie pasażerowi na pokładzie statku powietrznego nieodpowiedniej pierwszej pomocy medycznej, która doprowadziła do spotęgowania uszkodzeń ciała spowodowanych przez „wypadek” w rozumieniu tego postanowienia, należy uznać za objęte tym wypadkiem.

---

(1)  Dz.U. C 513 z 20.12.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/6 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl/AA

[Sprawa C-663/21 (1), Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Uchodźca, który popełnił poważne przestępstwo)]

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2011/95/UE - Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej - Artykuł 14 ust. 4 lit. b) - Cofnięcie statusu uchodźcy - Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo - Zagrożenie dla społeczeństwa - Kontrola proporcjonalności - Dyrektywa 2008/115/UE - Powrót nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich - Wstrzymanie wydalenia)

(2023/C 296/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

Druga strona postępowania: AA

Sentencja

| 1) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stosowanie tego przepisu jest uzależnione od wykazania przez właściwy organ, że cofnięcie statusu uchodźcy stanowi środek proporcjonalny w świetle zagrożenia, jakie dany obywatel państwa trzeciego stanowi dla jednego z podstawowych interesów społecznych państwa członkowskiego, w którym ów obywatel państwa trzeciego przebywa. W tym celu ten właściwy organ powinien dokonać wyważenia tego zagrożenia z prawami, które zgodnie z tą dyrektywą należy zagwarantować osobom spełniającym przesłanki materialne określone w art. 2 lit. d) wspomnianej dyrektywy, przy czym wspomniany właściwy organ nie jest ponadto zobowiązany do sprawdzenia, czy interes publiczny związany z powrotem wspomnianego obywatela państwa trzeciego do państwa pochodzenia przeważa nad interesem tego obywatela państwa trzeciego w zachowaniu ochrony międzynarodowej w świetle zakresu i charakteru środków, na które byłby on narażony w przypadku powrotu do państwa pochodzenia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony

należy interpretować w ten sposób, że:

stosowanie tego przepisu jest uzależnione od wykazania przez właściwy organ, że cofnięcie statusu uchodźcy stanowi środek proporcjonalny w świetle zagrożenia, jakie dany obywatel państwa trzeciego stanowi dla jednego z podstawowych interesów społecznych państwa członkowskiego, w którym ów obywatel państwa trzeciego przebywa. W tym celu ten właściwy organ powinien dokonać wyważenia tego zagrożenia z prawami, które zgodnie z tą dyrektywą należy zagwarantować osobom spełniającym przesłanki materialne określone w art. 2 lit. d) wspomnianej dyrektywy, przy czym wspomniany właściwy organ nie jest ponadto zobowiązany do sprawdzenia, czy interes publiczny związany z powrotem wspomnianego obywatela państwa trzeciego do państwa pochodzenia przeważa nad interesem tego obywatela państwa trzeciego w zachowaniu ochrony międzynarodowej w świetle zakresu i charakteru środków, na które byłby on narażony w przypadku powrotu do państwa pochodzenia.

| 2) | Artykuł 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoi on na przeszkodzie wydaniu decyzji nakazującej powrót wobec obywatela państwa trzeciego, jeżeli zostało wykazane, że jego wydalenie do przewidywanego państwa docelowego jest na mocy zasady non-refoulement wykluczone na czas nieokreślony. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie wydaniu decyzji nakazującej powrót wobec obywatela państwa trzeciego, jeżeli zostało wykazane, że jego wydalenie do przewidywanego państwa docelowego jest na mocy zasady non-refoulement wykluczone na czas nieokreślony.

---

(1)  Dz.U. C 73 z 14.2.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/7

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – RQ/Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska

(Sprawa C-7/22 P) (1)

(Odwołanie - Skarga o odszkodowanie - Polityka gospodarcza i pieniężna - Restrukturyzacja greckiego długu publicznego - Udział sektora prywatnego - Szkoda związana z obniżką wartości nominalnej nowo wyemitowanych obligacji państwowych względem wartości obligacji rocznych - Oświadczenia szefów państw lub rządów strefy euro i instytucji Unii Europejskiej - Decyzje Eurogrupy - Nieformalny i międzyrządowy charakter Eurogroupy - Odpowiedzialność pozaumowna Unii - Możliwość przypisania szkody)

(2023/C 296/06)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: RQ (przedstawiciele: M. Meng-Papantoni i H. Tagaras, dikigoroi)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Bauerschmidt, K. Pavlaki i A. Westerhof Löfflerová, pełnomocnicy) Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Adamopoulos i S. Delaude, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | RQ pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską |
| --- | --- |

2)

RQ pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską

---

(1)  Dz.U. C 119 z 14.3.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/7

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – XXX / Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides

[Sprawa C-8/22 (1), Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Uchodźca, który popełnił poważne przestępstwo)]

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2011/95/UE - Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej - Artykuł 14 ust. 4 lit. b) - Cofnięcie statusu uchodźcy - Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo - Zagrożenie dla społeczeństwa - Kontrola proporcjonalności)

(2023/C 296/07)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący skargę kasacyjną: XXX

Druga strona postępowania: Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides

Sentencja

| 1) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony
  należy interpretować w ten sposób, że:
  istnienia zagrożenia dla społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa dany obywatel państwa trzeciego, nie można uznać za wykazane przez sam fakt, że obywatel ten został skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony

należy interpretować w ten sposób, że:

istnienia zagrożenia dla społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa dany obywatel państwa trzeciego, nie można uznać za wykazane przez sam fakt, że obywatel ten został skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo.

| 2) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2011/95 należy interpretować w ten sposób, że stosowanie tego przepisu jest uzależnione od wykazania przez właściwy organ, że zagrożenie, jakie stanowi dany obywatel państwa trzeciego dla jednego z podstawowych interesów społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym obywatel ten przebywa, jest rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne i że cofnięcie statusu uchodźcy stanowi środek proporcjonalny do tego zagrożenia. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2011/95 należy interpretować w ten sposób, że stosowanie tego przepisu jest uzależnione od wykazania przez właściwy organ, że zagrożenie, jakie stanowi dany obywatel państwa trzeciego dla jednego z podstawowych interesów społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym obywatel ten przebywa, jest rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne i że cofnięcie statusu uchodźcy stanowi środek proporcjonalny do tego zagrożenia.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 4.4.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/8 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/8

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – OE/The Minister for Justice and Equality

[Sprawa C-142/22 (1), The Minister for Justice and Equality (Wniosek o wyrażenie zgody – Skutki pierwotnego europejskiego nakazu aresztowania)]

(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Europejski nakaz aresztowania - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Artykuł 27 - Ściganie za przestępstwo popełnione przed przekazaniem, inne niż to, które było podstawą tego przekazania - Wniosek o wyrażenie zgody skierowany do wykonującego nakaz organu sądowego - Europejski nakaz aresztowania wydany przez prokuratora państwa członkowskiego, który nie posiada statusu wydającego nakaz organu sądowego - Skutki dla wniosku o wyrażenie zgody)

(2023/C 296/08)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: OE

Strona przeciwna: The Minister for Justice and Equality

Sentencja

Artykuł 27 ust. 3 lit. g) i art. 27 ust 4 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi

należy interpretować w ten sposób, że:

okoliczność, iż europejski nakaz aresztowania, na podstawie którego wobec danej osoby wydano orzeczenie o przekazaniu, został wydany przez organ, który nie był „wydającym nakaz organem sądowym” w rozumieniu art. 6 ust. 1 tej decyzji ramowej, nie stoi na przeszkodzie temu, by w późniejszym czasie wykonujący nakaz organ sądowy, do którego ze stosownym wnioskiem zwrócił się wydający nakaz organ sądowy w rozumieniu wspomnianego art. 6 ust. 1, wyraził zgodę na ściganie tej osoby, jej skazanie lub pozbawienie jej wolności za przestępstwo popełnione przed jej przekazaniem, inne niż to, które stanowiło podstawę przekazania.

---

(1)  Dz.U. C 191 z 10.5.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/9 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/9

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court – Irlandia) – Hellfire Massy Residents Association/An Bord Pleanála, Minister for Housing, Local Government and Heritage, Irlandia, Attorney General

(Sprawa C-166/22 (1), Hellfire Massy Residents Association)

(Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Dyrektywa 92/43/EWG - Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory - Artykuł 12 - System ścisłej ochrony niektórych gatunków zwierząt - Artykuł 16 - Odstępstwo - Procedury przyznania takiego odstępstwa - Prawo udziału społeczeństwa)

(2023/C 296/09)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court (Irlandia)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Hellfire Massy Residents Association

Strona pozwana: An Bord Pleanála, Minister for Housing, Local Government and Heritage, Irlandia, Attorney General

przy udziale: South Dublin County Council, An Taisce – The National Trust for Ireland, Save Our Bride Otters

Sentencja

Artykuły 12 i 16 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

należy interpretować w ten sposób, że:

uregulowanie krajowe mające na celu transpozycję tych przepisów do prawa krajowego nie może zostać uznane za sprzeczne z tą dyrektywą ze względu na to, że nie przewiduje ono, po pierwsze, postępowania w sprawie zezwolenia obejmującego decyzję właściwego organu mającą na celu ustalenie, czy należy złożyć wniosek o przyznanie odstępstwa na podstawie art. 16 wspomnianej dyrektywy ze względu na okoliczności stwierdzone po wydaniu zezwolenia na inwestycję lub czy w tym celu wymagane jest przeprowadzenie dochodzenia, ani po drugie, udziału społeczeństwa w owej procedurze odstępstwa.

---

(1)  Dz.U. C 198 z 16.5.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/10 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/10

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. – Michaël Julien/Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-285/22 P) (1)

(Odwołanie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z drugiej strony - Decyzja (UE) 2021/689 - Obywatel Zjednoczonego Królestwa posiadający interesy rodzinne i majątkowe w Unii - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Legitymacja procesowa czynna - Przesłanki - Interes prawny)

(2023/C 296/10)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Michaël Julien (przedstawiciele: J. Fouchet i J.-N. Caubet-Hilloutou, adwokaci)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer, J. Ciantar i R. Meyer, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Michaël Julien zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Michaël Julien zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 257 z 04.07.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/10 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/10

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/M.A.

[Sprawa C-402/22 (1), Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Szczególnie poważne przestępstwo)]

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2011/95/UE - Normy dotyczące warunków przyznania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej - Artykuł 14 ust. 4 lit. b) - Cofnięcie statusu uchodźcy - Obywatel państwa trzeciego skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo - Zagrożenie dla społeczeństwa - Kontrola proporcjonalności)

(2023/C 296/11)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Druga strona postępowania: M.A.

Sentencja

| 1) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony
  należy interpretować w ten sposób, że:
  „szczególnie poważne przestępstwo” w rozumieniu tego przepisu stanowi przestępstwo, które ze względu na swoje specyficzne cechy ma wyjątkową wagę, jako że należy do przestępstw naruszających w największym stopniu porządek prawny danego społeczeństwa. Do celów oceny, czy przestępstwo, za które obywatel państwa trzeciego został skazany prawomocnym wyrokiem, odznacza się taką wagą, należy w szczególności wziąć pod uwagę rodzaj i wymiar kary, którą dane przestępstwo jest zagrożone, oraz karę za nie orzeczoną, rodzaj tego przestępstwa, ewentualne okoliczności łagodzące lub zaostrzające odpowiedzialność karną, charakter umyślny lub nieumyślny owego przestępstwa, rodzaj i skalę szkód wyrządzonych przez wspomniane przestępstwo, a także rodzaj procedury zastosowanej przy jego ściganiu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony

należy interpretować w ten sposób, że:

„szczególnie poważne przestępstwo” w rozumieniu tego przepisu stanowi przestępstwo, które ze względu na swoje specyficzne cechy ma wyjątkową wagę, jako że należy do przestępstw naruszających w największym stopniu porządek prawny danego społeczeństwa. Do celów oceny, czy przestępstwo, za które obywatel państwa trzeciego został skazany prawomocnym wyrokiem, odznacza się taką wagą, należy w szczególności wziąć pod uwagę rodzaj i wymiar kary, którą dane przestępstwo jest zagrożone, oraz karę za nie orzeczoną, rodzaj tego przestępstwa, ewentualne okoliczności łagodzące lub zaostrzające odpowiedzialność karną, charakter umyślny lub nieumyślny owego przestępstwa, rodzaj i skalę szkód wyrządzonych przez wspomniane przestępstwo, a także rodzaj procedury zastosowanej przy jego ściganiu.

| 2) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2011/95
  należy interpretować w ten sposób, że
  istnienia zagrożenia dla społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa dany obywatel państwa trzeciego, nie można uznać za wykazane przez sam fakt, że obywatel ten został skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2011/95

należy interpretować w ten sposób, że

istnienia zagrożenia dla społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa dany obywatel państwa trzeciego, nie można uznać za wykazane przez sam fakt, że obywatel ten został skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo.

| 3) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2011/95
  należy interpretować w ten sposób, że
  stosowanie tego przepisu jest uzależnione od wykazania przez właściwy organ, że zagrożenie, jakie stanowi dany obywatel państwa trzeciego dla jednego z podstawowych interesów społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa, jest rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne i że cofnięcie statusu uchodźcy stanowi środek proporcjonalny do tego zagrożenia. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2011/95

należy interpretować w ten sposób, że

stosowanie tego przepisu jest uzależnione od wykazania przez właściwy organ, że zagrożenie, jakie stanowi dany obywatel państwa trzeciego dla jednego z podstawowych interesów społeczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa, jest rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne i że cofnięcie statusu uchodźcy stanowi środek proporcjonalny do tego zagrożenia.

---

(1)  Dz.U. C 368 z 26.9.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/11 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/11

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Protodikeio Athinon – Grecja) – Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou (E.O.P.P.E.P.) / Elliniko Dimosio

(Sprawa C-404/22, (1) Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou)

(Odesłanie prejudycjalne - Informowanie pracowników i przeprowadzanie z nimi konsultacji - Dyrektywa 2002/14/WE - Zakres stosowania - Pojęcie „przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą” - Osoba prawna prawa prywatnego należąca do sektora publicznego - Odwołanie pracowników powołanych na stanowiska kierownicze - Brak uprzedniego informowania przedstawicieli pracowników i przeprowadzania z nimi konsultacji)

(2023/C 296/12)

Język postępowania: grecki

Sąd odsyłający

Dioikitiko Protodikeio Athinon

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ethnikos Organismos Pistopoiisis Prosonton & Epangelmatikou Prosanatolismou (E.O.P.P.E.P.)

Strona przeciwna: Elliniko Dimosio

Sentencja

| 1) | Artykuł 2 lit. a) dyrektywy 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiającej ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej
  należy interpretować w ten sposób, że:
  przepis ten może dotyczyć osoby prawnej prawa prywatnego, która działa jako osoba prawa publicznego i prowadzi działalność wchodzącą w zakres prerogatyw władzy publicznej, pod warunkiem że świadczy ona ponadto za wynagrodzeniem usługi konkurencyjne w stosunku do usług świadczonych przez podmioty gospodarcze. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 2 lit. a) dyrektywy 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiającej ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

przepis ten może dotyczyć osoby prawnej prawa prywatnego, która działa jako osoba prawa publicznego i prowadzi działalność wchodzącą w zakres prerogatyw władzy publicznej, pod warunkiem że świadczy ona ponadto za wynagrodzeniem usługi konkurencyjne w stosunku do usług świadczonych przez podmioty gospodarcze.

| 2) | Artykuł 4 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2002/14
  należy interpretować w ten sposób, że:
  przewidziany w nim obowiązek informowania i przeprowadzania konsultacji nie ma zastosowania w przypadku zmiany stanowiska przez niewielką liczbę pracowników powołanych ad interim na stanowiska związane z odpowiedzialnością, jeżeli zmiana ta nie może wywrzeć wpływu na sytuację, strukturę i prawdopodobny rozwój zatrudnienia w danym przedsiębiorstwie lub zagrozić ogólnemu zatrudnieniu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 4 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2002/14

należy interpretować w ten sposób, że:

przewidziany w nim obowiązek informowania i przeprowadzania konsultacji nie ma zastosowania w przypadku zmiany stanowiska przez niewielką liczbę pracowników powołanych ad interim na stanowiska związane z odpowiedzialnością, jeżeli zmiana ta nie może wywrzeć wpływu na sytuację, strukturę i prawdopodobny rozwój zatrudnienia w danym przedsiębiorstwie lub zagrozić ogólnemu zatrudnieniu.

---

(1)  Dz.U. C 359 z 19.9.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/12 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/12

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – BM/LO

(Sprawa C-462/22 (1), BM (Pobyt wnoszącego o rozwód))

(Odesłanie prejudycjalne - Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Artykuł 3 ust. 1 lit. a) tiret szóste - Forum actoris - Przesłanka - Zwykły pobyt powoda lub wnioskodawcy w państwie członkowskim sądu rozpoznającego sprawę przez cały okres bezpośrednio przed wniesieniem pozwu lub wniosku)

(2023/C 296/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: BM

Strona pozwana: LO

Sentencja

Artykuł 3 ust. 1 lit. a) tiret szóste rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000,

należy interpretować w ten sposób, że

przepis ten uzależnia jurysdykcję sądu państwa członkowskiego do rozpoznania pozwu lub wniosku o rozwiązanie związku małżeńskiego od okoliczności, że powód lub wnioskodawca, będący obywatelem tego państwa członkowskiego, udowodni, że uzyskał zwykły pobyt w tym państwie członkowskim co najmniej sześć miesięcy bezpośrednio przed wniesieniem swojego pozwu lub wniosku.

---

(1)  Dz.U. C 359 z 19.9.2022

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/13 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/13

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Specializat Cluj – Rumunia) – FS, WU/First Bank SA

(Sprawa C-593/22 (1), First Bank)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Zakres stosowania - Artykuł 1 ust. 2 - Wyłączenie warunków umowy odzwierciedlających obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze - Umowa kredytu denominowana w walucie obcej - Warunki odnoszące się do ryzyka kursowego - Domniemanie znajomości prawa)

(2023/C 296/14)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Specializat Cluj

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: FS, WU

Strona pozwana: First Bank SA

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
  należy interpretować w ten sposób, że:
  dla objęcia warunku ujętego w umowie kredytu zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą wyłączeniem z zakresu stosowania tej dyrektywy przewidzianym we wspomnianym przepisie owej dyrektywy nie jest konieczne, by ów warunek przytaczał dosłownie odpowiedni obowiązujący przepis ustawowy lub wykonawczy prawa krajowego lub zawierał wyraźne odesłanie do takiego przepisu, lecz wystarczy, że jest on materialnie równoważny z tym obowiązującym przepisem, to znaczy, że ma on tę samą treść normatywną. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

należy interpretować w ten sposób, że:

dla objęcia warunku ujętego w umowie kredytu zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą wyłączeniem z zakresu stosowania tej dyrektywy przewidzianym we wspomnianym przepisie owej dyrektywy nie jest konieczne, by ów warunek przytaczał dosłownie odpowiedni obowiązujący przepis ustawowy lub wykonawczy prawa krajowego lub zawierał wyraźne odesłanie do takiego przepisu, lecz wystarczy, że jest on materialnie równoważny z tym obowiązującym przepisem, to znaczy, że ma on tę samą treść normatywną.

| 2) | Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy 93/13
  należy interpretować w ten sposób, że:
  do celów ustalenia, czy warunek ujęty w umowie kredytu zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą jest objęty wyłączeniem z zakresu stosowania tej dyrektywy przewidzianym we wspomnianym przepisie, nie jest istotna okoliczność, że konsument ten nie wiedział o tym, iż warunek ten odzwierciedla obowiązujący przepis ustawowy lub wykonawczy prawa krajowego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy 93/13

należy interpretować w ten sposób, że:

do celów ustalenia, czy warunek ujęty w umowie kredytu zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą jest objęty wyłączeniem z zakresu stosowania tej dyrektywy przewidzianym we wspomnianym przepisie, nie jest istotna okoliczność, że konsument ten nie wiedział o tym, iż warunek ten odzwierciedla obowiązujący przepis ustawowy lub wykonawczy prawa krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 472 z 12.12.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/13 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/13

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 27 czerwca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Minden – Niemcy) – flightright GmbH/Laudamotion GmbH

(Sprawa C-334/23 (1), flightright)

(Transport lotniczy - Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odwołania lotu - Nadzwyczajne okoliczności - Pandemia COVID-19 - Odwołanie wielu lotów - Rentowność - Przyczyny ekonomiczne - Ochrona zdrowia członków załogi - Brak zakazu administracyjnego)

(2023/C 296/15)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: flightright GmbH

Strona pozwana: Laudamotion GmbH

Sentencja

Sprawa C-334/23 zostaje wykreślona z rejestru Trybunału.

---

(1)  Data złożenia: 26 maja 2023 r.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/14 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 grudnia 2022 r. w sprawie T-487/21, Neoperl/EUIPO, wniesione w dniu 17 lutego 2023 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

(Sprawa C-93/23 P)

(2023/C 296/16)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciele: D. Hanf, T. Klee i E. Markakis, w charakterze pełnomocników)

Druga strona postępowania: Neoperl AG

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | obciążenie każdej ze stron własnymi kosztami; |
| --- | --- |

—

obciążenie każdej ze stron własnymi kosztami;

| — | oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności spornej decyzji. |
| --- | --- |

—

oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności spornej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu odwołania strona wnosząca odwołanie podnosi, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 (1), które to naruszenie powoduje powstanie kwestii istotnej dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii w rozumieniu art. 58a akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej:

| 1) | Zaskarżony wyrok narusza art. 72 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 poprzez stwierdzenie, że badanie co do istoty podstawy odmowy rejestracji przewidzianej w art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (2), w związku z art. 4 tego rozporządzenia stanowi kwestię prawną wstępną w stosunku do rozpatrzenia skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej do Sądu. Sąd nie uznał zatem, że nie było to konieczne w celu dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej. W istocie możliwe byłoby zapewnienie tej kontroli poprzez zbadanie kwestii, czy nie przeprowadzając badania w świetle art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia Izba Odwoławcza naruszyła art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009, a także art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001, na które powołała się w pierwszej instancji strona wnosząca odwołanie na poparcie swojej skargi. Sąd przypisał sobie kompetencję do zbadania co do istoty podstawy odmowy rejestracji przewidzianej w art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia, która to kompetencja została z mocy prawa przyznana izbie odwoławczej [art. 165 ust. 1, art. 66 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001]. |
| --- | --- |

1)

Zaskarżony wyrok narusza art. 72 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 poprzez stwierdzenie, że badanie co do istoty podstawy odmowy rejestracji przewidzianej w art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (2), w związku z art. 4 tego rozporządzenia stanowi kwestię prawną wstępną w stosunku do rozpatrzenia skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej do Sądu. Sąd nie uznał zatem, że nie było to konieczne w celu dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej. W istocie możliwe byłoby zapewnienie tej kontroli poprzez zbadanie kwestii, czy nie przeprowadzając badania w świetle art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia Izba Odwoławcza naruszyła art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009, a także art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001, na które powołała się w pierwszej instancji strona wnosząca odwołanie na poparcie swojej skargi. Sąd przypisał sobie kompetencję do zbadania co do istoty podstawy odmowy rejestracji przewidzianej w art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia, która to kompetencja została z mocy prawa przyznana izbie odwoławczej [art. 165 ust. 1, art. 66 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001].

| 2) | Zaskarżony wyrok narusza art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001, ponieważ Sąd przeprowadził sam badanie co do istoty przepisów art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia. Sąd nie posiada właściwości rzeczowej do przeprowadzenia tego badania, ponieważ Izba Odwoławcza nie wydała decyzji w przedmiocie zastosowania art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia, która mogłaby być przedmiotem kontroli merytorycznej pod względem jej zgodności z prawem. W związku z tym kontrola merytoryczna przeprowadzona przez Sąd stanowi niezgodną z prawem zmianę spornej decyzji. Sąd w rzeczywistości wykonał kompetencję przyznaną z mocy prawa izbie odwoławczej [art. 165 ust. 1, art. 66 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001], a tym samym trwale i w sposób niezgodny z prawem pozbawił ją tej kompetencji. |
| --- | --- |

2)

Zaskarżony wyrok narusza art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001, ponieważ Sąd przeprowadził sam badanie co do istoty przepisów art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia. Sąd nie posiada właściwości rzeczowej do przeprowadzenia tego badania, ponieważ Izba Odwoławcza nie wydała decyzji w przedmiocie zastosowania art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w związku z art. 4 tego rozporządzenia, która mogłaby być przedmiotem kontroli merytorycznej pod względem jej zgodności z prawem. W związku z tym kontrola merytoryczna przeprowadzona przez Sąd stanowi niezgodną z prawem zmianę spornej decyzji. Sąd w rzeczywistości wykonał kompetencję przyznaną z mocy prawa izbie odwoławczej [art. 165 ust. 1, art. 66 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001], a tym samym trwale i w sposób niezgodny z prawem pozbawił ją tej kompetencji.

| 3) | Uwzględnienie z urzędu, wbrew zarzutom podniesionym w pierwszej instancji przez stronę wnoszącą odwołanie, „naruszenia zakresu stosowania art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009” stanowi niezgodne z prawem obejście reguł jurysdykcyjnych ustanowionych przez prawodawcę Unii w art. 72 rozporządzenia (UE) 2017/1001. Skutkuje to niezgodnością z prawem całego zaskarżonego wyroku, ponieważ opiera się on w całości na tym naruszeniu. |
| --- | --- |

3)

Uwzględnienie z urzędu, wbrew zarzutom podniesionym w pierwszej instancji przez stronę wnoszącą odwołanie, „naruszenia zakresu stosowania art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009” stanowi niezgodne z prawem obejście reguł jurysdykcyjnych ustanowionych przez prawodawcę Unii w art. 72 rozporządzenia (UE) 2017/1001. Skutkuje to niezgodnością z prawem całego zaskarżonego wyroku, ponieważ opiera się on w całości na tym naruszeniu.

| 4) | Naruszenie przez zaskarżony wyrok art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 pociąga za sobą w sposób nieunikniony inne naruszenia na niekorzyść strony wnoszącej odwołanie, a mianowicie (i) ostateczne odebranie izbie odwoławczej kompetencji w zakresie badania i wydawania decyzji, zarówno w odniesieniu do kompetencji przyznanych jej z mocy prawa [art. 165 ust. 1, art. 66 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001], jak i jej szczególnych kompetencji [art. 71 ust. 1 zdanie drugie pierwszy wariant rozporządzenia (UE) 2017/1001], oraz (ii) naruszenie niezawisłości jej członków przy wykonywaniu tych kompetencji [art. 166 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1001]. Naruszenia te ograniczają ponadto w sposób niezgodny z prawem szczególną i wielopoziomową ochronę sądową, z której strona wnosząca odwołanie miała prawo korzystać na mocy prawa Unii w pierwszej instancji w odniesieniu do decyzji eksperta EUIPO, jak również w odniesieniu do decyzji izby odwoławczej [art. 66 ust. 1, art. 165 ust. 1 oraz motyw 30 rozporządzenia (UE) 2017/1001; art. 72 rozporządzenia (UE) 2017/1001]. |
| --- | --- |

4)

Naruszenie przez zaskarżony wyrok art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 pociąga za sobą w sposób nieunikniony inne naruszenia na niekorzyść strony wnoszącej odwołanie, a mianowicie (i) ostateczne odebranie izbie odwoławczej kompetencji w zakresie badania i wydawania decyzji, zarówno w odniesieniu do kompetencji przyznanych jej z mocy prawa [art. 165 ust. 1, art. 66 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001], jak i jej szczególnych kompetencji [art. 71 ust. 1 zdanie drugie pierwszy wariant rozporządzenia (UE) 2017/1001], oraz (ii) naruszenie niezawisłości jej członków przy wykonywaniu tych kompetencji [art. 166 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1001]. Naruszenia te ograniczają ponadto w sposób niezgodny z prawem szczególną i wielopoziomową ochronę sądową, z której strona wnosząca odwołanie miała prawo korzystać na mocy prawa Unii w pierwszej instancji w odniesieniu do decyzji eksperta EUIPO, jak również w odniesieniu do decyzji izby odwoławczej [art. 66 ust. 1, art. 165 ust. 1 oraz motyw 30 rozporządzenia (UE) 2017/1001; art. 72 rozporządzenia (UE) 2017/1001].

| 5) | W odwołaniu występuje „kwestia istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii” w rozumieniu art. 58a akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, z uwagi na okoliczność, że zaskarżony wyrok stwarza ryzyko powstania niepewności prawnej w kwestii, która ma szczególne znaczenie strukturalne dla konkretnego systemu i „logiki struktury instytucjonalnej” wprowadzonej przez prawodawcę Unii w celu zagwarantowania pełnej, odpowiedniej, skutecznej i wielopoziomowej ochrony sądowej przed decyzjami EUIPO. Ze względu na swój przekrojowy i konstytucyjny charakter, kwestia ta ma znaczenie dla sądowej kontroli wszystkich decyzji izb odwoławczych EUIPO, zarówno w sprawach dotyczących znaków towarowych, jak i wzorów przemysłowych. Dotyczy ona również ochrony sądowej przed decyzjami wszystkich agencji Unii, dla których prawodawca Unii przewidział, jako „warunek szczególny” w rozumieniu art. 263 akapit piąty TFUE, szczególną, pełną i uprzednią kontrolę przez niezależną izbę odwoławczą. |
| --- | --- |

5)

W odwołaniu występuje „kwestia istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii” w rozumieniu art. 58a akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, z uwagi na okoliczność, że zaskarżony wyrok stwarza ryzyko powstania niepewności prawnej w kwestii, która ma szczególne znaczenie strukturalne dla konkretnego systemu i „logiki struktury instytucjonalnej” wprowadzonej przez prawodawcę Unii w celu zagwarantowania pełnej, odpowiedniej, skutecznej i wielopoziomowej ochrony sądowej przed decyzjami EUIPO. Ze względu na swój przekrojowy i konstytucyjny charakter, kwestia ta ma znaczenie dla sądowej kontroli wszystkich decyzji izb odwoławczych EUIPO, zarówno w sprawach dotyczących znaków towarowych, jak i wzorów przemysłowych. Dotyczy ona również ochrony sądowej przed decyzjami wszystkich agencji Unii, dla których prawodawca Unii przewidział, jako „warunek szczególny” w rozumieniu art. 263 akapit piąty TFUE, szczególną, pełną i uprzednią kontrolę przez niezależną izbę odwoławczą.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U.. 2017, L 154, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1)

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/15 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Mutuelle assurance des travailleurs mutualistes (Matmut)/TN i in.

(Sprawa C-236/23, Matmut)

(2023/C 296/17)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: Mutuelle assurance des travailleurs mutualistes (Matmut)

Druga strona postępowania: TN, Société MAAF assurances, Fonds de garantie des assurances obligatoires de dommages (FGAO), PQ

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 3 i 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/103 z dnia 16 września 2009 r. (1). należy interpretować w ten sposób, iż przepisy te stoją na przeszkodzie uznaniu, że na nieważność umowy ubezpieczenia komunikacyjnego od odpowiedzialności cywilnej można powołać się wobec poszkodowanego pasażera, gdy jest on jednocześnie ubezpieczonym, który przy zawieraniu umowy umyślnie złożył fałszywe oświadczenie będące źródłem tej nieważności?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (Dz.U. 2009, L 263, s. 11).

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/16 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Duisburg (Niemcy) w dniu 19 kwietnia 2023 r. – OB/Mercedes-Benz Group AG

(Sprawa C-251/23, Mercedes-Benz Group)

(2023/C 296/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Duisburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: OB

Strona pozwana: Mercedes-Benz Group AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy samochód osobowy z silnikiem o zapłonie samoczynnym, do którego zastosowanie znajduje norma emisji „Euro 5”, niezależnie od tego, czy w jego układzie sterowania zainstalowane jest urządzenie, które pod względem pojęciowym należy zaklasyfikować jako urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 (1), jest niezgodny z przepisami prawa Unii, jeżeli ze względu na rodzaj jego konstrukcji i sposób sterowania zainstalowanymi w nim funkcjami z góry wiadomo, że po rozgrzaniu silnika emituje on w „miksie” ponad 180 mg tlenków azotu na kilometr nawet wtedy, kiedy w tym stanie poddany jest przebiegowi badawczemu zgodnie z procedurą NEDC? |
| --- | --- |

1)

Czy samochód osobowy z silnikiem o zapłonie samoczynnym, do którego zastosowanie znajduje norma emisji „Euro 5”, niezależnie od tego, czy w jego układzie sterowania zainstalowane jest urządzenie, które pod względem pojęciowym należy zaklasyfikować jako urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 (1), jest niezgodny z przepisami prawa Unii, jeżeli ze względu na rodzaj jego konstrukcji i sposób sterowania zainstalowanymi w nim funkcjami z góry wiadomo, że po rozgrzaniu silnika emituje on w „miksie” ponad 180 mg tlenków azotu na kilometr nawet wtedy, kiedy w tym stanie poddany jest przebiegowi badawczemu zgodnie z procedurą NEDC?

| 2) | Czy element konstrukcyjny pojazdu mierzący temperaturę, prędkość pojazdu, prędkość obrotową silnika, przełożenie skrzyni biegów, podciśnienie w kolektorze lub wszelkie inne parametry, aby w zależności od wyniku pomiaru zmieniać parametry procesu spalania w silniku, może zmniejszać skuteczność działania urządzenia kontrolującego emisję zanieczyszczeń w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, a w związku z tym stanowić urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 również wtedy, gdy zmiana parametrów procesu spalania spowodowana wynikiem pomiaru dokonanego przez element konstrukcyjny z jednej strony zwiększa wprawdzie emisje określonej szkodliwej substancji, na przykład tlenków azotu, ale z drugiej strony jednocześnie zmniejsza emisje jednej lub większej liczby innych szkodliwych substancji, na przykład cząstek stałych, węglowodorów, tlenku węgla lub dwutlenku węgla? |
| --- | --- |

2)

Czy element konstrukcyjny pojazdu mierzący temperaturę, prędkość pojazdu, prędkość obrotową silnika, przełożenie skrzyni biegów, podciśnienie w kolektorze lub wszelkie inne parametry, aby w zależności od wyniku pomiaru zmieniać parametry procesu spalania w silniku, może zmniejszać skuteczność działania urządzenia kontrolującego emisję zanieczyszczeń w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, a w związku z tym stanowić urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 również wtedy, gdy zmiana parametrów procesu spalania spowodowana wynikiem pomiaru dokonanego przez element konstrukcyjny z jednej strony zwiększa wprawdzie emisje określonej szkodliwej substancji, na przykład tlenków azotu, ale z drugiej strony jednocześnie zmniejsza emisje jednej lub większej liczby innych szkodliwych substancji, na przykład cząstek stałych, węglowodorów, tlenku węgla lub dwutlenku węgla?

| 3) | W wypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: Jakie przesłanki muszą być spełnione, aby element konstrukcyjny stanowił w takim wypadku urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007? |
| --- | --- |

3)

W wypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: Jakie przesłanki muszą być spełnione, aby element konstrukcyjny stanowił w takim wypadku urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007?

| 4) | W wypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: Czy przepisy prawa krajowego, które nakładają w pełnym zakresie na nabywcę pojazdu obowiązek udowodnienia istnienia urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, przy czym producent pojazdu nie musi udostępniać w postępowaniu dowodowym żadnych informacji na ten temat, są sprzeczne ze wspomnianymi w wyroku Trybunału z dnia 21 marca 2023 r., Mercedes-Benz Group (Odpowiedzialność producentów pojazdów z urządzeniami ograniczającymi skuteczność działania) (C 100/21, EU:C:2023:229) art. 18 ust. 1, art. 26 ust. 1 i art. 46 dyrektywy 2007/46 (2) w zakresie, w jakim wynika z nich, że nabywcy pojazdu – na wypadek, gdyby było w nim zainstalowane niezgodne z prawem urządzenie ograniczające skuteczność działania – musi przysługiwać prawo do odszkodowania ze strony producenta tego pojazdu (zob. pkt 91 i 93 wskazanego wyroku)? |
| --- | --- |

4)

W wypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: Czy przepisy prawa krajowego, które nakładają w pełnym zakresie na nabywcę pojazdu obowiązek udowodnienia istnienia urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, przy czym producent pojazdu nie musi udostępniać w postępowaniu dowodowym żadnych informacji na ten temat, są sprzeczne ze wspomnianymi w wyroku Trybunału z dnia 21 marca 2023 r., Mercedes-Benz Group (Odpowiedzialność producentów pojazdów z urządzeniami ograniczającymi skuteczność działania) (C 100/21, EU:C:2023:229) art. 18 ust. 1, art. 26 ust. 1 i art. 46 dyrektywy 2007/46 (2) w zakresie, w jakim wynika z nich, że nabywcy pojazdu – na wypadek, gdyby było w nim zainstalowane niezgodne z prawem urządzenie ograniczające skuteczność działania – musi przysługiwać prawo do odszkodowania ze strony producenta tego pojazdu (zob. pkt 91 i 93 wskazanego wyroku)?

| 5) | W wypadku udzielenia na pytanie czwarte odpowiedzi twierdzącej: Jaki rozkład ciężaru dowodu prawo Unii przewiduje w sporze między nabywcą pojazdu a jego producentem w przedmiocie prawa nabywcy do odszkodowania ze strony producenta w związku z istnieniem urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007? Czy którejś ze stron przysługują jakieś udogodnienia dowodowe lub też spoczywają na nich ewentualnie jakieś obowiązki, a jeśli tak, to jakie? Jeżeli spoczywają na nich obowiązki – jakie są skutki niewywiązania się z nich? |
| --- | --- |

5)

W wypadku udzielenia na pytanie czwarte odpowiedzi twierdzącej: Jaki rozkład ciężaru dowodu prawo Unii przewiduje w sporze między nabywcą pojazdu a jego producentem w przedmiocie prawa nabywcy do odszkodowania ze strony producenta w związku z istnieniem urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007? Czy którejś ze stron przysługują jakieś udogodnienia dowodowe lub też spoczywają na nich ewentualnie jakieś obowiązki, a jeśli tak, to jakie? Jeżeli spoczywają na nich obowiązki – jakie są skutki niewywiązania się z nich?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2007, L 171, s. 1).

(2)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. 2007, L 263, s. 1).

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/17 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 11 maja 2023 r. – Ordre des barreaux francophones et germanophones de Belgique i in./État belge

(Sprawa C-299/23, Darvate i in. (1))

(2023/C 296/19)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Ordre des barreaux francophones et germanophones de Belgique, Coordination et Initiatives pour et avec les Réfugiés et Étrangers ASBL, NX

Strona pozwana: État belge

Pytania prejudycjalne

Czy art. 34 dyrektywy 2016/801/UE w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbycia studiów, szkoleń, udziału w wolontariacie, programach wymiany młodzieży szkolnej lub projektach edukacyjnych oraz podjęcia pracy w charakterze au pair, rozpatrywany odrębnie albo w związku z art. 7, art. 14 ust. 1 i art. 47 karty praw podstawowych, a także z zasadą skuteczności, oraz w świetle celu tej dyrektywy, jakim jest wzmocnienie gwarancji proceduralnych dla obywateli państw trzecich i sprzyjanie napływowi studentów z państw trzecich do Unii Europejskiej, wymaga:

| 1) | aby zagraniczny student miał możliwość wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia podlegającego rozpatrzeniu w trybie pilnym, jeżeli wykaże, iż dochował wszelkiej należytej staranności, a rozpatrzenie sprawy z zachowaniem terminów wymaganych w zwykłym trybie postępowania (wstrzymanie wykonania/stwierdzenie nieważności) mogłoby stanowić utrudnienie wpływające na tok rozpatrywanych studiów?
  Czy jeśli na powyższe pytanie zostanie udzielona odpowiedź przecząca, takiej samej odpowiedzi przeczącej należy udzielić w sytuacji, gdy brak rozstrzygnięcia w skróconym terminie grozi danej osobie bezpowrotną utratą roku studiów? |
| --- | --- |

1)

aby zagraniczny student miał możliwość wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia podlegającego rozpatrzeniu w trybie pilnym, jeżeli wykaże, iż dochował wszelkiej należytej staranności, a rozpatrzenie sprawy z zachowaniem terminów wymaganych w zwykłym trybie postępowania (wstrzymanie wykonania/stwierdzenie nieważności) mogłoby stanowić utrudnienie wpływające na tok rozpatrywanych studiów?

Czy jeśli na powyższe pytanie zostanie udzielona odpowiedź przecząca, takiej samej odpowiedzi przeczącej należy udzielić w sytuacji, gdy brak rozstrzygnięcia w skróconym terminie grozi danej osobie bezpowrotną utratą roku studiów?

| 2) | aby zagraniczny student miał możliwość wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia podlegającego rozpatrzeniu w trybie pilnym – jeżeli wykaże, iż dochował wszelkiej należytej staranności, a rozpatrzenie sprawy z zachowaniem terminów wymaganych w zwykłym trybie postępowania (wstrzymanie wykonania/stwierdzenie nieważności) mogłoby stanowić utrudnienie wpływające na tok rozpatrywanych studiów – w ramach którego to środka będzie on mógł żądać, obok wstrzymania wykonania decyzji, zarządzenia innych środków tymczasowych w celu zapewnienia skuteczności przysługującego mu prawa, gwarantowanego na mocy art. 5 ust. 3 dyrektywy 2016/80/UE, do otrzymania zezwolenia, o ile spełnia on warunki ogólne i szczególne?
  Czy jeśli na powyższe pytanie zostanie udzielona odpowiedź przecząca, takiej samej odpowiedzi przeczącej należy udzielić w sytuacji, gdy brak rozstrzygnięcia w skróconym terminie grozi danej osobie bezpowrotną utratą roku studiów? |
| --- | --- |

2)

aby zagraniczny student miał możliwość wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia podlegającego rozpatrzeniu w trybie pilnym – jeżeli wykaże, iż dochował wszelkiej należytej staranności, a rozpatrzenie sprawy z zachowaniem terminów wymaganych w zwykłym trybie postępowania (wstrzymanie wykonania/stwierdzenie nieważności) mogłoby stanowić utrudnienie wpływające na tok rozpatrywanych studiów – w ramach którego to środka będzie on mógł żądać, obok wstrzymania wykonania decyzji, zarządzenia innych środków tymczasowych w celu zapewnienia skuteczności przysługującego mu prawa, gwarantowanego na mocy art. 5 ust. 3 dyrektywy 2016/80/UE, do otrzymania zezwolenia, o ile spełnia on warunki ogólne i szczególne?

Czy jeśli na powyższe pytanie zostanie udzielona odpowiedź przecząca, takiej samej odpowiedzi przeczącej należy udzielić w sytuacji, gdy brak rozstrzygnięcia w skróconym terminie grozi danej osobie bezpowrotną utratą roku studiów?

| 3) | aby środek zaskarżenia w stosunku do decyzji o odmowie wydania wizy umożliwiał sądowi zastąpienie oceny dokonanej przez organ administracji własną oceną i zmianę decyzji tego organu (czy też wystarczająca jest kontrola zgodności z prawem pozwalająca sądowi na wytknięcie niezgodności z prawem, w szczególności oczywistego błędu w ocenie, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej lub stwierdzenie jej nieważności)? |
| --- | --- |

3)

aby środek zaskarżenia w stosunku do decyzji o odmowie wydania wizy umożliwiał sądowi zastąpienie oceny dokonanej przez organ administracji własną oceną i zmianę decyzji tego organu (czy też wystarczająca jest kontrola zgodności z prawem pozwalająca sądowi na wytknięcie niezgodności z prawem, w szczególności oczywistego błędu w ocenie, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej lub stwierdzenie jej nieważności)?

---

(1)  Nazwa niniejszej sprawy jest umowna. Nie odpowiada ona rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/18 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 10 maja 2023 r. – AJ przeciwko Bank BPH S.A.

(Sprawa C-301/23, Bank BPH)

(2023/C 296/20)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: AJ

Strona pozwana: Bank BPH S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) oraz zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą konsument nie może skutecznie wystąpić do sądu z roszczeniem o ustalenie, że zawarta przez niego umowa zawiera niewiążące go warunki umowne lub że umowa ta jest w całości nieważna? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) oraz zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą konsument nie może skutecznie wystąpić do sądu z roszczeniem o ustalenie, że zawarta przez niego umowa zawiera niewiążące go warunki umowne lub że umowa ta jest w całości nieważna?

| 2) | Czy art. 4 ust. 2 i art. 5 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że wymóg sporządzenia warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem jest spełniony w stosunku do umowy kredytu powiązanego z kursem waluty obcej, kiedy bank przedstawił kredytobiorcy:






  — | historyczny wykres kursu tej waluty obcej do waluty krajowej wskazujący, że w ciągu kilku lat kurs ten zmienił się o kilkadziesiąt procent, |
| --- | --- | --- |

2)

Czy art. 4 ust. 2 i art. 5 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że wymóg sporządzenia warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem jest spełniony w stosunku do umowy kredytu powiązanego z kursem waluty obcej, kiedy bank przedstawił kredytobiorcy:

—

historyczny wykres kursu tej waluty obcej do waluty krajowej wskazujący, że w ciągu kilku lat kurs ten zmienił się o kilkadziesiąt procent,

| — | symulację wskazującą wpływ wzrostu kursu waluty obcej o kilkadziesiąt procent dla wysokości rat kredytu? |
| --- | --- |

—

symulację wskazującą wpływ wzrostu kursu waluty obcej o kilkadziesiąt procent dla wysokości rat kredytu?

| 3) | Czy art. 4 ust. 2 i art. 5 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że wymóg sporządzenia warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem powinien być analizowany w stosunku do modelu przeciętnego konsumenta, czy też należy uwzględnić indywidualną sytuację i cechy konsumenta w dacie zawarcia umowy, w tym w szczególności jego wiedzę, wykształcenie i doświadczenie? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 4 ust. 2 i art. 5 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że wymóg sporządzenia warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem powinien być analizowany w stosunku do modelu przeciętnego konsumenta, czy też należy uwzględnić indywidualną sytuację i cechy konsumenta w dacie zawarcia umowy, w tym w szczególności jego wiedzę, wykształcenie i doświadczenie?

| 4) | Czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że warunek umowy przewidujący, że wysokość stosowanej przez bank marży stanowi średnią arytmetyczną marż stosowanych przez kilka innych, konkretnie wskazanych banków komercyjnych, jest sprzeczny z wymogami dobrej wiary i powoduje znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że warunek umowy przewidujący, że wysokość stosowanej przez bank marży stanowi średnią arytmetyczną marż stosowanych przez kilka innych, konkretnie wskazanych banków komercyjnych, jest sprzeczny z wymogami dobrej wiary i powoduje znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta?

| 5) | Czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą sąd krajowy może uznać, że konsumenta nie wiąże jedynie nieuczciwy element warunku umowy (przewidujący zmodyfikowanie kursu średniego Narodowego Banku Polskiego o marżę spreadową), który nie stanowi osobnego zobowiązania umownego, natomiast wiąże go pozostała część tego warunku umownego? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą sąd krajowy może uznać, że konsumenta nie wiąże jedynie nieuczciwy element warunku umowy (przewidujący zmodyfikowanie kursu średniego Narodowego Banku Polskiego o marżę spreadową), który nie stanowi osobnego zobowiązania umownego, natomiast wiąże go pozostała część tego warunku umownego?

| 6) | Czy art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że spoczywający na sądzie krajowym obowiązek poinformowania konsumenta o konsekwencjach prawnych, jakie może pociągnąć za sobą stwierdzenie nieważności umowy obejmuje tylko roszczenia restytucyjne wynikające z nieważności umowy czy wszelkie hipotetyczne konsekwencje prawne (nawet wątpliwe, dyskusyjne lub mało prawdopodobne), jakie mogą być skutkiem nieważności umowy? |
| --- | --- |

6)

Czy art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że spoczywający na sądzie krajowym obowiązek poinformowania konsumenta o konsekwencjach prawnych, jakie może pociągnąć za sobą stwierdzenie nieważności umowy obejmuje tylko roszczenia restytucyjne wynikające z nieważności umowy czy wszelkie hipotetyczne konsekwencje prawne (nawet wątpliwe, dyskusyjne lub mało prawdopodobne), jakie mogą być skutkiem nieważności umowy?

---

(1)  Dz.U. 1993, L 95, s. 29; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 002 P. 288 – 293

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/19 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Duisburg (Niemcy) w dniu 17 maja 2023 r. – YV/Mercedes-Benz Group AG

(Sprawa C-308/23, Mercedes-Benz Group)

(2023/C 296/21)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Duisburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: YV

Strona pozwana: Mercedes-Benz Group AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy element konstrukcyjny w pojeździe, mierzący temperaturę, prędkość pojazdu, prędkość obrotową silnika (obr./min), przełożenie skrzyni biegów, podciśnienie w kolektorze lub wszelkie inne parametry w celu zmiany parametrów procesu spalania w silniku w zależności od wyniku tego pomiaru, może również wtedy zmniejszać skuteczność układu kontroli emisji zanieczyszczeń w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 (1) i tym samym stanowić urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, gdy zmiana parametrów procesu spalania spowodowana wynikiem pomiaru przez element konstrukcyjny zwiększa wprawdzie z jednej strony emisję określonej substancji szkodliwej, na przykład tlenków azotu, ale jednocześnie z drugiej strony zmniejsza emisję jednej lub więcej innych substancji szkodliwych, na przykład cząstek stałych, węglowodorów, tlenku węgla lub dwutlenku węgla? |
| --- | --- |

1)

Czy element konstrukcyjny w pojeździe, mierzący temperaturę, prędkość pojazdu, prędkość obrotową silnika (obr./min), przełożenie skrzyni biegów, podciśnienie w kolektorze lub wszelkie inne parametry w celu zmiany parametrów procesu spalania w silniku w zależności od wyniku tego pomiaru, może również wtedy zmniejszać skuteczność układu kontroli emisji zanieczyszczeń w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 (1) i tym samym stanowić urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, gdy zmiana parametrów procesu spalania spowodowana wynikiem pomiaru przez element konstrukcyjny zwiększa wprawdzie z jednej strony emisję określonej substancji szkodliwej, na przykład tlenków azotu, ale jednocześnie z drugiej strony zmniejsza emisję jednej lub więcej innych substancji szkodliwych, na przykład cząstek stałych, węglowodorów, tlenku węgla lub dwutlenku węgla?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: W jakich warunkach element konstrukcyjny stanowi w takim przypadku urządzenie ograniczające skuteczność działania? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: W jakich warunkach element konstrukcyjny stanowi w takim przypadku urządzenie ograniczające skuteczność działania?

| 3) | Czy układ przełączający lub system sterujący w pojeździe, który poprzez dokonaną przezeń zmianę parametrów procesu spalania zwiększa wprawdzie z jednej strony emisję określonej substancji szkodliwej, na przykład tlenków azotu, ale jednocześnie z drugiej strony zmniejsza emisję jednej lub więcej innych substancji szkodliwych, na przykład cząstek stałych, węglowodorów, tlenku węgla lub dwutlenku węgla, może być niedopuszczalny w świetle prawa europejskiego z innego punktu widzenia niż istnienie urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007? |
| --- | --- |

3)

Czy układ przełączający lub system sterujący w pojeździe, który poprzez dokonaną przezeń zmianę parametrów procesu spalania zwiększa wprawdzie z jednej strony emisję określonej substancji szkodliwej, na przykład tlenków azotu, ale jednocześnie z drugiej strony zmniejsza emisję jednej lub więcej innych substancji szkodliwych, na przykład cząstek stałych, węglowodorów, tlenku węgla lub dwutlenku węgla, może być niedopuszczalny w świetle prawa europejskiego z innego punktu widzenia niż istnienie urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007?

| 4) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: W jakich warunkach ma to miejsce? |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: W jakich warunkach ma to miejsce?

| 5) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy zgodnie z art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia nr 715/2007 urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 tego rozporządzenia jest dopuszczalne również wtedy, gdy nie jest ono wprawdzie niezbędne dla zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią, ale jest niezbędne ze względu na bezpieczeństwo użytkowania pojazdu? |
| --- | --- |

5)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy zgodnie z art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia nr 715/2007 urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 tego rozporządzenia jest dopuszczalne również wtedy, gdy nie jest ono wprawdzie niezbędne dla zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią, ale jest niezbędne ze względu na bezpieczeństwo użytkowania pojazdu?

| 6) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy przepisy prawa krajowego, które nakładają na nabywcę pojazdu w pełnym zakresie ciężar udowodnienia istnienia urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, a ponadto również nieistnienia okoliczności faktycznych, na podstawie których miałoby zostać stwierdzone, iż urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu powyższego przepisu jest wyjątkowo dopuszczalne na podstawie art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia nr 715/2007, bez konieczności dostarczania przez producenta pojazdu informacji na ten temat w postępowaniu dowodowym, są sprzeczne z wymienionymi w wyroku Trybunału z dnia 21 marca 2023 r. (sygn. C-100/21) przepisami art. 18 ust. 1, art. 26 ust. 1 i art. 46 dyrektywy 2007/46/WE (2) w zakresie, w jakim z tych ostatnich przepisów wynika, że nabywca pojazdu musi mieć roszczenie odszkodowawcze wobec jego producenta w przypadku zamontowania w nim niezgodnego z prawem urządzenia ograniczającego skuteczność działania (zob. pkt 91 i 93 wyżej wymienionego wyroku)? |
| --- | --- |

6)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy przepisy prawa krajowego, które nakładają na nabywcę pojazdu w pełnym zakresie ciężar udowodnienia istnienia urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, a ponadto również nieistnienia okoliczności faktycznych, na podstawie których miałoby zostać stwierdzone, iż urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu powyższego przepisu jest wyjątkowo dopuszczalne na podstawie art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia nr 715/2007, bez konieczności dostarczania przez producenta pojazdu informacji na ten temat w postępowaniu dowodowym, są sprzeczne z wymienionymi w wyroku Trybunału z dnia 21 marca 2023 r. (sygn. C-100/21) przepisami art. 18 ust. 1, art. 26 ust. 1 i art. 46 dyrektywy 2007/46/WE (2) w zakresie, w jakim z tych ostatnich przepisów wynika, że nabywca pojazdu musi mieć roszczenie odszkodowawcze wobec jego producenta w przypadku zamontowania w nim niezgodnego z prawem urządzenia ograniczającego skuteczność działania (zob. pkt 91 i 93 wyżej wymienionego wyroku)?

| 7) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie szóste: Jaki rozkład ciężaru dowodu przewiduje prawo europejskie w sporze sądowym między nabywcą pojazdu a jego producentem dotyczącym roszczenia odszkodowawczego tego pierwszego przeciwko temu drugiemu z tytułu istnienia urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 oraz z tytułu istnienia okoliczności faktycznych, na podstawie których jest ono wyjątkowo dopuszczalne zgodnie z art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia nr 715/2007? Czy stronom przysługują ułatwienia dowodowe, a jeśli tak, to jakie, czy też mają one ewentualne obowiązki, a jeśli tak, to jakie? Jeśli obowiązki mają zastosowanie: Jakie są konsekwencje ich nieprzestrzegania? |
| --- | --- |

7)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie szóste: Jaki rozkład ciężaru dowodu przewiduje prawo europejskie w sporze sądowym między nabywcą pojazdu a jego producentem dotyczącym roszczenia odszkodowawczego tego pierwszego przeciwko temu drugiemu z tytułu istnienia urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007 oraz z tytułu istnienia okoliczności faktycznych, na podstawie których jest ono wyjątkowo dopuszczalne zgodnie z art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia nr 715/2007? Czy stronom przysługują ułatwienia dowodowe, a jeśli tak, to jakie, czy też mają one ewentualne obowiązki, a jeśli tak, to jakie? Jeśli obowiązki mają zastosowanie: Jakie są konsekwencje ich nieprzestrzegania?

| 8) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: Czy przepisy prawa krajowego, które nakładają na nabywcę pojazdu w pełnym zakresie ciężar udowodnienia istnienia układu lub systemu sterowania, który nie kwalifikuje się wprawdzie jako urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, ale który jest z innych względów niezgodny z prawem, bez konieczności dostarczania przez producenta pojazdu informacji na ten temat w postępowaniu dowodowym, są sprzeczne z wymienionymi w wyroku Trybunału z dnia 21 marca 2023 r. (sygn. C 100/21) przepisami art. 18 ust. 1, art. 26 ust. 1 i art. 46 dyrektywy 2007/46/WE w zakresie, w jakim z tych ostatnich przepisów wynika, że nabywca pojazdu musi mieć roszczenie odszkodowawcze wobec jego producenta w przypadku zamontowania w nim niezgodnego z prawem układu przełączającego lub systemu sterowania (zobacz pkt 91 i 93 wyżej wymienionego wyroku)? |
| --- | --- |

8)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: Czy przepisy prawa krajowego, które nakładają na nabywcę pojazdu w pełnym zakresie ciężar udowodnienia istnienia układu lub systemu sterowania, który nie kwalifikuje się wprawdzie jako urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 715/2007, ale który jest z innych względów niezgodny z prawem, bez konieczności dostarczania przez producenta pojazdu informacji na ten temat w postępowaniu dowodowym, są sprzeczne z wymienionymi w wyroku Trybunału z dnia 21 marca 2023 r. (sygn. C 100/21) przepisami art. 18 ust. 1, art. 26 ust. 1 i art. 46 dyrektywy 2007/46/WE w zakresie, w jakim z tych ostatnich przepisów wynika, że nabywca pojazdu musi mieć roszczenie odszkodowawcze wobec jego producenta w przypadku zamontowania w nim niezgodnego z prawem układu przełączającego lub systemu sterowania (zobacz pkt 91 i 93 wyżej wymienionego wyroku)?

| 9) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie ósme: Jaki rozkład ciężaru dowodu przewiduje prawo europejskie w sporze sądowym między nabywcą pojazdu a jego producentem dotyczącym roszczenia odszkodowawczego tego pierwszego przeciwko temu drugiemu z tytułu istnienia niezgodnego z prawem układu przełączającego lub systemu sterowania, o których mowa w pytaniu ósmym? Czy stronom przysługują ułatwienia dowodowe, a jeśli tak, to jakie, czy też mają one ewentualne obowiązki, a jeśli tak, to jakie? Jeśli obowiązki mają zastosowanie: Jakie są konsekwencje ich nieprzestrzegania? |
| --- | --- |

9)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie ósme: Jaki rozkład ciężaru dowodu przewiduje prawo europejskie w sporze sądowym między nabywcą pojazdu a jego producentem dotyczącym roszczenia odszkodowawczego tego pierwszego przeciwko temu drugiemu z tytułu istnienia niezgodnego z prawem układu przełączającego lub systemu sterowania, o których mowa w pytaniu ósmym? Czy stronom przysługują ułatwienia dowodowe, a jeśli tak, to jakie, czy też mają one ewentualne obowiązki, a jeśli tak, to jakie? Jeśli obowiązki mają zastosowanie: Jakie są konsekwencje ich nieprzestrzegania?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2007, L 171, s. 1).

(2)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. 2007, L 263, s. 1).

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/21 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 25 maja 2023 r. – J i A/Reisebüro GmbH i R GmbH

(Sprawa C-328/23, Reisebüro i R)

(2023/C 296/22)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: J, A

Strona pozwana: Reisebüro GmbH, R GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 12 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 (1) z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych (Dz.U. L 326 z dnia 11 grudnia 2015 r., s. 1) należy interpretować w ten sposób, że pod pojęciem nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności występujących w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które to okoliczności w znaczącym stopniu wpływają na realizację imprezy turystycznej lub które w znaczącym stopniu wpływają na przewóz pasażerów do miejsca docelowego i które uprawniają konsumenta do rozwiązania umowy o udział w imprezie turystycznej bez ponoszenia jakiejkolwiek opłaty za rozwiązanie i na które powołuje się podróżny, należy rozumieć okoliczności, które






  — | mogą już istnieć w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; czy też |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 12 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 (1) z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych (Dz.U. L 326 z dnia 11 grudnia 2015 r., s. 1) należy interpretować w ten sposób, że pod pojęciem nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności występujących w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które to okoliczności w znaczącym stopniu wpływają na realizację imprezy turystycznej lub które w znaczącym stopniu wpływają na przewóz pasażerów do miejsca docelowego i które uprawniają konsumenta do rozwiązania umowy o udział w imprezie turystycznej bez ponoszenia jakiejkolwiek opłaty za rozwiązanie i na które powołuje się podróżny, należy rozumieć okoliczności, które

—

mogą już istnieć w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; czy też

| — | nie mogą jeszcze istnieć w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej, lecz występują dopiero pomiędzy tą chwilą a






  — | złożeniem oświadczenia o rozwiązaniu lub |
| --- | --- | --- |

—

nie mogą jeszcze istnieć w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej, lecz występują dopiero pomiędzy tą chwilą a

—

złożeniem oświadczenia o rozwiązaniu lub

| — | chwilą rozpoczęcia imprezy turystycznej? |
| --- | --- |

—

chwilą rozpoczęcia imprezy turystycznej?

| 2) | Czy art. 12 ust. 2 wspomnianej dyrektywy (UE) 2015/2302 należy interpretować w ten sposób, że nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności, o których mowa w tym przepisie, oznaczają okoliczności, które






  — | nie są znane stronom w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub |
| --- | --- | --- |

2)

Czy art. 12 ust. 2 wspomnianej dyrektywy (UE) 2015/2302 należy interpretować w ten sposób, że nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności, o których mowa w tym przepisie, oznaczają okoliczności, które

—

nie są znane stronom w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub

| — | mogą być znane stronom w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub |
| --- | --- |

—

mogą być znane stronom w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub

| — | nie są przewidywalne ani możliwe do przewidzenia dla stron w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub |
| --- | --- |

—

nie są przewidywalne ani możliwe do przewidzenia dla stron w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub

| — | mogą być – ewentualnie według jakich konkretnych, wynikających z dyrektywy kryteriów – przewidywalne lub możliwe do przewidzenia dla stron w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub |
| --- | --- |

—

mogą być – ewentualnie według jakich konkretnych, wynikających z dyrektywy kryteriów – przewidywalne lub możliwe do przewidzenia dla stron w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej; lub

| — | są wprawdzie w ogólnych zarysach znane zaangażowanym stronom w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej, ale strony nie są jeszcze w stanie ocenić (a co najmniej nie są w stanie ocenić z dużym prawdopodobieństwem) ich konkretnych skutków (np. czy w wyniku panującej w miejscu wypoczynku od [tu: ponad dziesięciu] miesięcy pandemii [tu: wirusa COVID], zostaną urzędowo wprowadzone dodatkowe testy, lockdown lub ograniczenia swobody przemieszczania się); lub |
| --- | --- |

—

są wprawdzie w ogólnych zarysach znane zaangażowanym stronom w chwili zawarcia umowy o udział w imprezie turystycznej, ale strony nie są jeszcze w stanie ocenić (a co najmniej nie są w stanie ocenić z dużym prawdopodobieństwem) ich konkretnych skutków (np. czy w wyniku panującej w miejscu wypoczynku od [tu: ponad dziesięciu] miesięcy pandemii [tu: wirusa COVID], zostaną urzędowo wprowadzone dodatkowe testy, lockdown lub ograniczenia swobody przemieszczania się); lub

| — | są oceniane całkowicie niezależnie od stanu wiedzy zaangażowanych osób wyłącznie na podstawie obiektywnych kryteriów – ewentualnie zgodnie z jakimi konkretnymi, wynikającymi z dyrektywy kryteriami się to ocenia? |
| --- | --- |

—

są oceniane całkowicie niezależnie od stanu wiedzy zaangażowanych osób wyłącznie na podstawie obiektywnych kryteriów – ewentualnie zgodnie z jakimi konkretnymi, wynikającymi z dyrektywy kryteriami się to ocenia?

| 3) | Czy art. 5 wspomnianej dyrektywy (UE) 2015/2302 należy interpretować w ten sposób, że informacje udzielane podróżnemu przed zawarciem umowy – w szczególności udzielane na podstawie art. 5 ust. 1 lit. f) „informacje o formalnościach związanych z opieką zdrowotną” – obejmują również informacje o zarządzonych w związku z pandemią testach, które należy wykonać w miejscu wypoczynku, o lockdownie lub o ograniczeniach swobody przemieszczania się?
  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: |
| --- | --- |

3)

Czy art. 5 wspomnianej dyrektywy (UE) 2015/2302 należy interpretować w ten sposób, że informacje udzielane podróżnemu przed zawarciem umowy – w szczególności udzielane na podstawie art. 5 ust. 1 lit. f) „informacje o formalnościach związanych z opieką zdrowotną” – obejmują również informacje o zarządzonych w związku z pandemią testach, które należy wykonać w miejscu wypoczynku, o lockdownie lub o ograniczeniach swobody przemieszczania się?

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie:

| 4) | Czy art. 5 wspomnianej dyrektywy (UE) 2015/2302 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy strony zmienią (dostosują) warunki umowy o udział w imprezie turystycznej („dokonają zmiany rezerwacji”) w drodze wzajemnego porozumienia po zawarciu tej umowy – na przykład (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) w odniesieniu do poszczególnych usług turystycznych w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a), takich jak usługi transportowe, trasa lub termin podróży – informacje udzielane przed zawarciem umowy, które mają zostać przekazane podróżnemu, muszą zostać ponownie przekazane w całości (nawet jeśli nie ma na nie wpływu „zmiana rezerwacji”) lub w części względnie zaktualizowane? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 5 wspomnianej dyrektywy (UE) 2015/2302 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy strony zmienią (dostosują) warunki umowy o udział w imprezie turystycznej („dokonają zmiany rezerwacji”) w drodze wzajemnego porozumienia po zawarciu tej umowy – na przykład (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) w odniesieniu do poszczególnych usług turystycznych w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a), takich jak usługi transportowe, trasa lub termin podróży – informacje udzielane przed zawarciem umowy, które mają zostać przekazane podróżnemu, muszą zostać ponownie przekazane w całości (nawet jeśli nie ma na nie wpływu „zmiana rezerwacji”) lub w części względnie zaktualizowane?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniająca rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylająca dyrektywę Rady 90/314/EWG (Dz.U.2015, L 326, s. 1).

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/22 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 9 czerwca 2023 r. – SIA A/C, D, E

(Asunto C-365/23, Arce (1))

(2023/C 296/23)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający:

Augstākā tiesa (Senāts)

Strony w postępowaniu głównym:

Strona wnosząca kasację i strona skarżąca w pierwszej instancji: SIA A

Pozostałe strony postępowania kasacyjnego i pozwane w pierwszej instancji: C, D, E

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy umowa o świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca zawarta pomiędzy, z jednej strony przedsiębiorcą prowadzącym działalność zawodową w zakresie rozwoju i szkolenia sportowców, a z drugiej strony osobą małoletnią reprezentowaną przez rodziców, która w chwili zawarcia umowy nie wykonywała działalności zawodowej w dziedzinie sportu, jest objęta zakresem stosowania dyrektywy Rady 93/13/EWG (2) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (zwanej dalej „dyrektywą 93/13”)? |
| --- | --- |

1)

Czy umowa o świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca zawarta pomiędzy, z jednej strony przedsiębiorcą prowadzącym działalność zawodową w zakresie rozwoju i szkolenia sportowców, a z drugiej strony osobą małoletnią reprezentowaną przez rodziców, która w chwili zawarcia umowy nie wykonywała działalności zawodowej w dziedzinie sportu, jest objęta zakresem stosowania dyrektywy Rady 93/13/EWG (2) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (zwanej dalej „dyrektywą 93/13”)?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy dyrektywa 93/13 stoi na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, które dokonuje wykładni przepisów transponujących tę dyrektywę do prawa krajowego w taki sposób, że zawarte w niej przepisy dotyczące ochrony konsumentów mają zastosowanie również do takich umów? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy dyrektywa 93/13 stoi na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, które dokonuje wykładni przepisów transponujących tę dyrektywę do prawa krajowego w taki sposób, że zawarte w niej przepisy dotyczące ochrony konsumentów mają zastosowanie również do takich umów?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub drugie, czy sąd krajowy może poddać ocenie pod kątem nieuczciwości na podstawie art. 3 dyrektywy 93/13 warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery w konkretnej dyscyplinie sportu określonej w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, i nie uznać takiego warunku za jeden z warunków, które nie podlegają ocenie pod kątem nieuczciwości na podstawie art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub drugie, czy sąd krajowy może poddać ocenie pod kątem nieuczciwości na podstawie art. 3 dyrektywy 93/13 warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery w konkretnej dyscyplinie sportu określonej w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, i nie uznać takiego warunku za jeden z warunków, które nie podlegają ocenie pod kątem nieuczciwości na podstawie art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13?

| 4) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca określonych w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, należy uznać za wyrażony prostym i zrozumiałym językiem w rozumieniu art. 5 dyrektywy 93/13, biorąc pod uwagę, że w chwili zawarcia umowy młody sportowiec nie dysponował jasnymi informacjami na temat wartości świadczonej usługi i kwoty do zapłaty za tę usługę, co umożliwiłoby mu ocenę konsekwencji finansowych, które mogą dla niego wyniknąć? |
| --- | --- |

4)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca określonych w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, należy uznać za wyrażony prostym i zrozumiałym językiem w rozumieniu art. 5 dyrektywy 93/13, biorąc pod uwagę, że w chwili zawarcia umowy młody sportowiec nie dysponował jasnymi informacjami na temat wartości świadczonej usługi i kwoty do zapłaty za tę usługę, co umożliwiłoby mu ocenę konsekwencji finansowych, które mogą dla niego wyniknąć?

| 5) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca określonych w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, należy zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 uznać za warunek, który powoduje znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta, ponieważ postanowienie to nie wiąże wartości świadczonej usługi z kosztami ponoszonymi przez konsumenta? |
| --- | --- |

5)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca określonych w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, należy zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 uznać za warunek, który powoduje znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta, ponieważ postanowienie to nie wiąże wartości świadczonej usługi z kosztami ponoszonymi przez konsumenta?

| 6) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie piąte, czy orzeczenie sądu krajowego obniżające kwotę, którą konsument może być zobowiązany zapłacić na rzecz usługodawcy, do wysokości rzeczywistych kosztów poniesionych przez usługodawcę w związku ze świadczeniem usług na rzecz konsumenta na podstawie umowy, byłoby sprzeczne z wymogami art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13? |
| --- | --- |

6)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie piąte, czy orzeczenie sądu krajowego obniżające kwotę, którą konsument może być zobowiązany zapłacić na rzecz usługodawcy, do wysokości rzeczywistych kosztów poniesionych przez usługodawcę w związku ze świadczeniem usług na rzecz konsumenta na podstawie umowy, byłoby sprzeczne z wymogami art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13?

| 7) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie i w przypadku gdy warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca określonych w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, nie podlega ocenie pod kątem nieuczciwego charakteru zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13, czy sąd krajowy, stwierdziwszy, że wysokość wynagrodzenia jest w sposób oczywisty nieproporcjonalna do wkładu wniesionego przez usługodawcę, może jednak uznać taki warunek umowny za nieuczciwy na podstawie prawa krajowego? |
| --- | --- |

7)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie i w przypadku gdy warunek umowny, który przewiduje, że w zamian za świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca określonych w umowie, młody sportowiec zobowiązuje się do uiszczania opłaty w wysokości 10 % dochodu, który będzie otrzymywał w ciągu kolejnych 15 lat, nie podlega ocenie pod kątem nieuczciwego charakteru zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13, czy sąd krajowy, stwierdziwszy, że wysokość wynagrodzenia jest w sposób oczywisty nieproporcjonalna do wkładu wniesionego przez usługodawcę, może jednak uznać taki warunek umowny za nieuczciwy na podstawie prawa krajowego?

| 8) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie siódme, czy w przypadku umowy konsumenckiej zawartej w czasie, gdy art. 8a dyrektywy 93/13 nie wszedł jeszcze w życie, należy uwzględnić informacje przekazane przez państwo członkowskie Komisji Europejskiej na podstawie art. 8a tej dyrektywy w odniesieniu do przepisów przyjętych przez państwo członkowskie na podstawie art. 8 tej dyrektywy, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy właściwość sądów krajowych jest ograniczona przez informacje przekazane przez to państwo członkowskie na podstawie art. 8a dyrektywy 93/13, jeżeli państwo członkowskie wskazało, że jego ustawodawstwo nie wykracza poza minimalne normy ustanowione w tej dyrektywie? |
| --- | --- |

8)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie siódme, czy w przypadku umowy konsumenckiej zawartej w czasie, gdy art. 8a dyrektywy 93/13 nie wszedł jeszcze w życie, należy uwzględnić informacje przekazane przez państwo członkowskie Komisji Europejskiej na podstawie art. 8a tej dyrektywy w odniesieniu do przepisów przyjętych przez państwo członkowskie na podstawie art. 8 tej dyrektywy, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy właściwość sądów krajowych jest ograniczona przez informacje przekazane przez to państwo członkowskie na podstawie art. 8a dyrektywy 93/13, jeżeli państwo członkowskie wskazało, że jego ustawodawstwo nie wykracza poza minimalne normy ustanowione w tej dyrektywie?

| 9) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub drugie, jakie znaczenie w świetle art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 24 tej karty dla stosowania przepisów transponujących przepisy dyrektywy 93/13 do prawa krajowego ma okoliczność, że w chwili zawarcia danej umowy o świadczenie usług obowiązującej przez 15 lat młody sportowiec był małoletni i w związku z tym umowa ta została zawarta przez jego rodziców w imieniu małoletniego, przewidując zobowiązanie tego ostatniego do zapłaty wynagrodzenia w wysokości 10 % wszystkich dochodów uzyskanych przez niego w okresie kolejnych 15 lat? |
| --- | --- |

9)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub drugie, jakie znaczenie w świetle art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 24 tej karty dla stosowania przepisów transponujących przepisy dyrektywy 93/13 do prawa krajowego ma okoliczność, że w chwili zawarcia danej umowy o świadczenie usług obowiązującej przez 15 lat młody sportowiec był małoletni i w związku z tym umowa ta została zawarta przez jego rodziców w imieniu małoletniego, przewidując zobowiązanie tego ostatniego do zapłaty wynagrodzenia w wysokości 10 % wszystkich dochodów uzyskanych przez niego w okresie kolejnych 15 lat?

| 10) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lub drugie, biorąc pod uwagę, że działalność sportowa wchodzi w zakres stosowania prawa Unii, czy umowa o świadczenie usług na okres 15 lat zawarta z małoletnim sportowcem – zawarta w jego imieniu przez jego rodziców – która zobowiązuje małoletniego do uiszczania opłaty w wysokości 10 % wszystkich dochodów przez okres kolejnych 15 lat, narusza prawa podstawowe ustanowione w art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 24 ust. 2 tej karty? |
| --- | --- |

10)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lub drugie, biorąc pod uwagę, że działalność sportowa wchodzi w zakres stosowania prawa Unii, czy umowa o świadczenie usług na okres 15 lat zawarta z małoletnim sportowcem – zawarta w jego imieniu przez jego rodziców – która zobowiązuje małoletniego do uiszczania opłaty w wysokości 10 % wszystkich dochodów przez okres kolejnych 15 lat, narusza prawa podstawowe ustanowione w art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 24 ust. 2 tej karty?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania

(2)  Dz.U. 1993, L 95, s. 29.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/23 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 13 czerwca 2023 r. – EN/Udlændingenævnet

(Sprawa C-375/23, Meislev (1))

(2023/C 296/24)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Højesteret

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: EN

Druga strona postępowania: Udlændingenævnet

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepisy prawa krajowego ustanawiające warunki uzyskania zezwolenia na pobyt stały w państwie członkowskim są objęte zakresem stosowania klauzuli standstill zawartej w art. 13 decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, wydanej przez Radę Stowarzyszenia powołaną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego dnia 12 września 1963 r. w Ankarze przez Republikę Turcji z jednej strony i przez państwa członkowskie EWG oraz Wspólnotę z drugiej strony, który został zawarty, zatwierdzony i ratyfikowany w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 64/732/EWG (2) z dnia 23 grudnia 1963 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy przepisy prawa krajowego ustanawiające warunki uzyskania zezwolenia na pobyt stały w państwie członkowskim są objęte zakresem stosowania klauzuli standstill zawartej w art. 13 decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, wydanej przez Radę Stowarzyszenia powołaną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego dnia 12 września 1963 r. w Ankarze przez Republikę Turcji z jednej strony i przez państwa członkowskie EWG oraz Wspólnotę z drugiej strony, który został zawarty, zatwierdzony i ratyfikowany w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 64/732/EWG (2) z dnia 23 grudnia 1963 r.?

| 2) | Jeżeli tak – czy zaostrzenie warunków czasowych uzyskania zezwolenia na pobyt stały w państwie członkowskim (to znaczy zaostrzenie minimalnych wymogów dotyczących długości dotychczasowego pobytu i zatrudnienia cudzoziemca w państwie członkowskim) można uznać za odpowiednie do zapewnienia udanej integracji obywateli państw trzecich? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli tak – czy zaostrzenie warunków czasowych uzyskania zezwolenia na pobyt stały w państwie członkowskim (to znaczy zaostrzenie minimalnych wymogów dotyczących długości dotychczasowego pobytu i zatrudnienia cudzoziemca w państwie członkowskim) można uznać za odpowiednie do zapewnienia udanej integracji obywateli państw trzecich?

---

(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dz.U. 1964, 217, s. 3685 – wyd. spec. w jęz. pol., rozdz. 11, t. 11, s. 10.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/24 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (Szwecja) w dniu 15 czerwca 2023 r. – Guldbrev AB/Konsumentombudsmannen

(Sprawa C-379/23, Guldbrev)

(2023/C 296/25)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Guldbrev AB

Druga strona postępowania: Konsumentombudsmannen

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wycena i skup złota od konsumentów stanowią produkt (produkt wiązany) w rozumieniu art. 2 lit. c), d) i i) oraz art. 3 ust. 1 dyrektywy 2005/29 (1) dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym w sytuacji takiej jak rozpatrywana przez sąd krajowy? |
| --- | --- |

1)

Czy wycena i skup złota od konsumentów stanowią produkt (produkt wiązany) w rozumieniu art. 2 lit. c), d) i i) oraz art. 3 ust. 1 dyrektywy 2005/29 (1) dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym w sytuacji takiej jak rozpatrywana przez sąd krajowy?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze – czy wycena złota w sytuacji rozpatrywanej przez sąd krajowy stanowi produkt w rozumieniu dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze – czy wycena złota w sytuacji rozpatrywanej przez sąd krajowy stanowi produkt w rozumieniu dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. 2005 L 149, s. 22.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/24 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/24

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma) wydanego w dniu 26 kwietnia 2023 r. w sprawie T-557/20, Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji/Europejski Inspektor Ochrony Danych, wniesione w dniu 5 lipca 2023 r. przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

(Sprawa C-413/23 P)

(2023/C 296/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Europejski Inspektor Ochrony Danych (przedstawiciele: D. Nardi, T. Zerdick, P. Candellier, X. Lareo, G. Devin, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku w całości; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości;

| — | wydanie ostatecznego orzeczenia w przedmiocie sporu; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego orzeczenia w przedmiocie sporu;

| — | obciążenie SRB kosztami postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB kosztami postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczy błędnej wykładni art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia nr 2018/1725 (1), w znaczeniu nadanym mu wykładnią dokonaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, ze względu na wymaganie od EIOD ustalenia, czy informacje będące przedmiotem sprawy były danymi osobowymi, przyjmując punkt widzenia odbiorcy i bez uwzględnienia pojęcia pseudonimizacji.

Zarzut drugi dotyczy błędnej wykładni art. 4 ust. 2 i art. 26 ust. 1 rozporządzenia nr 2018/1725 ze względu na nieuwzględnienie zasady odpowiedzialności i stwierdzenie, że EIOD powinien udowodnić, iż SRB rzeczywiście zanonimizowała dane osobowe, które przetwarzała.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. 2018, L 295, s. 39).

---

Sąd

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/26 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/26

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Puigdemont i Casamajó oraz Comín i Oliveres/Parlament

(Sprawa T-115/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Prawo instytucjonalne - Członek Parlamentu - Odmowa przez przewodniczącego Parlamentu nadania biegu wnioskowi o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetów - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)

(2023/C 296/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Carles Puigdemont i Casamajó (Waterloo, Belgia) Antoni Comín i Oliveres (Waterloo) (przedstawiciele: P. Bekaert, G. Boye, S. Bekaert, adwokaci, i B. Emmerson, KC)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz i J.-C. Puffer, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: A. Gavela Llopis i M. J. Ruiz Sánchez, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE skarżący wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, którą miał on zawrzeć w piśmie z dnia 10 grudnia 2019 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek o wyrażenie przez Parlament zgody, na podstawie art. 9 regulaminu, na skorzystanie przez nich z immunitetu.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Carles Puigdemont i Casamajó oraz Antoni Comín i Oliveres pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski. |
| --- | --- |

2)

Carles Puigdemont i Casamajó oraz Antoni Comín i Oliveres pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/26 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/26

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – TIB Chemicals/Komisja

(Sprawa T-639/20) (1)

(Środowisko naturalne i ochrona zdrowia ludzi - Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 - Klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin - Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1182 - Klasyfikacja dilaurynianu dioktylocyny; [1] dioktylo-, bis(koko acyloksy) pochodnych wodorku cyny [2] - Podejście przekrojowe - Ciężar dowodu - Oczywisty błąd w ocenie - Ocena skutków)

(2023/C 296/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: TIB Chemicals AG (Mannheim, Niemcy) (przedstawiciel: K. Fischer, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lindenthal, S. Delaude i A. Dawes, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Austrii (przedstawiciel: J. Schmoll, pełnomocnik) Królestwo Szwecji (przedstawiciele: O. Simonsson, C. Meyer-Seitz, A. Runeskjöld, H. Shev, M. Salborn Hodgson, H. Eklinder i R. Shahsavan Eriksson, pełnomocnicy) Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, M.J.-P. Trnka i A. Deloff-Bialek, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 263 TFUE skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/1182 z dnia 19 maja 2020 r. zmieniającego, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, część 3 załącznika VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz.U. 2020, L 261, s. 2) w zakresie, w jakim dotyczy ono substancji dilaurynian dioktylocyny; [1] dioktylo-, bis(koko acyloksy) pochodnych wodorku cyny [2] (WE nr 222–883–3 [1] 293–901–5 [2] i CAS nr 3648–18–8 [1] 91648–39–4 [2]).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | TIB Chemicals AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

TIB Chemicals AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Austrii, Królestwo Szwecji i Europejska Agencji Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Austrii, Królestwo Szwecji i Europejska Agencji Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 433 z 14.12.2020.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/27 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/27

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Ekologicznego Lotnictwa/NG

(Sprawy T-649/20, T-721/20 i T-767/20) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju i innowacji (FP7) - Umowy o udzielenie dotacji - Brak udokumentowania i niezgodność z postanowieniami umownymi części zadeklarowanych wydatków - Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki - Właściwość Sądu - Dopuszczalność - Koszty kwalifikowalne - Ciężar dowodu - Odsetki za opóźnienie)

(2023/C 296/29)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Ekologicznego Lotnictwa (przedstawiciele: B. Mastantuono, pełnomocnik, którego wspierała M. Velardo, adwokat)

Strona pozwana: NG (przedstawiciele: F. Munari i A. Macchi, adwokaci)

Przedmiot

W skargach opartych na art. 272 TFUE skarżąca zmierza do zasądzenia od pozwanego zwrotu, po pierwsze, kwoty 168 062,23 EUR wypłaconej w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 632420 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „FAST impact cross-analysis methodology for Composite leading edge Structures”, po drugie, kwoty 141 094,80 EUR wypłaconej w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 632506 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „Flexible sensor co-operation for structural health Diagnosis/prognosis”, i po trzecie, kwoty 56 111,31 EUR wypłaconej w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 271874 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „Wireless/Integrated strain monitoring and simulation system”, powiększonych o odsetki za opóźnienie.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-649/20, T-721/20 i T-767/20 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-649/20, T-721/20 i T-767/20 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Alpha Consulting Service, reprezentowana przez NG, była zobowiązana przed jej rozwiązaniem do zwrotu Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Ekologicznego Lotnictwa kwoty 56 111,31 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie według stopy rocznej 3,5 %, liczone od dnia 26 maja 2019 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 271874 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „Wireless/Integrated strain monitoring and simulation system”. |
| --- | --- |

2)

Alpha Consulting Service, reprezentowana przez NG, była zobowiązana przed jej rozwiązaniem do zwrotu Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Ekologicznego Lotnictwa kwoty 56 111,31 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie według stopy rocznej 3,5 %, liczone od dnia 26 maja 2019 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 271874 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „Wireless/Integrated strain monitoring and simulation system”.

| 3) | Alpha Consulting Service, reprezentowana przez NG, była zobowiązana przed jej rozwiązaniem do zwrotu Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Ekologicznego Lotnictwa kwoty 141 094,80 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie według stopy rocznej 3,5 %, liczone od dnia 9 lipca 2019 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 632506 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „Flexible sensor co-operation for structural health Diagnosis/prognosis”. |
| --- | --- |

3)

Alpha Consulting Service, reprezentowana przez NG, była zobowiązana przed jej rozwiązaniem do zwrotu Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Ekologicznego Lotnictwa kwoty 141 094,80 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie według stopy rocznej 3,5 %, liczone od dnia 9 lipca 2019 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 632506 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „Flexible sensor co-operation for structural health Diagnosis/prognosis”.

| 4) | Alpha Consulting Service, reprezentowana przez NG, była zobowiązana przed jej rozwiązaniem do zwrotu Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Ekologicznego Lotnictwa kwoty 168 062,23 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie według stopy rocznej 3,5 %, liczone od dnia 13 lipca 2019 do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 632420 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „FAST impact cross-analysis methodology for Composite leading edge Structures”. |
| --- | --- |

4)

Alpha Consulting Service, reprezentowana przez NG, była zobowiązana przed jej rozwiązaniem do zwrotu Wspólnemu Przedsięwzięciu na rzecz Ekologicznego Lotnictwa kwoty 168 062,23 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie według stopy rocznej 3,5 %, liczone od dnia 13 lipca 2019 do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 632420 dotyczącej przedsięwzięcia zatytułowanego „FAST impact cross-analysis methodology for Composite leading edge Structures”.

| 5) | Wniosek o zasądzenie od NG zapłaty zadłużeń wynikających z umów o udzielenie dotacji zostaje oddalony. |
| --- | --- |

5)

Wniosek o zasądzenie od NG zapłaty zadłużeń wynikających z umów o udzielenie dotacji zostaje oddalony.

| 6) | NG i Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Ekologicznego Lotnictwa pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

6)

NG i Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Ekologicznego Lotnictwa pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 433 z 14.12.2020.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/28 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/28

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Nevinnomysskiy Azot i NAK „Azot”/Komisja

(Sprawa T-126/21) (1)

(Dumping - Przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji - Ostateczne cła antydumpingowe - Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia - Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036 - Artykuł 5 ust. 3 i 9 rozporządzenia 2016/1036 - Przewidziany prawem termin - Wystarczający charakter dowodów - Procedura uzupełnienia braków - Informacje przedstawione po przewidzianym prawem terminie)

(2023/C 296/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AO Nevinnomysskiy Azot (Niewinnomysk, Rosja), AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot” (Nowomoskowsk, Rosja) (przedstawiciele: P. Vander Schueren i T. Martin-Brieu, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo i P. Němečková, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Fertilizers Europe (przedstawiciele: B. O’Connor i M. Hommé, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2100 z dnia 15 grudnia 2020 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. 2020, L 425, s. 21).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2100 z dnia 15 grudnia 2020 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2100 z dnia 15 grudnia 2020 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez AO Nevinnomysskiy Azot i AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot”. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez AO Nevinnomysskiy Azot i AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot”.

| 3) | Fertilizers Europe pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Fertilizers Europe pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/29 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/29

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – SE/Komisja

(Sprawa T-223/21) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Zatrudnienie - Umowa o pracę - Artykuł 2 lit. b) WZIP - Odrzucenie kandydatury - Awans - Zmiana zaszeregowania - Nowa umowa - Wygaśnięcie umowy - Artykuł 8 akapit drugi i art. 10 ust. 3 WZIP - Naruszenie prawa - Równość traktowania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność)

(2023/C 296/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: SE (przedstawiciel: L. Levi, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr, L. Vernier i I. Melo Sampaio, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 270 TFUE skarżący żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 sierpnia 2020 r. odrzucającej jego kandydaturę na wolne stanowisko ogłoszone pod sygnaturą COM/2020/1474 oraz odpowiedzi z dnia 28 października 2020 r. na jego wniosek złożony na podstawie art. 90 ust. 1 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w sprawie kwalifikowania się przez niego do ubiegania się o awans, zmianę zaszeregowania i zatrudnienie na innym stanowisku, a po drugie, naprawienia szkody, jaką miał ponieść w wyniku tych decyzji.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 sierpnia 2020 r. o odrzuceniu kandydatury SE na wolne stanowisko ogłoszone pod sygnaturą COM/2020/1474. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 sierpnia 2020 r. o odrzuceniu kandydatury SE na wolne stanowisko ogłoszone pod sygnaturą COM/2020/1474.

| 2) | Komisja wypłaci SE kwotę 10 000 EUR tytułem naprawienia poniesionej szkody majątkowej. |
| --- | --- |

2)

Komisja wypłaci SE kwotę 10 000 EUR tytułem naprawienia poniesionej szkody majątkowej.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

4)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/30 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/30

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Puigdemont i Casamajó i in./Parlament

(Sprawa T-272/21) (1)

(Prawo instytucjonalne - Członek Parlamentu - Przywileje i immunitety - Decyzja o uchyleniu immunitetu parlamentarnego - Artykuł 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii - Kompetencja organu, który wydał wniosek o uchylenie immunitetu - Pewność prawa - Oczywisty błąd w ocenie - Zakres kontroli przeprowadzanej przez Parlament - Procedura rozpatrywania wniosku o uchylenie immunitetu - Prawo do obrony - Bezstronność)

(2023/C 296/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Carles Puigdemont i Casamajó (Waterloo, Belgia), Antoni Comín i Oliveres (Waterloo), Clara Ponsatí i Obiols (Waterloo) (przedstawiciele: adwokaci P. Bekaert, J. Costa i Rosselló, G. Boye i S. Bekaert)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz, N. Görlitz i J.-C. Puffer, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: A. Gavela Llopis i M. J. Ruiz Sánchez, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego P9_TA(2021)0059, P9_TA(2021)0060 i P9_TA(2021)0061 z dnia 9 marca 2021 r. w przedmiocie wniosku o uchylenie ich immunitetu.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Carles Puigdemont i Casamajó, Antoni Comín i Oliveres oraz Clara Ponsatí i Obiols pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski, w tym koszty poniesione w sprawach T 272/21 R i T 272/21 R II. |
| --- | --- |

2)

Carles Puigdemont i Casamajó, Antoni Comín i Oliveres oraz Clara Ponsatí i Obiols pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski, w tym koszty poniesione w sprawach T 272/21 R i T 272/21 R II.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty, w tym koszty poniesione w sprawie T-272/21 R II. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty, w tym koszty poniesione w sprawie T-272/21 R II.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/30 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/30

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – OC/ESDZ

(Sprawa T-770/21) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Personel ESDZ - Mobbing - Artykuł 12a regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Oddalenie wniosku - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Pojęcie „mobbingu” - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek dbałości)

(2023/C 296/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: OC (przedstawiciele: L. Levi, N. Flandin i A. Champetieradwokaci)

Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: K. Kouri, R. Spáč i A. Ireland,, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 270 TFUE strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 września 2020 r., którą urząd ten oddalił jej wniosek o udzielenie wsparcia.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | OC zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OC zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 31.1.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/31 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/31

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. – Wajos/EUIPO (Kształt pojemnika)

(Sprawa T-10/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt pojemnika - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego - Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji - Powaga rzeczy osądzonej)

(2023/C 296/34)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Wajos GmbH (Dohr, Niemcy) (przedstawiciele: N. Böhmer, J. Schneiders i N. Gottschalk, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Nicolás Gómez i D. Hanf, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 21 października 2021 r. (sprawa R 2958/2019-2).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Wajos GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Wajos GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 84 z 21.2.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/32 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 30 czerwca 2023 r. – Thunus i in./EBI

(Sprawa T-666/20) (1)

(Służba publiczna - Personel EBI - Wynagrodzenie - Coroczna waloryzacja wynagrodzeń - Zarzut niezgodności z prawem - Powaga rzeczy osądzonej - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Konsultacje z personelem - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

(2023/C 296/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strony skarżące: Vincent Thunus (Contern, Luksemburg) i 5 pozostałych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: L. Levi, adwokat)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: T. Gilliams, A. García Sánchez i E. Manoukian, pełnomocnicy, których wspierał P.-E. Partsch, adwokat)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 270 TFUE i art. 50 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skarżący żądają z jednej strony stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), zawartych w ich odcinkach wypłaty za miesiące marzec 2020 r. i następne, ustalających coroczną waloryzację wynagrodzenia podstawowego ograniczoną do 0,7 % za rok 2020, a z drugiej strony naprawienia szkody majątkowej, którą ponieśli z powodu tych decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

| 2) | Vincent Thunus i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI). |
| --- | --- |

2)

Vincent Thunus i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/32 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2023 r. – Puma/EUIPO – Herno (HERZO)

(Sprawa T-719/22) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HERZO - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy HERNO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001 - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

(2023/C 296/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciele: M. Schunke i P. Trieb, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Herno SpA (Lesa, Włochy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 19 lipca 2022 r. (sprawa R 297/2022-1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

| 2) | Strony pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Strony pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 15 z 16.1.2023.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/33 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/33

---

Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2023 r. – Volvo Personvagnar/EUIPO (Kształt reflektorów)

(Sprawa T-260/23)

(2023/C 296/37)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Volvo Personvagnar AB (Götebburg, Szwecja) (przedstawiciel: H.-A. Odh i E. Esaiasson, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego (Kształt reflektorów) – Zgłoszenie nr 18 560 591

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 marca 2023 r. w sprawie R 1129/2022-5

Żądania stron

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 72 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i zmianę decyzji w celu zatwierdzenia zgłoszenia unijnego znaku towarowego nr 18 560 591; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 72 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i zmianę decyzji w celu zatwierdzenia zgłoszenia unijnego znaku towarowego nr 18 560 591;

| — | obciążenie strony pozwanej, na podstawie art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem, kosztami poniesionymi przez skarżącą zarówno w postępowaniu przed Sądem, jak i w postępowaniu przed Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej; |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej, na podstawie art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem, kosztami poniesionymi przez skarżącą zarówno w postępowaniu przed Sądem, jak i w postępowaniu przed Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej;

| — | potraktowanie następujących dowodów jako poufne:
  Załącznik A.1 – Oświadczenie eksperta Ainy Nilssona Ströma i załącznik (CV)
  Załącznik A.3 – Potwierdzenie licencji między Volvo Cars a Polestar. |
| --- | --- |

—

potraktowanie następujących dowodów jako poufne:

Załącznik A.1 – Oświadczenie eksperta Ainy Nilssona Ströma i załącznik (CV)

Załącznik A.3 – Potwierdzenie licencji między Volvo Cars a Polestar.

Zarzut

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 Parlamentu Europejskiego i Rady.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/34 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/34

---

Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2023 r. – Timchenko/Rada

(Sprawa T-297/23)

(2023/C 296/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gennady Nikolayevich Timchenko (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, L. Burguin, S. Bonifassi, E. Fedorova i J. Goffin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ona stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącego decyzją Rady (WPZiB) 2022/337 z dnia 28 lutego 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/336 z dnia 28 lutego 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ona stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącego decyzją Rady (WPZiB) 2022/337 z dnia 28 lutego 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/336 z dnia 28 lutego 2022 r.;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ono stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącego decyzją Rady (WPZiB) 2022/337 z dnia 28 lutego 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/336 z dnia 28 lutego 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ono stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącego decyzją Rady (WPZiB) 2022/337 z dnia 28 lutego 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/336 z dnia 28 lutego 2022 r.;

| — | zasądzenie od Rady kwoty 1 000 000 EUR w ramach zabezpieczenia z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącego; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Rady kwoty 1 000 000 EUR w ramach zabezpieczenia z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącego;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie względów przedstawionych przez Radę, a w szczególności w kwestii kryteriów wskazania zastosowanych wobec skarżącego oraz charakteru przyjętych środków. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie względów przedstawionych przez Radę, a w szczególności w kwestii kryteriów wskazania zastosowanych wobec skarżącego oraz charakteru przyjętych środków.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia ciążącego na Radzie obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia ciążącego na Radzie obowiązku uzasadnienia.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia praw podstawowych, które przysługują skarżącemu zgodnie z jego podstawowym statusem obywatela Unii. Skarżący podnosi, że naruszenie, na podstawie WPZiB, jego zagwarantowanej traktatami swobody przemieszczania się na terytorium Unii, jest pozbawione podstawy prawnej oraz jest nieproporcjonalne i niekonieczne. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia praw podstawowych, które przysługują skarżącemu zgodnie z jego podstawowym statusem obywatela Unii. Skarżący podnosi, że naruszenie, na podstawie WPZiB, jego zagwarantowanej traktatami swobody przemieszczania się na terytorium Unii, jest pozbawione podstawy prawnej oraz jest nieproporcjonalne i niekonieczne.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia innych praw podstawowych skarżącego zagwarantowanych Kartą praw podstawowych oraz europejską Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, w szczególności naruszenie jego prawa własności oraz jego prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia innych praw podstawowych skarżącego zagwarantowanych Kartą praw podstawowych oraz europejską Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, w szczególności naruszenie jego prawa własności oraz jego prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/35 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/35

---

Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2023 r. – Timchenko/Rada

(Sprawa T-298/23)

(2023/C 296/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Elena Petrovna Timchenko (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, L. Burguin, S. Bonifassi, E. Fedorova i J. Goffin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ona stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącej decyzją Rady (WPZiB) 2022/582 z dnia 8 kwietnia 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/581 z dnia 8 kwietnia 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/572 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ona stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącej decyzją Rady (WPZiB) 2022/582 z dnia 8 kwietnia 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/581 z dnia 8 kwietnia 2022 r.;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ono stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącej decyzją Rady (WPZiB) 2022/582 z dnia 8 kwietnia 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/581 z dnia 8 kwietnia 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/571 z dnia 13 marca 2023 r. w zakresie, w jakim przedłuża ono stosowanie środków ograniczających przyjętych wobec skarżącej decyzją Rady (WPZiB) 2022/582 z dnia 8 kwietnia 2022 r. oraz rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) 2022/581 z dnia 8 kwietnia 2022 r.;

| — | zasądzenie od Rady kwoty 1 000 000 EUR w ramach zabezpieczenia z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącą; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Rady kwoty 1 000 000 EUR w ramach zabezpieczenia z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącą;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi sześć zarzutów, które są identyczne lub podobne do zarzutów podniesionych w ramach sprawy T-297/23, Timchenko/Rada.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/35 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/35

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2023 r. – AL/Rada

(Sprawa T-315/23)

(2023/C 296/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AL (przedstawiciel: adwokat R. Rata)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi w niniejszej sprawie za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi w niniejszej sprawie za dopuszczalną;

| — | nakazanie przedstawienia, z akt o numerze ORG/130/22 lub z jakichkolwiek innych akt dotyczących przedmiotowego postępowania w sprawie awansu, następujących informacji:






  — | indywidualnej oceny porównawczej strony skarżącej wykorzystanej do podjęcia decyzji o nieprzyznaniu awansu; |
| --- | --- | --- |

—

nakazanie przedstawienia, z akt o numerze ORG/130/22 lub z jakichkolwiek innych akt dotyczących przedmiotowego postępowania w sprawie awansu, następujących informacji:

—

indywidualnej oceny porównawczej strony skarżącej wykorzystanej do podjęcia decyzji o nieprzyznaniu awansu;

| — | konkretnej metodologii wykorzystanej do przeprowadzenia wspomnianej powyżej indywidualnej oceny porównawczej; |
| --- | --- |

—

konkretnej metodologii wykorzystanej do przeprowadzenia wspomnianej powyżej indywidualnej oceny porównawczej;

| — | materialnego dowodu, że ta sama metodologia została w sposób jednolity zastosowana do wszystkich urzędników, z którymi strona skarżąca była porównywana, a w szczególności do urzędników, którzy uzyskali awans; |
| --- | --- |

—

materialnego dowodu, że ta sama metodologia została w sposób jednolity zastosowana do wszystkich urzędników, z którymi strona skarżąca była porównywana, a w szczególności do urzędników, którzy uzyskali awans;

| — | sprawozdania wysłanego w dniu 12 lipca 2022 r. przez komitet konsultacyjny ds. awansów dla grupy funkcyjnej AST, przebieg kariery zawodowej 1–9 (zwany dalej „KKA”) do organu powołującego (zwanego dalej „AIPN”) oraz wykaz urzędników, w odniesieniu do których awans został zaproponowany; |
| --- | --- |

—

sprawozdania wysłanego w dniu 12 lipca 2022 r. przez komitet konsultacyjny ds. awansów dla grupy funkcyjnej AST, przebieg kariery zawodowej 1–9 (zwany dalej „KKA”) do organu powołującego (zwanego dalej „AIPN”) oraz wykaz urzędników, w odniesieniu do których awans został zaproponowany;

| — | wszystkich dokumentów związanych z przedmiotowym postępowaniem w sprawie awansu, bezpośrednio lub pośrednio dotyczących strony skarżącej; przy uwzględnieniu, stosownie do potrzeby, konieczności utajnienia informacji osobistych dotyczących osób trzecich. |
| --- | --- |

—

wszystkich dokumentów związanych z przedmiotowym postępowaniem w sprawie awansu, bezpośrednio lub pośrednio dotyczących strony skarżącej; przy uwzględnieniu, stosownie do potrzeby, konieczności utajnienia informacji osobistych dotyczących osób trzecich.

| — | stwierdzenie nieważności noty wewnętrznej Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej z dnia 8 marca 2023 r., o oznaczeniu referencyjnym Ariane 1250, w zakresie, w jakim nazwisko strony skarżącej nie zostało umieszczone na liście osób, które uzyskały awans; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty wewnętrznej Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej z dnia 8 marca 2023 r., o oznaczeniu referencyjnym Ariane 1250, w zakresie, w jakim nazwisko strony skarżącej nie zostało umieszczone na liście osób, które uzyskały awans;

| — | stwierdzenie ważności zarówno pierwotnej listy urzędników grupy funkcyjnej AST, w odniesieniu do których awans został zaproponowany, przekazanej AIPN przez KKA w dniu 12 lipca 2022 r., zawierającej nazwisko strony skarżącej jako urzędnika, w odniesieniu do którego awans został zaproponowany, jak i zmienionej listy przekazanej AIPN przez KKA, przyjętej i opublikowanej przez AIPN w dniu 18 lipca 2022 r., i awansowanie 65 urzędników grupy zaszeregowania AST 4 do grupy zaszeregowania AST 5 (zamiast 64 możliwych awansów), a tytułem kompensaty nakazanie AIPN ograniczenie jednej możliwości awansu (z AST 4 do AST 5) z puli możliwości awansu w ramach przyszłego postępowania w sprawie awansu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie ważności zarówno pierwotnej listy urzędników grupy funkcyjnej AST, w odniesieniu do których awans został zaproponowany, przekazanej AIPN przez KKA w dniu 12 lipca 2022 r., zawierającej nazwisko strony skarżącej jako urzędnika, w odniesieniu do którego awans został zaproponowany, jak i zmienionej listy przekazanej AIPN przez KKA, przyjętej i opublikowanej przez AIPN w dniu 18 lipca 2022 r., i awansowanie 65 urzędników grupy zaszeregowania AST 4 do grupy zaszeregowania AST 5 (zamiast 64 możliwych awansów), a tytułem kompensaty nakazanie AIPN ograniczenie jednej możliwości awansu (z AST 4 do AST 5) z puli możliwości awansu w ramach przyszłego postępowania w sprawie awansu;

| — | nakazanie AIPN oraz Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych wypłaty na rzecz strony skarżącej różnicy między wynagrodzeniem grupy zaszeregowania AST 4 a AST 5 od dnia 1 stycznia 2022 r.; |
| --- | --- |

—

nakazanie AIPN oraz Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych wypłaty na rzecz strony skarżącej różnicy między wynagrodzeniem grupy zaszeregowania AST 4 a AST 5 od dnia 1 stycznia 2022 r.;

| — | rozpoznanie z urzędu jakiegokolwiek innego zagadnienia publicznego interesu, jeśli uzna to stosowne; |
| --- | --- |

—

rozpoznanie z urzędu jakiegokolwiek innego zagadnienia publicznego interesu, jeśli uzna to stosowne;

| — | obciążenie pozwanej jej kosztami oraz kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej jej kosztami oraz kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący nadużycia władzy, oraz naruszenia w szczególności, lecz nie wyłącznie, art. 54 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i zasady uzasadnionych oczekiwań w zakresie, w jakim AIPN wywoływał presję na KKA w odniesieniu do grupy funkcyjnej AST (przebieg kariery zawodowej 1–9, grupy zaszeregowania 1, 2, 3, 4 i 5), aby KKA zmienił listę urzędników, w odniesieniu do których został zaproponowany awans. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący nadużycia władzy, oraz naruszenia w szczególności, lecz nie wyłącznie, art. 54 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i zasady uzasadnionych oczekiwań w zakresie, w jakim AIPN wywoływał presję na KKA w odniesieniu do grupy funkcyjnej AST (przebieg kariery zawodowej 1–9, grupy zaszeregowania 1, 2, 3, 4 i 5), aby KKA zmienił listę urzędników, w odniesieniu do których został zaproponowany awans.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników, zasady równego traktowania i zasady dobrej administracji w ramach prowadzenia przedmiotowego postępowania w sprawie awansu, co miało negatywne skutki dla strony skarżącej, polegające na nieuwzględnieniu jej nazwiska na liście urzędników, którzy uzyskali awans. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników, zasady równego traktowania i zasady dobrej administracji w ramach prowadzenia przedmiotowego postępowania w sprawie awansu, co miało negatywne skutki dla strony skarżącej, polegające na nieuwzględnieniu jej nazwiska na liście urzędników, którzy uzyskali awans.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady „non bis in idem”. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady „non bis in idem”.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/37 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/37

---

Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2023 r. – Radical-Consulting i in./Wspólne Przedsięwzięcie EuroHPC

(Sprawa T-328/23)

(2023/C 296/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Radical-Consulting UG (Randowtal, Niemcy), Surf BV (Amsterdam, Niderlandy) i Bayerische Akademie der Wissenschaften (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: M. Martens, K. Munungu i B. Mourisse, adwokaci)

Strona pozwana: Wspólne Przedsięwzięcie w dziedzinie Europejskich Obliczeń Wielkiej Skali

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji jest dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji jest dopuszczalne i zasadne;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EuroHPC z dnia 11 sierpnia 2022 r. oddalającej wniosek złożony przez konsorcjum, do którego należą skarżący; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EuroHPC z dnia 11 sierpnia 2022 r. oddalającej wniosek złożony przez konsorcjum, do którego należą skarżący;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EuroHPC z dnia 4 kwietnia 2023 r. oddalającej przegląd oceny; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EuroHPC z dnia 4 kwietnia 2023 r. oddalającej przegląd oceny; oraz

| — | obciążenie EuroHPC kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EuroHPC kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja EuroHPC zawiera wiele błędów faktycznych, w związku z czym EuroHPC popełniła istotny błąd w ocenie z naruszeniem zasady dobrej administracji zapisanej w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja EuroHPC zawiera wiele błędów faktycznych, w związku z czym EuroHPC popełniła istotny błąd w ocenie z naruszeniem zasady dobrej administracji zapisanej w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia ustanowionego w art. 296 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia ustanowionego w art. 296 ust. 2 TFUE.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady przejrzystości zapisanej w art. 29 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/695 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont Europa” oraz zasady uczestnictwa i upowszechniania obowiązujące w tym programie oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 i (UE) nr 1291/2013. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady przejrzystości zapisanej w art. 29 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/695 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont Europa” oraz zasady uczestnictwa i upowszechniania obowiązujące w tym programie oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 i (UE) nr 1291/2013.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady równego traktowania zapisanej w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady równego traktowania zapisanej w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący oczywistego błędu w ocenie EuroHPC poprzez oczywiście błędne zastosowanie art. 30 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2013. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący oczywistego błędu w ocenie EuroHPC poprzez oczywiście błędne zastosowanie art. 30 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2013.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/37 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/37

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2023 r. – Dakem/Komisja

(Sprawa T-341/23)

(2023/C 296/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dakem (Courbevoie, Francja) (przedstawiciele: adwokaci Van Maldegem i P. Sellar)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Rada

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2023/686 z dnia 24 marca 2023 r. nieudzielającej pozwolenia unijnego na pojedynczy produkt biobójczy „Insecticide Textile Contact” (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2023/686 z dnia 24 marca 2023 r. nieudzielającej pozwolenia unijnego na pojedynczy produkt biobójczy „Insecticide Textile Contact” (1);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia rozporządzenia (UE) nr 528/2012 (2).






  — | Skarżąca podnosi popełnienie przez pozwaną oczywistego błędu w ocenie i naruszenie art. 19 ust. 1 lit. b) w związku z pkt 8 lit. a) załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012, ze względu na nieuwzględnienie istotnych czynników, w szczególności wyników badania biodegradowalności, które miały wpływ na ocenę ryzyka dla środowiska oraz zrewidowanej oceny ryzyka dla środowiska przedstawionej przez skarżącą po tym jak właściwy organ oceniający nie zdołał przeprowadzić pierwszej weryfikacji kontroli zgodności. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia rozporządzenia (UE) nr 528/2012 (2).

—

Skarżąca podnosi popełnienie przez pozwaną oczywistego błędu w ocenie i naruszenie art. 19 ust. 1 lit. b) w związku z pkt 8 lit. a) załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012, ze względu na nieuwzględnienie istotnych czynników, w szczególności wyników badania biodegradowalności, które miały wpływ na ocenę ryzyka dla środowiska oraz zrewidowanej oceny ryzyka dla środowiska przedstawionej przez skarżącą po tym jak właściwy organ oceniający nie zdołał przeprowadzić pierwszej weryfikacji kontroli zgodności.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady państwa prawnego: zasada niedyskryminacji.






  — | Oceniając wykonalność proponowanego środka zmniejszającego ryzyko, pozwana nie potraktowała produktu skarżącej w taki sam sposób, w jaki potraktowała inne produkty w porównywalnych sytuacjach, a ponadto nie przedstawiła jakiegokolwiek obiektywnego uzasadnienia, co narusza zasadę niedyskryminacji. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady państwa prawnego: zasada niedyskryminacji.

—

Oceniając wykonalność proponowanego środka zmniejszającego ryzyko, pozwana nie potraktowała produktu skarżącej w taki sam sposób, w jaki potraktowała inne produkty w porównywalnych sytuacjach, a ponadto nie przedstawiła jakiegokolwiek obiektywnego uzasadnienia, co narusza zasadę niedyskryminacji.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady państwa prawnego: zasada dobrej administracji.






  — | Pozwana naruszyła zasadę dobrej administracji, ponieważ nie działała z należytą starannością w wykonywaniu swoich obowiązków polegających na wspomaganiu skarżącej, będącej małym i średnim przedsiębiorstwem, w celu zapewnienia pełnej zgodności z wymogami art. 19 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Naruszenie zasady dobrej administracji składa się z czterech elementów:






  — | skarżącej nie zezwolono na przedstawienie i przedłożenie danych w celu uszczegółowienia oceny ryzyka dla środowiska po niepowodzeniu pierwszej kontroli zgodności; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady państwa prawnego: zasada dobrej administracji.

—

Pozwana naruszyła zasadę dobrej administracji, ponieważ nie działała z należytą starannością w wykonywaniu swoich obowiązków polegających na wspomaganiu skarżącej, będącej małym i średnim przedsiębiorstwem, w celu zapewnienia pełnej zgodności z wymogami art. 19 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Naruszenie zasady dobrej administracji składa się z czterech elementów:

—

skarżącej nie zezwolono na przedstawienie i przedłożenie danych w celu uszczegółowienia oceny ryzyka dla środowiska po niepowodzeniu pierwszej kontroli zgodności;

| — | właściwy organ oceniający nie wziął pod uwagę wniosku skarżącej o uwzględnienie wyników badania biodegradowalności przy ocenie ryzyka dla środowiska; |
| --- | --- |

—

właściwy organ oceniający nie wziął pod uwagę wniosku skarżącej o uwzględnienie wyników badania biodegradowalności przy ocenie ryzyka dla środowiska;

| — | skarżąca nie miała rzeczywistej możliwości zareagowania na zmianę wartości wykorzystywanej w odniesieniu do stopnia wyługowania przy ocenie zdrowia ludzkiego; oraz |
| --- | --- |

—

skarżąca nie miała rzeczywistej możliwości zareagowania na zmianę wartości wykorzystywanej w odniesieniu do stopnia wyługowania przy ocenie zdrowia ludzkiego; oraz

| — | skarżąca nie umożliwiono przedstawienia odnoszącego się do produktu badania dotyczącego wchłaniania przez skórę. |
| --- | --- |

—

skarżąca nie umożliwiono przedstawienia odnoszącego się do produktu badania dotyczącego wchłaniania przez skórę.

---

(1)  Dz.U. 2023, L 90, s. 42.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. 2012, L 167, s. 1).

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/38 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/38

---

Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – Verla-Pharm Arzneimittel/EUIPO – Converso (Pherla)

(Sprawa T-357/23)

(2023/C 296/43)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Verla-Pharm Arzneimittel GmbH & Co. KG (Tutzing, Niemcy) (przedstawiciel: M.-C. Seiler, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Valeria Converso (San Giorgio a Cremano, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Pherla – zgłoszenie nr l8 319 785

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 lutego 2023 r. w sprawie R 268/2022-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, którą doręczono w dniu 25 kwietnia 2023 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, którą doręczono w dniu 25 kwietnia 2023 r.;

| — | uwzględnienie sprzeciwu nr B 3139093 w całości i oddalenie spornego zgłoszenia w odniesieniu do wszystkich spornych towarów należących do klasy 5 |
| --- | --- |

—

uwzględnienie sprzeciwu nr B 3139093 w całości i oddalenie spornego zgłoszenia w odniesieniu do wszystkich spornych towarów należących do klasy 5

| — | tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej do ponownego rozpatrzenia; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej do ponownego rozpatrzenia;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez uchybienie ciążącemu na stronie pozwanej obowiązkowi uzasadnienia decyzji, przewidzianemu również w art. 41 ust. 1 i ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez uchybienie ciążącemu na stronie pozwanej obowiązkowi uzasadnienia decyzji, przewidzianemu również w art. 41 ust. 1 i ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

| — | Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez uchybienie prawu strony skarżącej do bycia wysłuchaną, przewidzianemu również w art. 41 ust. 1 i ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez uchybienie prawu strony skarżącej do bycia wysłuchaną, przewidzianemu również w art. 41 ust. 1 i ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z powodu jego nieprawidłowego zastosowania. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z powodu jego nieprawidłowego zastosowania.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/39 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/39

---

Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – AC Marca Brands/EUIPO – Sanitix (Sanitix)

(Sprawa T-358/23)

(2023/C 296/44)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: AC Marca Brands, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: D. Pellisé Urquiza i J.C. Quero Navarro, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sanitix Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Sanitix” – Zgłoszenie nr 18294902

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 maja 2023 r. w sprawie R 1954/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO lub Sanitix Ltd kosztami niniejszego postępowania oraz postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO lub Sanitix Ltd kosztami niniejszego postępowania oraz postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/40 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/40

---

Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2023 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

(Sprawa T-359/23)

(2023/C 296/45)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciele: A. Jaeger Lenz i C. Elkemann, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Amigüitos pets & life, SA (Lorca, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie unijnego znaku towarowego THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect w kolorach białym, czerwonym i czarnym – zgłoszenie nr 15 385 719

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 marca 2023 r. w sprawie R 424/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem oraz obciążenie potencjalnego interwenienta (Amigüitos pets and life, SA) kosztami postępowania przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem oraz obciążenie potencjalnego interwenienta (Amigüitos pets and life, SA) kosztami postępowania przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 72 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 72 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/41 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/41

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2023 r. – Amazon Services Europe/Komisja

(Sprawa T-367/23)

(2023/C 296/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Amazon Services Europe Sàrl (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: A. Conrad, M. Frank, R. Spanó i I. Ioannidis, lawyers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (1) [C(2023) 2746 wersja ostateczna]; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (1) [C(2023) 2746 wersja ostateczna];

| — | Alternatywnie, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] w zakresie, w jakim nakłada ona na Amazon obowiązek zapewnienia co najmniej jednej opcji dla każdego ze swoich systemów rekomendacji, która nie jest oparta na profilowaniu, w rozumieniu art. 38, oraz o stwierdzenie braku stosowania art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna]; |
| --- | --- |

—

Alternatywnie, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] w zakresie, w jakim nakłada ona na Amazon obowiązek zapewnienia co najmniej jednej opcji dla każdego ze swoich systemów rekomendacji, która nie jest oparta na profilowaniu, w rozumieniu art. 38, oraz o stwierdzenie braku stosowania art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna];

| — | ponadto lub alternatywnie, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] w zakresie, w jakim nakłada ona na Amazon obowiązek zbierania i podania do wiadomości publicznej repozytorium dotyczącego reklamy na podstawie art. 39, oraz o stwierdzenie braku stosowania art. 39 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna]; oraz |
| --- | --- |

—

ponadto lub alternatywnie, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] w zakresie, w jakim nakłada ona na Amazon obowiązek zbierania i podania do wiadomości publicznej repozytorium dotyczącego reklamy na podstawie art. 39, oraz o stwierdzenie braku stosowania art. 39 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna]; oraz

| — | o obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

o obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, iż wskazanie jako bardzo dużej platformy internetowej zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] oparte jest na dyskryminacyjnych kryteriach oraz narusza zasady równego traktowania oraz prawa podstawowe skarżącej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, iż wskazanie jako bardzo dużej platformy internetowej zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] oparte jest na dyskryminacyjnych kryteriach oraz narusza zasady równego traktowania oraz prawa podstawowe skarżącej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, iż art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] narusza zasadę równego traktowania i prawa podstawowe skarżącej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, iż art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] narusza zasadę równego traktowania i prawa podstawowe skarżącej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że art. 39 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] narusza zasadę równego traktowania i prawa podstawowe skarżącej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że art. 39 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 [C(2023) 2746 wersja ostateczna] narusza zasadę równego traktowania i prawa podstawowe skarżącej.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.U. 2022, L 277, s. 1).

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/42 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/42

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2023 r. – Al-Assad/Rada

(Sprawa T-370/23)

(2023/C 296/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Samer Kamal Al-Assad (Kardaha, Syria) (przedstawiciel: adwokat W. Woll)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/844 (1), którym dodano nazwisko skarżącego do wykazu z załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/844 (1), którym dodano nazwisko skarżącego do wykazu z załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej (UE) 2023/847 (2), którą dodano nazwisko skarżącego do wykazu z załącznika I do decyzji 2013/255/WPZiB. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej (UE) 2023/847 (2), którą dodano nazwisko skarżącego do wykazu z załącznika I do decyzji 2013/255/WPZiB.

| — | obciążenie Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący błędu w ocenie. Skarżący twierdzi, że jego przynależność do rodziny Assad jest niewystarczająco istotna, oraz że nie bierze on udziału w handlu narkotykami. Ponadto podnosi on zarzut niezgodności z prawem art. 27 ust. 2 lit. b) i art. 28 ust. 2 lit. b) decyzji 2013/255/WPZiB. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący błędu w ocenie. Skarżący twierdzi, że jego przynależność do rodziny Assad jest niewystarczająco istotna, oraz że nie bierze on udziału w handlu narkotykami. Ponadto podnosi on zarzut niezgodności z prawem art. 27 ust. 2 lit. b) i art. 28 ust. 2 lit. b) decyzji 2013/255/WPZiB.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do sądu. Skarżący powołuje się w tym względzie na obowiązek zachowania drogi sądowej w celu karania poważnych przestępstw i brak możliwości nakładania przez Radę kar za handel narkotykami. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do sądu. Skarżący powołuje się w tym względzie na obowiązek zachowania drogi sądowej w celu karania poważnych przestępstw i brak możliwości nakładania przez Radę kar za handel narkotykami.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia reputacji skarżącego. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia reputacji skarżącego.

| 4. | Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia prawa własności |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia prawa własności

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2023/844 z dnia 24 kwietnia 2023 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2023, L 109I, s. 1 ).

(2)  Decyzja wykonawcza Rady (WPZiB) 2023/847 z dnia 24 kwietnia 2023 r. dotycząca wykonania decyzji 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2023, L 109 I, s. 26)

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/43 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/43

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Galenica/EUIPO – EvivaMed Distribution (VIVORA)

(Sprawa T-373/23)

(2023/C 296/48)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Galenica AG (Berno, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci C. Tenkhoff i T. Herzog)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: EvivaMed Distribution GmbH (Wenzenbach, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą (nie wpisywać już nazwy)

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VIVORA – zgłoszenie 18 255 604

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 kwietnia 2023 r. w sprawie R 1556/2022-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji i w stosownym przypadku jej zmianę w zakresie, w jakim oddala ona odwołanie w odniesieniu do następujących towarów:

  Klasa 9: Oprogramowanie informatyczne i sprzęt komputerowy do celów medycznych i diagnostycznych, w szczególności w dziedzinie cukrzycy; oprogramowanie informatyczne przeznaczone do oceny, weryfikacji danych medycznych i zarządzania nimi, w szczególności w dziedzinie cukrzycy; oprogramowanie informatyczne i sprzęt komputerowy do łączenia ze sprzętem i urządzeniami medycznymi i z dodatkowym sprzętem komputerowym, w szczególności przeznaczone dla dziedziny chorób endokrynologicznych i sercowo naczyniowych, a także akcesoria do wymienionych towarów, mianowicie komputery kieszonkowe i przenośne; przyrządy do przechowywania danych wyposażone w liczne funkcje i wszelkie odpowiednie nośniki danych mogące być wykorzystane maszynowo, wyposażone w programy przeznaczone dla pacjentów i lekarzy; interfejsy na podczerwień do przekazywania komend urządzeń i konfiguracji informacji z komputera osobistego do urządzeń medycznych, w szczególności glukometrów, pomp insulinowych i odwrotnie; modemy do zdalnego przekazywania danych pacjentów z wyposażenia diagnostycznego; kable do łączenia komputerów i akcesoriów informatycznych ze sprzętem i przyrządami medycznymi; łączenie bezprzewodowe o małym zasięgu, w szczególności dla telefonów komórkowych, komputerów i innych urządzeń elektronicznych; łączenie IdO (GSM); publikacje elektroniczne, do pobrania; wagi.


  Klasa 10: kaniule; inhalatory; strzykawki do zastrzyków; iniektory do użytku medycznego; lancety i nakłuwacze; pompy insulinowe i akcesoria do nich, mianowicie zbiorniki szklane i z tworzyw sztucznych, zestawy do napełniania zbiorników, cewniki, zestawy i rurki iniekcyjne, wstrzykiwacze, strzykawki, adaptery, ampułki i urządzenia do napełniania. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji i w stosownym przypadku jej zmianę w zakresie, w jakim oddala ona odwołanie w odniesieniu do następujących towarów:

Klasa 9: Oprogramowanie informatyczne i sprzęt komputerowy do celów medycznych i diagnostycznych, w szczególności w dziedzinie cukrzycy; oprogramowanie informatyczne przeznaczone do oceny, weryfikacji danych medycznych i zarządzania nimi, w szczególności w dziedzinie cukrzycy; oprogramowanie informatyczne i sprzęt komputerowy do łączenia ze sprzętem i urządzeniami medycznymi i z dodatkowym sprzętem komputerowym, w szczególności przeznaczone dla dziedziny chorób endokrynologicznych i sercowo naczyniowych, a także akcesoria do wymienionych towarów, mianowicie komputery kieszonkowe i przenośne; przyrządy do przechowywania danych wyposażone w liczne funkcje i wszelkie odpowiednie nośniki danych mogące być wykorzystane maszynowo, wyposażone w programy przeznaczone dla pacjentów i lekarzy; interfejsy na podczerwień do przekazywania komend urządzeń i konfiguracji informacji z komputera osobistego do urządzeń medycznych, w szczególności glukometrów, pomp insulinowych i odwrotnie; modemy do zdalnego przekazywania danych pacjentów z wyposażenia diagnostycznego; kable do łączenia komputerów i akcesoriów informatycznych ze sprzętem i przyrządami medycznymi; łączenie bezprzewodowe o małym zasięgu, w szczególności dla telefonów komórkowych, komputerów i innych urządzeń elektronicznych; łączenie IdO (GSM); publikacje elektroniczne, do pobrania; wagi.

Klasa 10: kaniule; inhalatory; strzykawki do zastrzyków; iniektory do użytku medycznego; lancety i nakłuwacze; pompy insulinowe i akcesoria do nich, mianowicie zbiorniki szklane i z tworzyw sztucznych, zestawy do napełniania zbiorników, cewniki, zestawy i rurki iniekcyjne, wstrzykiwacze, strzykawki, adaptery, ampułki i urządzenia do napełniania.

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Wydziałem Sprzeciwów.. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Wydziałem Sprzeciwów..

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/44 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/44

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2023 r. – Washtower IP/EUIPO – LG Electronics (WASHTOWER)

(Sprawa T-376/23)

(2023/C 296/49)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Washtower IP BV (Hengelo, Niderlandy) (przedstawiciel: L. Fresco, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: LG Electronics, Inc. (Seul, Republika Korei)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „WASHTOWER” – Unijny znak towarowy nr 18 193 675

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 kwietnia 2023 r. w sprawie R 412/2022-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku lub, tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku lub, tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej do ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania kosztami własnymi i strony skarżącej. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania kosztami własnymi i strony skarżącej.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/44 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/44

---

Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2023 r. – Ergotopia/EUIPO (WellBack)

(Sprawa T-388/23)

(2023/C 296/50)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ergotopia GmbH (Darmstadt, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Biesterfeld-Kuhn)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WellBack – zgłoszenie nr 18 682 838

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 maja 2023 r. w sprawie R 36/2023-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b0 w zw. z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b0 w zw. z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/45 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/45

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2023 r. – Cristescu/Komisja

(Sprawa T-590/22) (1)

(2023/C 296/51)

Język postępowania: francuski

Prezes dziesiątej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 424 z 7.11.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/45 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/45

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2023 r. – RT France/Rada

(Sprawa T-605/22) (1)

(2023/C 296/52)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 424 z 7.11.2022.

---

| 21.8.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 296/45 |
| --- | --- | --- | --- |

21.8.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 296/45

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 lipca 2023 r. – UH/EBC

(Sprawa T-67/23) (1)

(2023/C 296/53)

Język postępowania: niemiecki

Prezes szóstej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 164 z 8.5.2023.

---