# Publicatieblad C 307/2023

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 307 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 66e jaargang31 augustus 2023 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 307

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

66e jaargang31 augustus 2023

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen |
| | AANBEVELINGEN |
| | Europees Comité voor systeemrisico’s |
| 2023/C 307/01 | Aanbeveling van het Europees Comité voor Systeemrisico’s van 6 juli 2023 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (ESRB/2023/4) | 1 |

Inhoud

Bladzijde

I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europees Comité voor systeemrisico’s

2023/C 307/01

Aanbeveling van het Europees Comité voor Systeemrisico’s van 6 juli 2023 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (ESRB/2023/4)

1

---

| | II   Mededelingen |
| --- | --- |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2023/C 307/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.10862 — OLIN / MITSUI / BWA JV) (
  1
  ) | 17 |
| 2023/C 307/03 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.11065 — SAMSKIP / DUISPORT / TX LOGISTIK / ZIEL TERMINAL) (
  1
  ) | 18 |

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2023/C 307/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.10862 — OLIN / MITSUI / BWA JV) (
  1
  )

1

17

2023/C 307/03

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.11065 — SAMSKIP / DUISPORT / TX LOGISTIK / ZIEL TERMINAL) (
  1
  )

1

18

---

| | III   Voorbereidende handelingen |
| --- | --- |
| | EUROPESE CENTRALE BANK |
| 2023/C 307/04 | Advies van de Europese Centrale Bank van 5 juli 2023 inzake wijzigingen van het kader van de Unie voor crisisbeheersing en depositoverzekering (CON/2023/19) | 19 |

III   Voorbereidende handelingen

EUROPESE CENTRALE BANK

2023/C 307/04

Advies van de Europese Centrale Bank van 5 juli 2023 inzake wijzigingen van het kader van de Unie voor crisisbeheersing en depositoverzekering (CON/2023/19)

19

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2023/C 307/05 | Wisselkoersen van de euro — 30 augustus 2023 | 34 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2023/C 307/05

Wisselkoersen van de euro — 30 augustus 2023

34

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2023/C 307/06 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.11214 – MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 35 |
| 2023/C 307/07 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.11229 — MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 37 |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2023/C 307/08 | Bekendmaking van een goedgekeurde standaardwijziging van een productdossier van een beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding in de sector landbouwproducten en levensmiddelen, als bedoeld in artikel 6 ter, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie | 38 |

V   Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2023/C 307/06

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.11214 – MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

35

2023/C 307/07

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.11229 — MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

37

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2023/C 307/08

Bekendmaking van een goedgekeurde standaardwijziging van een productdossier van een beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding in de sector landbouwproducten en levensmiddelen, als bedoeld in artikel 6 ter, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie

38

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europees Comité voor systeemrisico’s

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/1

---

AANBEVELING VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S

van 6 juli 2023

tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen

(ESRB/2023/4)

(2023/C 307/01)

DE ALGEMENE RAAD VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name bijlage IX,

Gezien Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s (2), en met name artikel 3 en de artikelen 16 tot en met 18,

Gezien Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (3), en met name artikel 458, lid 8,

Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (4), en met name titel VII, hoofdstuk 4, afdeling II,

Gezien Besluit ESRB/2011/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 januari 2011 houdende goedkeuring van het reglement van orde van het Europees Comité voor systeemrisico’s (5), en met name de artikelen 18 tot en met 20,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Teneinde effectieve en consistente nationale macroprudentiële maatregelen te waarborgen, is het van belang de uit hoofde van het Unierecht verplichte wederkerigheid aan te vullen met vrijwillige wederkerigheid. |
| --- | --- |

(1)

Teneinde effectieve en consistente nationale macroprudentiële maatregelen te waarborgen, is het van belang de uit hoofde van het Unierecht verplichte wederkerigheid aan te vullen met vrijwillige wederkerigheid.

| (2) | Het in Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (6) vastgelegde kader inzake vrijwillige wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen moet waarborgen dat alle in een lidstaat geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregelen in andere lidstaten wederkerig worden toegepast. |
| --- | --- |

(2)

Het in Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (6) vastgelegde kader inzake vrijwillige wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen moet waarborgen dat alle in een lidstaat geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregelen in andere lidstaten wederkerig worden toegepast.

| (3) | In Aanbeveling ESRB/2017/4 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (7) wordt aanbevolen dat de betrokken activerende autoriteit een maximum materialiteitsdrempel voorstelt wanneer het een verzoek voor de toepassing van wederkerigheid indient bij het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB) waaronder de blootstelling van een afzonderlijke financiële dienstverlener ten aanzien van het geïdentificeerde macroprudentiële risico in de jurisdictie waarin de activerende autoriteit de macroprudentiële beleidsmaatregel toepast als niet-materieel kan worden beschouwd. Het ESRB kan een andere drempelwaarde aanbevelen indien zij dat noodzakelijk acht. |
| --- | --- |

(3)

In Aanbeveling ESRB/2017/4 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (7) wordt aanbevolen dat de betrokken activerende autoriteit een maximum materialiteitsdrempel voorstelt wanneer het een verzoek voor de toepassing van wederkerigheid indient bij het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB) waaronder de blootstelling van een afzonderlijke financiële dienstverlener ten aanzien van het geïdentificeerde macroprudentiële risico in de jurisdictie waarin de activerende autoriteit de macroprudentiële beleidsmaatregel toepast als niet-materieel kan worden beschouwd. Het ESRB kan een andere drempelwaarde aanbevelen indien zij dat noodzakelijk acht.

| (4) | Met ingang van 31 december 2018 zijn kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de interneratingbenadering (IRB) hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 onderworpen aan een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren. Deze strengere nationale maatregel is van toepassing tot en met 31 december 2023 en de algemene raad van het ESRB heeft op 15 januari 2019 besloten (8) deze strengere nationale maatregel op te nemen in de lijst van macroprudentiële beleidsmaatregelen die voor de toepassing van wederkerigheid worden aanbevolen uit hoofde van Aanbeveling ESRB/2015/2. |
| --- | --- |

(4)

Met ingang van 31 december 2018 zijn kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de interneratingbenadering (IRB) hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 onderworpen aan een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren. Deze strengere nationale maatregel is van toepassing tot en met 31 december 2023 en de algemene raad van het ESRB heeft op 15 januari 2019 besloten (8) deze strengere nationale maatregel op te nemen in de lijst van macroprudentiële beleidsmaatregelen die voor de toepassing van wederkerigheid worden aanbevolen uit hoofde van Aanbeveling ESRB/2015/2.

| (5) | Met ingang van 30 september 2023 zijn kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten onderworpen aan een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 35 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille van bepaalde door zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden, en een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 worden toegepast op de portefeuille van bepaalde door niet-zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden. De strengere nationale maatregel moet gedurende twee jaar worden toegepast, met de mogelijkheid tot verlenging, of totdat de macroprudentiële of systeemrisico’s ophouden te bestaan (naargelang van wat eerder valt). |
| --- | --- |

(5)

Met ingang van 30 september 2023 zijn kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten onderworpen aan een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 35 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille van bepaalde door zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden, en een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 worden toegepast op de portefeuille van bepaalde door niet-zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden. De strengere nationale maatregel moet gedurende twee jaar worden toegepast, met de mogelijkheid tot verlenging, of totdat de macroprudentiële of systeemrisico’s ophouden te bestaan (naargelang van wat eerder valt).

| (6) | Op 12 mei 2023 heeft de Finansinspektionen (de Zweedse financiële toezichthoudende autoriteit) bij het ESRB een verzoek ingediend om wederkerige toepassing van de bovengenoemde macroprudentiële beleidsmaatregel aan te bevelen krachtens artikel 458, lid 8, van Verordening (EU) nr. 575/2013. Om de verwezenlijking van negatieve grensoverschrijdende effecten in de vorm van lekkages en regelgevingsarbitrage te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van de krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv) van Verordening (EU) nr. 575/2013 in Zweden toegepaste macroprudentiële beleidsmaatregel, heeft de Algemene Raad van het ESRB deze maatregel in de lijst van macroprudentiële beleidsmaatregelen die uit hoofde van Aanbeveling ESRB/2015/2 voor toepassing van wederkerigheid worden aanbevolen opgenomen. |
| --- | --- |

(6)

Op 12 mei 2023 heeft de Finansinspektionen (de Zweedse financiële toezichthoudende autoriteit) bij het ESRB een verzoek ingediend om wederkerige toepassing van de bovengenoemde macroprudentiële beleidsmaatregel aan te bevelen krachtens artikel 458, lid 8, van Verordening (EU) nr. 575/2013. Om de verwezenlijking van negatieve grensoverschrijdende effecten in de vorm van lekkages en regelgevingsarbitrage te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van de krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv) van Verordening (EU) nr. 575/2013 in Zweden toegepaste macroprudentiële beleidsmaatregel, heeft de Algemene Raad van het ESRB deze maatregel in de lijst van macroprudentiële beleidsmaatregelen die uit hoofde van Aanbeveling ESRB/2015/2 voor toepassing van wederkerigheid worden aanbevolen opgenomen.

| (7) | De Algemene Raad van het ESRB heeft ook besloten een maximale instellingsspecifieke materialiteitsdrempel van SEK 5 miljard aan te bevelen om de toepassing van het de-minimisbeginsel door de lidstaten die wederkerigheid toepassen te sturen. |
| --- | --- |

(7)

De Algemene Raad van het ESRB heeft ook besloten een maximale instellingsspecifieke materialiteitsdrempel van SEK 5 miljard aan te bevelen om de toepassing van het de-minimisbeginsel door de lidstaten die wederkerigheid toepassen te sturen.

| (8) | Onderhavige wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 doet geen afbreuk aan de continuïteit van het voor wederkerige toepassing aanbevelen van de nationale macroprudentiële maatregelen die op 31 december 2018 door de Zweedse autoriteiten werden geactiveerd en die in Aanbeveling ESRB/2019/1 aan het ESRB voor de toepassing van wederkerigheid werden aanbevolen. |
| --- | --- |

(8)

Onderhavige wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 doet geen afbreuk aan de continuïteit van het voor wederkerige toepassing aanbevelen van de nationale macroprudentiële maatregelen die op 31 december 2018 door de Zweedse autoriteiten werden geactiveerd en die in Aanbeveling ESRB/2019/1 aan het ESRB voor de toepassing van wederkerigheid werden aanbevolen.

| (9) | Derhalve moet Aanbeveling ESRB/2015/2 dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(9)

Derhalve moet Aanbeveling ESRB/2015/2 dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

WIJZIGINGEN

Aanbeveling ESRB/2015/2 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | In afdeling 1 wordt subaanbeveling C(1) vervangen door:






  “1. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de door andere betrokken autoriteiten vastgestelde en door het ESRB voor de toepassing van wederkerigheid aanbevolen macroprudentiële beleidsmaatregelen. Aanbevolen wordt wederkerigheid op de volgende in de bijlage nader uiteengezette maatregelen toe te passen: | België:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 9 % voor alle IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheden in België zijn gelegen; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

1)

In afdeling 1 wordt subaanbeveling C(1) vervangen door:

“1.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de door andere betrokken autoriteiten vastgestelde en door het ESRB voor de toepassing van wederkerigheid aanbevolen macroprudentiële beleidsmaatregelen. Aanbevolen wordt wederkerigheid op de volgende in de bijlage nader uiteengezette maatregelen toe te passen:

België:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 9 % voor alle IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheden in België zijn gelegen;

| | Duitsland:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor: i) alle IRB-blootstellingen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) alle standaardbenadering-blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9); |
| --- | --- | --- |

Duitsland:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor: i) alle IRB-blootstellingen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) alle standaardbenadering-blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9);

| | Frankrijk:






  — | een aanscherping van de limieten voor grote blootstellingen van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk naar 5 procent van het tier 1-kapitaal, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (G-SII’s) en andere systeemrelevante instellingen (O-SII’s) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter; |
| --- | --- | --- |

Frankrijk:

—

een aanscherping van de limieten voor grote blootstellingen van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk naar 5 procent van het tier 1-kapitaal, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (G-SII’s) en andere systeemrelevante instellingen (O-SII’s) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter;

| | Litouwen:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed; |
| --- | --- | --- |

Litouwen:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed;

| | Luxemburg






  — | juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value limits (LTV-limieten)) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, met verschillende LTV-limieten voor verschillende categorieën kredietnemers:






  a) | een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; |
| --- | --- | --- | --- |

Luxemburg

—

juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value limits (LTV-limieten)) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, met verschillende LTV-limieten voor verschillende categorieën kredietnemers:

a)

een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven;

| b) | een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig via een portefeuillevrije som tenuitvoergelegd. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille nieuwe hypotheken uitgeven aan deze kredietnemers met een LTV van meer dan 90 %, maar onder de maximale LTV van 100 %; |
| --- | --- |

b)

een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig via een portefeuillevrije som tenuitvoergelegd. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille nieuwe hypotheken uitgeven aan deze kredietnemers met een LTV van meer dan 90 %, maar onder de maximale LTV van 100 %;

| c) | een LTV-limiet van 80 % voor overige hypothecaire leningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren); |
| --- | --- |

c)

een LTV-limiet van 80 % voor overige hypothecaire leningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren);

| | Nederland:






  — | een minimum gemiddeld risicogewicht, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Nederland een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen. |
| --- | --- | --- |

Nederland:

—

een minimum gemiddeld risicogewicht, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Nederland een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen.

| | Noorwegen:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % dat van toepassing is op alle in Noorwegen gelegen blootstellingen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (10), zoals van toepassing op Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (11) (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend; |
| --- | --- | --- |

Noorwegen:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % dat van toepassing is op alle in Noorwegen gelegen blootstellingen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (10), zoals van toepassing op Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (11) (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend;

| — | een ondergrens van 20 % voor de (naar blootstelling gewogen) gemiddelde risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen niet-zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals van toepassing op Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- |

—

een ondergrens van 20 % voor de (naar blootstelling gewogen) gemiddelde risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen niet-zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals van toepassing op Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;

| — | een ondergrens van 35 % voor de (naar blootstelling gewogen) risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 voor kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- |

—

een ondergrens van 35 % voor de (naar blootstelling gewogen) risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 voor kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;

| | Zweden:






  — | een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- | --- |

Zweden:

—

een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten;

| — | een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 35 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op zakelijk onroerend goed (onroerend goed dat fysiek in Zweden is gelegen en voor commerciële doeleinden wordt aangehouden om huurinkomsten te genereren) en een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op niet-zakelijk onroerend goed (appartementsgebouwen die zich fysiek in Zweden bevinden en voor commerciële doeleinden worden aangehouden om huurinkomsten te genereren, waarbij het aantal woningen in het onroerend goed groter is dan drie), toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;”; |
| --- | --- |

—

een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 35 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op zakelijk onroerend goed (onroerend goed dat fysiek in Zweden is gelegen en voor commerciële doeleinden wordt aangehouden om huurinkomsten te genereren) en een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op niet-zakelijk onroerend goed (appartementsgebouwen die zich fysiek in Zweden bevinden en voor commerciële doeleinden worden aangehouden om huurinkomsten te genereren, waarbij het aantal woningen in het onroerend goed groter is dan drie), toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;”;

| 2. | De bijlage wordt vervangen door de bijlage bij deze aanbeveling. |
| --- | --- |

2.

De bijlage wordt vervangen door de bijlage bij deze aanbeveling.

Gedaan te Frankfurt am Main, 6 juli 2023.

Hoofd van het ESRB-secretariaat,

namens de Algemene Raad van het ESRB,

Francesco MAZZAFERRO

---

(1)  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

1

(2)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1.

2

(3)  PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1.

3

(4)  PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338.

4

(5)  PB C 58, van 24.2.2011, blz. 4.

5

(6)  Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico's van 15 december 2015 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 97 van 12.3.2016, blz. 9).

6

(7)  Aanbeveling ESRB/2017/4 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 oktober 2017 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 431 van 15.12.2017, blz. 1).

7

(8)  Aanbeveling ESRB/2019/1 van het Europees Comité voor systeemrisico's van 15 januari 2019 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 106 van 20.3.2019, blz. 1).

8

(9)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

9

(10)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

10

(11)  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

11

---

BIJLAGE

“BIJLAGE

België

Een systeemrisicobufferpercentage van 9 % voor alle IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheden in België zijn gelegen

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Belgische maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 9 % op aan IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheiden in België zijn gelegen (zowel voor blootstellingen in wanbetaling als niet in wanbetaling). |
| --- | --- |

1.

II.   Wederkerigheid

| 2. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Belgische maatregel door toepassing van deze maatregel op IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvoor de zekerheden in België zijn gelegen (voor blootstellingen in wanbetaling en niet in wanbetaling). Als alternatief kan de maatregel wederkerig worden toegepast aan de hand van het volgende toepassingsgebied in de COREP-rapportage: IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in België gelegen niet-zakelijk onroerend goed (zowel voor blootstellingen in wanbetaling en niet in wanbetaling). |
| --- | --- |

2.

| 3. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel niet beschikbaar is in hun jurisdictie, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtsmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

3.

III.   Materialiteitsdrempel

| 4. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld zolang hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet meer dan 2 miljard EUR bedragen. Daarom is wederkerige toepassing alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 2 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

5.

Duitsland

Een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor: i) alle IRB-blootstellingen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) alle standaardbenadering-blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed in de zin van artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Duitse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op voor alle blootstellingen (d.w.z. blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen en andere blootstellingen) ten aanzien van natuurlijke personen en rechtspersonen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. De maatregel is van toepassing op: i) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor het berekenen van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die de standaardbenadering hanteren voor het berekenen van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed in de zin van artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- |

1.

II.   Wederkerigheid

| 2. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Duitse maatregel door deze maatregel toe te passen op kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. |
| --- | --- |

3.

| 4. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen ervoor te zorgen dat de wederkerig toegepaste maatregel met ingang van 1 februari 2023 wordt toegepast en nageleefd. |
| --- | --- |

4.

III.   Materialiteitsdrempel

| 5. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Kredietinstellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld indien hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet meer dan 10 miljard EUR bedragen. Daarom wordt wederkerige toepassing alleen verlangd wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

5.

| 6. | De betrokken autoriteiten moeten de materialiteit van de blootstellingen monitoren. Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 10 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

6.

Frankrijk

Een aanscherping van de limieten voor grote blootstellingen in de zin van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met zetel in Frankrijk naar 5 % van het tier 1-kapitaal, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (G-SII’s) en andere systeemrelevante instellingen (O-SII’s) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter.

I.   Beschrijving van de maatregelen

| 1. | De Franse maatregel, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan G-SII’s en O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter (niet op gesubconsolideerd niveau), bestaat uit de aanscherping van de limieten voor grote blootstellingen naar 5 % van hun tier 1-kapitaal, toegepast op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Een niet-financiële vennootschap wordt gedefinieerd als een natuurlijke persoon of rechtspersoon krachtens privaatrecht met maatschappelijke zetel in Frankrijk, die op haar niveau en op het hoogste consolidatieniveau behoort tot de sector niet-financiële vennootschappen in de zin van Bijlage A, punt 2.45, bij Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1). |
| --- | --- |

2.

| 3. | De maatregel wordt toegepast op blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk en op blootstellingen op groepen van verbonden niet-financiële vennootschappen, als volgt:






  a) | voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, wordt de maatregel toegepast op de som van de netto blootstellingen tegenover de groep en al haar verbonden entiteiten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, wordt de maatregel toegepast op de som van de netto blootstellingen tegenover de groep en al haar verbonden entiteiten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| b) | voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, wordt de maatregel toegepast op de som van:






  i) | de blootstellingen op deze niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk; |
| --- | --- | --- |

b)

voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, wordt de maatregel toegepast op de som van:

i)

de blootstellingen op deze niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk;

| ii) | de blootstellingen op de entiteiten in Frankrijk of in het buitenland waarover niet-financiële vennootschappen als bedoeld in punt i) rechtstreekse of onrechtstreekse zeggenschap hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013, en |
| --- | --- |

ii)

de blootstellingen op de entiteiten in Frankrijk of in het buitenland waarover niet-financiële vennootschappen als bedoeld in punt i) rechtstreekse of onrechtstreekse zeggenschap hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013, en

| iii) | de blootstellingen op de entiteiten in Frankrijk of in het buitenland die economisch afhankelijk zijn van de niet-financiële vennootschappen als bedoeld in punt i) in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- |

iii)

de blootstellingen op de entiteiten in Frankrijk of in het buitenland die economisch afhankelijk zijn van de niet-financiële vennootschappen als bedoeld in punt i) in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013.

Niet-financiële vennootschappen die hun maatschappelijke zetel niet in Frankrijk hebben en geen dochteronderneming of economisch afhankelijke entiteit zijn van, en die niet rechtstreeks of onrechtstreeks onder zeggenschap staan van, een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk, vallen daarom buiten de werkingssfeer van de maatregel.

Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013 is de maatregel van toepassing nadat rekening werd gehouden met de effecten van de krachtens de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 toegepaste kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen.

| 4. | Een G-SII of een O-SII moet een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk als groot beschouwen indien de oorspronkelijke blootstelling aan de niet-financiële vennootschap, of aan de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen in de zin van lid 3 minstens 300 miljoen EUR bedraagt. De oorspronkelijke blootstellingswaarde wordt berekend overeenkomstig de artikelen 389 en 390 van Verordening (EU) nr. 575/2013, voordat rekening wordt gehouden met de effecten van de in de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgenomen kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen, welke overeenkomstig artikel 9 van Uitvoeringsverordening van de Commissie (EU) nr. 680/2014 (2) worden gerapporteerd. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Een niet-financiële vennootschap wordt geacht een hoge schuldenlast te hebben bij een hefboomratio van meer dan 100 procent en een dekkingsgraad van de financiële lasten van onder drie, berekend op het hoogste groepsconsolidatieniveau, als volgt:






  a) | de hefboomratio is de verhouding tussen de totale schuld minus liquide middelen en eigen vermogen, en |
| --- | --- | --- |

5.

a)

de hefboomratio is de verhouding tussen de totale schuld minus liquide middelen en eigen vermogen, en

| b) | de dekkingsgraad van de financiële lasten is de verhouding tussen enerzijds de toegevoegde waarde plus exploitatiesubsidies minus: i) de loonlijst; ii) de operationele belastingen en heffingen; iii) andere netto gewone bedrijfskosten exclusief nettorente en soortgelijke lasten, en iv) de afschrijvingen en waardeverminderingen, en anderzijds de rente en soortgelijke lasten. |
| --- | --- |

b)

de dekkingsgraad van de financiële lasten is de verhouding tussen enerzijds de toegevoegde waarde plus exploitatiesubsidies minus: i) de loonlijst; ii) de operationele belastingen en heffingen; iii) andere netto gewone bedrijfskosten exclusief nettorente en soortgelijke lasten, en iv) de afschrijvingen en waardeverminderingen, en anderzijds de rente en soortgelijke lasten.

De ratio’s worden berekend op basis van de overeenkomstig de toepasselijke standaarden gedefinieerde boekhoudkundige aggregaten, zoals opgenomen in de jaarrekening van de niet-financiële vennootschap en in voorkomend geval gecertificeerd door een beëdigde accountant.

II.   Wederkerigheid

| 6. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel door deze toe te passen op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau binnen de jurisdictie van hun bancaire prudentiële perimeter. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten in lijn met subaanbeveling C(2) aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk zes maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

7.

III.   Materialiteitsdrempel

| 8. | De maatregel wordt aangevuld met een gecombineerde materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen, welke is opgebouwd uit:






  a) | een drempel van 2 miljard EUR voor de totale oorspronkelijke blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van de bancaire prudentiële perimeter op de Franse sector niet-financiële vennootschappen; |
| --- | --- | --- |

8.

a)

een drempel van 2 miljard EUR voor de totale oorspronkelijke blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van de bancaire prudentiële perimeter op de Franse sector niet-financiële vennootschappen;

| b) | een drempel van 300 miljoen EUR toepasselijk op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend met drempelwaarde gelijk aan of hoger dan de onder punt a) bedoelde drempelwaarde voor:






  i) | een enkele oorspronkelijke blootstelling op een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk; |
| --- | --- | --- |

b)

een drempel van 300 miljoen EUR toepasselijk op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend met drempelwaarde gelijk aan of hoger dan de onder punt a) bedoelde drempelwaarde voor:

i)

een enkele oorspronkelijke blootstelling op een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk;

| ii) | de som van de oorspronkelijke blootstellingen op een groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, berekend overeenkomstig punt 3, a); |
| --- | --- |

ii)

de som van de oorspronkelijke blootstellingen op een groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, berekend overeenkomstig punt 3, a);

| iii) | de som van oorspronkelijke blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk die deel uitmaken van de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, zoals gerapporteerd in de modellen C 28.00 en C 29.00 van bijlage VIII bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014; |
| --- | --- |

iii)

de som van oorspronkelijke blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk die deel uitmaken van de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, zoals gerapporteerd in de modellen C 28.00 en C 29.00 van bijlage VIII bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014;

| c) | een drempel van 5 procent van het tier 1-kapitaal van G-SII’s of O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau voor de in punt b) geïdentificeerde blootstellingen nadat rekening werd gehouden met de effecten van de krachtens de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 toegepaste kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen. |
| --- | --- |

c)

een drempel van 5 procent van het tier 1-kapitaal van G-SII’s of O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau voor de in punt b) geïdentificeerde blootstellingen nadat rekening werd gehouden met de effecten van de krachtens de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 toegepaste kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen.

De in de punten b) en c) genoemde drempelwaarden moeten worden toegepast ongeacht of de betrokken entiteit of niet-financiële vennootschap een hoge schuldenlast heeft of niet.

De oorspronkelijke in de punten a) en b) genoemde blootstellingswaarde moet worden berekend overeenkomstig de artikelen 389 en 390 van Verordening (EU) nr. 575/2013, voordat rekening wordt gehouden met de effecten van de in overeenstemming met de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 toegepaste kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen, welke overeenkomstig artikel 9 van Uitvoeringsverordening van de Commissie (EU) nr. 680/2014 worden gerapporteerd.

| 9. | Overeenkomstig Afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de betrokken lidstaat G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter vrijstellen als zij de in punt 8 genoemde gecombineerde materialiteitsdrempel niet overschrijden. Bij toepassing van de materialiteitsdrempel zouden de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op de Franse sector niet-financiële vennootschappen moeten monitoren, alsook de blootstellingsconcentratie van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk, en hen wordt aanbevolen om de Franse maatregel toe te passen op eertijds vrijgestelde G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter zodra de in punt 8 genoemde materialiteitsdrempel wordt overschreden. De betrokken autoriteiten wordt eveneens aangemoedigd om de systeemrisico’s in verband met de verhoogde hefboomwerking van grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk te signaleren aan andere marktdeelnemers in hun jurisdictie. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Indien er geen G-SII’s of O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter bestaan waaraan in betrokken lidstaten een vergunning is verleend die blootstellingen hebben op de Franse sector niet-financiële vennootschappen boven de in punt 8 genoemde materialiteitsdrempel, kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1. van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel. In dit geval zouden de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op de Franse sector niet-financiële vennootschappen moeten monitoren, evenals de blootstellingsconcentratie van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk, en hen wordt aanbevolen om wederkerigheid ten aanzien van de Franse maatregel toe te passen indien een G-SII of een O-SII op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter de in punt 8 genoemde gecombineerde materialiteitsdrempel schendt. De betrokken autoriteiten worden eveneens aangemoedigd om de systeemrisico’s in verband met de verhoogde hefboomwerking van grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk te signaleren aan andere marktdeelnemers in hun jurisdictie. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de in punt 8 genoemde gecombineerde materialiteitsdrempel een aanbevolen maximumdrempelniveau. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

11.

Litouwen

Een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Litouwse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op voor alle door niet-zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen in Litouwen. |
| --- | --- |

1.

II.   Wederkerigheid

| 2. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de Litouwse maatregel toe te passen door toepassing op in Litouwen gevestigde bijkantoren van banken waaraan in eigen land vergunning is verleend en op directe grensoverschrijdende door niet-zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen in Litouwen. Een aanzienlijk deel van de totale hypotheekposities wordt aangehouden door buitenlandse bijkantoren van in Litouwen werkzame banken. Daarom zou wederkerige toepassing de maatregel door andere lidstaten bijdragen tot een gelijk speelveld en ervoor zorgen dat alle belangrijke marktdeelnemers rekening houden met het toegenomen risico op niet-zakelijk onroerend goed in Litouwen en hun veerkracht vergroten. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie
  vast te stellen. |
| --- | --- |

3.

III.   Materialiteitsdrempel

| 4. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld indien hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet meer bedragen dan 50 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,5 % van de desbetreffende blootstellingen van de totale sector kredietinstellingen in Litouwen. Daarom is wederkerige toepassing alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Rechtvaardiging van een dergelijke drempel:






  a) | de potentiële versnippering van de regelgeving moet tot een minimum worden beperkt, aangezien dezelfde materialiteitsdrempel ook van toepassing zal zijn op kredietinstellingen waaraan in Litouwen een vergunning is verleend; |
| --- | --- | --- |

5.

a)

de potentiële versnippering van de regelgeving moet tot een minimum worden beperkt, aangezien dezelfde materialiteitsdrempel ook van toepassing zal zijn op kredietinstellingen waaraan in Litouwen een vergunning is verleend;

| b) | de toepassing van een dergelijke materialiteitsdrempel zou bijdragen tot een gelijk speelveld in die zin dat instellingen met blootstellingen van vergelijkbare omvang onderworpen zijn aan het systeemrisicobuffervereiste; |
| --- | --- |

b)

de toepassing van een dergelijke materialiteitsdrempel zou bijdragen tot een gelijk speelveld in die zin dat instellingen met blootstellingen van vergelijkbare omvang onderworpen zijn aan het systeemrisicobuffervereiste;

| c) | de drempel is relevant voor de financiële stabiliteit, aangezien de verdere ontwikkeling van het risico met betrekking tot niet-zakelijk onroerend goed voornamelijk zal afhangen van de activiteit op de woningmarkt, die deels afhankelijk is van het bedrag van nieuw uitgegeven leningen voor woningaankoop. Daarom moet de maatregel worden toegepast op marktdeelnemers die op deze markt actief zijn, ook al zijn hun portefeuilles hypotheekleningen niet zo groot als die van de grootste kredietverstrekkers. |
| --- | --- |

c)

de drempel is relevant voor de financiële stabiliteit, aangezien de verdere ontwikkeling van het risico met betrekking tot niet-zakelijk onroerend goed voornamelijk zal afhangen van de activiteit op de woningmarkt, die deels afhankelijk is van het bedrag van nieuw uitgegeven leningen voor woningaankoop. Daarom moet de maatregel worden toegepast op marktdeelnemers die op deze markt actief zijn, ook al zijn hun portefeuilles hypotheekleningen niet zo groot als die van de grootste kredietverstrekkers.

| 6. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 50 miljoen EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

6.

Luxemburg

Juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value limits - LTV-limieten) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, waarbij voor de verschillende categorieën kredietnemers verschillende LTV-limieten gelden:

| a) | een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; |
| --- | --- |

a)

een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven;

| b) | een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig uitgevoerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt, uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 en maximaal 100 %; |
| --- | --- |

b)

een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig uitgevoerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt, uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 en maximaal 100 %;

| c) | een LTV-limiet van 80 % voor overige hypothecaire leningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren). |
| --- | --- |

c)

een LTV-limiet van 80 % voor overige hypothecaire leningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren).

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Luxemburgse autoriteiten hebben juridisch bindende LTV-limieten geactiveerd voor nieuwe hypothecaire leningen voor in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Naar aanleiding van de aanbeveling van het Comité du Risque systémique (Comité voor systeemrisico’s) (3) heeft de Commission de Surveillance du Secteur Financier (Commissie voor toezicht op de financiële sector) (4), in overleg met de Banque centrale du Luxembourg, LTV-limieten geactiveerd die per drie categorieën kredietnemers verschillen. De LTV-limieten voor elk van de drie categorieën zijn als volgt:






  a) | een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven;

| b) | een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 en maximaal 100 %; |
| --- | --- |

b)

een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 en maximaal 100 %;

| c) | een LTV-limiet van 80 % voor overige hypothecaire leningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren). |
| --- | --- |

c)

een LTV-limiet van 80 % voor overige hypothecaire leningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren).

| 2. | De LTV-ratio is de verhouding tussen de som van alle leningen of tranches van leningen die door de leningnemer met niet-zakelijk onroerend goed worden gedekt op het moment dat de lening wordt verstrekt, en de waarde van het onroerend goed op hetzelfde tijdstip. |
| --- | --- |

2.

| 3. | De LTV-limieten zijn van toepassing ongeacht het type eigendom (bv. volledige eigendom, vruchtgebruik, ongebonden eigendom). |
| --- | --- |

3.

| 4. | De maatregel wordt toegepast op particuliere leningnemers die een hypothecaire lening aangaan voor de aankoop van niet-zakelijk onroerend goed in Luxemburg voor niet-commerciële doeleinden. De maatregel is ook van toepassing indien de kredietnemer voor het voltooien van deze transactie gebruik maakt van een juridische structuur zoals een vastgoedbeleggingsmaatschappij, en in het geval van gezamenlijke aanvragen. “Niet-zakelijk onroerend goed” omvat bouwgrond, ongeacht of de bouwwerkzaamheden onmiddellijk of jaren na de aankoop plaatsvinden. De maatregel is ook van toepassing indien een lening wordt verstrekt aan een kredietnemer voor de aankoop van een onroerend goed met een erfpachtovereenkomst. Het onroerend goed kan voor eigen bewoning of verhuur bestemd zijn. |
| --- | --- |

4.

II.   Wederkerigheid

| 5. | De lidstaten waarvan kredietinstellingen, verzekeringsinstellingen en beroepsbeoefenaren die leningen verstrekken (hypotheekverstrekkers) materiële Luxemburgse kredietblootstellingen hebben via rechtstreeks grensoverschrijdend krediet, wordt aanbevolen in hun jurisdictie wederkerigheid ten aanzien van de Luxemburgse maatregel toe te passen. Indien dezelfde maatregel niet in hun jurisdictie beschikbaar is voor alle relevante grensoverschrijdende blootstellingen, moeten de betrokken autoriteiten de beschikbare maatregelen toepassen die het meest equivalente effect hebben als de geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregel. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Lidstaten moeten het ESRB ervan in kennis stellen dat zij de Luxemburgse maatregel hebben toegepast of de-minimisvrijstellingen hebben gebruikt overeenkomstig Aanbeveling D van Aanbeveling ESRB/2015/2. De kennisgeving moet uiterlijk één maand na de vaststelling van de wederkerig toegepaste maatregel worden gedaan, met gebruikmaking van het desbetreffende sjabloon dat op de ESRB-website is gepubliceerd. Het ESRB maakt de kennisgevingen op de ESRB-website bekend en maakt de nationale wederkerigheidsbesluiten bekend aan het publiek. Deze bekendmaking omvat alle uitzonderingen die door de wederkerigheid toepassende lidstaten worden toegepast en hun toezegging om lekkages te monitoren en indien nodig te handelen. |
| --- | --- |

6.

| 7. | De lidstaten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van een maatregel toe te passen binnen drie maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

7.

III.   Materialiteitsdrempel

| 8. | De maatregel wordt aangevuld met twee materialiteitsdrempels om de potentiële toepassing van het de-minimisbeginsel door de wederkerigheid toepassende lidstaten te sturen: een landspecifieke materialiteitsdrempel en een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel. De landspecifieke materialiteitsdrempel voor de totale grensoverschrijdende hypothecaire kredietverstrekking aan Luxemburg bedraagt 350 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de totale binnenlandse markt voor woninghypotheken in december 2020. De instellingsspecifieke materialiteitsdrempel voor de totale grensoverschrijdende hypotheekverstrekking aan Luxemburg bedraagt 35 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,1 % van de totale binnenlandse markt voor woninghypotheken in Luxemburg in december 2020. Wederkerige toepassing wordt alleen verlangd wanneer zowel de landspecifieke als de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

8.

Nederland

Een minimum gemiddeld risicogewicht toegepast door kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke post die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddeld risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Nederlandse maatregel, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 legt een minimum gemiddeld risicogewicht op voor de portefeuille blootstellingen van IRB-kredietinstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door hypotheken op in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Leningen met Nationale Hypotheek Garantie zijn van de maatregel vrijgesteld. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Het minimum gemiddelde risicogewicht wordt berekend als volgt:






  a) | voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. De bij deze berekening te hanteren LTV-ratio dient te worden vastgesteld aan de hand van de toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- | --- |

2.

a)

voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. De bij deze berekening te hanteren LTV-ratio dient te worden vastgesteld aan de hand van de toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013.

| b) | Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen, berekend zoals hierboven uiteengezet. Individuele leningen die van de maatregel zijn vrijgesteld, worden bij de berekening van het minimum gemiddelde risicogewicht buiten beschouwing gelaten. |
| --- | --- |

b)

Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen, berekend zoals hierboven uiteengezet. Individuele leningen die van de maatregel zijn vrijgesteld, worden bij de berekening van het minimum gemiddelde risicogewicht buiten beschouwing gelaten.

| 3. | Deze maatregel vervangt niet de bestaande kapitaalvereisten die zijn vastgelegd in en voortvloeien uit Verordening (EU) nr. 575/2013. Banken waarop de maatregel van toepassing is, moeten het gemiddelde risicogewicht berekenen van het deel van de hypotheekportefeuille dat binnen het toepassingsgebied van deze maatregel valt op basis van zowel de normale toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013, als de in de maatregel beschreven methode. Bij de berekening van hun kapitaalvereisten moeten zij vervolgens het hoogste van de twee gemiddelde risicogewichten toepassen. |
| --- | --- |

3.

II.   Wederkerigheid

| 4. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de Nederlandse maatregel toe te passen door deze toe te passen op kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB hanteren, en die blootstellingen hebben ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, aangezien hun banksector via hun bijkantoren rechtstreeks of onrechtstreeks blootgesteld kan zijn of worden aan het systeemrisico op de Nederlandse woningmarkt. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Overeenkomstig subaanbeveling C(2) wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen binnen de in subaanbeveling C(3) bedoelde uiterste termijn dezelfde maatregel ten uitvoer te leggen als de maatregel die de activerende autoriteit in Nederland ten uitvoer heeft gelegd. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie
  vast te stellen. |
| --- | --- |

6.

III.   Materialiteitsdrempel

| 7. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen worden vrijgesteld van het minimum gemiddelde risicogewicht voor de portefeuille van blootstellingen van IRB-kredietinstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door hypotheken op in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed indien de waarde niet meer dan 5 miljard EUR bedraagt. Leningen met Nationale Hypotheek Garantie worden niet meegerekend voor de materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 5 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

8.

Noorwegen

| — | een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % dat van toepassing is op alle in Noorwegen gelegen blootstellingen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend; |
| --- | --- |

—

een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % dat van toepassing is op alle in Noorwegen gelegen blootstellingen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend;

| — | een ondergrens van 20 % voor de (naar blootstelling gewogen) gemiddelde risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen niet-zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022” genoemd) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- |

—

een ondergrens van 20 % voor de (naar blootstelling gewogen) gemiddelde risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen niet-zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022” genoemd) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;

| — | een ondergrens van 35 % voor de (naar blootstelling gewogen) risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten. |
| --- | --- |

—

een ondergrens van 35 % voor de (naar blootstelling gewogen) risicogewichten voor blootstellingen op in Noorwegen gelegen zakelijk onroerend goed, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022 op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | Met ingang van 31 december 2020 heeft het Finansdepartementet (het Noorse Ministerie van Financiën) drie macroprudentiële maatregelen geïntroduceerd, namelijk: i) een systeemrisicobuffervereiste voor in Noorwegen gelegen blootstellingen overeenkomstig 133 van de RKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022; ii) een ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op in Noorwegen gelegen niet-zakelijk onroerend goed krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022, en iii) een ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op in Noorwegen gelegen zakelijk onroerend goed krachtens artikel 458, lid 2, punt iv), van de VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen met ingang van 31 december 2022. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Het systeemrisicobufferpercentage wordt vastgesteld op 4,5 % en toegepast op binnenlandse blootstellingen aan kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend. Voor kredietinstellingen die de geavanceerde IRB niet hanteren, wordt het op alle blootstellingen toepasselijke systeemrisicobufferpercentage tot en met 30 december 2023 vastgesteld op 3 %. Daarna wordt het op binnenlandse blootstellingen toepasselijke systeemrisicobufferpercentage vastgesteld op 4,5 %. |
| --- | --- |

2.

| 3. | De ondergrens voor het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed is een gemiddelde instellingsspecifieke ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen en van toepassing op kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren. De ondergrens voor het risicogewicht van onroerend goed betreft het naar blootstelling gewogen gemiddelde risicogewicht in de portefeuille niet-zakelijk onroerend goed. Noorse blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed moeten worden opgevat als blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door onroerend goed in Noorwegen. |
| --- | --- |

3.

| 4. | De ondergrens voor het risicogewicht van zakelijk onroerend goed is een instellingsspecifieke gemiddelde risicogewichtondergrens voor blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen, die van toepassing is op kredietinstellingen die de IRB hanteren. De ondergrens voor het risicogewicht van onroerend goed betreft het naar blootstelling gewogen gemiddelde risicogewicht in de portefeuille zakelijk onroerend goed. Noorse blootstellingen op zakelijk onroerend goed moeten worden opgevat als blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door onroerend goed in Noorwegen. |
| --- | --- |

4.

II.   Wederkerigheid

| 5a. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de Noorse maatregelen toe te passen voor in Noorwegen gelegen blootstellingen overeenkomstig artikel 134, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU respectievelijk artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van het systeemrisicobufferpercentage toe te passen binnen 18 maanden na de bekendmaking van Aanbeveling ESRB/2021/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (5) in het Publicatieblad van de Europese Unie
  . De ondergrenzen voor de risicogewichten van blootstellingen met betrekking tot niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed in Noorwegen moeten wederkerig worden toegepast binnen de standaard overgangsperiode van drie maanden na de bekendmaking van Aanbeveling ESRB/2021/3 in het Publicatieblad van de Europese Unie
  . |
| --- | --- |

5a.

| 5b. | Aangezien de verlaging van de in Aanbeveling ESRB/2023/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (6) genoemde materialiteitsdrempel ertoe kan leiden dat een betrokken autoriteit een nieuwe wederkerig toe te passen maatregel vaststelt of bestaande nationale maatregelen wijzigt die de Noorse systeemrisicobuffermaatregel wederkerig toepassen, geldt de standaard overgangsperiode van drie maanden na de bekendmaking van Aanbeveling ESRB/2023/1 in het Publicatieblad van de Europese Unie voor de tenuitvoerlegging van wederkerig toegepaste maatregelen. |
| --- | --- |

5b.

| 6. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten in lijn met subaanbeveling C(2) aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen gelijkwaardige maatregelen vast te stellen voor het toepassen van wederkerigheid van de gemiddelde ondergrenzen voor het risicogewicht van voor blootstellingen op niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed binnen 12 maanden, en respectievelijk voor de toepassing van wederkerigheid van het systeemrisicobufferpercentage binnen 18 maanden, na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie. Voor zover de verlaging van de materialiteitsdrempel ervoor zorgt dat de betrokken autoriteit een nieuwe nationale wederkerig toegepaste maatregel als beschreven in deze alinea moet vaststellen of bestaande nationale maatregelen moet wijzigen die de Noorse systeemrisicobuffermaatregel wederkerig toepassen, geldt de standaard overgangsperiode van drie maanden na de bekendmaking van Aanbeveling ESRB/2023/1 in het
  Publicatieblad van de Europese Unie voor de uitvoering van maatregelen op basis van wederkerigheid. |
| --- | --- |

6.

| [7. | Punt 7 werd geschrapt bij Aanbeveling ESRB/2023/1.] |
| --- | --- |

[7.

III.   Materialiteitsdrempel

| 8. | De maatregel wordt aangevuld met instellingsspecifieke materialiteitsdrempels op basis van in Noorwegen gelegen blootstellingen om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen, als volgt:






  a) | voor de systeemrisicobuffer wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een risicogewogen post van 5 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,16 % van de totale risicogewogen blootstellingen van kredietinstellingen die in Noorwegen rapporteren; |
| --- | --- | --- |

8.

a)

voor de systeemrisicobuffer wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een risicogewogen post van 5 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,16 % van de totale risicogewogen blootstellingen van kredietinstellingen die in Noorwegen rapporteren;

| b) | voor de ondergrens van het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 32.3 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte niet-zakelijkonroerendgoedleningen aan Noorse klanten; |
| --- | --- |

b)

voor de ondergrens van het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 32.3 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte niet-zakelijkonroerendgoedleningen aan Noorse klanten;

| c) | voor de ondergrens van het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 7.6 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte zakelijke onroerendgoedleningen aan Noorse klanten; |
| --- | --- |

c)

voor de ondergrens van het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 7.6 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte zakelijke onroerendgoedleningen aan Noorse klanten;

| 9. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat vrijstelling verlenen aan individuele kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die niet-materiële blootstellingen hebben in Noorwegen. Blootstellingen worden als niet-materieel beschouwd indien zij onder de in punt 8 hierboven vastgestelde instellingsspecifieke materialiteitsdrempels liggen. Bij de toepassing van de materialiteitsdrempels moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen om de Noorse maatregelen toe te passen op de eertijds vrijgestelde afzonderlijke kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend zodra de in punt 8 vastgelegde materialiteitsdrempels worden overschreden. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 zijn de in punt 8 vastgelegde materialiteitsdrempels aanbevolen maximumdrempelniveaus. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Indien er geen kredietinstellingen zijn waaraan in de lidstaten een vergunning is verleend die materiële blootstellingen in Noorwegen hebben, kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid ten aanzien van de Noorse maatregelen toe te passen. In dat geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Noorse maatregelen zodra een kredietinstelling de respectieve materialiteitsdrempels overschrijdt. |
| --- | --- |

11.

Zweden

| — | een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- |

—

een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten;

| — | een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 35 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op zakelijk onroerend goed (onroerend goed dat fysiek in Zweden is gelegen en voor commerciële doeleinden wordt aangehouden om huurinkomsten te genereren) en een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op niet-zakelijk onroerend goed (appartementsgebouwen die zich fysiek in Zweden bevinden en voor commerciële doeleinden worden aangehouden om huurinkomsten te genereren, waarbij het aantal woningen in het onroerend goed groter is dan drie), toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten. |
| --- | --- |

—

een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 35 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op zakelijk onroerend goed (onroerend goed dat fysiek in Zweden is gelegen en voor commerciële doeleinden wordt aangehouden om huurinkomsten te genereren) en een kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door hypotheken op niet-zakelijk onroerend goed (appartementsgebouwen die zich fysiek in Zweden bevinden en voor commerciële doeleinden worden aangehouden om huurinkomsten te genereren, waarbij het aantal woningen in het onroerend goed groter is dan drie), toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten.

I.   Beschrijving van de maatregelen

| 1. | De Zweedse maatregel, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB hanteren, bestaat uit een kredietinstellingspecifieke ondergrens van 25 % voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille van door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen aan in Zweden ingezeten debiteuren. Het naar blootstelling gewogen gemiddelde is het gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke blootstellingen berekend overeenkomstig artikel 154 van Verordening (EU) nr. 575/2013, gewogen naar de desbetreffende blootstellingswaarde. |
| --- | --- |

1.

| 2. | De Zweedse maatregel, toegepast krachtens artikel 458, lid 2, punt d), iv), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die IRB-benadering hanteren, bestaat uit een naar blootstelling gewogen kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van het risicogewicht van kredietinstellingsspecifieke niveaus van 35 % voor bepaalde blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden die zijn gedekt door hypothecaire leningen op onroerend goed voor zakelijk gebruik en een risicogewogen kredietinstellingsspecifiek minimumniveau (ondergrens) van 25 % voor bepaalde blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden die gedekt zijn door hypothecaire leningen op niet-zakelijk onroerend goed. Het naar blootstelling gewogen gemiddelde is het gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke blootstellingen berekend overeenkomstig artikel 153 van Verordening (EU) nr. 575/2013, gewogen naar de betrokken blootstellingswaarde. Deze maatregel heeft geen betrekking op blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die gedekt zijn door: i) agrarische eigendommen; ii) eigendommen die rechtstreeks eigendom zijn van gemeenten, staten of regio’s; iii) eigendommen waarbij meer dan 50 % van het onroerend goed voor eigen bedrijf wordt gebruikt, en iv) meergezinswoningen waarvan het doel niet commercieel is (bijvoorbeeld woningcorporaties die eigendom zijn van de bewoners en die geen winstoogmerk hebben) of waarbij het aantal woningen minder dan vier bedraagt. |
| --- | --- |

2.

II.   Wederkerigheid

| 3. | Overeenkomstig artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt de betrokken autoriteiten van de betreffende lidstaten aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van Zweedse maatregelen door toepassing op de in Zweden gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in eigen land vergunning is verleend en die de IRB hanteren voor het berekenen van de wettelijke kapitaalvereisten. Overeenkomstig artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt de betrokken autoriteiten van de betrokken lidstaten aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de Zweedse maatregelen toe te passen door toepassing op kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten en die door hypotheken op onroerend goed gedekte blootstellingen hebben met betrekking tot particulieren en kleine partijen op in Zweden ingezeten debiteuren en/of door hypothecaire leningen op zakelijk of niet-zakelijk onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot ondernemingen in Zweden. Overeenkomstig subaanbeveling C(2) wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen uiterlijk drie maanden na de bekendmaking van de desbetreffende aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie dezelfde maatregel toe te passen als die welke in Zweden door de activerende autoriteit ten uitvoer is gelegd (7). |
| --- | --- |

3.

| 4. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregelen in hun jurisdictie niet beschikbaar zijn, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van de desbetreffende aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie (8) vast te stellen. |
| --- | --- |

4.

III.   Materialiteitsdrempel

| 5. | De maatregelen worden aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK voor elk van de in de punten 1 en 2 beschreven respectieve maatregelen, om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de bevoegde autoriteiten wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de betrokken lidstaat individuele kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren en blootstellingen hebben onder de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK, vrijstellen voor de in de punten 1 en 2 beschreven respectieve maatregelen. Bij de toepassing van de materialiteitsdrempel moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen om de Zweedse maatregel toe te passen op de eertijds vrijgestelde afzonderlijke kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend zodra de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK wordt overschreden. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Indien geen enkele kredietinstelling waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteert, via bijkantoren in Zweden en/of directe grensoverschrijdende activiteiten blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen, als beschreven in punt 1, heeft van meer dan 5 miljard SEK, kunnen de betrokken autoriteiten van de betrokken lidstaten overeenkomstig punt 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten de maatregel niet wederkerig toe te passen. In dat geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en wordt hen aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de maatregel als beschreven in punt 1 zodra een kredietinstelling waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB hanteert de drempel van 5 miljard SEK overschrijdt. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Indien geen enkele kredietinstelling waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteert blootstellingen heeft met betrekking tot ondernemingen, als beschreven in punt 2, van meer dan 5 miljard SEK via bijkantoren in Zweden en/of directe grensoverschrijdende activiteiten, kunnen de betrokken autoriteiten van de betrokken lidstaten overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten deze maatregel niet wederkerig toe te passen. In dit geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de in punt 2 beschreven maatregel toe te passen zodra een kredietinstelling die de IRB hanteert de drempel van 5 miljard SEK overschrijdt. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK een aanbevolen maximumdrempelniveau. De betrokken wederkerigheid toepassende autoriteiten kunnen derhalve in een voorkomend geval voor hun jurisdictie een lagere drempel vaststellen in plaats van de aanbevolen drempel toe te passen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel |
| --- | --- |

9.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (PB L 174 van 26.6.2013, blz. 1).

1

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie van 16 april 2014 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen voor wat betreft de rapportage aan de toezichthoudende autoriteit door instellingen overeenkomstig Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 191 van 28.6.2014, blz. 1).

2

(3)  Recommandation du comité du risque systémique du 9 novembre 2020 relative aux crédits portant sur des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg (CRS/2020/005).

3

(4)  CSSF Régulation N.20-08 du 3 décembre 2020 fixant des conditions pour l’octroi de crédits relatifs à des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg

4

(5)  Aanbeveling ESRB/2021/3 van het Europees Comité voor systeemrisico's van 30 april 2021 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 222 van 11.6.2021, blz. 1).

5

(6)  Aanbeveling ESRB/2023/1 van het Europees Comité voor systeemrisico's van 6 maart 2023 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 158 van 4.5.2023, blz. 1).

6

(7)  Zie Aanbeveling ESRB/2019/1 voor de op 31 december 2018 geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregel.

7

(8)  Zie Aanbeveling ESRB/2019/1 voor de op 31 december 2018 geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregel.

8

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/17 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/17

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.10862 — OLIN / MITSUI / BWA JV)

(Voor de EER relevante tekst)

(2023/C 307/02)

Op 20 december 2022 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, punt b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector; |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector;

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32022M10862. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32022M10862. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/18 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/18

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.11065 — SAMSKIP / DUISPORT / TX LOGISTIK / ZIEL TERMINAL)

(Voor de EER relevante tekst)

(2023/C 307/03)

Op 21 augustus 2023 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, punt b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (https://competition-cases.ec.europa.eu/search). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector; |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (https://competition-cases.ec.europa.eu/search). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector;

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32023M11065. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32023M11065. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

III Voorbereidende handelingen

EUROPESE CENTRALE BANK

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/19 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/19

---

ADVIES VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

van 5 juli 2023

inzake wijzigingen van het kader van de Unie voor crisisbeheersing en depositoverzekering

(CON/2023/19)

(2023/C 307/04)

Inleiding en rechtsgrondslag

Op 18 april 2023 heeft de Europese Commissie voorstellen aangenomen voor: 1) een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 wat betreft vroegtijdige-interventiemaatregelen, voorwaarden voor afwikkeling en financiering van afwikkelingsmaatregelen (1) (hierna “de voorgestelde wijziging van de verordening gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme” of “voorgestelde wijziging van de GAM-verordening” genoemd); 2) een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/59/EU wat betreft vroegtijdige-interventiemaatregelen, de voorwaarden voor afwikkeling en de financiering van afwikkelingsmaatregelen (2) (hierna de “voorgestelde wijziging van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken” of de “voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn” genoemd); 3) een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/49/EU betreffende de omvang van depositobescherming, het gebruik van de middelen van depositogarantiestelsels, grensoverschrijdende samenwerking en transparantie (3) (hierna de “voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels”), en 4) een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/59/EU en Verordening (EU) nr. 806/2014 met betrekking tot bepaalde aspecten van het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva (4) (hierna de “voorgestelde wijzigingen met betrekking tot daisychains” genoemd). De voorgestelde wijzigingen van de BHA-richtlijn, de voorgestelde wijzigingen van de richtlijn depositogarantiestelsels en de voorgestelde wijzigingen betreffende daisychains worden hierna gezamenlijk aangeduid als “het voorgestelde wetgevingspakket”.

De Commissie heeft voorgesteld de ECB te raadplegen over de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn en de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels. Op 23 juni en 3 juli 2023 heeft de ECB verzoeken ontvangen van respectievelijk de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement om advies over de voorgestelde wijzigingen met betrekking tot daisychains.

De bevoegdheid van de ECB om advies uit te brengen is gebaseerd op artikel 127, lid 4 en artikel 282, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aangezien het voorgestelde wetgevingspakket bepalingen bevat die van invloed zijn op: 1) de taak van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) om bij te dragen tot een goede beleidsvoering van de bevoegde autoriteiten ten aanzien van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel krachtens artikel 127, lid 5, van het Verdrag, en 2) de krachtens artikel 127, lid 6, van het Verdrag aan de ECB opgedragen taken op het gebied van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen. Overeenkomstig artikel 17.5, eerste zin, van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank heeft de Raad van bestuur dit advies goedgekeurd.

Algemene opmerkingen

1.   Een noodzakelijke actualisering van het kader van de Unie voor crisisbeheersing en depositoverzekering

| 1.1. | De ECB is zeer ingenomen met het door de Europese Commissie voorgestelde wetgevingspakket, dat tot doel heeft verbeteringen aan te brengen in alle fasen van het kader van de Unie voor crisisbeheersing en depositoverzekering (crisis management and deposit insurance - CMDI) (5). Een goed functionerend CMDI-kader van de Unie is van essentieel belang om een mogelijk of feitelijk falen van kredietinstellingen van elke omvang binnen en tussen de lidstaten aan te pakken. Het huidige CMDI-kader, dat is ingevoerd als reactie op de wereldwijde financiële crisis van 2008, bestaat al enkele jaren en de uit ervaring is gebleken dat de hervormingen die de afgelopen tien jaar zijn doorgevoerd de doeltreffendheid van het kader aanzienlijk hebben versterkt. Deze evaluatie biedt een belangrijke gelegenheid tot verbetering van het CMDI-kader in het licht van de lessen die in de eerste jaren van de toepassing ervan zijn getrokken. |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Het voorgestelde wetgevingspakket is bedoeld om de veerkracht van de Europese financiële markten in crisissituaties te vergroten. De in de Unie geldende regels voor crisisbeheersing worden verder geharmoniseerd, waardoor de complexiteit van grensoverschrijdende crisisbeheersing wordt verlaagd. Het verruimt ook het toepassingsgebied van het instrumentarium voor crisisbeheersing dat beschikbaar is om crisissituaties aan te pakken, met name in verband met het falen van kleine en middelgrote kredietinstellingen, en heeft tot doel de doeltreffendheid ervan te verbeteren. |
| --- | --- |

1.2.

| 1.3. | De ECB is ingenomen met de verbeteringen van de regeling voor vroegtijdige interventie, alsook met de nieuwe bepalingen inzake samenwerking en informatie-uitwisseling tussen toezichthoudende en afwikkelingsautoriteiten, die tot doel hebben het crisisbeheersingsproces verder te verbeteren. Binnen deze regeling zal het belangrijk zijn een duidelijke verdeling van de verantwoordelijkheden tussen toezichthoudende en afwikkelingsautoriteiten te handhaven. |
| --- | --- |

1.3.

| 1.4. | De ECB is ook ingenomen met de voorgestelde uitbreiding van de afwikkeling (6), aangezien dit het effectieve beheer van het falen van kleinere en middelgrote kredietinstellingen in alle lidstaten op geharmoniseerde wijze zal verbeteren (7). Tegelijkertijd is het absoluut noodzakelijk dat deze ruimere afwikkelingsruimte gepaard gaat met adequate afwikkelingsfinanciering voor deze kleinere en middelgrote kredietinstellingen. Zonder een betere toegang tot financiering bestaat het risico dat de uitbreiding van toepassingsgebied van afwikkeling in de praktijk onmogelijk is. De ECB ondersteunt volledig dat het voorgestelde wetgevingspakket voortbouwt op het beginsel dat verliezen bij een falen van een kredietinstelling in de eerste plaats door aandeelhouders en crediteuren moeten worden gedragen en daarbij, met bepaalde waarborgen, voorziet in en sterkere rol voor de depositogarantiestelsels (DGS’s). Het is belangrijk dat deze rol wordt vergemakkelijkt door een geharmoniseerde laagstekostentoets en een algemene voorrangsregel voor deposanten. |
| --- | --- |

1.4.

| 1.5. | Het voorgestelde wetgevingspakket zal de toegang tot regelingen voor afwikkelingsfinanciering in bepaalde scenario’s vergemakkelijken. In systeemcrises waarin meerdere kredietinstellingen tegelijkertijd met problemen worden geconfronteerd of waarin de bail-in van een bepaalde categorie crediteuren de financiële stabiliteit ernstig dreigt te ondermijnen, zou het echter nuttig zijn buitengewone toegang tot afwikkelingsfinancieringsregelingen toe te staan om het algemeen belang te beschermen en systeemfall-out te voorkomen. Om dergelijke uitzonderlijke situaties het hoofd te bieden, zou de ECB voorstander zijn van de invoering van een vrijstelling voor de financiële stabiliteit die in uitzonderlijke omstandigheden voorziet in de mogelijkheid om toegang te krijgen tot afwikkelingsfinancieringsregelingen voordat een verliesabsorptie van 8 % van de totale passiva en het eigen vermogen (TLOF) plaatsvindt, mits dit met sterke waarborgen wordt omgeven. |
| --- | --- |

1.5.

| 1.6. | Ongeacht de uitbreiding van het toepassingsgebied van de afwikkeling zullen sommige kredietinstellingen nog steeds worden geliquideerd in het kader van de nationale liquidatie- of insolventieprocedures. In dergelijke gevallen is het belangrijk te zorgen voor een soepel en tijdig proces om een “onzekere” situatie (8) na een negatieve beoordeling van het algemeen belang te voorkomen. |
| --- | --- |

1.6.

| 1.7. | Het voorgestelde wetgevingspakket heeft ook tot doel het vermogen van depositogarantiestelsels om via preventieve en alternatieve maatregelen in te grijpen te harmoniseren en te verbeteren, bijvoorbeeld door middel van voorrangsregel voor deposanten met één niveau. De ECB zou echter voorstander zijn van verdere harmonisatie van deze maatregelen. Voorts zou de ECB een expliciete verplichting in de artikelen van de richtlijn depositogarantiestelsels hebben geapprecieerd om middelen van het institutioneel protectiestelsel (IPS) en DGS-middelen te scheiden. Dit zou er met name voor zorgen dat de specifieke functies van een IPS vervolgens met behulp van die specifieke IPS-middelen kunnen worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

1.7.

| 1.8. | De ECB is van mening dat de huidige regels voor de overdracht van DGS-bijdragen moeten worden verbeterd in gevallen waarin kredietinstellingen veranderen van aansluiting bij een ander depositogarantiestelsel binnen de Unie, aangezien deze regels anders een belemmering zouden kunnen vormen voor een beter geïntegreerde interne markt voor bankdiensten in de Unie. In dit verband steunt de ECB het mandaat van de Europese Bankautoriteit (EBA) om een methode voor de berekening van het bedrag van de over te dragen bijdragen te ontwikkelen om te zorgen voor afstemming met de overgedragen risico’s. |
| --- | --- |

1.8.

| 1.9. | De ECB is groot voorstander van een snelle afronding van het wetgevingsproces, in lijn met de doelstelling om de besprekingen tijdens de huidige zittingsperiode af te ronden (9). Met het voorgestelde wetgevingspakket wordt het juiste evenwicht gevonden tussen de belangrijkste doelstellingen om belastingbetalers en deposanten te beschermen en de financiële stabiliteit te bewaren. Het vormt een samenhangend pakket, dat op holistische wijze moet worden besproken, aangezien de belangrijkste elementen ervan alleen naar behoren zullen functioneren als zij tegelijkertijd worden ingevoerd. |
| --- | --- |

1.9.

2.   Voltooiing van de bankenunie

| 2.1. | Naast het voorgestelde wetgevingspakket, dat een cruciale stap is in de richting van de versterking van de bankenunie, zullen verdere initiatieven van essentieel belang zijn om de bankenunie de komende jaren te voltooien. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Ten eerste is een Europees depositoverzekeringsstelsel (EDIS) de noodzakelijke derde pijler om de bankenunie tot stand te brengen (10) en de veerkracht van de bankensector van de Unie verder te versterken. Het instellen van een EDIS met volledige risicodeling, waaronder de volledige dekking van zowel liquiditeitsbehoeften als verliezen, blijft een belangrijke prioriteit (11). Een gemeenschappelijk stelsel zou ervoor zorgen dat het vertrouwen in de veiligheid van bankdeposito’s in alle lidstaten even hoog is (12), waardoor het risico van bankruns wordt verminderd en de financiële stabiliteit wordt gewaarborgd. Het behoud van de bescherming van deposanten op nationaal niveau handhaaft de band tussen een kredietinstelling en haar overheid. Dit belemmert de totstandbrenging van een gelijk speelveld, verzwakt de financiële stabiliteit en impliceert dat een van de belangrijkste doelstellingen van de bankenunie niet wordt verwezenlijkt. De invoering van een EDIS kan ook leiden tot verdere verbeteringen van het kader voor crisisbeheersing en de grensoverschrijdende integratie in de bankenunie. De ECB is ingenomen met de oproep van de Commissie om hernieuwde inspanningen te leveren om een politiek akkoord over een EDIS te bereiken (13) en roept de wetgevers van de Unie op om vooruitgang te boeken op dit gebied. |
| --- | --- |

2.2.

| 2.3. | Ten tweede moet prioriteit worden gegeven aan de volledige operationalisering van het Europees stabiliteitsmechanisme in zijn vangnetfunctie ten opzichte van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF). |
| --- | --- |

2.3.

| 2.4. | Ten derde is toegang tot liquiditeit van essentieel belang voor een succesvolle afwikkeling, zoals ook blijkt uit recente crisisgebeurtenissen. Het ontbreekt de bankenunie momenteel nog steeds aan een kader voor liquiditeit bij afwikkeling. Een dergelijk kader moet worden opgezet in overeenstemming met de leidende beginselen van de Raad voor financiële stabiliteit en met internationale beste praktijken. |
| --- | --- |

2.4.

Specifieke opmerkingen

3.   Door de toezichthouder vastgestelde vroegtijdige-interventiemaatregelen

| 3.1. | De ECB is ingenomen met de voorstellen van de Commissie met betrekking tot het kader voor vroegtijdige interventie, welke voortbouwen op eerdere aanbevelingen van de ECB (14). Het voorgestelde wetgevingspakket is belangrijk om de huidige uitdagingen bij de toepassing van dit kader aan te pakken. Door een directe rechtsgrondslag te creëren voor de uitoefening van vroegtijdige-interventiebevoegdheden door de ECB uit hoofde van Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad (15) (hierna de “GAM-verordening” (16) genoemd) vermindert het risico dat voortvloeit uit de mogelijk uiteenlopende omzetting van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad (17) (hierna de “BHA-richtlijn” genoemd) in nationaal recht. Het voorgestelde wetgevingspakket verwijdert daarnaast de overlapping tussen vroegtijdige interventie-interventiemaatregelen en toezichtmaatregelen, waardoor de respectieve praktische toepassing ervan wordt verbeterd (18). Naast deze wijzigingen steunt de ECB de afstemming van de voorwaarden voor de toepassing van vroegtijdige-interventiemaatregelen op de voorwaarden voor de vaststelling van toezichtmaatregelen door de ECB. Dit zou de toezichthoudende autoriteit meer mogelijkheden bieden om snel in te grijpen door vroegtijdige-interventiemaatregelen toe te passen om geconstateerde zwakke punten aan te pakken, zelfs wanneer een inbreuk of waarschijnlijke inbreuk op prudentiële vereisten zich nog niet heeft voorgedaan. De ECB beveelt aan de verwijzing naar een snelle en aanzienlijke verslechtering van de financiële toestand van de entiteit te schrappen als voorwaarde voor het toepassen van een vroegtijdige-interventiemaatregel. Een dergelijke verwijzing zou het vermogen van de toezichthouder om een verslechtering van de situatie van de entiteit naar behoren en tijdig aan te pakken kunnen ondermijnen, bijvoorbeeld wanneer een dergelijke verslechtering niet snel, maar nog steeds aanzienlijk is of een dergelijke verslechtering verband houdt met governancekwesties, interne controles en andere niet-financiële parameters. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | De ECB is ook ingenomen met het voorstel om de bevoegdheid om alle vroegtijdige-interventiemaatregelen onder dezelfde voorwaarden toe te passen in één bepaling op te nemen (19), zonder dat er sprake is van een escalatieladder. Dit zou een snelle vaststelling van de meest geschikte vroegtijdige-interventiemaatregel(en) mogelijk maken, rekening houdend met de specifieke omstandigheden van elk geval. |
| --- | --- |

3.2.

| 3.3. | De voorgestelde wijziging van de GAM-verordening heeft tot doel de ECB de bevoegdheid te verlenen om vroegtijdige-interventiemaatregelen vast te stellen op basis van een inbreuk of een waarschijnlijke inbreuk op de minimumvereisten voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva (minimum requirement for own funds and eligible liabilities- MREL) (20), zelfs als een dergelijke inbreuk niet in strijd is met de prudentiële vereisten. De MREL zijn bedoeld om de uitvoering van een strategie voor ordelijke afwikkeling voor een kredietinstelling die niet langer levensvatbaar is te vergemakkelijken. Als zodanig dienen zij een ander doel dan prudentiële vereisten, die tot doel hebben de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen te waarborgen. Hieruit volgt dat afwikkelingsautoriteiten het beste in staat en juridisch bevoegd zijn om toe te zien op de naleving van de MREL-streefcijfers en om in verband daarmee herstelmaatregelen te initiëren. Daarom zou het recht om inbreuken op de MREL uitsluitend voorbehouden moeten blijven aan de afwikkelingsautoriteiten in alle gevallen waarin MREL-inbreuken niet tegelijkertijd als inbreuken op de eigenvermogensvereisten kunnen worden aangemerkt. Hierdoor zou dubbel werk en een vervaging van verantwoordelijkheden tussen prudentiële toezichthouders en afwikkelingsautoriteiten kunnen worden voorkomen. |
| --- | --- |

3.3.

| 3.4. | Hoewel toezichtmaatregelen een aantal structurele problemen met de levensvatbaarheid inderdaad doeltreffend kunnen aanpakken, kunnen zij ontoereikend blijken in gevallen waarbij kredietinstellingen betrokken zijn met zwakke bedrijfsmodellen die langdurige moeilijkheden ondervinden en worden geconfronteerd met een voortdurende kapitaalafname. Zolang dergelijke kredietinstellingen niet voldoen aan de voorwaarden om te worden beschouwd als “falen of waarschijnlijk falen” (failing or likely to fail -FOLTF), biedt de huidige toolkit de bevoegde autoriteit wellicht niet voldoende instrumenten om deze kredietinstellingen ertoe aan te zetten passende maatregelen te nemen om deze risico’s aan te pakken. Uit recente ervaring is gebleken dat een geleidelijke vrijwillige liquidatie, in combinatie met passende kapitaal- en liquiditeitssteun, onder bepaalde voorwaarden een kosteneffectieve oplossing zou kunnen bieden, waarbij kredietinstellingen met een zwak bedrijfsmodel de markt kunnen verlaten en een langdurige neergang in combinatie met met verdere verliezen en kapitaalafname over meerdere jaren zou worden voorkomen, met het het uiteindelijke falen van een kredietinstelling tot gevolg. In het licht hiervan steunt de ECB de opname van een expliciete bepaling op grond waarvan de bevoegde autoriteiten in het kader van vroegtijdige interventie kunnen verzoeken om de indiening van een plan dat moet worden uitgevoerd in het geval van een vrijwillig liquidatiescenario. De bevoegde autoriteit kan verlangen dat de instelling aanvullende elementen in het plan opneemt. De opstelling van een dergelijk plan zou de instelling bewuster maken van de beschikbare strategische opties en de daaraan verbonden kosten. Hoe dan ook zou het definitieve besluit over de uitvoering van het plan aan de betrokken instelling en haar aandeelhouders worden overgelaten. |
| --- | --- |

3.4.

4.   Voorbereiding van de afwikkeling

| 4.1. | De ECB staat volledig achter de voorstellen om de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de ECB en de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) in het kader van de voorbereidingen van de afwikkeling verder te verbeteren (21). Hoewel de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de ECB in haar toezichthoudende functie en de GAR reeds zijn uitgebreid op basis van het bilaterale memorandum van overeenstemming (22), is de ECB ingenomen met de voorstellen om deze nauwere samenwerking rechtstreeks in de wetgeving op te nemen. |
| --- | --- |

4.1.

| 4.2. | De ECB begrijpt dat met de voorgestelde bevoegdheid van de ECB om de met de afwikkeling verband houdende informatie te verzamelen, bijvoorbeeld door middel van inspecties ter plaatse, en deze aan de GAR te verstrekken (23), wordt beoogd de huidige in de BHA-richtlijn opgenomen vroegtijdige-interventiebevoegdheid te vervangen (24). Niettemin stelt de ECB enkele kleine wijzigingen voor in de relevante bepalingen waarin deze bevoegdheid nader wordt omschreven en om een toelichtende overweging in te voeren waarin wordt verduidelijkt dat per geval moet worden beoordeeld hoe die informatie moet worden verzameld. |
| --- | --- |

4.2.

| 4.3. | Bovendien wordt het begrip “toezichthoudende activiteit” niet gedefinieerd in het voorgestelde wetgevingspakket, waardoor het moeilijk is om de reikwijdte te bepalen van de voorgestelde verplichting van de ECB om de GAR in kennis te stellen van een dergelijke “toezichthoudende activiteit” (25). In plaats daarvan kan de ECB de GAR in kennis stellen van alle relevante toezichthoudende beoordelingen van de ECB, welke zij met haar besluitvormende organen deelt. |
| --- | --- |

4.3.

5.   Preventieve herkapitalisatie en liquiditeitssteun van de overheid

| 5.1. | De ECB herhaalt dat preventieve herkapitalisatie een nuttig instrument is voor buitengewone omstandigheden binnen het huidige kader voor crisisbeheer dat moet worden gehandhaafd (26). Het is een van de weinige uitzonderingen op de algemene regel dat de verlening van buitengewone openbare financiële steun aan een kredietinstelling ertoe leidt dat deze wordt beschouwd als een kredietinstelling die faalt of waarschijnlijk zal falen. Preventieve herkapitalisatie is onderworpen aan strenge voorwaarden waaraan in het verleden slechts in een beperkt aantal gevallen is voldaan. Het beperkte gebruik van het instrument wijst erop dat de huidige voorwaardelijkheid passend is. De betrokken autoriteiten moeten immers volledig rekening kunnen houden met de specifieke omstandigheden van elk geval. |
| --- | --- |

5.1.

| 5.2. | De ECB is over het algemeen ingenomen met de verduidelijkingen in de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening en de voorstellen om de bestaande toolkit voor het identificeren van geleden verliezen te handhaven (d.w.z. geen verplichte beoordeling van de kwaliteit van activa, aangezien andere instrumenten zoals inspecties ter plaatse ook geschikt zouden kunnen zijn), omdat herkapitalisaties uit voorzorg doorgaans snel moeten worden uitgevoerd om doeltreffend te zijn (27). |
| --- | --- |

5.2.

| 5.3. | Tegelijkertijd mogen de voorwaarden voor preventieve herkapitalisatie geen afbreuk doen aan het vermogen van de betrokken autoriteiten om rekening te houden met de specifieke omstandigheden van elk geval. In dit verband zou de nieuwe voorgestelde definitie van solvabiliteit (28) de bevoegde autoriteit dwingen te concluderen dat een entiteit niet solvabel is voor het specifieke doel van preventieve herkapitalisatie, mede op basis van louter technische of voorzienbare tijdelijke schendingen van kapitaalvereisten, waardoor preventieve herkapitalisaties en liquiditeitssteun van de overheid op ongerechtvaardigde wijze verder kunnen worden beperkt. Daarom beveelt de ECB aan de nieuwe definitie te verduidelijken, zodat een entiteit nog steeds als solvabel kan worden beoordeeld, ook in het geval van inbreuken of waarschijnlijke inbreuken op kapitaalvereisten indien deze inbreuken van tijdelijke aard worden geacht in het licht van de specifieke omstandigheden van het geval. |
| --- | --- |

5.3.

| 5.4. | De ECB erkent de voordelen van het voorschrijven van een exitstrategie uit de steunmaatregel (29). Het vaststellen van een vaste termijn zonder de mogelijkheid deze te verlengen, brengt echter het risico een “cliff-effect” met zich mee van, omdat de markten kunnen anticiperen op de uiterste datum voor terugtrekking, hetgeen negatieve gevolgen kan hebben voor de marktomstandigheden ten koste van de overheidsinkomsten. Bovendien moet rekening kunnen worden gehouden met onverwachte marktontwikkelingen. De ECB ziet ook geen noodzaak om een exitstrategie goed te keuren vanuit het oogpunt van het toezicht, naast de goedkeuring door de Commissie die reeds vereist is in het kader van het algemene staatssteunproces. Om doeltreffend te kunnen reageren in het geval van onverwachte omstandigheden, moet de automatische koppeling tussen eventuele vertragingen bij de uitvoering van de exitstrategie en een FOLTF-beoordeling worden opgeheven. Ten slotte kan de beperking van het bedrag van tier 1-kernkapitaalinstrumenten (CET1) dat via een preventieve herkapitalisatie tot 2 % van het totaal van de risicoposten verworven is ook het gebruik van beschikbare oplossingen onnodig beperken. Het kan bijvoorbeeld ongewenste “cliff-effecten” veroorzaken en het risico inhouden dat de herkapitalisatiemaatregel ontoereikend is en het vertrouwen van de markt niet herstelt. |
| --- | --- |

5.4.

6.   Interventies van depositogarantiestelsels

| 6.1. | Preventieve maatregelen voor de depositogarantiestelsels zijn een nuttig instrument voor crisispreventie gebleken. In het kader van het voorgestelde wetgevingspakket kunnen de lidstaten het de depositogarantiestelsels nog steeds toestaan om preventieve interventies te financieren (30). Gezien de potentiële voordelen van deze instrumenten moedigt de ECB de wetgevers van de Unie aan preventieve maatregelen voor depositogarantiestelsels in de gehele Unie beschikbaar te stellen in het kader van een geharmoniseerd depositoverzekeringskader. De ECB erkent echter dat het opbouwen van de nodige capaciteit voor preventieve maatregelen enige tijd kan vergen voor depositogarantiestelsels en is derhalve van mening dat een overgangsperiode passend kan zijn. Verdere harmonisatie is geboden om te zorgen voor een gelijk speelveld in de gehele Unie, adequate waarborgen en een beter uitgeruste toolkit, zodat de samenhang met de algemene doelstellingen van het CMDI-kader wordt gewaarborgd. |
| --- | --- |

6.1.

| 6.2. | De ECB is ingenomen met de in de GAM-verordening (31) en de BHA-richtlijn (32) voorgestelde verduidelijkingen dat DGS-interventies die overeenkomstig de regels van de richtlijn depositogarantiestelsels (33) inzake preventieve maatregelen worden verricht, geen FOLTF-beoordeling inleiden. Dit zal de bevoegde autoriteiten meer duidelijkheid en zekerheid bieden. Niettemin heeft de ECB enige bedenkingen bij de voorwaarde dat de bevoegde autoriteit zou moeten vaststellen dat een interventie van het depositogarantiestelsel noodzakelijk is om de financiële soliditeit en levensvatbaarheid van de betrokken kredietinstelling op lange termijn in stand te houden, opdat de preventieve interventie geen FOLTF-beoordeling inleidt (34). Daarom beveelt de ECB aan die verwijzing in de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening en de BHA-richtlijn te schrappen. |
| --- | --- |

6.2.

| 6.3. | Daarnaast is de ECB ingenomen met de harmonisatie van de laagstekostentoets voordat DGS-middelen worden gebruikt of wanneer de toepassing van een preventieve depositogarantiestelselmaatregel wordt overwogen (35). In alle gevallen van het gebruik van depositogarantiestelsels zal een geharmoniseerd kader voor de laagstekostentoets bijdragen tot een gelijk speelveld en consistentie tussen de lidstaten verzekeren. Wat de specifieke situatie van preventieve maatregelen betreft, wordt in de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels opgemerkt dat het voorspellen van terugvorderingen van liquidaties een uitdaging is, aangezien de preventieve maatregelen al lang vóór een voorzienbare liquidatie plaatsvinden (36). In het voorstel wordt daarom voorgesteld een schaalfactor van 85 % toe te passen op de geraamde verhouding bij het uitvoeren van een laagstekostentoets voor een preventieve maatregel, waardoor aanvullende DGS-middelen worden vrijgemaakt. Een gelijkmatige toepassing van een dergelijke schaalfactor voor preventieve en alternatieve maatregelen en bijdragen van het depositogarantiestelsel aan de afwikkeling zou het speelveld verder gelijktrekken en deze DGS-interventies in meer scenario’s helpen vergemakkelijken. Aangezien de situaties van instellingen waarop preventieve maatregelen worden toegepast echter zeer divers kunnen zijn wat betreft hun balansen en de mate van verslechtering ervan, is het mogelijk dat een schaalfactor onvoldoende rekening houdt met de specifieke kenmerken van preventieve maatregelen. Deze kwestie kan doeltreffender worden aangepakt door de EBA als onderdeel van haar voorgestelde ontwerpen van technische reguleringsnormen (37). |
| --- | --- |

6.3.

| 6.4. | In de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels wordt bepaald dat kredietinstellingen die een depositogarantiestelsel verzoeken preventieve maatregelen te financieren, de bevoegde autoriteit ter raadpleging een nota moeten voorleggen met de maatregelen die deze kredietinstellingen toezeggen te nemen om de naleving van de toezichtvereisten te waarborgen of te herstellen, met inbegrip van maatregelen om het risico van verslechtering van de financiële soliditeit te beperken en de kapitaal- en liquiditeitspositie van de kredietinstelling te versterken. De ECB stelt voor te verduidelijken dat de toezichthouder alleen verplicht zou worden om de beoogde naleving van prudentiële vereisten te controleren. Dit omvat het verifiëren van de prudentiële en toezichtaspecten van de saneringsplannen, die tot doel hebben de naleving van de toezichtvereisten te waarborgen of te herstellen, en het waarborgen van de levensvatbaarheid van de kredietinstelling op lange termijn. De toezichthouder dient nauw samen te werken met de nationale aangewezen autoriteiten of DGS-autoriteiten in aangelegenheden die binnen hun mandaat vallen en waarvoor zij verantwoordelijk blijven. Bovendien hebben het depositogarantiestelsel en/of de aangewezen autoriteit een reëel belang en zijn het beste in staat om toezicht te houden op de terugbetaling door de kredietinstelling van het bedrag dat door het depositogarantiestelsel aan de preventieve maatregel is bijgedragen, alsook op het bijbehorende tijdschema, en om op basis daarvan te beslissen of zij die kredietinstelling al dan niet verdere preventieve maatregelen zal toestaan. |
| --- | --- |

6.4.

| 6.5. | De ECB stelt een expliciete verplichting tot scheiding van IPS- en DGS-middelen voor. Uit ervaring uit het verleden is gebleken dat afzonderlijke IPS-middelen belangrijk zijn voor de goede werking van dergelijke regelingen. Er zouden ook aanzienlijke voordelen verbonden zijn aan afzonderlijke IPS- en DGS-middelen, aangezien afzonderlijke IPS-middelen niet onderworpen zijn aan de door de richtlijn depositogarantiestelsels opgelegde beperkingen. Daarom zorgen afzonderlijke IPS-middelen ervoor dat andere functies van een IPS verder kunnen worden uitgevoerd met behulp van de voor het IPS-doel bestemde middelen. Door bijvoorbeeld proactief en tijdig in te grijpen, zorgt het IPS ervoor dat de aangesloten instellingen voldoen aan de wettelijke eigenvermogens- en liquiditeitsvereisten. De ECB is ingenomen met het feit dat deze afzonderlijke IPS-middelen, net als in het verleden, niet onderworpen zijn aan de vereisten van de richtlijn depositogarantiestelsels. Wat hun rol als depositogarantiestelsels betreft, steunt de ECB dat de IPS’s onderworpen moeten blijven aan de richtlijn depositogarantiestelsels om een gelijk speelveld te waarborgen. Het voorstel van de Commissie — in combinatie met een scheiding van IPS- en DGS-middelen — behoudt daarom de nodige flexibiliteit en zorgt tegelijkertijd voor juridische duidelijkheid en een gelijk speelveld. |
| --- | --- |

6.5.

7.   Vroegtijdige waarschuwing voor een mogelijke FOLTF-beoordeling

| 7.1. | In de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening is bepaald dat de ECB of de betrokken nationale bevoegde autoriteit de GAR zo spoedig mogelijk in kennis moet stellen wanneer zij van mening zijn dat er een wezenlijk risico bestaat dat een instelling of entiteit voldoet aan de voorwaarden om te worden aangemerkt als falend of waarschijnlijk falend (38). De ECB of de nationale bevoegde autoriteit en de GAR zullen vervolgens van gedachten wisselen over mogelijke maatregelen om een dergelijk falen te voorkomen, alsook over een redelijke termijn voor de tenuitvoerlegging ervan. De ECB of de nationale bevoegde autoriteit en de GAR zullen de ontwikkeling van de zaak monitoren en regelmatig bijeenkomen. |
| --- | --- |

7.1.

| 7.2. | De ECB steunt dit nieuwe proces voor vroegtijdige waarschuwing en is ingenomen met het feit dat het proces geen gevolgen heeft voor de gevestigde afwikkelingsprocedure (39), met inbegrip van met name de beginselen, de bevoegdheid en het proces om te beoordelen of een instelling faalt of waarschijnlijk zal falen. Dit zal de beste samenwerkingspraktijken tussen de ECB en de GAR verder ontwikkelen. Daarnaast zorgt het ervoor dat de ECB of de nationale bevoegde autoriteit en de GAR crisissituaties kunnen beoordelen naarmate zij evolueren en met hun volledige instrumentarium op de meest geschikte manier kunnen reageren. |
| --- | --- |

7.2.

| 7.3. | In dit verband is de ECB ingenomen met het feit dat de activering van dit nieuwe proces voor vroegtijdige waarschuwing geen voorwaarde is voor een latere FOLTF-beoordeling (40). In tijden van snel evoluerende crises kan het passend zijn onmiddellijk tot een dergelijke beoordeling over te gaan, gezien de ernst van de situatie en het ontbreken van onmiddellijk beschikbare maatregelen om het falen te voorkomen. |
| --- | --- |

7.3.

8.   Afwikkelingsprocedure

| 8.1. | De ECB is ingenomen met de uitbreiding van het toepassingsgebied van de afwikkeling. Een breder toepassingsgebied van de afwikkeling zal afwikkelingsinstrumenten ter beschikking stellen van een bredere groep kredietinstellingen, waardoor de toegang tot beproefde internationale instrumenten voor de afwikkeling wordt verbeterd en verdere harmonisatie op het gebied van crisisbeheersing wordt gewaarborgd. Tegelijkertijd begrijpt de ECB dat het voorstel de afwikkelingsautoriteiten niet zal verplichten kleinere kredietinstellingen voor afwikkeling te oormerken wanneer een dergelijke maatregel onevenredig zou zijn. Deze kredietinstellingen zouden nog steeds kunnen worden geliquideerd in het kader van nationale insolventieprocedures indien dit tot een beter resultaat zou leiden. In elk geval zou de ECB graag een analyse tegemoet zien om te bepalen of het cumulatieve effect van de voorgestelde wijzigingen van de beoordeling van het algemeen belang, met inbegrip van de nieuwe doelstelling om de verliezen voor depositogarantiestelsels tot een minimum te beperken, de beoogde evenredige uitbreiding van de afwikkeling bereikt. |
| --- | --- |

8.1.

| 8.2. | Het uitbreiden van het toepassingsgebied van de afwikkeling tot kleinere en middelgrote kredietinstellingen kan alleen geloofwaardig zijn als er realistische oplossingen worden gevonden om te zorgen voor adequate financiering van de afwikkeling, met inbegrip van de interne verliesabsorptiecapaciteit van kredietinstellingen, maar vooral ook toegang tot DGS-middelen en financieringsregelingen voor de afwikkeling. |
| --- | --- |

8.2.

| 8.3. | Het beginsel dat verliezen bij een falen van een kredietinstelling in de eerste plaats door aandeelhouders en crediteuren moeten worden gedragen, is een hoeksteen van het kader van de Unie voor crisisbeheersing. De ECB is dan ook ingenomen met het feit dat dit kernbeginsel in het voorgestelde wetgevingspakket wordt bevestigd. |
| --- | --- |

8.3.

| 8.4. | Tegelijkertijd brengt de uitbreiding van het toepassingsgebied van de afwikkeling tot kleinere en middelgrote kredietinstellingen uitdagingen met zich mee. Deze kredietinstellingen zijn vaak sterk afhankelijk van deposito’s als financieringsbron en kunnen, afhankelijk van de lokale marktomstandigheden, moeilijkheden ondervinden bij de uitgifte van andere financiële instrumenten die op betrouwbare wijze verliezen kunnen opvangen of in eigen vermogen kunnen worden omgezet indien de kredietinstelling failliet gaat. Er kunnen zich situaties voordoen waarin de bail-in van deposito’s die niet door het depositogarantiestelsel worden beschermd (ongedekte deposito’s) risico’s voor de financiële stabiliteit met zich mee brengen, hetgeen zou kunnen leiden tot een waardevernietiging die schadelijk is voor het algemeen belang. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer de bail-in van ongedekte deposito’s bij een kredietinstelling leidt tot opnames van ongedekte deposito’s bij andere kredietinstellingen, met besmettingseffecten tot gevolg. De ECB is ingenomen met het feit dat het voorgestelde wetgevingspakket opties bevat om de bescherming van deposanten te verbeteren door het depositogarantiestelsel beter in staat te stellen financiering bij afwikkeling te verstrekken (41). Van cruciaal belang is dat dit kan worden bereikt door de laagstekostentoets te verduidelijken en uit te breiden (42) en een voorrangsregel voor deposanten met één niveau in te voeren met een gelijke rangorde van alle deposito’s (43). Evenzo is de ECB ingenomen met het voorstel van de Commissie om de bijdrage van het depositogarantiestelsel aan de minimale verliesabsorptievereiste voor toegang tot afwikkelingsfinancieringsregelingen, met inbegrip van het GAF, mee te tellen wanneer een overdrachtsinstrument wordt gebruikt (44). Deze veranderingen, die het depositogarantiestelsel en de afwikkelingsfinancieringsregelingen beter in staat stellen de afwikkeling van kleinere en middelgrote kredietinstellingen te ondersteunen, vormen een onontbeerlijke tegenhanger voor een zinvolle uitbreiding van de toepassing van afwikkelingsinstrumenten op dergelijke kredietinstellingen. Het is daarom belangrijk het voorgestelde wetgevingspakket als één geheel vast te stellen en ervoor te zorgen dat wijzigingen in het CMDI-kader op coherente wijze worden geformuleerd. De tenuitvoerlegging van slechts enkele elementen van het voorgestelde wetgevingspakket zou ertoe kunnen leiden dat de afwikkeling in de praktijk niet op succesvolle wijze kan worden toegepast. |
| --- | --- |

8.4.

| 8.5. | Overeenkomstig het beginsel dat verliezen bij het falen van een kredietinstelling in de eerste plaats door aandeelhouders en crediteuren moeten worden gedragen, moeten alle voor afwikkeling bestemde kredietinstellingen een minimale verliesabsorptiecapaciteit hebben als eerste verdedigingslinie, die adequaat is gekalibreerd in overeenstemming met de afwikkelingsstrategie, waardoor de marktdiscipline wordt gewaarborgd en de afhankelijkheid van externe financieringsbronnen tot een minimum wordt beperkt. Zelfs met de mogelijkheid voor depositogarantiestelsels om bij te dragen aan de financiering van de afwikkeling en om deze bijdrage mee te laten tellen voor de verliesabsorptievereiste van minimaal 8 % van de totale passiva en eigen vermogen (45), zou het bereiken van het vereiste van minimaal 8 % van de totale passiva en eigen vermogen de negatieve dynamiek in een systeemcrisis kunnen versterken, bijvoorbeeld wanneer meerdere kredietinstellingen gelijktijdig falen of wanneer dit het opleggen van verliezen aan bepaalde crediteuren zou vereisen, hetgeen vervolgens de financiële stabiliteit ernstig zou kunnen ondermijnen. Daarom zou de ECB in uitzonderlijke gevallen de invoering van een vrijstelling van de financiële stabiliteit voor de toegang tot afwikkelingsfinancieringsregelingen steunen, in overeenstemming met de aanbeveling van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) (46). Dit zou toegang tot afwikkelingsfinancieringsregelingen mogelijk maken vóór de verliesabsorptie van 8 % totale passiva en eigen vermogen in de gevallen waarin dit strikt noodzakelijk is om het algemeen belang te beschermen en de financiële stabiliteit te waarborgen. Deze optie moet daarom worden onderworpen aan strikte voorwaarden en governanceregelingen, naar het voorbeeld van een vergelijkbaar mechanisme dat in de Verenigde Staten bestaat, bijvoorbeeld door de gezamenlijke goedkeuring van de GAR, de Commissie en de ECB. Van de vrijstelling zou alleen gebruik worden gemaakt in tijden van een crisis in het gehele eurogebied of in een lidstaat, of wanneer er een risico op een dergelijke crisis bestaat, als laatste redmiddel en na zoveel mogelijk gebruik te hebben gemaakt van de verliesabsorptiecapaciteit van kredietinstellingen zonder dat dit leidt tot nadelige gevolgen voor de financiële stabiliteit (47). |
| --- | --- |

8.5.

| 8.6. | Zelfs met een uitbreiding van de beoordeling van het openbaar belang zal een aantal kleinere kredietinstellingen waarschijnlijk buiten het toepassingsgebied van de afwikkeling blijven. Voor deze kredietinstellingen, waarvoor de toepassing van het kader voor afwikkeling nog steeds niet evenredig zou zijn, zou de ECB verbeteringen en een verdere harmonisatie van de nationale insolventieprocedures verwelkomen (48). Het ambitieniveau van het voorgestelde wetgevingspakket is in dit opzicht beperkt. De ECB moedigt de wetgevers van de Unie aan de beschikbaarheid van alternatieve maatregelen bij liquidatie in alle lidstaten te harmoniseren en uit te breiden, met name de mogelijkheid voor depositogarantiestelsels om overdrachten van activa en passiva aan een overnemende kredietinstelling te ondersteunen. De ECB is ingenomen met de voorgestelde wijzigingen van de crediteurenhiërarchie en de verduidelijkingen van de laagstekostentoets, welke zullen leiden tot een betere toegang tot DGS-middelen en een bredere beschikbaarheid van deze maatregelen. Het invoeren van deze alternatieve maatregelen in alle lidstaten zou een sneller, efficiënter en meer geharmoniseerd proces voor het beheer van liquidaties van kredietinstellingen mogelijk maken, hetgeen uiteindelijk de financiële stabiliteit en deposanten ten goede zal komen en de uitbetalingsbehoeften voor depositogarantiestelsels zal beperken. |
| --- | --- |

8.6.

| 8.7. | Tot slot is de ECB ingenomen met de verduidelijking dat de verantwoordelijkheidsverdeling in de procedure voor de afschrijving van kapitaalinstrumenten en andere in aanmerking komende passiva de bevoegdheidsverdeling in de afwikkelingsprocedure volledig weerspiegelt (49). Dit houdt in dat de primaire verantwoordelijkheid van de toezichthouder betrekking heeft op beoordelingen van het falen of waarschijnlijk falen, terwijl de resterende voorwaarden voor de afschrijving door de afwikkelingsautoriteit worden beoordeeld. |
| --- | --- |

8.7.

9.   Voorrangsregels voor deposanten

| 9.1. | De ECB is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een voorrangsregel voor deposanten met één niveau in te voeren (50). Deze aanpak zal zorgen voor een grotere harmonisatie van de rangorde van kredietgevers in de gehele Unie en ervoor zorgen dat alle deposito’s, met inbegrip van die van grote ondernemingen en uitgesloten deposito’s, dezelfde of een hogere rang hebben als gewone ongedekte vorderingen. Deze aanpak zal de toegang tot DGS-middelen verbeteren, met als voordeel dat de depositoportefeuille als geheel behouden blijft, hetgeen betekent dat het depositogarantiestelsel beter kan bijdragen tot de crisisbeheersmaatregelen, zowel bij afwikkeling als via preventieve of alternatieve maatregelen, waaronder overdrachtsstrategieën. Dit versterkt de beschikbare crisisbeheersingsoplossingen aanzienlijk (51) en maakt het gemakkelijker om de door besmetting veroorzaakte bezorgdheid over de financiële stabiliteit van andere kredietinstellingen die worden geconfronteerd met bankruns van onverzekerde deposanten te verlichten. De ruimere beschikbaarheid van strategieën voor bedrijfsverkoop, hetzij bij afwikkeling, hetzij in het kader van alternatieve maatregelen van het depositogarantiestelsel, kan het gebruik van geleidelijke liquidatie als middel om het falen van kredietinstellingen te beheren verminderen. Dit is gunstig, aangezien geleidelijke liquidatie waarde kan vernietigen en ontwrichtend kan zijn voor deposanten en voor de financiële stabiliteit. De voorgestelde aanpak vermindert ook de behoefte aan uitbetalingen van deposanten, waarvoor vaak grote bedragen door depositogarantiestelsels moeten worden gemobiliseerd, waardoor hun liquiditeit en hun vermogen om verder falen van kredietinstellingen aan te pakken worden beperkt. Door de toegang tot deposito’s en de financiële stabiliteit beter te beschermen, worden ook de prikkels om het geld van de belastingbetaler te gebruiken bij het falen van kredietinstellingen verminderd. Belangrijk is dat gedekte deposanten in alle scenario’s volledig beschermd blijven door het depositogarantiestelsel, maar ook profiteren van overdrachtsstrategieën die een ononderbroken toegang tot hun deposito’s kunnen bewerkstelligen (52). |
| --- | --- |

9.1.

| 9.2. | Door de bevoorrechting van deposito’s boven niet-achtergestelde vorderingen in de crediteurenhiërarchie zou deze benadering ook de toewijzing van verliezen aan ongedekte schuldinstrumenten van kredietinstellingen vergemakkelijken, waardoor het gemakkelijker wordt om te zorgen voor volledige verliesabsorptie door crediteuren die voor bail-in in aanmerking komen, zonder dat dit leidt tot problemen met de financiële stabiliteit. Het zou ook het risico van schadevergoedingsvorderingen op grond van het beginsel dat “geen crediteur slechter af mag zijn” tot een minimum beperken en de afwikkelbaarheid verbeteren (53). |
| --- | --- |

9.2.

| 9.3. | Tegelijkertijd erkent de ECB dat de invoering van een voorrangsregel voor deposanten met één niveau in sommige scenario’s voor bankencrisisbeheersing tot extra kosten voor depositogarantiestelsels kan leiden. Hoewel de ECB opmerkt dat een voorrangsregel voor deposanten met één niveau in een aantal rechtsgebieden succesvol is gebleken, zou een nadere analyse van de specifieke situaties waarin extra kosten voor depositogarantiestelsels of ongerechtvaardigde gevolgen kunnen ontstaan, kunnen worden verwelkomd. Bij deze analyse moet ook, voor zover mogelijk en rekening houdend met de ervaring die is opgedaan in rechtsgebieden waarin een voorrangsregel voor deposanten met één niveau is ingevoerd, rekening worden gehouden met de impact van de voorgestelde wijzigingen op de rating en de prijsstelling van ongedekte leningen van hogere rang, en moet de interactie tussen een voorrangsregel voor deposanten met één niveau en de toelaatbaarheid van bepaalde deposito’s voor de toepassing van het MREL verder worden onderzocht. Voorts is de ECB bereid alternatieve oplossingen te onderzoeken die het vermogen van depositogarantiestelsels om bij te dragen aan de afwikkeling verbeteren (ook door middel van preventieve en alternatieve maatregelen), in dezelfde mate als met een voorrangsregel voor deposanten met één niveau en waarbij de blootstelling van depositogarantiestelsels aan verliezen na een uitbetaling bij liquidatie wordt beperkt. Bij het verkennen van dergelijke oplossingen zal het absoluut noodzakelijk zijn ervoor te zorgen dat elke uitbreiding van het toepassingsgebied van de afwikkeling gepaard gaat met adequate toegang tot financiering bij afwikkeling, met inbegrip van met name financiering door depositogarantiestelsels. Ten slotte verdient het effect van de invoering van een voorrangsregel voor deposanten met één niveau op de aansprakelijkheidsstructuur van de kredietinstellingen de nauwlettende aandacht van de toezichthouder, en de ECB is bereid dit zorgvuldig te beoordelen voor de kredietinstellingen die onder haar bevoegdheid vallen. |
| --- | --- |

9.3.

10.   Aanpak van het risico van “onzekere” situaties

| 10.1. | De BHA-richtlijn vereist reeds dat de lidstaten ervoor zorgen dat een falende instelling die niet aan afwikkeling is onderworpen op ordelijke wijze wordt geliquideerd overeenkomstig het toepasselijke nationale recht (54). De ECB steunt de voorgestelde wijzigingen van de BHA-richtlijn ter verduidelijking van dit mechanisme (55), die ervoor zorgen dat een dergelijke liquidatie onverwijld wordt opgestart en de kredietinstelling binnen een redelijke termijn de markt verlaat of haar bankactiviteiten beëindigt (56). |
| --- | --- |

10.1.

| 10.2. | De nationale procedures voor het beheer van niet-afwikkelingsgevallen moeten verder worden geharmoniseerd door de afwikkelingsautoriteiten de bevoegdheid te verlenen een administratieve liquidatieprocedure te starten voor instellingen die aan de eerste twee afwikkelingsvoorwaarden voldoen, maar niet aan afwikkeling onderworpen zijn vanwege een negatieve beoordeling van het openbaar belang bij de afwikkeling (57). Dit zou de meest doeltreffende manier zijn om de mogelijkheid van een “onzekere” situatie voor een langere periode resoluut aan te pakken. |
| --- | --- |

10.2.

| 10.3. | De ECB steunt het verlenen van de bevoegdheid aan de bevoegde autoriteit om de vergunning in te trekken van kredietinstellingen die falen of waarschijnlijk zullen falen, maar niet worden afgewikkeld (58). Tegelijkertijd mogen de wijzigingen geen automatisme invoeren, zodat de terugtrekking wordt gehandhaafd als een discretionaire bevoegdheid van de ECB in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad (59). |
| --- | --- |

10.3.

| 10.4. | Met betrekking tot het voorstel om vast te stellen dat de intrekking van de vergunning een toereikende voorwaarde is voor het opstarten van een liquidatie (60), acht de ECB het van het grootste belang onbedoelde gevolgen in de vorm van tegenstrijdige interpretaties of uiteenlopende nationale omzetting te vermijden. Het belangrijkste voorstel van de Commissie om “onzekere” situaties aan te pakken, bepaalt dat wanneer een afwikkelingsautoriteit vaststelt dat een kredietinstelling aan alle afwikkelingsvoorwaarden voldoet, met uitzondering van de voorwaarde van openbaar belang, de betrokken nationale autoriteit ook de bevoegdheid moet hebben om onverwijld de procedure voor de liquidatie van de kredietinstelling te starten (61). Het voorstel dat de intrekking van de vergunning een “toereikende” voorwaarde voor de liquidatie is, zou de lidstaten kunnen aanmoedigen om af te zien van een passende omzetting van dit belangrijke vereiste om de nationale instanties bevoegdheden te verlenen (62). Een dergelijke benadering zou kunnen leiden tot de onjuiste uitlegging dat de intrekking van de vergunning door de toezichthouder de exclusieve aanleiding zou zijn voor het starten van een liquidatieprocedure, zonder dat rekening wordt gehouden met het eerdere besluit van de afwikkelingsautoriteit over de vraag of aan de voorwaarden voor afwikkeling is voldaan. Deze aanpak zou kunnen leiden tot een praktijk waarbij nationale bestuursrechtelijke of gerechtelijke instanties het starten van een liquidatieprocedure uitstellen totdat de vergunning is ingetrokken. Dit zou voorbijgaan aan de mogelijkheid dat het in sommige gevallen passender zou zijn om de liquidatieprocedure te starten terwijl de kredietinstelling nog over een bankvergunning beschikt. In het licht van deze overwegingen doet de ECB de aanbeveling dat de intrekking van een vergunning geen geharmoniseerde voorwaarde is voor de liquidatie van kredietinstellingen. |
| --- | --- |

10.4.

11.   Onherroepelijke betalingsverplichtingen aan het GAF

| 11.1. | De ECB beveelt ten zeerste aan het aandeel onherroepelijke betalingsverplichtingen niet te verhogen van 30 % tot 50 % van het totaalbedrag van de vooraf te betalen bijdragen van instellingen aan het GAF en gefinancierde afwikkelingsfinancieringsregelingen (63). De praktijk van kredietinstellingen die onherroepelijke betalingsverplichtingen zijn aangegaan, heeft aangetoond dat de door sommige kredietinstellingen toegepaste behandeling het risico kan inhouden dat hun tier 1-kernkapitaal te hoog wordt overschat. Dit zou aanleiding kunnen geven tot het nemen van toezichtmaatregelen om dat risico te beperken indien uit de beoordeling van de situatie van de kredietinstelling blijkt dat een dergelijk risico bestaat en ongedekt blijft. |
| --- | --- |

11.1.

| 11.2. | De achtergrond van deze prudentiële kwestie is dat veel kredietinstellingen om boekhoudkundige redenen geen onherroepelijke betalingsverplichting als verplichting opnemen, maar deze van hun balans houden en tegelijkertijd de zekerheden in de vorm van contanten als actief registreren, zonder kosten in de winst- en verliesrekening te boeken. Op die manier wordt het tier 1-kernkapitaal van de kredietinstelling overschat omdat het geen weerspiegeling is van het feit dat de als zekerheid aan het afwikkelingsfonds bijgedragen middelen niet kunnen worden teruggevonden zonder een overeenkomstige contante betaling. Het bestaan van een prudentieel risico in verband met onherroepelijke betalingsverplichtingen is ook door het Gerecht erkend (64). Er zij op gewezen dat zelfs de voorgestelde verduidelijkingen deze kwestie niet zouden oplossen (65). |
| --- | --- |

11.2.

| 11.3. | In elk geval is de ECB ingenomen met de verduidelijkingen (66) dat wanneer een kredietinstelling niet langer binnen het toepassingsgebied van de GAM-verordening of de BHA-richtlijn valt en niet langer onderworpen is aan de verplichting om bijdragen aan het GAF te betalen, de afwikkelingsautoriteit de onherroepelijke aangegane en nog verschuldigde betalingsverplichtingen zal opeisen. Deze wijziging bevestigt voorts dat kredietinstellingen in geen geval de gestelde zekerheden in contanten kunnen terugkrijgen om de onherroepelijke betalingsverplichtingen te garanderen, tenzij een overeenkomstige betaling aan het afwikkelingsfonds wordt gedaan, waardoor dergelijke zekerheden in contanten van het tier 1-kernkapitaal van de kredietinstellingen moeten worden afgetrokken. |
| --- | --- |

11.3.

| 11.4. | Aangezien sommige kredietinstellingen deze bijdragen aan het GAF niet als uitgave registreren tijdens de opbouw van het fonds, zouden zij deze bijdragen ten slotte als uitgave moeten registreren wanneer het fonds wordt gebruikt. Hoewel het effect op de prudentiële ratio’s wordt beperkt door de prudentiële aftrekkingen die door de ECB worden toegepast, verhogen onherroepelijke betalingsverplichtingen de winsten van kredietinstellingen in kalme economische tijden (wanneer het GAF wordt opgebouwd) en verergeren zij de verliezen in crisissituaties (wanneer het GAF wordt gebruikt), waardoor een procyclisch besmettingskanaal ontstaat. Daarom beschouwt de ECB onherroepelijke betalingsverplichtingen, wanneer deze tijdens de opbouwfase van het GAF niet als een uitgave worden geregistreerd, als problematisch vanuit het oogpunt van het systeemrisico en stelt zij voor het gebruik ervan tot een minimum te beperken. |
| --- | --- |

11.4.

12.   Naleving van minimumvereisten voor eigen vermogen in aanmerking komende passiva (daisychains)

| 12.1. | De voorgestelde wijzigingen met betrekking tot daisychains stelt de afwikkelingsautoriteiten in staat om bepaalde dochterondernemingen toe te staan op geconsolideerde basis te voldoen aan de interne MREL-vereisten (67), in plaats van op individuele basis. Voor deze mogelijkheid gelden twee reeksen waarborgen (68). Ten eerste is het voor de af te wikkelen entiteiten die een (gemengde) financiële EU-moederholding zijn vereist dat de dochteronderneming de enige directe dochteronderneming is in handen van de afwikkelingsentiteit en dat zowel de afwikkelingsentiteit als de dochteronderneming in dezelfde lidstaat zijn gevestigd en deel uitmaken van dezelfde afwikkelingsgroep. Als alternatief is voor andere soorten af te wikkelen entiteiten vereist dat de dochteronderneming onderworpen is aan een pijler 2-vereiste of een gecombineerd buffervereiste op geconsolideerde basis. Ten tweede moet de afwikkelingsautoriteit hebben geconcludeerd dat de naleving van de interne MREL-vereisten op geconsolideerde basis geen negatieve invloed heeft op de afwikkelbaarheid van de betrokken groep, of op de toepassing van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden op die intermediaire entiteit of op andere entiteiten in diezelfde afwikkelingsgroep. |
| --- | --- |

12.1.

| 12.2. | Met betrekking tot afwikkelingsentiteiten die geen (gemengde) financiële EU-moederholdings zijn, wordt een verband gelegd met een pijler 2-vereiste dat op geconsolideerde basis aan de dochteronderneming wordt opgelegd. De ECB merkt op dat de geconsolideerde of gesubconsolideerde vereisten die worden opgelegd aan een dochteronderneming binnen een bankgroep in de Unie, moeten worden vastgesteld in overeenstemming met de relevante voorwaarden van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (69) (hierna de “verordening kapitaalvereisten” (VKV)) en Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (70) (hierna de “richtlijn kapitaalvereisten” (RKV) genoemd). Wanneer de dochterinstelling bijvoorbeeld noch een moederinstelling in een lidstaat is, noch dochterondernemingen in derde landen heeft, kan de toezichthouder de naleving van bepaalde verplichtingen uit hoofde van de VKV en de RKV (71) alleen op gesubconsolideerde basis verlangen indien dit voor toezichtdoeleinden gerechtvaardigd is door de specifieke kenmerken van het risico of van de kapitaalstructuur van een instelling of indien de lidstaten nationale wetgeving vaststellen op grond waarvan activiteiten binnen een bankgroep structureel moeten worden gescheiden (72). |
| --- | --- |

12.2.

13.   Andere aspecten in verband met het kader voor depositoverzekeringen

| 13.1. | In de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels wordt een aantal andere wijzigingen van het kader voor depositoverzekeringen voorgesteld (73). De ECB is ingenomen met de wijzigingen die tot verdere harmonisatie leiden en de toolkit van de autoriteiten in CMDI-kader uitbreiden. |
| --- | --- |

13.1.

| 13.2. | Enkele van de voorgestelde wijzigingen van de richtlijn depositogarantiestelsels zijn een bron van zorg voor de ECB. Ten eerste hebben de voorgestelde wijzigingen van de richtlijn depositogarantiestelsels tot doel de toezichthouder te verplichten ervoor te zorgen dat kredietinstellingen hun verplichtingen als leden van het depositogarantiestelsel nakomen (74). De bevoegdheden van de toezichthouder uit hoofde van de RKV kunnen alleen worden gebruikt om de daarin vastgestelde doelstellingen te verwezenlijken en kunnen niet worden uitgebreid tot kwesties die daarmee geen verband houden, zoals het niet nakomen door kredietinstellingen van hun verplichtingen als DGS-leden. Bovendien zijn de DGS-autoriteiten veel beter in staat om een dergelijke naleving te beoordelen en moeten zij in plaats daarvan over de relevante handhavingsbevoegdheden beschikken. Daarom beveelt de ECB aan dit voorstel te heroverwegen. |
| --- | --- |

13.2.

| 13.3. | Ten tweede suggereert de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels dat depositogarantiestelsels hun tegoeden op rekeningen van de nationale centrale bank (NCB) mogen aanhouden (75). Hoewel het openen van dergelijke rekeningen in overeenstemming zou zijn met het Verdrag (76), kan deze bepaling ertoe leiden dat de statuten van sommige nationale centrale banken krachtens nationaal recht moeten worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat zowel publieke als particuliere depositogarantiestelsels in aanmerking komen om de nodige rekeningen te openen. Bovendien zou financiering door een NCB van een depositogarantiestelsel, bijvoorbeeld door de uitbreiding van geoorloofde voorschotten met betrekking tot de rekening van een depositogarantiestelsel bij een NCB, niet verenigbaar zijn met het verbod op monetaire financiering voor zover het depositogarantiestelsel kan worden aangemerkt als een “publiekrechtelijk lichaam” in de zin van artikel 123, lid 1, van het Verdrag (77). |
| --- | --- |

13.3.

14.   Vergemakkelijking van de overdracht van DGS-bijdragen

| 14.1. | Indien een kredietinstelling op dit moment niet langer lid is van een depositogarantiestelsel en zich aansluit bij een ander depositogarantiestelsel, of als sommige van haar activiteiten aan een ander depositogarantiestelsel worden overgedragen, draagt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst slechts een klein deel van de eerdere bijdragen van de kredietinstelling over aan het nieuwe depositogarantiestelsel. Met ingang van 2024 kan de mogelijkheid om bijdragen over te dragen volledig worden stopgezet wanneer de depositogarantiestelsels hun streefbedrag hebben bereikt, aangezien alleen de bijdragen van de laatste 12 maanden kunnen worden overgedragen. Indien een kredietinstelling haar deelname aan een depositogarantiestelsel wijzigt zal dit leiden tot een financieringsoverschot in het depositogarantiestelsel van oorsprong, aangezien de door dit depositogarantiestelsel gedekte risico’s worden verminderd terwijl de financiële middelen ervan zeer vergelijkbaar blijven. Anderzijds ontstaat in het ontvangende depositogarantiestelsel een financieringstekort, aangezien de overgedragen middelen niet in verhouding staan tot de overgedragen risico’s. Dit tekort moet worden opgevuld door de overdragende kredietinstelling of alle deelnemers aan het ontvangende depositogarantiestelsel. Het huidige kader voor depositoverzekeringen behandelt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst gunstiger, ten koste van de overdragende kredietinstelling en/of de deelnemers van het ontvangende depositogarantiestelsel. Indien het kader voor depositoverzekeringen ongewijzigd blijft, brengt het aanzienlijke verzonken kosten met zich mee voor een kredietinstelling die haar deelname aan een depositogarantiestelsel wijzigt. Dit vormt een wezenlijke belemmering voor de doelstelling om de interne markt voor bankdiensten in de Unie te bevorderen. |
| --- | --- |

14.1.

| 14.2. | De ECB betreurt dat het voorstel van de Commissie niet in overeenstemming is met de aanbeveling van de EBA (78) om de EBA de opdracht te geven om een methode te ontwikkelen om deze tekortkoming in het kader voor depositoverzekeringen aan te pakken. De ECB stelt voor om de EBA de opdracht te geven om een methode te ontwikkelen voor de berekening van het bedrag van de over te dragen bijdragen om te zorgen voor overeenstemming met de overgedragen risico’s. Dit zou het financieringsoverschot in het depositogarantiestelsel in de lidstaat van herkomst en financieringskloven in het ontvangende depositogarantiestelsel tot een minimum beperken en aldus onnodige kosten voor de overdragende kredietinstelling en andere leden van het ontvangende depositogarantiestelsel voorkomen. Een dergelijke methode moet een evenwicht bieden tussen de belangen van de betrokken depositogarantiestelsels en moet de financiële stabiliteit in het gehele systeem in stand houden. |
| --- | --- |

14.2.

15.   Uitwisseling van informatie

| 15.1. | Het voorgestelde wetgevingspakket heeft tot doel de bepalingen inzake de uitwisseling van informatie in het kader van crisisbeheersing verder aan te scherpen (79). |
| --- | --- |

15.1.

| 15.2. | De ECB ondersteunt een uitgebreide en tijdige uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten en afwikkelingsautoriteiten met het oog op crisisbeheersing. De ECB en de GAR beschikken reeds over een uitgebreid bilateraal memorandum van overeenstemming dat een dergelijke uitwisseling faciliteert (80). Het memorandum voorziet in meerdere kanalen voor informatie-uitwisseling en samenwerking, om ervoor te zorgen dat de GAR wordt geïnformeerd over relevante ontwikkelingen met betrekking tot entiteiten die onder rechtstreeks toezicht van de ECB staan. |
| --- | --- |

15.2.

| 15.3. | De ECB maakt zich evenwel zorgen over de voorgestelde wijzigingen van de GAM-verordening en de BHA-richtlijn, op grond waarvan de ECB en andere leden van het ESCB verplicht worden de GAR alle informatie te verstrekken die nodig is voor de uitvoering van de taken van de GAR in het kader van de GAM-verordening (81) en de Commissie alle informatie te verstrekken die zij nodig heeft om haar taken in het kader van de BHA-richtlijn die verband houden met beleidsontwikkeling, met inbegrip van de voorbereiding van effectbeoordelingen en de voorbereiding van en onderhandelingen over wetgevingsvoorstellen (82), uit te voeren. |
| --- | --- |

15.3.

| 15.4. | Het materiële toepassingsgebied van deze verplichtingen is niet duidelijk en daarom zou een nadere specificatie van het soort informatie dat aan de GAR en de Commissie moet worden verstrekt welkom zijn. Met name kunnen nieuwe bepalingen inzake de uitwisseling van informatie die in de BHA-richtlijn moeten worden opgenomen, alleen van toepassing zijn op het onderwerp van die richtlijn. Een dergelijke informatie-uitwisseling zou bijvoorbeeld geen informatie omvatten met betrekking tot het prudentieel toezicht op kredietinstellingen of de activiteiten van de Commissie op het gebied van beleidsontwikkeling. De ECB begrijpt dat deze informatie-uitwisseling alleen betrekking informatie in geaggregeerde vorm betreft die geen betrekking heeft op individuele kredietinstellingen. Daarnaast zou de ECB graag samenwerkingsregelingen met de Commissie opstellen om te zorgen voor een doeltreffende en vlotte overdracht van deze informatie. Tenslotte begrijpt de ECB dat vertrouwelijke informatie aan de Commissie zal worden doorgegeven in overeenstemming met de relevante sectorspecifieke Uniewetgeving tot vaststelling van de bescherming van vertrouwelijke informatie en de uitzonderingen op die bescherming. |
| --- | --- |

15.4.

| 15.5. | Er zij ook aan herinnerd dat vertrouwelijke statistische gegevens alleen aan de GAR en de Commissie mogen worden toegezonden overeenkomstig het toepasselijke Unierecht inzake de bescherming van vertrouwelijke informatie. Met name biedt artikel 8, lid 4 bis, van Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad (83) de leden van het ESCB de mogelijkheid vertrouwelijke statistische gegevens (84) toe te zenden aan de autoriteiten of organen van de lidstaten en de Unie die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op financiële instellingen, markten en infrastructuren of voor de stabiliteit van het financiële stelsel, voor zover een op het detailniveau dat noodzakelijk is voor de uitvoering van hun respectieve taken. Krachtens hetzelfde artikel moeten de autoriteiten of organen die vertrouwelijke statistische gegevens ontvangen, alle nodige wetgevende. administratieve, technische en organisatorische maatregelen nemen die nodig zijn voor het waarborgen van de fysieke en logische bescherming van vertrouwelijke statistische gegevens. Op basis daarvan en op verzoek van de GAR zendt de ECB vertrouwelijke statistische gegevens toe aan de GAR. |
| --- | --- |

15.5.

16.   Doorgifte van persoonsgegevens

| 16.1. | Hoewel het voorgestelde wetgevingspakket tot doel heeft de bepalingen inzake de uitwisseling van informatie in het kader van crisisbeheersing verder te verbeteren, heeft het wetgevingspakket geen betrekking op de bescherming van persoonsgegevens, hetgeen een belangrijk onderwerp en een grondrecht is. De GAM-verordening zou duidelijker richtsnoeren voor de uitwisseling van persoonsgegevens en passende waarborgen voor betrokkenen kunnen bieden om te zorgen voor een billijk evenwicht tussen de verschillende belangen die op het spel staan. |
| --- | --- |

16.1.

| 16.2. | Bovendien heeft de ervaring geleerd dat met de naleving van de regels inzake gegevensbescherming meer tijd gemoeid om de nodige handelingen uit te voeren voordat de relevante informatie kan worden uitgewisseld. Deze extra tijd kan tot mogelijke vertragingen leiden. Dit zou met name problematisch zijn in de context van een crisissituatie, wanneer de GAR bijvoorbeeld snel informatie nodig heeft om zich voor te bereiden op een afwikkeling. Daarom zou het nodig kunnen zijn specifieke bepalingen in te voeren om de procedurele vereisten inzake gegevensbescherming tijdelijk te versoepelen teneinde een billijk evenwicht te waarborgen tussen de verschillende belangen die in die crisisomstandigheden op het spel staan.
  Voor zover de ECB wijzigingen van de voorgestelde verordening en de richtlijnen aanbeveelt, worden daartoe in een apart technisch werkdocument specifiek onderbouwde formuleringsvoorstellen opgenomen met een toelichting. Het technische werkdocument is in het Engels beschikbaar op EUR-Lex. |
| --- | --- |

16.2.

Voor zover de ECB wijzigingen van de voorgestelde verordening en de richtlijnen aanbeveelt, worden daartoe in een apart technisch werkdocument specifiek onderbouwde formuleringsvoorstellen opgenomen met een toelichting. Het technische werkdocument is in het Engels beschikbaar op EUR-Lex.

Gedaan te Frankfurt am Main, 5 juli 2023.

De president van de ECB

Christine LAGARDE

---

(1)  COM (2023) 226 final.

1

(2)  COM (2023) 227 final.

2

(3)  COM (2023) 228 final.

3

(4)  COM (2023) 229 final.

4

(5)  Zie Advies CON/2017/6 van de Europese Centrale Bank van 8 maart 2017 inzake een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/59/EU wat betreft de rang van ongedekte schuldinstrumenten in de insolventierangorde (PB C 132 van 26.4.2017, blz. 1) en Advies CON/2017/47 van de Europese Centrale Bank van 8 november 2017 over herzieningen van het crisisbeheersingskader van de Unie (PB C 34 van 31.1.2018, blz. 17). Alle ECB-adviezen zijn beschikbaar op EUR-Lex. Zie ook de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie betreffende de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, beschikbaar op de website van de ECB op www.ecb.europa.eu.

5

(6)  Zie de toelichting bij de voorgestelde wijzigingen van de GAM-verordening, blz. 5 en 10.

6

(7)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie betreffende de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 1.

7

(8)  Zie de toelichting bij de voorgestelde wijzigingen van de GAM-verordening, blz. 19 en 10.

8

(9)  Zie de verklaring van de Eurogroep over de toekomst van de bankenunie van 16 juni 2022, beschikbaar op de website van de Raad van de Europese Unie op www.consilium.europa.eu.

9

(10)  Zie punt 1.1 van Advies CON/2016/26 van de Europese Centrale Bank van 20 april 2016 inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 met het oog op de instelling van een Europees depositoverzekeringsstelsel (PB C 252 van 12.7.2016, blz. 1).

10

(11)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 1-4 en 14-15.

11

(12)  Zie punt1.1 van Advies CON/2016/26.

12

(13)  Zie de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, de Europese Centrale Bank, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering als bijdrage aan de voltooiing van de bankenunie (COM (2023) 225 final).

13

(14)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 2-4 en 5-6.

14

(15)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB L 225 van 30.07.2014, blz. 1).

15

(16)  Zie artikel 1, punt 15), van de ontwerpverordening, waarbij artikel 13 van GAM-verordening wordt gewijzigd.

16

(17)  Richtlijn 2014/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) Nr. 1093/2010 en (EU) Nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 190).

17

(18)  Zie artikel 1, punt 15), van de ontwerpverordening, waarbij artikel 13 van GAM-verordening wordt gewijzigd.

18

(19)  Zie artikel 1, punt 15), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij artikel 13 van GAM-verordening wordt gewijzigd.

19

(20)  Zie artikel 1, punt 15), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij artikel 13 van GAM-verordening wordt gewijzigd.

20

(21)  Zie overweging 14 en artikel 1, punt (16), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 13 quater wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

21

(22)  Memorandum van overeenstemming tussen de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Europese Centrale Bank inzake samenwerking en informatie-uitwisseling, beschikbaar in het Engels op EUR-Lex.

22

(23)  Zie artikel 1, punt (16), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 13 quater wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

23

(24)  Zie artikel 27, lid 1, punt h), van de BHA-richtlijn.

24

(25)  Zie artikel 1, punt (16), van de ontwerpverordening, waarbij een nieuw artikel 13 quater wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

25

(26)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 2-4 en 6-7.

26

(27)  Zie artikel 1, punt (20), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 18 bis, lid 2, wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

27

(28)  Zie artikel 1, punt (20), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 18 bis wordt ingevoegd in de GAM-verordening en artikel 1, punt (19), van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn, waarbij een nieuw artikel 32 quater wordt ingevoegd in de BHA-richtlijn.

28

(29)  Zie artikel 1, punt (20), van voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 18 bis lid , punt b) wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

29

(30)  Zie artikel 1, punt (12), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij artikel 11 van richtlijn depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

30

(31)  Zie artikel 1, punt (19),(b) van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij artikel 18, lid 4, punt d), van GAM-verordening wordt gewijzigd.

31

(32)  Zie artikel 1, punt (17),(b) van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn, waarbij artikel 32, lid 4, punt d), van BHA-richtlijn wordt gewijzigd.

32

(33)  Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake de depositogarantiestelsels (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 149).

33

(34)  Zie artikel 1, punt (20), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 18 b, lid 1, punt h) wordt ingevoegd in de GAM-verordening en artikel 1, punt (19), van de voorgestelde wijzigingen van BHA-richtlijn, waarbij een nieuw artikel 32 quater, lid 1, punt d), wordt ingevoegd in de BHA-Richtlijn.

34

(35)  Zie artikel 1, punt (13), van de ontwerpverordening, waarbij een nieuw artikel 11 sexies wordt ingevoegd in de richtlijn depositogarantiestelsels.

35

(36)  Zie overweging 30 van de voorgestelde wijzigingen van de richtlijn depositogarantiestelsels.

36

(37)  Zie artikel 1, punt (13), van de voorgestelde wijzigingen van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij een nieuw artikel 11 sexies lid 5, wordt ingevoegd in de richtlijn depositogarantiestelsels.

37

(38)  Zie overweging 15 en artikel 1, punt (16), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 13 quater wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

38

(39)  Zie overweging 15 van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening.

39

(40)  Zie overweging 16 van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening.

40

(41)  Zie bijvoorbeeld artikel 1, punt (56), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn-depositogarantiestelsels, waarbij artikel 109 van richtlijn depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

41

(42)  Zie artikel 1, punt (13), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij een nieuw artikel 11 sexies wordt ingevoegd in de richtlijn depositogarantiestelsels.

42

(43)  Zie artikel 1, punt (55), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij artikel 108, lid 1, van richtlijn-depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

43

(44)  Zie artikel 1, punt (24), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij artikel 27, lid 7, van richtlijn depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

44

(45)  Zie artikel 1, punt (24),(a), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij artikel 27, lid 7, van de GAM-verordening wordt gewijzigd.

45

(46)  Zie IMF, Financial Sector Assessment Program — Technical Note — Bank Resolution and Crisis Management (2018), blz. 6 en 30, beschikbaar op de website van het IMF onder: www.imf.org.

46

Financial Sector Assessment Program — Technical Note — Bank Resolution and Crisis Management

(47)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie betreffende de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 4.

47

(48)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 3 en 11. De ECB moedigde de Commissie aan de haalbaarheid te onderzoeken van oplossingen zoals de totstandbrenging van een Europees kader voor administratieve liquidatie — ondersteund door EDIS — om ervoor te zorgen dat faillissementen van dergelijke kredietinstellingen op een efficiënte en geharmoniseerde manier worden behandeld.

48

(49)  Zie overweging 26 en artikel 1, punt (23), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 21 wordt ingevoegd in de GAM-verordening.

49

(50)  Zie artikel 1, punt (55),(a), van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn, waarbij artikel 108, lid 1, van de BHA-richtlijn wordt gewijzigd.

50

(51)  Zie de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 4 en 13.

51

(52)  Voor meer informatie over de Amerikaanse aanpak, die een voorrangsregel voor deposanten met één niveau en een aanzienlijke afhankelijkheid van overdrachtsstrategieën omvat, zie de toespraak van Andrea Enria, voorzitter van de raad van toezicht van de ECB, “Of temples and trees: on the road to completing the European banking union”, beschikbaar op de ECB-website voor bankentoezicht onder: www.bankingsupervision.europa.eu.

52

Of temples and trees: on the road to completing the European banking union

(53)  Zie punt 2.3.2 van Advies CON/2017/6.

53

(54)  Zie artikel 32 ter van de BHA-richtlijn.

54

(55)  Zie artikel 1, punt (18), van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij artikel 32 ter van richtlijn depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

55

(56)  Zie punt 3.2. van Advies CON/2020/25; de bijdrage van de ECB aan de gerichte raadpleging van de Europese Commissie over de herziening van het kader voor crisisbeheersing en depositoverzekering, blz. 2 en 8.

56

(57)  Zie ook punt 8.6. hierboven.

57

(58)  Zie artikel 1, punt (18), van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn , waarbij artikel 32 ter, lid 3, van BHA-richtlijn wordt gewijzigd.

58

(59)  Zie artikel 4, lid 1, punt a) en artikel 14, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

59

(60)  Zie overweging 16 en artikel 1, punt (18), van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn , waarbij artikel 32 ter, lid 4, van de BHA-richtlijn wordt gewijzigd.

60

(61)  Zie overweging 16 en artikel 1, punt (18), van de voorgestelde wijziging van de BHA-richtlijn , waarbij artikel 32 ter, leden 1 en 2, van de BHA-richtlijn worden gewijzigd.

61

(62)  Zie artikel 1, punt (18), van de voorgestelde wijzigingen van de BRRD, waarbij artikel 32 ter, lid 1, van de BHA-richtlijn wordt gewijzigd en waarin wordt bepaald dat de bevoegde nationale bestuursrechtelijke of gerechtelijke autoriteit de bevoegdheid heeft om onverwijld de procedure op te starten om de instelling of entiteit op ordelijke wijze te liquideren.

62

(63)  Zie artikel 1, punt (37),(a), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij artikel 70, lid 3, van de GAM-verordening en artikel 1, punt (53),(a), van de voorgestelde wijziging van de BHA-Richtlijn, waarbij artikel 103, lid 3, van de BHA-richtlijn wordt gewijzigd.

63

(64)  Zie het arrest van 9 september 2020, BNP Paribas/Europese Centrale Bank, T-150/18 en T-345/18, EU:T:2020:394, punt 78.

64

BNP Paribas/Europese Centrale Bank,

(65)  Zie artikel 1, punt (37),(b), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 70, lid 3 bis, wordt ingevoegd in de GAM-verordening en artikel 1, punt (53),(b) van de voorgestelde wijzigingen van de BHA-richtlijn , waarbij een nieuw artikel 103, lid 3 bis, wordt ingevoegd in de BHA-richtlijn.

65

(66)  Zie artikel 1, punt (37),(b), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij een nieuw artikel 70, lid 3 bis, wordt ingevoegd in de GAM-verordening en artikel 1, punt (53),(b) van de voorgestelde wijzigingen van de BHA-richtlijn , waarbij een nieuw artikel 103, lid 3 bis, wordt ingevoegd in de BHA-richtlijn.

66

(67)  Zie artikel 1, punt (3),(a), en artikel 2, punt (7),(a), van de voorgestelde wijzigingen met betrekking tot daisychains, waarbij respectievelijk artikel 45 septies, lid 1, van de BHA-richtlijn en artikel 12 octies, lid 1, van de GAM-verordening worden gewijzigd.

67

(68)  Zie artikel 1, punt (3),(a), en artikel 2, punt (7),(a), van de voorgestelde wijzigingen met betrekking tot daisychains, waarbij respectievelijk artikel 45 septies, lid 1, van de BHA-richtlijn en artikel 12 octies, lid 1, van de GAM-verordening worden gewijzigd.

68

(69)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

69

(70)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

70

(71)  Zie de delen twee tot en met ach van de VKV en titel VII van de RKV.

71

(72)  Zie artikel 11, lid 6, van de VKV.

72

(73)  De meeste van deze wijzigingen zijn terug te voeren op het advies van de Europese Bankautoriteit over de financiering van depositogarantiestelsels en het gebruik van depositogarantiefondsen (EBA/OP/2020/02), dat beschikbaar is op de website van de EBA onder: www.eba.europa.eu.

73

(74)  Zie artikel 1, punt (3),(a), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij artikel 4, lid 4, van de richtlijn depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

74

(75)  Zie artikel 1, punt (11),(e), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij een nieuw artikel 10, lid 7 bis, in de richtlijn depositogarantiestelsels wordt ingevoegd.

75

(76)  Zie artikel 17 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de “ESCB-statuten” genoemd), waarin is bepaald dat NCB’s voor de uitvoering van hun activiteiten rekeningen kunnen openen voor kredietinstellingen, publiekrechtelijke lichamen en andere marktdeelnemers.

76

(77)  Zie het Convergentieverslag 2022 van de ECB, punt 2.2.3 en Advies CON/202024.

77

(78)  Zie het advies van de Europese Bankautoriteit over de in aanmerking komende deposito’s, het dekkingsniveau en de samenwerking tussen depositogarantiestelsels (EBA/OP/2019/10), beschikbaar op de website van de EBA onder: www.eba.europa.eu.

78

(79)  Zie artikel 1, punten (25) en (43), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij de artikelen 30 en 88 van de GAM-verordening wordt gewijzigd.

79

(80)  Memorandum van overeenstemming tussen de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Europese Centrale Bank inzake samenwerking en informatie-uitwisseling.

80

(81)  Zie artikel 1, punt (29), van de voorgestelde wijziging van de GAM-verordening, waarbij artikel 34 van de GAM-verordening en artikel 1, punt (58) van de voorgestelde wijzigingen van de BHA-Richtlijn, waarbij een nieuw artikel 128 wordt ingevoegd in de BHA-richtlijn.

81

(82)  Zie artikel 1, punt (58), van de voorgestelde wijziging van de richtlijn depositogarantiestelsels, waarbij artikel 128 van richtlijn depositogarantiestelsels wordt gewijzigd.

82

(83)  Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank (PB L 318 van 27.11.1998, blz. 8). De rechtsbasis voor Verordening (EG) nr. 2533/98 is artikel 5.4 van de ESCB-statuten, waarin is bepaald dat de Raad, overeenkomstig de procedure van artikel 42 van de ESCB-statuten, onder meer de geheimhoudingsregeling vaststelt die van toepassing is op het verzamelen van statistische gegevens door de ECB, bijgestaan door de NCB’s.

83

(84)  Zoals gedefinieerd in artikel 1, punt (12), van Verordening (EG) nr. 2533/98.

84

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/34 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/34

---

Wisselkoersen van de euro (1)

30 augustus 2023

(2023/C 307/05)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,0886 |
| JPY | Japanse yen | 159,15 |
| DKK | Deense kroon | 7,4531 |
| GBP | Pond sterling | 0,85920 |
| SEK | Zweedse kroon | 11,8410 |
| CHF | Zwitserse frank | 0,9568 |
| ISK | IJslandse kroon | 142,70 |
| NOK | Noorse kroon | 11,5460 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 24,107 |
| HUF | Hongaarse forint | 379,85 |
| PLN | Poolse zloty | 4,4728 |
| RON | Roemeense leu | 4,9420 |
| TRY | Turkse lira | 29,1190 |
| AUD | Australische dollar | 1,6814 |
| CAD | Canadese dollar | 1,4764 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,5427 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,8250 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,4723 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 442,07 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 20,2170 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,9347 |
| IDR | Indonesische roepia | 16 590,26 |
| MYR | Maleisische ringgit | 5,0511 |
| PHP | Filipijnse peso | 61,800 |
| RUB | Russische roebel | |
| THB | Thaise baht | 38,145 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,2877 |
| MXN | Mexicaanse peso | 18,2478 |
| INR | Indiase roepie | 90,0188 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,0886

JPY

Japanse yen

159,15

DKK

Deense kroon

7,4531

GBP

Pond sterling

0,85920

SEK

Zweedse kroon

11,8410

CHF

Zwitserse frank

0,9568

ISK

IJslandse kroon

142,70

NOK

Noorse kroon

11,5460

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

24,107

HUF

Hongaarse forint

379,85

PLN

Poolse zloty

4,4728

RON

Roemeense leu

4,9420

TRY

Turkse lira

29,1190

AUD

Australische dollar

1,6814

CAD

Canadese dollar

1,4764

HKD

Hongkongse dollar

8,5427

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,8250

SGD

Singaporese dollar

1,4723

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 442,07

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

20,2170

CNY

Chinese yuan renminbi

7,9347

IDR

Indonesische roepia

16 590,26

MYR

Maleisische ringgit

5,0511

PHP

Filipijnse peso

61,800

RUB

Russische roebel

THB

Thaise baht

38,145

BRL

Braziliaanse real

5,2877

MXN

Mexicaanse peso

18,2478

INR

Indiase roepie

90,0188

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

V Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/35 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/35

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.11214 – MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2023/C 307/06)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | Mubadala Capital LLC (“Mubadala Capital”, Saudi-Arabië), dat onder zeggenschap staat van Mubadala Investment Company PJSC (Saudi-Arabië), |
| --- | --- |

—

Mubadala Capital LLC (“Mubadala Capital”, Saudi-Arabië), dat onder zeggenschap staat van Mubadala Investment Company PJSC (Saudi-Arabië),

| — | FIG Buyer GP (“Fortress Management”, Verenigde Staten), een nieuwgevormde entiteit die volledige eigendom is van leden van het huidige managementteam van Fortress Investment Group LLC, |
| --- | --- |

—

FIG Buyer GP (“Fortress Management”, Verenigde Staten), een nieuwgevormde entiteit die volledige eigendom is van leden van het huidige managementteam van Fortress Investment Group LLC,

| — | Fortress Investment Group LLC (“FIG”, Verenigde Staten). |
| --- | --- |

—

Fortress Investment Group LLC (“FIG”, Verenigde Staten).

Mubadala Capital en Fortress Management zullen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, punt b), van de concentratieverordening verkrijgen over het geheel van FIG.

De concentratie komt tot stand door de aankoop van aandelenbelangen en een commanditairevennootschapsovereenkomst.

2.

| — | Mubadala Capital is de vermogensbeheerdochter van MIC, |
| --- | --- |

—

Mubadala Capital is de vermogensbeheerdochter van MIC,

| — | Fortress Management is eigendom van leden van het huidige managementteam van FIG, |
| --- | --- |

—

Fortress Management is eigendom van leden van het huidige managementteam van FIG,

| — | FIG is een gediversifieerde beleggingsbeheerder. |
| --- | --- |

—

FIG is een gediversifieerde beleggingsbeheerder.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet steeds worden vermeld:

M.11214 - MUBADALA CAPITAL / FORTRESS MANAGEMENT / FIG

Opmerkingen kunnen per e-mail of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/37 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/37

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.11229 — MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2023/C 307/07)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | MFE-MEDIAFOREUROPE N.V. (“MFE”, Nederland), dat onder zeggenschap staat van Fininvest S.p.A. (Italië), |
| --- | --- |

—

MFE-MEDIAFOREUROPE N.V. (“MFE”, Nederland), dat onder zeggenschap staat van Fininvest S.p.A. (Italië),

| — | ProSiebenSat.1 Media SE (“P7S1”, Duitsland). |
| --- | --- |

—

ProSiebenSat.1 Media SE (“P7S1”, Duitsland).

MFE zal uitsluitende zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, punt b), van de concentratieverordening verkrijgen over het geheel van P7S1.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | MFE is een multinationale mediagroep die Italiaans- en Spaanstalige gratis tv-zenders en radiozenders exploiteert, content voor betaaltelevisie aanbiedt en commerciële activiteiten ontplooit die verband houden met de audiovisuele sector, waaronder de verkoop van reclame via verschillende distributieplatforms. |
| --- | --- |

—

MFE is een multinationale mediagroep die Italiaans- en Spaanstalige gratis tv-zenders en radiozenders exploiteert, content voor betaaltelevisie aanbiedt en commerciële activiteiten ontplooit die verband houden met de audiovisuele sector, waaronder de verkoop van reclame via verschillende distributieplatforms.

| — | P7S1 is een digitale en massamediaonderneming die actief is in de segmenten entertainment, dating en video, en handel en ventures, en zich richt op Duitstalige landen. |
| --- | --- |

—

P7S1 is een digitale en massamediaonderneming die actief is in de segmenten entertainment, dating en video, en handel en ventures, en zich richt op Duitstalige landen.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet steeds worden vermeld:

M.11229 — MFE-MEDIAFOREUROPE / PROSIEBENSAT1

Opmerkingen kunnen per e-mail of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 31.8.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 307/38 |
| --- | --- | --- | --- |

31.8.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 307/38

---

Bekendmaking van een goedgekeurde standaardwijziging van een productdossier van een beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding in de sector landbouwproducten en levensmiddelen, als bedoeld in artikel 6 ter, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie

(2023/C 307/08)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 6 ter, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER VAN EEN BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMING OF EEN BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDING UIT EEN LIDSTAAT

(Verordening (EU) nr. 1151/2012)

“Bardejovský Med / Med z Bardejova”

EU-nr.: PDO-SK-02778-AM01 - 14.6.2023

BOB (X) BGA ( )

1.   Naam van het product

“Bardejovský Med / Med z Bardejova”

2.   Lidstaat waartoe het geografische gebied behoort

Slowakije

3.   Autoriteit van de lidstaat die de standaardwijziging meedeelt

Bureau voor industriële eigendom van de Slowaakse Republiek

—

4.   Beschrijving van de goedgekeurde wijziging(en)

“BARDEJOVSKÝ MED / MED Z BARDEJOVA”

OORSPRONKELIJKE TEKST

Sparrenhoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |
| Glucose- en fructosegehalte: | minstens 60 % |
| Gehalte aan sporenelementen: | meer dan 1 % |
| Elektrische geleidbaarheid: | ten minste 100 mS/m |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte:

minstens 60 %

Gehalte aan sporenelementen:

meer dan 1 %

Elektrische geleidbaarheid:

ten minste 100 mS/m

De honing bevat zeer grote hoeveelheden mineralen en sporenelementen.

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie |
| --- | --- |
| 95-114 mm op de schaal van Pfund |
| Kristallisatie: | door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt |
| Geur: | zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma |
| Smaak: | delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak |

Kleur:

helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie

95-114 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt

Geur:

zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma

Smaak:

delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak

Lindehoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |
| Glucose- en fructosegehalte: | minstens 60 % |
| Gehalte aan sporenelementen: | meer dan 1 % |
| Elektrische geleidbaarheid: | ten minste 90 mS/m |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte:

minstens 60 %

Gehalte aan sporenelementen:

meer dan 1 %

Elektrische geleidbaarheid:

ten minste 90 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, 95-110 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- |
| Kristallisatie: | de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels |
| Geur: | kruidig met een sterk aroma van lindebloesem |
| Smaak: | licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt |

Kleur:

helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, 95-110 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels

Geur:

kruidig met een sterk aroma van lindebloesem

Smaak:

licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt

Honingdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| | voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |
| Glucose- en fructosegehalte: | minstens 60 % |
| Gehalte aan sporenelementen: | meer dan 1 % |
| Elektrische geleidbaarheid: | ten minste 95 mS/m |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte:

minstens 60 %

Gehalte aan sporenelementen:

meer dan 1 %

Elektrische geleidbaarheid:

ten minste 95 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, bruinrood, bruin tot donkerbruin |
| --- | --- |
| 95-110 mm op de schaal van Pfund |
| Kristallisatie: | snel, met vrij dikke kristallen |
| Geur: | licht kruidig |
| Smaak: | licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak |

Kleur:

helder, bruinrood, bruin tot donkerbruin

95-110 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

snel, met vrij dikke kristallen

Geur:

licht kruidig

Smaak:

licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak

NIEUWE TEKST:

Sparrenhoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |
| Glucose- en fructosegehalte: | ten minste 45 % |
| Elektrische geleidbaarheid: | ten minste 100 mS/m |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte:

ten minste 45 %

Elektrische geleidbaarheid:

ten minste 100 mS/m

De honing bevat zeer grote hoeveelheden mineralen en sporenelementen.

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie |
| --- | --- |
| meer dan 65 mm op de schaal van Pfund |
| Kristallisatie: | door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt |
| Geur: | zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma |
| Smaak: | delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak |

Kleur:

helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie

meer dan 65 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt

Geur:

zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma

Smaak:

delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak

Lindehoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |
| Glucose- en fructosegehalte: | ten minste 45 % |
| Elektrische geleidbaarheid: | ten minste 90 mS/m |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte:

ten minste 45 %

Elektrische geleidbaarheid:

ten minste 90 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, meer dan 65 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- |
| Kristallisatie: | de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels |
| Geur: | kruidig met een sterk aroma van lindebloesem |
| Smaak: | licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt |

Kleur:

helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, meer dan 65 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels

Geur:

kruidig met een sterk aroma van lindebloesem

Smaak:

licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt

Honingdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |
| Glucose- en fructosegehalte: | ten minste 45 % |
| Elektrische geleidbaarheid: | ten minste 95 mS/m |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte:

ten minste 45 %

Elektrische geleidbaarheid:

ten minste 95 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, meer dan 65 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- |
| Kristallisatie: | snel, met vrij dikke kristallen |
| Geur: | licht kruidig |
| Smaak: | licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak |

Kleur:

helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, meer dan 65 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

snel, met vrij dikke kristallen

Geur:

licht kruidig

Smaak:

licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak

De wijziging heeft gevolgen voor het enig document.

ENIG DOCUMENT

“Bardejovský Med / Med z Bardejova”

EU-nr.: PDO-SK-02778-AM01 - 14.6.2023

BOB (X) BGA ( )

1.   Naam/Namen [van de BOB of de BGA]

“Bardejovský Med / Med z Bardejova”

2.   Lidstaat of derde land

Slowakije

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie (zie bijlage XI)

Categorie 1.4. Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter enz.)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Bardejovský med / Med z Bardejova” omvat drie afzonderlijke producten:

sparrenhoningdauwhoning;

lindehoningdauwhoning; en

honingdauwhoning.

De honing wordt in vloeibare of gekristalliseerde vorm aangeboden.

Sparrenhoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte: ten minste 45 %

Elektrische geleidbaarheid: ten minste 100 mS/m

De honing bevat zeer grote hoeveelheden mineralen en sporenelementen.

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie, |
| --- | --- |
| 95-65 mm op de schaal van Pfund |
| Kristallisatie: | door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt |
| Geur: | zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma |
| Smaak: | delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak |

Kleur:

helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie,

95-65 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt

Geur:

zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma

Smaak:

delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak

Lindehoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte: ten minste 45 %

Elektrische geleidbaarheid: ten minste 90 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, meer dan 65 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- |
| Kristallisatie: | de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels |
| Geur: | kruidig met een sterk aroma van lindebloesem |
| Smaak: | licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt |

Kleur:

helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie, meer dan 65 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels

Geur:

kruidig met een sterk aroma van lindebloesem

Smaak:

licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt

Honingdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

| Watergehalte: | niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking |
| --- | --- |
| Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF): | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| | voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| Sucrosegehalte: | maximaal 5 g/100 g |

Watergehalte:

niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte:

maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte: ten minste 45 %

Elektrische geleidbaarheid: ten minste 95 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur: | helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie, |
| --- | --- |
| | meer dan 65 mm op de schaal van Pfund |
| Kristallisatie: | snel, met vrij dikke kristallen |
| Geur: | licht kruidig |
| Smaak: | licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak |

Kleur:

helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie,

meer dan 65 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie:

snel, met vrij dikke kristallen

Geur:

licht kruidig

Smaak:

licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Alle productiestappen van “Bardejovský med / Med z Bardejova”, van de plaatsing van de bijenkasten tot het afvullen van de potten, moeten plaatsvinden in het afgebakende geografische gebied.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Bardejovský med / Med z Bardejova” moet worden verpakt in het in punt 4 bedoelde afgebakende geografische gebied om de authenticiteit en de kwaliteit van het product beter te beschermen en de traceerbaarheid van en het toezicht op het product te waarborgen.

Dit is de enige manier om de kwaliteit te behouden en veranderingen van de fysisch-chemische en organoleptische kenmerken te voorkomen. Het vervoer van de goederen naar een nieuwe locatie gaat gepaard met veranderingen in temperatuur en vochtigheid en de opname van vreemde geuren, alsook met een verhoging van het HMF-gehalte en een achteruitgang van het diastase-gehalte. Door het product in het in punt 4 genoemde gebied te verpakken, daalt het risico dat het product wordt vermengd met honing die afkomstig is van buiten dit gebied.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

“Bardejovský med / Med z Bardejova” wordt gemaakt in het gebied van de Čergov-bergen in het district Bardejov, in de gemeenten Hertník, Šiba, Hervartov, Richvald, Kríže, Tarnov, Rokytov en Mokroluh, en in de volgende delen van de stad Bardejov: Koligrund, Bardejovská zábava, Poštárka en Bardejov-Mihaľov.

5.   Verband met het geografische gebied

De aanvraag tot registratie van de oorsprongsbenaming “Bardejovský Med / Med z Bardejova” is uitsluitend gebaseerd op de specifieke kwaliteit en kenmerken van het product, die voortvloeien uit de natuurlijke en menselijke factoren in het geografische gebied.

Het Čergov-gebergte ligt in het noordoosten van Slowakije. De bergketen is gevormd op een ondergrond van flysch met zandsteen en kleisteen. Het oppervlak is bedekt met gemengde bossen die worden gedomineerd door beuk, zilverspar en spar. Het Bardejov-gedeelte van de heuvels heeft homogene zilversparopstanden, waarin in één gebied ook hier en daar kleinbladige linden en beuken voorkomen. Het aandeel zilversparren in de bossen van dit afgebakende geografische gebied is zeer hoog en wordt op 70 % geraamd. Ongeveer 6 000 ha van het beboste gebied is bedekt met zilversparren en de bijenkasten in deze gebieden zijn stationair of nomadisch.

De hele Čergov-bergketen ligt in de koele klimaatzone, met gemiddelde temperaturen van -3 tot -6 °C in de winter en 14 tot 16 °C in de zomer, en een sneeuwlaag gedurende 120 tot 160 dagen per jaar. Gedurende 10 tot 30 dagen per jaar bedraagt de temperatuur 25 °C of meer in het gebied. Het klimaat is vrij koel en vochtig, waardoor geschikte omstandigheden ontstaan voor de levenscyclus van de groene zilverspartakluis (Cinara pectinatae) van de Lachnidea-familie, en voor de proliferatie ervan tot grote koloniën. De bladluis scheidt honingdauw af, een basisgrondstof voor de productie van “Bardejovský Med / Med z Bardejova”.

De bladluizen voeden zich door de takken van zilversparren of de bladeren of naalden van andere loofbomen of naaldbomen te doorboren en sap op te zuigen. Hun metabolisme kan een deel van de bestanddelen van het sap niet verwerken, waardoor ze het uitscheiden in de vorm van zoete druppels, die de bijen naar hun bijenkasten brengen en met specifieke stoffen (enzymen) verrijken; ze dikken ze in, slaan ze op in honingraten in de bijenkasten en maken er honing van. De Carnioolse honingbij (Apis mellifera carnica) wordt in dit gebied al lang gehouden en is aangepast aan de plaatselijke klimatologische omstandigheden en het verzamelen van honingdauw. De Carnioolse honingbij (Apis mellifera carnica) wordt in dit gebied al lang gehouden en is aangepast aan de plaatselijke klimatologische omstandigheden en het verzamelen van honingdauw.

Bijen produceren “Bardejovský Med / Med z Bardejova” in bijenkasten in permanente bijenhouderijen of in nomadische bijenkasten binnen de nauwkeurig bepaalde grenzen van de gemeenten in het afgebakende geografische gebied. De bijenkasten moeten zijn vervaardigd van natuurlijk materiaal, namelijk hout. De bijen mogen niet worden gehouden in kasten van kunststof of polystyreen.

De honing wordt verkregen uit honingraten door centrifugering met honingslingers. Centrifugering vindt plaats wanneer de honing rijp is en het watergehalte niet meer dan 18 % bedraagt. Broedraat mag niet worden gecentrifugeerd. Tijdens het bijenteeltseizoen mogen in de bijenkasten geen chemische geneesmiddelen worden gebruikt. Het watergehalte van de honing mag niet worden verlaagd door technische verdamping. Na het centrifugeren wordt de honing gefilterd met zeven om onzuiverheden (was, bijen enz.) te verwijderen. Alleen onzuiverheden mogen uit de honing worden verwijderd, en er mag niets aan worden toegevoegd. De honing wordt vervolgens opgeslagen in daartoe bestemde recipiënten of kan onmiddellijk worden verpakt in glazen potten die bestemd zijn voor de eindverkoop aan de consument. Na centrifugering mag de honing, indien deze in recipiënten is opgeslagen, alleen vloeibaar worden gemaakt bij temperaturen van minder dan 45 °C. Het volledige proces van centrifugeren en verpakken van de honing mag alleen plaatsvinden in een bedrijf dat daarvoor is aangewezen en erkend door de bevoegde regionale overheidsdienst voor veterinaire zaken en voedsel, en dat zich in het afgebakende gebied bevindt.

Bijenhouders verzamelen honing op een traditionele, ambachtelijke wijze, die nauw verbonden is met het gebied. De vaardigheid van de plaatselijke imkers schuilt in hun keuze van de locaties om de bijenstallen te plaatsen, de manier waarop de honing wordt verkregen, het centrifugeren ervan en de beginselen van opslag en decantering van de honing. In de roker wordt alleen oud rottend hout van lokale bomen gebruikt, dat onschadelijke en niet-irriterende rook oplevert. Tijdens het bijenteeltseizoen mogen bijen niet worden gevoederd met suiker of ander voeder. De honingraten worden op traditionele wijze ontzegeld met een vork. De honing wordt uit het raam geëxtraheerd door centrifugering, zonder gebruik te maken van warmte. Hij wordt niet gepasteuriseerd.

De specificiteit van “Bardejovský Med / Med z Bardejova” is voornamelijk gelegen in het feit dat zowel lindehoningdauw als honingdauwhoning ook sparrenhoningdauw bevat, die van invloed is op hun kleur, gaande van donkerbruin tot zwart; de samenstelling zorgt voor een zeer delicate smaak. Deze specifieke kwaliteit is toe te schrijven aan de samenstelling en het hoge gehalte aan flavonoïden, mineralen en sporenelementen. Honing die op deze manier wordt geproduceerd, wordt gekenmerkt door een vrij dikke consistentie, een delicate smaak, een donkere kleur en een specifiek aroma. De honing bevat zeer grote hoeveelheden mineralen en sporenelementen.

De hoogwaardige “Bardejovský Med / MedMed z Bardejova”, die in onvervuilde natuurgebieden wordt geproduceerd, heeft verscheidene prijzen in de wacht gesleept op prestigieuze internationale beurzen. De kwaliteit van het product blijkt ook uit een tekst die op 5 juli 2016 in het dagblad Pravda werd gepubliceerd: “Zo werd een honingdauwhoning uit Bardejov een tijd geleden tot de maatstaf voor dit type producten uitgeroepen.” De krant Nový čas kopte op 14 oktober 2012: “Bardejov-honing is de beste ter wereld: Imker Jozef wint goud”.

“Bardejovský Med / Med z Bardejova” heeft nauwe banden met het gebied van oorsprong. De specifieke kwaliteiten van het product houden verband met het geografische gebied. Homogene sparrenopstanden groeien alleen in een zeer gunstige en schone omgeving. De microklimatologische omstandigheden, de hoogte boven de zeespiegel, het klimaat en de vochtigheid van het afgebakende gebied zorgen voor gunstige omstandigheden voor de voortplanting van bladluizen, die op hun beurt van invloed zijn op de productie van honingdauw. De bijenkasten bevinden zich in dichte sparrenbossen.

De elektrische geleidbaarheid van honingdauwhoning in het afgebakende geografische gebied is veel hoger dan de gebruikelijke geleidbaarheid van honingdauwhoning in andere gebieden. Deze elektrische geleidbaarheid is het gevolg van het hoge gehalte aan sporenelementen en mineralen, zoals magnesium, mangaan, ijzer, koper, kobalt, calcium, fosfor en andere. De aanwezigheid van deze mineralen en sporenelementen in de lokale ondergrond waar de sparrenopstanden groeien, geeft “Bardejovský med / Med z Bardejova” zijn specifieke kenmerken en kwaliteit. Deze zeldzame stoffen komen via het wortelsysteem in de takken van de sparren terecht en worden vervolgens afgescheiden door de bladluizen die zich voeden met hun sap. De bijen brengen ze vervolgens over naar hun bijenkasten, waar de honing wordt geproduceerd. Dit alles heeft gevolgen voor de samenstelling en de kwaliteit van de honing en geeft Bardejov-honing zijn kenmerkende eigenschappen.

In dit gebied wordt al gedurende een zeer lange en onafgebroken periode honing uit sparren geproduceerd. De ervaring en vaardigheden van de lokale bijenhouders komen tot uiting in de wijze waarop de honing wordt geproduceerd. Dankzij hun grote kunde kunnen lokale bijenhouders ook voldoen aan de vele eisen die aan de honingproductie worden gesteld en honing produceren met de specifieke kenmerken die voortvloeien uit het uitzonderlijke karakter van dit geografische gebied.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://www.indprop.gov.sk/swift_data/source/2023/CHOP_CHZO/%C5%A1pecifik%C3%A1cie/BARDEJOVSKY%20MED%20MED%20Z%20BARDEJOVA.pdf

---

(1)  PB L 179 van 19.6.2014, blz. 17.

---