# Dziennik Urzędowy C 151/2009

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2009.151.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 151 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 523 lipca 2009 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2009.151.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 151

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 523 lipca 2009

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | ZALECENIA |
| | Rada |
| 2009/C 151/01 | Zalecenie Rady z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną | 1 |
| 2009/C 151/02 | Zalecenie Rady z dnia 8 czerwca 2009 r. w sprawie działań w dziedzinie rzadkich chorób | 7 |
| | OPINIE |
| | Europejski Inspektor Ochrony Danych |
| 2009/C 151/03 | Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa | 11 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

2009/C 151/01

Zalecenie Rady z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną

1

2009/C 151/02

Zalecenie Rady z dnia 8 czerwca 2009 r. w sprawie działań w dziedzinie rzadkich chorób

7

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2009/C 151/03

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa

11

| | II   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 151/04 | Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  ) | 16 |
| 2009/C 151/05 | Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  ) | 19 |

II   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 151/04

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  )

1

16

2009/C 151/05

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  )

1

19

| | IV   Zawiadomienia |
| --- | --- |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 151/06 | Kursy walutowe euro | 23 |
| | ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2009/C 151/07 | Zawiadomienie o minimalnej wysokości, na której można korzystać z usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) nad niektórymi częściami terytorium Austrii, podanej przez Austrię zgodnie z art. 4 decyzji 2008/294/WE | 24 |

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 151/06

Kursy walutowe euro

23

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2009/C 151/07

Zawiadomienie o minimalnej wysokości, na której można korzystać z usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) nad niektórymi częściami terytorium Austrii, podanej przez Austrię zgodnie z art. 4 decyzji 2008/294/WE

24

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | PROCEDURY ADMINISTRACYJNE |
| | Komisja |
| 2009/C 151/08 | Zaproszenie do składania wniosków – Program Kultura (2007–2013) – Wdrożenie działań programowych: wieloletnie projekty współpracy, działania w ramach współpracy, działanie specjalne (kraje trzecie) oraz wspieranie podmiotów działających w dziedzinie kultury na szczeblu europejskim | 25 |

V   Ogłoszenia

PROCEDURY ADMINISTRACYJNE

Komisja

2009/C 151/08

Zaproszenie do składania wniosków – Program Kultura (2007–2013) – Wdrożenie działań programowych: wieloletnie projekty współpracy, działania w ramach współpracy, działanie specjalne (kraje trzecie) oraz wspieranie podmiotów działających w dziedzinie kultury na szczeblu europejskim

25

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/1 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/1

---

ZALECENIE RADY

z dnia 9 czerwca 2009 r.

w sprawie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną

2009/C 151/01

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 4 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1)

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 152 Traktatu stanowi, że działanie Wspólnoty, które uzupełnia polityki krajowe, powinno być nakierowane na poprawę zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom i dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. |
| --- | --- |

(1)

Art. 152 Traktatu stanowi, że działanie Wspólnoty, które uzupełnia polityki krajowe, powinno być nakierowane na poprawę zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom i dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia ludzkiego.

| (2) | Ocenia się, że w państwach członkowskich od 8–12 % pacjentów przyjmowanych do szpitala cierpi z powodu zdarzeń niepożądanych podczas korzystania z opieki zdrowotnej (4). |
| --- | --- |

(2)

Ocenia się, że w państwach członkowskich od 8–12 % pacjentów przyjmowanych do szpitala cierpi z powodu zdarzeń niepożądanych podczas korzystania z opieki zdrowotnej (4).

| (3) | Europejskie Centrum ds. Kontroli i Zapobiegania Chorób oceniło, że średnio zakażenia związane z opieką zdrowotną występują u jednego z dwudziestu hospitalizowanych pacjentów, czyli u 4,1 mln pacjentów rocznie w UE, i że zakażenia takie powodują 37 000 tys. przypadków śmiertelnych rocznie. |
| --- | --- |

(3)

Europejskie Centrum ds. Kontroli i Zapobiegania Chorób oceniło, że średnio zakażenia związane z opieką zdrowotną występują u jednego z dwudziestu hospitalizowanych pacjentów, czyli u 4,1 mln pacjentów rocznie w UE, i że zakażenia takie powodują 37 000 tys. przypadków śmiertelnych rocznie.

| (4) | Niedostateczny poziom bezpieczeństwa pacjentów stanowi poważny problem zdrowotny, a także znaczne obciążenie ekonomiczne ograniczonych zasobów w dziedzinie zdrowia. Dużej części zdarzeń niepożądanych, zarówno w sektorze szpitalnym, jak i w podstawowej opiece zdrowotnej można uniknąć; za ich większość wydają się odpowiadać czynniki systemowe. |
| --- | --- |

(4)

Niedostateczny poziom bezpieczeństwa pacjentów stanowi poważny problem zdrowotny, a także znaczne obciążenie ekonomiczne ograniczonych zasobów w dziedzinie zdrowia. Dużej części zdarzeń niepożądanych, zarówno w sektorze szpitalnym, jak i w podstawowej opiece zdrowotnej można uniknąć; za ich większość wydają się odpowiadać czynniki systemowe.

| (5) | Podstawą zalecenia są prace w dziedzinie bezpieczeństwa pacjentów prowadzone przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) za pośrednictwem Światowego Sojuszu na Rzecz Bezpieczeństwa Pacjentów, a także przez Radę Europy i Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). |
| --- | --- |

(5)

Podstawą zalecenia są prace w dziedzinie bezpieczeństwa pacjentów prowadzone przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) za pośrednictwem Światowego Sojuszu na Rzecz Bezpieczeństwa Pacjentów, a także przez Radę Europy i Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

| (6) | Wspólnota w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań i rozwoju (5) wspiera badania systemów opieki zdrowotnej, w szczególności – w ramach tematu „Zdrowie” – badania jakości świadczonych usług zdrowotnych, koncentrując się na bezpieczeństwie pacjentów. Ta ostatnia kwestia ma również szczególną wagę w ramach tematu „Technologie informacyjne i komunikacyjne”. |
| --- | --- |

(6)

Wspólnota w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań i rozwoju (5) wspiera badania systemów opieki zdrowotnej, w szczególności – w ramach tematu „Zdrowie” – badania jakości świadczonych usług zdrowotnych, koncentrując się na bezpieczeństwie pacjentów. Ta ostatnia kwestia ma również szczególną wagę w ramach tematu „Technologie informacyjne i komunikacyjne”.

| (7) | Komisja, w białej księdze „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE na lata 2008–2013” z dnia 23 października 2007 r. określa bezpieczeństwo pacjentów jako obszar wymagający działań. |
| --- | --- |

(7)

Komisja, w białej księdze „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE na lata 2008–2013” z dnia 23 października 2007 r. określa bezpieczeństwo pacjentów jako obszar wymagający działań.

| (8) | Dowody sugerują, że państwa członkowskie znajdują się na różnych poziomach opracowywania i wdrażania skutecznych, kompleksowych strategii w zakresie bezpieczeństwa pacjentów (6). Dlatego też niniejsze zalecenie ma na celu stworzenie ram stymulujących kształtowanie polityki i przyszłych działań w państwach członkowskich i między nimi w celu rozwiązania kluczowych problemów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów, przed jakimi stoi UE. |
| --- | --- |

(8)

Dowody sugerują, że państwa członkowskie znajdują się na różnych poziomach opracowywania i wdrażania skutecznych, kompleksowych strategii w zakresie bezpieczeństwa pacjentów (6). Dlatego też niniejsze zalecenie ma na celu stworzenie ram stymulujących kształtowanie polityki i przyszłych działań w państwach członkowskich i między nimi w celu rozwiązania kluczowych problemów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów, przed jakimi stoi UE.

| (9) | Należy informować pacjentów i ich upodmiotowić przez zaangażowanie ich w ochronę bezpieczeństwa pacjentów; należy ich informować o obowiązujących standardach bezpieczeństwa pacjentów, wzorcowych rozwiązaniach lub środkach bezpieczeństwa oraz o tym, jak mogą znaleźć dostępne i zrozumiałe informacje o systemie skarg i odszkodowań. |
| --- | --- |

(9)

Należy informować pacjentów i ich upodmiotowić przez zaangażowanie ich w ochronę bezpieczeństwa pacjentów; należy ich informować o obowiązujących standardach bezpieczeństwa pacjentów, wzorcowych rozwiązaniach lub środkach bezpieczeństwa oraz o tym, jak mogą znaleźć dostępne i zrozumiałe informacje o systemie skarg i odszkodowań.

| (10) | Państwa członkowskie powinny tworzyć, utrzymywać lub doskonalić wszechstronne systemy zgłaszania zdarzeń i wyciągania wniosków w celu rejestrowania skali i przyczyn zdarzeń niepożądanych oraz opracowywania na tej podstawie skutecznych rozwiązań i sposobów reagowania. Bezpieczeństwo pacjentów powinno być częścią kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej, odpowiadających za opiekę nad pacjentami. |
| --- | --- |

(10)

Państwa członkowskie powinny tworzyć, utrzymywać lub doskonalić wszechstronne systemy zgłaszania zdarzeń i wyciągania wniosków w celu rejestrowania skali i przyczyn zdarzeń niepożądanych oraz opracowywania na tej podstawie skutecznych rozwiązań i sposobów reagowania. Bezpieczeństwo pacjentów powinno być częścią kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej, odpowiadających za opiekę nad pacjentami.

| (11) | Na szczeblu Wspólnoty należy gromadzić porównywalne i zbiorcze dane w celu ustanowienia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i polityk w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, a także należy rozpowszechniać najlepsze praktyki w państwach członkowskich. Aby ułatwić wzajemne uczenie się, należy w ramach współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją Europejską opracować wspólną terminologię dotyczącą bezpieczeństwa pacjentów oraz wspólne wskaźniki, z uwzględnieniem prac odpowiednich organizacji międzynarodowych. |
| --- | --- |

(11)

Na szczeblu Wspólnoty należy gromadzić porównywalne i zbiorcze dane w celu ustanowienia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i polityk w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, a także należy rozpowszechniać najlepsze praktyki w państwach członkowskich. Aby ułatwić wzajemne uczenie się, należy w ramach współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją Europejską opracować wspólną terminologię dotyczącą bezpieczeństwa pacjentów oraz wspólne wskaźniki, z uwzględnieniem prac odpowiednich organizacji międzynarodowych.

| (12) | Do poprawy bezpieczeństwa pacjentów mogą w znacznym stopniu przyczynić się narzędzia technologii teleinformatycznych, takie jak elektroniczna dokumentacja zdrowotna lub e-recepty, np. poprzez systematyczne badanie potencjalnych interakcji produktów leczniczych lub alergii na te produkty. Narzędzia technologii teleinformatycznych powinny również służyć do pogłębiania poziomu wiedzy użytkowników produktów leczniczych. |
| --- | --- |

(12)

Do poprawy bezpieczeństwa pacjentów mogą w znacznym stopniu przyczynić się narzędzia technologii teleinformatycznych, takie jak elektroniczna dokumentacja zdrowotna lub e-recepty, np. poprzez systematyczne badanie potencjalnych interakcji produktów leczniczych lub alergii na te produkty. Narzędzia technologii teleinformatycznych powinny również służyć do pogłębiania poziomu wiedzy użytkowników produktów leczniczych.

| (13) | Należy opracować krajową strategię, uzupełniającą strategie zmierzające do racjonalnego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych (7), przewidującą uwzględnienie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną w krajowych celach w zakresie zdrowia publicznego oraz zmierzającą do obniżenia ryzyka zakażeń związanych z opieką zdrowotną w instytucjach opieki zdrowotnej. Niezbędny jest przydział koniecznych środków na wdrażanie elementów wspomnianej strategii w ramach podstawowego finansowania świadczeń zdrowotnych. |
| --- | --- |

(13)

Należy opracować krajową strategię, uzupełniającą strategie zmierzające do racjonalnego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych (7), przewidującą uwzględnienie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną w krajowych celach w zakresie zdrowia publicznego oraz zmierzającą do obniżenia ryzyka zakażeń związanych z opieką zdrowotną w instytucjach opieki zdrowotnej. Niezbędny jest przydział koniecznych środków na wdrażanie elementów wspomnianej strategii w ramach podstawowego finansowania świadczeń zdrowotnych.

| (14) | Zapobieganie zakażeniom związanym z opieką zdrowotną i ich kontrola powinny stanowić długoterminowy priorytet strategiczny dla instytucji opieki zdrowotnej. Konieczna jest współpraca obejmująca wszystkie poziomy hierarchii i wszystkie funkcje, zmierzająca do zmian organizacyjnych i postępowania zorientowanych na wyniki; służyć temu powinno określenie zakresów odpowiedzialności na wszystkich poziomach, organizowanie infrastruktury pomocniczej i lokalnych zasobów technicznych oraz tworzenie procedur oceny. |
| --- | --- |

(14)

Zapobieganie zakażeniom związanym z opieką zdrowotną i ich kontrola powinny stanowić długoterminowy priorytet strategiczny dla instytucji opieki zdrowotnej. Konieczna jest współpraca obejmująca wszystkie poziomy hierarchii i wszystkie funkcje, zmierzająca do zmian organizacyjnych i postępowania zorientowanych na wyniki; służyć temu powinno określenie zakresów odpowiedzialności na wszystkich poziomach, organizowanie infrastruktury pomocniczej i lokalnych zasobów technicznych oraz tworzenie procedur oceny.

| (15) | Dane dostępne na temat zakażeń związanych z opieką zdrowotną nie zawsze wystarczają do dokonywania przez sieci nadzoru miarodajnych porównań poszczególnych instytucji, do monitorowania epidemiologii czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną oraz do oceny i kształtowania polityki w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Należy zatem stworzyć lub usprawnić systemy nadzoru na szczeblu poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej oraz na szczeblu regionalnym i krajowym. |
| --- | --- |

(15)

Dane dostępne na temat zakażeń związanych z opieką zdrowotną nie zawsze wystarczają do dokonywania przez sieci nadzoru miarodajnych porównań poszczególnych instytucji, do monitorowania epidemiologii czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną oraz do oceny i kształtowania polityki w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Należy zatem stworzyć lub usprawnić systemy nadzoru na szczeblu poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej oraz na szczeblu regionalnym i krajowym.

| (16) | Państwa członkowskie powinny działać w kierunku zmniejszenia liczby ludzi cierpiących z powodu zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Aby spadła liczba zakażeń związanych z opieką zdrowotną, należy wspierać pozyskiwanie pracowników medycznych specjalizujących się w kontroli zakażeń. Ponadto państwa członkowskie i ich instytucje opieki zdrowotnej powinny rozważyć taką możliwość, by pracownicy kontaktowi wspierali prace specjalistycznego personelu ds. kontroli zakażeń na szczeblu klinicznym. |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie powinny działać w kierunku zmniejszenia liczby ludzi cierpiących z powodu zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Aby spadła liczba zakażeń związanych z opieką zdrowotną, należy wspierać pozyskiwanie pracowników medycznych specjalizujących się w kontroli zakażeń. Ponadto państwa członkowskie i ich instytucje opieki zdrowotnej powinny rozważyć taką możliwość, by pracownicy kontaktowi wspierali prace specjalistycznego personelu ds. kontroli zakażeń na szczeblu klinicznym.

| (17) | Państwa członkowskie powinny ściśle współpracować z przemysłem technologii medycznych w celu wspierania lepszego projektowania produktów pod kątem bezpieczeństwa pacjentów, tak aby zmniejszyć występowanie zdarzeń niepożądanych w opiece zdrowotnej. |
| --- | --- |

(17)

Państwa członkowskie powinny ściśle współpracować z przemysłem technologii medycznych w celu wspierania lepszego projektowania produktów pod kątem bezpieczeństwa pacjentów, tak aby zmniejszyć występowanie zdarzeń niepożądanych w opiece zdrowotnej.

| (18) | W celu realizacji wymienionych powyżej celów w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną, państwa członkowskie powinny przyjąć kompleksowe podejście, uwzględniając jednocześnie najistotniejsze elementy mające realny wpływ na częstość występowania zdarzeń niepożądanych i obciążenie nimi wywołane. |
| --- | --- |

(18)

W celu realizacji wymienionych powyżej celów w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną, państwa członkowskie powinny przyjąć kompleksowe podejście, uwzględniając jednocześnie najistotniejsze elementy mające realny wpływ na częstość występowania zdarzeń niepożądanych i obciążenie nimi wywołane.

| (19) | Działania wspólnotowe w dziedzinie zdrowia publicznego należy podejmować z pełnym poszanowaniem obowiązków państw członkowskich w zakresie organizacji i świadczenia usług zdrowotnych i opieki medycznej, |
| --- | --- |

(19)

Działania wspólnotowe w dziedzinie zdrowia publicznego należy podejmować z pełnym poszanowaniem obowiązków państw członkowskich w zakresie organizacji i świadczenia usług zdrowotnych i opieki medycznej,

NINIEJSZYM ZALECA:

stosując następujące definicje do celów niniejszego zalecenia:

| | „Zdarzenie niepożądane”: oznacza zdarzenie, w wyniku którego pacjent ponosi szkodę; |
| --- | --- |

„Zdarzenie niepożądane”: oznacza zdarzenie, w wyniku którego pacjent ponosi szkodę;

| | „Szkoda”: oznacza fizyczne lub funkcjonalne upośledzenie organizmu lub wszelkie wynikające z tego szkodliwe konsekwencje; |
| --- | --- |

„Szkoda”: oznacza fizyczne lub funkcjonalne upośledzenie organizmu lub wszelkie wynikające z tego szkodliwe konsekwencje;

| | „Zakażenia związane z opieką zdrowotną”: oznaczają dowolną chorobę lub patologię związaną z obecnością zarazka lub jego produktów w związku z kontaktem z obiektami opieki zdrowotnej lub zabiegami opieki zdrowotnej lub zabiegami leczniczymi; |
| --- | --- |

„Zakażenia związane z opieką zdrowotną”: oznaczają dowolną chorobę lub patologię związaną z obecnością zarazka lub jego produktów w związku z kontaktem z obiektami opieki zdrowotnej lub zabiegami opieki zdrowotnej lub zabiegami leczniczymi;

| | „Bezpieczeństwo pacjenta”: oznacza stan, w którym pacjent nie doznaje niepotrzebnej rzeczywistej szkody ani nie jest narażony na potencjalną szkodę w związku z opieką zdrowotną; |
| --- | --- |

„Bezpieczeństwo pacjenta”: oznacza stan, w którym pacjent nie doznaje niepotrzebnej rzeczywistej szkody ani nie jest narażony na potencjalną szkodę w związku z opieką zdrowotną;

| | „Wskaźnik proceduralny”: oznacza wskaźnik odnoszący się do stopnia przestrzegania ustalonych czynności, takich jak higiena rąk, nadzór, standardowe procedury operacyjne; |
| --- | --- |

„Wskaźnik proceduralny”: oznacza wskaźnik odnoszący się do stopnia przestrzegania ustalonych czynności, takich jak higiena rąk, nadzór, standardowe procedury operacyjne;

| | „Wskaźnik strukturalny”: oznacza wskaźnik odnoszący się do wszelkich zasobów, takich jak pracownicy, infrastruktura lub komitet; |
| --- | --- |

„Wskaźnik strukturalny”: oznacza wskaźnik odnoszący się do wszelkich zasobów, takich jak pracownicy, infrastruktura lub komitet;

ABY PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE:

I.   ZALECENIA W KWESTIACH OGÓLNEGO BEZPIECZEŃSTWA PACJENTÓW

| 1. | Wspierały ustanawianie i rozwijanie krajowych działań i programów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów poprzez:






  a) | wyznaczenie właściwego(-ych) organu(-ów) albo innych właściwych instytucji odpowiedzialnych na ich terytorium za bezpieczeństwo pacjentów; |
| --- | --- | --- |

1.

Wspierały ustanawianie i rozwijanie krajowych działań i programów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów poprzez:

a)

wyznaczenie właściwego(-ych) organu(-ów) albo innych właściwych instytucji odpowiedzialnych na ich terytorium za bezpieczeństwo pacjentów;

| b) | uwzględnienie bezpieczeństwa pacjentów jako kwestii priorytetowej w polityce i programach w zakresie zdrowia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; |
| --- | --- |

b)

uwzględnienie bezpieczeństwa pacjentów jako kwestii priorytetowej w polityce i programach w zakresie zdrowia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym;

| c) | wspieranie tworzenia bezpieczniejszych i przyjaznych pacjentom systemów, procesów i narzędzi, m.in. z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych; |
| --- | --- |

c)

wspieranie tworzenia bezpieczniejszych i przyjaznych pacjentom systemów, procesów i narzędzi, m.in. z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych;

| d) | regularny przegląd i aktualizację standardów bezpieczeństwa lub wzorcowych rozwiązań obowiązujących w opiece zdrowotnej na terytorium danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

d)

regularny przegląd i aktualizację standardów bezpieczeństwa lub wzorcowych rozwiązań obowiązujących w opiece zdrowotnej na terytorium danego państwa członkowskiego;

| e) | mobilizowanie organizacji pracowników medycznych do odgrywania aktywnej roli w dziedzinie bezpieczeństwa pacjentów; |
| --- | --- |

e)

mobilizowanie organizacji pracowników medycznych do odgrywania aktywnej roli w dziedzinie bezpieczeństwa pacjentów;

| f) | włączanie szczególnego podejścia do propagowania wzorcowych rozwiązań z myślą o zapobieganiu najpowszechniej występującym zdarzeniom niepożądanym, takim jak zdarzenia związane z leczeniem farmakologicznym, zakażenia spowodowane opieką zdrowotną oraz komplikacje objawiające się w trakcie zabiegów chirurgicznych lub po takich zabiegach. |
| --- | --- |

f)

włączanie szczególnego podejścia do propagowania wzorcowych rozwiązań z myślą o zapobieganiu najpowszechniej występującym zdarzeniom niepożądanym, takim jak zdarzenia związane z leczeniem farmakologicznym, zakażenia spowodowane opieką zdrowotną oraz komplikacje objawiające się w trakcie zabiegów chirurgicznych lub po takich zabiegach.

| 2. | Informowały pacjentów i ich upodmiotowienie poprzez:






  a) | angażowanie organizacji i przedstawicieli pacjentów w opracowywanie polityki i programów w zakresie bezpieczeństwa pacjentów na wszystkich stosownych poziomach; |
| --- | --- | --- |

2.

Informowały pacjentów i ich upodmiotowienie poprzez:

a)

angażowanie organizacji i przedstawicieli pacjentów w opracowywanie polityki i programów w zakresie bezpieczeństwa pacjentów na wszystkich stosownych poziomach;

| b) | rozpowszechnianie skierowanych do pacjentów informacji na temat:






  (i) | obowiązujących standardów bezpieczeństwa pacjentów; |
| --- | --- | --- |

b)

rozpowszechnianie skierowanych do pacjentów informacji na temat:

(i)

obowiązujących standardów bezpieczeństwa pacjentów;

| (ii) | ryzyka, środków bezpieczeństwa wprowadzonych w celu zapobiegania błędom i szkodom lub zmniejszenia częstotliwości ich występowania (co obejmuje wzorcowe rozwiązania) oraz prawa do wyrażania świadomej zgody na leczenie, tak aby ułatwić pacjentom wybór i podejmowanie decyzji; |
| --- | --- |

(ii)

ryzyka, środków bezpieczeństwa wprowadzonych w celu zapobiegania błędom i szkodom lub zmniejszenia częstotliwości ich występowania (co obejmuje wzorcowe rozwiązania) oraz prawa do wyrażania świadomej zgody na leczenie, tak aby ułatwić pacjentom wybór i podejmowanie decyzji;

| (iii) | procedur składania skarg oraz dostępnych środków odwoławczych i odszkodowań oraz na temat zasad mających zastosowanie w takich przypadkach; |
| --- | --- |

(iii)

procedur składania skarg oraz dostępnych środków odwoławczych i odszkodowań oraz na temat zasad mających zastosowanie w takich przypadkach;

| c) | rozważenie możliwości opracowania zestawu podstawowych kompetencji pacjentów z zakresu ich bezpieczeństwa, mianowicie podstawowych wiadomości, postaw i umiejętności potrzebnych do zwiększenia bezpieczeństwa opieki pacjentów. |
| --- | --- |

c)

rozważenie możliwości opracowania zestawu podstawowych kompetencji pacjentów z zakresu ich bezpieczeństwa, mianowicie podstawowych wiadomości, postaw i umiejętności potrzebnych do zwiększenia bezpieczeństwa opieki pacjentów.

| 3. | Wspierały tworzenie lub usprawnianie systemów umożliwiających zgłaszanie niepożądanych zdarzeń bez narażenia się na sankcje oraz wyciąganie wniosków z takich zdarzeń; systemy te powinny:






  a) | dostarczać informacji na temat skali, rodzajów i przyczyn błędów, zdarzeń niepożądanych i zdarzeń obarczonych dużym ryzykiem błędu; |
| --- | --- | --- |

3.

Wspierały tworzenie lub usprawnianie systemów umożliwiających zgłaszanie niepożądanych zdarzeń bez narażenia się na sankcje oraz wyciąganie wniosków z takich zdarzeń; systemy te powinny:

a)

dostarczać informacji na temat skali, rodzajów i przyczyn błędów, zdarzeń niepożądanych i zdarzeń obarczonych dużym ryzykiem błędu;

| b) | zachęcać pracowników opieki zdrowotnej do czynnego zgłaszania zdarzeń przez zapewnienie atmosfery otwartości, uczciwości i niewymierzania sankcji. Zgłaszanie zdarzeń powinno mieć charakter odmienny od systemów i procedur dyscyplinarnych mających zastosowanie do pracowników opieki zdrowotnej w danym państwie członkowskim; należy też w razie potrzeby zadbać o jasne sformułowanie kwestii prawnych dotyczących odpowiedzialności pracowników opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

b)

zachęcać pracowników opieki zdrowotnej do czynnego zgłaszania zdarzeń przez zapewnienie atmosfery otwartości, uczciwości i niewymierzania sankcji. Zgłaszanie zdarzeń powinno mieć charakter odmienny od systemów i procedur dyscyplinarnych mających zastosowanie do pracowników opieki zdrowotnej w danym państwie członkowskim; należy też w razie potrzeby zadbać o jasne sformułowanie kwestii prawnych dotyczących odpowiedzialności pracowników opieki zdrowotnej;

| c) | w stosownych przypadkach umożliwiać pacjentom, ich krewnym i innym nieformalnym opiekunom przekazywanie informacji o swoich doświadczeniach; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach umożliwiać pacjentom, ich krewnym i innym nieformalnym opiekunom przekazywanie informacji o swoich doświadczeniach;

| d) | stanowić uzupełnienie innych systemów zgłaszania zdarzeń w zakresie bezpieczeństwa, takich jak systemy nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz nad wyrobami medycznymi, a jednocześnie eliminować w miarę możliwości powielanie zgłoszeń. |
| --- | --- |

d)

stanowić uzupełnienie innych systemów zgłaszania zdarzeń w zakresie bezpieczeństwa, takich jak systemy nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz nad wyrobami medycznymi, a jednocześnie eliminować w miarę możliwości powielanie zgłoszeń.

| 4. | Promowały, na odpowiednim szczeblu, kształcenie i szkolenie pracowników opieki zdrowotnej w kwestiach bezpieczeństwa pacjentów poprzez:






  a) | sprzyjanie interdyscyplinarnemu kształceniu i szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa pacjentów wszystkich pracowników medycznych, innych pracowników opieki zdrowotnej oraz odpowiedniej kadry zarządzającej i pracowników administracyjnych w placówkach opieki zdrowotnej; |
| --- | --- | --- |

4.

Promowały, na odpowiednim szczeblu, kształcenie i szkolenie pracowników opieki zdrowotnej w kwestiach bezpieczeństwa pacjentów poprzez:

a)

sprzyjanie interdyscyplinarnemu kształceniu i szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa pacjentów wszystkich pracowników medycznych, innych pracowników opieki zdrowotnej oraz odpowiedniej kadry zarządzającej i pracowników administracyjnych w placówkach opieki zdrowotnej;

| b) | uwzględnianie kwestii bezpieczeństwa pacjentów w kształceniu przed- i podyplomowym, podczas stażu oraz w ustawicznym rozwoju zawodowym pracowników medycznych; |
| --- | --- |

b)

uwzględnianie kwestii bezpieczeństwa pacjentów w kształceniu przed- i podyplomowym, podczas stażu oraz w ustawicznym rozwoju zawodowym pracowników medycznych;

| c) | rozważenie opracowania zestawu podstawowych kompetencji z zakresu bezpieczeństwa pacjentów, mianowicie podstawowych wiadomości, postaw i umiejętności potrzebnych do zwiększenia bezpieczeństwa opieki w celu jego rozpowszechnienia wśród wszystkich pracowników opieki zdrowotnej oraz odpowiednich członków kadry zarządzającej i pracowników administracyjnych; |
| --- | --- |

c)

rozważenie opracowania zestawu podstawowych kompetencji z zakresu bezpieczeństwa pacjentów, mianowicie podstawowych wiadomości, postaw i umiejętności potrzebnych do zwiększenia bezpieczeństwa opieki w celu jego rozpowszechnienia wśród wszystkich pracowników opieki zdrowotnej oraz odpowiednich członków kadry zarządzającej i pracowników administracyjnych;

| d) | dostarczanie wszystkim pracownikom opieki zdrowotnej i rozpowszechnianie wśród nich informacji o standardach bezpieczeństwa pacjentów, ryzyku, obowiązujących środkach bezpieczeństwa, po to by zapobiegać błędom i szkodom lub ograniczać ich częstotliwość, włączając w to wzorcowe rozwiązania oraz propagować zaangażowanie pracowników; |
| --- | --- |

d)

dostarczanie wszystkim pracownikom opieki zdrowotnej i rozpowszechnianie wśród nich informacji o standardach bezpieczeństwa pacjentów, ryzyku, obowiązujących środkach bezpieczeństwa, po to by zapobiegać błędom i szkodom lub ograniczać ich częstotliwość, włączając w to wzorcowe rozwiązania oraz propagować zaangażowanie pracowników;

| e) | współpracę z organizacjami zajmującymi się szkoleniem zawodowym w dziedzinie opieki zdrowotnej, tak by kwestii bezpieczeństwa pacjentów poświęcana była odpowiednia uwaga w programach szkolnictwa wyższego oraz w ustawicznym kształceniu i szkoleniu pracowników medycznych, co obejmuje rozwój umiejętności niezbędnych do kontrolowania i wywoływania zmian w zachowaniu niezbędnych do poprawy bezpieczeństwa pacjentów poprzez zmiany systemowe. |
| --- | --- |

e)

współpracę z organizacjami zajmującymi się szkoleniem zawodowym w dziedzinie opieki zdrowotnej, tak by kwestii bezpieczeństwa pacjentów poświęcana była odpowiednia uwaga w programach szkolnictwa wyższego oraz w ustawicznym kształceniu i szkoleniu pracowników medycznych, co obejmuje rozwój umiejętności niezbędnych do kontrolowania i wywoływania zmian w zachowaniu niezbędnych do poprawy bezpieczeństwa pacjentów poprzez zmiany systemowe.

| 5. | Sklasyfikowały i mierzyły bezpieczeństwo pacjentów na szczeblu wspólnotowym poprzez wzajemną współpracę i współpracę z Komisją w celu:






  a) | opracowania wspólnych definicji i terminów z uwzględnieniem międzynarodowych działań normalizacyjnych, takich jak międzynarodowa klasyfikacja na rzecz bezpieczeństwa pacjentów opracowana przez WHO oraz działania Rady Europy w tej dziedzinie; |
| --- | --- | --- |

5.

Sklasyfikowały i mierzyły bezpieczeństwo pacjentów na szczeblu wspólnotowym poprzez wzajemną współpracę i współpracę z Komisją w celu:

a)

opracowania wspólnych definicji i terminów z uwzględnieniem międzynarodowych działań normalizacyjnych, takich jak międzynarodowa klasyfikacja na rzecz bezpieczeństwa pacjentów opracowana przez WHO oraz działania Rady Europy w tej dziedzinie;

| b) | opracowania zestawu rzetelnych i porównywalnych wskaźników w celu określenia problemów w dziedzinie bezpieczeństwa, w celu oceny skuteczności interwencji zmierzających do poprawy bezpieczeństwa, a także w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się pomiędzy państwami członkowskimi; należy uwzględniać działania podejmowane na szczeblu krajowym oraz działania międzynarodowe, takie jak projekt OECD w zakresie wskaźników jakości opieki zdrowotnej oraz projekt Wspólnoty w zakresie wskaźników zdrowotnych; |
| --- | --- |

b)

opracowania zestawu rzetelnych i porównywalnych wskaźników w celu określenia problemów w dziedzinie bezpieczeństwa, w celu oceny skuteczności interwencji zmierzających do poprawy bezpieczeństwa, a także w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się pomiędzy państwami członkowskimi; należy uwzględniać działania podejmowane na szczeblu krajowym oraz działania międzynarodowe, takie jak projekt OECD w zakresie wskaźników jakości opieki zdrowotnej oraz projekt Wspólnoty w zakresie wskaźników zdrowotnych;

| c) | gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych jakościowych i ilościowych danych i informacji na temat wyników w zakresie bezpieczeństwa pacjentów w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się oraz dostarczenia informacji niezbędnych do ustalania priorytetów, tak aby wspierać państwa członkowskie w informowaniu społeczeństwa w przyszłości o odnośnych wskaźnikach. |
| --- | --- |

c)

gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych jakościowych i ilościowych danych i informacji na temat wyników w zakresie bezpieczeństwa pacjentów w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się oraz dostarczenia informacji niezbędnych do ustalania priorytetów, tak aby wspierać państwa członkowskie w informowaniu społeczeństwa w przyszłości o odnośnych wskaźnikach.

| 6. | Dzieliły się wiedzą, doświadczeniem i wzorcowymi rozwiązaniami poprzez wzajemną współpracę i współpracę z Komisją oraz odnośnymi organami europejskimi i międzynarodowymi w zakresie:






  a) | tworzenia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i działań w zakresie bezpieczeństwa pacjentów (w tym systemów zgłaszania zdarzeń i wyciągania wniosków) w celu rozwiązania problemu zdarzeń niepożądanych w opiece zdrowotnej; |
| --- | --- | --- |

6.

Dzieliły się wiedzą, doświadczeniem i wzorcowymi rozwiązaniami poprzez wzajemną współpracę i współpracę z Komisją oraz odnośnymi organami europejskimi i międzynarodowymi w zakresie:

a)

tworzenia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i działań w zakresie bezpieczeństwa pacjentów (w tym systemów zgłaszania zdarzeń i wyciągania wniosków) w celu rozwiązania problemu zdarzeń niepożądanych w opiece zdrowotnej;

| b) | skuteczności interwencji i rozwiązań na rzecz bezpieczeństwa pacjentów na szczeblu placówek opieki zdrowotnej oraz oceny możliwości ich zastosowania w innych kontekstach; |
| --- | --- |

b)

skuteczności interwencji i rozwiązań na rzecz bezpieczeństwa pacjentów na szczeblu placówek opieki zdrowotnej oraz oceny możliwości ich zastosowania w innych kontekstach;

| c) | odpowiednio szybkiego reagowania na poważne sytuacje alarmowe dotyczące bezpieczeństwa pacjentów; |
| --- | --- |

c)

odpowiednio szybkiego reagowania na poważne sytuacje alarmowe dotyczące bezpieczeństwa pacjentów;

| 7. | Tworzyły i wspierały badania dotyczące bezpieczeństwa pacjentów. |
| --- | --- |

7.

Tworzyły i wspierały badania dotyczące bezpieczeństwa pacjentów.

II.   DODATKOWE ZALECANIA W KWESTII PROFILAKTYKI I KONTROLI ZAKAŻEŃ ZWIĄZANYCH Z OPIEKĄ ZDROWOTNĄ

| 8. | Przyjęły i wdrożyły, na odpowiednim szczeblu, strategię profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną w ramach dążenia do następujących celów:






  a) | wdrożenie środków profilaktyki i kontroli na szczeblu krajowym lub regionalnym w celu ograniczania zakażeń związanych z opieką zdrowotną, a w szczególności:






  (i) | wdrażanie, w stosownych przypadkach, standardowych i opartych na analizie ryzyka środków profilaktyki i kontroli zakażeń we wszystkich instytucjach opieki zdrowotnej; |
| --- | --- | --- | --- |

8.

Przyjęły i wdrożyły, na odpowiednim szczeblu, strategię profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną w ramach dążenia do następujących celów:

a)

wdrożenie środków profilaktyki i kontroli na szczeblu krajowym lub regionalnym w celu ograniczania zakażeń związanych z opieką zdrowotną, a w szczególności:

(i)

wdrażanie, w stosownych przypadkach, standardowych i opartych na analizie ryzyka środków profilaktyki i kontroli zakażeń we wszystkich instytucjach opieki zdrowotnej;

| (ii) | propagowanie konsekwentnego podejścia do środków profilaktyki i kontroli zakażeń oraz wymiany informacji na temat takich środków między instytucjami opieki zdrowotnej prowadzącymi leczenie danego pacjenta lub sprawującymi nad nim opiekę; |
| --- | --- |

(ii)

propagowanie konsekwentnego podejścia do środków profilaktyki i kontroli zakażeń oraz wymiany informacji na temat takich środków między instytucjami opieki zdrowotnej prowadzącymi leczenie danego pacjenta lub sprawującymi nad nim opiekę;

| (iii) | udostępnianie wskazówek i zaleceń istniejących na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

(iii)

udostępnianie wskazówek i zaleceń istniejących na szczeblu krajowym;

| (iv) | zachęcanie do stosowania środków profilaktyki i kontroli poprzez wykorzystywanie wskaźników strukturalnych i proceduralnych, a także wyników prowadzonych procedur akredytacji i certyfikacji. |
| --- | --- |

(iv)

zachęcanie do stosowania środków profilaktyki i kontroli poprzez wykorzystywanie wskaźników strukturalnych i proceduralnych, a także wyników prowadzonych procedur akredytacji i certyfikacji.

| b) | poprawę profilaktyki i kontroli zakażeń w instytucjach opieki zdrowotnej, w szczególności poprzez zachęcanie instytucji opieki zdrowotnej do posiadania:






  (i) | programu profilaktyki i kontroli zakażeń regulującego takie aspekty, jak struktura i organizacja, procedury diagnostyczne i terapeutyczne (na przykład procedury gospodarowania środkami przeciwdrobnoustrojowymi), wymogi w zakresie zasobów, cele w zakresie nadzoru, szkolenia i informowanie pacjentów; |
| --- | --- | --- |

b)

poprawę profilaktyki i kontroli zakażeń w instytucjach opieki zdrowotnej, w szczególności poprzez zachęcanie instytucji opieki zdrowotnej do posiadania:

(i)

programu profilaktyki i kontroli zakażeń regulującego takie aspekty, jak struktura i organizacja, procedury diagnostyczne i terapeutyczne (na przykład procedury gospodarowania środkami przeciwdrobnoustrojowymi), wymogi w zakresie zasobów, cele w zakresie nadzoru, szkolenia i informowanie pacjentów;

| (ii) | odpowiednich rozwiązań organizacyjno-administracyjnych w celu opracowania i monitorowania programu profilaktyki i kontroli zakażeń; |
| --- | --- |

(ii)

odpowiednich rozwiązań organizacyjno-administracyjnych w celu opracowania i monitorowania programu profilaktyki i kontroli zakażeń;

| (iii) | odpowiednich rozwiązań organizacyjnych i wykwalifikowanego personelu, którego zadaniem będzie wdrażanie programu profilaktyki i kontroli zakażeń. |
| --- | --- |

(iii)

odpowiednich rozwiązań organizacyjnych i wykwalifikowanego personelu, którego zadaniem będzie wdrażanie programu profilaktyki i kontroli zakażeń.

| c) | ustanowienie lub wzmocnienie aktywnych systemów nadzoru poprzez następujące środki:






  (i) | na szczeblu krajowym lub regionalnym:






  — | organizowanie, w stosownych przypadkach, regularnych badań częstości występowania zdarzeń; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

ustanowienie lub wzmocnienie aktywnych systemów nadzoru poprzez następujące środki:

(i)

na szczeblu krajowym lub regionalnym:

—

organizowanie, w stosownych przypadkach, regularnych badań częstości występowania zdarzeń;

| — | uwzględnianie istotności nadzoru nad określonymi typami zakażeń w celu opracowania krajowych danych referencyjnych oraz wskaźników proceduralnych i strukturalnych służących ocenie strategii; |
| --- | --- |

—

uwzględnianie istotności nadzoru nad określonymi typami zakażeń w celu opracowania krajowych danych referencyjnych oraz wskaźników proceduralnych i strukturalnych służących ocenie strategii;

| — | organizowanie struktur szybkiego wykrywania i zgłaszania, zgodnie z wymogami, właściwym organom na szczeblu państw członkowskich przypadków występowania niepokojących szkodliwych organizmów związanych z opieką zdrowotną lub koncentracji zakażeń związanych z opieką zdrowotną; |
| --- | --- |

—

organizowanie struktur szybkiego wykrywania i zgłaszania, zgodnie z wymogami, właściwym organom na szczeblu państw członkowskich przypadków występowania niepokojących szkodliwych organizmów związanych z opieką zdrowotną lub koncentracji zakażeń związanych z opieką zdrowotną;

| — | zgłaszanie koncentracji zakażeń oraz rodzajów zakażeń istotnych na szczeblu wspólnotowym lub międzynarodowym zgodnie z obowiązującym prawodawstwem wspólnotowym (8) lub międzynarodowymi zarządzeniami; |
| --- | --- |

—

zgłaszanie koncentracji zakażeń oraz rodzajów zakażeń istotnych na szczeblu wspólnotowym lub międzynarodowym zgodnie z obowiązującym prawodawstwem wspólnotowym (8) lub międzynarodowymi zarządzeniami;

| (ii) | na szczeblu instytucji opieki zdrowotnej:






  — | działanie na rzecz wysokiej jakości dokumentacji mikrobiologicznej i dokumentacji medycznej pacjentów; |
| --- | --- | --- |

(ii)

na szczeblu instytucji opieki zdrowotnej:

—

działanie na rzecz wysokiej jakości dokumentacji mikrobiologicznej i dokumentacji medycznej pacjentów;

| — | nadzór nad występowaniem określonych typów zakażeń, uzupełniony o wskaźniki proceduralne i strukturalne, w celu oceny wdrażania środków kontroli zakażeń; |
| --- | --- |

—

nadzór nad występowaniem określonych typów zakażeń, uzupełniony o wskaźniki proceduralne i strukturalne, w celu oceny wdrażania środków kontroli zakażeń;

| — | rozważenie roztoczenia nadzoru nad szczególnymi rodzajami zakażeń lub szczególnymi rodzajami szczepów czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną w celu szybkiego wykrywania niepokojących szkodliwych organizmów związanych z opieką zdrowotną lub koncentracji zakażeń związanych z opieką zdrowotną; |
| --- | --- |

—

rozważenie roztoczenia nadzoru nad szczególnymi rodzajami zakażeń lub szczególnymi rodzajami szczepów czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną w celu szybkiego wykrywania niepokojących szkodliwych organizmów związanych z opieką zdrowotną lub koncentracji zakażeń związanych z opieką zdrowotną;

| (iii) | wykorzystywanie, we wszystkich stosownych przypadkach, metod nadzoru i wskaźników zalecanych przez ECDC oraz definicji przypadków uzgodnionych na szczeblu wspólnotowym zgodnie z przepisami decyzji nr 2119/98/WE. |
| --- | --- |

(iii)

wykorzystywanie, we wszystkich stosownych przypadkach, metod nadzoru i wskaźników zalecanych przez ECDC oraz definicji przypadków uzgodnionych na szczeblu wspólnotowym zgodnie z przepisami decyzji nr 2119/98/WE.

| d) | promowanie kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej poprzez następujące środki:






  (i) | na szczeblu krajowym lub regionalnym opracowanie i wdrożenie specjalistycznych programów szkolenia lub kształcenia w zakresie kontroli zakażeń dla pracowników zajmujących się kontrolą zakażeń oraz usprawnienie kształcenia w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną dla innych pracowników opieki zdrowotnej. |
| --- | --- | --- |

d)

promowanie kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej poprzez następujące środki:

(i)

na szczeblu krajowym lub regionalnym opracowanie i wdrożenie specjalistycznych programów szkolenia lub kształcenia w zakresie kontroli zakażeń dla pracowników zajmujących się kontrolą zakażeń oraz usprawnienie kształcenia w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną dla innych pracowników opieki zdrowotnej.

| (ii) | Na szczeblu instytucji opieki zdrowotnej:






  — | oferowanie całemu personelowi opieki zdrowotnej, w tym kierownikom, regularnych szkoleń w zakresie podstawowych zasad higieny oraz profilaktyki i kontroli zakażeń; |
| --- | --- | --- |

(ii)

Na szczeblu instytucji opieki zdrowotnej:

—

oferowanie całemu personelowi opieki zdrowotnej, w tym kierownikom, regularnych szkoleń w zakresie podstawowych zasad higieny oraz profilaktyki i kontroli zakażeń;

| — | oferowanie regularnych specjalistycznych szkoleń personelowi wykonującemu szczególne zadania związane z profilaktyką i kontrolą zakażeń związanych z opieką zdrowotną; |
| --- | --- |

—

oferowanie regularnych specjalistycznych szkoleń personelowi wykonującemu szczególne zadania związane z profilaktyką i kontrolą zakażeń związanych z opieką zdrowotną;

| e) | poprawę informacji przekazywanych pacjentom przez instytucje opieki zdrowotnej poprzez:






  (i) | udostępnianie obiektywnych i zrozumiałych informacji na temat ryzyka zakażeń związanych z opieką zdrowotną, na temat środków wdrożonych przez daną instytucję opieki zdrowotnej w celu zapobiegania im oraz na temat tego, w jaki sposób pacjenci mogą przyczynić się do zapobiegania tym zakażeniom; |
| --- | --- | --- |

e)

poprawę informacji przekazywanych pacjentom przez instytucje opieki zdrowotnej poprzez:

(i)

udostępnianie obiektywnych i zrozumiałych informacji na temat ryzyka zakażeń związanych z opieką zdrowotną, na temat środków wdrożonych przez daną instytucję opieki zdrowotnej w celu zapobiegania im oraz na temat tego, w jaki sposób pacjenci mogą przyczynić się do zapobiegania tym zakażeniom;

| (ii) | przekazywanie konkretnych informacji na przykład. na temat środków profilaktyki i kontroli pacjentom zarażonym lub zakażonym czynnikami chorobotwórczymi związanymi z opieką zdrowotną. |
| --- | --- |

(ii)

przekazywanie konkretnych informacji na przykład. na temat środków profilaktyki i kontroli pacjentom zarażonym lub zakażonym czynnikami chorobotwórczymi związanymi z opieką zdrowotną.

| f) | wspieranie badań w takich dziedzinach jak epidemiologia, zastosowania nanotechnologii i nanomateriałów, nowe techniki i zabiegi profilaktyczne i terapeutyczne oraz kosztowna efektywność profilaktyki i kontroli zakażeń. |
| --- | --- |

f)

wspieranie badań w takich dziedzinach jak epidemiologia, zastosowania nanotechnologii i nanomateriałów, nowe techniki i zabiegi profilaktyczne i terapeutyczne oraz kosztowna efektywność profilaktyki i kontroli zakażeń.

| 9. | Rozważyły – pod kątem skoordynowanego wdrażania strategii, o której mowa w pkt 8 oraz pod kątem wymiany informacji i koordynacji z Komisją, ECDC, Europejską Agencją Leków i innymi państwami członkowskimi – takiej ewentualności, by w miarę możliwości do 9 czerwca 2011 r. ustanowić międzysektorowy mechanizm lub równoważne systemy dostosowane do infrastruktury poszczególnych państw członkowskich i współdziałające lub zintegrowane z istniejącym międzysektorowym mechanizmem stworzonym zgodnie z zaleceniem Rady nr 2002/77/WE z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie racjonalnego stosowania leków przeciwdrobnoustrojowych w leczeniu ludzi (9). |
| --- | --- |

9.

Rozważyły – pod kątem skoordynowanego wdrażania strategii, o której mowa w pkt 8 oraz pod kątem wymiany informacji i koordynacji z Komisją, ECDC, Europejską Agencją Leków i innymi państwami członkowskimi – takiej ewentualności, by w miarę możliwości do 9 czerwca 2011 r. ustanowić międzysektorowy mechanizm lub równoważne systemy dostosowane do infrastruktury poszczególnych państw członkowskich i współdziałające lub zintegrowane z istniejącym międzysektorowym mechanizmem stworzonym zgodnie z zaleceniem Rady nr 2002/77/WE z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie racjonalnego stosowania leków przeciwdrobnoustrojowych w leczeniu ludzi (9).

III.   ZALECENIA KOŃCOWE

| 10. | Rozpowszechniały treść niniejszego zalecenia w organizacjach opieki zdrowotnej, organizacjach zawodowych i instytucjach edukacyjnych oraz zachęcały ich do przyjęcia zalecanego podejścia, tak aby kluczowe elementy zalecenia stały się częścią codziennej praktyki. |
| --- | --- |

10.

Rozpowszechniały treść niniejszego zalecenia w organizacjach opieki zdrowotnej, organizacjach zawodowych i instytucjach edukacyjnych oraz zachęcały ich do przyjęcia zalecanego podejścia, tak aby kluczowe elementy zalecenia stały się częścią codziennej praktyki.

| 11. | Przedstawiły Komisji sprawozdania z wdrażania niniejszego zalecenia do 9 czerwca 2011 r. oraz, na wniosek Komisji, później – z myślą o dalszym śledzeniu efektów niniejszego zalecenia na szczeblu wspólnotowym. |
| --- | --- |

11.

Przedstawiły Komisji sprawozdania z wdrażania niniejszego zalecenia do 9 czerwca 2011 r. oraz, na wniosek Komisji, później – z myślą o dalszym śledzeniu efektów niniejszego zalecenia na szczeblu wspólnotowym.

NINIEJSZYM WZYWA KOMISJĘ DO:

Przedstawienia Radzie, do 9 czerwca 2012 r., sprawozdania z wykonania niniejszego zalecenia, oceniającego jego skutki na podstawie informacji przedstawionych przez państwa członkowskie, tak by można było ocenić, jak dalece proponowane środki są skuteczne, oraz rozważyć potrzebę dalszego działania.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 8 czerwca 2009 r.

W imieniu Rady

Petr ŠIMERKA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 23 kwietnia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

1

(2)  Opinia z dnia 25 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

2

(3)  Opinia z dnia 22 kwietnia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

3

(4)  Sprawozdanie techniczne Improving Patient Safety in the EU („Poprawa bezpieczeństwa pacjentów w UE”), przygotowane dla Komisji Europejskiej i opublikowane w 2008 r. przez RAND Cooperation.

4

Improving Patient Safety in the EU

(5)  Decyzja nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1).

5

(6)  Poprawa bezpieczeństwa pacjentów w Europie (SIMPATIE), projekt finansowany w ramach wspólnotowego programu „Zdrowie Publiczne” na lata 2003–2008, (http://www.simpatie.org).

6

(7)  Na przykład konkluzje Rady w sprawie oporności drobnoustrojów przyjęte w dniu 10 czerwca 2008 r.

7

(8)  Na przykład, zgodnie z Decyzją nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. ustanawiającą sieć nadzoru i kontroli epidemiologicznej chorób zakaźnych we Wspólnocie oraz zgodnie z międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi (Dz.U. L 268 z 3.10.1998, s. 1), a także rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającym Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1).

8

(9)  Dz.U. L 34 z 5.2.2002, s. 13.

9

---

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/7 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/7

---

ZALECENIE RADY

z dnia 8 czerwca 2009 r.

w sprawie działań w dziedzinie rzadkich chorób

2009/C 151/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 4 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rzadkie choroby stanowią zagrożenie dla zdrowia obywateli UE, o ile są to choroby zagrażające życiu lub choroby powodujące chroniczny ubytek na zdrowiu i o ile charakteryzują się niską częstością występowania i znacznym stopniem złożoności. Pomimo ich rzadkiego występowania, istnieje tak wiele różnych rodzajów rzadkich chorób, że dotknięte nimi są miliony osób. |
| --- | --- |

(1)

Rzadkie choroby stanowią zagrożenie dla zdrowia obywateli UE, o ile są to choroby zagrażające życiu lub choroby powodujące chroniczny ubytek na zdrowiu i o ile charakteryzują się niską częstością występowania i znacznym stopniem złożoności. Pomimo ich rzadkiego występowania, istnieje tak wiele różnych rodzajów rzadkich chorób, że dotknięte nimi są miliony osób.

| (2) | Zasady i nadrzędne wartości uniwersalności, sprawiedliwości i solidarności oraz dostępu do opieki odpowiedniej jakości zatwierdzone w konkluzjach Rady w sprawie wspólnych wartości i zasad systemów opieki zdrowotnej UE z dnia 2czerwca 2006 r. mają najwyższe znaczenie dla pacjentów cierpiących na rzadkie choroby. |
| --- | --- |

(2)

Zasady i nadrzędne wartości uniwersalności, sprawiedliwości i solidarności oraz dostępu do opieki odpowiedniej jakości zatwierdzone w konkluzjach Rady w sprawie wspólnych wartości i zasad systemów opieki zdrowotnej UE z dnia 2czerwca 2006 r. mają najwyższe znaczenie dla pacjentów cierpiących na rzadkie choroby.

| (3) | Na okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. przyjęto wspólnotowy program działania w dziedzinie rzadkich chorób, w tym chorób genetycznych (3). W programie tym określono częstość występowania rzadkiej choroby jako dotykającą nie więcej niż 5 na 10 000 osób w UE. Dokładniejsza definicja oparta na uaktualnionym przeglądzie naukowym, z uwzględnieniem zarówno częstości występowania, jak i współczynnika zachorowalności, zostanie opracowana z wykorzystaniem zasobów drugiego wspólnotowego programu w dziedzinie zdrowia (4). |
| --- | --- |

(3)

Na okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. przyjęto wspólnotowy program działania w dziedzinie rzadkich chorób, w tym chorób genetycznych (3). W programie tym określono częstość występowania rzadkiej choroby jako dotykającą nie więcej niż 5 na 10 000 osób w UE. Dokładniejsza definicja oparta na uaktualnionym przeglądzie naukowym, z uwzględnieniem zarówno częstości występowania, jak i współczynnika zachorowalności, zostanie opracowana z wykorzystaniem zasobów drugiego wspólnotowego programu w dziedzinie zdrowia (4).

| (4) | Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (5) stanowi, że produkt leczniczy jest oznaczony jako „sierocy produkt leczniczy”, jeżeli produkt ten przeznaczony jest do diagnozowania, zapobiegania lub leczenia stanu chorobowego zagrażającego życiu lub powodującego chroniczny ubytek zdrowia, występującego u nie więcej niż 5 na 10 000 osób we Wspólnocie w chwili gdy przedkładany jest wniosek. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (5) stanowi, że produkt leczniczy jest oznaczony jako „sierocy produkt leczniczy”, jeżeli produkt ten przeznaczony jest do diagnozowania, zapobiegania lub leczenia stanu chorobowego zagrażającego życiu lub powodującego chroniczny ubytek zdrowia, występującego u nie więcej niż 5 na 10 000 osób we Wspólnocie w chwili gdy przedkładany jest wniosek.

| (5) | Szacuje się, że liczba istniejących obecnie rzadkich chorób waha się pomiędzy 5 000 a 8 000, a w ciągu życia cierpi na nie od 6 % do 8 % populacji. Innymi słowy, pomimo faktu, że każda z rzadkich chorób charakteryzuje się niską częstością występowania, to całkowita liczba osób dotkniętych rzadkimi chorobami w UE waha się pomiędzy 27 a 36 milionów. Większość przypadków to choroby rzadko występujące, na które cierpi maksymalnie 1 na 100 000 osób. Pacjenci ci są szczególnie odizolowani i bezradni. |
| --- | --- |

(5)

Szacuje się, że liczba istniejących obecnie rzadkich chorób waha się pomiędzy 5 000 a 8 000, a w ciągu życia cierpi na nie od 6 % do 8 % populacji. Innymi słowy, pomimo faktu, że każda z rzadkich chorób charakteryzuje się niską częstością występowania, to całkowita liczba osób dotkniętych rzadkimi chorobami w UE waha się pomiędzy 27 a 36 milionów. Większość przypadków to choroby rzadko występujące, na które cierpi maksymalnie 1 na 100 000 osób. Pacjenci ci są szczególnie odizolowani i bezradni.

| (6) | Ze względu na niską częstość występowania, szczególny charakter i wysoką całkowitą liczbę osób nimi dotkniętych rzadkie choroby wymagają globalnej strategii, której podstawą są specyficzne i złożone działania mające na celu zapobieżenie wysokiej chorobowości lub możliwym do uniknięcia przedwczesnym zgonom oraz poprawę jakości życia i możliwości społeczno-ekonomicznych chorych. |
| --- | --- |

(6)

Ze względu na niską częstość występowania, szczególny charakter i wysoką całkowitą liczbę osób nimi dotkniętych rzadkie choroby wymagają globalnej strategii, której podstawą są specyficzne i złożone działania mające na celu zapobieżenie wysokiej chorobowości lub możliwym do uniknięcia przedwczesnym zgonom oraz poprawę jakości życia i możliwości społeczno-ekonomicznych chorych.

| (7) | Rzadkie choroby były jednym z priorytetów szóstego wspólnotowego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju (6), i pozostają jednym z priorytetów działań w ramach siódmego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju (7), jako że rozwój nowych możliwości w zakresie diagnozowania i leczenia rzadkich chorób oraz przeprowadzenie badań epidemiologicznych w ich zakresie wymaga działań obejmujących wiele krajów w celu zwiększenia liczby pacjentów objętych poszczególnymi badaniami. |
| --- | --- |

(7)

Rzadkie choroby były jednym z priorytetów szóstego wspólnotowego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju (6), i pozostają jednym z priorytetów działań w ramach siódmego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju (7), jako że rozwój nowych możliwości w zakresie diagnozowania i leczenia rzadkich chorób oraz przeprowadzenie badań epidemiologicznych w ich zakresie wymaga działań obejmujących wiele krajów w celu zwiększenia liczby pacjentów objętych poszczególnymi badaniami.

| (8) | W swojej białej księdze zatytułowanej „Razem na rzecz zdrowia: strategiczne podejście dla UE na lata 2008–2013” z dnia 23 października 2007 r., przedstawiającej strategię UE w zakresie zdrowia, Komisja wskazała rzadkie choroby jako jeden z priorytetów działań. |
| --- | --- |

(8)

W swojej białej księdze zatytułowanej „Razem na rzecz zdrowia: strategiczne podejście dla UE na lata 2008–2013” z dnia 23 października 2007 r., przedstawiającej strategię UE w zakresie zdrowia, Komisja wskazała rzadkie choroby jako jeden z priorytetów działań.

| (9) | W celu poprawy koordynacji i spójności krajowych, regionalnych i lokalnych inicjatyw dotyczących rzadkich chorób i współpracy ośrodków badawczych odpowiednie działania krajowe w obszarze rzadkich chorób mogłyby zostać ujęte w planach lub strategiach dotyczących rzadkich chorób. |
| --- | --- |

(9)

W celu poprawy koordynacji i spójności krajowych, regionalnych i lokalnych inicjatyw dotyczących rzadkich chorób i współpracy ośrodków badawczych odpowiednie działania krajowe w obszarze rzadkich chorób mogłyby zostać ujęte w planach lub strategiach dotyczących rzadkich chorób.

| (10) | Zgodnie z bazą danych Orphanet tylko 250 spośród tysięcy znanych rzadkich chorób, w przypadku których możliwa jest identyfikacja kliniczna, posiada kod w istniejącej międzynarodowej klasyfikacji chorób (wersja 10). Odpowiednia klasyfikacja i oznaczenie kodami wszystkich rzadkich chorób są niezbędne dla zapewnienia świadomości co do ich istnienia i rozpoznania w krajowych systemach opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z bazą danych Orphanet tylko 250 spośród tysięcy znanych rzadkich chorób, w przypadku których możliwa jest identyfikacja kliniczna, posiada kod w istniejącej międzynarodowej klasyfikacji chorób (wersja 10). Odpowiednia klasyfikacja i oznaczenie kodami wszystkich rzadkich chorób są niezbędne dla zapewnienia świadomości co do ich istnienia i rozpoznania w krajowych systemach opieki zdrowotnej.

| (11) | Światowa Organizacja Zdrowia („WHO”) zainicjowała proces przeglądu 10. wersji międzynarodowej klasyfikacji chorób w celu przyjęcia w ramach Światowego Zgromadzenia Zdrowia w 2014 roku jej nowej, 11. wersji. WHO mianowała przewodniczącego grupy zadaniowej UE ds. rzadkich chorób przewodniczącym głównej grupy doradczej ds. rzadkich chorób, aby wesprzeć wspomniany proces przeglądu, przedstawiając wnioski dotyczące kodyfikacji i klasyfikacji rzadkich chorób. |
| --- | --- |

(11)

Światowa Organizacja Zdrowia („WHO”) zainicjowała proces przeglądu 10. wersji międzynarodowej klasyfikacji chorób w celu przyjęcia w ramach Światowego Zgromadzenia Zdrowia w 2014 roku jej nowej, 11. wersji. WHO mianowała przewodniczącego grupy zadaniowej UE ds. rzadkich chorób przewodniczącym głównej grupy doradczej ds. rzadkich chorób, aby wesprzeć wspomniany proces przeglądu, przedstawiając wnioski dotyczące kodyfikacji i klasyfikacji rzadkich chorób.

| (12) | Wdrożenie wspólnej identyfikacji rzadkich chorób przez wszystkie państwa członkowskie znacznie wzmocniłoby wkład UE w prace powyższej głównej grupy doradczej oraz ułatwiłoby współpracę na poziomie Wspólnoty w dziedzinie rzadkich chorób. |
| --- | --- |

(12)

Wdrożenie wspólnej identyfikacji rzadkich chorób przez wszystkie państwa członkowskie znacznie wzmocniłoby wkład UE w prace powyższej głównej grupy doradczej oraz ułatwiłoby współpracę na poziomie Wspólnoty w dziedzinie rzadkich chorób.

| (13) | W lipcu 2004 roku w ramach Komisji została ustanowiona grupa wysokiego szczebla ds. usług zdrowotnych i opieki medycznej w celu zaangażowania ekspertów z wszystkich państw członkowskich w prace dotyczące praktycznych aspektów współpracy pomiędzy krajowymi systemami opieki zdrowotnej w UE. Jedna z grup roboczych tej grupy wysokiego szczebla koncentruje się na europejskich sieciach referencyjnych (ERN) dotyczących rzadkich chorób. Opracowano pewne kryteria i zasady dla ERN, wśród nich kryteria i zasady dotyczące roli ERN w zwalczaniu rzadkich chorób. ERN mogłyby również służyć jako ośrodki badawcze i ośrodki wiedzy, zajmujące się leczeniem pacjentów z innych państw członkowskich i zapewniające w razie potrzeby dostęp do odpowiedniej infrastruktury leczniczej. |
| --- | --- |

(13)

W lipcu 2004 roku w ramach Komisji została ustanowiona grupa wysokiego szczebla ds. usług zdrowotnych i opieki medycznej w celu zaangażowania ekspertów z wszystkich państw członkowskich w prace dotyczące praktycznych aspektów współpracy pomiędzy krajowymi systemami opieki zdrowotnej w UE. Jedna z grup roboczych tej grupy wysokiego szczebla koncentruje się na europejskich sieciach referencyjnych (ERN) dotyczących rzadkich chorób. Opracowano pewne kryteria i zasady dla ERN, wśród nich kryteria i zasady dotyczące roli ERN w zwalczaniu rzadkich chorób. ERN mogłyby również służyć jako ośrodki badawcze i ośrodki wiedzy, zajmujące się leczeniem pacjentów z innych państw członkowskich i zapewniające w razie potrzeby dostęp do odpowiedniej infrastruktury leczniczej.

| (14) | Z punktu widzenia Wspólnoty wartość dodana ERN jest szczególnie wysoka w przypadku rzadkich chorób ze względu na ich niski stopień występowania, z którym związana jest zarówno ograniczona liczba pacjentów, jak i niedobór wiedzy specjalistycznej w poszczególnych krajach. Gromadzenie specjalistycznej wiedzy na poziomie europejskim ma zatem kluczowe znaczenie dla zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby równego dostępu do rzetelnych informacji, odpowiedniej i terminowej diagnozy oraz opieki wysokiej jakości. |
| --- | --- |

(14)

Z punktu widzenia Wspólnoty wartość dodana ERN jest szczególnie wysoka w przypadku rzadkich chorób ze względu na ich niski stopień występowania, z którym związana jest zarówno ograniczona liczba pacjentów, jak i niedobór wiedzy specjalistycznej w poszczególnych krajach. Gromadzenie specjalistycznej wiedzy na poziomie europejskim ma zatem kluczowe znaczenie dla zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby równego dostępu do rzetelnych informacji, odpowiedniej i terminowej diagnozy oraz opieki wysokiej jakości.

| (15) | W grudniu 2006 roku grupa ekspertów w ramach grupy zadaniowej Unii Europejskiej ds. rzadkich chorób wydała sprawozdanie zatytułowane „Wkład w kształtowanie polityki: europejska współpraca na rzecz usług zdrowotnych i opieki medycznej w dziedzinie rzadkich chorób”, skierowane do grupy wysokiego szczebla ds. usług zdrowotnych i opieki medycznej. Sprawozdanie grupy ekspertów podkreśla między innymi znaczenie, jakie ma wyznaczanie ośrodków wiedzy specjalistycznej oraz określenie roli, jaką powinny pełnić. Uzgodniono również, że – co do zasady i w miarę możliwości – podróżować powinna raczej specjalistyczna wiedza, a nie sami pacjenci. Niektóre ze środków, o których mowa w sprawozdaniu, włączono do niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

(15)

W grudniu 2006 roku grupa ekspertów w ramach grupy zadaniowej Unii Europejskiej ds. rzadkich chorób wydała sprawozdanie zatytułowane „Wkład w kształtowanie polityki: europejska współpraca na rzecz usług zdrowotnych i opieki medycznej w dziedzinie rzadkich chorób”, skierowane do grupy wysokiego szczebla ds. usług zdrowotnych i opieki medycznej. Sprawozdanie grupy ekspertów podkreśla między innymi znaczenie, jakie ma wyznaczanie ośrodków wiedzy specjalistycznej oraz określenie roli, jaką powinny pełnić. Uzgodniono również, że – co do zasady i w miarę możliwości – podróżować powinna raczej specjalistyczna wiedza, a nie sami pacjenci. Niektóre ze środków, o których mowa w sprawozdaniu, włączono do niniejszego zalecenia.

| (16) | Współpraca i wymiana wiedzy pomiędzy ośrodkami wiedzy specjalistycznej okazała się bardzo skuteczną strategią postępowania z rzadkimi chorobami w Europie. |
| --- | --- |

(16)

Współpraca i wymiana wiedzy pomiędzy ośrodkami wiedzy specjalistycznej okazała się bardzo skuteczną strategią postępowania z rzadkimi chorobami w Europie.

| (17) | Ośrodki wiedzy specjalistycznej mogłyby przyjąć multidyscyplinarne podejście do opieki w celu rozwiązania złożonych i wielorakich problemów związanych z rzadkimi chorobami. |
| --- | --- |

(17)

Ośrodki wiedzy specjalistycznej mogłyby przyjąć multidyscyplinarne podejście do opieki w celu rozwiązania złożonych i wielorakich problemów związanych z rzadkimi chorobami.

| (18) | Cechy szczególne rzadkich chorób, do których należą ograniczona liczba pacjentów i niedobór odpowiedniej wiedzy, w tym wiedzy specjalistycznej, czynią z nich wyjątkową dziedzinę, a działania podejmowane w jej ramach mają bardzo wysoką wartość dodaną na poziomie wspólnotowym. Osiągnięcie tej wartości dodanej może w szczególności być możliwe przez zgromadzenie krajowej wiedzy specjalistycznej z zakresu rzadkich chorób rozproszonej we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(18)

Cechy szczególne rzadkich chorób, do których należą ograniczona liczba pacjentów i niedobór odpowiedniej wiedzy, w tym wiedzy specjalistycznej, czynią z nich wyjątkową dziedzinę, a działania podejmowane w jej ramach mają bardzo wysoką wartość dodaną na poziomie wspólnotowym. Osiągnięcie tej wartości dodanej może w szczególności być możliwe przez zgromadzenie krajowej wiedzy specjalistycznej z zakresu rzadkich chorób rozproszonej we wszystkich państwach członkowskich.

| (19) | Rzeczą najwyższej wagi jest zapewnienie aktywnego wkładu państw członkowskich w opracowanie niektórych wspólnych instrumentów przewidzianych w komunikacie z dnia 11 listopada 2008r. Komisji zatytułowanym „Rzadkie choroby: wyzwania stojące przed Europą”, w szczególności instrumentów dotyczących diagnozowania i opieki medycznej, a także europejskich wytycznych w sprawie prowadzenia badań przesiewowych populacji. Mogłoby się to także odnosić do sprawozdań z oceny dotyczących terapeutycznej wartości dodanej sierocych produktów leczniczych, które mogłyby przyczynić się do przyspieszenia negocjacji dotyczących cen na poziomie krajowym, redukując tym samym opóźnienia w dostępie pacjentów cierpiących na rzadkie choroby do leków sierocych. |
| --- | --- |

(19)

Rzeczą najwyższej wagi jest zapewnienie aktywnego wkładu państw członkowskich w opracowanie niektórych wspólnych instrumentów przewidzianych w komunikacie z dnia 11 listopada 2008r. Komisji zatytułowanym „Rzadkie choroby: wyzwania stojące przed Europą”, w szczególności instrumentów dotyczących diagnozowania i opieki medycznej, a także europejskich wytycznych w sprawie prowadzenia badań przesiewowych populacji. Mogłoby się to także odnosić do sprawozdań z oceny dotyczących terapeutycznej wartości dodanej sierocych produktów leczniczych, które mogłyby przyczynić się do przyspieszenia negocjacji dotyczących cen na poziomie krajowym, redukując tym samym opóźnienia w dostępie pacjentów cierpiących na rzadkie choroby do leków sierocych.

| (20) | WHO określiła upodmiotowienie pacjentów jako jeden z „warunków wstępnych zdrowia” i zachęciła do „aktywnego partnerstwa i strategii samoopieki pacjentów w celu poprawy wyników zdrowotnych i jakości życia w grupie osób dotkniętych przewlekłymi chorobami” (8). Z tego punktu widzenia rola niezależnych grup pacjentów jest kluczowa tak pod względem bezpośredniego wsparcia osób dotkniętych chorobą, jak i zbiorowej pracy, jaką te osoby wykonują w celu poprawy warunków wspólnoty pacjentów cierpiących na rzadkie choroby jako całości, także z uwzględnieniem przyszłych pokoleń. |
| --- | --- |

(20)

WHO określiła upodmiotowienie pacjentów jako jeden z „warunków wstępnych zdrowia” i zachęciła do „aktywnego partnerstwa i strategii samoopieki pacjentów w celu poprawy wyników zdrowotnych i jakości życia w grupie osób dotkniętych przewlekłymi chorobami” (8). Z tego punktu widzenia rola niezależnych grup pacjentów jest kluczowa tak pod względem bezpośredniego wsparcia osób dotkniętych chorobą, jak i zbiorowej pracy, jaką te osoby wykonują w celu poprawy warunków wspólnoty pacjentów cierpiących na rzadkie choroby jako całości, także z uwzględnieniem przyszłych pokoleń.

| (21) | Państwa członkowskie powinny zmierzać do zaangażowania pacjentów i ich przedstawicieli w proces polityczny; powinny także dążyć do propagowania działań grup pacjentów. |
| --- | --- |

(21)

Państwa członkowskie powinny zmierzać do zaangażowania pacjentów i ich przedstawicieli w proces polityczny; powinny także dążyć do propagowania działań grup pacjentów.

| (22) | Rozwój infrastruktury w zakresie badań i opieki zdrowotnej w dziedzinie rzadkich chorób wymaga długotrwałych projektów, a w związku z tym odpowiedniego wsparcia finansowego w celu zapewnienia trwałości projektów w perspektywie długoterminowej. Wysiłki te przyczyniłyby się zwłaszcza do maksymalizacji efektu synergii z projektami opracowanymi w ramach drugiego wspólnotowego programu działań, siódmego programu ramowego w dziedzinie badań, i rozwoju oraz następców tych programów, |
| --- | --- |

(22)

Rozwój infrastruktury w zakresie badań i opieki zdrowotnej w dziedzinie rzadkich chorób wymaga długotrwałych projektów, a w związku z tym odpowiedniego wsparcia finansowego w celu zapewnienia trwałości projektów w perspektywie długoterminowej. Wysiłki te przyczyniłyby się zwłaszcza do maksymalizacji efektu synergii z projektami opracowanymi w ramach drugiego wspólnotowego programu działań, siódmego programu ramowego w dziedzinie badań, i rozwoju oraz następców tych programów,

NINIEJSZYM ZALECA PAŃSTWOM CZŁONKOWSKIM:

I.   PLANY I STRATEGIE W DZIEDZINIE RZADKICH CHORÓB

| 1. | ustanowienie i realizację planów lub strategii dotyczących rzadkich chorób na odpowiednim szczeblu lub przeanalizowanie odpowiednich środków odnoszących się do rzadkich chorób w innych strategiach dotyczących zdrowia publicznego, zmierzając do zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby dostępu do opieki wysokiej jakości, w tym diagnostyki, leczenia, habilitacji osób chorych i w miarę możliwości skutecznych leków sierocych, zaś w szczególności:






  a) | jak najszybsze, najlepiej nie później niż przed końcem 2013 roku, opracowanie i przyjęcie planu lub strategii, której celem byłoby ukierunkowanie i zorganizowanie stosownych działań w dziedzinie rzadkich chorób w ramach ich systemów zdrowotnych i socjalnych; |
| --- | --- | --- |

1.

ustanowienie i realizację planów lub strategii dotyczących rzadkich chorób na odpowiednim szczeblu lub przeanalizowanie odpowiednich środków odnoszących się do rzadkich chorób w innych strategiach dotyczących zdrowia publicznego, zmierzając do zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby dostępu do opieki wysokiej jakości, w tym diagnostyki, leczenia, habilitacji osób chorych i w miarę możliwości skutecznych leków sierocych, zaś w szczególności:

a)

jak najszybsze, najlepiej nie później niż przed końcem 2013 roku, opracowanie i przyjęcie planu lub strategii, której celem byłoby ukierunkowanie i zorganizowanie stosownych działań w dziedzinie rzadkich chorób w ramach ich systemów zdrowotnych i socjalnych;

| b) | przedsięwzięcie działań służących włączeniu obecnych i przyszłych inicjatyw na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym, do swoich planów lub strategii w celu przyjęcia kompleksowego podejścia; |
| --- | --- |

b)

przedsięwzięcie działań służących włączeniu obecnych i przyszłych inicjatyw na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym, do swoich planów lub strategii w celu przyjęcia kompleksowego podejścia;

| c) | określenie pewnej liczby działań priorytetowych w ramach swoich planów lub strategii, wraz z celami tych działań i mechanizmami ich monitorowania; |
| --- | --- |

c)

określenie pewnej liczby działań priorytetowych w ramach swoich planów lub strategii, wraz z celami tych działań i mechanizmami ich monitorowania;

| d) | przyjęcie do wiadomości opracowania wytycznych i zaleceń dotyczących rozwoju działań krajowych w zakresie rzadkich chorób przez właściwe organy na poziomie krajowym w ramach trwającego europejskiego projektu na rzecz opracowania krajowych planów zwalczania rzadkich chorób (EUROPLAN) wybranego do finansowania w okresie 2008–2011 w ramach pierwszego wspólnotowego programu działań w dziedzinie zdrowia publicznego (9). |
| --- | --- |

d)

przyjęcie do wiadomości opracowania wytycznych i zaleceń dotyczących rozwoju działań krajowych w zakresie rzadkich chorób przez właściwe organy na poziomie krajowym w ramach trwającego europejskiego projektu na rzecz opracowania krajowych planów zwalczania rzadkich chorób (EUROPLAN) wybranego do finansowania w okresie 2008–2011 w ramach pierwszego wspólnotowego programu działań w dziedzinie zdrowia publicznego (9).

II.   ODPOWIEDNIĄ DEFINICJĘ, KODYFIKACJĘ I SPORZĄDZANIE SPISU RZADKICH CHORÓB

| 2. | Zastosowanie – do celów prac politycznych na poziomie Wspólnoty – wspólnej definicji rzadkiej choroby jako choroby dotykającej nie więcej niż 5 na 10 000 osób. |
| --- | --- |

2.

Zastosowanie – do celów prac politycznych na poziomie Wspólnoty – wspólnej definicji rzadkiej choroby jako choroby dotykającej nie więcej niż 5 na 10 000 osób.

| 3. | Dążenie do zapewnienia odpowiedniego opatrzenia rzadkich chorób kodami i możliwości odnalezienia tych chorób we wszystkich systemach informacji zdrowotnej, zachęcanie do odpowiedniego uznania choroby w krajowych systemach opieki zdrowotnej i zwrotu kosztów na podstawie ICD, przy jednoczesnym poszanowaniu procedur krajowych. |
| --- | --- |

3.

Dążenie do zapewnienia odpowiedniego opatrzenia rzadkich chorób kodami i możliwości odnalezienia tych chorób we wszystkich systemach informacji zdrowotnej, zachęcanie do odpowiedniego uznania choroby w krajowych systemach opieki zdrowotnej i zwrotu kosztów na podstawie ICD, przy jednoczesnym poszanowaniu procedur krajowych.

| 4. | Aktywny udział w opracowaniu unijnego, łatwo dostępnego i dynamicznego spisu rzadkich chorób w oparciu o sieć Orphanet i inne istniejące sieci, o których mowa w komunikacie Komisji w sprawie rzadkich chorób. |
| --- | --- |

4.

Aktywny udział w opracowaniu unijnego, łatwo dostępnego i dynamicznego spisu rzadkich chorób w oparciu o sieć Orphanet i inne istniejące sieci, o których mowa w komunikacie Komisji w sprawie rzadkich chorób.

| 5. | Rozważenie wsparcia na wszystkich odpowiednich szczeblach, również na szczeblu wspólnotowym, z jednej strony specjalnych sieci informacyjnych w zakresie chorób, zaś z drugiej strony – do celów epidemiologicznych – rejestrów i baz danych, pamiętając przy tym o niezależnym zarządzaniu. |
| --- | --- |

5.

Rozważenie wsparcia na wszystkich odpowiednich szczeblach, również na szczeblu wspólnotowym, z jednej strony specjalnych sieci informacyjnych w zakresie chorób, zaś z drugiej strony – do celów epidemiologicznych – rejestrów i baz danych, pamiętając przy tym o niezależnym zarządzaniu.

III.   BADANIA NAUKOWE DOTYCZĄCE RZADKICH CHORÓB

| 6. | Określenie trwających badań naukowych i aktualnych zasobów badawczych w krajowych i wspólnotowych ramach, aby ustalić obecny stan badań, ocenić warunki badawcze w dziedzinie rzadkich chorób i poprawić koordynację programów wspólnotowych, krajowych i regionalnych w zakresie badań nad rzadkimi chorobami. |
| --- | --- |

6.

Określenie trwających badań naukowych i aktualnych zasobów badawczych w krajowych i wspólnotowych ramach, aby ustalić obecny stan badań, ocenić warunki badawcze w dziedzinie rzadkich chorób i poprawić koordynację programów wspólnotowych, krajowych i regionalnych w zakresie badań nad rzadkimi chorobami.

| 7. | Określenie potrzeb i priorytetów dla badań podstawowych, klinicznych, translacyjnych i socjalnych w dziedzinie rzadkich chorób oraz sposobów propagowania tych potrzeb i priorytetów, jak również propagowanie multidyscyplinarnych sposobów współdziałania, którymi należy się dodatkowo zająć z wykorzystaniem programów krajowych i wspólnotowych. |
| --- | --- |

7.

Określenie potrzeb i priorytetów dla badań podstawowych, klinicznych, translacyjnych i socjalnych w dziedzinie rzadkich chorób oraz sposobów propagowania tych potrzeb i priorytetów, jak również propagowanie multidyscyplinarnych sposobów współdziałania, którymi należy się dodatkowo zająć z wykorzystaniem programów krajowych i wspólnotowych.

| 8. | Propagowanie udziału krajowych naukowców w projektach badawczych dotyczących rzadkich chorób finansowanych na wszystkich odpowiednich szczeblach, w tym na szczeblu Wspólnoty. |
| --- | --- |

8.

Propagowanie udziału krajowych naukowców w projektach badawczych dotyczących rzadkich chorób finansowanych na wszystkich odpowiednich szczeblach, w tym na szczeblu Wspólnoty.

| 9. | Włączenie do swoich planów lub strategii przepisów służących propagowaniu badań w dziedzinie rzadkich chorób. |
| --- | --- |

9.

Włączenie do swoich planów lub strategii przepisów służących propagowaniu badań w dziedzinie rzadkich chorób.

| 10. | Ułatwianie wraz z Komisją rozwoju współpracy badawczej z państwami trzecimi biorącymi aktywny udział w badaniach nad rzadkimi chorobami a, w ujęciu bardziej ogólnym, współpracy w zakresie wymiany informacji i wiedzy specjalistycznej. |
| --- | --- |

10.

Ułatwianie wraz z Komisją rozwoju współpracy badawczej z państwami trzecimi biorącymi aktywny udział w badaniach nad rzadkimi chorobami a, w ujęciu bardziej ogólnym, współpracy w zakresie wymiany informacji i wiedzy specjalistycznej.

IV.   OŚRODKI SPECJALISTYCZNE I EUROPEJSKIE SIECI REFERENCYJNE DOTYCZĄCE RZADKICH CHORÓB

| 11. | Określenie odpowiednich ośrodków specjalistycznych na terytorium całego kraju do końca 2013 roku i rozważenie wsparcia tworzenia takich ośrodków. |
| --- | --- |

11.

Określenie odpowiednich ośrodków specjalistycznych na terytorium całego kraju do końca 2013 roku i rozważenie wsparcia tworzenia takich ośrodków.

| 12. | Propagowanie uczestnictwa specjalistycznych ośrodków w europejskich sieciach referencyjnych, z poszanowaniem krajowych kompetencji i zasad dotyczących udzielania im zezwoleń lub ich uznawania. |
| --- | --- |

12.

Propagowanie uczestnictwa specjalistycznych ośrodków w europejskich sieciach referencyjnych, z poszanowaniem krajowych kompetencji i zasad dotyczących udzielania im zezwoleń lub ich uznawania.

| 13. | Organizowanie ścieżek opieki zdrowotnej dla pacjentów cierpiących na rzadkie choroby przez podejmowanie współpracy z odpowiednimi specjalistami oraz wymianę osób zawodowo zajmujących się tą dziedziną i wymianę wiedzy specjalistycznej w kraju lub w razie potrzeby za granicą. |
| --- | --- |

13.

Organizowanie ścieżek opieki zdrowotnej dla pacjentów cierpiących na rzadkie choroby przez podejmowanie współpracy z odpowiednimi specjalistami oraz wymianę osób zawodowo zajmujących się tą dziedziną i wymianę wiedzy specjalistycznej w kraju lub w razie potrzeby za granicą.

| 14. | Wspieranie wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych, takich jak telemedycyna w sytuacjach, gdy niezbędne jest zapewnienie dostępu do potrzebnej specjalnej opieki zdrowotnej na odległość. |
| --- | --- |

14.

Wspieranie wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych, takich jak telemedycyna w sytuacjach, gdy niezbędne jest zapewnienie dostępu do potrzebnej specjalnej opieki zdrowotnej na odległość.

| 15. | Włączenie do swoich planów lub strategii warunków koniecznych do rozpowszechniania i mobilności wiedzy specjalistycznej i wiedzy ogólnej w celu ułatwienia leczenia pacjentów znajdujących się w pobliżu. |
| --- | --- |

15.

Włączenie do swoich planów lub strategii warunków koniecznych do rozpowszechniania i mobilności wiedzy specjalistycznej i wiedzy ogólnej w celu ułatwienia leczenia pacjentów znajdujących się w pobliżu.

| 16. | Zachęcanie specjalistycznych ośrodków do działania na podstawie multidyscyplinarnego podejścia do opieki w przypadku zajmowania się kwestią rzadkich chorób. |
| --- | --- |

16.

Zachęcanie specjalistycznych ośrodków do działania na podstawie multidyscyplinarnego podejścia do opieki w przypadku zajmowania się kwestią rzadkich chorób.

V.   GROMADZENIE WIEDZY SPECJALISTYCZNEJ NA TEMAT RZADKICH CHORÓB NA POZIOMIE EUROPEJSKIM

| 17. | Gromadzenie krajowej wiedzy specjalistycznej na temat rzadkich chorób i wspieranie łączenia jej z wiedzą specjalistyczną posiadaną przez europejskich partnerów w celu wspierania:






  a) | wymiany najlepszych praktyk w zakresie narzędzi diagnostycznych i opieki medycznej, jak również kształcenia i opieki socjalnej w dziedzinie rzadkich chorób; |
| --- | --- | --- |

17.

Gromadzenie krajowej wiedzy specjalistycznej na temat rzadkich chorób i wspieranie łączenia jej z wiedzą specjalistyczną posiadaną przez europejskich partnerów w celu wspierania:

a)

wymiany najlepszych praktyk w zakresie narzędzi diagnostycznych i opieki medycznej, jak również kształcenia i opieki socjalnej w dziedzinie rzadkich chorób;

| b) | odpowiedniego nauczania i szkolenia dla wszystkich pracowników służby zdrowia, aby uświadomić im istnienie tych chorób i zasoby dostępne na związaną z nimi opiekę; |
| --- | --- |

b)

odpowiedniego nauczania i szkolenia dla wszystkich pracowników służby zdrowia, aby uświadomić im istnienie tych chorób i zasoby dostępne na związaną z nimi opiekę;

| c) | rozwoju szkolenia medycznego w dziedzinach związanych z diagnostyką rzadkich chorób i zarządzaniem nimi, takich jak genetyka, immunologia, neurologia, onkologia, pediatria); |
| --- | --- |

c)

rozwoju szkolenia medycznego w dziedzinach związanych z diagnostyką rzadkich chorób i zarządzaniem nimi, takich jak genetyka, immunologia, neurologia, onkologia, pediatria);

| d) | opracowania europejskich wytycznych w sprawie testów diagnostycznych, oraz badań przesiewowych populacji, z poszanowaniem krajowych decyzji i kompetencji; |
| --- | --- |

d)

opracowania europejskich wytycznych w sprawie testów diagnostycznych, oraz badań przesiewowych populacji, z poszanowaniem krajowych decyzji i kompetencji;

| e) | wymiany między państwami członkowskimi sprawozdań z oceny dotyczących terapeutycznej lub klinicznej wartości dodanej leków sierocych na poziomie Wspólnoty, gdzie gromadzona jest stosowna wiedza, w tym wiedza specjalistyczna, w celu zminimalizowania opóźnień w dostępie do leków sierocych w przypadku pacjentów cierpiących na rzadkie choroby. |
| --- | --- |

e)

wymiany między państwami członkowskimi sprawozdań z oceny dotyczących terapeutycznej lub klinicznej wartości dodanej leków sierocych na poziomie Wspólnoty, gdzie gromadzona jest stosowna wiedza, w tym wiedza specjalistyczna, w celu zminimalizowania opóźnień w dostępie do leków sierocych w przypadku pacjentów cierpiących na rzadkie choroby.

VI.   UPODMIOTOWIENIE ORGANIZACJI PACJENTÓW

| 18. | Zasięganie opinii pacjentów i przedstawicieli pacjentów w zakresie polityk w dziedzinie rzadkich chorób i ułatwianie pacjentom dostępu do aktualizowanych informacji na temat rzadkich chorób. |
| --- | --- |

18.

Zasięganie opinii pacjentów i przedstawicieli pacjentów w zakresie polityk w dziedzinie rzadkich chorób i ułatwianie pacjentom dostępu do aktualizowanych informacji na temat rzadkich chorób.

| 19. | Propagowanie działań podejmowanych przez organizacje pacjentów, takich jak podnoszenie świadomości, rozwijanie potencjału, szkolenia, wymiana informacji i najlepszych praktyk, tworzenie sieci, nawiązywanie kontaktów z pacjentami najbardziej odizolowanymi. |
| --- | --- |

19.

Propagowanie działań podejmowanych przez organizacje pacjentów, takich jak podnoszenie świadomości, rozwijanie potencjału, szkolenia, wymiana informacji i najlepszych praktyk, tworzenie sieci, nawiązywanie kontaktów z pacjentami najbardziej odizolowanymi.

VII.   TRWAŁOŚĆ

| 20. | Wraz z Komisją dążenie do zapewnienia – za pomocą odpowiedniego finansowania i mechanizmów współpracy – długoterminowej trwałości infrastruktury rozwiniętej w dziedzinie informacji, badań i opieki zdrowotnej w zakresie rzadkich chorób. |
| --- | --- |

20.

Wraz z Komisją dążenie do zapewnienia – za pomocą odpowiedniego finansowania i mechanizmów współpracy – długoterminowej trwałości infrastruktury rozwiniętej w dziedzinie informacji, badań i opieki zdrowotnej w zakresie rzadkich chorób.

NINIEJSZYM WZYWA KOMISJĘ DO:

| 1. | Sporządzenia, do końca roku 2013 i w celu umożliwienia przedstawienia wniosków w ramach ewentualnego przyszłego programu wspólnotowych działań w dziedzinie zdrowia, sprawozdania z wykonania niniejszego zalecenia, skierowanego do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów i którego podstawą będą informacje dostarczone przez państwa członkowskie; w sprawozdaniu tym należy przeanalizować, w jakim stopniu zaproponowane środki są skuteczne, oraz potrzebę dalszych działań służących poprawie jakości życia pacjentów cierpiących na rzadkie choroby oraz życia ich rodzin. |
| --- | --- |

1.

Sporządzenia, do końca roku 2013 i w celu umożliwienia przedstawienia wniosków w ramach ewentualnego przyszłego programu wspólnotowych działań w dziedzinie zdrowia, sprawozdania z wykonania niniejszego zalecenia, skierowanego do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów i którego podstawą będą informacje dostarczone przez państwa członkowskie; w sprawozdaniu tym należy przeanalizować, w jakim stopniu zaproponowane środki są skuteczne, oraz potrzebę dalszych działań służących poprawie jakości życia pacjentów cierpiących na rzadkie choroby oraz życia ich rodzin.

| 2. | Regularnego informowania Rady o działaniach podjętych w następstwie komunikatu Komisji w sprawie rzadkich chorób. |
| --- | --- |

2.

Regularnego informowania Rady o działaniach podjętych w następstwie komunikatu Komisji w sprawie rzadkich chorób.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 8 czerwca 2009 r.

W imieniu Rady

Petr ŠIMERKA

Przewodniczący

---

(1)  Rezolucja legislacyjna z dnia 23 kwietnia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Opinia z dnia 25 lutego 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Decyzja nr 1295/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 1999 r. przyjmująca wspólnotowy program działania w dziedzinie rzadkich chorób w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1999–2003) (Dz.U. L 155, 22.6.1999, s. 1). Decyzja uchylona decyzją nr 1786/2002/WE (Dz.U. L 271, 9.10.2002, s. 1).

3

(4)  Decyzja nr 1350/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. ustanawiająca drugi wspólnotowy program działań w dziedzinie zdrowia na lata 2008–2013, (Dz.U. L 301 z 20.11.2007, s. 3).

4

(5)  Dz.U. L 18 z 22.1.2000, s. 1.

5

(6)  Decyzja nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. dotycząca szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) (Dz.U. L 232 z 29.8.2002, s. 1).

6

(7)  Decyzja nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1).

7

(8)  http://www.euro.who.int/Document/E88086.pdf

8

(9)  Decyzja nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 1).

9

---

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/11 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/11

---

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa

2009/C 151/03

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności jego art. 41,

uwzględniając wniosek o wydanie opinii zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 wysłany do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w dniu 14 listopada 2008 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

I.   SPOSTRZEŻENIA WSTĘPNE

| 1. | W dniu 14 listopada 2008 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (dalej zwany „wnioskiem”). Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Komisja wysłała wniosek do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do konsultacji (1). |
| --- | --- |

1.

W dniu 14 listopada 2008 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (dalej zwany „wnioskiem”). Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Komisja wysłała wniosek do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do konsultacji (1).

| 2. | Tego samego dnia Komisja przyjęła dwa inne instrumenty stanowiące część pakietu w zakresie rybołówstwa. Po pierwsze Komisja przyjęła komunikat w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Po drugie przyjęła również roboczy dokument służb Komisji (ocenę skutków regulacji) towarzyszący wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Te dwa dokumenty, wraz z wnioskiem, stanowią pakiet wysłany do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do konsultacji. |
| --- | --- |

2.

Tego samego dnia Komisja przyjęła dwa inne instrumenty stanowiące część pakietu w zakresie rybołówstwa. Po pierwsze Komisja przyjęła komunikat w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Po drugie przyjęła również roboczy dokument służb Komisji (ocenę skutków regulacji) towarzyszący wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Te dwa dokumenty, wraz z wnioskiem, stanowią pakiet wysłany do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do konsultacji.

| 3. | Celem wspólnej polityki rybołówstwa, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (2), jest zapewnienie takiej eksploatacji żywych zasobów wodnych, która gwarantuje zrównoważone warunki gospodarcze, środowiskowe i społeczne. |
| --- | --- |

3.

Celem wspólnej polityki rybołówstwa, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (2), jest zapewnienie takiej eksploatacji żywych zasobów wodnych, która gwarantuje zrównoważone warunki gospodarcze, środowiskowe i społeczne.

| 4. | We wniosku ustanawia się wspólnotowy system kontroli, monitorowania, nadzoru, inspekcji i egzekwowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

4.

We wniosku ustanawia się wspólnotowy system kontroli, monitorowania, nadzoru, inspekcji i egzekwowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

| 5. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt przeprowadzania z nim konsultacji w tej sprawie i uwzględnienia odniesienia do tych konsultacji w preambule tego wniosku, podobnie jak włączono je do kilku innych tekstów legislacyjnych, w sprawie których konsultowano się z EIOD zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. |
| --- | --- |

5.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt przeprowadzania z nim konsultacji w tej sprawie i uwzględnienia odniesienia do tych konsultacji w preambule tego wniosku, podobnie jak włączono je do kilku innych tekstów legislacyjnych, w sprawie których konsultowano się z EIOD zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

| 6. | EIOD przypomina, że dnia 3 października 2008 r. przekazał nieformalne uwagi do projektu wniosku. W tych uwagach podkreślił, że ramy prawne w zakresie ochrony danych należy rozważać nie tylko pod kątem przekazywania danych osobowych, ale również gromadzenia tych danych. |
| --- | --- |

6.

EIOD przypomina, że dnia 3 października 2008 r. przekazał nieformalne uwagi do projektu wniosku. W tych uwagach podkreślił, że ramy prawne w zakresie ochrony danych należy rozważać nie tylko pod kątem przekazywania danych osobowych, ale również gromadzenia tych danych.

| 7. | Ponadto EIOD zaznacza, że w swojej opinii odnosi się tylko do kilku przepisów wniosku: motywów 36–38 i art. 102–108. |
| --- | --- |

7.

Ponadto EIOD zaznacza, że w swojej opinii odnosi się tylko do kilku przepisów wniosku: motywów 36–38 i art. 102–108.

II.   TŁO I KONTEKST

| 8. | Jest wiele przyczyn, dla których przepisy w zakresie ochrony danych są istotne w kontekście przedmiotowego wniosku. Po pierwsze wniosek przewiduje przetwarzanie różnych danych, które w niektórych przypadkach można uznać za dane osobowe. Przykładowo: w przypadkach gdy należy przedstawić dane umożliwiające identyfikację statku, zwykle obejmują one dane dotyczące kapitana statku lub jego przedstawiciela. W niektórych przepisach wniosku wyraźnie zaznaczono, że konieczne jest podanie nazwy (nazwiska) właściciela statku lub nazwiska kapitana. W takich przypadkach przekazane dane dotyczą nie tylko statku, ale również możliwych do zidentyfikowania osób, które mają wpływ na sposób wykorzystania statku oraz zapewnienia zgodności z zasadami wspólnej polityki rybołówstwa. Ponadto wniosek przewiduje również przekazywanie tych danych i wymianę informacji, zarówno pomiędzy państwami członkowskimi, jak i do Komisji lub do Wspólnotowej Agencji Kontroli Rybołówstwa. EIOD stwierdza również, że wniosek przewiduje użytkowanie w pewnych okolicznościach skumulowanych danych. Wszystkie te aspekty wymagają przestrzegania ram prawnych ochrony danych. |
| --- | --- |

8.

Jest wiele przyczyn, dla których przepisy w zakresie ochrony danych są istotne w kontekście przedmiotowego wniosku. Po pierwsze wniosek przewiduje przetwarzanie różnych danych, które w niektórych przypadkach można uznać za dane osobowe. Przykładowo: w przypadkach gdy należy przedstawić dane umożliwiające identyfikację statku, zwykle obejmują one dane dotyczące kapitana statku lub jego przedstawiciela. W niektórych przepisach wniosku wyraźnie zaznaczono, że konieczne jest podanie nazwy (nazwiska) właściciela statku lub nazwiska kapitana. W takich przypadkach przekazane dane dotyczą nie tylko statku, ale również możliwych do zidentyfikowania osób, które mają wpływ na sposób wykorzystania statku oraz zapewnienia zgodności z zasadami wspólnej polityki rybołówstwa. Ponadto wniosek przewiduje również przekazywanie tych danych i wymianę informacji, zarówno pomiędzy państwami członkowskimi, jak i do Komisji lub do Wspólnotowej Agencji Kontroli Rybołówstwa. EIOD stwierdza również, że wniosek przewiduje użytkowanie w pewnych okolicznościach skumulowanych danych. Wszystkie te aspekty wymagają przestrzegania ram prawnych ochrony danych.

| 9. | EIOD z zadowoleniem zauważa, że wniosek jednoznacznie określa, że europejskie ramy prawne w zakresie ochrony danych osobowych (dyrektywa 95/46/WE (3) i rozporządzenie (WE) nr 45/2001) mają zastosowanie w przypadku przetwarzania danych osobowych na podstawie rozporządzenia, niezależnie od tego, czy dane te są przetwarzane przez państwa członkowskie, czy Komisję. Zasady te są zawarte zarówno w motywach 36–39 oraz art. 104 i 105. |
| --- | --- |

9.

EIOD z zadowoleniem zauważa, że wniosek jednoznacznie określa, że europejskie ramy prawne w zakresie ochrony danych osobowych (dyrektywa 95/46/WE (3) i rozporządzenie (WE) nr 45/2001) mają zastosowanie w przypadku przetwarzania danych osobowych na podstawie rozporządzenia, niezależnie od tego, czy dane te są przetwarzane przez państwa członkowskie, czy Komisję. Zasady te są zawarte zarówno w motywach 36–39 oraz art. 104 i 105.

| 10. | Nie ma wątpliwości, że jasne reguły przetwarzania danych osobowych są niezbędne w trosce o zachowanie pewności i przejrzystości prawnej oraz ze względu na ochronę praw podstawowych, w szczególności prawa do ochrony życia prywatnego i danych osobowych osób fizycznych; zostało to uwzględnione w motywach przedmiotowego wniosku. |
| --- | --- |

10.

Nie ma wątpliwości, że jasne reguły przetwarzania danych osobowych są niezbędne w trosce o zachowanie pewności i przejrzystości prawnej oraz ze względu na ochronę praw podstawowych, w szczególności prawa do ochrony życia prywatnego i danych osobowych osób fizycznych; zostało to uwzględnione w motywach przedmiotowego wniosku.

III.   OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH I POUFNOŚĆ DANYCH

| 11. | Artykuł 104 omawianego wniosku dotyczy szczególnie ochrony danych osobowych, a artykuł 105 poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej. Pierwszy z wymienionych artykułów dotyczy ogólnych zasad ustanowionych w dyrektywie 95/46/WE i rozporządzeniu (WE) nr 45/2001, a drugi bardziej szczegółowo omawia specyficzne aspekty związane z poufnością przetwarzanych danych. |
| --- | --- |

11.

Artykuł 104 omawianego wniosku dotyczy szczególnie ochrony danych osobowych, a artykuł 105 poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej. Pierwszy z wymienionych artykułów dotyczy ogólnych zasad ustanowionych w dyrektywie 95/46/WE i rozporządzeniu (WE) nr 45/2001, a drugi bardziej szczegółowo omawia specyficzne aspekty związane z poufnością przetwarzanych danych.

| 12. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje ograniczenia i odwołania w obu artykułach odnośnie do wykorzystywania i przekazywania danych osób fizycznych zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. |
| --- | --- |

12.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje ograniczenia i odwołania w obu artykułach odnośnie do wykorzystywania i przekazywania danych osób fizycznych zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

| 13. | EIOD pragnie odnieść się do art. 104 ust 2, zgodnie z którym „nazwiska osób fizycznych nie są ujawniane Komisji lub innemu państwu członkowskiemu z wyjątkiem sytuacji, kiedy takie ujawnienie nazwisk jest wyraźnie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub jeżeli jest to konieczne, aby zapobiec naruszeniom przepisów lub wnosić do sądu sprawy o naruszenie przepisów bądź w celu weryfikacji domniemanych naruszeń przepisów. Dane określone w ust. 1 nie są przekazywane, chyba że są powiązane z innymi danymi w formie, która uniemożliwia bezpośrednią lub pośrednią identyfikację osób fizycznych”. Po pierwsze, EIOD uważa, że obecne brzmienie art. 104 ust. 2 niesłusznie ogranicza zakres ochrony. Z tekstu powinno jednoznacznie wynikać, że ochrona dotyczy nie tylko przekazywania nazwisk osób fizycznych, ale również innych danych osobowych (4). W związku z tym wzywa do zmiany tekstu, tak by odzwierciedlał on ten aspekt. Ponadto EIOD sugeruje również zmianę drugiego zdania tego ustępu, tak by otrzymało ono brzmienie: „Dane, o których mowa w niniejszym artykule...”, dzięki czemu będzie on bardziej spójny, gdyż ust. 1 to głównie odwołanie do ram prawnych Wspólnoty w zakresie ochrony danych osobowych. |
| --- | --- |

13.

EIOD pragnie odnieść się do art. 104 ust 2, zgodnie z którym „nazwiska osób fizycznych nie są ujawniane Komisji lub innemu państwu członkowskiemu z wyjątkiem sytuacji, kiedy takie ujawnienie nazwisk jest wyraźnie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub jeżeli jest to konieczne, aby zapobiec naruszeniom przepisów lub wnosić do sądu sprawy o naruszenie przepisów bądź w celu weryfikacji domniemanych naruszeń przepisów. Dane określone w ust. 1 nie są przekazywane, chyba że są powiązane z innymi danymi w formie, która uniemożliwia bezpośrednią lub pośrednią identyfikację osób fizycznych”. Po pierwsze, EIOD uważa, że obecne brzmienie art. 104 ust. 2 niesłusznie ogranicza zakres ochrony. Z tekstu powinno jednoznacznie wynikać, że ochrona dotyczy nie tylko przekazywania nazwisk osób fizycznych, ale również innych danych osobowych (4). W związku z tym wzywa do zmiany tekstu, tak by odzwierciedlał on ten aspekt. Ponadto EIOD sugeruje również zmianę drugiego zdania tego ustępu, tak by otrzymało ono brzmienie: „Dane, o których mowa w niniejszym artykule...”, dzięki czemu będzie on bardziej spójny, gdyż ust. 1 to głównie odwołanie do ram prawnych Wspólnoty w zakresie ochrony danych osobowych.

| 14. | Artykuł 105 dotyczy poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej. Przepis ten stosuje się niezależnie od tego, czy dane można traktować jako dane osobowe, czy nie. Ustępy 1–3 najwyraźniej mają na celu przedstawienie generalnych zasad poufności, podczas gdy ust. 4 ma zapewnić dodatkową ochronę w pewnych przypadkach, mimo że cel tego ustępu nie jest całkowicie jasny. EIOD dostrzegł ogromne podobieństwo pomiędzy art. 105 ust. 4 lit. a) wniosku i art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, które to podobieństwa zostały dogłębnie przeanalizowane przez EIOD (5). Artykuł 4 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia został szeroko skrytykowany jako dwuznaczny w zakresie dokładnego związku pomiędzy dostępem do dokumentów a prawem do prywatności i ochroną danych osobowych. Artykuł ten był również przedmiotem sporu przed Sądem Pierwszej Instancji (6). Odwołanie z powodów prawnych jest obecnie rozstrzygane przez Trybunał Sprawiedliwości (7). EIOD zwraca się do prawodawcy wspólnotowego o wyjaśnienie art. 104 ust. 4 wniosku pod względem przewidywanych szkód, które podważyłyby ochronę danych osobowych w kontekście wspólnej polityki rybołówstwa i konsekwencji dla publicznego dostępu do dokumentów lub innych sytuacji objętych tym przepisem. |
| --- | --- |

14.

Artykuł 105 dotyczy poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej. Przepis ten stosuje się niezależnie od tego, czy dane można traktować jako dane osobowe, czy nie. Ustępy 1–3 najwyraźniej mają na celu przedstawienie generalnych zasad poufności, podczas gdy ust. 4 ma zapewnić dodatkową ochronę w pewnych przypadkach, mimo że cel tego ustępu nie jest całkowicie jasny. EIOD dostrzegł ogromne podobieństwo pomiędzy art. 105 ust. 4 lit. a) wniosku i art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, które to podobieństwa zostały dogłębnie przeanalizowane przez EIOD (5). Artykuł 4 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia został szeroko skrytykowany jako dwuznaczny w zakresie dokładnego związku pomiędzy dostępem do dokumentów a prawem do prywatności i ochroną danych osobowych. Artykuł ten był również przedmiotem sporu przed Sądem Pierwszej Instancji (6). Odwołanie z powodów prawnych jest obecnie rozstrzygane przez Trybunał Sprawiedliwości (7). EIOD zwraca się do prawodawcy wspólnotowego o wyjaśnienie art. 104 ust. 4 wniosku pod względem przewidywanych szkód, które podważyłyby ochronę danych osobowych w kontekście wspólnej polityki rybołówstwa i konsekwencji dla publicznego dostępu do dokumentów lub innych sytuacji objętych tym przepisem.

| 15. | EIOD sugeruje, by prawodawca wspólnotowy wyjaśnił również związek między art. 104 ust. 4 i art. 104 ust. 6. Mimo że jeden z nich wydaje się odnosić do publicznego dostępu i jego ewentualnych ograniczeń, a drugi do dalszych działań i postępowań prawnych, rozróżnienie to nie jest jednoznaczne w kontekście użytych sformułowań. Należy dokonać szczegółowszych wyjaśnień. |
| --- | --- |

15.

EIOD sugeruje, by prawodawca wspólnotowy wyjaśnił również związek między art. 104 ust. 4 i art. 104 ust. 6. Mimo że jeden z nich wydaje się odnosić do publicznego dostępu i jego ewentualnych ograniczeń, a drugi do dalszych działań i postępowań prawnych, rozróżnienie to nie jest jednoznaczne w kontekście użytych sformułowań. Należy dokonać szczegółowszych wyjaśnień.

| 16. | Bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 95/46/EW i rozporządzenia (WE) nr 45/2001 EIOD przyznaje, że wyjątki i ograniczenia w stosunku do ochrony danych osobowych mogą być stosowane zgodnie z art. 13 dyrektywy 95/46/WE (8). EIOD pragnąłby jednak, by prawodawca wspólnotowy wymienił szczególne przypadki, jakich takie wyjątki mogą dotyczyć i by wyjaśnił w jakich, sytuacjach może nastąpić takie wykorzystanie danych, o ile ma to znaczenie w obecnym kontekście. |
| --- | --- |

16.

Bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 95/46/EW i rozporządzenia (WE) nr 45/2001 EIOD przyznaje, że wyjątki i ograniczenia w stosunku do ochrony danych osobowych mogą być stosowane zgodnie z art. 13 dyrektywy 95/46/WE (8). EIOD pragnąłby jednak, by prawodawca wspólnotowy wymienił szczególne przypadki, jakich takie wyjątki mogą dotyczyć i by wyjaśnił w jakich, sytuacjach może nastąpić takie wykorzystanie danych, o ile ma to znaczenie w obecnym kontekście.

IV.   KRAJOWE ELEKTRONICZNE BAZY DANYCH

| 17. | Art. 102 ust. 3 wniosku stwierdza, że: „Państwa członkowskie tworzą skomputeryzowaną bazę danych do systemu zatwierdzania, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę zasadę jakości danych mającą zastosowanie do skomputeryzowanych baz danych” (9). EIOD z zadowoleniem stwierdza, że w art. 102 wniosku zastosowano zasadę jakości danych (10) w przypadku tworzenia przez państwa członkowskie skomputeryzowanej bazy danych, która umożliwi identyfikację statków połowowych lub operatorów, których dotyczą niespójności oraz umożliwi poprawienie błędnych wpisów danych. |
| --- | --- |

17.

Art. 102 ust. 3 wniosku stwierdza, że: „Państwa członkowskie tworzą skomputeryzowaną bazę danych do systemu zatwierdzania, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę zasadę jakości danych mającą zastosowanie do skomputeryzowanych baz danych” (9). EIOD z zadowoleniem stwierdza, że w art. 102 wniosku zastosowano zasadę jakości danych (10) w przypadku tworzenia przez państwa członkowskie skomputeryzowanej bazy danych, która umożliwi identyfikację statków połowowych lub operatorów, których dotyczą niespójności oraz umożliwi poprawienie błędnych wpisów danych.

| 18. | Pierwszym przykładem wdrażania zasady jakości danych są wymogi dotyczące skomputeryzowanego systemu. Zgodnie z art. 102 ust. 1 skomputeryzowany system zawiera: procedury kontroli jakości wszystkich danych zapisanych zgodnie z odnośnym rozporządzeniem; kontrole krzyżowe, analizę i weryfikację wszystkich danych zapisanych zgodnie z odnośnym rozporządzeniem; procedury kontroli przestrzegania ustalonych terminów przekazywania wszystkich danych zapisanych zgodnie z odnośnym rozporządzeniem. Innym przykładem wdrażania zasady jakości danych jest art. 102 ust. 2, gdzie stwierdza się, że system walidacji umożliwi natychmiastową identyfikację niespójności powiązanych danych i dalsze stosowne działania. EIOD uważa, że dalsze stosowne działania polegałyby na usunięciu niespójności i zdezaktualizowanych danych. A zatem należałoby zastosować jakąś formę sprawdzenia czasu przechowywania danych tak, by zagwarantować, że niespójności nie pozostaną w systemie. |
| --- | --- |

18.

Pierwszym przykładem wdrażania zasady jakości danych są wymogi dotyczące skomputeryzowanego systemu. Zgodnie z art. 102 ust. 1 skomputeryzowany system zawiera: procedury kontroli jakości wszystkich danych zapisanych zgodnie z odnośnym rozporządzeniem; kontrole krzyżowe, analizę i weryfikację wszystkich danych zapisanych zgodnie z odnośnym rozporządzeniem; procedury kontroli przestrzegania ustalonych terminów przekazywania wszystkich danych zapisanych zgodnie z odnośnym rozporządzeniem. Innym przykładem wdrażania zasady jakości danych jest art. 102 ust. 2, gdzie stwierdza się, że system walidacji umożliwi natychmiastową identyfikację niespójności powiązanych danych i dalsze stosowne działania. EIOD uważa, że dalsze stosowne działania polegałyby na usunięciu niespójności i zdezaktualizowanych danych. A zatem należałoby zastosować jakąś formę sprawdzenia czasu przechowywania danych tak, by zagwarantować, że niespójności nie pozostaną w systemie.

| 19. | Kolejny powód, by domagać się poszanowania zasady jakości danych zawarty jest w art. 103, który dotyczy przekazywania danych ze skomputeryzowanej bazy danych. Artykuł ten przewiduje, że Komisja ma bezpośredni dostęp w czasie rzeczywistym, w każdym momencie i bez uprzedzenia, do skomputeryzowanej bazy danych każdego państwa członkowskiego. Dostęp ten ma właśnie służyć umożliwieniu Komisji kontrolowania jakości danych. |
| --- | --- |

19.

Kolejny powód, by domagać się poszanowania zasady jakości danych zawarty jest w art. 103, który dotyczy przekazywania danych ze skomputeryzowanej bazy danych. Artykuł ten przewiduje, że Komisja ma bezpośredni dostęp w czasie rzeczywistym, w każdym momencie i bez uprzedzenia, do skomputeryzowanej bazy danych każdego państwa członkowskiego. Dostęp ten ma właśnie służyć umożliwieniu Komisji kontrolowania jakości danych.

| 20. | Jednak art. 103 stwierdza również, że Komisja będzie miała możliwość przegrywania tych danych z serwera za każdy okres i dla każdej liczby statków. W tym kontekście EIOD wzywa wspólnotowego prawodawcę, aby rozważył wprowadzenie dodatkowych zasad odnoszących się do kontroli informacji przegrywanych przez urzędników Komisji, co będzie zgodne z wyznaczonym celem omawianego rozporządzenia. Taki dostęp do informacji powinien odbywać się z poszanowaniem ograniczeń samego rozporządzenia. |
| --- | --- |

20.

Jednak art. 103 stwierdza również, że Komisja będzie miała możliwość przegrywania tych danych z serwera za każdy okres i dla każdej liczby statków. W tym kontekście EIOD wzywa wspólnotowego prawodawcę, aby rozważył wprowadzenie dodatkowych zasad odnoszących się do kontroli informacji przegrywanych przez urzędników Komisji, co będzie zgodne z wyznaczonym celem omawianego rozporządzenia. Taki dostęp do informacji powinien odbywać się z poszanowaniem ograniczeń samego rozporządzenia.

| 21. | Dodatkowy element, który powinien być brany pod uwagę w tym kontekście odnosi się do faktu, że w obecnym tekście rozporządzenia brakuje wzmianki o konkretnym czasie przechowywania danych zgromadzonych w skomputeryzowanej bazie danych. Jednak art. 108 wniosku przewiduje, że skomputeryzowana baza danych jest częścią baz dostępnych w bezpiecznej części krajowych stron internetowych. Dla tej bezpiecznej części przewidziany jest okres przechowywania (minimum 3 lata). Uwzględniając poniższe komentarze na temat okresu przechowywania danych w bezpiecznej części krajowych stron internetowych (rozdział V poniżej) prawodawca wspólnotowy powinien również przewidzieć zasady odnoszące się do czasu przechowywania danych na szczeblu krajowym, które powinny być przechowywane tylko tak długo, jak to konieczne do celów omawianego rozporządzenia, a następnie usuwane. Przepis ten byłby zgodny z art. 6 lit. e) dyrektywy 95/46/WE i art. 4 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 45/2001. |
| --- | --- |

21.

Dodatkowy element, który powinien być brany pod uwagę w tym kontekście odnosi się do faktu, że w obecnym tekście rozporządzenia brakuje wzmianki o konkretnym czasie przechowywania danych zgromadzonych w skomputeryzowanej bazie danych. Jednak art. 108 wniosku przewiduje, że skomputeryzowana baza danych jest częścią baz dostępnych w bezpiecznej części krajowych stron internetowych. Dla tej bezpiecznej części przewidziany jest okres przechowywania (minimum 3 lata). Uwzględniając poniższe komentarze na temat okresu przechowywania danych w bezpiecznej części krajowych stron internetowych (rozdział V poniżej) prawodawca wspólnotowy powinien również przewidzieć zasady odnoszące się do czasu przechowywania danych na szczeblu krajowym, które powinny być przechowywane tylko tak długo, jak to konieczne do celów omawianego rozporządzenia, a następnie usuwane. Przepis ten byłby zgodny z art. 6 lit. e) dyrektywy 95/46/WE i art. 4 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

| 22. | Ponadto w takich przypadkach jak ten omawiany Komisja przetwarzałaby dane (a czasami dane osobowe), co doprowadziłoby do konieczności zastosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001 do takich operacji przetwarzania. Przeprowadzenie przez Komisję kontroli wykorzystywania tych danych przez jej służby może prowadzić do konieczności przeprowadzenia wcześniejszego sprawdzenia przez EIOD na podstawie art. 27 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 (11). EIOD zwraca się do Komisji, by rozważyła ewentualną potrzebę notyfikowania systemu do celów wcześniejszego sprawdzenia. |
| --- | --- |

22.

Ponadto w takich przypadkach jak ten omawiany Komisja przetwarzałaby dane (a czasami dane osobowe), co doprowadziłoby do konieczności zastosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001 do takich operacji przetwarzania. Przeprowadzenie przez Komisję kontroli wykorzystywania tych danych przez jej służby może prowadzić do konieczności przeprowadzenia wcześniejszego sprawdzenia przez EIOD na podstawie art. 27 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 (11). EIOD zwraca się do Komisji, by rozważyła ewentualną potrzebę notyfikowania systemu do celów wcześniejszego sprawdzenia.

V.   KRAJOWE STRONY INTERNETOWE

| 23. | Artykuł 106 dotyczy ustanowienia przez każde państwo członkowskie oficjalnej strony internetowej dostępnej przez internet i składającej się z części dostępnej publicznie i bezpiecznej. W odniesieniu do bezpiecznej części strony art. 108 wniosku ustanawia zasady dotyczące: wykazów i baz danych, jakie zawiera (ust. 1); bezpośredniej wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi, Komisją lub organem przez nią wyznaczonym (ust. 2); zdalnego dostępu dla Komisji lub organu przez nią wyznaczonego (ust. 3); użytkowników w państwach członkowskich lub w Komisji lub wyznaczonym przez nią organie, którym udostępniane są dane (ust. 4) oraz okresu przechowywania (minimum 3 lata) danych (ust. 5). |
| --- | --- |

23.

Artykuł 106 dotyczy ustanowienia przez każde państwo członkowskie oficjalnej strony internetowej dostępnej przez internet i składającej się z części dostępnej publicznie i bezpiecznej. W odniesieniu do bezpiecznej części strony art. 108 wniosku ustanawia zasady dotyczące: wykazów i baz danych, jakie zawiera (ust. 1); bezpośredniej wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi, Komisją lub organem przez nią wyznaczonym (ust. 2); zdalnego dostępu dla Komisji lub organu przez nią wyznaczonego (ust. 3); użytkowników w państwach członkowskich lub w Komisji lub wyznaczonym przez nią organie, którym udostępniane są dane (ust. 4) oraz okresu przechowywania (minimum 3 lata) danych (ust. 5).

| 24. | EIOD pragnąłby zwrócić uwagę prawodawcy wspólnotowego na art. 25 i 26 dyrektywy 95/46/WE, który dotyczy przekazywania danych osobowych organom krajów trzecich. Artykuł 108 ust. 2 wniosku przewiduje, że każde państwo członkowskie ustanawia w bezpiecznej części swojej strony internetowej krajowy system informacji o połowach, o którym mowa w art. 109, umożliwiający bezpośrednią elektroniczną wymianę informacji z innymi państwami członkowskimi, Komisją lub wyznaczonym przez nią organem. Artykuł 109 nie odnosi się jednak do wykazu wyznaczonych użytkowników, lecz podkreśla fakt, że organy odpowiedzialne za wdrażanie omawianego rozporządzenia w państwach członkowskich współpracują ze sobą, z organami krajów trzecich, z Komisją oraz z wyznaczonym przez nią organem w celu zapewnienia przestrzegania omawianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

24.

EIOD pragnąłby zwrócić uwagę prawodawcy wspólnotowego na art. 25 i 26 dyrektywy 95/46/WE, który dotyczy przekazywania danych osobowych organom krajów trzecich. Artykuł 108 ust. 2 wniosku przewiduje, że każde państwo członkowskie ustanawia w bezpiecznej części swojej strony internetowej krajowy system informacji o połowach, o którym mowa w art. 109, umożliwiający bezpośrednią elektroniczną wymianę informacji z innymi państwami członkowskimi, Komisją lub wyznaczonym przez nią organem. Artykuł 109 nie odnosi się jednak do wykazu wyznaczonych użytkowników, lecz podkreśla fakt, że organy odpowiedzialne za wdrażanie omawianego rozporządzenia w państwach członkowskich współpracują ze sobą, z organami krajów trzecich, z Komisją oraz z wyznaczonym przez nią organem w celu zapewnienia przestrzegania omawianego rozporządzenia.

| 25. | EIOD jest zdania, że występuje pewna rozbieżność pomiędzy treścią art. 108 ust. 2 i art. 109 w odniesieniu do organów krajów trzecich. Po pierwsze, organy krajów trzecich mają współpracować z państwami członkowskimi, a w art. 108 nie ma o nich wzmianki. Po drugie EIOD chciałby podkreślić, że jeśli w ramach tej współpracy przewiduje się przekazywanie danych do krajów trzecich konieczne będzie przestrzeganie art. 25 i 26 dyrektywy 95/46/WE, w szczególności wymogu zapewniania przez kraj trzeci odpowiedniego poziomu ochrony. |
| --- | --- |

25.

EIOD jest zdania, że występuje pewna rozbieżność pomiędzy treścią art. 108 ust. 2 i art. 109 w odniesieniu do organów krajów trzecich. Po pierwsze, organy krajów trzecich mają współpracować z państwami członkowskimi, a w art. 108 nie ma o nich wzmianki. Po drugie EIOD chciałby podkreślić, że jeśli w ramach tej współpracy przewiduje się przekazywanie danych do krajów trzecich konieczne będzie przestrzeganie art. 25 i 26 dyrektywy 95/46/WE, w szczególności wymogu zapewniania przez kraj trzeci odpowiedniego poziomu ochrony.

| 26. | W odniesieniu do zdalnego dostępu (ust. 3) zapewnianego przez państwo członkowskie urzędnikom Komisji EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jest on oparty na elektronicznych certyfikatach tworzonych przez Komisję lub wyznaczony przez nią organ. |
| --- | --- |

26.

W odniesieniu do zdalnego dostępu (ust. 3) zapewnianego przez państwo członkowskie urzędnikom Komisji EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jest on oparty na elektronicznych certyfikatach tworzonych przez Komisję lub wyznaczony przez nią organ.

| 27. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ust. 4 stwierdza się, iż użytkownicy danych są związani zasadą ograniczonego celu i zasadami poufności. Realizuje się to poprzez zezwolenie na dostęp do danych wyłącznie konkretnym upoważnionym użytkownikom oraz poprzez ograniczenie dostępu do danych, których potrzebują oni do wykonywania swoich zadań i działań mających na celu zapewnienie przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

27.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ust. 4 stwierdza się, iż użytkownicy danych są związani zasadą ograniczonego celu i zasadami poufności. Realizuje się to poprzez zezwolenie na dostęp do danych wyłącznie konkretnym upoważnionym użytkownikom oraz poprzez ograniczenie dostępu do danych, których potrzebują oni do wykonywania swoich zadań i działań mających na celu zapewnienie przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

| 28. | EIOD uważa, że okres przechowywania (ust. 5) powinien być ustanowiony w sposób bardziej precyzyjny poprzez wyznaczenie maksymalnego okresu przechowywania (zamiast wyłącznie minimalnego). Ponadto prawodawca wspólnotowy mógłby również rozważyć ustanowienie minimalnego zestawu zasad z myślą o zapewnieniu interoperacyjności i innych aspektów bezpieczeństwa systemu, ewentualnie w ramach mechanizmów proponowanych we wniosku (art. 111). Niniejszy komentarz jest również powiązany z pkt 21 niniejszej opinii, odnoszącym się do przechowywania danych w skomputeryzowanej bazie (zob. wyżej). |
| --- | --- |

28.

EIOD uważa, że okres przechowywania (ust. 5) powinien być ustanowiony w sposób bardziej precyzyjny poprzez wyznaczenie maksymalnego okresu przechowywania (zamiast wyłącznie minimalnego). Ponadto prawodawca wspólnotowy mógłby również rozważyć ustanowienie minimalnego zestawu zasad z myślą o zapewnieniu interoperacyjności i innych aspektów bezpieczeństwa systemu, ewentualnie w ramach mechanizmów proponowanych we wniosku (art. 111). Niniejszy komentarz jest również powiązany z pkt 21 niniejszej opinii, odnoszącym się do przechowywania danych w skomputeryzowanej bazie (zob. wyżej).

VI.   PROCEDURA KOMITOLOGII

| 29. | Kilka artykułów wniosku odnosi się do art. 111, który wdraża procedurę komitetową (poprzez Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury – procedurę komitologii). Mimo że kilka odwołań do art. 111 występujących w tekście wniosku odnosi się do aspektów technicznych, niektóre odnoszą się do aspektów ochrony danych. Na przykład:






  — | art. 103 dotyczący przekazywania danych przewiduje, że państwa członkowskie dopilnowują, żeby Komisja miała bezpośredni dostęp w czasie rzeczywistym, w każdym momencie, bez uprzedzenia, do skomputeryzowanej bazy danych, o której mowa w art. 102; Komisja ma możliwość przegrywania tych danych z serwera za każdy okres i dla każdej liczby statków; szczegółowe przepisy dotyczące wykonania tych artykułów, w szczególności ustanowienia znormalizowanego formatu przegrywania z serwera danych, o których mowa w art. 102, przyjmowane są zgodnie z procedurą komitologii; |
| --- | --- | --- |

29.

Kilka artykułów wniosku odnosi się do art. 111, który wdraża procedurę komitetową (poprzez Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury – procedurę komitologii). Mimo że kilka odwołań do art. 111 występujących w tekście wniosku odnosi się do aspektów technicznych, niektóre odnoszą się do aspektów ochrony danych. Na przykład:

—

art. 103 dotyczący przekazywania danych przewiduje, że państwa członkowskie dopilnowują, żeby Komisja miała bezpośredni dostęp w czasie rzeczywistym, w każdym momencie, bez uprzedzenia, do skomputeryzowanej bazy danych, o której mowa w art. 102; Komisja ma możliwość przegrywania tych danych z serwera za każdy okres i dla każdej liczby statków; szczegółowe przepisy dotyczące wykonania tych artykułów, w szczególności ustanowienia znormalizowanego formatu przegrywania z serwera danych, o których mowa w art. 102, przyjmowane są zgodnie z procedurą komitologii;

| — | art. 109 przewiduje, że współpraca administracyjna państw członkowskich (między nimi i w stosunku do Komisji) będzie przyjęta zgodnie z procedurą komitologii; |
| --- | --- |

—

art. 109 przewiduje, że współpraca administracyjna państw członkowskich (między nimi i w stosunku do Komisji) będzie przyjęta zgodnie z procedurą komitologii;

| — | kolejne odniesienie do procedury komitologii znajduje się w art. 70 dotyczącym wykazu wspólnotowych inspektorów, który zostanie ustanowiony przez Komisję. |
| --- | --- |

—

kolejne odniesienie do procedury komitologii znajduje się w art. 70 dotyczącym wykazu wspólnotowych inspektorów, który zostanie ustanowiony przez Komisję.

| 30. | EIOD rozumie, że wdrożenie tych artykułów będzie zależało od przyjęcia szczególnych zasad zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 111 wniosku. Z uwagi na wpływ, jaki te szczegółowe zasady mogą mieć na ochronę danych, EIOD oczekuje, że przed ich przyjęciem będzie z nim przeprowadzona konsultacja. |
| --- | --- |

30.

EIOD rozumie, że wdrożenie tych artykułów będzie zależało od przyjęcia szczególnych zasad zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 111 wniosku. Z uwagi na wpływ, jaki te szczegółowe zasady mogą mieć na ochronę danych, EIOD oczekuje, że przed ich przyjęciem będzie z nim przeprowadzona konsultacja.

VII.   KONKLUZJE

| 31. | EIOD przyjął do wiadomości inicjatywę ustanowienia wspólnotowego systemu kontroli, monitorowania, nadzoru, inspekcji i egzekwowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

31.

EIOD przyjął do wiadomości inicjatywę ustanowienia wspólnotowego systemu kontroli, monitorowania, nadzoru, inspekcji i egzekwowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

| 32. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w obecnym wniosku zawarto odwołanie do prywatności i ochrony danych w systemie. Są jednak potrzebne pewne zmiany, jak wyjaśniono wyżej, tak by zarówno państwom członkowskim, jak i Komisji przedstawić jednoznaczne wymogi co do aspektu ochrony danych. |
| --- | --- |

32.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w obecnym wniosku zawarto odwołanie do prywatności i ochrony danych w systemie. Są jednak potrzebne pewne zmiany, jak wyjaśniono wyżej, tak by zarówno państwom członkowskim, jak i Komisji przedstawić jednoznaczne wymogi co do aspektu ochrony danych.

| 33. | Uwagi zawarte w niniejszej opinii, które powinny zostać uwzględnione, dotyczą m.in.:






  — | zmiany art. 104 ust. 2 tak, by obejmował wszelkie dane osobowe, a nie tylko nazwiska osób fizycznych; |
| --- | --- | --- |

33.

Uwagi zawarte w niniejszej opinii, które powinny zostać uwzględnione, dotyczą m.in.:

—

zmiany art. 104 ust. 2 tak, by obejmował wszelkie dane osobowe, a nie tylko nazwiska osób fizycznych;

| — | zmiany art. 105. ust. 4 i 6 dotyczących poufności, tajemnicy zawodowej i handlowej, tak by wyjaśnić szczególne przypadki, w których te ustępy się stosuje; |
| --- | --- |

—

zmiany art. 105. ust. 4 i 6 dotyczących poufności, tajemnicy zawodowej i handlowej, tak by wyjaśnić szczególne przypadki, w których te ustępy się stosuje;

| — | wprowadzenia w art. 103 dodatkowych zasad w odniesieniu do kontrolowania informacji przegrywanych z serwera przez urzędników Komisji; |
| --- | --- |

—

wprowadzenia w art. 103 dodatkowych zasad w odniesieniu do kontrolowania informacji przegrywanych z serwera przez urzędników Komisji;

| — | ustanowienia konkretnego okresu przechowywania danych w krajowych elektronicznych bazach danych i krajowych stronach internetowych; |
| --- | --- |

—

ustanowienia konkretnego okresu przechowywania danych w krajowych elektronicznych bazach danych i krajowych stronach internetowych;

| — | przestrzegania procedur w zakresie przekazywania danych osobowych do krajów trzecich; |
| --- | --- |

—

przestrzegania procedur w zakresie przekazywania danych osobowych do krajów trzecich;

| — | konsultacji z EIOD w przypadku zastosowania procedury przewidzianej w art. 111. |
| --- | --- |

—

konsultacji z EIOD w przypadku zastosowania procedury przewidzianej w art. 111.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 marca 2009 r.

Peter HUSTINX

Europejski Inspektor Ochrony Danych

---

(1)  Rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

2

(3)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

3

(4)  W art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE zdefiniowanych jako „wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej”. Należą do nich np. informacje na temat zachowania danej osoby i wszelkich środków podjętych w stosunku do danej osoby.

4

(5)  Zob. np. opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 30 czerwca 2008 r., dostępną na stronie internetowej EIOD.

5

(6)  Wyrok z dnia 8 listopada 2007 r., Bavarian Lager przeciwko Komisji, T-194/04. Dwie inne wciąż nierozstrzygnięte sprawy dotyczą tej samej kwestii.

6

(7)  Nierozstrzygnięta sprawa C-28/08P, Komisja przeciwko Bavarian Lager, Dz.U. C 79 z 29.3.2008, s. 21.

7

(8)  Zob. również art. 20 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

8

(9)  W tekście angielskim poprawiono oczywisty błąd.

9

(10)  Zob. więcej w art. 5 dyrektywy 95/46/WE.

10

(11)  Art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przewiduje uprzednie sprawdzenie „operacji przetwarzania, mogących ze swej natury przez swój zakres lub swoje cele stworzyć konkretne zagrożenia dla praw i wolności podmiotów danych”. Art. 27 ust. 2 wymienia kilka sytuacji, w tym a) przetwarzanie danych odnoszących się do podejrzeń o popełnienie przestępstwa, oraz b) operacje przetwarzania mające na celu ocenę zachowania podmiotu danych.

11

---

II Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/16

---

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 151/04

| Data przyjęcia decyzji | 1.4.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 356/08 |
| Państwo członkowskie | Dania |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Forhøjelse af støtte til elektricitet fremstillet ved biogas |
| Podstawa prawna | Lov om elforsyning, jf. lovbekendtgørelse nr. 1115 af 8. november 2006. Ændringerne, som anmeldes, fremgår af lov nr. 505 af 17. juni 2008. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Ochrona środowiska, Oszczędność energii |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie |
| Budżet | Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 150 mln DKK; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 3 000 mln DKK |
| Intensywność pomocy | 53 % |
| Czas trwania | 2008–2028 |
| Sektory gospodarki | Energia |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Energinet.dk (statsejet transmissionoperatør) |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

1.4.2009

Numer środka pomocy państwa

N 356/08

Państwo członkowskie

Dania

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Forhøjelse af støtte til elektricitet fremstillet ved biogas

Podstawa prawna

Lov om elforsyning, jf. lovbekendtgørelse nr. 1115 af 8. november 2006. Ændringerne, som anmeldes, fremgår af lov nr. 505 af 17. juni 2008.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Ochrona środowiska, Oszczędność energii

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 150 mln DKK; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 3 000 mln DKK

Intensywność pomocy

53 %

Czas trwania

2008–2028

Sektory gospodarki

Energia

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Energinet.dk (statsejet transmissionoperatør)

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 20.5.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | NN 23/09 |
| Państwo członkowskie | Dania |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Redningsstøtte til Fionia Bank |
| Podstawa prawna | Lov nr. 1003 af 10/10/2008
  Rammeaftale mellem afviklingsselskabet og Fionia Bank af 22/2/2009 |
| Rodzaj środka pomocy | Pomoc indywidualna |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Pożyczka uprzywilejowana, Inne formy pozyskiwania kapitału |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 6 100 mln DKK |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | 15.4.2009–14.10.2009 |
| Sektory gospodarki | Pośrednictwo finansowe |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Afviklingsselskabet til sikring af finansiel stabilitet A/S Dronningens Tværgade 4,1 |
| 1302 Copenhagen |
| DANMARK |

Data przyjęcia decyzji

20.5.2009

Numer środka pomocy państwa

NN 23/09

Państwo członkowskie

Dania

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Redningsstøtte til Fionia Bank

Podstawa prawna

Lov nr. 1003 af 10/10/2008

Rammeaftale mellem afviklingsselskabet og Fionia Bank af 22/2/2009

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Pożyczka uprzywilejowana, Inne formy pozyskiwania kapitału

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 6 100 mln DKK

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

15.4.2009–14.10.2009

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Afviklingsselskabet til sikring af finansiel stabilitet A/S Dronningens Tværgade 4,1

1302 Copenhagen

DANMARK

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 25.5.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 185/09 |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Regime per il salvataggio e la ristrutturazione delle medie imprese in difficoltà |
| Podstawa prawna | Delibera del Comitato Interministeriale per la Programmazione Economica n. 296 del 18/12/2008, Criteri e modalità di funzionamento del Fondo per il finanziamento degli interventi consentiti dagli Orientamenti U.E. sugli aiuti di Stato per il salvataggio e la ristrutturazione delle imprese in difficoltà. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Restrukturyzacja przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji |
| Forma pomocy | Gwarancja |
| Budżet | Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 35 mln EUR; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 500 mln EUR |
| Intensywność pomocy | 100 % |
| Czas trwania | Do 31.12.2013 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministero dello Sviluppo Economico |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

25.5.2009

Numer środka pomocy państwa

N 185/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Regime per il salvataggio e la ristrutturazione delle medie imprese in difficoltà

Podstawa prawna

Delibera del Comitato Interministeriale per la Programmazione Economica n. 296 del 18/12/2008, Criteri e modalità di funzionamento del Fondo per il finanziamento degli interventi consentiti dagli Orientamenti U.E. sugli aiuti di Stato per il salvataggio e la ristrutturazione delle imprese in difficoltà.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Restrukturyzacja przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji

Forma pomocy

Gwarancja

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 35 mln EUR; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 500 mln EUR

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

Do 31.12.2013

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministero dello Sviluppo Economico

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 25.5.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 187/09 |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Regime per il salvataggio e la ristrutturazione delle medie imprese in difficoltà |
| Podstawa prawna | Delibera del Comitato Interministeriale per la Programmazione Economica n. 296 del 18/12/2008, Criteri e modalità di funzionamento del Fondo per il finanziamento degli interventi consentiti dagli Orientamenti U.E. sugli aiuti di Stato per il salvataggio e la ristrutturazione delle imprese in difficoltà. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Ratowanie przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji |
| Forma pomocy | Gwarancja |
| Budżet | Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 35 mln EUR; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 500 mln EUR |
| Intensywność pomocy | 100 % |
| Czas trwania | Do 31.12.2013 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministero dello Sviluppo Economico |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

25.5.2009

Numer środka pomocy państwa

N 187/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Regime per il salvataggio e la ristrutturazione delle medie imprese in difficoltà

Podstawa prawna

Delibera del Comitato Interministeriale per la Programmazione Economica n. 296 del 18/12/2008, Criteri e modalità di funzionamento del Fondo per il finanziamento degli interventi consentiti dagli Orientamenti U.E. sugli aiuti di Stato per il salvataggio e la ristrutturazione delle imprese in difficoltà.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Ratowanie przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji

Forma pomocy

Gwarancja

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 35 mln EUR; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 500 mln EUR

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

Do 31.12.2013

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministero dello Sviluppo Economico

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

---

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/19 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/19

---

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 151/05

| Data przyjęcia decyzji | 28.5.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 248/09 |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Limited amounts of compatible aid under the Temporary Framework |
| Podstawa prawna | Modalità di applicazione della comunicazione della Commissione europea – Quadro di riferimento temporaneo comunitario per le misure di aiuto di Stato a sostegno dell’accesso al finanziamento nell’attuale situazione di crisi finanziaria ed economica (Articoli da 1 a 3 e da 8 a 10) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie, Gwarancja, Umorzenie długu |
| Budżet | — |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | do 31.12.2010 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | All competent granting authorities in Italy |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

28.5.2009

Numer środka pomocy państwa

N 248/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Limited amounts of compatible aid under the Temporary Framework

Podstawa prawna

Modalità di applicazione della comunicazione della Commissione europea – Quadro di riferimento temporaneo comunitario per le misure di aiuto di Stato a sostegno dell’accesso al finanziamento nell’attuale situazione di crisi finanziaria ed economica (Articoli da 1 a 3 e da 8 a 10)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie, Gwarancja, Umorzenie długu

Budżet

—

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

do 31.12.2010

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

All competent granting authorities in Italy

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 28.5.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 266/09 |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Temporary aid scheme for granting aid in the form of guarantees |
| Podstawa prawna | Modalità di applicazione della comunicazione della Commissione europea – Quadro di riferimento temporaneo comunitario per le misure di aiuto di Stato a sostegno dell’accesso al finanziamento nell’attuale situazione di crisi finanziaria ed economica (Articoli da 1,2,4,8,9,10) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Gwarancja |
| Budżet | — |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | do 31.12.2010 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | All competent granting authorities in Italy |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

28.5.2009

Numer środka pomocy państwa

N 266/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Temporary aid scheme for granting aid in the form of guarantees

Podstawa prawna

Modalità di applicazione della comunicazione della Commissione europea – Quadro di riferimento temporaneo comunitario per le misure di aiuto di Stato a sostegno dell’accesso al finanziamento nell’attuale situazione di crisi finanziaria ed economica (Articoli da 1,2,4,8,9,10)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Gwarancja

Budżet

—

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

do 31.12.2010

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

All competent granting authorities in Italy

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 29.5.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 268/09 |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Temporary aid scheme for granting aid in the form of loans with subsidised interest rate |
| Podstawa prawna | Modalità di applicazione della comunicazione della Commissione europea – Quadro di riferimento temporaneo comunitario per le misure di aiuto di Stato a sostegno dell’accesso al finanziamento nell’attuale situazione di crisi finanziaria ed economica (Articoli da 1,2,5,8,9,10) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Dotacja na spłatę oprocentowania |
| Budżet | — |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | do 31.12.2010 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | All competent granting authorities in Italy |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

29.5.2009

Numer środka pomocy państwa

N 268/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Temporary aid scheme for granting aid in the form of loans with subsidised interest rate

Podstawa prawna

Modalità di applicazione della comunicazione della Commissione europea – Quadro di riferimento temporaneo comunitario per le misure di aiuto di Stato a sostegno dell’accesso al finanziamento nell’attuale situazione di crisi finanziaria ed economica (Articoli da 1,2,5,8,9,10)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Dotacja na spłatę oprocentowania

Budżet

—

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

do 31.12.2010

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

All competent granting authorities in Italy

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 3.6.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 308/09 |
| Państwo członkowskie | Grecja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Greek temporary Scheme for loan guarantees |
| Podstawa prawna | The legal basis for the scheme are the following legal acts: Draft Ministerial Decision — TEMPORARY FRAMEWORK to support access to finance during the current financial and economic crisis in accordance with the Commission Communication of 22.1.2009, in order to release bank lending in Greece and facilitate access of companies to finance in response to the financial and economic crisis that led to insufficient provision of funding by the financial institutions and resulted in a serious disturbance of the entire economy in Greece. The legal basis for the Minister to adopt such Ministerial Decisions is Greek Law 2322/1995. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Gwarancja |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu:2 000 (in combination with N 309/09) mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | do 31.12.2010 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministry of Economy and Finance |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

3.6.2009

Numer środka pomocy państwa

N 308/09

Państwo członkowskie

Grecja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Greek temporary Scheme for loan guarantees

Podstawa prawna

The legal basis for the scheme are the following legal acts: Draft Ministerial Decision — TEMPORARY FRAMEWORK to support access to finance during the current financial and economic crisis in accordance with the Commission Communication of 22.1.2009, in order to release bank lending in Greece and facilitate access of companies to finance in response to the financial and economic crisis that led to insufficient provision of funding by the financial institutions and resulted in a serious disturbance of the entire economy in Greece. The legal basis for the Minister to adopt such Ministerial Decisions is Greek Law 2322/1995.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Gwarancja

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu:2 000 (in combination with N 309/09) mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

do 31.12.2010

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministry of Economy and Finance

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

| Data przyjęcia decyzji | 3.6.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | N 309/09 |
| Państwo członkowskie | Grecja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | „Greek temporary scheme for subsidised interest rate” |
| Podstawa prawna | Draft Ministerial Decision — TEMPORARY FRAMEWORK to support access to finance during the current financial and economic crisis in accordance with the Commission Communication of 22.1.2009, in order to release bank lending in Greece and facilitate access of companies to finance in response to the financial and economic crisis that led to insufficient provision of funding by the financial institutions and resulted in a serious disturbance of the entire economy in Greece. The legal basis for the Minister to adopt such Ministerial Decisions is Greek Law 2322/1995. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki |
| Forma pomocy | Dotacja na spłatę oprocentowania |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 2 000 (in combination with N 308/09) mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | do 31.12.2010 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministry of Economy and Finance |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

3.6.2009

Numer środka pomocy państwa

N 309/09

Państwo członkowskie

Grecja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

„Greek temporary scheme for subsidised interest rate”

Podstawa prawna

Draft Ministerial Decision — TEMPORARY FRAMEWORK to support access to finance during the current financial and economic crisis in accordance with the Commission Communication of 22.1.2009, in order to release bank lending in Greece and facilitate access of companies to finance in response to the financial and economic crisis that led to insufficient provision of funding by the financial institutions and resulted in a serious disturbance of the entire economy in Greece. The legal basis for the Minister to adopt such Ministerial Decisions is Greek Law 2322/1995.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Dotacja na spłatę oprocentowania

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 2 000 (in combination with N 308/09) mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

do 31.12.2010

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministry of Economy and Finance

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/23 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/23

---

Kursy walutowe euro (1)

2 lipca 2009 r.

2009/C 151/06

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,4049 |
| JPY | Jen | 135,95 |
| DKK | Korona duńska | 7,4460 |
| GBP | Funt szterling | 0,85730 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,8400 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5235 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,9375 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,755 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 268,45 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7005 |
| PLN | Złoty polski | 4,3543 |
| RON | Lej rumuński | 4,2062 |
| TRY | Lir turecki | 2,1489 |
| AUD | Dolar australijski | 1,7525 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,6201 |
| HKD | Dolar hong kong | 10,8879 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 2,2168 |
| SGD | Dolar singapurski | 2,0377 |
| KRW | Won | 1 783,80 |
| ZAR | Rand | 10,9708 |
| CNY | Yuan renminbi | 9,5974 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,2992 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 374,42 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9452 |
| PHP | Peso filipińskie | 67,569 |
| RUB | Rubel rosyjski | 43,8009 |
| THB | Bat tajlandzki | 47,900 |
| BRL | Real | 2,7222 |
| MXN | Peso meksykańskie | 18,4393 |
| INR | Rupia indyjska | 67,3580 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4049

JPY

Jen

135,95

DKK

Korona duńska

7,4460

GBP

Funt szterling

0,85730

SEK

Korona szwedzka

10,8400

CHF

Frank szwajcarski

1,5235

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,9375

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,755

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

268,45

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7005

PLN

Złoty polski

4,3543

RON

Lej rumuński

4,2062

TRY

Lir turecki

2,1489

AUD

Dolar australijski

1,7525

CAD

Dolar kanadyjski

1,6201

HKD

Dolar hong kong

10,8879

NZD

Dolar nowozelandzki

2,2168

SGD

Dolar singapurski

2,0377

KRW

Won

1 783,80

ZAR

Rand

10,9708

CNY

Yuan renminbi

9,5974

HRK

Kuna chorwacka

7,2992

IDR

Rupia indonezyjska

14 374,42

MYR

Ringgit malezyjski

4,9452

PHP

Peso filipińskie

67,569

RUB

Rubel rosyjski

43,8009

THB

Bat tajlandzki

47,900

BRL

Real

2,7222

MXN

Peso meksykańskie

18,4393

INR

Rupia indyjska

67,3580

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/24 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/24

---

Zawiadomienie o minimalnej wysokości, na której można korzystać z usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) nad niektórymi częściami terytorium Austrii, podanej przez Austrię zgodnie z art. 4 decyzji 2008/294/WE

2009/C 151/07

Minimalna wysokość lotu nad ziemią w niektórych częściach terytorium Austrii położonych na południe lub na zachód od linii łączącej punkty o współrzędnych geograficznych 13° 00′ wschód/47° 55′ północ – 16° 00′ wschód/47° 52′ północ – 16° 02′ wschód/47° 31′ północ – 15° 04′ wschód/46° 39′ północ wynosi 5 000 m.

Drugą możliwością jest stosowanie systemów mierzących minimalną wysokość lotu wynoszącą 3 000 m nad ziemią od najwyższego punktu kwadratu, którego bok liczy co najmniej 10 km, lub innych systemów gwarantujących co najmniej równoważną ochronę naziemnych systemów łączności ruchomej. W tym przypadku, zgodnie z decyzją Komisji 2008/294/WE, minimalna wysokość lotu nad ziemią wynosi również w wyżej wymienionych częściach terytorium Austrii 3 000 m.

---

V Ogłoszenia

PROCEDURY ADMINISTRACYJNE

Komisja

| 3.7.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 151/25 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 151/25

---

Zaproszenie do składania wniosków – Program Kultura (2007–2013)

Wdrożenie działań programowych: wieloletnie projekty współpracy, działania w ramach współpracy, działanie specjalne (kraje trzecie) oraz wspieranie podmiotów działających w dziedzinie kultury na szczeblu europejskim

2009/C 151/08

WPROWADZENIE

Podstawą niniejszego zaproszenia do składania wniosków jest decyzja nr 1855/2006/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca Program Kultura (2007–2013), nazywany dalej „programem Kultura”. Szczegółowe warunki niniejszego zaproszenia do składania wniosków zawarte są w Przewodniku programowym programu Kultura (2007–2013), opublikowanym w witrynie internetowej Europa (zob. pkt VIII). Przewodnik programowy stanowi integralną część niniejszego zaproszenia do składania wniosków.

I.   Cele

Zamierzeniem inicjatorów programu Kultura było wzmocnienie wspólnej dla Europejczyków przestrzeni kulturowej opartej na wspólnym dziedzictwie kulturowym poprzez rozwój współpracy między organizatorami działalności kulturalnej z kwalifikujących się krajów (2), w celu wsparcia procesu tworzenia się obywatelstwa europejskiego.

Program koncentruje się na trzech celach szczegółowych:

| — | wspieraniu ponadnarodowej mobilności osób pracujących w sektorze kultury; |
| --- | --- |

—

wspieraniu ponadnarodowej mobilności osób pracujących w sektorze kultury;

| — | wspieraniu ponadnarodowego obiegu dzieł oraz wyrobów artystycznych i kulturalnych; |
| --- | --- |

—

wspieraniu ponadnarodowego obiegu dzieł oraz wyrobów artystycznych i kulturalnych;

| — | promowaniu dialogu między kulturami. |
| --- | --- |

—

promowaniu dialogu między kulturami.

Program cechuje się elastycznym i interdyscyplinarnym podejściem; program koncentruje się na potrzebach zgłaszanych przez organizatorów działalności kulturalnej podczas społecznych konsultacji poprzedzających jego opracowanie.

II.   Części programu

Niniejsze zaproszenie obejmuje następujące części programu Kultura:

1)   Wspieranie projektów w zakresie kultury (część 1)

Organizacje działające w dziedzinie kultury otrzymują wsparcie na projekty współpracy ponad granicami oraz na tworzenie i realizację działań kulturalnych i artystycznych.

W ramach tej części nacisk położony jest na pomoc w nawiązywaniu współpracy przez takie organizacje uczestniczące w programie Kultura, jak teatry, muzea, stowarzyszenia zawodowe, centra badawcze, wyższe uczelnie, instytuty kultury i organy władzy publicznej z różnych krajów. Dzięki wspólnemu działaniu różne sektory mogą rozwijać prowadzoną działalność kulturalną i artystyczną ponad granicami krajów.

Część1 dzieli się na cztery kategorie wymienione poniżej.

Część 1.1: Wieloletnie projekty współpracy (trwające od trzech do pięciu lat)

Celem działań w ramach pierwszej kategorii jest ułatwianie nawiązywania wieloletnich, międzynarodowych kontaktów w dziedzinie kultury, przez zachęcanie co najmniej sześciu organizatorów działalności kulturalnej z co najmniej sześciu kwalifikujących się krajów do współpracy i działań, zarówno sektorowych, jak i międzysektorowych, mających rozwijać wspólną działalność kulturalną, w okresie od trzech do pięciu lat. Na ten cel przeznaczone są środki w wysokości minimalnie 200 000 EUR i maksymalnie 500 000 EUR rocznie, ale wsparcie UE ogranicza się do maksymalnie 50 % całkowitych kwalifikujących się kosztów. Środki te mają pomóc w zaplanowaniu lub rozszerzeniu zasięgu geograficznego danego projektu i stworzyć warunki dla jego kontynuacji po zakończeniu okresu finansowania.

Część 1.2.1: Projekty współpracy (trwające maksymalnie 24 miesiące)

Druga kategoria obejmuje działania prowadzone zarówno w ramach sektorów, jak i ponadsektorowo, przez co najmniej trzech organizatorów działalności kulturalnej z co najmniej trzech kwalifikujących się krajów przez maksymalny okres dwóch lat. Specjalną uwagę poświęcono działaniom, w ramach których poszukiwane są środki umożliwiające wieloletnią współpracę. Na ten cel przeznaczono fundusze w wysokości od 50 000 EUR do 200 000 EUR, ale wsparcie udzielane przez UE ogranicza się do maksymalnie 50 % całkowitych kwalifikujących się kosztów.

Część 1.2.2: Projekty tłumaczeń literackich (trwające maksymalnie 24 miesiące)

Trzecia kategoria obejmuje wspieranie projektów tłumaczeniowych. Wsparcie UE dla tłumaczeń literackich ma na celu poszerzenie wiedzy na temat literatury i dziedzictwa literackiego Europejczyków przez promowanie przepływu dzieł literackich między krajami. Wydawnictwa mogą ubiegać się o dotacje na tłumaczenia dzieł literackich z jednego języka europejskiego na inny język europejski oraz na publikację dzieł literackich. Na ten cel przeznaczono dofinansowanie w wysokości od 2 000 EUR do 60 000 EUR, ale wsparcie udzielane przez UE ogranicza się do maksymalnie 50 % całkowitych kwalifikujących się kosztów.

Część 1.3: Projekty współpracy z krajami trzecimi (trwające maksymalnie 24 miesiące)

Czwarta kategoria obejmuje wsparcie dla projektów współpracy ukierunkowanych na wymianę kulturalną między krajami uczestniczącymi w programie i krajami trzecimi, które zawarły z UE porozumienia o stowarzyszeniu lub współpracy, pod warunkiem że porozumienia o współpracy zawierają klauzulę dotyczącą kultury. W każdym roku dokonywany jest wybór jednego lub większej liczby krajów trzecich na dany rok. Lista wybranych krajów ogłaszana jest co roku w witrynie internetowej Agencji, przed upływem terminu składania wniosków.

Proponowane działania muszą prowadzić do nawiązania współpracy międzynarodowej o określonym wymiarze. W projektach współpracy powinno uczestniczyć co najmniej trzech organizatorów działalności kulturalnej z co najmniej trzech kwalifikujących się krajów, współpracujących w dziedzinie kultury z co najmniej jedną organizacją z wybranego kraju trzeciego, i/lub projekty powinny dotyczyć działalności kulturalnej prowadzonej w wybranym kraju trzecim. Na ten cel przeznaczono dofinansowanie w kwocie od 50 000 EUR do 200 000 EUR, ale wsparcie udzielane przez UE ogranicza się do maksymalnie 50 % całkowitych kwalifikujących się kosztów.

2)   Wspieranie podmiotów działających na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury (część 2)

Organizacje kulturalne działające lub zamierzające podjąć działalność w dziedzinie kultury na poziomie europejskim mogą otrzymać dotację na pokrycie kosztów operacyjnych. Ta część programu odnosi się do organizacji promujących poczucie wspólnych doświadczeń kulturowych o prawdziwie europejskim wymiarze.

W ramach tej części przyznawane są dotacje na dofinansowanie kosztów operacyjnych ponoszonych przez beneficjentów z tytułu prowadzenia działalności o trwałym charakterze. Jest to zasadnicza różnica w porównaniu z innymi dotacjami przyznawanymi w ramach pozostałych części programu.

Poniżej wymieniono cztery kategorie organizacji, które kwalifikują się do otrzymania dotacji w ramach tej części:

| a) | ambasadorowie; |
| --- | --- |

a)

ambasadorowie;

| b) | sieci propagatorów; |
| --- | --- |

b)

sieci propagatorów;

| c) | festiwale; |
| --- | --- |

c)

festiwale;

| d) | struktury wsparcia politycznego dla planu działań na rzecz kultury, podzielone na dwie podkategorie:






  (i) | platformy dialogu strukturalnego; |
| --- | --- | --- |

d)

struktury wsparcia politycznego dla planu działań na rzecz kultury, podzielone na dwie podkategorie:

(i)

platformy dialogu strukturalnego;

| (ii) | grupy zajmujące się analizą polityki. |
| --- | --- |

(ii)

grupy zajmujące się analizą polityki.

Maksymalna wysokość dostępnej dotacji zależy od kategorii składanego wniosku, ale wsparcie UE nie może przekroczyć 80 % całkowitych kwalifikujących się kosztów.

III.   Kwalifikujące się działania i wnioskodawcy

W ramach programu Kultura wspierane są projekty, organizacje oraz działania promocyjne i badawcze we wszystkich sektorach kultury, z wyjątkiem sektora audiowizualnego, który objęto oddzielnym programem pod nazwą MEDIA (3). Organizatorzy działalności kulturalnej, w tym również przedsiębiorstwa kulturalne, mogą uczestniczyć w programie Kultura pod warunkiem, że ich działalność w tej dziedzinie nie jest zorientowana na osiągnięcie zysku.

Kwalifikujący się wnioskodawcy muszą spełniać następujące warunki:

| — | być publiczną (4) lub prywatną organizacją posiadającą status prawny, której podstawowa działalność należy do sfery kultury (sektor kulturalny i twórczy), oraz |
| --- | --- |

—

być publiczną (4) lub prywatną organizacją posiadającą status prawny, której podstawowa działalność należy do sfery kultury (sektor kulturalny i twórczy), oraz

| — | ich siedziba wpisana do rejestru znajduje się w jednym z kwalifikujących się krajów. |
| --- | --- |

—

ich siedziba wpisana do rejestru znajduje się w jednym z kwalifikujących się krajów.

Osoby fizyczne nie kwalifikują się do składania wniosków o dotację w ramach tego programu.

IV.   Kwalifikujące się kraje

Do udziału w programie kwalifikują się następujące kraje:

| — | państwa członkowskie UE (5), |
| --- | --- |

—

państwa członkowskie UE (5),

| — | kraje należące do EOG (6) (Islandia, Liechtenstein, Norwegia), |
| --- | --- |

—

kraje należące do EOG (6) (Islandia, Liechtenstein, Norwegia),

| — | kraje kandydujące do członkostwa w UE (Chorwacja, Turcja i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii) oraz Serbia. |
| --- | --- |

—

kraje kandydujące do członkostwa w UE (Chorwacja, Turcja i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii) oraz Serbia.

Kraje regionu Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina oraz Czarnogóra) mogą kwalifikować się w przyszłości, pod warunkiem podpisania protokołu ustaleń w sprawie uczestnictwa każdego z tych krajów w programie (7).

V.   Kryteria oceny wniosku

| 1) | Zakres, w jakim projekt może generować rzeczywistą europejską wartość dodaną |
| --- | --- |

1)

Zakres, w jakim projekt może generować rzeczywistą europejską wartość dodaną

| 2) | adekwatność podejmowanych działań do celów szczegółowych programu |
| --- | --- |

2)

adekwatność podejmowanych działań do celów szczegółowych programu

| 3) | stopień, w jakim proponowane działania zaplanowano i można pomyślnie wykonać, osiągając przy tym odpowiednio wysoki poziom doskonałości |
| --- | --- |

3)

stopień, w jakim proponowane działania zaplanowano i można pomyślnie wykonać, osiągając przy tym odpowiednio wysoki poziom doskonałości

| 4) | jakość partnerstwa (dotyczy tylko części 1.1, 1.2.1 i 1.3) |
| --- | --- |

4)

jakość partnerstwa (dotyczy tylko części 1.1, 1.2.1 i 1.3)

| 5) | zakres, w jakim podejmowane działania mogą prowadzić do wyników zgodnych z celami programu |
| --- | --- |

5)

zakres, w jakim podejmowane działania mogą prowadzić do wyników zgodnych z celami programu

| 6) | zakres, w jakim wyniki proponowanych działań można odpowiednio rozpowszechniać i promować |
| --- | --- |

6)

zakres, w jakim wyniki proponowanych działań można odpowiednio rozpowszechniać i promować

| 7) | oddziaływanie długoterminowe – trwałość (nie dotyczy części 1.2.2) |
| --- | --- |

7)

oddziaływanie długoterminowe – trwałość (nie dotyczy części 1.2.2)

| 8) | wymiar współpracy międzynarodowej (tylko w odniesieniu do części 1.3: projekty współpracy kulturalnej z krajami trzecimi) |
| --- | --- |

8)

wymiar współpracy międzynarodowej (tylko w odniesieniu do części 1.3: projekty współpracy kulturalnej z krajami trzecimi)

VI.   Budżet

Łączny budżet programu na lata 2007–2013 wynosi 400 milionów EUR (8).

Zależnie od roku wysokość środków przyznawanych w skali rocznej, w tym również na działania nieujęte w Przewodniku programowym, waha się od około 43 milionów EUR do około 58 milionów EUR.

Komitet programowy zatwierdził propozycję Komisji dotyczącą podziału rocznego budżetu między części programu (zgodnie z przybliżonymi danymi zawartymi poniżej).

Przewidywany budżet na 2010 r. z podziałem na części

| Część 1.1 | Wieloletnie projekty współpracy | 18 140 264 EUR |
| --- | --- | --- |
| Część 1.2.1 | Projekty współpracy | 17 900 000 EUR |
| Część 1.2.2 | Projekty tłumaczeń literackich | 2 700 000 EUR |
| Część 1.3 | Projekty współpracy z krajami trzecimi | 2 650 000 EUR |
| Część 2 | Wspieranie podmiotów działających na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury | 7 700 000 EUR |

Część 1.1

Wieloletnie projekty współpracy

18 140 264 EUR

Część 1.2.1

Projekty współpracy

17 900 000 EUR

Część 1.2.2

Projekty tłumaczeń literackich

2 700 000 EUR

Część 1.3

Projekty współpracy z krajami trzecimi

2 650 000 EUR

Część 2

Wspieranie podmiotów działających na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury

7 700 000 EUR

VII.   Terminy składania wniosków

| Części | Termin składania wniosków |
| --- | --- |
| Części 1 | Wspieranie projektów kulturalnych | |
| Części 1.1 | Wieloletnie projekty współpracy | 1 października 2009 r. |
| Części 1.2.1 | Projekty współpracy | 1 października 2009 r. |
| Części 1.2.2 | Projekty tłumaczeń literackich | 1 lutego 2010 r. |
| Części 1.3 | Projekty współpracy kulturalnej z krajami trzecimi | 1 maja 2010 r. |
| Części 2 | Wspieranie podmiotów działających na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury | 1 listopada 2009 r. |

Części

Termin składania wniosków

Części 1

Wspieranie projektów kulturalnych

Części 1.1

Wieloletnie projekty współpracy

1 października 2009 r.

Części 1.2.1

Projekty współpracy

1 października 2009 r.

Części 1.2.2

Projekty tłumaczeń literackich

1 lutego 2010 r.

Części 1.3

Projekty współpracy kulturalnej z krajami trzecimi

1 maja 2010 r.

Części 2

Wspieranie podmiotów działających na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury

1 listopada 2009 r.

Jeżeli termin upływa w weekend lub dzień świąteczny w kraju wnioskodawcy, nie ulega on przedłużeniu i wnioskodawcy muszą to uwzględnić przy planowaniu składania swoich wniosków.

W następnych latach objętych programem Kultura terminy składania wniosków będą przypadały w dni kalendarzowe podane w Przewodniku programowym.

VIII.   Dalsze informacje

Szczegółowe warunki dotyczące wniosków zawarte są w Przewodniku programowym programu Kultura w następujących witrynach:

Dyrekcja Generalna ds. Edukacji i Kultury

http://ec.europa.eu/culture/index_en.htm

Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego

http://eacea.ec.europa.eu/culture/index_en.htm

---

(1)  Dz.U. L 372 z 27.12.2006, s. 1.

(2)  Zob. pkt IV.

(3)  http://eacea.eu.europa.eu/media/index_en.htm

(4)  Za organizację publiczną uważa się organizację, której koszty są z mocy prawa finansowane w dowolnej części z budżetu państwa, zarówno przez władze centralne, jak i regionalne lub lokalne. Oznacza to, że koszty te finansowane są z funduszy zebranych przez sektor publiczny z podatków, kar lub opłat regulowanych przepisami prawa i nie zachodzi konieczność składania przez organizację wniosków o dofinansowanie, które mogłyby zostać odrzucone. Organizacje, których istnienie jest uzależnione od dofinansowania ze strony państwa i otrzymujące coroczne dotacje, które przynajmniej teoretycznie mogą zostać pozbawione dofinansowania w danym roku, uważa się za organizacje prywatne.

(5)  27 państw członkowskich UE: Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Irlandia, Litwa, Łotwa, Luksemburg, Malta, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.

(6)  Europejski Obszar Gospodarczy.

(7)  Dalsze informacje dotyczące rozwoju sytuacji w odniesieniu do tych krajów trzecich będą ogłaszane w witrynie Agencji: http://eacea.ec.europa.eu

(8)  Kwalifikujące się kraje, które nie są członkami UE, również wnoszą wkład w budżet programu.

---