# Dziennik Urzędowy C 341/24 w

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 341 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6124 września 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 341

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6124 września 2018

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2018/C 341/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2018/C 341/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2018/C 341/02 | Sprawa C-707/17: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 12 lipca 2018 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rayonen sad Svilengrad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko Danieli Pinzaru, Robertowi-Andrei Cirstinoiu (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Kontrola środków pieniężnych wwożonych do Unii Europejskiej lub wywożonych z Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 – Naruszenie obowiązku złożenia deklaracji – Sankcje przewidziane w prawie krajowym – Konfiskata niezadeklarowanej kwoty na rzecz państwa – Pozbawienie wolności – Grzywna określona w wysokości podwójnej kwoty wartości przedmiotu przestępstwa – Proporcjonalność) | 2 |
| 2018/C 341/03 | Sprawa C-269/18 PPU: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / C i J, S / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej – Dyrektywa 2013/32/UE – Artykuł 46 ust. 6 i 8 – Oczywiście bezzasadny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej – Prawo do skutecznego środka prawnego – Zezwolenie na pozostanie na terytorium państwa członkowskiego – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuły 2, 3 i 15 – Nielegalny pobyt – Zatrzymanie) | 3 |
| 2018/C 341/04 | Sprawa C-328/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 marca 2018 r. w sprawie T-6/17 Equivalenza Manufactory / EUIPO – ITM Entreprises (Black Label by Equivalenza), wniesione w dniu 17 maja 2018 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej | 3 |
| 2018/C 341/05 | Sprawa C-413/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 21 czerwca 2018 r. przez H | 4 |
| 2018/C 341/06 | Sprawa C-418/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-561/14: European Citizens’ Initiative One of Us i in. / Komisja Europejska, wniesione w dniu 26 czerwca 2018 r. przez European Citizens’ Initiative One of Us | 5 |
| 2018/C 341/07 | Sprawa C-427/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2018 r. w sprawie T-119/17, Alba Aguilera/ESDZ, wniesione w dniu 26 czerwca 2018 r. przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych | 6 |
| 2018/C 341/08 | Sprawa C-436/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-675/15, Shanxi Taigang Stainless Steel / Komisja Europejska, wniesione w dniu 2 lipca 2018 r. przez Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd | 7 |
| 2018/C 341/09 | Sprawa C-458/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad (Bułgaria) w dniu 12 lipca 2018 r. – GVC Services (Bulgaria) EOOD / Direktor na direkcija Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika – Sofia | 8 |
| 2018/C 341/10 | Sprawa C-461/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 3 maja 2018 r. w sprawie T-431/12, Distillerie Bonollo i in. / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 13 lipca 2018 r. przez Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd | 8 |
| 2018/C 341/11 | Sprawa C-502/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Městský soud v Praze (Republika Czeska) w dniu 30 lipca 2018 r. – CS i in. / České aerolinie a.s. | 9 |
| 2018/C 341/12 | Sprawa C-674/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP | 10 |
| 2018/C 341/13 | Sprawa C-675/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP | 10 |
| 2018/C 341/14 | Spawa C-63/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – Banque Solfea SA / Jean-François Veitl | 10 |
| 2018/C 341/15 | Sprawa C-256/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Rotterdam – Niderlandy) – Sandd BV / Autoriteit Consument en Markt, przy udziale: Koninklijke PostNL BV | 11 |
| 2018/C 341/16 | Sprawa C-392/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Sindicatul Energia Oradea / SC Termoelectrica SA | 11 |
| 2018/C 341/17 | Sprawa C-618/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – BNP Paribas Personal Finance SA / Roger Ducloux, Marie Josée Ducloux | 11 |
| 2018/C 341/18 | Sprawa C-20/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Wielkie Księstwo Luksemburga, interwenient: Republika Francuska | 11 |
| 2018/C 341/19 | Sprawa C-61/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 4 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Bułgarii | 12 |
| 2018/C 341/20 | Sprawa C-116/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Rumunia | 12 |
| 2018/C 341/21 | Sprawa C-147/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Almería – Hiszpania) – Banco Mare Nostrum SA / Ignacio Jesús Berenguel Nieto, Carmen Sonia Salinas López | 12 |
| 2018/C 341/22 | Sprawa C-173/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – FS / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 12 |
| 2018/C 341/23 | Sprawa C-205/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă / Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea | 13 |
| | Sąd |
| 2018/C 341/24 | Sprawa T-612/16: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – PS/EBI (Służba publiczna – Personel EBI – Zabezpieczenie społeczne – Wypadek przy pracy – Całkowita i trwała niezdolność do pracy – Zawodowe podłoże choroby – System ubezpieczenia od wypadków przy pracy i chorób zawodowych – Składki do systemu emerytalno-rentowego – Obowiązek staranności – Odpowiedzialność – Krzywda) | 14 |
| 2018/C 341/25 | Sprawa T-273/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Quadri di Cardano/Komisja (Służba publiczna – Personel kontraktowy – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Dziesięcioletni okres odniesienia – Obywatelstwo państwa zatrudnienia – Miejsce zamieszkania w państwie zatrudnienia – Obowiązki w organizacji międzynarodowej – Umowa o pracę tymczasową) | 14 |
| 2018/C 341/26 | Sprawa T-275/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Curto / Parlament (Służba publiczna – Akredytowani asystenci parlamentarni – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Mobbing – Komitet doradczy ds. mobbingu i zapobiegania mu w miejscu pracy rozpatrujący skargi akredytowanych asystentów parlamentarnych wobec członków Parlamentu – Decyzja oddalająca wniosek o udzielenie wsparcia – Błąd w ocenie – Zakres obowiązku wspomagania – Czas trwania postępowania administracyjnego – Rozsądny termin – Odmowa przekazania sporządzonych przez komitet doradczy sprawozdań) | 15 |
| 2018/C 341/27 | Sprawa T-377/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – SQ / EBI (Służba publiczna – Personel EBI – Skarga na mobbing – Dochodzenie administracyjne – Pojęcie mobbingu – Wymóg, by zarzucane zachowanie powtarzało się, aby mogło stanowić mobbing – Odmowa wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec osoby zachowującej się w ten sposób – Obowiązek zachowania poufności dotyczący toczącego się dochodzenia administracyjnego i, w konsekwencji, decyzji w sprawie zakończenia postępowania, w którym stwierdzono istnienie mobbingu) | 16 |
| 2018/C 341/28 | Sprawa T-379/18: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2018 r. – WI / Komisja | 16 |
| 2018/C 341/29 | Sprawa T-417/18: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2018 r. – Cdt / EUIPO | 17 |
| 2018/C 341/30 | Sprawa T-420/18: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2018 r. – JPMorgan Chase i in. / Komisja | 18 |
| 2018/C 341/31 | Sprawa T-425/18: Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2018 r. – Altice Europe / Komisja | 20 |
| 2018/C 341/32 | Sprawa T-426/18: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2018 r. – Bizbike i Hartmobile / Komisja | 21 |
| 2018/C 341/33 | Sprawa T-429/18: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2018 r. – BRF i SHB Comercio e Industria de Alimentos / Komisja | 22 |
| 2018/C 341/34 | Sprawa T-457/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Zotkow / Komisja | 23 |
| 2018/C 341/35 | Sprawa T-465/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology) | 24 |
| 2018/C 341/36 | Sprawa T-466/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology) | 25 |
| 2018/C 341/37 | Sprawa T-467/18: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2018 r. – Audimas / EUIPO – Audi (AUDIMAS) | 26 |
| 2018/C 341/38 | Sprawa T-469/18: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2018 r. – Battelle Memorial Institute / EUIPO (HEATCOAT) | 26 |
| 2018/C 341/39 | Sprawa T-477/18: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2018 r. – Užstato sistemos administratorius / EUIPO – DPG Deutsche Pfandsystem (Przedstawienie butelki i strzałki) | 27 |
| 2018/C 341/40 | Sprawa T-479/18: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2018 r. – Multifit / EUIPO (Premiere) | 28 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2018/C 341/02

Sprawa C-707/17: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 12 lipca 2018 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rayonen sad Svilengrad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko Danieli Pinzaru, Robertowi-Andrei Cirstinoiu (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Kontrola środków pieniężnych wwożonych do Unii Europejskiej lub wywożonych z Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 – Naruszenie obowiązku złożenia deklaracji – Sankcje przewidziane w prawie krajowym – Konfiskata niezadeklarowanej kwoty na rzecz państwa – Pozbawienie wolności – Grzywna określona w wysokości podwójnej kwoty wartości przedmiotu przestępstwa – Proporcjonalność)

2

2018/C 341/03

Sprawa C-269/18 PPU: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / C i J, S / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej – Dyrektywa 2013/32/UE – Artykuł 46 ust. 6 i 8 – Oczywiście bezzasadny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej – Prawo do skutecznego środka prawnego – Zezwolenie na pozostanie na terytorium państwa członkowskiego – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuły 2, 3 i 15 – Nielegalny pobyt – Zatrzymanie)

3

2018/C 341/04

Sprawa C-328/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 marca 2018 r. w sprawie T-6/17 Equivalenza Manufactory / EUIPO – ITM Entreprises (Black Label by Equivalenza), wniesione w dniu 17 maja 2018 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

3

2018/C 341/05

Sprawa C-413/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 21 czerwca 2018 r. przez H

4

2018/C 341/06

Sprawa C-418/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-561/14: European Citizens’ Initiative One of Us i in. / Komisja Europejska, wniesione w dniu 26 czerwca 2018 r. przez European Citizens’ Initiative One of Us

5

2018/C 341/07

Sprawa C-427/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2018 r. w sprawie T-119/17, Alba Aguilera/ESDZ, wniesione w dniu 26 czerwca 2018 r. przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych

6

2018/C 341/08

Sprawa C-436/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-675/15, Shanxi Taigang Stainless Steel / Komisja Europejska, wniesione w dniu 2 lipca 2018 r. przez Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd

7

2018/C 341/09

Sprawa C-458/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad (Bułgaria) w dniu 12 lipca 2018 r. – GVC Services (Bulgaria) EOOD / Direktor na direkcija Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika – Sofia

8

2018/C 341/10

Sprawa C-461/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 3 maja 2018 r. w sprawie T-431/12, Distillerie Bonollo i in. / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 13 lipca 2018 r. przez Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd

8

2018/C 341/11

Sprawa C-502/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Městský soud v Praze (Republika Czeska) w dniu 30 lipca 2018 r. – CS i in. / České aerolinie a.s.

9

2018/C 341/12

Sprawa C-674/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP

10

2018/C 341/13

Sprawa C-675/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP

10

2018/C 341/14

Spawa C-63/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – Banque Solfea SA / Jean-François Veitl

10

2018/C 341/15

Sprawa C-256/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Rotterdam – Niderlandy) – Sandd BV / Autoriteit Consument en Markt, przy udziale: Koninklijke PostNL BV

11

2018/C 341/16

Sprawa C-392/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Sindicatul Energia Oradea / SC Termoelectrica SA

11

2018/C 341/17

Sprawa C-618/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – BNP Paribas Personal Finance SA / Roger Ducloux, Marie Josée Ducloux

11

2018/C 341/18

Sprawa C-20/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Wielkie Księstwo Luksemburga, interwenient: Republika Francuska

11

2018/C 341/19

Sprawa C-61/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 4 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Bułgarii

12

2018/C 341/20

Sprawa C-116/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Rumunia

12

2018/C 341/21

Sprawa C-147/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Almería – Hiszpania) – Banco Mare Nostrum SA / Ignacio Jesús Berenguel Nieto, Carmen Sonia Salinas López

12

2018/C 341/22

Sprawa C-173/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – FS / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

12

2018/C 341/23

Sprawa C-205/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă / Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea

13

Sąd

2018/C 341/24

Sprawa T-612/16: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – PS/EBI (Służba publiczna – Personel EBI – Zabezpieczenie społeczne – Wypadek przy pracy – Całkowita i trwała niezdolność do pracy – Zawodowe podłoże choroby – System ubezpieczenia od wypadków przy pracy i chorób zawodowych – Składki do systemu emerytalno-rentowego – Obowiązek staranności – Odpowiedzialność – Krzywda)

14

2018/C 341/25

Sprawa T-273/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Quadri di Cardano/Komisja (Służba publiczna – Personel kontraktowy – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Dziesięcioletni okres odniesienia – Obywatelstwo państwa zatrudnienia – Miejsce zamieszkania w państwie zatrudnienia – Obowiązki w organizacji międzynarodowej – Umowa o pracę tymczasową)

14

2018/C 341/26

Sprawa T-275/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Curto / Parlament (Służba publiczna – Akredytowani asystenci parlamentarni – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Mobbing – Komitet doradczy ds. mobbingu i zapobiegania mu w miejscu pracy rozpatrujący skargi akredytowanych asystentów parlamentarnych wobec członków Parlamentu – Decyzja oddalająca wniosek o udzielenie wsparcia – Błąd w ocenie – Zakres obowiązku wspomagania – Czas trwania postępowania administracyjnego – Rozsądny termin – Odmowa przekazania sporządzonych przez komitet doradczy sprawozdań)

15

2018/C 341/27

Sprawa T-377/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – SQ / EBI (Służba publiczna – Personel EBI – Skarga na mobbing – Dochodzenie administracyjne – Pojęcie mobbingu – Wymóg, by zarzucane zachowanie powtarzało się, aby mogło stanowić mobbing – Odmowa wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec osoby zachowującej się w ten sposób – Obowiązek zachowania poufności dotyczący toczącego się dochodzenia administracyjnego i, w konsekwencji, decyzji w sprawie zakończenia postępowania, w którym stwierdzono istnienie mobbingu)

16

2018/C 341/28

Sprawa T-379/18: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2018 r. – WI / Komisja

16

2018/C 341/29

Sprawa T-417/18: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2018 r. – Cdt / EUIPO

17

2018/C 341/30

Sprawa T-420/18: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2018 r. – JPMorgan Chase i in. / Komisja

18

2018/C 341/31

Sprawa T-425/18: Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2018 r. – Altice Europe / Komisja

20

2018/C 341/32

Sprawa T-426/18: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2018 r. – Bizbike i Hartmobile / Komisja

21

2018/C 341/33

Sprawa T-429/18: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2018 r. – BRF i SHB Comercio e Industria de Alimentos / Komisja

22

2018/C 341/34

Sprawa T-457/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Zotkow / Komisja

23

2018/C 341/35

Sprawa T-465/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)

24

2018/C 341/36

Sprawa T-466/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)

25

2018/C 341/37

Sprawa T-467/18: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2018 r. – Audimas / EUIPO – Audi (AUDIMAS)

26

2018/C 341/38

Sprawa T-469/18: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2018 r. – Battelle Memorial Institute / EUIPO (HEATCOAT)

26

2018/C 341/39

Sprawa T-477/18: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2018 r. – Užstato sistemos administratorius / EUIPO – DPG Deutsche Pfandsystem (Przedstawienie butelki i strzałki)

27

2018/C 341/40

Sprawa T-479/18: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2018 r. – Multifit / EUIPO (Premiere)

28

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2018/C 341/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 328 z 17.9.2018

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 319 z 10.9.2018

Dz.U. C 311 z 3.9.2018

Dz.U. C 301 z 27.8.2018

Dz.U. C 294 z 20.8.2018

Dz.U. C 285 z 13.8.2018

Dz.U. C 276 z 6.8.2018

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/2

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 12 lipca 2018 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rayonen sad Svilengrad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko Danieli Pinzaru, Robertowi-Andrei Cirstinoiu

(Sprawa C-707/17) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Kontrola środków pieniężnych wwożonych do Unii Europejskiej lub wywożonych z Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 - Naruszenie obowiązku złożenia deklaracji - Sankcje przewidziane w prawie krajowym - Konfiskata niezadeklarowanej kwoty na rzecz państwa - Pozbawienie wolności - Grzywna określona w wysokości podwójnej kwoty wartości przedmiotu przestępstwa - Proporcjonalność))

(2018/C 341/02)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Rayonen sad Svilengrad

Strony w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Daniela Pinzaru, Robert-Andrei Cirstinoiu

Sentencja

Artykuł 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, w którym – w celu sankcjonowania naruszenia obowiązku złożenia deklaracji określonego w art. 3 tego rozporządzenia – przewidziano, po pierwsze, konfiskatę na rzecz państwa niezadeklarowanej kwoty, oraz po drugie, karę pozbawienia wolności do lat 6 lub grzywnę określoną w wysokości podwójnej kwoty wartości przedmiotu przestępstwa.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 12.3.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/3

---

Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / C i J, S / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Sprawa C-269/18 PPU) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej - Dyrektywa 2013/32/UE - Artykuł 46 ust. 6 i 8 - Oczywiście bezzasadny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej - Prawo do skutecznego środka prawnego - Zezwolenie na pozostanie na terytorium państwa członkowskiego - Dyrektywa 2008/115/WE - Artykuły 2, 3 i 15 - Nielegalny pobyt - Zatrzymanie))

(2018/C 341/03)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, J, S

Strona pozwana: C, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Sentencja

Dyrektywę Rady i Parlamentu Europejskiego 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, jak również dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie temu, aby obywatel państwa trzeciego, którego wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został oddalony w pierwszej instancji przez właściwy organ jako oczywiście bezzasadny, był umieszczony w ośrodku detencyjnym w celu wydalenia, w sytuacji gdy zgodnie z art. 46 ust. 6 i 8 dyrektywy 2013/32 na podstawie obowiązujących przepisów ma prawo przebywać na terytorium krajowym do momentu wydania rozstrzygnięcia w sprawie jego skargi dotyczącej prawa do pozostania na tym terytorium w oczekiwaniu na rezultat skargi na decyzję oddalającą jego wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.

---

(1)  Dz.U. C 276 z 6.8.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/3

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 marca 2018 r. w sprawie T-6/17 Equivalenza Manufactory / EUIPO – ITM Entreprises (Black Label by Equivalenza), wniesione w dniu 17 maja 2018 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

(Sprawa C-328/18 P)

(2018/C 341/04)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Equivalenza Manufactory, S.L. i ITM Entreprises SAS

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | obciążenie kosztami stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Sąd naruszył art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 z poniższych względów:

| 1. | Sąd przeczy sobie, uznając, że istnieje wizualne podobieństwo, a zarazem negując, że oznaczenia są podobne na płaszczyźnie wizualnej; |
| --- | --- |

1.

Sąd przeczy sobie, uznając, że istnieje wizualne podobieństwo, a zarazem negując, że oznaczenia są podobne na płaszczyźnie wizualnej;

| 2. | Sąd błędnie potwierdził, nie wprowadzając żadnych niuansów, podnoszoną różnicę konceptualną ocenioną przez Izbę Odwoławczą; |
| --- | --- |

2.

Sąd błędnie potwierdził, nie wprowadzając żadnych niuansów, podnoszoną różnicę konceptualną ocenioną przez Izbę Odwoławczą;

| 3. | Sąd popełnił błąd, ponieważ przeanalizował zachowania nabywczych w kontekście badania podobieństwa oznaczeń, zamiast zająć się tym zagadnieniem w momencie dokonywania całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd; |
| --- | --- |

3.

Sąd popełnił błąd, ponieważ przeanalizował zachowania nabywczych w kontekście badania podobieństwa oznaczeń, zamiast zająć się tym zagadnieniem w momencie dokonywania całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd;

| 4. | Sąd błędnie stwierdził, że kolidujące ze sobą oznaczenia nie są podobne, mimo że uznał ich przeciętne podobieństwo na płaszczyźnie fonetycznej. |
| --- | --- |

4.

Sąd błędnie stwierdził, że kolidujące ze sobą oznaczenia nie są podobne, mimo że uznał ich przeciętne podobieństwo na płaszczyźnie fonetycznej.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/4 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/4

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 21 czerwca 2018 r. przez H

(Sprawa C-413/18 P)

(2018/C 341/05)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: H (przedstawiciel: M. Velardo, avvocatessa)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H/Rada Unii Europejskiej w zakresie, w jakim oddalono nim skargę wnoszącej odwołanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r., podpisanej przez szefa personelu Misji Policyjnej Unii Europejskiej, na mocy której wnosząca odwołanie została przeniesiona na stanowisko „Criminal Justice Adviser – Prosecutor” w biurze regionalnym w Banja Luce (Bośnia i Hercegowina) oraz ewentualnie decyzji z dnia 30 kwietnia 2010 r., podpisanej przez szefa misji, o którym mowa w art. 6 decyzji Rady 2009/906/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) (1), oraz w zakresie, w jakim oddalono jej żądanie o wypłatę odszkodowania ze względu na niezgodność wspomnianych decyzji z prawem. |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H/Rada Unii Europejskiej w zakresie, w jakim oddalono nim skargę wnoszącej odwołanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r., podpisanej przez szefa personelu Misji Policyjnej Unii Europejskiej, na mocy której wnosząca odwołanie została przeniesiona na stanowisko „Criminal Justice Adviser – Prosecutor” w biurze regionalnym w Banja Luce (Bośnia i Hercegowina) oraz ewentualnie decyzji z dnia 30 kwietnia 2010 r., podpisanej przez szefa misji, o którym mowa w art. 6 decyzji Rady 2009/906/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) (1), oraz w zakresie, w jakim oddalono jej żądanie o wypłatę odszkodowania ze względu na niezgodność wspomnianych decyzji z prawem.

| — | rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, oraz ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, oraz ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

| — | obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji kosztami postępowania w sprawie C-455/14 P oraz kosztami niniejszego postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji kosztami postępowania w sprawie C-455/14 P oraz kosztami niniejszego postępowania

Zarzuty i główne argumenty

| — | Wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia art. 216 regulaminu postępowania przed Sądem oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim zaskarżony wyrok został wydany przez izbę złożoną częściowo z tym samych sędziów, którzy wydali postanowienie, które zostało następnie uchylone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia art. 216 regulaminu postępowania przed Sądem oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim zaskarżony wyrok został wydany przez izbę złożoną częściowo z tym samych sędziów, którzy wydali postanowienie, które zostało następnie uchylone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

| — | Odnośnie do uprawnień szefa misji do wydawania decyzji związanych z przeniesieniem personelu oraz roli, jaką odgrywa państwo członkowskie pochodzenia w kontekście przeniesienia oddelegowanego pracownika, wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia art. 61 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości w zakresie, w jakim sąd pierwszej instancji nie uwzględnił rozstrzygnięcia w sprawie przekazanej mu do ponownego rozpoznania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

Odnośnie do uprawnień szefa misji do wydawania decyzji związanych z przeniesieniem personelu oraz roli, jaką odgrywa państwo członkowskie pochodzenia w kontekście przeniesienia oddelegowanego pracownika, wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia art. 61 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości w zakresie, w jakim sąd pierwszej instancji nie uwzględnił rozstrzygnięcia w sprawie przekazanej mu do ponownego rozpoznania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

| — | Przeinaczenie dowodów |
| --- | --- |

—

Przeinaczenie dowodów

| — | Naruszenie prawa do obrony oraz równego traktowania w zakresie, w jakim wnosząca odwołanie nie została wysłuchana na okoliczność pewnych dokumentów oraz uwag na piśmie przedstawionych przez Radę w ramach postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

Naruszenie prawa do obrony oraz równego traktowania w zakresie, w jakim wnosząca odwołanie nie została wysłuchana na okoliczność pewnych dokumentów oraz uwag na piśmie przedstawionych przez Radę w ramach postępowania w pierwszej instancji.

| — | Naruszenie art. 134 § 1 regulaminu postępowania w zakresie, w jakim wnoszącą odwołanie obciążono kosztami sprawy C-455/14 P, która została rozstrzygnięta na jej korzyść. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 134 § 1 regulaminu postępowania w zakresie, w jakim wnoszącą odwołanie obciążono kosztami sprawy C-455/14 P, która została rozstrzygnięta na jej korzyść.

---

(1)  Dz.U. 2009, L 322, s. 22.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/5

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-561/14: European Citizens’ Initiative One of Us i in. / Komisja Europejska, wniesione w dniu 26 czerwca 2018 r. przez European Citizens’ Initiative One of Us

(Sprawa C-418/18 P)

(2018/C 341/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: European Citizens' Initiative One of Us (przedstawiciele: P. Diamond, Barrister, R. Kiska, Solicitor)

Druga strona postępowania: Rzeczpospolita Polska, Komisja Europejska, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

Strona wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-561/14; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-561/14;

| — | stwierdzenie nieważności komunikatu Komisji COM(2014) 355 final wydanego w dniu 28 maja 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności komunikatu Komisji COM(2014) 355 final wydanego w dniu 28 maja 2014 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego oraz kosztami postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego oraz kosztami postępowania w pierwszej instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Po pierwsze, Sąd błędnie zastosował art. 117 TEU, w związku z art. 11 ust. 4 TEU, art. 24 TFEU i rozporządzeniem 211/2011 (1); wykonywanie przez Komisję uprawnień dyskrecjonalnych winno być spójne z celami europejskiej inicjatywy obywatelskiej. W wyroku Sąd nie uwzględnił celu prawnego rozporządzenia, czyniąc je w konsekwencji martwą literą prawa.

Po drugie, Sąd błędnie uznał, że w komunikacie COM(2014) 355 final (2) Komisja oddzielnie przedstawiła prawne i polityczne wnioski, zgonie z wymogami rozporządzenia (UE) No 211/2011.

Po trzecie, Sąd nie poświęcił analizie komunikatu Komisji COM(2014) 355 final, wymaganego poziomu wnikliwości, poddając go jedynie badaniu ograniczonemu do oczywistych błędów.

Po czwarte, w każdym wypadku, jeżeli zakres kontroli przeprowadzonej przez Sąd spełnia wymogi prawidłowego badania pod względem prawnym (z czym nie zgadza się strona wnosząca odwołanie) Sąd nie stwierdził, że uzasadnienie komunikatu Komisji COM(2014) 355 final spełnia wymogi badania pod kątem oczywistych błędów. Komisja w szczególności nie odwołała się w sposób prawidłowy do orzecznictwa w sprawie C-34/10 Oliver Brüstle/Greenpeace i in.; nie uwzględniła w konsekwencji „systemu potrójnego zamka”, co nie zapewnia żadnych gwarancji etycznych (a w rzeczywistości, może skłaniać państwa członkowskie do obniżenia standardów etycznych w celu uzyskania dostępu do finansowania badań naukowych). Komisja następnie dopuściła się oczywistego błędu sugerując, że oferowanie dostępu do aborcji jest zobowiązaniem międzynarodowym wynikającym z programu działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju (ICPD) z 1994 r. oraz milenijnych celów rozwoju ONZ; Komisja dopuścili się kolejnego błędu formułując nielogiczną tezę jakoby finasowanie organizacji promujących i wykonujących aborcje w krajach rozwijających się miałoby – w przeciwieństwie do zwiększania finansowania rażąco niedoinwestowanych i borykających się z brakami kadrowymi systemów opieki zdrowotnej w tych krajach – przyczyniać się do ochrony zdrowia matek.

Po piąte, Sąd dokonał błędnej oceny charakteru inicjatywy obywatelskiej, traktując ją mianowicie jako zmierzającą do złożenia trzech szczególnych wniosków legislacyjnych, raczej niż jako mającą na celu ochronę godności zarodów [ludzkich]. W konsekwencji, Sąd dokonał błędnej oceny rozpatrywanych w tej sprawie zagadnień.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (Dz.U. 2011, L 65, s. 1).

(2)  Komunikat Komisji COM(2014) 355 final z dnia 28 maja 2014 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Jeden z nas”.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/6

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2018 r. w sprawie T-119/17, Alba Aguilera/ESDZ, wniesione w dniu 26 czerwca 2018 r. przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych

(Sprawa C-427/18 P)

(2018/C 341/07)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spac, pełnomocnicy, M. Troncoso Ferrer, abogado, adwokat F.M. Hislaire, S. Moya Izquierdo, abogada)

Druga strona postępowania: Ruben Alba Aguilera, Simone Barenghi, Massimo Bonannini, Antonio Capone, Stéphanie Carette, Alejo Carrasco Garcia, Francisco Carreras Sequeros, Carl Daspect, Nathalie Devos, Jean-Baptiste Fauvel, Paula Cristina Fernandes, Stephan Fox, Birgitte Hagelund, Chantal Hebberecht, Karin Kaup-Laponin, Terhi Lehtinen, Sandrine Marot, David Mogollon, Clara Molera Gui, Daniele Morbin, Charlotte Onraet, Augusto Piccagli, Gary Quince, Pierre-Luc Vanhaeverbeke, Tamara Vleminckx, Birgit Vleugels, Robert Wade, Luca Zampetti

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne;

| — | w rezultacie, stwierdzenie nieważności wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie T-119/17; |
| --- | --- |

—

w rezultacie, stwierdzenie nieważności wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2018 r. w sprawie T-119/17;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych przez ESDZ w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych przez ESDZ w pierwszej instancji;

| — | obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzut pierwszy odwołania dotyczy naruszenia prawa przez Sąd przy dokonywaniu wykładni art. 1 załącznika X do regulaminu pracowniczego. Zdaniem Sądu przepis ten nakłada obowiązek przyjęcia ogólnych przepisów wykonawczych (OPW) zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego, który ma zastosowanie do całego załącznika X do regulaminu pracowniczego, w szczególności do art. 10 (pkt. 30 i 31 zaskarżonego wyroku). Tymczasem prawodawca w załączniku X wyraźnie sformułował obowiązek przyjęcia OPW tylko w art. 3. Natomiast w innych przepisach, takich jak art. 2 akapit drugi, art. 5 ust. 2, art. 8 akapit pierwszy lub art. 10 i 21 ten sam prawodawca przewidział jedynie „warunki” lub „zasady wykonania” ustanowione przez organ powołujący.

Drugi zarzut odwołania dotyczy naruszenia prawa przez Sąd przy dokonywaniu wykładni art. 10 załącznika X, ponieważ stanowi on przepis, któremu na tyle brakuje jasności i precyzji, że nie nadaje się do arbitralnego stosowania, powodując konieczność przyjęcia OPW (pkt 28 i 29 zaskarżonego wyroku). Wnosząca odwołanie uważa, że art. 10 załącznika X zapewnia wystarczająco szczegółowe ramy prawne i nakłada szczególne ograniczenia na uprawnienia dyskrecjonalne organu powołującego.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/7

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-675/15, Shanxi Taigang Stainless Steel / Komisja Europejska, wniesione w dniu 2 lipca 2018 r. przez Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd

(Sprawa C-436/18 P)

(2018/C 341/08)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd (przedstawiciele: E. Vermulst, J. Cornelis, advocaten)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Eurofer, Association Européenne de l'Acier, ASBL

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-675/15, Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd./Komisja Europejska; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 23 kwietnia 2018 r. w sprawie T-675/15, Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd./Komisja Europejska;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1429 (1) z dnia 26 sierpnia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie, w którym dotyczy wnoszącej odwołanie oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1429 (1) z dnia 26 sierpnia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie, w którym dotyczy wnoszącej odwołanie oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania przed Sądem w sprawie T-675/15. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania przed Sądem w sprawie T-675/15.

ewentualnie,

| — | przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; oraz |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; oraz

| — | rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem i odwoławczego w orzeczeniu kończącym postępowanie. |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem i odwoławczego w orzeczeniu kończącym postępowanie.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi dwa zarzuty.

Po pierwsze, w zaskarżonym wyroku dokonano błędnej interpretacji art. 2 ust. 7 lit. a) akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (2) z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej poprzez stwierdzenie, że w przepisie tym zawarto przesłankę dotyczącą wyznaczania państwa analogicznego, która nie znajduje się w tekście tego przepisu.

Po drugie, poprzez stwierdzenie, że dostosowania do wartości normalnej są zasadniczo niemożliwe w ramach stosowania art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, zaskarżony wyrok naruszył ten przepis.

---

(1)  Dz.U. 2015, L 224, s. 10.

(2)  Dz.U. 2009, L 343, s. 51.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad (Bułgaria) w dniu 12 lipca 2018 r. – „GVC Services (Bulgaria)” EOOD / Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” – Sofia

(Sprawa C-458/18)

(2018/C 341/09)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Administratiwen syd Sofija-grad

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„GVC Services (Bulgaria)” EOOD

Strona przeciwna: Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” – Sofia

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 2011/96/UE (1) w związku z załącznikiem I część A lit. ab) należy interpretować w ten sposób, że przez „spółki utworzone według prawa Zjednoczonego Królestwa” rozumie się także spółki zarejestrowane w Gibraltarze[?] |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 2011/96/UE (1) w związku z załącznikiem I część A lit. ab) należy interpretować w ten sposób, że przez „spółki utworzone według prawa Zjednoczonego Królestwa” rozumie się także spółki zarejestrowane w Gibraltarze[?]

| 2) | Czy art. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2011/96/UE w związku z załącznikiem I część B należy interpretować w ten sposób, że przez „corporation tax w Zjednoczonym Królestwie” rozumie się także podatek dochodowy od osób prawnych należny w Gibraltarze[?] |
| --- | --- |

2)

Czy art. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2011/96/UE w związku z załącznikiem I część B należy interpretować w ten sposób, że przez „corporation tax w Zjednoczonym Królestwie” rozumie się także podatek dochodowy od osób prawnych należny w Gibraltarze[?]

---

(1)  Dyrektywa Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich, Dz.U. 2011, L 345, s. 8.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/8

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 3 maja 2018 r. w sprawie T-431/12, Distillerie Bonollo i in. / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 13 lipca 2018 r. przez Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd

(Sprawa C-461/18 P)

(2018/C 341/10)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (przedstawiciele: K. Adamantopoulos, P. Billiet, prawnicy)

Druga strona postępowania: Distillerie Bonollo SpA, Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA, Distillerie Mazzari SpA, Caviro Distillerie Srl, Comercial Química Sarasa, SL, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie T-431/12 w całości oraz |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie T-431/12 w całości oraz

| — | obciążenie strony skarżącej przed Sądem poniesionymi przez wnoszącego odwołanie kosztami postępowania odwoławczego oraz kosztami postępowania przed Sądem w sprawie T-431/12. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej przed Sądem poniesionymi przez wnoszącego odwołanie kosztami postępowania odwoławczego oraz kosztami postępowania przed Sądem w sprawie T-431/12.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi w uzasadnieniu środka odwoławczego jeden zarzut. Zgodnie z jego treścią zaskarżony wyrok został wydany z oczywistym naruszeniem prawa polegającym na stwierdzeniu, że art. 11 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej(rozporządzenie podstawowe) (1), w uzupełnieniu którego zostało przyjęte rozporządzenie nr 626/2012 (2), nie pozwala instytucjom UE na konstruowanie wartości normalnej badanego produktu na potrzeby obliczania marginesu dumpingu w ramach częściowego przeglądu okresowego, jeżeli w pierwotnym dochodzeniu antydumpingowym instytucje UE posłużyły się zamiast tej metody kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej.

| 1. | Wnoszący odwołanie twierdzi, po pierwsze, że konstruowanie wartości normalnej produktu nie stanowi odmiennej metodologii względem ustalania wartości normalnej produktu w oparciu o kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej, ponieważ celem obydwu jest jak najwierniejsze ustalenie wartości normalnej przy uwzględnieniu szczególnych cech każdego przypadku oraz ewoluujących w czasie kosztów/ceny. Artykuł 2 ust. 1-6 rozporządzenia podstawowego przewidują mianowicie szereg okoliczności uzasadniających posłużenie się konstruowaną wartością normalną w przeciwieństwie do kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej dla celów obliczania marginesu dumpingu w poszczególnych przypadkach. Ograniczenie zakresu swobodnego uznania instytucji UE w zakresie konstruowania wartości normalnej w ramach częściowego przeglądu okresowego, w sytuacji gdy we wcześniejszych dochodzeniach posłużono się w tym samym celu kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej, pozbawia instytucje możliwości skorzystania z rozmaitych możliwości przewidzianych w art. 2 rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę znaczną różnicę w cenie kwasu winowego produkowanego w sposób naturalny i syntetyczny konstruowanie analogicznej wartości normalnej w Argentynie w rozporządzeniu 626/2012 w najlepszy możliwy sposób odzwierciedla fakt, że analogiczny argentyński producent kwasu winowego posłużył się metodą naturalną, która jest znacznie droższa od wykorzystywanej przez wnoszącego odwołanie metody syntetycznej. |
| --- | --- |

1.

Wnoszący odwołanie twierdzi, po pierwsze, że konstruowanie wartości normalnej produktu nie stanowi odmiennej metodologii względem ustalania wartości normalnej produktu w oparciu o kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej, ponieważ celem obydwu jest jak najwierniejsze ustalenie wartości normalnej przy uwzględnieniu szczególnych cech każdego przypadku oraz ewoluujących w czasie kosztów/ceny. Artykuł 2 ust. 1-6 rozporządzenia podstawowego przewidują mianowicie szereg okoliczności uzasadniających posłużenie się konstruowaną wartością normalną w przeciwieństwie do kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej dla celów obliczania marginesu dumpingu w poszczególnych przypadkach. Ograniczenie zakresu swobodnego uznania instytucji UE w zakresie konstruowania wartości normalnej w ramach częściowego przeglądu okresowego, w sytuacji gdy we wcześniejszych dochodzeniach posłużono się w tym samym celu kryterium rzeczywistej sprzedaży krajowej, pozbawia instytucje możliwości skorzystania z rozmaitych możliwości przewidzianych w art. 2 rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę znaczną różnicę w cenie kwasu winowego produkowanego w sposób naturalny i syntetyczny konstruowanie analogicznej wartości normalnej w Argentynie w rozporządzeniu 626/2012 w najlepszy możliwy sposób odzwierciedla fakt, że analogiczny argentyński producent kwasu winowego posłużył się metodą naturalną, która jest znacznie droższa od wykorzystywanej przez wnoszącego odwołanie metody syntetycznej.

| 2. | Po drugie wnoszący odwołanie twierdzi w uzasadnieniu środka odwoławczego, że w pierwotnym dochodzeniu antydumpingowym zostały zidentyfikowane dwie kategorie eksporterów: eksporterzy współpracujący, tacy jak wnoszący odwołanie, którym przyznano traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego oraz eksporterzy niewspółpracujący, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych, w stosunku do których instytucje UE stosowały metodologię „faktów dostępnych” zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W ramach częściowego przeglądu okresowego, który doprowadził do przyjęcia rozporządzenia nr 626/2012, współpracującym eksporterom, takim jak wnoszący odwołanie, instytucje UE odmówiły traktowania na zasadach rynkowych i wartość normalna została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Argentyny, analogicznego państwa wyznaczonego przez Komisję. Ta kategoria eksporterów nie była obecna na etapie pierwotnego dochodzenia. Z tego względu, nawet jeśli art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego miałby zostać skonstruowany w taki sposób, by zapobiec używaniu przez instytucje UE w częściowym przeglądzie okresowym konstruowanej wartości normalnej w przeciwieństwie do rzeczywistej sprzedaży krajowej, co nie miało miejsca w rozpatrywanej sprawie, w dalszym ciągu nie zapobiegłoby to wykorzystywaniu przez instytucje UE konstruowanej wartości normalnej w odniesieniu do nowej klasy eksporterów współpracujących, ale którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych, zidentyfikowanych po raz pierwszy w ramach częściowego przeglądu okresowego. |
| --- | --- |

2.

Po drugie wnoszący odwołanie twierdzi w uzasadnieniu środka odwoławczego, że w pierwotnym dochodzeniu antydumpingowym zostały zidentyfikowane dwie kategorie eksporterów: eksporterzy współpracujący, tacy jak wnoszący odwołanie, którym przyznano traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego oraz eksporterzy niewspółpracujący, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych, w stosunku do których instytucje UE stosowały metodologię „faktów dostępnych” zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W ramach częściowego przeglądu okresowego, który doprowadził do przyjęcia rozporządzenia nr 626/2012, współpracującym eksporterom, takim jak wnoszący odwołanie, instytucje UE odmówiły traktowania na zasadach rynkowych i wartość normalna została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Argentyny, analogicznego państwa wyznaczonego przez Komisję. Ta kategoria eksporterów nie była obecna na etapie pierwotnego dochodzenia. Z tego względu, nawet jeśli art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego miałby zostać skonstruowany w taki sposób, by zapobiec używaniu przez instytucje UE w częściowym przeglądzie okresowym konstruowanej wartości normalnej w przeciwieństwie do rzeczywistej sprzedaży krajowej, co nie miało miejsca w rozpatrywanej sprawie, w dalszym ciągu nie zapobiegłoby to wykorzystywaniu przez instytucje UE konstruowanej wartości normalnej w odniesieniu do nowej klasy eksporterów współpracujących, ale którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych, zidentyfikowanych po raz pierwszy w ramach częściowego przeglądu okresowego.

| 3. | Na koniec szereg ustaleń dokonanych w zaskarżonym wyroku pozostaje w sprzeczności z utrwalonym orzecznictwem UE oraz WTO dotyczącym ustalania wartości normalnej oraz zapewnienia obiektywnego porównania cen oraz poszanowania przysługującego eksporterom prawa do obrony. |
| --- | --- |

3.

Na koniec szereg ustaleń dokonanych w zaskarżonym wyroku pozostaje w sprzeczności z utrwalonym orzecznictwem UE oraz WTO dotyczącym ustalania wartości normalnej oraz zapewnienia obiektywnego porównania cen oraz poszanowania przysługującego eksporterom prawa do obrony.

---

(1)  Dz.U. 2009, L 343, s. 51.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady nr 626/2012 w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 349/2012 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Městský soud v Praze (Republika Czeska) w dniu 30 lipca 2018 r. – CS i in. / České aerolinie a.s.

(Sprawa C-502/18)

(2018/C 341/11)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Městský soud v Praze

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: CS, DR, EQ, FP, GO, HN, IM, JL, KK, LJ, MI

Strona pozwana: České aerolinie a.s.

Pytanie prejudycjalne

Czy na przewoźniku wspólnotowym spoczywa obowiązek zapłaty na rzecz pasażera odszkodowania, o którym mowa w art. 3 ust. 5 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w sytuacji, gdy przewoźnik wspólnotowy na podstawie umowy wykonywał pierwszą część lotu z międzylądowaniem na lotnisku w państwie trzecim, skąd w ramach współdzielenia kodu (code sharing) drugą część lotu wykonywał przewoźnik, który nie jest przewoźnikiem wspólnotowym, a do opóźnienia w przylocie na lotnisko docelowe, dłuższego niż trzy godziny, doszło wyłącznie w drugiej części lotu?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/10

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP

(Sprawa C-674/16) (1)

(2018/C 341/12)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 8.5.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/10

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP

(Sprawa C-675/16) (1)

(2018/C 341/13)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 8.5.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/10

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – Banque Solfea SA / Jean-François Veitl

(Spawa C-63/17) (1)

(2018/C 341/14)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 8.5.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/11

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Rotterdam – Niderlandy) – Sandd BV / Autoriteit Consument en Markt, przy udziale: Koninklijke PostNL BV

(Sprawa C-256/17) (1)

(2018/C 341/15)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 256 z 7.8.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/11

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Sindicatul Energia Oradea / SC Termoelectrica SA

(Sprawa C-392/17) (1)

(2018/C 341/16)

Język postępowania: rumuński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 293 z 4.9.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/11

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – BNP Paribas Personal Finance SA / Roger Ducloux, Marie Josée Ducloux

(Sprawa C-618/17) (1)

(2018/C 341/17)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/11

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Wielkie Księstwo Luksemburga, interwenient: Republika Francuska

(Sprawa C-20/18) (1)

(2018/C 341/18)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 104 z 19.3.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 4 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Bułgarii

(Sprawa C-61/18) (1)

(2018/C 341/19)

Język postępowania: bułgarski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 112 z 26.3.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Rumunia

(Sprawa C-116/18) (1)

(2018/C 341/20)

Język postępowania: rumuński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Almería – Hiszpania) – Banco Mare Nostrum SA / Ignacio Jesús Berenguel Nieto, Carmen Sonia Salinas López

(Sprawa C-147/18) (1)

(2018/C 341/21)

Język postępowania: hiszpański

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 166 z 14.5.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – FS / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawa C-173/18) (1)

(2018/C 341/22)

Język postępowania: węgierski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 25.6.2018.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/13

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă / Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea

(Sprawa C-205/18) (1)

(2018/C 341/23)

Język postępowania: rumuński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 18.6.2018.

---

Sąd

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/14

---

Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – PS/EBI

(Sprawa T-612/16) (1)

((Służba publiczna - Personel EBI - Zabezpieczenie społeczne - Wypadek przy pracy - Całkowita i trwała niezdolność do pracy - Zawodowe podłoże choroby - System ubezpieczenia od wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Składki do systemu emerytalno-rentowego - Obowiązek staranności - Odpowiedzialność - Krzywda))

(2018/C 341/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: PS (przedstawiciele: adwokaci N. Lhoëst i G. Cludts)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: początkowo T. Gilliams, E. Raimond i G. Faedo, następnie T. Gilliams i G. Faedo pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o naprawienie szkody, jaką skarżący w swej ocenie ponosi od listopada 2013 r.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | PS zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

PS zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 371 z 10.10.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-42/16 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/14

---

Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Quadri di Cardano/Komisja

(Sprawa T-273/17) (1)

((Służba publiczna - Personel kontraktowy – Dodatek zagraniczny - Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Dziesięcioletni okres odniesienia - Obywatelstwo państwa zatrudnienia - Miejsce zamieszkania w państwie zatrudnienia - Obowiązki w organizacji międzynarodowej - Umowa o pracę tymczasową))

(2018/C 341/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alessandro Quadri di Cardano (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo adwokaci N. de Montigny i J.N. Louis, następnie adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo T. Bohr i M. Mensi, następnie T. Bohr i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji z dnia 19 lipca 2016 r. w zakresie, w jakim poprzez tę decyzję odmówiono przyznania skarżącemu dodatku zagranicznego w chwili podjęcia przez niego służby w INEA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Alessandro Quadri di Cardano zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Alessandro Quadri di Cardano zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 10.7.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/15

---

Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Curto / Parlament

(Sprawa T-275/17) (1)

((Służba publiczna - Akredytowani asystenci parlamentarni - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Artykuł 12a regulaminu pracowniczego - Mobbing - Komitet doradczy ds. mobbingu i zapobiegania mu w miejscu pracy rozpatrujący skargi akredytowanych asystentów parlamentarnych wobec członków Parlamentu - Decyzja oddalająca wniosek o udzielenie wsparcia - Błąd w ocenie - Zakres obowiązku wspomagania - Czas trwania postępowania administracyjnego - Rozsądny termin - Odmowa przekazania sporządzonych przez komitet doradczy sprawozdań))

(2018/C 341/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Michela Curto (Genua, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: O. Caisou-Rousseau, E. Taneva i M. Rantala, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 30 czerwca 2016 r., w której organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia Parlamentu oddalił wniosek o udzielenie wsparcia wniesiony przez skarżącą w dniu 14 kwietnia 2014 r., a po drugie, naprawienia szkody poniesionej przez skarżącą z racji naruszenia przez ten organ obowiązku wspomagania przewidzianego w art. 24 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, a w szczególności z racji przewlekłości postepowania.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 czerwca 2016 r., w drodze której organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia Parlamentu oddalił wniosek o udzielenie wsparcia wniesiony przez Michelę Curto w dniu 14 kwietnia 2014 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 czerwca 2016 r., w drodze której organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia Parlamentu oddalił wniosek o udzielenie wsparcia wniesiony przez Michelę Curto w dniu 14 kwietnia 2014 r.

| 2) | Parlament wypłaci na rzecz Micheli Curto tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 10 000 EUR powiększoną o odsetki za zwłokę naliczane od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku według stawki ustalonej przez Europejski Bank Centralny (EBC) dla głównych operacji refinansujących. |
| --- | --- |

2)

Parlament wypłaci na rzecz Micheli Curto tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 10 000 EUR powiększoną o odsetki za zwłokę naliczane od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku według stawki ustalonej przez Europejski Bank Centralny (EBC) dla głównych operacji refinansujących.

| 3) | Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 239 z 24.7.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/16

---

Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – SQ / EBI

(Sprawa T-377/17) (1)

((Służba publiczna - Personel EBI - Skarga na mobbing - Dochodzenie administracyjne - Pojęcie „mobbingu” - Wymóg, by zarzucane zachowanie powtarzało się, aby mogło stanowić „mobbing” - Odmowa wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec osoby zachowującej się w ten sposób - Obowiązek zachowania poufności dotyczący toczącego się dochodzenia administracyjnego i, w konsekwencji, decyzji w sprawie zakończenia postępowania, w którym stwierdzono istnienie mobbingu))

(2018/C 341/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: SQ (przedstawiciele: adwokaci N. Cambonie i P. Walter)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: G. Faedo i K. Carr, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura, i J. Curralla, barrister)

Przedmiot

Żądanie na podstawie art. 50a ust. 1 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 41 regulaminu pracowniczego EBI mające na celu, po pierwsze, częściowe stwierdzenie nieważności decyzji prezesa EBI z dnia 20 marca 2017 r., oraz po drugie, naprawienie krzywdy i szkody, jakie zdaniem skarżącej miały zostać jej wyrządzone w następstwie mobbingu przełożonego i zachowania EBI.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się częściową nieważność decyzji prezesa Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dnia 20 marca 2017 r. w zakresie, w jakim zastosowano w niej błędną definicję pojęcia „mobbingu”, nie przewidziano natychmiastowej konsekwencji dyscyplinarnej wykazanego mobbingu w ramach EBI, a na adresata tej decyzji nałożono obowiązek zachowania poufności niezgodny z celami dochodzenia w sprawie podnoszonego mobbingu. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się częściową nieważność decyzji prezesa Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dnia 20 marca 2017 r. w zakresie, w jakim zastosowano w niej błędną definicję pojęcia „mobbingu”, nie przewidziano natychmiastowej konsekwencji dyscyplinarnej wykazanego mobbingu w ramach EBI, a na adresata tej decyzji nałożono obowiązek zachowania poufności niezgodny z celami dochodzenia w sprawie podnoszonego mobbingu.

| 2) | W pozostałym zakresie żądania stwierdzenia nieważności zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie żądania stwierdzenia nieważności zostają oddalone.

| 3) | EBI wypłaci SQ, tytułem wyrządzonej krzywdy, kwotę 10 000 EUR. |
| --- | --- |

3)

EBI wypłaci SQ, tytułem wyrządzonej krzywdy, kwotę 10 000 EUR.

| 4) | W pozostałym zakresie żądania odszkodowawcze zostają oddalone. |
| --- | --- |

4)

W pozostałym zakresie żądania odszkodowawcze zostają oddalone.

| 5) | EBI pokrywa własne koszty postępowania oraz połowę kosztów poniesionych przez SQ. |
| --- | --- |

5)

EBI pokrywa własne koszty postępowania oraz połowę kosztów poniesionych przez SQ.

| 6) | SQ pokrywa połowę własnych kosztów postępowania. |
| --- | --- |

6)

SQ pokrywa połowę własnych kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/16

---

Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2018 r. – WI / Komisja

(Sprawa T-379/18)

(2018/C 341/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: WI (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji;

| — | nakazanie wypłaty [WI] renty rodzinnej; |
| --- | --- |

—

nakazanie wypłaty [WI] renty rodzinnej;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi na decyzję Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji Europejskiej z dnia 16 sierpnia 2017 r., w której odmówiono przyznania renty rodzinnej stronie skarżącej, a także na decyzję potwierdzającą, strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie pojęcia żyjącego małżonka oraz naruszenia art. 1d ust. 2 i art. 17 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem”) w zakresie, w jakim zdaniem strony skarżącej Komisja oparła się na błędnej i zawężającej wykładni określonego w regulaminie pojęcia żyjącego małżonka, aby oddalić żądanie strony skarżącej dotyczące uznania jej statusu żyjącego małżonka. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie pojęcia żyjącego małżonka oraz naruszenia art. 1d ust. 2 i art. 17 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem”) w zakresie, w jakim zdaniem strony skarżącej Komisja oparła się na błędnej i zawężającej wykładni określonego w regulaminie pojęcia żyjącego małżonka, aby oddalić żądanie strony skarżącej dotyczące uznania jej statusu żyjącego małżonka.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności w zakresie, w jakim zdaniem strony skarżącej Komisja powinna była uwzględnić wyjątkowe okoliczności rozpatrywanego przypadku, aby dokonać wykładni art. 17 załącznika VIII do regulaminu w ten sposób, że strona skarżąca może skorzystać z mocy prawa z renty ze względu na posiadanie przez nią statusu żyjącego małżonka. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności w zakresie, w jakim zdaniem strony skarżącej Komisja powinna była uwzględnić wyjątkowe okoliczności rozpatrywanego przypadku, aby dokonać wykładni art. 17 załącznika VIII do regulaminu w ten sposób, że strona skarżąca może skorzystać z mocy prawa z renty ze względu na posiadanie przez nią statusu żyjącego małżonka.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/17

---

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2018 r. – Cdt / EUIPO

(Sprawa T-417/18)

(2018/C 341/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Rikkert i M. Garnier, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu z dnia 26 kwietnia 2018 r. o rozwiązaniu porozumienia zawartego z Centrum; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu z dnia 26 kwietnia 2018 r. o rozwiązaniu porozumienia zawartego z Centrum;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu z dnia 26 kwietnia 2018 r. o przypisaniu sobie prawa do wdrożenia wszelkich wstępnych środków koniecznych do zapewnienia ciągłości usług tłumaczeniowych, zwłaszcza poprzez publikację ogłoszeń o przetargu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu z dnia 26 kwietnia 2018 r. o przypisaniu sobie prawa do wdrożenia wszelkich wstępnych środków koniecznych do zapewnienia ciągłości usług tłumaczeniowych, zwłaszcza poprzez publikację ogłoszeń o przetargu;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu o publikacji ogłoszenia o przetargu na usługi tłumaczeniowe, figurującego w Dzienniku Urzędowym pod odniesieniem 2018/S 114-258472, i zakazanie Urzędowi podpisywania umów na podstawie tego ogłoszenia o przetargu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu o publikacji ogłoszenia o przetargu na usługi tłumaczeniowe, figurującego w Dzienniku Urzędowym pod odniesieniem 2018/S 114-258472, i zakazanie Urzędowi podpisywania umów na podstawie tego ogłoszenia o przetargu;

| — | stwierdzenie niezgodności z prawem publikacji ogłoszenia o przetargu na usługi tłumaczeniowe świadczone przez agencję lub każdy inny organ lub jednostkę organizacyjną Unii, których rozporządzenie ustanawiające przewiduje świadczenie usług tłumaczeniowych przez Centrum; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niezgodności z prawem publikacji ogłoszenia o przetargu na usługi tłumaczeniowe świadczone przez agencję lub każdy inny organ lub jednostkę organizacyjną Unii, których rozporządzenie ustanawiające przewiduje świadczenie usług tłumaczeniowych przez Centrum;

| — | obciążenie Urzędu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku poszanowania procedury. Strona skarżąca uważa, że, po pierwsze, w przypadku pojawienia się problemów między Centrum Tłumaczeń a jego klientami, szczegółowe zasady z art. 11 rozporządzenia ustanawiającego Centrum znajdują zastosowanie i, po drugie, decyzja Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (zwanego dalej „Urzędem”) z dnia 26 kwietnia 2018 r. o przypisaniu sobie prawa do wdrożenia wszelkich środków koniecznych do zapewnienia ciągłości usług tłumaczeniowych narusza art. 11 rozporządzenia ustanawiającego Centrum, ze względu na to, że nie przestrzega przewidzianego w tym przepisie postępowania mediacyjnego na wypadek problemów zaistniałych między dwoma agencjami. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku poszanowania procedury. Strona skarżąca uważa, że, po pierwsze, w przypadku pojawienia się problemów między Centrum Tłumaczeń a jego klientami, szczegółowe zasady z art. 11 rozporządzenia ustanawiającego Centrum znajdują zastosowanie i, po drugie, decyzja Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (zwanego dalej „Urzędem”) z dnia 26 kwietnia 2018 r. o przypisaniu sobie prawa do wdrożenia wszelkich środków koniecznych do zapewnienia ciągłości usług tłumaczeniowych narusza art. 11 rozporządzenia ustanawiającego Centrum, ze względu na to, że nie przestrzega przewidzianego w tym przepisie postępowania mediacyjnego na wypadek problemów zaistniałych między dwoma agencjami.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący nierozważnego działania Urzędu. W tym względzie strona skarżąca uważa, że:






  — | po pierwsze, sytuacja, w której znajduje się Urząd narusza art. 148 rozporządzenia ustanawiającego Urząd oraz art. 2 rozporządzenia ustanawiającego Centrum, z tego względu, że może ona, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r., prowadzić do braku ważnego porozumienia; |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący nierozważnego działania Urzędu. W tym względzie strona skarżąca uważa, że:

—

po pierwsze, sytuacja, w której znajduje się Urząd narusza art. 148 rozporządzenia ustanawiającego Urząd oraz art. 2 rozporządzenia ustanawiającego Centrum, z tego względu, że może ona, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r., prowadzić do braku ważnego porozumienia;

| — | po drugie, lektura całości art. 2 rozporządzenia ustanawiającego Centrum ukazuje różnego rodzaju klientów Centrum i określa w sposób wyraźny w ust. 1 siedem agencji, organów i urzędów, w tym Urząd, którym Centrum świadczy usługi tłumaczeniowe niezbędne dla potrzeb ich funkcjonowania. Ponadto w art. 2 ust. 3 zostały również wymienione instytucje i organy posiadające służby tłumaczeniowe, które mogą ewentualnie, na zasadzie dobrowolności, korzystać z usług Centrum; |
| --- | --- |

—

po drugie, lektura całości art. 2 rozporządzenia ustanawiającego Centrum ukazuje różnego rodzaju klientów Centrum i określa w sposób wyraźny w ust. 1 siedem agencji, organów i urzędów, w tym Urząd, którym Centrum świadczy usługi tłumaczeniowe niezbędne dla potrzeb ich funkcjonowania. Ponadto w art. 2 ust. 3 zostały również wymienione instytucje i organy posiadające służby tłumaczeniowe, które mogą ewentualnie, na zasadzie dobrowolności, korzystać z usług Centrum;

| — | po trzecie łączna lektura obydwu ustępów prowadzi do wniosku, że agencje wymienione w ust. 1 nie dysponują swobodą decyzji, na zasadzie dobrowolności, w zakresie korzystania z usług Centrum, i w konsekwencji mogą rozwiązać łączące je z Centrum porozumienie jedynie w wypadku, gdy inne porozumienie wchodzi następnie w życie. |
| --- | --- |

—

po trzecie łączna lektura obydwu ustępów prowadzi do wniosku, że agencje wymienione w ust. 1 nie dysponują swobodą decyzji, na zasadzie dobrowolności, w zakresie korzystania z usług Centrum, i w konsekwencji mogą rozwiązać łączące je z Centrum porozumienie jedynie w wypadku, gdy inne porozumienie wchodzi następnie w życie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący braku kompetencji Urzędu do publikacji ogłoszenia o przetargu na usługi tłumaczeniowe. Bez uszczerbku dla wyniku oceny opublikowanego przez Urząd ogłoszenia o przetargu, strona skarżąca podnosi, że ten ostatni znajduje się, od czasu podjęcia decyzji o przeprowadzeniu przetargu, w sytuacji braku możliwości przestrzegania art. 148 i art. 2 rozporządzeń ustanawiających odpowiednio Urząd i Centrum. Wreszcie strona skarżąca podnosi, że, w niniejszym wypadku, fakt podpisania umów i zakupu usług tłumaczeniowych stanowi wyraźne naruszenie wyżej wskazanego art. 148 i że w konsekwencji, konkretnie rzecz ujmując, Urząd nie jest w stanie z prawnego punktu widzenia kontynuować tego postępowania do momentu jego normalnego zakończenia, którym będzie podpisanie umów. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący braku kompetencji Urzędu do publikacji ogłoszenia o przetargu na usługi tłumaczeniowe. Bez uszczerbku dla wyniku oceny opublikowanego przez Urząd ogłoszenia o przetargu, strona skarżąca podnosi, że ten ostatni znajduje się, od czasu podjęcia decyzji o przeprowadzeniu przetargu, w sytuacji braku możliwości przestrzegania art. 148 i art. 2 rozporządzeń ustanawiających odpowiednio Urząd i Centrum. Wreszcie strona skarżąca podnosi, że, w niniejszym wypadku, fakt podpisania umów i zakupu usług tłumaczeniowych stanowi wyraźne naruszenie wyżej wskazanego art. 148 i że w konsekwencji, konkretnie rzecz ujmując, Urząd nie jest w stanie z prawnego punktu widzenia kontynuować tego postępowania do momentu jego normalnego zakończenia, którym będzie podpisanie umów.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/18

---

Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2018 r. – JPMorgan Chase i in. / Komisja

(Sprawa T-420/18)

(2018/C 341/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: JPMorgan Chase & Co. (Nowy York, Nowy York, Stany Zjednoczone), JPMorgan Chase Bank, National Association (Columbus, Ohio, Stany Zjednoczone), J.P. Morgan Services LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Lester QC, D. Piccinin i D. Heaton, Barristers, N. French, B. Tormey, N. Frey i D. Das, Solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie całkowitej nieważności zaskarżonej decyzji, z tym skutkiem, że żadna z wersji decyzji stwierdzającej naruszenie nie zostanie opublikowana do czasu wydania przez Sąd orzeczenia w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie całkowitej nieważności zaskarżonej decyzji, z tym skutkiem, że żadna z wersji decyzji stwierdzającej naruszenie nie zostanie opublikowana do czasu wydania przez Sąd orzeczenia w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności;

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części, utrzymując w mocy fragmenty odrzucone przez Komisję Europejską, jak wynika z zarzutów 2-4; oraz |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części, utrzymując w mocy fragmenty odrzucone przez Komisję Europejską, jak wynika z zarzutów 2-4; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca wnosi o uchylenie wydanej przez Komisję decyzji C(2018) 2745 final z dnia 27 kwietnia 2018 r. w przedmiocie sprzeciwu wobec ujawnienia w drodze publikacji informacji przekazanych przez nią, na podstawie art. 8 decyzji przewodniczącego Komisji Europejskiej 2011/695/UE z dnia 13 października 2011 r. (Dz.U. 2011, L 275, s. 29) w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji [sprawa AT.39914 – Instrumenty pochodne stopy procentowej dla euro (EIRD)].

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja naruszyła zasadę domniemania niewinności oddalając wniosek strony skarżącej o odroczenie publikacji jawnej wersji decyzji z 7 grudnia 2016 r. („decyzja stwierdzająca naruszenie”) (1) do dnia rozstrzygnięcia przez Sąd skargi o stwierdzenie nieważności decyzji stwierdzającej naruszenie. Sama decyzja stwierdzająca naruszenie – zgodnie z rozstrzygnięciem wyroku z dnia 10 listopada 2017 r., Icap i in./Komisja (T-180/15, EU:T:2017:795, pkt 253-269) – została również wydania z naruszeniem domniemania niewinności. W związku z tym strona skarżąca znalazła się w tej samej sytuacji, co podmiot nie będący adresatem decyzji – nie korzysta ona ze wszystkich gwarancji, które służyłyby jej w ramach wykonywania prawa do obrony w normalnym toku postępowania, w wyniku którego wydano decyzję co do istoty sprawy. Strona skarżąca, twierdzi że uniemożliwiłoby to publikację decyzji stwierdzającej naruszenie, do czasu zakończenia przez Sąd kontroli ustaleń Komisji. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja naruszyła zasadę domniemania niewinności oddalając wniosek strony skarżącej o odroczenie publikacji jawnej wersji decyzji z 7 grudnia 2016 r. („decyzja stwierdzająca naruszenie”) (1) do dnia rozstrzygnięcia przez Sąd skargi o stwierdzenie nieważności decyzji stwierdzającej naruszenie. Sama decyzja stwierdzająca naruszenie – zgodnie z rozstrzygnięciem wyroku z dnia 10 listopada 2017 r., Icap i in./Komisja (T-180/15, EU:T:2017:795, pkt 253-269) – została również wydania z naruszeniem domniemania niewinności. W związku z tym strona skarżąca znalazła się w tej samej sytuacji, co podmiot nie będący adresatem decyzji – nie korzysta ona ze wszystkich gwarancji, które służyłyby jej w ramach wykonywania prawa do obrony w normalnym toku postępowania, w wyniku którego wydano decyzję co do istoty sprawy. Strona skarżąca, twierdzi że uniemożliwiłoby to publikację decyzji stwierdzającej naruszenie, do czasu zakończenia przez Sąd kontroli ustaleń Komisji.

| 2. | Zarzut drugi, zgodnie z którym Komisja, w osobie urzędnika przeprowadzającego spotkanie, przekroczyła swoje uprawniania, określone w art. 8 ust. 2 decyzji 2011/695/UE („w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie”) (2), wnosząc o uchylenie decyzji Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji o niepublikowaniu części decyzji stwierdzającej naruszenie (oraz opierając się na tej niezgodnej z prawem decyzji, odstępując od zaniechania publikacji analogicznych części decyzji stwierdzającej naruszenie). Komisja, w osobie urzędnika przeprowadzającego spotkanie, nie miała uprawnień w tym zakresie (zob. wyrok z dnia 15 lipca 2015 r., Pilkington Group/Komisja, T-462/12, EU:T:2015:508, pkt 31). |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym Komisja, w osobie urzędnika przeprowadzającego spotkanie, przekroczyła swoje uprawniania, określone w art. 8 ust. 2 decyzji 2011/695/UE („w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie”) (2), wnosząc o uchylenie decyzji Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji o niepublikowaniu części decyzji stwierdzającej naruszenie (oraz opierając się na tej niezgodnej z prawem decyzji, odstępując od zaniechania publikacji analogicznych części decyzji stwierdzającej naruszenie). Komisja, w osobie urzędnika przeprowadzającego spotkanie, nie miała uprawnień w tym zakresie (zob. wyrok z dnia 15 lipca 2015 r., Pilkington Group/Komisja, T-462/12, EU:T:2015:508, pkt 31).

| 3. | Zarzut trzeci, zgodnie z którym Komisja błędnie oceniła żądania strony skarżącej przedłożone zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie, w związku czym naruszyła tajemnicę zawodową strony skarżącej, wbrew wymogom tego przepisu, art. 339 TFEU i art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (3). Komisja błędnie uznała, że kwestionowany materiał nie spełnił kryterium informacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej (zob. wyrok z dnia 30 maja 2006 r., Bank Austria Creditansalt/Komisja, T-198/03, EU:T:2006:136) oraz dokonała innych błędnych ustaleń. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, zgodnie z którym Komisja błędnie oceniła żądania strony skarżącej przedłożone zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie, w związku czym naruszyła tajemnicę zawodową strony skarżącej, wbrew wymogom tego przepisu, art. 339 TFEU i art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (3). Komisja błędnie uznała, że kwestionowany materiał nie spełnił kryterium informacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej (zob. wyrok z dnia 30 maja 2006 r., Bank Austria Creditansalt/Komisja, T-198/03, EU:T:2006:136) oraz dokonała innych błędnych ustaleń.

| 4. | Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja naruszyła zasadę ochrony tożsamości jednostek w odniesieniu do byłego pracownika strony skarżącej i członka zarządu, w tym prawo do poszanowania życia prywatnego chronione na mocy art. 8 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Strona skarżąca twierdzi, że Komisja proponowała publikację informacji, które mogłyby ujawnić tożsamość wspomnianego byłego pracownika, jak i rzekome ówczesne przekonania pracowników strony skarżącej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja naruszyła zasadę ochrony tożsamości jednostek w odniesieniu do byłego pracownika strony skarżącej i członka zarządu, w tym prawo do poszanowania życia prywatnego chronione na mocy art. 8 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Strona skarżąca twierdzi, że Komisja proponowała publikację informacji, które mogłyby ujawnić tożsamość wspomnianego byłego pracownika, jak i rzekome ówczesne przekonania pracowników strony skarżącej.

---

(1)  Decyzja Komisji C(2016) 8530 final z dnia 7 grudnia 2016 r. dotycząca postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG.

(2)  Decyzja przewodniczącego Komisji Europejskiej 2011/695/UE z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. 2011, L 275, s. 29).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, 4.1.2003, s. 1).

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/20

---

Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2018 r. – Altice Europe / Komisja

(Sprawa T-425/18)

(2018/C 341/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Altice Europe NV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Allendesalazar Corcho i H. Brokelmann)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji C(2018) 2418 final z dnia 24 kwietnia 2018 r., w której Komisja nałożyła grzywnę za dokonanie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) (sprawa M.7993 — Altice/PT Portugal, postępowanie z art. 14 ust. 2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji C(2018) 2418 final z dnia 24 kwietnia 2018 r., w której Komisja nałożyła grzywnę za dokonanie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) (sprawa M.7993 — Altice/PT Portugal, postępowanie z art. 14 ust. 2);

| — | tytułem żądania ewentualnego – wykonanie nieograniczonego prawa orzekania poprzez znaczące obniżenie kwot grzywien nałożonych w art. 3 i 4 decyzji oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego – wykonanie nieograniczonego prawa orzekania poprzez znaczące obniżenie kwot grzywien nałożonych w art. 3 i 4 decyzji oraz

| — | w każdym wypadku – obciążenie Komisji kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku – obciążenie Komisji kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy tego, że naruszone zostały art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 oraz zasada legalności i zasada domniemania niewinności, ponieważ zaskarżona decyzja stosuje pojęcie „wykonania” koncentracji w sposób wykraczający poza jego zakres i znaczenie.






  — | Skarżąca podnosi, że „wykonanie” koncentracji w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 wymaga czegoś więcej niż „możliwość wywierania decydującego wpływu” na przedsiębiorcę i że żaden z elementów przywołanych w zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczny z wykonaniem. Skarżąca podnosi następnie, że poprzez nadmierne rozszerzenia zakresu pojęcia „wykonania” zaskarżona decyzja narusza zasadę legalności wyrażoną w art. 49 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 7 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a także domniemanie niewinności zagwarantowane w art. 48 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 6 ust. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy tego, że naruszone zostały art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 oraz zasada legalności i zasada domniemania niewinności, ponieważ zaskarżona decyzja stosuje pojęcie „wykonania” koncentracji w sposób wykraczający poza jego zakres i znaczenie.

—

Skarżąca podnosi, że „wykonanie” koncentracji w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 wymaga czegoś więcej niż „możliwość wywierania decydującego wpływu” na przedsiębiorcę i że żaden z elementów przywołanych w zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczny z wykonaniem. Skarżąca podnosi następnie, że poprzez nadmierne rozszerzenia zakresu pojęcia „wykonania” zaskarżona decyzja narusza zasadę legalności wyrażoną w art. 49 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 7 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a także domniemanie niewinności zagwarantowane w art. 48 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 6 ust. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez Komisję prawa i popełnienia przez nią błędu w ocenie, ponieważ zaskarżona decyzja stwierdza, że skarżąca nabyła wyłączną kontrolę nad PT Portugal.






  — | Zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd w ocenie, ponieważ stwierdza, że skarżąca nabyła wyłączną kontrolę nad PT Portugal i dokonała koncentracji poprzez nabycie wyłącznej kontroli nad PT Portugal. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez Komisję prawa i popełnienia przez nią błędu w ocenie, ponieważ zaskarżona decyzja stwierdza, że skarżąca nabyła wyłączną kontrolę nad PT Portugal.

—

Zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd w ocenie, ponieważ stwierdza, że skarżąca nabyła wyłączną kontrolę nad PT Portugal i dokonała koncentracji poprzez nabycie wyłącznej kontroli nad PT Portugal.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia przez Komisję prawa i popełnienia przez nią błędu w ocenie poprzez stwierdzenie istnienia naruszenia art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004.






  — | Wstępne porozumienia zawarte w umowie kupna-sprzedaży mają charakter pomocniczy i nie są równoznaczne z wykonaniem koncentracji. Co więcej, skarżąca nie wywierała decydującego wpływu na PT Portugal przed zamknięciem transakcji. Komisja nie miała rozsądnych podstaw, aby w oparciu o siedem kwestii, o których jest mowa w pkt 4.2.1 zaskarżonej decyzji, stwierdzić sprawowanie przez skarżącą skutecznej kontroli nad PT Portugal. Wreszcie, zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd w ocenie, ponieważ stwierdza, że przekazanie informacji skarżącej przemawia za stwierdzeniem sprawowania kontroli. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia przez Komisję prawa i popełnienia przez nią błędu w ocenie poprzez stwierdzenie istnienia naruszenia art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004.

—

Wstępne porozumienia zawarte w umowie kupna-sprzedaży mają charakter pomocniczy i nie są równoznaczne z wykonaniem koncentracji. Co więcej, skarżąca nie wywierała decydującego wpływu na PT Portugal przed zamknięciem transakcji. Komisja nie miała rozsądnych podstaw, aby w oparciu o siedem kwestii, o których jest mowa w pkt 4.2.1 zaskarżonej decyzji, stwierdzić sprawowanie przez skarżącą skutecznej kontroli nad PT Portugal. Wreszcie, zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd w ocenie, ponieważ stwierdza, że przekazanie informacji skarżącej przemawia za stwierdzeniem sprawowania kontroli.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia przez Komisję zasady ne bis in idem, zasady proporcjonalności, zakazu podwójnego karania i podnosi zarzut niezgodności z prawem w odniesieniu do art. 4 ust. 1 i art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004.






  — | Poprzez nałożenie na tego samego sprawcę dwóch grzywien za to samo zachowanie na podstawie dwóch przepisów prawa, które chronią ten sam interes prawny, zaskarżona decyzja narusza zasadę ne bis in idem wyrażoną w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 4 ust. 1 protokołu nr 7 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zasadę proporcjonalności wyrażoną w art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i zakaz podwójnego karania zakorzeniony w ogólnych zasadach wspólnych dla systemów prawnych państw członkowskich. Zarzut niezgodności z prawem zostaje podniesiony zgodnie z art. 277 TFUE w odniesieniu do art. 4 ust. 1 i art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004 umożliwiających Komisji dwukrotne ukaranie tego samego sprawcy za jedno zachowanie ukarane już na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 139/2004. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia przez Komisję zasady ne bis in idem, zasady proporcjonalności, zakazu podwójnego karania i podnosi zarzut niezgodności z prawem w odniesieniu do art. 4 ust. 1 i art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004.

—

Poprzez nałożenie na tego samego sprawcę dwóch grzywien za to samo zachowanie na podstawie dwóch przepisów prawa, które chronią ten sam interes prawny, zaskarżona decyzja narusza zasadę ne bis in idem wyrażoną w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 4 ust. 1 protokołu nr 7 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zasadę proporcjonalności wyrażoną w art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i zakaz podwójnego karania zakorzeniony w ogólnych zasadach wspólnych dla systemów prawnych państw członkowskich. Zarzut niezgodności z prawem zostaje podniesiony zgodnie z art. 277 TFUE w odniesieniu do art. 4 ust. 1 i art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004 umożliwiających Komisji dwukrotne ukaranie tego samego sprawcy za jedno zachowanie ukarane już na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 139/2004.

| 5. | Zarzut piąty dotyczy tego, że grzywny są niezgodne z prawem i naruszają zasadę proporcjonalnego obniżania grzywien.






  — | Zaskarżona decyzja narusza art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 139/2004, ponieważ nakłada na skarżącą grzywny pomimo braku jakiegokolwiek umyślnego lub nieumyślnego naruszenia celów unijnych przepisów dotyczących kontroli łączenia przedsiębiorstw. Zaskarżona decyzja narusza art. 296 TFUE i art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii europejskiej ze względu na brak uzasadnienia wysokości grzywien. Zaskarżona decyzja narusza ponadto zasadę proporcjonalności, ponieważ nakłada drugą grzywnę na podstawie art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004 za to samo zachowanie, które zostało już ukarane na podstawie art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 139/2004. Wreszcie, grzywny naruszają zasadę proporcjonalności, ponieważ zaskarżona decyzja nie uwzględnia w sposób należyty istotnych okoliczności przy ustalaniu ich wysokości. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczy tego, że grzywny są niezgodne z prawem i naruszają zasadę proporcjonalnego obniżania grzywien.

—

Zaskarżona decyzja narusza art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 139/2004, ponieważ nakłada na skarżącą grzywny pomimo braku jakiegokolwiek umyślnego lub nieumyślnego naruszenia celów unijnych przepisów dotyczących kontroli łączenia przedsiębiorstw. Zaskarżona decyzja narusza art. 296 TFUE i art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii europejskiej ze względu na brak uzasadnienia wysokości grzywien. Zaskarżona decyzja narusza ponadto zasadę proporcjonalności, ponieważ nakłada drugą grzywnę na podstawie art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004 za to samo zachowanie, które zostało już ukarane na podstawie art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 139/2004. Wreszcie, grzywny naruszają zasadę proporcjonalności, ponieważ zaskarżona decyzja nie uwzględnia w sposób należyty istotnych okoliczności przy ustalaniu ich wysokości.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. 2004, L 24, s. , wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 8, t. 3, s. 40)

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/21

---

Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2018 r. – Bizbike i Hartmobile / Komisja

(Sprawa T-426/18)

(2018/C 341/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bizbike (Wielsbeke, Niderlandy), Hartmobile BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: R. MacLean, solicitor)

Strona przeciwna: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/671 z dnia 2 maja 2018 r. poddającego rejestracji przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1) z powodów przedstawionych w skardze; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/671 z dnia 2 maja 2018 r. poddającego rejestracji przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1) z powodów przedstawionych w skardze; oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej i interwenientów kosztami prawnymi oraz kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej i interwenientów kosztami prawnymi oraz kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnoszą pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący istnienia oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych i prawnych skutkującego naruszeniem art. 10 ust. 4 lit. c) rozporządzenia 2016/1036 (2), a konkretnie wymogu ustalenia wystarczającego stopnia wiedzy i świadomości importerów w zakresie dumpingu i szkody poniesionej przez przemysł Unii do celów nałożenia obowiązku rejestracji przywozów. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasad pewności prawnej i uzasadnionego oczekiwania w ramach stosowania art. 10 ust. 4 lit. c) rozporządzenia 2016/1036.
  Skarżący twierdzą, że rozporządzenie 2018/671 narusza zasadę pewności prawnej poprzez przypisanie skarżącym zakładanej świadomości rzekomego istnienia dumpingu i wystąpienia szkody oraz wiedzy o sytuacji faktycznej zanim jeszcze przyjęto jakiekolwiek środki prawne.
  Zdaniem skarżących rozporządzenie 2018/671 narusza także zasadę uzasadnionych oczekiwań poprzez przyjęcie takiej wykładni zakładanej świadomości w rozporządzeniu 2018/671, która miałaby prowadzić do nieskuteczności wyjątkowego charakteru oraz wymagań procesu rejestracji przywozu. |
| --- | --- |

2.

Skarżący twierdzą, że rozporządzenie 2018/671 narusza zasadę pewności prawnej poprzez przypisanie skarżącym zakładanej świadomości rzekomego istnienia dumpingu i wystąpienia szkody oraz wiedzy o sytuacji faktycznej zanim jeszcze przyjęto jakiekolwiek środki prawne.

Zdaniem skarżących rozporządzenie 2018/671 narusza także zasadę uzasadnionych oczekiwań poprzez przyjęcie takiej wykładni zakładanej świadomości w rozporządzeniu 2018/671, która miałaby prowadzić do nieskuteczności wyjątkowego charakteru oraz wymagań procesu rejestracji przywozu.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że oczywisty błąd co do ustaleń faktycznych i prawnych skutkował naruszeniem art. 10 ust. 4 lit. d) rozporządzenia 2016/1036 i art. 16 ust. 4 lit. d) rozporządzenia 2016/1037 (3) poprzez niedokonanie oceny – w celu ustalenia szkody i związku przyczynowego między przywozem odnośnych towarów – wszystkich istotnych dowodów dotyczących istotnych czynników ekonomicznych wpływających na wyniki przemysłu Unii. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przysługującego skarżącym prawa do obrony w wyniku braku niezwłocznego i terminowego udzielenia dostępu do zasadniczych zarzutów podniesionych przez wnioskodawców ze szkodą dla możliwości skarżących właściwego i skutecznego odparcia twierdzeń wnioskodawców dotyczących spełnienia wymogów prawnych rejestracji przywozu. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący niepodania wystarczających podstaw wyjaśniających zasadnicze ustalenia w rozporządzeniu 2018/671, które uzasadniałyby rejestrację przywozu, a w szczególności które stanowiłyby odpowiednie uzasadnienie, dlaczego do rzekomej dodatkowej szkody miało dojść w wyniku stałego wzrostu przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej po rzekomo obniżanych cenach, bez uwzględnienia w sposób wystarczający przeciwnych twierdzeń skarżących. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/671 z dnia 2 maja 2018 r. poddające rejestracji przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 113 z 3.5.2018, s. 4).

(2)  Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 176, z 30.6.2016, s. 21).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z państw niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 55).

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/22

---

Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2018 r. – BRF i SHB Comercio e Industria de Alimentos / Komisja

(Sprawa T-429/18)

(2018/C 341/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: BRF SA (Itajaí, Brazylia) i SHB Comercio e Industria de Alimentos SA (Itajaí) (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i G. van Thuyne)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700 (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700 (1);

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700 w zakresie, w jakim usunięto w nim zakłady BRF SA i SHB Comercio e Industria de Alimentos SA z wykazów wskazanych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700 w zakresie, w jakim usunięto w nim zakłady BRF SA i SHB Comercio e Industria de Alimentos SA z wykazów wskazanych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami zgodnie z art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami zgodnie z art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym art. 296 akapit drugi TFUE ze względu na niewskazanie uzasadnienia rozporządzenia wykonawczego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym art. 296 akapit drugi TFUE ze względu na niewskazanie uzasadnienia rozporządzenia wykonawczego.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Komisję poprzez przyjęcie rozporządzenia wykonawczego prawa do obrony przewidzianego w art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na odmówienie skarżącym prawa do bycia wysłuchanymi. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Komisję poprzez przyjęcie rozporządzenia wykonawczego prawa do obrony przewidzianego w art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na odmówienie skarżącym prawa do bycia wysłuchanymi.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Komisję art. 12 ust. 2 i art. 12 ust. 4 lit. c) rozporządzenia wykonawczego 854/2004 (2) poprzez dokonanie oceny zgodności poszczególnych zakładów i popełnienia przez Komisję oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do istotnych okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Komisję art. 12 ust. 2 i art. 12 ust. 4 lit. c) rozporządzenia wykonawczego 854/2004 (2) poprzez dokonanie oceny zgodności poszczególnych zakładów i popełnienia przez Komisję oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do istotnych okoliczności faktycznych.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym zasady niedyskryminacji poprzez potraktowanie skarżących w sposób odmienny od pozostałych brazylijskich eksporterów produktów drobiowych znajdujących się w porównywalnej sytuacji. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym zasady niedyskryminacji poprzez potraktowanie skarżących w sposób odmienny od pozostałych brazylijskich eksporterów produktów drobiowych znajdujących się w porównywalnej sytuacji.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym zasady proporcjonalności poprzez wykroczenie poza to, co odpowiednie i konieczne dla ochrony zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym zasady proporcjonalności poprzez wykroczenie poza to, co odpowiednie i konieczne dla ochrony zdrowia publicznego.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym art. 291 ust. 3 akapit drugi TFUE i art. 3 ust. 3, art. 10 ust. 4 oraz art. 11 rozporządzenia UE 182/2011 (3) poprzez naruszenie zawartych w nich istotnych wymogów proceduralnych. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia przez Komisję w rozporządzeniu wykonawczym art. 291 ust. 3 akapit drugi TFUE i art. 3 ust. 3, art. 10 ust. 4 oraz art. 11 rozporządzenia UE 182/2011 (3) poprzez naruszenie zawartych w nich istotnych wymogów proceduralnych.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/700 z dnia 8 maja 2018 r. zmieniające wykazy zakładów z państwa trzeciego, z których dozwolony jest przywóz wymienionych produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do niektórych zakładów z Brazylii (Dz.U. 2018, L 118, s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. 2004, L 139, s. 206).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. 2011, L 55, s. 291).

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/23

---

Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Zotkow / Komisja

(Sprawa T-457/18)

(2018/C 341/34)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Rosen D. Zotkow (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat N. Stankow)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie decyzji nr Ares (2018)2294884 strony pozwanej z dnia 30 kwietnia 2018 r. i jej ponowne rozpatrzenie w związku z żądaniem skarżącego dotyczącym przyznania dodatku na rzecz jego rodziców, po skorygowaniu kalkulacji finansowej zgodnie z przedstawionymi przez skarżącego zarzutami i argumentami. |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji nr Ares (2018)2294884 strony pozwanej z dnia 30 kwietnia 2018 r. i jej ponowne rozpatrzenie w związku z żądaniem skarżącego dotyczącym przyznania dodatku na rzecz jego rodziców, po skorygowaniu kalkulacji finansowej zgodnie z przedstawionymi przez skarżącego zarzutami i argumentami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy dokonanej przez stronę pozwaną wykładni (i wynikającej z niej kalkulacji finansowej) decyzji nr 50-2004/28.5.2004 Komisji w związku z praktycznym stosowaniem decyzji przy uwzględnianiu nieruchomości mieszkalnych, którą to wykładnię i kalkulację skarżący uważa za błędne:






  — | braki w wykładni z punktu widzenia specyfiki (finansowo-ekonomicznej) regulowanej decyzją Komisji materii, |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy dokonanej przez stronę pozwaną wykładni (i wynikającej z niej kalkulacji finansowej) decyzji nr 50-2004/28.5.2004 Komisji w związku z praktycznym stosowaniem decyzji przy uwzględnianiu nieruchomości mieszkalnych, którą to wykładnię i kalkulację skarżący uważa za błędne:

—

braki w wykładni z punktu widzenia specyfiki (finansowo-ekonomicznej) regulowanej decyzją Komisji materii,

| — | wykładnia oparta na obiektywnie niemożliwych założeniach, |
| --- | --- |

—

wykładnia oparta na obiektywnie niemożliwych założeniach,

| — | wewnętrzne sprzeczności między poszczególnymi częściami decyzji Komisji, rozpatrywanymi łącznie, a nie odrębnie, wynikające z przyjętego przez stronę pozwaną sposobu wykładni, |
| --- | --- |

—

wewnętrzne sprzeczności między poszczególnymi częściami decyzji Komisji, rozpatrywanymi łącznie, a nie odrębnie, wynikające z przyjętego przez stronę pozwaną sposobu wykładni,

| — | subiektywna i sporna wykładnia wyrazów, pojęć i sformułowań zawartych w tekście decyzji Komisji, które w swej istocie są niejednoznaczne z językowego lub ogólnie przyjętego punktu widzenia, |
| --- | --- |

—

subiektywna i sporna wykładnia wyrazów, pojęć i sformułowań zawartych w tekście decyzji Komisji, które w swej istocie są niejednoznaczne z językowego lub ogólnie przyjętego punktu widzenia,

| — | nadanie pierwszeństwa wskaźnikom teoretycznym dotyczącym poszczególnych elementów finansowych, dla których istnieją wskaźniki faktyczne. |
| --- | --- |

—

nadanie pierwszeństwa wskaźnikom teoretycznym dotyczącym poszczególnych elementów finansowych, dla których istnieją wskaźniki faktyczne.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy dokonanej przez stronę pozwaną wykładni (i wynikającej z niej kalkulacji finansowej) decyzji nr 50-2004/28.5.2004 Komisji w związku z praktycznym stosowaniem decyzji przy uwzględnieniu względnego ciężaru (współczynnika) dla państwa, którą to wykładnię i kalkulację skarżący uważa za błędne:






  — | wykładnia i stosowanie względnego ciężaru (współczynnika) do konkretnego elementu kalkulacji finansowej niezgodnie z samą istotą i logiką tego współczynnika z punktu widzenia teorii i praktyki finansowo-ekonomicznej. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy dokonanej przez stronę pozwaną wykładni (i wynikającej z niej kalkulacji finansowej) decyzji nr 50-2004/28.5.2004 Komisji w związku z praktycznym stosowaniem decyzji przy uwzględnieniu względnego ciężaru (współczynnika) dla państwa, którą to wykładnię i kalkulację skarżący uważa za błędne:

—

wykładnia i stosowanie względnego ciężaru (współczynnika) do konkretnego elementu kalkulacji finansowej niezgodnie z samą istotą i logiką tego współczynnika z punktu widzenia teorii i praktyki finansowo-ekonomicznej.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/24

---

Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)

(Sprawa T-465/18)

(2018/C 341/35)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Eurolamp AVEE Eisagogis kai Emporias Lamptiron (Saloniki, Grecja) (przedstawiciel: adwokat A. Argyriadis)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: zgłoszenie ze skutkiem dla całej Unii Europejskiej słownego znaku towarowego „EUROLAMP pioneers in new technology” – zgłoszenie nr 16 180 879

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 maja 2018 r. w sprawie R 1358/2017-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | pełne uwzględnienie żądania zgłoszenia unijnego znaku towarowego pod nr 16 180 879 w zakresie wszystkich żądanych towarów; |
| --- | --- |

—

pełne uwzględnienie żądania zgłoszenia unijnego znaku towarowego pod nr 16 180 879 w zakresie wszystkich żądanych towarów;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/1001.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/25

---

Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)

(Sprawa T-466/18)

(2018/C 341/36)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Eurolamp AVEE Eisagogis kai Emporias Lamptiron (Saloniki, Grecja) (przedstawiciel: adwokat A. Argyriadis)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: zgłoszenie ze skutkiem dla całej Unii Europejskiej graficznego znaku towarowego w kolorze „EUROLAMP pioneers in new technology”, przedstawiającego połączenie następujących kolorów: zielonego i czarnego – zgłoszenie nr 16 180 821

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 maja 2018 r. w sprawie R 1359/2017-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | pełne uwzględnienie żądania rejestracji unijnego znaku towarowego pod nr 16 180 821 w zakresie wszystkich żądanych towarów; |
| --- | --- |

—

pełne uwzględnienie żądania rejestracji unijnego znaku towarowego pod nr 16 180 821 w zakresie wszystkich żądanych towarów;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/1001.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/26

---

Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2018 r. – Audimas / EUIPO – Audi (AUDIMAS)

(Sprawa T-467/18)

(2018/C 341/37)

Język skargi: litewski

Strony

Strona skarżąca: Audimas AB (Kowno, Litwa) (przedstawiciel: adwokat G. Domkutė-Lukauskienė)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Audi AG (Ingolstadt, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy AUDIMAS będący przedmiotem międzynarodowej rejestracji wskazującej Unię Europejską – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 251 000

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie R 2425/2017-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy rejestracji nr 1 251 000 znaku towarowego „AUDIMAS” strony skarżącej dla towarów i usług należących do klas 18, 25 i 35 klasyfikacji nicejskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy rejestracji nr 1 251 000 znaku towarowego „AUDIMAS” strony skarżącej dla towarów i usług należących do klas 18, 25 i 35 klasyfikacji nicejskiej;

| — | obciążenie EUIPO i Audi AG, na wypadek gdyby wstąpiła do sprawy w charakterze interwenienta, kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i Audi AG, na wypadek gdyby wstąpiła do sprawy w charakterze interwenienta, kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/26

---

Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2018 r. – Battelle Memorial Institute / EUIPO (HEATCOAT)

(Sprawa T-469/18)

(2018/C 341/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Battelle Memorial Institute (Columbus, Ohio, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: B. Brandreth QC)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy HEATCOAT – zgłoszenie nr 16 865 263

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 maja 2018 r. w sprawie R 36/2018-2

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez skarżącą, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez skarżącą, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 95 rozporządzenia 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 95 rozporządzenia 2017/1001.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/27 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/27

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2018 r. – Užstato sistemos administratorius / EUIPO – DPG Deutsche Pfandsystem (Przedstawienie butelki i strzałki)

(Sprawa T-477/18)

(2018/C 341/39)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Užstato sistemos administratorius VšĮ (Wilno, Litwa) (przedstawiciel: adwokat I. Lukauskienė)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: DPG Deutsche Pfandsystem GmbH (Berlin, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie butelki i strzałki) – zgłoszenie nr 14 481 519

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie R 2203/2017-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części dotyczącej stwierdzenia, że decyzja Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2017 r., zgodnie z którą oznaczenia wywierają odmienne całościowe wrażenie, co wyklucza prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, podlega uchyleniu, oraz utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2017 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części dotyczącej stwierdzenia, że decyzja Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2017 r., zgodnie z którą oznaczenia wywierają odmienne całościowe wrażenie, co wyklucza prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, podlega uchyleniu, oraz utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2017 r.;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001.

---

| 24.9.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 341/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.9.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 341/28

---

Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2018 r. – Multifit / EUIPO (Premiere)

(Sprawa T-479/18)

(2018/C 341/40)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Weber i L. Thiel)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Premiere” – zgłoszenie nr 16 660 383

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie R 2365/2017-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit b) rozporządzenia (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit b) rozporządzenia (UE) 2017/1001.

---