# Dziennik Urzędowy C 252/18 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 252 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6118 lipca 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 252

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6118 lipca 2018

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2016–2017Posiedzenia z dni 1 i 2 lutego 2017 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w
  Dz.U. C 397 z 23.11.2017 .TEKSTY PRZYJĘTEPosiedzenia z dni 13–16 lutego 2017 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w
  Dz.U. C 407 z 30.11.2017 .TEKSTY PRZYJĘTE | 1 |

Spis treśći

Strona

PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2016–2017Posiedzenia z dni 1 i 2 lutego 2017 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w
  Dz.U. C 397 z 23.11.2017 .TEKSTY PRZYJĘTEPosiedzenia z dni 13–16 lutego 2017 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w
  Dz.U. C 407 z 30.11.2017 .TEKSTY PRZYJĘTE

PARLAMENT EUROPEJSKI

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w

Dz.U. C 397 z 23.11.2017

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w

Dz.U. C 407 z 30.11.2017

1

---

| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| --- | --- |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament Europejski |
| | Czwartek, 2 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/01 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do polityki w dziedzinie sportu: dobre zarządzanie, dostępność i uczciwość (2016/2143(INI)) | 2 |
| 2018/C 252/02 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznych aspektów adopcji (2015/2086(INL)) | 14 |
| 2018/C 252/03 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie kryzysu praworządności w Demokratycznej Republice Konga i w Gabonie (2017/2510(RSP)) | 26 |
| 2018/C 252/04 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wdrożenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego Erasmus+: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylającego decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (2015/2327(INI)) | 31 |
| | Wtorek, 14 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/05 | Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokołu wykonawczego do tej umowy (07592/2016 – C8-0431/2016 – 2016/0077(NLE) – 2016/2230(INI)) | 48 |
| 2018/C 252/06 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji (2015/2319(INI)) | 52 |
| 2018/C 252/07 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. Rola demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE (2016/2055(INI)) | 56 |
| 2018/C 252/08 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przeglądu Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju (2016/2094(INI)) | 62 |
| 2018/C 252/09 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji UE (2016/2100(INI)) | 78 |
| 2018/C 252/10 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (2016/2096(INI)) | 99 |
| | Środa, 15 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/11 | Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE) – 2016/2231(INI)) | 113 |
| 2018/C 252/12 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Albanii (2016/2312(INI)) | 122 |
| 2018/C 252/13 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Bośni i Hercegowiny (2016/2313(INI)) | 129 |
| 2018/C 252/14 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2017 (2016/2306(INI)) | 138 |
| 2018/C 252/15 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. (2016/2307(INI)) | 148 |
| 2018/C 252/16 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie rocznego sprawozdania w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2017 (2016/2248(INI)) | 164 |
| 2018/C 252/17 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie unii bankowej – sprawozdanie za rok 2016 (2016/2247(INI)) | 171 |
| 2018/C 252/18 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego (2016/2903(RSP)) | 184 |
| | Czwartek, 16 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/19 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka i demokracji w Nikaragui – sprawa Franciski Ramirez (2017/2563(RSP)) | 189 |
| 2018/C 252/20 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie egzekucji w Kuwejcie i Bahrajnie (2017/2564(RSP)) | 192 |
| 2018/C 252/21 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie Gwatemali, w szczególności sytuacji obrońców praw człowieka (2017/2565(RSP)) | 196 |
| 2018/C 252/22 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej (2014/2248(INI)) | 201 |
| 2018/C 252/23 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (2014/2249(INI)) | 215 |
| 2018/C 252/24 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (2015/2344(INI)) | 235 |
| 2018/C 252/25 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie przepisów prawa cywilnego dotyczących robotyki (2015/2103(INL)) | 239 |
| 2018/C 252/26 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze (2016/2145(INI)) | 258 |
| 2018/C 252/27 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (2016/2148(INI)) | 273 |
| 2018/C 252/28 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa (2016/2062(INI)) | 284 |
| 2018/C 252/29 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych – wpływ na politykę spójności oraz dalsze działania (2016/3008(RSP)) | 294 |
| | ZALECENIA |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 14 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/30 | Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady z dnia 14 lutego 2017 r. zawierające projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie priorytetów UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (2017/2001(INI)) | 298 |

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Czwartek, 2 lutego 2017 r.

2018/C 252/01

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do polityki w dziedzinie sportu: dobre zarządzanie, dostępność i uczciwość (2016/2143(INI))

2

2018/C 252/02

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznych aspektów adopcji (2015/2086(INL))

14

2018/C 252/03

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie kryzysu praworządności w Demokratycznej Republice Konga i w Gabonie (2017/2510(RSP))

26

2018/C 252/04

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wdrożenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego Erasmus+: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylającego decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (2015/2327(INI))

31

Wtorek, 14 lutego 2017 r.

2018/C 252/05

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokołu wykonawczego do tej umowy (07592/2016 – C8-0431/2016 – 2016/0077(NLE) – 2016/2230(INI))

48

2018/C 252/06

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji (2015/2319(INI))

52

2018/C 252/07

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. Rola demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE (2016/2055(INI))

56

2018/C 252/08

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przeglądu Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju (2016/2094(INI))

62

2018/C 252/09

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji UE (2016/2100(INI))

78

2018/C 252/10

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (2016/2096(INI))

99

Środa, 15 lutego 2017 r.

2018/C 252/11

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE) – 2016/2231(INI))

113

2018/C 252/12

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Albanii (2016/2312(INI))

122

2018/C 252/13

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Bośni i Hercegowiny (2016/2313(INI))

129

2018/C 252/14

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2017 (2016/2306(INI))

138

2018/C 252/15

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. (2016/2307(INI))

148

2018/C 252/16

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie rocznego sprawozdania w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2017 (2016/2248(INI))

164

2018/C 252/17

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie unii bankowej – sprawozdanie za rok 2016 (2016/2247(INI))

171

2018/C 252/18

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego (2016/2903(RSP))

184

Czwartek, 16 lutego 2017 r.

2018/C 252/19

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka i demokracji w Nikaragui – sprawa Franciski Ramirez (2017/2563(RSP))

189

2018/C 252/20

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie egzekucji w Kuwejcie i Bahrajnie (2017/2564(RSP))

192

2018/C 252/21

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie Gwatemali, w szczególności sytuacji obrońców praw człowieka (2017/2565(RSP))

196

2018/C 252/22

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej (2014/2248(INI))

201

2018/C 252/23

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (2014/2249(INI))

215

2018/C 252/24

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (2015/2344(INI))

235

2018/C 252/25

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie przepisów prawa cywilnego dotyczących robotyki (2015/2103(INL))

239

2018/C 252/26

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze (2016/2145(INI))

258

2018/C 252/27

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (2016/2148(INI))

273

2018/C 252/28

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa (2016/2062(INI))

284

2018/C 252/29

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych – wpływ na politykę spójności oraz dalsze działania (2016/3008(RSP))

294

ZALECENIA

Parlament Europejski

Wtorek, 14 lutego 2017 r.

2018/C 252/30

Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady z dnia 14 lutego 2017 r. zawierające projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie priorytetów UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (2017/2001(INI))

298

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI |
| | Czwartek, 2 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/31 | P8_TA(2017)0014Dwustronna klauzula ochronna i mechanizm stabilizacyjny dotyczący bananów, zawarte w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 19/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 20/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (COM(2015)0220 – C8-0131/2015 – 2015/0112(COD))P8_TC1-COD(2015)0112Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 19/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 20/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony | 303 |
| 2018/C 252/32 | P8_TA(2017)0015Zrównoważone zarządzanie zewnętrznymi flotami rybackimi ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 (COM(2015)0636 – C8-0393/2015 – 2015/0289(COD))P8_TC1-COD(2015)0289Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/...w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 | 306 |
| 2018/C 252/33 | P8_TA(2017)0016Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) (COM(2016)0142 – C8-0113/2016 – 2016/0075(COD))P8_TC1-COD(2016)0075Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) | 338 |
| | Wtorek, 14 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/34 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokołu wykonawczego do tej umowy (07592/2016 – C8-0431/2016 – 2016/0077(NLE)) | 339 |
| 2018/C 252/35 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady zmieniającej decyzję 2009/935/WSiSW w odniesieniu do wykazu państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (15778/2016 – C8-0007/2017 – 2016/0823(CNS)) | 340 |
| 2018/C 252/36 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie poddania 2-[[1-(cykloheksylometylo)-1H-indolo-3-karbonylo]amino]-3,3-dimetylobutanianu metylu (MDMB-CHMICA) środkom kontroli (12356/2016 – C8-0405/2016 – 2016/0262(NLE)) | 342 |
| 2018/C 252/37 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Niderlandów – EGF//2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail) (COM(2016)0742 – C8-0018/2017 – 2017/2014(BUD)) | 343 |
| | Środa, 15 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/38 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (10975/2016 – C8-0438/2016 – 2016/0205(NLE)) | 348 |
| 2018/C 252/39 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (14765/2016 – C8-0508/2016 – 2016/0373(NLE)) | 349 |
| 2018/C 252/40 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE)) | 350 |
| 2018/C 252/41 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu (2015) zmieniającego załącznik do porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi (11018/2016 – C8-0391/2016 – 2016/0202(NLE)) | 351 |
| 2018/C 252/42 | Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 15 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych (COM(2015)0337 – C8-0190/2015 – 2015/0148(COD)) | 352 |
| | Czwartek, 16 lutego 2017 r. |
| 2018/C 252/43 | P8_TA(2017)0046Zwalczanie terroryzmu ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującej decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu (COM(2015)0625 – C8-0386/2015 – 2015/0281(COD))P8_TC1-COD(2015)0281Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępująca decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniająca decyzję Rady 2005/671/WSiSW | 428 |
| 2018/C 252/44 | P8_TA(2017)0047Wzmocnienie kontroli z użyciem odpowiednich baz danych na granicach zewnętrznych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 562/2006 w odniesieniu do wzmocnienia kontroli z użyciem odpowiednich baz danych na granicach zewnętrznych (COM(2015)0670 – C8-0407/2015 – 2015/0307(COD))P8_TC1-COD(2015)0307Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/399 w odniesieniu do zintensyfikowania odpraw na granicach zewnętrznych z wykorzystaniem odpowiednich baz danych | 431 |

III   Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Czwartek, 2 lutego 2017 r.

2018/C 252/31

P8_TA(2017)0014Dwustronna klauzula ochronna i mechanizm stabilizacyjny dotyczący bananów, zawarte w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 19/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 20/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (COM(2015)0220 – C8-0131/2015 – 2015/0112(COD))P8_TC1-COD(2015)0112Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 19/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 20/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony

303

2018/C 252/32

P8_TA(2017)0015Zrównoważone zarządzanie zewnętrznymi flotami rybackimi ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 (COM(2015)0636 – C8-0393/2015 – 2015/0289(COD))P8_TC1-COD(2015)0289Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/...w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008

306

2018/C 252/33

P8_TA(2017)0016Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) (COM(2016)0142 – C8-0113/2016 – 2016/0075(COD))P8_TC1-COD(2016)0075Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja)

338

Wtorek, 14 lutego 2017 r.

2018/C 252/34

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokołu wykonawczego do tej umowy (07592/2016 – C8-0431/2016 – 2016/0077(NLE))

339

2018/C 252/35

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady zmieniającej decyzję 2009/935/WSiSW w odniesieniu do wykazu państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (15778/2016 – C8-0007/2017 – 2016/0823(CNS))

340

2018/C 252/36

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie poddania 2-[[1-(cykloheksylometylo)-1H-indolo-3-karbonylo]amino]-3,3-dimetylobutanianu metylu (MDMB-CHMICA) środkom kontroli (12356/2016 – C8-0405/2016 – 2016/0262(NLE))

342

2018/C 252/37

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Niderlandów – EGF//2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail) (COM(2016)0742 – C8-0018/2017 – 2017/2014(BUD))

343

Środa, 15 lutego 2017 r.

2018/C 252/38

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (10975/2016 – C8-0438/2016 – 2016/0205(NLE))

348

2018/C 252/39

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (14765/2016 – C8-0508/2016 – 2016/0373(NLE))

349

2018/C 252/40

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE))

350

2018/C 252/41

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu (2015) zmieniającego załącznik do porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi (11018/2016 – C8-0391/2016 – 2016/0202(NLE))

351

2018/C 252/42

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 15 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych (COM(2015)0337 – C8-0190/2015 – 2015/0148(COD))

352

Czwartek, 16 lutego 2017 r.

2018/C 252/43

P8_TA(2017)0046Zwalczanie terroryzmu ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującej decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu (COM(2015)0625 – C8-0386/2015 – 2015/0281(COD))P8_TC1-COD(2015)0281Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępująca decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniająca decyzję Rady 2005/671/WSiSW

428

2018/C 252/44

P8_TA(2017)0047Wzmocnienie kontroli z użyciem odpowiednich baz danych na granicach zewnętrznych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 562/2006 w odniesieniu do wzmocnienia kontroli z użyciem odpowiednich baz danych na granicach zewnętrznych (COM(2015)0670 – C8-0407/2015 – 2015/0307(COD))P8_TC1-COD(2015)0307Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/399 w odniesieniu do zintensyfikowania odpraw na granicach zewnętrznych z wykorzystaniem odpowiednich baz danych

431

---

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie |
| ***II | Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie |
| ***III | Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

***

Procedura zgody

***I

Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie

***II

Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie

***III

Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)

Poprawki Parlamentu:

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  . Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

wytłuszczonym drukiem i kursywą

wytłuszczonym drukiem i kursywą

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

18.7.2018

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/1

---

PARLAMENT EUROPEJSKI

SESJA 2016–2017

Posiedzenia z dni 1 i 2 lutego 2017 r.

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w

  Dz.U. C 397 z 23.11.2017
  .

TEKSTY PRZYJĘTE

Posiedzenia z dni 13–16 lutego 2017 r.

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w

  Dz.U. C 407 z 30.11.2017
  .

TEKSTY PRZYJĘTE

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Czwartek, 2 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/2

---

P8_TA(2017)0012

Zintegrowane podejście do polityki sportowej: dobre zarządzanie, dostępność i uczciwość

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do polityki w dziedzinie sportu: dobre zarządzanie, dostępność i uczciwość (2016/2143(INI))

(2018/C 252/01)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 165 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który określa cele polityki UE w dziedzinie sportu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 165 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który określa cele polityki UE w dziedzinie sportu,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 stycznia 2011 r. pt. „Rozwijanie europejskiego wymiaru sportu” (COM(2011)0012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 stycznia 2011 r. pt. „Rozwijanie europejskiego wymiaru sportu” (COM(2011)0012),

| — | uwzględniając sprawozdanie grupy ekspertów UE ds. dobrego zarządzania z października 2013 r. pt. „Principles for Good Governance of Sport in the EU” [Zasady dobrego zarządzania w dziedzinie sportu w UE], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie grupy ekspertów UE ds. dobrego zarządzania z października 2013 r. pt. „Principles for Good Governance of Sport in the EU” [Zasady dobrego zarządzania w dziedzinie sportu w UE],

| — | uwzględniając sprawozdanie grupy wysokiego szczebla ds. sportu masowego z czerwca 2016 r. pt. „Grassroots Sport – Shaping Europe” [Sport masowy – kształtowanie Europy], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie grupy wysokiego szczebla ds. sportu masowego z czerwca 2016 r. pt. „Grassroots Sport – Shaping Europe” [Sport masowy – kształtowanie Europy],

| — | uwzględniając sprawozdanie grupy wysokiego szczebla ds. dyplomacji sportowej z czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie grupy wysokiego szczebla ds. dyplomacji sportowej z czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając program Erasmus+, który ma na celu przezwyciężanie transgranicznych zagrożeń dla uczciwości w sporcie, propagowanie i wspieranie dobrego zarządzania w sporcie, dwutorowych karier sportowców i działalności wolontariackiej w sporcie, a także integracji społecznej i równości szans, |
| --- | --- |

—

uwzględniając program Erasmus+, który ma na celu przezwyciężanie transgranicznych zagrożeń dla uczciwości w sporcie, propagowanie i wspieranie dobrego zarządzania w sporcie, dwutorowych karier sportowców i działalności wolontariackiej w sporcie, a także integracji społecznej i równości szans,

| — | uwzględniając białą księgę Komisji na temat sportu (COM(2007)0391), |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę Komisji na temat sportu (COM(2007)0391),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie niedawno ujawnionych przypadków poważnej korupcji w FIFA (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie niedawno ujawnionych przypadków poważnej korupcji w FIFA (1),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (2),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 10 września 2013 r. w sprawie gier hazardowych oferowanych w internecie w obrębie rynku wewnętrznego (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 10 września 2013 r. w sprawie gier hazardowych oferowanych w internecie w obrębie rynku wewnętrznego (3),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie ustawiania wyników meczów i korupcji w sporcie (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie ustawiania wyników meczów i korupcji w sporcie (4),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie europejskiego wymiaru sportu (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie europejskiego wymiaru sportu (5),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie białej księgi na temat sportu (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie białej księgi na temat sportu (6),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie przyszłości zawodowej piłki nożnej w Europie (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie przyszłości zawodowej piłki nożnej w Europie (7),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie agentów zawodników sportowych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie agentów zawodników sportowych (8),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie sytuacji pracowników migrujących w Katarze (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie sytuacji pracowników migrujących w Katarze (9),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie roli dialogu międzykulturowego, różnorodności kulturowej i edukacji w promowaniu podstawowych wartości UE (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie roli dialogu międzykulturowego, różnorodności kulturowej i edukacji w promowaniu podstawowych wartości UE (10),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 31 maja 2016 r. w sprawie poprawy uczciwości, przejrzystości i dobrego zarządzania w odniesieniu do dużych imprez sportowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 31 maja 2016 r. w sprawie poprawy uczciwości, przejrzystości i dobrego zarządzania w odniesieniu do dużych imprez sportowych,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie maksymalizowania roli sportu masowego w rozwoju umiejętności przekrojowych, szczególnie u młodych ludzi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie maksymalizowania roli sportu masowego w rozwoju umiejętności przekrojowych, szczególnie u młodych ludzi,

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie planu prac Unii Europejskiej w dziedzinie sportu na lata 2014–2017, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie planu prac Unii Europejskiej w dziedzinie sportu na lata 2014–2017,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wpływu sportu na gospodarkę UE, a w szczególności na rozwiązanie problemu bezrobocia ludzi młodych i integracji społecznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wpływu sportu na gospodarkę UE, a w szczególności na rozwiązanie problemu bezrobocia ludzi młodych i integracji społecznej,

| — | uwzględniając zalecenie Rady z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie propagowania prozdrowotnej aktywności fizycznej we wszystkich sektorach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie propagowania prozdrowotnej aktywności fizycznej we wszystkich sektorach,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 listopada 2010 r. w sprawie roli sportu jako źródła i podstawy aktywnego włączenia społecznego (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 listopada 2010 r. w sprawie roli sportu jako źródła i podstawy aktywnego włączenia społecznego (11),

| — | uwzględniając konwencję Rady Europy z dnia 3 lipca 2016 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, ochrony i obsługi meczów piłkarskich oraz innych imprez sportowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję Rady Europy z dnia 3 lipca 2016 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, ochrony i obsługi meczów piłkarskich oraz innych imprez sportowych,

| — | uwzględniając konwencję Rady Europy z dnia 18 września 2014 r. w sprawie manipulacji rozgrywkami sportowymi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję Rady Europy z dnia 18 września 2014 r. w sprawie manipulacji rozgrywkami sportowymi,

| — | uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Unii Europejskiej oraz decyzje Komisji dotyczące kwestii sportu, zakładów i gier hazardowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Unii Europejskiej oraz decyzje Komisji dotyczące kwestii sportu, zakładów i gier hazardowych,

| — | uwzględniając globalny program działań na rzecz realizacji celów zrównoważonego rozwoju do roku 2030, |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalny program działań na rzecz realizacji celów zrównoważonego rozwoju do roku 2030,

| — | uwzględniając art. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji (A8-0381/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji (A8-0381/2016),

| A. | mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony w 2009 r. Unia Europejska uzyskała szczególne uprawnienia w dziedzinie sportu, by opracowywać i wdrażać skoordynowaną unijną politykę sportu, korzystając ze specjalnej linii budżetowej oraz by rozwijać współpracę z organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie sportu, z uwzględnieniem szczególnego charakteru sportu i z poszanowaniem autonomii organizacji zarządzających sportem; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony w 2009 r. Unia Europejska uzyskała szczególne uprawnienia w dziedzinie sportu, by opracowywać i wdrażać skoordynowaną unijną politykę sportu, korzystając ze specjalnej linii budżetowej oraz by rozwijać współpracę z organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie sportu, z uwzględnieniem szczególnego charakteru sportu i z poszanowaniem autonomii organizacji zarządzających sportem;

| B. | mając na uwadze, że sport odgrywa ważną rolę w życiu milionów obywateli UE; mając na uwadze, że sport amatorski i zawodowy to nie tylko kwestia umiejętności atletycznych, osiągnięć sportowych oraz konkurencji, sport wnosi również duży wkład społeczny, edukacyjny, gospodarczy i kulturalny do gospodarki i społeczeństwa oraz przyczynia się do ich jednoczenia, a także do realizacji strategicznych celów UE oraz jej wartości społecznych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że sport odgrywa ważną rolę w życiu milionów obywateli UE; mając na uwadze, że sport amatorski i zawodowy to nie tylko kwestia umiejętności atletycznych, osiągnięć sportowych oraz konkurencji, sport wnosi również duży wkład społeczny, edukacyjny, gospodarczy i kulturalny do gospodarki i społeczeństwa oraz przyczynia się do ich jednoczenia, a także do realizacji strategicznych celów UE oraz jej wartości społecznych;

| C. | mając na uwadze, że sport jest ważnym i szybko rozwijającym się sektorem gospodarki UE oraz wnosi cenny wkład we wzrost, społeczeństwo oraz tworzenie miejsc pracy, również na szczeblu lokalnym, przynosząc wartość dodaną i wywierając wpływ na zatrudnienie, które przekraczają średnią stopę wzrostu; mając na uwadze, że zatrudnienie związane ze sportem szacuje się na równowartość 3,51 % całkowitego zatrudnienia UE, a udział wynikającej ze sportu wartości dodanej brutto na 294 mld EUR (2,98 % całkowitej wartości dodanej brutto w UE); |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że sport jest ważnym i szybko rozwijającym się sektorem gospodarki UE oraz wnosi cenny wkład we wzrost, społeczeństwo oraz tworzenie miejsc pracy, również na szczeblu lokalnym, przynosząc wartość dodaną i wywierając wpływ na zatrudnienie, które przekraczają średnią stopę wzrostu; mając na uwadze, że zatrudnienie związane ze sportem szacuje się na równowartość 3,51 % całkowitego zatrudnienia UE, a udział wynikającej ze sportu wartości dodanej brutto na 294 mld EUR (2,98 % całkowitej wartości dodanej brutto w UE);

| D. | mając na uwadze, że sport jest nie tylko rozwijającym się zjawiskiem ekonomicznym, lecz także fenomenem społecznym, który wnosi duży wkład w cele strategiczne i wartości społeczne Unii Europejskiej, takie jak tolerancja, solidarność, dobrobyt, pokój, poszanowanie praw człowieka i zrozumienie między narodami i kulturami; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że sport jest nie tylko rozwijającym się zjawiskiem ekonomicznym, lecz także fenomenem społecznym, który wnosi duży wkład w cele strategiczne i wartości społeczne Unii Europejskiej, takie jak tolerancja, solidarność, dobrobyt, pokój, poszanowanie praw człowieka i zrozumienie między narodami i kulturami;

| E. | mając na uwadze, że uprawianie sportu przyczynia się do poprawy jakości życia, zapobiega chorobom i odgrywa podstawową rolę w stymulowaniu rozwoju osobistego i poprawie stanu zdrowia; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że uprawianie sportu przyczynia się do poprawy jakości życia, zapobiega chorobom i odgrywa podstawową rolę w stymulowaniu rozwoju osobistego i poprawie stanu zdrowia;

| F. | mając na uwadze, że przestrzeganie podstawowych praw pracowniczych ma zasadnicze znaczenie dla sportowców zawodowych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że przestrzeganie podstawowych praw pracowniczych ma zasadnicze znaczenie dla sportowców zawodowych;

| G. | mając na uwadze, że sport przyczynia się też do integracji ludzi i pokonywania barier rasowych, religijnych i etnicznych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że sport przyczynia się też do integracji ludzi i pokonywania barier rasowych, religijnych i etnicznych;

| H. | mając na uwadze, że uczciwość w sporcie jest kwestią podstawowej wagi dla promowania jego wiarygodności i atrakcyjności; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że uczciwość w sporcie jest kwestią podstawowej wagi dla promowania jego wiarygodności i atrakcyjności;

| I. | mając na uwadze, że specyfika sportu opiera się na jego dobrowolnych strukturach, które są warunkiem funkcji edukacyjnych i społecznych sportu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że specyfika sportu opiera się na jego dobrowolnych strukturach, które są warunkiem funkcji edukacyjnych i społecznych sportu;

| J. | mając na uwadze, że niedawne afery korupcyjne w sporcie oraz w organizacjach sportowych na szczeblu europejskim i międzynarodowym zszargały reputację sportu oraz że pojawiły się głosy za potrzebą rzeczywistych reform strukturalnych organów i organizacji zarządzających w sporcie przy uwzględnieniu ogromnej różnorodności struktur sportowych w poszczególnych państwach członkowskich, a także faktu, że organizacje sportowe z natury rzeczy podlegają w dużej mierze samoregulacji; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że niedawne afery korupcyjne w sporcie oraz w organizacjach sportowych na szczeblu europejskim i międzynarodowym zszargały reputację sportu oraz że pojawiły się głosy za potrzebą rzeczywistych reform strukturalnych organów i organizacji zarządzających w sporcie przy uwzględnieniu ogromnej różnorodności struktur sportowych w poszczególnych państwach członkowskich, a także faktu, że organizacje sportowe z natury rzeczy podlegają w dużej mierze samoregulacji;

| K. | mając na uwadze, że zarówno sport zawodowy, jak i masowy odgrywa kluczową rolę w propagowaniu pokoju na świecie oraz poszanowaniu praw człowieka i solidarności, przynosi społeczeństwom korzyści zdrowotne i ekonomiczne oraz odgrywa zasadniczą rolę w podkreślaniu podstawowych wartości edukacyjnych i kulturalnych, a także w propagowaniu integracji społecznej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że zarówno sport zawodowy, jak i masowy odgrywa kluczową rolę w propagowaniu pokoju na świecie oraz poszanowaniu praw człowieka i solidarności, przynosi społeczeństwom korzyści zdrowotne i ekonomiczne oraz odgrywa zasadniczą rolę w podkreślaniu podstawowych wartości edukacyjnych i kulturalnych, a także w propagowaniu integracji społecznej;

| L. | mając na uwadze, że dobre zarządzanie w sporcie oznacza właściwe regulowanie go za pomocą zasad skutecznego, przejrzystego, etycznego zarządzania o charakterze demokratycznym i partycypacyjnym oraz procesów i struktur z udziałem zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że dobre zarządzanie w sporcie oznacza właściwe regulowanie go za pomocą zasad skutecznego, przejrzystego, etycznego zarządzania o charakterze demokratycznym i partycypacyjnym oraz procesów i struktur z udziałem zainteresowanych stron;

| M. | mając na uwadze, że organizacje sportowe są odpowiedzialne za zapewnienie wysokich standardów zarządzania i uczciwości oraz że powinny one je jeszcze bardziej podwyższać oraz stosować się we wszystkich okolicznościach, aby odbudować zaufanie obywateli i wzbudzić większą ufność ogółu społeczeństwa w pozytywną wartość sportu; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że organizacje sportowe są odpowiedzialne za zapewnienie wysokich standardów zarządzania i uczciwości oraz że powinny one je jeszcze bardziej podwyższać oraz stosować się we wszystkich okolicznościach, aby odbudować zaufanie obywateli i wzbudzić większą ufność ogółu społeczeństwa w pozytywną wartość sportu;

| N. | mając na uwadze, że dla poprawy standardów finansowania i zarządzania kluczowe znaczenie mają wyważone strategie polityczne służące poprawie przejrzystości finansowej sportu, jego stabilności i wiarygodności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że dla poprawy standardów finansowania i zarządzania kluczowe znaczenie mają wyważone strategie polityczne służące poprawie przejrzystości finansowej sportu, jego stabilności i wiarygodności;

| O. | mając na uwadze, że europejski model sportu zorganizowanego opiera się na zasadach terytorialności i narodowości, gdzie każda dyscyplina sportowa jest zrzeszona w jednej federacji, a także na mechanizmach solidarności między sportem elitarnym a masowym oraz na mechanizmach awans-spadek, otwartych konkursach i redystrybucji finansowej; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że europejski model sportu zorganizowanego opiera się na zasadach terytorialności i narodowości, gdzie każda dyscyplina sportowa jest zrzeszona w jednej federacji, a także na mechanizmach solidarności między sportem elitarnym a masowym oraz na mechanizmach awans-spadek, otwartych konkursach i redystrybucji finansowej;

| P. | mając na uwadze, że uznawanie zasady jednej federacji na jedną dyscyplinę sportową jest szczególnie istotne i ma swoje źródło w społecznym znaczeniu sportu, a zasada ta stanowi najlepszy środek ochrony interesów sportu i korzyści, jakie oferuje on społeczeństwu; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że uznawanie zasady jednej federacji na jedną dyscyplinę sportową jest szczególnie istotne i ma swoje źródło w społecznym znaczeniu sportu, a zasada ta stanowi najlepszy środek ochrony interesów sportu i korzyści, jakie oferuje on społeczeństwu;

| Q. | mając na uwadze, że wymóg, by rozgrywki oraz decyzje w ramach każdej dyscypliny sportowej opierały się na zasadach gry uznanych na całym świecie, jest uzasadniony i konieczny dla wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że wymóg, by rozgrywki oraz decyzje w ramach każdej dyscypliny sportowej opierały się na zasadach gry uznanych na całym świecie, jest uzasadniony i konieczny dla wszystkich zainteresowanych stron;

| R. | mając na uwadze, że trybunały arbitrażowe ds. sportu odgrywają główną rolę w gwarantowaniu uniwersalnego charakteru zasad gry, prawa do rzetelnego procesu sądowego w sporach związanych ze sportem oraz w dbaniu o poszanowanie zasad dobrego zarządzania, ponieważ stanowią najodpowiedniejszy środek rozstrzygania sporów w sporcie zgodnie z podstawowymi unijnymi prawami procesowymi; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że trybunały arbitrażowe ds. sportu odgrywają główną rolę w gwarantowaniu uniwersalnego charakteru zasad gry, prawa do rzetelnego procesu sądowego w sporach związanych ze sportem oraz w dbaniu o poszanowanie zasad dobrego zarządzania, ponieważ stanowią najodpowiedniejszy środek rozstrzygania sporów w sporcie zgodnie z podstawowymi unijnymi prawami procesowymi;

| S. | mając na uwadze, że ze względu na coraz większe kwoty pieniężne będące w obiegu w sektorze sportu i w działających w nim organizacjach, pojawiły się apele o zapewnienie lepszego zarządzania i przejrzystości; mając na uwadze, że sport jako działalność gospodarcza musi zmierzyć się z szeregiem skandali dotyczących ustawiania wyników meczów związanych z różnymi innymi przestępstwami i nielegalną działalnością, takimi jak pranie pieniędzy, korupcja i łapówkarstwo; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że ze względu na coraz większe kwoty pieniężne będące w obiegu w sektorze sportu i w działających w nim organizacjach, pojawiły się apele o zapewnienie lepszego zarządzania i przejrzystości; mając na uwadze, że sport jako działalność gospodarcza musi zmierzyć się z szeregiem skandali dotyczących ustawiania wyników meczów związanych z różnymi innymi przestępstwami i nielegalną działalnością, takimi jak pranie pieniędzy, korupcja i łapówkarstwo;

| T. | mając na uwadze, że coraz bardziej rozpowszechnione zjawisko dopingu stanowi zagrożenie dla uczciwości w sporcie i dla jego dobrego imienia, jako że narusza wartości etyczne sportu i leżące u jego podstaw zasady, takie jak zasada fair play; mając na uwadze, że stosowanie dopingu poważnie zagraża zdrowiu sportowców, będąc nierzadko przyczyną poważnej i stałej utraty zdrowia; mając również na uwadze, że walka z dopingiem to kwestia interesu i zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że coraz bardziej rozpowszechnione zjawisko dopingu stanowi zagrożenie dla uczciwości w sporcie i dla jego dobrego imienia, jako że narusza wartości etyczne sportu i leżące u jego podstaw zasady, takie jak zasada fair play; mając na uwadze, że stosowanie dopingu poważnie zagraża zdrowiu sportowców, będąc nierzadko przyczyną poważnej i stałej utraty zdrowia; mając również na uwadze, że walka z dopingiem to kwestia interesu i zdrowia publicznego;

| U. | mając na uwadze, że akty przemocy, chuligaństwo i dyskryminacja w sporcie amatorskim lub profesjonalnym skierowane przeciw grupie osób lub przeciw członkom takiej grupy psują wizerunek sportu i zniechęcają publiczność do udziału w wydarzeniach sportowych; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że akty przemocy, chuligaństwo i dyskryminacja w sporcie amatorskim lub profesjonalnym skierowane przeciw grupie osób lub przeciw członkom takiej grupy psują wizerunek sportu i zniechęcają publiczność do udziału w wydarzeniach sportowych;

| V. | mając na uwadze, że promocja sportu osób niepełnosprawnych intelektualnie lub fizycznie powinna być kluczowym priorytetem na szczeblu europejskim, krajowym i lokalnym; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że promocja sportu osób niepełnosprawnych intelektualnie lub fizycznie powinna być kluczowym priorytetem na szczeblu europejskim, krajowym i lokalnym;

| W. | mając na uwadze, że należy zwiększyć udział i widoczność kobiet w sporcie i zawodach sportowych; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że należy zwiększyć udział i widoczność kobiet w sporcie i zawodach sportowych;

| X. | mając na uwadze, że na sportowców, w szczególności niepełnoletnich, wywiera się coraz większą presję finansową i traktuje się ich jak towar, w związku z czym należy ich chronić przed wszelkimi formami nadużycia, przemocy i dyskryminacji, z którymi mogą się oni zetknąć, uprawiając sport; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że na sportowców, w szczególności niepełnoletnich, wywiera się coraz większą presję finansową i traktuje się ich jak towar, w związku z czym należy ich chronić przed wszelkimi formami nadużycia, przemocy i dyskryminacji, z którymi mogą się oni zetknąć, uprawiając sport;

| Y. | mając na uwadze, że w europejskich sportach drużynowych coraz częściej obserwuje się niepokojącą tendencję do finansowania transferów zawodników przez osoby trzecie, co oznacza, że zawodnicy – często bardzo młodzi – stają się częściowo lub całkowicie własnością prywatnych inwestorów i tracą możliwość kształtowania swojej kariery; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że w europejskich sportach drużynowych coraz częściej obserwuje się niepokojącą tendencję do finansowania transferów zawodników przez osoby trzecie, co oznacza, że zawodnicy – często bardzo młodzi – stają się częściowo lub całkowicie własnością prywatnych inwestorów i tracą możliwość kształtowania swojej kariery;

| Z. | mając na uwadze, że nieuczciwe praktyki agentów sportowych i praktyki związane z transferami graczy doprowadziły do przypadków prania pieniędzy, nadużyć finansowych oraz wykorzystywania osób niepełnoletnich; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że nieuczciwe praktyki agentów sportowych i praktyki związane z transferami graczy doprowadziły do przypadków prania pieniędzy, nadużyć finansowych oraz wykorzystywania osób niepełnoletnich;

| AA. | mając na uwadze, że sport masowy oferuje możliwości walki z dyskryminacją, przyczynia się do integracji i spójności społecznej, a także w dużym stopniu przyczynia się do rozwoju umiejętności przekrojowych; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że sport masowy oferuje możliwości walki z dyskryminacją, przyczynia się do integracji i spójności społecznej, a także w dużym stopniu przyczynia się do rozwoju umiejętności przekrojowych;

| AB. | mając na uwadze, że coraz większa liczba klubów kompletuje skład zespołu, zdając się głównie na rynek transferowy, podczas gdy powinny one zwracać większą uwagę na szkolenie zawodników na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że coraz większa liczba klubów kompletuje skład zespołu, zdając się głównie na rynek transferowy, podczas gdy powinny one zwracać większą uwagę na szkolenie zawodników na szczeblu lokalnym;

| AC. | mając na uwadze, że sport jest postrzegany jako prawo podstawowe przysługujące wszystkim i każdy powinien mieć takie samo prawo podejmowania aktywności fizycznej i uprawiania sportu; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że sport jest postrzegany jako prawo podstawowe przysługujące wszystkim i każdy powinien mieć takie samo prawo podejmowania aktywności fizycznej i uprawiania sportu;

| AD. | mając na uwadze, że zasadniczo obserwuje się zastój aktywności fizycznej, pomimo niepodważalnych dowodów na to, iż poprawia ona zdrowie i dobre samopoczucie ludzi, co z kolei przekłada się na duże oszczędności państw członkowskich pod względem wydatków publicznych na opiekę zdrowotną, i pomimo coraz większej popularności sportów rekreacyjnych, takich jak bieganie, które można uprawiać poza zorganizowanymi strukturami; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że zasadniczo obserwuje się zastój aktywności fizycznej, pomimo niepodważalnych dowodów na to, iż poprawia ona zdrowie i dobre samopoczucie ludzi, co z kolei przekłada się na duże oszczędności państw członkowskich pod względem wydatków publicznych na opiekę zdrowotną, i pomimo coraz większej popularności sportów rekreacyjnych, takich jak bieganie, które można uprawiać poza zorganizowanymi strukturami;

| AE. | mając na uwadze, że zajęcia i imprezy sportowe, szczególnie duże zawody międzynarodowe, stanowią doskonałą okazję do popularyzacji zalet sportu i wywierają pozytywny wpływ społeczny, gospodarczy i środowiskowy; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że zajęcia i imprezy sportowe, szczególnie duże zawody międzynarodowe, stanowią doskonałą okazję do popularyzacji zalet sportu i wywierają pozytywny wpływ społeczny, gospodarczy i środowiskowy;

| AF. | mając na uwadze, że reprezentacje narodowe odgrywają zasadniczą rolę nie tylko w kontekście rozwijania tożsamości narodowej i inspirowania młodych sportowców do osiągania wyników sportowych na najwyższym poziomie, lecz także w kontekście promowania solidarności ze sportem masowym; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że reprezentacje narodowe odgrywają zasadniczą rolę nie tylko w kontekście rozwijania tożsamości narodowej i inspirowania młodych sportowców do osiągania wyników sportowych na najwyższym poziomie, lecz także w kontekście promowania solidarności ze sportem masowym;

| AG. | mając na uwadze, że dalsze kształcenie i szkolenie sportowców ma kluczowe znaczenie dla przygotowania ich do pracy po zakończeniu kariery sportowej; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że dalsze kształcenie i szkolenie sportowców ma kluczowe znaczenie dla przygotowania ich do pracy po zakończeniu kariery sportowej;

| AH. | mając na uwadze, że inwestowanie w szkolenie i kształcenie młodych utalentowanych sportowców oraz propagowanie ich szkolenia i kształcenia na szczeblu lokalnym ma ogromne znaczenie dla długoterminowego rozwoju sportu i jego roli społecznej; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że inwestowanie w szkolenie i kształcenie młodych utalentowanych sportowców oraz propagowanie ich szkolenia i kształcenia na szczeblu lokalnym ma ogromne znaczenie dla długoterminowego rozwoju sportu i jego roli społecznej;

| AI. | mając na uwadze, że wolontariusze stanowią podstawę sportu zorganizowanego, zapewniając rozwój i dostępność zajęć sportowych, szczególnie w odniesieniu do sportu masowego; mając ponadto na uwadze, że sport stanowi kolejną doskonałą szansę szkolenia i nieformalnego kształcenia młodych ludzi, również w środowisku międzynarodowym i w powiązaniu z programami współpracy i rozwoju na obszarach poza UE, na których trzeba umocnić dialog i wesprzeć politykę zewnętrzną UE; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że wolontariusze stanowią podstawę sportu zorganizowanego, zapewniając rozwój i dostępność zajęć sportowych, szczególnie w odniesieniu do sportu masowego; mając ponadto na uwadze, że sport stanowi kolejną doskonałą szansę szkolenia i nieformalnego kształcenia młodych ludzi, również w środowisku międzynarodowym i w powiązaniu z programami współpracy i rozwoju na obszarach poza UE, na których trzeba umocnić dialog i wesprzeć politykę zewnętrzną UE;

| AJ. | mając na uwadze, że w najszerszym ujęciu sport stanowi system wartości dla danej społeczności, mając również na uwadze, że wartości te stanowią podstawę wspólnego języka wykraczającego ponad wszelkie bariery kulturowe i językowe; mając na uwadze, że sport może pomóc umocnić dialog i solidarność z państwami trzecimi, propagować ochronę podstawowych praw człowieka i swobód na całym świecie oraz wesprzeć politykę zewnętrzną UE, i pod tym względem powinien być postrzegany jako szansa; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że w najszerszym ujęciu sport stanowi system wartości dla danej społeczności, mając również na uwadze, że wartości te stanowią podstawę wspólnego języka wykraczającego ponad wszelkie bariery kulturowe i językowe; mając na uwadze, że sport może pomóc umocnić dialog i solidarność z państwami trzecimi, propagować ochronę podstawowych praw człowieka i swobód na całym świecie oraz wesprzeć politykę zewnętrzną UE, i pod tym względem powinien być postrzegany jako szansa;

| AK. | mając na uwadze, że naruszanie praw własności intelektualnej organizacji sportowych, także w formie piractwa cyfrowego, szczególnie nielicencjonowane transmisje na żywo imprez sportowych, budzi duże obawy co do długoterminowego finansowania sportu na wszystkich szczeblach; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że naruszanie praw własności intelektualnej organizacji sportowych, także w formie piractwa cyfrowego, szczególnie nielicencjonowane transmisje na żywo imprez sportowych, budzi duże obawy co do długoterminowego finansowania sportu na wszystkich szczeblach;

| AL. | mając na uwadze, że należy zapewnić wolność prasy na wszystkich imprezach sportowych; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że należy zapewnić wolność prasy na wszystkich imprezach sportowych;

| AM. | mając na uwadze, że sport może przyczynić się do osiągania celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że sport może przyczynić się do osiągania celów strategii „Europa 2020”;

Uczciwość i dobrze zarządzanie w sporcie

| 1. | powtarza, że walka z korupcją w sporcie wymaga ponadnarodowego wysiłku i współpracy wszystkich zainteresowanych stron, w tym organów publicznych, organów ścigania, branży sportowej, sportowców i kibiców; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa międzynarodowe, europejskie i krajowe organizacje sportowe, by zobowiązały się do dobrego zarządzania i krzewienia kultury przejrzystości i zrównoważonego finansowania przez publiczne udostępnianie dokumentacji finansowej i sprawozdań z prowadzonej przez siebie działalności, w tym przez wprowadzenie obowiązku ujawniania wynagrodzeń najwyższej kadry zarządzającej oraz czasu trwania jej kadencji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | jest zdania, że rozwijanie kultury przejrzystości należy uzupełnić lepszym podziałem uprawnień w obrębie organów zarządzających sportem, skuteczniejszym oddzieleniem działań komercyjnych od charytatywnych i sprawniejszą wewnętrzną procedurą samoregulacyjną służącą zapobieganiu przestępstwom i nielegalnej działalności w sporcie, wykrywaniu ich oraz prowadzeniu w ich sprawie dochodzeń i nakładaniu sankcji w obrębie organizacji sportowych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że dobre zarządzanie, które powinno być priorytetem w następnym planie prac UE w dziedzinie sportu, musi być warunkiem zagwarantowania autonomii organizacji sportowych, zgodnie z zasadami przejrzystości, odpowiedzialności, równości szans, integracji społecznej i demokracji, w tym odpowiedniego angażowania odnośnych zainteresowanych podmiotów; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla potrzebę stosowania w sporcie polityki zerowej tolerancji wobec korupcji i innych rodzajów przestępstw; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca uwagę, że stosowanie zasad dobrego zarządzania w sporcie – w połączeniu z monitorowaniem, nadzorem i odpowiednimi narzędziami prawnymi – to kluczowy czynnik pozwalający na zlikwidowanie korupcji oraz innych nieuczciwych praktyk; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, a także organizacje sportowe i podmioty ubiegające się o organizację imprez sportowych do sprawienia, by ubieganie się o organizację dużych imprez sportowych było zgodne z normami dobrego zarządzania, prawami człowieka i prawami pracowniczymi oraz z zasadą demokracji w celu zapewnienia pozytywnego wpływu społecznego, ekonomicznego i środowiskowego na społeczności lokalne, przy jednoczesnym poszanowaniu różnorodności i tradycji z myślą o zapewnieniu trwałej spuścizny i wiarygodności sportu; |
| --- | --- |

7.

| 8. | jest zdania, że państwa ubiegające się o organizację imprez sportowych muszą zapewnić planowanie, organizację, realizację i monitorowanie tych imprez oraz uczestnictwo w nich w sposób odpowiedzialny pod względem społecznym, środowiskowym i ekonomicznym; apeluje do organizacji sportowych i państw organizujących imprezy sportowe, by unikały niepożądanych zmian otoczenia i warunków życia mieszkańców, w tym wysiedlania ludności miejscowej; |
| --- | --- |

8.

| 9. | apeluje do Komisji o opracowanie wykazu zobowiązań i zbadanie możliwości stworzenia kodeksu postępowania w dziedzinie dobrego zarządzania i uczciwości w sporcie; jest zdania, że organizacje sportowe powinny określić zasady przejrzystości, normy etyczne i kodeks postępowania, które miałyby obowiązywać ich organy nadzorcze, komitety wykonawcze i członków, a także politykę operacyjną i praktyki w obrębie tej polityki, aby zagwarantować niezależność oraz przestrzeganie ustalonych reguł; uważa ponadto, że poszukiwanie nowych instrumentów współpracy między rządami, organizacjami sportowymi i UE pomoże przezwyciężyć niektóre z aktualnych wyzwań, z jakimi boryka się branża sportowa; |
| --- | --- |

9.

| 10. | nalega, by państwa członkowskie uzależniły publiczne finansowanie sportu od jego zgodności z ustalonymi i publicznie dostępnymi normami minimum w dziedzinie zarządzania, nadzoru i sprawozdawczości; |
| --- | --- |

10.

| 11. | uważa, że poprawa zarządzania sportem i zwiększenie uczciwości w uprawianiu go wymagają zmiany nastawienia wszystkich istotnych zainteresowanych stron; wspiera inicjatywy podjęte przez organizacje sportowe i inne odnośne zainteresowane podmioty polegające na poprawie standardów zarządzania w sporcie i na zacieśnianiu dialogu i współpracy z władzami lokalnymi i krajowymi; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa organizacje sportowe, by do 2018 r. przedstawiły, a następnie stopniowo realizowały, konkretne propozycje podnoszenia standardów dobrego zarządzania organizacjami sportowymi, organami zarządzającymi sportem oraz należącymi do nich stowarzyszeniami, a także aby publikowały odnośne wyniki; podkreśla, że właściwy nadzór jest w tym względzie nieodzowny; |
| --- | --- |

12.

| 13. | apeluje do państw członkowskich o stworzenie specjalnej kategorii przestępstwa dotyczącej ustawiania meczów oraz o zagwarantowanie, że ustawianie meczów i korupcja w sporcie będą podlegać postępowaniom sądowym i odpowiednim sankcjom w przypadkach, gdzie nie ma to jeszcze miejsca, jako że ustawianie meczów i manipulowanie zawodami sportowymi stanowi pogwałcenie etyki i uczciwości sportu i już podlega sankcjom ze strony władz sportowych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zwraca uwagę, że wyzwania związane z prowadzeniem postępowań w sprawie międzynarodowych przypadków ustawiania meczów wymagają transgranicznej wymiany informacji i współpracy pomiędzy organizacjami sportowymi, władzami państwowymi oraz operatorami zakładów sportowych w ramach platform krajowych, które pozwolą wykrywać i ścigać ustawianie meczów, a także prowadzić dochodzenia w takich przypadkach; apeluje do państw członkowskich, które jeszcze tego nie uczyniły, by rozważyły utworzenie specjalnych służb śledczych, których głównym zadaniem byłoby prowadzenie dochodzeń w sprawach oszustw w sporcie; przypomina w tym kontekście, że czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy wprowadza obowiązujący podmioty świadczące usługi w zakresie gier hazardowych wymóg przeprowadzania kontroli należytej staranności w odniesieniu do dużych transakcji; |
| --- | --- |

14.

| 15. | nalega, by Rada znalazła rozwiązanie, które pozwoli UE i jej państwom członkowskim podpisać i ratyfikować konwencję Rady Europy w sprawie zwalczania manipulacji rozgrywkami sportowymi z myślą o pełnym wprowadzeniu w życie konwencji i jej ratyfikacji, a także apeluje do Komisji, aby wsparła i ułatwiła ten proces oraz zagwarantowała jego skuteczną realizację; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przypomina Komisji o złożonej przez nią obietnicy wydania zalecenia na temat wymiany godnych naśladowania praktyk w dziedzinie przeciwdziałania ustawianiu wyników meczów i zwalczania tego zjawiska oraz nalega, by Komisja opublikowała niezwłocznie takie zalecenie; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa Komisję do zacieśnienia powiązań międzyinstytucjonalnych z Radą Europy, a następnie do opracowania skoordynowanych programów operacyjnych zapewniających jak najefektywniejsze wykorzystanie zasobów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wspiera programy i kampanie zapobiegawcze, edukacyjne i informacyjne zapewniające sportowcom, trenerom, urzędnikom i wszystkim odnośnym zainteresowanym stronom na wszystkich szczeblach porady dotyczące zagrożenia ustawianiem meczów, dopingiem, a także kwestii odnoszących się do uczciwości w sporcie oraz zagrożeń, jakie mogą oni napotkać i sposobów zgłaszania budzących wątpliwości przypadków, zachęca również do organizowania takich kampanii; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zaproponowały konkretne środki, jakie powinny zostać włączone do planu prac UE w dziedzinie sportu, takie jak programy i projekty pilotażowe, których celem byłoby zapewnienie młodzieży edukacji obywatelskiej w dziedzinie sportu możliwie jak najwcześniej; |
| --- | --- |

18.

| 19. | apeluje do Komisji, by w dalszym ciągu wspierała projekty antydopingowe w ramach programu Erasmus+, a jednocześnie przeprowadziła ocenę ich skutków i zadbała, aby projekty te w sposób użyteczny uzupełniały istniejące już systemy finansowania w ramach zwalczania dopingu; |
| --- | --- |

19.

| 20. | apeluje do Komisji o wspieranie dobrego zarządzania w projektach zarządzania sportem realizowanych w całym programie Erasmus+; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa państwa członkowskie do wsparcia kontroli antydopingowej, krajowych programów przeprowadzania testów oraz prawodawstwa umożliwiającego koordynację i wymianę informacji pomiędzy władzami krajowymi, organizacjami sportowymi a agencjami antydopingowymi; wzywa państwa członkowskie, aby umożliwiły tym ostatnim stworzenie programów nadzoru w dziedzinie dopingu, a także przetwarzały dane i prowadziły ich wymianę zgodnie z obecnymi i przyszłymi unijnymi zasadami ochrony danych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | odnotowuje znaczenie Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) dla monitorowania i koordynacji strategii i zasad antydopingu na całym świecie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do bliskiej współpracy z WADA, UNESCO oraz Radą Europy z myślą o skuteczniejszemu zapobieganiu dopingowi i efektywniejszej walce z nim przez umocnienie zobowiązań prawnych i politycznych zawartych w Światowym kodeksie antydopingowym (WADAC); apeluje do UE o zachęcanie do wymiany informacji i wzorców w dziedzinie polityki zdrowia i profilaktyki w ramach światowej walki z dopingiem; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa Komisję i Radę, by wspierały i ułatwiały negocjowanie międzypaństwowych porozumień umożliwiających przeprowadzanie kontroli antydopingowej posiadającym odpowiednie uprawnienia w tym zakresie zespołom z innych państw, z poszanowaniem praw podstawowych sportowców i zgodnie z Międzynarodową konwencją o zwalczaniu dopingu w sporcie; |
| --- | --- |

23.

| 24. | jest zdania, że doping jest również rosnącym problemem w sektorze sportu rekreacyjnego, w którym potrzebne są kampanie edukacyjne i informacyjne oraz doświadczeni zawodowi instruktorzy i trenerzy, aby pomóc wpływać na zdrowe podejście do kwestii dopingu; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do bliskiej współpracy z WADA oraz Radą Europy w formułowaniu polityki chroniącej demaskatorów; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zachęca organizacje sportowe i krajowe władze publiczne, by utworzyły skoordynowany system antydopingowy służący do monitorowania transgranicznego oraz do podejmowania konkretnych środków przeciwdziałających produkcji nielegalnych środków zwiększających wydolność organizmu i ich nielegalnemu obrotowi w świecie sportu; |
| --- | --- |

26.

| 27. | z zadowoleniem odnosi się do nowej Konwencji Rady Europy w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, ochrony i obsługi meczów piłkarskich oraz innych imprez sportowych oraz wzywa państwa członkowskie do jej niezwłocznego podpisania i ratyfikowania; ponownie proponuje wprowadzenie wzajemnego uznawania zakazów wstępu na imprezę masową (tzw. zakazu stadionowego) w Europie oraz wymiany danych w tym względzie; |
| --- | --- |

27.

| 28. | apeluje do Komisji o zbadanie sposobów udostępniania informacji odnoszących się do przemocy w sporcie za pośrednictwem istniejących sieci; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zauważa, że zagrożenie terroryzmem wymaga nowych wysiłków na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony operacyjnej podczas imprez sportowych; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla, że organizacje sportowe powinny zapewniać konieczny dostęp i gromadzenie informacji wszystkim niezależnym mediom informacyjnym, aby media te mogły odgrywać rolę istotnych i krytycznych obserwatorów imprez sportowych i administracji sportu; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zdecydowanie potępia wszelkie formy dyskryminacji i przemocy w sporcie, zarówno na stadionie, jak i poza nim, i zwraca uwagę na potrzebę zapobiegania im na wszystkich szczeblach, skuteczniejszego zgłaszania takich incydentów oraz ich obserwacji, a także propagowania podstawowych wartości, takich jak szacunek, przyjaźń, tolerancja i fair play; jest zdania, że organizacje sportowe przestrzegające rygorystycznych standardów dobrego zarządzania są lepiej przygotowane do propagowania społecznej roli sportu i walki z rasizmem, dyskryminacją i przemocą; |
| --- | --- |

31.

| 32. | przypomina o potrzebie zintensyfikowania walki z handlem ludźmi w sporcie, w szczególności z handlem dziećmi; |
| --- | --- |

32.

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje dobre praktyki samoregulacyjne, takie jak inicjatywa finansowego fair play, gdyż sprzyjają one rozsądniejszemu gospodarowaniu ekonomicznemu i lepszym standardom zarządzania finansowego w sporcie zawodowym i kładzie nacisk na perspektywę długoterminową, a nie doraźną, dzięki czemu przyczynia się do zdrowego i zrównoważonego rozwoju sportu w Europie; podkreśla, że zasady finansowego fair play zachęcają do wyższych standardów zarządzania finansowego i dlatego też powinno się je rygorystycznie stosować; |
| --- | --- |

33.

| 34. | z zadowoleniem odnosi się do przejrzystych i zrównoważonych inwestycji w sport i organizacje sportowe, pod warunkiem że podlegają one surowej kontroli i wymogom w zakresie ujawniania informacji oraz nie rzutują na uczciwy przebieg konkurencji i uczciwość sportowców; |
| --- | --- |

34.

| 35. | uważa model własności klubów, zgodnie z którym członkowie klubów muszą zachować ogólną kontrolę nad klubem (według reguły 50+1), za najlepszą praktykę w UE i zachęca państwa członkowskie, podmioty zarządzające sportem, krajowe federacje i ligi do rozpoczęcia konstruktywnego dialogu i wymiany poglądów na temat tego modelu; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że należy chronić sportowców, przede wszystkim małoletnich, przed nieuczciwymi praktykami, takimi jak prawo własności osób trzecich, które budzą wiele wątpliwości, jeżeli chodzi o uczciwość, a także powodują pojawianie się szerszych problemów natury etycznej; popiera decyzje organizacji zarządzających dotyczące zakazu prawa własności osób trzecich w odniesieniu do zawodników i apeluje do Komisji, by rozważyła wprowadzenie zakazu takich praktyk, a także by zwróciła się do państw członkowskich o przyjęcie dodatkowych środków w kwestii praw sportowców; |
| --- | --- |

36.

| 37. | uważa, że konieczne jest dokonanie ponownej oceny zasad promowania lokalnego szkolenia zawodników w celu zapewnienia utalentowanym młodym zawodnikom szans występowania w pierwszych składach swoich klubów, a tym samym poprawy równowagi konkurencyjnej w całej Europie; |
| --- | --- |

37.

| 38. | wzywa podmioty zarządzające i organy krajowe na wszystkich szczeblach, by przyjęły środki gwarantujące rekompensatę dla klubów szkolących z myślą o zachęceniu do rekrutacji i szkolenia młodych zawodników, zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Bernard z dnia 16 marca 2010 r.; |
| --- | --- |

38.

| 39. | ponownie potwierdza przywiązanie do europejskiego modelu sportu zorganizowanego, w którym główną rolę odgrywają federacje, o ile model ten godzi liczne, rozbieżne interesy wszystkich zainteresowanych stron, tj. sportowców, graczy, klubów, lig, stowarzyszeń i wolontariuszy z właściwym i demokratycznym udziałem w procesach decyzyjnych i z otwartymi zawodami opartymi na osiągnięciach sportowych; wzywa do solidarności finansowej na wszystkich szczeblach; |
| --- | --- |

39.

| 40. | z zadowoleniem przyjmuje coroczne Forum Sportu UE promujące dialog z zainteresowanymi stronami z międzynarodowych i europejskich federacji sportowych, ruchu olimpijskiego, europejskich i krajowych sportowych organizacji patronackich oraz innych organizacji związanych ze sportem; wskazuje, że należy jeszcze bardziej poprawić strukturę dialogu z zainteresowanymi stronami, funkcje Forum i działania podejmowane w następstwie dyskusji; |
| --- | --- |

40.

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji i wszystkich zainteresowanych podmiotów na rzecz propagowania dialogu społecznego w sporcie, który stanowi doskonałą szansę na zapewnienie równowagi między prawami podstawowymi i pracowniczymi sportowców a ekonomicznym charakterem sportu, dzięki zaangażowaniu wszystkich zainteresowanych stron – w tym partnerów społecznych – w dyskusję i zawieranie porozumień; przyznaje, że odpowiedzialność za zaangażowanie w rozwój kultury przejrzystości spoczywa na organizacjach sportowych; domaga się, aby UE aktywnie promowała minimalne standardy zatrudnienia sportowców zawodowych i normy ich pracy w całej Europie; |
| --- | --- |

41.

| 42. | w celu walki z nadużyciami ze strony agentów sportowych ponownie wzywa do stworzenia rejestrów przejrzystości dotyczących wynagrodzeń agentów sportowych, wspartych skutecznym systemem monitorowania, takim jak izba rozliczeń płatności, i odpowiednimi sankcjami, we współpracy z odpowiednimi organami publicznymi; ponawia apel o licencjonowanie i rejestrację agentów sportowych oraz określenie minimalnego poziomu ich kwalifikacji; wzywa Komisję, by podjęła działania następcze w związku z wnioskami przeprowadzonego przez nią badania pt. „Study on sports agents in the European Union” [„Badanie dotyczące agentów sportowych w Unii Europejskiej”], w szczególności w odniesieniu do stwierdzenia, że agenci odgrywają kluczową rolę w przepływach finansowych, które często nie są przejrzyste, a rola ta sprawia, że są oni podatni na podejmowanie nielegalnych działań; |
| --- | --- |

42.

| 43. | uważa, że zintegrowane podejście do równouprawnienia płci w sporcie może pomóc w unikaniu stereotypów i tworzeniu pozytywnego środowiska społecznego dla wszystkich obywateli; z zadowoleniem odnosi się do inicjatyw sprzyjających równouprawnieniu płci i równemu udziałowi kobiet i mężczyzn w procesach decyzyjnych w sporcie, umożliwiających kobietom parającym się sportem godzenie życia rodzinnego i zawodowego, a także zmierzających do zniwelowania różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn oraz w wysokości przyznawanych nagród, jak również sprzyjających walce ze wszystkimi rodzajami stereotypów płciowych i wszelkimi formami napastowania w sporcie; apeluje do organizacji sportowych o zwrócenie szczególnej uwagi na aspekt płci w sporcie, aby zachęcić więcej kobiet do uprawiania go; |
| --- | --- |

43.

Integracja społeczna, funkcje społeczne i dostępność sportu

| 44. | jest zdania, że inwestycje w sport pomogą nam zbudować solidarne i integracyjne społeczeństwa, znosić bariery i umożliwią ludziom wzajemny szacunek przez budowanie pomostów pomiędzy kulturami oraz ponad podziałami etnicznymi i społecznymi, niosąc pozytywne przesłanie wspólnych wartości, takich jak wzajemny szacunek, tolerancja, współczucie, przywództwo, równość szans i praworządność; |
| --- | --- |

44.

| 45. | z zadowoleniem przyjmuje transnarodowe imprezy sportowe odbywające się w różnych państwach europejskich, o ile przyczyniają się one do propagowania kluczowych wspólnych wartości UE, takich jak pluralizm, tolerancja, sprawiedliwość, równość i solidarność; przypomina, że aktywność sportowa i imprezy sportowe przyczyniają się do propagowania turystyki w miastach i regionach europejskich; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla wartość umiejętności przekrojowych nabytych za pośrednictwem sportu w ramach uczenia się pozaformalnego i nieformalnego oraz zwraca uwagę na związek między sportem, szansami zatrudnienia, kształceniem i szkoleniem; |
| --- | --- |

46.

| 47. | podkreśla rolę sportu we włączaniu do społeczeństwa i integracji grup o szczególnych potrzebach; z zadowoleniem podejmuje inicjatywy mające zapewnić uchodźcom, migrantom i osobom ubiegającym się o azyl możliwość udziału w zawodach sportowych w charakterze zawodników; |
| --- | --- |

47.

| 48. | podkreśla znaczenie kształcenia przez sport i potencjału sportu w zakresie wspierania młodzieży, która wymaga szczególnego traktowania pod względem społecznym, w odnalezieniu miejsca w społeczeństwie; uznaje znaczenie sportu masowego dla zapobiegania radykalizacji i walki z nią oraz zachęca do inicjatyw w tym zakresie i wspiera je; z zadowoleniem odnosi się do dwóch projektów pilotażowych przyjętych przez Parlament Europejski, tj. „Sport jako narzędzie integracji i włączenia społecznego uchodźców” oraz „Monitoring i coaching młodzieży zagrożonej radykalizacją postaw przez uprawianie sportu”; |
| --- | --- |

48.

| 49. | przypomina, że młodzi sportowcy europejscy często stawiają czoła wzywaniu polegającemu na łączeniu kariery sportowej z nauką i pracą; uznaje, że szkolnictwo wyższe i szkolenia zawodowe maja kluczowe znaczenie dla zapewniania sportowcom jak największych szans na odnalezienie się na rynku pracy w przyszłości; popiera wprowadzenie skutecznych systemów kariery dwutorowej o zdefiniowanych minimalnych wymogach jakościowych oraz odpowiednie monitorowanie postępu programów kariery dwutorowej w Europie, popiera także świadczenie usług w dziedzinie poradnictwa zawodowego w drodze umów z uniwersytetami oraz placówkami kształcenia wyższego; apeluje do Komisji i państw członkowskich, by ułatwiły sportowcom mobilność transgraniczną, zharmonizowały uznawanie kwalifikacji sportowych i wykształcenia, w tym wykształcenia pozaformalnego i nieformalnego zdobytego poprzez sport, a także zintensyfikowały wymianę wzorców w tym zakresie; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla potrzebę zapewnienia zrównoważonego wsparcia finansowego dla unijnych programów wymiany w dziedzinie kariery dwutorowej na szczeblu UE i na szczeblu krajowym z wykorzystaniem rozdziału „Sport” programu Erasmus+, a także potrzebę wspierania dalszych badań w tej dziedzinie; apeluje do państw członkowskich, by we współpracy z placówkami edukacyjnymi promowały transgraniczną wymianę sportowców i zapewniły im dostęp do stypendiów sportowych, |
| --- | --- |

50.

| 51. | wspiera mobilność trenerów i innych usługodawców (takich jak fizjoterapeuci i doradcy w zakresie kariery dwutorowej) oraz wymianę wzorców z położeniem nacisku na uznawanie kwalifikacji oraz innowacje techniczne; |
| --- | --- |

51.

| 52. | apeluje do organizacji sportowych, by wraz z państwami członkowskimi promowały minimalne standardy obowiązujące trenerów, obejmujące kontrolę karalności, szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i ochrony nieletnich oraz dorosłych wymagających szczególnego traktowania, a także zapobiegania dopingowi i ustawianiu meczów oraz walki z nimi; |
| --- | --- |

52.

| 53. | podkreśla, że Światowa Organizacja Zdrowia wskazała brak aktywności fizycznej jako czwarty główny czynnik śmiertelności na świecie, wywierający duży bezpośredni i pośredni wpływ społeczny i gospodarczy oraz generujący koszty dla państw członkowskich; wyraża zaniepokojenie, że mimo znacznych kosztów ponoszonych w związku z propagowaniem aktywności fizycznej i istotnego wpływu jej braku na ogólne zdrowie publiczne, poziom aktywności fizycznej w niektórych państwach członkowskich spada; |
| --- | --- |

53.

| 54. | apeluje do organizacji sportowych i państw członkowskich o współpracę w zakresie wspierania możliwości zatrudnienia i mobilności trenerów pragnących pracować w całej UE przez zaangażowanie w zapewnienie kontroli jakości ich kompetencji oraz standardów kwalifikacji i szkolenia; |
| --- | --- |

54.

| 55. | zachęca państwa członkowskie i Komisję do nadania aktywności fizycznej priorytetu politycznego w następnym planie prac UE w dziedzinie sportu, szczególnie w odniesieniu do ludzi młodych i wspólnot o szczególnych potrzebach z obszarów o niekorzystnych warunkach społecznych, gdzie udział w aktywności fizycznej jest niski; |
| --- | --- |

55.

| 56. | apeluje do międzynarodowych i krajowych federacji sportowych oraz placówek edukacyjnych o dołożenie starań, aby zagadnienia związane z uczciwością w sporcie były włączane do programów nauczania w ramach zdobywania kwalifikacji trenerów sportowych; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla, że wspieranie wychowania fizycznego w szkołach to podstawowy element nauki umiejętności życiowych, postaw, wartości, wiedzy i zrozumienia, a także cieszenia się aktywnością fizyczną przez całe życie; przypomina, że udział w zajęciach sportowych na uniwersytetach oraz udział w nich osób starszych ma ogromne znaczenie dla utrzymania zdrowego trybu życia i wspierania interakcji społecznych; |
| --- | --- |

57.

| 58. | uwzględnia fakt, że ludność UE starzeje się i należy poświęcić szczególną uwagę pozytywnemu wpływowi aktywności fizycznej na zdrowie i dobre samopoczucie osób starszych; |
| --- | --- |

58.

| 59. | podkreśla, że sport i aktywność fizyczna powinny być lepiej propagowane we wszystkich dziedzinach polityki; zachęca władze lokalne i gminne do propagowania równego dostępu do aktywności fizycznej; zaleca, by państwa członkowskie i Komisja zachęcały obywateli do regularniejszego uprawiania aktywności fizycznej w życiu codziennym za pomocą odpowiednich strategii politycznych i programów w dziedzinie zdrowia; |
| --- | --- |

59.

| 60. | wzywa państwa członkowskie do efektywniejszego propagowania sportu w grupach marginalizowanych społecznie, wśród osób zamieszkujących obszary o niekorzystnych warunkach społecznych, gdzie poziom uprawiania sportu jest niejednokrotnie niski, a także do zachęcania do współpracy z organizacjami pozarządowymi i szkołami działającymi w tej dziedzinie, w szczególności w zakresie urbanistyki i budowy obiektów sportowych, aby uwzględnić szczególne potrzeby społeczeństwa, a zwłaszcza grup o szczególnych potrzebach; apeluje do państw członkowskich, by zapewniły pełny i równy dostęp do publicznych obiektów sportowych na wszystkich obszarach, a także by wspierały tworzenie nowych klubów sportowych, w szczególności na obszarach wiejskich i na obszarach miejskich o niekorzystnych warunkach gospodarowania; |
| --- | --- |

60.

| 61. | podkreśla, że osoby niepełnosprawne powinny mieć równy dostęp do wszystkich obiektów sportowych, transportu oraz innych udogodnień z nimi związanych, w tym do posiadającego odpowiednie kwalifikacje personelu; domaga się lepszej integracji wszystkich elementów powiązanych z uprawianiem sportu zgodnie z zasadą, że obiekty sportowe powinny być dostępne dla wszystkich; apeluje do państw członkowskich o wdrażanie integracyjnych programów sportowych dla osób niepełnosprawnych w szkołach i na uniwersytetach, m.in. przez zapewnianie wyszkolonych trenerów oraz odpowiednio dostosowanych programów aktywności społecznej, aby niepełnosprawni uczniowie i studenci mogli uczestniczyć w lekcjach wychowania fizycznego i pozalekcyjnych zajęciach sportowych; |
| --- | --- |

61.

| 62. | uznaje fundamentalną rolę Międzynarodowych Igrzysk Paraolimpijskich w zakresie upowszechniania wiedzy na temat niepełnosprawności, zwalczania dyskryminacji i promowania dostępu osób niepełnosprawnych do sportu; apeluje do państw członkowskich, by zintensyfikowały działania na rzecz włączania w zajęcia sportowe osób niepełnosprawnych i poprawiły widoczność oraz częstotliwość transmisji w mediach publicznych igrzysk paraolimpijskich i innych zawodów, w których biorą udział niepełnosprawni sportowcy; |
| --- | --- |

62.

| 63. | wzywa państwa członkowskie oraz Komisję do zagwarantowania, że dzieci będą uprawiać sport w bezpiecznym otoczeniu; |
| --- | --- |

63.

| 64. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy na rzecz propagowania integracji społecznej i uczciwości w sporcie oraz jego dostępności przez wykorzystanie nowych technologii i innowacji; |
| --- | --- |

64.

| 65. | z zadowoleniem przyjmuje sukces Europejskiego Tygodnia Sportu, który ma na celu propagowanie sportu, aktywności fizycznej i zdrowego trybu życia wśród wszystkich ludzi w całej Europie, niezależnie od wieku, pochodzenia lub poziomu sprawności; wzywa wszystkie instytucje oraz państwa członkowskie UE do dalszego propagowania tej inicjatywy, a jednocześnie do zapewnienia dostępu do niej możliwie najszerszemu gronu odbiorców, zwłaszcza w szkołach; |
| --- | --- |

65.

| 66. | jest zdania, że tradycyjne dziedziny sportu to część europejskiego dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

66.

| 67. | z zadowoleniem przyjmuje badanie Komisji na temat swoistego charakteru sportu; apeluje do Komisji i organizacji sportowych o zastanowienie się nad dalszymi działaniami na rzecz rozwoju specyfiki sportu; |
| --- | --- |

67.

| 68. | podkreśla, że finansowanie jest ważnym narzędziem politycznym UE służącym poprawie kluczowych dziedzin aktywności UE w zakresie sportu; wzywa Komisję do przeznaczenia znaczniejszych środków na sport w ramach programu Erasmus+, przy położeniu większego nacisku na sport masowy i edukację, a także do poprawy widoczności i dostępności sportu, aby skuteczniej włączać go do innych programów finansowania, takich jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne lub program w dziedzinie zdrowia; domaga się lepszej komunikacji pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, która umożliwi efektywniejsze wydatkowanie tych funduszy oraz zmniejszenie obciążenia organizacji sportu masowego pod względem administracyjnym; |
| --- | --- |

68.

| 69. | zachęca państwa członkowskie i Komisję do wspierania środków i programów propagujących mobilność, zaangażowanie, kształcenie, rozwój umiejętności oraz szkolenie wolontariuszy w sporcie, a także do uznawania wykonywanej przez nich pracy; zaleca wymianę wzorców w zakresie wolontariatu przez pomoc w propagowaniu rozwoju uprawiania sportu i jego kultury, także przy wykorzystaniu środków finansowych dostępnych w ramach programu Erasmus+; |
| --- | --- |

69.

| 70. | zwraca się do Komisji o wydanie wytycznych w sprawie stosowania zasad udzielania pomocy państwa w sporcie, z uwzględnieniem celów społecznych, kulturalnych i edukacyjnych sportu, aby zagwarantować większą pewność prawa; uważa w związku z tym, że żadna organizacja sportowa, a w szczególności organizacja sportu masowego, nie może być dyskryminowana przy ubieganiu się o środki publiczne na szczeblu krajowym i lokalnym; |
| --- | --- |

70.

| 71. | uważa za kluczowe tworzenie niezbędnych powiązań między sportem zawodowym a amatorskim za pomocą mechanizmów solidarności finansowej w sporcie; w związku z tym z zadowoleniem odnosi się do wkładu loterii krajowych w sport masowy i zachęca państwa członkowskie, by zobowiązały licencjonowanych operatorów zakładów sportowych do przekazywania odpowiedniej części zysku na sport masowy oraz przedsięwzięcia mające na celu poprawę masowego dostępu do sportu, co miałoby zapewnić ich zrównoważony charakter, przejrzystość i identyfikowalność, w uzupełnieniu wkładów finansowych pochodzących ze sprzedaży praw do transmisji medialnych; |
| --- | --- |

71.

| 72. | utrzymuje, że scentralizowana, wyłączna i ograniczona terytorialnie sprzedaż praw do transmisji telewizyjnych zakładająca sprawiedliwy podział dochodów ma podstawowe znaczenie dla zrównoważonego finansowania sportu na wszystkich poziomach i dla zapewnienia równych warunków konkurencji; |
| --- | --- |

72.

| 73. | podkreśla, że naruszanie praw własności intelektualnej w sporcie zagraża jego długoterminowemu finansowaniu; |
| --- | --- |

73.

| 74. | zaleca, by państwa członkowskie wprowadziły do swych systemów podatkowych zwolnienia z VAT, ulgi podatkowe i inne formy zachęt finansowych dla sportu masowego oraz by aktywnie wspierały ich stosowanie; uznaje, że do tego rodzaju wsparcia nie powinno się stosować zasad pomocy państwa; |
| --- | --- |

74.

| 75. | apeluje do Komisji i państw członkowskich, by przeznaczały więcej środków finansowych na otwarte publiczne tereny sportowe i place zabaw, tak aby ułatwić dostęp do sportu masowego; |
| --- | --- |

75.

| 76. | jest zdania, że zrównoważony charakter i ochrona środowiska powinny być nieodłącznym elementem imprez sportowych, a zainteresowane strony z sektora sportu powinny wnosić wkład w światowy program działań na rzecz realizacji celów zrównoważonego rozwoju do roku 2030; |
| --- | --- |

76.

| 77. | zachęca krajowe komitety olimpijskie i federacje sportowe państw członkowskich, by przyjęły flagę i symbol Unii Europejskiej i wykorzystywały je podczas międzynarodowych imprez sportowych obok flag i symboli narodowych poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

77.

| 78. | podkreśla, że sport jest istotnym czynnikiem tworzenia i wzmacniania poczucia przynależności lokalnej, narodowej, a nawet europejskiej; |
| --- | --- |

78.

| 79. | podkreśla znaczenie pełnej przejrzystości w zakresie własności zawodowych klubów sportowych; |
| --- | --- |

79.

o

o o

| 80. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz europejskim, międzynarodowym i krajowym zrzeszeniom i ligom sportowym. |
| --- | --- |

80.

---

(1)  Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 81.

(2)  Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 89.

(3)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 42.

(4)  Dz.U. C 36 z 29.1.2016, s. 137.

(5)  Dz.U. C 239 E z 20.8.2013, s. 46.

(6)  Dz.U. C 271 E z 12.11.2009, s. 51.

(7)  Dz.U. C 27 E z 31.1.2008, s. 232.

(8)  Dz.U. C 236 E z 12.8.2011, s. 99.

(9)  Dz.U. C 436 z 24.11.2016, s. 42.

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0005.

(11)  Dz.U. C 326 z 3.12.2010, s. 5.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/14 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/14

---

P8_TA(2017)0013

Transgraniczne aspekty adopcji

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznych aspektów adopcji (2015/2086(INL))

(2018/C 252/02)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 67 ust. 4 i art. 81 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 67 ust. 4 i art. 81 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 r., w szczególności jej art. 7, 21 i 35, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 r., w szczególności jej art. 7, 21 i 35,

| — | uwzględniając art. 2 protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka w sprawie handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i dziecięcej pornografii z dnia 25 maja 2000 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka w sprawie handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i dziecięcej pornografii z dnia 25 maja 2000 r.,

| — | uwzględniając Konwencję wiedeńską o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję wiedeńską o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r.,

| — | uwzględniając Konwencję o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego podpisaną w Hadze w dniu 29 maja 1993 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego podpisaną w Hadze w dniu 29 maja 1993 r.,

| — | uwzględniając dokument tematyczny komisarza Rady Europy ds. praw człowieka pt. „Adoption and Children: a Human Rights Perspective” [Adopcja i dzieci: perspektywa praw człowieka], opublikowany w dniu 28 kwietnia 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument tematyczny komisarza Rady Europy ds. praw człowieka pt. „Adoption and Children: a Human Rights Perspective” [Adopcja i dzieci: perspektywa praw człowieka], opublikowany w dniu 28 kwietnia 2011 r.,

| — | uwzględniając art. 46 i 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 46 i 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Petycji (A8-0370/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Petycji (A8-0370/2016),

Wspólne minimalne standardy adopcji

| A. | mając na uwadze, że w dziedzinie adopcji niezwykle istotne jest, by wszelkie decyzje były podejmowane w myśl zasady dobra dziecka i zasady niedyskryminacji oraz z poszanowaniem praw podstawowych dziecka; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w dziedzinie adopcji niezwykle istotne jest, by wszelkie decyzje były podejmowane w myśl zasady dobra dziecka i zasady niedyskryminacji oraz z poszanowaniem praw podstawowych dziecka;

| B. | mając na uwadze, że celem adopcji nie jest zapewnienie osobom dorosłym prawa do dziecka, ale zapewnienie dziecku stabilnego otoczenia, w którym będzie harmonijnie wzrastało i rozwijało się otoczone opieką i miłością; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że celem adopcji nie jest zapewnienie osobom dorosłym prawa do dziecka, ale zapewnienie dziecku stabilnego otoczenia, w którym będzie harmonijnie wzrastało i rozwijało się otoczone opieką i miłością;

| C. | mając na uwadze, że procedura adopcji dotyczy dzieci, które w chwili złożenia wniosku o adopcję nie ukończyły 18. roku życia lub nie osiągnęły pełnoletności w państwie pochodzenia; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że procedura adopcji dotyczy dzieci, które w chwili złożenia wniosku o adopcję nie ukończyły 18. roku życia lub nie osiągnęły pełnoletności w państwie pochodzenia;

| D. | mając na uwadze, że należy dążyć do równowagi między prawem dziecka adoptowanego do poznania swojej rzeczywistej tożsamości a prawem rodziców biologicznych do ochrony swojej tożsamości; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że należy dążyć do równowagi między prawem dziecka adoptowanego do poznania swojej rzeczywistej tożsamości a prawem rodziców biologicznych do ochrony swojej tożsamości;

| E. | mając na uwadze, że właściwe organy nie powinny uznawać, iż warunki materialne rodziców biologicznych stanowią wyłączną podstawę i uzasadnienie pozbawienia ich władzy rodzicielskiej i skierowania dziecka do adopcji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że właściwe organy nie powinny uznawać, iż warunki materialne rodziców biologicznych stanowią wyłączną podstawę i uzasadnienie pozbawienia ich władzy rodzicielskiej i skierowania dziecka do adopcji;

| F. | mając na uwadze, że postępowania adopcyjnego nie można wszczynać przed ostatecznym uprawomocnieniem się orzeczenia o pozbawieniu rodziców biologicznych władzy rodzicielskiej oraz że należy najpierw umożliwić rodzicom biologicznym wyczerpanie wszystkich dróg odwoławczych przeciwko temu orzeczeniu; mając na uwadze, że inne państwa członkowskie mogą odmówić uznania orzeczenia o adopcji wydanego przy braku takich gwarancji proceduralnych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że postępowania adopcyjnego nie można wszczynać przed ostatecznym uprawomocnieniem się orzeczenia o pozbawieniu rodziców biologicznych władzy rodzicielskiej oraz że należy najpierw umożliwić rodzicom biologicznym wyczerpanie wszystkich dróg odwoławczych przeciwko temu orzeczeniu; mając na uwadze, że inne państwa członkowskie mogą odmówić uznania orzeczenia o adopcji wydanego przy braku takich gwarancji proceduralnych;

| G. | mając na uwadze, że większa skuteczność i większa przejrzystość pozwolą ulepszyć krajowe procedury adopcyjne i mogłyby ułatwić adopcję międzynarodową, co pozwoliłoby zwiększyć liczbę adoptowanych dzieci; mając w związku z tym na uwadze, że przestrzeganie art. 21 Konwencji ONZ o prawach dziecka, którą ratyfikowały wszystkie państwa członkowskie, powinno być podstawowym punktem odniesienia dla wszelkich procedur, działań i strategii dotyczących adopcji w kontekście transgranicznym, przy poszanowaniu dobra dziecka; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że większa skuteczność i większa przejrzystość pozwolą ulepszyć krajowe procedury adopcyjne i mogłyby ułatwić adopcję międzynarodową, co pozwoliłoby zwiększyć liczbę adoptowanych dzieci; mając w związku z tym na uwadze, że przestrzeganie art. 21 Konwencji ONZ o prawach dziecka, którą ratyfikowały wszystkie państwa członkowskie, powinno być podstawowym punktem odniesienia dla wszelkich procedur, działań i strategii dotyczących adopcji w kontekście transgranicznym, przy poszanowaniu dobra dziecka;

| H. | mając na uwadze, że należy z determinacją wzmóc wysiłki na rzecz uniemożliwienia pozbawionym skrupułów pośrednikom wykorzystywania potencjalnych rodziców zainteresowanych adopcją oraz że należy również w tym obszarze wzmocnić współpracę na rzecz walki z przestępczością i korupcją w UE; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że należy z determinacją wzmóc wysiłki na rzecz uniemożliwienia pozbawionym skrupułów pośrednikom wykorzystywania potencjalnych rodziców zainteresowanych adopcją oraz że należy również w tym obszarze wzmocnić współpracę na rzecz walki z przestępczością i korupcją w UE;

| I. | mając na uwadze, że w miarę możliwości należy zachęcać do adoptowania rodzeństw przez tę samą rodzinę, aby oszczędzić im dodatkowej traumy spowodowanej rozdzieleniem; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w miarę możliwości należy zachęcać do adoptowania rodzeństw przez tę samą rodzinę, aby oszczędzić im dodatkowej traumy spowodowanej rozdzieleniem;

Przysposobienia międzynarodowe na mocy konwencji haskiej z 1993 r.

| J. | mając na uwadze, że konwencja haska o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego podpisana w Hadze w dniu 29 maja 1993 r. (konwencja haska), którą ratyfikowały wszystkie państwa członkowskie, zapewnia system współpracy administracyjnej i uznawania przysposobienia międzynarodowego, tj. przysposobienia, w przypadku którego przysposabiający i dziecko lub dzieci nie zamieszkują na stałe w tym samym kraju; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że konwencja haska o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego podpisana w Hadze w dniu 29 maja 1993 r. (konwencja haska), którą ratyfikowały wszystkie państwa członkowskie, zapewnia system współpracy administracyjnej i uznawania przysposobienia międzynarodowego, tj. przysposobienia, w przypadku którego przysposabiający i dziecko lub dzieci nie zamieszkują na stałe w tym samym kraju;

| K. | mając na uwadze, że konwencja haska stanowi, iż uznawanie przysposobienia międzynarodowego jest automatyczne we wszystkich krajach będących jej sygnatariuszami i nie wymaga jakiejkolwiek specjalnej procedury; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że konwencja haska stanowi, iż uznawanie przysposobienia międzynarodowego jest automatyczne we wszystkich krajach będących jej sygnatariuszami i nie wymaga jakiejkolwiek specjalnej procedury;

| L. | mając na uwadze, że ze względu na dobro dziecka na mocy konwencji haskiej można odmówić uznania adopcji, jeżeli jest ona w oczywisty sposób sprzeczna z porządkiem publicznym danego kraju; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że ze względu na dobro dziecka na mocy konwencji haskiej można odmówić uznania adopcji, jeżeli jest ona w oczywisty sposób sprzeczna z porządkiem publicznym danego kraju;

Współpraca wymiarów sprawiedliwości w dziedzinie adopcji

| M. | mając na uwadze, że jak najszersze szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości ma kluczowe znaczenie dla wzajemnego zaufania we wszystkich dziedzinach prawa, w tym w dziedzinie adopcji; mając na uwadze, że dotychczasowe programy unijne w dziedzinie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości oraz programy wspierające europejskie sieci sądownictwa powinny w związku z tym w większym stopniu skupiać się na sądach wyspecjalizowanych, takich jak sądy rodzinne i sądy opiekuńcze; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że jak najszersze szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości ma kluczowe znaczenie dla wzajemnego zaufania we wszystkich dziedzinach prawa, w tym w dziedzinie adopcji; mając na uwadze, że dotychczasowe programy unijne w dziedzinie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości oraz programy wspierające europejskie sieci sądownictwa powinny w związku z tym w większym stopniu skupiać się na sądach wyspecjalizowanych, takich jak sądy rodzinne i sądy opiekuńcze;

| N. | mając na uwadze, że należy poprawić dostęp obywateli do pełnych informacji na temat aspektów prawnych i procesowych adopcji krajowej w państwach członkowskich; mając na uwadze, że w związku z tym można by rozbudować portal „e-Sprawiedliwość”; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że należy poprawić dostęp obywateli do pełnych informacji na temat aspektów prawnych i procesowych adopcji krajowej w państwach członkowskich; mając na uwadze, że w związku z tym można by rozbudować portal „e-Sprawiedliwość”;

| O. | mając na uwadze, że w 1997 r. nawiązano współpracę w obrębie Europejskiej Sieci Rzeczników Praw Dziecka i powinno się zachęcać europejskich rzeczników praw dziecka do bliższej współpracy i koordynacji na tym forum; mając na uwadze, że działania takie mogłyby obejmować ich udział w dotychczasowych, finansowanych przez UE projektach w dziedzinie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w 1997 r. nawiązano współpracę w obrębie Europejskiej Sieci Rzeczników Praw Dziecka i powinno się zachęcać europejskich rzeczników praw dziecka do bliższej współpracy i koordynacji na tym forum; mając na uwadze, że działania takie mogłyby obejmować ich udział w dotychczasowych, finansowanych przez UE projektach w dziedzinie szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości;

| P. | mając na uwadze, że należy przeprowadzić dogłębną analizę, gdyż potrzebne są aktywniejsze działania służące zapobieganiu transgranicznemu handlowi dziećmi do celów adopcji i zwalczaniu go, a także przyczyniające się do prawidłowego i skutecznego wdrażania obowiązujących przepisów i wytycznych w celu zwalczania handlu dziećmi; mając na uwadze, że należy zatem wzmocnić współpracę na rzecz walki z przestępczością i korupcją w UE w tej dziedzinie, aby zapobiegać uprowadzeniom dzieci, ich sprzedaży lub handlowi nimi; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że należy przeprowadzić dogłębną analizę, gdyż potrzebne są aktywniejsze działania służące zapobieganiu transgranicznemu handlowi dziećmi do celów adopcji i zwalczaniu go, a także przyczyniające się do prawidłowego i skutecznego wdrażania obowiązujących przepisów i wytycznych w celu zwalczania handlu dziećmi; mając na uwadze, że należy zatem wzmocnić współpracę na rzecz walki z przestępczością i korupcją w UE w tej dziedzinie, aby zapobiegać uprowadzeniom dzieci, ich sprzedaży lub handlowi nimi;

Transgraniczne uznawanie krajowych orzeczeń o adopcji

| Q. | mając na uwadze, że zasada wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi ma podstawowe znaczenie w prawie Unii, gdyż umożliwia stworzenie i utrzymanie obszaru bez granic wewnętrznych; mając na uwadze, że oparta na wzajemnym zaufaniu zasada wzajemnego uznawania zobowiązuje państwa członkowskie do wykonania wyroku lub orzeczenia przyjętego w innym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że zasada wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi ma podstawowe znaczenie w prawie Unii, gdyż umożliwia stworzenie i utrzymanie obszaru bez granic wewnętrznych; mając na uwadze, że oparta na wzajemnym zaufaniu zasada wzajemnego uznawania zobowiązuje państwa członkowskie do wykonania wyroku lub orzeczenia przyjętego w innym państwie członkowskim;

| R. | mając na uwadze, że mimo obowiązujących w tej dziedzinie przepisów prawa międzynarodowego w państwach członkowskich wciąż istnieją rozbieżne opinie na temat zasad, które powinny regulować proces adopcyjny, podobnie jak istnieją różnice w postępowaniach dotyczących adopcji i skutkach prawnych procesu adopcyjnego; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że mimo obowiązujących w tej dziedzinie przepisów prawa międzynarodowego w państwach członkowskich wciąż istnieją rozbieżne opinie na temat zasad, które powinny regulować proces adopcyjny, podobnie jak istnieją różnice w postępowaniach dotyczących adopcji i skutkach prawnych procesu adopcyjnego;

| S. | mając na uwadze, że Unia Europejska posiada uprawnienia do podejmowania decyzji służących wzmocnieniu współpracy między wymiarami sprawiedliwości państw członkowskich, bez wpływu na krajowe prawo rodzinne, w tym w dziedzinie adopcji; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że Unia Europejska posiada uprawnienia do podejmowania decyzji służących wzmocnieniu współpracy między wymiarami sprawiedliwości państw członkowskich, bez wpływu na krajowe prawo rodzinne, w tym w dziedzinie adopcji;

| T. | mając na uwadze, że odstępstwa dotyczące porządku publicznego służą do zachowania odrębności państw członkowskich, która znajduje odzwierciedlenie w ich prawie rodzinnym materialnym; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że odstępstwa dotyczące porządku publicznego służą do zachowania odrębności państw członkowskich, która znajduje odzwierciedlenie w ich prawie rodzinnym materialnym;

| U. | mając na uwadze, że w chwili obecnej nie istnieją jakiekolwiek europejskie przepisy dotyczące uznawania – automatycznego lub innego rodzaju – krajowych orzeczeń o adopcji, tj. dotyczących adopcji w obrębie jednego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że w chwili obecnej nie istnieją jakiekolwiek europejskie przepisy dotyczące uznawania – automatycznego lub innego rodzaju – krajowych orzeczeń o adopcji, tj. dotyczących adopcji w obrębie jednego państwa członkowskiego;

| V. | mając na uwadze, że brak takich przepisów jest źródłem poważnych problemów, z jakimi borykają się rodziny europejskie, które przeprowadziły się do innego państwa członkowskiego po zaadoptowaniu dziecka, jako że adopcja może nie zostać uznana, a to oznacza, że rodzice mogą natrafić na przeszkody w sprawowaniu władzy rodzicielskiej zgodnie z prawem oraz napotkać trudności finansowe w związku z różnymi opłatami obowiązującymi w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że brak takich przepisów jest źródłem poważnych problemów, z jakimi borykają się rodziny europejskie, które przeprowadziły się do innego państwa członkowskiego po zaadoptowaniu dziecka, jako że adopcja może nie zostać uznana, a to oznacza, że rodzice mogą natrafić na przeszkody w sprawowaniu władzy rodzicielskiej zgodnie z prawem oraz napotkać trudności finansowe w związku z różnymi opłatami obowiązującymi w tej dziedzinie;

| W. | mając na uwadze, że brak takich przepisów zagraża więc prawu dzieci do stabilnej i trwałej rodziny; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że brak takich przepisów zagraża więc prawu dzieci do stabilnej i trwałej rodziny;

| X. | mając na uwadze, że w chwili obecnej rodzice, przeprowadzając się do innego państwa członkowskiego, mogą zostać zobligowani do poddania się specjalnym krajowym procedurom uznania adopcji, a nawet do ponownej adopcji dziecka, co jest przyczyną dużej niepewności prawa; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że w chwili obecnej rodzice, przeprowadzając się do innego państwa członkowskiego, mogą zostać zobligowani do poddania się specjalnym krajowym procedurom uznania adopcji, a nawet do ponownej adopcji dziecka, co jest przyczyną dużej niepewności prawa;

| Y. | mając na uwadze, że obecna sytuacja może być źródłem poważnych trudności i uniemożliwiać rodzinom pełne korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że obecna sytuacja może być źródłem poważnych trudności i uniemożliwiać rodzinom pełne korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się;

| Z. | mając na uwadze, że może zaistnieć potrzeba dokonania przeglądu i oceny ogólnej sytuacji w drodze konsultacji pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że może zaistnieć potrzeba dokonania przeglądu i oceny ogólnej sytuacji w drodze konsultacji pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich;

| AA. | mając na uwadze, że rozporządzenie Bruksela II nie porusza kwestii uznawania orzeczeń o adopcji, jako że zajmuje się wyłącznie kwestią odpowiedzialności rodzicielskiej; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że rozporządzenie Bruksela II nie porusza kwestii uznawania orzeczeń o adopcji, jako że zajmuje się wyłącznie kwestią odpowiedzialności rodzicielskiej;

| AB. | mając w związku z tym na uwadze, że kwestią najwyższej wagi jest przyjęcie przepisów umożliwiających automatyczne uznawanie w jednym państwie członkowskim krajowego orzeczenia o adopcji wydanego w innym państwie członkowskim, pod warunkiem zapewnienia pełnego poszanowania krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego oraz zasad pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

AB.

mając w związku z tym na uwadze, że kwestią najwyższej wagi jest przyjęcie przepisów umożliwiających automatyczne uznawanie w jednym państwie członkowskim krajowego orzeczenia o adopcji wydanego w innym państwie członkowskim, pod warunkiem zapewnienia pełnego poszanowania krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego oraz zasad pomocniczości i proporcjonalności;

| AC. | mając na uwadze, że takie przepisy uzupełniałyby obowiązujące rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 (1) (Bruksela IIA) dotyczące jurysdykcji i odpowiedzialności rodzicielskiej oraz wypełniłyby lukę w uznawaniu adopcji, zgodnie z prawem międzynarodowym (konwencja haska); |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że takie przepisy uzupełniałyby obowiązujące rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 (1) (Bruksela IIA) dotyczące jurysdykcji i odpowiedzialności rodzicielskiej oraz wypełniłyby lukę w uznawaniu adopcji, zgodnie z prawem międzynarodowym (konwencja haska);

Wspólne minimalne standardy dotyczące adopcji

| 1. | wzywa władze państw członkowskich do podejmowania wszelkich decyzji w sprawie adopcji z myślą o dobru dziecka i z poszanowaniem jego praw podstawowych, przy czym zawsze należy uwzględniać szczególne okoliczności danej sprawy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że dzieci skierowane do adopcji powinno się postrzegać nie jako własność państwa, ale jako jednostki, których prawa podstawowe uznaje się na gruncie międzynarodowym; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że każdy przypadek adopcji jest inny i należy go rozpatrywać indywidualnie; |
| --- | --- |

3.

| 4. | uważa, że w przypadku adopcji o charakterze transgranicznym należy w jak największym zakresie uwzględniać i szanować tradycje kulturowe i językowe, w których dziecko zostało wychowane; |
| --- | --- |

4.

| 5. | uważa, że w postępowaniu adopcyjnym należy zawsze dać dziecku możliwość bycia wysłuchanym bez nacisku i zapewnić możliwość wyrażenia opinii na temat procesu adopcji, z uwzględnieniem wieku i stopnia dojrzałości dziecka; uważa zatem, że jest sprawą najwyższej wagi, aby gdy tylko to możliwe i niezależnie od wieku dziecka dążono do umożliwienia dziecku wyrażenia zgody na adopcję; w związku z tym wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na niemowlęta i małe dzieci, które nie mogą same zabrać głosu; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uważa, że nie powinno się wydawać orzeczenia o adopcji przed wysłuchaniem rodziców biologicznych oraz, w stosownych przypadkach, przed wyczerpaniem przez nich wszystkich środków odwoławczych dotyczących ich władzy rodzicielskiej, zanim pozbawienie ich władzy rodzicielskiej stanie się prawomocne; w związku z tym wzywa władze państw członkowskich do podjęcia wszystkich środków niezbędnych dla dobra dziecka w toku procedur odwoławczych oraz w trakcie całego postępowania sądowego dotyczącego adopcji, przy jednoczesnym zapewnieniu dziecku ochrony i opieki niezbędnej do jego harmonijnego rozwoju; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję, aby rozważyła przeprowadzenie badania porównawczego w celu analizy skarg dotyczących adopcji bez zgody rodziców z elementem transgranicznym; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że przed skierowaniem dziecka do adopcji przez osoby niespokrewnione właściwe organy powinny zawsze w pierwszej kolejności rozważyć możliwość umieszczenia dziecka u osób spokrewnionych, nawet jeżeli osoby te mieszkają w innym kraju, o ile dziecko utrzymuje kontakt z tymi członkami rodziny i po przeprowadzeniu indywidualnej oceny potrzeb dziecka; jest zdania, że miejsce zwykłego pobytu członków rodziny, którzy chcą wziąć na siebie odpowiedzialność za dziecko, nie powinno być uznawane za czynnik decydujący; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa do równego traktowania rodziców o różnym obywatelstwie w ramach procedur dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej i adopcji; apeluje do państw członkowskich, by zapewniły równość praw proceduralnych przysługujących osobom spokrewnionym uczestniczącym w postępowaniu adopcyjnym i będącym obywatelami innego państwa członkowskiego, w tym przez udzielenie pomocy prawnej, należyte i terminowe informowanie o przesłuchaniach, prawo do tłumaczenia ustnego oraz dostarczenie wszystkich dokumentów dotyczących sprawy w ich ojczystym języku; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że jeżeli dziecko skierowane do adopcji jest obywatelem innego państwa członkowskiego, przed wydaniem jakiejkolwiek decyzji należy powiadomić organy konsularne tego państwa członkowskiego i rodzinę dziecka zamieszkującą w tym państwie, a także zasięgnąć ich opinii; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa ponadto państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na małoletnich pozbawionych opieki, którzy posiadają status uchodźcy lub się o niego ubiegają, przez zapewnienie im ochrony, pomocy i opieki, które państwa te muszą świadczyć na mocy zobowiązań międzynarodowych, najlepiej przez umieszczanie ich w rodzinach zastępczych w okresie przejściowym; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla znaczenie zapewnienia pracownikom socjalnym odpowiednich warunków do dokonywania przez nich oceny poszczególnych przypadków, bez poddawania ich jakiejkolwiek presji finansowej czy prawnej oraz przy uwzględnieniu dobra dziecka w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej; |
| --- | --- |

12.

Przysposobienia międzynarodowe na mocy konwencji haskiej z 1993 r.

| 13. | zwraca uwagę na powodzenie i znaczenie stosowania konwencji haskiej i zachęca wszystkie państwa do jej podpisania, ratyfikowania lub przystąpienia do niej; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ubolewa nad częstymi problemami z wydawaniem potwierdzeń przysposobienia; dlatego też wzywa władze państw członkowskich do dołożenia starań, by procedury i gwarancje wprowadzone konwencją haską były zawsze przestrzegane, co pozwoli na automatyczne uznawanie przysposobienia; wzywa państwa członkowskie, by nie tworzyły zbędnych przeszkód biurokratycznych w uznawaniu przysposobień objętych zakresem konwencji haskiej, co mogłoby wydłużyć procedurę i uczynić ją bardziej kosztowną; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zwraca uwagę, że można by podjąć dalsze działania na rzecz przestrzegania i ścisłego egzekwowania przepisów konwencji haskiej, jako że niektóre państwa członkowskie wymagają dodatkowych procedur administracyjnych lub pobierają nieproporcjonalnie wysokie opłaty za uznanie przysposobienia, przykładowo w celu stworzenia lub zmiany akt stanu cywilnego lub uzyskania obywatelstwa, choć jest to sprzeczne z postanowieniami konwencji haskiej; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa państwa członkowskie do przestrzegania procedur dotyczących wymogów w zakresie doradztwa i wyrażania zgody określonych w art. 4 konwencji haskiej; |
| --- | --- |

16.

Współpraca wymiarów sprawiedliwości w dziedzinie adopcji

| 17. | wzywa państwa członkowskie do zintensyfikowania współpracy w dziedzinie adopcji, w tym zarówno pod względem prawnym, jak i społecznym, a także wzywa do ściślejszej współpracy między właściwymi organami przy dokonywaniu ewentualnych dalszych ocen; w związku z tym wzywa też UE do utrzymania spójnego podejścia do praw dzieci we wszystkich głównych strategiach polityki wewnętrznej i zewnętrznej; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa Komisję do stworzenia skutecznej europejskiej sieci sędziów i organów specjalizujących się w adopcji w celu ułatwienia wymiany informacji i doświadczeń, co jest szczególnie pomocne w przypadku adopcji z elementem zagranicznym; uważa, że niezwykle ważne jest ułatwianie koordynacji i wymiany dobrych praktyk z obecną europejską siecią szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości, również po to, aby zapewnić większą spójność z projektami już finansowanymi przez Unię; w związku z tym wzywa Komisję do zapewnienia środków na specjalistyczne szkolenie sędziów zajmujących się adopcjami transgranicznymi; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uważa, że zapewnienie sędziom zajmującym się adopcjami transgranicznymi możliwości odbywania szkoleń i spotkań może pomóc w precyzyjnej identyfikacji oczekiwanych i potrzebnych rozwiązań prawnych w dziedzinie uznawania adopcji krajowych; wzywa zatem Komisję, aby przeznaczyła środki finansowe na umożliwienie takich szkoleń i spotkań na etapie opracowywania wniosku w sprawie rozporządzenia; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa Komisję do publikowania na portalu „e-Sprawiedliwość” odnośnych informacji prawnych i proceduralnych dotyczących przepisów adopcyjnych oraz praktyk we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

20.

| 21. | odnotowuje działalność Europejskiej Sieci Rzeczników Praw Dziecka i jest zdania, że należy jeszcze bardziej rozwijać i wzmacniać tę współpracę; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla konieczność bliskiej współpracy, w tym za pośrednictwem organów europejskich takich jak Europol, w celu zapobiegania transgranicznym uprowadzeniom dzieci, ich sprzedaży i handlowi nimi do celów adopcji; zauważa, że wiarygodny system rejestrowania urodzeń może zapobiec handlowi dzieci do celów adopcji; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do poprawy koordynacji również w delikatnej kwestii, jaką są adopcje dzieci pochodzących z państw trzecich; |
| --- | --- |

22.

Transgraniczne uznawanie krajowych orzeczeń o adopcji

| 23. | zauważa wyraźne zapotrzebowanie na europejskie przepisy prawne umożliwiające automatyczne uznawanie w innych państwach krajowych orzeczeń o adopcji; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zwraca się do Komisji, by do dnia 31 lipca 2017 r. przedłożyła w oparciu o art. 67 i art. 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wniosek dotyczący aktu w sprawie transgranicznego uznawania orzeczeń o adopcji, zgodnie z zaleceniami określonymi w załączniku do niniejszej rezolucji oraz prawem międzynarodowym obowiązującym w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

24.

| 25. | potwierdza, że zalecenia załączone do niniejszego projektu rezolucji są zgodne z prawami podstawowymi oraz zasadami pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

25.

| 26. | uważa, że proponowany wniosek nie wiąże się z negatywnymi skutkami finansowymi, jako że ostateczny cel, czyli automatyczne uznawanie orzeczeń o adopcji, doprowadzi do redukcji kosztów; |
| --- | --- |

26.

o

o o

| 27. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz szczegółowych zaleceń zawartych w załączniku Komisji i Radzie oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

27.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI:

SZCZEGÓŁOWE ZALECENIA DOTYCZĄCE ROZPORZĄDZENIA RADY W SPRAWIE TRANSGRANICZNEGO UZNAWANIA ORZECZEŃ O ADOPCJI

A.   ZASADY I CELE PROPONOWANEGO WNIOSKU

| 1. | Dzięki prawu do swobodnego przemieszczania się coraz większa liczba obywateli europejskich postanawia każdego roku przenieść się do innego państwa członkowskiego Unii. Wiąże się to z szeregiem trudności w zakresie uznawania oraz prawnego uregulowania sytuacji osobistej i rodzinnej osób korzystających z prawa do mobilności. Unia zaczęła zajmować się tymi problemami np. przez przyjęcie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 (1) oraz nawiązanie wzmocnionej współpracy w dziedzinie uznawania niektórych aspektów małżeńskich ustrojów majątkowych oraz skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Konwencja o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego podpisana w Hadze w dniu 29 maja 1993 r. (konwencja haska) obowiązuje we wszystkich państwach członkowskich. Dotyczy ona postępowania w przypadku przysposobienia transgranicznego i uprawnia do automatycznego uznawania takiego przysposobienia. Jednak konwencja haska ta nie obejmuje sytuacji rodziny z dzieckiem przysposobionym na mocy czysto krajowej procedury, która to rodzina następnie przeprowadza się do innego państwa członkowskiego. Sytuacja ta może prowadzić do poważnych trudności prawnych, jeżeli stosunek prawny między rodzicem lub rodzicami a przysposobionym dzieckiem nie zostanie automatycznie uznany. Mogą być wymagane dodatkowe procedury administracyjne lub sądowe, a w skrajnych przypadkach może dojść do odmowy uznania adopcji. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Dlatego też, aby chronić podstawowe prawa i wolności takich obywateli Unii Europejskiej, należy przyjąć rozporządzenie pozwalające na automatyczne transgraniczne uznawanie orzeczeń o adopcji. Właściwą podstawą prawną takiego wniosku jest art. 67 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który dotyczy wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych i pozasądowych, oraz art. 81 ust. 3 Traktatu, który dotyczy środków w dziedzinie prawa rodzinnego. Rozporządzenie ma zostać przyjęte przez Radę po zasięgnięciu przez nią opinii Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Proponowane rozporządzenie zapewnia automatyczne uznawanie orzeczeń o adopcji wydanych w innym państwie członkowskim w procedurze innej niż procedura przewidziana w konwencji haskiej. Jako że rodziny europejskie mogą mieć związki z państwami trzecimi lub mogły w nich mieszkać w przeszłości, rozporządzenie przewiduje również, że po uznaniu przez państwo członkowskie adopcji dokonanej w państwie trzecim w oparciu o odnośne krajowe przepisy proceduralne, orzeczenie o tej adopcji będzie uznawane we wszystkich pozostałych państwach członkowskich UE. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Aby jednak uniknąć tzw. turystyki sądowej lub stosowania nieodpowiednich przepisów krajowych, automatyczne uznanie podlega po pierwsze warunkowi, że nie może ono w sposób oczywisty naruszać porządku publicznego uznającego państwa członkowskiego, przy czym należy podkreślić, że taka odmowa nie może w żadnym przypadku prowadzić do faktycznej dyskryminacji zakazanej w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a po drugie, że orzeczenie o adopcji podlega właściwości sądów państwa członkowskiego zgodnie z art. 4 proponowanego wniosku w części B (wniosek). Jedynie sąd państwa członkowskiego zwykłego pobytu rodzica lub rodziców lub dziecka może być właściwy w tym zakresie. Jeżeli jednak orzeczenie o adopcji wydano w państwie trzecim, sądem właściwym do wstępnego uznania tej adopcji w Unii jest sąd państwa członkowskiego, którego obywatelami są rodzice dziecka. Ma to na celu zapewnienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości rodzinom europejskim zamieszkującym za granicą. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Decyzja w sprawie jakiegokolwiek sprzeciwu wobec uznania adopcji w konkretnych przypadkach wymaga zastosowania procedur specjalnych. Przepisy te są podobne do przepisów, jakie spotykamy w innych aktach unijnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Należy stworzyć europejskie poświadczenie adopcyjne w celu przyspieszenia procedur administracyjnych stosowanych w przypadku automatycznego uznawania adopcji. Model takiego poświadczenia powinien zostać przyjęty w postaci aktu delegowanego Komisji. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Proponowany wniosek dotyczy jedynie bezpośredniego stosunku rodzic–dziecko. Nie obliguje on państw członkowskich do uznawania jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy rodzicami adoptowanego dziecka, jako że przepisy krajowe poszczególnych krajów odnoszące się do związków znacznie się od siebie różnią. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Wreszcie wniosek zawiera zwyczajowe przepisy końcowe i przejściowe spotykane w instrumentach wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych. Automatyczne uznawanie adopcji stosuje się jedynie do orzeczeń w tej sprawie wydanych od dnia wejścia w życie rozporządzenia, a także do wszelkich wcześniejszych orzeczeń o adopcji, jeżeli dotyczą one osób, które są nadal małoletnie. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Wniosek jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, jako że państwo członkowskie nie może samo podejmować kroków w zakresie stworzenia ram prawnych dla transgranicznego uznawania orzeczeń o adopcji, wniosek nie wychodzi również poza to, co jest absolutnie koniecznie, aby zapewnić stabilną sytuację prawną adoptowanych dzieci. Wniosek nie wpływa na prawo rodzinne państw członkowskich. |
| --- | --- |

10.

B.   TEKST PROPONOWANEGO WNIOSKU

Rozporządzenie Rady w sprawie transgranicznego uznawania orzeczeń o adopcji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 67 ust. 4 i art. 81 ust. 3,

uwzględniając wniosek Parlamentu Europejskiego skierowany do Komisji Europejskiej,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia Europejska postawiła sobie za cel utrzymanie i dalszy rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w obrębie której zapewniony jest swobodny przepływ osób. W celu stopniowego tworzenia takiej przestrzeni Unia musi przyjąć środki w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mające skutki transgraniczne, w tym w obszarze prawa rodzinnego. |
| --- | --- |

(1)

Unia Europejska postawiła sobie za cel utrzymanie i dalszy rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w obrębie której zapewniony jest swobodny przepływ osób. W celu stopniowego tworzenia takiej przestrzeni Unia musi przyjąć środki w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mające skutki transgraniczne, w tym w obszarze prawa rodzinnego.

| (2) | Zgodnie z art. 67 i 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) środki te mają obejmować akty zmierzające do zagwarantowania wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych lub pozasądowych. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 67 i 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) środki te mają obejmować akty zmierzające do zagwarantowania wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych lub pozasądowych.

| (3) | W celu zapewnienia swobodnego przepływu rodzin, które adoptowały dziecko, konieczne i właściwe jest sprawienie, by przepisy dotyczące właściwości sądów oraz uznawania orzeczeń o adopcji podlegały unijnemu instrumentowi prawnemu, który byłby wiążący i miałby bezpośrednie zastosowanie. |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia swobodnego przepływu rodzin, które adoptowały dziecko, konieczne i właściwe jest sprawienie, by przepisy dotyczące właściwości sądów oraz uznawania orzeczeń o adopcji podlegały unijnemu instrumentowi prawnemu, który byłby wiążący i miałby bezpośrednie zastosowanie.

| (4) | Niniejsze rozporządzenie powinno stworzyć jasne, kompleksowe ramy prawne w dziedzinie transgranicznego uznawania orzeczeń o adopcji, przynieść rodzinom odpowiednie rezultaty pod względem pewności prawa, przewidywalności i elastyczności oraz zapobiegać powstawaniu sytuacji, w których orzeczenie o adopcji wydane zgodnie z prawem w jednym państwie członkowskim nie jest uznawane w innym. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsze rozporządzenie powinno stworzyć jasne, kompleksowe ramy prawne w dziedzinie transgranicznego uznawania orzeczeń o adopcji, przynieść rodzinom odpowiednie rezultaty pod względem pewności prawa, przewidywalności i elastyczności oraz zapobiegać powstawaniu sytuacji, w których orzeczenie o adopcji wydane zgodnie z prawem w jednym państwie członkowskim nie jest uznawane w innym.

| (5) | Niniejsze rozporządzenie powinno obejmować uznawanie orzeczeń o adopcji wydanych lub uznanych w innym państwie członkowskim. Nie powinno jednak obejmować uznawania przysposobień międzynarodowych przeprowadzonych zgodnie z konwencją haską z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego, gdyż konwencja ta już przewiduje automatyczne uznawanie takich przysposobień. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem mieć zastosowanie jedynie do uznawania adopcji krajowych oraz adopcji międzynarodowych nieprzeprowadzonych na mocy tej Konwencji. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsze rozporządzenie powinno obejmować uznawanie orzeczeń o adopcji wydanych lub uznanych w innym państwie członkowskim. Nie powinno jednak obejmować uznawania przysposobień międzynarodowych przeprowadzonych zgodnie z konwencją haską z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego, gdyż konwencja ta już przewiduje automatyczne uznawanie takich przysposobień. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem mieć zastosowanie jedynie do uznawania adopcji krajowych oraz adopcji międzynarodowych nieprzeprowadzonych na mocy tej Konwencji.

| (6) | Musi istnieć związek między adopcją a terytorium państwa członkowskiego, które wydało orzeczenie o adopcji lub ją uznało. W związku z tym uznawanie powinno podlegać zgodności ze wspólnymi przepisami dotyczącymi jurysdykcji. |
| --- | --- |

(6)

Musi istnieć związek między adopcją a terytorium państwa członkowskiego, które wydało orzeczenie o adopcji lub ją uznało. W związku z tym uznawanie powinno podlegać zgodności ze wspólnymi przepisami dotyczącymi jurysdykcji.

| (7) | Przepisy o jurysdykcji powinny być w wysokim stopniu przewidywalne i opierać się na zasadzie, że generalnie jurysdykcję sprawują sądy zwykłego miejsca pobytu rodziców adopcyjnych lub zwykłego miejsca pobytu jednego z tych rodziców bądź dziecka. Jurysdykcja powinna być ograniczona do tego terytorium, z wyjątkiem sytuacji obejmujących państwa trzecie, gdy łącznikiem mogłoby być państwo członkowskie obywatelstwa. |
| --- | --- |

(7)

Przepisy o jurysdykcji powinny być w wysokim stopniu przewidywalne i opierać się na zasadzie, że generalnie jurysdykcję sprawują sądy zwykłego miejsca pobytu rodziców adopcyjnych lub zwykłego miejsca pobytu jednego z tych rodziców bądź dziecka. Jurysdykcja powinna być ograniczona do tego terytorium, z wyjątkiem sytuacji obejmujących państwa trzecie, gdy łącznikiem mogłoby być państwo członkowskie obywatelstwa.

| (8) | Zważywszy, że adopcja ogólnie dotyczy osób małoletnich, nie jest właściwe umożliwianie rodzicom lub dziecku jakiejkolwiek elastyczności co do wyboru organów, które postanowią o adopcji. |
| --- | --- |

(8)

Zważywszy, że adopcja ogólnie dotyczy osób małoletnich, nie jest właściwe umożliwianie rodzicom lub dziecku jakiejkolwiek elastyczności co do wyboru organów, które postanowią o adopcji.

| (9) | Wzajemne zaufanie do funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Unii uzasadnia regułę, zgodnie z którą orzeczenia o adopcji wydane w państwie członkowskim lub uznane przez państwo członkowskie powinny być uznawane we wszystkich innych państwach członkowskich bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania. W związku z tym orzeczenie o adopcji wydane przez państwo członkowskie powinno być traktowane tak, jak gdyby zostało wydane w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa. |
| --- | --- |

(9)

Wzajemne zaufanie do funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Unii uzasadnia regułę, zgodnie z którą orzeczenia o adopcji wydane w państwie członkowskim lub uznane przez państwo członkowskie powinny być uznawane we wszystkich innych państwach członkowskich bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania. W związku z tym orzeczenie o adopcji wydane przez państwo członkowskie powinno być traktowane tak, jak gdyby zostało wydane w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa.

| (10) | Automatyczne uznawanie w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa, orzeczenia o adopcji wydanego w innym państwie członkowskim nie powinno naruszać prawa do obrony. Dlatego każda z zainteresowanych stron powinna mieć możliwość wystąpienia o odmowę uznania orzeczenia o adopcji, jeżeli uważa, że występuje jedna z przesłanek odmowy uznania. |
| --- | --- |

(10)

Automatyczne uznawanie w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa, orzeczenia o adopcji wydanego w innym państwie członkowskim nie powinno naruszać prawa do obrony. Dlatego każda z zainteresowanych stron powinna mieć możliwość wystąpienia o odmowę uznania orzeczenia o adopcji, jeżeli uważa, że występuje jedna z przesłanek odmowy uznania.

| (11) | Uznawanie krajowych orzeczeń o adopcji powinno być automatyczne, chyba że państwo członkowskie, w którym adopcja miała miejsce, nie posiada jurysdykcji lub jeżeli takie uznanie byłoby wyraźnie sprzeczne z porządkiem publicznym uznającego państwa członkowskiego, co podlega wykładni zgodnie z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(11)

Uznawanie krajowych orzeczeń o adopcji powinno być automatyczne, chyba że państwo członkowskie, w którym adopcja miała miejsce, nie posiada jurysdykcji lub jeżeli takie uznanie byłoby wyraźnie sprzeczne z porządkiem publicznym uznającego państwa członkowskiego, co podlega wykładni zgodnie z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| (12) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno wpływać na prawo rodzinne materialne – w tym prawo o adopcji – państw członkowskich. Ponadto uznawanie wszelkich orzeczeń o adopcji na mocy niniejszego rozporządzenia nie powinno pociągać za sobą uznawania jakiegokolwiek stosunku prawnego między rodzicami adopcyjnymi w konsekwencji uznania orzeczenia o adopcji, co jednak nie powinno rzutować na ewentualną decyzję o uznaniu orzeczenia o adopcji. |
| --- | --- |

(12)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno wpływać na prawo rodzinne materialne – w tym prawo o adopcji – państw członkowskich. Ponadto uznawanie wszelkich orzeczeń o adopcji na mocy niniejszego rozporządzenia nie powinno pociągać za sobą uznawania jakiegokolwiek stosunku prawnego między rodzicami adopcyjnymi w konsekwencji uznania orzeczenia o adopcji, co jednak nie powinno rzutować na ewentualną decyzję o uznaniu orzeczenia o adopcji.

| (13) | Wszelkie kwestie proceduralne nieujęte w niniejszym rozporządzeniu należy rozstrzygać zgodnie z prawem krajowym. |
| --- | --- |

(13)

Wszelkie kwestie proceduralne nieujęte w niniejszym rozporządzeniu należy rozstrzygać zgodnie z prawem krajowym.

| (14) | Jeżeli orzeczenie o adopcji wiąże się ze stosunkiem prawnym nieznanym w prawie państwa członkowskiego, w którym toczy się sprawa, ten stosunek prawny – w tym wszelkie wynikające z niego prawa lub obowiązki – powinien w miarę możliwości zostać dostosowany do stosunku prawnego, który według prawa tego państwa członkowskiego ma równorzędne skutki i służy podobnym celom. To, w jaki sposób i przez kogo ma zostać przeprowadzone takie dostosowanie, powinno być określone przez każde państwo członkowskie. |
| --- | --- |

(14)

Jeżeli orzeczenie o adopcji wiąże się ze stosunkiem prawnym nieznanym w prawie państwa członkowskiego, w którym toczy się sprawa, ten stosunek prawny – w tym wszelkie wynikające z niego prawa lub obowiązki – powinien w miarę możliwości zostać dostosowany do stosunku prawnego, który według prawa tego państwa członkowskiego ma równorzędne skutki i służy podobnym celom. To, w jaki sposób i przez kogo ma zostać przeprowadzone takie dostosowanie, powinno być określone przez każde państwo członkowskie.

| (15) | Aby ułatwić automatyczne uznawanie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, należy sporządzić dokument wzorcowy do celów przekazywania orzeczeń o adopcji – europejskie poświadczenie adopcyjne. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do ustalania i zmiany tego wzorcowego poświadczenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(15)

Aby ułatwić automatyczne uznawanie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, należy sporządzić dokument wzorcowy do celów przekazywania orzeczeń o adopcji – europejskie poświadczenie adopcyjne. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do ustalania i zmiany tego wzorcowego poświadczenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (16) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia nie może zostać osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(16)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia nie może zostać osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (17) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE oraz do TFUE, [Zjednoczone Królestwo i Irlandia notyfikowały swoją wolę uczestnictwa w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia]/[bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie są nim związane, ani go nie stosują]. |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE oraz do TFUE, [Zjednoczone Królestwo i Irlandia notyfikowały swoją wolę uczestnictwa w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia]/[bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie są nim związane, ani go nie stosują].

| (18) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani go nie stosuje, |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani go nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do uznawania orzeczeń o adopcji.

2.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do lub nie dotyczy:

| a) | przepisów państw członkowskich dotyczących uprawnienia do adopcji lub innych kwestii podlegających prawu rodzinnemu; |
| --- | --- |

a)

przepisów państw członkowskich dotyczących uprawnienia do adopcji lub innych kwestii podlegających prawu rodzinnemu;

| b) | przysposobień międzynarodowych na mocy Konwencji haskiej z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego (konwencja haska). |
| --- | --- |

b)

przysposobień międzynarodowych na mocy Konwencji haskiej z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego (konwencja haska).

3.   Żadne przepisy niniejszego rozporządzenia nie wymagają od państw członkowskich:

| a) | uznawania istnienia jakiegokolwiek stosunku prawnego między rodzicami dziecka adoptowanego w konsekwencji uznania orzeczenia o adopcji; |
| --- | --- |

a)

uznawania istnienia jakiegokolwiek stosunku prawnego między rodzicami dziecka adoptowanego w konsekwencji uznania orzeczenia o adopcji;

| b) | wydawania orzeczeń o adopcji w sytuacji, gdy nie pozwala na to właściwe prawo krajowe. |
| --- | --- |

b)

wydawania orzeczeń o adopcji w sytuacji, gdy nie pozwala na to właściwe prawo krajowe.

Artykuł 2

Definicja

Do celów niniejszego rozporządzenia „orzeczenie o adopcji” oznacza wyrok lub postanowienie, w wyniku którego powstaje lub zostaje uznany stały stosunek prawny rodzic–dziecko między dzieckiem, które nie osiągnęło jeszcze wieku pełnoletniości, a nowym rodzicem lub nowymi rodzicami, którzy nie są rodzicami biologicznymi tego dziecka, niezależnie od tego, jak ten stosunek prawny nazywany jest w prawie krajowym.

Artykuł 3

Automatyczne uznawanie orzeczeń o adopcji

1.   Orzeczenie o adopcji wydane w państwie członkowskim jest uznawane w pozostałych państwach członkowskich bez wymogu prowadzenia specjalnego postępowania, pod warunkiem że państwo członkowskie wydające orzeczenie posiada jurysdykcję zgodnie z art. 4.

2.   Każda zainteresowana strona może zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 wystąpić o wydanie orzeczenia stwierdzającego, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające odmowę uznania, o których mowa w art. 6.

3.   Jeżeli wynik postępowania w sądzie danego państwa członkowskiego zależy od rozstrzygnięcia ubocznej kwestii odmowy uznania, sąd ten jest sądem właściwym do rozpatrywania tej kwestii.

Artykuł 4

Jurysdykcja w przypadku orzeczeń o adopcji

1.   Organy państwa członkowskiego mogą wydać orzeczenie o adopcji tylko wtedy, gdy rodzic lub rodzice adopcyjni lub też adoptowane dziecko mają zwykłe miejsce pobytu w tym państwie członkowskim.

2.   Jeżeli orzeczenie o adopcji dziecka zostało wydane przez organy państwa trzeciego, organy państwa członkowskiego mogą również wydać takie orzeczenie lub postanowić o uznaniu orzeczenia kraju trzeciego zgodnie z procedurami określonymi w prawie krajowym, jeżeli rodzic lub rodzice adopcyjni lub też adoptowane dziecko nie mają zwykłego miejsca pobytu w tym państwie członkowskim, lecz są jego obywatelami.

Artykuł 5

Dokumentacja wymagana do celów uznania

Strona, chcąca powołać się w państwie członkowskim na orzeczenie o adopcji wydane w innym państwie członkowskim, przedstawia:

| a) | odpis orzeczenia o adopcji spełniający warunki niezbędne do stwierdzenia jego autentyczności oraz |
| --- | --- |

a)

odpis orzeczenia o adopcji spełniający warunki niezbędne do stwierdzenia jego autentyczności oraz

| b) | europejskie poświadczenie adopcyjne wydane zgodnie z art. 11. |
| --- | --- |

b)

europejskie poświadczenie adopcyjne wydane zgodnie z art. 11.

Artykuł 6

Odmowa uznania

Na wniosek którejkolwiek z zainteresowanych stron uznania orzeczenia o adopcji wydanego w państwie członkowskim można odmówić tylko wtedy, gdy:

| a) | uznanie byłoby w oczywisty sposób sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public) państwa członkowskiego, w którym toczy się sprawa; |
| --- | --- |

a)

uznanie byłoby w oczywisty sposób sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public) państwa członkowskiego, w którym toczy się sprawa;

| b) | państwo członkowskie, które wydało orzeczenie, nie miało jurysdykcji na mocy art. 4. |
| --- | --- |

b)

państwo członkowskie, które wydało orzeczenie, nie miało jurysdykcji na mocy art. 4.

Artykuł 7

Wniosek o odmowę uznania

1.   Na wniosek każdej z zainteresowanych stron określonych w prawie krajowym odmawia się uznania orzeczenia o adopcji w przypadku stwierdzenia jednej z przesłanek, o których mowa w art. 6.

2.   Wniosek o odmowę uznania składa się do sądu zgłoszonego przez państwo członkowskie Komisji zgodnie z art. 13 lit. a) jako sąd, do którego składany ma być wniosek.

3.   Do postępowania w sprawie odmowy uznania, o ile nie jest ono objęte niniejszym rozporządzeniem, stosuje się przepisy prawa państwa członkowskiego, w którym toczy się sprawa.

4.   Wnioskodawca przedstawia odpis orzeczenia oraz, w razie konieczności, jego tłumaczenie lub transliterację.

5.   Sąd może zwolnić z obowiązku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 4, jeżeli już je posiada lub jeżeli wezwanie wnioskodawcy do ich przedstawienia uzna za nieuzasadnione. W tym drugim przypadku sąd może wezwać drugą stronę do przedstawienia tych dokumentów.

6.   Strona występująca o odmowę uznania orzeczenia o adopcji wydanego w innym państwie członkowskim nie musi posiadać adresu pocztowego w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa. Strona ta nie musi także posiadać pełnomocnika w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa, chyba że posiadanie takiego pełnomocnika jest obowiązkowe bez względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania stron.

7.   W sprawie wniosku o odmowę wykonania sąd orzeka niezwłocznie.

Artykuł 8

Środki odwoławcze wobec orzeczenia w sprawie wniosku o odmowę uznania

1.   Każda ze stron może wnieść środek odwoławczy wobec orzeczenia w sprawie wniosku o odmowę uznania.

2.   Środek odwoławczy wnosi się do sądu wskazanego przez dane państwo członkowskie Komisji zgodnie z art. 13 lit. b) jako sąd, do którego wnosi się taki środek odwoławczy.

3.   Orzeczenie rozstrzygające w sprawie środka odwoławczego może być zaskarżone w drodze kolejnego środka odwoławczego tylko wówczas, gdy dane państwo członkowskie wskazało Komisji sądy właściwe dla rozpoznania wszelkich dalszych środków zaskarżenia zgodnie z art. 13 lit. c).

Artykuł 9

Środki odwoławcze w państwie członkowskim, w którym wydano orzeczenie o adopcji

Sąd, do którego złożono wniosek o odmowę uznania, lub sąd, który rozpoznaje środek odwoławczy wniesiony zgodnie z art. 8 ust. 2 lub 3, może zawiesić postępowanie, jeżeli w państwie członkowskim, w którym wydano orzeczenie o adopcji, został wniesiony zwykły środek odwoławczy od orzeczenia o adopcji lub jeżeli termin wniesienia takiego środka jeszcze nie upłynął. W tym drugim przypadku sąd może wyznaczyć termin na wniesienie takiego środka odwoławczego.

Artykuł 10

Wyłączenie kontroli merytorycznej

Orzeczenie o adopcji lub wyrok wydane w państwie członkowskim nie mogą być w żadnym wypadku przedmiotem kontroli merytorycznej w państwie członkowskim, w którym toczy się sprawa.

Artykuł 11

Europejskie poświadczenie adopcyjne

Na wniosek którejkolwiek z zainteresowanych stron władze państwa członkowskiego, które wydały orzeczenie o adopcji, wydają wielojęzyczne europejskie poświadczenie adopcyjne zgodne z wzorcem ustalonym na podstawie art. 15.

Artykuł 12

Dostosowanie orzeczenia o adopcji

1.   Jeżeli postanowienie lub wyrok zawierają środek lub zarządzenie nieznane w prawie państwa członkowskiego, w którym toczy się sprawa, ten środek lub to zarządzenie dostosowuje się w miarę możliwości do środka lub zarządzenia znanych prawu tego państwa członkowskiego, mających równorzędne skutki i służących podobnym celom i interesom. Takie dostosowanie nie może powodować skutków wykraczających poza skutki przewidziane w prawie państwa członkowskiego pochodzenia orzeczenia.

2.   Każda zainteresowana strona może zaskarżyć przed sądem dostosowanie danego środka lub zarządzenia.

Artykuł 13

Informacje przekazywane przez państwa członkowskie

1.   W terminie do dnia 1 lipca 2018 r. państwa członkowskie przekazują Komisji informacje na temat ewentualnych przepisów krajowych dotyczących:

| a) | sądów, w których składa się wniosek o odmowę uznania na mocy art. 7 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

sądów, w których składa się wniosek o odmowę uznania na mocy art. 7 ust. 2;

| b) | sądów, do których wnosi się środek odwoławczy od orzeczenia w sprawie wniosku o odmowę uznania na mocy art. 8 ust. 2 oraz |
| --- | --- |

b)

sądów, do których wnosi się środek odwoławczy od orzeczenia w sprawie wniosku o odmowę uznania na mocy art. 8 ust. 2 oraz

| c) | sądów, do których wnosi się wszelkie dalsze środki odwoławcze na mocy art. 8 ust. 3. |
| --- | --- |

c)

sądów, do których wnosi się wszelkie dalsze środki odwoławcze na mocy art. 8 ust. 3.

2.   Komisja podaje do wiadomości publicznej informacje, o których mowa w ust. 1, a także wszelkie inne istotne informacje na temat procedur dotyczących adopcji i jej uznawania w państwach członkowskich, za pomocą odpowiednich środków, w szczególności za pośrednictwem portalu „e-Sprawiedliwość”.

Artykuł 14

Legalizacja i podobne formalności

Na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do dokumentów wydanych w państwie członkowskim nie wymaga się legalizacji ani żadnych innych podobnych formalności.

Artykuł 15

Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych

Komisja jest uprawniona do przyjmowania w trybie art. 16 aktów delegowanych dotyczących ustalania i zmiany wzorca wielojęzycznego europejskiego poświadczenia adopcyjnego, o którym mowa w art. 11.

Artykuł 16

Procedura przyjmowania aktów delegowanych

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 15, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 1 lipca 2018 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 15, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 15 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Rada nie wyraziła sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, Rada poinformowała Komisję, że nie wniesie sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Rady.

5.   Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o wszelkich sprzeciwach wobec nich oraz o odwołaniu przekazania uprawnień przez Radę.

Artykuł 17

Przepisy przejściowe

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie do orzeczeń o adopcji wydanych począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r.

Jednakże orzeczenia o adopcji wydane przed 1 stycznia 2019 r. zostają również uznane z tym dniem, jeżeli w tym dniu dane dziecko nie osiągnęło jeszcze pełnoletniości.

Artykuł 18

Stosunek do istniejących umów międzynarodowych

1.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do orzeczeń o przysposobieniu wydanych na mocy konwencji haskiej z .

2.   Z zastrzeżeniem zobowiązań państw członkowskich na mocy art. 351 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na stosowanie umów międzynarodowych, których co najmniej jedno państwo członkowskie jest stroną w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia określającego przepisy dotyczące uznawania adopcji.

3.   Niniejsze rozporządzenie ma jednak – w stosunkach pomiędzy państwami członkowskimi – pierwszeństwo przed umowami międzynarodowymi zawartymi wyłącznie między co najmniej dwoma państwami członkowskimi, jeżeli umowy te dotyczą kwestii podlegających niniejszemu rozporządzeniu.

Artykuł 19

Klauzula przeglądowa

1.   W terminie do dnia 31 grudnia 2024 r., a następnie co pięć lat Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia. Sprawozdaniu towarzyszą, w stosownych przypadkach, wnioski dotyczące dostosowania niniejszego rozporządzenia.

2.   W tym celu państwa członkowskie przekazują Komisji istotne informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia przez ich sądy.

Artykuł 20

Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 13, 15 i 16, które stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli ...

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 107).

1

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/26 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/26

---

P8_TA(2017)0017

Kryzys praworządności w Demokratycznej Republice Konga i w Gabonie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie kryzysu praworządności w Demokratycznej Republice Konga i w Gabonie (2017/2510(RSP))

(2018/C 252/03)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK),

| — | uwzględniając oświadczenia delegatury UE w DRK w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia delegatury UE w DRK w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju,

| — | uwzględniając porozumienia polityczne zawarte w DRK w dniach 18 października i 31 grudnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienia polityczne zawarte w DRK w dniach 18 października i 31 grudnia 2016 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 18 grudnia 2016 r. w sprawie braku porozumienia w DRK, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 18 grudnia 2016 r. w sprawie braku porozumienia w DRK,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie obecnych wysiłków politycznych w DRK, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie obecnych wysiłków politycznych w DRK,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie DRK z dnia 23 maja i 17 października 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie DRK z dnia 23 maja i 17 października 2016 r.,

| — | uwzględniając lokalne oświadczenia UE z dnia 2 sierpnia i 24 sierpnia 2016 r. w sprawie procesu wyborczego w DRK po rozpoczęciu dialogu narodowego w DRK, |
| --- | --- |

—

uwzględniając lokalne oświadczenia UE z dnia 2 sierpnia i 24 sierpnia 2016 r. w sprawie procesu wyborczego w DRK po rozpoczęciu dialogu narodowego w DRK,

| — | uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie DRK, a zwłaszcza rezolucję nr 2293 (2016) w sprawie wznowienia sankcji nałożonych na DRK i mandatu grupy ekspertów oraz rezolucję nr 2277 (2016), w której przedłużono mandat misji stabilizacyjnej ONZ w DRK (MONUSCO), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie DRK, a zwłaszcza rezolucję nr 2293 (2016) w sprawie wznowienia sankcji nałożonych na DRK i mandatu grupy ekspertów oraz rezolucję nr 2277 (2016), w której przedłużono mandat misji stabilizacyjnej ONZ w DRK (MONUSCO),

| — | uwzględniając komunikaty prasowe Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 lipca i 21 września 2016 r. w sprawie sytuacji w DRK, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikaty prasowe Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 lipca i 21 września 2016 r. w sprawie sytuacji w DRK,

| — | uwzględniając roczne sprawozdanie Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w DRK opublikowane dnia 27 lipca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając roczne sprawozdanie Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w DRK opublikowane dnia 27 lipca 2015 r.,

| — | uwzględniając sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie misji stabilizacyjnej ONZ w DRK oraz w sprawie wdrożenia Ram pokoju, bezpieczeństwa i współpracy dla DRK i regionu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie misji stabilizacyjnej ONZ w DRK oraz w sprawie wdrożenia Ram pokoju, bezpieczeństwa i współpracy dla DRK i regionu,

| — | uwzględniając wspólne komunikaty prasowe Unii Afrykańskiej, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Międzynarodowej Organizacji Frankofonii z dnia 16 lutego i 5 czerwca 2016 r. w sprawie potrzeby prowadzenia pluralistycznego dialogu politycznego w DRK i ich zaangażowania we wspieranie kongijskich podmiotów w wysiłkach na rzecz konsolidacji demokracji w tym kraju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne komunikaty prasowe Unii Afrykańskiej, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Międzynarodowej Organizacji Frankofonii z dnia 16 lutego i 5 czerwca 2016 r. w sprawie potrzeby prowadzenia pluralistycznego dialogu politycznego w DRK i ich zaangażowania we wspieranie kongijskich podmiotów w wysiłkach na rzecz konsolidacji demokracji w tym kraju,

| — | uwzględniając umowę ramową dotyczącą pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i regionie, podpisaną w Addis Abebie w lutym 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę ramową dotyczącą pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i regionie, podpisaną w Addis Abebie w lutym 2013 r.,

| — | uwzględniając końcowe sprawozdanie misji obserwacji wyborów Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając końcowe sprawozdanie misji obserwacji wyborów Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel i komisarza do spraw współpracy międzynarodowej i rozwoju Nevena Mimicy wydane w dniu 24 września 2016 r. w następstwie ogłoszenia przez gaboński Trybunał Konstytucyjny oficjalnych wyników wyborów prezydenckich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel i komisarza do spraw współpracy międzynarodowej i rozwoju Nevena Mimicy wydane w dniu 24 września 2016 r. w następstwie ogłoszenia przez gaboński Trybunał Konstytucyjny oficjalnych wyników wyborów prezydenckich,

| — | uwzględniając oświadczenie w sprawie Gabonu wydane przez rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel w dniu 11 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie w sprawie Gabonu wydane przez rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel w dniu 11 września 2016 r.,

| — | uwzględniając komunikat prasowy wydany przez Unię Afrykańską w dniu 1 września 2016 r., w którym potępiono brutalny charakter konfliktu powyborczego w Gabonie i zaapelowano o jego pokojowe rozwiązanie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat prasowy wydany przez Unię Afrykańską w dniu 1 września 2016 r., w którym potępiono brutalny charakter konfliktu powyborczego w Gabonie i zaapelowano o jego pokojowe rozwiązanie,

| — | uwzględniając coroczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka i demokracji na świecie w 2014 r., przyjęte przez Radę Unii Europejskiej w dniu 22 czerwca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając coroczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka i demokracji na świecie w 2014 r., przyjęte przez Radę Unii Europejskiej w dniu 22 czerwca 2015 r.,

| — | uwzględniając krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014–2020, w którym nadano priorytet wzmacnianiu demokracji, dobrych rządów i praworządności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014–2020, w którym nadano priorytet wzmacnianiu demokracji, dobrych rządów i praworządności,

| — | uwzględniając rezolucje przyjęte przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE: z dnia 18 maja 2011 r. w sprawie wyzwań dla demokracji w przyszłości i poszanowania porządku konstytucyjnego w państwach AKP i UE oraz z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie przestrzegania praworządności oraz znaczenia bezstronnego i niezawisłego sądownictwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje przyjęte przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE: z dnia 18 maja 2011 r. w sprawie wyzwań dla demokracji w przyszłości i poszanowania porządku konstytucyjnego w państwach AKP i UE oraz z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie przestrzegania praworządności oraz znaczenia bezstronnego i niezawisłego sądownictwa,

| — | uwzględniając protokół ustaleń między Republiką Gabońską a Unią Europejską w sprawie unijnej misji obserwacji wyborów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół ustaleń między Republiką Gabońską a Unią Europejską w sprawie unijnej misji obserwacji wyborów,

| — | uwzględniając konstytucje Konga i Gabonu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konstytucje Konga i Gabonu,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r.,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów,

| — | uwzględniając Deklarację Unii Afrykańskiej w sprawie zasad rządzących wyborami demokratycznymi w Afryce (z 2002 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację Unii Afrykańskiej w sprawie zasad rządzących wyborami demokratycznymi w Afryce (z 2002 r.),

| — | uwzględniając Międzynarodową kartę praw człowieka ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową kartę praw człowieka ONZ,

| — | uwzględniając umowę z Kotonu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę z Kotonu,

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że praworządność, odpowiedzialność, poszanowanie praw człowieka oraz wolne i uczciwe wybory są zasadniczymi elementami każdej funkcjonującej demokracji; mając na uwadze, że elementy te są kwestionowane w niektórych państwach Afryki Subsaharyjskiej, zwłaszcza w DRK i Gabonie, wskutek czego kraje te pogrążają się na długi okres w niestabilności politycznej i przemocy; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że praworządność, odpowiedzialność, poszanowanie praw człowieka oraz wolne i uczciwe wybory są zasadniczymi elementami każdej funkcjonującej demokracji; mając na uwadze, że elementy te są kwestionowane w niektórych państwach Afryki Subsaharyjskiej, zwłaszcza w DRK i Gabonie, wskutek czego kraje te pogrążają się na długi okres w niestabilności politycznej i przemocy;

| B. | mając na uwadze, że w ostatnim czasie Ali Bongo, ustępujący prezydent Gabonu, pozostający u władzy od 2009 r., czyli od śmierci swojego ojca, Omara Bongo, został ogłoszony zwycięzcą wyborów prezydenckich w 2016 r.; mając na uwadze, że obserwatorzy międzynarodowi, zwłaszcza z ramienia unijnej misji obserwacji wyborów, dostrzegli wyraźne nieprawidłowości przy opracowywaniu wyników; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w ostatnim czasie Ali Bongo, ustępujący prezydent Gabonu, pozostający u władzy od 2009 r., czyli od śmierci swojego ojca, Omara Bongo, został ogłoszony zwycięzcą wyborów prezydenckich w 2016 r.; mając na uwadze, że obserwatorzy międzynarodowi, zwłaszcza z ramienia unijnej misji obserwacji wyborów, dostrzegli wyraźne nieprawidłowości przy opracowywaniu wyników;

| C. | mając na uwadze, że Jean Ping, jego główny konkurent, natychmiast podważył i skrytykował te wyniki; mając na uwadze, że do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga na rzekome nieprawidłowości wyborcze, w której wezwano do ponownego przeliczenia głosów, a Trybunał Konstytucyjny ostatecznie potwierdził te wyniki; mając na uwadze, że rozpatrzenie skargi nie rozwiało jednak wszystkich wątpliwości dotyczących wyników wyborów prezydenckich; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Jean Ping, jego główny konkurent, natychmiast podważył i skrytykował te wyniki; mając na uwadze, że do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga na rzekome nieprawidłowości wyborcze, w której wezwano do ponownego przeliczenia głosów, a Trybunał Konstytucyjny ostatecznie potwierdził te wyniki; mając na uwadze, że rozpatrzenie skargi nie rozwiało jednak wszystkich wątpliwości dotyczących wyników wyborów prezydenckich;

| D. | mając na uwadze, że prezydent Konga Joseph Kabila, który pozostaje u władzy od 2001 r., opóźniał przeprowadzenie wyborów i sprawował władzę także po zakończeniu swojego konstytucyjnego mandatu; mając na uwadze, że sytuacja ta doprowadziła do bezprecedensowego napięcia politycznego, zamieszek i wybuchu przemocy w całym kraju; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że prezydent Konga Joseph Kabila, który pozostaje u władzy od 2001 r., opóźniał przeprowadzenie wyborów i sprawował władzę także po zakończeniu swojego konstytucyjnego mandatu; mając na uwadze, że sytuacja ta doprowadziła do bezprecedensowego napięcia politycznego, zamieszek i wybuchu przemocy w całym kraju;

| E. | mając na uwadze, że po upływie kadencji prezydenta Kabili nastąpiła eskalacja przemocy, która doprowadziła do śmierci co najmniej 40 osób wskutek starć między protestującymi a siłami bezpieczeństwa; mając na uwadze, że według ONZ 107 osób odniosło rany lub zostało brutalnie potraktowanych, a co najmniej 460 aresztowano; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że po upływie kadencji prezydenta Kabili nastąpiła eskalacja przemocy, która doprowadziła do śmierci co najmniej 40 osób wskutek starć między protestującymi a siłami bezpieczeństwa; mając na uwadze, że według ONZ 107 osób odniosło rany lub zostało brutalnie potraktowanych, a co najmniej 460 aresztowano;

| F. | mając na uwadze, że w dniu 18 października 2016 r. podpisano porozumienie między prezydentem Kabilą i częścią opozycji w sprawie przesunięcia wyborów prezydenckich na kwiecień 2018 r.; mając na uwadze, że po kilku miesiącach negocjacji strony porozumienia z 18 października 2016 r. zawarły kompleksowe i pluralistyczne porozumienie polityczne w dniu 31 grudnia 2016 r.; mając na uwadze, że porozumienie to przewiduje pierwsze od 1960 r. pokojowe przekazanie władzy w kraju, powołanie przejściowego rządu jedności narodowej, przeprowadzenie wyborów do końca 2017 r. oraz ustąpienie prezydenta Kabili; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w dniu 18 października 2016 r. podpisano porozumienie między prezydentem Kabilą i częścią opozycji w sprawie przesunięcia wyborów prezydenckich na kwiecień 2018 r.; mając na uwadze, że po kilku miesiącach negocjacji strony porozumienia z 18 października 2016 r. zawarły kompleksowe i pluralistyczne porozumienie polityczne w dniu 31 grudnia 2016 r.; mając na uwadze, że porozumienie to przewiduje pierwsze od 1960 r. pokojowe przekazanie władzy w kraju, powołanie przejściowego rządu jedności narodowej, przeprowadzenie wyborów do końca 2017 r. oraz ustąpienie prezydenta Kabili;

| G. | mając na uwadze, że w obu krajach rozpoczęły się demonstracje uliczne, które brutalnie stłumiono, doprowadzając do śmierci wielu osób; mając na uwadze, że władze podjęły zdecydowane kroki wobec członków opozycji i organizacji społeczeństwa obywatelskiego sprzeciwiających się obecnej władzy; mając na uwadze, że ugrupowania obrońców praw człowieka stale informują o pogarszaniu się sytuacji w zakresie praw człowieka oraz wolności słowa i zgromadzeń, w tym o nadużywaniu siły wobec pokojowych demonstrantów, niesłusznych aresztowaniach i zatrzymaniach oraz motywowanych politycznie procesach; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w obu krajach rozpoczęły się demonstracje uliczne, które brutalnie stłumiono, doprowadzając do śmierci wielu osób; mając na uwadze, że władze podjęły zdecydowane kroki wobec członków opozycji i organizacji społeczeństwa obywatelskiego sprzeciwiających się obecnej władzy; mając na uwadze, że ugrupowania obrońców praw człowieka stale informują o pogarszaniu się sytuacji w zakresie praw człowieka oraz wolności słowa i zgromadzeń, w tym o nadużywaniu siły wobec pokojowych demonstrantów, niesłusznych aresztowaniach i zatrzymaniach oraz motywowanych politycznie procesach;

| H. | mając na uwadze, że wolność mediów uległa znacznemu ograniczeniu, na co wpływ mają ciągłe groźby wobec dziennikarzy i ataki na nich; mając na uwadze, że media i stacje radiowe zostały zamknięte przez władze, nałożono także ograniczenia na korzystanie z internetu i sieci społecznościowych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wolność mediów uległa znacznemu ograniczeniu, na co wpływ mają ciągłe groźby wobec dziennikarzy i ataki na nich; mając na uwadze, że media i stacje radiowe zostały zamknięte przez władze, nałożono także ograniczenia na korzystanie z internetu i sieci społecznościowych;

| I. | mając na uwadze, że jedną z cech charakteryzujących demokrację jest poszanowanie konstytucji będącej podstawą ustroju państwa, jego instytucji oraz porządku prawnego; mając na uwadze, że pokojowe, wolne i uczciwe wybory w tych krajach przyczyniłyby się w znacznym stopniu do stawienia czoła wyzwaniom związanym z postępem demokratycznym i zmianą władzy, przed którymi stoi region Afryki Środkowej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że jedną z cech charakteryzujących demokrację jest poszanowanie konstytucji będącej podstawą ustroju państwa, jego instytucji oraz porządku prawnego; mając na uwadze, że pokojowe, wolne i uczciwe wybory w tych krajach przyczyniłyby się w znacznym stopniu do stawienia czoła wyzwaniom związanym z postępem demokratycznym i zmianą władzy, przed którymi stoi region Afryki Środkowej;

| J. | mając na uwadze, że krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014–2020 nadaje priorytet wzmacnianiu demokracji, dobrych rządów i praworządności; mając na uwadze, że stały rozwój demokracji i ustanowienie należycie funkcjonującego systemu konstytucyjnego zdecydowanie leżą we wspólnym interesie UE i partnerów afrykańskich; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014–2020 nadaje priorytet wzmacnianiu demokracji, dobrych rządów i praworządności; mając na uwadze, że stały rozwój demokracji i ustanowienie należycie funkcjonującego systemu konstytucyjnego zdecydowanie leżą we wspólnym interesie UE i partnerów afrykańskich;

| 1. | ubolewa z powodu ofiar śmiertelnych w trakcie manifestacji w ostatnich miesiącach w obu krajach, a także wyraża najgłębsze współczucie rodzinom ofiar oraz narodom DRK i Gabonu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wyraża głębokie zaniepokojenie coraz bardziej niestabilną sytuacją w obydwu krajach; wzywa władze, a zwłaszcza prezydentów, do przestrzegania międzynarodowych zobowiązań, zagwarantowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz do sprawowania rządów w sposób zapewniający ścisłe przestrzeganie zasad praworządności; |
| --- | --- |

2.

| 3. | stanowczo potępia wszelkie akty przemocy w Gabonie i DRK, przypadki naruszania praw człowieka, niesłusznych aresztowań i bezprawnego przetrzymywania, politycznego zastraszania społeczeństwa obywatelskiego i działaczy opozycji, a także przypadki naruszania wolności prasy i wolności słowa, które miały miejsce w związku z wyborami prezydenckimi; apeluje o zniesienie wszelkich ograniczeń dotyczących mediów oraz o uwolnienie wszystkich więźniów politycznych; |
| --- | --- |

3.

Gabon

| 4. | uznaje, że oficjalne wyniki wyborów prezydenckich są nieprzejrzyste i wysoce wątpliwe, co budzi obiekcje dotyczące legitymacji prezydenta Bongo; ubolewa, że procedura skargi, która doprowadziła do ogłoszenia Alego Bongo zwycięzcą wyborów, została przeprowadzona w sposób nieprzejrzysty oraz że Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił w wystarczający sposób nieprawidłowości wykrytych w niektórych prowincjach, zwłaszcza w prowincji Ogowe Górne, która stanowi udzielne księstwo Alego Bongo; ubolewa, że Trybunał Konstytucyjny odmówił ponownego przeliczenia głosów i porównania kart do głosowania przed ich zniszczeniem; |
| --- | --- |

4.

| 5. | jest głęboko zaniepokojony kryzysem politycznym w Gabonie oraz aktami przemocy mającymi miejsce między protestującymi a siłami bezpieczeństwa po ogłoszeniu wyników wyborów prezydenckich z 2016 r.; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zdecydowanie potępia zastraszanie członków unijnej misji obserwacji wyborów i kierowane wobec nich groźby, a także ataki wymierzone w neutralność i przejrzystość misji; wyraża głębokie ubolewanie, że pomimo podpisania z rządem Gabonu protokołu ustaleń unijnej misji obserwacji wyborów umożliwiono jedynie ograniczony dostęp do scentralizowanych danych o liczbie głosów w lokalnych komisjach wyborczych i w siedzibie Państwowej Komisji Wyborczej, co uniemożliwiło unijnej misji obserwacji wyborów obserwację kluczowych elementów procesu wyborów prezydenckich; |
| --- | --- |

6.

| 7. | odnotowuje
  planowane
  rozpoczęcie dialogu narodowego zaproponowanego przez Alego Bongo; wyraża zastrzeżenia co do wiarygodności i znaczenia takiego procesu; podkreśla, że lider opozycji Jean Ping odmawia wzięcia udziału w tej inicjatywie i na własną rękę zainicjowa
  ł oraz zakończył
  ogólnokrajowy dialog; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa rząd Gabonu do przeprowadzenia dogłębnej i sprawnej reformy ordynacji wyborczej z uwzględnieniem zaleceń unijnej misji obserwacji wyborów w celu usprawnienia ordynacji i zapewnienia jej pełnej przejrzystości i wiarygodności; podkreśla, że władze Gabonu muszą zagwarantować pełną i szczerą współpracę ze wszystkimi zainteresowanymi stronami na szczeblu krajowym i międzynarodowym, aby kolejne wybory parlamentarne były w pełni przejrzyste i uczciwe oraz odbywały się w warunkach wolności, demokracji i pokoju, a także obejmowały wszystkie strony; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa do przeprowadzenia niezależnego i obiektywnego śledztwa dotyczącego przemocy okołowyborczej oraz zarzutów poważnych naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności, a także podkreśla konieczność dopilnowania, by osoby odpowiedzialne zostały postawione przed wymiarem sprawiedliwości; apeluje ponadto, aby UE, we współpracy z ONZ i Unią Afrykańską, w dalszym ciągu uważnie monitorowała ogólną sytuację w Gabonie oraz informowała o wszystkich przypadkach naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności; odnotowuje wnioski, jakie wpłynęły do Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) w związku ze wstępnym dochodzeniem w sprawie aktów przemocy mających miejsce po zakończeniu wyborów; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Radę do zainicjowania procesu konsultacji zgodnie z art. 96 umowy z Kotonu, jeżeli nie będzie postępów w ramach dialogu politycznego; gdyby w ramach procesu konsultacji nie osiągnięto porozumienia, wzywa Radę do rozważenia nałożenia ukierunkowanych sankcji na osoby odpowiedzialne za akty przemocy i przypadki naruszania praw człowieka mające miejsce po zakończeniu wyborów, a także za osłabianie procesu demokratycznego w kraju; |
| --- | --- |

10.

Demokratyczna Republika Konga

| 11. | ubolewa, że rząd Konga nie zdołał przeprowadzić wyborów prezydenckich w terminie ustanowionym w konstytucji; ponownie apeluje o podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu zapewnienia warunków sprzyjających przeprowadzeniu nie później niż w grudniu 2017 r. wolnych, uczciwych i wiarygodnych wyborów w pełnej zgodności z konstytucją Konga i Afrykańską kartą na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa wszystkie siły polityczne do zaangażowania się w pokojowy i konstruktywny dialog, aby zapobiec pogłębianiu się obecnego kryzysu politycznego oraz powstrzymać dalszą przemoc i prowokacje; |
| --- | --- |

12.

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Konferencji Episkopatu Konga (CENCO) zmierzające do wypracowania szerszego konsensusu w sprawie przemian politycznych; przyjmuje do wiadomości porozumienie osiągnięte pod koniec grudnia 2016 r., w ramach którego odmówiono prezydentowi Kabili sprawowania władzy przez trzecią kadencję i wezwano do przeprowadzenia wyborów do końca 2017 r.; przypomina wszystkim stronom o wiążącym dla nich charakterze tego porozumienia i wobec tego zachęca je do wdrażania wszystkich jego elementów oraz jak najszybszego przyjęcia konkretnego kalendarza kolejnych wyborów; przypomina im, jak wysoka jest stawka w przypadku niepowodzenia w doprowadzeniu do pomyślnego wyniku; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa rząd Konga do natychmiastowego zajęcia się nierozstrzygniętymi kwestiami związanymi z porządkiem kalendarza wyborczego, budżetem i aktualizacją spisu wyborców, aby umożliwić przeprowadzenie wolnych, uczciwych i przejrzystych wyborów; przypomina, że Niezależna Państwowa Komisja Wyborcza powinna być instytucją bezstronną i pluralistyczną, dysponującą wystarczającymi zasobami, aby umożliwić wszechstronny i przejrzysty proces; |
| --- | --- |

14.

| 15. | apeluje do Unii Europejskiej i jej państw członkowskich o wsparcie wdrożenia porozumienia i przeprowadzenia procesu wyborczego; wzywa wszystkie podmioty międzynarodowe do zapewnienia DRK znaczącego wsparcia politycznego, finansowego, technicznego i logistycznego, które jest niezbędne, aby wybory odbyły się do grudnia 2017 r.; apeluje o przejrzystość w związku z wszelkim wsparciem finansowym Unii Europejskiej i jej państw członkowskich przeznaczonym na organizację wyborów w Kongu; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa do przeprowadzenia pełnego, gruntownego i przejrzystego dochodzenia w sprawie zarzutów o łamanie praw człowieka, do których miało dochodzić podczas protestów, w celu zidentyfikowania sprawców i pociągnięcia ich do odpowiedzialności; |
| --- | --- |

16.

| 17. | pochwala przyjęcie unijnych sankcji ukierunkowanych na osoby odpowiedzialne za brutalne represje oraz za podważanie procesu demokratycznego w DRK, w tym wprowadzenie zakazu podróżowania i zamrożenie aktywów; wzywa Radę, by zgodnie z umową z Kotonu rozważyła przedłużenie środków restrykcyjnych, jeżeli nadal będą występować przypadki stosowania przemocy; |
| --- | --- |

17.

o

o o

| 18. | wzywa Radę Praw Człowieka ONZ do zbadania przypadków poważnych naruszeń praw człowieka, które miały ostatnio miejsce w obu krajach; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zwraca się do władz Konga i Gabonu o jak najszybszą ratyfikację Afrykańskiej karty na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa delegaturę UE do wykorzystania wszelkich odpowiednich narzędzi i instrumentów, aby wspierać obrońców praw człowieka i ruchy na rzecz demokracji, a także do prowadzenia rozszerzonego dialogu politycznego z władzami, przewidzianego w art. 8 umowy z Kotonu; |
| --- | --- |

20.

| 21. | ponadto apeluje do krajów UE i AKP o to, aby we współpracy z OZN i Unią Afrykańską nadal ściśle monitorowały ogólną sytuację w obu krajach; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla, że sytuacja w Gabonie i DRK stanowi poważne zagrożenie dla stabilności całego regionu Afryki Środkowej; ponownie wyraża aprobatę dla pełnionej przez Unię Afrykańską kluczowej roli w zapobieganiu kryzysowi politycznemu w regionie i dalszej destabilizacji regionu Wielkich Jezior Afrykańskich; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Unii Afrykańskiej, prezydentom, premierom i parlamentom Demokratycznej Republiki Konga i Gabonu, sekretarzowi generalnemu ONZ, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP–UE. |
| --- | --- |

23.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/31 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/31

---

P8_TA(2017)0018

Wdrażanie programu Erasmus +

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wdrożenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylającego decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (2015/2327(INI))

(2018/C 252/04)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 165 i 166 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 165 i 166 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 14, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 14,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (1),

| — | uwzględniając zalecenie 2006/962/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, (2) |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie 2006/962/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, (2)

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (4),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 listopada 2010 r. w sprawie edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 listopada 2010 r. w sprawie edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 stycznia 2011 r. zatytułowany „Rozwijanie europejskiego wymiaru sportu” (COM(2011)0012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 stycznia 2011 r. zatytułowany „Rozwijanie europejskiego wymiaru sportu” (COM(2011)0012),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie programu „Mobilna młodzież” ramy dla ulepszania europejskiego systemu kształcenia ogólnego i zawodowego” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie programu „Mobilna młodzież” ramy dla ulepszania europejskiego systemu kształcenia ogólnego i zawodowego” (5),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. zatytułowany „Działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – plan modernizacji europejskich systemów szkolnictwa wyższego” (COM(2011)0567), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. zatytułowany „Działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – plan modernizacji europejskich systemów szkolnictwa wyższego” (COM(2011)0567),

| — | uwzględniając rezolucję Rady z dnia 28 listopada 2011 r. w sprawie odnowionej europejskiej agendy w zakresie uczenia się dorosłych (2011/C 372/01) (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady z dnia 28 listopada 2011 r. w sprawie odnowionej europejskiej agendy w zakresie uczenia się dorosłych (2011/C 372/01) (6),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 i 29 listopada 2011 r. na temat poziomu odniesienia w dziedzinie mobilności edukacyjnej (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 i 29 listopada 2011 r. na temat poziomu odniesienia w dziedzinie mobilności edukacyjnej (7),

| — | uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego (8),

| — | uwzględniając wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2012 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia („ET 2020”) „Kształcenie i szkolenia na rzecz inteligentnego i trwałego rozwoju Europy sprzyjającego włączeniu społecznemu” (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2012 r. z wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia („ET 2020”) „Kształcenie i szkolenia na rzecz inteligentnego i trwałego rozwoju Europy sprzyjającego włączeniu społecznemu” (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2013 r. w sprawie nowego podejścia do edukacji (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2013 r. w sprawie nowego podejścia do edukacji (10),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie skutecznego kształcenia nauczycieli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie skutecznego kształcenia nauczycieli,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie zapewniania jakości w celu wspierania kształcenia i szkolenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie zapewniania jakości w celu wspierania kształcenia i szkolenia,

| — | uwzględniając deklarację w sprawie promowania poprzez edukację postaw obywatelskich oraz wspólnych wartości, którymi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja (deklaracja paryska) przyjętą na nieformalnym posiedzeniu ministrów edukacji państw członkowskich Unii Europejskiej w Paryżu w dniu 17 marca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację w sprawie promowania poprzez edukację postaw obywatelskich oraz wspólnych wartości, którymi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja (deklaracja paryska) przyjętą na nieformalnym posiedzeniu ministrów edukacji państw członkowskich Unii Europejskiej w Paryżu w dniu 17 marca 2015 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie promowania przedsiębiorczości młodzieży przez kształcenie i szkolenia (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie promowania przedsiębiorczości młodzieży przez kształcenie i szkolenia (11),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 września 2015 r.„Projekt wspólnego sprawozdania Rady i Komisji na rok 2015 w sprawie realizacji odnowionych ram europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży (2010–2018)” (COM(2015)0429), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 września 2015 r.„Projekt wspólnego sprawozdania Rady i Komisji na rok 2015 w sprawie realizacji odnowionych ram europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży (2010–2018)” (COM(2015)0429),

| — | uwzględniając wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. w sprawie wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) „Nowe priorytety europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia” (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne sprawozdanie Rady i Komisji z 2015 r. w sprawie wdrażania strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) „Nowe priorytety europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia” (12),

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie roli wczesnej edukacji i kształcenia podstawowego w stymulowaniu kreatywności, innowacyjności i kompetencji cyfrowych (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie roli wczesnej edukacji i kształcenia podstawowego w stymulowaniu kreatywności, innowacyjności i kompetencji cyfrowych (13),

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie ograniczania zjawiska wczesnego kończenia nauki i sprzyjania sukcesom szkolnym (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie ograniczania zjawiska wczesnego kończenia nauki i sprzyjania sukcesom szkolnym (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie zdobywania wiedzy o UE w szkole (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie zdobywania wiedzy o UE w szkole (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie programu Erasmus+ i innych narzędzi wspomagania mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie programu Erasmus+ i innych narzędzi wspomagania mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym (16),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 30 maja 2016 r. w sprawie rozwijania – poprzez kształcenie i szkolenie – umiejętności korzystania z mediów i umiejętności krytycznego myślenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 30 maja 2016 r. w sprawie rozwijania – poprzez kształcenie i szkolenie – umiejętności korzystania z mediów i umiejętności krytycznego myślenia,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 30 maja 2016 r. w sprawie roli sektora młodzieżowego w zintegrowanym międzysektorowym podejściu do zapobiegania i zwalczania radykalizacji młodych ludzi prowadzącej do przemocy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 30 maja 2016 r. w sprawie roli sektora młodzieżowego w zintegrowanym międzysektorowym podejściu do zapobiegania i zwalczania radykalizacji młodych ludzi prowadzącej do przemocy,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. zatytułowany „Nowy europejski program na rzecz umiejętności” (COM(2016)0381), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. zatytułowany „Nowy europejski program na rzecz umiejętności” (COM(2016)0381),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 czerwca 2016 r. dotyczącą działań następczych w związku ze strategicznymi ramami europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 czerwca 2016 r. dotyczącą działań następczych w związku ze strategicznymi ramami europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (ET 2020) (17),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji oraz opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0389/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji oraz opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0389/2016),

| A. | mając na uwadze, że Erasmus+ jest jednym z najbardziej udanych programów Unii i głównym narzędziem wspierania działań w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu, oraz że został stworzony, by zwiększać możliwości kariery dla młodych ludzi oraz oferować uczestnikom nawiązywanie więzi społecznych; w okresie 2014–2020 oferuje możliwości studiowania, szkolenia i wolontariatu w innym kraju ponad 4 milionom Europejczyków; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Erasmus+ jest jednym z najbardziej udanych programów Unii i głównym narzędziem wspierania działań w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu, oraz że został stworzony, by zwiększać możliwości kariery dla młodych ludzi oraz oferować uczestnikom nawiązywanie więzi społecznych; w okresie 2014–2020 oferuje możliwości studiowania, szkolenia i wolontariatu w innym kraju ponad 4 milionom Europejczyków;

| B. | mając na uwadze, że Komisja wykazała elastyczność i podjęła innowacyjne kroki, by stawić czoła nowym wyzwaniom, takie jak oferta dla uchodźców, a także by wspierać wartości obywatelskie w ramach zachęt stwarzanych przez Erasmus+ na rzecz aktywniejszego i bardziej partycypacyjnego dialogu międzykulturowego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Komisja wykazała elastyczność i podjęła innowacyjne kroki, by stawić czoła nowym wyzwaniom, takie jak oferta dla uchodźców, a także by wspierać wartości obywatelskie w ramach zachęt stwarzanych przez Erasmus+ na rzecz aktywniejszego i bardziej partycypacyjnego dialogu międzykulturowego;

| C. | mając na uwadze, że duże znaczenie edukacyjne, społeczne, polityczne i ekonomiczne tego programu znajduje odzwierciedlenie w zwiększeniu jego budżetu o 40 % w obecnym okresie realizacji programu oraz we wskaźniku wykorzystania środków na zobowiązania z przeznaczonego nań budżetu, który osiągnął blisko 100 % przy bardzo dużej liczbie wniosków; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że duże znaczenie edukacyjne, społeczne, polityczne i ekonomiczne tego programu znajduje odzwierciedlenie w zwiększeniu jego budżetu o 40 % w obecnym okresie realizacji programu oraz we wskaźniku wykorzystania środków na zobowiązania z przeznaczonego nań budżetu, który osiągnął blisko 100 % przy bardzo dużej liczbie wniosków;

| D. | mając na uwadze, że nie wszystkie dane wymagane do przeprowadzenia pełnej analizy ilościowej i jakościowej wdrożenia są już dostępne i że w związku z tym jest zbyt wcześnie na dokonanie oceny jakościowej oddziaływania programu; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że nie wszystkie dane wymagane do przeprowadzenia pełnej analizy ilościowej i jakościowej wdrożenia są już dostępne i że w związku z tym jest zbyt wcześnie na dokonanie oceny jakościowej oddziaływania programu;

| E. | mając na uwadze, że wyniki badania wpływu programu Erasmus z 2014 r. (18) wskazują, iż osoby, które studiowały lub szkoliły się za granicą, mają dwukrotnie większe szanse na znalezienie pracy w porównaniu z osobami, które nie mają podobnych doświadczeń, a także mając na uwadze, że 85 % studentów programu Erasmus studiuje lub szkoli się za granicą w celu zwiększenia swoich szans na zatrudnienie za granicą, oraz że pięć lat po uzyskaniu dyplomu stopa bezrobocia wśród osób, które studiowały lub szkoliły się za granicą, jest o 23 % niższa; mając na uwadze, że badanie wpływu programu Erasmus pokazuje również, że 64 % pracodawców uważa, iż międzynarodowe doświadczenie jest istotne przy rekrutacji (odsetek ten wynosił jedynie 37 % w 2006 r.), oraz że absolwentom posiadającym międzynarodowe doświadczenie powierza się ważniejsze obowiązki zawodowe; mając na uwadze, że 1 na 3 stażystów programu Erasmus otrzymuje ofertę zatrudnienia w przedsiębiorstwie, w którym odbywał staż, oraz że prawie 1 na 10 stażystów programu Erasmus, którzy odbyli praktyki zawodowe, założył własną firmę, a 3 na 4 planuje lub bierze pod uwagę możliwość założenia własnej firmy; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wyniki badania wpływu programu Erasmus z 2014 r. (18) wskazują, iż osoby, które studiowały lub szkoliły się za granicą, mają dwukrotnie większe szanse na znalezienie pracy w porównaniu z osobami, które nie mają podobnych doświadczeń, a także mając na uwadze, że 85 % studentów programu Erasmus studiuje lub szkoli się za granicą w celu zwiększenia swoich szans na zatrudnienie za granicą, oraz że pięć lat po uzyskaniu dyplomu stopa bezrobocia wśród osób, które studiowały lub szkoliły się za granicą, jest o 23 % niższa; mając na uwadze, że badanie wpływu programu Erasmus pokazuje również, że 64 % pracodawców uważa, iż międzynarodowe doświadczenie jest istotne przy rekrutacji (odsetek ten wynosił jedynie 37 % w 2006 r.), oraz że absolwentom posiadającym międzynarodowe doświadczenie powierza się ważniejsze obowiązki zawodowe; mając na uwadze, że 1 na 3 stażystów programu Erasmus otrzymuje ofertę zatrudnienia w przedsiębiorstwie, w którym odbywał staż, oraz że prawie 1 na 10 stażystów programu Erasmus, którzy odbyli praktyki zawodowe, założył własną firmę, a 3 na 4 planuje lub bierze pod uwagę możliwość założenia własnej firmy;

Główne wnioski

| 1. | podkreśla, że program Erasmus+ jest głównym programem UE w zakresie mobilności, kształcenia i szkolenia, na który przeznaczono o 40 % więcej środków w budżecie w porównaniu z latami 2007–2013, z uwagi na jego pozytywne wyniki oraz duże zainteresowanie; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zauważa, że znaczna większość agencji narodowych oczekuje, że cele programu Erasmus+ w dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży zostaną osiągnięte; |
| --- | --- |

2.

| 3. | uważa, że program Erasmus+ odgrywa istotną rolę we wspieraniu tożsamości i integracji europejskiej, solidarności, trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, wysokiej jakości zatrudnienia, konkurencyjności, spójności społecznej i mobilności zawodowej młodzieży, wnosząc pozytywny wkład w poprawę europejskich systemów kształcenia i szkolenia, uczenie się przez całe życie, aktywne obywatelstwo europejskie i lepsze perspektywy zatrudnienia, umożliwiając Europejczykom zdobycie – w drodze studiów, szkoleń, doświadczenia zawodowego za granicą i wolontariatu – przekrojowego i przenoszalnego pakietu umiejętności i kompetencji osobistych i zawodowych oraz dając ludziom szansę na bardziej niezależne życie, łatwiejsze przystosowanie się i rozwój osobisty; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że jakkolwiek widoczność całego programu jest większa niż jego poprzednika, to jednak poszczególne programy sektorowe wciąż są słabo wyeksponowane; przypomina w tym kontekście, że specyficzne cechy i właściwości poszczególnych sektorów muszą zostać wzięte pod uwagę w trakcie wdrażania programu; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że należy przywrócić formaty sektorowe, takie jak „warsztaty Grundtviga” i krajowe inicjatywy na rzecz młodzieży otwarte na udział grup nieformalnych, a ponadkrajowe inicjatywy na rzecz młodzieży powinny być bardziej dostępne; proponuje, aby maksymalnie zwiększyć wpływ programu poprzez zaproponowanie nowych, wykonalnych działań, które można zrealizować na przykład przez wprowadzenie wymian młodzieży na dużą skalę, w oparciu o struktury wolontariatu europejskiego na dużą skalę w ramach akcji kluczowej 1; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że rosnące zainteresowanie Europejczyków programem Erasmus+ można najlepiej zaobserwować w przypadku rozdziału programu poświęconego młodzieży; zauważa, że obecnie 36 % wszystkich podań w ramach programu Erasmus+ dotyczy młodzieży, co stanowi 60-cio procentowy wzrost liczby podań między 2014 r. a 2016 r.; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uznaje znaczenie usystematyzowanego dialogu unijnego dla młodzieży – partycypacyjnego procesu, który daje osobom młodym oraz organizacjom młodzieżowym możliwość zaangażowania się w tworzenie polityki na rzecz młodzieży i wywarcia wpływu na jej kształt, oraz z zadowoleniem przyjmuje wsparcie programowe w tym procesie, udzielane w formie wsparcia dla krajowych grup roboczych oraz projektów usystematyzowanego dialogu w ramach akcji kluczowej 3; zauważa, że wolontariat europejski jest formatem intensywnego uczenia się i zbierania doświadczeń przez młodych ludzi i potrzebuje warunków ramowych wysokiej jakości; podkreśla, że dostęp do programu Erasmus+ powinien pozostać zastrzeżony w pierwszej kolejności dla społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uwzględnia fakt, że – zgodnie z informacjami otrzymanymi od zainteresowanych stron na wszystkich szczeblach – chociaż pierwszy, dwuipółletni okres wdrażania programu był bardzo trudny i pełen wyzwań, to w międzyczasie wprowadzono usprawnienia, niemniej jednak uproszczenia wprowadzone przez podejście uniwersalne odniosły w wielu przypadkach przeciwny efekt; uważa, że przy mniejszej liczbie przeszkód natury biurokratycznej programy miałyby szerszy zakres i byłyby bardziej dostępne; domaga się zatem podjęcia dalszych wysiłków na rzecz zmniejszenia biurokracji w cyklu projektowym oraz kształtowania ponoszonych kosztów we właściwy sposób i w stosunku do budżetu bądź do rodzaju projektu; jednocześnie zachęca Komisję do wzmożonego dialogu z parterami społecznymi, władzami lokalnymi i społeczeństwem obywatelskim w celu zapewnienia możliwie jak najszerszej dostępności programu; ubolewa, że z uwagi na wysoki poziom obciążeń administracyjnych finansowanie z programu Erasmus+ może okazać się nieosiągalne dla mniejszych organizacji; uważa, że należy ograniczyć biurokrację i uprościć wymogi w zakresie sprawozdawczości; |
| --- | --- |

8.

| 9. | ubolewa, że Komisja nie dostarcza żadnych danych na temat jakości udanych projektów; podkreśla, że analiza jakości każdego projektu oraz przejrzyste eksponowanie jego rezultatów stanowi oczywisty krok, który Komisja powinna uczynić dla podniesienia wskaźnika powodzenia dotyczącego wniosków; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że cel dotyczący uproszczenia, większej przystępności dla użytkownika i większej elastyczności w procesie realizacji programu nie został jeszcze osiągnięty; ubolewa w tym kontekście nad utrzymującym się brakiem przejrzystości i niejednakowym poziomem uszczegółowienia przewodnika po programie, a także nad zbyt zawiłymi formularzami wniosków, co stawia w wyraźnie niekorzystnej sytuacji mniejszych, niedoświadczonych i nieprofesjonalnych wnioskodawców; podkreśla konieczność ulepszania programu, aby stawał się jeszcze bardziej przyjazny dla użytkowników, zważywszy jednocześnie na istotność rozróżnienia między poszczególnymi sektorami oraz grupami beneficjentów; ubolewa, że przedłużające się terminy płatności w programie Erasmus+ utrudniają mniejszym organizacjom ubieganie się o finansowanie; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Komisję do uproszczenia procedury składania wniosków oraz do przekształcenia przewodnika po programie, aby stał się bardziej przyjazny dla użytkownika i zorientowany na poszczególne sektory przez zebranie wszystkich istotnych informacji o każdym programie w jednym rozdziale, a także wzywa Komisję do opublikowania formularzy wniosków we wszystkich językach urzędowych w tym samym czasie co przewodnika po programie i na odpowiednio długi czas przed upływem terminu składania wniosków oraz do przedstawienia jasnych informacji o dokumentach potrzebnych na każdym etapie; apeluje o większą przejrzystości i uproszczenie części finansowej e-formularza; podkreśla, że skoordynowana i spójna ocena wspierana przez niezależnych ekspertów jest konieczna przy ocenie wniosków; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla znaczenie precyzyjnie określonych efektów uczenia się i szczegółowych opisów stanowisk w ramach oferty zdobywania doświadczenia zawodowego za granicą w programie Erasmus+, skierowanej do osób korzystających z kształcenia i szkolenia zawodowego, stażystów, praktykantów i wolontariuszy; podkreśla, że przygotowanie kandydatów przed ich wyjazdem za granicę jest integralną częścią tej działalności i musi uwzględniać spotkania poświęcone poradnictwu zawodowemu i szkolenia językowe, a także poświęcone integracji społecznej i kulturowej, w tym komunikacji międzykulturowej, dzięki czemu zwiększy się zaangażowanie społeczne oraz poprawią się warunki pracy i życia obywateli; biorąc pod uwagę znaczenie wielojęzyczności w zwiększaniu szans ludzi młodych na zatrudnienie, uważa, że należy dołożyć większych starań w celu promowania i wspierania wielojęzyczności w programie Erasmus+; zadowoleniem przyjmuje fakt, że wzmacniane będą umiejętności uczestników projektów Erasmus+ w zakresie znajomości języków obcych, w szczególności języków krajów sąsiadujących, co może zwiększyć mobilność i szanse na zatrudnienie na transgranicznym rynku pracy; uważa, że kursy językowe dla nowych uczestników działań w zakresie mobilności mogłyby być oferowane we współpracy z instytucjami oświatowymi i przedsiębiorstwami przyjmującymi oraz być dostosowane do ich kierunku studiów lub zakresu stażu; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przypomina, że pomimo znacznego wzrostu całkowitego budżetu programu w wieloletnich ramach finansowych dla pierwszej połowy okresu realizacji programu przewidziano tylko ograniczony wzrost budżetu, czego skutkiem było niestety odrzucenie wielu projektów wysokiej jakości, a tym samym obniżenie skuteczności i duże niezadowolenie wnioskodawców; |
| --- | --- |

13.

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie puli dostępnych środków na program Erasmus+ w 2017 r. o niemal 300 mln EUR w porównaniu z rokiem 2016; ponadto podkreśla, że środki te należy wykorzystać po części na ulepszenie słabych stron programu, ale przede wszystkim na zwiększenie liczby udanych projektów wysokiej jakości; |
| --- | --- |

14.

| 15. | uznaje, że inwestycje z budżetu UE w ramach programu Erasmus+ przyczyniają się w znacznym stopniu do podnoszenia umiejętności, zwiększania zatrudnienia i ograniczania ryzyka długoterminowego bezrobocia wśród młodych Europejczyków, a także do aktywnego obywatelstwa i społecznego włączenia młodych ludzi; |
| --- | --- |

15.

| 16. | uważa, że wzrost o 12,7 % w całkowitym budżecie na 2017 r. w porównaniu z 2016 r. oraz zwiększanie tego udziału procentowego w pozostałych latach realizacji programu przyniesie efekt w postaci wyższych poziomów skuteczności oraz rosnącego zadowolenia wnioskodawców; oczekuje wdrożenia zamiaru Komisji, aby przydzielić dodatkowe 200 mln EUR na pozostały okres realizacji programu, choć wymagane są nawet większe nakłady budżetowe na pokrycie zapotrzebowania w sektorach niedofinansowanych, które jest obecnie znacznie wyższe, niż dostępne środki; zwraca uwagę, że 48 % krajowych agencji donosi, że poziom finansowania działań w ramach programu jest zbyt niski; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zachęca Komisję do przeanalizowania akcji kluczowych i sektorów w ramach programu, które wydają się niedofinansowane, takich jak akcja kluczowa 2 – partnerstwa strategiczne, uczenie się dorosłych, młodzież, edukacja szkolna, kształcenie i szkolenie zawodowe oraz szkolnictwo wyższe, a także tych, które mogą odnieść największe korzyści ze zwiększenia budżetu; podkreśla potrzebę utrzymania ciągłego monitorowania programu, aby identyfikować obszary i sektory, aby możliwie najszybciej przyjąć środki naprawcze; podkreśla potrzebę zagwarantowania dostatecznych środków na mobilność ze zwróceniem szczególnej uwagi na zwiększenie mobilności wśród grup niedostatecznie reprezentowanych; podkreśla, że z uwagi na potrzeby poszczególnych sektorów nieodzowne są specjalne linie budżetowe dla różnych sektorów; zwraca uwagę, że budżet musi zostać wykorzystany tylko zgodnie z wytycznymi programu; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że metody wirtualne są tylko jednym ze sposobów rozpowszechniania i wykorzystywania wyników oraz że osobisty kontakt i bezpośrednie działania odgrywają bardzo istotną rolę dla powodzenia projektów i całego programu; w związku z tym wyraża przekonanie, że kampanie informacyjne w państwach członkowskich mogą obejmować seminaria oraz działania spotykające się z osobistym odbiorem potencjalnych uczestników; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla również, że w programie Erasmus+ komponentem istotnym dla wszystkich uczestników jest rozwój umiejętności językowych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje narzędzia językowe online oferowane przez Komisję, ale wskazuje, że trzeba wdrożyć powiązane ramy (krajowe, regionalne, lokalne), aby mobilność – w szczególności uczniów w wieku szkolnym i uczestników kursów kształcenia i szkolenia zawodowego, jak również personelu – była sukcesem ułatwiającym ich integrację w różnych środowiskach; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina, że obecnie tylko 1 % młodych osób korzystających ze szkolenia zawodowego połączonego z pracą, w tym praktykantów, bierze udział w programach z zakresu mobilności w trakcie szkolenia; uważa, że istotne jest stworzenie warunków do rozwoju mobilności praktykantów w obrębie Unii Europejskiej, tak aby dać im takie same możliwości jak studentom szkolnictwa wyższego, a tym samym osiągać cele w zakresie walki z bezrobociem, w szczególności wśród młodzieży; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla znaczenie edukacji nieformalnej i pozaformalnej, osób pracujących z młodzieżą, uprawiania sportu oraz wolontariatu w programie Erasmus+ jako dróg rozwoju kompetencji obywatelskich, społecznych i międzykulturowych, by ułatwiać włączenie społeczne oraz aktywne obywatelstwo wśród osób młodych, a także przyczyniać się do rozwoju ich kapitału ludzkiego i społecznego; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla, że wcześniej programy Erasmus i Leonardo były kierowane głównie do młodych ludzi posiadających wyższe kwalifikacje oraz lepsze możliwości w odniesieniu do dostępu do rynku pracy i w niewystarczający sposób koncentrowały się na osobach znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji pod względem społecznym; zwraca uwagę na cel UE dotyczący zmniejszenia liczby osób wcześnie kończących naukę i ograniczenia ubóstwa; podkreśla, że wdrażając program Erasmus+, państwa członkowskie powinny zdecydowanie koncentrować się na osobach wcześnie kończących naukę, które stanowią grupę wysokiego ryzyka w odniesieniu do ubóstwa i bezrobocia; zwraca uwagę, że programy dla osób wcześnie kończących naukę nie mogą wpisywać się w standardowe programy kształcenia i szkolenia zawodowego lub programy wymiany z głównego nurtu, ale powinny koncentrować się na konkretnych potrzebach tych osób, na łatwym dostępie i nieskomplikowanym finansowaniu, przy jednoczesnym zapewnieniu nieformalnych i pozaformalnych środowisk uczenia się; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zwraca uwagę na nowe wyzwania społeczne i stale zmieniający się zakres obowiązków w pracy; przypomina, że program Erasmus+ również przygotowuje młodych ludzi do zatrudnienia i uważa, że należy przenieść nacisk z kompetencji zawodowych na umiejętności miękkie, wspieranie zdobywania szerokiego, przekrojowego i przenoszalnego pakietu umiejętności i kompetencji, takich jak przedsiębiorczość, umiejętności cyfrowe, twórcze myślenie, rozwiązywanie problemów oraz postawa innowacyjna, pewność siebie, umiejętności przystosowywania się, praca zespołowa, zarządzanie projektami, ocena ryzyka i podejmowanie ryzyka, a także kompetencje społeczne i obywatelskie, które są niezwykle istotne dla rynku pracy; uważa, że powinno to obejmować również dobre samopoczucie w pracy, odpowiednią równowagę między życiem prywatnym a pracą oraz integrację na rynku pracy i w społeczeństwie osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zauważa, że instrument gwarancji kredytów studenckich uruchomiono dopiero w lutym 2015 r. po podpisaniu umowy o delegowaniu zadań z Europejskim Funduszem Inwestycyjnym w grudniu 2014 r. oraz że jak dotąd dopiero cztery banki we Francji, Hiszpanii i Irlandii zaczęły wykorzystywać ten innowacyjny instrument; żałuje, że ten instrument finansowy jest daleki od osiągnięcia spodziewanych rezultatów, gdyż dotychczas uczestniczy w nim zaledwie 130 studentów studiów magisterskich; wzywa do przeprowadzenia krytycznej oceny instrumentu gwarancji kredytów studenckich, badając jego cel oraz dostępność w całej Europie, a także apeluje do Komisji, aby w konsultacji z Parlamentem przedstawiła strategię ponownego rozdziału części budżetu, która prawdopodobnie nie zostanie wykorzystywana do 2020 r.; podkreśla, że ogólny wskaźnik zadłużonych studentów powinien być monitorowany, aby dopilnować, by kompleksowe instrumenty finansowe wykorzystywane w programie przekładały się na pomoc dla większej liczby osób; |
| --- | --- |

24.

| 25. | ubolewa, że organizacje reprezentujące sportowców amatorów, a zwłaszcza sportowców niepełnosprawnych, na szczeblu lokalnym są dalece niewystarczająco reprezentowane jako uczestnicy projektów podczas realizacji lokalnych projektów sportowych; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie małych partnerstw współpracy z mniejszymi wymogami administracyjnymi jako ważny krok w kierunku zapewnienia mniejszym lokalnym organizacjom sportowym możliwości uczestniczenia w programie i podniesienia swojej wartości; podkreśla, że działania międzysektorowe, w tym przypadku ściślej łączące sport i edukację, mogą przyczynić się do wyeliminowania tego mankamentu; zwraca uwagę, że praktykę należy rozszerzyć na inne sektory finansowania projektu Erasmus+, zwłaszcza na rzecz organizacji wolontariackich; |
| --- | --- |

25.

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje szczególne zaangażowanie programu Erasmus+ we współpracę oraz lokalną działalność sportową; zachęca Komisję do zwiększenia dostępności oraz uczestnictwa w programie lokalnych podmiotów takich jak kluby sportowe; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny, czy środki finansowe dostępne na sport w ramach programu Erasmus+ są wykorzystywane efektywnie i z korzyścią dla sportu na poziomie lokalnym, a jeśli tak nie jest, do wskazania wariantów poprawy sytuacji, koncentrując się na sporcie i edukacji na poziomie lokalnym w celu zwiększenia widoczności, promowania aktywności fizycznej oraz rozszerzenia dostępności sportu dla wszystkich obywateli w UE; zwraca się do Komisji o poprawę przekrojowego podejścia do sportu na poziomie najbliższym obywatelowi we wszystkich odpowiednich działaniach w ramach programu Erasmus+ oraz o koordynowanie działań w tej dziedzinie, aby zapewnić ich efektywność i pożądany skutek; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla wartość dodaną działań na rzecz kształcenia i szkolenia zawodowego w ramach programu Erasmus+ w kontekście wspierania kojarzenia lub ponownego kojarzenia defaworyzowanych grup z możliwościami kształcenia/szkolenia zawodowego w celu poprawy ich przechodzenia na rynek pracy; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wzywa Komisję, państwa członkowskie, w tym agencje UE, takie jak Cedefop, do poprawy jakości, dostępności i równego dostępu do programów mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym, tak aby oferowały one wszystkim uczestnikom wartość dodaną w zakresie kwalifikacji, uznania i treści, oraz do zagwarantowania wprowadzenia norm jakości w programach przygotowania zawodowego; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zauważa, że z uwagi na wysoki poziom bezrobocia wśród ludzi młodych w niektórych państwach członkowskich głównym celem programu Erasmus+ jest przystosowanie młodzieży do wymagań rynku pracy; jednocześnie szczególnie podkreśla potrzebę zachowania w programie Erasmus+ znaczenia działań podejmowanych poza szkołą, kształceniem zawodowym i studiami; |
| --- | --- |

29.

| 30. | przypomina Komisji, że osoby niepełnosprawne, jak np. osoby niesłyszące, mają szczególne potrzeby i dlatego potrzebują odpowiedniego finansowania i stosownego wsparcia, np. tłumaczy języka migowego oraz dostępu do większej ilości informacji i wystarczającej dotacji umożliwiającej im dostęp do programu Erasmus+ i programów mobilności; wzywa Komisję do kontynuowania prac zmierzających do wprowadzenia dodatkowych środków, które zapewnią osobom niepełnosprawnym nieograniczony i niedyskryminujący dostęp do wszystkich programów pomocowych w ramach Erasmus+; uważa za wskazane, jeżeli zostanie uznane to za konieczne, powołanie tzw. „trenerów” w agencjach narodowych, którzy doradzaliby, jak najlepiej rozdzielić środki finansowe; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla potrzebę wspierania, zarówno poprzez finansowanie, jak i poprzez ulgi podatkowe, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oferujących szkolenia zawodowe w ramach programu Erasmus+; |
| --- | --- |

31.

Zalecenia

| 32. | uważa, że Erasmus+ jest jednym z głównych filarów dostosowania europejskich obywateli do uczenia się przez całe życie; zwraca się zatem do Komisji, aby w pełni wykorzystała wymiar programu dotyczący uczenia się przez całe życie przez wspieranie i pobudzanie współpracy międzysektorowej w ramach programu Erasmus+, które są znacznie większe niż w poprzedzających go programach, oraz aby dokonała oceny współpracy międzysektorowej w ramach przeglądu śródokresowego Erasmus+ przewidzianego na koniec 2017 r.; uznaje, że projekty i działania międzysektorowe wykazują potencjał w zakresie poprawy skuteczności programu; wzywa do uczynienia z mobilności edukacyjnej części wszelkich programów kształcenia wyższego lub zawodowego, aby poprawić jakość kształcenia wyższego oraz systemu kształcenia i szkolenia zawodowego, pomóc poszczególnym osobom w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, kompetencji i rozwoju kariery, a także by zwiększyć świadomość kompetencji mobilnych we wszystkich sektorach docelowych oraz zwiększyć wiedzę o uczeniu się, szkoleniu i pracy z młodzieżą; wzywa do zwiększenia szans osób objętych kształceniem i szkoleniem zawodowym na odbywanie praktyk zawodowych lub części kształcenia w krajach sąsiednich, np. przez finansowanie kosztów podróży studentom, którzy nadal zamieszkują w swym kraju; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wskazuje na Erasmus+ jako na ważny instrument podnoszący jakość kształcenia i szkolenia zawodowego w całej UE; podkreśla fakt, że sprzyjające włączeniu społecznemu wysokiej jakości kształcenie i szkolenie zawodowe oraz mobilność w tym zakresie odgrywają zasadniczą rolę pod względem gospodarczym i społecznym w Europie – na szybko zmieniającym się rynku pracy – jako środki pozwalające młodym ludziom na zdobycie umiejętności zawodowych i życiowych potrzebnych w procesie przechodzenia z kształcenia i szkolenia do życia zawodowego; podkreśla, że kształcenie i szkolenie zawodowe oraz mobilność w tym zakresie powinny wspierać równe szanse, niedyskryminację oraz włączenie społeczne dla wszystkich obywateli, w tym kobiet, które są niedoreprezentowane w dziedzinie kształcenia i szkolenia zawodowego, a także osób znajdujących się w trudnej sytuacji, w tym Romów, młodych bezrobotnych, osób niepełnosprawnych, mieszkańców obszarów oddalonych, mieszkańców obszarów najbardziej oddalonych oraz migrantów; proponuje, aby skupić się również na beneficjentach o niskich kwalifikacjach w celu zwiększenia ich udziału, a tym samym zwiększyć zasięg oddziaływania programów; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla utrzymujący się selektywny społecznie charakter udziału w mobilności w niektórych państwach członkowskich; ubolewa, że nierówności wewnątrz państw członkowskich i pomiędzy nimi utrudniają dostęp do programu, ponieważ tworzą bariery dla wnioskodawców, a w szczególności studentów o niskich dochodach; zwraca uwagę na wysoki odsetek studentów uczestniczących w mobilności otrzymujących wsparcie od osób trzecich (rodzin, rodziców, partnerów, podmiotów lokalnych będących blisko beneficjentów); zwraca uwagę, że wielu pracujących studentów rezygnuje z udziału w mobilności z uwagi na potencjalną utratę dochodów; zauważa, że likwidacja przeszkód dla mobilności, takich jak przeszkody finansowe, i lepsze uznawanie międzynarodowych rezultatów pracy/studiów są ważnymi narzędziami dla realizacji celów akcji kluczowej 1; zachęca Komisję i państwa członkowskie do dalszego zwiększania pomocy finansowej dla tych, którzy nie mogą uczestniczyć w programie z uwagi na przeszkody finansowe, oraz do szukania dalszych możliwości ułatwiania ich mobilności, aby program Erasmus+ stał się autentycznie dostępny dla wszystkich; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie równouprawnienia płci i równego dostępu do programu; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Komisję do zagwarantowania europejskiej mobilności również w czasach kryzysu w Europie i do zachowania opcji nadal umożliwiających dostęp do programu Erasmus+ krajom należącym do europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego; |
| --- | --- |

35.

| 36. | nadal obawia się, że młodzi ludzie, jak i ogół społeczeństwa postrzegają Erasmus+ głównie jako program z zakresu szkolnictwa wyższego; zaleca zatem, aby kłaść większy nacisk na szczeblu europejskim, krajowym i regionalnym na zwiększenie widoczności różnych sektorów, do których można kandydować, takich jak kształcenie szkolne, szkolnictwo wyższe, międzynarodowe szkolnictwo wyższe, kształcenie i szkolenie zawodowe, uczenie się dorosłych, młodzież i sport czy wolontariat, oraz aby podkreślić możliwość realizowania projektów przekrojowych, w szczególności poprzez kampanie informacyjne i działania PR dotyczące zawartości wszystkich programów; |
| --- | --- |

36.

| 37. | uważa funkcjonujące od dawna marki programów („Comenius”, „Erasmus”, „Erasmus Mundus”, „Leonardo da Vinci”, „Grundtvig” i „Młodzież w działaniu”) oraz ich logotypy za istotne narzędzia w promowaniu różnorodności programu; zauważa przy tym, że nazwa „Erasmus+” staje się najbardziej rozpoznawalna, zwłaszcza dla nowych uczestników; podkreśla, że nowy program powinien chronić swoją nową nazwę „Erasmus+” oraz promować ją za pomocą różnych metod; sugeruje, by Komisja dalej podkreślała związek programu Erasmus+ z poprzednimi markami programów, a także różnorodność jego podprogramów; apeluje o dodanie członu „Erasmus+” do nazw poszczególnych programów (tworząc nazwy „Erasmus+ Comenius”, „Erasmus+ Mundus”, „Erasmus+ Leonardo da Vinci”, „Erasmus+ Grundtvig” oraz „Erasmus+ Młodzież w działaniu”); wzywa wszystkie zainteresowane strony, aby w dalszym ciągu używały tych marek, w szczególności w publikacjach i broszurach, w celu utrzymania i wzmocnienia wizerunku programów sektorowych, co pozwoli zapewnić lepszą rozpoznawalność i wyeliminować wszelkie wątpliwości wśród beneficjentów; wzywa Komisję do uporządkowania treści przewodnika po programie Erasmus+ w oparciu o funkcjonujące od dawna marki programów i do konsekwentnego używania ich nazw także w przewodniku; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zachęca Komisję do wzmożenia wysiłków na rzecz otwartego i przejrzystego sposobu pracy w oparciu o konsultacje oraz do dalszego usprawniania swojej współpracy z partnerami społecznymi oraz społeczeństwem obywatelskim (w tym odpowiednio stowarzyszeniami rodziców, studentów, nauczycieli i personelu niedydaktycznego oraz organizacjami młodzieżowymi) na każdym szczeblu wdrażania programu; podkreśla, że program Erasmus+ powinien stać się wizytówką przejrzystości dla Unii Europejskiej oraz być tak postrzegany przez obywateli, prowadząc do sytuacji, w której 100 % decyzji i procesów będzie w pełni przejrzyste, zwłaszcza w aspekcie finansowym; przypomina, że całkowicie przejrzyste decyzje zapewniają jaśniejsze zrozumienie w przypadku projektów i osób, których wnioski nie zostały rozpatrzone pomyślnie; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla ważną rolę komitetu programu określoną w rozporządzeniu (UE) nr 1288/2013 ustanawiającym program Erasmus+, będącego kluczowym podmiotem w realizacji programu oraz zwiększaniu europejskiej wartości dodanej poprzez rozszerzoną komplementarność oraz synergię między programem Erasmus+ a strategiami politycznymi na szczeblu krajowym; apeluje o zwiększenie roli komitetu program, zwłaszcza w podejmowaniu decyzji politycznych; zwraca się do Komisji o dalsze udostępnianie szczegółowych informacji o przekazaniu scentralizowanych środków komitetowi programu; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla, że narzędzi informatycznych nie należy postrzegać jedynie jako nośnika procesów zarządczych, procesów składania wniosków i procesów administracyjnych, gdyż mogą one również oferować cenne kanały kontaktu z beneficjentami oraz służyć usprawnieniu wzajemnych kontaktów między nimi, potencjalnie zapewniając wsparcie dla wielu innych procesów, np. uzyskiwania informacji zwrotnych od beneficjentów, wzajemnego monitorowania oraz poprawy widoczności programu; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wzywa Komisję do zapewnienia regularnej wymiany informacji i dobrej współpracy pomiędzy władzami krajowymi, organami wdrażania i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu europejskim oraz agencjami narodowymi zarówno w zakresie zdecentralizowanych, jak i scentralizowanych działań programu; wzywa agencje narodowe do prezentowania na swoich stronach internetowych – tam, gdzie jest to możliwe – wszystkich potrzebnych informacji w takim samym formacie i o takiej samej treści; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zachęca Komisję oraz, odpowiednio, Dyrekcję Generalną ds. Edukacji i Kultury w Komisji Europejskiej (DG EAC), a także Agencję Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA), aby nadal sprzyjały akcjom zdecentralizowanym, takim jak akcja kluczowa 2, przez proponowanie finansowania odpowiedniego i proporcjonalnego do rozmiaru działań; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zachęca do dalszego usprawniania współpracy między agencjami narodowymi a Agencją Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) w celu promowania scentralizowanych działań w ramach programu Erasmus+, zapewniania koniecznego wsparcia, zwiększania zainteresowania programem, dostarczania potencjalnym wnioskodawcom dodatkowych informacji o programie oraz wymiany informacji zwrotnych dotyczących poprawy procesów wdrażania; wzywa Komisję do opracowania – we współpracy z agencjami narodowymi – europejskich wytycznych dotyczących wdrażania dla agencji narodowych; wzywa do ułatwiania kontaktów między Komisją, agencjami narodowymi, beneficjentami programu, przedstawicielami organizacji społeczeństwa obywatelskiego a EACEA przez opracowanie platformy wymiany informacji i dobrych praktyk, za pośrednictwem której wszystkie zainteresowane strony mogą uzyskać informacje wysokiej jakości, a także wymieniać doświadczenia oraz sugestie dotyczące dalszego ulepszania programu; podkreśla potrzebę udziału zainteresowanych stron i beneficjentów w posiedzeniach komitetu programu; podkreśla, że zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1288/2013 można to usprawnić przez utworzenie stałych podkomitetów mających w składzie przedstawicieli zainteresowanych stron i beneficjentów, sektorowe agencje narodowe, posłów do Parlamentu Europejskiego oraz przedstawicieli państw członkowskich; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podobnie wzywa Komisję, by sprawdziła i odpowiednio dostosowała warunki płatności na rzecz agencji narodowych oraz terminy składania i zatwierdzania wniosków; zwraca uwagę, że agencjom narodowym należy zapewnić większą elastyczność przy określaniu wysokości stypendiów w zakresie mobilności i kosztów administracyjnych związanych z dłuższymi pobytami za granicą; zachęca Komisję do przyznania agencjom narodowym większej elastyczności w przesuwaniu środków pomiędzy kluczowymi akcjami, aby wyeliminować potencjalne luki w finansowaniu na podstawie potrzeb beneficjentów; zaleca zdanie się w tym procesie na agencje narodowe, gdyż znają one potencjalne luki w finansowaniu w swoich krajach; zauważa, że większa elastyczność wiąże się z koniecznością odpowiedniego monitorowania i przejrzystości; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wyraża zaniepokojenie spadającą liczbą projektów finansowanych ze wspólnego funduszu w ramach programu Leonardo i domaga się, aby w tym kontekście agencje narodowe ponownie otrzymały większy margines swobody decydowania o wysokości dodatków do kosztów administracyjnych w celu lepszego uwzględnienia specyfiki krajowej, na przykład systemu dualnego; |
| --- | --- |

45.

| 46. | jest zaniepokojony trudnościami agencji narodowych w interpretowaniu i stosowaniu zasad programu oraz przypomina, że w ramach działań zdecentralizowanych zarządza się 82 % budżetu programu Erasmus+; wzywa Komisję do uproszczenia definicji i usprawnienia wytycznych dotyczących działań zdecentralizowanych oraz do zagwarantowania spójnego stosowania zasad oraz przepisów programu przez agencje narodowe, przy przestrzeganiu wspólnych standardów jakości i oceny projektu oraz procedur administracyjnych, zapewniając tym samym jednolitą i spójną realizację programu Erasmus+, najlepsze wyniki dla budżetu UE oraz unikanie poziomu błędu; |
| --- | --- |

46.

| 47. | uważa, że należy regularnie oceniać i zwiększać wydajność krajowych agencji, aby strzec wyników działań finansowanych przez UE; uznaje, że w tym kontekście kluczowe powinny być wskaźniki uczestnictwa oraz doświadczenia uczestników i partnerów; |
| --- | --- |

47.

| 48. | proponuje dostosowanie struktury organizacyjnej odpowiednich służb Komisji do struktury programu; |
| --- | --- |

48.

| 49. | wzywa do dalszego ulepszania odpowiednich narzędzi informatycznych oraz do skoncentrowania się na usprawnianiu, zwiększaniu przyjazności dla użytkownika i udoskonalaniu połączeń między poszczególnymi narzędziami zamiast na tworzeniu nowych narzędzi; przypomina w tym kontekście, że nowe narzędzia informatyczne należą do ulubionych metod interakcji w sieci używanych przez młodych obywateli; podkreśla, że technologie informatyczne mogą odegrać ważną rolę we wzmacnianiu widoczności programu; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa Komisję do opracowania kolejnych platform informatycznych na potrzeby platform eTwinning, School Education Gateway, Open Education Europa, EPALE, Europejskiego Portalu Młodzieżowego i VALOR w celu zwiększenia ich atrakcyjności i przystępności dla użytkownika; zwraca się do Komisji, aby zawarła ocenę tych platform w śródokresowej ocenie programu Erasmus+, która ma zostać przedstawiona na koniec 2017 r.; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wzywa Komisję do optymalizacji wydajności i łatwości obsługi narzędzi informatycznych, takich jak Mobility Tool, lub innych platform wsparcia informatycznego, takich jak ePlatforma na rzecz uczenia się dorosłych w Europie (EPALE), aby zagwarantować, że beneficjenci programu w jak największym stopniu wykorzystają swoje doświadczenia, oraz aby promować transgraniczną współpracę i dzielenie się najlepszymi praktykami; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Komisję do wzmocnienia wymiaru edukacji szkolnej w kontekście programu przez zwiększenie mobilności uczniów, uproszczenie finansowania i procedur administracyjnych dla szkół i podmiotów zajmujących się edukacją pozaformalną, zgodnie z ogólnym zamierzeniem programu Erasmus+ polegającym na wspieraniu współpracy międzysektorowej oraz z myślą o zachęcaniu podmiotów świadczących pozaformalne usługi edukacyjne do nawiązywania partnerstw ze szkołami; zachęca Komisję do wzmocnienia pracy z młodzieżą oraz działań w zakresie rozwoju edukacji nieformalnej i pozaformalnej w ramach programu przez wpieranie organizacji młodzieżowych oraz innych podmiotów pracujących z młodzieżą, jak również dalsze wspieranie partnerstwa na rzecz młodzieży między UE a Radą Europy; |
| --- | --- |

52.

| 53. | z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie dwóch rodzajów partnerstwa strategicznego jako pierwszy i ważny pozytywny krok w kierunku zwiększenia szans małych organizacji na uczestnictwo w programie, gdyż często mają one trudności ze spełnieniem warunków i są przez to faktyczne dyskryminowane, co pozbawia program reputacji i siły przekonywania; zwraca się do Komisji o wprowadzenie ulepszeń, które sprawią, że program stanie się jeszcze bardziej atrakcyjny, co przełoży się na włączenie większej liczby małych organizacji w działania w ramach programu, w celu docelowego zwiększenia ich udziału w programie z uwzględnieniem wymagań jakościowych; z zadowoleniem przyjmuje sformułowanie europejskich wytycznych dotyczących wdrażania oraz utworzenie bardziej szczegółowej strony z najczęściej zadawanymi pytaniami, gdyż usprawni to udzielanie odpowiedzi na pytania o kryteria wyboru oraz ułatwi prezentację wybranych projektów w celu objaśnienia procedury wyboru, jak również umożliwi lepsze wsparcie małych organizacji; podkreśla potrzebę zaangażowania w działania realizowane w ramach programu różnych organizacji oraz konieczność zachowania równowagi miedzy nimi; |
| --- | --- |

53.

| 54. | proponuje zmniejszenie kwot wsparcia przeznaczanych na współpracę między szkołami i zwiększenie dzięki temu liczby wspieranych projektów, aby bardziej bezpośrednio wspierać wymianę uczniów i umożliwić przez to więcej osobistych spotkań między ludźmi z różnych kręgów kulturowych i o różnych językach ojczystych; podkreśla znaczenie osobistego doświadczenia pozyskanego w spotkaniach z ludźmi innego pochodzenia kulturowego, zwłaszcza w odniesieniu do promowania tożsamości europejskiej i głównej idei integracji europejskiej, oraz proponuje użycie wszelkich środków, aby skłonić do udziału jak największą liczbę osób, co z pewnością powinno odnosić się do wszystkich celów programu; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście dokonane już ulepszenia, oczekuje jednak nadal uelastycznienia zasad obowiązujących w ramach partnerstw strategicznych ze strony agencji narodowych oraz Komisji; |
| --- | --- |

54.

| 55. | biorąc pod uwagę znaczenie wielojęzyczności w zwiększaniu szans ludzi młodych na zatrudnienie (19), uważa, że należy dołożyć większych starań w celu promowania i wspierania wielojęzyczności w programie Erasmus+; |
| --- | --- |

55.

| 56. | w kontekście nowych wyzwań społecznych dla Europy zwraca uwagę na konieczność wzmocnienia europejskiego podejścia do wspierania dużych projektów innowacji w dziedzinie edukacji, szkoleń i młodzieży, realizowanych przez europejskie sieci społeczeństwa obywatelskiego; zauważa, że można to uczynić przez przeznaczenie części ogólnego przydziału środków na akcję kluczową 2 programu Erasmus+ na „Współpracę na rzecz innowacji i wymiany dobrych praktyk” w zakresie działań scentralizowanych; |
| --- | --- |

56.

| 57. | zwraca uwagę, że 75 % krajowych agencji odnotowało wysokie obciążenie administracyjne, co obniża potencjał inwestycyjny unijnego budżetu i może bezpośrednio zagrozić beneficjentom; domaga się, by DG EAC oraz Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego usprawniły realizację programu, zwłaszcza procesu składania wniosków; |
| --- | --- |

57.

| 58. | z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie systemu kosztów jednostkowych do programu w celu ograniczenia do minimum obciążeń administracyjnych; z zadowoleniem przyjmuje również dostosowania dokonane przez Komisję w 2016 r. i zaplanowane na 2017 r.; zauważa, że z uwagi na wymogi regulacyjne niektóre państwa członkowskie nie mogą zastosować tego systemu lub uważają, że poziom kosztów jest nieadekwatny do kosztów rzeczywistych; uważa, że dalszy wzrost poziomów kosztów jednostkowych jest niezbędny do zapewnienia uczestnikom projektów wystarczającego wsparcia finansowego oraz podkreśla potrzebę zapewnienia, by uczestnicy i organizacje z obszarów oddalonych oraz regionów granicznych nie byli defaworyzowani systemem kosztów jednostkowych; wzywa, by stosownie wynagrodzić duże osobiste zaangażowanie zwłaszcza wielu wolontariuszy i nauczycieli oraz wszystkich innych wnioskodawców; wzywa do (ponownego) objęcia finansowaniem inicjowania projektów w celu nawiązywania kontaktów z potencjalnymi partnerami do współpracy lub spotkań przygotowawczych bądź na przykład wprowadzenia wystarczającego ogólnego ryczałtu dla pokrycia również tych kosztów; podkreśla, że przejrzystość w tej dziedzinie stanowi istotny składnik wymogów przejrzystości oraz celów całego programu Erasmus+; |
| --- | --- |

58.

| 59. | z zadowoleniem przyjmuje uproszczenie w wyniku wprowadzenia finansowania według kwoty ryczałtowej oraz stawki zryczałtowanej; zachęca Komisję do poszukiwania sposobów na dalsze ulepszenie skomplikowanej procedury administracyjnej dla wnioskodawców w ramach różnych sektorach programu; jest zaniepokojony faktem, że agencje krajowe odnotowują wyższe obciążenie administracyjne; |
| --- | --- |

59.

| 60. | dostrzega potrzebę zwiększenia wsparcia operacyjnego dla sieci europejskich w ramach akcji kluczowej 3 – wsparcie w reformowaniu polityk w celu jak najszerszej promocji i rozpowszechniania możliwości, jakie oferuje Erasmus+; |
| --- | --- |

60.

| 61. | wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich kroków w kierunku uznania kwalifikowalności wolontariatu jako źródła własnych wkładów do budżetu projektu, gdyż ułatwia to udział mniejszych organizacji, szczególnie w sporcie, mając na uwadze, że czas wolontariuszy może być uznany w programie Erasmus+ za współfinansowanie w postaci wkładu rzeczowego, a nowy wniosek Komisji dotyczący wytycznych finansowych przewiduje taką możliwość; podkreśla, że należy uznać oraz wyeksponować wkład wolontariuszy z uwagi na jego doniosłość dla programu, pod warunkiem, że jest on monitorowany w celu zagwarantowania, że wolontariat uzupełnia, lecz nie zastępuje inwestowania środków publicznych; |
| --- | --- |

61.

| 62. | uznaje gospodarczą i społeczną wartość wolontariatu i zachęca Komisję do skuteczniejszego wspierania organizacji opartych na wolontariacie wśród akcji programu; |
| --- | --- |

62.

| 63. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący utworzenia Europejskiego Korpusu Solidarności; zachęca Komisję do zaangażowania organizacji wolontariackich w rozwój tej nowej inicjatywy, w celu zapewnienia dodatkowej wartości dodanej w związku z krzewieniem wolontariatu w Unii Europejskiej; zachęca Komisję i państwa członkowskie do podjęcia wysiłku budżetowego w celu przyjęcia tej nowej inicjatywy, nie powodując przy tym niedofinansowania innych bieżących i priorytetowych programów, oraz wzywa do zbadania możliwości zintegrowania jej z wolontariatem europejskim, tak aby wzmocnić wolontariat w UE bez powielania inicjatyw i programów; |
| --- | --- |

63.

| 64. | podkreśla, że wolontariat stanowi przejaw solidarności, wolności i odpowiedzialności, który przyczynia się do wzmocnienia aktywnego obywatelstwa i osobistego rozwoju człowieka; uważa, że wolontariat jest również istotnym narzędziem włączenia społecznego i spójności, a także szkolenia, edukacji i dialogu międzykulturowego, wnosząc jednocześnie istotny wkład w upowszechnianie wartości europejskich; uważa, że należy uznać rolę wolontariatu europejskiego we wspieraniu rozwoju umiejętności i kompetencji, które ułatwiają wejście uczestników wolontariatu europejskiego na rynek pracy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wolontariuszom godnych warunków pracy i monitorowania, czy warunki umów, na jakich pracują wolontariusze, są w pełni przestrzegane; wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, by uczestnicy wolontariatu europejskiego nigdy nie byli traktowani ani wykorzystywani jako zamiennicy pracowników; |
| --- | --- |

64.

| 65. | apeluje o jak najkrótszy czas podejmowania decyzji oraz spójną i skoordynowaną ocenę wniosków, a także o zapewnianie przejrzystego i zrozumiałego uzasadnienia odrzuconych wniosków, aby nie powodować powszechnej utraty motywacji do korzystania z programów UE; |
| --- | --- |

65.

| 66. | zdecydowanie zachęca do zapewnienia większej przejrzystości w ocenie wniosków oraz informacji zwrotnych wysokiej jakości dla wszystkich wnioskodawców; apeluje do Komisji o zapewnienie skutecznego systemu informacji zwrotnych umożliwiającego beneficjentom programu zgłaszanie Komisji wszelkich nieprawidłowości, które mogli odkryć, dotyczących wdrażania programu Erasmus+; ponadto apeluje do Komisji o ulepszenie i zwiększenie przepływu informacji między europejskimi instytucjami odpowiedzialnymi za wdrażanie programu a organami krajowymi; zachęca agencje narodowe i Agencję Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) – w celu ulepszenia wdrażania programu – by zapewniały oceniającym możliwości odbywania szkoleń oraz organizowały regularne spotkania z beneficjentami i wizyty dotyczące projektów; |
| --- | --- |

66.

| 67. | zwraca uwagę na istotność wzmacniania lokalnego wymiaru wolontariatu europejskiego; sugeruje zapewnienie wolontariuszom europejskim większego wsparcia, nie tylko przed opuszczeniem społeczności lokalnej, ale również w związku z powrotem do społeczności lokalnej, w formie poorientacyjnego i pointegracyjnego szkolenia, aby pomóc im dzielić się wiedzą europejską przez promowanie wolontariatu na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

67.

| 68. | wspiera rosnącą skuteczność i efektywność dzięki projektom na większą skalę; zauważa jednak, że niezbędna jest równowaga między małymi a dużymi grupami wnioskujących; |
| --- | --- |

68.

| 69. | wzywa Komisję do jak największego ujednolicenia ustalonych stawek płatności zaliczkowych w całym okresie realizacji programu, tak aby zapewnić wszystkim beneficjentom takie same korzyści i ułatwić wdrażanie projektów, zwłaszcza w przypadku małych organizacji; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zagwarantowanie, by w odniesieniu do wnioskodawców programu nie faworyzowano dużych instytucji kosztem mniejszych instytucji o słabiej ugruntowanej pozycji; |
| --- | --- |

69.

| 70. | zwraca uwagę na dysproporcje regionalne na szczeblu UE oraz w obrębie państw członkowskich, związane z uczestnictwem w działaniach finansowanych w ramach programu Erasmus+; niepokoi się, że wskaźniki pomyślnie zrealizowanych działań w ramach programu kształtują się na stosunkowo niskim poziomie i są zróżnicowane w całej UE; domaga się ukierunkowanych i szybkich działań w celu zwiększenia uczestnictwa w programie i poprawy wskaźników dotyczących jego skuteczności bez względu na pochodzenie wnioskodawców dzięki przeznaczeniu części finansowania na konkretne działania promujące i uwrażliwiające, zwłaszcza w regionach, w których dostęp do funduszu jest jeszcze niewielki; |
| --- | --- |

70.

| 71. | zauważa, że wdrażanie programu Erasmus+ w regionach UE ukazuje różne potrzeby w zakresie finansowania i priorytetów działań, co zmusza niektóre państwa członkowskie do zmiany celu programu dla zapewnienia uzyskania najlepszych efektów z wydatkowanych środków; |
| --- | --- |

71.

| 72. | zauważa nieuzasadnione ogromne różnice w wysokości dotacji pomiędzy krajami oraz w metodach ich przyznawania; zachęca Komisję do zbadania skutków takich różnic w ramach dążenia do zmniejszenia rozbieżności społeczno-ekonomicznych w Unii Europejskiej; zachęca do dalszego zwiększania udziału dotacji, jak również ich dostosowania do kosztów życia w goszczącym kraju mobilności, w celu zachęcania do udziału społecznie i ekonomicznie defaworyzowanych studentów, kadr i studentów o specjalnych potrzebach oraz kadr i studentów z regionów oddalonych; |
| --- | --- |

72.

| 73. | zwraca uwagę, że bardziej pozytywny wpływ dotacji na rzecz mobilności w ramach programu Erasmus+ w państwach Europy Wschodniej i Południowej, a także większe zainteresowanie takimi dotacjami stanowią kontrast w stosunku do ograniczonego całkowitego budżetu programu, co skutkuje wysokim odsetkiem odrzuconych wniosków; proponuje Komisji nasilenie działań mających na celu promowanie mobilności od Europy Zachodniej po Europę Wschodnią; |
| --- | --- |

73.

| 74. | ubolewa, że rosnąca nierówność w obrębie państw członkowskich i między niektórymi z nich oraz wysoka stopa bezrobocia młodzieży w UE utrudnia dostęp do programu, tworząc bariery w mobilności wnioskodawców pochodzących z regionów o niższych dochodach i bardziej dotkniętych kryzysem gospodarczym i cięciami; wyraża potrzebę dotarcia z programem Erasmus+ oraz programami kształcenia i szkolenia zawodowego do regionów odległych i granicznych UE; pozytywnie postrzega zapewnienie dostępności i równości szans mieszkańcom tych regionów jako instrument ograniczania bezrobocia młodzieży i stymulacji gospodarczej; |
| --- | --- |

74.

| 75. | podkreśla, że dotacje na wspieranie mobilności osób fizycznych w ramach programu Erasmus+ należy zwolnić z podatku oraz składek na zabezpieczenie społeczne; |
| --- | --- |

75.

| 76. | wzywa Komisję do uznania szczególnego charakteru projektów i mobilności z udziałem osób o specjalnych potrzebach i osób ze środowisk defaworyzowanych; zachęca do intensywniejszego promowania możliwości angażowania się osób o specjalnych potrzebach i osób ze środowisk defaworyzowanych, w tym uchodźców, w realizację programu; zwraca się o ułatwienie tym osobom dostępu do tych możliwości; |
| --- | --- |

76.

| 77. | podkreśla, że mimo postępu w zakresie uznawania czasu studiów, zaliczeń, kwalifikacji i umiejętności zdobytych za granicą w ramach edukacji nieformalnej i pozaformalnej, wyzwania te pozostają aktualne; podkreśla, że uznawanie międzynarodowych kwalifikacji jest nieodzowne dla mobilności oraz stanowi podstawę dalszej współpracy w europejskim obszarze szkolnictwa wyższego; podkreśla istotność pełnego wykorzystania wszystkich unijnych narzędzi zatwierdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji nieodzownych dla uznawania kwalifikacji; |
| --- | --- |

77.

| 78. | zauważa, że liczba okresów studiów odbytych za granicą za pośrednictwem programu Erasmus stale rośnie od 2008 roku mimo kryzysu gospodarczego, finansowego i społecznego; zwraca jednocześnie uwagę na dynamiczny wzrost liczby zagranicznych praktyk zawodowych; stwierdza, że młodzież najwyraźniej postrzega staże jako doskonałą okazję do zwiększenia swoich szans na zatrudnienie; zaleca Komisji, agencjom narodowym, organizacjom i instytucjom uwzględnienie tych tendencji; |
| --- | --- |

78.

| 79. | podkreśla, że wraz z europejskimi ramami kwalifikacji (20), wprowadzono wyraźne usprawnienia systemów uznawalności i zatwierdzania dyplomów, kwalifikacji, punktów, certyfikatów umiejętności, akredytacji kompetencji w zakresie edukacji oraz kształcenia i szkolenia zawodowego, lecz wciąż istnieją problemy do rozwiązania; podkreśla znaczenie dopilnowania, aby kompetencje i kwalifikacje rozwinięte dzięki doświadczeniom związanym z międzynarodową mobilnością w każdym otoczeniu – formalnym środowisku uczenia się, w ramach stażu w przedsiębiorstwach lub wolontariatu i działalności młodzieżowej – były odpowiednio dokumentowane, zatwierdzane, uznawane i porównywalne w systemie ojczystym; wzywa Komisję do przeprowadzenia reform i poczynienia postępów w kierunku przekształcenia europejskich ram kwalifikacji, które obecnie są zaleceniem, w silniejszy instrument w celu wspierania swobodnego przemieszczania się; apeluje do Komisji i państw członkowskich o systematyczne wykorzystywanie i dalsze rozwijanie istniejących europejskich instrumentów, takich jak Europass, Youthpass i ECVET; zachęca do opracowania wspólnych kwalifikacji w kształceniu i szkoleniu zawodowym, które będą gwarantowały uznanie kwalifikacji na szczeblu międzynarodowym; wzywa państwa członkowskie do pełnego i terminowego wdrożenia zalecenia Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego; |
| --- | --- |

79.

| 80. | podkreśla, że pozaformalne kształcenie i uczenie się dorosłych rozwija umiejętności podstawowe i umiejętności miękkie, takie jak kompetencje społeczne i obywatelskie, które są istotne dla rynku pracy oraz dobrego samopoczucia w pracy i odpowiedniej równowagi między życiem prywatnym a pracą; zwraca uwagę, że pozaformalne kształcenie i uczenie się dorosłych odgrywa kluczową rolę w docieraniu do grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji społecznej i wspieraniu ich w rozwijaniu umiejętności pomagających im we wchodzeniu na rynek pracy i znalezieniu trwałego i dobrej jakości zatrudnienia, czy też w poprawie ich sytuacji w zakresie zatrudnienia oraz we wnoszeniu wkładu w budowę bardziej demokratycznej Europy; |
| --- | --- |

80.

| 81. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do propagowania programów kształcenia i szkolenia zawodowego, podkreśla że systemy praktyki i staży stanowią możliwości formacyjne, które nie zastępują pełnoetatowych, profesjonalnych miejsc pracy, że należy zapewnić godne warunki pracy oraz odpowiednią płacę praktykantom, oraz że w żadnym wypadku kompetencje przypisywane beneficjentom nie mogą być zastępowane kompetencjami właściwymi dla pracowników; |
| --- | --- |

81.

| 82. | zwraca uwagę na bardziej wymagające prace wdrożeniowe dla agencji narodowych w ramach aktualnego programu; zwraca się do Komisji o zapewnienie agencjom narodowym dostatecznych zasobów i koniecznej pomocy, przyczyniając się tym samym do zwiększenia skuteczności wdrażania programu oraz umożliwiając agencjom narodowym podejmowanie nowych wyzwań wynikających ze zwiększenia budżetu; |
| --- | --- |

82.

| 83. | wzywa Komisję do monitorowania jakości kryteriów stosowanych przez agencje narodowe podczas oceny projektów oraz do wymiany najlepszych praktyk w tym zakresie; zachęca do opracowania programów szkoleniowych dla oceniających, aby umożliwić im dalszy rozwój, zwłaszcza w obszarze projektów przekrojowych, oraz do umożliwienia im udzielania jakościowej informacji zwrotnej wszystkim wnioskodawcom, co ma sprzyjać realizacji celów w ramach przyszłych projektów oraz zwiększyć skuteczność przyszłych wnioskodawców; |
| --- | --- |

83.

| 84. | uważa, że pomiary jakościowe powinny być równie ważne jak pomiary ilościowe; apeluje o opracowanie tych pierwszych w kontekście programu Erasmus+; |
| --- | --- |

84.

| 85. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o zatwierdzanie i uznawanie uczenia się pozaformalnego lub nieformalnego oraz nauki zawodu; zachęca państwa członkowskie, by zapewniały młodym praktykantom lepsze informacje na temat dostępnych możliwości, w większym stopniu wspierały ośrodki szkolenia zawodowego, które chcą włączyć się do programu Erasmus+, a w sytuacjach mobilności transgranicznej w krajach sąsiadujących wdrożyły środki towarzyszące w postaci pomocy w zakwaterowaniu i transporcie dla praktykantów; |
| --- | --- |

85.

| 86. | popiera wzmocnienie mobilności w kształceniu, programy uczenia się i okresy praktyk zawodowych w programach gwarancji dla młodzieży oraz Inicjatywie na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, służące podjęciu próby zniwelowania wysokich wskaźników bezrobocia młodzieży i nierównowagi geograficznej w obrębie Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

86.

| 87. | wzywa Komisję do określenia aktualnie nierównego udziału instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego w unijnych programach na rzecz mobilności w poszczególnych krajach i regionach, aby zniwelować te różnice przez zwiększoną współpracę i wymianę informacji pomiędzy agencjami narodowymi programu Erasmus+, wspieranie pracy zespołowej wśród instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego dzięki łączeniu doświadczonych instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego z innymi instytucjami, oferowaniu środków wsparcia politycznego oraz formułowaniu konkretnych zaleceń dla instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego, a także ulepszaniu już funkcjonujących systemów wsparcia dla instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego; |
| --- | --- |

87.

| 88. | zachęca państwa członkowskie, z myślą o wspieraniu mobilności nauczycieli, wykładowców i kadr pozaakademickich, do uznawania ich udziału w programach mobilności jako ważnego elementu postępu w ich karierach, a jeżeli możliwe, do wprowadzenia systemu nagród związanych z udziałem w programach mobilności – przykładowo w formie świadczeń pieniężnych lub zmniejszenia obciążenia pracą; |
| --- | --- |

88.

| 89. | wzywa agencje narodowe do zapewnienia pełnej przejrzystości w trakcie oceny projektów przez publikację listy wybranych projektów ze wskazaniem postępu w ich realizacji oraz udzielonego wsparcia finansowego; |
| --- | --- |

89.

| 90. | zachęca, by w ramach akcji kluczowej 1 kontynuować najlepiej funkcjonujące praktyki z programu Comenius, takie jak wspieranie wymian międzyszkolnych, oraz by utrzymać możliwości indywidualnego ubiegania się o dotacje na mobilność przez członków kadry szkół w ramach akcji kluczowej 1; |
| --- | --- |

90.

| 91. | zwraca uwagę, że pomimo wysokiej jakości projektów w ramach akcji kluczowej 2 wiele z nich odrzucono z uwagi na ograniczone środki finansowe; zachęca Komisję do wyróżnienia tych projektów, aby pomóc im przyciągnąć inwestycje z innych źródeł; zachęca państwa członkowskie do uznania projektów, którym przyznano wyróżnienie, przez nadanie im priorytetowego dostępu do środków publicznych na ich realizację, jeżeli takie środki są dostępne; |
| --- | --- |

91.

| 92. | wzywa Komisję do kontynuowania wysiłków w celu rozwiązania problemu finansowania organizacji europejskich z siedzibą w Brukseli, aby promować ich wkład w rozwój polityki europejskiej w dziedzinach edukacji, szkolenia, młodzieży i sportu; |
| --- | --- |

92.

| 93. | zwraca uwagę na wyzwania, z jakimi borykają się agencje narodowe przy wdrażaniu programu International Credit Mobility (ICM); apeluje o większą elastyczność agencji narodowych w dziedzinie przydziału środków z niektórych krajów i regionów do innych w celu realizacji priorytetów instytucji szkolnictwa wyższego w zakresie współpracy; |
| --- | --- |

93.

| 94. | zwraca uwagę na malejącą liczbę indywidualnych uczestników programów mobilności poza programem Erasmus+ w wyniku preferencyjnego traktowania przez europejskie instytucje szkolnictwa wyższego zinstytucjonalizowanego systemu mobilności; zachęca Komisję oraz władze krajowe do przywrócenia możliwości uczestnictwa w programach mobilności dla kandydatów indywidualnych; |
| --- | --- |

94.

| 95. | zachęca Komisję do wzmocnienia systemu kształcenia i szkolenia zawodowego przez promowanie podprogramów Leonardo da Vinci wśród nowych organizacji i mniejszych instytucji, a ponadto do udzielania im pomocy w składaniu wniosków o odpowiednie finansowanie w formie dalszego doradztwa, szkolenia online i zindywidualizowanego wsparcia w przygotowywaniu wysokiej jakości wniosków o finansowanie przez kontakt z agencjami narodowymi programu Erasmus+; |
| --- | --- |

95.

| 96. | zachęca do promowania europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego na świecie, jak również do podnoszenia indywidualnego poziomu wiedzy na świecie przez wpieranie wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron (państw członkowskich, instytucji szkolnictwa wyższego, stowarzyszeń szkolnictwa wyższego), w celu zwiększenia atrakcyjności wspólnych kursów magisterskich Erasmus Mundus dla instytucji szkolnictwa wyższego oraz potencjalnych wnioskodawców; |
| --- | --- |

96.

| 97. | zaleca większe zaangażowanie agencji narodowych w rozwój polityki dotyczącej edukacji, szkoleń, młodzieży i sportu przez wzmocnienie więzi pomiędzy Komisją, państwami członkowskimi i agencjami narodowymi; |
| --- | --- |

97.

Kolejny okres realizacji programu

| 98. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o zintensyfikowanie wysiłków mających na celu uproszczenie procedur i zmniejszenie znacznych obciążeń administracyjnych dla studentów, instytucji oraz przedsiębiorstw przyjmujących zaangażowanych w projekty Erasmus+, zwłaszcza tych, które nie wykorzystują dostatecznie tej możliwości, aby ułatwić równy dostęp i procesy rejestracji, zatwierdzania i uznawania; uważa, że informacje dotyczące tego programu muszą być udzielane we wszystkich językach urzędowych UE, by zachęcać do większego zaangażowania; apeluje do Komisji i agencji narodowych o ujednolicenie kryteriów dostępu, tak aby zapewnić dostęp jak największej liczbie wnioskodawców; |
| --- | --- |

98.

| 99. | sugeruje, aby priorytetem było z jednej strony powstrzymanie się od dalszej harmonizacji i dużych zmian w strukturze programu, a z drugiej strony utrzymanie i umocnienie osiągnięć oraz dokonywanie stopniowych ulepszeń tam, gdzie to konieczne; |
| --- | --- |

99.

| 100. | zaleca ponadto, aby w programie Erasmus+ zwiększyć wyeksponowanie i znaczenie kształcenia pozaformalnego zarówno dla pracy z młodzieżą, jak i edukacji dorosłych, ponieważ właśnie kształcenie pozaformalne jest ważne w odniesieniu do obywatelstwa europejskiego oraz wspierania demokracji i tworzenia wartości; ze względu na nazwę program jest jednak często utożsamiany tylko z kształceniem formalnym; |
| --- | --- |

100.

| 101. | wzywa Komisję do zaangażowania odpowiednich zainteresowanych stron w prace nad kolejnym okresem finansowania programu oraz nad wprowadzeniem ewentualnych ulepszeń w celu zagwarantowania dalszego powodzenia oraz wartości dodanej programu; |
| --- | --- |

101.

| 102. | zaleca, by program Erasmus+ dalej rozwijał międzysektorową mobilność osób fizycznych w ramach akcji kluczowej 1, tak aby uczniowie, nauczyciele, edukatorzy, trenerzy, stażyści, pracownicy i młodzi ludzie mogli w pełni korzystać z mobilności międzysektorowej; |
| --- | --- |

102.

| 103. | zwraca się o opracowanie jednoznacznej definicji projektów międzysektorowych w celu uniknięcia wątpliwości wynikających z błędnego określenia projektów; |
| --- | --- |

103.

| 104. | wzywa nie tylko do zagwarantowania budżetu na obecnym poziomie dla kolejnej edycji programu w nowych wieloletnich ramach finansowych, ale uważa również, że dalsze zwiększanie budżetu zapewniające co najmniej taki sam poziom rocznego finansowania dla kolejnej edycji programów jak poziom finansowania w ostatnim roku realizacji bieżących ram, stanowi bezwzględnie kluczowy warunek wstępny dla utrzymania powodzenia programu; proponuje Komisji zbadanie możliwości zwiększenia wstępnego finansowania; |
| --- | --- |

104.

| 105. | z zadowoleniem przyjmuje strukturę programu i wzywa Komisję do zachowania we wniosku dotyczącym kolejnej edycji programów dotychczasowych odrębnych rozdziałów i odrębnych budżetów dla dziedzin kształcenia i szkolenia, młodzieży i sportu z uwzględnieniem ich szczególnego charakteru, oraz wzywa Komisję do dostosowania formularzy wniosków, systemów sprawozdawczości i wymogów dotyczących rozwiniętych produktów do specyfiki poszczególnych sektorów; |
| --- | --- |

105.

| 106. | zachęca agencje narodowe do zapewnienia łatwego dostępu do pozostających do dyspozycji budżetów w odniesieniu do poszczególnych działań podstawowych i poszczególnych sektorów po każdej turze składania wniosków, aby wnioskodawcy mogli zaplanować strategicznie swoje przyszłe działania, oraz do publikowania wyników wyboru projektów i linii budżetowych, aby umożliwić odpowiednie zewnętrzne monitorowanie programu; |
| --- | --- |

106.

| 107. | apeluje do Komisji o dokonywanie regularnego przeglądu poziomów wsparcia finansowego, takiego jak płatności ryczałtowe z tytułu podróży i diety dzienne, aby zapewnić ich zgodność z rzeczywistymi kosztami utrzymania i unikać zadłużenia w okresie szkolenia, a tym samym wspierać zapobieganie dyskryminacji oraz pomijania osób posiadających mniejsze możliwości finansowe lub specjalne wymagania; |
| --- | --- |

107.

| 108. | zwraca uwagę, że grupy defaworyzowane są ujęte jako docelowe w sektorze młodzieży; proponuje rozszerzenie strategii na rzecz włączenia społecznego i różnorodności na wszystkie sektory programu w celu promowania włączenia społecznego oraz uczestnictwa osób o szczególnych potrzebach lub mniejszych możliwościach w programie Erasmus+; |
| --- | --- |

108.

| 109. | wzywa Komisję do przedstawienia, a państwa członkowskie do zatwierdzenia, ram jakości praktyk zawodowych i wniosku w sprawie zwiększenia mobilności praktykantów w celu zagwarantowania uprawnień stażystom, praktykantom, oraz osobom uczącym się w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego w celu zapewnienia im odpowiedniej ochrony i zagwarantowania, że te programy mobilności nigdy nie będą zastępować standardowych umów o pracę; apeluje o wysokiej jakości płatne praktyki zawodowe i staże oraz domaga się, by państwa członkowskie informowały o sytuacjach, w których narusza się warunki dotyczące zadań lub praw beneficjentów programu Erasmus+; |
| --- | --- |

109.

| 110. | apeluje do Komisji, by dążyła wraz z państwami członkowskimi do zacieśnienia współpracy między instytucjami edukacyjnymi i najważniejszymi zainteresowanymi stronami (władzami lokalnymi/regionalnymi, partnerami społecznymi, sektorem prywatnym, przedstawicielami młodzieży, placówkami kształcenia i szkolenia zawodowego, organizacjami badawczymi oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego), tak aby poprawić dostosowanie systemu edukacji oraz kształcenia i szkolenia zawodowego do prawdziwych potrzeb rynku pracy, a także aby zagwarantować, by współpraca ta znalazła odzwierciedlenie w programie Erasmus+; uważa, że czynne zaangażowanie beneficjentów i wszystkich zainteresowanych stron w kształtowanie, organizację, monitorowanie, wdrażanie i ocenę programu zwiększa jego skuteczność i wartość dodaną; |
| --- | --- |

110.

| 111. | opowiada się za umożliwieniem mobilnym studentom łączenia studiów za granicą z praktykami związanymi ze studiami w ramach programu, ułatwiając w ten sposób ich pobyt za granicą, zmniejszając selektywność społeczną, zwiększając liczbę mobilnych studentów, podnosząc ich umiejętności oraz wzmacniając powiązania pomiędzy szkolnictwem wyższym a środowiskiem pracy; apeluje zwłaszcza do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na długoterminową mobilność uczniów zawodu przy przydzielaniu stypendiów w ramach programu Erasmus+; |
| --- | --- |

111.

| 112. | zauważa asymetrię między państwami członkowskimi dotyczącą kryteriów dopuszczania do programu Erasmus+; nalega, aby Komisja zapewniła stosowanie zasad programu w agencjach narodowych w zharmonizowany sposób, przy przestrzeganiu wspólnych norm jakości i praktyk proceduralnych, i aby w ten sposób zagwarantowała wewnętrzną i zewnętrzną spójność programu Erasmus+ oraz uczyniła go prawdziwie europejskim programem; w związku z tym wzywa Komisję do opracowania europejskich wytycznych dla agencji narodowych na temat wdrażania programu Erasmus+; zachęca agencje narodowe, które powinny być nieodłączną częścią procesu monitorowania, aby skupiły się również na tworzeniu lub wspieraniu forum konstruktywnego dialogu między organami odpowiedzialnymi za politykę w zakresie edukacji i pracy w każdym państwie członkowskim; zdecydowanie zachęca do lepszej koordynacji między agencjami w celu łączenia projektów dotyczących podobnych kwestii; |
| --- | --- |

112.

| 113. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia możliwości szkolenia za granicą w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego oraz traktowania kształcenia i szkolenia zawodowego jako preferowanego sposobu na integrację na rynku pracy i źródła obiecującej kariery, zagwarantowania dostępu dla wszystkich obywateli w każdym wieku, a także do zapewnienia odpowiedniego finansowania, ponieważ środki finansowe przeznaczone na kształcenie i szkolenie zawodowe nie są proporcjonalne (21) do liczby potencjalnych wnioskodawców w ramach oferowanych programów mobilności; zdecydowanie popiera skuteczne promowanie i zachęcanie do mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym wśród kobiet i uważa, że państwa członkowskie powinny ustanowić w związku z tym ambitne cele i ściśle monitorować postępy; |
| --- | --- |

113.

| 114. | podkreśla, że miejsca pracy i umiejętności są definiowane na nowo, w szczególności ze względu na trwające przechodzenie na bardziej zdigitalizowaną gospodarkę, z wynikającymi z tego nowymi potrzebami przedsiębiorstw oraz sektorami ukierunkowanymi na przyszłość; apeluje do Komisji i państw członkowskich o dopilnowanie, aby program Erasmus+ odzwierciedlał tę rzeczywistość; |
| --- | --- |

114.

| 115. | apeluje o większą promocję programów mobilności dla zaawansowanych szczebli kształcenia na poziomie wyższym, służących zapewnieniu mobilności między europejskimi ośrodkami badawczymi i wsparciu realizacji celu umiędzynarodowienia europejskich uniwersytetów; |
| --- | --- |

115.

| 116. | podkreśla konieczność zwiększania świadomości dotyczącej instrumentu Erasmus+ jako środka umożliwiającego zwiększenie własnych kompetencji i włączenie ich w szerszy wymiar, co zapewni właściwe podejście do tego instrumentu, tak aby zagwarantować jego skuteczność i wyeliminować ryzyko, że stanie się on po prostu jednym z życiowych doświadczeń; |
| --- | --- |

116.

| 117. | wzywa Komisję do opracowania i udostępnienia uaktualnionych danych statystycznych i przeprowadzenia badań monitorujących wdrażanie programu Erasmus+, w szczególności liczbę zainteresowanych młodych ludzi, z podziałem na region i płeć, jego wpływ na szanse zatrudnienia, jak również rodzaj i wskaźnik zatrudnienia oraz wpływ na wynagrodzenia, a także do określenia ewentualnych usprawnień; apeluje do Komisji o przeanalizowanie kwestii, dlaczego niektóre państwa częściej zgłaszają się do programów mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym, gdzie występują największe różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz jakie są tego przyczyny, lub gdzie jest najwięcej niepełnosprawnych wnioskodawców, a także o stworzenie planu zwiększenia uczestnictwa innych państw; wzywa zatem agencje narodowe państw członkowskich do ścisłej współpracy w wymianie informacji i danych statystycznych; uważa, że wyniki badań i dane statystyczne należy dołączyć do następnego śródokresowego przeglądu Erasmus+ i je w nim uwzględnić; |
| --- | --- |

117.

| 118. | przypomina, że w chwili szczególnego kryzysu w odniesieniu do podstawowych wartości UE, instrument Erasmus+ może stanowić zasadniczą okazję sprzyjającą integracji, zrozumieniu i solidarności wśród młodzieży; zachęca w związku z tym do promowania integracji młodzieży poprzez poznawanie innych kultur i tradycji oraz ich niezbędne wzajemne poszanowanie; |
| --- | --- |

118.

| 119. | proponuje, by Komisja utrzymała kształcenie i szkolenia w dziedzinie przedsiębiorczości jako jeden z celów przyszłego programu Erasmus+ w następnym okresie finansowania (po 2020 r.), włączając mobilność, aby uwzględnić jako część tego programu następujące elementy:






  (i) | staranną ocenę wpływu istniejących środków promujących przedsiębiorczość poprzez kształcenie i szkolenia oraz potencjalne dostosowanie ich, zwracając szczególną uwagę na skutki wywierane na grupy niewystarczająco reprezentowane i defaworyzowane; |
| --- | --- | --- |

119.

(i)

staranną ocenę wpływu istniejących środków promujących przedsiębiorczość poprzez kształcenie i szkolenia oraz potencjalne dostosowanie ich, zwracając szczególną uwagę na skutki wywierane na grupy niewystarczająco reprezentowane i defaworyzowane;

| (ii) | wspieranie lepszych treści i narzędzi nauczania formalnego i pozaformalnego skierowanych do wszystkich osób uczących się – zarówno modułów teoretycznych, jak i praktycznych – takich jak realizowane przez nie projekty w dziedzinie przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

(ii)

wspieranie lepszych treści i narzędzi nauczania formalnego i pozaformalnego skierowanych do wszystkich osób uczących się – zarówno modułów teoretycznych, jak i praktycznych – takich jak realizowane przez nie projekty w dziedzinie przedsiębiorczości;

| (iii) | propagowanie partnerstw między instytucjami oświatowymi, przedsiębiorstwami, organizacjami non-profit i podmiotami świadczącymi pozaformalne usługi edukacyjne, w celu opracowania odpowiednich kursów i zapewnienia osobom uczącym się niezbędnego praktycznego doświadczenia i modeli; |
| --- | --- |

(iii)

propagowanie partnerstw między instytucjami oświatowymi, przedsiębiorstwami, organizacjami non-profit i podmiotami świadczącymi pozaformalne usługi edukacyjne, w celu opracowania odpowiednich kursów i zapewnienia osobom uczącym się niezbędnego praktycznego doświadczenia i modeli;

| (iv) | rozwój umiejętności w dziedzinie procesów przedsiębiorczych, kompetencji w zakresie finansów, umiejętności cyfrowych, twórczego myślenia, rozwiązywania problemów oraz postawy innowacyjnej, pewności siebie, umiejętności przystosowywania się, pracy zespołowej, zarządzania projektami, oceny ryzyka, podejmowania ryzyka i konkretnych umiejętności biznesowych oraz wiedzy; |
| --- | --- |

(iv)

rozwój umiejętności w dziedzinie procesów przedsiębiorczych, kompetencji w zakresie finansów, umiejętności cyfrowych, twórczego myślenia, rozwiązywania problemów oraz postawy innowacyjnej, pewności siebie, umiejętności przystosowywania się, pracy zespołowej, zarządzania projektami, oceny ryzyka, podejmowania ryzyka i konkretnych umiejętności biznesowych oraz wiedzy;

| (v) | podkreślenie, że nauczanie pozaformalne i nieformalne stanowi uprzywilejowane środowisko umożliwiające nabywanie kompetencji w zakresie przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

(v)

podkreślenie, że nauczanie pozaformalne i nieformalne stanowi uprzywilejowane środowisko umożliwiające nabywanie kompetencji w zakresie przedsiębiorczości;

| 120. | zachęca państwa członkowskie do dalszego udziału w programie Erasmus dla młodych przedsiębiorców i do dalszego propagowania go wśród młodych ludzi chcących spróbować swoich sił w tworzeniu przedsiębiorstwa, by mogli zdobyć doświadczenie za granicą i nabyć nowe kompetencje, które pomogą im w przeprowadzeniu z powodzeniem ich przedsięwzięcia biznesowego; |
| --- | --- |

120.

| 121. | zdecydowanie zachęca do wzajemnego uczenia się w oparciu o studia, szkolenie i doświadczenie zawodowe za granicą, aby zwiększać wpływ programu Erasmus+ na społeczności lokalne; podkreśla, że dzielenie się dobrymi praktykami ma istotne znaczenie dla poprawy jakości projektów w ramach Erasmus+; z zadowoleniem przyjmuje platformę Erasmus+ do rozpowszechniania wyników projektów i apeluje o bardziej zdecydowane podejście do dzielenia się dobrymi praktykami oraz o międzynarodową wymianę poglądów między agencjami narodowymi, partnerami i beneficjentami programu; apeluje do Komisji o zapewnienie wnioskodawcom programu wsparcia w znalezieniu międzynarodowych partnerów poprzez rozwój przyjaznych dla użytkownika platform, które gromadzą publicznie dostępne informacje dotyczące różnych beneficjentów i ich projektów; |
| --- | --- |

121.

| 122. | apeluje do Komisji o ulepszenie przewodnika programowego i uczynienie go bardziej przyjaznym dla użytkownika i zrozumiałym oraz o opracowanie specjalnych broszur informacyjnych na temat każdego z działań podstawowych; wzywa Komisję do usprawnienia procesu składania wniosków pod względem obciążeń administracyjnych; |
| --- | --- |

122.

| 123. | wspiera rozwój placówek kształcenia dorosłych przez ciągły rozwój zawodowy i możliwości w zakresie mobilności dla nauczycieli, dyrektorów szkół, szkoleniowców i innych pracowników sektora edukacji; zachęca do rozwoju umiejętności i kompetencji, w szczególności w zakresie efektywnego wykorzystywania ICT w uczeniu się dorosłych, aby osiągać lepsze wyniki w uczeniu się; podkreśla znaczenie wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

123.

| 124. | z zadowoleniem przyjmuje opracowywanie projektów pilotażowych, takich jak projekt „Europejskie ramy na rzecz mobilności praktykantów: rozwijanie obywatelstwa europejskiego i umiejętności przez integrację młodzieży na rynku pracy” mający na celu wdrożenie opłacalnych transgranicznych programów mobilności praktykantów między instytucjami kształcenia i szkolenia zawodowego, przedsiębiorstwami lub innymi odpowiednimi organizacjami, jak również oficjalne uznawanie i zatwierdzanie efektów uczenia się i wspieranie wzajemnego uznawania dyplomów, oraz projekt „Mobilność młodzieży kształcącej się zawodowo – lepsza mobilność młodzieży” mający na celu zwiększenie mobilności młodych ludzi w obrębie szkolenia zawodowego; wzywa Komisję do skutecznego wdrożenia tych dwóch projektów pilotażowych oraz o ich długofalowe włączenie do programu Erasmus+; |
| --- | --- |

124.

| 125. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o zagwarantowanie większego i bardziej długoterminowego wsparcia strukturalnego na rzecz europejskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu w formie dotacji na działalność, ponieważ są to organizacje zapewniające możliwości uczenia się oraz przestrzenie umożliwiające obywatelom europejskim i mieszkańcom Europy uczestniczenie w opracowywaniu i wdrażaniu europejskich strategii politycznych; |
| --- | --- |

125.

| 126. | wzywa Komisję do rozważenia odpowiedniego rozwiązania w odniesieniu do sytuacji organizacji pozarządowych szczebla europejskiego z siedzibą w Brukseli, które występują o fundusze do belgijskich agencji narodowych; |
| --- | --- |

126.

o

o o

| 127. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

127.

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50.

(2)  Dz.U. L 394 z 30.12.2006, s. 10.

(3)  Dz.U. C 311 z 19.12.2009, s. 1.

(4)  Dz.U. C 351 E z 2.12.2011, s. 29.

(5)  Dz.U. C 377 E z 7.12.2012, s. 77.

(6)  Dz.U. C 372 z 20.12.2011, s. 1.

(7)  Dz.U. C 372 z 20.12.2011, s. 31.

(8)  Dz.U. C 398 z 22.12.2012, s. 1.

(9)  Dz.U. C 70 z 8.3.2012, s. 9.

(10)  Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 32.

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0292.

(12)  Dz.U. C 417 z 15.12.2015, s. 25.

(13)  Dz.U. C 172 z 27.5.2015, s. 17.

(14)  Dz.U. C 417 z 15.12.2015, s. 36.

(15)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0106.

(16)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0107.

(17)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0291.

(18)  http://ec.europa.eu/dgs/education_culture/repository/education/library/study/2014/erasmus-impact_en.pdf

(19)  Sprawozdanie naukowo-polityczne JRC w sprawie języków i zatrudnienia, 2015 r.

(20)  Dz.U. C 111 z 6.5.2008, s. 1.

(21)  Według Komisji w 2016 r. – z powodu braku funduszy – wskaźnik skuteczności kwalifikujących się wniosków dotyczących mobilności w kształceniu i szkoleniu zawodowym w ramach programu Erasmus+ wyniósł 42 %; już od kilku lat sytuacja ulega pogorszeniu – w 2014 r. wskaźnik skuteczności wyniósł 54 %, a w 2015 r. 48 %; wprawdzie dostępne finansowanie zwiększyło się w nieznacznym stopniu z biegiem lat, jednak popyt wzrósł jeszcze bardziej, a ze względu na ograniczone środki programu Erasmus+ finansowanie nie jest w stanie dotrzymać tempa wzrostowi popytu.

---

Wtorek, 14 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/48 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/48

---

P8_TA(2017)0020

Umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między UE a Wyspami Cooka (rezolucja)

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokołu wykonawczego do tej umowy (07592/2016 – C8-0431/2016 – 2016/0077(NLE) – 2016/2230(INI))

(2018/C 252/05)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (07592/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (07592/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. (a)(v) i art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0431/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. (a)(v) i art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0431/2016),

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 14 lutego 2017 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 14 lutego 2017 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając sprawozdanie z oceny ex ante umowy o partnerstwie w sprawie połowów i właściwego protokołu zawartych między Unią Europejską a Wyspami Cooka w czerwcu 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie z oceny ex ante umowy o partnerstwie w sprawie połowów i właściwego protokołu zawartych między Unią Europejską a Wyspami Cooka w czerwcu 2013 r.,

| — | uwzględniając strategiczne wytyczne władz Wysp Cooka w zakresie rozwoju lokalnego sektora rybołówstwa, a w szczególności wytyczne zawarte w dokumencie „Cook Islands Offshore Fisheries Policy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczne wytyczne władz Wysp Cooka w zakresie rozwoju lokalnego sektora rybołówstwa, a w szczególności wytyczne zawarte w dokumencie „Cook Islands Offshore Fisheries Policy”,

| — | uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w szczególności cel 1, 2, 9, 10 i 14, |
| --- | --- |

—

uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, w szczególności cel 1, 2, 9, 10 i 14,

| — | uwzględniając wnioski i zalecenia przyjęte na 12. posiedzeniu komitetu naukowego Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC), poświęconym długoterminowej ochronie i zrównoważonemu wykorzystaniu zasobów ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku; |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski i zalecenia przyjęte na 12. posiedzeniu komitetu naukowego Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC), poświęconym długoterminowej ochronie i zrównoważonemu wykorzystaniu zasobów ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku;

| — | uwzględniając art. 99 ust. 2 akapit drugi Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 2 akapit drugi Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0015/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0015/2017),

| A. | mając na uwadze, że Komisja Europejska wynegocjowała z rządem Wysp Cooka nową Umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Wyspami Cooka i protokół wykonawczy do tej umowy, które obowiązują – odpowiednio – przez okres ośmiu i czterech lat; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja Europejska wynegocjowała z rządem Wysp Cooka nową Umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Wyspami Cooka i protokół wykonawczy do tej umowy, które obowiązują – odpowiednio – przez okres ośmiu i czterech lat;

| B. | mając na uwadze, że jest to pierwsza umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Wyspami Cooka, która gwarantuje obecność europejską na wodach wschodniego Pacyfiku, po nieodnowieniu umowy z Kiribati (i wobec braku stosowania umów podpisanych z Mikronezją i Wyspami Salomona); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że jest to pierwsza umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Wyspami Cooka, która gwarantuje obecność europejską na wodach wschodniego Pacyfiku, po nieodnowieniu umowy z Kiribati (i wobec braku stosowania umów podpisanych z Mikronezją i Wyspami Salomona);

| C. | mając na uwadze, że ogólnym celem umowy o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka/protokołu jest zacieśnienie współpracy między Unią Europejską a Wyspami Cooka w dziedzinie rybołówstwa w interesie obydwu stron dzięki stworzeniu ram partnerstwa sprzyjającego zrównoważonej polityce rybołówstwa i zrównoważonemu wykorzystywaniu zasobów rybnych w wyłącznej strefie ekonomicznej Wysp Cooka; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że ogólnym celem umowy o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka/protokołu jest zacieśnienie współpracy między Unią Europejską a Wyspami Cooka w dziedzinie rybołówstwa w interesie obydwu stron dzięki stworzeniu ram partnerstwa sprzyjającego zrównoważonej polityce rybołówstwa i zrównoważonemu wykorzystywaniu zasobów rybnych w wyłącznej strefie ekonomicznej Wysp Cooka;

| D. | mając na uwadze, że nasza obecność w regionie musi służyć promowaniu zrównoważonej polityki rybołówstwa, a także odpowiedzialnej eksploatacji zasobów w celu zagwarantowania właściwego gospodarowania zasobami tuńczyka w Pacyfiku; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że nasza obecność w regionie musi służyć promowaniu zrównoważonej polityki rybołówstwa, a także odpowiedzialnej eksploatacji zasobów w celu zagwarantowania właściwego gospodarowania zasobami tuńczyka w Pacyfiku;

| E. | mając na uwadze, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Wyspami Cooka opiera się na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, z uwzględnieniem zaleceń Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) i w granicach dostępnej nadwyżki; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Wyspami Cooka opiera się na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, z uwzględnieniem zaleceń Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) i w granicach dostępnej nadwyżki;

| F. | mając na uwadze, że obecne trudności z nadzorem i kontrolą sprawiają, że nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (NNN) stanowią trudny do rozwiązania problem ze względu na rozproszenie geograficzne i rozproszenie zasobów; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że obecne trudności z nadzorem i kontrolą sprawiają, że nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (NNN) stanowią trudny do rozwiązania problem ze względu na rozproszenie geograficzne i rozproszenie zasobów;

| G. | mając na uwadze, że w regionie Zachodniego i Środkowego Pacyfiku połowy prowadzą różne statki państw członkowskich UE oraz że wygasły pozostałe umowy o rybołówstwie obejmujące ww. region; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w regionie Zachodniego i Środkowego Pacyfiku połowy prowadzą różne statki państw członkowskich UE oraz że wygasły pozostałe umowy o rybołówstwie obejmujące ww. region;

| H. | mając na uwadze zobowiązanie do nieprzyznawania innym flotom pozaeuropejskim bardziej korzystnych warunków niż warunki przewidziane w umowie, a także mając na uwadze, że umowa ta zawiera klauzulę Kotonu dotyczącą praw człowieka, zasad demokratycznych i państwa prawa; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze zobowiązanie do nieprzyznawania innym flotom pozaeuropejskim bardziej korzystnych warunków niż warunki przewidziane w umowie, a także mając na uwadze, że umowa ta zawiera klauzulę Kotonu dotyczącą praw człowieka, zasad demokratycznych i państwa prawa;

| I. | mając na uwadze, że celem umowy o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka jest sprzyjanie bardziej efektywnemu i zrównoważonemu rozwojowi sektora rybołówstwa oraz powiązanych z nim gałęzi przemysłu i działalności gospodarczej na archipelagu zgodnie z celami krajowej polityki Wysp Cooka w dziedzinie rybołówstwa, zwłaszcza w zakresie wsparcia dla badań naukowych i rybołówstwa łodziowego, dla zwiększenia wyładunku w lokalnych portach, dla poprawy możliwości monitorowania, kontroli i nadzorowania działalności połowowej oraz dla zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN), a także zgodnie z ramami celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że celem umowy o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka jest sprzyjanie bardziej efektywnemu i zrównoważonemu rozwojowi sektora rybołówstwa oraz powiązanych z nim gałęzi przemysłu i działalności gospodarczej na archipelagu zgodnie z celami krajowej polityki Wysp Cooka w dziedzinie rybołówstwa, zwłaszcza w zakresie wsparcia dla badań naukowych i rybołówstwa łodziowego, dla zwiększenia wyładunku w lokalnych portach, dla poprawy możliwości monitorowania, kontroli i nadzorowania działalności połowowej oraz dla zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN), a także zgodnie z ramami celów zrównoważonego rozwoju;

| J. | mając na uwadze, że środki przeznaczone na wsparcie rozwoju polityki rybołówstwa Wysp Cooka, wahające się między 47,6 % a 50 % całkowitych przekazanych środków, stanowią znaczny wkład, jeśli chodzi o wartości procentowe; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że środki przeznaczone na wsparcie rozwoju polityki rybołówstwa Wysp Cooka, wahające się między 47,6 % a 50 % całkowitych przekazanych środków, stanowią znaczny wkład, jeśli chodzi o wartości procentowe;

| K. | mając na uwadze, że od 2012 r. zasoby opastuna zmniejszają się, w związku, z czym WCPFC wprowadziła środki zarządzania, które mają być ponownie negocjowane w 2017 r., oraz mając na uwadze, że w 2015 r. połowy okrężnicą zmniejszyły się o 26 % w stosunku do 2014 r.; mając jednak na uwadze, że wody Wysp Cooka uważa się za „sanktuarium rekinów”, mimo iż należy zaznaczyć, że nie chodzi tu o gatunek docelowy dla floty europejskiej dokonującej połowów w tych wodach na mocy nowej umowy; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że od 2012 r. zasoby opastuna zmniejszają się, w związku, z czym WCPFC wprowadziła środki zarządzania, które mają być ponownie negocjowane w 2017 r., oraz mając na uwadze, że w 2015 r. połowy okrężnicą zmniejszyły się o 26 % w stosunku do 2014 r.; mając jednak na uwadze, że wody Wysp Cooka uważa się za „sanktuarium rekinów”, mimo iż należy zaznaczyć, że nie chodzi tu o gatunek docelowy dla floty europejskiej dokonującej połowów w tych wodach na mocy nowej umowy;

| L. | mając na uwadze, że unijne taklowce zazwyczaj dokonywały połowów w cieplejszych wodach na południe od Wysp Cooka; mając na uwadze wymogi rozporządzenia w sprawie ochrony rekinów występujących w wodach Wysp Cooka; mając na uwadze, że przeprowadzono ocenę ex ante, w wyniku której nie stwierdzono, aby unijne taklowce miały być w przyszłości zainteresowane prowadzeniem działalności połowowej na obszarze w.s.e. Wysp Cooka; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że unijne taklowce zazwyczaj dokonywały połowów w cieplejszych wodach na południe od Wysp Cooka; mając na uwadze wymogi rozporządzenia w sprawie ochrony rekinów występujących w wodach Wysp Cooka; mając na uwadze, że przeprowadzono ocenę ex ante, w wyniku której nie stwierdzono, aby unijne taklowce miały być w przyszłości zainteresowane prowadzeniem działalności połowowej na obszarze w.s.e. Wysp Cooka;

| M. | mając na uwadze, że Wyspy Cooka są w dużym stopniu zależne od przywozu żywności; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Wyspy Cooka są w dużym stopniu zależne od przywozu żywności;

| 1. | mając na uwadze, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka musi skutecznie promować zrównoważone rybołówstwo na wodach Wysp Cooka za pośrednictwem odpowiedniego wsparcia sektorowego ze strony UE oraz sprzyjać realizacji dwóch jednakowo ważnych celów: (1) zapewniać statkom Unii Europejskiej uprawnienia do połowów w obszarze połowowym Wysp Cooka w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe i z należytym uwzględnieniem środków ochrony i zarządzania określonych przez WCPFC w granicach dostępnej nadwyżki, która zostanie obliczona przy uwzględnieniu całkowitego rozwoju zdolności połowowej tego kraju; oraz (2) sprzyjać współpracy między UE a Wyspami Cooka z myślą o zrównoważonej polityce rybołówstwa i odpowiedzialnej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym Wysp Cooka, a także przyczyniać się do zrównoważonego rozwoju sektora rybołówstwa Wysp Cooka dzięki współpracy gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej z poszanowaniem suwerennych wyborów dokonywanych przez ten kraj w odniesieniu do przedmiotowego rozwoju; |
| --- | --- |

1.

| 2. | odnotowuje wnioski zapisane w sprawozdaniu z oceny ex ante umowy o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka i jej protokołu z czerwca 2013 r., zgodnie z którymi wcześniejsze umowy w sprawie połowów/protokoły zawierane w regionie (Kiribati, Wyspy Salomona) nie przyczyniły się w sposób znaczący do rozwoju lokalnych sektorów rybołówstwa, zwłaszcza w odniesieniu do wspólnych inicjatyw w zakresie przedsiębiorczości (przy wspólnych inwestycjach) oraz do rozwoju lokalnych możliwości przetwórstwa ryb; uważa, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka powinna w miarę możliwości przyczyniać się do rozwoju lokalnego sektora rybołówstwa przez zapewnienie dostatecznej podaży produktów rybołówstwa koniecznych do zaspokojenia zapotrzebowania krajowego, przy jednoczesnej realizacji uzgodnionych celów nowej generacji umów w sprawie rybołówstwa zawieranych przez UE oraz umów w ramach celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

2.

| 3. | ubolewa, że inne kraje tego regionu nie zawarły umów o partnerstwie z UE i otwierają swoje strefy połowowe dla innych krajów i regionów świata stosujących czasem praktyki połowowe, które nie uwzględniają dostępnych zasobów, zamiast wybrać umowę z UE sprzyjającą zrównoważonemu rybołówstwu i zapewniającą wsparcie sektorowe; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie zobowiązania Wysp Cooka do podawania do publicznej wiadomości istnienia wszelkich umów upoważniających zagraniczne floty do połowów na wodach należących do tego państwa, lecz wyraża ubolewanie w związku z brakiem szczegółowych ustaleń dotyczących ogólnych nakładów połowowych, co stanowiło wymóg zapisany w niektórych innych umowach zawartych przez UE; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że przy wdrażaniu i ewentualnych przeglądach lub przedłużeniu umowy o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka i jej protokołu należy wziąć pod uwagę strategię władz Wysp Cooka w dziedzinie rozwoju sektora rybołówstwa tego kraju i przestrzegać jej ze szczególnym uwzględnieniem:






  — | wkładu w zwiększanie potencjału w zakresie monitorowania, kontroli i nadzorowania zasobów rybnych Wysp Cooka oraz działalności rybackiej prowadzonej na wodach tego kraju, ze szczególnym naciskiem na zwalczanie połowów NNN; |
| --- | --- | --- |

5.

—

wkładu w zwiększanie potencjału w zakresie monitorowania, kontroli i nadzorowania zasobów rybnych Wysp Cooka oraz działalności rybackiej prowadzonej na wodach tego kraju, ze szczególnym naciskiem na zwalczanie połowów NNN;

| — | poprawy dostępnej wiedzy naukowej na temat stanu lokalnych ekosystemów morskich i zasobów rybnych występujących w wodach Wysp Cooka; |
| --- | --- |

—

poprawy dostępnej wiedzy naukowej na temat stanu lokalnych ekosystemów morskich i zasobów rybnych występujących w wodach Wysp Cooka;

| — | konkretnego wsparcia dla rozwoju łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i lokalnych społeczności przez zwiększenie ich wkładu w gospodarkę lokalną, przyczynianie się do poprawy bezpieczeństwa na pokładzie i podnoszenia dochodu rybaków oraz przez wspieranie rozwoju lokalnej infrastruktury przetwórczej i wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa zarówno w celu zaopatrywania rynku wewnętrznego, jak i na eksport; |
| --- | --- |

—

konkretnego wsparcia dla rozwoju łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i lokalnych społeczności przez zwiększenie ich wkładu w gospodarkę lokalną, przyczynianie się do poprawy bezpieczeństwa na pokładzie i podnoszenia dochodu rybaków oraz przez wspieranie rozwoju lokalnej infrastruktury przetwórczej i wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa zarówno w celu zaopatrywania rynku wewnętrznego, jak i na eksport;

| 6. | uważa, że aby przyczyniać się do zrównoważonego rozwoju kraju partnerskiego, ważne jest wspieranie rozwoju sektorowego, gdyż tym samym umożliwia się danemu krajowi zwiększanie zdolności w zakresie autonomii technicznej, doskonalenie strategii rozwoju oraz zapewnienie suwerenności; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa, że możliwości zatrudniania lokalnych marynarzy na statkach UE w ramach umów o partnerstwie odpowiadają normom międzynarodowym; przypomina o konieczności przestrzegania zasad MOP i promowania ratyfikacji konwencji MOP nr 188, przy jednoczesnym poszanowaniu ogólnych zasad wolności stowarzyszania się i rokowań zbiorowych pracowników oraz zasady niedyskryminowania w zakresie zatrudnienia i pracy; mając jednak na uwadze, że w obliczu braku wykwalifikowanych marynarzy do pracy na tuńczykowcach władze Wysp Cooka nie przedstawiły żadnego wniosku o przyjęcie na pokład we flocie europejskiej; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów UE-Wyspy Cooka i protokół do niej muszą przyczyniać się do umocnienia dwustronnej współpracy w dziedzinie zwalczania nielegalnego rybołówstwa oraz dostarczyć Wyspom Cooka środków do finansowania programów nadzoru, a także uważa, że należy wesprzeć środki służące zwalczaniu połowów NNN w wyłącznej strefie ekonomicznej Wysp Cooka, w tym przez usprawnione monitorowanie, kontrolę i nadzór, dzięki wykorzystaniu w tym celu satelitarnego systemu monitorowania statków, dzienników połowowych, inspekcji oraz dzięki wprowadzaniu w życie decyzji podejmowanych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa; |
| --- | --- |

8.

| 9. | uważa za pożądane zwiększenie ilości i dokładności informacji na temat wszystkich połowów (docelowych i przyłowów) i – bardziej ogólnie – na temat stanu ochrony zasobów rybnych, aby móc lepiej ocenić – z udziałem stowarzyszeń rybaków – wpływ umowy na ekosystem morski i na społeczności rybackie; wzywa Komisję do wspierania regularnego i przejrzystego działania organów nadzorujących stosowanie umowy oraz do umocnienia ocen naukowych przeprowadzanych przez WCPFC; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje w związku z tym do Komisji o rozważenie zastosowania zasady ostrożności do przepisów wspólnej polityki rybołówstwa oraz o przeanalizowanie stosowania pływających urządzeń do sztucznej koncentracji ryb na tym obszarze i ich wpływu na ekosystem tuńczyka oraz o przedstawienie na podstawie wyciągniętych przez nią wniosków propozycji ich stosowania; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Komisję Europejską do terminowego informowania Parlamentu o przyszłych posiedzeniach wspólnej komisji oraz do przekazania Parlamentowi protokołów posiedzeń i wniosków wspólnej komisji, o której mowa w art. 6 umowy, i wieloletniego programu sektorowego, o którym mowa w art. 3 protokołu, oraz odnośnych ocen rocznych, co ułatwi udział przedstawicieli Parlamentu Europejskiego jako obserwatorów w posiedzeniach wspólnej komisji oraz będzie sprzyjało uczestnictwu społeczności rybackich Wysp Cooka; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa Komisję i Radę, aby w ramach przysługujących im kompetencji bezzwłocznie i w pełni informowały Parlament na wszystkich etapach procedury związanych z protokołem i jego ewentualnym przedłużeniem zgodnie z art. 13 ust. 2 TUE oraz art. 218 ust. 10 TFUE; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich i Wysp Cooka. |
| --- | --- |

13.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0019.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/52 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/52

---

P8_TA(2017)0021

Kontrola rejestru i skład grup ekspertów Komisji

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji (2015/2319(INI))

(2018/C 252/06)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając decyzję Komisji z dnia 30 maja 2016 r. ustanawiającą przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji (C(2016)3301), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 30 maja 2016 r. ustanawiającą przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji (C(2016)3301),

| — | uwzględniając komunikat Komisji dla Komisji – Ramy dla grup ekspertów Komisji: przepisy przekrojowe i rejestr publiczny (C(2016)3300), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji dla Komisji – Ramy dla grup ekspertów Komisji: przepisy przekrojowe i rejestr publiczny (C(2016)3300),

| — | uwzględniając Porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze (2),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Prawnej i Komisji Budżetowej (A8-0002/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Prawnej i Komisji Budżetowej (A8-0002/2017),

| A. | mając na uwadze, że wyraził obawy w odniesieniu do funkcjonowania poprzednich ram dotyczących grup ekspertów Komisji z listopada 2010 r. (3), które zostały opracowane w celu wprowadzenia istotnych nowych rozwiązań operacyjnych, aby zwiększyć przejrzystość i usprawnić koordynację prac międzyinstytucjonalnych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wyraził obawy w odniesieniu do funkcjonowania poprzednich ram dotyczących grup ekspertów Komisji z listopada 2010 r. (3), które zostały opracowane w celu wprowadzenia istotnych nowych rozwiązań operacyjnych, aby zwiększyć przejrzystość i usprawnić koordynację prac międzyinstytucjonalnych;

| B. | mając zwłaszcza na uwadze, że w związku z brakiem przejrzystości i równowagi w składzie pewnej liczby grup ekspertów oraz w związku z potrzebą zapewnienia odpowiedniej równowagi w składzie grup ekspertów pod względem wiedzy fachowej i reprezentowanych poglądów Komisja Budżetowa przyjęła rezerwy budżetowe w 2011 r. i 2014 r. oraz zażądała przeprowadzenia reformy tych grup, ale żądanie to nie zostało dotychczas zaakceptowane; |
| --- | --- |

B.

mając zwłaszcza na uwadze, że w związku z brakiem przejrzystości i równowagi w składzie pewnej liczby grup ekspertów oraz w związku z potrzebą zapewnienia odpowiedniej równowagi w składzie grup ekspertów pod względem wiedzy fachowej i reprezentowanych poglądów Komisja Budżetowa przyjęła rezerwy budżetowe w 2011 r. i 2014 r. oraz zażądała przeprowadzenia reformy tych grup, ale żądanie to nie zostało dotychczas zaakceptowane;

| C. | mając na uwadze, że w niedawnym badaniu, które zleciła wspomniana komisja, stwierdzono powszechny brak przejrzystości oraz brak równowagi w składzie niektórych grup ekspertów (4); |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w niedawnym badaniu, które zleciła wspomniana komisja, stwierdzono powszechny brak przejrzystości oraz brak równowagi w składzie niektórych grup ekspertów (4);

| D. | mając na uwadze, że zrównoważony skład i przejrzystość są kluczowymi warunkami wstępnymi do tego, aby wiedza fachowa właściwie odzwierciedlała potrzeby w zakresie działań regulacyjnych oraz aby zwiększyć legitymację tej wiedzy fachowej i działań regulacyjnych w oczach obywateli europejskich; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zrównoważony skład i przejrzystość są kluczowymi warunkami wstępnymi do tego, aby wiedza fachowa właściwie odzwierciedlała potrzeby w zakresie działań regulacyjnych oraz aby zwiększyć legitymację tej wiedzy fachowej i działań regulacyjnych w oczach obywateli europejskich;

| E. | mając na uwadze, że w swoim strategicznym dochodzeniu (5) Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich wydała zalecenie dotyczące składu grup ekspertów Komisji, kładąc szczególny nacisk na konieczność zapewnienia większej przejrzystości w tych grupach; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w swoim strategicznym dochodzeniu (5) Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich wydała zalecenie dotyczące składu grup ekspertów Komisji, kładąc szczególny nacisk na konieczność zapewnienia większej przejrzystości w tych grupach;

| F. | mając na uwadze, że przed podjęciem decyzji Komisja nawiązała kontakt z przedstawicielami Parlamentu i z Europejską Rzecznik Praw Obywatelskich; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że przed podjęciem decyzji Komisja nawiązała kontakt z przedstawicielami Parlamentu i z Europejską Rzecznik Praw Obywatelskich;

| G. | mając na uwadze, że Komisja przedstawiła Parlamentowi dokument roboczy służb Komisji w odpowiedzi na zalecenia zawarte w dokumencie roboczym sprawozdawcy Komisji Kontroli Budżetowej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Komisja przedstawiła Parlamentowi dokument roboczy służb Komisji w odpowiedzi na zalecenia zawarte w dokumencie roboczym sprawozdawcy Komisji Kontroli Budżetowej;

| H. | mając niestety na uwadze, że niezależnie od tego ani dokument roboczy służb Komisji, ani decyzja Komisji nie zawiera odpowiedzi na wszystkie obawy zgłoszone przez Parlament; |
| --- | --- |

H.

mając niestety na uwadze, że niezależnie od tego ani dokument roboczy służb Komisji, ani decyzja Komisji nie zawiera odpowiedzi na wszystkie obawy zgłoszone przez Parlament;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji z dnia 30 maja 2016 r. ustanawiającą przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji, ale ubolewa nad tym, że Komisja nie zorganizowała pełnych konsultacji społecznych, choć wiele organizacji pozarządowych wyraziło zainteresowanie takimi konsultacjami; podkreśla znaczenie stymulowania form zaangażowania przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych w kluczowych obszarach, takich jak przejrzystość i działanie instytucji europejskich; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca uwagę, że przyjęte nowe przepisy przekrojowe wydają się rozwiewać wiele obaw wyrażonych wcześniej przez Parlament, zwłaszcza jeśli chodzi o konieczność publikowania publicznych zaproszeń do składania wniosków przy doborze członków grup ekspertów oraz o przegląd rejestru grup ekspertów Komisji i zapewnienie synergii między tym rejestrem a rejestrem Komisji i Parlamentu służącym przejrzystości, a także jeśli chodzi o zasady dotyczące konieczności unikania konfliktów interesów, zwłaszcza w odniesieniu do ekspertów powołanych do działania w imieniu własnym; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca uwagę, że przejrzystość i koordynacja działań międzyinstytucjonalnych mają wyjątkowe znaczenie, gdyż pozwalają zapewnić właściwą równowagę z punktu widzenia wiedzy fachowej i opinii reprezentowanych w składzie grup ekspertów, aby usprawnić ich działalność; wyraża zatem zadowolenie, że proces doboru ekspertów odbywa się teraz publicznie; w związku z tym podkreśla, że praktyczne doświadczenie i kwalifikacje ekspertów muszą być oczywiste; jest zdania, że cały proces doboru ekspertów powinien gwarantować wysoki poziom przejrzystości oraz spełniać jaśniejsze i zwięźlejsze kryteria, przy szczególnym uwzględnieniu praktycznego doświadczenia kandydatów, ich kwalifikacji akademickich oraz ewentualnych konfliktów interesów; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że powiązano już rejestr grup ekspertów Komisji z rejestrem służącym przejrzystości, co pozwoli na zwiększenie przejrzystości; |
| --- | --- |

4.

| 5. | ubolewa, że próba przeprowadzenia konsultacji publicznych w sprawie wprowadzenia nowych przepisów zakończyła się niepowodzeniem; apeluje do Komisji, by działała w sposób przejrzysty i odpowiadała przed obywatelami UE; |
| --- | --- |

5.

| 6. | przypomina, że brak przejrzystości negatywnie wpływa na zaufanie obywateli UE do instytucji UE; uważa, że skuteczna reforma systemu grup ekspertów Komisji, oparta na jasnych zasadach przejrzystości i zrównoważonym składzie, poprawi dostępność i wiarygodność danych, a zatem pomoże zwiększyć zaufanie obywateli do UE; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że nowe przepisy powinny mieć ścisłe i równe zastosowanie do wszystkich grup ekspertów, niezależnie od ich nazwy (a zatem do grup specjalnych, wysokiego szczebla czy innych grup „nadzwyczajnych”, a także grup formalnych i nieformalnych), w których skład wchodzą nie tylko przedstawiciele państw członkowskich i które nie podlegają jedynie przepisom decyzji Komisji 98/500/WE z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim; ponownie zaznacza, że nowe przepisy muszą zapewniać wyważoną reprezentację dzięki udziałowi przedstawicieli wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

7.

| 8. | jest zdania, że Komisja powinna poczynić postępy na drodze ku bardziej wyważonemu składowi grup ekspertów; ubolewa jednak, że nie rozróżnia się jeszcze wyraźnie gospodarczych od niegospodarczych grup interesu, aby zagwarantować najwyższy stopień przejrzystości i równowagi; podkreśla w związku z tym, że Komisja powinna wyraźnie określać w publicznym zaproszeniu do składania wniosków, jak definiuje wyważony skład i jakie interesy jej zdaniem powinny być reprezentowane przy ustanawianiu grup ekspertów; w związku z tym uważa, że ważne jest zaangażowanie Parlamentu i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, aby określić to rozróżnienie w sposób bardziej wyważony; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję, aby przy tworzeniu nowych grup ekspertów lub zmienianiu składu istniejących grup wyraźnie określała w publicznym zaproszeniu do składania wniosków, jak definiuje wyważony skład i jakie interesy mają być reprezentowane oraz dlaczego, a także aby uzasadniała przy ustanawianiu grup ekspertów każde ewentualne odejście od wyważonego składu zdefiniowanego wcześniej; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina w tym kontekście i w odniesieniu do pkt 34–45 wyżej wspomnianej opinii Rzecznik Praw Obywatelskich, że choć Komisja jeszcze formalnie nie zdefiniowała pojęcia równowagi, nie może się ono opierać na obliczeniu arytmetycznym, lecz powinno raczej być wynikiem wysiłków podjętych na rzecz dopilnowania, by członkowie grupy ekspertów posiadali, jako zespół, niezbędną fachową wiedzę techniczną i reprezentowali na tyle różnorodne stanowiska, by pozwalało im to na wypełnienie mandatu ich grupy; uważa, że koncepcja równowagi powinna zatem być rozumiana jako powiązana z konkretnym mandatem każdej grupy ekspertów; uważa, że wśród kryteriów oceny tego, czy skład danej grupy jest wyważony, powinny znaleźć się: zadania grupy, niezbędna techniczna wiedza fachowa, zainteresowane strony, których dana kwestia dotyczy w największym stopniu, organizacja grup zainteresowanych stron, a także odpowiednie proporcje między interesami o charakterze ekonomicznym i nieekonomicznym; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zwraca się do Komisji o niezwłoczne zbadanie, czy konieczny jest nowy mechanizm rozpatrywania skarg na wypadek zakwestionowania definicji wyważonego składu przez zainteresowane strony, czy też obowiązujące ustalenia są odpowiednie, a także wnosi, aby Parlament został włączony w funkcjonowanie tego mechanizmu kontroli; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przypomina, że w przeszłości Komisja nie zawsze mogła znaleźć wystarczająco dużo ekspertów reprezentujących MŚP, konsumentów, związki zawodowe czy inne organizacje ogólnego interesu publicznego i że wynikało to często z kosztów związanych albo z uzyskaniem urlopu, albo – na przykład w przypadku MŚP – ze znalezieniem zastępstwa na czas poświęcony na pracę w grupie ekspertów (koszty te dalej zwane będą „kosztami alternatywnymi”); |
| --- | --- |

12.

| 13. | zwraca się zatem do Komisji o zbadanie sposobów na ułatwienie uczestnictwa niewystarczająco reprezentowanych organizacji lub grup społecznych w grupach ekspertów i zachęcenie ich do uczestnictwa w tych grupach przez m.in. przeprowadzenie w sposób skuteczny i sprawiedliwy oceny przepisów dotyczących zwrotu kosztów, w tym ewentualnych sposobów na pokrywanie wydatków z tytułu wszelkich takich kosztów alternatywnych, przy jednoczesnym należytym poszanowaniu zasady proporcjonalności; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zwraca się do Komisji o rozważenie opracowania systemu dodatków wspierających niewystarczająco reprezentowane grupy w zdobywaniu wiedzy fachowej koniecznej do w pełni efektywnego uczestnictwa w grupach ekspertów; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję do umożliwienia europejskim organizacjom pozarządowym wysyłania do grup ekspertów przedstawicieli ich krajowych organizacji członkowskich, o ile będą miały wyraźny mandat organizacji europejskich; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Komisję do dopilnowania, by – nawet w sytuacji, gdy pomimo specjalnych ustaleń nie jest możliwe znalezienie wystarczającej liczby ekspertów reprezentujących wszystkie odnośne interesy – dana grupa ekspertów podejmowała wszystkie odpowiednie działania, stosując na przykład procedury ważenia głosów, aby zagwarantować, że jej końcowe sprawozdania rzeczywiście reprezentują wszystkie odnośne interesy w wyważony sposób; |
| --- | --- |

16.

| 17. | przypomina, że Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich i Parlament zaleciły Komisji upublicznianie porządków obrad, dokumentów bazowych, protokołów posiedzeń oraz obrad grup ekspertów, chyba że członkowie grupy zadecydują większością kwalifikowaną głosów, że konkretne posiedzenie lub jego część powinny być tajne, a także ubolewa nad tym, że Komisja upiera się przy systemie, w którym posiedzenia pozostają tajne, chyba że członkowie grup ekspertów zadecydują zwykłą większością głosów, że obrady należy upublicznić; uważa, że konieczne jest wdrożenie jak największej przejrzystości, i wzywa Komisję do upublicznienia posiedzeń i protokołów posiedzeń; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że należy przyznać użytkownikom dostęp do szeregu dokumentów (porządków obrad, dokumentów referencyjnych, różnego rodzaju sprawozdań) w celu zapewnienia skutecznego monitorowania przez zainteresowane strony; ponadto jest zdania, że strona internetowa rejestru grup ekspertów – ewentualnie za pośrednictwem linków do innych odnośnych stron – powinna stanowić jeden z instrumentów lub mechanizmów wykorzystywanych do pozyskiwania stale aktualizowanych informacji na temat rozwoju sytuacji politycznej, co zapewni wysoki poziom przejrzystości; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zwraca się do Komisji o niezwłoczne opracowanie – w porozumieniu z zainteresowanymi stronami, w tym z Parlamentem – specjalnych wytycznych wyjaśniających, jak interpretuje ona postanowienie, zgodnie z którym protokoły grup ekspertów powinny być wnikliwe i kompletne, zwłaszcza gdy posiedzenia nie są publiczne, a także wzywa Komisję do zapewnienia w tym względzie maksymalnej możliwej przejrzystości, w tym do publikowania porządków obrad, dokumentów bazowych, wyników głosowania oraz szczegółowych protokołów posiedzeń, łącznie ze zdaniami odrębnymi, zgodnie z zaleceniem Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina, że – oprócz ekspertów powołanych do działania we własnym imieniu – również członkowie grup wywodzący się z uniwersytetów, instytutów badawczych, kancelarii prawnych, europejskich i pozaeuropejskich ośrodków analitycznych i firm doradczych mogą znaleźć się w sytuacji konfliktu interesów, a także domaga się, by Komisja wyjaśniła, jak unika konfliktów interesów w przypadku tych konkretnych kategorii ekspertów; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa Komisję, by zapewniła – na podstawie istniejących pozytywnych przykładów – systematyczne wdrażanie udoskonalonych przepisów przekrojowych za pomocą centralnego nadzoru nad ich wdrażaniem i by nie przekazywała tego zadania poszczególnym dyrekcjom generalnym; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zwraca się do Komisji o przeznaczenie wystarczających zasobów zwłaszcza na działania związane z rejestrem poprzez opracowanie innowacyjnych i szczególne skutecznych metod, aby mógł być aktualizowany i nie zawierał żadnych błędów rzeczowych lub pominięć oraz umożliwiał eksport danych w formacie nadającym się do odczytu maszynowego; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zauważa, że Komisja oświadczyła, iż wszystkie dyrekcje generalne będą musiały wdrożyć nowe ramy dla grup ekspertów Komisji do końca 2016 r., a także wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi sprawozdania z wdrożenia i oceny najpóźniej rok po przyjęciu decyzji, tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r.; zwraca się do Komisji o dopilnowanie, by w ramach usystematyzowanego dialogu z Parlamentem już w ciągu najbliższych sześciu miesięcy mogła zostać przedstawiona pierwsza ustna prezentacja sprawozdania; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla ponadto, że przygotowując i opracowując akty delegowane i wykonawcze oraz sporządzając wytyczne strategiczne, Komisja musi dbać o to, aby wszystkie dokumenty, w tym również projekty aktów, były przekazywane Parlamentowi i Radzie w tym samym czasie co ekspertom państw członkowskich, zgodnie z postanowieniami porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. dotyczącego lepszego stanowienia prawa; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

25.

---

(1)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(2)  Dz.U. L 246 z 14.9.2016, s. 27.

(3)  C(2010)7649 z 10 listopada 2010 r.

(4)  Departament Tematyczny D ds. Budżetu, Skład grup ekspertów Komisji oraz status rejestru grup ekspertów, 2015 r.

(5)  OI/6/2014/NF.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/56 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/56

---

P8_TA(2017)0022

Rola demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. Rola demaskatorów w ochronie interesów finansowych UE (2016/2055(INI))

(2018/C 252/07)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 325, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 325,

| — | uwzględniając art. 22a, 22b i 22c regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 22a, 22b i 22c regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (1),

| — | uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykającą dochodzenie z inicjatywy własnej OI/1/2014/PMC w sprawie zgłaszania przypadków naruszenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykającą dochodzenie z inicjatywy własnej OI/1/2014/PMC w sprawie zgłaszania przypadków naruszenia,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943, z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic handlowych) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943, z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic handlowych) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (2),

| — | uwzględniając art. 9 Cywilnoprawnej konwencji Rady Europy o korupcji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 9 Cywilnoprawnej konwencji Rady Europy o korupcji,

| — | uwzględniając art. 22 lit. a) Karnoprawnej konwencji Rady Europy o korupcji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 22 lit. a) Karnoprawnej konwencji Rady Europy o korupcji,

| — | uwzględniając zalecenie Rady Europy CM/Rec(2014)7 w sprawie ochrony demaskatorów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady Europy CM/Rec(2014)7 w sprawie ochrony demaskatorów,

| — | uwzględniając art. 8, 13 i 33 Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 8, 13 i 33 Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji,

| — | uwzględniając zasadę 4 zalecenia OECD w sprawie poprawy etyki w administracji publicznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasadę 4 zalecenia OECD w sprawie poprawy etyki w administracji publicznej,

| — | uwzględniając dochodzenie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 2 marca 2015 r. oraz jego apel do instytucji UE o przyjęcie niezbędnych przepisów dotyczących informowania o nieprawidłowościach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dochodzenie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 2 marca 2015 r. oraz jego apel do instytucji UE o przyjęcie niezbędnych przepisów dotyczących informowania o nieprawidłowościach,

| — | uwzględniając publikację OECD pt. „Zobowiązanie do skutecznej ochrony demaskatorów”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając publikację OECD pt. „Zobowiązanie do skutecznej ochrony demaskatorów”,

| — | uwzględniając decyzję Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Guja przeciwko Mołdawii, wniosek nr 14277/04 z dnia 12 lutego 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Guja przeciwko Mołdawii, wniosek nr 14277/04 z dnia 12 lutego 2008 r.,

| — | uwzględniając art. 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0004/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych (A8-0004/2017),

| A. | mając na uwadze, że w kontekście procedury udzielania absolutorium Parlament musi mieć możliwie jak najwięcej informacji dotyczących wszelkich takich nieprawidłowości; mając na uwadze, że w przypadkach nieprawidłowości wewnątrz instytucji Parlament ma prawo do pełnego dostępu do informacji, tak aby mógł przeprowadzić procedurę udzielania absolutorium przy pełnej znajomości faktów; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w kontekście procedury udzielania absolutorium Parlament musi mieć możliwie jak najwięcej informacji dotyczących wszelkich takich nieprawidłowości; mając na uwadze, że w przypadkach nieprawidłowości wewnątrz instytucji Parlament ma prawo do pełnego dostępu do informacji, tak aby mógł przeprowadzić procedurę udzielania absolutorium przy pełnej znajomości faktów;

| B. | mając na uwadze, że Europejski Trybunał Obrachunkowy przedstawia Parlamentowi doskonałą podstawę dla badań, lecz nie może samodzielnie objąć wszystkich poszczególnych wydatków; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Europejski Trybunał Obrachunkowy przedstawia Parlamentowi doskonałą podstawę dla badań, lecz nie może samodzielnie objąć wszystkich poszczególnych wydatków;

| C. | mając na uwadze, że Komisja i inne instytucje UE również przekazują Parlamentowi sprawozdania zawierające informacje na temat wydatków, ale również polegają na oficjalnych mechanizmach sprawozdawczości; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Komisja i inne instytucje UE również przekazują Parlamentowi sprawozdania zawierające informacje na temat wydatków, ale również polegają na oficjalnych mechanizmach sprawozdawczości;

| D. | mając na uwadze, że wiele środków finansowych Unii jest objętych zarządzaniem dzielonym Komisji i państw członkowskich, co utrudnia Komisji składanie sprawozdań o nieprawidłowościach dotyczących poszczególnych projektów; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wiele środków finansowych Unii jest objętych zarządzaniem dzielonym Komisji i państw członkowskich, co utrudnia Komisji składanie sprawozdań o nieprawidłowościach dotyczących poszczególnych projektów;

| E. | mając na uwadze, że Parlament regularnie otrzymuje informacje od obywateli i organizacji pozarządowych o nieprawidłowościach dotyczących poszczególnych projektów finansowanych w całości lub w części z budżetu Unii; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Parlament regularnie otrzymuje informacje od obywateli i organizacji pozarządowych o nieprawidłowościach dotyczących poszczególnych projektów finansowanych w całości lub w części z budżetu Unii;

| F. | mając na uwadze, że demaskatorzy odgrywają ważną rolę w zapobieganiu nieprawidłowościom oraz wykrywaniu i zgłaszaniu ich w odniesieniu do wydatków z budżetu UE, a także w rozpoznawaniu i publikowaniu przypadków korupcji; mając na uwadze, że należy ustanowić i promować wspierającą europejskie dobro publiczne kulturę zaufania, w której urzędnicy i inni pracownicy UE, jak i społeczeństwo, czują się chronieni przez praktyki dobrego zarządzania, oraz która udowadniałaby, że instytucje UE wspierają i chronią ewentualnych demaskatorów nieprawidłowości oraz zachęcają ich do działania; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że demaskatorzy odgrywają ważną rolę w zapobieganiu nieprawidłowościom oraz wykrywaniu i zgłaszaniu ich w odniesieniu do wydatków z budżetu UE, a także w rozpoznawaniu i publikowaniu przypadków korupcji; mając na uwadze, że należy ustanowić i promować wspierającą europejskie dobro publiczne kulturę zaufania, w której urzędnicy i inni pracownicy UE, jak i społeczeństwo, czują się chronieni przez praktyki dobrego zarządzania, oraz która udowadniałaby, że instytucje UE wspierają i chronią ewentualnych demaskatorów nieprawidłowości oraz zachęcają ich do działania;

| G. | w tym celu trzeba koniecznie pilnie stworzyć horyzontalne ramy prawne, które będą określać prawa i obowiązki oraz chronić demaskatorów w całej Unii i w jej instytucjach (ochrona anonimowości, wsparcie prawne, psychologiczne i, w razie konieczności, finansowe, dostęp do różnych kanałów informacji, szybkie mechanizmy działania itp.); |
| --- | --- |

G.

w tym celu trzeba koniecznie pilnie stworzyć horyzontalne ramy prawne, które będą określać prawa i obowiązki oraz chronić demaskatorów w całej Unii i w jej instytucjach (ochrona anonimowości, wsparcie prawne, psychologiczne i, w razie konieczności, finansowe, dostęp do różnych kanałów informacji, szybkie mechanizmy działania itp.);

| H. | mając na uwadze, że większość państw członkowskich UE ratyfikowała Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, która nakłada obowiązek zapewnienia odpowiedniej i skutecznej ochrony demaskatorów; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że większość państw członkowskich UE ratyfikowała Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, która nakłada obowiązek zapewnienia odpowiedniej i skutecznej ochrony demaskatorów;

| I. | mając na uwadze, że informowanie o nieprawidłowościach stanowi podstawowe źródło informacji w walce ze zorganizowaną przestępczością oraz śledzeniu korupcji w sektorze publicznym; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że informowanie o nieprawidłowościach stanowi podstawowe źródło informacji w walce ze zorganizowaną przestępczością oraz śledzeniu korupcji w sektorze publicznym;

| J. | mając na uwadze, że demaskatorzy odgrywają szczególnie ważną rolę, jeżeli chodzi o wykrywanie i zgłaszanie przypadków korupcji i nadużyć finansowych, gdyż strony bezpośrednio zaangażowane w te działania przestępcze będą aktywnie dążyć do ukrywania ich przed wszelkimi mechanizmami sprawozdawczości; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że demaskatorzy odgrywają szczególnie ważną rolę, jeżeli chodzi o wykrywanie i zgłaszanie przypadków korupcji i nadużyć finansowych, gdyż strony bezpośrednio zaangażowane w te działania przestępcze będą aktywnie dążyć do ukrywania ich przed wszelkimi mechanizmami sprawozdawczości;

| K. | mając na uwadze, że informowanie o nieprawidłowościach w oparciu o zasady przejrzystości i uczciwości, ma zasadnicze znaczenie; ochrona demaskatorów powinna być gwarantowana prawnie i wzmacniana w całej Unii Europejskiej, jednak tylko wtedy, kiedy celem działań jest ochrona interesu publicznego w dobrej wierze zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że informowanie o nieprawidłowościach w oparciu o zasady przejrzystości i uczciwości, ma zasadnicze znaczenie; ochrona demaskatorów powinna być gwarantowana prawnie i wzmacniana w całej Unii Europejskiej, jednak tylko wtedy, kiedy celem działań jest ochrona interesu publicznego w dobrej wierze zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka;

| L. | mając na uwadze, że władze nie powinny ograniczać zdolności demaskatorów i dziennikarzy do dokumentowania i ujawniania nielegalnych, bezprawnych i szkodliwych praktyk, jeżeli priorytetem jest ujawnianie tych informacji w dobrej wierze i w interesie publicznym; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że władze nie powinny ograniczać zdolności demaskatorów i dziennikarzy do dokumentowania i ujawniania nielegalnych, bezprawnych i szkodliwych praktyk, jeżeli priorytetem jest ujawnianie tych informacji w dobrej wierze i w interesie publicznym;

| M. | mając na uwadze, że wszystkie instytucje UE zostały zobowiązane począwszy od 1 stycznia 2014 r. do wprowadzenia wewnętrznych zasad ochrony demaskatorów będących pracownikami instytucji UE, zgodnie z art. 22a, 22b i 22c regulaminu pracowniczego, a grupa robocza międzyinstytucjonalnego komitetu przygotowawczego w sprawach dotyczących regulaminu pracowniczego zajmująca się ochroną demaskatorów nie zakończyła jeszcze prac; mając na uwadze, że w swoich pracach grupa ta powinna poświęcić uwagę sytuacji demaskatorom, których sytuacja w instytucjach uległa pogorszeniu, w celu ustanowienia praktyki w oparciu o doświadczenia z przeszłości; mając na uwadze, że te normy wewnętrzne muszą uwzględniać hierarchię, a także cechy szczególne różnych kategorii statutowych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wszystkie instytucje UE zostały zobowiązane począwszy od 1 stycznia 2014 r. do wprowadzenia wewnętrznych zasad ochrony demaskatorów będących pracownikami instytucji UE, zgodnie z art. 22a, 22b i 22c regulaminu pracowniczego, a grupa robocza międzyinstytucjonalnego komitetu przygotowawczego w sprawach dotyczących regulaminu pracowniczego zajmująca się ochroną demaskatorów nie zakończyła jeszcze prac; mając na uwadze, że w swoich pracach grupa ta powinna poświęcić uwagę sytuacji demaskatorom, których sytuacja w instytucjach uległa pogorszeniu, w celu ustanowienia praktyki w oparciu o doświadczenia z przeszłości; mając na uwadze, że te normy wewnętrzne muszą uwzględniać hierarchię, a także cechy szczególne różnych kategorii statutowych;

| N. | mając na uwadze, że ochrona demaskatorów na szczeblu państw członkowskich nie została wdrożona we wszystkich państwach członkowskich ani nie została zharmonizowana, co oznacza, że nawet gdy interesy finansowe Unii Europejskiej są zagrożone, udostępnianie Parlamentowi informacji o nieprawidłowościach może okazać się ryzykowne dla demaskatorów pod względem osobistym i zawodowym; mając na uwadze, że to właśnie strach przed konsekwencjami wynikającymi z braku ochrony oraz przekonanie, że nie zostaną podjęte żadne działania, sprawiają, że w wielu przypadkach nie dochodzi do zgłoszenia nieprawidłowości ze szkodą dla interesów finansowych Unii; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że ochrona demaskatorów na szczeblu państw członkowskich nie została wdrożona we wszystkich państwach członkowskich ani nie została zharmonizowana, co oznacza, że nawet gdy interesy finansowe Unii Europejskiej są zagrożone, udostępnianie Parlamentowi informacji o nieprawidłowościach może okazać się ryzykowne dla demaskatorów pod względem osobistym i zawodowym; mając na uwadze, że to właśnie strach przed konsekwencjami wynikającymi z braku ochrony oraz przekonanie, że nie zostaną podjęte żadne działania, sprawiają, że w wielu przypadkach nie dochodzi do zgłoszenia nieprawidłowości ze szkodą dla interesów finansowych Unii;

| O. | mając na uwadze, że należy zapewnić stosowanie odpowiednich kar w przypadku wszelkich form środków odwetowych podejmowanych wobec demaskatorów; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że należy zapewnić stosowanie odpowiednich kar w przypadku wszelkich form środków odwetowych podejmowanych wobec demaskatorów;

| P. | mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 23 października 2013 r. Parlament Europejski wezwał Komisję do przedstawienia do końca 2013 r. wniosku ustawodawczego ustanawiającego skuteczny i kompleksowy europejski program ochrony demaskatorów w sektorze publicznym i prywatnym w celu ochrony tych, którzy wykryją nieefektywne zarządzanie i nieprawidłowości i zgłaszają przypadki krajowej i transgranicznej korupcji związane z interesami finansowymi UE; mając na uwadze ponadto, że wezwał państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniego i skutecznego systemu ochrony demaskatorów; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 23 października 2013 r. Parlament Europejski wezwał Komisję do przedstawienia do końca 2013 r. wniosku ustawodawczego ustanawiającego skuteczny i kompleksowy europejski program ochrony demaskatorów w sektorze publicznym i prywatnym w celu ochrony tych, którzy wykryją nieefektywne zarządzanie i nieprawidłowości i zgłaszają przypadki krajowej i transgranicznej korupcji związane z interesami finansowymi UE; mając na uwadze ponadto, że wezwał państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniego i skutecznego systemu ochrony demaskatorów;

| Q. | mając na uwadze, że prawodawca UE przewidział już ochronę demaskatorów w instrumentach sektorowych, takich jak dyrektywa 2013/30/UE w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku, dyrektywa (UE) 2015/849 w sprawie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz rozporządzenie (UE) nr 376/2014 w sprawie zgłaszania zdarzeń; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że prawodawca UE przewidział już ochronę demaskatorów w instrumentach sektorowych, takich jak dyrektywa 2013/30/UE w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku, dyrektywa (UE) 2015/849 w sprawie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz rozporządzenie (UE) nr 376/2014 w sprawie zgłaszania zdarzeń;

| R. | mając na uwadze, że ochrona demaskatorów w Unii stała się jeszcze pilniejsza, ponieważ dyrektywa w sprawie ochrony tajemnicy handlowej ogranicza prawa demaskatorów i w związku z tym może mieć niezamierzony zniechęcający wpływ na tych, którzy chcą zgłosić nieprawidłowości w kontekście finansowania unijnego, z których skorzystały poszczególne przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że ochrona demaskatorów w Unii stała się jeszcze pilniejsza, ponieważ dyrektywa w sprawie ochrony tajemnicy handlowej ogranicza prawa demaskatorów i w związku z tym może mieć niezamierzony zniechęcający wpływ na tych, którzy chcą zgłosić nieprawidłowości w kontekście finansowania unijnego, z których skorzystały poszczególne przedsiębiorstwa;

| S. | mając na uwadze, że organizacje międzynarodowe, takie jak Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju(OECD) i Rada Europy, podjęły już ważne prace i opracowały zalecenia w zakresie ochrony demaskatorów; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że organizacje międzynarodowe, takie jak Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju(OECD) i Rada Europy, podjęły już ważne prace i opracowały zalecenia w zakresie ochrony demaskatorów;

| T. | mając na uwadze, że według OECD ponad 1/3 organizacji dysponujących mechanizmem sprawozdawczym nie posiadała pisemnej strategii ochrony osób zgłaszających przypadki działań odwetowych lub nie wiedziała o istnieniu takiej strategii; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że według OECD ponad 1/3 organizacji dysponujących mechanizmem sprawozdawczym nie posiadała pisemnej strategii ochrony osób zgłaszających przypadki działań odwetowych lub nie wiedziała o istnieniu takiej strategii;

| U. | mając na uwadze, że organizacje pozarządowe, takie jak Transparency International, Whistleblowing International Network etc., również opracowały międzynarodowe zasady dotyczące demaskatorów, które powinny służyć jako źródło inspiracji dla inicjatyw UE w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że organizacje pozarządowe, takie jak Transparency International, Whistleblowing International Network etc., również opracowały międzynarodowe zasady dotyczące demaskatorów, które powinny służyć jako źródło inspiracji dla inicjatyw UE w tej dziedzinie;

| V. | mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich posiada jasne uprawnienia w zakresie badania skarg obywateli UE na niewłaściwe administrowanie w instytucjach UE, jednak sam w sobie nie odgrywa żadnej roli w ochronie demaskatorów w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich posiada jasne uprawnienia w zakresie badania skarg obywateli UE na niewłaściwe administrowanie w instytucjach UE, jednak sam w sobie nie odgrywa żadnej roli w ochronie demaskatorów w państwach członkowskich;

| W. | mając na uwadze, że w aktualnej wersji Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2014 r., wprowadzono szereg przepisów dotyczących informowania o nieprawidłowościach; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że w aktualnej wersji Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2014 r., wprowadzono szereg przepisów dotyczących informowania o nieprawidłowościach;

| X. | mając na uwadze, że ochrona demaskatorów ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania dobra publicznego i interesów finansowych Unii oraz dla promowania kultury rozliczalności i uczciwości w instytucjach publicznych i prywatnych; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że ochrona demaskatorów ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania dobra publicznego i interesów finansowych Unii oraz dla promowania kultury rozliczalności i uczciwości w instytucjach publicznych i prywatnych;

| Y. | mając na uwadze, że w wielu jurysdykcjach, a zwłaszcza w sektorze prywatnym, pracownicy podlegają obowiązkowi zachowania poufności pewnych informacji, co oznacza, że demaskatorzy mogą spotkać się z działaniami dyscyplinarnymi w przypadku zgłaszania nieprawidłowości poza swoją organizacją; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że w wielu jurysdykcjach, a zwłaszcza w sektorze prywatnym, pracownicy podlegają obowiązkowi zachowania poufności pewnych informacji, co oznacza, że demaskatorzy mogą spotkać się z działaniami dyscyplinarnymi w przypadku zgłaszania nieprawidłowości poza swoją organizacją;

| 1. | ubolewa, że do tej pory Komisja nie przedstawiła żadnych wniosków ustawodawczych mających na celu ustanowienie minimalnego poziomu ochrony europejskich demaskatorów; |
| --- | --- |

1.

| 2. | nalega na Komisję, by bezzwłocznie przedstawiła wniosek ustawodawczy przewidujący skuteczny i kompleksowy europejski program ochrony demaskatorów obejmujący mechanizmy dla przedsiębiorstw, organów publicznych i organizacji niekomercyjnych oraz, w szczególności, wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego przed końcem bieżącego roku dotyczącego ochrony demaskatorów w ramach niezbędnych środków w dziedzinie zapobiegania i zwalczania nadużyć finansowych naruszających interesy finansowe Unii, w celu zapewnienia skutecznej i równoważnej ochrony w państwach członkowskich oraz we wszystkich unijnych instytucjach, organach, urzędach i agencjach; |
| --- | --- |

2.

| 3. | utrzymuje, że demaskatorzy odgrywają zasadniczą rolę w pomaganiu państwom członkowskim oraz instytucjom i organom Unii Europejskiej w zapobieganiu naruszeniom zasady uczciwości i nadużywaniu władzy oraz eliminacji tych zjawisk, które mogłyby prowadzić do pogwałcenia lub zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa publicznego, integralności finansowej, gospodarki, praw człowieka, środowiska i rządów prawa na szczeblu europejskim i krajowym, zwiększenia bezrobocia, ograniczenia lub zakłócenia uczciwej konkurencji oraz podważenia zaufania obywateli do demokratycznych instytucji i procesów; w związku z tym podkreśla, że demaskatorzy w znaczący sposób przyczyniają się do poprawy jakości demokracji i zaufania do instytucji publicznych, gdyż sprawiają, że odpowiadają one bezpośrednio przed obywatelami, i czynią je przejrzystszymi; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zauważa, że zarówno demaskatorzy, jak i organ publiczny lub instytucja publiczna, których dotyczą ich doniesienia, powinni korzystać z ochrony prawnej zagwarantowanej w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i przepisach prawa krajowego; |
| --- | --- |

4.

| 5. | przypomina, że państwa członkowskie, jako pierwsi odbiorcy środków unijnych, mają obowiązek kontrolowania zgodności z prawem wydatkowania tych środków; |
| --- | --- |

5.

| 6. | odnotowuje, że jedynie kilka państw członkowskich wprowadziło wystarczająco zaawansowane systemy ochrony demaskatorów; wzywa te państwa członkowskie, które jeszcze nie przyjęły w swoim prawie krajowym przepisów dotyczących ochrony demaskatorów, by jak najszybciej to uczyniły; |
| --- | --- |

6.

| 7. | apeluje do państw członkowskich o egzekwowanie skutecznych przepisów antykorupcyjnych i poprawne wdrażanie unijnych i międzynarodowych norm i wytycznych w sprawie ochrony demaskatorów w swoich przepisach krajowych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | ubolewa, że wiele państw członkowskich jeszcze nie wprowadziło szczegółowych przepisów w sprawie ochrony demaskatorów, pomimo zasadniczej potrzeby ochrony demaskatorów w zapobieganiu korupcji i walce z nią oraz pomimo faktu, że ochronę demaskatorów zaleca art. 33 Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że sygnalizowanie nieprawidłowości odnoszących się do interesów finansowych Unii to ujawnianie lub zgłaszanie nieprawidłowości, w tym, ale nie wyłącznie, korupcji, oszustw, konfliktów interesów, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, prania pieniędzy, przenikania przestępczości zorganizowanej, a także działań służących ukrywaniu takich nieprawidłowości; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że konieczne jest wspieranie kultury etycznej sprzyjającej temu, aby demaskatorzy nie padli ofiarą działań odwetowych lub stanęli w obliczu konfliktów wewnętrznych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przypomina, że demaskator powinien informować o nieprawidłowościach mających wpływ na interesy finansowe UE, a także, że demaskatorzy powinni nieustannie współpracować z właściwymi organami UE, dzieląc się informacjami; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przypomina, że demaskatorzy często mają lepszy dostęp do informacji szczególnie chronionych niż osoby z zewnątrz i w związku z tym mogą doświadczać poważnych konsekwencji dotyczących ich kariery zawodowej lub ryzykować bezpieczeństwo osobiste chronione na mocy art. 6 Karty praw podstawowych UE; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że definicja sygnalizowania nieprawidłowości obejmuje ochronę osób, które ujawniają informacje z uzasadnionego przekonania, że informacje są prawdziwe w momencie ich udostępnienia, łącznie z tymi, którzy przekazali nieprawdziwe informacje w niezamierzonym błędzie; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla rolę dziennikarstwa śledczego oraz wzywa Komisję do zapewnienia w swoim wniosku dziennikarzom śledczym ochrony równoważnej ochronie demaskatorów; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wyraża potrzebę ustanowienia niezależnej instytucji do celów gromadzenia informacji, pełniącej rolę doradczą i będącej punktem odniesienia w UE, z biurami w państwach członkowskich, która to instytucja posiadałaby wystarczające zasoby budżetowe, odpowiednie uprawnienia i właściwych specjalistów, aby pomóc demaskatorom wewnętrznym i zewnętrznym w wykorzystaniu odpowiednich kanałów ujawniania informacji o możliwych nieprawidłowościach naruszających interesy finansowe Unii, przy jednoczesnym zachowaniu poufności oraz oferowaniu koniecznego wsparcia i porady; na pierwszym etapie praca tej instytucji polegałaby w głównej mierze na rzetelnej weryfikacji otrzymywanych informacji; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa instytucje UE, by we współpracy z wszystkimi odnośnymi organami krajowymi wprowadziły i podejmowały wszelkie konieczne środki służące ochronie poufności źródeł informacji w celu zapobieżenia jakimkolwiek działaniom dyskryminacyjnym lub groźbom; |
| --- | --- |

16.

| 17. | przyjmuje z zadowoleniem decyzję Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich z 2014 r. o wszczęciu dochodzenia z własnej inicjatywy w sprawie ochrony demaskatorów w odniesieniu do instytucji Unii, a także bardzo pozytywne skutki, jakie to dochodzenie wywarło; wzywa te instytucje i pozostałe organy UE, które jeszcze tego nie zrobiły, do bezzwłocznego wdrożenia wytycznych wydanych po zamknięciu dochodzenia; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa instytucje UE do zwiększania świadomości na temat poważnych obaw bezbronnych demaskatorów; w związku z tym wzywa Komisję do przedstawienia kompleksowego planu działania w tym zakresie; |
| --- | --- |

18.

| 19. | domaga się powołania specjalnego działu w Parlamencie ze strukturą raportowania i specjalną infrastrukturą (np. infolinią, stroną internetową, punktami kontaktowymi) w celu otrzymywania informacji od demaskatorów w odniesieniu do finansowych interesów Unii, który to dział zapewniłoby im także poradę i pomoc w ochronie przed wszelkimi ewentualnymi środkami odwetowymi, dopóki nie zostanie powołana niezależna instytucja UE, o której mowa w pkt 4; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa to utworzenia strony internetowej służącej składaniu skarg; podkreśla, że strona taka powinna być dostępna publicznie i zapewniać anonimowość danych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa Komisję do zapewnienia jasnych ram prawnych, gwarantujących osobom ujawniającym nielegalne lub nieetyczne działania ochronę przed odwetem lub prześladowaniem; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wzywa Komisję do przedstawienia konkretnych wniosków dotyczących pełnej ochrony osób ujawniających niezgodności i nieprawidłowości oraz do opracowania kompleksowego planu mającego na celu powstrzymanie transferu mienia do państw niebędących członkami UE, które chronią anonimowość nieuczciwych obywateli; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zauważa, że należy zadbać o to, by mechanizmy sprawozdawcze były dostępne, pewne i bezpieczne, a zgłoszenia demaskatorów profesjonalnie zbadane; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa Komisję, a także Prokuraturę Europejską w ramach jej mandatu po ustanowieniu, do ustanowienia skutecznych kanałów komunikacji między zainteresowanymi stronami oraz do utworzenia również procedury przyjmowania i ochrony demaskatorów, którzy dostarczają informacji o nieprawidłowościach dotyczących interesów finansowych Unii, oraz do ustanowienia wspólnego protokołu postępowania dla demaskatorów; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zwraca się do wszystkich instytucji i organów Unii o podjęcie niezbędnych działań w celu zagwarantowania uznania i uszanowania demaskatorów we wszystkich sprawach, które ich dotyczą lub dotyczyły i które zostały uznane za takie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oraz wskazuje, że powinno mieć to zastosowanie z mocą wsteczną; wzywa je również do publicznego i dokładnego przekazywania odnośnych wyroków całej instytucji; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich o zgłaszanie Parlamentowi wszelkich informacji otrzymanych od demaskatorów dotyczących naruszenia interesów finansowych Unii i do zawarcia w rocznych sprawozdaniach z działalności rozdziału poświęconego zgłoszeniom i działaniom następczym; wzywa do działań na szczeblu Parlamentu w celu określenia prawdziwość informacji, tak aby podejmować odpowiednie działania; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa Komisję do prowadzenia konsultacji publicznych w celu zasięgnięcia opinii zainteresowanych stron na temat mechanizmów sprawozdawczych oraz potencjalnych uchybień w procedurach na szczeblu krajowym; wyniki konsultacji publicznych będą stanowić wartościowy wkład dla Komisji podczas opracowywania przyszłego wniosku w sprawie informowania o nieprawidłowościach; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zwraca się do niezależnego organu UE, a do momentu jego ustanowienia, do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) o opracowanie i opublikowanie rocznego sprawozdania na temat oceny ochrony demaskatorów w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

28.

| 29. | ponadto zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o włączenie do jego rocznych sprawozdań specjalnej sekcji dotyczącej roli demaskatorów w ochronie interesów finansowych Unii; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zwraca się do agencji UE o opracowanie pisemnej strategii ochrony osób zgłaszających przypadki działań odwetowych; |
| --- | --- |

30.

| 31. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Parlament, Komisja, Rada Unii Europejskiej, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Europejski Trybunał Obrachunkowy, Europejska Służba Działań Zewnętrznych, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Regionów, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych wprowadzili przepisy wewnętrzne chroniące demaskatorów, zgodnie z art. 22a, 22b i 22c regulaminu pracowniczego; wzywa wszystkie instytucje do zadbania o to, by przyjęte przez nie przepisy wewnętrzne dotyczące demaskatorów były solidne i kompleksowe; |
| --- | --- |

31.

| 32. | zachęca państwa członkowskie do opracowania danych, punktów odniesienia i wskaźników odnoszących się do strategii dotyczących demaskatorów w sektorze publicznym i prywatnym; |
| --- | --- |

32.

| 33. | przypomina, że dyrektywa wykonawcza Komisji 2015/2392 ustanawia procedury dotyczące zgłaszania, wymogi w zakresie przechowywania zapisów oraz środki ochrony dla demaskatorów; podkreśla znaczenie zagwarantowania, aby demaskatorzy mogli zgłaszać naruszenia w sposób poufny, a ich anonimowość była prawidłowo i w pełni chroniona, również w środowisku cyfrowym, niemniej ubolewa, że jest to jeden z nielicznych aktów ustawodawstwa sektorowego zawierających przepisy dotyczące demaskatorów; |
| --- | --- |

33.

| 34. | zachęca Komisję do zbadania najlepszych praktyk w ramach programów ochrony demaskatorów, które są już wdrażane w innych państwach świata; zwraca uwagę na fakt, że niektóre istniejące programy oferują demaskatorom nagrody finansowe (jak np. procent od zarządzonych sankcji); uważa, że choć wymaga to uważnego zarządzania w celu uniknięcia potencjalnych nadużyć, to takie nagrody mogłyby zapewniać istotne źródło dochodów osobom, które w wyniku swoich działań demaskatorskich straciły pracę; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zwraca się do państw członkowskich o odstąpienie od penalizacji działań demaskatorów ujawniających informacje o nielegalnych lub nieprawidłowych działaniach szkodzących interesom finansowym UE; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

36.

---

(1)  Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 89.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2016, s. 1.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/62 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/62

---

P8_TA(2017)0026

Przegląd Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przeglądu Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju (2016/2094(INI))

(2018/C 252/08)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju z grudnia 2005 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju z grudnia 2005 r. (1),

| — | uwzględniając partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju (2) i wspólne stanowisko UE na drugie posiedzenie wysokiego szczebla w ramach globalnego partnerstwa w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju w Nairobi (w dniach 28 listopada – 1 grudnia 2016 r.) (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju (2) i wspólne stanowisko UE na drugie posiedzenie wysokiego szczebla w ramach globalnego partnerstwa w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju w Nairobi (w dniach 28 listopada – 1 grudnia 2016 r.) (3),

| — | uwzględniając dokument końcowy czwartego Forum Wysokiego Szczebla w sprawie Skuteczności Pomocy z grudnia 2011 r., które zainicjowało globalne partnerstwo w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument końcowy czwartego Forum Wysokiego Szczebla w sprawie Skuteczności Pomocy z grudnia 2011 r., które zainicjowało globalne partnerstwo w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju,

| — | uwzględniając program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 pt. „Przekształcamy nasz świat: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, przyjęty dnia 25 września 2015 r. na szczycie ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju w Nowym Jorku (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 pt. „Przekształcamy nasz świat: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, przyjęty dnia 25 września 2015 r. na szczycie ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju w Nowym Jorku (4),

| — | uwzględniając plan działania z Addis Abeby w sprawie finansowania rozwoju (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania z Addis Abeby w sprawie finansowania rozwoju (5),

| — | uwzględniając deklarację z Dili z dnia 10 kwietnia 2010 r., która dotyczy zaprowadzania pokoju i budowania państwowości, a także „Nowy ład na rzecz państw niestabilnych” zainicjowany w dniu 30 listopada 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Dili z dnia 10 kwietnia 2010 r., która dotyczy zaprowadzania pokoju i budowania państwowości, a także „Nowy ład na rzecz państw niestabilnych” zainicjowany w dniu 30 listopada 2011 r.,

| — | uwzględniając porozumienie paryskie (COP 21) w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, przyjęte w dniu 12 grudnia 2015 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie paryskie (COP 21) w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, przyjęte w dniu 12 grudnia 2015 r. (6),

| — | uwzględniając komunikat Komisji pt. „Zwiększanie wpływu unijnej polityki rozwoju: program działań na rzecz zmian” (COM(2011)0637), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Zwiększanie wpływu unijnej polityki rozwoju: program działań na rzecz zmian” (COM(2011)0637),

| — | uwzględniając światowy szczyt humanitarny zorganizowany w dniach 23–24 maja 2016 r. w Stambule oraz podjęte na nim zobowiązania do działania (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając światowy szczyt humanitarny zorganizowany w dniach 23–24 maja 2016 r. w Stambule oraz podjęte na nim zobowiązania do działania (7),

| — | uwzględniając nowy program dotyczący miast, przyjęty na konferencji Narodów Zjednoczonych dotyczącej mieszkalnictwa i zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (Habitat III), która odbyła się w dniach 17–20 października 2016 r. w Quito w Ekwadorze (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając nowy program dotyczący miast, przyjęty na konferencji Narodów Zjednoczonych dotyczącej mieszkalnictwa i zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (Habitat III), która odbyła się w dniach 17–20 października 2016 r. w Quito w Ekwadorze (8),

| — | uwzględniając sprawozdanie OECD/UNDP z postępów za 2014 r. pt. „W trosce o większą skuteczność współpracy na rzecz rozwoju” (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie OECD/UNDP z postępów za 2014 r. pt. „W trosce o większą skuteczność współpracy na rzecz rozwoju” (9),

| — | uwzględniając art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dotyczący współpracy na rzecz rozwoju, zgodnie z którym „polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają i wzmacniają się wzajemnie” i w którym ograniczenie i likwidację ubóstwa określa się jako główny cel polityki UE na rzecz rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dotyczący współpracy na rzecz rozwoju, zgodnie z którym „polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają i wzmacniają się wzajemnie” i w którym ograniczenie i likwidację ubóstwa określa się jako główny cel polityki UE na rzecz rozwoju,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z października 2012 r. dotyczące korzeni demokracji i zrównoważonego rozwoju oraz współpracy Europy ze społeczeństwem obywatelskim w dziedzinie stosunków zewnętrznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z października 2012 r. dotyczące korzeni demokracji i zrównoważonego rozwoju oraz współpracy Europy ze społeczeństwem obywatelskim w dziedzinie stosunków zewnętrznych,

| — | uwzględniając Unijny kodeks postępowania w sprawie komplementarności i podziału pracy w ramach polityki na rzecz rozwoju (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Unijny kodeks postępowania w sprawie komplementarności i podziału pracy w ramach polityki na rzecz rozwoju (10),

| — | uwzględniając konkluzje Rady UE z dnia 19 maja 2014 r. w sprawie podejścia do współpracy na rzecz rozwoju, które jest oparte na prawach i obejmuje wszystkie prawa człowieka (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady UE z dnia 19 maja 2014 r. w sprawie podejścia do współpracy na rzecz rozwoju, które jest oparte na prawach i obejmuje wszystkie prawa człowieka (11),

| — | uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, opublikowaną w czerwcu 2016 r. (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, opublikowaną w czerwcu 2016 r. (12),

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, podpisaną i ratyfikowaną przez UE w 2011 r., oraz uwagi końcowe ONZ dotyczące jej wdrożenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, podpisaną i ratyfikowaną przez UE w 2011 r., oraz uwagi końcowe ONZ dotyczące jej wdrożenia,

| — | uwzględniając komunikat Komisji pt. „Handel z korzyścią dla wszystkich. W kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej” (COM(2015)0497), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Handel z korzyścią dla wszystkich. W kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej” (COM(2015)0497),

| — | uwzględniając Unijny plan działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju (2016–2020) oraz Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji (2015–2019), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Unijny plan działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju (2016–2020) oraz Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji (2015–2019),

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje, w szczególności rezolucję z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego wspólnej deklaracji Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki Wspólnoty Europejskiej na rzecz rozwoju – „Europejski konsensus” (13), rezolucję z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie zwiększenia skuteczności polityki rozwojowej UE (14), rezolucję z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie koordynacji darczyńców UE w zakresie pomocy rozwojowej (15), rezolucję z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie UE i globalnych ram rozwoju po roku 2015 (16), rezolucję z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie finansowania rozwoju (17), rezolucję z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie unikania zobowiązań podatkowych i uchylania się od opodatkowania jako wyzwań dla zarządzania, ochrony socjalnej i rozwoju w krajach rozwijających się (18), rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie sektora prywatnego i rozwoju (19), rezolucję z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie działań następczych i przeglądu programu działań do roku 2030 (20), rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie sprawozdania UE za rok 2015 w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju (21) oraz rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie podniesienia skuteczności współpracy na rzecz rozwoju (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje, w szczególności rezolucję z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego wspólnej deklaracji Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki Wspólnoty Europejskiej na rzecz rozwoju – „Europejski konsensus” (13), rezolucję z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie zwiększenia skuteczności polityki rozwojowej UE (14), rezolucję z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie koordynacji darczyńców UE w zakresie pomocy rozwojowej (15), rezolucję z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie UE i globalnych ram rozwoju po roku 2015 (16), rezolucję z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie finansowania rozwoju (17), rezolucję z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie unikania zobowiązań podatkowych i uchylania się od opodatkowania jako wyzwań dla zarządzania, ochrony socjalnej i rozwoju w krajach rozwijających się (18), rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie sektora prywatnego i rozwoju (19), rezolucję z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie działań następczych i przeglądu programu działań do roku 2030 (20), rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie sprawozdania UE za rok 2015 w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju (21) oraz rezolucję z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie podniesienia skuteczności współpracy na rzecz rozwoju (22),

| — | uwzględniając wspólny dokument roboczy w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020”) (SWD(2015)0182) oraz konkluzje Rady z dnia 26 października 2015 r., w których zatwierdzono odnośny plan działania w sprawie równości płci na lata 2016–2020, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument roboczy w sprawie równości płci i wzmocnienia pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020”) (SWD(2015)0182) oraz konkluzje Rady z dnia 26 października 2015 r., w których zatwierdzono odnośny plan działania w sprawie równości płci na lata 2016–2020,

| — | uwzględniając nowe ramy na rzecz równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE (2016–2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając nowe ramy na rzecz równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet: odmiana losu dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE (2016–2020),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie nowej, perspektywicznej i innowacyjnej przyszłej strategii w dziedzinie handlu i inwestycji (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie nowej, perspektywicznej i innowacyjnej przyszłej strategii w dziedzinie handlu i inwestycji (23),

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka i jej cztery podstawowe zasady: niedyskryminacji (art. 2), najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka (art. 3), prawa do życia, rozwoju i ochrony (art. 6) oraz uczestnictwa (art. 12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka i jej cztery podstawowe zasady: niedyskryminacji (art. 2), najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka (art. 3), prawa do życia, rozwoju i ochrony (art. 6) oraz uczestnictwa (art. 12),

| — | uwzględniając nadchodzące sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Rozwoju w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE (2015/2342(INI)) oraz rezolucji z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie poprawy skuteczności współpracy na rzecz rozwoju (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając nadchodzące sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Rozwoju w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE (2015/2342(INI)) oraz rezolucji z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie poprawy skuteczności współpracy na rzecz rozwoju (24),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A8-0020/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A8-0020/2017),

| A. | mając na uwadze, że przegląd Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju następuje w odpowiednim momencie i jest potrzebny z uwagi na zmienione ramy zewnętrzne, w tym przyjęcie programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz celów zrównoważonego rozwoju, porozumienie paryskie w ramach CO P21 w sprawie zmian klimatu, ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych, plan działania z Addis Abeby w sprawie finansowania rozwoju oraz globalne partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju, nowe lub poważniejsze globalne wyzwania, takie jak zmiana klimatu, kontekst migracji, większe zróżnicowanie krajów rozwijających się mających zróżnicowane i specyficzne potrzeby w zakresie rozwoju, pojawianie się nowych darczyńców i nowych globalnych podmiotów, a także z uwagi na pogarszające się warunki działalności organizacji społeczeństwa obywatelskiego i wewnętrzne zmiany w UE, w tym zmiany wynikające z traktatu lizbońskiego, programu działań na rzecz zmian oraz globalnej strategii na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że przegląd Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju następuje w odpowiednim momencie i jest potrzebny z uwagi na zmienione ramy zewnętrzne, w tym przyjęcie programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz celów zrównoważonego rozwoju, porozumienie paryskie w ramach CO P21 w sprawie zmian klimatu, ramy z Sendai dotyczące ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych, plan działania z Addis Abeby w sprawie finansowania rozwoju oraz globalne partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju, nowe lub poważniejsze globalne wyzwania, takie jak zmiana klimatu, kontekst migracji, większe zróżnicowanie krajów rozwijających się mających zróżnicowane i specyficzne potrzeby w zakresie rozwoju, pojawianie się nowych darczyńców i nowych globalnych podmiotów, a także z uwagi na pogarszające się warunki działalności organizacji społeczeństwa obywatelskiego i wewnętrzne zmiany w UE, w tym zmiany wynikające z traktatu lizbońskiego, programu działań na rzecz zmian oraz globalnej strategii na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej;

| B. | mając na uwadze, że zamysłem powszechnego programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz wzajemnie powiązanych celów w zakresie zrównoważonego rozwoju jest osiągnięcie zrównoważonego rozwoju w granicach poziomów krytycznych dla planety, budowanie partnerstwa ukierunkowanego na ludzi, zapewnienie im podstawowych zasobów takich jak żywność, woda i infrastruktura sanitarna, opieki zdrowotnej, energii, możliwości kształcenia się i zatrudnienia, a także promowanie pokoju, sprawiedliwości i dobrobytu dla wszystkich; mając na uwadze, że należy podejmować działania zgodnie z zasadami odpowiedzialności krajowej i partnerstwa na rzecz rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także kłaść nacisk na wyniki, przejrzystość i odpowiedzialność; mając na uwadze, że podejście zasadzające się na prawach to niezbędny warunek zrównoważonego rozwoju, o czym mowa w rezolucji ONZ nr 41/128, w której prawo do rozwoju określono jako niezbywalne prawo człowieka; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zamysłem powszechnego programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz wzajemnie powiązanych celów w zakresie zrównoważonego rozwoju jest osiągnięcie zrównoważonego rozwoju w granicach poziomów krytycznych dla planety, budowanie partnerstwa ukierunkowanego na ludzi, zapewnienie im podstawowych zasobów takich jak żywność, woda i infrastruktura sanitarna, opieki zdrowotnej, energii, możliwości kształcenia się i zatrudnienia, a także promowanie pokoju, sprawiedliwości i dobrobytu dla wszystkich; mając na uwadze, że należy podejmować działania zgodnie z zasadami odpowiedzialności krajowej i partnerstwa na rzecz rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także kłaść nacisk na wyniki, przejrzystość i odpowiedzialność; mając na uwadze, że podejście zasadzające się na prawach to niezbędny warunek zrównoważonego rozwoju, o czym mowa w rezolucji ONZ nr 41/128, w której prawo do rozwoju określono jako niezbywalne prawo człowieka;

| C. | mając na uwadze art. 208 TFUE, zgodnie z którym polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają i wzmacniają się wzajemnie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze art. 208 TFUE, zgodnie z którym polityka Unii i polityka państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju uzupełniają i wzmacniają się wzajemnie;

| D. | mając na uwadze, że zmiana klimatu jest zjawiskiem wymagającym pilnego działania, gdyż w większym stopniu dotyka kraje ubogie i najbardziej podatne na zagrożenia; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zmiana klimatu jest zjawiskiem wymagającym pilnego działania, gdyż w większym stopniu dotyka kraje ubogie i najbardziej podatne na zagrożenia;

| E. | mając na uwadze, że trzy czwarte osób ubogich na świecie żyje w krajach o średnich dochodach; mając na uwadze, że kraje o średnich dochodach nie stanowią jednolitej grupy, lecz ich potrzeby i stojące przed nimi wyzwania są bardzo zróżnicowane, a zatem unijna współpraca na rzecz rozwoju musi być w wystarczającym stopniu zróżnicowana; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że trzy czwarte osób ubogich na świecie żyje w krajach o średnich dochodach; mając na uwadze, że kraje o średnich dochodach nie stanowią jednolitej grupy, lecz ich potrzeby i stojące przed nimi wyzwania są bardzo zróżnicowane, a zatem unijna współpraca na rzecz rozwoju musi być w wystarczającym stopniu zróżnicowana;

| F. | mając na uwadze, że wynikająca z traktatów spójność polityki na rzecz rozwoju wymaga od UE uwzględniania celów współpracy na rzecz rozwoju w działaniach prowadzonych w innych obszarach polityki, które mogą mieć wpływ na kraje rozwijające się; mając na uwadze, że w związku z tym należy określić i realizować działania w ściśle powiązanych obszarach polityki, takich jak handel, bezpieczeństwo, migracja, pomoc humanitarna i rozwój, aby wzmacniały się one wzajemnie; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wynikająca z traktatów spójność polityki na rzecz rozwoju wymaga od UE uwzględniania celów współpracy na rzecz rozwoju w działaniach prowadzonych w innych obszarach polityki, które mogą mieć wpływ na kraje rozwijające się; mając na uwadze, że w związku z tym należy określić i realizować działania w ściśle powiązanych obszarach polityki, takich jak handel, bezpieczeństwo, migracja, pomoc humanitarna i rozwój, aby wzmacniały się one wzajemnie;

| G. | mając na uwadze, że migracja staje się coraz bardziej palącą kwestią ze względu na przymusowe wysiedlenie ponad 65 milionów osób na całym świecie; mając na uwadze, że znaczna większość uchodźców żyje w krajach rozwijających się; mając na uwadze, że osłabienie struktur państwowych, brak stabilności i wojny, naruszanie praw człowieka, skrajne ubóstwo, a także brak perspektyw to główne przyczyny, dla których ludzie opuszczają swoje domy; mając na uwadze, że w ostatnich latach miliony osób migrowały lub uciekły do UE; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że migracja staje się coraz bardziej palącą kwestią ze względu na przymusowe wysiedlenie ponad 65 milionów osób na całym świecie; mając na uwadze, że znaczna większość uchodźców żyje w krajach rozwijających się; mając na uwadze, że osłabienie struktur państwowych, brak stabilności i wojny, naruszanie praw człowieka, skrajne ubóstwo, a także brak perspektyw to główne przyczyny, dla których ludzie opuszczają swoje domy; mając na uwadze, że w ostatnich latach miliony osób migrowały lub uciekły do UE;

| H. | mając na uwadze, że niektóre niedawne propozycje Komisji można rozumieć jako reorientację polityki rozwoju ze względu na nowe spojrzenie przez pryzmat zarządzania migracją, aby zrealizować, często krótkoterminowe, priorytety UE; mając na uwadze, że pomoc rozwojowa nie powinna być uzależniona od współpracy państw beneficjentów w kwestiach dotyczących migracji; mając na uwadze, że fundusze takie jak kryzysowy fundusz powierniczy UE dla Afryki i unijny plan inwestycji zewnętrznych powołano z myślą o reagowaniu na niedawne kryzysy migracyjne w UE; mając na uwadze, że najważniejszym celem polityki UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju musi być ograniczenie, a w perspektywie długoterminowej likwidacja ubóstwa oraz że podstawą tej polityki muszą być zasady skuteczności rozwoju; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że niektóre niedawne propozycje Komisji można rozumieć jako reorientację polityki rozwoju ze względu na nowe spojrzenie przez pryzmat zarządzania migracją, aby zrealizować, często krótkoterminowe, priorytety UE; mając na uwadze, że pomoc rozwojowa nie powinna być uzależniona od współpracy państw beneficjentów w kwestiach dotyczących migracji; mając na uwadze, że fundusze takie jak kryzysowy fundusz powierniczy UE dla Afryki i unijny plan inwestycji zewnętrznych powołano z myślą o reagowaniu na niedawne kryzysy migracyjne w UE; mając na uwadze, że najważniejszym celem polityki UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju musi być ograniczenie, a w perspektywie długoterminowej likwidacja ubóstwa oraz że podstawą tej polityki muszą być zasady skuteczności rozwoju;

| I. | mając na uwadze, że opieka zdrowotna i kształcenie to główne czynniki umożliwiające zrównoważony rozwój; mając na uwadze, że w związku z tym inwestycje mające na celu zagwarantowanie powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej i kształcenia są wyeksponowane w programie działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 i w celach zrównoważonego rozwoju oraz należy przeznaczyć na nie odpowiednie zasoby, aby powstały pozytywne efekty zewnętrzne w innych sektorach; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że opieka zdrowotna i kształcenie to główne czynniki umożliwiające zrównoważony rozwój; mając na uwadze, że w związku z tym inwestycje mające na celu zagwarantowanie powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej i kształcenia są wyeksponowane w programie działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 i w celach zrównoważonego rozwoju oraz należy przeznaczyć na nie odpowiednie zasoby, aby powstały pozytywne efekty zewnętrzne w innych sektorach;

| J. | mając na uwadze, że MŚP i mikroprzedsiębiorstwa stanowią kościec światowej gospodarki, należą do podstawowych elementów gospodarki w krajach rozwijających się i obok dobrze funkcjonujących sektorów publicznych są kluczowym czynnikiem zwiększającym wzrost gospodarczy, społeczny i kulturalny; mając na uwadze, że MŚP mają często ograniczony dostęp do kapitału, zwłaszcza w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że MŚP i mikroprzedsiębiorstwa stanowią kościec światowej gospodarki, należą do podstawowych elementów gospodarki w krajach rozwijających się i obok dobrze funkcjonujących sektorów publicznych są kluczowym czynnikiem zwiększającym wzrost gospodarczy, społeczny i kulturalny; mając na uwadze, że MŚP mają często ograniczony dostęp do kapitału, zwłaszcza w krajach rozwijających się;

| K. | mając na uwadze, że ponad połowa światowej ludności mieszka obecnie w miastach i przewiduje się, że do 2050 r. wskaźnik ten wyniesie 2/3, przy czym około 90 % rozwoju miast przypada na Afrykę i Azję; mając na uwadze, że tendencja ta uwydatnia konieczność zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich; mając na uwadze, że w wielu krajach rozwijających się bezpieczeństwo w miastach staje się coraz większym wyzwaniem; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że ponad połowa światowej ludności mieszka obecnie w miastach i przewiduje się, że do 2050 r. wskaźnik ten wyniesie 2/3, przy czym około 90 % rozwoju miast przypada na Afrykę i Azję; mając na uwadze, że tendencja ta uwydatnia konieczność zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich; mając na uwadze, że w wielu krajach rozwijających się bezpieczeństwo w miastach staje się coraz większym wyzwaniem;

| L. | mając na uwadze, że oceany mają istotne znaczenie dla różnorodności biologicznej, bezpieczeństwa żywnościowego, energii, miejsc pracy i wzrostu, lecz mając też na uwadze, że zasoby morskie są zagrożone z powodu zmiany klimatu, a także nadmiernej eksploatacji i niezrównoważonego gospodarowania; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że oceany mają istotne znaczenie dla różnorodności biologicznej, bezpieczeństwa żywnościowego, energii, miejsc pracy i wzrostu, lecz mając też na uwadze, że zasoby morskie są zagrożone z powodu zmiany klimatu, a także nadmiernej eksploatacji i niezrównoważonego gospodarowania;

| M. | mając na uwadze, że wylesianie i degradacja lasów przyczyniają się do zubożenia ekosystemów i mają istotny wpływ na zmianę klimatu; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wylesianie i degradacja lasów przyczyniają się do zubożenia ekosystemów i mają istotny wpływ na zmianę klimatu;

| N. | mając na uwadze, że polityka UE w zakresie rozwoju stanowi istotne uzupełnienie polityki państw członkowskich w tej dziedzinie, które powinny skupiać się na obszarach przewagi komparatywnej oraz sposobach wspierania celów unijnej polityki rozwoju w ramach globalnej roli UE jako organizacji; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że polityka UE w zakresie rozwoju stanowi istotne uzupełnienie polityki państw członkowskich w tej dziedzinie, które powinny skupiać się na obszarach przewagi komparatywnej oraz sposobach wspierania celów unijnej polityki rozwoju w ramach globalnej roli UE jako organizacji;

| O. | mając na uwadze, że polityka rozwoju jest kluczowym elementem polityki zewnętrznej UE; mając na uwadze, że Unia jest największym darczyńcą pomocy rozwojowej na świecie i wraz z państwami członkowskimi zapewnia ponad połowę oficjalnej pomocy rozwojowej na świecie; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że polityka rozwoju jest kluczowym elementem polityki zewnętrznej UE; mając na uwadze, że Unia jest największym darczyńcą pomocy rozwojowej na świecie i wraz z państwami członkowskimi zapewnia ponad połowę oficjalnej pomocy rozwojowej na świecie;

| P. | mając na uwadze narastające na całym świecie różnice majątkowe i nierówność dochodów; mając na uwadze, że tendencja ta stwarza ryzyko osłabienia spójności społecznej i zwiększenia dyskryminacji, niestabilności politycznej i niepokojów; mając na uwadze, że mobilizacja krajowych zasobów jest zatem kluczem do wdrożenia programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 i w perspektywie długoterminowej stanowi realną strategię przezwyciężenia zależności od pomocy zagranicznej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze narastające na całym świecie różnice majątkowe i nierówność dochodów; mając na uwadze, że tendencja ta stwarza ryzyko osłabienia spójności społecznej i zwiększenia dyskryminacji, niestabilności politycznej i niepokojów; mając na uwadze, że mobilizacja krajowych zasobów jest zatem kluczem do wdrożenia programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 i w perspektywie długoterminowej stanowi realną strategię przezwyciężenia zależności od pomocy zagranicznej;

| 1. | podkreśla znaczenie Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju dla zapewnienia wspólnego i spójnego stanowiska zarówno na szczeblu UE, jak i poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do celów, wartości, zasad i głównych aspektów współpracy na rzecz rozwoju, łącznie z jego wdrażaniem; uważa, że dorobek konsensusu, a w szczególności jego holistyczne podejście i wyraźny podstawowy cel polegający na zwalczaniu, a w perspektywie długoterminowej wyeliminowaniu ubóstwa musi zostać utrzymany podczas przeglądu konsensusu; uważa ponadto, że celem musi być również walka z nierównością, co uwzględniono w celach zrównoważonego rozwoju; przypomina, że polityka UE i państw członkowskich w zakresie rozwoju powinna się wzajemnie umacniać i uzupełniać; |
| --- | --- |

1.

| 2. | ostrzega przed rozszerzaniem kryteriów oficjalnej pomocy rozwojowej w celu pokrywania wydatków innych niż wydatki bezpośrednio związane z wyżej wymienionymi celami; podkreśla, że celem wszelkich reform oficjalnej pomocy rozwojowej musi być zwiększanie wpływu na rozwój; |
| --- | --- |

2.

| 3. | uznaje znaczenie przejrzystej europejskiej strategii działań zewnętrznych, co wymaga spójności polityki, w szczególności w zakresie pokoju i bezpieczeństwa, migracji, handlu, środowiska i zmiany klimatu, pomocy humanitarnej i współpracy na rzecz rozwoju; ponownie jednak podkreśla, że cele rozwoju stanowią cele same w sobie; przypomina zobowiązanie traktatowe, zapisane w art. 208 TFUE, w myśl którego przy realizacji polityki, która mogłaby mieć wpływ na kraje rozwijające się, Unia bierze pod uwagę cele współpracy na rzecz rozwoju; zdecydowanie podkreśla, że Parlament może przyjąć jedynie silną koncepcję polityki rozwoju zasadzającą się na zobowiązaniach wynikających z TFUE i koncentrującą się głównie na walce z ubóstwem; przypomina zasady działań zewnętrznych UE na podstawie art. 21 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, a mianowicie zasady demokracji, państwa prawnego, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowania godności ludzkiej, równości i solidarności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych i prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zgodnie z traktatem z Lizbony współpracę na rzecz rozwoju opisuje w następujący sposób: walka o GODNOŚĆ poprzez wyeliminowanie UBÓSTWA; |
| --- | --- |

4.

Unijne cele, wartości i zasady na rzecz rozwoju

| 5. | apeluje, aby cele zrównoważonego rozwoju, program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz wymiar gospodarczy, społeczny i środowiskowy zrównoważonego rozwoju przenikały w sposób przekrojowy wszystkie strategie polityczne UE, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, oraz aby stanowiły istotę konsensusu przy uznaniu istotnych wzajemnych połączeń między celami do osiągnięcia a zakładanymi poziomami; apeluje, aby walka z ubóstwem i w perspektywie długoterminowej wyeliminowanie go pozostało nadrzędnym i zasadniczym celem polityki rozwoju UE, skupiającym uwagę na najbardziej zmarginalizowanych grupach i kierującym się zasadą niezaniedbywania żadnego człowieka; podkreśla znaczenie zdefiniowania ubóstwa zgodnie z definicją zawartą w Konsensusie i programie na rzecz zmian oraz w ramach Traktatu z Lizbony; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla powszechny i sprzyjający przekształceniom charakter programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; w związku z tym podkreśla, że kraje rozwinięte i rozwijające się dzielą między sobą odpowiedzialność za osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju oraz że strategia UE dotycząca tych celów musi obejmować spójny zestaw zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych strategii politycznych i zobowiązań oraz pełną gamę instrumentów polityki rozwojowej; |
| --- | --- |

6.

| 7. | nalega, by polityka na rzecz rozwoju z większą konsekwencją odzwierciedlała skupienie uwagi Unii na państwach niestabilnych, bezrobociu ludzi młodych, kobietach i dziewczętach spotykających się z przemocą ze względu na płeć, szkodliwych praktykach oraz osobach znajdujących się w sytuacjach konfliktu, a także przypomina o zobowiązaniu UE do przeznaczania co najmniej 20 % oficjalnej pomocy rozwojowej na włączenie społeczne i rozwój społeczny; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że kształcenie ma kluczowe znaczenie dla rozwijania samowystarczalnych społeczeństw; apeluje o powiązanie wysokiej jakości kształcenia, szkolenia technicznego i zawodowego oraz współpracy z przemysłem jako istotnego warunku wstępnego dla możliwości zatrudnienia ludzi młodych i dostępu do miejsc pracy dla wykwalifikowanych pracowników; uważa, że zwłaszcza rozwiązanie kwestii dostępu do edukacji w sytuacjach nagłych i kryzysowych ma podstawowe znaczenie zarówno dla rozwoju, jak i ochrony dzieci; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że czynniki systemowe, takie jak nierówność płci, bariery polityczne i brak równowagi sił, mają wpływ na zdrowie oraz że zapewnienie sprawiedliwego dostępu do wysokiej jakości usług opieki zdrowotnej, świadczonych przez fachowy, wykwalifikowany i kompetentny personel medyczny, ma zasadnicze znaczenie; podkreśla, że wobec tego w ramach nowego konsensusu należy promować inwestowanie w pracowników medycznych pierwszego kontaktu i wzmacnianie ich pozycji, gdyż odgrywają oni kluczową rolę w zapewnieniu opieki medycznej w regionach oddalonych, ubogich i w niedostatecznym stopniu objętych systemem, a także na obszarach konfliktów; podkreśla, że promowanie badań i rozwoju nowych technologii w zakresie zdrowia, aby stawiać czoła nowym zagrożeniom dla zdrowia, takim jak epidemie i oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, ma zasadnicze znaczenie dla realizacji celów zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa UE do stałego i silnego zaangażowania na rzecz globalnego ładu opartego na zasadach i do jego promowania, w szczególności globalnego partnerstwa na rzecz zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że zwalczanie nierówności wewnątrz państw i pomiędzy nimi, przeciwdziałanie dyskryminacji (w szczególności ze względu na płeć), niesprawiedliwości i konfliktom oraz promowanie pokoju, demokracji uczestniczącej, dobrych rządów, praworządności i praw człowieka, jak również społeczeństw integracyjnych, zrównoważonego wzrostu i problematyki związanej z dostosowaniem się do zmiany klimatu i łagodzeniem jego skutków musi stanowić cel przenikający politykę rozwojową UE; apeluje o całościowe wdrożenie programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz w sposób skoordynowany i spójny z porozumieniem paryskim w sprawie zmiany klimatu, w tym również w odniesieniu do konieczności pilnego wypełnienia luki między tym, co jest potrzebne, aby obniżyć globalne ocieplenie oraz zwiększyć nakłady pracy i finansowanie w związku z działaniami przystosowawczymi; przypomina o zobowiązaniu UE dotyczącym przeznaczenia 20 % środków budżetowych dostępnych w latach 2014–2020 (czyli około 180 mld EUR) na przeciwdziałanie zmianie klimatu, w tym również w ramach unijnej polityki zewnętrznej i polityki współpracy na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że źródłem współpracy na rzecz rozwoju może być włączenie, zaufanie oraz innowacje oparte na respektowaniu przez wszystkich partnerów korzystania z krajowych strategii i ram wyników krajowych; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uznaje szczególną rolę wymiaru dobrych rządów w zrównoważonym rozwoju; wzywa UE do wzmocnienia równowagi między obszarem gospodarczym, społecznym i środowiskowym poprzez wspieranie kompleksowych krajowych strategii zrównoważonego rozwoju oraz odpowiednich mechanizmów i procesów dobrych rządów przy zwróceniu szczególnej uwagi na uczestnictwo społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla znaczenie reform decentralizacyjnych w zakresie administracji i podatków jako środków promowania dobrych rządów na szczeblu lokalnym zgodnie z zasadą pomocniczości; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa do zachęcania krajów partnerskich w ramach unijnej współpracy na rzecz rozwoju do „glokalizacji” celów zrównoważonego rozwoju, w porozumieniu z społeczeństwem obywatelskim na szczeblu krajowym i lokalnym, w celu przełożenia ich na trafne cele na szczeblu krajowym i niższym, wywodzące się z krajowych strategii, programów i budżetów na rzecz rozwoju; wzywa UE i jej państwa członkowskie do zachęcania krajów partnerskich do uwzględnienia głosu zmarginalizowanych społeczności w monitorowaniu celów zrównoważonego rozwoju oraz do promowania konkretnych mechanizmów umożliwiających takie działanie, zgodnie z programem opartym na zasadzie niezaniedbywania żadnego człowieka; |
| --- | --- |

14.

| 15. | apeluje, aby w polityce rozwoju UE w dalszym ciągu przypisywano najwyższą wagę wsparciu dla krajów najsłabiej rozwiniętych, krajów o niskim dochodzie oraz małych rozwijających się państw wyspiarskich, dbając równocześnie o zróżnicowane i specyficzne potrzeby krajów o średnich dochodach, w których żyje większość osób ubogich, zgodnie z planem działania z Addis Abeby oraz przy pełnym poszanowaniu zasady zróżnicowania; wzywa do uwzględnienia aspektu terytorialnego podejścia do rozwoju w celu wzmocnienia samorządów lokalnych i regionalnych oraz skuteczniejszego zwalczania nierówności w poszczególnych krajach; |
| --- | --- |

15.

| 16. | podkreśla znaczenie zasady odpowiedzialności demokratycznej, przyznającej krajom rozwijającym się główną odpowiedzialność za własny rozwój, lecz jednocześnie umożliwiającej parlamentom narodowym i krajowym partiom politycznym, władzom regionalnym i lokalnym, społeczeństwu obywatelskiemu i innym zainteresowanym stronom pełną realizację ich ról wspólnie z rządami krajowymi oraz aktywny udział w procesie podejmowania decyzji; w tym kontekście podkreśla znaczenie zwiększenia odpowiedzialności w górę i w dół, aby lepiej reagować na lokalne potrzeby i wspierać demokratyczną odpowiedzialność obywateli; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa UE do kontynuacji i zwiększenia wsparcia na rzecz budowania zdolności na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także na rzecz procesów decentralizacyjnych w celu wzmocnienia samorządów lokalnych i regionalnych oraz zwiększenia ich przejrzystości i zakresu odpowiedzialności, aby mogły lepiej zaspokajać potrzeby i wymagania swoich obywateli; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zgodnie z zasadą partnerstwa wzywa do współodpowiedzialności za wszystkie wspólne działania i popierania najwyższego możliwego poziomu przejrzystości; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wzmocnienia roli parlamentów narodowych, samorządów lokalnych i regionalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego w zakresie nadzoru politycznego i budżetowego oraz kontroli demokratycznej; wzywa do wspólnego zwalczania korupcji i bezkarności przy użyciu wszelkich środków i na każdym szczeblu politycznym; |
| --- | --- |

18.

| 19. | apeluje, aby polityczny dialog UE z krajami i regionami partnerskimi stanowił główny wątek wszelkiej unijnej współpracy na rzecz rozwoju oraz aby tego rodzaju dialog skupiał się na wspólnych wartościach i sposobie ich promowania; wzywa do większego zaangażowania parlamentów i społeczeństwa obywatelskiego w dialogi polityczne; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla znaczenie demokracji pluralistycznej i włączającej oraz wzywa UE do wspierania równych warunków działania dla partii politycznych oraz dynamicznego społeczeństwa obywatelskiego we wszelkich jego działaniach, w tym poprzez budowanie zdolności i dialog z krajami partnerskimi w celu zapewnienia wystarczającej przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego wraz z obywatelskimi i partycypacyjnymi mechanizmami monitorowania i odpowiedzialności na szczeblu niższym niż krajowy, krajowym i regionalnym, jak i w celu zapewnienia zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego w opracowywanie, wdrażanie, monitorowanie, przegląd i rozliczanie strategii politycznych na rzecz rozwoju; apeluje do UE o uznanie, że konsultacje ze społeczeństwem obywatelskim to jeden z kluczowych czynników decydujących o sukcesie we wszystkich sektorach programowania, jeżeli celem jest wprowadzenie formy sprawowania rządów sprzyjającej włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

20.

| 21. | uznaje rolę społeczeństwa obywatelskiego w kształtowaniu świadomości społecznej i realizacji celów zrównoważonego rozwoju na szczeblu krajowym i globalnym poprzez kształcenie na rzecz globalnego obywatelstwa i kształtowanie świadomości; |
| --- | --- |

21.

| 22. | apeluje o to, aby równouprawnienie płci, a także wzmocnienie pozycji kobiet i dziewcząt oraz ich prawa stanowiły cel sam w sobie oraz przekrojowy cel polityki rozwoju UE zgodnie z założeniami unijnego planu działania w sprawie równości płci i programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, o czym przypomniano w konkluzjach Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie równych praw kobiet i mężczyzn w kontekście rozwoju; wzywa do podjęcia określonych działań politycznych w celu sprostania wyzwaniom w tej dziedzinie; wzywa do kontynuacji wysiłków UE na rzecz promowania istotnej roli kobiet i ludzi młodych jako czynników rozwoju i zmian; w tym kontekście podkreśla, że równouprawnienie płci obejmuje kobiety i mężczyzn oraz dziewczęta i chłopców w każdym wieku oraz że programy powinny wspierać równy udział i promowanie korzystania z przysługujących praw i dostępnych usług, w szczególności w kwestii dostępu do kształcenia i opieki zdrowotnej, bez dyskryminacji ze względu na tożsamość płciową lub orientację seksualną; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zwraca uwagę na konieczność promowania, ochrony i zabezpieczenia wszystkich praw człowieka; podkreśla, że przestrzeganie praw kobiet i dziewcząt, w tym w zakresie ich praw i zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, wyeliminowanie wszelkich skierowanych przeciwko nim form przemocy i dyskryminacji seksualnej i ze względu na płeć, w tym szkodliwych praktyk wobec dzieci oraz zawierania wczesnych i przymusowych małżeństw czy okaleczania żeńskich narządów płciowych, ma zasadnicze znaczenie dla poszanowania praw człowieka; podkreśla konieczność zapewnienia powszechnego dostępu do przystępnych, kompleksowych i wiarygodnych informacji i edukacji wysokiej jakości w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz usług w zakresie planowania rodziny; wzywa do podejmowania dalszych działań w celu przyspieszenia wysiłków na rzecz zapewnienia równouprawnienia płci i wzmocnienia pozycji kobiet poprzez pogłębianie partnerstwa z udziałem wielu zainteresowanych stron, wzmocnienie zdolności do sporządzania i planowania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci oraz zapewnienie udziału organizacji kobiecych; |
| --- | --- |

23.

| 24. | apeluje, aby konkretne strategie rozwoju UE były lepiej ukierunkowane na grupy szczególnie wrażliwe i zmarginalizowane, takie jak kobiety i dzieci, osoby LGTBI, osoby w podeszłym wieku, osoby niepełnosprawne, drobni producenci, spółdzielnie, mniejszości językowe i etniczne oraz ludność tubylcza, oraz zapewniały im lepszą ochronę i wsparcie, tak aby zagwarantować im takie same szanse i prawa jak wszystkim innym, zgodnie z zasadą niezaniedbywania żadnego człowieka; |
| --- | --- |

24.

| 25. | ponownie podkreśla zobowiązanie UE do inwestowania w rozwój dzieci i młodzieży poprzez poprawę sprawozdawczości w zakresie współpracy na rzecz rozwoju dotyczącej dzieci oraz zasobów krajowych, a także do zwiększenia możliwości uczestnictwa ludzi młodych w ćwiczeniach w zakresie odpowiedzialności; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa do wspierania państw niestabilnych i dotkniętych konfliktami, zapewnienia im dostępu do zasobów i partnerstwa na potrzeby realizacji priorytetów rozwojowych, a także do zachęcania do wzajemnego uczenia się między tymi państwami oraz zwiększenia zaangażowania pomiędzy partnerami działającymi w dziedzinie rozwoju, budowania pokoju, bezpieczeństwa i pomocy humanitarnej oraz wysiłków w tym zakresie; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla stałe znaczenie celów wyznaczonych w rozdziale konsensusu europejskiego poświęconym rozwojowi społecznemu; podkreśla potrzebę połączenia tych celów z celami zrównoważonego rozwoju oraz umieszczenia kwestii umacniania horyzontalnego systemu opieki zdrowotnej (innego niż wsparcie wertykalnych programów dotyczących konkretnych chorób) w centrum programowania rozwoju zdrowotnego, również w celu zwiększenia odporności na wypadek kryzysów związanych z zagrożeniem zdrowia, takich jak wybuch epidemii wirusa Ebola w Afryce Zachodniej w latach 2013–2014, a także w celu zapewnienia podstawowego prawa do powszechnej opieki zdrowotnej, określonego w art. 25 Powszechnej deklaracji praw człowieka oraz w Konstytucji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO); przypomina, że zgodnie z art. 168 TFUE przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich strategii politycznych i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego; w tym kontekście wzywa do zwiększenia spójności polityki innowacji i opracowywania leków, gwarantującej dostęp do leków dla wszystkich; |
| --- | --- |

27.

| 28. | w świetle wzrostu demograficznego, w szczególności w Afryce i w krajach najsłabiej rozwiniętych, oraz przy uwzględnieniu faktu, że spośród 21 państw o najwyższym współczynniku płodności 19 znajduje się w Afryce, przy czym Nigeria jest krajem o najszybciej rosnącej liczbie ludności na świecie, a oczekuje się, że do roku 2050 ponad połowa wzrostu populacji na świecie będzie miała miejsce w Afryce, co stanowi problem dla zrównoważonego rozwoju, sugeruje, aby w ramach współpracy UE na rzecz rozwoju położono większy nacisk na programy, których celem jest znalezienie rozwiązania dla tej kwestii; |
| --- | --- |

28.

| 29. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że bezpieczeństwo żywnościowe i żywieniowe wyłoniło się jako obszar priorytetowy dla nowych globalnych ram na rzecz rozwoju oraz z zadowoleniem przyjmuje włączenie odrębnego celu dotyczącego wyeliminowania głodu, osiągnięcia bezpieczeństwa żywnościowego, poprawy w zakresie odżywiania i promowania zrównoważonego rolnictwa; uznaje, że głód i ubóstwo nie są dziełem przypadku, lecz wynikiem niesprawiedliwości i nierówności społecznej i ekonomicznej na wszystkich szczeblach; ponownie wskazuje, że w ramach konsensusu należy podkreślać fakt stałego wspierania przez UE zintegrowanego, międzysektorowego podejścia poprawiającego zdolności w zakresie zróżnicowanej lokalnej produkcji żywności i obejmującego specyficzne interwencje w zakresie żywienia, wyraźnie ukierunkowane na nierówność płci; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla potrzebę mechanizmów odpowiedzialności w odniesieniu do monitorowania i wdrażania celów zrównoważonego rozwoju oraz osiągnięcia celu oficjalnej pomocy rozwojowej na poziomie 0,7 % DNB; wzywa UE i jej państwa członkowskie do przedłożenia harmonogramu określającego sposób stopniowego osiągnięcia tych celów i przewidującego coroczne sprawozdania przedkładane Parlamentowi Europejskiemu; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla potrzebę wielosektorowego i zintegrowanego podejścia, aby skutecznie budować odporność, co oznacza podejmowanie działań na rzecz lepszej integracji pomocy humanitarnej, ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych, ochrony socjalnej, przystosowania się do zmiany klimatu, gospodarowania zasobami naturalnymi i łagodzenia konfliktów oraz innych działań na rzecz rozwoju; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wspierania sprawowania rządów sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz do zajęcia się problemem marginalizacji i czynnikami nierówności wpływającymi na słabszą pozycję społeczną; uznaje konieczność umożliwienia słabszym grupom społecznym zarządzania ryzykiem oraz zapewnienia im dostępu do procesów podejmowania decyzji, które mają wpływ na ich przyszłość; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla znaczenie wkładu kultury w rozwój człowieka oraz w zrównoważony rozwój społeczny i gospodarczy, a także domaga się uwzględniania wymiaru kulturalnego jako podstawowego aspektu polityki solidarności, współpracy i pomocy rozwojowej UE; wzywa do promowania różnorodności kulturowej, wspierania polityki kulturalnej i uwzględniania kontekstów lokalnych, gdy przyczynia się to do osiągnięcia celu promowania zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca uwagę, że zgodnie z przewidywaniami liczba mieszkańców miast wzrośnie do 2050 r. o 2,5 mld, przy czym niemal 90 % wzrostu skoncentruje się w Azji i Afryce; uznaje znaczenie problemów wynikających z gwałtownego wzrostu megamiast i powodowanych przez to zjawisko wyzwań w zakresie zrównoważenia społecznego i środowiskowego; wzywa do zrównoważonego rozwoju regionalnego i przypomina, że ożywiona działalność gospodarcza na obszarach wiejskich, w miasteczkach i w mniejszych miastach zmniejsza presję na migrację do wielkich ośrodków miejskich i tym samym łagodzi problemy związane z niekontrolowaną urbanizacją i migracją; |
| --- | --- |

33.

Zróżnicowane podejście

| 34. | podkreśla, że aby strategia rozwoju UE była skuteczna, Unia musi promować sprawiedliwy podział bogactwa przez kraje rozwijające się za pośrednictwem budżetów krajowych, tj. zarówno wewnątrz państw, jak i pomiędzy nimi; zaznacza, że europejska pomoc rozwojowa w pierwszej kolejności powinna uwzględniać rozróżnienie między różnymi uwarunkowaniami w poszczególnych krajach a potrzebami w zakresie rozwoju, a nie opierać się tylko na wskaźnikach mikroekonomicznych lub względach politycznych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla, że unijną współpracę na rzecz rozwoju należy realizować w celu uwzględnienia najważniejszych potrzeb oraz osiągnięcia jak największych skutków w perspektywie krótko- i długoterminowej; podkreśla potrzebę strategii rozwoju dostosowanych do konkretnych sytuacji, należących do podmiotów lokalnych i przez nie opracowanych, w celu uwzględnienia szczególnych wyzwań, przed jakimi stoją poszczególne państwa lub grupy państw, takie jak małe rozwijające się państwa wyspiarskie, państwa niestabilne i rozwijające się państwa śródlądowe; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa do opracowania konkretnych strategii współpracy z krajami o średnich dochodach w celu utrwalenia ich postępów oraz zwalczania nierówności, wykluczenia, dyskryminacji i ubóstwa, w szczególności poprzez promowanie sprawiedliwych i progresywnych systemów podatkowych, a jednocześnie podkreśla, że kraje o średnich dochodach nie stanowią jednolitej grupy, w związku z czym każdy z nich posiada specyficzne potrzeby, które należy zaspokoić za pomocą polityki dostosowanej do konkretnych uwarunkowań; podkreśla konieczność stopniowego wycofywania w odpowiedzialny i systematyczny sposób pomocy finansowej dla krajów o średnich dochodach i skupienia się na innych formach współpracy, takich jak pomoc techniczna, dzielenie się przemysłowym know-how i wiedzą, partnerstwo publiczno-publiczne wspierające globalne dobra publiczne, takie jak nauka, technologia i innowacje, wymiana najlepszych praktyk i promowanie współpracy regionalnej, współpracy południe-południe oraz współpracy trójstronnej; podkreśla znaczenie alternatywnych źródeł finansowania, takich jak mobilizacja dochodów krajowych, pożyczki niepreferencyjne lub pożyczki preferencyjne w mniejszym stopniu, współpracy w kwestiach technicznych, podatkowych, handlowych i dotyczących działalności badawczej oraz partnerstwa publiczno-prywatnego; |
| --- | --- |

36.

Skuteczność rozwoju i finansowanie

Skuteczność rozwoju

| 37. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do odegrania wiodącej roli wśród podmiotów uczestniczących w rozwoju oraz do ponownego zobowiązania się do pełnego wdrożenia zasad skutecznej współpracy na rzecz rozwoju poprzez nadanie priorytetowego znaczenia mechanizmom, narzędziom i instrumentom, dzięki którym do beneficjentów końcowych dociera więcej zasobów, a mianowicie odpowiedzialności krajowej za priorytety w zakresie rozwoju, dostosowania do krajowych strategii i systemów rozwoju krajów partnerskich, nacisku na wyniki, przejrzystości, wzajemnej odpowiedzialności i demokratycznego włączenia wszystkich zainteresowanych stron; podkreśla znaczenie wzmocnienia wysiłków UE mających na celu zapewnienie jak najskuteczniejszej współpracy na rzecz rozwoju, aby osiągnąć ambitne cele i założenia określone w programie działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz jak najlepiej wykorzystywać na rzecz rozwoju zasoby publiczne i prywatne; apeluje o jednoznaczne przywołanie w nowym konsensusie UE w sprawie rozwoju zasad skuteczności rozwoju; |
| --- | --- |

37.

| 38. | ponownie podkreśla znaczenie poprawy zrozumienia i większego aktywnego zaangażowania europejskiego społeczeństwa w najważniejsze debaty na temat rozwoju oraz działania na rzecz zlikwidowania ubóstwa na świecie i promowania zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że w związku z tym nieformalna edukacja i działania uświadamiające w zakresie rozwoju, w tym poprzez kontynuowanie i rozszerzenie programu edukacji i podnoszenia świadomości na temat rozwoju (DEAR), muszą pozostać integralnymi elementami polityki rozwoju UE i państw członkowskich; |
| --- | --- |

38.

| 39. | uważa, że uproszczenie finansowania i procedur biurokratycznych może pomóc zwiększyć skuteczność; apeluje do UE o reformę mającą na celu przyspieszenie realizacji (co poruszono już w ust. 122 Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju z 2005 r.), co stanowiłoby odpowiedź na potrzebę przeglądu procedur wyboru poprzez skupienie się w większym stopniu na wnioskodawcy: jego tożsamości, wiedzy, doświadczeniu, wydajności i rzetelności w danej dziedzinie (nie tylko na formalnych wymogach dotyczących kwalifikowalności); |
| --- | --- |

39.

| 40. | ponownie podkreśla znaczenie budowania zdolności, aby zwiększać zdolność obywateli, organizacji, rządów i społeczeństw do pełnej realizacji ich ról w opracowywaniu, wdrażaniu, monitorowaniu i ocenianiu strategii zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

40.

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje poczynione postępy, lecz wzywa UE i jej państwa członkowskie, by wzmogły i rozszerzyły działania w zakresie wspólnego programowania i wspólnej realizacji w celu łączenia zasobów, poprawy wewnątrzkrajowego podziału pracy, ograniczenia kosztów transakcji, unikania powielania i fragmentacji pomocy, poprawy widoczności UE na szczeblu lokalnym oraz w celu wspierania odpowiedzialności krajowej za strategie rozwoju oraz dostosowania do priorytetów krajów partnerskich; podkreśla, że jest kwestią zasadniczą, by proces wspólnego programowania był realizowany przez podmioty europejskie i by dopuszczać doń innych darczyńców wyłącznie wtedy, gdy uzasadnia to sytuacja lokalna, jednak bez rozmywania europejskiego charakteru tego procesu; wzywa UE i jej państwa członkowskie do dalszej koordynacji swych działań z innymi darczyńcami i organizacjami, takimi jak nowi darczyńcy, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, prywatni filantropi, instytucje finansowe oraz przedsiębiorstwa z sektora prywatnego; z niepokojem zauważa, że do połowy 2015 r. jedynie pięć państw członkowskich UE opublikowało plany wdrażania z Pusanu; wzywa państwa członkowskie do corocznego publikowania planów wdrażania i składania sprawozdań na temat wysiłków podejmowanych na rzecz skuteczności rozwoju; |
| --- | --- |

41.

| 42. | przypomina swój wniosek (25) dotyczący kodyfikacji oraz wzmocnienia mechanizmów i praktyk mających na celu zapewnienie lepszej komplementarności i skutecznej koordynacji w zakresie pomocy rozwojowej między państwami członkowskimi i instytucjami UE dzięki wprowadzeniu jasnych i możliwych do egzekwowania przepisów, zapewniających demokratyczną odpowiedzialność na szczeblu krajowym, harmonizację, dostosowanie do krajowych strategii i systemów, przewidywalność funduszy, przejrzystość i wzajemną rozliczalność; |
| --- | --- |

42.

| 43. | podkreśla, że skuteczność rozwoju powinna stanowić jeden z głównych czynników napędowych nowej polityki UE na rzecz rozwoju; przypomina, że zależy to nie tylko od darczyńców udzielających pomocy, lecz również od istnienia skutecznych i sprawnie działających instytucji, rozsądnych strategii, praworządności, pluralistycznych rządów demokratycznych oraz zabezpieczeń przeciwko korupcji w krajach rozwijających się i nielegalnym przepływom finansowym na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

43.

| 44. | uznaje rolę samorządów lokalnych i regionalnych w dziedzinie rozwoju, a w szczególności znaczenie zdecentralizowanej współpracy między samorządami lokalnymi i regionalnymi w Europie i w krajach partnerskich, gdyż jest to skuteczny sposób wzmacniania wzajemnych zdolności i wdrażania celów zrównoważonego rozwoju na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

44.

Finansowanie rozwoju

| 45. | ponownie podkreśla, że oficjalna pomoc rozwojowa w dalszym ciągu powinna stanowić trzon polityki rozwoju UE; przypomina zobowiązanie UE na rzecz osiągnięcia celu, jakim jest udzielanie oficjalnej pomocy rozwojowej na poziomie 0,7 % DNB do roku 2030; podkreśla znaczenie zwiększenia wkładu na rzecz oficjalnej pomocy rozwojowej również przez inne kraje, zarówno rozwinięte, jak i te o gospodarkach wschodzących; podkreśla istotną rolę oficjalnej pomocy rozwojowej jako katalizatora zmian i dźwigni umożliwiającej mobilizację innych zasobów; przypomina zobowiązanie UE dotyczące mobilizacji zasobów na działania w dziedzinie klimatu w krajach rozwijających się, przyczynienia się do osiągnięcia przez kraje rozwinięte celu polegającego na zgromadzeniu 100 mld USD rocznie oraz utrzymania podwojenia finansowania na rzecz różnorodności biologicznej dla krajów rozwijających się; |
| --- | --- |

45.

| 46. | wzywa do opracowania obiektywnych i przejrzystych kryteriów alokacji zasobów w ramach pomocy rozwojowej zarówno na szczeblu poszczególnych państw członkowskich, jak i na szczeblu UE; apeluje, aby te kryteria opierały się na potrzebach, ocenach wpływu oraz wynikach na płaszczyźnie politycznej, społecznej i gospodarczej z myślą o jak najskuteczniejszym wykorzystaniu środków; podkreśla jednak, że alokacja zasobów w żadnym wypadku nie powinna zależeć od wyników w obszarach, które nie są bezpośrednio powiązane z celami rozwoju; podkreśla, że należy wspierać i wynagradzać dobre wyniki osiągane w dążeniu do wspólnie uzgodnionych celów; podkreśla znaczenie danych zdezagregowanych na szczeblu terytorialnym, aby lepiej oceniać wpływ oficjalnej pomocy rozwojowej; |
| --- | --- |

46.

| 47. | uznaje, że ogólne wsparcie budżetowe promuje odpowiedzialność krajową, dostosowanie do krajowych strategii rozwoju krajów partnerskich, koncentrowanie się na wynikach, przejrzystość i wzajemną odpowiedzialność, ale podkreśla, że należy je brać pod uwagę wyłącznie w przypadku zapewnienia odpowiednich warunków i skutecznych systemów kontroli; przypomina, że wsparcie budżetowe jest najlepszym instrumentem służącym do nawiązania prawdziwego dialogu politycznego umożliwiającego wzmocnienie odpowiedzialności i większe upodmiotowienie; |
| --- | --- |

47.

| 48. | uważa, że realizacja celów zrównoważonego rozwoju wymagać będzie finansowania oraz działań na rzecz rozwoju wykraczających poza oficjalną pomoc rozwojową i politykę publiczną; podkreśla potrzebę zarówno krajowego, jak i międzynarodowego, prywatnego, jak i publicznego finansowania oraz strategii politycznych łączących działania sektora publicznego i prywatnego na rzecz rozwoju oraz stwarzających warunki korzystne dla wzrostu i równego podziału jego owoców za pośrednictwem budżetów krajowych; |
| --- | --- |

48.

| 49. | przypomina, że kraje rozwijające się zmagają się z poważnymi ograniczeniami w zakresie zwiększania dochodów podatkowych i w szczególny sposób są dotknięte problemami związanymi z uchylaniem się od opodatkowania przez osoby prawne oraz nielegalnymi przepływami finansowymi; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wzmocnienia spójności polityki na rzecz rozwoju w tym zakresie, do zbadania efektu mnożnikowego w krajach rozwijających się, wywołanego przez ich własne systemy i przepisy podatkowe, oraz do wspierania lepszej reprezentacji krajów rozwijających się na forach międzynarodowych ustanowionych w celu zreformowania globalnej polityki podatkowej; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do wspierania krajów o niskim i średnim dochodzie w tworzeniu sprawiedliwych, progresywnych, przejrzystych i skutecznych systemów podatkowych, jak również w sięganiu po inne środki mobilizacji zasobów krajowych w celu zapewnienia większej przewidywalności i stabilności tego rodzaju finansowania i ograniczenia zależności od pomocy; apeluje o zapewnienie takiego wsparcia w obszarach takich jak administracja podatkowa i zarządzanie finansami publicznymi, systemy sprawiedliwej redystrybucji, jak i zwalczanie korupcji, nieprawidłowej wyceny transferów, uchylania się od opodatkowania i innych form nielegalnego przepływu środków finansowych; podkreśla znaczenie decentralizacji podatkowej oraz potrzebę budowania zdolności w celu wspierania samorządów terytorialnych w opracowywaniu lokalnych systemów podatkowych i poborze podatków; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do ustanowienia obowiązkowej sprawozdawczości w rozbiciu na poszczególne kraje, dotyczącej przedsiębiorstw wielonarodowych, a także obowiązku publikowania kompleksowych i porównywalnych danych na temat działalności przedsiębiorstw w celu zapewnienia przejrzystości i rozliczalności; wzywa UE i jej państwa członkowskie do rozważenia efektu mnożnikowego w krajach rozwijających się, wywołanego przez ich własną politykę podatkową, oraz do podjęcia potrzebnych reform gwarantujących, że europejskie przedsiębiorstwa osiągające zyski w krajach rozwijających się będą płaciły uczciwą część podatków w tych krajach; |
| --- | --- |

51.

| 52. | podkreśla potrzebę instrumentów służących do łączenia oraz potrzebę partnerstwa publiczno-prywatnego w celu pozyskiwania finansowania wykraczającego poza oficjalną pomoc rozwojową oraz przestrzegania zasad skuteczności rozwoju, ale jednocześnie zaznacza, że muszą się one opierać na przejrzystych kryteriach, należy wyraźnie wskazywać na ich dodatkowość i pozytywny wpływ w zakresie rozwoju, nie mogą one ograniczać powszechnego dostępu do wysokiej jakości podstawowych usług publicznych, a wszystkie płatności muszą być przejrzyste; podkreśla, że finansowane projekty muszą w sposób wiążący uwzględniać krajowe cele rozwoju, prawa człowieka uznane na szczeblu międzynarodowym oraz takież standardy socjalne i środowiskowe, potrzeby i prawa miejscowej ludności oraz zasady skuteczności rozwoju; w tym kontekście uznaje, że tradycyjne wykorzystanie gruntów, na przykład przez drobnych producentów rolnych i pasterzy, zwykle nie jest udokumentowane, lecz konieczne jest jego poszanowanie i ochrona; ponownie podkreśla, że przedsiębiorstwa zaangażowane w partnerstwo na rzecz rozwoju powinny przestrzegać zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, wytycznych ONZ oraz wytycznych OECD we wszystkich swoich działaniach oraz promować etyczne praktyki biznesowe; zauważa, że strategie polityczne i programy w dziedzinie rozwoju przynoszą podwójną korzyść w przypadku spełnienia zasad skuteczności rozwoju; wzywa wszystkie podmioty działające na rzecz rozwoju do pełnego dostosowania wszystkich działań do tych zasad; |
| --- | --- |

52.

| 53. | apeluje do UE o promowanie inwestycji generujących godziwe zatrudnienie odpowiadające normom Międzynarodowej Organizacji Pracy i zgodne z programem działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; podkreśla w tym kontekście wartość dialogu społecznego oraz konieczność zapewnienia przejrzystości i rozliczalności sektora prywatnego w przypadku partnerstwa publiczno-prywatnego oraz wówczas, gdy środki rozwojowe są wykorzystywane na łączenie; |
| --- | --- |

53.

| 54. | podkreśla, że środki rozwojowe wykorzystywane w ramach zaproponowanego planu inwestycji zewnętrznych, jak i przeznaczane na istniejące fundusze powiernicze muszą wpisywać się w cele rozwoju zgodne z zasadami oficjalnej pomocy rozwojowej i nowe cele zrównoważonego rozwoju; apeluje o ustanowienie mechanizmów umożliwiających Parlamentowi realizację zadań nadzorczych w przypadku wykorzystywania unijnych funduszy rozwoju poza zwykłymi procedurami budżetowymi UE, w szczególności poprzez udzielenie mu statusu obserwatora w radach strategicznych planu inwestycji zewnętrznych, funduszy powierniczych i innych, podejmujących decyzje dotyczące priorytetów oraz zakresu programów i projektów; |
| --- | --- |

54.

| 55. | uznaje rolę lokalnych mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, spółdzielni, integracyjnych modeli biznesowych i instytutów badawczych jako siły napędowej wzrostu, zatrudnienia i lokalnych innowacji, które przyczynią się do realizacji celów zrównoważonego rozwoju; wzywa do wspierania środowiska korzystnego dla inwestycji, uprzemysłowienia, działalności gospodarczej, nauki, technologii i innowacji w celu pobudzenia i przyspieszenia rozwoju gospodarek krajowych i rozwoju społecznego, jak również do wspierania programów szkoleniowych i regularnych dialogów publiczno-prywatnych; docenia rolę EBI w związku z unijnym planem inwestycji zewnętrznych i podkreśla, że jego inicjatywy powinny koncentrować się głównie na ludziach młodych i kobietach oraz w zgodzie z zasadami skuteczności rozwoju przyczyniać się do inwestycji w ważne społecznie sektory, takie jak zaopatrzenie w wodę, opieka zdrowotna i kształcenie, a także wspierać przedsiębiorczość i lokalny sektor prywatny; apeluje do EBI o przeznaczanie większych zasobów na mikrofinanse z wyraźnym uwzględnieniem aspektu płci; ponadto wzywa EBI do podejmowania wspólnych działań z Afrykańskim Bankiem Rozwoju (AfDB) w zakresie finansowania długoterminowych inwestycji na rzecz zrównoważonego rozwoju, a także inne banki rozwojowe do zaproponowania instrumentu w zakresie mikrokredytów celem dotowania zrównoważonych pożyczek dla rodzinnych gospodarstw rolnych; |
| --- | --- |

55.

| 56. | uważa, że w nowym konsensusie bezwzględnie musi znaleźć się odniesienie do zdecydowanego zobowiązania UE do wprowadzenia prawnie wiążących ram międzynarodowych umożliwiających pociąganie do odpowiedzialności przedsiębiorstw za ich nadużycia w państwach, w których prowadzą działalność, ponieważ wywierają one wpływ na wszystkie obszary społeczeństwa, począwszy od czerpania zysków z pracy dzieci po brak płacy zapewniającej utrzymanie na minimalnym poziomie, od wycieków ropy naftowej po masowe wylesianie, od nękania obrońców praw człowieka po masowy wykup i dzierżawę ziemi; |
| --- | --- |

56.

| 57. | wzywa Unię Europejską i jej państwa członkowskie do promowania wiążących środków gwarantujących, że wielonarodowe korporacje będą płacić podatki w krajach, w których wartość jest uzyskiwana lub tworzona, a także do promowania obowiązkowej sprawozdawczości sektora prywatnego w rozbiciu na poszczególne kraje, co poprawi krajowe zdolności w zakresie mobilizacji zasobów poszczególnych krajów; apeluje o przeprowadzenie analizy efektu mnożnikowego w celu zbadania ewentualnych praktyk dotyczących przenoszenia zysków; |
| --- | --- |

57.

| 58. | apeluje o oparte na potrzebach ludzkich podejście do zdolności obsługi zadłużenia za sprawą wiążącego zestawu norm określających odpowiedzialne udzielanie i zaciąganie pożyczek, kontrole zadłużenia i sprawiedliwy mechanizm spłaty długu, w ramach których należy dokonać oceny zasadności i zrównoważonego charakteru długu poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

58.

Spójność polityki na rzecz rozwoju

| 59. | wzywa do unijnej debaty w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju, aby wyjaśnić powiązanie między spójnością polityki na rzecz rozwoju a spójnością polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju; podkreśla zasadnicze znaczenie stosowania zasad dotyczących spójności polityki na rzecz rozwoju we wszystkich strategiach politycznych UE; podkreśla, że spójność polityki na rzecz rozwoju powinna być głównym elementem strategii UE, aby osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju; ponownie wskazuje na potrzebę dalszego dążenia unijnych instytucji i państw członkowskich do uwzględniania celów współpracy na rzecz rozwoju we wszelkich wewnętrznych i zewnętrznych strategiach politycznych mogących mieć wpływ na kraje rozwijające się, do znalezienia skutecznych mechanizmów i wykorzystywania istniejących najlepszych praktyk na szczeblu państw członkowskich w celu wdrażania i oceny spójności polityki na rzecz rozwoju, do zadbania o to, by spójność polityki na rzecz rozwoju była wdrażana z uwzględnieniem kwestii płci oraz do uwzględniania w tym procesie wszystkich zainteresowanych stron, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz władz lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

59.

| 60. | proponuje ustanowienie mechanizmu arbitrażu, którym zarządzałby przewodniczący Komisji, w celu zapewniania spójności polityki na rzecz rozwoju oraz aby w razie rozbieżności między różnymi obszarami polityki Unii przewodniczący Komisji przyjmował pełną odpowiedzialność polityczną w odniesieniu do ogólnych wytycznych i rozstrzygał spór na mocy zobowiązań podjętych przez Unię w zakresie spójności polityki na rzecz rozwoju; uważa, że po zidentyfikowaniu problemów można rozważyć reformę procedur decyzyjnych stosowanych przez Komisję i w ramach współpracy między jej służbami; |
| --- | --- |

60.

| 61. | apeluje o wzmocniony dialog między UE a krajami rozwijającymi się dotyczący promowania i wdrażania przez UE zasady spójności polityki na rzecz rozwoju; uważa, że informacje zwrotne od partnerów UE na temat postępów w zakresie spójności polityki na rzecz rozwoju mogą odgrywać kluczową rolę w uzyskaniu właściwej oceny jej wpływu; |
| --- | --- |

61.

| 62. | ponownie apeluje o opracowanie procesów zarządzania w celu wspierania spójności polityki na rzecz rozwoju na szczeblu globalnym oraz apeluje do UE o przyjęcie wiodącej roli w promowaniu koncepcji spójności polityki na rzecz rozwoju na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

62.

Handel a rozwój

| 63. | podkreśla znaczenie sprawiedliwego i odpowiednio uregulowanego handlu we wspieraniu integracji regionalnej, w działaniach na rzecz zrównoważonego wzrostu i w zwalczaniu ubóstwa; podkreśla, że polityka handlowa UE musi stanowić element programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju i odzwierciedlać cele polityki rozwojowej UE; |
| --- | --- |

63.

| 64. | podkreśla, że jednostronne preferencje handlowe z korzyścią dla krajów rozwijających się, które nie są krajami najsłabiej rozwiniętymi, nadal są dostępne, aby wspierać rozwój; uważa też, że nowy konsensus powinien zawierać odniesienie do zobowiązania UE dotyczącego promowania sprawiedliwych i etycznych systemów handlowych z małymi producentami w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

64.

| 65. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie znacznego wkładu sprawiedliwego handlu we wdrażanie programu działań ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; apeluje do UE o realizację i dalsze rozwijanie jej zobowiązania dotyczącego wsparcia dla stosowania systemów sprawiedliwego handlu w UE oraz w krajach partnerskich, aby w ramach unijnej polityki handlowej promować zrównoważoną konsumpcję i zrównoważone wzorce produkcji; |
| --- | --- |

65.

| 66. | podkreśla potrzebę udzielania przez UE dalszego wsparcia krajom rozwijającym się w celu budowania zdolności w dziedzinie handlu, rozwoju infrastruktury oraz krajowego sektora prywatnego, aby umożliwić tym krajom dodanie wartości do produkcji i jej zróżnicowanie oraz zwiększenie wymiany handlowej; |
| --- | --- |

66.

| 67. | ponownie przypomina, że zdrowe środowisko, w tym stabilny klimat, jest niezbędne do eliminacji ubóstwa; wspiera wysiłki UE na rzecz zwiększania przejrzystości i odpowiedzialności w zarządzaniu zasobami naturalnymi oraz w wydobyciu zasobów naturalnych i handlu nimi, promowania zrównoważonej konsumpcji i produkcji, jak również na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi w sektorze surowców mineralnych, w sektorze drewna oraz w sektorze dzikiej fauny i flory; jest głęboko przekonany, że istnieje potrzeba dalszych starań w skali globalnej na rzecz opracowania ram regulacyjnych dla łańcuchów dostaw i zwiększenia odpowiedzialności sektora prywatnego, aby zapewnić zrównoważone zarządzanie i handel zasobami naturalnymi oraz umożliwić krajom bogatym w zasoby i ich ludności, przy jednoczesnej ochronie praw lokalnych i tubylczych społeczności, czerpanie dodatkowych korzyści z takiego handlu oraz zrównoważonego zarządzania różnorodnością biologiczną i ekosystemami; wyraża zadowolenie z powodu postępów osiągniętych od czasu zawarcia porozumienia na rzecz zrównoważoności z Bangladeszu oraz apeluje do Komisji o rozszerzenie tych ram na inne sektory; w związku z tym wzywa Komisję do promowania inicjatyw w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i należytej staranności, które uzupełniają obowiązujące rozporządzenie UE w sprawie drewna i planowane rozporządzenie UE w sprawie minerałów z regionów ogarniętych konfliktami, i rozszerzania ich na inne sektory; |
| --- | --- |

67.

| 68. | za godny ubolewania uznaje fakt, że jak dotąd nie powstały ramy regulacyjne określające zasady przestrzegania przez korporacje praw człowieka i obowiązków w odniesieniu do norm społecznych i środowiskowych, co pozwala niektórym państwom i przedsiębiorstwom na ich bezkarne obchodzenie; wzywa UE i jej państwa członkowskie do aktywnego uczestnictwa w pracach Rady Praw Człowieka ONZ oraz Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska nad międzynarodowym traktatem w celu pociągnięcia korporacji transnarodowych do odpowiedzialności za naruszanie praw człowieka i łamanie norm środowiskowych; |
| --- | --- |

68.

| 69. | potwierdza znaczenie skoordynowanych i przyspieszonych działań mających na celu zwalczanie problemu niedożywienia, aby zrealizować program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz cel zrównoważonego rozwoju nr 2 dotyczący wyeliminowania głodu; |
| --- | --- |

69.

| 70. | przypomina o kluczowej roli, jaką lasy odgrywają w łagodzeniu zmiany klimatu, zachowaniu różnorodności biologicznej i ograniczaniu ubóstwa, a także apeluje do UE o przyczynienie się do powstrzymania i odwrócenia zjawiska wylesiania i degradacji lasów oraz o promowanie zrównoważonej gospodarki leśnej w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

70.

Bezpieczeństwo a rozwój

| 71. | podkreśla bezpośredni związek między bezpieczeństwem a rozwojem, ale zwraca też uwagę na potrzebę ścisłego stosowania ostatniej reformy oficjalnej pomocy rozwojowej w zakresie wykorzystania instrumentów na rzecz rozwoju na potrzeby polityki bezpieczeństwa poprzez odniesienie do jasnego celu, jakim jest eliminacja ubóstwa i promowanie zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że cel w postaci pokojowych i integracyjnych społeczeństw o równym dostępie do wymiaru sprawiedliwości powinien przekładać się na działania zewnętrzne UE, które oznaczają wsparcie dla wszystkich lokalnych podmiotów mogących osiągać te cele i tym samym prowadzą do budowania odporności, promowania bezpieczeństwa ludności, umacniania praworządności, przywracania zaufania i stawiania czoła złożonym wyzwaniom związanym z brakiem bezpieczeństwa, niestabilnością i procesem przejścia do demokracji; |
| --- | --- |

71.

| 72. | uważa, że należy dążyć do efektów synergii między wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony a instrumentami rozwojowymi w celu znalezienia odpowiedniej równowagi między zapobieganiem konfliktom, rozwiązywaniem konfliktów oraz odbudową i rozwojem po ich zakończeniu; podkreśla, że w tym celu środki i programy polityki zewnętrznej muszą być kompleksowe, dostosowane do sytuacji danego kraju oraz, jeżeli są finansowane ze środków przewidzianych na politykę rozwoju, muszą przyczyniać się do osiągania głównych celów rozwoju określonych w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej; podkreśla, że wśród głównych zadań współpracy na rzecz rozwoju nadal znajduje się wspieranie krajów w ich dążeniach do utworzenia stabilnych i pokojowych państw przestrzegających zasady dobrych rządów, praworządności i praw człowieka, jak również dążenie do ustanowienia stabilnie funkcjonujących gospodarek rynkowych w celu zapewnienia dobrobytu ludności i zaspokajania wszystkich podstawowych potrzeb ludzi; podkreśla potrzebę zwiększenia w tym kontekście bardzo ograniczonych środków finansowych na wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony, aby umożliwić ich szersze wykorzystanie między innymi z korzyścią dla rozwoju, zgodnie z zasadą spójności polityki na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

72.

Migracja a rozwój

| 73. | podkreśla zasadniczą rolę współpracy na rzecz rozwoju w stawieniu czoła podstawowym przyczynom przymusowej migracji i przymusowych wysiedleń, takim jak niestabilność państw, konflikty, brak bezpieczeństwa i marginalizacja, ubóstwo, nierówność i dyskryminacja, łamanie praw człowieka, ograniczony dostęp do podstawowych usług takich jak opieka zdrowotna i edukacja, a także zmiana klimatu; określa następujące cele jako wstępne warunki stabilnych i odpornych państw, które w mniejszym stopniu będą podatne na sytuacje mogące ostatecznie skutkować przymusową migracją: promowanie praw człowieka i godności ludzkiej, zaprowadzanie demokracji, dobre rządy i praworządność, włączenie społeczne i spójność społeczna, możliwości gospodarcze gwarantujące godne zatrudnienie, działalność gospodarcza, w której centrum stoi człowiek, oraz przestrzeń polityczna dla społeczeństwa obywatelskiego; apeluje o to, aby współpraca na rzecz rozwoju koncentrowała się na realizacji tych celów i tym samym sprzyjała budowaniu odporności, a także o nadzwyczajną pomoc rozwojową związaną z migracją w celu ustabilizowania sytuacji, podtrzymania funkcjonowania państw i umożliwienia osobom wysiedlonym godnych warunków życia; |
| --- | --- |

73.

| 74. | przypomina, jak podkreślono w programie działań ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, o pozytywnym wkładzie migrantów w zrównoważony rozwój, co obejmuje również przekazy pieniężne, przy czym związane z nimi koszty transakcji należy jeszcze bardziej obniżyć; podkreśla, że wspólne i konstruktywne reagowanie na wyzwania i kryzysy migracyjne wymaga bardziej skoordynowanego, systematycznego i uporządkowanego podejścia odpowiadającego interesom krajów pochodzenia i krajów docelowych; podkreśla, że skuteczny sposób pomagania dużej liczbie uchodźców i osób starających się o azyl polega na poprawie warunków oraz zapewnianiu pomocy humanitarnej i rozwojowej; jednocześnie sprzeciwia się wszelkim próbom łączenia pomocy z kontrolą granic, zarządzaniem przepływami migracyjnymi lub porozumieniami o readmisji; |
| --- | --- |

74.

| 75. | podkreśla, że kraje pochodzenia i tranzytu migrantów potrzebują indywidualnych rozwiązań na rzecz rozwoju, odpowiadających sytuacji politycznej i społeczno-gospodarczej każdego z nich; podkreśla potrzebę wspierania praw człowieka i godności dla wszystkich, dobrych rządów, pokoju i budowania demokracji w ramach takiej współpracy oraz oparcia jej na wspólnych interesach, współdzielonych wartościach i poszanowaniu prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

75.

| 76. | podkreśla potrzebę ścisłego nadzoru parlamentarnego i monitorowania umów związanych z zarządzaniem migracją oraz wykorzystywania funduszy rozwojowych w powiązaniu z migracją; podkreśla znaczenie ścisłej współpracy i ustanowienia dobrej praktyki wymiany informacji między instytucjami, w szczególności w dziedzinie migracji i bezpieczeństwa; przypomina swoje obawy związane z coraz szerszym wykorzystywaniem funduszy powierniczych, dotyczące kwestii takich jak ograniczona przejrzystość, brak konsultacji i brak odpowiedzialności na szczeblu regionalnym; |
| --- | --- |

76.

| 77. | wskazuje, że w świetle ostatnio podjętych w Europie środków politycznych w celu zwalczania podstawowych przyczyn przymusowej migracji europejska polityka rozwoju musi być wpisana w definicję ustaloną przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD oraz musi się opierać na potrzebach rozwojowych i prawach człowieka; podkreśla ponadto, że pomoc rozwojowa nie może zależeć od współpracy w kwestiach migracyjnych, takich jak zarządzanie granicami lub umowy o readmisji; |
| --- | --- |

77.

Pomoc humanitarna

| 78. | podkreśla konieczność większego powiązania pomocy humanitarnej i współpracy na rzecz rozwoju w celu rozwiązania problemu luk w finansowaniu, unikania powielania działań i tworzenia systemów równoległych oraz w celu stworzenia warunków dla zrównoważonego rozwoju przy jednoczesnym zapewnieniu odporności i narzędzi umożliwiających lepsze zapobieganie kryzysom i przygotowanie się do nich; apeluje do UE o wypełnienie zobowiązania do przeznaczania do 2020 r. co najmniej 25 % pomocy humanitarnej lokalnym i krajowym podmiotom w możliwie jak najbardziej bezpośredni sposób, jak uzgodniono w ramach wielkiego układu; |
| --- | --- |

78.

| 79. | przypomina o podstawowych zasadach pomocy humanitarnej: człowieczeństwie, neutralności, niezależności i bezstronności; z zadowoleniem przyjmuje nieustępliwość Komisji w kwestii dotyczącej tego, aby nie łączyć Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju z Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

79.

| 80. | podkreśla, że należy zwiększyć międzynarodową pomoc, poprawić koordynację oraz zwiększyć zasoby na potrzeby działań w sytuacjach wyjątkowych oraz naprawy i odbudowy po wystąpieniu klęski żywiołowej; |
| --- | --- |

80.

| 81. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie, by wspierać zarówno promowanie technologii ICT w krajach rozwijających się, jak i zapewnianie sprzyjającego otoczenia dla gospodarki cyfrowej poprzez usprawnianie wolnych, otwartych i bezpiecznych połączeń; przypomina, że satelity mogą zapewnić racjonalne pod względem kosztów rozwiązania w zakresie łączenia aktywów i ludzi na obszarach oddalonych oraz zachęca UE i jej państwa członkowskie do uwzględnienia tego aspektu w pracach podejmowanych w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

81.

Globalne dobra publiczne i wyzwania o wymiarze globalnym

| 82. | jest głęboko przekonany, że globalna obecność stawia UE i jej państwa członkowskie w dobrej pozycji do odgrywania w dalszym ciągu wiodącej roli na arenie międzynarodowej w zapewnianiu globalnych dóbr publicznych i reagowaniu na wyzwania o wymiarze globalnym, które wiążą się z coraz większym obciążeniem, wpływając w sposób nieproporcjonalny na ubogich; apeluje o uwzględnienie w konsensusie dóbr globalnych i wyzwań środowiskowych, m.in. rozwoju społecznego, środowiska, które obejmuje zmianę klimatu i dostęp do wody, braku bezpieczeństwa i niestabilności państw, migracji, przystępnych usług energetycznych, bezpieczeństwa żywnościowego oraz eliminacji niedożywienia i głodu; |
| --- | --- |

82.

| 83. | przypomina, że małe i rodzinne gospodarstwa rolne, które stanowią najpowszechniejszy model rolnictwa na świecie, odgrywają kluczową rolę w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju: znacząco przyczyniają się one do bezpieczeństwa żywnościowego, walki z erozją gleby i utratą różnorodności biologicznej oraz do łagodzenia zmiany klimatu, zapewniając jednocześnie miejsca pracy; podkreśla, że z jednej strony UE powinna wspierać powstawanie organizacji rolniczych, w tym spółdzielni, a z drugiej strony zrównoważone rolnictwo koncentrujące się na praktykach agroekologicznych, wyższej wydajności gospodarstw rolnych, prawach rolników i prawach do korzystania z gruntów i nieformalnych systemach nasiennych, gdyż są to środki zapewniające bezpieczeństwo żywnościowe, zaopatrzenie rynków lokalnych i regionalnych oraz godziwe dochody i godne życie dla rolników; |
| --- | --- |

83.

| 84. | przypomina, że sektor prywatny nie jest jednolitą grupą podmiotów; wobec tego podkreśla, że w odniesieniu do sektora prywatnego polityka rozwojowa UE i jej państw członkowskich powinna obejmować różnicowane strategie, aby objąć różne typy podmiotów z sektora prywatnego, w tym podmioty sektora prywatnego kierowane przez producentów, mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa, spółdzielnie, przedsiębiorstwa społeczne oraz przedsiębiorstwa działające w ramach gospodarki solidarnej; |
| --- | --- |

84.

| 85. | ponownie potwierdza, że zapewnienie wszystkim dostępu do źródeł stabilnej, zrównoważonej i nowoczesnej energii po przystępnej cenie do 2030 r. (cel zrównoważonego rozwoju nr 7) ma kluczowe znaczenie dla zaspokojenia podstawowych potrzeb ludzi, które obejmują dostęp do czystej wody, infrastruktury sanitarnej, opieki zdrowotnej i kształcenia, a także jest istotne z punktu widzenia wspierania procesu powstawania lokalnych przedsiębiorstw i podejmowania wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej oraz jest kluczową siłą napędową postępu w zakresie rozwoju; |
| --- | --- |

85.

| 86. | podkreśla, że podnoszenie wydajności drobnych producentów rolnych oraz stworzenie zrównoważonego rolnictwa odpornego na zmianę klimatu i takichże systemów żywnościowych odgrywa kluczową rolę w realizacji celu zrównoważonego rozwoju nr 2 oraz koncepcji zrównoważonej konsumpcji i produkcji ujętej w celu zrównoważonego rozwoju nr 12, co wykracza poza zasady gospodarki o obiegu zamkniętym i obejmuje środowisko, a także wpływ na prawa socjalne i prawa człowieka; w związku z tym podkreśla, że UE powinna wspierać zrównoważoną produkcję żywności oraz praktyki odpornego rolnictwa, które zwiększają wydajność i produkcję; uznaje szczególne potrzeby kobiet rolników związane z bezpieczeństwem żywnościowym; |
| --- | --- |

86.

| 87. | podkreśla znaczenie kontynuowania prac nad poprawieniem dostępu do wody, infrastruktury sanitarnej i higieny, które to kwestie są zagadnieniami przekrojowymi mającymi wpływ na realizację innych celów programu działań na okres po 2015 r., w tym w zakresie zdrowia, kształcenia i równości płci; |
| --- | --- |

87.

| 88. | apeluje do UE o promowanie globalnych inicjatyw mających na celu stawienie czoła wyzwaniom związanym z szybko postępującą urbanizacją oraz tworzenie bezpieczniejszych, bardziej sprzyjających włączeniu społecznemu, odpornych i zrównoważonych miast; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście niedawne przyjęcie przez konferencję ONZ poświęconą mieszkalnictwu i zrównoważonemu rozwojowi obszarów miejskich (Habitat III) nowego programu dla miast, który ma na celu znalezienie lepszych sposobów planowania, projektowania, finansowania i rozwijania miast oraz kierowania i zarządzania nimi, aby pomóc ograniczać ubóstwo i głód, poprawiać zdrowie i chronić środowisko; |
| --- | --- |

88.

| 89. | apeluje o dalsze wysiłki UE w zakresie ochrony oceanów i zasobów morskich; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje niedawne inicjatywy Komisji dotyczące poprawy międzynarodowego zarządzania oceanami, aby promować lepsze gospodarowanie i łagodzić wpływ zmiany klimatu na morza i ekosystemy; |
| --- | --- |

89.

| 90. | podkreśla, że należy zająć się powiązaniami ze zwiększeniem wydajności zrównoważonego rolnictwa i rybołówstwa, które prowadzi do mniejszej utraty i mniejszego marnotrawstwa żywności, przejrzystego zarządzania zasobami naturalnymi i przystosowania się do zmiany klimatu; |
| --- | --- |

90.

Polityka rozwoju UE

| 91. | ponownie zwraca uwagę na przewagę komparatywną wynikającą z działań podejmowanych przez UE na rzecz rozwoju, w tym globalną obecność UE, elastyczność szeregu unijnych instrumentów i metod realizacji, rolę w zapewnianiu spójności i koordynacji polityki oraz zaangażowanie w tym zakresie, podejście oparte na prawach i demokracji, skalę działania w zakresie zapewniania masy krytycznej w dotacjach oraz nieustanne wspieranie społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

91.

| 92. | podkreśla potrzebę przełożenia przewagi komparatywnej UE na koncentrację działań na określonych obszarach polityki, w tym między innymi demokracji, dobrych rządach i prawach człowieka, globalnych dobrach publicznych i wyzwaniach o wymiarze globalnym, handlu i integracji regionalnej oraz zwalczaniu pierwotnych przyczyn braku bezpieczeństwa i przymusowej migracji; podkreśla, że taka koncentracja będzie musiała zostać dostosowana do potrzeb i priorytetów poszczególnych krajów i regionów rozwijających się zgodnie z zasadami odpowiedzialności i partnerstwa; |
| --- | --- |

92.

| 93. | przypomina o rosnącej roli sportu w kontekście rozwoju i pokoju z uwagi na propagowanie tolerancji i kultury wzajemnego szacunku oraz wkład sportu we wzmocnienie pozycji kobiet, młodzieży, jednostek i społeczności, jak również jego wkład w zdrowie, kształcenie i włączenie społeczne; |
| --- | --- |

93.

| 94. | podkreśla znaczenie kompleksowego, przejrzystego i terminowo działającego zbiorowego systemu odpowiedzialności na potrzeby monitorowania i przeglądu przez UE i jej państwa członkowskie procesu wdrażania programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do 2030 r. i konsensusu, a także zwraca uwagę, że roczne sprawozdania na temat postępów we wdrażaniu wszystkich zobowiązań w ramach polityki rozwojowej, w tym również zobowiązań dotyczących skuteczności, spójności polityki na rzecz rozwoju i oficjalnej pomocy rozwojowej, w dalszym ciągu są niezbędne, aby zagwarantować odpowiedzialność i nadzór parlamentarny; wyraża ubolewania z powodu niedostatecznej obecnie liczby sprawozdań i spodziewanych braków w tym względzie; z zadowoleniem przyjmuje plany Komisji dotyczące przeprowadzenia śródokresowej oceny stanu wdrożenia konsensusu; |
| --- | --- |

94.

o

o o

| 95. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych . |
| --- | --- |

95.

---

(1)  Dz.U. C 46 z 24.2.2006, s. 1.

(2)  http://www.oecd.org/dac/effectiveness/49650173.pdf

(3)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-14684-2016-INIT/pl/pdf

(4)  http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/70/1&Lang=E

(5)  http://www.un.org/esa/ffd/wp-content/uploads/2015/08/AAAA_Outcome.pdf

(6)  https://unfccc.int/resource/docs/2015/cop21/eng/l09r01.pdf

(7)  https://www.worldhumanitariansummit.org/

(8)  https://habitat3.org/the-new-urban-agenda/

(9)  http://effectivecooperation.org/wp-content/uploads/2016/05/4314021e.pdf

(10)  Konkluzje Rady z dnia 15 maja 2007 r.

(11)  Konkluzje Rady z dnia 19 maja 2014 r.

(12)  Dokument Rady 10715/16.

(13)  Dz.U. C 280 E z 18.11.2006, s. 484.

(14)  Dz.U. C 33 E z 5.2.2013, s. 77.

(15)  Dz.U. C 468 z 15.12.2016, s. 73.

(16)  Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0059.

(17)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0196.

(18)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0265.

(19)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0137.

(20)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0224.

(21)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0246.

(22)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0437.

(23)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0299.

(24)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0437.

(25)  Rezolucja z dnia 11 grudnia 2013 r.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/78 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/78

---

P8_TA(2017)0027

Sprawozdanie roczne dotyczące polityki konkurencji UE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego polityki konkurencji UE (2016/2100(INI))

(2018/C 252/09)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 15 czerwca 2016 r. dotyczące polityki konkurencji za rok 2015 (COM(2016)0393) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji opublikowany w tym samym dniu (SWD(2016)0198), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 15 czerwca 2016 r. dotyczące polityki konkurencji za rok 2015 (COM(2016)0393) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji opublikowany w tym samym dniu (SWD(2016)0198),

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 39, 42 i 101–109, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 39, 42 i 101–109,

| — | uwzględniając protokół nr 26 w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół nr 26 w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym,

| — | uwzględniając protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając uniwersalne ramy oceny zrównoważonego charakteru systemów rolniczych i produkcji żywności (SAFA) opracowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), |
| --- | --- |

—

uwzględniając uniwersalne ramy oceny zrównoważonego charakteru systemów rolniczych i produkcji żywności (SAFA) opracowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO),

| — | uwzględniając odnośne przepisy, wytyczne, rezolucje, komunikaty i dokumenty Komisji dotyczące zagadnienia konkurencji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając odnośne przepisy, wytyczne, rezolucje, komunikaty i dokumenty Komisji dotyczące zagadnienia konkurencji,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie sprawozdania z postępów w dziedzinie energii odnawialnej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie sprawozdania z postępów w dziedzinie energii odnawialnej (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 września 2016 r. w sprawie dumpingu socjalnego w Unii Europejskiej (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 września 2016 r. w sprawie dumpingu socjalnego w Unii Europejskiej (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania za 2014 r. dotyczącego polityki konkurencji UE (4) oraz rezolucję z dnia 10 marca 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania za 2013 r. dotyczącego polityki konkurencji UE (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania za 2014 r. dotyczącego polityki konkurencji UE (4) oraz rezolucję z dnia 10 marca 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania za 2013 r. dotyczącego polityki konkurencji UE (5),

| — | uwzględniając decyzję Komisji z dnia 6 maja 2015 r. o wszczęciu dochodzenia w odniesieniu do sektora handlu elektronicznego zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (C(2015)3026), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 6 maja 2015 r. o wszczęciu dochodzenia w odniesieniu do sektora handlu elektronicznego zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (C(2015)3026),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 25 lutego 2015 r. pt. „Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu” (COM(2015)0080), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 25 lutego 2015 r. pt. „Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu” (COM(2015)0080),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (7) (zwane dalej „ogólnym rozporządzeniem w sprawie włączeń blokowych”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (7) (zwane dalej „ogólnym rozporządzeniem w sprawie włączeń blokowych”),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (8),

| — | uwzględniając białą księgę z dnia 9 lipca 2014 r. zatytułowaną „W kierunku skuteczniejszej unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw” (COM(2014)0449), |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę z dnia 9 lipca 2014 r. zatytułowaną „W kierunku skuteczniejszej unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw” (COM(2014)0449),

| — | uwzględniając odpowiedzi Komisji na pytania posłów do Parlamentu wymagające odpowiedzi na piśmie E-000344/2016, E-002666/2016 i E-002112/2016, |
| --- | --- |

—

uwzględniając odpowiedzi Komisji na pytania posłów do Parlamentu wymagające odpowiedzi na piśmie E-000344/2016, E-002666/2016 i E-002112/2016,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa (9), w szczególności jej ust. 6, 7 i 11 dotyczące rewizji rozporządzenia (WE) nr 868/2004, aby chronić uczciwą konkurencję w ramach stosunków zewnętrznych UE w dziedzinie lotnictwa oraz zwiększyć konkurencyjność unijnego przemysłu lotniczego, skuteczniej zapobiegać nieuczciwej konkurencji, zapewnić wzajemność i wyeliminować nieuczciwe praktyki, w tym zakłócające rynek subsydia i pomoc państwa dla linii lotniczych z niektórych państw trzecich, ponieważ przejrzystość finansowa ujęta w klauzuli dotyczącej uczciwej konkurencji jest zasadniczym elementem gwarantującym te równe warunki działania; |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa (9), w szczególności jej ust. 6, 7 i 11 dotyczące rewizji rozporządzenia (WE) nr 868/2004, aby chronić uczciwą konkurencję w ramach stosunków zewnętrznych UE w dziedzinie lotnictwa oraz zwiększyć konkurencyjność unijnego przemysłu lotniczego, skuteczniej zapobiegać nieuczciwej konkurencji, zapewnić wzajemność i wyeliminować nieuczciwe praktyki, w tym zakłócające rynek subsydia i pomoc państwa dla linii lotniczych z niektórych państw trzecich, ponieważ przejrzystość finansowa ujęta w klauzuli dotyczącej uczciwej konkurencji jest zasadniczym elementem gwarantującym te równe warunki działania;

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (10) (zwane dalej „rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (10) (zwane dalej „rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku”),

| — | uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 1218/2010 z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii porozumień specjalizacyjnych (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 1218/2010 z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii porozumień specjalizacyjnych (11),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Transportu i Turystyki, jak również Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0001/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Transportu i Turystyki, jak również Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8-0001/2017),

| A. | mając na uwadze, że silna i skuteczna polityka konkurencji UE była zawsze filarem rynku wewnętrznego, ponieważ stymuluje efektywność gospodarczą i tworzy klimat sprzyjający wzrostowi gospodarczemu, innowacjom i postępowi technologicznemu, prowadząc jednocześnie do obniżenia cen; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że silna i skuteczna polityka konkurencji UE była zawsze filarem rynku wewnętrznego, ponieważ stymuluje efektywność gospodarczą i tworzy klimat sprzyjający wzrostowi gospodarczemu, innowacjom i postępowi technologicznemu, prowadząc jednocześnie do obniżenia cen;

| B. | mając na uwadze, że unijna polityka konkurencji stanowi podstawowy instrument walki z fragmentacją rynku wewnętrznego, a tym samym tworzenia i utrzymywania równych warunków działania dla przedsiębiorstw w całej UE; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że unijna polityka konkurencji stanowi podstawowy instrument walki z fragmentacją rynku wewnętrznego, a tym samym tworzenia i utrzymywania równych warunków działania dla przedsiębiorstw w całej UE;

| C. | mając na uwadze, że Unia Europejska, pod kierownictwem Komisji, powinna promować „kulturę konkurencji” w UE i na całym świecie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Unia Europejska, pod kierownictwem Komisji, powinna promować „kulturę konkurencji” w UE i na całym świecie;

| D. | mając na uwadze, że polityka konkurencji sama w sobie służy ochronie demokracji europejskiej, ponieważ uniemożliwia nadmierną koncentrację władzy gospodarczej i finansowej w rękach nielicznych, co stanowiłoby zagrożenie dla niezależności europejskiej władzy politycznej od koncernów przemysłowych i dużych bankowych grup kapitałowych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że polityka konkurencji sama w sobie służy ochronie demokracji europejskiej, ponieważ uniemożliwia nadmierną koncentrację władzy gospodarczej i finansowej w rękach nielicznych, co stanowiłoby zagrożenie dla niezależności europejskiej władzy politycznej od koncernów przemysłowych i dużych bankowych grup kapitałowych;

| E. | mając na uwadze, że właściwe wdrożenie zasad konkurencji (w tym przepisów antymonopolowych) zgodnie z założeniami społecznej gospodarki rynkowej powinno uniemożliwić nadmierną koncentrację władzy gospodarczej i finansowej w rękach kilku prywatnych przedsiębiorstw oraz pobudzić podmioty gospodarcze poprzez zachęcenie ich do większej dynamiki i innowacyjności oraz do wyróżniania się na rynkach; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że właściwe wdrożenie zasad konkurencji (w tym przepisów antymonopolowych) zgodnie z założeniami społecznej gospodarki rynkowej powinno uniemożliwić nadmierną koncentrację władzy gospodarczej i finansowej w rękach kilku prywatnych przedsiębiorstw oraz pobudzić podmioty gospodarcze poprzez zachęcenie ich do większej dynamiki i innowacyjności oraz do wyróżniania się na rynkach;

| F. | mając na uwadze, że polityka uczciwej konkurencji sprawia, że rynki są skuteczne i otwarte, co prowadzi do niższych cen, pojawiania się nowych podmiotów, lepszej jakości produktów i usług oraz większego wyboru dla konsumentów, a także wspierania badań i innowacji, wzrostu gospodarczego i większej odporności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że polityka uczciwej konkurencji sprawia, że rynki są skuteczne i otwarte, co prowadzi do niższych cen, pojawiania się nowych podmiotów, lepszej jakości produktów i usług oraz większego wyboru dla konsumentów, a także wspierania badań i innowacji, wzrostu gospodarczego i większej odporności przedsiębiorstw;

| G. | mając na uwadze, że polityka konkurencji może i powinna wnieść znaczący wkład do kluczowych priorytetów politycznych, takich jak wspieranie innowacji, tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, walka ze zmianą klimatu, zrównoważony wzrost gospodarczy i trwały rozwój, inwestycje, efektywne gospodarowanie zasobami, ochrona konsumentów i zdrowia ludzkiego, przy jednoczesnym wzmocnieniu jednolitego rynku, ze szczególnym naciskiem na jednolity rynek cyfrowy i unię energetyczną; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że polityka konkurencji może i powinna wnieść znaczący wkład do kluczowych priorytetów politycznych, takich jak wspieranie innowacji, tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, walka ze zmianą klimatu, zrównoważony wzrost gospodarczy i trwały rozwój, inwestycje, efektywne gospodarowanie zasobami, ochrona konsumentów i zdrowia ludzkiego, przy jednoczesnym wzmocnieniu jednolitego rynku, ze szczególnym naciskiem na jednolity rynek cyfrowy i unię energetyczną;

| H. | mając na uwadze, że skuteczna polityka konkurencji nie może być ukierunkowana jedynie na obniżenie cen dla konsumentów, lecz musi również mieć na uwadze innowacyjność i działalność inwestycyjną europejskiego przemysłu oraz szczególne warunki konkurencji dla małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że skuteczna polityka konkurencji nie może być ukierunkowana jedynie na obniżenie cen dla konsumentów, lecz musi również mieć na uwadze innowacyjność i działalność inwestycyjną europejskiego przemysłu oraz szczególne warunki konkurencji dla małych i średnich przedsiębiorstw;

| I. | mając na uwadze, że unijną politykę konkurencji definiują również takie wartości jak sprawiedliwość społeczna, polityczna niezależność, przejrzystość i sprawiedliwość proceduralna; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że unijną politykę konkurencji definiują również takie wartości jak sprawiedliwość społeczna, polityczna niezależność, przejrzystość i sprawiedliwość proceduralna;

| J. | mając na uwadze, że unijna polityka konkurencji jest powiązana z innymi znaczącymi strategiami politycznymi Unii, w tym z polityką fiskalną, przemysłową i cyfrową, których koordynacja ma na celu zapewnienie przestrzegania podstawowych zasad zapisanych w Traktatach, w szczególności zasad przejrzystości i lojalności; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że unijna polityka konkurencji jest powiązana z innymi znaczącymi strategiami politycznymi Unii, w tym z polityką fiskalną, przemysłową i cyfrową, których koordynacja ma na celu zapewnienie przestrzegania podstawowych zasad zapisanych w Traktatach, w szczególności zasad przejrzystości i lojalności;

| K. | mając na uwadze, że uchylanie się od opodatkowania, oszustwa podatkowe oraz raje podatkowe kosztują podatników UE miliardy (a według niektórych szacunków nawet bilion) euro rocznie z tytułu utraconych przychodów, co zakłóca konkurencję na jednolitym rynku między przedsiębiorstwami płacącymi podatki w odpowiedniej wysokości a przedsiębiorstwami, które tego nie czynią; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że uchylanie się od opodatkowania, oszustwa podatkowe oraz raje podatkowe kosztują podatników UE miliardy (a według niektórych szacunków nawet bilion) euro rocznie z tytułu utraconych przychodów, co zakłóca konkurencję na jednolitym rynku między przedsiębiorstwami płacącymi podatki w odpowiedniej wysokości a przedsiębiorstwami, które tego nie czynią;

| L. | mając na uwadze, że globalna współpraca w dziedzinie egzekwowania przepisów ochrony konkurencji pomaga unikać niespójności stosowanych środków zaradczych i skutków działań w ramach egzekwowania prawa, a także pozwala przedsiębiorcom zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że globalna współpraca w dziedzinie egzekwowania przepisów ochrony konkurencji pomaga unikać niespójności stosowanych środków zaradczych i skutków działań w ramach egzekwowania prawa, a także pozwala przedsiębiorcom zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów;

| M. | mając na uwadze, że w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i w praktyce decyzyjnej Komisji inaczej interpretuje się pojęcie „działalności gospodarczej” w zależności od tego, czy w grę wchodzą zasady rynku wewnętrznego, czy zasady konkurencji; mając na uwadze, że ta myląca praktyka jeszcze bardziej komplikuje i tak już uciążliwe stosowanie pojęcia „działalność gospodarcza”; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i w praktyce decyzyjnej Komisji inaczej interpretuje się pojęcie „działalności gospodarczej” w zależności od tego, czy w grę wchodzą zasady rynku wewnętrznego, czy zasady konkurencji; mając na uwadze, że ta myląca praktyka jeszcze bardziej komplikuje i tak już uciążliwe stosowanie pojęcia „działalność gospodarcza”;

| N. | mając na uwadze, że jasne, spójne i nadające się do realizacji otoczenie regulacyjne w zakresie dostosowania polityki konkurencji do specyfiki rolnictwa może przyczynić się do wzmocnienia pozycji rolników w łańcuchu dostaw żywności poprzez rozwiązanie problemu nierównowagi sił między podmiotami, zwiększenie efektywności rynku oraz zagwarantowanie pewności prawa i równych warunków działania na jednolitym rynku; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że jasne, spójne i nadające się do realizacji otoczenie regulacyjne w zakresie dostosowania polityki konkurencji do specyfiki rolnictwa może przyczynić się do wzmocnienia pozycji rolników w łańcuchu dostaw żywności poprzez rozwiązanie problemu nierównowagi sił między podmiotami, zwiększenie efektywności rynku oraz zagwarantowanie pewności prawa i równych warunków działania na jednolitym rynku;

| O. | mając na uwadze, że postać, skala i czas wystąpienia zagrożeń gospodarczych są trudne do przewidzenia, dlatego konieczne jest, aby zorientowana rynkowo wspólna polityka rolna (WPR) wspierała rolników i promowała dodatkowe tymczasowe zwolnienia z zasad konkurencji w przypadku poważnych zakłóceń równowagi na rynku; mając na uwadze, że w czasie kryzysu na rynku mleka Komisja zdecydowała się w ostateczności na zastosowanie art. 222 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku w celu zwolnienia ze stosowania prawa konkurencji wspólnego planowania produkcji mleka przez uznane grupy rolników; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że postać, skala i czas wystąpienia zagrożeń gospodarczych są trudne do przewidzenia, dlatego konieczne jest, aby zorientowana rynkowo wspólna polityka rolna (WPR) wspierała rolników i promowała dodatkowe tymczasowe zwolnienia z zasad konkurencji w przypadku poważnych zakłóceń równowagi na rynku; mając na uwadze, że w czasie kryzysu na rynku mleka Komisja zdecydowała się w ostateczności na zastosowanie art. 222 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku w celu zwolnienia ze stosowania prawa konkurencji wspólnego planowania produkcji mleka przez uznane grupy rolników;

| P. | mając na uwadze, że polityka konkurencji sama w sobie jest niewystarczająca, by wyeliminować nieuczciwe praktyki handlowe w łańcuchu dostaw żywności; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że polityka konkurencji sama w sobie jest niewystarczająca, by wyeliminować nieuczciwe praktyki handlowe w łańcuchu dostaw żywności;

| Q. | mając na uwadze, że art. 102 TFUE wyraźnie wskazuje, iż narzucanie w sposób bezpośredni lub pośredni nieuczciwych praktyk handlowych w innych sektorach łańcucha żywnościowego stanowi naruszenie tego Traktatu; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że art. 102 TFUE wyraźnie wskazuje, iż narzucanie w sposób bezpośredni lub pośredni nieuczciwych praktyk handlowych w innych sektorach łańcucha żywnościowego stanowi naruszenie tego Traktatu;

| R. | mając na uwadze, że Grupa Zadaniowa ds. Rynków Rolnych powstała z myślą o poprawieniu pozycji rolników w łańcuchu żywności poprzez zbadanie możliwości wzmocnienia ich pozycji, w tym możliwości prawnych określania stosunków prawnych i prowadzenia przez rolników działań zbiorowych; mając na uwadze, że konkluzje Grupy Zadaniowej ds. Rynków Rolnych muszą być uwzględnione, o ile będą miały zastosowanie, w odniesieniu do przyszłych dyskusji i kroków, które należy podjąć; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że Grupa Zadaniowa ds. Rynków Rolnych powstała z myślą o poprawieniu pozycji rolników w łańcuchu żywności poprzez zbadanie możliwości wzmocnienia ich pozycji, w tym możliwości prawnych określania stosunków prawnych i prowadzenia przez rolników działań zbiorowych; mając na uwadze, że konkluzje Grupy Zadaniowej ds. Rynków Rolnych muszą być uwzględnione, o ile będą miały zastosowanie, w odniesieniu do przyszłych dyskusji i kroków, które należy podjąć;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje roczne sprawozdanie Komisji dotyczące polityki konkurencji, które pokazuje, że właściwa polityka konkurencji UE może przyczynić się do przywrócenia odpowiedniego poziomu inwestycji i innowacji poprzez ustanowienie warunków uczciwej konkurencji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w sprawozdaniu położono nacisk na wkład polityki konkurencji w eliminowanie barier i zakłócających konkurencję środków pomocy państwa z korzyścią dla rynku wewnętrznego; przypomina również, że przyszłość Europy powinna opierać się na innowacjach, społecznej gospodarce rynkowej i zasobooszczędności, które tworzą wysoki standard życia wszystkich obywateli Unii; |
| --- | --- |

1.

Integracja jednolitego rynku

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje cel Komisji, jakim jest otwarcie nowych możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw, oraz przypomina, że swobodny przepływ kapitału, usług, towarów i osób stanowi cztery swobody jednolitego rynku, a ich stosowanie ma kluczowe znaczenie dla przybliżenia Unii jej obywatelom; podkreśla, że bez skutecznej unijnej polityki konkurencji jednolity rynek nie jest w stanie rozwinąć pełni swojego potencjału; z zadowoleniem odnosi się do wykorzystywania przez Komisję różnych dostępnych instrumentów, co obejmuje kontrolę łączenia przedsiębiorstw, walkę z nadużywaniem pozycji dominującej i praktykami antykonkurencyjnymi, zwalczanie karteli, kontrolę pomocy państwa, koordynację z krajowymi, a w stosownych przypadkach również regionalnymi organami ds. konkurencji, a także dochodzenia sektorowe; |
| --- | --- |

2.

| 3. | utrzymuje, że skuteczna polityka konkurencji musi uwzględniać szczególne warunki rynkowe odnoszące się do małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), mikroprzedsiębiorstw i przedsiębiorstw typu start-up oraz musi zapewniać ochronę praw pracowników i sprawiedliwy system podatkowy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa państwa członkowskie i instytucje UE, aby nadały nadrzędną rolę wzmocnieniu jednolitego rynku po Brexicie przez zapewnienie pełnej zgodności z europejskim prawem ochrony konkurencji oraz dalsze zacieśnienie współpracy między państwami członkowskimi w kwestiach podatkowych; zauważa, że Brexit może negatywnie wpłynąć na unijną politykę konkurencji; podkreśla w szczególności ryzyko dublowania postępowań, co podniosłoby koszty administracyjne i opóźniło czynności w ramach postępowań przygotowawczych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | powtarza, że uczciwa konkurencja podatkowa jest niezbędna dla integralności jednolitego rynku UE, dlatego wszyscy uczestnicy rynku powinni płacić podatki w odpowiedniej wysokości, a podatki muszą być płacone w miejscu, w którym wypracowano zyski; podkreśla, że od czasu ujawnienia informacji Lux Leaks UE przyznała, iż w celu wzmocnienia uczciwej konkurencji na jednolitym rynku potrzebuje prostych i przejrzystych strategii i przepisów podatkowych, i stwierdziła też, że konieczne jest położenie kresu nieuczciwej konkurencji podatkowej (w tym nielegalnym korzyściom podatkowym) ze strony państw członkowskich, prowadzącej do pokusy nadużycia oraz dodatkowego obciążenia podatkowego uczciwych podatników i stanowiącej przeszkodę w rozwoju MŚP, również w przypadku, gdy nowe podmioty i MŚP prowadzące działalność tylko w jednym kraju są w gorszej sytuacji niż korporacje wielonarodowe, które mogą przenosić zyski lub stosować inne formy agresywnego planowania podatkowego za pośrednictwem rozmaitych decyzji i instrumentów, do których tylko one mają dostęp; podkreśla konieczność dokładnego zbadania wszystkich przypadków, w których podejrzewa się, że celem przedsiębiorstw wielonarodowych jest nielegalna optymalizacja fiskalna; jednocześnie z zadowoleniem przyjmuje dogłębne dochodzenia Komisji w sprawie praktyk antykonkurencyjnych, takich jak selektywne korzyści podatkowe, które mogą obejmować zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków, a także odnosi się przychylnie do niedawnych wyników dochodzeń wskazujących, że wybiórcze ulgi podatkowe stanowią w świetle prawa konkurencji UE niezgodną z prawem pomoc państwa; podkreśla konieczność zapewnienia Komisji szerokiego dostępu do informacji w celu wszczynania kolejnych dochodzeń w sprawach budzących podejrzenia; wzywa Komisję do opracowania jasnych wytycznych dotyczących podatkowej pomocy państwa, obejmującej też przypadki nieuczciwej konkurencji, a także do pełnego wykorzystania uprawnień wynikających z unijnych reguł konkurencji do pomocy państwom członkowskim w skutecznej walce ze szkodliwymi praktykami podatkowymi; powtarza, że konieczne jest podjęcie większego wysiłku również w kwestii agresywnych praktyk podatkowych; podkreśla szczególne znaczenie wymienianych między organami podatkowymi państw członkowskich informacji o interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego i porozumieniach w zakresie cen transferowych; ubolewa, że państwa członkowskie odmawiają Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji dostępu do tych informacji; zaleca nasiloną wymianę informacji między organami krajowymi, a także apeluje do państw członkowskich o publikowanie informacji o indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego i sugeruje w stosownych przypadkach przedstawienie tych informacji z rozbiciem na poszczególne regiony; uważa, że decyzje Komisji, które wskazują jasną metodykę obliczania wartości i nieuzasadnionej przewagi konkurencyjnej, jaką posiadają przedsiębiorstwa objęte nieprawidłowymi interpretacjami, stanowią dobrą podstawę prawną bardziej zaawansowanej konwergencji; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że korupcja w zamówieniach publicznych wpływa znacząco na europejską konkurencyjność, ponieważ zakłóca funkcjonowanie rynku; przypomina, że zamówienia publiczne należą do najbardziej narażonych na korupcję form działalności rządowej; podkreśla, że w niektórych państwach członkowskich zamówienia finansowane przez UE niosą większe ryzyko korupcji niż zamówienia finansowane na szczeblu krajowym; przypomina o szeroko stosowanej praktyce specjalnego dostosowywania zaproszeń do składania ofert w celu ograniczenia konkurencji rynkowej; wzywa Komisję do kontynuowania starań, aby zapobiegać niewłaściwemu wykorzystywaniu środków unijnych i propagować rozliczalność w dziedzinie zamówień publicznych; wzywa do utworzenia Prokuratury Europejskiej posiadającej niezbędne uprawnienia w celu lepszego badania domniemanych przestępstw przeciwko funduszom Unii; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że same postępowania w sprawie pomocy państwa nie położą na stałe kresu nieuczciwej konkurencji podatkowej w państwach członkowskich; zaleca zatem: ustanowienie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (pełnej CCCTB), która pomoże wyeliminować zakłócenia konkurencji i zagwarantuje, że żaden zysk nie opuści Unii Europejskiej nieopodatkowany; podawanie do wiadomości publicznej istotnych informacji na temat interpretacji podatkowych; przegląd dyrektywy w sprawie podatku VAT, aby zapobiec oszustwom; a także obowiązek publicznego ogłaszania przez duże przedsiębiorstwa wielonarodowe we wszystkich sektorach obrotów i zysków w podziale na poszczególne kraje; ponadto wzywa państwa członkowskie do zapewnienia większej przejrzystości w praktykach podatkowych oraz wzajemnych obowiązkach zgłaszania; podkreśla konieczność wdrożenia pakietu środków przeciwdziałających unikaniu opodatkowania, zasad dotyczących wymiany informacji między państwami członkowskimi i mechanizmu szybkiego reagowania w celu zwalczania oszustw związanych z VAT, aby zapewnić uczciwą konkurencję; |
| --- | --- |

7.

| 8. | jest zdania, że planowanie podatkowe może negatywnie wpływać na uczciwą konkurencję; z zadowoleniem przyjmuje wysunięte przez Komisję zalecenie dostosowania definicji „stałego miejsca prowadzenia działalności”, tak aby przedsiębiorstwa nie mogły sztucznie unikać opodatkowania w państwach członkowskich, w których prowadzą działalność gospodarczą; podkreśla, że definicja ta powinna także uwzględniać szczególną sytuację sektora cyfrowego, tak aby przedsiębiorstwa prowadzące działalność całkowicie zdematerializowaną były uznawane za posiadające stałe miejsce prowadzenia działalności w danym państwie członkowskim, jeśli ich obecność na rynku cyfrowym tego państwa jest znacząca; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla potrzebę egzekwowania przepisów dotyczących jednolitego rynku także na szczeblu państw członkowskich oraz zajęcia się przypadkami naruszeń w celu przeciwdziałania fragmentacji jednolitego rynku; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa do udoskonalenia punktu kompleksowej obsługi w oparciu o dotychczasowe doświadczenia małych punktów kompleksowej obsługi w zakresie produktów cyfrowych; zauważa, że nawet po wprowadzeniu małych punktów kompleksowej obsługi małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa mogą nadal borykać się ze znacznym obciążeniem administracyjnym; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla potrzebę dalszego wzmocnienia jednolitego rynku poprzez usunięcie pozostałych barier i przeszkód; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przypomina Komisji, że w celu sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku UE konieczne jest umożliwienie władzom krajowym i regionalnym interwencji w sytuacjach wynikających z ograniczeń geograficznych, które zmniejszają zdolność rynku do rozwoju w wymiarze zarówno gospodarczym, jak i społecznym; |
| --- | --- |

12.

| 13. | kładzie nacisk na potrzebę walki z dumpingiem podatkowym i społecznym, nadużyciami w planowaniu podatkowym i uchylaniem się od opodatkowania w celu zapewnienia uczciwej konkurencji na całym jednolitym rynku; |
| --- | --- |

13.

| 14. | apeluje do Komisji o ukończenie wdrażania jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, o zapewnienie pełnej przejrzystości przepływów finansowych między podmiotami zarządzającymi infrastrukturą a przedsiębiorstwami kolejowymi oraz o sprawdzenie, czy każde państwo członkowskie ma silny i niezależny krajowy organ regulacyjny; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Radę do niezwłocznego przyjęcia wniosku Komisji w sprawie harmonizacji wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB); |
| --- | --- |

15.

| 16. | uznaje, że przystąpienie do strefy euro państw członkowskich, które do tej pory nie przyjęły wspólnej waluty, wzmocniłoby wolną konkurencję na rynku wewnętrznym; |
| --- | --- |

16.

Jednolity rynek cyfrowy

| 17. | przyjmuje z zadowoleniem strategię Komisji dotyczącą jednolitego rynku cyfrowego i podkreśla istotną rolę polityki konkurencji w urzeczywistnieniu jednolitego rynku cyfrowego; popiera też starania Komisji polegające na zapewnieniu pełnego zastosowania unijnej polityki konkurencji do jednolitego rynku cyfrowego, gdyż konkurencja zapewnia konsumentom nie tylko większy wybór, ale zapewni również równe warunki działania, oraz ubolewa nad tym, że aktualny brak europejskich ram cyfrowych unaocznił fakt, że do tej pory nie udało się pogodzić interesów dużych i małych usługodawców; podkreśla, że tradycyjne rynkowe modele polityki konkurencji często nie prowadzą do osiągnięcia zamierzonych celów przez jednolity rynek cyfrowy; apeluje o wzięcie w większym stopniu pod uwagę nowych modeli biznesowych wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa cyfrowe; powtarza, że zunifikowany jednolity rynek cyfrowy mógłby stworzyć setki tysięcy nowych miejsc pracy i wnieść 415 mld EUR rocznie do gospodarki UE; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że aby zachować wiarygodność strategii jednolitego rynku cyfrowego, Komisja powinna starannie zakończyć wszystkie inne trwające postępowania antymonopolowe, bez szkody dla jakości; domaga się przyspieszenia tych postępowań, aby umożliwić jak najszybsze osiągnięcie wyników; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje uzupełniające pisemne zgłoszenie zastrzeżeń wysłane przez Komisję w sprawie usługi porównywania zakupów oraz pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w sprawie systemu Android; apeluje do Komisji, aby w dalszym ciągu z determinacją dążyła do wyjaśnienia wszelkich wątpliwości zidentyfikowanych podczas swoich dochodzeń, w tym także w odniesieniu do innych obszarów nieobiektywnego wyszukiwania (hotele, wyszukiwania lokalne, loty), aby zagwarantować równe warunki działania dla wszystkich uczestników rynku cyfrowego; wzywa do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie dominujących platform rezerwacji hoteli; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje prowadzone przez Komisję badanie sektora handlu elektronicznego, którego wstępne wyniki pozwalają wskazać w tym sektorze pewne praktyki handlowe, które mogłyby ograniczyć konkurencję w internecie; z zadowoleniem przyjmuje też zaangażowanie Komisji w kwestię europejskiego jednolitego rynku cyfrowego oraz jej wniosek w sprawie blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji ze względu na przynależność państwową klientów oraz ich miejsce zamieszkania; wzywa Komisję do podjęcia ambitnych działań na rzecz wyeliminowania nielegalnych przeszkód dla konkurencji w internecie w celu zapewnienia unijnym konsumentom wolnych od ograniczeń internetowych zakupów u sprzedawców mających siedzibę w innym państwie członkowskim; uważa zatem, że potrzebne są ukierunkowane działania, aby poprawić dostęp do towarów i usług, zwłaszcza przez eliminację nieuzasadnionych praktyk blokowania geograficznego oraz nieuczciwej dyskryminacji cenowej ze względu na położenie geograficzne lub przynależność państwową, które często skutkują tworzeniem monopoli oraz sięganiem przez konsumentów po nielegalne treści; wzywa też do umożliwienia znakowania stron internetowych na szczeblu europejskim, aby zagwarantować obecność i jakość oferowanych usług i produktów w celu zapewnienia jeszcze wyższego poziomu uczciwej konkurencji, a także wzmocnienia ochrony konsumentów; |
| --- | --- |

19.

| 20. | uważa, że zwiększenie udziału małych i średnich przedsiębiorstw powinno odgrywać zasadniczą rolę w działaniach promujących zunifikowany jednolity rynek cyfrowy, i podkreśla potrzebę oceny potencjalnego wpływu każdej inicjatywy, w szczególności inicjatyw mających na celu promowanie handlu elektronicznego i wyjaśnienie statusu stałego przedsiębiorstwa sektora cyfrowego, na zdolność MŚP do korzystania z jednolitego rynku cyfrowego; |
| --- | --- |

20.

| 21. | przypomina, że neutralność sieci ma nadrzędne znaczenie dla zapewnienia braku dyskryminacji między usługami internetowymi oraz pełnego zagwarantowania konkurencji (przy czym „neutralność sieci” oznacza zasadę równego traktowania całego ruchu internetowego, bez dyskryminacji, ograniczeń lub zakłóceń, niezależnie od nadawcy, odbiorcy, rodzaju, treści, urządzenia, usługi lub aplikacji); |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla rosnącą obecność nowych przedsiębiorstw – obok już istniejących podmiotów – obecnych na rynku cyfrowym, w szczególności aplikacji internetowych i na telefony komórkowe, która otworzyła dla konsumentów nowe kanały pozwalające znajdować, porównywać i wybierać towary i usługi na jednolitym rynku, co doprowadziło do powstania grupy poinformowanych konsumentów dążących do dokonywania świadomych wyborów w oparciu o osobiste potrzeby i cele; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że gospodarka dzielenia się przynosi konsumentom UE wiele innowacyjnych produktów i usług; podkreśla, że platformy gospodarki dzielenia się wprowadziły pomysł, by rzucić wyzwanie zasiedziałym, dominującym graczom w celu stworzenia bardziej konkurencyjnego otoczenia tak dla konsumentów, jak dla przedsiębiorstw; przypomina, że oprócz podatków, ram administracyjnych i kwestii bezpieczeństwa Komisja powinna również przeanalizować aspekty dotyczące konkurencyjności oraz usuwać przeszkody, jakie napotykają przedsiębiorstwa wchodzące na rynek, w celu stworzenia równych warunków konkurencji; podkreśla, że ten typ gospodarki ustanowiono już kilka lat temu, a ze względu na spójność prawną wszelkie spory należałoby rozwiązywać na szczeblu UE, zgodnie z zasadą pomocniczości; podkreśla konieczność zagwarantowania w ramach jednolitego rynku cyfrowego wysokiego poziomu ochrony konsumentów i danych osobowych; wzywa Komisję do stworzenia instrumentów niezbędnych do tego, by rozliczne formy i odmiany gospodarki dzielenia się mogły otrzymać wsparcie na szczeblu UE, a także w poszczególnych państwach członkowskich, zostać wdrożone, zyskać wiarygodność i zdobyć zaufanie, oraz stwierdza, że takie liberalne i wspomagające ramy regulacyjne nie doprowadzą do zakłóceń konkurencji; zwraca się do Komisji, aby ponownie zajęła się tymi kwestiami, tak aby w ustanowionych ramach prawnych korzyści dla społeczeństwa płynące z tych modeli biznesowych stały się rzeczywiste i wymierne; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa Komisję, by kompleksowo sprawdziła skuteczność dostępnych instrumentów z zakresu prawa konkurencji w erze cyfrowej i ewentualnie je udoskonaliła; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla, że w szczególności w tak dynamicznym sektorze jak gospodarka cyfrowa absolutnie kluczowe jest szybkie doprowadzanie do końca postępowań z zakresu prawa konkurencji, tak aby nadużycie pozycji dominującej nie mogło prowadzić do zaburzeń rynku; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa Komisję, by wzięła pod uwagę rosnącą konwergencję na rynkach cyfrowych, zrównując porównywalne usługi, takie jak komunikatory internetowe, z równoważnymi usługami sektora telekomunikacji ogólnej; |
| --- | --- |

26.

| 27. | z zadowoleniem przyjmuje dochodzenia Komisji w sprawie niektórych praktyk antykonkurencyjnych stosowanych przez szereg przedsiębiorstw, w szczególności gigantów internetowych i telekomunikacyjnych oraz inne spółki medialne, studia filmowe oraz dystrybutorów telewizyjnych; wzywa Komisję do przyspieszenia wszystkich procedur przeciwko antykonkurencyjnym zachowaniom stanowiącym naruszenie unijnych przepisów antymonopolowych; |
| --- | --- |

27.

| 28. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji w sprawie odzyskania wierzytelności od firmy Apple korzystającej z pomocy państwa, co stanowi kamień milowy w zakresie przeciwdziałania nielegalnej pomocy państwa w formie korzyści podatkowych; przypomina jednak, że UE potrzebuje bardziej rygorystycznego prawodawstwa w dziedzinie interpretacji prawa podatkowego, ustanawiającego też skuteczny system oraz mechanizm ściągania wierzytelności na rzecz unijnego budżetu zasobów własnych; wzywa Komisję do korygowania wszelkich naruszeń w celu zapewnienia uczciwej konkurencji na całym jednolitym rynku; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zachęca Komisję do przedstawienia strategii regulacyjnej uwzględniającej konwergencję technologiczną, a w szczególności mnogość platform; przypomina, że w tym celu regulacje sektorowe ex ante muszą godzić ze sobą obronę pluralizmu, wolność słowa, ochronę danych osobowych, ochronę autonomii i swobody wyboru konsumenta oraz propagowanie w Europie w równym stopniu ofert konkurencyjnych i ofert o charakterze konwergencyjnym wśród europejskich liderów w dziedzinie konkurencji międzynarodowej; apeluje o skorygowanie nierówności układu sił i złagodzenie sytuacji zależności między podmiotami gospodarczymi w celu sprawiedliwego podziału wartości; |
| --- | --- |

29.

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje większe uwzględnienie efektów sieciowych oraz akumulacji i analizy danych przy ustalaniu pozycji rynkowej na rynkach cyfrowych; uważa, że dane odgrywają dużą rolę w gospodarce cyfrowej i dlatego muszą zostać uwzględnione w ocenie z punktu widzenia prawa konkurencji; |
| --- | --- |

30.

| 31. | uważa, że konkurencja w sektorach telekomunikacji i wyszukiwania w internecie jest niezbędna nie tylko jako czynnik stymulujący innowacyjność i inwestycje w sieci i w gospodarkę cyfrową, ale również sprzyjający przystępności cenowej i zwiększający paletę usług, spośród których mogą wybierać konsumenci; wzywa zatem Komisję do ochrony konkurencji w tych sektorach, również jeśli chodzi o usługi internetowe i przydział częstotliwości; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście zamiar Komisji, aby przy stosowaniu wytycznych dotyczących pomocy państwa dla sieci szerokopasmowych należycie uwzględnić cele strategiczne pakietu telekomunikacyjnego; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji w sprawie zatrzymania połączenia operatorów sieci telefonii komórkowej O2 i Three w Zjednoczonym Królestwie z korzyścią dla europejskich konsumentów; podkreśla znaczenie stosowania europejskiego kodeksu łączności elektronicznej oraz wzmocnienia sieci połączeń w całej UE; |
| --- | --- |

31.

| 32. | uważa, że likwidacja opłat roamingowych w UE nie jest wystarczająca i że należy uregulować też połączenia wewnątrzunijne na takim samym poziomie, co rozmowy lokalne; wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie uregulowania połączeń wewnątrzunijnych; |
| --- | --- |

32.

| 33. | uważa, że działania w kierunku zakończenia opłat konsumenckich za roaming w UE są w dłuższej perspektywie niewystarczające, jeżeli jednolity rynek ma się jeszcze bardziej pogłębić, i należy też tworzyć zachęty do tego, aby połączenia wewnątrzunijne były na takim samym poziomie co rozmowy lokalne poprzez ułatwianie inwestycji w sieć w pełni europejską lub we wspólne sieci; wzywa Komisję, aby przeprowadziła dogłębne konsultacje z operatorami sieci i odpowiednimi zainteresowanymi stronami, dotyczące tego, w jaki sposób doprowadzić do obniżenia stawek za połączenia wewnątrzunijne do poziomu lokalnych połączeń w najbardziej efektywny sposób, który jednocześnie zachęci do inwestycji i zabezpieczy globalną konkurencyjność i innowacje; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Komisję do wykorzystania swojej polityki i instrumentów finansowych oraz promowania wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi w celu wspierania inwestycji w różne sektory tradycyjne oraz MŚP, które pozostają w tyle za cyfrową rewolucją przemysłową; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla, że Unia Europejska powinna zachęcać do innowacji wszystkie przedsiębiorstwa (takie jak przedsiębiorstwa z dominującym udziałem w rynku, jak też przedsiębiorstwa typu start-up); |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa Komisję do okazania takiej samej stanowczości w prowadzeniu i w rezultatach trwającego postępowania wyjaśniającego przeciwko przedsiębiorstwu McDonald’s; |
| --- | --- |

36.

Pomoc państwa

| 37. | z zadowoleniem przyjmuje przegląd zasad pomocy państwa i sugeruje przesyłanie specjalnego rocznego sprawozdania Parlamentowi; przypomina państwom członkowskim, że celem było lepsze ukierunkowanie środków pomocowych na rzecz długoterminowego, zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz tworzenie miejsc pracy dobrej jakości i spójność społeczna, przy jednoczesnym zapewnieniu równych warunków działania i swobodnego funkcjonowania społecznej gospodarki rynkowej; podkreśla, że na państwach członkowskich spoczywa zwiększona odpowiedzialność w przypadkach udzielania pomocy bez uprzedniego zgłaszania jej do Komisji; zaznacza, że Komisja powinna udostępnić wystarczającą podstawę prawną w zakresie pomocy państwa, aby wzmocnić turystykę jako ważny czynnik gospodarczy w UE, oraz że w związku z tym finansowanie publicznych organizacji turystycznych powinno podlegać ogólnym kryteriom wyłączenia w ramach ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych; apeluje do Komisji o kontrolę wszelkich transakcji przeprowadzanych przez dane państwo członkowskie w ostatniej chwili, bez względu na naciski polityczne wywierane przez to państwo; przypomina również Komisji o konieczności zapobieżenia działaniu w złej wierze ze strony niektórych rządów w przypadku niewłaściwego wydatkowania przez nie funduszy UE; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla, że zachęta państwa lub zachęta regionalna jest jednym z narzędzi politycznych, pozwalającym zagwarantować usługi o zasadniczym znaczeniu dla wsparcia warunków gospodarczych i społecznych na obszarach odosobnionych, oddalonych lub peryferyjnych oraz wyspiarskich na terenie Unii, jednak należy uwzględnić także zgromadzone doświadczenia, w związku z czym interwencje takie nie powinny być sprzeczne z zasadami jednolitego rynku; podkreśla, że jakość sieci połączeń obszarów peryferyjnych i wyspiarskich również ma zasadnicze znaczenie, i z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie do ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych przepisów o pomocy społecznej na transport dla mieszkańców regionów najbardziej oddalonych, w których stwierdzono problemy z jakością sieci połączeń; zwraca się do Komisji, aby podczas bieżącego przeglądu ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych w pełni uwzględniła specyfikę europejskich regionów najbardziej oddalonych, określoną w art. 349 TFUE, z uwagi na okoliczność, że jakość sieci połączeń jest bardzo istotna dla lokalnych MŚP w regionach najbardziej oddalonych, a także z najmniejszym prawdopodobieństwem wpłynie na konkurencję na rynku wewnętrznym; |
| --- | --- |

38.

| 39. | z zadowoleniem przyjmuje zawiadomienie Komisji w sprawie definicji pomocy państwa, będące częścią inicjatywy na rzecz modernizacji pomocy państwa; uznaje korzyści wynikające z uproszczonych zasad, gwarantujących pewność zarówno organom publicznym, jak i przedsiębiorstwom; apeluje jednocześnie do Komisji o bardziej skrupulatną kontrolę niedozwolonej pomocy państwa, która ma znaczny negatywny wpływ na jednolity rynek; |
| --- | --- |

39.

| 40. | apeluje do Komisji o jak najszybsze wdrożenie wytycznych dotyczących pojęcia pomocy państwa w świetle ważnych zmian w orzecznictwie i praktyce stosowania prawa, w celu zapewnienia pewności i przewidywalności prawa; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wzywa Komisję do opracowania planu działań dla mniejszej kwotowo, lecz lepiej ulokowanej pomocy państwa, mającego na celu otwarcie możliwości zmniejszenia pomocy państwa poprzez niższe podatki i stymulującego tym samym powstawanie nowych przedsiębiorstw i uczciwej konkurencji zamiast wspierania starych struktur i zasiedziałych podmiotów; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla, że w przypadkach wykorzystywania pomocy państwa do promowania usług świadczonych w interesie ogólnym najważniejszą rzeczą jest wyciągnięcie korzyści przez konsumentów i obywateli, a nie przez poszczególne spółki czy podmioty publiczne; |
| --- | --- |

42.

| 43. | apeluje do Komisji o skrupulatne monitorowanie renacjonalizacji przedsiębiorstw pożytku publicznego w państwach członkowskich UE i zapobieganie udzielaniu nielegalnej pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usługi publicznej; |
| --- | --- |

43.

| 44. | apeluje do Komisji, aby w międzynarodowych organizacjach zajmujących się konkurencją, takich jak Międzynarodowa Sieć Konkurencji, dążyła do harmonizacji definicji pomocy państwa; |
| --- | --- |

44.

| 45. | w celu uzyskania właściwego funkcjonowania unii energetycznej i uniknięcia nieprzestrzegania zasad pomocy państwa oraz nieprawidłowego wykorzystania funduszy UE, podkreśla konieczność rygorystycznego monitorowania i pogłębionego badania wszystkich przypadków pomocy państwa i nieprawidłowości w zakresie zamówień publicznych związanych z inwestycjami energetycznymi i środowiskowymi, takich jak kontrowersyjny projekt rozbudowy węgierskiej elektrowni jądrowej w Paksie; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla – jak już po raz szósty stwierdziła Komisja w rocznym sprawozdaniu dotyczącym konkurencji – że tymczasowa pomoc państwa udzielona sektorowi finansowemu finansowego została uznana za konieczną w celu stabilizacji globalnego systemu, jednak po utworzeniu unii bankowej musi ona zostać szybko ograniczona lub całkowicie zlikwidowana i poddana kontroli najszybciej jak to możliwe; apeluje do Komisji i Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) o zagwarantowanie stosowania w spójny sposób na całym jednolitym rynku całego prawodawstwa z zakresu ochrony konsumenta, takiego jak dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych lub dyrektywa w sprawie dystrybucji ubezpieczeń, oraz zwraca się do Komisji i ESMA o zadbanie o to, by przy wdrażaniu tego prawodawstwa nie nastąpił arbitraż regulacyjny; apeluje do Komisji, by rozważyła możliwość uzależnienia pomocy państwa dla banków od warunków, na jakich udzielają one kredytów MŚP; |
| --- | --- |

46.

| 47. | przypomina swoje stanowisko w odniesieniu do bieżącego postępowania Komisji dotyczącego aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego / unikania podwójnego opodatkowania, które okazały się korzystne dla sektora bankowego w szeregu państw członkowskich; jest zdania, że należy zezwolić wstecz na posiadanie aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego / unikania podwójnego opodatkowania na podstawie postanowień o pomocy państwa, jeśli są one powiązane z konkretnymi warunkami dotyczącymi celów finansowania w gospodarce realnej; |
| --- | --- |

47.

| 48. | ubolewa, że Komisja nie podjęła działań przeciwko nadużyciom popełnionym przy restrukturyzacji prywatnych banków, w tym przeciwko nadużyciom dotykającym drobnych deponentów i drobnych posiadaczy instrumentów finansowych, takich jak udziały uprzywilejowane, które w wielu przypadkach były wprowadzane na rynek bez zachowania pełnej zgodności z prawem UE; apeluje do Komisji o zajęcie się problemem szerokich skutków niewłaściwej sprzedaży produktów finansowych, wykrytym w trakcie restrukturyzacji banków dotkniętych kryzysem gospodarczym; |
| --- | --- |

48.

| 49. | przypomina o swoim wniosku skierowanym do Komisji o zbadanie, czy sektor bankowy korzysta od początku kryzysu z niejawnych dotacji oraz pomocy państwa w formie niestandardowej pomocy na utrzymanie płynności finansowej; |
| --- | --- |

49.

| 50. | odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy wykrył błędy w pomocy państwa w około jednej piątej skontrolowanych przez siebie projektów współfinansowanych z programów spójności i uznanych za mające znaczenie dla pomocy państwa w badanym okresie 2010–2014 (12); odnotowuje, że jedną trzecią tych błędów oceniono jako mające skutki finansowe i że uważa się, iż przyczyniły się one do poziomu błędu w polityce spójności; uważa w związku z tym, że pozostaje wiele do zrobienia w zakresie zwalczania nieprzestrzegania zasad pomocy państwa w polityce spójności; uważa, że szczególnie potrzebna jest poprawa znajomości zasad pomocy państwa w krajach-beneficjentach w celu unikania błędów popełnianych w dobrej wierze, a także dla poprawy ewidencjonowania nieprawidłowości z myślą o lepszym oglądzie tej problematyki; |
| --- | --- |

50.

| 51. | uważa, że na szczeblu lokalnym i krajowym konieczne jest lepsze zrozumienie klasyfikowania nielegalnej pomocy państwa; z zadowoleniem przyjmuje ostatnie decyzje Komisji, w których wyjaśniono, jakie publiczne środki wsparcia mogą zostać przyjęte przez państwa członkowskie bez przeprowadzania przez Komisję oceny pomocy państwa; uważa, że decyzje te stanowią pomocne wskazówki orientacyjne dla projektów lokalnych i gminnych, zmniejszają obciążenia administracyjne, a jednocześnie zwiększają pewność prawa; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Komisję do dokonania weryfikacji wykładni właściwych przepisów prawa konkurencji w odniesieniu do dyrektywy w sprawie gwarantowania depozytów, aby przewidziane przez europejskiego prawodawcę instrumenty wczesnej stabilizacji mogły faktycznie zostać zastosowane; |
| --- | --- |

52.

| 53. | podkreśla znaczenie postępowań prowadzonych przez Komisję w dziedzinie podatkowej pomocy państwa, zapewniających niezbędne wsparcie europejskiej i międzynarodowej agendzie podatkowej, w szczególności w ramach walki z agresywnym planowaniem podatkowym; |
| --- | --- |

53.

| 54. | apeluje do Komisji o przydzielenie większych zasobów na postępowania w sprawie interpretacji prawa podatkowego, które rodzą obawy w odniesieniu do pomocy państwa, oraz o podejście do takich postępowań w systematyczny sposób; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nieprzejrzyste interpretacje prawa podatkowego wydawane przez niektóre państwa członkowskie na korzyść określonych przedsiębiorstw wielonarodowych zostały uznane przez Komisję za nielegalną pomoc państwa z racji zakłócania konkurencji na rynku wewnętrznym; z zadowoleniem przyjmuje też rosnącą świadomość wzajemnych powiązań między polityką podatkową i praktykami administracyjnymi w dziedzinie opodatkowania z jednej strony, a polityką konkurencji z drugiej strony; apeluje do Komisji o publikację zestawienia najważniejszych interpretacji prawa podatkowego uzgodnionych w roku poprzednim, w oparciu o informacje zawarte w bezpiecznym centralnym rejestrze, obejmującego co najmniej opis zagadnień poruszonych w danej interpretacji prawa podatkowego oraz opis kryteriów zastosowanych w celu określenia uprzedniego porozumienia cenowego, a także identyfikację państw członkowskich, których sytuacja ta z największym prawdopodobieństwem dotyczy; |
| --- | --- |

54.

Prawo antymonopolowe, postępowanie w przypadku karteli oraz kontrola łączenia przedsiębiorstw

| 55. | z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji na rzecz opracowania wskazówek dotyczących jej procedur, a także jej stałą ocenę ram prawnych UE; |
| --- | --- |

55.

| 56. | podkreśla znaczenie rozbijania karteli w interesie europejskich obywateli i europejskich przedsiębiorstw, w szczególności MŚP; zachęca Komisję do upraszczania procedur administracyjnych w tym zakresie w celu przyspieszenia postępowań; |
| --- | --- |

56.

| 57. | jest zdania, że planowane połączenia największych na świecie przedsiębiorstw rolno-chemicznych i nasiennych doprowadzą do zagrożenia wzrostem cen nasion i mniejszym wyborem odmian przystosowanych do warunków rolno-ekologicznych; podkreśla, że gdyby te połączenia doszły do skutku, 61 % światowego rynku nasion i 65 % światowego rynku środków ochrony roślin byłoby kontrolowane przez zaledwie trzy przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

57.

| 58. | apeluje do Komisji o intensyfikację działań na poziomie globalnym, w celu zadbania o to, aby zasady konkurencji państw trzecich nie kolidowały z przepisami UE ze szkodą dla europejskich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

58.

| 59. | wzywa Komisję do kontynuacji silnego i skutecznego egzekwowania przepisów dotyczących karteli we wszystkich przypadkach, w których Komisja posiada wystarczające dowody naruszenia prawa; przypomina, że polityka konkurencji umożliwia konkurentom współpracę w dziedzinie innowacji, tak aby współpraca ta nie była nadużywana do celów antykonkurencyjnych; odnotowuje pięć zeszłorocznych decyzji w sprawie kar finansowych opiewających w sumie na kwotę ok. 365 mln EUR, udokumentowanych w dokumencie roboczym służb Komisji towarzyszącym jej sprawozdaniu dotyczącym polityki konkurencji za rok 2015; |
| --- | --- |

59.

| 60. | jest zdania, że obowiązujące przepisy przewidujące grzywny za naruszenia mogłyby zostać uzupełnione o bardziej surowe kary stosowane wobec odpowiedzialnych podmiotów; wzywa Komisję, aby rozważyła możliwość uzupełnienia grzywien w sprawach kartelowych sankcjami osobistymi nakładanymi na decydentów przedsiębiorstwa, jak również indywidualnymi karami dla pracowników odpowiedzialnych za faktyczne doprowadzenie przedsiębiorstwa do naruszenia prawa konkurencji – Komisja powinna mieć w związku z tym możliwość zastosowania w razie potrzeby środków takich jak zakaz pełnienia funkcji kierowniczych lub osobiste kary pieniężne; |
| --- | --- |

60.

| 61. | uważa, że stosowanie coraz wyższych kar jako jedynego instrumentu ochrony konkurencji może być zbyt słabe; podkreśla, że polityka nakładania wysokich grzywien nie powinna być stosowana jako alternatywny mechanizm finansowania budżetu; opowiada się za metodą „kija i marchewki”, w ramach której przewiduje się kary służące skutecznemu odstraszaniu zwłaszcza sprawców wielokrotnych wykroczeń, a jednocześnie zachęca się do przestrzegania przepisów; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zauważa, że liczba zgłoszonych połączeń przedsiębiorstw znacznie wzrosła w 2015 r.; zwraca się w związku z tym z apelem o wyposażenie odpowiednich służb w niezbędne zasoby (poprzez wewnętrzną realokację personelu) umożliwiające im dalsze skuteczne radzenie sobie z tą sytuacją; |
| --- | --- |

62.

| 63. | z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęte niedawno przez Komisję konsultacje dotyczące określonych proceduralnych i prawnych aspektów sprawowanej przez UE kontroli łączenia przedsiębiorstw; wzywa Komisję, by w ramach planowanej reformy rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw dokładnie sprawdziła, czy obecna praktyka oceniania wystarczająco uwzględnia okoliczności na rynkach cyfrowych oraz umiędzynarodowienie rynków; jest zdania, że przede wszystkim w gospodarce cyfrowej należy dostosować kryteria selekcji do oceny łączenia przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

63.

| 64. | podziela obawy dotyczące bieżących negocjacji w sprawie połączenia spółek Bayer AG i Monsanto Company Inc.; zwraca uwagę na fakt, że planowane połączenie – gdyby zezwolono na jego realizację – stworzyłyby potencjalny europejski i światowy oligopol; podkreśla, że połączenie to może poskutkować monopolem na rynkach nasion i pestycydów, które są ważne dla sektora rolnictwa; zwraca się w związku z tym do Komisji o dostarczenie oceny skutków ex-ante tego połączenia i domaga się jasnego oglądu na harmonogram Komisji; |
| --- | --- |

64.

| 65. | uważa, że konieczne jest uwzględnienie ceny kupna jako kryterium selekcji do unijnej kontroli łączenia przedsiębiorstw, ponieważ połączenia przedsiębiorstw na rynkach cyfrowych unaoczniły, że zorientowane na obroty progi selekcji nie są wystarczające; |
| --- | --- |

65.

| 66. | zachęca Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego ustanawiającego europejskie ramy koordynacji krajowych organów ds. konkurencji w zakresie kontroli łączenia przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

66.

| 67. | ponownie wzywa Komisję do dokładnej kontroli transpozycji przez państwa członkowskie dyrektywy 2014/104/UE w sprawie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji; zwraca uwagę, że dyrektywa ta musi zostać należycie przetransponowana do prawa krajowego do dnia 27 grudnia 2016 r.; ubolewa, że jak dotąd transpozycja przebiega powoli i wiele państw członkowskich nie przedłożyło do dzisiaj projektu ustawy; wzywa Komisję jako strażniczkę traktatów do przypomnienia państwom członkowskim o ich obowiązku; |
| --- | --- |

67.

Aspekty sektorowe

| 68. | z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję strategię ramową na rzecz stabilnej unii energetycznej z perspektywiczną polityką w kwestii zmiany klimatu i zgadza się z zawartymi w niej pięcioma współzależnymi wymiarami polityki; podkreśla, że decyzje dotyczące koszyka energetycznego należą do państw członkowskich; |
| --- | --- |

68.

| 69. | wyraża zadowolenie z różnych dochodzeń antymonopolowych – zwłaszcza tych prowadzonych w stosunku do Gazpromu i Bulgargazu – które mają na celu zapewnienie integracji rynku w ramach unii energetycznej; wyraża jednak ubolewanie z powodu praktyk niektórych państw członkowskich polegających na zakupie gazu za pośrednictwem spółek typu offshore, co jest typowym przykładem unikania opodatkowania i działaniem sprzecznym ze sprawnie funkcjonującą unią energetyczną; podkreśla również znaczenie zapobiegania tworzeniu struktur rynkowych, które mogłyby zakłócać skuteczną konkurencję w sektorze energetycznym; |
| --- | --- |

69.

| 70. | odnotowuje starania Komisji na rzecz promowania integracji rynkowej odnawialnych źródeł energii w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji; podkreśla jednak prawnie wiążące zobowiązania podjęte przez państwa członkowskie na konferencji klimatycznej COP21, które nie mogą zostać spełnione bez konkretnych (państwowych) środków w zakresie wspierania i finansowania produkcji oraz wykorzystania energii odnawialnej; |
| --- | --- |

70.

| 71. | podkreśla, że europejska polityka konkurencji ma wielki potencjał w zakresie propagowania wyższych standardów środowiskowych i społecznych; odnotowuje z ubolewaniem, że rząd węgierski zakłóca konkurencję w sektorze energii ze źródeł odnawialnych, nakładając wysokie podatki i uniemożliwiając stosowanie efektywnych energetycznie i odnawialnych technologii energetycznych; apeluje do Komisji o kontynuowanie wsparcia dla korzystania z energii ze źródeł odnawialnych w Europie w celu osiągnięcia celów środowiskowych ustanowionych w dziesięcioletniej strategii na rzecz wzrostu gospodarczego Unii Europejskiej „Europa 2020”; zwraca się do Komisji o kontynuowanie wsparcia dla włączania wymogów środowiskowych, społecznych i w zakresie pracy do procedur udzielania zamówień publicznych; |
| --- | --- |

71.

| 72. | wzywa Komisję do gruntownego przeglądu rozporządzenia Komisji (UE) nr 267/2010 w sprawie wyłączenia niektórych porozumień dotyczących sektora ubezpieczeniowego, ponieważ wymiana informacji niezbędnych do oceny ryzyka i wspólnego zabezpieczenia ryzyka poprawia warunki pewności prawa i konkurencyjności, w jakich działa sektor, ułatwiając wchodzenie na rynek nowych przedsiębiorstw oraz poszerzając możliwości wyboru dla konsumentów i poprawiając warunki gospodarcze; |
| --- | --- |

72.

| 73. | wskazuje na potrzebę rozróżniania, na poziomie koncepcji i na poziomie polityki, przepisów z dziedziny ochrony konkurencji i polityki społecznej poszczególnych państw członkowskich; stwierdza, że obowiązkiem każdego rządu jest interweniowanie w celu zapobieżenia ubóstwu energetycznemu obywateli; |
| --- | --- |

73.

| 74. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do obniżenia podatków od produktów energetycznych i wprowadzenia skutecznych środków na rzecz zwalczania ubóstwa energetycznego; |
| --- | --- |

74.

| 75. | przypomina, że system energetyczny stanowi infrastrukturę sieciową wymagającą szczególnego traktowania, w sposób pozwalający na własną produkcję energii i sprzyjający takiej produkcji; |
| --- | --- |

75.

| 76. | odnotowuje, że istniejące monopole państwowe, takie jak monopole w dziedzinie gier hazardowych, mogą prowadzić do nieuczciwych i antykonkurencyjnych praktyk; zwraca uwagę na ryzyko, że przez udzielanie pozwoleń bez przetargu na koncesję lub w drodze nieprzejrzystych i wątpliwych przetargów rządy państw członkowskich mają możliwość faworyzowania niektórych przedsiębiorstw względem innych, a zatem mogą tworzyć wysoce antykonkurencyjne środowisko; apeluje do Komisji o skrupulatne monitorowanie istniejących monopoli państwowych i legalności przetargów na koncesje, w celu zapobiegania nadmiernemu zakłócaniu konkurencji; |
| --- | --- |

76.

| 77. | apeluje do Komisji o zaproponowanie zmian do rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w celu zapewnienia takiej samej ochrony osób podróżujących transportem lotniczym w lotach z państw trzecich, niezależnie od tego, czy przewoźnik jest z UE czy spoza UE; |
| --- | --- |

77.

| 78. | przypomina, że art. 42 TFUE przyznaje sektorowi rolnemu szczególny status w odniesieniu do prawa konkurencji, co potwierdzono w trakcie ostatniej reformy WPR poprzez umożliwienie szeregu odstępstw i wyjątków od postanowień art. 101 TFUE; jest zdania, że obecny kryzys w sektorze rolnictwa pogarsza i tak już słabą pozycję rolników w łańcuchu dostaw żywności; |
| --- | --- |

78.

| 79. | uważa, że działania zbiorowe prowadzone przez organizacje producentów i ich stowarzyszenia, takie jak planowanie produkcji, negocjowanie sprzedaży i w stosownych przypadkach negocjowanie warunków umowy, są konieczne do osiągnięcia celów WPR określonych w art. 39 TFUE, a zatem powinny zasadniczo korzystać z domniemania zgodności zgodnie z art. 101 TFUE; zauważa, że obecnie przysługujących odstępstw nie wykorzystuje się w pełni, a brak jasności tych odstępstw, trudności z ich wdrażaniem oraz brak jednolitego ich stosowania przez krajowe organy ochrony konkurencji nie daje rolnikom i zrzeszającym ich organizacjom wystarczającej pewności prawnej, co uniemożliwia ich samoorganizację oraz podważa sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego; w związku z tym wzywa Komisję do poprawy dostępnych narzędzi poprzez zadbanie o lepsze uwzględnianie specyfiki sektora rolnego w polityce konkurencji oraz odpowiednie wyjaśnianie zakresu ogólnych odstępstw przyznanych rolnictwu, szczegółowych przepisów dla sektora mleczarskiego, oliwy z oliwek, wołowiny i cielęciny oraz sektorów roślin uprawnych, a także indywidualnych wyłączeń na mocy art. 101 ust. 3 TFUE; |
| --- | --- |

79.

| 80. | wzywa Komisję do zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych w łańcuchu dostaw żywności, które negatywnie wpływają na rolników i konsumentów, oraz do podjęcia wiążących działań regulacyjnych na szczeblu UE przeciwko takim praktykom; wzywa Komisję i krajowe organy ds. konkurencji, aby odpowiedziały na obawy podnoszone w związku z łącznym wpływem, jaki jest wywierany na wcześniejszych etapach łańcucha dostaw żywności oraz na detalistów i konsumentów przez szybką koncentrację sektora dystrybucji na poziomie krajowym oraz rozwój sojuszy największych dystrybutorów na szczeblu międzynarodowym i europejskim; stwierdza, że takie zmiany strukturalne mogą doprowadzić do zmienności cen i spadku dochodów rolników oraz budzą obawy dotyczące potencjalnych dostosowań strategicznych, ograniczenia konkurencji oraz obniżenia marż umożliwiających inwestowanie w innowacyjne rozwiązania w łańcuchu dostaw żywności; |
| --- | --- |

80.

| 81. | podkreśla, że polityka konkurencji broni interesów konsumentów, ale nie uwzględnia interesów producentów rolnych; podkreśla, że polityka konkurencji musi traktować obronę interesów producentów rolnych jako równie ważny element co interesy konsumentów, zapewniając równe warunki konkurencji i dostępu do rynku wewnętrznego w celu promowania inwestycji, zatrudnienia, innowacji, rentowności przedsiębiorstw rolnych oraz zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w UE; |
| --- | --- |

81.

| 82. | podkreśla, że pojęcia „uczciwej ceny” nie należy postrzegać jako najniższej możliwej ceny dla konsumenta, lecz jako cenę rozsądną i zapewniającą godziwe wynagrodzenie wszystkim podmiotom w łańcuchu dostaw żywności; |
| --- | --- |

82.

| 83. | zwraca się do Komisji, aby przedstawiła Parlamentowi i Radzie sprawozdanie z wykorzystywania istniejących zwolnień przez rolników w różnych państwach członkowskich na mocy art. 225 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, a także aby odpowiednio wyjaśniła zakres tych odstępstw, jak również indywidualnych zwolnień z zasad konkurencji na mocy art. 101 ust. 3 TFUE; wzywa Komisję do wyjaśnienia w szczególności, czy umowy o zrównoważonym charakterze, które są zawierane w łańcuchu dostaw żywności w celu zaspokojenia wymagań społecznych i których środki wykraczają poza wymogi ustawowe, mogą być wyłączone spod prawa konkurencji, jeżeli przyczyniają się do poprawy produkcji i promowania innowacji, przynosząc jednocześnie korzyści konsumentom; |
| --- | --- |

83.

| 84. | wzywa Komisję do przyjęcia szerszego podejścia przy określaniu „pozycji dominującej” i nadużywania takiej pozycji przez jedno lub kilka przedsiębiorstw rolnych związanych umową horyzontalną, biorąc pod uwagę stopień koncentracji i ograniczenia wynikające z pozycji negocjacyjnej sektora nakładów, przetwórstwa i handlu detalicznego; |
| --- | --- |

84.

| 85. | stwierdza, że na jednolitym rynku rolnym należy rozwinąć pojęcie „rynku właściwego”, które należy rozpatrywać w pierwszej kolejności na szczeblu Unii, przed uwzględnieniem szczebli niższych, aby nie zagrażać celowi koncentracji oferty rolnej wskutek restrykcyjnego rozgraniczania zakresu działalności gospodarstw rolnych; |
| --- | --- |

85.

| 86. | uważa, że rolnikom, niezależnie od sektora produkcji, powinno przysługiwać prawo do rokowań zbiorowych, w tym możliwość uzgadniania cen minimalnych; |
| --- | --- |

86.

| 87. | uważa, że rolnicy powinni w pełni angażować się w organizacje producentów, w tym spółdzielnie producentów, ich zrzeszenia i organizacje międzybranżowe, oraz wykorzystywać potencjał tych organizacji; wzywa Komisję, aby wspierała wzrost kompetencji i skuteczności takich zbiorowych narzędzi samopomocy, doprecyzowując i upraszczając dotyczące ich przepisy w celu zwiększenia ich zdolności negocjacyjnych oraz wzmocnienia ich konkurencyjności, przy jednoczesnym zachowaniu zasad określonych w art. 39 TFUE; |
| --- | --- |

87.

| 88. | wzywa Komisję do zapewnienia szybkiego uruchamiania przepisów art. 222 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku w okresach poważnej nierównowagi na rynku oraz do dalszej oceny skuteczności tego środka w odniesieniu do rynku mleczarskiego, mając w perspektywie zaproponowanie dalszych tymczasowych dostosowań prawa konkurencji i postępowania w czasach poważnych zakłóceń rynkowych; |
| --- | --- |

88.

| 89. | w tym kontekście przyjmuje z zadowoleniem niedawną publikację wytycznych w sprawie stosowania tych szczegółowych zasad; uważa jednak, że ich moc prawna jest nadmiernie ograniczona, zaś ustanowione kryteria zbyt rygorystyczne i niejednorodne w zależności od sektora, aby zapewnić niezbędną jasność i pewność prawa rolnikom pragnącym korzystać z tych odstępstw; |
| --- | --- |

89.

| 90. | uważa, że kategoryzacja rynku właściwego nie w pełni odpowiada bieżącej sytuacji sektora oliwy z oliwek, i w związku z tym proponuje uznanie rynku oliwy z oliwek przeznaczonej dla konsumentów za rynek jednolity z myślą o poprawie wdrażania przepisów art. 169 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku; |
| --- | --- |

90.

| 91. | uważa, że z uwagi na wahania w produkcji oliwy z oliwek spowodowane warunkami pogodowymi oraz aby zagwarantować cele członków organizacji producentów lub stowarzyszeń organizacji producentów, należy uwzględnić przypadki, w których organizacje producentów są zmuszone nabyć oliwę z oliwek od producentów niebędących członkami, przy jednoczesnym zagwarantowaniu uzupełniającego charakteru tej działalności w stosunku do wprowadzania do obrotu produktów własnych członków; |
| --- | --- |

91.

| 92. | proponuje rozszerzyć zakres przepisów art. 170 dotyczących produkcji wołowiny i cielęciny na sektor tuczu bydła, aby zapewnić ich lepsze wdrażanie; |
| --- | --- |

92.

| 93. | wobec likwidacji kwot w sektorze cukru przyjmuje z zadowoleniem utrzymanie ramowych warunków umów (13) wśród plantatorów buraków cukrowych, ich organizacji i przedsiębiorstw cukrowniczych, pozwalających im zwłaszcza negocjować warunki podziału wartości zależnie od sytuacji na rynku cukru i na rynkach innych surowców; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, aby możliwość ta była otwarta dla wszystkich podmiotów działających w tym sektorze, tak aby osiągnąć cele rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku, a tym samym zapewnić odpowiednią równowagę praw i obowiązków między przedsiębiorstwami cukrowniczymi a plantatorami buraka cukrowego; |
| --- | --- |

93.

| 94. | zachęca Komisję do przeprowadzenia oceny wpływu detalistów na przedsiębiorstwa wytwarzające produkty pod własną marką; |
| --- | --- |

94.

| 95. | przypomina o stanowisku Parlamentu (14), który opowiedział się za przyjęciem przepisów ramowych na szczeblu UE w celu rozwiązania problemu nieuczciwych praktyk handlowych w łańcuchu dostaw żywności; podkreśla, że takie przepisy muszą gwarantować unijnym rolnikom i konsumentom możliwość korzystania z uczciwych warunków sprzedaży i kupna; |
| --- | --- |

95.

| 96. | uważa, że pełne i satysfakcjonujące wdrożenie „pakietu mlecznego” (15) ma zasadnicze znaczenie dla wzmocnienia sektora mleczarskiego, i zwraca się do Komisji o złożenie wniosku, aby „pakiet mleczny” był nadal stosowany po połowie 2020 r., oraz o zbadanie, czy obowiązujące w nim zasady mogłyby zostać rozszerzone na pozostałe sektory rolnictwa; |
| --- | --- |

96.

| 97. | odnotowuje konkluzje zawarte w badaniu zatytułowanym „Economic impact of modern retail on choice and innovation in the EU food sector” [Ekonomiczny wpływ nowoczesnego handlu na wybór i innowacyjność w sektorze spożywczym UE] Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji, w tym istnienie negatywnego związku, jaki może występować między innowacjami a penetracją produktów pod własną marką wprowadzanych na rynek żywności; apeluje do Komisji o przedstawienie Parlamentowi zakresu bieżących dyskusji w celu ustalenia, czy ten negatywny związek rzeczywiście ogranicza innowacje i różnorodność produktów dostępnych dla konsumentów i jakie byłyby jego długoterminowe konsekwencje dla łańcucha dostaw oraz sytuacji rolników; |
| --- | --- |

97.

| 98. | przypomina o konieczności stopniowego rozwijania ram polityki konkurencji UE w celu uwzględnienia w ramach monitorowania łańcucha dostaw żywności w Europie wskaźników stosowanych w ocenie zrównoważonego charakteru systemów rolniczych i produkcji żywności (SAFA) opracowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), w tym wskaźników dotyczących uczciwości cen i przejrzystości umów (S 2.1.1), a także uprawnień dostawców (S 2.2.1); |
| --- | --- |

98.

| 99. | podkreśla, że nadmierne opodatkowanie dowolnego sektora mogłoby łatwo zniszczyć konkurencję i byłoby sprzeczne z interesami konsumentów; |
| --- | --- |

99.

| 100. | apeluje o dalszy rozwój europejskiego narzędzia monitorowania cen żywności w celu poprawy wykrywania kryzysów w sektorze rolno-spożywczym dzięki lepszym i bardziej zdezagregowanym danym; podkreśla w tym kontekście potrzebę zaangażowania organizacji rolnych w definiowanie i gromadzenie danych; |
| --- | --- |

100.

| 101. | apeluje do Komisji o pełne uwzględnienie skutków możliwych zakłóceń rynku, wynikających z umów handlowych z państwami trzecimi, dla producentów rolnych w Europie, zważywszy na ich delikatną sytuację finansową i ich fundamentalną rolę w naszym społeczeństwie; uważa, że Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na umowy z tymi państwami, które mają znacznie mniej przepisów w dziedzinie rolnictwa i zdrowia niż UE; |
| --- | --- |

101.

| 102. | apeluje do Komisji o zbadanie charakteru i istoty zakłóceń na rynku detalicznym oraz o uwzględnienie potencjalnych skutków ograniczeń terytorialnych w zakresie dostaw dla sprzedawców detalicznych, zważywszy na fakt, że zakłócenia prowadzą do fragmentacji rynku oraz potencjalnie umożliwiają dużym supermarketom dominację na rynku i zakłócanie konkurencji w łańcuchu dostaw; podkreśla znaczenie ujawniania istotnych informacji przez wszystkie zainteresowane strony; apeluje do Komisji o ponowne wszczęcie postępowania w sprawie kwestii utrzymywania cen detalicznych; |
| --- | --- |

102.

| 103. | uważa, że Komisja powinna jeszcze bardziej wzmocnić powiązania między polityką konkurencji a polityką transportową; zauważa, że w sprawozdaniu specjalnym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 21/2014 stwierdzono, iż oprócz szczególnych przypadków dotyczących regionalnych portów lotniczych oraz portów lotniczych na obszarach oddalonych jakość sieci połączeń w Europie powinna być oparta na stabilności gospodarczej; ubolewa nad faktem, że inwestycje w porty lotnicze nie zawsze przynosiły spodziewane wyniki; w związku z tym wzywa Komisję do zidentyfikowania udanych i nieudanych projektów budowy portów lotniczych; apeluje do Komisji o rewizję rozporządzenia (WE) nr 868/2004, aby wzmocnić konkurencyjną pozycję unijnego przemysłu lotniczego, skuteczniej zapobiegać nieuczciwej konkurencji oraz zapewnić wzajemność i wyeliminować nieuczciwe praktyki, w tym subsydia i pomoc państwa dla wszystkich linii lotniczych z niektórych państw trzecich; wzywa Komisję do zbadania, czy niektóre praktyki – oparte na istniejących dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej podpisanych przez państwa członkowskie z państwami niebędącymi członkami UE – nie szkodzą uczciwej konkurencji między przewoźnikami i portami lotniczymi oraz czy nie są sprzeczne z interesem europejskich konsumentów; wzywa też Komisję do skutecznego przeciwdziałania antykonkurencyjnym praktykom, które mogą osłabiać zdolność konsumentów europejskich do korzystania z różnych kanałów internetowych, w tym usług porównawczych z wykorzystaniem metawyszukiwania i internetowych biur podróży; |
| --- | --- |

103.

| 104. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wykazania większej woli politycznej w dążeniu do dalszego pogłębienia i wzmocnienia jednolitego rynku transportu oraz stworzenia równych warunków działania w celu zapewnienia otwartej i uczciwej konkurencji między operatorami publicznymi i prywatnymi w sektorze transportu, usług pocztowych i turystyki, przy jednoczesnym poszanowaniu innych unijnych strategii politycznych, celów i zasad, w tym wymiaru społecznego, który jest istotny dla sprawnego funkcjonowania wewnętrznego rynku transportu; |
| --- | --- |

104.

| 105. | podkreśla znaczenie infrastruktury transportowej i jakości sieci połączeń dla przetrwania i rozwoju gospodarczego obszarów regionalnych i oddalonych oraz dla zapewnienia usług publicznych i prywatnych na tych obszarach; |
| --- | --- |

105.

| 106. | w związku z tym wyraża nadzieję na ukończenie tworzenia globalnej sieci TEN-T; |
| --- | --- |

106.

| 107. | podkreśla, że konieczność zapewnienia efektywniejszej ochrony praw pracowników sektora transportu przed nadużyciami nie powinna stanowić pretekstu do ograniczenia swobodnej konkurencji między podmiotami z różnych państw członkowskich; apeluje do Komisji o poszanowanie zasad proporcjonalności i pomocniczości przy opracowywaniu przepisów mających istotne znaczenie dla funkcjonowania jednolitego rynku transportu; |
| --- | --- |

107.

| 108. | odnotowuje wyzwania stojące przed operatorami pocztowymi w związku z tworzeniem jednolitego rynku cyfrowego; podkreśla, że powodzenie tego ambitnego projektu, szczególnie w zakresie handlu elektronicznego, zależy w dużej mierze od kształtu rynku pocztowych usług doręczania paczek; podkreśla potrzebę zapewnienia w wymiarze transgranicznym sprawiedliwych i równych warunków konkurowania dla podmiotów prywatnych i operatorów publicznych świadczących usługi komercyjne; |
| --- | --- |

108.

| 109. | podkreśla, że każda strategia polityki konkurencji powinna respektować prawa socjalne wszystkich operatorów w odnośnych sektorach; |
| --- | --- |

109.

| 110. | zwraca uwagę, że przepisy UE w dziedzinie transportu są często niedostatecznie wdrażane przez państwa członkowskie, a zasady traktatowe nie są respektowane, zwłaszcza gdy transportem zarządzają w sposób zmonopolizowany centralne organy rządowe; wzywa odpowiednio Komisję i państwa członkowskie do właściwego wdrażania i egzekwowania obowiązujących przepisów UE, co ma kluczowe znaczenie dla odpowiedniego funkcjonowania rynku wewnętrznego, w celu zapewnienia dodatkowych korzyści przedsiębiorstwom i sektorowi, konsumentom i środowisku oraz w celu poprawy warunków socjalnych pracowników; |
| --- | --- |

110.

| 111. | podkreśla znaczenie usunięcia przeszkód fizycznych, technicznych i regulacyjnych pomiędzy państwami członkowskimi, aby zapobiec rozdrobnieniu jednolitego rynku, ułatwić mobilność transgraniczną i współpracę terytorialną i pobudzić w ten sposób konkurencję; |
| --- | --- |

111.

| 112. | zwraca uwagę Komisji na przeszkody pośrednie dla konkurencji wynikające z rozbieżności w przepisach podatkowych i przepisach dotyczących bezpieczeństwa, rozbieżności w zakresie czasu prowadzenia pojazdu i czasu odpoczynku, homologacji typu i praw pasażerów; |
| --- | --- |

112.

| 113. | z zadowoleniem przyjmuje postępy osiągnięte w dziedzinie technologii cyfrowych w transporcie i w turystyce, co sprzyja konkurencji, tworzy miejsca pracy, ułatwia dostęp MŚP do większych rynków i przynosi wymierne korzyści konsumentom; zauważa, że cyfryzacja i mile widziany rozwój gospodarki dzielenia się przyniosą znaczące zmiany w środowisku operacyjnym sektora oraz że konieczne są odpowiednie i przejrzyste ramy prawne, aby czerpać korzyści z procesu cyfryzacji; |
| --- | --- |

113.

| 114. | podkreśla pozytywny wpływ, jaki podmioty działające w oparciu o nowe modele biznesowe wywierają na rynek usług transportowych i turystycznych w UE, szczególnie w obszarze poprawy dostępności i jakości tych usług; |
| --- | --- |

114.

| 115. | z zadowoleniem przyjmuje zamiar podjęcia przez Komisję negocjacji z szeregiem kluczowych krajów i regionów na świecie w sprawie zewnętrznych porozumień dotyczących lotnictwa; uważa, że nie tylko poprawi to dostęp do rynku, lecz zapewni też nowe możliwości biznesowe dla wiodącego europejskiego sektora lotnictwa, pozwoli tworzyć wysokiej jakości miejsca pracy, utrzymać surowe normy bezpieczeństwa, uwzględnić prawa pracowników w tym sektorze i zapewnić korzyści konsumentom; podkreśla, że Parlament ma do odegrania ważną rolę w tych negocjacjach; |
| --- | --- |

115.

| 116. | apeluje do Komisji, aby w ramach negocjacji w sprawie tych zewnętrznych porozumień dotyczących lotnictwa uwzględniała klauzulę uczciwej konkurencji w celu zapewnienia równych warunków działania; |
| --- | --- |

116.

| 117. | uważa, że w odniesieniu do usług portowych konieczne jest tworzenie coraz bardziej otwartych, konkurencyjnych i przejrzystych ram regulacyjnych dla portów publicznych w Europie, przy jednoczesnym zapewnieniu dodatkowych szans na zatrudnienie; |
| --- | --- |

117.

| 118. | uważa, że większa konkurencja zapewniona dzięki stopniowemu otwarciu unijnego rynku transportu drogowego towarów może przynieść korzyści konsumentom, ale zdecydowanie potępia fakt, że pewne środki stosowane przez niektóre państwa członkowskie szkodzą integralności jednolitego rynku w tym obszarze; popiera stanowisko Komisji, zgodnie z którym zamierza ona stawiać czoła takim środkom; |
| --- | --- |

118.

| 119. | ma nadzieję, że otwarcie rynku transportu drogowego towarów nie stanie się dodatkową przyczyną dumpingu socjalnego, a ponadto wyraża ubolewanie z powodu zjawiska firm przykrywek; |
| --- | --- |

119.

| 120. | ponadto ubolewa, że w polityce UE nie uwzględniono w odpowiedni sposób mniejszych vanów, mimo że są one coraz częściej wykorzystywane do obchodzenia właściwego stosowania przepisów w zakresie zatrudnienia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska; |
| --- | --- |

120.

| 121. | zachęca Komisję, aby ściśle monitorowała oligopolistyczne tendencje do stosowania dumpingu cenowego, szczególnie w sektorze lotnictwa oraz w sektorze transportu dalekobieżnego / sektorze autobusowych połączeń liniowych, a ponadto nalega na prawidłowe stosowanie przepisów UE oraz zapewnienie sprawiedliwych i konkurencyjnych warunków działania w transporcie intermodalnym; |
| --- | --- |

121.

| 122. | apeluje o szybkie zakończenie negocjacji w sprawie czwartego pakietu kolejowego i uważa, że powinno się to przyczynić do dalszego zwiększenia konkurencji w transporcie kolejowym pasażerów i poprawy efektywności sektora kolejowego, a jednocześnie do zapewnienia jakości i ciągłości obowiązku świadczenia usługi publicznej; |
| --- | --- |

122.

| 123. | odnosi się przychylnie do przyjęcia technicznego filara czwartego pakietu kolejowego i uważa, że zwiększy to bezpieczeństwo kolejowe, a jednocześnie usunie bariery techniczne dla konkurencji dzięki interoperacyjności; |
| --- | --- |

123.

| 124. | podkreśla znaczenie turystyki jako istotnego czynnika stymulującego wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy, a ponadto wzywa Komisję do przyjęcia proaktywnego podejścia do wspierania konkurencyjności europejskiego sektora turystyki oraz tworzenia korzystnego środowiska sprzyjającego jego wzrostowi i rozwojowi; |
| --- | --- |

124.

| 125. | podkreśla, że usługi pocztowe, a w szczególności transgraniczne doręczanie paczek, mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju sektora handlu elektronicznego w całej UE; z zadowoleniem przyjmuje dochodzenie Komisji w sprawie praktyk monopolistycznych w sektorze handlu elektronicznego oraz zachęca Komisję do dalszego monitorowania rozwoju rynku usług doręczania paczek i rynku usług pocztowych; |
| --- | --- |

125.

| 126. | podkreśla, że konieczne jest finansowanie projektów zrównoważonego, ogólnodostępnego i bezpiecznego transportu, które przyczyniłyby się do poprawy funkcjonowania całego europejskiego systemu transportowego; |
| --- | --- |

126.

| 127. | wzywa do korzystania z takich funduszy UE jak instrument „Łącząc Europę”, Fundusz Spójności, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i „Horyzont 2020” w celu rozwijania europejskiej infrastruktury transportowej oraz zwiększania ilości i jakości usług; |
| --- | --- |

127.

| 128. | wzywa państwa członkowskie, by poświęciły dostateczną uwagę realizacji transgranicznych projektów infrastrukturalnych oraz by koordynowały swoje główne plany transportowe z sąsiednimi państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

128.

| 129. | uważa, że istotne jest pełne korzystanie z takich innowacyjnych instrumentów finansowych jak Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych, których celem jest finansowanie projektów w sektorze transportu z myślą o wspieraniu rozwoju i konkurencyjności; podkreśla jednak, że środki na fundusz gwarancyjny EFIS nie mogą mieć wpływu na budżet instrumentu „Łącząc Europę” ani inicjatywy „Horyzont 2020”, które są podstawowymi instrumentami rozwoju wspólnego rynku w sektorze transportu; |
| --- | --- |

129.

| 130. | podkreśla, że pełne otwarcie rynku transportu kolejowego może przynieść wiele korzyści operatorom i pasażerom ze wszystkich państw członkowskich; zauważa jednak potrzebę uwzględnienia w tym procesie różnic w poziomach rozwoju infrastruktury kolejowej w państwach członkowskich; podkreśla konieczność utrzymania w następnych wieloletnich ramach finansowych obecnego poziomu inwestycji w wyrównywanie różnic w obszarze infrastruktury kolejowej; |
| --- | --- |

130.

| 131. | podkreśla, że konieczność zapewnienia efektywniejszej ochrony praw pracowników w sektorze transportu przed nadużyciami nie powinna stanowić pretekstu do ograniczenia swobodnej konkurencji między podmiotami z różnych państw członkowskich; apeluje do Komisji o poszanowanie zasad proporcjonalności i pomocniczości przy opracowywaniu przepisów mających istotne znaczenie dla funkcjonowania jednolitego rynku transportu; |
| --- | --- |

131.

| 132. | zachęca Komisję do informowania o metodach analizy służących do wskazywania nowych właściwych rynków w związku z cyfryzacją gospodarki, a zwłaszcza zjawiskiem konwergencji technologii i wykorzystywania na dużą skalę danych osobowych do celów handlowych; |
| --- | --- |

132.

| 133. | w celu zapewnienia rzeczywistej konkurencyjności między europejskimi przedsiębiorstwami transportowymi wzywa państwa członkowskie do wyeliminowania wszystkich koncesji drogowych odnoszących się do dróg, które wyznaczają granice obszarów miejskich, jeżeli koncesje te powodują konieczność uiszczania opłat za przejazd; |
| --- | --- |

133.

| 134. | zwraca się do Komisji o zbadanie domniemanych przypadków oszustw związanych z VAT w sektorze mięsa wieprzowego; ubolewa, że Komisja nie wszczęła jeszcze dochodzenia w tej sprawie mimo skarg, jakie otrzymała od stowarzyszeń rolników; |
| --- | --- |

134.

| 135. | uważa, że za prowadzenie rachunków bieżących i oszczędnościowych nie należy pobierać prowizji od użytkownika, chyba że są one powiązane ze szczególnymi usługami; |
| --- | --- |

135.

| 136. | ponownie wyraża swoje zaniepokojenie (wyrażone w rezolucji z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie budownictwa socjalnego w Unii Europejskiej (16)) restrykcyjną definicją budownictwa socjalnego podaną przez Komisję w dziedzinie polityki konkurencji; apeluje do Komisji o wyjaśnienie tej definicji na podstawie wymiany najlepszych praktyk i doświadczenia między państwami członkowskimi, z uwzględnieniem faktu, że budownictwo socjalne jest pojmowane i zarządzane w różny sposób w poszczególnych państwach członkowskich, regionach i społecznościach lokalnych; |
| --- | --- |

136.

| 137. | wyraża ubolewanie z powodu braku zdecydowanej i szybkiej reakcji Komisji Europejskiej na próby ograniczenia swobodnej konkurencji w sektorze transportu drogowego przez niektóre państwa członkowskie; apeluje o przeciwdziałanie podobnym praktykom i podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu zapewnienia równego dostępu do jednolitego rynku na równych zasadach podmiotom operującym w tym sektorze ze wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

137.

| 138. | rozumie istotną rolę zapewnienia konkurencji na rynku wewnętrznym usług finansowych, w tym ubezpieczeniowych, co wymaga zagwarantowania zdolności do ich transgranicznego nabywania; |
| --- | --- |

138.

| 139. | ponownie wzywa Komisję do opublikowania wniosków z prowadzonych obecnie dochodzeń w sprawie praktyk konkurencyjnych w sektorze dostaw żywności, energii, transportu i mediów; |
| --- | --- |

139.

| 140. | odrzuca stawiany użytkownikom wymóg posiadania miejsca zamieszkania w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę dana instytucja finansowa lub ubezpieczeniowa, aby móc zawrzeć z nią umowę, ponieważ jest to niezgodne z celem rynku wewnętrznego detalicznych usług finansowych; |
| --- | --- |

140.

| 141. | apeluje o niezwłoczne zbadanie obaw w zakresie konkurencji związanych z branżą sportu motorowego, a mianowicie Formuły 1; |
| --- | --- |

141.

| 142. | apeluje do Komisji o uwzględnienie podczas opracowywania i wdrażania polityki konkurencji faktu, że mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią ogromną większość przedsiębiorstw w UE; podkreśla w tym kontekście potrzebę przyjaznych dla użytkownika zasad konkurencji dla mniejszych przedsiębiorstw pragnących działać online i transgranicznie na jednolitym rynku; |
| --- | --- |

142.

| 143. | przypomina zatem Komisji, że wciąż praktykowane jest wycofywanie z użycia karty płatniczej, jeżeli jej posiadacz przenosi się do innego państwa członkowskiego, i wzywa do podjęcia działań w tym zakresie, w tym do uczulenia organów krajowych na istnienie tego rodzaju praktyk; |
| --- | --- |

143.

| 144. | podkreśla potrzebę zapewnienia dostępu do produktów leczniczych dzięki zwalczaniu nadużyć w przemyśle farmaceutycznym; odnotowuje potrzebę zachęcania do korzystania w systemach opieki zdrowotnej państw członkowskich z leków generycznych, jeżeli są dostępne; |
| --- | --- |

144.

| 145. | podkreśla, że dostęp do środków pieniężnych za pośrednictwem bankomatów stanowi podstawową usługę, która powinna być powszechnie dostępna, wolna od nadużyć oraz dyskryminacyjnych i zakłócających konkurencję praktyk, a w związku z tym nie powinna pociągać za sobą nadmiernych kosztów; |
| --- | --- |

145.

| 146. | zwraca uwagę na potrzebę zwalczania nieuczciwych zbiorowych bojkotów – definiowanych jako sytuacja, w której grupa konkurentów uzgadnia wykluczenie rzeczywistych lub potencjalnych konkurentów – jako ograniczenia konkurencji ze względu na cel; |
| --- | --- |

146.

| 147. | wyraża zaniepokojenie skandalami związanymi z efektem „drzwi obrotowych”, dotykającymi unijne organy, a w szczególności przypadek byłej komisarz ds. konkurencji Neelie Kroes, która nie tylko będzie lobbować na rzecz firmy Uber, lecz której dotyczą też informacje ujawnione w związku z Bahamas Leaks; |
| --- | --- |

147.

W kierunku bardziej skutecznych krajowych organów ds. ochrony konkurencji w UE

| 148. | z zadowoleniem przyjmuje zdecentralizowane egzekwowanie unijnych reguł konkurencji w Europie, ale uważa, że skuteczność ochrony obywateli i przedsiębiorstw przed antykonkurencyjnymi praktykami nie powinna zależeć wyłącznie od tego, w którym państwie członkowskim zamieszkują bądź mają siedzibę; jest zdania, że rozporządzenie antymonopolowe (Rozporządzenie (WE) nr 1/2003) wniosło istotny wkład w stworzenie równych warunków działania przedsiębiorstw na całym jednolitym rynku; podkreśla jednak, że zwłaszcza w odniesieniu do niezależności, ustalania kar pieniężnych oraz programów łagodzenia kar wciąż istnieją różnice między systemami krajowymi i krajowymi organami ds. konkurencji; jest zdania, że efektywne i jednakowe przepisy proceduralne w zakresie egzekwowania unijnego prawa dotyczącego ochrony konkurencji są istotne dla zapewnienia pewności prawa konsumentom i przedsiębiorstwom; wzywa organy ds. konkurencji państw członkowskich do pełnego wykorzystania możliwości współpracy unijnej w ramach europejskiej sieci konkurencji (ECN); |
| --- | --- |

148.

| 149. | uważa, że w związku z tym konieczne jest, aby krajowe organy ochrony konkurencji w UE dysponowały środkami i instrumentami potrzebnymi do skutecznego egzekwowania reguł konkurencji UE, w tym narzędziami do wykrywania, zwalczania i karania naruszeń oraz programami łagodzenia kar, które będą konieczne, aby zlikwidować kartele w całej Europie; |
| --- | --- |

149.

| 150. | przypomina, że niezależność krajowych organów ds. konkurencji ma kluczowe znaczenie oraz że obejmuje ona zadbanie o to, by organy te dysponowały środkami umożliwiającymi im wykonywanie zadań; |
| --- | --- |

150.

| 151. | z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście konsultacje prowadzone przez Komisję, które prawdopodobnie doprowadzą do przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie wzmocnienia instrumentów egzekwowania i karania pozostających do dyspozycji do krajowych organów ds. konkurencji – tzw. ECN+; powtarza, że egzekwowanie przepisów przez wiele organów w tych samych lub powiązanych sprawach tworzy ryzyko pokrywania się działań i ich potencjalnej niespójności, która ogranicza pewność prawa i generuje niepotrzebne koszty dla przedsiębiorstw; wzywa zatem Komisję do przedstawienia propozycji proaktywnych działań UE, mających na celu zapewnienie skuteczniejszego egzekwowania przepisów przez krajowe organy ds. ochrony konkurencji w sposób spójny i sprzyjający ich zbliżeniu, aby zrealizować w pełni potencjał zdecentralizowanego systemu egzekwowania prawa konkurencji UE; wzywa do pełnego włączenia Parlamentu w ramy procedury współdecyzji; |
| --- | --- |

151.

| 152. | podkreśla, że w zglobalizowanym świecie niezbędna jest międzynarodowa współpraca między organami ds. konkurencji; popiera tym samym aktywny udział Komisji i krajowych organów ds. konkurencji w Międzynarodowej Sieci Konkurencji; wzywa Komisję do zbadania możliwości zawarcia z kolejnymi państwami umów dotyczących konkurencji, które ułatwiają wymianę informacji między prowadzącymi dochodzenia organami ds. konkurencji; podkreśla, że umowy w sprawie konkurencji zawarte dotąd ze Szwajcarią i Kanadą mogą służyć pod tym względem za wzór dla przyszłych umów tego typu; uważa też, że międzynarodowe umowy handlowe i inwestycyjne powinny zawierać istotne działy dotyczące konkurencji; |
| --- | --- |

152.

| 153. | apeluje do Komisji, aby nie naruszając niezależności krajowych organów ds. konkurencji, dokonała oceny poszczególnych poziomów sankcji krajowych nakładanych za naruszenia w państwach członkowskich oraz aby dokonała oceny możliwości i potrzeby zniwelowania tych różnic; |
| --- | --- |

153.

| 154. | uważa, że Komisja powinna koniecznie kontynuować wspieranie lepszej współpracy między krajowymi organami ds. konkurencji w UE; |
| --- | --- |

154.

| 155. | podkreśla, że niezależność DG ds. Konkurencji ma zasadnicze znaczenie dla pomyślnego osiągnięcia przez nią wyznaczonych celów; ponownie apeluje o ścisłe oddzielenie służb opracowujących wytyczne od służb odpowiedzialnych za stosowanie tych wytycznych; apeluje do Komisji o przydzielenie DG. ds. Konkurencji wystarczających zasobów finansowych i ludzkich; domaga się, by Komisja dysponowała wystarczającą liczbą technicznie wykwalifikowanych inżynierów dostępnych na potrzeby prowadzenia postępowań w sprawie przedsiębiorstw specjalizujących się w zaawansowanych technologiach; apeluje do Komisji o zapewnienie jednolitości zasad etycznych obowiązujących zespół głównego ekonomisty DG ds. Konkurencji oraz praktyk obowiązujących innych urzędników Komisji; |
| --- | --- |

155.

Demokratyczne wzmocnienie polityki konkurencji

| 156. | z zadowoleniem przyjmuje starania Margrethe Vestager, obecnej komisarz ds. konkurencji, dotyczące prowadzenia regularnego zorganizowanego dialogu z Parlamentem, w szczególności z Komisją Gospodarczą i Monetarną oraz Grupą Roboczą ds. Polityki Konkurencji; zwraca się do Komisji o dostarczenie bardziej kompleksowych informacji zwrotnych na temat konkretnych żądań sformułowanych w rocznym sprawozdaniu Parlamentu dotyczącym konkurencji; uznaje, że specjalny zorganizowany dialog mógłby się przyczynić do większej dokładności procesu monitorowania odnośnych rocznych sprawozdań dotyczących konkurencji; |
| --- | --- |

156.

| 157. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Komisji w zakresie konsultacji publicznych dotyczących stosowania kontroli łączenia przedsiębiorstw i zachęca Komisję do omówienia wyników tych konsultacji z Parlamentem; |
| --- | --- |

157.

| 158. | apeluje o rozszerzenie dialogu między instytucjami europejskimi a krajowymi organami ds. konkurencji, w szczególności o wymiany poglądów z komisjami parlamentarnymi Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

158.

| 159. | ponawia apel do Komisji o włączenie wytycznych dotyczących kar pieniężnych do obowiązujących przepisów prawa; |
| --- | --- |

159.

Międzynarodowy wymiar polityki konkurencji

| 160. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja jest zaangażowana w otwartą i konstruktywną wymianę poglądów na temat zagadnień konkurencji na szczeblu światowym; z zadowoleniem przyjmuje postępy dokonane w dziedzinie postanowień dotyczących konkurencji zawartych w niektórych umowach o wolnym handlu, jednak apeluje do Komisji o kontynuowanie prac nad włączaniem postanowień dotyczących konkurencji i pomocy państwa do negocjacji wszystkich umów o wolnym handlu; |
| --- | --- |

160.

| 161. | podkreśla, że uczciwa konkurencja w zakresie handlu, usług i inwestycji ma pozytywny wpływ na rozwój społeczno-gospodarczy UE oraz partnerów handlowych UE; wzywa Komisję i Radę, aby szybko sfinalizowały prace nad modernizacją instrumentów ochrony handlu, które są potrzebne do zapewnienia uczciwej konkurencji na rynku UE, oraz uważa, że w umowach handlowych należy systematycznie poruszać problem nieuczciwych praktyk handlowych ze strony państw trzecich; |
| --- | --- |

161.

| 162. | wzywa Komisję do współpracy z partnerami handlowymi w celu zapewnienia, by ich rynki były bardziej otwarte dla firm z UE, w szczególności w dziedzinie energetyki, transportu, telekomunikacji, zamówień publicznych oraz usług, w tym usług świadczonych w ramach wykonywania zawodów regulowanych; |
| --- | --- |

162.

| 163. | wzywa Komisję do włączenia ambitnych postanowień dotyczących konkurencji do wszystkich umów handlowych oraz do skutecznego monitorowania, czy te postanowienia są przez strony należycie stosowane w odniesieniu do wszystkich przepisów, w tym postanowień dotyczących pomocy państwa, oraz w odniesieniu od wszystkich podmiotów gospodarczych, w tym przedsiębiorstw państwowych; |
| --- | --- |

163.

| 164. | podkreśla znaczenie wspierania krajów rozwijających się w ich wysiłkach na rzecz promowania oraz praktycznego wdrażania zasad dotyczących konkurencji; |
| --- | --- |

164.

| 165. | wzywa Komisję do wsparcia działań na rzecz ustanowienia kompleksowej, przyjaznej dla użytkownika bazy danych, zawierającej zestawienie postanowień dotyczących konkurencji w umowach o wolnym handlu, która mogłaby być prowadzona przez sekretariat WTO; |
| --- | --- |

165.

| 166. | z zadowoleniem przyjmuje poczynione na konferencji ministerialnej WTO w Nairobi postępy w obniżaniu dopłat eksportowych w celu zapewnienia niezakłóconej konkurencji na międzynarodowych rynkach produktów rolnych; w związku z tym podkreśla wrażliwość sektora rolnego i konieczność przyjęcia jasnych i skutecznych środków, między innymi w ramach porozumień WTO, umożliwiających producentom europejskim zachowanie konkurencyjności na rynkach międzynarodowych; |
| --- | --- |

166.

| 167. | przypomina, że równy dostęp do zasobów naturalnych, w tym źródeł energii, ma podstawowy wpływ na uczciwą i sprawiedliwą konkurencję na globalnym rynku, i wzywa Komisję, aby w umowach handlowych umieszczała przepisy, które ułatwiają dostęp do takich zasobów, w tym przepisy dotyczące antykonkurencyjnych praktyk przedsiębiorstw państwowych oraz niedyskryminacji i tranzytu; |
| --- | --- |

167.

| 168. | podkreśla, że polityka konkurencji to ważny element rynku wewnętrznego, jak przewidziano w Traktacie; ponownie stwierdza, że konkurencyjny i w pełni funkcjonujący jednolity rynek jest potrzebny do pobudzenia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i innowacji w UE oraz że wysiłki na rzecz zachowania uczciwej konkurencji w całej UE leżą w interesie zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstw typu start-up oraz MŚP; wierzy, że egzekwowania europejskiego prawodawstwa nie należy osłabiać odwoływaniem się do systemu EU Pilot zamiast prowadzić formalne postępowania w sprawie naruszenia oraz że konieczne jest dążenie do zachowania konkurencji; |
| --- | --- |

168.

| 169. | zachęca Komisję do tego, aby nie skupiała wszystkich swoich wysiłków na egzekwowaniu uczciwej konkurencji w poważnych sprawach przeciwko znanym i dużym przedsiębiorstwom; przypomina Komisji, że egzekwowanie zasad uczciwej konkurencji ma również duże znaczenie w odniesieniu do MŚP; |
| --- | --- |

169.

| 170. | wzywa do zapewnienia konsumentom większej swobody wyboru; uważa, że prawo do przenoszenia danych wynikające z ogólnego rozporządzenia o ochronie danych stanowi właściwe podejście do umacniania zarówno praw konsumentów, jak i samej konkurencji; podkreśla, że konieczne jest rozważenie, w jaki sposób można zapewnić interoperacyjność sieci cyfrowych poprzez wykorzystanie otwartych standardów i interfejsów; |
| --- | --- |

170.

| 171. | wzywa Komisję do zbadania i zaradzenia sytuacji niezależnych sprzedawców detalicznych, którzy zgodnie z prawem konkurencji mogą współpracować ze sobą, prowadząc tradycyjne punkty sprzedaży, ale są oskarżani o nieuczciwą konkurencję, gdy tworzą wspólną ofertę w handlu elektronicznym; |
| --- | --- |

171.

| 172. | wzywa Komisję, aby zadbała o terminowe wdrożenie zasad udzielania zamówień publicznych w UE, w szczególności w odniesieniu do wprowadzenia w życie e-zamówień oraz nowych przepisów zachęcających do podziału umów na części, co jest niezbędne do stymulowania innowacji i konkurencji oraz wspierania MŚP na rynkach zamówień publicznych; |
| --- | --- |

172.

| 173. | apeluje do Komisji, aby unikała tworzenia monopoli lub zamkniętych łańcuchów wartości przez normalizację; uważa, że należy wprowadzić procedurę odwoławczą w celu weryfikowania norm w przypadkach, które mogą nieść ryzyko wpływu na konkurencyjność; |
| --- | --- |

173.

| 174. | wyraża zaniepokojenie poziomem koncentracji w niektórych sektorach, np. w sektorze chemicznym, w kontekście niedawnych fuzji przedsiębiorstw; zwraca się do Komisji o wyjaśnienie, w jaki sposób umożliwia to wchodzenie na rynek, szczególnie przedsiębiorstwom typu start-up; apeluje do Komisji o zbadanie, czy siła rynkowa przedsiębiorstwa wynikająca z posiadania informacji i danych oraz przetwarzania tych informacji i danych, a także liczba użytkowników powinny być uwzględniane jako kryteria oceny w ramach kontroli łączenia przedsiębiorstw; wzywa do zbadania, czy łączenie danych i informacji – zwłaszcza dotyczących klientów – może skutkować zakłóceniem konkurencji; |
| --- | --- |

174.

| 175. | uważa, że konkurencja w sektorze telekomunikacji ma zasadnicze znaczenie jako czynnik stymulujący innowacyjność i inwestycje w sieci, jak również zwiększający paletę usług, spośród których mogą wybierać konsumenci; uważa, że szybki rozwój sieci szerokopasmowych jest kluczem do urzeczywistnienia jednolitego rynku cyfrowego; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja rozważy strategiczne cele w zakresie łączności, określone w pakiecie telekomunikacyjnym, w ramach stosowania wytycznych dotyczących pomocy państwa w zakresie sieci szerokopasmowych; |
| --- | --- |

175.

| 176. | zwraca uwagę na najnowsze sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące naruszeń zasad pomocy państwa przyznawanej w obszarze polityki spójności, w którym zwrócono uwagę na istotny poziom uchybień i wezwano do wdrożenia szeregu zaleceń; wyraża zaniepokojenie tymi ustaleniami, ponieważ szkodzą one dobrze funkcjonującemu rynkowi wewnętrznemu, i w związku z tym apeluje do Komisji o uwzględnienie zaleceń Trybunału oraz dołożenie większych starań, by uniknąć dalszych uchybień; |
| --- | --- |

176.

| 177. | popiera działania Komisji w zakresie egzekwowania prawa antykartelowego, takie jak ostatnie działania w sektorze sprzedaży detalicznej żywności i sektorze optycznych napędów dyskowych, mające na celu zagwarantowanie uczciwych cen dla konsumentów; |
| --- | --- |

177.

| 178. | zwraca się do Komisji o zbadanie, czy istnieją jakiekolwiek rozbieżności w sprzedaży produktów na jednolitym rynku, które mogłyby negatywnie oddziaływać na lokalnych producentów, w szczególności MŚP; |
| --- | --- |

178.

| 179. | przypomina, że w swojej rezolucji w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego polityki konkurencji UE za rok 2014 r. Parlament wezwał Komisję do ścisłego monitorowania sojuszy dużych europejskich dystrybutorów, oraz przyjmuje z zadowoleniem gotowość Komisji do rozmów na temat wpływu tych sojuszy na producentów i konsumentów w ramach europejskiej sieci konkurencji; |
| --- | --- |

179.

o

o o

| 180. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, a także krajowym oraz – stosownie do okoliczności – regionalnym organom ds. konkurencji. |
| --- | --- |

180.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0310.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0292.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0346.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0004.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0051.

(6)  Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 1.

(7)  Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1.

(8)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0394.

(10)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(11)  Dz.U. L 335 z 18.12.2010, s. 43.

(12)  Sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 24/2016: „Należy dołożyć starań, by szerzyć wiedzę na temat zasad pomocy przyznawanej przez państwa w obszarze polityki spójności i egzekwować ich przestrzeganie” – http://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR16_24/SR_STATE_AIDS_PL.pdf

(13)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 2016/1166 z dnia 17 maja 2016 r. zmieniające załącznik X do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do warunków zakupu buraków w sektorze cukru od dnia 1 października 2017 r. (Dz.U. L 193 z 19.7.2016, s. 17).

(14)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych w łańcuchu dostaw żywności (P8_TA(2016)0250).

(15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 261/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do stosunków umownych w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 38).

(16)  Dz.U. C 65 z 19.2.2016, s. 40.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/99 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/99

---

P8_TA(2017)0028

Propagowanie równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie propagowania równości płci w odniesieniu do zdrowia psychicznego i badań klinicznych (2016/2096(INI))

(2018/C 252/10)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 i art. 168, który wśród celów wszystkich działań politycznych UE wymienia zapewnienie „wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 i art. 168, który wśród celów wszystkich działań politycznych UE wymienia zapewnienie „wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego”,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 21, 23 i 35, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 21, 23 i 35,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 536/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz uchylenia dyrektywy 2001/20/WE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 536/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz uchylenia dyrektywy 2001/20/WE,

| — | uwzględniając dyrektywę 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania przez człowieka („dyrektywa w sprawie badań klinicznych”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania przez człowieka („dyrektywa w sprawie badań klinicznych”),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając zieloną księgę Komisji pt. „Poprawa zdrowia psychicznego ludności. Strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej” (COM(2005)0484), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zieloną księgę Komisji pt. „Poprawa zdrowia psychicznego ludności. Strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej” (COM(2005)0484),

| — | uwzględniając „Kompas UE” dotyczący działania na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając „Kompas UE” dotyczący działania na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego,

| — | uwzględniając Kompleksowy plan działania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) na rzecz zdrowia psychicznego na lata 2013-2020, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kompleksowy plan działania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) na rzecz zdrowia psychicznego na lata 2013-2020,

| — | uwzględniając Globalną strategię WHO w zakresie zdrowia kobiet, dzieci i młodzieży na lata 2016-2030, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Globalną strategię WHO w zakresie zdrowia kobiet, dzieci i młodzieży na lata 2016-2030,

| — | uwzględniając deklarację o ochronie zdrowia psychicznego w Europie z 2005 r., podpisaną przez WHO, Komisję Europejską oraz Radę Europy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację o ochronie zdrowia psychicznego w Europie z 2005 r., podpisaną przez WHO, Komisję Europejską oraz Radę Europy,

| — | uwzględniając Europejski plan działań WHO na rzecz ochrony zdrowia psychicznego na lata 2013-2020, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski plan działań WHO na rzecz ochrony zdrowia psychicznego na lata 2013-2020,

| — | uwzględniając Europejski pakt na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego z 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski pakt na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego z 2008 r.,

| — | uwzględniając przedstawione przez Komisję wspólne działanie w dziedzinie zdrowia i dobrostanu psychicznego (2013-2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przedstawione przez Komisję wspólne działanie w dziedzinie zdrowia i dobrostanu psychicznego (2013-2016),

| — | uwzględniając uwagę ogólną nr 14 Komitetu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ dotyczącą prawa do najwyższego osiągalnego stanu zdrowia (U.N. Doc. E/C.12/2000/4) oraz jego uwagę ogólną nr 20 dotyczącą niedyskryminacji w zakresie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (U.N. E/C.12/GC/2009), |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagę ogólną nr 14 Komitetu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ dotyczącą prawa do najwyższego osiągalnego stanu zdrowia (U.N. Doc. E/C.12/2000/4) oraz jego uwagę ogólną nr 20 dotyczącą niedyskryminacji w zakresie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (U.N. E/C.12/GC/2009),

| — | uwzględniając zalecenie CM/Rec(2010)5 Komitetu Ministrów Rady Europy dla państw członkowskich w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie CM/Rec(2010)5 Komitetu Ministrów Rady Europy dla państw członkowskich w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0380/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0380/2016),

| A. | mając na uwadze, że prawo do możliwie najwyższego osiągalnego stanu zdrowia fizycznego i psychicznego jest podstawowym prawem człowieka i zawiera ono w sobie nakaz niedyskryminacji; mając na uwadze, że każdy powinien mieć dostęp do opieki zdrowotnej; mając na uwadze, że dostęp do opieki w zakresie zdrowia psychicznego ma kluczowe znaczenie dla poprawy jakości życia obywateli europejskich, lepszego włączenia społecznego oraz zapewnienia rozwoju gospodarczego i kulturalnego Unii; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że prawo do możliwie najwyższego osiągalnego stanu zdrowia fizycznego i psychicznego jest podstawowym prawem człowieka i zawiera ono w sobie nakaz niedyskryminacji; mając na uwadze, że każdy powinien mieć dostęp do opieki zdrowotnej; mając na uwadze, że dostęp do opieki w zakresie zdrowia psychicznego ma kluczowe znaczenie dla poprawy jakości życia obywateli europejskich, lepszego włączenia społecznego oraz zapewnienia rozwoju gospodarczego i kulturalnego Unii;

| B. | mając na uwadze, że w sytuacji panującej obecnie na świecie, naznaczonej trwającym kryzysem gospodarczym oraz gwałtownym wzrostem bezrobocia, zwłaszcza wśród osób młodych i kobiet, stale rośnie liczba przypadków zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, stany lękowe i demencja; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w sytuacji panującej obecnie na świecie, naznaczonej trwającym kryzysem gospodarczym oraz gwałtownym wzrostem bezrobocia, zwłaszcza wśród osób młodych i kobiet, stale rośnie liczba przypadków zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, stany lękowe i demencja;

| C. | mając na uwadze, że WHO określa zdrowie psychiczne jako stan pełnej sprawności fizycznej, psychicznej i społecznej, a nie tylko brak występowania chorób lub ułomności; mając na uwadze, że zdaniem WHO termin „zaburzenia psychiczne” oznacza szereg zaburzeń psychicznych i dysfunkcji behawioralnych, takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, stany lękowe, demencja i autyzm; mając na uwadze, że WHO definiuje zdrowie psychiczne jako stan pełnego komfortu emocjonalnego i psychicznego, w którym osoba jest w stanie wykorzystywać swoje zdolności poznawcze i emocjonalne, spełniać swoją rolę w społeczeństwie, odpowiadać wymaganiom codziennego życia, nawiązywać satysfakcjonujące i dojrzałe relacje z innymi, konstruktywnie uczestniczyć w zmianach zachodzących w otoczeniu, dostosowywać się do warunków zewnętrznych i konfliktów wewnętrznych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że WHO określa zdrowie psychiczne jako stan pełnej sprawności fizycznej, psychicznej i społecznej, a nie tylko brak występowania chorób lub ułomności; mając na uwadze, że zdaniem WHO termin „zaburzenia psychiczne” oznacza szereg zaburzeń psychicznych i dysfunkcji behawioralnych, takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, stany lękowe, demencja i autyzm; mając na uwadze, że WHO definiuje zdrowie psychiczne jako stan pełnego komfortu emocjonalnego i psychicznego, w którym osoba jest w stanie wykorzystywać swoje zdolności poznawcze i emocjonalne, spełniać swoją rolę w społeczeństwie, odpowiadać wymaganiom codziennego życia, nawiązywać satysfakcjonujące i dojrzałe relacje z innymi, konstruktywnie uczestniczyć w zmianach zachodzących w otoczeniu, dostosowywać się do warunków zewnętrznych i konfliktów wewnętrznych;

| D. | mając na uwadze, że zdrowie psychiczne należy postrzegać i zajmować się nim w ujęciu holistycznym, z uwzględnieniem czynników społecznych, gospodarczych i środowiskowych, co wymaga psychospołecznego, obejmującego całe społeczeństwo podejścia do osiągania najwyższych osiągalnych standardów dobrostanu psychicznego wszystkich obywateli; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zdrowie psychiczne należy postrzegać i zajmować się nim w ujęciu holistycznym, z uwzględnieniem czynników społecznych, gospodarczych i środowiskowych, co wymaga psychospołecznego, obejmującego całe społeczeństwo podejścia do osiągania najwyższych osiągalnych standardów dobrostanu psychicznego wszystkich obywateli;

| E. | mając na uwadze, że holistyczna strategia dotycząca zdrowia i dobrostanu psychicznego musi obejmować perspektywę cyklu życia, przy uwzględnieniu różnych czynników wpływających na poszczególne osoby w różnym wieku; mając na uwadze, że należy uwzględnić szczególne narażenie nastolatek, jak i starszych kobiet; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że holistyczna strategia dotycząca zdrowia i dobrostanu psychicznego musi obejmować perspektywę cyklu życia, przy uwzględnieniu różnych czynników wpływających na poszczególne osoby w różnym wieku; mając na uwadze, że należy uwzględnić szczególne narażenie nastolatek, jak i starszych kobiet;

| F. | mając na uwadze, że zdrowie fizyczne i psychiczne są wzajemnie powiązane i oba te aspekty stanu zdrowia są kluczowe dla ogólnego dobrostanu; mając na uwadze, że uznaje się, iż zły stan zdrowia psychicznego może prowadzić do przewlekłych chorób fizycznych, zaś przewlekłe choroby fizyczne zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia chorób psychicznych; mając na uwadze, że pomimo znanych powiązań pomiędzy tymi dwoma aspektami badania nad zdrowiem fizycznym często mają pierwszeństwo przed badaniami nad zdrowiem psychicznym; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zdrowie fizyczne i psychiczne są wzajemnie powiązane i oba te aspekty stanu zdrowia są kluczowe dla ogólnego dobrostanu; mając na uwadze, że uznaje się, iż zły stan zdrowia psychicznego może prowadzić do przewlekłych chorób fizycznych, zaś przewlekłe choroby fizyczne zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia chorób psychicznych; mając na uwadze, że pomimo znanych powiązań pomiędzy tymi dwoma aspektami badania nad zdrowiem fizycznym często mają pierwszeństwo przed badaniami nad zdrowiem psychicznym;

| G. | mając na uwadze, że na zdrowie psychiczne kobiet i dziewcząt wpływa wiele czynników, w tym rozpowszechnione stereotypy płciowe i dyskryminacja, uprzedmiotowienie, przemoc i napastowanie na tle płciowym, środowisko pracy, równowagą między życiem zawodowym a prywatnym, warunki społeczno-ekonomiczne, brak lub niski poziom edukacji poświęconej zdrowiu psychicznemu oraz ograniczony dostęp do opieki w zakresie zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że na zdrowie psychiczne kobiet i dziewcząt wpływa wiele czynników, w tym rozpowszechnione stereotypy płciowe i dyskryminacja, uprzedmiotowienie, przemoc i napastowanie na tle płciowym, środowisko pracy, równowagą między życiem zawodowym a prywatnym, warunki społeczno-ekonomiczne, brak lub niski poziom edukacji poświęconej zdrowiu psychicznemu oraz ograniczony dostęp do opieki w zakresie zdrowia psychicznego;

| H. | mając na uwadze, że prawie 9 na 10 osób mających problemy ze zdrowiem psychicznym twierdzi, że doświadczają stygmatyzacji i dyskryminacji, a ponad 7 na 10 takich osób wskazuje, że stygmatyzacja i dyskryminacja obniża jakość ich życia; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że prawie 9 na 10 osób mających problemy ze zdrowiem psychicznym twierdzi, że doświadczają stygmatyzacji i dyskryminacji, a ponad 7 na 10 takich osób wskazuje, że stygmatyzacja i dyskryminacja obniża jakość ich życia;

| I. | mając na uwadze, że należy uwzględnić czynniki geograficzne warunkujące zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny, w tym różnice między środowiskiem wiejskim a miejskim, między innymi w ich aspekcie demograficznym, w zakresie dostępu do opieki i świadczonych usług; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że należy uwzględnić czynniki geograficzne warunkujące zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny, w tym różnice między środowiskiem wiejskim a miejskim, między innymi w ich aspekcie demograficznym, w zakresie dostępu do opieki i świadczonych usług;

| J. | mając na uwadze, że zmiany hormonalne następujące w trakcie perimenopauzy oraz po menopauzie mogą mieć wpływ na zdrowie emocjonalne kobiety oraz prowadzić do problemów ze zdrowiem psychicznym, w tym depresji i lęków; mając na uwadze, że nadwrażliwość na objawy może utrudniać szybkie wykrywanie i odpowiednie leczenie; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że zmiany hormonalne następujące w trakcie perimenopauzy oraz po menopauzie mogą mieć wpływ na zdrowie emocjonalne kobiety oraz prowadzić do problemów ze zdrowiem psychicznym, w tym depresji i lęków; mając na uwadze, że nadwrażliwość na objawy może utrudniać szybkie wykrywanie i odpowiednie leczenie;

| K. | mając na uwadze, że czynniki determinujące zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny różnią się między kobietami i mężczyznami oraz między poszczególnymi grupami wiekowymi; mając na uwadze czynniki takie jak brak równouprawnienia płci, rozdźwięk w wysokości wynagrodzeń, większe narażenie kobiet na ubóstwo i nadmierne obciążenie pracą, dyskryminację społeczno-ekonomiczną, przemoc uwarunkowana płcią, niedożywienie oraz głód sprawiają, że kobiety są w jeszcze większym stopniu narażone na zaburzenia zdrowia psychicznego; mając na uwadze, że według WHO nie istnieją znaczące różnice pomiędzy płciami w przypadku poważnych zaburzeń psychicznych, lecz wśród kobiet częściej występują depresja, stany lękowe, stres, somatyzacja oraz zaburzenia odżywiania, zaś mężczyźni wykazują większą skłonność do nadużywania substancji uzależniających i do zaburzeń aspołecznych; mając na uwadze, że depresja jest najpowszechniej występującym zaburzeniem neuropsychiatrycznym i choruje na nią znacznie więcej kobiet niż mężczyzn; mając na uwadze, że depresja jest także najczęściej występującą chorobą wśród kobiet w wieku od 15 do 44 lat; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że czynniki determinujące zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny różnią się między kobietami i mężczyznami oraz między poszczególnymi grupami wiekowymi; mając na uwadze czynniki takie jak brak równouprawnienia płci, rozdźwięk w wysokości wynagrodzeń, większe narażenie kobiet na ubóstwo i nadmierne obciążenie pracą, dyskryminację społeczno-ekonomiczną, przemoc uwarunkowana płcią, niedożywienie oraz głód sprawiają, że kobiety są w jeszcze większym stopniu narażone na zaburzenia zdrowia psychicznego; mając na uwadze, że według WHO nie istnieją znaczące różnice pomiędzy płciami w przypadku poważnych zaburzeń psychicznych, lecz wśród kobiet częściej występują depresja, stany lękowe, stres, somatyzacja oraz zaburzenia odżywiania, zaś mężczyźni wykazują większą skłonność do nadużywania substancji uzależniających i do zaburzeń aspołecznych; mając na uwadze, że depresja jest najpowszechniej występującym zaburzeniem neuropsychiatrycznym i choruje na nią znacznie więcej kobiet niż mężczyzn; mając na uwadze, że depresja jest także najczęściej występującą chorobą wśród kobiet w wieku od 15 do 44 lat;

| L. | mając na uwadze, że choroby psychiczne oraz stan zdrowia psychicznego są często niedostrzegane, ignorowane lub zatajane z uwagi na stygmatyzację, uprzedzenia oraz brak świadomości lub zasobów; mając na uwadze, że w związku z tym wiele osób cierpiących na choroby psychiczne nie zgłasza się na leczenie, a lekarze nie potrafią zdiagnozować pacjenta lub niekiedy stawiają błędną diagnozę; mając na uwadze, że diagnozowanie chorób psychicznych jest silnie uwarunkowane płciowo, przy czym występowanie niektórych chorób jest bardziej prawdopodobne u kobiet niż u mężczyzn; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że choroby psychiczne oraz stan zdrowia psychicznego są często niedostrzegane, ignorowane lub zatajane z uwagi na stygmatyzację, uprzedzenia oraz brak świadomości lub zasobów; mając na uwadze, że w związku z tym wiele osób cierpiących na choroby psychiczne nie zgłasza się na leczenie, a lekarze nie potrafią zdiagnozować pacjenta lub niekiedy stawiają błędną diagnozę; mając na uwadze, że diagnozowanie chorób psychicznych jest silnie uwarunkowane płciowo, przy czym występowanie niektórych chorób jest bardziej prawdopodobne u kobiet niż u mężczyzn;

| M. | mając na uwadze, że w szczególności lesbijki i kobiety biseksualne oraz osoby transpłciowe i interseksualne borykają się ze szczególnymi problemami ze zdrowiem psychicznym wynikającymi ze stresu mniejszościowego określanego jako wysoki poziom lęku i stresu powodowanego uprzedzeniami, stygmatyzacją oraz doświadczaniem dyskryminacji, a także medykalizacją i patologizacją; mając na uwadze, że osoby LGBTI mogą borykać się ze szczególnymi problemami ze zdrowiem i dobrostanem psychicznym, co musi zostać uwzględnione w każdej strategii na rzecz zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w szczególności lesbijki i kobiety biseksualne oraz osoby transpłciowe i interseksualne borykają się ze szczególnymi problemami ze zdrowiem psychicznym wynikającymi ze stresu mniejszościowego określanego jako wysoki poziom lęku i stresu powodowanego uprzedzeniami, stygmatyzacją oraz doświadczaniem dyskryminacji, a także medykalizacją i patologizacją; mając na uwadze, że osoby LGBTI mogą borykać się ze szczególnymi problemami ze zdrowiem i dobrostanem psychicznym, co musi zostać uwzględnione w każdej strategii na rzecz zdrowia psychicznego;

| N. | mając na uwadze, że spośród form somatyzacji występujących i diagnozowanych częściej wśród kobiet niż u mężczyzn wymienia się fibromialgię i chroniczne zmęczenie, których głównymi objawami są ból i wyczerpanie, choć wiele objawów występujących u kobiet jest też wspólnych dla innych schorzeń; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że spośród form somatyzacji występujących i diagnozowanych częściej wśród kobiet niż u mężczyzn wymienia się fibromialgię i chroniczne zmęczenie, których głównymi objawami są ból i wyczerpanie, choć wiele objawów występujących u kobiet jest też wspólnych dla innych schorzeń;

| O. | mając na uwadze, że tożsamość transpłciowa nie jest patologiczna, choć niestety wciąż postrzegana jest jako zaburzenie psychiczne, a większość państw członkowskich wymaga takiej diagnozy w celu zapewnienia dostępu do prawnego uznania płci lub do opieki zdrowotnej związanej z transpłciowością, mimo iż badania dowiodły, że zdiagnozowanie zaburzenia tożsamości płciowej powoduje znaczne cierpienie u osób transpłciowych; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że tożsamość transpłciowa nie jest patologiczna, choć niestety wciąż postrzegana jest jako zaburzenie psychiczne, a większość państw członkowskich wymaga takiej diagnozy w celu zapewnienia dostępu do prawnego uznania płci lub do opieki zdrowotnej związanej z transpłciowością, mimo iż badania dowiodły, że zdiagnozowanie zaburzenia tożsamości płciowej powoduje znaczne cierpienie u osób transpłciowych;

| P. | mając na uwadze, że zaburzenia depresyjne stanowią 49,1 % wszystkich przypadków niepełnosprawności wynikającej z zaburzeń neuropsychiatrycznych wśród kobiet, w porównaniu z 29,3 % wśród mężczyzn; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że zaburzenia depresyjne stanowią 49,1 % wszystkich przypadków niepełnosprawności wynikającej z zaburzeń neuropsychiatrycznych wśród kobiet, w porównaniu z 29,3 % wśród mężczyzn;

| Q. | mając na uwadze, że WHO szacuje, że na świecie na depresję cierpi 350 milionów osób; mając na uwadze, że do 2020 r. choroba ta będzie drugą najważniejszą przyczyną niezdolności do pracy; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że WHO szacuje, że na świecie na depresję cierpi 350 milionów osób; mając na uwadze, że do 2020 r. choroba ta będzie drugą najważniejszą przyczyną niezdolności do pracy;

| R. | mając na uwadze, że dzieci płciowo nienormatywne, które jeszcze nie osiągnęły dojrzałości, wciąż są poddawane niepotrzebnym i szkodliwym praktykom diagnostycznym, choć każde dziecko powinno mieć możność bezpiecznego samodzielnego odkrywania i wyrażania własnej tożsamości płciowej; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że dzieci płciowo nienormatywne, które jeszcze nie osiągnęły dojrzałości, wciąż są poddawane niepotrzebnym i szkodliwym praktykom diagnostycznym, choć każde dziecko powinno mieć możność bezpiecznego samodzielnego odkrywania i wyrażania własnej tożsamości płciowej;

| S. | mając na uwadze, że ze względu na różne czynniki, głównie odnoszące się do różnych ról związanych z płcią oraz nierówności i dyskryminacji w traktowaniu płci, depresja blisko dwa razy częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, a osoby transpłciowe wykazują znacznie większe skłonności samobójcze oraz częściej podejmują próby samobójcze; mając na uwadze, że badania dowodzą, iż tradycyjne role narzucone płciom negatywnie oddziałują na zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny kobiet; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że ze względu na różne czynniki, głównie odnoszące się do różnych ról związanych z płcią oraz nierówności i dyskryminacji w traktowaniu płci, depresja blisko dwa razy częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, a osoby transpłciowe wykazują znacznie większe skłonności samobójcze oraz częściej podejmują próby samobójcze; mając na uwadze, że badania dowodzą, iż tradycyjne role narzucone płciom negatywnie oddziałują na zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny kobiet;

| T. | mając na uwadze, że w systemie edukacji w państwach członkowskich czy w miejscu pracy niedostatecznie dużo uwagi poświęca się zdrowiu i dobrostanowi psychicznemu, przy czym stan zdrowia psychicznego często bywa powodem poważnej stygmatyzacji lub pozostaje tematem tabu; mając na uwadze, że edukacja dotycząca zdrowia psychicznego walczy z napiętnowaniem dotyczącym tej kwestii i powinna dotyczyć podatności uwarunkowanych płciowo, stereotypów płciowych oraz dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w systemie edukacji w państwach członkowskich czy w miejscu pracy niedostatecznie dużo uwagi poświęca się zdrowiu i dobrostanowi psychicznemu, przy czym stan zdrowia psychicznego często bywa powodem poważnej stygmatyzacji lub pozostaje tematem tabu; mając na uwadze, że edukacja dotycząca zdrowia psychicznego walczy z napiętnowaniem dotyczącym tej kwestii i powinna dotyczyć podatności uwarunkowanych płciowo, stereotypów płciowych oraz dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt;

| U. | mając na uwadze, że mężczyzn oraz chłopców dotykają choroby psychiczne uwarunkowane płciowo; mając na uwadze, że w Europie mężczyźni popełniają samobójstwa niemal pięciokrotnie częściej niż kobiety, a samobójstwo jest najpowszechniejszą przyczyną śmierci u mężczyzn poniżej 35 roku życia; mając na uwadze, że mężczyźni trzykrotnie częściej niż kobiety uzależniają się od alkoholu, a także częściej sięgają po narkotyki (i umierają z ich powodu); mając na uwadze, że mężczyźni są mniej skłonni niż kobiety, by poddać się leczeniu psychiatrycznemu; mając na uwadze, że mężczyzn i chłopców otaczają stereotypy związane z męskością, które mogą skłaniać ich do tłumienia emocji lub uciekania się do agresji oraz mają wpływ na zdrowie psychiczne mężczyzn, jak również na zjawisko przemocy na tle płciowym; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że mężczyzn oraz chłopców dotykają choroby psychiczne uwarunkowane płciowo; mając na uwadze, że w Europie mężczyźni popełniają samobójstwa niemal pięciokrotnie częściej niż kobiety, a samobójstwo jest najpowszechniejszą przyczyną śmierci u mężczyzn poniżej 35 roku życia; mając na uwadze, że mężczyźni trzykrotnie częściej niż kobiety uzależniają się od alkoholu, a także częściej sięgają po narkotyki (i umierają z ich powodu); mając na uwadze, że mężczyźni są mniej skłonni niż kobiety, by poddać się leczeniu psychiatrycznemu; mając na uwadze, że mężczyzn i chłopców otaczają stereotypy związane z męskością, które mogą skłaniać ich do tłumienia emocji lub uciekania się do agresji oraz mają wpływ na zdrowie psychiczne mężczyzn, jak również na zjawisko przemocy na tle płciowym;

| V. | mając na uwadze, że w UE dochodzi co roku do ok. 58 000 samobójstw, z których jedną czwartą popełniają kobiety, oraz mając na uwadze, że samobójstwo wciąż pozostaje przyczyną znacznej liczby zgonów; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że w UE dochodzi co roku do ok. 58 000 samobójstw, z których jedną czwartą popełniają kobiety, oraz mając na uwadze, że samobójstwo wciąż pozostaje przyczyną znacznej liczby zgonów;

| W. | mając na uwadze, że psychospołeczne, obejmujące całość społeczeństwa podejście do zdrowia psychicznego wymaga spójności polityki na rzecz dobrostanu, koordynacji polityki w zakresie opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia, polityki gospodarczej i społecznej, aby mogło skutkować poprawą poziomu dobrostanu psychicznego; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że psychospołeczne, obejmujące całość społeczeństwa podejście do zdrowia psychicznego wymaga spójności polityki na rzecz dobrostanu, koordynacji polityki w zakresie opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia, polityki gospodarczej i społecznej, aby mogło skutkować poprawą poziomu dobrostanu psychicznego;

| X. | mając na uwadze, że zaburzenia łaknienia, takie jak anoreksja i bulimia, są rosnącym zjawiskiem wśród nastolatek i młodych kobiet; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że zaburzenia łaknienia, takie jak anoreksja i bulimia, są rosnącym zjawiskiem wśród nastolatek i młodych kobiet;

| Y. | mając na uwadze, że długoterminowy wpływ zaburzeń odżywiania, takich jak anoreksja i bulimia, na zdrowie fizyczne i psychiczne jest dobrze udokumentowany, tak samo jak wymiar płci ich przyczyn; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że długoterminowy wpływ zaburzeń odżywiania, takich jak anoreksja i bulimia, na zdrowie fizyczne i psychiczne jest dobrze udokumentowany, tak samo jak wymiar płci ich przyczyn;

| Z. | mając na uwadze, że w środowisku pracy kobiety są bardziej narażone na akty mobbingu lub molestowania seksualnego, które wywołują problemy psychofizyczne u osób będących ich ofiarą; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że w środowisku pracy kobiety są bardziej narażone na akty mobbingu lub molestowania seksualnego, które wywołują problemy psychofizyczne u osób będących ich ofiarą;

| AA. | mając na uwadze, że modele opieki społecznej przewidujące walkę z chorobami psychicznymi poprzez sport, sztukę lub działalność społeczną powinny być uwzględniane w programach na rzecz zdrowia publicznego w zakresie profilaktyki, leczenia i rehabilitacji; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że modele opieki społecznej przewidujące walkę z chorobami psychicznymi poprzez sport, sztukę lub działalność społeczną powinny być uwzględniane w programach na rzecz zdrowia publicznego w zakresie profilaktyki, leczenia i rehabilitacji;

| AB. | mając na uwadze, że osoby niepełnosprawne są narażone na pogłębiające się choroby psychiczne; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że osoby niepełnosprawne są narażone na pogłębiające się choroby psychiczne;

| AC. | mając na uwadze, że edukacja seksualna oraz w zakresie pożycia w związkach stanowi klucz do zwalczania stereotypów płciowych, przeciwdziałania przemocy na tle płciowym oraz poprawy stanu zdrowia i dobrostanu psychicznego dziewcząt i chłopców oraz kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że edukacja seksualna oraz w zakresie pożycia w związkach stanowi klucz do zwalczania stereotypów płciowych, przeciwdziałania przemocy na tle płciowym oraz poprawy stanu zdrowia i dobrostanu psychicznego dziewcząt i chłopców oraz kobiet i mężczyzn;

| AD. | mając na uwadze, że choroby i schorzenia psychiczne są jedną z głównych przyczyn niezdolności do normalnego funkcjonowania wpływającą negatywnie na zdrowie, edukację, gospodarkę, rynek pracy oraz systemy zabezpieczenia społecznego w UE, powodują ogromne koszty ekonomiczne i są szkodliwe dla gospodarki UE, co ponagla do rozwiązania kwestii opieki w zakresie zdrowia psychicznego w sposób całościowy, kompleksowy i uwzględniający aspekt płci; mając na uwadze, że według Europejskiego Stowarzyszenia na Rzecz Walki z Depresją (EDA) 1 na 10 pracowników w UE korzystał ze zwolnień z powodu depresji, co generuje szacunkowe koszty w wysokości 92 mld EUR wynikające głównie ze strat produkcyjnych; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że choroby i schorzenia psychiczne są jedną z głównych przyczyn niezdolności do normalnego funkcjonowania wpływającą negatywnie na zdrowie, edukację, gospodarkę, rynek pracy oraz systemy zabezpieczenia społecznego w UE, powodują ogromne koszty ekonomiczne i są szkodliwe dla gospodarki UE, co ponagla do rozwiązania kwestii opieki w zakresie zdrowia psychicznego w sposób całościowy, kompleksowy i uwzględniający aspekt płci; mając na uwadze, że według Europejskiego Stowarzyszenia na Rzecz Walki z Depresją (EDA) 1 na 10 pracowników w UE korzystał ze zwolnień z powodu depresji, co generuje szacunkowe koszty w wysokości 92 mld EUR wynikające głównie ze strat produkcyjnych;

| AE. | mając na uwadze, że bardziej niż od cech biologicznych zdrowie psychiczne kobiet zależy od czynników, takich jak odebrane wychowanie, stopień przyswojenia wartości, norm i stereotypów społecznych i kulturowych, sposób, w jaki przeżywają i akceptują swoje doświadczenia, ich stosunek do siebie samej i innych osób, pełnione role, a także przeszkody i presja, z jakimi się stykają; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że bardziej niż od cech biologicznych zdrowie psychiczne kobiet zależy od czynników, takich jak odebrane wychowanie, stopień przyswojenia wartości, norm i stereotypów społecznych i kulturowych, sposób, w jaki przeżywają i akceptują swoje doświadczenia, ich stosunek do siebie samej i innych osób, pełnione role, a także przeszkody i presja, z jakimi się stykają;

| AF. | mając na uwadze, że uwzględnienie różnorodności kobiet oraz faktu, że różnią się one od mężczyzn pod względem psychicznym, a także uwzględnienie tych czynników w polityce zdrowotnej skierowanej do kobiet, zarówno w zakresie profilaktyki, jak i leczenia, w tym poszczególnych środków skierowanych do grup szczególnie wrażliwych i marginalizowanych, wzmocniłoby skuteczność tej polityki; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że uwzględnienie różnorodności kobiet oraz faktu, że różnią się one od mężczyzn pod względem psychicznym, a także uwzględnienie tych czynników w polityce zdrowotnej skierowanej do kobiet, zarówno w zakresie profilaktyki, jak i leczenia, w tym poszczególnych środków skierowanych do grup szczególnie wrażliwych i marginalizowanych, wzmocniłoby skuteczność tej polityki;

| AG. | mając na uwadze, że z różnych powodów kobiety wykluczano z badań w dziedzinie toksykologii oraz badań biomedycznych i klinicznych oraz że z powodu dużej rozbieżności w reprezentacji płci w badaniach nasza wiedza na temat różnic między zdrowiem kobiet i mężczyzn pozostaje ograniczona; mając na uwadze, że w rezultacie w badaniach biomedycznych zaznaczała się tendencja do odzwierciedlania głównie męskiego punktu widzenia oraz pokutowało błędne założenie, że kobiety i mężczyźni są tacy sami w sferach, w których występują jednak różnice psychologiczne między nimi; mając na uwadze, że brakuje badań naukowych dotyczących szczególnych potrzeb kobiet interseksualnych; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że z różnych powodów kobiety wykluczano z badań w dziedzinie toksykologii oraz badań biomedycznych i klinicznych oraz że z powodu dużej rozbieżności w reprezentacji płci w badaniach nasza wiedza na temat różnic między zdrowiem kobiet i mężczyzn pozostaje ograniczona; mając na uwadze, że w rezultacie w badaniach biomedycznych zaznaczała się tendencja do odzwierciedlania głównie męskiego punktu widzenia oraz pokutowało błędne założenie, że kobiety i mężczyźni są tacy sami w sferach, w których występują jednak różnice psychologiczne między nimi; mając na uwadze, że brakuje badań naukowych dotyczących szczególnych potrzeb kobiet interseksualnych;

| AH. | mając na uwadze, że wykluczenie oraz niedostateczna reprezentacja kobiet jako obiektów bądź też płci fizycznej i społeczno-kulturowej jako czynników badań biomedycznych i klinicznych stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia kobiet; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że wykluczenie oraz niedostateczna reprezentacja kobiet jako obiektów bądź też płci fizycznej i społeczno-kulturowej jako czynników badań biomedycznych i klinicznych stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia kobiet;

| AI. | mając na uwadze, że rozporządzenie (UE) nr 536/2014 w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi wprowadziło wymogi w zakresie uwzględniania płci w badaniach, ale należy poddać ocenie stan wdrażania tego rozporządzenia; mając na uwadze, że rozporządzenie nie określa w związku z kobietami żadnych okoliczności innych niż ciąża czy karmienie piersią; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że rozporządzenie (UE) nr 536/2014 w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi wprowadziło wymogi w zakresie uwzględniania płci w badaniach, ale należy poddać ocenie stan wdrażania tego rozporządzenia; mając na uwadze, że rozporządzenie nie określa w związku z kobietami żadnych okoliczności innych niż ciąża czy karmienie piersią;

| AJ. | mając na uwadze, że Europejska Agencja ds. Leków (EMEA) nie opracowała konkretnych strategii wdrażania wytycznych w zakresie badania i oceny różnic związanych z płcią w ocenie klinicznej leków, mimo że uznała, iż „niektóre czynniki, które wpływają na oddziaływanie leku wśród populacji, mogą mieć istotne znaczenie przy rozważaniu potencjalnych różnic w reakcji kobiet i mężczyzn” oraz że „oddziaływanie uzależnione od płci również może odgrywać istotną rolę w działaniu leku” (1); |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że Europejska Agencja ds. Leków (EMEA) nie opracowała konkretnych strategii wdrażania wytycznych w zakresie badania i oceny różnic związanych z płcią w ocenie klinicznej leków, mimo że uznała, iż „niektóre czynniki, które wpływają na oddziaływanie leku wśród populacji, mogą mieć istotne znaczenie przy rozważaniu potencjalnych różnic w reakcji kobiet i mężczyzn” oraz że „oddziaływanie uzależnione od płci również może odgrywać istotną rolę w działaniu leku” (1);

| AK. | mając na uwadze, że wpływ leków i wyrobów medycznych, takich jak środki antykoncepcyjne, antydepresanty i środki uspokajające, na zdrowie fizyczne i psychiczne kobiet jest wciąż mało znany i wymaga dalszych badań naukowych w celu wyeliminowania niepożądanych skutków ubocznych oraz poprawy skuteczności świadczenia opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że wpływ leków i wyrobów medycznych, takich jak środki antykoncepcyjne, antydepresanty i środki uspokajające, na zdrowie fizyczne i psychiczne kobiet jest wciąż mało znany i wymaga dalszych badań naukowych w celu wyeliminowania niepożądanych skutków ubocznych oraz poprawy skuteczności świadczenia opieki zdrowotnej;

| AL. | mając na uwadze, że aspekty zdrowia związane z płcią biologiczną i kulturowo-społeczną powodują, że na przestrzeni całego życia kobiety napotykają szereg konkretnych zagrożeń dla zdrowia; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że aspekty zdrowia związane z płcią biologiczną i kulturowo-społeczną powodują, że na przestrzeni całego życia kobiety napotykają szereg konkretnych zagrożeń dla zdrowia;

| AM. | mając na uwadze, że brakuje porównywalnych danych na temat dostępnej, przystępnej cenowo, wysokiej jakości opieki zdrowotnej związanej z transpłciowością, a produkty stosowane w hormonalnej terapii zastępczej nie są należycie przebadane ani licencjonowane; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że brakuje porównywalnych danych na temat dostępnej, przystępnej cenowo, wysokiej jakości opieki zdrowotnej związanej z transpłciowością, a produkty stosowane w hormonalnej terapii zastępczej nie są należycie przebadane ani licencjonowane;

| AN. | mając na uwadze, że wskaźnik umieralności matek jest uważany za główny wskaźnik wydajności, jakości i skuteczności systemów opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że wskaźnik umieralności matek jest uważany za główny wskaźnik wydajności, jakości i skuteczności systemów opieki zdrowotnej;

| AO. | mając na uwadze, że brak dostępu do praw seksualnych i reprodukcyjnych, w tym do bezpiecznej i legalnej aborcji, zagraża życiu i zdrowiu kobiet, dziewcząt oraz wszystkich osób mających zdolności rozrodcze, zwiększa umieralność i zachorowalność matek oraz prowadzi do odmowy udzielenia opieki ratującej życie i do wzrostu liczby nielegalnych zabiegów przerywania ciąży; |
| --- | --- |

AO.

mając na uwadze, że brak dostępu do praw seksualnych i reprodukcyjnych, w tym do bezpiecznej i legalnej aborcji, zagraża życiu i zdrowiu kobiet, dziewcząt oraz wszystkich osób mających zdolności rozrodcze, zwiększa umieralność i zachorowalność matek oraz prowadzi do odmowy udzielenia opieki ratującej życie i do wzrostu liczby nielegalnych zabiegów przerywania ciąży;

| AP. | mając na uwadze, że we wszystkich krajach, dla których dostępne są dane, występują spore różnice w stanie zdrowia pomiędzy grupami społeczno-gospodarczymi oraz pomiędzy kobietami a mężczyznami, przy czym wśród osób o niższym poziomie wykształcenia, wykonujących mniej płatne zawody oraz o niższych dochodach utrzymują się wyższe wskaźniki zachorowalności i śmiertelności; mając na uwadze, że te nierówności w zakresie zdrowia należą obecnie do głównych wyzwań publicznej polityki zdrowotnej; mając na uwadze, że złe warunki społeczno-gospodarcze, ubóstwo i wykluczenie społeczne mają negatywny wpływ na zdrowie i dobrostan psychiczny; |
| --- | --- |

AP.

mając na uwadze, że we wszystkich krajach, dla których dostępne są dane, występują spore różnice w stanie zdrowia pomiędzy grupami społeczno-gospodarczymi oraz pomiędzy kobietami a mężczyznami, przy czym wśród osób o niższym poziomie wykształcenia, wykonujących mniej płatne zawody oraz o niższych dochodach utrzymują się wyższe wskaźniki zachorowalności i śmiertelności; mając na uwadze, że te nierówności w zakresie zdrowia należą obecnie do głównych wyzwań publicznej polityki zdrowotnej; mając na uwadze, że złe warunki społeczno-gospodarcze, ubóstwo i wykluczenie społeczne mają negatywny wpływ na zdrowie i dobrostan psychiczny;

| AQ. | mając na uwadze, że kompleksowa, dostosowana do wieku, oparta na dowodach, odpowiednia pod kątem naukowym i obiektywna edukacja seksualna, dobrej jakości usługi w zakresie planowania rodziny oraz dostęp do środków antykoncepcyjnych pomagają zapobiegać nieplanowanym i niepożądanym ciążom, zmniejszają liczbę aborcji, przyczyniają się do zapobiegania zakażeniu wirusem HIV oraz rozprzestrzenianiu się chorób przenoszonych drogą płciową; mając również na uwadze, że nauczenie młodzieży odpowiedzialności za własne zdrowie seksualne i reprodukcyjne przynosi długoterminowe skutki, trwa przez całe ich życie oraz wywiera pozytywny wpływ na społeczeństwo; |
| --- | --- |

AQ.

mając na uwadze, że kompleksowa, dostosowana do wieku, oparta na dowodach, odpowiednia pod kątem naukowym i obiektywna edukacja seksualna, dobrej jakości usługi w zakresie planowania rodziny oraz dostęp do środków antykoncepcyjnych pomagają zapobiegać nieplanowanym i niepożądanym ciążom, zmniejszają liczbę aborcji, przyczyniają się do zapobiegania zakażeniu wirusem HIV oraz rozprzestrzenianiu się chorób przenoszonych drogą płciową; mając również na uwadze, że nauczenie młodzieży odpowiedzialności za własne zdrowie seksualne i reprodukcyjne przynosi długoterminowe skutki, trwa przez całe ich życie oraz wywiera pozytywny wpływ na społeczeństwo;

| AR. | mając na uwadze, że dzisiaj co czwarty noworodek w UE przychodzi na świat przez cesarskie cięcie i, statystycznie rzecz ujmując, narastają związane z tym problemy zdrowotne matek i dzieci; |
| --- | --- |

AR.

mając na uwadze, że dzisiaj co czwarty noworodek w UE przychodzi na świat przez cesarskie cięcie i, statystycznie rzecz ujmując, narastają związane z tym problemy zdrowotne matek i dzieci;

| AS. | mając na uwadze, że zamykanie szpitali położniczych i znaczne zmniejszenie liczby położnych i lekarzy położników w niektórych państwach członkowskich UE już powoduje niebezpieczne luki w opiece położniczej; |
| --- | --- |

AS.

mając na uwadze, że zamykanie szpitali położniczych i znaczne zmniejszenie liczby położnych i lekarzy położników w niektórych państwach członkowskich UE już powoduje niebezpieczne luki w opiece położniczej;

| AT. | mając na uwadze, że ograniczenia i cięcia budżetowe dokonywane przez rządy krajowe w obszarze zdrowia publicznego i edukacji również utrudniają dostęp do opieki zdrowotnej, w tym opieki psychiatrycznej, co nieproporcjonalnie mocniej dotyka kobiet, w szczególności samotnych matek, oraz rodzin wielodzietnych; |
| --- | --- |

AT.

mając na uwadze, że ograniczenia i cięcia budżetowe dokonywane przez rządy krajowe w obszarze zdrowia publicznego i edukacji również utrudniają dostęp do opieki zdrowotnej, w tym opieki psychiatrycznej, co nieproporcjonalnie mocniej dotyka kobiet, w szczególności samotnych matek, oraz rodzin wielodzietnych;

| AU. | mając na uwadze, że migrantki, uchodźczynie i kobiety ubiegające się o azyl mogą czasem cierpieć na bardzo poważne schorzenia z powodu niewłaściwego leczenia lub borykać się z konkretnymi problemami związanymi ze zdrowiem reprodukcyjnym, takimi jak powikłania ciążowe i porodowe, a także mogą być narażone na dodatkowe urazy psychiczne, takie jak depresja przed- i poporodowa, jak również są zagrożone traumatycznymi doznaniami lub konsekwencjami wynikającymi z aktów przemocy (seksualnej) i wykorzystywania (seksualnego) oraz narażone na określone zagrożenia dla zdrowia i dobrostanu psychicznego; mając na uwadze, że świadczenie opieki psychiatrycznej tym kategoriom osób wiąże się z licznymi wyzwaniami, a jej zakres zależy od szeregu czynników, w tym od miejsca pochodzenia uchodźców oraz ilości czasu spędzonego w kraju ojczystym; |
| --- | --- |

AU.

mając na uwadze, że migrantki, uchodźczynie i kobiety ubiegające się o azyl mogą czasem cierpieć na bardzo poważne schorzenia z powodu niewłaściwego leczenia lub borykać się z konkretnymi problemami związanymi ze zdrowiem reprodukcyjnym, takimi jak powikłania ciążowe i porodowe, a także mogą być narażone na dodatkowe urazy psychiczne, takie jak depresja przed- i poporodowa, jak również są zagrożone traumatycznymi doznaniami lub konsekwencjami wynikającymi z aktów przemocy (seksualnej) i wykorzystywania (seksualnego) oraz narażone na określone zagrożenia dla zdrowia i dobrostanu psychicznego; mając na uwadze, że świadczenie opieki psychiatrycznej tym kategoriom osób wiąże się z licznymi wyzwaniami, a jej zakres zależy od szeregu czynników, w tym od miejsca pochodzenia uchodźców oraz ilości czasu spędzonego w kraju ojczystym;

| AV. | mając na uwadze, że kobiety chorują na niektóre formy nowotworów takie jak rak piersi, macicy i szyjki macicy, które występują głównie lub wyłącznie u kobiet; |
| --- | --- |

AV.

mając na uwadze, że kobiety chorują na niektóre formy nowotworów takie jak rak piersi, macicy i szyjki macicy, które występują głównie lub wyłącznie u kobiet;

| AW. | mając na uwadze, że kobiety dotknięte chorobą nowotworową i poddane zabiegom chirurgicznym i leczeniu inwazyjnemu, takiemu jak radioterapia i chemioterapia, są z reguły bardziej narażone na depresję; |
| --- | --- |

AW.

mając na uwadze, że kobiety dotknięte chorobą nowotworową i poddane zabiegom chirurgicznym i leczeniu inwazyjnemu, takiemu jak radioterapia i chemioterapia, są z reguły bardziej narażone na depresję;

| AX. | mając na uwadze, że 10 państw członkowskich UE wyznaczyło cel zakładający objęcie 100 % populacji kobiet badaniami przesiewowymi w kierunku raka piersi, oraz mając na uwadze, że osiem państw realizuje taki cel dotyczący badań przesiewowych w kierunku raka szyjki macicy; |
| --- | --- |

AX.

mając na uwadze, że 10 państw członkowskich UE wyznaczyło cel zakładający objęcie 100 % populacji kobiet badaniami przesiewowymi w kierunku raka piersi, oraz mając na uwadze, że osiem państw realizuje taki cel dotyczący badań przesiewowych w kierunku raka szyjki macicy;

| AY. | mając na uwadze, że choroby takie jak osteoporoza i dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego oraz choroby ośrodkowego układu nerwowego, takie jak choroba Alzheimera lub demencja, mają związek ze zmianami hormonalnymi, których kobiety doświadczają w okresie menopauzy lub wcześniej w związku z leczeniem hormonalnym; mając na uwadze, że choć wiadomo, iż choroby te częściej dotykają kobiety niż mężczyzn, w poświęconych im badaniach aspekty związane z płcią są rzadko uwzględniane; |
| --- | --- |

AY.

mając na uwadze, że choroby takie jak osteoporoza i dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego oraz choroby ośrodkowego układu nerwowego, takie jak choroba Alzheimera lub demencja, mają związek ze zmianami hormonalnymi, których kobiety doświadczają w okresie menopauzy lub wcześniej w związku z leczeniem hormonalnym; mając na uwadze, że choć wiadomo, iż choroby te częściej dotykają kobiety niż mężczyzn, w poświęconych im badaniach aspekty związane z płcią są rzadko uwzględniane;

| AZ. | mając na uwadze, że endometrioza jest nieuleczalną chorobą, która dotyka 1 na 10 kobiet i dziewcząt (tj. około 180 milionów kobiet na całym świecie i 15 milionów w UE); mając na uwadze, że choroba ta często prowadzi do niepłodności i powoduje bardzo nasilony ból oraz problemy związane ze zdrowiem psychicznym, co niezwykle utrudnia kobietom funkcjonowanie w wielu aspektach związanych z pracą, życiem prywatnym i społecznym; |
| --- | --- |

AZ.

mając na uwadze, że endometrioza jest nieuleczalną chorobą, która dotyka 1 na 10 kobiet i dziewcząt (tj. około 180 milionów kobiet na całym świecie i 15 milionów w UE); mając na uwadze, że choroba ta często prowadzi do niepłodności i powoduje bardzo nasilony ból oraz problemy związane ze zdrowiem psychicznym, co niezwykle utrudnia kobietom funkcjonowanie w wielu aspektach związanych z pracą, życiem prywatnym i społecznym;

| BA. | mając na uwadze, że fizyczna i psychiczna przemoc ze względu na płeć oraz przemoc wobec kobiet oraz jej wpływ na zdrowie ofiar stanowią podstawową przeszkodę w osiągnięciu równości płci oraz w zapewnieniu kobietom korzystania w pełni z wolności zapewnianych podstawowymi prawami człowieka; |
| --- | --- |

BA.

mając na uwadze, że fizyczna i psychiczna przemoc ze względu na płeć oraz przemoc wobec kobiet oraz jej wpływ na zdrowie ofiar stanowią podstawową przeszkodę w osiągnięciu równości płci oraz w zapewnieniu kobietom korzystania w pełni z wolności zapewnianych podstawowymi prawami człowieka;

| BB. | mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta, które są ofiarami okaleczenia narządów płciowych, są narażone na poważne krótko- i długoterminowe skutki dla ich zdrowia fizycznego, psychicznego, seksualnego i reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

BB.

mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta, które są ofiarami okaleczenia narządów płciowych, są narażone na poważne krótko- i długoterminowe skutki dla ich zdrowia fizycznego, psychicznego, seksualnego i reprodukcyjnego;

| BC. | mając na uwadze, że osoby interseksualne poddawane zabiegom okaleczania narządów płciowych również borykają się z ich skutkami dla zdrowia psychicznego, psychologicznego, seksualnego i reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

BC.

mając na uwadze, że osoby interseksualne poddawane zabiegom okaleczania narządów płciowych również borykają się z ich skutkami dla zdrowia psychicznego, psychologicznego, seksualnego i reprodukcyjnego;

| BD. | mając na uwadze, że w związku z procedurami uznawania płci osoby transpłciowe wciąż są poddawane przymusowej sterylizacji w 13 państwach członkowskich; |
| --- | --- |

BD.

mając na uwadze, że w związku z procedurami uznawania płci osoby transpłciowe wciąż są poddawane przymusowej sterylizacji w 13 państwach członkowskich;

| BE. | mając na uwadze, że systematyczne gromadzenie odpowiednich danych na temat przemocy wobec kobiet jest kluczowe dla zapewnienia skutecznego prowadzenia polityki w tej dziedzinie zarówno na szczeblu centralnym, jak i regionalnym i lokalnym, a także dla zapewnienia skutecznego monitorowania wdrażania ustawodawstwa; |
| --- | --- |

BE.

mając na uwadze, że systematyczne gromadzenie odpowiednich danych na temat przemocy wobec kobiet jest kluczowe dla zapewnienia skutecznego prowadzenia polityki w tej dziedzinie zarówno na szczeblu centralnym, jak i regionalnym i lokalnym, a także dla zapewnienia skutecznego monitorowania wdrażania ustawodawstwa;

| BF. | mając na uwadze, że kobiety, które doświadczyły przemocy na tle płciowym, borykają się z jej konsekwencjami dla zdrowia fizycznego i psychicznego często przez całe życie; mając na uwadze, że zgodnie raportem WHO na temat przemocy i zdrowia (2) przemoc na tle płciowym wobec kobiet może nieść różnego rodzaju skutki: konsekwencje fizyczne (stłuczenia, złamania, syndromy chronicznego bólu, niepełnosprawność, fibromialgia, złamania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe itp.); konsekwencje psychologiczne i behawioralne (nadużywanie alkoholu i narkotyków, depresja i stany lękowe, zaburzenia odżywiania i snu, poczucie wstydu i winy, fobie i zespół lęku napadowego, niska samoocena, stres pourazowy, zaburzenia psychosomatyczne, skłonności samobójcze i autodestrukcyjne, niepewność w późniejszych związkach itp.); konsekwencje seksualne i reprodukcyjne: zaburzenia ginekologiczne, niepłodność, powikłania podczas ciąży, poronienia, dysfunkcje seksualne, choroby przenoszone drogą płciową, niechciana ciąża itp.); a także konsekwencje śmiertelne (zabójstwo, samobójstwo, śmierć w wyniku choroby przenoszonej drogą płciową itp.); |
| --- | --- |

BF.

mając na uwadze, że kobiety, które doświadczyły przemocy na tle płciowym, borykają się z jej konsekwencjami dla zdrowia fizycznego i psychicznego często przez całe życie; mając na uwadze, że zgodnie raportem WHO na temat przemocy i zdrowia (2) przemoc na tle płciowym wobec kobiet może nieść różnego rodzaju skutki: konsekwencje fizyczne (stłuczenia, złamania, syndromy chronicznego bólu, niepełnosprawność, fibromialgia, złamania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe itp.); konsekwencje psychologiczne i behawioralne (nadużywanie alkoholu i narkotyków, depresja i stany lękowe, zaburzenia odżywiania i snu, poczucie wstydu i winy, fobie i zespół lęku napadowego, niska samoocena, stres pourazowy, zaburzenia psychosomatyczne, skłonności samobójcze i autodestrukcyjne, niepewność w późniejszych związkach itp.); konsekwencje seksualne i reprodukcyjne: zaburzenia ginekologiczne, niepłodność, powikłania podczas ciąży, poronienia, dysfunkcje seksualne, choroby przenoszone drogą płciową, niechciana ciąża itp.); a także konsekwencje śmiertelne (zabójstwo, samobójstwo, śmierć w wyniku choroby przenoszonej drogą płciową itp.);

Równouprawnienie płci w kontekście zdrowia psychicznego

| 1. | apeluje, aby w następstwie „Kompasu UE” dotyczącego działań na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego Komisja i państwa członkowskie przyjęły ambitną nową strategię na rzecz zdrowia psychicznego, promującą holistyczne, psychospołeczne podejście obejmujące całość społeczeństwa z silnie zaakcentowanym aspektem płci społeczno-kulturowej, zapewniającą spójność polityki w dziedzinie zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca uwagę, że w UE 27 % dorosłej ludności – zarówno kobiet, jak i mężczyzn – doświadczyło co najmniej jednego epizodu choroby psychicznej; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa państwa członkowskie, by przyjęły środki i przyznały wystarczające zasoby mające zapewnić dostęp do usług opieki zdrowotnej, w szczególności w zakresie zdrowia psychicznego – w tym do schronisk dla kobiet – wszystkim kobietom niezależnie od ich statusu prawnego, niepełnosprawności, orientacji seksualnej, tożsamości płciowej, cech płciowych, rasy, pochodzenia etnicznego, wieku lub religii; wzywa państwa członkowskie i Komisję do wyeliminowania nierówności w zakresie dostępu do świadczenia opieki zdrowotnej w UE; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca uwagę, że potrzebne są dalsze badania naukowe na temat wpływu przemocy na tle płciowym – w tym przemocy werbalnej i psychicznej, napastowania i zastraszania – na zdrowie psychiczne; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa Komisję, państwa członkowskie oraz władze lokalne do zadbania o uwzględnienie w strategiach na rzecz zdrowia psychicznego wyzwań w zakresie zdrowia psychicznego, z jakimi zmagają się osoby LGBTI; zachęca państwa członkowskie do wdrożenia zaleceń zawartych w dokumencie Rady Europy CM/Rec(2010)5 oraz do uwzględnienia szczególnych potrzeb lesbijek, osób biseksualnych i osób transpłciowych w toku opracowywania polityki, programów i protokołów w zakresie zdrowia; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa państwa członkowskie do wsparcia tworzenia ośrodków wsparcia psychologicznego dla pacjentów onkologicznych, tak by udzielać im wsparcia psychologicznego w trakcie leczenia i rehabilitacji; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zwraca uwagę na trudne położenie kobiet niepełnosprawnych, które częściej narażone są na problemy związane bezpośrednio nie tylko z niepełnosprawnością, lecz także ze zwiększoną izolacją społeczną i wymuszonym brakiem aktywności; wzywa państwa członkowskie do systematycznego zwiększania dostępności prewencyjnej opieki psychologicznej dla kobiet niepełnosprawnych i do zapewnienia wsparcia psychologicznego kobietom opiekującym się dziećmi o znacznym stopniu niepełnosprawności; podkreśla potrzebę przyjęcia strategii oraz wymiany najlepszych praktyk w zakresie zdrowia i dobrostanu psychicznego kobiet i dziewcząt niepełnosprawnych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zachęca Komisję Europejską i państwa członkowskie do promowania kampanii informacyjnych i zapobiegawczych oraz innych inicjatyw w celu uwrażliwienia opinii publicznej na problemy związane z chorobami psychicznymi i eliminowania stygmatyzacji; wzywa państwa członkowskie i Komisję do inwestowania w formalną, nieformalną i pozaformalną edukację poświęconą zdrowiu i dobrostanowi psychicznemu dla wszystkich grup wiekowych, ze szczególnym uwzględnieniem chorób psychicznych uwarunkowanych płciowo, jak depresja, lęki czy uzależnienia; apeluje do państw członkowskich o dopilnowanie, by w szkołach wdrożono odpowiednie ramy w zakresie identyfikacji i wspierania osób cierpiących na problemy ze zdrowiem psychicznym, z uwzględnieniem aspektu płci, oraz by zadbano o dostępność opieki zdrowotnej w zakresie zdrowia psychicznego; zwraca uwagę, że u 70 % dzieci i młodzieży z problemami psychicznymi nie podjęto właściwej interwencji w odpowiednio młodym wieku; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję, państwa członkowskie oraz Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) do wzmożonego regularnego gromadzenia danych dotyczących zdrowia psychicznego, w szczególności danych dotyczących częstości występowania depresji, przy czym dane te powinny być segregowane przynajmniej ze względu na płeć biologiczną i społeczno-kulturową, grupę wiekową i status społeczno-ekonomiczny, w tym zawierać wskaźniki dotyczące zdrowia reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że działania podejmowane na szczeblu UE na rzecz zdrowia i dobrostanu psychicznego muszą angażować ważne postaci życia politycznego, służby zdrowia, edukacji, służby socjalne i partnerów społecznych oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego; uważa, iż ważne jest, by zdrowie psychiczne przestało być uznawane za temat tabu w niektórych środowiskach; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że związek pomiędzy warunkami społeczno-gospodarczymi a zdrowiem i dobrostanem psychicznym jest kluczowy dla spójności polityki na rzecz zdrowia psychicznego, gdyż ubóstwo i wykluczenie społeczne prowadzą do nasilenia problemów ze zdrowiem psychicznym; zwraca uwagę, że feminizacja ubóstwa oraz polityki oszczędnościowe mające nieproporcjonalny wpływ na kobiety stwarzają większe zagrożenie dla dobrostanu psychicznego kobiet; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla istotność społecznej terapii i opieki w zakresie zdrowia psychicznego, m.in. poprzez sport, muzykę, sztukę i działalność kulturalną, jako ważny element świadczenia usług opieki zdrowotnej, zmniejszający koszty gospodarcze i koszty ludzkie, jakie mogą generować problemy psychiczne dla jednostki i całego społeczeństwa; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia inwestycji w programy opieki w zakresie zdrowia psychicznego, jak np. włączanie w programy aktywności społecznej („social prescribing”); |
| --- | --- |

12.

| 13. | z niepokojem zauważa, że według danych WHO zaledwie 13 państw członkowskich UE posiada krajowe strategie na rzecz zapobiegania samobójstwom; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ustanowienia i wdrażania krajowych strategii zapobiegania samobójstwom oraz do podjęcia środków na rzecz ograniczenia czynników ryzyka związanych z samobójstwem, takich jak nadużywanie alkoholu, narkotyki, wykluczenie społeczne, depresja i stres; ponadto zwraca się o ustanowienie mechanizmów wsparcia dla osób po próbach samobójczych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | dostrzega wpływ mediów, a zwłaszcza internetu i mediów społecznościowych, na zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny, w szczególności wśród młodych kobiet i dziewcząt, oraz zwraca uwagę, że należy poświęcić temu zagadnieniu więcej badań naukowych; zwraca uwagę, że kultura mediów kładąca nacisk na wiek kobiet i ich wygląd potencjalnie powoduje odwrotne do zamierzonych skutki dla zdrowia i dobrostanu psychicznego kobiet i dziewcząt, takie jak lęki, depresję czy zachowania obsesyjne; podkreśla, że należy opracować skuteczne narzędzia, w tym środki prawne, aby przeciwdziałać internetowemu nękaniu, napastowaniu i uprzedmiotowianiu; podkreśla potrzebę opracowania ambitnej strategii poświęconej e-zdrowiu i dobrostanowi psychicznemu oraz potrzebę wspierania zainteresowanych podmiotów i współpracy z nimi w celu rozwijania nowych metod e-leczenia; uważa, że w strategii mediów dotyczącej zdrowia psychicznego muszą uczestniczyć wszystkie zainteresowane podmioty, w tym wydawcy i branża medialna, które muszą przyjąć normy etyczne, tak by unikać uprzedmiotowienia kobiet i upowszechniania stereotypów dotyczących płci; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zaznacza, że w niektóre kobiety postrzegają swój wizerunek w wypaczony sposób z powodu mediów, reklam utrwalających stereotypy i presji społecznej oraz zapadają na zaburzenia łaknienia i zachowania, takie jak anoreksja, bulimia, ortoreksja, napady gwałtownego objadania się i bigoreksja; popiera uwzględniające różnicę płci podejście do zaburzeń odżywiania oraz potrzebę jego włączenia do debaty na temat zdrowia i uwzględnienia w informacjach skierowanych do ogółu społeczeństwa; wzywa państwa członkowskie do tworzenia w szkołach punktów pomocy i wsparcia dla zapewnienia wsparcia psychologicznego uczniom, a zwłaszcza nastoletnim dziewczętom, które są najbardziej narażone na wystąpienie zaburzeń łaknienia; |
| --- | --- |

15.

| 16. | z zadowoleniem odnosi się do faktu, że po raz pierwszy w historii przywódcy światowi oficjalnie uznają promowanie zdrowia i dobrostanu psychicznego, a także zapobieganie uzależnieniom za priorytety zdrowotne w ogólnej światowej agendzie rozwoju; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wyraża poważne obawy co do zapewnienia usług w zakresie zdrowia psychicznego oraz udogodnień dla kobiet i dziewcząt uchodźczyń w Europie, zwłaszcza dla tych żyjących w prowizorycznych warunkach w poszczególnych państwach członkowskich; podkreśla, że przetrzymywanie uchodźców i osób ubiegających o azyl bez wydajnego i skutecznego rozpatrywania ich wniosków o udzielenie azylu stanowi naruszenie prawa międzynarodowego oraz ujemnie wpływa na ich zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny; wzywa państwa członkowskie do ochrony kobiet ubiegających o azyl umieszczonych w ośrodkach detencyjnych oraz podkreśla, że kobietom tym należy udzielić niezwłocznie ochrony, w tym natychmiast zaprzestać przetrzymywania w ośrodkach detencyjnych, przyspieszyć relokację oraz promować wsparcie i doradztwo; wzywa państwa członkowskie do oddzielenia polityki zdrowotnej od polityki kontroli imigracyjnej przez umożliwienie dostępu do podstawowych usług opieki zdrowotnej oraz nienakładanie na personel opieki zdrowotnej obowiązku zgłaszania imigrantów nieposiadających dokumentów; ponadto zwraca się do państw członkowskich o wdrożenie ponad-agencyjnych wytycznych w sprawie ochrony i wspierania zdrowia psychicznego i dobrostanu psychospołecznego uchodźców, osób ubiegających się o azyl i migrantów w Europie, przygotowanych przez WHO/Europa, UNHCR oraz IOM; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że kobiety często są zmuszone do pracy na dwa etaty, jeden w miejscu zatrudnienia a drugi w domu, ponieważ mężczyźni nie angażują się wystarczająco w obowiązki domowe oraz wychowanie córek i synów, co u wielu kobiet powoduje depresję, stany lękowe i stres oraz poczucie winy związane z niezdolnością do zapewnienia rodzinie właściwej opieki, co jest tradycyjnie przypisywaną rola kobiety; |
| --- | --- |

18.

| 19. | potępia nowy, szeroko rozpowszechniony seksistowski stereotyp, zgodnie z którym nowoczesna kobieta powinna wyróżniać się na studiach i w pracy, nie przestając jednak spełniać tradycyjnych oczekiwań dotyczących bycia dobrą żoną i gospodynią domową, doskonałą matką i osobą atrakcyjną fizycznie, które to oczekiwania powodują u wielu kobiet stres i stany lękowe; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa Komisję, państwa członkowskie i władze lokalne do opracowania konkretnych, dostosowanych do potrzeb strategii w celu świadczenia usług opieki psychologicznej grupom szczególnie wrażliwych kobiet w zmarginalizowanych społecznościach oraz kobiet dotkniętych dyskryminacją krzyżową, takich jak uchodźczynie, migrantki, kobiety dotknięte ubóstwem i wykluczeniem społecznym, osoby interseksualne i transpłciowe, kobiety z mniejszości etnicznych, kobiety niepełnosprawne, kobiety starsze i kobiety na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla istotność podejścia zorientowanego na cały cykl życia do kwestii zdrowia psychicznego, uwzględniającego potrzeby wszystkich grup wiekowych w spójny i kompleksowy sposób, ze szczególnym uwzględnieniem dorastających dziewcząt i starszych kobiet, wśród których odnotowuje się przeciętnie niższy wskaźnik zadowolenia z życia niż u mężczyzn w tych samych grupach wiekowych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zaleca, aby kobiety, które zaszły w ciążę, były obejmowane opieką w zakresie zdrowia psychicznego jak najszybciej w pierwszym trymestrze ciąży, tak aby umożliwić rozpoznanie określonych warunków, które mogę wymagać kontroli, a także wykrycie problemów społecznych wymagających udzielenia kobietom pomocy społecznej lub psychologicznej oraz informowanie kobiet o kwestiach związanych z ciążą; domaga się zagwarantowania większej kompleksowej pomocy położniczej świadczonej na szczeblu lokalnym – w tym ze strony samodzielnych położnych i lekarzy położników – we wszystkich państwach członkowskich UE, i podkreśla szczególne znaczenie tego wyzwania dla obszarów wiejskich; podkreśla, że psychologiczna opieka zdrowotna jest równie ważna jak fizyczna opieka zdrowotna, i zwraca uwagę, że ok. 10–15 % kobiet w UE bezpośrednio po porodzie cierpi na depresję poporodową; podkreśla znaczenie dostępności opieki psychologicznej i medycznej dla kobiet, które poroniły, oraz potrzebę zapewnienia im wrażliwego i indywidualnego podejścia; wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania, rozwoju oraz zapewniania wczesnego wykrywania i leczenia psychozy i depresji poporodowej; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że polityka społeczna i polityka zatrudnienia, a w szczególności polityka dotycząca równowagi między życiem zawodowym i prywatnym musi uwzględniać holistyczne podejście do zdrowia i dobrostanu psychicznego kobiet, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy ze związkami zawodowymi, pracodawcami, pracownikami służby zdrowia i społeczeństwem obywatelskim w celu ukształtowania holistycznego i uwzględniającego aspekt płci podejścia do kwestii dobrostanu psychicznego w miejscu pracy; zwraca uwagę na istotność szkoleń w zakresie zdrowia psychicznego dla kadr zarządzających zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym; |
| --- | --- |

23.

| 24. | uznaje istotną rolę formalnych i nieformalnych opiekunów, którymi przeważnie są kobiety, w opiece w zakresie zdrowia psychicznego; apeluje, by zwrócić szczególną uwagę na rolę formalnych i nieformalnych opiekunów w leczeniu psychiatrycznym, a zwłaszcza rolę kobiet będących opiekunkami, jak również na działania służące ochronie zdrowia i dobrostanu psychicznego samych opiekunów; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia problemów w zakresie zdrowia i dobrostanu psychicznego, z jakimi zmagają się mężczyźni i chłopcy z powodu stereotypów związanych z płcią, które zwiększają prawdopodobieństwo nadużywania substancji odurzających oraz samobójstw w porównaniu z kobietami; podkreśla, że polityka w zakresie zdrowia psychicznego mężczyzn winna również uwzględniać perspektywę wieku i cyklu życia, warunki społeczno-gospodarcze, wykluczenie społeczne oraz czynniki geograficzne; |
| --- | --- |

25.

Równość płci w kontekście badań klinicznych

| 26. | podkreśla, że badania kliniczne produktów farmaceutycznych zarówno na kobietach, jak i mężczyznach są konieczne oraz że powinny one mieć charakter włączający i niedyskryminacyjny, a także powinny być przeprowadzane w warunkach równości, integracji i braku marginalizacji oraz w rozsądny sposób odzwierciedlać część populacji, która używałaby danych produktów; sugeruje, że badania kliniczne powinny uwzględniać również konkretne bardziej narażone grupy społeczne, na przykład pacjentów pediatrycznych i geriatrycznych, oraz osoby należące do mniejszości etnicznych; uważa, że dane segregowane ze względu na płeć powinny być gromadzone również po wprowadzeniu produktów do obrotu, aby umożliwić obserwowanie różnych efektów ubocznych, jak również powinny być przeprowadzane badania naukowe oraz gromadzone dane dotyczące wdrażania przez państwa członkowskie odpowiedniego prawodawstwa UE; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wyraża głębokie zaniepokojenie wobec faktu, że brak lepszej reprezentacji kobiet w badaniach klinicznych i biomedycznych zagraża ich zdrowiu i życiu, oraz podkreśla, że metodyka i projekt badań klinicznych powinny umożliwiać analizy w rozbiciu na płeć i grupy wiekowe; podkreśla zatem pilną konieczność wprowadzenia zróżnicowania ze względu na płeć w klinicznym leczeniu zaburzeń psychicznych; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla znaczenie publikacji wyników badań klinicznych dla zapewnienia przejrzystości i dostępności metodyki; |
| --- | --- |

28.

| 29. | przypomina, że najwyższy odsetek chorób zakaźnych (np. HIV i malaria), a także niepomyślnego zakończenia ciąży (np. urodzenie martwe) odnotowuje się w krajach o niskim i średnim dochodzie; domaga się uwzględniania kobiet ciężarnych w badaniach klinicznych w celu obniżenia poziomu zachorowalności i umieralności matek i noworodków; |
| --- | --- |

29.

| 30. | domaga się, aby etykiety na produktach farmaceutycznych wyraźnie informowały o tym, czy przeprowadzono badania na kobietach oraz czy kobiety i mężczyźni mogą spodziewać się różnych efektów ubocznych; wzywa państwa członkowskie do promowania badań naukowych nad długofalowymi skutkami wyrobów stosowanych w hormonalnej terapii zastępczej; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zwraca się do Komisji o stworzenie na szczeblu UE zachęt w odniesieniu do projektów ukierunkowanych na sposób traktowania kobiet w badaniach klinicznych; uważa, że w tego rodzaju projekty powinny zaangażować się organy służby zdrowia na wszystkich szczeblach oraz przedstawiciele przemysłu farmaceutycznego, poprzez opracowanie konkretnych strategii służących realizacji wytycznych w zakresie badań i oceny różnic płciowych w badaniach klinicznych; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do inwestowania w kampanie uświadamiające oraz do zachęcania kobiet do udziału w badaniach klinicznych; |
| --- | --- |

32.

| 33. | apeluje do EMEA o opracowanie oddzielnych wytycznych dla kobiet uczestniczących w badaniach klinicznych jako szczególnej grupy populacji; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa państwa członkowskie, aby w toku stosowania rozporządzenia (UE) nr 536/2014 w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi wykorzystywały podejście metodologiczne gwarantujące równą reprezentację kobiet i mężczyzn w badaniach klinicznych oraz zwróciły szczególną uwagę na przejrzystość w zakresie udziału obu płci w badaniach, a także – przy rozważaniu prawidłowego wdrożenia tego rozporządzenia – dokładnie monitorowały poziom reprezentacji mężczyzn i kobiet; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa państwa członkowskie, EMEA oraz odpowiednie zainteresowane strony do zagwarantowania uwzględnienia czynników dotyczących płci biologicznej i społeczno-kulturowej na jak najwcześniejszych etapach badań i rozwoju leków, jeszcze przed etapem badań klinicznych; podkreśla potrzebę lepszej wymiany związanych z tym najlepszych praktyk między instytutami badawczymi oraz świadczeniodawcami opieki zdrowotnej w Europie; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że konieczne są pilne działania w celu wyeliminowania rozbieżności w reprezentacji płci w badaniach klinicznych w obszarach zdrowia, w których takie rozbieżności są szczególnie groźne, m.in. w zakresie leków na Alzheimera, raka, leczenia udarów, antydepresantów oraz chorób układu sercowo-naczyniowego; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla, że wymagane jest podjęcie wspólnych działań przez badaczy oraz wszystkie zainteresowane podmioty w celu wyeliminowania szkodliwych, dotykających w szczególności kobiety skutków ubocznych leków, jak w przypadku antydepresantów i środków antykoncepcyjnych, aby poprawić stan zdrowia kobiet oraz podnieść jakość opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

37.

| 38. | z niepokojem zauważa, że w krajach rozwijających się ma miejsce dyskryminacja ze względu na płeć oraz istnieją nierówności, jeżeli chodzi o badania naukowe z zakresu opieki zdrowotnej i socjalnej, co wpływa ujemnie na opracowywanie odpowiednich i ukierunkowanych metod leczenia; zwraca w szczególności uwagę, że pacjenci w krajach rozwijających się są niedostatecznie reprezentowani podczas badań farmakologicznych; zauważa, że podczas opracowywania leków na gruźlicę zaniedbano niektóre, szczególne grupy ludności, w tym dzieci i kobiety ciężarne; podkreśla potrzebę gromadzenia i przechowywania próbek do testów farmakogenetycznych, z zachowaniem podziału według płci, na potrzeby badań klinicznych prowadzonych w przyszłości; przypomina, że odmienne uwarunkowania biologiczne i fizjologiczne kobiet wymagają właściwych informacji na temat wpływu leków na ich organizm; |
| --- | --- |

38.

| 39. | z niepokojem zauważa, że coraz częściej obserwowane przenoszenie testowania leków do Afryki i innych regionów słabiej rozwiniętych może stać się powodem poważnych naruszeń etycznych i łamania podstawowych zasad Unii, takich jak prawo do ochrony zdrowia i leczenia; zwraca uwagę, że brak dostępu do przystępnej opieki zdrowotnej, ubezpieczeń zdrowotnych, a także do niedrogich leków powoduje, że osoby znajdujące się w trudnej sytuacji, szczególnie kobiety, nie mają wyboru i biorą udział w badaniach klinicznych, aby móc odbyć leczenie, niejednokrotnie bez świadomości związanego z nimi ryzyka; |
| --- | --- |

39.

| 40. | zaznacza, że udowodniono, iż kobiety spożywają więcej substancji psychotropowych niż mężczyźni, przeprowadzono jednak niewiele badań dotyczących różnic w ich działaniu w zależności od płci, a takie same dawki są przepisywane kobietom i mężczyznom bez żadnego rozróżnienia; wyraża zaniepokojenie, że kobiety cierpią w większym stopniu z powodu skutków ubocznych leków psychotropowych, ponieważ są one wykluczone z badań klinicznych, w związku z czym nie uwzględnia się kobiecej fizjologii; podkreśla też, że kobiety częściej niż mężczyźni korzystają z pomocy psychoterapii, aby rozwiązać swoje problemy ze zdrowiem psychicznym; |
| --- | --- |

40.

Uwagi ogólne

| 41. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do:






  a) | promowania opieki zdrowotnej poprzez zapewnienie łatwego dostępu do usług oraz dostarczenie odpowiednich informacji dostosowanych do specyficznych potrzeb mężczyzn i kobiet oraz wymiany najlepszych praktyk w zakresie zdrowia psychicznego i badań klinicznych; |
| --- | --- | --- |

41.

a)

promowania opieki zdrowotnej poprzez zapewnienie łatwego dostępu do usług oraz dostarczenie odpowiednich informacji dostosowanych do specyficznych potrzeb mężczyzn i kobiet oraz wymiany najlepszych praktyk w zakresie zdrowia psychicznego i badań klinicznych;

| b) | uwzględnienia konkretnych potrzeb zdrowotnych kobiet i mężczyzn oraz zapewnienia włączenia perspektywy płci do swojej polityki zdrowotnej, programów zdrowotnych oraz badań – począwszy od ich opracowywania i planowania aż po ocenę oddziaływania i planowanie wydatków; |
| --- | --- |

b)

uwzględnienia konkretnych potrzeb zdrowotnych kobiet i mężczyzn oraz zapewnienia włączenia perspektywy płci do swojej polityki zdrowotnej, programów zdrowotnych oraz badań – począwszy od ich opracowywania i planowania aż po ocenę oddziaływania i planowanie wydatków;

| c) | zapewnienia strategii w zakresie profilaktyki skierowanych do kobiet zagrożonych dyskryminacją krzyżową, takich jak kobiety romskie, kobiety niepełnosprawne, lesbijki i kobiety biseksualne, migrantki i uchodźczynie, kobiety żyjące w ubóstwie, a także osoby transpłciowe i interseksualne; |
| --- | --- |

c)

zapewnienia strategii w zakresie profilaktyki skierowanych do kobiet zagrożonych dyskryminacją krzyżową, takich jak kobiety romskie, kobiety niepełnosprawne, lesbijki i kobiety biseksualne, migrantki i uchodźczynie, kobiety żyjące w ubóstwie, a także osoby transpłciowe i interseksualne;

| d) | uznania przemocy na tle płciowym i przemocy wobec kobiet za kwestię związaną ze zdrowiem publicznym – jak stwierdzono w rezolucji WHO WHA49.25 z dnia 25 maja 1996 r. – która wpływa bezpośrednio na zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny kobiet; |
| --- | --- |

d)

uznania przemocy na tle płciowym i przemocy wobec kobiet za kwestię związaną ze zdrowiem publicznym – jak stwierdzono w rezolucji WHO WHA49.25 z dnia 25 maja 1996 r. – która wpływa bezpośrednio na zdrowie psychiczne i dobrostan psychiczny kobiet;

| e) | zapewnienia szybkiego opracowania ogólnounijnego badania sondażowego na temat powszechności występowania przemocy na tle płciowym w celu przeprowadzenia go w ramach europejskiego systemu statystycznego, potwierdzonego w planie prac Eurostatu na 2016 r., a także gromadzenia danych dotyczących w szczególności występowania depresji, które powinny być segregowane przynajmniej ze względu na płeć biologiczną i społeczno-kulturową, grupę wiekową i status społeczno-ekonomiczny; |
| --- | --- |

e)

zapewnienia szybkiego opracowania ogólnounijnego badania sondażowego na temat powszechności występowania przemocy na tle płciowym w celu przeprowadzenia go w ramach europejskiego systemu statystycznego, potwierdzonego w planie prac Eurostatu na 2016 r., a także gromadzenia danych dotyczących w szczególności występowania depresji, które powinny być segregowane przynajmniej ze względu na płeć biologiczną i społeczno-kulturową, grupę wiekową i status społeczno-ekonomiczny;

| f) | wsparcia społeczeństwa obywatelskiego i organizacji kobiecych promujących prawa kobiet oraz podjęcia działań w celu zapewnienia, by kobiety miały głos w kwestiach związanych z europejską i krajową polityką zdrowotną oraz by polityka unijna i krajowa w dziedzinie zdrowia wychodziła naprzeciw ich potrzebom; |
| --- | --- |

f)

wsparcia społeczeństwa obywatelskiego i organizacji kobiecych promujących prawa kobiet oraz podjęcia działań w celu zapewnienia, by kobiety miały głos w kwestiach związanych z europejską i krajową polityką zdrowotną oraz by polityka unijna i krajowa w dziedzinie zdrowia wychodziła naprzeciw ich potrzebom;

| g) | zachęcania do realizacji programów koncentrujących się na konkretnych potrzebach kobiet związanych z chorobami takimi jak osteoporoza i dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego oraz chorobami ośrodkowego układu nerwowego takimi jak choroba Alzheimera lub demencja, w tym programów mających na celu informowanie kobiet o metodach profilaktycznych i programów szkoleniowych skierowanych do personelu medycznego; |
| --- | --- |

g)

zachęcania do realizacji programów koncentrujących się na konkretnych potrzebach kobiet związanych z chorobami takimi jak osteoporoza i dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego oraz chorobami ośrodkowego układu nerwowego takimi jak choroba Alzheimera lub demencja, w tym programów mających na celu informowanie kobiet o metodach profilaktycznych i programów szkoleniowych skierowanych do personelu medycznego;

| h) | szczególnej troski o specyficzne potrzeby kobiet ze zdiagnozowanym syndromem przewlekłego zmęczenia lub fibromialgią, poprzez zapewnienie im usług opieki zdrowotnej wysokiej jakości; |
| --- | --- |

h)

szczególnej troski o specyficzne potrzeby kobiet ze zdiagnozowanym syndromem przewlekłego zmęczenia lub fibromialgią, poprzez zapewnienie im usług opieki zdrowotnej wysokiej jakości;

| i) | zwiększenia środków na wspieranie badań poświęconych przyczynom i możliwym metodom leczenia endometriozy oraz na sporządzanie wytycznych klinicznych i tworzenie ośrodków referencyjnych; promowania kampanii informacyjnych, zapobiegawczych i podnoszących świadomość w zakresie endometriozy oraz zapewnienia środków na szkolenie wyspecjalizowanej kadry medycznej i na realizację inicjatyw badawczych; |
| --- | --- |

i)

zwiększenia środków na wspieranie badań poświęconych przyczynom i możliwym metodom leczenia endometriozy oraz na sporządzanie wytycznych klinicznych i tworzenie ośrodków referencyjnych; promowania kampanii informacyjnych, zapobiegawczych i podnoszących świadomość w zakresie endometriozy oraz zapewnienia środków na szkolenie wyspecjalizowanej kadry medycznej i na realizację inicjatyw badawczych;

| 42. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia polityki służącej poprawie przeciętnego stanu zdrowia ludności poprzez eliminację nierówności w tym zakresie, występujących na niekorzyść defaworyzowanych grup społeczno-gospodarczych; w związku z tym wzywa do czynnego zaangażowania w wielu dziedzinach polityki, nie tylko polityki w zakresie zdrowia publicznego i systemów opieki zdrowotnej, ale także polityki w dziedzinie edukacji, zabezpieczenia społecznego, równowagi miedzy życiem zawodowym a prywatnym i planowania urbanistycznego, zawsze w uwzględnieniem wyraźniej perspektywy równości płci; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa rządy krajów rozwijających się do uwzględniania problematyki płci w polityce dotyczącej zdrowia psychicznego, a także do opracowywania strategii i programów ukierunkowanych na szczególne potrzeby kobiet w zakresie leczenia chorób psychicznych i eliminowania społecznych przyczyn zakłóceń równowagi psychicznej; z zaniepokojeniem zauważa, że szczególnie w krajach najsłabiej rozwiniętych wykluczanie kobiet z badań biomedycznych wynika często z braku kampanii informacyjnych i uświadamiających, z wypełniania przez kobiety roli matek i opiekunek, a także z braku swobody decyzyjnej w rodzinie; jest głęboko przekonany, że lepsze zrównoważenie ról i obowiązków w obrębie płci, bezpieczeństwo finansowe, równy dostęp do kształcenia, integracja na rynku pracy, skuteczniejsze środki umożliwiające godzenie życia osobistego i zawodowego, przede wszystkim w przypadku samotnych matek, rozwój siatek bezpieczeństwa socjalnego oraz ograniczanie ubóstwa przyczynią się do dalszego likwidowania rozbieżności pomiędzy płciami w dziedzinie zdrowia psychicznego; |
| --- | --- |

43.

| 44. | uważa, że prawa seksualne i reprodukcyjne obejmują dostęp do legalnej i bezpiecznej aborcji oraz niezawodnej, bezpiecznej i przystępnej cenowo antykoncepcji, a także kompleksową edukację seksualną oraz edukację w zakresie pożycia w związkach; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wyraża ubolewanie, że w szeregu państw członkowskich UE prawa seksualne i reprodukcyjne są poważnie ograniczone lub mają zastosowanie jedynie pod określonymi warunkami; |
| --- | --- |

45.

| 46. | jest zdania, że rosnąca liczba lekarzy, którzy odmawiają przeprowadzania aborcji w państwach członkowskich, stanowi kolejne zagrożenie dla zdrowia i praw kobiet; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, by w szpitalach utrzymywana była przynajmniej minimalna liczba lekarzy dostępnych do przeprowadzenia zabiegów aborcyjnych; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa państwa członkowskie do zapobiegania przymusowej sterylizacji kobiet, która jest problemem dotykającym w szczególności kobiety niepełnosprawne, osoby transpłciowe i interseksualne oraz kobiety romskie, do wprowadzenia zakazu jej wykonywania oraz ścigania tego procederu; |
| --- | --- |

47.

| 48. | podkreśla fakt, że badania przesiewowe prowadzone na wczesnym etapie choroby nowotworowej, a także programy informowania są uważane za jedne z najskuteczniejszych środków profilaktyki nowotworowej, i apeluje do państw członkowskich, by zadbały o udział wszystkich kobiet i dziewcząt w takich badaniach przesiewowych; |
| --- | --- |

48.

| 49. | zauważa, że wzmocnienie pozycji kobiet i wspieranie równouprawnienia płci ma kluczowe znaczenie dla przyspieszenia zrównoważonego wzrostu, w związku z czym zniesienie wszelkich form dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt, łącznie z dyskryminacją w dziedzinie zdrowia psychicznego i badań klinicznych, jest nie tylko podstawowym prawem człowieka, ale również wywiera efekt mnożnikowy na wszystkie inne dziedziny rozwoju (cel zrównoważonego rozwoju ONZ nr 5); |
| --- | --- |

49.

| 50. | uważa, że państwa członkowskie są zobowiązane do zagwarantowania opieki położniczej w pobliżu miejsca zamieszkania jako usługi publicznej i zapewnienia dostępności położnych także na obszarach wiejskich i w regionach górskich; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wzywa organy opieki zdrowotnej państw członkowskich, by uznały endometriozę za chorobę uniemożliwiającą normalne funkcjonowanie, gdyż umożliwiłoby to kobietom dotkniętym tą chorobą bezpłatne leczenie, nawet w przypadku kosztownych zabiegów lub operacji, a także korzystanie ze specjalnego zwolnienia lekarskiego w najtrudniejszych okresach choroby w celu uniknięcia stygmatyzacji w miejscu pracy; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa państwa członkowskie, Komisję i właściwe agencje do zapewnienia pełnego dostępu do wysokiej jakości opieki w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego wszystkim uchodźcom, osobom ubiegającym się o azyl i migrantom w szczególności narażonym kobietom i dziewczętom, jako prawa przysługującego na mocy powszechnych praw człowieka, a w dłuższej perspektywie – do odpowiedniego przygotowania krajowych systemów opieki zdrowotnej dla napływających uchodźców i osób ubiegających się o azyl; podkreśla potrzebę uwzględniającego aspekt płci szkolenia w zakresie zdrowia psychicznego dla pracowników i urzędników zajmujących się imigracją, azylem oraz pracowników i urzędników organów ścigania pracujących z uchodźcami, w tym w szczególności dla tych, którzy pracują z narażonymi kobietami i dziewczętami; uważa, że te nieodzowne środki w zakresie opieki zdrowotnej powinny obejmować świadczenia takie jak bezpieczne zakwaterowanie i udogodnienia sanitarne dla kobiet i dzieci, doradztwo prawne i dostęp do usług oraz praw w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, w tym antykoncepcji, wsparcie dla ofiar przemocy seksualnej oraz bezpieczne i legalne aborcje; |
| --- | --- |

52.

| 53. | wzywa UE i państwa członkowskie do natychmiastowego zaprzestania polityki oszczędnościowej oraz cięć w wydatkach publicznych przeznaczonych na usługi kluczowe dla uzyskania wysokiego poziomu ochrony opieki zdrowotnej dla wszystkich kobiet i mężczyzn, dziewcząt i chłopców w UE, bez względu na ich pochodzenie lub status prawny; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia bezpłatnego dostępu do usług zdrowotnych kobietom bezrobotnym, kobietom mieszkającym na obszarach wiejskich, kobietom przebywającym w zakładach karnych oraz emerytkom i rencistkom o niskich dochodach, których nie stać na opłacenie badań lekarskich oraz kosztów leczenia; |
| --- | --- |

54.

| 55. | zaleca, aby kobiety po urodzeniu dziecka niepełnosprawnego lub dotkniętego chorobą zagrażającą jego życiu miały zapewnione szczególne wsparcie, obejmujące zwłaszcza bezpłatny dostęp do pediatrycznej opieki długoterminowej i świadczonej w domu, pediatrycznej opieki paliatywnej, a także wyspecjalizowanej i łatwo dostępnej pomocy psychologicznej; |
| --- | --- |

55.

| 56. | podkreśla, że urzeczywistnienie prawa do zdrowia dla wszystkich jest ważniejsze niż ochrona praw intelektualnych i zależy m.in. od inwestycji w europejskie badania naukowe w dziedzinie zdrowia, w tym technologie medyczne i leki służące leczeniu chorób wynikających z ubóstwa i chorób zaniedbanych; |
| --- | --- |

56.

| 57. | ubolewa nad cięciami w budżetach państw członkowskich przeznaczonych na publiczną służbę zdrowia oraz wyraża rozczarowanie faktem, że roczne budżety na programy mające na celu zapobieżenie przemocy na tle płciowym i wobec kobiet we wszystkich państwach członkowskich są znacznie niższe od faktycznych kosztów takiej przemocy, czy to o charakterze ekonomicznym, społecznym czy moralnym; wspiera państwa członkowskie w zwiększaniu wydatków na wsparcie programów zapobiegania przemocy wobec kobiet oraz w efektywnej pomocy i ochrony ofiar; |
| --- | --- |

57.

| 58. | apeluje do państw członkowskich o podjęcie działań w zakresie opieki zdrowotnej w obszarze wczesnego wykrywania i zapewniania pomocy ofiarom przemocy na tle płciowym oraz o stosowanie protokołów medycznych dotyczących przemocy, jakiej doświadczyły ofiary, przekazywanych następnie odpowiednim sądom w celu usprawnienia postępowania sądowego; zwraca się też do państw członkowskich o zagwarantowanie prawa dostępu do informacji i zintegrowanych usług socjalnych w formie stałej pomocy w nagłych wypadkach oraz wyspecjalizowanych, profesjonalnych świadczeń wielodyscyplinarnych; |
| --- | --- |

58.

| 59. | z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji w kierunku ratyfikacji przez UE konwencji stambulskiej oraz ubolewa, że wiele państw członkowskich jeszcze jej nie dokonało; wzywa Radę do zapewnienia jak najszybszego przystąpienia UE do konwencji stambulskiej; |
| --- | --- |

59.

| 60. | podkreśla, że prostytucja jest również problemem zdrowotnym, jako że ma ona szkodliwy wpływ na zdrowie osób prostytuujących się, które są bardziej podatne na urazy wynikające ze stanu zdrowia seksualnego, fizycznego oraz psychicznego, na uzależnienie od narkotyków i alkoholu, na utratę szacunku do samego siebie, oraz w przypadku których odnotowuje się wyższy współczynnik umieralności niż w przypadku ogółu populacji; dodaje i podkreśla, że wielu nabywców usług seksualnych domaga się świadczenia usług seksualnych bez zabezpieczenia, co zwiększa ryzyko szkodliwych skutków dla zdrowia, zarówno dla osób świadczących usługi seksualne, jak i dla nabywców takich usług; |
| --- | --- |

60.

| 61. | wzywa państwa członkowskie do zapobiegania okaleczaniu żeńskich narządów płciowych i okaleczania narządów płciowych osób interseksualnych oraz jego zakazania i ścigania, a także do zapewnienia wsparcia w zakresie zdrowia psychicznego, w tym opieki psychologicznej dla ofiar oraz osób, które mogą paść ofiarami tego procederu; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do poświęcenia szczególnej uwagi grupom najbardziej narażonym i znajdującym się w najbardziej niekorzystnej sytuacji oraz do uruchomienia programów interwencyjnych na ich rzecz; |
| --- | --- |

62.

| 63. | uważa, że brak porównywalnych, kompletnych, wiarygodnych i regularnie aktualizowanych danych segregowanych ze względu na płeć powoduje dyskryminację zdrowia kobiet; |
| --- | --- |

63.

| 64. | przypomina, że opieka zdrowotna i polityka zdrowotna należą do kompetencji państw członkowskich, a rola Komisji jest uzupełniająca w stosunku do polityk krajowych; |
| --- | --- |

64.

o

o o

| 65. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

65.

---

(1)  EMEA/CHMP/3916/2005 – ICH http://www.ema.europa.eu/docs/en_GB/document_library/Scientific_guideline/2010/01/WC500059887.pdf

(2)  Krug, Dahlberg, Mercy, Zwi & Lozano, 2002 r.

---

Środa, 15 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/113 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/113

---

P8_TA(2017)0033

Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między UE a Mongolią (rezolucja)

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE) – 2016/2231(INI))

(2018/C 252/11)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (08919/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (08919/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (07902/1/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (07902/1/2011),

| — | uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 209 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0218/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 209 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0218/2016),

| — | uwzględniając podpisanie umowy ramowej o partnerstwie i współpracy („umowa o partnerstwie i współpracy”) w Ułan Bator w dniu 30 kwietnia 2013 r. w obecności wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton, |
| --- | --- |

—

uwzględniając podpisanie umowy ramowej o partnerstwie i współpracy („umowa o partnerstwie i współpracy”) w Ułan Bator w dniu 30 kwietnia 2013 r. w obecności wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton,

| — | uwzględniając umowę o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i jej państwami członkowskimi a Mongolią, która weszła w życie w dniu 1 marca 1993 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i jej państwami członkowskimi a Mongolią, która weszła w życie w dniu 1 marca 1993 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zmiany Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), umożliwiającej bankowi finansowanie operacji w Mongolii (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zmiany Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), umożliwiającej bankowi finansowanie operacji w Mongolii (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie realizacji i przeglądu strategii UE wobec Azji Środkowej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie realizacji i przeglądu strategii UE wobec Azji Środkowej (2),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 16 grudnia 2015 r. (3) oraz z dnia 14 marca 2013 r. (4) w sprawie stosunków między UE a Chinami, a w szczególności punkt Y preambuły do tej drugiej rezolucji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 16 grudnia 2015 r. (3) oraz z dnia 14 marca 2013 r. (4) w sprawie stosunków między UE a Chinami, a w szczególności punkt Y preambuły do tej drugiej rezolucji,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Rosją (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Rosją (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska Parlamentu na 19. sesję Rady Praw Człowieka ONZ (6), w szczególności jej ust. 30, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska Parlamentu na 19. sesję Rady Praw Człowieka ONZ (6), w szczególności jej ust. 30,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie zaleceń konferencji przeglądowej stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej dotyczących utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia, w szczególności punkt F preambuły do tej rezolucji (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie zaleceń konferencji przeglądowej stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej dotyczących utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia, w szczególności punkt F preambuły do tej rezolucji (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji (9),

| — | uwzględniając włączenie Mongolii do unijnego ogólnego systemu preferencji i objęcie jej szczególnym rozwiązaniem motywacyjnym dotyczącym zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+), |
| --- | --- |

—

uwzględniając włączenie Mongolii do unijnego ogólnego systemu preferencji i objęcie jej szczególnym rozwiązaniem motywacyjnym dotyczącym zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+),

| — | uwzględniając wieloletnie stosunki między delegacjami Parlamentu Europejskiego i Wielkiego Churału Państwowego (parlamentu Mongolii), a w szczególności wspólne oświadczenie z 10. posiedzenia międzyparlamentarnego, które odbyło się w dniu 17 lutego 2015 r. w Ułan Bator, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wieloletnie stosunki między delegacjami Parlamentu Europejskiego i Wielkiego Churału Państwowego (parlamentu Mongolii), a w szczególności wspólne oświadczenie z 10. posiedzenia międzyparlamentarnego, które odbyło się w dniu 17 lutego 2015 r. w Ułan Bator,

| — | uwzględniając przewodniczenie przez Mongolię 11. szczytowi Azja–Europa (ASEM) w tym kraju, który odbył się w Ułan Bator w dniach 15–16 lipca 2016 r., oraz 9. posiedzeniu Partnerstwa Parlamentarnego Azja–Europa (ASEP), które odbyło się w Ułan Bator w dniach 21–22 kwietnia 2016 r., a także odpowiednie deklaracje przyjęte na obydwu posiedzeniach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przewodniczenie przez Mongolię 11. szczytowi Azja–Europa (ASEM) w tym kraju, który odbył się w Ułan Bator w dniach 15–16 lipca 2016 r., oraz 9. posiedzeniu Partnerstwa Parlamentarnego Azja–Europa (ASEP), które odbyło się w Ułan Bator w dniach 21–22 kwietnia 2016 r., a także odpowiednie deklaracje przyjęte na obydwu posiedzeniach,

| — | uwzględniając aktywną rolę Mongolii w ramach Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, w tym również zorganizowanie przez ten kraj jesiennego posiedzenia tego zgromadzenia w Ułan Bator w dniach 15–18 września 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając aktywną rolę Mongolii w ramach Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, w tym również zorganizowanie przez ten kraj jesiennego posiedzenia tego zgromadzenia w Ułan Bator w dniach 15–18 września 2015 r.,

| — | uwzględniając wybór Mongolii do Rady Praw Człowieka ONZ na lata 2016–2018, a także jej deklarację o zamiarze uzyskania statusu członka Rady Bezpieczeństwa ONZ w 2022 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wybór Mongolii do Rady Praw Człowieka ONZ na lata 2016–2018, a także jej deklarację o zamiarze uzyskania statusu członka Rady Bezpieczeństwa ONZ w 2022 r.,

| — | uwzględniając mongolskie przewodnictwo we Wspólnocie Demokracji w latach 2012–2013 oraz w koalicji na rzecz wolności online w 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając mongolskie przewodnictwo we Wspólnocie Demokracji w latach 2012–2013 oraz w koalicji na rzecz wolności online w 2015 r.,

| — | uwzględniając wstępne ustalenia i wnioski międzynarodowej misji obserwacji wyborów na temat wyborów parlamentarnych w Mongolii w dniu 29 czerwca 2016 r., w której udział wzięły Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka (OBWE/ODIHR) oraz Parlament Europejski, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wstępne ustalenia i wnioski międzynarodowej misji obserwacji wyborów na temat wyborów parlamentarnych w Mongolii w dniu 29 czerwca 2016 r., w której udział wzięły Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka (OBWE/ODIHR) oraz Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wystąpienie prezydenta Mongolii Cachiagijna Elbegdordża podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w dniu 9 czerwca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wystąpienie prezydenta Mongolii Cachiagijna Elbegdordża podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w dniu 9 czerwca 2015 r.,

| — | uwzględniając różne wzajemne posiedzenia i wizyty wysokiego szczebla w Mongolii, w tym również wizytę przewodniczącego Komisji Europejskiej José Barroso złożoną w listopadzie 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając różne wzajemne posiedzenia i wizyty wysokiego szczebla w Mongolii, w tym również wizytę przewodniczącego Komisji Europejskiej José Barroso złożoną w listopadzie 2013 r.,

| — | uwzględniając koncepcję „trzeciego sąsiada” w polityce zagranicznej Mongolii, która dotyczy relacji z UE, USA, Japonią, Republiką Korei, Indiami, Iranem, krajami Azji Środkowej i innymi państwami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając koncepcję „trzeciego sąsiada” w polityce zagranicznej Mongolii, która dotyczy relacji z UE, USA, Japonią, Republiką Korei, Indiami, Iranem, krajami Azji Środkowej i innymi państwami,

| — | uwzględniając strategiczne partnerstwo Mongolii z Rosją i Chinami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczne partnerstwo Mongolii z Rosją i Chinami,

| — | uwzględniając status obserwatora, jaki Mongolia ma w ramach Szanghajskiej Organizacji Współpracy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając status obserwatora, jaki Mongolia ma w ramach Szanghajskiej Organizacji Współpracy,

| — | uwzględniając regularne trójstronne posiedzenia wysokiego szczebla z udziałem Mongolii, Rosji i Chin, a także Mongolii, Japonii i USA, |
| --- | --- |

—

uwzględniając regularne trójstronne posiedzenia wysokiego szczebla z udziałem Mongolii, Rosji i Chin, a także Mongolii, Japonii i USA,

| — | uwzględniając inicjatywy mające na celu integrację różnych projektów gospodarczych w regionie, w tym chińskiego projektu utworzenia pasa gospodarczego o nazwie „Jedwabny szlak”, rosyjskiej koncepcji rozbudowy korytarza transeuroazjatyckiego i mongolskiego projektu drogowego „Prairie Road”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając inicjatywy mające na celu integrację różnych projektów gospodarczych w regionie, w tym chińskiego projektu utworzenia pasa gospodarczego o nazwie „Jedwabny szlak”, rosyjskiej koncepcji rozbudowy korytarza transeuroazjatyckiego i mongolskiego projektu drogowego „Prairie Road”,

| — | uwzględniając indywidualny program partnerstwa i współpracy między Mongolią a NATO, który uzgodniono w 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając indywidualny program partnerstwa i współpracy między Mongolią a NATO, który uzgodniono w 2012 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie Mongolii z września 2015 r. dotyczące zamiaru dążenia przez ten kraj do uzyskania statusu wieczystej neutralności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Mongolii z września 2015 r. dotyczące zamiaru dążenia przez ten kraj do uzyskania statusu wieczystej neutralności,

| — | uwzględniając status Mongolii jako państwa pozbawionego broni jądrowej, który kraj ten sam sobie przyznał, a Narody Zjednoczone uznały go we wrześniu 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając status Mongolii jako państwa pozbawionego broni jądrowej, który kraj ten sam sobie przyznał, a Narody Zjednoczone uznały go we wrześniu 2012 r.,

| — | uwzględniając mongolski Fundusz Współpracy Międzynarodowej, którego celem jest dzielenie się doświadczeniami z innymi krajami przechodzącymi proces demokratycznej transformacji, takimi jak Mjanma/Birma, Kirgistan i Afganistan, |
| --- | --- |

—

uwzględniając mongolski Fundusz Współpracy Międzynarodowej, którego celem jest dzielenie się doświadczeniami z innymi krajami przechodzącymi proces demokratycznej transformacji, takimi jak Mjanma/Birma, Kirgistan i Afganistan,

| — | uwzględniając wysiłki zmierzające do odbudowy zaufania, w tym dialog z Ułan Bator poświęcony bezpieczeństwu w Azji Północno-Wschodniej i obejmujący Koreę Północną, jak również Forum Azji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wysiłki zmierzające do odbudowy zaufania, w tym dialog z Ułan Bator poświęcony bezpieczeństwu w Azji Północno-Wschodniej i obejmujący Koreę Północną, jak również Forum Azji,

| — | uwzględniając uwagi końcowe Komitetu ONZ przeciwko Torturom dotyczące drugiego sprawozdania okresowego Mongolii, przyjęte w sierpniu 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagi końcowe Komitetu ONZ przeciwko Torturom dotyczące drugiego sprawozdania okresowego Mongolii, przyjęte w sierpniu 2016 r.,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0383/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0383/2016),

| A. | mając na uwadze, że Mongolia może służyć jako model demokracji nie tylko dla innych wschodzących demokracji w regionie, lecz także dla reżimów o bardziej autorytarnych skłonnościach; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Mongolia może służyć jako model demokracji nie tylko dla innych wschodzących demokracji w regionie, lecz także dla reżimów o bardziej autorytarnych skłonnościach;

| B. | mając na uwadze, że Wspólnoty Europejskie nawiązały stosunki dyplomatyczne z Mongolią w dniu 1 sierpnia 1989 r.; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Wspólnoty Europejskie nawiązały stosunki dyplomatyczne z Mongolią w dniu 1 sierpnia 1989 r.;

| C. | mając na uwadze, że między UE i Mongolią panują przyjazne stosunki, których podstawą są więzi o charakterze politycznym, społecznym, gospodarczym, kulturalnym i historycznym; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że między UE i Mongolią panują przyjazne stosunki, których podstawą są więzi o charakterze politycznym, społecznym, gospodarczym, kulturalnym i historycznym;

| D. | mając na uwadze, że stanowiska UE i Mongolii w sprawie szeregu najważniejszych wyzwań międzynarodowych są zbieżne, a Mongolia odgrywa konstruktywną rolę w stosunkach międzynarodowych, w szczególności w ramach organizacji wielostronnych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że stanowiska UE i Mongolii w sprawie szeregu najważniejszych wyzwań międzynarodowych są zbieżne, a Mongolia odgrywa konstruktywną rolę w stosunkach międzynarodowych, w szczególności w ramach organizacji wielostronnych;

| E. | mając na uwadze, że stosunki UE z Mongolią skupiają się głównie na projektach z zakresu współpracy w dziedzinie rozwoju, mających na celu umożliwienie temu krajowi ukierunkowania zachodzącej w nim szybkiej transformacji na rozwój społeczeństwa w oparciu o włączenie społeczne i zrównoważoną gospodarkę; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że stosunki UE z Mongolią skupiają się głównie na projektach z zakresu współpracy w dziedzinie rozwoju, mających na celu umożliwienie temu krajowi ukierunkowania zachodzącej w nim szybkiej transformacji na rozwój społeczeństwa w oparciu o włączenie społeczne i zrównoważoną gospodarkę;

| F. | mając na uwadze, że Mongolia jest zainteresowana dalszym rozwijaniem stosunków z UE oraz rozszerzaniem istniejącej współpracy poza kwestie związane z rozwojem; mając na uwadze, że umowa o partnerstwie i współpracy jest wyrazem rosnącego znaczenia stosunków między UE i Mongolią opartych na wspólnych zasadach, takich jak równość, wzajemne korzyści, demokracja, praworządność i poszanowanie praw człowieka, oraz że umowa ta formalnie umożliwia obu stronom rozwijanie współpracy w nowych dziedzinach – nie tylko takich jak przedsiębiorczość, handel, rozwój, rolnictwo, ochrona środowiska, energia i modernizacja państwa, ale również w edukacji, kulturze i turystyce; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Mongolia jest zainteresowana dalszym rozwijaniem stosunków z UE oraz rozszerzaniem istniejącej współpracy poza kwestie związane z rozwojem; mając na uwadze, że umowa o partnerstwie i współpracy jest wyrazem rosnącego znaczenia stosunków między UE i Mongolią opartych na wspólnych zasadach, takich jak równość, wzajemne korzyści, demokracja, praworządność i poszanowanie praw człowieka, oraz że umowa ta formalnie umożliwia obu stronom rozwijanie współpracy w nowych dziedzinach – nie tylko takich jak przedsiębiorczość, handel, rozwój, rolnictwo, ochrona środowiska, energia i modernizacja państwa, ale również w edukacji, kulturze i turystyce;

| G. | mając na uwadze, że rozwój stosunków między UE a Mongolią wciąż leży w gestii delegatury UE w Pekinie; mając na uwadze, że w Ułan Bator swoje ambasady posiadają obecnie Bułgaria, Francja, Niemcy, Republika Czeska, Węgry, Zjednoczone Królestwo i Włochy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że rozwój stosunków między UE a Mongolią wciąż leży w gestii delegatury UE w Pekinie; mając na uwadze, że w Ułan Bator swoje ambasady posiadają obecnie Bułgaria, Francja, Niemcy, Republika Czeska, Węgry, Zjednoczone Królestwo i Włochy;

Przepisy ogólne

| 1. | docenia przyjazne i konstruktywne stosunki łączące UE i Mongolię; |
| --- | --- |

1.

| 2. | dostrzega strategiczne położenie geograficzne Mongolii, która znajduje się między Chinami, Rosją oraz krajami Azji Środkowej i Azji Północno-Wschodniej charakteryzującymi się ogromnym potencjałem gospodarczym o wymiarze globalnym; odnotowuje jej znaczenie dla stabilności w regionie oraz dość wyjątkową w skali regionu dojrzałość demokratyczną, a także konstruktywną rolę, jaką odgrywa poprzez wspieranie i umożliwianie pokojowych rozwiązań konfliktów i konfrontacji w regionie dzięki promowaniu jego gospodarczej integracji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że demokratyczne przemiany, które rozpoczęły się w latach 90. ubiegłego stulecia, są konsekwentnie kontynuowane; dostrzega konkretne postępy w dziedzinie reform społeczno-gospodarczych; niemniej jednak zwraca uwagę na wyzwania pojawiające się w takich dziedzinach jak zrównoważony rozwój, gospodarka, finanse, dobre zarządzanie, walka z korupcją, zabezpieczenie społeczne, ochrona środowiska i polaryzacja polityczna, których doniosłość potęguje się w coraz bardziej wymagającym środowisku międzynarodowym; |
| --- | --- |

3.

Ramy instytucjonalne i przedstawicielstwo dyplomatyczne

| 4. | wyraża zadowolenie z powodu pogłębiania i rozszerzania stosunków między UE a Mongolią, czego wyrazem jest umowa ramowa o partnerstwie i współpracy i co przejawia się w takich dziedzinach jak dialog polityczny i prawa człowieka, handel i pomoc rozwojowa, a także w ramach współpracy w obszarach takich jak rolnictwo, rozwój obszarów wiejskich, energia, zmiany klimatyczne, badania naukowe, innowacje, edukacja i kultura, które to dziedziny i obszary mają ogromne znaczenie dla dywersyfikacji gospodarczej i rozwiązania aktualnych problemów gospodarczych, jak i dla przekształcenia – w dłuższej perspektywie – społeczeństwa, które pierwotnie miało charakter koczowniczy; |
| --- | --- |

4.

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie wspólnego komitetu, który zgodnie z art. 56 umowy o partnerstwie i współpracy ma towarzyszyć jej wykonaniu, i zachęca go do składania regularnych sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu i parlamentowi Mongolii; |
| --- | --- |

5.

| 6. | apeluje do trzech państw członkowskich, które jeszcze tego nie uczyniły, o szybkie zakończenie krajowych procesów ratyfikacyjnych, tak aby umożliwić znacznie przedłużające się zawarcie i wejście w życie umowy o partnerstwie i współpracy; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla potrzebę dalszego wzmacniania wymiaru parlamentarnego stosunków między UE a Mongolią; ubolewa, że w umowie o partnerstwie i współpracy nie ustanowiono komisji współpracy parlamentarnej zajmującej się demokratyczną kontrolą wykonania umowy oraz umacnianiem dialogu politycznego pomiędzy oboma parlamentami; zachęca w związku z tym do niezwłocznego podjęcia negocjacji w sprawie nowego protokołu, który pozwoli zaradzić tej sytuacji, zgodnie z art. 57 umowy dotyczącym przyszłej współpracy, jak uzgodniły wcześniej parlament Mongolii i Parlament Europejski we wspólnym oświadczeniu z 10. posiedzenia międzyparlamentarnego; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wyraża zaniepokojenie faktem, że stosunkami dyplomatycznymi z Mongolią obecnie nadal zajmuje się delegatura UE w Chinach; wzywa Radę i wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do przekształcenia biura łącznikowego Unii Europejskiej w Ułan Bator w pełnoprawną delegaturę Unii Europejskiej, co jest niezmiernie ważne w celu ułatwienia dialogu politycznego i współpracy w dziedzinie praw człowieka i demokracji, zwiększenia zdolności w zakresie wdrażania i nadzorowania projektów pomocowych UE oraz wspierania handlu towarami i usługami, a także przepływu osób i wymiany kulturalnej; |
| --- | --- |

8.

Demokracja, praworządność, dobre rządy i prawa człowieka

| 9. | odnotowuje wysiłki podejmowane przez Mongolię na rzecz umocnienia procesu demokratycznego i praworządności, obejmującego wielopartyjne wybory, bardziej niezależne media i prężne społeczeństwo obywatelskie; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje uczestnictwo Mongolii we Wspólnocie Demokracji; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że poszanowanie wolności mediów i wolności słowa ma kluczowe znaczenie dla dalszego utrwalania demokracji, praworządności i praw człowieka w Mongolii; zachęca władze Mongolii, by podjęły działania w związku z doniesieniami na temat zakłócania pracy mediów z pobudek politycznych oraz odstąpiły od penalizacji i ograniczania krytyki rządu w mediach internetowych i tradycyjnych; zachęca parlament Mongolii do jednoznacznego przyjęcia przepisów kodyfikujących te podstawowe prawa oraz do ich wdrożenia w połączeniu ze ścisłą kontrolą; |
| --- | --- |

10.

| 11. | jest przekonany, że demokratyczna transformacja Mongolii może wywołać pozytywny efekt domina w regionie, w którym odbywają się złożone procesy transformacyjne, oraz że Mongolia może w tym sensie konstruktywnie przyczyniać się do stabilności i powszechnego dobrobytu w regionie; wzywa UE do uwzględnienia tej kwestii w programowaniu współpracy regionalnej, w szczególności z państwami Azji Środkowej, ale również w szerszym zakresie geograficznym w regionie; |
| --- | --- |

11.

| 12. | pochwala fakt, że ostatnie wybory pokazały ogólne poszanowanie dla ordynacji wyborczej; wzywa władze Mongolii, by zastosowały się do zaleceń poczynionych przez OBWE/ODIHR w następstwie wyborów parlamentarnych z dnia 29 czerwca 2016 r., dotyczących m.in stabilizacji ordynacji wyborczej, ograniczeń w prowadzeniu kampanii, niezależności mediów oraz bezstronności i wszechstronności informacji udostępnianych wyborcom; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wyraża zainteresowanie wysłaniem misji obserwacji wyborów z ramienia Parlamentu Europejskiego na wybory prezydenckie zaplanowane na połowę 2017 r.; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zachęca Mongolię do podjęcia wciąż nieuregulowanych kwestii dotyczących niezawisłości sądownictwa; |
| --- | --- |

14.

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje niedawno rozpoczęte działania legislacyjne mające na celu wzmocnienie podstawy prawnej walki z wszechobecną korupcją, która stanowi rzeczywiste i znaczące zagrożenie dla spójności społecznej państwa oraz dążeń do rozstrzygnięcia konfliktów w zakresie praw człowieka i konfliktów społecznych; zachęca Mongolię do przyjęcia szeroko zakrojonych reform i wdrożenia ich w odpowiednim czasie; odnosi się w tym w zakresie do swoich własnych doświadczeń wskazujących, że wszystkie osoby winne korupcji muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności; zaleca Mongolii wzmocnienie współpracy z UE, OBWE i ONZ w zakresie zwalczania korupcji; wyraża przekonanie, że aktywne zaangażowanie w wypełnianie międzynarodowych zaleceń w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w sektorze produkcji oraz w życiu publicznym i sektorze administracji w Mongolii może mieć korzystny i znaczny wpływ na te przedsięwzięcia; |
| --- | --- |

15.

| 16. | dostrzega starania Mongolii na rzecz walki z handlem ludźmi oraz ramy prawne ustanowione w tym celu, jednak pozostaje zaniepokojony rzeczywistą sytuacją w tym zakresie i wzywa Mongolię do pełnego wdrożenia przepisów z 2012 r. zakazujących tego procederu oraz odnośnych planów krajowych; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wyraża zadowolenie, że co do zasady osiągnięto porozumienie między UE i Mongolią oraz podjęto prace przygotowawcze w sprawie ustanowienia w 2017 r. regularnego dialogu między UE a Mongolią dotyczącego praw człowieka; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po ratyfikowaniu drugiego protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych parlament Mongolii przyjął w grudniu 2015 r. nowelizację kodeksu karnego, w której – oprócz wprowadzenia wielu istotnych zmian, takich jak zakaz tortur – zniesiono karę śmierci za wszystkie przestępstwa; odnotowuje, że nowo wybrany parlament odłożył wejście w życie nowego kodeksu karnego, i zachęca władze mongolskie do wdrożenia tej ważnej reformy bez dalszej zwłoki; |
| --- | --- |

18.

| 19. | odnotowuje postępy Mongolii w udoskonalaniu ram prawnych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami w zakresie praw człowieka, reformę instytucji, w tym Niezależnej Krajowej Komisji Praw Człowieka, oraz wysiłki mające na celu budowanie zdolności i zwiększanie świadomości w dziedzinie praw człowieka, jak również niesłabnącą chęć podjęcia wciąż nieuregulowanych kwestii dotyczących ochrony i promowania powszechnych norm w zakresie praw człowieka, w tym norm, którym poświęcono szczególną uwagę w drugim powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka przeprowadzonym przez ONZ w 2015 r., dotyczących m.in. zapobiegania torturom i prowadzenia dochodzeń w sprawie wszelkich zarzutów stosowania tortur, a także ochrony praw kobiet i dzieci oraz praw więźniów; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wyraża zaniepokojenie doniesieniami na temat przypadków aresztowania bez nakazu, tortur oraz bezkarności służb więziennych w Mongolii; przyłącza się do wezwania Rady Praw Człowieka ONZ do wdrożenia skutecznych środków gwarantujących, że wszystkie osoby zatrzymane mogą skorzystać z wszelkich podstawowych gwarancji prawnych zgodnie z międzynarodowymi normami; wzywa Mongolię do podjęcia działań zgodnych z jej deklaracją utworzenia niezależnego mechanizmu w celu szybkiego i skutecznego zbadania domniemanych przypadków stosowania tortur i niewłaściwego traktowania; |
| --- | --- |

20.

| 21. | pochwala wspierany przez UE projekt na rzecz praw osób LGBTI w Mongolii; wyraża jednak zaniepokojenie ciągłym dyskryminowaniem i nękaniem społeczności LGBTI; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zaleca Mongolii, aby zgodnie z ratyfikowaną przez nią Konwencją o prawach dziecka wprowadziła prawny zakaz stosowania kar cielesnych nie tylko w placówkach edukacyjnych, ale w ogóle, oraz stosowała określone i ukierunkowane środki w celu rozwiązania problemu niemalejącej skali przemocy wobec dzieci, wyzysku ekonomicznego dzieci oraz wypadków skutkujących śmiercią albo poważnym uszczerbkiem na zdrowiu, w których uczestniczą dzieci; wzywa wszystkie odpowiednie instytucje UE do zapewnienia wsparcia w odniesieniu do tej kwestii; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zaleca poprawę sytuacji w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa poprzez wdrożenie konwencji nr 176 MOP oraz innych konwencji MOP dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa, które nie zostały jeszcze ratyfikowane; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wspiera ciągłe i szczere wysiłki podejmowane przez Mongolię w celu stopniowego wyeliminowania pracy dzieci oraz zagwarantowania praw dzieci; |
| --- | --- |

24.

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęte w Mongolii w 2011 r. ramy prawne zapewniające równe prawa kobietom i mężczyznom, jak również stopniową eliminację dyskryminacji kobiet; |
| --- | --- |

25.

Zrównoważony rozwój

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje znaczne postępy poczynione przez Mongolię od lat 90. ubiegłego wieku pod względem rozwoju gospodarczego i ograniczania ubóstwa zgodnie z milenijnymi celami rozwoju; wspiera Mongolię w jej dążeniach do realizacji celów zrównoważonego rozwoju ONZ, zgodnie z zasadami skuteczności i przejrzystości pomocy; |
| --- | --- |

26.

| 27. | uznaje, że pogłębienie regionalnej integracji gospodarczej otworzy możliwości dla Mongolii pod względem zapewnienia dobrobytu i sukcesu gospodarczego w przyszłości, a także odnotowuje fakt, że Mongolia równocześnie szuka sojuszników i partnerów gospodarczych, dzięki którym w pełni wykorzysta swój potencjał współpracy przy jednoczesnym poszanowaniu jej uzasadnionych krajowych interesów politycznych i gospodarczych, długoletniego zaangażowania w wielokierunkową dyplomację, tradycyjnej tożsamości i stylu życia oraz demokratycznych podwalin mongolskiego społeczeństwa; |
| --- | --- |

27.

| 28. | niemniej jednak wyraża obawę, że na niektórych obszarach ubóstwo utrwala się, a dynamiczny wzrost gospodarczy w latach 2010–2012 w niewystarczającym stopniu przyczynił się do ograniczenia ubóstwa w kraju; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wspiera Mongolię w jej wysiłkach zmierzających do osiągnięcia zrównoważonego wzrostu gospodarczego; wyraża zaniepokojenie z powodu gwałtownego spowolnienia wzrostu PKB, który w 2011 r. wyniósł rekordowe 17,3 %, jednak w 2015 r. zaledwie 2,3 %, a w 2016 r. wyniesie według prognoz 1,3 %; jest zaniepokojony faktem, że deficyt budżetowy, który wzrósł do 20 % PKB, może mieć negatywny wpływ na ograniczanie ubóstwa, jak również na włączenie społeczne i spójność systemu ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

29.

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pomoc rozwojowa UE dla tego kraju na lata 2014–2020 została co najmniej podwojona i wynosi 65 mln EUR, w porównaniu z 30 mln EUR w latach 2007–2013, oraz że pomoc ta koncentruje się przede wszystkim na poprawie zarządzania gospodarczego i szkoleniach zawodowych na rzecz lepszych możliwości zatrudnienia; zachęca Mongolię do udziału w programach regionalnych finansowanych przez UE; odnotowuje stosunkowo dobre wdrażanie projektów i programów UE wspierających rozwój i modernizację Mongolii; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla znaczenie ciągłej reformy administracyjnej ukierunkowanej głównie na stworzenie profesjonalnej administracji na szczeblu krajowym i lokalnym; zachęca instytucje UE do wsparcia Mongolii w tworzeniu koniecznych zasobów i wiedzy fachowej w celu wyposażenia tego państwa w lepsze narzędzia do podejmowania wyzwań związanych ze skomplikowanymi procesami transformacji gospodarczej i społecznej oraz zwiększania zdolności przyjmowania środków z UE; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa do stworzenia szerszych możliwości wymiany między UE a Mongolią dla studentów i naukowców w ramach programów Erasmus+ i „Maria Skłodowska-Curie”, a także do rozwijania kontaktów międzyludzkich, w tym również między artystami; wzywa UE do włączenia badań naukowych i innowacji do obszarów współpracy z Mongolią; |
| --- | --- |

32.

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje terminowe złożenie przez Mongolię w dniu 21 września 2016 r. dokumentu ratyfikacyjnego dotyczącego porozumienia klimatycznego z Paryża; wyraża zaniepokojenie, że połączenie skutków zmiany klimatu, znacznego wzrostu hodowli zwierząt, drastycznego wzrostu migracji z obszarów wiejskich do stolicy oraz masowego wykorzystywania i intensywnej eksploatacji zasobów naturalnych, takich jak woda i gleby, w związku z oficjalnym i nieoficjalnym wydobyciem miedzi, węgla i innych surowców doprowadziło do drastycznego pogorszenia stanu środowiska naturalnego w Mongolii, wzrostu zagrożenia konfliktami o wodę z sąsiednimi krajami oraz występowania zjawiska klimatycznego znanego jako „zud”, które charakteryzuje się długimi okresami suszy i mroźnymi zimami, co powoduje masowe padanie zwierząt gospodarskich i dzikich oraz utratę bioróżnorodności w ogóle; zachęca rząd mongolski do wzmożenia wysiłków na rzecz dywersyfikacji krajowej gospodarki oraz wzywa UE do wsparcia tego procesu poprzez specjalne działania oraz wdrażanie środków prewencyjnych i innych, na przykład w kontekście ściślejszej koordynacji polityki w dziedzinie środowiska obu stron; wzywa władze i parlament Mongolii oraz wszystkie państwa członkowskie UE do współpracy oraz istotnego wzmacniania międzynarodowego systemu rozwiązań dotyczących zmiany klimatu w ramach zobowiązań podjętych na konferencji COP22 w Marrakeszu; |
| --- | --- |

33.

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje ratyfikowanie i przestrzeganie przez Mongolię wszystkich konwencji o ochronie środowiska i zmianie klimatu, które mają związek z GSP Plus; wzywa jednak Mongolię do wypełniania obowiązków w zakresie sprawozdawczości wynikających z konwencji ONZ w sprawie ochrony środowiska i zmiany klimatu (konwencji CITES, konwencji bazylejskiej i konwencji sztokholmskiej) oraz do egzekwowania krajowych przepisów o ochronie środowiska; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zwraca uwagę, że w 2014 r. przemysł wydobywczy w Mongolii wytworzył 17 % PKB i odpowiadał za 89 % łącznego eksportu krajowego; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje aktywny udział Mongolii w Inicjatywie przejrzystości w branżach wydobywczych (EITI), której celem jest poprawa rozliczalności i przejrzystości w tym sektorze; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że kopalnia miedzi i złota Oju Tołgoj jest największym pojedynczym przedsięwzięciem górniczym, które od 2020 r. powinno wytwarzać jedną trzecią PKB Mongolii, oraz że Tawan Tołgoj jest największą na świecie niezagospodarowaną kopalnią węgla; z zadowoleniem przyjmuje debaty publiczne organizowane w sprawie wpływu górnictwa na środowisko oraz udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w zakresie zarządzania zasobami na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zachęca Mongolię do rozwoju – z korzyścią dla jej obywateli – w dziedzinie eksploatacji krajowych zasobów naturalnych, w szczególności rzadkich minerałów, których wartość w branży cyfrowej stale rośnie; wskazuje, że UE może udzielić w tej kwestii pomocy technologicznej i finansowej w celu wsparcia niezależnego wydobywania kopalin; |
| --- | --- |

37.

| 38. | wyraża przekonanie, że inwestowanie w technologie przyszłości i cyfryzację może pomóc zmniejszyć różnice w rozwoju między poszczególnymi regionami Mongolii oraz zdywersyfikować jej gospodarkę; zachęca UE i jej państwa członkowskie do wzmożenia współpracy w zakresie cyfryzacji i nowych technologii; |
| --- | --- |

38.

| 39. | uznaje znaczenie wyzwań w zakresie zwalczania nielegalnego obrotu środkami odurzającymi; zaleca, aby UE wspierała działania mające na celu wzmocnienie instytucji publicznych i zasobów pozwalających rozwiązać ten problem; |
| --- | --- |

39.

Stosunki handlowe i gospodarcze

| 40. | zauważa, że UE stała się trzecim co do wielkości partnerem handlowym Mongolii, a w ramach obowiązującego ogólnego systemu preferencji taryfowych mongolskie towary są już wprowadzane na rynek UE praktycznie bezcłowo; |
| --- | --- |

40.

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje włączenie Mongolii do systemu GSP+; |
| --- | --- |

41.

| 42. | odnotowuje fakt, że europejskie inwestycje w Mongolii są jak dotąd ograniczone ze względu na niepewne otoczenie biznesowe i brak informacji; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zachęca UE i Mongolię do zacieśnienia stosunków handlowych i inwestycyjnych, w tym promowania poprzez informowanie i podnoszenie świadomości, zgodnie z postanowieniami umowy o partnerstwie i współpracy; podkreśla, że działania te powinny być zgodne z obowiązkami wynikającymi z międzynarodowych konwencji dotyczących norm pracy, dobrego rządzenia, praw człowieka oraz norm ochrony środowiska; |
| --- | --- |

43.

| 44. | w związku z tym wzywa do dalszego rozwoju działalności Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR) w Mongolii; |
| --- | --- |

44.

| 45. | podkreśla znaczenie stabilnego otoczenia biznesowego i prawnego dla zwiększenia inwestycji z UE; |
| --- | --- |

45.

| 46. | odnotowuje spadek bezpośrednich inwestycji zagranicznych związany z sektorem górniczym, który dominuje w gospodarce, co pozostaje głównym czynnikiem polaryzującym; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa Mongolię, by przy wsparciu inwestycji zagranicznych oraz dzięki bardziej przejrzystemu otoczeniu prawnemu doprowadziła do dywersyfikacji gospodarki, aby zapobiec narażeniu na niestabilne rynki surowców mineralnych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje nowe przepisy dotyczące bezpośrednich inwestycji zagranicznych; |
| --- | --- |

47.

| 48. | zachęca do dalszego integrowania Mongolii ze światową i regionalną gospodarką poprzez takie projekty, jak „Prairie Road”, „Jedwabny szlak” / „Jeden pas i jeden szlak” czy korytarz transeuroazjatycki, zgodnie ze strategicznymi interesami i priorytetami kraju; wzywa UE, by rozważyła możliwość udziału w programach infrastrukturalnych i inwestycyjnych w tym regionie, w tym w sektorze górniczym; |
| --- | --- |

48.

Współpraca przy regionalnych i globalnych wyzwaniach

| 49. | dostrzega centralną rolę, jaką może odgrywać Mongolia między dynamicznymi gospodarkami Chin, Rosji, Korei Południowej, Japonii oraz krajami Azji Środkowej, a jednocześnie jako pośrednik między Europą a regionem Azji Wschodniej; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla koncepcję „trzeciego sąsiada” w polityce zagranicznej Mongolii, która obejmuje stosunki z UE, zrównoważone na tle produktywnych i intensywnych stosunków z wpływowymi strategicznymi partnerami i bezpośrednimi sąsiadami Mongolii – Rosją i Chinami; |
| --- | --- |

50.

| 51. | odnotowuje przyjazne, lecz również konkurencyjne z ekonomicznego punktu widzenia stosunki Mongolii z pozostałymi krajami w regionie; |
| --- | --- |

51.

| 52. | zauważa, że Mongolia poważnie analizuje skutki ewentualnego członkostwa w Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej (EUG); wyraża zaniepokojenie, że takie posunięcie może utrudnić stosunki polityczne i handlowe z UE; |
| --- | --- |

52.

| 53. | gratuluje Mongolii udanego przewodnictwa posiedzeniom ASEM i ASEP zorganizowanym w 2016 r. w Ułan Bator, ugruntowania wymiaru parlamentarnego oraz wzmocnienia partnerstwa pomiędzy Azją a Europą w oparciu o powszechnie uznawane zasady równości i wzajemnego szacunku oraz propagowanie i ochronę praw człowieka i podstawowych wolności; z zadowoleniem przyjmuje złożoną przez Mongolię propozycję utworzenia centrum ASEM, w tym w formie wirtualnego/internetowego narzędzia; |
| --- | --- |

53.

| 54. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Mongolia zadeklarowała, że jest oficjalnie uznaną przez ONZ strefą wolną od broni jądrowej; z zadowoleniem przyjmuje w szczególności konstruktywną i aktywną rolę, jaką Mongolia odgrywa na wielostronnych forach, promując współpracę mającą na celu globalne rozbrojenie jądrowe, oraz fakt przystąpienia przez Mongolię do inicjatywy „Humanitarian Pledge” (10); |
| --- | --- |

54.

| 55. | z zadowoleniem przyjmuje wzajemne zobowiązanie do propagowania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, a także aktywną rolę Mongolii w międzynarodowych mechanizmach wielostronnych, takich jak ONZ i OBWE, oraz jej wkład w inicjatywy na rzecz pokoju i stabilności w Azji Północno-Wschodniej, na przykład w dialog z Ułan Bator w sprawie bezpieczeństwa w Azji Północno-Wschodniej; |
| --- | --- |

55.

| 56. | odnotowuje wkład Mongolii w działania ONZ mające na celu utrzymywanie pokoju na całym świecie oraz udostępnienie przez nią obiektów szkoleniowych do celów misji pokojowych przy jednoczesnym poszukiwaniu na coraz większą skalę politycznych i dyplomatycznych możliwości rozwiązywania konfliktów oraz zwiększania odpowiedzialności ONZ w tym zakresie; |
| --- | --- |

56.

| 57. | z zadowoleniem przyjmuje zbieżność stanowisk Mongolii i UE, jeśli chodzi o negocjacje i głosowania w Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych forach wielostronnych; podkreśla w tym kontekście znaczenie art. 8 umowy o partnerstwie i współpracy, który dotyczy współpracy międzynarodowej; |
| --- | --- |

57.

| 58. | dostrzega rolę Mongolii, która została wybrana jako nowy członek do składu Rady Praw Człowieka ONZ w latach 2016–2018, w propagowaniu poszanowania praw człowieka oraz wzywa do bliskiej współpracy pomiędzy UE a Mongolią w związku z przygotowaniami do wdrożenia rezultatów prac Rady; |
| --- | --- |

58.

| 59. | z zadowoleniem przyjmuje ratyfikowanie przez Mongolię Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) oraz zachęca ją do ratyfikowania poprawek z Kampali, które we właściwym czasie zapewniły definicję i procedurę dotyczącą jurysdykcji Trybunału w odniesieniu do zbrodni agresji; |
| --- | --- |

59.

| 60. | pochwala wysiłki podejmowane przez Mongolię w celu propagowania demokracji, praworządności i praw człowieka w krajach położonych w jej sąsiedztwie, które aspirują do zmian demokratycznych; wzywa UE do uwzględnienia Mongolii w programach regionalnych w Azji Środkowej ukierunkowanych na tego typu zmiany oraz do doraźnego poszukiwania synergii w ramach tych programów; |
| --- | --- |

60.

| 61. | pochwala Mongolię za rolę, jaką odgrywa ona w nawiązywaniu kontaktów pomiędzy naukowcami z obu Korei, Chin i Rosji, oraz za organizowanie spotkań rodzin rozdzielonych w związku z podziałem na półwyspie koreańskim; |
| --- | --- |

61.

| 62. | popiera deklarowane przez Mongolię aspiracje do członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w 2022 r.; |
| --- | --- |

62.

o

o o

| 63. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi (Wielkiemu Churałowi Państwowemu) Mongolii. |
| --- | --- |

63.

---

(1)  Dz.U. C 280 E z 18.11.2006, s. 49.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0121.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0458.

(4)  Dz.U. C 36 z 29.1.2016, s. 126.

(5)  Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 35.

(6)  Dz.U. C 249 E z 30.8.2013, s. 41.

(7)  Dz.U. C 440 z 30.12.2015, s. 97.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0424.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0032.

(10)  http://www.icanw.org/pledge/

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/122 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/122

---

P8_TA(2017)0036

Sprawozdanie za rok 2016 dotyczące Albanii

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Albanii (2016/2312(INI))

(2018/C 252/12)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony,

| — | uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. dotyczące perspektywy przystąpienia krajów Bałkanów Zachodnich do UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. dotyczące perspektywy przystąpienia krajów Bałkanów Zachodnich do UE,

| — | uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dni 26–27 czerwca 2014 r. o przyznaniu Albanii statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE, a także konkluzje Rady z dnia 15 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dni 26–27 czerwca 2014 r. o przyznaniu Albanii statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE, a także konkluzje Rady z dnia 15 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając konkluzje prezydencji z dnia 13 grudnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje prezydencji z dnia 13 grudnia 2016 r.,

| — | uwzględniając ósme posiedzenie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia między Albanią a UE, które odbyło się w Brukseli dnia 8 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając ósme posiedzenie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia między Albanią a UE, które odbyło się w Brukseli dnia 8 września 2016 r.,

| — | uwzględniając deklarację końcową przewodniczącego szczytu w sprawie Bałkanów Zachodnich, który odbył się dnia 4 lipca 2016 r. w Paryżu, oraz zalecenia organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczyt w Paryżu w 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację końcową przewodniczącego szczytu w sprawie Bałkanów Zachodnich, który odbył się dnia 4 lipca 2016 r. w Paryżu, oraz zalecenia organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczyt w Paryżu w 2016 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2016 r. w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2016 r. (COM(2016)0715) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie za rok 2016 dotyczące Albanii” (SWD(2016)0364), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2016 r. w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2016 r. (COM(2016)0715) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie za rok 2016 dotyczące Albanii” (SWD(2016)0364),

| — | uwzględniając wspólne wnioski przyjęte w Tiranie dnia 30 marca 2016 r. w ramach szóstego dialogu na wysokim szczeblu dotyczącego kluczowych priorytetów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne wnioski przyjęte w Tiranie dnia 30 marca 2016 r. w ramach szóstego dialogu na wysokim szczeblu dotyczącego kluczowych priorytetów,

| — | uwzględniając sprawozdania końcowe OBWE/ODIHR dotyczące wyborów parlamentarnych z 2013 r. i wyborów samorządowych z 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania końcowe OBWE/ODIHR dotyczące wyborów parlamentarnych z 2013 r. i wyborów samorządowych z 2015 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie OBWE dotyczące monitorowania procesów administracyjnych z 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie OBWE dotyczące monitorowania procesów administracyjnych z 2015 r.,

| — | uwzględniając zalecenia przyjęte na jedenastym posiedzeniu Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania, które odbyło się w Brukseli w dniach 7–8 listopada 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenia przyjęte na jedenastym posiedzeniu Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania, które odbyło się w Brukseli w dniach 7–8 listopada 2016 r.,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Albanii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Albanii,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0023/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0023/2017),

| A. | mając na uwadze, że Albania czyni postępy w wypełnianiu kryteriów politycznych niezbędnych do członkostwa oraz stałe postępy w realizacji pięciu priorytetów kluczowych dla rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych; mając na uwadze, że dalsze wdrażanie między innymi pakietu reform sądownictwa, reformy ordynacji wyborczej i tak zwanej ustawy o dekryminalizacji jest niezbędne dla umacniania zaufania obywateli do instytucji publicznych i przedstawicieli politycznych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Albania czyni postępy w wypełnianiu kryteriów politycznych niezbędnych do członkostwa oraz stałe postępy w realizacji pięciu priorytetów kluczowych dla rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych; mając na uwadze, że dalsze wdrażanie między innymi pakietu reform sądownictwa, reformy ordynacji wyborczej i tak zwanej ustawy o dekryminalizacji jest niezbędne dla umacniania zaufania obywateli do instytucji publicznych i przedstawicieli politycznych;

| B. | mając na uwadze, że nadal istnieją wyzwania, którym należy stawić czoło szybko i skutecznie oraz w duchu dialogu, współpracy i kompromisu między rządem i opozycją, tak aby zapewnić dalsze postępy na drodze do przystąpienia tego kraju do UE; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że nadal istnieją wyzwania, którym należy stawić czoło szybko i skutecznie oraz w duchu dialogu, współpracy i kompromisu między rządem i opozycją, tak aby zapewnić dalsze postępy na drodze do przystąpienia tego kraju do UE;

| C. | mając na uwadze, że konstruktywny i trwały dialog polityczny między siłami politycznymi na temat reform związanych z UE jest niezbędny dla poczynienia dalszych postępów w procesie akcesyjnym; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że konstruktywny i trwały dialog polityczny między siłami politycznymi na temat reform związanych z UE jest niezbędny dla poczynienia dalszych postępów w procesie akcesyjnym;

| D. | mając na uwadze, że w kwestii przystąpienia Albanii do UE panuje konsensus polityczny, a proces ten cieszy się w tym kraju dużym poparciem opinii publicznej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w kwestii przystąpienia Albanii do UE panuje konsensus polityczny, a proces ten cieszy się w tym kraju dużym poparciem opinii publicznej;

| E. | mając na uwadze, że negocjacje akcesyjne stanowią silną zachętę do przyjmowania i wdrażania reform związanych z przystąpieniem do UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że negocjacje akcesyjne stanowią silną zachętę do przyjmowania i wdrażania reform związanych z przystąpieniem do UE;

| F. | mając na uwadze, że reforma sądownictwa ma w dalszym ciągu kluczowe znaczenie dla przyspieszenia procesu akcesyjnego Albanii; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że reforma sądownictwa ma w dalszym ciągu kluczowe znaczenie dla przyspieszenia procesu akcesyjnego Albanii;

| G. | mając na uwadze, że w 2017 r. odbędą się w Albanii wybory prezydenckie i parlamentarne; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w 2017 r. odbędą się w Albanii wybory prezydenckie i parlamentarne;

| H. | mając na uwadze, że ochrona wolności wyznania, dziedzictwa kulturowego, praw mniejszości i zarządzania majątkiem należą do podstawowych wartości Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ochrona wolności wyznania, dziedzictwa kulturowego, praw mniejszości i zarządzania majątkiem należą do podstawowych wartości Unii Europejskiej;

| I. | mając na uwadze, że UE podkreśliła konieczność wzmocnienia zarządzania gospodarczego, praworządności i zdolności administracji publicznej we wszystkich krajach Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że UE podkreśliła konieczność wzmocnienia zarządzania gospodarczego, praworządności i zdolności administracji publicznej we wszystkich krajach Bałkanów Zachodnich;

| J. | mając na uwadze pozytywne podejście władz albańskich do współpracy regionalnej na rzecz promowania rozwoju infrastruktury, walki z terroryzmem, handlu i mobilności młodzieży; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze pozytywne podejście władz albańskich do współpracy regionalnej na rzecz promowania rozwoju infrastruktury, walki z terroryzmem, handlu i mobilności młodzieży;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje stałe postępy Albanii w zakresie reform związanych z UE, w szczególności przyjęcie w lipcu 2016 r. na zasadzie konsensusu nowelizacji konstytucji, która toruje drogę do głębokiej i kompleksowej reformy sądownictwa; podkreśla, że nie tylko spójne przyjęcie, lecz także pełne i terminowe wdrożenie reform we wszystkich pięciu czołowych obszarach priorytetowych oraz trwałe zaangażowanie polityczne mają kluczowe znaczenie dla dalszych postępów na drodze do przystąpienia do UE; zachęca Albanię do wykazania się solidnymi wynikami w realizacji tych reform; |
| --- | --- |

1.

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Albanią; w pełni popiera przystąpienie Albanii do UE i apeluje o rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych, kiedy tylko poczynione zostaną wiarygodne i trwałe postępy w realizacji kompleksowej reformy sądownictwa oraz w walce ze zorganizowaną przestępczością i korupcją, tak aby utrzymać tempo reformy; oczekuje, że Albania utrwali osiągnięte postępy oraz utrzyma tempo realizacji wszystkich czołowych priorytetów; |
| --- | --- |

2.

| 3. | przypomina, że konstruktywny dialog, trwała współpraca polityczna, wzajemne zaufanie i gotowość do kompromisu mają zasadnicze znaczenie dla powodzenia reform i dla całego procesu przystąpienia do UE; w związku z tym wyraża zadowolenie z przyjęcia przepisów zakazujących piastowania urzędów publicznych przez osoby skazane w postępowaniach karnych; wzywa wszystkie partie polityczne do czynienia dalszych wysiłków w celu nawiązania faktycznego dialogu politycznego i osiągnięcia konstruktywnej współpracy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | pochwala zgodne uchwalenie nowelizacji konstytucji z myślą o reformie sądownictwa oraz przyjęcie ustaw o reorganizacji instytucjonalnej sądownictwa, prokuratury i Trybunału Konstytucyjnego; wzywa do szybkiego przyjęcia i rzetelnego wprowadzenia w życie wszystkich stosownych towarzyszących ustaw i przepisów wewnętrznych, w szczególności ustawy o ponownej ocenie (weryfikacji) sędziów, prokuratorów i radców prawnych, oraz pakietu projektów ustaw niezbędnych do przeprowadzenia reformy wymiaru sprawiedliwości; odnotowuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z konstytucją ustawy o weryfikacji po wydaniu pozytywnej opinii przez Komisję Wenecką; przypomina, że kompleksowa reforma sądownictwa jest ważnym postulatem obywateli Albanii chcących odzyskać zaufanie do przedstawicieli politycznych i instytucji publicznych oraz że wiarygodność i skuteczność całego procesu reform, w tym zwalczania korupcji i przestępczości zorganizowanej, zależy od sukcesu procedury weryfikacji i wdrożenia reformy sądownictwa; przypomina, że przyjęcie i wdrożenie takiej reformy ma zasadnicze znaczenie w walce z korupcją, dla umocnienia praworządności i upowszechnienia przestrzegania praw człowieka w Albanii, a także w perspektywie zwiększenia zaufania do systemu sądownictwa wśród wszystkich obywateli; |
| --- | --- |

4.

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje nową strategię reformy wymiaru sprawiedliwości na lata 2017–2020 i związany z nią plan działania, mające na celu zapewnienie większego profesjonalizmu, większej wydajności i niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, w tym systemu sądów, oraz ponowną ocenę wszystkich pracowników wymiaru sprawiedliwości, a także zwiększenie środków budżetowych na realizację strategii i planu działania; ubolewa, że administracja wymiaru sprawiedliwości wciąż jest opieszała i niewydajna; odnotowuje brak postępów w obsadzaniu wakatów w Sądzie Najwyższym i w sądach administracyjnych oraz w kwestii skutecznego korzystania z jednolitego systemu zarządzania sprawami; domaga się, aby zaradzić wszelkim niedociągnięciom w funkcjonowaniu systemu sądowego, a niedociągnięcia te dotyczą między innymi braku niezależności od wpływów politycznych i innych gałęzi władzy, wybiórczej sprawiedliwości, ograniczonej rozliczalności, nieskutecznych mechanizmów nadzoru, korupcji, całkowitego czasu trwania postępowań sądowych i egzekwowania prawa; ubolewa nad ingerencjami politycznymi w dochodzenia i sprawy sądowe i dlatego apeluje o wzmocnienie niezawisłości wymiaru sprawiedliwości w praktyce; wzywa do dalszych działań w dziedzinie sądownictwa administracyjnego poprzez podejmowanie takich kwestii, jak skuteczny dostęp do sądów, oraz przyznawanie zasobów w celu umożliwienia wydajnej pracy sądów; przypomina, że reforma systemu sądownictwa karnego powinna mieć na celu pociągnięcie sprawców do odpowiedzialności oraz wspieranie ich rehabilitacji i ponownej integracji przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony praw ofiar i świadków przestępstw; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca się do komisji parlamentarnej ad hoc do spraw reformy ordynacji wyborczej o szybkie sfinalizowanie przeglądu kodeksu wyborczego przy jednoczesnym uwzględnieniu wszystkich wcześniejszych zaleceń OBWE/ODIHR oraz zwiększeniu przejrzystości finansowania partii i integralności procesów wyborczych; wzywa właściwe władze do zapewnienia wdrożenia we właściwym czasie przed zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi w czerwcu 2017 r. oraz do zapewnienia niezależności i odpolitycznienia administracji wyborczej; przypomina, że wszystkie partie polityczne odpowiadają za dopilnowanie, by demokratyczne wybory były przeprowadzane zgodnie z międzynarodowymi standardami; wzywa władze, by zachęcały organizacje społeczeństwa obywatelskiego do aktywnego udziału w przeglądzie całego procesu wyborczego; przypomina, że wolne i uczciwe wybory mają zasadnicze znaczenie dla dalszych postępów w procesie przystępowania do UE; podkreśla konieczność rozwiania obaw związanych z finansowaniem partii politycznych i rozliczalnym systemem kontroli; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa partie polityczne w Albanii, by przy sporządzaniu list kandydatów w następnych wyborach przestrzegały ducha i litery ustawy dotyczącej zakazu piastowania urzędów publicznych przez osoby skazane w postępowaniach karnych; domaga się pełnego wprowadzenia w życie tej ustawy; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zachęca władze albańskie, by podjęły środki ułatwiające obywatelom Albanii mieszkającym za granicą oddawanie głosu w wyborach poza krajem; |
| --- | --- |

8.

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje poprawę przejrzystości i pluralistycznego charakteru działalności parlamentarnej, lecz apeluje o wzmocnienie potencjału parlamentarnego w celu monitorowania wdrażania reform i ich zgodności ze standardami UE oraz o lepsze wykorzystywanie mechanizmów i instytucji nadzoru w celu pociągania rządu do odpowiedzialności; wzywa do zatwierdzenia parlamentarnego kodeksu etyki i do uwzględnienia w regulaminie wewnętrznym ustawy o roli parlamentu w procesie integracji z UE; proponuje zbadać sposoby ściślejszej współpracy z parlamentem Albanii w ramach przygotowywanego przez Parlament Europejski programu wsparcia dla parlamentów krajów objętych procesem rozszerzenia w celu zwiększenia jego zdolności do zapewnienia wysokiej jakości stanowionego prawa zgodnego z dorobkiem prawnym UE i do wykonywania uprawnień kontrolnych przy wdrażaniu reform; |
| --- | --- |

9.

| 10. | odnotowuje wysiłki na rzecz bardziej przyjaznej obywatelom administracji publicznej i stałych postępów w realizacji reformy administracji publicznej oraz reformy zarządzania finansami publicznymi; wzywa do dalszych postępów w umacnianiu stosowania ustawy o służbie cywilnej i ustawy o procedurach administracyjnych, aby usprawnić procedury rekrutacji i awansów w oparciu o zasługi i wyniki oraz wzmocnić zdolności instytucjonalne i w zakresie zasobów ludzkich z myślą o ugruntowaniu osiągnięć na rzecz wydajnej, odpolitycznionej, przejrzystej i profesjonalnej administracji publicznej, która zapewniałaby również skuteczne prowadzenie negocjacji dotyczących przystąpienia do UE; wzywa do zwiększenia autorytetu, niezależności, skuteczności i zasobów struktur zajmujących się prawami człowieka, w tym urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich; wyraża uznanie dla Krajowej Rady Integracji Europejskiej za inicjatywy na rzecz wzmocnienia zdolności administracji publicznej i społeczeństwa obywatelskiego przy monitorowaniu wdrażania reform związanych z akcesją; podkreśla konieczność ochrony niezależności organów regulacyjnych i nadzorczych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | odnotowuje wdrożenie reformy terytorialnej; podkreśla, że potrzebne są znaczne wysiłki, aby zwiększyć zdolności finansowe i administracyjne nowo utworzonych jednostek samorządu lokalnego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie ważnych aktów antykorupcyjnych, w tym dotyczących ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia; stale ubolewa jednak, że poziom korupcji jest nadal wysoki oraz że jest ona powszechna w wielu dziedzinach i wciąż stanowi poważny problem, co osłabia zaufanie obywateli do instytucji państwowych; jest zaniepokojony faktem, że najważniejsze instytucje antykorupcyjne nadal są przedmiotem ingerencji ze strony polityków i mają ograniczone zdolności administracyjne; zauważa, że słaba współpraca międzyinstytucjonalna i wymiana informacji w dalszym ciągu utrudnia proaktywne dochodzenia i skuteczne ściganie korupcji; podkreśla potrzebę bardziej odpowiednich ram prawnych dotyczących konfliktów interesów, uregulowania lobbingu i lepszej współpracy międzyinstytucjonalnej, zwłaszcza między policją a prokuraturą, w celu poprawy wyników w zakresie dochodzeń, ścigania i skazywania, również w sprawach wysokiego szczebla; |
| --- | --- |

12.

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje trwające wdrażanie strategii i planu działania na rzecz zwalczania przestępczości zorganizowanej oraz nasilenie międzynarodowej współpracy policyjnej; wzywa również do zdemontowania sieci przestępczości zorganizowanej i do zwiększenia liczby prawomocnych wyroków skazujących w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej poprzez zacieśnienie współpracy między organizacjami międzynarodowymi, policją a prokuraturą oraz wzmocnienie zdolności instytucjonalnych i operacyjnych; jest zaniepokojony bardzo słabymi wynikami w zakresie zamrażania i konfiskowania nielegalnie uzyskanego majątku oraz wzywa do zwiększenia możliwości i częstszego stosowania dochodzeń finansowych w celu poprawy wyników w tym zakresie; zauważa, że pomimo tendencji wzrostowej w prowadzeniu dochodzeń w sprawach o pranie pieniędzy liczba prawomocnych wyroków skazujących pozostaje ograniczona; |
| --- | --- |

13.

| 14. | chociaż z zadowoleniem przyjmuje niedawne operacje wymierzone w plantacje konopi indyjskich, apeluje o nasilenie środków mających na celu likwidację upraw narkotykowych, produkcji narkotyków i handlu nimi w Albanii oraz związanych z tym sieci przestępczości zorganizowanej, m.in. poprzez wzmocnienie współpracy międzynarodowej i regionalnej; zauważa jednak, że policja i prokuratura nie są w stanie zidentyfikować siatek przestępczych stojących za uprawami narkotyków; |
| --- | --- |

14.

| 15. | apeluje o intensywne działania na rzecz powstrzymania niekontrolowanego rozprzestrzeniania się zjawiska nielegalnego handlu bronią, m.in. poprzez zacieśnienie współpracy z UE, zniszczenie pozostałego zapasu broni strzeleckiej i lekkiej oraz poprawienie warunków jej przechowywania; jest zaniepokojony bardzo wysokim wskaźnikiem zabójstw z użyciem broni palnej w Albanii; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa do wzmocnienia zdolności rządu do szukania, zajmowania i konfiskowania dochodów pochodzących z cyberprzestępczości oraz do przeciwdziałania praniu pieniędzy w internecie; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zachęca Albanię do dalszego usprawniania ram prawnych w zakresie określania statusu ochrony międzynarodowej dla uchodźców; wyraża uznanie dla wysiłków albańskiej policji mających na celu nasilenie wymiany informacji z Fronteksem i wzywa do dalszego zacieśnienia współpracy między UE i Albanią w celu ochrony praw uchodźców zgodnie z międzynarodowymi standardami i podstawowymi wartościami UE; wyraża zaniepokojenie z powodu niedawnego wzrostu liczby przypadków handlu ludźmi; wzywa do wzmożenia wysiłków w celu zapobiegania handlowi ludźmi, ze szczególnym uwzględnieniem głównych ofiar tego zjawiska, a mianowicie nieletnich pozbawionych opieki, kobiet i dziewczynek; |
| --- | --- |

17.

| 18. | jest zaniepokojony przeludnieniem więzień, doniesieniami o niewystarczającej opiece lekarskiej w miejscach przetrzymywania, a także złym traktowaniem podejrzanych na posterunkach policji; zaleca przegląd represyjnego podejścia, ponowną klasyfikację przestępstw i częstsze korzystanie ze środków alternatywnych wobec kary pozbawienia wolności; |
| --- | --- |

18.

| 19. | odnotowuje poprawę związanej z UE współpracy między instytucjami państwowymi a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym udział tych organizacji w posiedzeniach Krajowej Rady Integracji Europejskiej; zauważa, że upodmiotowione społeczeństwo jest kluczowym elementem każdego demokratycznego systemu; podkreśla zatem potrzebę jeszcze lepszej koordynacji działań na wszystkich szczeblach administracji, w tym na szczeblu lokalnym, z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego; w tym kontekście wyraża zadowolenie z ustanowienia Krajowej Rady ds. Społeczeństwa Obywatelskiego; wzywa do skutecznej realizacji prawa do informacji i konsultacji publicznych oraz do lepszego stanowienia prawa w kwestiach budżetowych dotyczących organizacji społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina, że jednym z głównych priorytetów jest konieczność wzmocnienia ochrony praw człowieka, praw mniejszości i strategii antydyskryminacyjnych, np. poprzez usprawnienie ich egzekwowania; zwraca się do właściwych organów o dalszą poprawę klimatu integracji i tolerancji względem wszystkich mniejszości w kraju zgodnie z europejskimi normami ochrony mniejszości, w tym przez zwiększenie roli Państwowego Komitetu ds. Mniejszości; z zadowoleniem przyjmuje pierwsze kroki mające na celu poprawę ram prawnych dotyczących ochrony mniejszości oraz wzywa Albanię do uchwalenia przepisów ramowych dotyczących ochrony mniejszości i do ratyfikowania Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych; odnotowuje szeroko zakrojony proces konsultacji z udziałem niezależnych instytucji, stowarzyszeń mniejszości i społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla potrzebę poprawy warunków życiowych Romów, Egipcjan i innych mniejszości etnicznych; wzywa do konkretnych działań, takich jak rejestrowanie Romów, Egipcjan (akty urodzenia, dokumenty tożsamości); wzywa do podejmowania nieustannych wysiłków na rzecz poprawy ich dostępu do zatrudnienia oraz do wszystkich usług publicznych i społecznych, do edukacji, opieki zdrowotnej, mieszkań socjalnych i pomocy prawnej; jest zaniepokojony faktem, że mimo poprawy poziom włączenia dzieci romskich do systemu edukacji pozostaje najniższy w regionie; |
| --- | --- |

20.

| 21. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki biura Rzecznika Praw Obywatelskich na rzecz usprawnienia prawodawstwa w dziedzinie praw człowieka, w szczególności w ramach reformy sądownictwa; z zadowoleniem przyjmuje aktywne wspieranie praw słabszych grup społecznych, a także zasad poszanowania godności ludzkiej, wolności, równości i praworządności; wyraża ubolewanie, że praca biura Rzecznika Praw Obywatelskich jest nadal ograniczona ze względu na brak środków finansowych i personelu zarówno w siedzibie centralnej, jak i w ośrodkach lokalnych; wzywa do zwiększenia autorytetu, niezależności, skuteczności i zasobów urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich; |
| --- | --- |

21.

| 22. | w dalszym ciągu jest zaniepokojony dyskryminacją kobiet i brakiem odpowiednich środków na rzecz ochrony kobiet i dziewcząt należących do grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji i grup zmarginalizowanych, a także dużą liczbą przypadków przemocy domowej wobec kobiet i dziewcząt; podkreśla potrzebę podjęcia dodatkowych wysiłków w celu opracowania wykazu spraw dotyczących przeciwdziałania dyskryminacji; wzywa właściwe władze do dalszego podnoszenia świadomości i zapobiegania przemocy domowej oraz zwiększenia wsparcia dla jej ofiar; ponawia apel o pełne wdrożenie Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (Konwencja stambulska); wzywa władze do zwalczania stereotypowych uprzedzeń ze względu na płeć poprzez systematyczne kształcenie, debatę publiczną i działania rządowe; |
| --- | --- |

22.

| 23. | apeluje o lepsze instytucjonalne mechanizmy ochrony praw dziecka i zapobiegania pracy dzieci; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zwraca uwagę, że konieczne są dalsze wysiłki w celu ochrony praw wszystkich mniejszości w Albanii poprzez pełne wdrożenie stosownego prawodawstwa; zaleca, by prawa obywateli pochodzenia bułgarskiego w regionach Prespa, Golo Brdo i Gora zostały zapisane w prawie i były zapewniane w praktyce; |
| --- | --- |

24.

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje poprawę ochrony praw osób LGBTI i przyjęcie krajowego planu działania na rzecz osób LGBTI na lata 2016–2020 oraz zachęca rząd do dalszego wdrażania środków programu i do dalszego zacieśniania współpracy rządu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego zajmującymi się sprawami osób LGBTI; zachęca również rząd i władzę ustawodawczą do dopilnowania, by warunki uznawania płci spełniały standardy określone w zaleceniu CM/Rec(2010)5 Komitetu Ministrów Rady Europy dla państw członkowskich w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową;; |
| --- | --- |

25.

| 26. | ubolewa nad tym, że właściwym organom nie udało się jak na razie przeprowadzić skutecznego dochodzenia dotyczącego ofiar śmiertelnych podczas demonstracji z dnia 21 stycznia 2011 r.; zachęca właściwe organy do bezzwłocznego podjęcia działań zmierzających do zadośćuczynienia ofiarom tych wydarzeń; |
| --- | --- |

26.

| 27. | pochwala tolerancję religijną i dobrą współpracę między wspólnotami religijnymi; zachęca właściwe organy i wspólnoty religijne do współpracy w zakresie ochrony i umacniania harmonii religijnej zgodnie z konstytucją; uważa, że należy koniecznie zapobiegać islamskiej radykalizacji poprzez ukierunkowane podejście służb wywiadowczych, organów ścigania i instytucji sądowych, w tym również poprzez demobilizację i reintegrację powracających zagranicznych bojowników, w celu przeciwdziałania brutalnemu ekstremizmowi we współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wspólnotami religijnymi oraz zacieśniania współpracy regionalnej i międzynarodowej w tej dziedzinie; wyraża uznanie dla kompleksowych ram prawnych kraju dotyczących zapobiegania finansowaniu terroryzmu i zwalczania tej praktyki; apeluje, aby wszystkie działania były w każdym wypadku prowadzone z poszanowaniem praw człowieka i podstawowych wolności zgodnie z międzynarodowymi normami; podkreśla znaczenie specjalnych programów edukacyjnych dla zapobiegania radykalizacji oraz dla rehabilitacji i reintegracji tych osób w społeczeństwie; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wyraża ubolewanie w związku z tym, że w ubiegłym roku poczyniono ograniczone postępy w obszarze wolności mediów; ponownie zwraca uwagę na decydujące znaczenie profesjonalnych i niezależnych mediów publicznych i prywatnych; jest zaniepokojony wpływami politycznymi w mediach i powszechną wśród dziennikarzy autocenzurą; odnotowuje powolne wdrażanie ustawy o mediach audiowizualnych oraz opóźnienia w obsadzaniu wolnych stanowisk w Radzie ds. Mediów Audiowizualnych; apeluje o środki służące podnoszeniu standardów zawodowych i etycznych dziennikarstwa, powszechnemu stosowaniu zwykłych umów o pracę dla dziennikarzy, zwiększeniu przejrzystości reklam rządowych w mediach oraz zagwarantowaniu niezależności, bezstronności i rozliczalności urzędu ds. regulacji i nadawcy publicznego, zwłaszcza w kontekście zbliżających się wyborów parlamentarnych; przypomina o potrzebie sfinalizowania i przyjęcia wewnętrznego statutu nadawcy publicznego RTSH oraz zakończenia procesu przechodzenia na nadawanie cyfrowe; |
| --- | --- |

28.

| 29. | z zadowoleniem przyjmuje postępy w konsolidacji budżetowej, lepsze wyniki w prowadzeniu działalności gospodarczej oraz wysiłki na rzecz zwalczania szarej strefy w gospodarce; nadal zauważa jednak niedociągnięcia w zakresie praworządności oraz uciążliwe otoczenie regulacyjne, które utrudnia inwestycje; jest zaniepokojony tym, że przekazy migrantów stanowią ważną siłę napędową popytu krajowego; wzywa właściwe organy do podjęcia środków służących poprawie egzekwowania umów i lepszemu poborowi podatków oraz do dalszego wdrażania reformy sądownictwa w celu poprawy otoczenia biznesowego; wyraża zaniepokojenie dużą skalą zamówień bezpośrednich i ofert bez konkurencji oraz przyznawaniem długoterminowych umów dotyczących outsourcingu i umów PPP o wątpliwym wpływie pod względem interesu publicznego; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zaleca władzom przyspieszenie budowy dużych projektów infrastrukturalnych, takich jak linia kolejowa i nowoczesna autostrada między Tiraną a Skopje w ramach korytarza VIII; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zauważa z zaniepokojeniem ograniczony charakter zdolności administracyjnych w zakresie egzekwowania prawa ochrony środowiska oraz niewłaściwe gospodarowanie odpadami i zasobami wodnymi, co często prowadzi do przestępstw przeciwko środowisku zagrażających zasobom gospodarczym Albanii i stanowiących przeszkodę dla oszczędnego gospodarowania zasobami; podkreśla konieczność poprawy jakości ocen oddziaływania na środowisko, a także zagwarantowania udziału społeczeństwa i konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim w sprawie odnośnych projektów; podkreśla jednak, jak ważne jest, by osiągnąć cele związane ze zmianą klimatu bez wywierania negatywnego wpływu na różnorodność biologiczną, krajobraz, zasoby wodne, florę i faunę oraz dane populacje lokalne; wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że według Komisji 44 z 71 projektów elektrowni wodnych realizuje się na obszarach chronionych; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla, że często nie ocenia się właściwie wpływu elektrowni wodnych na środowisko w celu zapewnienia zgodności z normami międzynarodowymi i odpowiednimi przepisami UE dotyczącymi środowiska; zaleca rządowi rozważenie utworzenia parku narodowego rzeki Wjosy na całej długości rzeki i zaniechanie planów budowy nowych elektrowni wodnych wzdłuż tej rzeki i jej dopływów; wzywa do dalszego ujednolicania ustawodawstwa z prawem UE w dziedzinie energetyki, a w szczególności do przyjęcia krajowej strategii energetycznej, w celu zwiększenia niezależności i efektywności energetycznej; z zadowoleniem przyjmuje krajowy plan działania na okres 2015–2020 na rzecz odnawialnych źródeł energii; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zauważa, że wciąż należy zapewnić skuteczne egzekwowanie praw własności; wzywa do działania na rzecz ukończenia procesu rejestracji własności, jej zwrotu i wypłaty odszkodowań z nią związanych oraz aktualizacji i skutecznej realizacji strategii dotyczącej praw własności na lata 2012–2020; apeluje ponadto do władz o opracowanie planu działania określającego wyraźne obowiązki i terminy w tym względzie oraz o przeprowadzenie publicznej kampanii informacyjnej w celu poinformowania byłych posiadaczy o ich prawach i obowiązkach dotyczących zwrotu własności; apeluje o większą przejrzystość, pewność prawa i równe traktowanie w odniesieniu do prawa dotyczącego odszkodowania za własność skonfiskowaną w czasach komunizmu; wzywa do wyznaczenia krajowego koordynatora ds. prawa własności i do przyspieszenia procesu rejestracji i lokalizacji własności, w tym jej digitalizacji; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla znaczenie badań naukowych w procesie ujawniania zbrodni popełnionych przez były reżim komunistyczny, a także moralnej, politycznej i prawnej odpowiedzialności instytucji państwowych w tym procesie; wzywa władze do opracowania odpowiednich środków legislacyjnych sprzyjających rehabilitacji ofiar, takich jak odszkodowania dla osób indywidualnych i ich rodzin, a także do uchylenia wszystkich wciąż obowiązujących decyzji sądowych umotywowanych politycznie; nalega, aby instytucje państwowe przeprowadziły dochodzenia i postawiły przed sądem sprawców zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych w czasie dyktatury komunistycznej; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zauważa, że rozliczenie przeszłości komunistycznej ma kluczowe znaczenie pod względem stawienia czoła naruszaniu praw człowieka, dojścia do prawdy i przywrócenia sprawiedliwości dla ofiar; z zadowoleniem przyjmuje ustawę ustanawiającą organ odpowiedzialny za otwarcie rejestrów Sigurimi; z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie przez biuro OBWE w Albanii i ambasadę Niemiec badania na temat wiedzy o komunistycznej przeszłości w Albanii i jej postrzegania przez obywateli oraz oczekiwań na przyszłość; uważa, że te starania pomogą nawiązać dialog o przeszłości i stworzyć perspektywy na przyszłość; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla znaczenie wzmocnienia dialogu społecznego, zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego, potencjału partnerów społecznych oraz mechanizmów egzekwowania praw socjalnych; wzywa rząd do modernizacji systemu edukacji, aby budować bardziej integracyjne społeczeństwo, zmniejszać nierówności i dyskryminację oraz umożliwić młodym ludziom zdobywanie lepszych umiejętności i wiedzy; podkreśla znaczenie wsparcia z Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) przeznaczonego na kształcenie, zatrudnienie i politykę społeczną; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa władze Albanii do wzmocnienia strategii politycznych na rzecz osób niepełnosprawnych, które wciąż napotykają trudności w dostępie do edukacji, zatrudnienia, opieki zdrowotnej i usług społecznych oraz w zakresie podejmowania decyzji, a także trafiają na przeszkody uniemożliwiające im swobodne korzystanie z prawa do głosowania; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zauważa z zaniepokojeniem, że ponownie wzrosła liczba wniosków o azyl składanych przez Albańczyków w państwach członkowskich UE, które zostały uznane za nieuzasadnione; wzywa rząd do podjęcia niezwłocznych i zdecydowanych działań, aby zwalczyć to zjawisko, do zintensyfikowania działań zapobiegawczych i podnoszących świadomość w tym zakresie oraz do przeciwdziałania czynnikom zachęcającym do migracji powiązanym z bezrobociem i brakami strukturalnymi w polityce ochrony socjalnej, edukacji i opieki zdrowotnej; podkreśla potrzebę zapewnienia wystarczających zasobów ludzkich dyrekcji generalnej zajmującej się granicami i migracją oraz policji granicznej, a także potrzebę usprawnienia współpracy międzyinstytucjonalnej w celu lepszego zwalczania nielegalnej migracji; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wyraża uznanie dla Albanii za ciągłe i pełne stosowanie się do odpowiednich oświadczeń UE i konkluzji Rady, gdyż świadczy to o jednoznacznym zaangażowaniu na rzecz europejskiej integracji i solidarności; podkreśla znaczenie i konieczność stałego konstruktywnego wkładu Albanii w stabilizację polityczną w regionie; |
| --- | --- |

39.

| 40. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję władz Albanii o dostosowaniu polityki zagranicznej kraju do decyzji Rady (WPZiB) 2016/1671 przedłużającej obowiązywanie unijnych środków ograniczających wobec Rosji; |
| --- | --- |

40.

| 41. | podkreśla znaczenie zapewnienia dobrosąsiedzkich stosunków, które pozostają kwestią zasadniczą jako integralna część warunków procesu rozszerzenia oraz procesu stabilizacji i stowarzyszenia; z zadowoleniem przyjmuje konstruktywną i proaktywną rolę Albanii w promowaniu współpracy regionalnej i dobrosąsiedzkich stosunków z innymi krajami objętymi procesem rozszerzenia i z sąsiednimi państwami członkowskimi UE; z zadowoleniem przyjmuje udział Albanii w tzw. inicjatywie „zachodniobałkańskiej szóstki”; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wyraża uznanie dla Albanii i Serbii za stałe zaangażowanie na rzecz poprawy stosunków dwustronnych oraz wzmacniania współpracy regionalnej na szczeblu politycznym i społecznym, na przykład za pośrednictwem regionalnego biura ds. współpracy na rzecz młodzieży (RYCO) z siedzibą w Tiranie; zachęca oba kraje do kontynuowania dobrej współpracy w celu wspierania pojednania w regionie, zwłaszcza za pośrednictwem programów skierowanych do osób młodych, jak programy dostępne w ramach Programu pozytywnych działań na rzecz młodzieży z krajów regionu Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zwraca uwagę na niedawne tarcia w stosunkach między Albanią i Grecją oraz zaleca obu stronom unikanie działań czy oświadczeń, które mogłyby mieć negatywny wpływ na ich relacje; |
| --- | --- |

43.

| 44. | ponownie wzywa Komisję, by w swoich sprawozdaniach zawierała informacje o pomocy IPA dla Albanii oraz o skuteczności wdrożonych środków, w szczególności o wsparciu z IPA przydzielonym na realizację kluczowych priorytetów i odnośnych projektów; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządowi i parlamentowi Albanii. |
| --- | --- |

45.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/129 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/129

---

P8_TA(2017)0037

Sprawozdanie za rok 2016 dotyczące Bośni i Hercegowiny

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2016 dotyczącego Bośni i Hercegowiny (2016/2313(INI))

(2018/C 252/13)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony,

| — | uwzględniając protokół w sprawie dostosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, parafowany w dniu 18 lipca 2016 r. i podpisany w dniu 15 grudnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół w sprawie dostosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, parafowany w dniu 18 lipca 2016 r. i podpisany w dniu 15 grudnia 2016 r.,

| — | uwzględniając wniosek Bośni i Hercegowiny o członkostwo w Unii Europejskiej złożony dnia 15 lutego 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Bośni i Hercegowiny o członkostwo w Unii Europejskiej złożony dnia 15 lutego 2016 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w sprawie Bałkanów Zachodnich przyjęte w dniach 19–20 czerwca 2003 r. i załącznik do nich zatytułowany „Agenda z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w sprawie Bałkanów Zachodnich przyjęte w dniach 19–20 czerwca 2003 r. i załącznik do nich zatytułowany „Agenda z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 września 2016 r. w sprawie wniosku Bośni i Hercegowiny o członkostwo w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 września 2016 r. w sprawie wniosku Bośni i Hercegowiny o członkostwo w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając konkluzje prezydencji UE z dnia 13 grudnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje prezydencji UE z dnia 13 grudnia 2016 r.,

| — | uwzględniając pierwsze posiedzenie Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Bośnia i Hercegowina, które miało miejsce w Sarajewie w dniach 5–6 listopada 2015 r., oraz pierwsze posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia między Bośnią i Hercegowiną a UE, które miały miejsce, odpowiednio, w dniach 11 i 17 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwsze posiedzenie Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Bośnia i Hercegowina, które miało miejsce w Sarajewie w dniach 5–6 listopada 2015 r., oraz pierwsze posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia między Bośnią i Hercegowiną a UE, które miały miejsce, odpowiednio, w dniach 11 i 17 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając deklarację końcową przewodniczącego szczytu w sprawie Bałkanów Zachodnich, który odbył się dnia 4 lipca 2016 r. w Paryżu, oraz zalecenia organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczyt w Paryżu w 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację końcową przewodniczącego szczytu w sprawie Bałkanów Zachodnich, który odbył się dnia 4 lipca 2016 r. w Paryżu, oraz zalecenia organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczyt w Paryżu w 2016 r.,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie porozumienia się władz Bośni i Hercegowiny co do kluczowych działań na drodze tego kraju do integracji z UE, wydane dnia 1 sierpnia 2016 r. przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie porozumienia się władz Bośni i Hercegowiny co do kluczowych działań na drodze tego kraju do integracji z UE, wydane dnia 1 sierpnia 2016 r. przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie wydane dnia 17 września 2016 r. przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia w następstwie decyzji Trybunału Konstytucyjnego Bośni i Hercegowiny w sprawie Dnia Republiki Serbskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie wydane dnia 17 września 2016 r. przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia w następstwie decyzji Trybunału Konstytucyjnego Bośni i Hercegowiny w sprawie Dnia Republiki Serbskiej,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2016 r. zatytułowany „Komunikat w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2016 r.” (COM(2016)0715) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie na temat Bośni i Hercegowiny za 2016 r.” (SWD(2016)0365), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2016 r. zatytułowany „Komunikat w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2016 r.” (COM(2016)0715) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie na temat Bośni i Hercegowiny za 2016 r.” (SWD(2016)0365),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zatytułowane „Unijna pomoc przedakcesyjna na rzecz wzmocnienia zdolności administracyjnych na Bałkanach Zachodnich – meta-kontrola” (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zatytułowane „Unijna pomoc przedakcesyjna na rzecz wzmocnienia zdolności administracyjnych na Bałkanach Zachodnich – meta-kontrola” (1),

| — | uwzględniając 50. sprawozdanie wysokiego przedstawiciela ds. realizacji porozumienia pokojowego w sprawie Bośni i Hercegowiny przedłożone Radzie Bezpieczeństwa ONZ (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając 50. sprawozdanie wysokiego przedstawiciela ds. realizacji porozumienia pokojowego w sprawie Bośni i Hercegowiny przedłożone Radzie Bezpieczeństwa ONZ (2),

| — | uwzględniając oświadczenie złożone w listopadzie 2016 r. w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich przez JE João Vale de Almeidę, szefa delegatury Unii Europejskiej przy ONZ, podczas debaty w Radzie Bezpieczeństwa na temat sytuacji w Bośni i Hercegowinie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie złożone w listopadzie 2016 r. w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich przez JE João Vale de Almeidę, szefa delegatury Unii Europejskiej przy ONZ, podczas debaty w Radzie Bezpieczeństwa na temat sytuacji w Bośni i Hercegowinie,

| — | uwzględniając program reform dla Bośni i Hercegowiny na lata 2015–2018 przyjęty w lipcu 2015 r. oraz mechanizm koordynacji przyjęty przez Radę Ministrów Bośni i Hercegowiny oraz rządy Federacji Bośni i Hercegowiny i Republiki Serbskiej w dniu 23 sierpnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając program reform dla Bośni i Hercegowiny na lata 2015–2018 przyjęty w lipcu 2015 r. oraz mechanizm koordynacji przyjęty przez Radę Ministrów Bośni i Hercegowiny oraz rządy Federacji Bośni i Hercegowiny i Republiki Serbskiej w dniu 23 sierpnia 2016 r.,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie tego kraju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie tego kraju,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0026/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0026/2017),

| A. | mając na uwadze, że UE jest nadal zaangażowana w działania na rzecz unijnej przyszłości Bośni i Hercegowiny (BiH), a także na rzecz jej integralności terytorialnej, suwerenności i jedności; mając na uwadze, że osiągnięto postępy na drodze do integracji z UE; mając na uwadze, że Rada zwróciła się do Komisji o przygotowanie opinii w sprawie wniosku BiH o członkostwo; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że UE jest nadal zaangażowana w działania na rzecz unijnej przyszłości Bośni i Hercegowiny (BiH), a także na rzecz jej integralności terytorialnej, suwerenności i jedności; mając na uwadze, że osiągnięto postępy na drodze do integracji z UE; mając na uwadze, że Rada zwróciła się do Komisji o przygotowanie opinii w sprawie wniosku BiH o członkostwo;

| B. | mając na uwadze, że w dniu 9 grudnia 2016 r. w Sarajewie komisarz ds. europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia przekazał władzom BiH kwestionariusz; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w dniu 9 grudnia 2016 r. w Sarajewie komisarz ds. europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia przekazał władzom BiH kwestionariusz;

| C. | mając na uwadze, że zawieszenie autonomicznych środków handlowych zostanie cofnięte po podpisaniu Protokołu w sprawie dostosowania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu i rozpoczęciu jego tymczasowego stosowania; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zawieszenie autonomicznych środków handlowych zostanie cofnięte po podpisaniu Protokołu w sprawie dostosowania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu i rozpoczęciu jego tymczasowego stosowania;

| D. | mając na uwadze, że przyjęcie programu reform dla BiH na lata 2013–2018 oznacza uznanie przez władze na wszystkich szczeblach pilnej potrzeby zapoczątkowania procesu odbudowy i modernizacji gospodarki z myślą o tworzeniu miejsc pracy i wspieraniu zrównoważonego, efektywnego, sprawiedliwego społecznie i stałego wzrostu gospodarczego; mając na uwadze, że BiH wykazała zaangażowanie i gotowość do zainicjowania dalszych reform społeczno-gospodarczych niezbędnych do ograniczenia wciąż zbyt wysokiego bezrobocia młodzieży; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że przyjęcie programu reform dla BiH na lata 2013–2018 oznacza uznanie przez władze na wszystkich szczeblach pilnej potrzeby zapoczątkowania procesu odbudowy i modernizacji gospodarki z myślą o tworzeniu miejsc pracy i wspieraniu zrównoważonego, efektywnego, sprawiedliwego społecznie i stałego wzrostu gospodarczego; mając na uwadze, że BiH wykazała zaangażowanie i gotowość do zainicjowania dalszych reform społeczno-gospodarczych niezbędnych do ograniczenia wciąż zbyt wysokiego bezrobocia młodzieży;

| E. | mając na uwadze, że niezależny, działający i stabilny wymiar sprawiedliwości ma istotne znaczenie dla zagwarantowania praworządności i postępów na drodze do przystąpienia do UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że niezależny, działający i stabilny wymiar sprawiedliwości ma istotne znaczenie dla zagwarantowania praworządności i postępów na drodze do przystąpienia do UE;

| F. | mając na uwadze, że nadal utrzymują się poważne wyzwania pod względem trwałości procesu pojednania; mając na uwadze, że postępy w procesie przystąpienia do UE ułatwią dalsze pojednanie; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że nadal utrzymują się poważne wyzwania pod względem trwałości procesu pojednania; mając na uwadze, że postępy w procesie przystąpienia do UE ułatwią dalsze pojednanie;

| G. | mając na uwadze, że BiH wciąż nie wykonała wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w sprawach Sejdić-Finci, Zornić i Pilav; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że BiH wciąż nie wykonała wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w sprawach Sejdić-Finci, Zornić i Pilav;

| H. | mając na uwadze, że nadal szerzy się korupcja, w tym na najwyższym szczeblu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że nadal szerzy się korupcja, w tym na najwyższym szczeblu;

| I. | mając na uwadze, że w BiH wciąż przebywają 74 000 uchodźców wewnętrznych, a znaczna liczba uchodźców z BiH przebywa w krajach ościennych, w całej Europie i na świecie, ponadto 6 808 osób uznaje się za zaginione; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w BiH wciąż przebywają 74 000 uchodźców wewnętrznych, a znaczna liczba uchodźców z BiH przebywa w krajach ościennych, w całej Europie i na świecie, ponadto 6 808 osób uznaje się za zaginione;

| J. | mając na uwadze, że edukacja ma zasadnicze znaczenie dla zbudowania i propagowania tolerancyjnego i pluralistycznego społeczeństwa, a także dla wspierania kulturowego, religijnego i etnicznego porozumienia w kraju; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że edukacja ma zasadnicze znaczenie dla zbudowania i propagowania tolerancyjnego i pluralistycznego społeczeństwa, a także dla wspierania kulturowego, religijnego i etnicznego porozumienia w kraju;

| K. | mając na uwadze, że BiH jest sygnatariuszem Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym (konwencja z Espoo z 1991 r.); |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że BiH jest sygnatariuszem Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym (konwencja z Espoo z 1991 r.);

| L. | mając na uwadze, że (potencjalne) kraje kandydujące są oceniane na podstawie własnych osiągnięć, a harmonogram akcesji zależy od tempa i jakości niezbędnych reform; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że (potencjalne) kraje kandydujące są oceniane na podstawie własnych osiągnięć, a harmonogram akcesji zależy od tempa i jakości niezbędnych reform;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje rozpatrzenie przez Radę wniosku BiH o członkostwo w UE i przekazanie kwestionariusza oraz oczekuje opinii Komisji dotyczącej merytorycznych aspektów wniosku o członkostwo; wzywa właściwe władze BiH na wszystkich szczeblach do aktywnego zaangażowania się w ten proces oraz do współpracy i uzgadniania działań przy uczestniczeniu w procesie wydawania opinii przez Komisję poprzez zapewnienie jednolitego i spójnego zbioru odpowiedzi na pytania Komisji; wskazuje, że ta procedura będzie także stanowić dowód funkcjonowania państwa; ponownie stwierdza, że proces przystąpienia do UE to proces pluralistyczny z udziałem wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

1.

| 2. | docenia i z zadowoleniem przyjmuje rolę potrójnej prezydencji, która odgrywa ważną rolę w tworzeniu zachęt dla wszystkich innych podmiotów instytucjonalnych na wszystkich szczeblach do zaangażowania się w działania mające na celu odegranie przypisanej im roli w ogólnym procesie zbliżania kraju do UE; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje postępy dokonane w realizacji programu reform na lata 2015–2018, a także zamiar podjęcia przez ten kraj dalszych reform instytucjonalnych i społeczno-ekonomicznych; przypomina, że nowe podejście UE do BiH jest spowodowane trudną sytuacją społeczno-ekonomiczną i rosnącym niezadowoleniem obywateli; zauważa, że obecnie sytuacja nieco się poprawiła, jednak podkreśla, że zharmonizowane i skuteczne wdrażanie programu reform zgodnie z planem działania jest niezbędne do osiągnięcia rzeczywistych zmian w całym kraju i wymiernej poprawy warunków życia wszystkich obywateli BiH; |
| --- | --- |

3.

| 4. | apeluje o utrzymanie tempa reform w celu przekształcenia BiH w całkowicie skuteczne, pluralistyczne i funkcjonalne państwo opierające się na praworządności, gwarantujące równość i demokratyczną reprezentację wszystkich jego narodów składowych i obywateli; wyraża ubolewanie, że wspólne wysiłki reformatorskie są nadal często hamowane przez podziały etniczne i polityczne spowodowane głęboko zakorzenionymi tendencjami do dezintegracji utrudniającymi normalny rozwój demokratyczny, a także przez dalsze upolitycznianie administracji publicznej; podkreśla także, że BiH nie stanie się pewnym kandydatem do członkostwa w UE, jeżeli nie zapewni odpowiednich warunków instytucjonalnych; wzywa wszystkich przywódców politycznych do pracy na rzecz wprowadzenia koniecznych zmian, w tym reformy ordynacji wyborczej, również przy uwzględnieniu zasad wyrażonych w poprzednich rezolucjach PE, w tym zasady federalizmu, decentralizacji i prawowitego przedstawicielstwa, a także do zagwarantowania wszystkim obywatelom na równych zasadach możliwości kandydowania, uzyskania mandatu wyborczego, a także sprawowania urzędu na wszystkich szczeblach politycznych; uważa za niezbędne utrzymanie konsensusu w sprawie przystąpienia do UE i poczynienie postępów, w skoordynowany sposób, w zakresie praworządności, w tym w walce z korupcją i zorganizowaną przestępczością, a także w zakresie reformy sądownictwa i administracji publicznej; ponadto podkreśla, że w dalszym ciągu należy kłaść nacisk na skuteczne przeprowadzenie reform społeczno-gospodarczych, co powinno pozostać priorytetem; |
| --- | --- |

4.

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie ustanowienia mechanizmu koordynacji w kwestiach związanych z UE, którego celem jest poprawa funkcjonalności i skuteczności procesu akcesyjnego, między innymi w zakresie unijnej pomocy finansowej, oraz umożliwienie lepszego współdziałania z UE; wzywa do jego szybkiego wdrożenia; ponadto wzywa do skutecznej współpracy i komunikacji między wszystkimi szczeblami administracji rządowej oraz z UE w celu ułatwienia przyjęcia i wdrożenia unijnego dorobku prawnego i do udzielenia zadowalających odpowiedzi na pytania Komisji w całym procesie wydawania opinii; za niedopuszczalne uznaje to, że rząd Republiki Serbskiej, przyjmując przepisy o składaniu sprawozdań bezpośrednio do Komisji, usiłuje ustanowić równoległe kanały komunikacji; apeluje o dalsze wzmocnienie roli i możliwości Dyrekcji ds. Integracji Europejskiej, aby mogła ona w pełni sprawować swą funkcję koordynującą w ramach wdrażania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz, ogólnie rzecz biorąc, w procesie akcesyjnym; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wyraża zadowolenie z podpisania Protokołu w sprawie dostosowania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, który jest tymczasowo stosowany od dnia 1 lutego 2017 r. i który automatycznie przywraca autonomiczne środki handlowe zawieszone od dnia 1 stycznia 2016 r.; oczekuje szybkiej i sprawnej ratyfikacji tego protokołu; |
| --- | --- |

6.

| 7. | ubolewa, że wciąż nie przyjęto regulaminu Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia ze względu na próby wprowadzenia blokad etnicznych w regulaminie komitetu, w związku z czym BiH pozostaje jedynym krajem objętym procesem rozszerzenia, w którym nie udało się należycie ukonstytuować takiego organu; wzywa organy przewodniczące parlamentu BiH do bezzwłocznego znalezienia rozwiązania, tak aby spełnić wymogi instytucjonalnych i prawnych ram UE oraz zapewnić rzeczywisty nadzór parlamentarny nad procesem przystąpienia; przypomina, że układ o stabilizacji i stowarzyszeniu wymaga przyjęcia regulaminu, a jego nieprzyjęcie stanowi bezpośrednie naruszenie zasad wdrażania układu; |
| --- | --- |

7.

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje pewną poprawę ordynacji wyborczej w zgodzie z zaleceniami OBWE/ODIHR; zauważa, że wybory samorządowe w dniu 2 października 2016 r. zostały przeprowadzone zasadniczo w sposób uporządkowany; wyraża ubolewanie, że po sześciu latach obywatele Mostaru wciąż nie mogą korzystać z demokratycznego prawa do wyboru swoich przedstawicieli do władz lokalnych ze względu na ciągłe spory między przywódcami politycznymi; wzywa do szybkiego wdrożenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie Mostaru poprzez zmianę ordynacji wyborczej i statutu miasta; zdecydowanie potępia niedopuszczalne akty przemocy wobec urzędników wyborczych w Stolacu i wzywa właściwe instytucje do rozwiązania tego problemu poprzez poszanowanie praworządności, w tym przeprowadzenie dochodzeń w sprawie wszystkich aktów przemocy i nieprawidłowości wyborczych oraz ściganie sprawców; odnotowuje unieważnienie wyborów w Stolacu przez Centralną Komisję Wyborczą BiH oraz wzywa do przeprowadzenia ponownych wyborów z zachowaniem norm demokratycznych, w sposób pokojowy i w atmosferze tolerancji; |
| --- | --- |

8.

| 9. | ubolewa, że zadeklarowane zobowiązanie polityczne do zwalczania korupcji nie przełożyło się na namacalne rezultaty; podkreśla, że brak jest konkretnych wyników w głośnych sprawach, a prawne i instytucjonalne ramy zwalczania korupcji systemowej, np. w związku z finansowaniem partii politycznych, zamówieniami publicznymi, konfliktami interesów i oświadczeniami majątkowymi, są słabe i nieodpowiednie; dostrzega postępy w zakresie przyjmowania planów działania na rzecz zwalczania korupcji oraz tworzenia organów ds. zapobiegania korupcji na różnych szczeblach sprawowania rządów, a także apeluje o spójne i szybkie wdrożenie tych decyzji; zauważa z zaniepokojeniem, że rozdrobnienie i słaba współpraca między agencjami utrudniają skuteczność środków antykorupcyjnych; apeluje o większą specjalizację zawodową w policji i sądownictwie dzięki odpowiednim kanałom koordynacji; podkreśla potrzebę wykazania się dobrymi wynikami w skutecznym kontrolowaniu finansowania partii politycznych i kampanii wyborczych, tak aby opracować przejrzyste procedury zatrudniania w szerzej rozumianym sektorze publicznym, a także by wyeliminować korupcję w cyklu zamówień publicznych; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że wyniki spisu powszechnego z 2013 r. stanowią istotną podstawę do udzielenia właściwej odpowiedzi na kwestionariusz Komisji oraz mają duże znaczenie dla skutecznego planowania społeczno-gospodarczego; z zadowoleniem przyjmuje ostateczną ocenę wydaną przez międzynarodową operację monitorowania, z której wynika, że w ujęciu ogólnym spis ludności w BiH przeprowadzono zgodnie z normami międzynarodowymi; ubolewa nad faktem, że Republika Serbska nie uznała wyników spisu ludności za prawomocne, a jej władze opublikowały własne wyniki, różniące się od wyników potwierdzonych przez Agencję Statystyczną BiH; nalega na władze Republiki Serbskiej, by ponownie rozważyły swe podejście; apeluje do agencji statystycznych BiH, by dokonały znaczących postępów w tej istotnej dziedzinie oraz dostosowały swoje statystyki i metodologię do norm Eurostatu; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przypomina, że profesjonalna, skuteczna i oparta na osiągnięciach administracja publiczna jest podstawą procesu integracji każdego kraju, który dąży do członkostwa w UE; wyraża zaniepokojenie z powodu utrzymującego się rozdrobnienia i upolitycznienia administracji publicznej, które hamuje reformy instytucjonalne i legislacyjne oraz powoduje, że świadczenie usług publicznych dla obywateli jest uciążliwe i kosztowne; apeluje, aby w trybie pilnym przyjąć bardziej zharmonizowane podejście do kształtowania i koordynowania polityki między wszystkimi szczeblami sprawowania rządów, odpolitycznić administrację publiczną i sektor publiczny, usprawnić planowanie średnioterminowe oraz opracować jasną strategię zarządzania finansami publicznymi; |
| --- | --- |

11.

| 12. | ponownie wyraża zaniepokojenie utrzymującym się podziałem na cztery różne systemy prawne; podkreśla potrzebę pilnego usunięcia wszelkich utrzymujących się nieprawidłowości w sądownictwie, zwiększenia wydajności i wzmocnienia niezawisłości sądowej, w tym przez odpolitycznienie sądownictwa, zwalczania korupcji w sądownictwie, a także wdrożenia odpowiednich procedur egzekwowania decyzji sądu; wzywa do szybkiego przyjęcia planu działania na rzecz wdrożenia reformy wymiaru sprawiedliwości na lata 2014–2018; wzywa do pełnego wdrożenia przepisów dotyczących ochrony dzieci i skutecznego dostępu dzieci do wymiaru sprawiedliwości; wyraża zadowolenie z przyjęcia ustawy o bezpłatnej pomocy prawnej na szczeblu państwa, a także z wprowadzenia przez Wysoką Radę Sędziów i Prokuratorów wytycznych dotyczących zapobiegania konfliktom interesów, sporządzania planów na rzecz uczciwości i środków dyscyplinarnych; |
| --- | --- |

12.

| 13. | apeluje o zwiększenie ogólnej wydajności sądownictwa, przejrzystości i obiektywności procedury wyboru nowych sędziów i prokuratorów, a także o wzmocnienie mechanizmów rozliczalności i uczciwości w sądownictwie; podkreśla potrzebę umocnienia mechanizmów zapobiegania konfliktom interesów i wprowadzenia mechanizmów zapewniających przejrzystość sprawozdań finansowych i oświadczeń majątkowych w sądownictwie; zwraca uwagę na istotną rolę, jaką odgrywa usystematyzowany dialog na temat wymiaru sprawiedliwości w wyeliminowaniu nieprawidłowości w sądownictwie w BiH; apeluje o wypracowanie rozwiązania ustawodawczego umożliwiającego zbadanie wydajności rozpatrywania spraw sądowych na całym terytorium BiH; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ubolewa nad tym, że liczne decyzje Trybunału Konstytucyjnego nie są wdrażane, w tym decyzja dotycząca poszanowania podstawowych praw demokratycznych obywateli Mostaru do głosowania w wyborach samorządowych; apeluje o szybkie wdrożenie wszystkich tych decyzji; zwraca szczególną uwagę na decyzję Trybunału Konstytucyjnego w sprawie Dnia Republiki Serbskiej, która została zakwestionowana w referendum z dnia 25 września 2016 r., uważa, że stanowi to poważne naruszenie Ogólnej umowy ramowej na rzecz pokoju w Bośni i Hercegowinie oraz atak na wymiar sprawiedliwości i praworządność; podkreśla konieczność prowadzenia dialogu, a nie podejmowania jednostronnych inicjatyw; podkreśla, że nacjonalistyczna i populistyczna retoryka oraz działania stanowią poważną przeszkodę w rozwoju, a także zaznacza, że poszanowanie praworządności oraz krajowych ram konstytucyjnych ma fundamentalne znaczenie dla postępów na drodze do integracji z UE oraz dla utrzymania pokoju i stabilności w BiH; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zdecydowanie potępia pozostającą wciąż w mocy ustawę o porządku publicznym w Republice Serbskiej, która podważa podstawową demokratyczną wolność zrzeszania się i zgromadzeń oraz wolność mediów, a także przepis dotyczący kary śmierci obowiązujący w Republice Serbskiej; apeluje o pilne wdrożenie ustawy o swobodzie dostępu do informacji; nalega, by władze szybko wdrożyły protokół dodatkowy do Konwencji o cyberprzestępczości Rady Europy, dotyczący kryminalizacji działań o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym popełnianych przy użyciu systemów komputerowych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | apeluje do przywódców politycznych o powstrzymanie się od nacjonalistycznej i secesjonistycznej retoryki, która prowadzi do podziałów i polaryzuje społeczeństwo, oraz od działań, którego zagrażają spójności, suwerenności i integralności kraju; zamiast tego namawia do poważnego zaangażowania się w reformy, które poprawią sytuację społeczno-gospodarczą wszystkich obywateli BiH, stworzą demokratyczne, pluralistyczne i sprawnie funkcjonujące państwo, a także przybliżą je do UE; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla znaczenie ostatniej decyzji Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zasady o składowym statusie i równości trzech współtworzących naród społeczności pod względem prawa wyboru ich własnych pełnoprawnych przedstawicieli politycznych w oparciu o pełnoprawną i proporcjonalną reprezentację w Izbie Narodów Zgromadzenia Parlamentarnego Federacji Bośni i Hercegowiny; |
| --- | --- |

17.

| 18. | odnotowuje zadowalającą współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ) przy sprawach dotyczących zbrodni wojennych i zachęca do zacieśnienia współpracy regionalnej w zakresie rozpatrywania tych spraw; wyraża zaniepokojenie faktem, że rozpoznawanie spraw dotyczących zbrodni wojennych odbywa się w oparciu o różne normy prawne; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nadrabiane są zaległości w sprawach dotyczących zbrodni popełnionych w czasie wojny domowej i że poczyniono dalsze postępy w skutecznym ściganiu zbrodni wojennych obejmujących przemoc seksualną; z zadowoleniem przyjmuje porozumienie między delegaturą UE a Ministerstwem Finansów i Skarbu Państwa BiH w sprawie finansowania działalności prokuratur krajowych i sądów w BIH w zakresie sądzenia sprawców zbrodni wojennych; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zdecydowanie potępia decyzję podjętą przez Zgromadzenie Narodowe Republiki Serbskiej w październiku 2016 r., by wyrazić wdzięczność wobec byłych przywódców Republiki Serbskiej skazanych za zbrodnie wojenne; wzywa do pilnego promowania pojednania i szacunku dla ofiar zbrodni wojennych; przypomina o odpowiedzialności wszystkich przywódców politycznych i instytucji BiH za obiektywną ocenę wydarzeń z okresu wojny, w interesie prawdy i pojednania, tak aby uniknąć nadużywania wymiaru sprawiedliwości do celów politycznych; |
| --- | --- |

19.

| 20. | docenia postępy poczynione w zakresie ścigania zbrodni wojennych, w tym przemocy seksualnej, a także wzywa odpowiednie organy, by w dalszym ciągu zwiększały dostęp ofiar przemocy seksualnej do wymiaru sprawiedliwości, w tym udostępniając im bezpłatną pomoc prawną, a także oferując większe wsparcie w postaci usług psychologicznych, socjalnych i zdrowotnych oraz większe odszkodowania i dalszą pomoc; wzywa do zagwarantowania spójnego uznawania praw takich ofiar do odszkodowania; |
| --- | --- |

20.

| 21. | odnotowuje pewne postępy w odniesieniu do uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych w wyniku wojny w Bośni, pod względem zwrotu mienia oraz praw zamieszkiwania, a także odbudowy domów; wzywa właściwe organy, by ułatwiły tym osobom trwały powrót, dostęp do opieki zdrowotnej, zatrudnienia, ochrony socjalnej i edukacji, oraz by zwracały w dalszym ciągu uwagę na odszkodowania za majątek, którego nie można przywrócić; |
| --- | --- |

21.

| 22. | jest zaniepokojony utrzymującą się wysoką liczbą osób zaginionych w wyniku wojny; wzywa właściwe organy do bardziej zdecydowanego zajęcia się kwestią nierozstrzygniętych losów tych osób, w tym poprzez zacieśnienie współpracy między obiema częściami składowymi państwa; podkreśla, że rozwiązanie tej kwestii ma zasadnicze znaczenie dla pojednania i stabilności w regionie; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wyraża zaniepokojenie stanem służby zdrowia w BiH, będącej jednym z najbardziej skorumpowanych sektorów w kraju; zwraca się do władz o dopilnowanie, aby zapobiegano dyskryminacji w dostępie do opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

23.

| 24. | odnotowuje pewne postępy w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej; jest jednak zaniepokojony brakiem spójnego podejścia do zwalczania przestępczości zorganizowanej, spowodowanym licznymi planami działania różnych organów ścigania na różnych poziomach; podkreśla potrzebę dalszego wzmocnienia ram współpracy między poszczególnymi agencjami; z zadowoleniem przyjmuje wspólne dochodzenia, jednak apeluje o bardziej skoordynowane działania oraz lepszą wymianę informacji; wzywa do wzmocnienia zdolności organów ścigania, w tym w zakresie zwalczania terroryzmu; wzywa właściwe organy do podjęcia środków na rzecz zwalczania finansowania terroryzmu i prania pieniędzy oraz do zwiększenia zdolności prowadzenia dochodzeń finansowych; z zadowoleniem przyjmuje podpisanie z Europolem umowy o współpracy strategicznej i operacyjnej mającej na celu zwalczanie przestępczości transgranicznej m.in. przez wymianę informacji i wspólne planowanie działań operacyjnych; zachęca do zawarcia porozumienia o współpracy również z Eurojustem; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla konieczność lepszego zwalczania handlu ludźmi; apeluje do federacji o szybkie wprowadzenie zmian w kodeksie karnym w celu zakazania wszelkich form handlu ludźmi, którego ofiarami są w 80 % kobiety i dziewczęta; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa do doskonalenia mechanizmów zbierania, wymiany i analizy danych o migracji, gdyż dane statystyczne wskazują, że do BiH przybywa coraz większa liczba osób z krajów o wysokim ryzyku migracji; wzywa właściwe organy do traktowania wszystkich uchodźców i migrantów ubiegających się o azyl lub przemierzających tranzytem przez terytorium kraju zgodnie z prawem międzynarodowym i prawem UE, a także do dalszego rozwoju ram regulacyjnych dotyczących migracji i azylu, zwiększenia koordynacji między instytucjami i budowania koniecznych zdolności; wzywa Komisję do dalszej współpracy ze wszystkimi państwami Bałkanów Zachodnich w sprawach związanych z migracją, by zapewnić przestrzeganie norm europejskich i międzynarodowych; |
| --- | --- |

26.

| 27. | zauważa, że polaryzacja w kraju w połączeniu z pogarszającą się sytuacją społeczno-gospodarczą, zwłaszcza dla młodych ludzi, zwiększa niebezpieczeństwo szerzenia się radykalizmu; apeluje o pilne zwiększenie wysiłków na rzecz zwalczania radykalizacji i o dalsze środki mające na celu identyfikację napływu zagranicznych bojowników oraz kanałów przekazywania niewykrywalnych środków finansowych służących dalszej radykalizacji, zapobieganie tym zjawiskom i ich udaremnianie, w tym dzięki ścisłej współpracy z właściwymi służbami państw członkowskich i państw w tym regionie, a także poprzez wprowadzanie odpowiednich przepisów; apeluje o lepszą koordynację działań służb bezpieczeństwa i wywiadu oraz policji; wzywa do stanowczej reakcji na przypadki mowy nienawiści i rozpowszechniania ideologii ekstremistycznych za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz do karania sprawców; wzywa do szybkiego wprowadzenia programów na rzecz deradykalizacji i zapobiegania radykalizacji młodzieży we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim, przez całościową edukację w dziedzinie praw człowieka, tak aby przyczynić się do zdekonstruowania narracji dotyczących radykalizacji oraz budować spójność społeczną wśród dzieci i młodzieży; w związku z tym zachęca do większego udziału młodzieży w demokratycznych procesach politycznych; wzywa właściwe organy do zwalczania ekstremizmu religijnego; odnotowuje z zaniepokojeniem występowanie w całym kraju zradykalizowanych społeczności oraz wskazuje na istotną rolę, jaką odgrywają w tej dziedzinie przywódcy religijni, nauczyciele i cały system edukacji; przypomina ponadto o konieczności zapewnienia narzędzi reintegracji i rehabilitacji jednostek w społeczeństwie oraz poprawy i wzmocnienia narzędzi służących deradykalizacji; |
| --- | --- |

27.

| 28. | odnotowuje aktywne zaangażowanie wspólnej komisji parlamentarnej ds. bezpieczeństwa i obrony w zapewnianiu demokratycznej kontroli nad siłami zbrojnymi BiH; odnotowuje z zaniepokojeniem znaczne zapasy niezarejestrowanej broni i amunicji przetrzymywanej nielegalnie przez obywateli oraz apeluje o całkowite wyeliminowanie takiej broni; jest również zaniepokojony nieodpowiednio przechowywanymi i znacznymi zapasami amunicji i broni pozostającymi we władaniu sił zbrojnych; podkreśla znaczenie walki z handlem bronią i wzywa do zacieśniania współpracy między UE a BiH w tej dziedzinie; apeluje o przyjęcie kompleksowego podejścia w celu zajęcia się nierozwiązanym problemem oczyszczenia kraju z min do 2019 r.; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że należy koniecznie zwiększyć udział społeczeństwa, w tym młodzieży, w procesie decyzyjnym oraz skuteczniej zaangażować obywateli w proces akcesyjny; ponownie apeluje o wdrożenie na wszystkich szczeblach sprawowania rządów przejrzystych i pluralistycznych mechanizmów konsultacji społecznych z udziałem organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a także o wprowadzenie przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur przyznawania funduszy publicznych organizacjom społeczeństwa obywatelskiego; zauważa, że społeczeństwo obywatelskie jest podzielone oraz instytucjonalnie i finansowo słabe, co odbija się na jego trwałości i niezależności; apeluje o dalsze wsparcie ze strony UE, lepsze mechanizmy współpracy między rządem a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym o opracowanie strategicznych ram współpracy, a także o bardziej konkretne zaangażowanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego w proces przystąpienia do UE; potępia powtarzające się oszczercze kampanie i gwałtowne ataki na przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla potrzebę znaczącej poprawy ram strategicznych, prawnych, instytucjonalnych i politycznych dotyczących przestrzegania praw człowieka; wzywa do przyjęcia ogólnokrajowej strategii na rzecz praw człowieka i niedyskryminacji oraz apeluje o dalsze środki zapewniające rzeczywiste wdrożenie międzynarodowych instrumentów praw człowieka, które BiH podpisała i ratyfikowała; wzywa do szybkiego przyjęcia ustawy o reformie urzędu rzecznika praw obywatelskich BiH; wzywa do przestrzegania zaleceń Międzynarodowego Komitetu Koordynacyjnego i Komisji Weneckiej przy przyjmowaniu tej ustawy; jest zaniepokojony faktem, że urząd rzecznika praw obywatelskich nie funkcjonuje należycie, głównie z powodu braku odpowiednich zasobów ludzkich i poważnych ograniczeń finansowych; apeluje do władz BiH na szczeblu federacji oraz w Republice Serbskiej, by ułatwiały pracę rzecznika praw obywatelskich; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wyraża zaniepokojenie utrzymującą się dyskryminacją osób niepełnosprawnych w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i dostępu do opieki zdrowotnej; apeluje o przyjęcie jednego krajowego planu działań na rzecz praw osób niepełnosprawnych; wzywa do opracowania kompleksowej i zintegrowanej strategii włączenia społecznego i reprezentacji społeczności romskiej; apeluje o lepsze ukierunkowanie pomocy socjalnej, by docierała ona do społeczności najbardziej podatnych na zagrożenia; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że niektóre rządy i parlamenty rozpoczęły dyskusje o prawach osób LGBTI i opracowywanie konkretnych środków mających zapewnić im ochronę; wzywa do zagwarantowania bezpieczeństwa i prawa do zgromadzeń dla grup LGBTI; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzone do ustawy antydyskryminacyjnej BiH zmiany rozszerzające wymienione rodzaje dyskryminacji o dyskryminację ze względu na wiek, niepełnosprawność, orientację seksualną i tożsamość płciową; wzywa do stosownego wdrożenia tej ustawy; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie w nowelizacji kodeksu karnego Federacji Bośni i Hercegowiny zakazu popełniania przestępstw z nienawiści; zachęca do włączenia kursów o przestępstwach z nienawiści do programów nauczania i szkoleń funkcjonariuszy policji, prokuratorów i sędziów oraz do pogłębionej współpracy między policją a organami sądowniczymi w ściganiu przypadków przestępstw z nienawiści; ponownie apeluje o wykreślenie z konstytucji Republiki Serbskiej zapisu o karze śmierci; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa do dołożenia starań o dalszą poprawę systemów ochrony dzieci, by zapobiegać przemocy, nadużyciom, zaniedbywaniu i wykorzystywaniu dzieci; zaleca przyznawanie większych zasobów na prewencję oraz dalsze umacnianie koordynacji działań wspólnot i władz w ochronie dzieci; wzywa do wdrożenia planu działań BiH na rzecz dzieci na lata 2015–2018; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zauważa, że ramy prawne ochrony mniejszości zostały w znacznej mierze wprowadzone i są zgodne z Konwencją ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych; z zadowoleniem przyjmuje reaktywowanie na szczeblu federacji Rady ds. Mniejszości Narodowych w BiH; wyraża zaniepokojenie faktem, że z powodu utrzymującego się braku koordynacji działań państwa i jego części składowych obowiązujące ustawy nie są wdrażane i nadal nie przyjęto na szczeblu państwa strategicznej platformy ds. mniejszości narodowych; ubolewa z powodu wciąż niewielkiej obecności i udziału mniejszości narodowych w debacie politycznej i publicznej oraz w mediach; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa do podjęcia dalszych wysiłków mających na celu wspieranie równouprawnienia płci i zwiększenie udziału kobiet w polityce, życiu publicznym i zatrudnieniu, poprawę ich sytuacji społeczno-gospodarczej oraz wzmocnienie praw kobiet w ogóle; zaznacza, że przepisy ustanawiające równouprawnienie kobiet i mężczyzn zostały w znacznym stopniu wprowadzone, jednak ich wdrażanie jest nadal nieskuteczne; odnotowuje z niepokojem utrzymującą się na rynku pracy dyskryminację powiązaną z macierzyństwem oraz fakt, że w częściach składowych i kantonach nie zharmonizowano przepisów o urlopie macierzyńskim i wychowawczym; podkreśla ponadto, że obowiązujące środki aktywnej polityki rynku pracy mające wspierać zatrudnienie długotrwale bezrobotnych i grup podatnych na zagrożenia, np. osób niepełnosprawnych, nie są skutecznie wdrażane; podkreśla, że należy podnosić odsetek dziewcząt, zwłaszcza ze społeczności romskiej, kończących szkołę podstawową i średnią; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla znaczenie skutecznego wdrażania przepisów o zapobieganiu przemocy uwarunkowanej płcią i o ochronie przed nią, zgodnie z podpisanymi i ratyfikowanymi przez BiH konwencjami międzynarodowymi dotyczącymi zapobiegania przemocy domowej i ochrony przed nią; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie właściwych organów do wdrożenia Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencji stambulskiej); wzywa do dostosowania prawodawstwa i publicznych strategii politycznych do tej konwencji; wzywa do informowania kobiet, które przeżyły przemoc, o dostępnych formach wsparcia i pomocy oraz do utworzenia ośrodków kryzysowych dla ofiar gwałtu i innych form przemocy seksualnej; wyraża zaniepokojenie z powodu braku systematycznej ewidencji przemocy uwarunkowanej płcią; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wyraża ubolewanie z powodu faktu, że BiH nadal narusza europejską konwencję praw człowieka, nie wykonując wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w sprawach Sejdić-Finci, Zornić oraz Pilav; stanowczo apeluje o pilne poczynienie postępów w tym zakresie w celu przyspieszenia perspektywy członkostwa tego kraju w UE; podkreśla, że wykonanie tych wyroków przyczyniłoby się do utworzenia demokratycznego i dobrze funkcjonującego społeczeństwa, w którym zagwarantowane zostałyby równe prawa dla wszystkich; przypomina, że niewykonanie tych wyroków pozwala na jawną dyskryminację obywateli w BiH i jest sprzeczne z wartościami UE; |
| --- | --- |

36.

| 37. | jest zaniepokojony przypadkami wywierania presji politycznej i zastraszania dziennikarzy, w tym atakami fizycznymi i werbalnymi, również popełnianymi przez urzędników wysokiego szczebla lub byłych urzędników, a także brakiem przejrzystości struktury własności mediów; jest również zaniepokojony wnoszeniem cywilnych pozwów o zniesławienie przeciwko mediom i dziennikarzom wyrażającym krytyczne opinie; podkreśla, że należy przeprowadzić dochodzenia w sprawie ataków na dziennikarzy i zapewnić właściwe sądowe działania następcze; domaga się, by władze jednoznacznie potępiły wszelkie przypadki ataków na dziennikarzy i media, a także dopilnowały, by tego rodzaju przypadki były dokładnie badane, a osoby za nie odpowiedzialne zostały postawione przed sądem; apeluje o podjęcie dalszych koniecznych środków na rzecz zagwarantowania pełnego poszanowania wolności słowa, prasy i dostępu do informacji zarówno w internecie, jak i poza nim; domaga się, by władze BiH podjęły pilne działania na rzecz ochrony mediów publicznych przed upadkiem; wzywa właściwe organy do zapewnienia niezależności i stabilności finansowej trzem nadawcom publicznym, jak również politycznej, operacyjnej i finansowej niezależności oraz przejrzystości urzędu regulacji komunikacji; wzywa właściwe organy do zagwarantowania pluralizmu mediów i nadawania we wszystkich językach urzędowych BiH; wzywa do sfinalizowania transformacji cyfrowej i ustanowienia strategii łączności szerokopasmowej; |
| --- | --- |

37.

| 38. | pozostaje zaniepokojony ciągłą fragmentacją, segregacją i złożonością systemu edukacji oraz brakiem jego skuteczności; domaga się przyjęcia ogólnokrajowych wspólnych podstawowych programów szkoleń, które przyczynią się do zapewnienia spójności w kraju; apeluje o lepszą koordynację między różnymi poziomami zarządzania szkolnictwem w celu promowania integracyjnego i niedyskryminującego systemu edukacji oraz wspierania współpracy w obrębie różnych kultur, wyznań i grup etnicznych; wzywa władze do promowania zasad tolerancji, dialogu i porozumienia międzykulturowego między poszczególnymi grupami etnicznymi; domaga się przyjęcia konkretnych środków w celu poprawy wydajności systemu kształcenia oraz wyeliminowania praktyk polegających na segregacji, przy jednoczesnym zagwarantowaniu prawa do równych szans edukacyjnych we wszystkich językach urzędowych BiH; wciąż niepokoi się wysokim odsetkiem osób zbyt wcześnie porzucających naukę i szkolenie oraz utrzymującym się wysokim odsetkiem romskich uczniów przedwcześnie kończących naukę; wyraża ubolewanie z powodu powolnych postępów w rozwiązywaniu problemu „dwóch szkół pod jednym dachem”, szkół monoetnicznych i innych form segregacji i dyskryminacji w szkołach; |
| --- | --- |

38.

| 39. | z zadowoleniem przyjmuje środki na rzecz modernizacji prawa pracy, poprawy otoczenia biznesu oraz wyeliminowania niedociągnięć w sektorze finansowym w ramach programu reform; pozytywnie odnosi się także do wzrostu rejestrowanego zatrudnienia oraz działań podjętych w celu wzmocnienia koordynacji polityki gospodarczej; z zadowoleniem przyjmuje trzyletni program rozszerzonego wsparcia finansowego uzgodniony z MFW, co do którego oczekuje się, że przyczyni się do dalszej poprawy klimatu biznesowego, zmniejszenia rozmiaru administracji rządowej oraz do ochrony sektora finansowego; nadal ubolewa nad brakiem jednolitego obszaru gospodarczego, gdyż brak ten utrudnia prowadzenie działalności gospodarczej, ogranicza bezpośrednie inwestycje zagraniczne i szkodzi małym i średnim przedsiębiorstwom; domaga się rozwiązania tych kwestii za pomocą ujednoliconych i skoordynowanych ogólnokrajowych strategii politycznych na rzecz przemysłu oraz małych i średnich przedsiębiorstw; apeluje o pilne przedstawienie przez właściwe organy skoordynowanych działań mających na celu wzmacnianie praworządności, upraszczanie procedur egzekwowania umów i zwalczanie korupcji w gospodarce; |
| --- | --- |

39.

| 40. | z zadowoleniem przyjmuje niewielki spadek bezrobocia; jest jednak nadal zaniepokojony tym, że bezrobocie wciąż ma w dużej mierze charakter strukturalny i że bezrobocie młodzieży nadal jest wysokie, co powoduje bardzo wysokie poziomy „drenażu mózgów”; zachęca BiH do aktywnego udziału w różnych programach przeznaczonych dla młodzieży w regionie, np. w ramach pozytywnego programu na rzecz młodzieży na Bałkanach Zachodnich lub regionalnego biura ds. współpracy na rzecz młodzieży; wzywa właściwe organy do dalszego wzmacniania obowiązujących przepisów i do wprowadzenia aktywnych strategii rynku pracy, które będą ukierunkowane w szczególności na ludzi młodych, kobiety, grupy szczególnie wrażliwe, w tym Romów, i osoby długotrwale bezrobotne, a także będą umacniały zdolności służb zatrudnienia; |
| --- | --- |

40.

| 41. | ubolewa, że prawa pracy obu części składowych zostały przyjęte w trybie pilnym i bez stosownego dialogu z partnerami społecznymi; zauważa, że prawa pracownicze i związkowe są wciąż ograniczone, i podkreśla znaczenie dalszego wzmacniania i ujednolicania tych przepisów w całym kraju; przypomina, że BiH podpisała szereg konwencji MOP, które między innymi uznają zasady dialogu społecznego oraz znaczenie współpracy z partnerami społecznymi; podkreśla znaczenie dalszego wzmacniania i ujednolicania przepisów w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w całym kraju; podkreśla również potrzebę zharmonizowania i zreformowania rozdrobnionych systemów zabezpieczenia społecznego, promowania spójności społecznej i zapewnienia ochrony socjalnej osobom znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zwraca uwagę, że osiągnięto pewne postępy w dalszym dostosowaniu strategii politycznych i ustawodawstwa w zakresie ochrony środowiska; domaga się znacznych wysiłków na rzecz właściwego i systematycznego wdrażania i egzekwowania istniejących przepisów; podkreśla potrzebę przyjęcia ogólnokrajowej strategii na rzecz dostosowania przepisów w zakresie ochrony środowiska do unijnego dorobku prawnego, usprawnienia ram prawnych i zwiększenia potencjału administracyjnego oraz zdolności w zakresie monitorowania; zaznacza, że przepisy regulujące dostęp do informacji o środowisku oraz procesy podejmowania decyzji przy udziale społeczeństwa muszą zostać dostosowane do unijnego dorobku prawnego; pilnie domaga się dostosowania przepisów w zakresie ochrony środowiska do dorobku prawnego UE; podkreśla, że planowanie i budowa elektrowni wodnych oraz realizacja związanych z tym projektów wymagają zachowania zgodności z międzynarodowymi i unijnymi przepisami w dziedzinie ochrony środowiska; domaga się, by projekty elektrowni wodnych nie były realizowane na obszarach chronionych oraz by nie były szkodliwe dla środowiska; podkreśla potrzebę udziału publicznego i konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim w stosownych projektach; wyraża zaniepokojenie z powodu braku postępów na rzecz rozwiązania problemu nadmiernego transgranicznego zanieczyszczenia środowiska związanego z działalnością rafinerii Bosanski Brod; |
| --- | --- |

42.

| 43. | podkreśla, że uzgodnione priorytetowe projekty UE w zakresie połączenia przesyłu energii elektrycznej i gazu z sąsiadującymi krajami zostały wstrzymane z uwagi na brak politycznego porozumienia w sprawie ogólnokrajowej strategii energetycznej; w związku z tym wzywa do przyjęcia ogólnokrajowej strategii energetycznej oraz ram prawnych w zakresie gazu, zgodnych z trzecim pakietem energetycznym, w celu zniesienia sankcji nałożonych przez Europejską Wspólnotę Energetyczną; wzywa do przyjęcia ustawy o gazie ziemnym w celu zwiększenia bezpieczeństwa dostaw, domaga się, by władze zapewniły zgodność z unijnymi oraz międzynarodowymi standardami i celami politycznymi w zakresie energii i zmiany klimatu; |
| --- | --- |

43.

| 44. | zwraca uwagę na braki w infrastrukturze kraju i opowiada się za dalszymi inwestycjami w projekty służące poprawie połączeń transportowych w BiH oraz z państwami ościennymi; zachęca BiH do pełnego uczestnictwa we wdrażaniu unijnego programu dotyczącego sieci połączeń; wyraża uznanie z powodu przyjęcia w lipcu 2016 r. ogólnokrajowej ramowej strategii na rzecz transportu na lata 2015–2030; podkreśla, że umożliwi to BiH dostęp do finansowania z Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II); domaga się, by władze dostosowały ramy prawne w zakresie transportu do stosownych przepisów unijnych, stworzyły dobrze funkcjonujące łańcuchy transportowe, wyeliminowały przeszkody w korytarzu Vc, a także przestrzegały przepisów dotyczących przetargów i zasady przejrzystości przy wyborze wykonawców w celu zapobiegania nadużyciom i korupcji; |
| --- | --- |

44.

| 45. | przyjmuje z zadowoleniem stałą konstruktywną i proaktywną rolę BiH w promowaniu współpracy dwustronnej i regionalnej; apeluje o dalsze wysiłki na rzecz rozwiązania nierozstrzygniętych problemów dwustronnych, takich jak wytyczenie granic z Serbią i Chorwacją oraz przypadki transgranicznego zanieczyszczenia środowiska; wyraża uznanie dla BiH za dalsze podniesienie poziomu dostosowania do odpowiednich oświadczeń i decyzji UE w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) z 62 % do 77 %; wyraża ubolewanie z powodu decyzji władz BiH, by nie popierać unijnych środków ograniczających wobec Rosji, wprowadzonych w następstwie nielegalnej aneksji Krymu przez Rosję; przypomina władzom BiH o potrzebie prowadzenia jednolitej polityki zagranicznej oraz o tym, że dostosowanie polityki zagranicznej to kluczowy element członkostwa w UE; uważa, że ważne jest koordynowanie polityki zagranicznej BiH z polityką zagraniczną UE oraz dalsze aktywne angażowanie się UE w utrzymywanie ochrony i bezpieczeństwa w BiH; z zadowoleniem odnosi się do ciągłej obecności operacji ALTHEA, która zachowuje zdolność do przyczyniania się do wzmacniania potencjału prewencyjnego władz BiH w zależności od wymogów sytuacji, jednocześnie kładąc nacisk na budowanie zdolności i szkolenie; z zadowoleniem przyjmuje także przedłużenie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w listopadzie 2016 r. mandatu EUFOR o kolejny rok; |
| --- | --- |

45.

| 46. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel, Radzie, Komisji, Prezydium Bośni i Hercegowiny, Radzie Ministrów Bośni i Hercegowiny, Zgromadzeniu Parlamentarnemu Bośni i Hercegowiny, a także rządom i parlamentom Federacji Bośni i Hercegowiny i Republiki Serbskiej oraz Dystryktu Brczko, jak i samorządom dziesięciu kantonów. |
| --- | --- |

46.

---

(1)  ETO 2016 nr 21.

(2)  S/2016/911.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/138 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/138

---

P8_TA(2017)0038

Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2017

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego na rok 2017 (2016/2306(INI))

(2018/C 252/14)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 121 ust. 2, art. 126, art. 136 i protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu , |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 121 ust. 2, art. 126, art. 136 i protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu ,

| — | uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (TSCG), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (TSCG),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1174/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie środków egzekwowania korekty nadmiernych zakłóceń równowagi makroekonomicznej w strefie euro (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1174/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie środków egzekwowania korekty nadmiernych zakłóceń równowagi makroekonomicznej w strefie euro (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1177/2011 z dnia 8 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1177/2011 z dnia 8 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1173/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1173/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny projektów planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich należących do strefy euro (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny projektów planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich należących do strefy euro (7),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej (8),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 stycznia 2016 r. na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 stycznia 2016 r. na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2016 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. na temat sprawozdania za rok 2015 dotyczącego stabilności budżetowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. na temat sprawozdania za rok 2015 dotyczącego stabilności budżetowej,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 17–18 marca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 17–18 marca 2016 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie Eurogrupy z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wspólnych zasad dotyczących poprawienia alokacji wydatków, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Eurogrupy z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wspólnych zasad dotyczących poprawienia alokacji wydatków,

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne EBC z 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne EBC z 2015 r.,

| — | uwzględniając europejskie prognozy gospodarcze Komisji Europejskiej na jesień 2016 r. z dnia 9 listopada 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejskie prognozy gospodarcze Komisji Europejskiej na jesień 2016 r. z dnia 9 listopada 2016 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 stycznia 2015 r.„Optymalne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w obowiązujących postanowieniach paktu stabilności i wzrostu” (COM(2015)0012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 stycznia 2015 r.„Optymalne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w obowiązujących postanowieniach paktu stabilności i wzrostu” (COM(2015)0012),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. pt. „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2017 r.” (COM(2016)0725), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. pt. „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2017 r.” (COM(2016)0725),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie zalecenia dotyczącego zalecenia Rady w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro (COM(2016)0726), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie zalecenia dotyczącego zalecenia Rady w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro (COM(2016)0726),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r.„W kierunku pozytywnego kursu polityki budżetowej w strefie euro” (COM(2016)0727), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r.„W kierunku pozytywnego kursu polityki budżetowej w strefie euro” (COM(2016)0727),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. pt. „Sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania na 2017 r.” (COM(2016)0728), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. pt. „Sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania na 2017 r.” (COM(2016)0728),

| — | uwzględniając debatę z parlamentami narodowymi w kontekście europejskiego tygodnia parlamentarnego 2017, |
| --- | --- |

—

uwzględniając debatę z parlamentami narodowymi w kontekście europejskiego tygodnia parlamentarnego 2017,

| — | uwzględniając sprawozdanie w sprawie dokończenia budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej („sprawozdanie pięciu przewodniczących”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie w sprawie dokończenia budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej („sprawozdanie pięciu przewodniczących”),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie przeglądu ram zarządzania gospodarczego: sytuacja obecna i wyzwania (9); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie przeglądu ram zarządzania gospodarczego: sytuacja obecna i wyzwania (9);

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Eurofoundu za 2015 r. dotyczące Europejskiego Obserwatorium Restrukturyzacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Eurofoundu za 2015 r. dotyczące Europejskiego Obserwatorium Restrukturyzacji,

| — | uwzględniając komunikat przywódców grupy G-20 ze szczytu w Hangzhou, który odbył się w dniach 4–5 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat przywódców grupy G-20 ze szczytu w Hangzhou, który odbył się w dniach 4–5 września 2016 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie prezesa EBC na 34. posiedzeniu Międzynarodowego Komitetu Walutowego i Finansowego, które odbyło się w dniu 7 października 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie prezesa EBC na 34. posiedzeniu Międzynarodowego Komitetu Walutowego i Finansowego, które odbyło się w dniu 7 października 2016 r.,

| — | uwzględniając porozumienie COP 21 przyjęte na konferencji klimatycznej w Paryżu w dniu 12 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie COP 21 przyjęte na konferencji klimatycznej w Paryżu w dniu 12 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Komitetu Regionów w sprawie europejskiego semestru w 2016 r. i rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (z dnia 12 października 2016 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Komitetu Regionów w sprawie europejskiego semestru w 2016 r. i rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (z dnia 12 października 2016 r.),

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne za rok 2015/2016 w sprawie europejskich MŚP, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne za rok 2015/2016 w sprawie europejskich MŚP,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 sierpnia 2016 r. dotyczące wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/EU z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych(COM(2016)0534), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 sierpnia 2016 r. dotyczące wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/EU z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych(COM(2016)0534),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A8-0039/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A8-0039/2017),

| A. | mając na uwadze, że powolne ożywienie i wzrost gospodarczy w Unii Europejskiej mają umiarkowane tempo, aczkolwiek są nierównomierne w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że powolne ożywienie i wzrost gospodarczy w Unii Europejskiej mają umiarkowane tempo, aczkolwiek są nierównomierne w poszczególnych państwach członkowskich;

| B. | mając na uwadze, że w 2016 r. prognozowany przez Komisję wzrost realnego PKB wyniesie 1,8 % dla UE i 1,7 % dla strefy euro, a w 2017 r. odpowiednio 1,6 % i 1,7 %, a dług publiczny w 2016 r. ma wynieść 86,0 % w UE oraz 91,6 % w strefie euro; mając na uwadze, że deficyt w strefie euro ma wynieść 1,7 % PKB w 2016 r. oraz 1,5 % w latach 2017 i 2018; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w 2016 r. prognozowany przez Komisję wzrost realnego PKB wyniesie 1,8 % dla UE i 1,7 % dla strefy euro, a w 2017 r. odpowiednio 1,6 % i 1,7 %, a dług publiczny w 2016 r. ma wynieść 86,0 % w UE oraz 91,6 % w strefie euro; mając na uwadze, że deficyt w strefie euro ma wynieść 1,7 % PKB w 2016 r. oraz 1,5 % w latach 2017 i 2018;

| C. | mając na uwadze, że wydatki konsumentów są obecnie główną siłą napędową wzrostu gospodarczego i oczekuje się, że sytuacja ta utrzyma się w 2017 r.; mając na uwadze, że mimo to Europa wciąż wykazuje znaczną „lukę inwestycyjną”, ponieważ inwestycje pozostają na poziomie znacznie niższym, niż miało to miejsce przed kryzysem; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wydatki konsumentów są obecnie główną siłą napędową wzrostu gospodarczego i oczekuje się, że sytuacja ta utrzyma się w 2017 r.; mając na uwadze, że mimo to Europa wciąż wykazuje znaczną „lukę inwestycyjną”, ponieważ inwestycje pozostają na poziomie znacznie niższym, niż miało to miejsce przed kryzysem;

| D. | mając na uwadze, że wskaźnik zatrudnienia w UE rośnie, choć nierównomiernie i w niedostatecznym tempie, co doprowadziło do obniżenia bezrobocia w strefie euro do 10,1 % w 2016 r., ale w stopniu niewystarczającym dla znaczącego ograniczenia bezrobocia młodzieży i bezrobocia długotrwałego; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wskaźnik zatrudnienia w UE rośnie, choć nierównomiernie i w niedostatecznym tempie, co doprowadziło do obniżenia bezrobocia w strefie euro do 10,1 % w 2016 r., ale w stopniu niewystarczającym dla znaczącego ograniczenia bezrobocia młodzieży i bezrobocia długotrwałego;

| E. | mając na uwadze, że to ożywienie na rynkach pracy oraz wzrost gospodarczy są nierównomierne w państwach członkowskich i nadal niepewne, oraz mając na uwadze, że potrzebne jest promowanie pozytywnej konwergencji w UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że to ożywienie na rynkach pracy oraz wzrost gospodarczy są nierównomierne w państwach członkowskich i nadal niepewne, oraz mając na uwadze, że potrzebne jest promowanie pozytywnej konwergencji w UE;

| F. | mając na uwadze, że wzrost gospodarczy w znacznym stopniu bazował na niekonwencjonalnych politykach pieniężnych, które nie mogą być realizowane bez końca; mając na uwadze, że potwierdza to apel o trójtorowe podejście polityczne dotyczące prowzrostowych inwestycji, zrównoważonych reform strukturalnych oraz odpowiedzialnych finansów publicznych poprzez pełną i spójną realizację paktu stabilności i wzrostu we wszystkich państwach członkowskich, przy pełnym poszanowaniu jego obowiązujących klauzul elastyczności; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wzrost gospodarczy w znacznym stopniu bazował na niekonwencjonalnych politykach pieniężnych, które nie mogą być realizowane bez końca; mając na uwadze, że potwierdza to apel o trójtorowe podejście polityczne dotyczące prowzrostowych inwestycji, zrównoważonych reform strukturalnych oraz odpowiedzialnych finansów publicznych poprzez pełną i spójną realizację paktu stabilności i wzrostu we wszystkich państwach członkowskich, przy pełnym poszanowaniu jego obowiązujących klauzul elastyczności;

| G. | mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie wciąż mają bardzo wysoki dług prywatny i publiczny, przekraczający próg 60 % PKB ustalony w ramach paktu stabilności i wzrostu; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie wciąż mają bardzo wysoki dług prywatny i publiczny, przekraczający próg 60 % PKB ustalony w ramach paktu stabilności i wzrostu;

| H. | mając na uwadze, że w wyniku oceny projektów planów budżetowych państw strefy euro na 2017 r. Komisja uznała, że żaden projekt planu budżetowego na 2017 r. nie prezentuje szczególnie poważnego uchybienia wobec zasad paktu stabilności i wzrostu, jednak w kilku przypadkach planowane dostosowania podatkowe nie spełniają – lub istnieje ryzyko, że nie będą spełniać – wymogów paktu stabilności i wzrostu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w wyniku oceny projektów planów budżetowych państw strefy euro na 2017 r. Komisja uznała, że żaden projekt planu budżetowego na 2017 r. nie prezentuje szczególnie poważnego uchybienia wobec zasad paktu stabilności i wzrostu, jednak w kilku przypadkach planowane dostosowania podatkowe nie spełniają – lub istnieje ryzyko, że nie będą spełniać – wymogów paktu stabilności i wzrostu;

| I. | mając na uwadze, że w wyniku dokonanych przez Komisję ocen projektów planów budżetowych państw członkowskich strefy euro na 2017 r. stwierdzono, iż tylko dziewięć państw członkowskich spełnia wymogi określone w ramach paktu stabilności i wzrostu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w wyniku dokonanych przez Komisję ocen projektów planów budżetowych państw członkowskich strefy euro na 2017 r. stwierdzono, iż tylko dziewięć państw członkowskich spełnia wymogi określone w ramach paktu stabilności i wzrostu;

| J. | mając na uwadze, że długotrwałe zrównoważenie finansów publicznych państw członkowskich UE jest kwestią niepokojącą z punktu widzenia solidarności międzypokoleniowej; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że długotrwałe zrównoważenie finansów publicznych państw członkowskich UE jest kwestią niepokojącą z punktu widzenia solidarności międzypokoleniowej;

| K. | mając na uwadze, że na wielkość długu publicznego mogą mieć wpływ zarówno zobowiązania warunkowe, jak i zobowiązania ukryte; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że na wielkość długu publicznego mogą mieć wpływ zarówno zobowiązania warunkowe, jak i zobowiązania ukryte;

| L. | mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie odnotowują bardzo wysokie nadwyżki na rachunku obrotów bieżących, a zaburzenia równowagi makroekonomicznej nadal są w Europie bardzo duże; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie odnotowują bardzo wysokie nadwyżki na rachunku obrotów bieżących, a zaburzenia równowagi makroekonomicznej nadal są w Europie bardzo duże;

| M. | mając na uwadze, że UE potrzebuje istotnych wysiłków inwestycyjnych ze źródeł prywatnych i publicznych, zwłaszcza w obszarze edukacji, badań, ICT oraz innowacji, a także nowych miejsc pracy, przedsięwzięć gospodarczych i firm, w celu zrealizowania potencjału wzrostu gospodarczego i zlikwidowania obecnej „luki inwestycyjnej”, w której to sytuacji poziom inwestycji jest znacznie niższy od poziomu notowanego przed kryzysem; mając na uwadze, że niezbędna jest do tego zwłaszcza poprawa otoczenia regulacyjnego; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że UE potrzebuje istotnych wysiłków inwestycyjnych ze źródeł prywatnych i publicznych, zwłaszcza w obszarze edukacji, badań, ICT oraz innowacji, a także nowych miejsc pracy, przedsięwzięć gospodarczych i firm, w celu zrealizowania potencjału wzrostu gospodarczego i zlikwidowania obecnej „luki inwestycyjnej”, w której to sytuacji poziom inwestycji jest znacznie niższy od poziomu notowanego przed kryzysem; mając na uwadze, że niezbędna jest do tego zwłaszcza poprawa otoczenia regulacyjnego;

| N. | mając na uwadze, że w wielu państwach członkowskich wysoki poziom kredytów zagrożonych nadal stanowi poważne wyzwanie; mając na uwadze postępujący stopniowy wzrost akcji kredytowej, który jednak nadal utrzymuje się na poziomie niższym niż przed kryzysem; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w wielu państwach członkowskich wysoki poziom kredytów zagrożonych nadal stanowi poważne wyzwanie; mając na uwadze postępujący stopniowy wzrost akcji kredytowej, który jednak nadal utrzymuje się na poziomie niższym niż przed kryzysem;

| O. | mając na uwadze, że w celu poprawy niewystarczającego poziomu globalnej konkurencyjności UE i pobudzenia w niej wzrostu gospodarczego konieczne jest lepsze wdrożenie zestawu nowych strategii politycznych, inteligentnych reform strukturalnych w państwach członkowskich oraz dokończenie budowy jednolitego rynku; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w celu poprawy niewystarczającego poziomu globalnej konkurencyjności UE i pobudzenia w niej wzrostu gospodarczego konieczne jest lepsze wdrożenie zestawu nowych strategii politycznych, inteligentnych reform strukturalnych w państwach członkowskich oraz dokończenie budowy jednolitego rynku;

| P. | mając na uwadze, że w gospodarkach o bardziej represyjnych przepisach dotyczących upadłości potencjalny wzrost gospodarczy ulega obniżeniu pod względem wartości dodanej i zatrudnienia, w związku z czym wszystkie państwa członkowskie powinny w pełni wdrożyć zasadę drugiej szansy określoną w programie Small Business Act; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w gospodarkach o bardziej represyjnych przepisach dotyczących upadłości potencjalny wzrost gospodarczy ulega obniżeniu pod względem wartości dodanej i zatrudnienia, w związku z czym wszystkie państwa członkowskie powinny w pełni wdrożyć zasadę drugiej szansy określoną w programie Small Business Act;

| Q. | mając na uwadze, że konkurencyjność Europy zależy również w znacznym stopniu od elementów pozacenowych związanych z możliwościami w zakresie innowacji, technologii i organizacji, a nie tylko od cen, kosztów i płac; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że konkurencyjność Europy zależy również w znacznym stopniu od elementów pozacenowych związanych z możliwościami w zakresie innowacji, technologii i organizacji, a nie tylko od cen, kosztów i płac;

| R. | mając na uwadze, że dyrektywę w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach opracowano z myślą o wsparciu przedsiębiorstw, które ponoszą wysokie koszty lub są zagrożone bankructwem z powodu opóźnień w płatnościach ze strony przedsiębiorstw prywatnych i publicznych; mając na uwadze, że zewnętrzna ocena ex-post ujawniła, iż w ponad połowie wszystkich państw członkowskich nadal nie przestrzega się 30-dniowego terminu płatności, co jest obowiązkowe w świetle prawa; mając na uwadze, że w sprawozdaniu stwierdzono, iż w ramach programów dostosowania państwa członkowskie napotykają trudności ze stosowaniem dyrektywy w przypadku, gdy szybką spłatę bieżących rachunków należy zrównoważyć w kontekście spłaty zadłużenia skumulowanego; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że dyrektywę w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach opracowano z myślą o wsparciu przedsiębiorstw, które ponoszą wysokie koszty lub są zagrożone bankructwem z powodu opóźnień w płatnościach ze strony przedsiębiorstw prywatnych i publicznych; mając na uwadze, że zewnętrzna ocena ex-post ujawniła, iż w ponad połowie wszystkich państw członkowskich nadal nie przestrzega się 30-dniowego terminu płatności, co jest obowiązkowe w świetle prawa; mając na uwadze, że w sprawozdaniu stwierdzono, iż w ramach programów dostosowania państwa członkowskie napotykają trudności ze stosowaniem dyrektywy w przypadku, gdy szybką spłatę bieżących rachunków należy zrównoważyć w kontekście spłaty zadłużenia skumulowanego;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje przygotowaną przez Komisję roczną analizę wzrostu gospodarczego na 2017 r., w której ponownie potwierdzono strategię pozytywnego sprzężenia zwrotnego inwestycji prywatnych i publicznych, zrównoważonych pod względem społecznym reform strukturalnych i odpowiedzialnych finansów publicznych, i apeluje o lepszą implementację tego zestawu polityk; zgadza się, że aby wesprzeć ożywienie gospodarcze – mając na celu osiągnięcie wzrostu gospodarczego i zwiększenie zatrudnienia – konieczne są szybsze postępy w zakresie przyjmowania reform zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych krajów; ubolewa w związku z tym nad bardzo niskim tempem wdrażania zaleceń dla poszczególnych krajów, które obniżyło się z 11 % w 2012 r. do zaledwie 4 % w 2015 r.; podkreśla, że państwa członkowskie będą musiały wzmóc wysiłki na rzecz reform, jeżeli chcą powrócić na ścieżkę wzrostu gospodarczego i tworzyć miejsca pracy; popiera decyzję Komisji, zgodnie z którą za swój priorytet uznała ona wzrost zatrudnienia, wzrost gospodarczy i inwestycje na rzecz Unii; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zauważa obecne nadmierne uzależnienie od polityki monetarnej Europejskiego Banku Centralnego i stwierdza, że sama polityka monetarna nie wystarcza do pobudzenia wzrostu gospodarczego, jeżeli brakuje inwestycji i zrównoważonych reform strukturalnych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zgadza się z Komisją co do tego, że strefa euro musiałaby w coraz większym stopniu opierać się na popycie krajowym; uważa, że silniejszy popyt wewnętrzny byłby lepszy dla trwałego wzrostu strefy euro; |
| --- | --- |

3.

| 4. | odnotowuje, że wzrost gospodarczy w 2016 r. jest dodatni i ma umiarkowane tempo, przewyższające poziom sprzed kryzysu, jednak zauważa też, że umiarkowany wzrost należy postrzegać w kontekście nadzwyczajnej polityki pieniężnej oraz że utrzymuje się on na niskim i niejednakowym poziomie w poszczególnych państwach członkowskich; z zaniepokojeniem odnotowuje, że tempo wzrostu PKB i wydajności jest dalekie od wykorzystania swojego pełnego potencjału, oraz że w związku z tym nie można popadać w samozadowolenie i że to umiarkowane ożywienie wymaga nieustannych wysiłków, jeżeli ma prowadzić do uzyskania większej odporności poprzez wyższy wzrost i zwiększenie zatrudnienia; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zauważa, że referendum w Zjednoczonym Królestwie wywołało niepewność w europejskiej gospodarce i na rynkach finansowych; odnotowuje, że wynik ostatnich wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych Ameryki wywołał niepewność polityczną, która – jak się oczekuje – wpłynie na europejską gospodarkę, i to nie tylko pod względem międzynarodowych stosunków handlowych; |
| --- | --- |

5.

| 6. | z zaniepokojeniem odnotowuje sprzeciw wobec globalizacji i wzrost protekcjonizmu; |
| --- | --- |

6.

| 7. | jest zdania, że choć przeciętnie bezrobocie stopniowo maleje, a współczynniki aktywności zawodowej rosną, to w wielu państwach członkowskich nadal utrzymują się wyzwania strukturalne; zauważa, że stopa bezrobocia długotrwałego i stopa bezrobocia młodzieży utrzymują się na wysokim poziomie; podkreśla, że włączające polityki rynku pracy, w pełni respektujące dialog społeczny, są w zainteresowanych państwach członkowskich niezbędne, aby zająć się problemem tych strukturalnych niedociągnięć; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że stopa inwestycji w UE i w strefie euro jest nadal znacznie niższa niż przed kryzysem; uważa, że tę „lukę inwestycyjną” należy wyeliminować, korzystając ze środków prywatnych i publicznych, oraz podkreśla, że tylko ukierunkowane inwestycje publiczne i prywatne mogą przynieść widoczne rezultaty w krótkim czasie i w odpowiedniej skali; zgadza się z Komisją, że niskie koszty finansowania wspomagają wczesną koncentrację inwestycji, zwłaszcza w obszarze infrastruktury; |
| --- | --- |

8.

Inwestycje

| 9. | zgadza się z Komisją co do tego, że dostęp do finansowania i wzmocnienie jednolitego rynku mają zasadnicze znaczenie dla innowacyjności i rozwoju przedsiębiorstw; podkreśla, że nowe wymogi dotyczące kapitału i płynności są konieczne, by zwiększyć odporność sektora bankowego, lecz nie powinny one ograniczać zdolności banków do kredytowania realnej gospodarki; uważa, że należy włożyć więcej wysiłku w ułatwienie MŚP dostępu do finansowania; wzywa w związku z tym Komisję do wzmożenia wysiłków na rzecz poprawy warunków finansowania; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że niezwykle ważne są inwestycje prywatne i publiczne w kapitał ludzki i infrastrukturę; uważa, że istnieje duża potrzeba ułatwienia inwestycji w takich dziedzinach jak edukacja, innowacje oraz badania naukowe i rozwój, które są kluczowymi czynnikami decydującymi o wzroście konkurencyjności gospodarki europejskiej; |
| --- | --- |

10.

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji, by przedłużyć okres funkcjonowania Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) i podwoić jego kwotę; podkreśla, że w celu osiągnięcia celów wyznaczonych w rozporządzeniu należy znacząco zwiększyć zasięg geograficzny i sektorowy; podkreśla, że EFIS powinien również przyciągać środki finansowe na projekty o wymiarze transgranicznym, zrównoważone w skali całej Unii; podkreśla znaczenie lepszej koordynacji między państwami członkowskimi, Komisją oraz Europejskim Centrum Doradztwa Inwestycyjnego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do przyspieszenia i maksymalizacji stosowania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu wykorzystania wszystkich wewnętrznych czynników stymulujących wzrost gospodarczy i promowania pozytywnej konwergencji; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zauważa, że wiarygodny system finansowy i jego instytucje mają kapitalne znaczenie dla przyciągnięcia inwestycji i wzrostu w europejskiej gospodarce; podkreśla, że bezpieczeństwo i stabilność w obecnym systemie finansowym zwiększyły się w porównaniu z ich poziomem sprzed kryzysu; zauważa jednakowoż, że niektóre palące kwestie, takie jak pakiet zagrożonych kredytów skumulowanych w trakcie kryzysu finansowego, pozostają nierozwiązane; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla, że w pełni funkcjonująca unia rynków kapitałowych może w dłuższej perspektywie zapewnić alternatywne finansowanie dla MŚP, stanowiąc uzupełnienie finansowania z sektora bankowego, i przyczynić się do większego zróżnicowania źródeł finansowania całej gospodarki; apeluje do Komisji o przyśpieszenie prac nad unią rynków kapitałowych w celu utworzenia systemu bardziej efektywnej alokacji kapitału na obszarze UE, zwiększenia pojemności unijnych rynków kapitałowych, zwiększenia zróżnicowania dla inwestorów, pobudzenia inwestycji długoterminowych i pełnego wykorzystania innowacyjnych unijnych instrumentów finansowych, których zadaniem jest ułatwienie MŚP dostępu do rynków kapitałowych; podkreśla, że dokończenie budowy unii rynków kapitałowych nie powinno podważać dotychczasowych osiągnięć, lecz powinno dążyć do przyniesienia jak największych korzyści europejskim obywatelom; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla potrzebę zwiększenia finansowania inwestycji; apeluje o sprawnie funkcjonujący system finansowy, w którym dzięki większej stabilności i istniejącym instytucjom transgranicznym możliwe będzie łatwiejsze osiągnięcie płynności i pełnienie funkcji animatorów rynku, co dotyczy w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw; zwraca też w tym kontekście uwagę na fakt, że szybko rozwijające się przedsiębiorstwa mają trudności z dostępem do środków finansowych; wzywa Komisję do wskazania i wdrożenia projektów wspierających i przyciągających inwestycje rynkowe na rzecz tych przedsiębiorstw; podkreśla, że reformy obejmujące strukturę bankową nie mogą przeszkadzać w osiągnięciu płynności; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zachęca do kompleksowego i stopniowego dokończenia budowy unii bankowej i rozwijania unii rynków kapitałowych, mając na celu zwiększenie odporności w sektorze bankowym, przyczynienie się do stabilności finansowej, stworzenie stabilnego otoczenia dla inwestycji i wzrostu oraz uniknięcie fragmentaryzacji rynku finansowego strefy euro; podkreśla w tym kontekście zasadę odpowiedzialności i zaznacza, że należy unikać pokus nadużycia, zwłaszcza mając na celu ochronę obywateli; wzywa do poszanowania obowiązujących wspólnych przepisów; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że inwestycje publiczne i prywatne mają kluczowe znaczenie dla umożliwienia przejścia do gospodarki niskoemisyjnej i o obiegu zamkniętym; przypomina o zobowiązaniach Unii Europejskiej, podjętych w szczególności na mocy porozumienia paryskiego, do finansowania wdrażania czystych technologii, zwiększania udziału energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej oraz ogólnego obniżenia emisji gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zaznacza, że rzetelne inwestycje wymagają stabilnego otoczenia regulacyjnego, które umożliwia zwrot z inwestycji; uważa, że przewidywalne zasady, wydajna i przejrzysta administracja publiczna, skuteczne systemy prawne, równe warunki działania i zmniejszone obciążenie administracyjne są kluczowymi czynnikami przyciągającymi inwestycje; podkreśla, że 40 % zaleceń dla poszczególnych krajów na 2016 r. odnosi się do przeszkód w inwestycjach, które mogą zostać wyeliminowane z pomocą władz lokalnych i regionalnych; wzywa też Komisję, by w oparciu o zaproszenie do zgłaszania uwag na temat ram regulacyjnych UE dotyczących usług finansowych podjęła działania ograniczające biurokrację, upraszczające przepisy oraz poprawiające warunki finansowania; |
| --- | --- |

18.

| 19. | dostrzega, że istnieją niewykorzystane możliwości wzrostu wydajności i inwestycji, które mogą przynieść rezultaty, jeśli zasady jednolitego rynku będą w pełni egzekwowane, a rynki produktów i usług zostaną lepiej zintegrowane; przypomina znaczenie zaleceń dla poszczególnych krajów, jeśli chodzi o wskazywanie kluczowych obszarów działań w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zgadza się z Komisją co do tego, że w debacie publicznej nie zawsze są doceniane korzyści z handlu i podkreśla, że handel międzynarodowy może być ważnym źródłem miejsc pracy dla Europejczyków i jednym z kluczowych czynników przyczyniających się do wzrostu gospodarczego; przypomina, że obecnie ponad 30 milionów miejsc pracy jest związanych z eksportem z UE; podkreśla, że międzynarodowe umowy handlowe nie powinny podważać europejskich standardów regulacyjnych, społecznych i środowiskowych, lecz raczej wzmacniać standardy globalne; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zauważa z niepokojem, że udział UE w globalnych przepływach bezpośrednich inwestycji zagranicznych znacząco się obniżył od czasu kryzysu; apeluje do Komisji i państw członkowskich o wzmożenie wysiłków ukierunkowanych na poprawę środowiska biznesowego dla inwestycji, między innymi przez pełne wdrożenie i egzekwowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku UE; zgadza się co do tego, że szybsze postępy w zakresie przyjmowania zrównoważonych reform strukturalnych zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych krajów są konieczne dla zwiększenia konkurencyjności UE, promowania warunków sprzyjających przedsiębiorstwom (zwłaszcza MŚP) i inwestycjom oraz osiągnięcia wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia, a także wspierania pozytywnej konwergencji między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla z mocą konieczność zabezpieczenia długoterminowych zdolności inwestycyjnych instytucji finansowych, rentowności oszczędności o niskim poziomie ryzyka i długoterminowych produktów emerytalnych, aby nie narazić na szwank zrównoważonego charakteru oszczędności i świadczeń emerytalno-rentowych obywateli europejskich; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że uzupełnieniem reform strukturalnych muszą być długoterminowe inwestycje w edukację, badania naukowe, innowacje i kapitał ludzki, zwłaszcza w kształcenie i szkolenie mające na celu wyuczenie nowych umiejętności i dostarczenie wiedzy; uważa, że partnerstwa między podmiotami kształtującymi politykę, ustawodawcami, badaczami, producentami i innowatorami można również uważać za narzędzie promowania inwestycji i zapewniania inteligentnego i zrównoważonego wzrostu, uzupełniające programy inwestycyjne; |
| --- | --- |

23.

Reformy strukturalne

| 24. | zgadza się co do tego, że zrównoważone reformy strukturalne rynków produktów i usług, a także rynku pracy sprzyjającego włączeniu społecznemu, rynku zdrowia, rynku mieszkaniowego i rynku emerytur nadal są jednym z priorytetów w państwach członkowskich, służąc skutecznemu wspieraniu ożywienia gospodarczego, zwalczaniu wysokiego bezrobocia, zwiększaniu konkurencyjności, uczciwej konkurencji i potencjału wzrostu oraz poprawie efektywności systemów badań i innowacji, bez osłabiania praw pracowników, ochrony konsumentów lub norm środowiskowych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | uważa, że dobrze funkcjonujące i wydajne rynki pracy, w połączeniu z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i dialogiem, pokazały, że są w stanie szybciej przezwyciężyć skutki pogorszenia koniunktury gospodarczej; wzywa państwa członkowskie, by zmniejszyły segmentację rynków pracy, zwiększyły współczynnik aktywności zawodowej oraz doskonaliły umiejętności, między innymi przez położenie większego nacisku na szkolenie i uczenie się przez całe życie w celu zwiększenia możliwości zatrudnienia i produktywności pracowników; zauważa, że niektóre państwa członkowskie wciąż potrzebują poważnych reform, aby uczynić swoje rynki pracy bardziej odpornymi i bardziej sprzyjającymi włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla znaczenie, jakie wszczęcie lub kontynuowanie wdrażania spójnych i zrównoważonych reform strukturalnych ma dla stabilności w perspektywie średnio- i długoterminowej; podkreśla, że UE i jej państwa członkowskie nie mogą konkurować tylko pod względem kosztów ogólnych lub kosztów pracy, lecz muszą w większym zakresie inwestować w badania, innowacje i rozwój, edukację i umiejętności oraz efektywne gospodarowanie zasobami, zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim; |
| --- | --- |

26.

| 27. | jest zaniepokojony wpływem zmian demograficznych, uwarunkowanych m.in. niskimi współczynnikami urodzeń, starzeniem się społeczeństw, emigracją, na finanse publiczne i trwały wzrost; wskazuje w szczególności na wpływ starzejących się społeczeństw na systemy emerytalne i systemy opieki zdrowotnej w UE; zauważa, że – z uwagi na odmienne struktury demograficzne – skutki tych zmian będą się różnić w poszczególnych państwach członkowskich, lecz ostrzega, że już teraz możliwe do przewidzenia koszty finansowania będą miały znaczący wpływ na finanse publiczne; |
| --- | --- |

27.

| 28. | przypomina, że ważnym czynnikiem zapewniania stabilności systemów emerytalnych jest osiągnięcie i utrzymanie wysokiego wskaźnika zatrudnienia; w związku z tym wskazuje również na znaczenie, jakie ma lepsze wykorzystanie umiejętności migrantów dla dostosowania się do potrzeb rynku pracy; |
| --- | --- |

28.

| 29. | odnotowuje, że państwa członkowskie wydają obecnie od 5 do 11 % swojego PKB na opiekę zdrowotną, a według oczekiwań odsetek ten znacznie wzrośnie w nadchodzących dekadach z powodu zmian demograficznych; wzywa Komisję, aby skoncentrowała działania na tym, aby zapewnić racjonalne wydatki na opiekę zdrowotną i powszechny dostęp do niej w drodze współpracy i wymiany najlepszych praktyk na poziomie UE i przez uwzględnienie stabilności systemów opieki zdrowotnej wysokiej jakości w zleceniach dla poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zachęca Komisję do publikowania regularnych ocen stabilności budżetowej dla każdego państwa członkowskiego, uwzględniających wszystkie czynniki charakterystyczne dla poszczególnych krajów, takie jak rozwój demograficzny, oraz warunkowe, ukryte i inne pozabudżetowe zobowiązania, które wpływają na stabilność finansów publicznych; zaleca włączenie tych sprawozdań do rocznych sprawozdań krajowych; sugeruje, aby Komisja opracowała wskaźnik oceniający wpływ finansów publicznych i budżetów rocznych państw członkowskich na przyszłe pokolenia, z uwzględnieniem przyszłych zobowiązań i ukrytych zobowiązań budżetowych; zgadza się, że należy ograniczyć obciążenie administracyjne związane z tymi ocenami; |
| --- | --- |

30.

| 31. | z aprobatą przyjmuje fakt, że – przeciętnie – bezrobocie młodzieży spada, choć nadal pozostaje zbyt wysokie; odnotowuje, że wciąż utrzymują się poważne różnice pomiędzy państwami członkowskimi, co wymaga dalszych reform, aby ułatwić młodym ludziom wejście na rynek pracy i tym samym zapewnić sprawiedliwość międzypokoleniową; w związku z tym podkreśla znaczenie gwarancji dla młodzieży i wzywa do dalszego unijnego finansowania tego ważnego programu; zgadza się z Komisją, że potrzebne są intensywniejsze działania po stronie państw członkowskich w celu zwalczania bezrobocia młodzieży, zwłaszcza przez zwiększenie skuteczności gwarancji dla młodzieży; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla znaczenie odpowiedzialnej i sprzyjającej wzrostowi dynamiki płac, zapewniającej dobry poziom życia, powiązanej z wydajnością i uwzględniającej konkurencyjność, a także znaczenie skutecznego dialogu społecznego dla dobrze funkcjonującej społecznej gospodarki rynkowej; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zgadza się co do tego, że opodatkowanie musi sprzyjać inwestycjom i tworzeniu miejsc pracy; apeluje o reformy opodatkowania z myślą o rozwiązaniu problemu wysokiego obciążenia podatkowego pracy w Europie, usprawnieniu poboru podatków, zwalczaniu unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania oraz o uproszczeniu systemów podatkowych w Europie i uczynieniu ich sprawiedliwszymi i skuteczniejszymi; podkreśla potrzebę lepszej koordynacji praktyk administracyjnych w dziedzinie opodatkowania; apeluje o większą przejrzystość między państwami członkowskimi w dziedzinie opodatkowania osób prawnych; |
| --- | --- |

33.

Odpowiedzialność budżetowa i struktura finansów publicznych

| 34. | odnotowuje, iż Komisja uważa, że stabilność budżetowa pozostaje priorytetem, a wyzwania zmniejszyły się od czasu szczytowego punktu kryzysu i w perspektywie krótkoterminowej mogą one nie stanowić istotnego źródła ryzyka dla strefy euro jako całości; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zauważa również, że według Komisji wyzwania utrzymują się i nadal występują pozostałości po okresie kryzysu oraz niedociągnięcia strukturalne, które należy wyeliminować, aby uniknąć ryzyka długoterminowego; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla fakt, że wszystkie państwa członkowskie mają obowiązek przestrzegania paktu stabilności i wzrostu z pełnym poszanowaniem istniejących w nim klauzul elastyczności; w związku z tym wskazuje również na znaczenie Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej i wzywa Komisję do przedłożenia kompleksowej oceny doświadczeń w jego wdrażaniu, co będzie podstawą do podjęcia niezbędnych kroków zgodnie z TUE i TFUE w celu włączenia postanowień tego traktatu do ram prawnych UE; |
| --- | --- |

36.

| 37. | odnotowuje, że choć sześć państw członkowskich nadal jest objętych procedurą nadmiernego deficytu, to następuje spadek przeciętnego poziomu deficytu budżetowego, który zgodnie z oczekiwaniami miał wynieść poniżej 2 % w 2016 r. i dalej spadać w kolejnych latach, oraz że oczekuje się, iż w 2017 r. jedynie dwa państwa członkowskie pozostaną objęte procedurą nadmiernego deficytu; zauważa, że w kilku przypadkach znaczny wzrost zadłużenia w niedawnej przeszłości wynikał również z dokapitalizowania banków i niskiego wzrostu gospodarczego; podkreśla, że wraz z ponownym wzrostem stóp procentowych trudności z poprawą stanu finansów publicznych mogą się zwiększyć; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla rolę Komisji jako strażniczki traktatów; podkreśla konieczność obiektywnej i przejrzystej oceny stosowania i egzekwowania wspólnie uzgodnionych przepisów; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla z mocą, że państw członkowskich nie należy traktować w zróżnicowany sposób; zauważa, że jedynie polityka budżetowa, która szanuje prawo Unii i nim się kieruje, doprowadzi do wiarygodności i wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi i będzie stanowić podstawę ukończenia budowy UGW i zaufania rynków finansowych; |
| --- | --- |

39.

| 40. | zachęca Komisję i Radę do jak największej szczegółowości w zaleceniach budżetowych w ramach części prewencyjnej i naprawczej paktu stabilności i wzrostu w celu zwiększenia przejrzystości i wykonalności tych zaleceń; podkreśla potrzebę włączenia do tych zaleceń w ramach części prewencyjnej zarówno terminu osiągnięcia krajowego średniookresowego celu budżetowego, jak i poziomu korekty budżetowej koniecznej do jego osiągnięcia lub utrzymania; |
| --- | --- |

40.

| 41. | uważa, że zakłóceniom równowagi makroekonomicznej w państwach członkowskich należy przeciwdziałać zgodnie z procedurą dotyczącą zakłóceń równowagi makroekonomicznej, podejmując działania z udziałem wszystkich państw członkowskich i wykorzystując odpowiednie reformy i inwestycje; podkreśla, że każde państwo członkowskie musi wywiązać się ze swoich obowiązków w tym kontekście; zauważa, że wysokie nadwyżki na rachunku obrotów bieżących oznaczają możliwość zwiększenia popytu wewnętrznego; zwraca uwagę, że wysoki poziom zadłużenia sektorów publicznego i prywatnego stanowi istotny słaby punkt, a odpowiedzialna polityka budżetowa i wyższy wzrost są konieczne, by szybciej zmniejszać to zadłużenie; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zauważa, że choć w ostatnich latach stan finansów publicznych poprawił się, to na podstawie oceny projektów planów budżetowych na 2017 r. uznano, że osiem państw członkowskich jest zagrożonych nieprzestrzeganiem przepisów; uważa, że uzgodnione ścieżki korekty budżetowej muszą być przestrzegane; |
| --- | --- |

42.

| 43. | z zadowoleniem przyjmuje obniżenie średnich deficytów publicznych i zadłużenia, jednak zgadza się co do tego, że zbiorczy obraz skrywa znaczące rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi; podkreśla, że zbiorczy obraz należy zawsze postrzegać w powiązaniu z analizą poszczególnych budżetów oraz zwraca uwagę na konieczność racjonalnej polityki budżetowej z uwagi na przewidywany wzrost stóp procentowych; uważa, że konieczne jest osiągnięcie pozytywnej konwergencji, w szczególności między państwami członkowskimi strefy euro; |
| --- | --- |

43.

Kurs polityki budżetowej dla strefy euro

| 44. | zauważa, że według prognozy gospodarczej Komisji z jesieni 2016 r. kurs polityki budżetowej w strefie euro przesunął się w 2015 r. z kursu restrykcyjnego w kierunku kursu neutralnego i oczekuje się, że w okresie prognozowania będzie lekko ekspansywny; zauważa ponadto, że Komisja uznała, iż pełna realizacja wymogów budżetowych zawartych w zaleceniach Rady dla poszczególnych krajów doprowadziłaby łącznie do umiarkowanie restrykcyjnego kursu polityki budżetowej dla strefy euro jako całości w 2017 i 2018 r. oraz odnotowuje, że Komisja apeluje o pozytywny ekspansywny kurs polityki budżetowej, choć dostrzega wiążące się z nim ograniczenia ekonomiczne i prawne; |
| --- | --- |

44.

| 45. | uznaje komunikat Komisji w sprawie pozytywnego kursu polityki budżetowej za ważne wydarzenie; z aprobatą przyjmuje, że celem komunikatu jest przyczynienie się do lepszej koordynacji polityki gospodarczej w strefie euro i zwrócenie uwagi na możliwości budżetowych środków stymulacyjnych w państwach członkowskich, które mogą je zastosować; podkreśla, że wymogi fiskalne są oparte na wspólnie uzgodnionych zasadach fiskalnych; przypomina, że państwa członkowskie są zobowiązane przestrzegać paktu stabilności i wzrostu, niezależnie od zbiorczych zaleceń; zauważa, że istnieją rozbieżne poglądy dotyczące potencjału i docelowego poziomu – w ujęciu zbiorczym – kursu polityki budżetowej; z zadowoleniem przyjmuje prace prowadzone w tym zakresie przez niezależną Europejską Radę Budżetową; |
| --- | --- |

45.

| 46. | jest zdania, że udoskonalenie struktury budżetów publicznych jest jednym z kluczowych czynników pozwalających zapewnić zgodność z unijnymi zasadami fiskalnymi i umożliwiających finansowanie niezbędnych wydatków, tworzenie buforów na nieprzewidziane potrzeby i inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy, a ponadto finansowanie wydatków mniej istotnych, a także przyczyniających się do bardziej efektywnego i odpowiedzialnego wykorzystania środków publicznych; przypomina, że decyzja o strukturze budżetów krajowych zapada na szczeblu krajowym, z uwzględnieniem zaleceń dla poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

46.

| 47. | odnotowuje, że na temat budżetu unijnego regularnie prowadzona jest debata dotycząca inteligentnej alokacji wydatków publicznych i priorytetów politycznych, a taka krytyczna ocena jest też niezbędna w odniesieniu do budżetów krajowych, aby poprawić jakość budżetów publicznych w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz unikać liniowych cięć budżetowych; |
| --- | --- |

47.

| 48. | z zadowoleniem przyjmuje trwający przegląd wydatków publicznych i zachęca państwa członkowskie do krytycznej oceny jakości i struktury ich budżetów; popiera wysiłki zmierzające do poprawy jakości i efektywności wydatków publicznych, w tym w wyniku przesunięcia nieproduktywnych wydatków na inwestycje pobudzające wzrost gospodarczy; |
| --- | --- |

48.

| 49. | uważa, że budżet unijny mógłby pomóc zmniejszyć presję na budżety krajowe przez pobór środków własnych zamiast nadmiernego polegania na wkładach krajowych; |
| --- | --- |

49.

| 50. | z zadowoleniem przyjmuje dyskusje tematyczne i normy dotyczące najlepszych praktyk, takie jak te w sprawie przeglądów wydatków, przyjęte przez Eurogrupę w trakcie cyklu europejskiego semestru w 2016 r.; zwraca się do Komisji i Eurogrupy, aby uczyniły je skuteczniejszymi i bardziej przejrzystymi; |
| --- | --- |

50.

| 51. | zwraca się do Komisji i Rady o formułowanie zleceń dla poszczególnych krajów w sposób umożliwiający pomiar postępów, w szczególności w przypadkach, gdy zalecenia polityczne stale dotyczą tych samych obszarów polityki lub gdy charakter reform wymaga wdrożenia wykraczającego poza jeden cykl europejskiego semestru; |
| --- | --- |

51.

Koordynacja krajowych polityk i rozliczalność demokratyczna

| 52. | podkreśla, jak ważne jest, by parlamenty narodowe debatowały nad sprawozdaniami krajowymi, zaleceniami dla poszczególnych krajów, krajowymi programami reform i programami stabilności oraz realizowały je w większym wymiarze niż do tej pory; |
| --- | --- |

52.

| 53. | uważa, że lepsze wdrażanie zaleceń dla poszczególnych krajów wymaga jasno sformułowanych priorytetów na poziomie europejskim oraz prawdziwej debaty publicznej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, co doprowadzi do większej samoodpowiedzialności; wzywa państwa członkowskie, aby z uwagi na wyzwania i skutki odczuwane w państwach członkowskich również na poziomie niższym niż krajowy angażowały w ustrukturyzowany sposób władze lokalne i regionalne w celu usprawnienia realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa Komisję do rozpoczęcia negocjacji dotyczących porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie zarządzania gospodarczego; utrzymuje, że to porozumienie międzyinstytucjonalne powinno zapewniać – w ramach traktatów – taką strukturę europejskiego semestru, która umożliwiałaby merytoryczną i regularną kontrolę parlamentarną tego procesu, w szczególności jeśli chodzi o priorytety rocznej analizy wzrostu gospodarczego i zalecenia dla strefy euro; |
| --- | --- |

54.

Sektorowy wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r.

Budżety

| 55. | uważa, że budżet UE może wnosić wartość dodaną do inwestycji i reform strukturalnych w państwach członkowskich, jeżeli zastosowana zostanie większa synergia między dotychczasowymi instrumentami oraz nastąpi powiązanie z budżetami państw członkowskich; w związku z tym uważa, że roczna analiza wzrostu gospodarczego, jako ważny dokument polityczny zawierający podstawy krajowych programów reform, zalecenia dla poszczególnych krajów i plany wdrożenia, powinna służyć państwom członkowskim za przewodnik podczas przygotowywania budżetów krajowych, tak aby wprowadzać wspólne rozwiązania widoczne w budżetach krajowych i powiązane z budżetem UE; |
| --- | --- |

55.

| 56. | przypomina, że najwyższym priorytetem wszystkich państw członkowskich powinna być poprawa systemów poboru VAT i należności celnych; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie ustalenia unijnej czarnej listy rajów podatkowych, która powinna być egzekwowana za pomocą sankcji karnych w celu poradzenia sobie z przedsiębiorstwami wielonarodowymi, które uchylają się od opodatkowania; |
| --- | --- |

56.

Środowisko, zdrowie publiczne i bezpieczeństwo żywności

| 57. | podkreśla, że lepsze i bardziej efektywne wykorzystanie zasobów, zmniejszenie zależności od zagranicznych dostaw energii oraz wprowadzenie zrównoważonej produkcji, oparte na lepszych wymaganiach projektowych dla produktów i bardziej zrównoważonych modelach konsumpcji oznaczają wspieranie przedsiębiorczości i tworzenia miejsc pracy, efektywną realizację unijnych i międzynarodowych celów w zakresie środowiska i dywersyfikację źródeł dochodów, w kontekście odpowiedzialności fiskalnej i konkurencyjności gospodarczej; uważa, że europejski semestr powinien również obejmować sprawozdania w sprawie efektywności energetycznej oraz połączeń międzysystemowych, sporządzane w oparciu o cele ustanowione na szczeblu UE; |
| --- | --- |

57.

o

o o

| 58. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom państw członkowskich, parlamentom narodowym oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu. |
| --- | --- |

58.

---

(1)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 12.

(2)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 41.

(3)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 8.

(4)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 33.

(5)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25.

(6)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 1.

(7)  Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 11.

(8)  Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 1.

(9)  Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 86.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/148 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/148

---

P8_TA(2017)0039

Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. (2016/2307(INI))

(2018/C 252/15)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając art. 9, 145, 148, 152, 153 i 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 9, 145, 148, 152, 153 i 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 349 TFUE dotyczący szczególnego statusu regionów najbardziej oddalonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 349 TFUE dotyczący szczególnego statusu regionów najbardziej oddalonych,

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej a Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej a Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej tytuł IV (Solidarność), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej tytuł IV (Solidarność),

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych,

| — | uwzględniając Konwencję nr 102 MOP dotyczącą minimalnych norm zabezpieczenia społecznego oraz zalecenie nr 202 MOP dotyczące minimum ochrony socjalnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję nr 102 MOP dotyczącą minimalnych norm zabezpieczenia społecznego oraz zalecenie nr 202 MOP dotyczące minimum ochrony socjalnej,

| — | uwzględniając zrewidowaną Europejską kartę społeczną, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zrewidowaną Europejską kartę społeczną,

| — | uwzględniając cel zrównoważonego rozwoju nr 1 („Wyeliminować ubóstwo we wszystkich jego formach na całym świecie”), a w szczególności zadanie nr 3 („Wdrożyć właściwe dla poszczególnych krajów systemy i mechanizmy ochrony socjalnej dla wszystkich ludzi, włączając w to najniższe klasy społeczne oraz do 2030 roku objąć nimi jak największą liczbę grup ubogich i wrażliwych”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając cel zrównoważonego rozwoju nr 1 („Wyeliminować ubóstwo we wszystkich jego formach na całym świecie”), a w szczególności zadanie nr 3 („Wdrożyć właściwe dla poszczególnych krajów systemy i mechanizmy ochrony socjalnej dla wszystkich ludzi, włączając w to najniższe klasy społeczne oraz do 2030 roku objąć nimi jak największą liczbę grup ubogich i wrażliwych”),

| — | uwzględniając zalecenie Komisji 2013/112/EU z dnia 20 lutego 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji 2013/112/EU z dnia 20 lutego 2013 r. pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2017 r.” (COM(2016)0725), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2017 r.” (COM(2016)0725),

| — | uwzględniając zalecenie Komisji w sprawie zalecenia Rady z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro (COM(2016)0726), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji w sprawie zalecenia Rady z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro (COM(2016)0726),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. zatytułowany „W kierunku pozytywnego kursu polityki budżetowej dla strefy euro” (COM(2016)0727), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. zatytułowany „W kierunku pozytywnego kursu polityki budżetowej dla strefy euro” (COM(2016)0727),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania (2017 r.) (COM(2016)0728), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania (2017 r.) (COM(2016)0728),

| — | uwzględniając projekt wspólnego sprawozdania Komisji i Rady o zatrudnieniu z dnia 16 listopada 2016 r., towarzyszący komunikatowi Komisji w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (COM(2016)0729), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt wspólnego sprawozdania Komisji i Rady o zatrudnieniu z dnia 16 listopada 2016 r., towarzyszący komunikatowi Komisji w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (COM(2016)0729),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. zatytułowany „Ogólna ocena projektów planów budżetowych na 2017 r.” (COM(2016)0730), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. zatytułowany „Ogólna ocena projektów planów budżetowych na 2017 r.” (COM(2016)0730),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 1 czerwca 2016 r. zatytułowany „Europa znów inwestuje. Wnioski z realizacji planu inwestycyjnego dla Europy” (COM(2016)0359), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 1 czerwca 2016 r. zatytułowany „Europa znów inwestuje. Wnioski z realizacji planu inwestycyjnego dla Europy” (COM(2016)0359),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 listopada 2016 r. zatytułowany „Przyszli liderzy Europy: inicjatywa na rzecz przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up” (COM(2016)0733), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 listopada 2016 r. zatytułowany „Przyszli liderzy Europy: inicjatywa na rzecz przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up” (COM(2016)0733),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 września 2016 r. zatytułowany „Zwiększenie europejskich inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego: w kierunku drugiego etapu funkcjonowania Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych i nowego Europejskiego Planu Inwestycji Zewnętrznych” (COM(2016)0581), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 września 2016 r. zatytułowany „Zwiększenie europejskich inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego: w kierunku drugiego etapu funkcjonowania Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych i nowego Europejskiego Planu Inwestycji Zewnętrznych” (COM(2016)0581),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 października 2016 r. zatytułowany „Gwarancja dla młodzieży i inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych trzy lata później” (COM(2016)0646), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 października 2016 r. zatytułowany „Gwarancja dla młodzieży i inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych trzy lata później” (COM(2016)0646),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 września 2016 r. dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2016)0604), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 września 2016 r. dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (COM(2016)0604),

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 września 2016 r. zatytułowany „Śródokresowy przegląd/rewizja wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 – budżet UE ukierunkowany na wyniki” (COM(2016)0603), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 września 2016 r. zatytułowany „Śródokresowy przegląd/rewizja wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 – budżet UE ukierunkowany na wyniki” (COM(2016)0603),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. zatytułowany „Nowy europejski program na rzecz umiejętności – wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. zatytułowany „Nowy europejski program na rzecz umiejętności – wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 czerwca 2016 r. zatytułowany „Europejski program na rzecz gospodarki dzielenia się” (COM(2016)0356), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 czerwca 2016 r. zatytułowany „Europejski program na rzecz gospodarki dzielenia się” (COM(2016)0356),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 marca 2016 r. zatytułowany „Rozpoczęcie konsultacji w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych” (COM(2016)0127) oraz załączniki do niego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 marca 2016 r. zatytułowany „Rozpoczęcie konsultacji w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych” (COM(2016)0127) oraz załączniki do niego,

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego utworzenia Programu wspierania reform strukturalnych na lata 2017–2020 oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz (UE) nr 1305/2013 (COM(2015)0701), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego utworzenia Programu wspierania reform strukturalnych na lata 2017–2020 oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz (UE) nr 1305/2013 (COM(2015)0701),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600),

| — | uwzględniając wniosek Komisji w sprawie decyzji Rady z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (COM(2016)0071) i stanowisko Parlamentu z dnia 15 września 2016 r. w tej sprawie (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji w sprawie decyzji Rady z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (COM(2016)0071) i stanowisko Parlamentu z dnia 15 września 2016 r. w tej sprawie (1),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 stycznia 2015 r. zatytułowany „Optymalne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w obowiązujących postanowieniach paktu stabilności i wzrostu” (COM(2015)0012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 stycznia 2015 r. zatytułowany „Optymalne wykorzystanie elastyczności przewidzianej w obowiązujących postanowieniach paktu stabilności i wzrostu” (COM(2015)0012),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2014 r. zatytułowany „Plan inwestycyjny dla Europy” (COM(2014)0903), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2014 r. zatytułowany „Plan inwestycyjny dla Europy” (COM(2014)0903),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 października 2013 r. zatytułowany „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej” (COM(2013)0690), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 października 2013 r. zatytułowany „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej” (COM(2013)0690),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. zatytułowany „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (COM(2013)0083), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. zatytułowany „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (COM(2013)0083),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2010 r. zatytułowany „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” (COM(2010)0758) oraz rezolucję Parlamentu z dnia 15 listopada 2011 r. na ten sam temat (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2010 r. zatytułowany „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” (COM(2010)0758) oraz rezolucję Parlamentu z dnia 15 listopada 2011 r. na ten sam temat (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020: strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020: strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając zalecenie Komisji 2008/867/WE z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji 2008/867/WE z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (3),

| — | uwzględniając sprawozdanie pięciu przewodniczących z dnia 22 czerwca 2015 r. zatytułowane „Dokończenie budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie pięciu przewodniczących z dnia 22 czerwca 2015 r. zatytułowane „Dokończenie budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie propagowania gospodarki społecznej jako siły napędowej rozwoju gospodarczego i społecznego w Europie (13414/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie propagowania gospodarki społecznej jako siły napędowej rozwoju gospodarczego i społecznego w Europie (13414/2015),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2016 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: realizacji priorytetów na rok 2016 (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2016 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: realizacji priorytetów na rok 2016 (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie uchodźców: włączenia społecznego i integracji na rynku pracy (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie uchodźców: włączenia społecznego i integracji na rynku pracy (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienia i aspektów społecznych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2016 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienia i aspektów społecznych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2016 r. (6),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych z dnia 24 września 2015 r. na temat „Europejski semestr koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2015”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych z dnia 24 września 2015 r. na temat „Europejski semestr koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2015”,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienia i aspektów społecznych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2015 r. (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienia i aspektów społecznych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2015 r. (7),

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia europejskiej platformy na rzecz usprawnienia współpracy w zakresie zapobiegania pracy nierejestrowanej i zniechęcania do niej (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia europejskiej platformy na rzecz usprawnienia współpracy w zakresie zapobiegania pracy nierejestrowanej i zniechęcania do niej (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie zmniejszenia nierówności ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa dzieci (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie zmniejszenia nierówności ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa dzieci (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 października 2015 r. w sprawie polityki spójności i przeglądu strategii „Europa 2020” (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 października 2015 r. w sprawie polityki spójności i przeglądu strategii „Europa 2020” (10),

| — | uwzględniając pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000121/2015 – B8-1102/2015 skierowane do Rady i związaną z nim rezolucję PE z dnia 29 października 2015 r. w sprawie zalecenia Rady w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000121/2015 – B8-1102/2015 skierowane do Rady i związaną z nim rezolucję PE z dnia 29 października 2015 r. w sprawie zalecenia Rady w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (11),

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu z dnia 10 września 2015 r. w sprawie utworzenia konkurencyjnego rynku pracy w UE XXI w.: dostosowania umiejętności i kwalifikacji do zapotrzebowania i perspektyw na rynku pracy jako sposobu na wyjście z kryzysu (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu z dnia 10 września 2015 r. w sprawie utworzenia konkurencyjnego rynku pracy w UE XXI w.: dostosowania umiejętności i kwalifikacji do zapotrzebowania i perspektyw na rynku pracy jako sposobu na wyjście z kryzysu (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 2015 r. w sprawie przedsiębiorczości społecznej i innowacji społecznych w zwalczaniu bezrobocia (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 2015 r. w sprawie przedsiębiorczości społecznej i innowacji społecznych w zwalczaniu bezrobocia (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie zatrudnienia i społecznych aspektów strategii „Europa 2020” (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie zatrudnienia i społecznych aspektów strategii „Europa 2020” (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie zatrudnienia młodzieży (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie zatrudnienia młodzieży (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie sposobu, w jaki Unia Europejska może przyczynić się do zapewnienia warunków sprzyjających działalności przedsiębiorstw i ich powstawaniu w celu tworzenia miejsc pracy (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie sposobu, w jaki Unia Europejska może przyczynić się do zapewnienia warunków sprzyjających działalności przedsiębiorstw i ich powstawaniu w celu tworzenia miejsc pracy (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie gospodarki społecznej (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie gospodarki społecznej (17),

| — | uwzględniając przyjęte przez Komitet do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ wnioski końcowe dotyczące wstępnego sprawozdania Unii Europejskiej (wrzesień 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęte przez Komitet do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ wnioski końcowe dotyczące wstępnego sprawozdania Unii Europejskiej (wrzesień 2015 r.),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 3/2015 zatytułowane „Europejska gwarancja dla młodzieży: rozpoczęto wdrażanie, lecz wciąż istnieją zagrożenia” (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 3/2015 zatytułowane „Europejska gwarancja dla młodzieży: rozpoczęto wdrażanie, lecz wciąż istnieją zagrożenia” (18),

| — | uwzględniając dokument zatytułowany „Employment and Social developments in Europe Quarterly Review Autumn 2016” [Zmiany zatrudnienia i sytuacji społecznej w Europie – przegląd kwartalny – jesień 2016 r.] z dnia 11 października 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument zatytułowany „Employment and Social developments in Europe Quarterly Review Autumn 2016” [Zmiany zatrudnienia i sytuacji społecznej w Europie – przegląd kwartalny – jesień 2016 r.] z dnia 11 października 2016 r.,

| — | uwzględniając piąte i szóste wydanie europejskiego badania warunków pracy Eurofound (2010 i 2015) (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając piąte i szóste wydanie europejskiego badania warunków pracy Eurofound (2010 i 2015) (19),

| — | uwzględniając dokument OECD z dnia 7 lipca 2016 r. zatytułowany „Employment Outlook 2016” [Przegląd stanu zatrudnienia 2016], |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument OECD z dnia 7 lipca 2016 r. zatytułowany „Employment Outlook 2016” [Przegląd stanu zatrudnienia 2016],

| — | uwzględniając dokument roboczy OECD z dnia 9 grudnia 2014 r. zatytułowany „Trends in Income Inequality and its Impact on Economic Growth” [Tendencje w poziomie nierówności dochodów i ich wpływ na wzrost gospodarczy], |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy OECD z dnia 9 grudnia 2014 r. zatytułowany „Trends in Income Inequality and its Impact on Economic Growth” [Tendencje w poziomie nierówności dochodów i ich wpływ na wzrost gospodarczy],

| — | uwzględniając sprawozdanie Komitetu Ochrony Socjalnej z dnia 10 października 2014 r. zatytułowane „Odpowiednia ochrona socjalna wobec potrzeb w zakresie opieki długoterminowej w starzejącym się społeczeństwie”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komitetu Ochrony Socjalnej z dnia 10 października 2014 r. zatytułowane „Odpowiednia ochrona socjalna wobec potrzeb w zakresie opieki długoterminowej w starzejącym się społeczeństwie”,

| — | uwzględniając plan działania i konsultacje Komisji dotyczące wyzwań równowagi między życiem zawodowym a prywatnym w pracujących rodzinach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania i konsultacje Komisji dotyczące wyzwań równowagi między życiem zawodowym a prywatnym w pracujących rodzinach,

| — | uwzględniając posiedzenia z dni 3 października i 8 listopada 2016 r. w ramach zorganizowanego dialogu w sprawie zawieszenia funduszy dla Portugalii i Hiszpanii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając posiedzenia z dni 3 października i 8 listopada 2016 r. w ramach zorganizowanego dialogu w sprawie zawieszenia funduszy dla Portugalii i Hiszpanii,

| — | uwzględniając debatę z przedstawicielami parlamentów państw członkowskich na temat priorytetów europejskiego semestru na 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając debatę z przedstawicielami parlamentów państw członkowskich na temat priorytetów europejskiego semestru na 2017 r.,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinie Komisji Budżetowej, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A8-0037/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinie Komisji Budżetowej, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A8-0037/2017),

| A. | mając na uwadze, że bezrobocie w UE powoli spada od drugiej połowy 2013 r., od 2013 r. stworzono 8 mln nowych miejsc pracy, a stopa bezrobocia we wrześniu 2016 r. wyniosła 8,6 %, co oznacza najniższy poziom od 2009 r.; mając jednak na uwadze, że odsetek młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET) pozostaje wysoki i wynosi 14,8 % osób w wieku od 15 do 29 lat (20) (21); mając na uwadze, że choć na poziomie zagregowanym bezrobocie zmniejsza się, niestety wciąż pozostaje bardzo wysokie w niektórych państwach członkowskich; mając na uwadze, że według Komisji ubóstwo pracujących wciąż pozostaje na wysokim poziomie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że bezrobocie w UE powoli spada od drugiej połowy 2013 r., od 2013 r. stworzono 8 mln nowych miejsc pracy, a stopa bezrobocia we wrześniu 2016 r. wyniosła 8,6 %, co oznacza najniższy poziom od 2009 r.; mając jednak na uwadze, że odsetek młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET) pozostaje wysoki i wynosi 14,8 % osób w wieku od 15 do 29 lat (20) (21); mając na uwadze, że choć na poziomie zagregowanym bezrobocie zmniejsza się, niestety wciąż pozostaje bardzo wysokie w niektórych państwach członkowskich; mając na uwadze, że według Komisji ubóstwo pracujących wciąż pozostaje na wysokim poziomie;

| B. | mając na uwadze, że wskaźniki bezrobocia są generalnie niższe wśród kobiet oraz że w roku 2015 stopa bezrobocia wśród mężczyzn w wieku od 20 do 64 lat wyniosła 75,9 % w UE-28, podczas gdy w przypadku kobiet wyniosła ona 64,3 %; mając na uwadze, że zróżnicowanie ze względu na płeć w dostępie do zatrudnienia pozostaje jedną z głównych barier dla osiągnięcia równouprawnienia płci oraz że niezbędne są pilne działania w celu zmniejszenia różnicy między wskaźnikami zatrudnienia mężczyzn i kobiet; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że wskaźniki bezrobocia są generalnie niższe wśród kobiet oraz że w roku 2015 stopa bezrobocia wśród mężczyzn w wieku od 20 do 64 lat wyniosła 75,9 % w UE-28, podczas gdy w przypadku kobiet wyniosła ona 64,3 %; mając na uwadze, że zróżnicowanie ze względu na płeć w dostępie do zatrudnienia pozostaje jedną z głównych barier dla osiągnięcia równouprawnienia płci oraz że niezbędne są pilne działania w celu zmniejszenia różnicy między wskaźnikami zatrudnienia mężczyzn i kobiet;

| C. | mając na uwadze, że jeżeli obecne tendencje zostaną wzmocnione odpowiednią polityką publiczną, cel strategii „Europa 2020” dotyczący wskaźnika zatrudnienia wynoszącego 75 % mógłby faktycznie zostać osiągnięty; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że jeżeli obecne tendencje zostaną wzmocnione odpowiednią polityką publiczną, cel strategii „Europa 2020” dotyczący wskaźnika zatrudnienia wynoszącego 75 % mógłby faktycznie zostać osiągnięty;

| D. | mając na uwadze, że stopa bezrobocia młodzieży wynosi 18,6 % w UE i 21,0 % w strefie euro; mając na uwadze, że 4,2 mln młodych ludzi jest bezrobotnych, z czego 2,9 mln w strefie euro; mając na uwadze, że poziom bezrobocia młodzieży nadal utrzymuje się na znacznie wyższym poziomie niż miało to miejsce w 2008 r., kiedy poziom ten był najniższy, co wskazuje, że wdrożenie i pełne zastosowanie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w państwach członkowskich powinno stanowić priorytet; mając na uwadze, że zatrudnienie ludzi młodych wciąż niestety cechuje się niskimi płacami, niekiedy poniżej progu ubóstwa, bezpłatnymi stażami, brakiem wysokiej jakości szkoleń oraz brakiem praw przysługujących pracownikom w miejscu pracy; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że stopa bezrobocia młodzieży wynosi 18,6 % w UE i 21,0 % w strefie euro; mając na uwadze, że 4,2 mln młodych ludzi jest bezrobotnych, z czego 2,9 mln w strefie euro; mając na uwadze, że poziom bezrobocia młodzieży nadal utrzymuje się na znacznie wyższym poziomie niż miało to miejsce w 2008 r., kiedy poziom ten był najniższy, co wskazuje, że wdrożenie i pełne zastosowanie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w państwach członkowskich powinno stanowić priorytet; mając na uwadze, że zatrudnienie ludzi młodych wciąż niestety cechuje się niskimi płacami, niekiedy poniżej progu ubóstwa, bezpłatnymi stażami, brakiem wysokiej jakości szkoleń oraz brakiem praw przysługujących pracownikom w miejscu pracy;

| E. | mając na uwadze, że młodzież NEET oznacza dla UE szacowany roczny koszt rzędu 153 mld EUR (1,21 % PKB), obejmujący świadczenia oraz utracone zarobki i podatki, podczas gdy całkowite szacowane koszty ustanowienia systemów gwarancji dla młodzieży w strefie euro wyniosłyby 21 mld EUR rocznie, czyli 0,22 % PKB; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że młodzież NEET oznacza dla UE szacowany roczny koszt rzędu 153 mld EUR (1,21 % PKB), obejmujący świadczenia oraz utracone zarobki i podatki, podczas gdy całkowite szacowane koszty ustanowienia systemów gwarancji dla młodzieży w strefie euro wyniosłyby 21 mld EUR rocznie, czyli 0,22 % PKB;

| F. | mając na uwadze, że liczba młodzieży NEET odnotowana w 2015 r. nadal będzie ulegać zmniejszeniu; mając na uwadze, że w tej sytuacji wciąż znajduje się 6,6 mln młodych ludzi w wieku od 15 do 24 lat, co stanowi 12 % liczby ludności w tej grupie wiekowej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że liczba młodzieży NEET odnotowana w 2015 r. nadal będzie ulegać zmniejszeniu; mając na uwadze, że w tej sytuacji wciąż znajduje się 6,6 mln młodych ludzi w wieku od 15 do 24 lat, co stanowi 12 % liczby ludności w tej grupie wiekowej;

| G. | mając na uwadze, że na państwach członkowskich spoczywa główna odpowiedzialność za rozwiązanie problemu bezrobocia wśród ludzi młodych przez opracowanie i wdrożenie ramowych uregulowań dla rynku pracy, systemów edukacji i szkoleń oraz aktywnej polityki wobec rynku pracy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że na państwach członkowskich spoczywa główna odpowiedzialność za rozwiązanie problemu bezrobocia wśród ludzi młodych przez opracowanie i wdrożenie ramowych uregulowań dla rynku pracy, systemów edukacji i szkoleń oraz aktywnej polityki wobec rynku pracy;

| H. | mając na uwadze, że osoby niepełnosprawne wciąż doświadczają znacznego wykluczenia z rynku pracy, a sytuacja ta w ciągu ostatniego dziesięciolecia uległa jedynie nieznacznej poprawie, częściowo z uwagi na brak inwestycji w odpowiednie środki wsparcia; podkreśla, że to zjawisko często prowadzi do ubóstwa i wykluczenia społecznego, a w rezultacie ma negatywny wpływ na realizację celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że osoby niepełnosprawne wciąż doświadczają znacznego wykluczenia z rynku pracy, a sytuacja ta w ciągu ostatniego dziesięciolecia uległa jedynie nieznacznej poprawie, częściowo z uwagi na brak inwestycji w odpowiednie środki wsparcia; podkreśla, że to zjawisko często prowadzi do ubóstwa i wykluczenia społecznego, a w rezultacie ma negatywny wpływ na realizację celów strategii „Europa 2020”;

| I. | mając na uwadze, że wyzwania strukturalne na rynku pracy, takie jak niska aktywność, jak również niedopasowanie umiejętności i kwalifikacji, wciąż stanowią problem w wielu państwach członkowskich; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wyzwania strukturalne na rynku pracy, takie jak niska aktywność, jak również niedopasowanie umiejętności i kwalifikacji, wciąż stanowią problem w wielu państwach członkowskich;

| J. | mając na uwadze, że do pierwszego kwartału 2016 r. stopa bezrobocia długotrwałego (bezrobocia trwającego dłużej niż jeden rok) spadła w rocznym tempie 0,7 % do poziomu 4,2 % siły roboczej; mając na uwadze, że stopa bardzo długotrwałego bezrobocia (bezrobocia trwającego dłużej niż dwa lata) spadła do poziomu 2,6 % siły roboczej; mając na uwadze jednak, że liczba osób długotrwale bezrobotnych utrzymuje się na wysokim poziomie – ok. 10 mln osób; mając na uwadze, że bezrobocie długotrwałe w szczególności stanowi problem dla młodszych i starszych osób poszukujących pracy, przy czym 30 % osób w wieku od 15 do 24 lat oraz 64 % osób w wieku od 55 do 64 lat poszukuje pracy dłużej niż przez rok; mając na uwadze, że wielu starszych pracowników nieaktywnych zawodowo nie jest uwzględnianych w statystykach dotyczących zatrudnienia; mając na uwadze, że poziom bezrobocia i jego skutki społeczne różnią się w poszczególnych państwach europejskich, oraz mając na uwadze, że kluczowe znaczenie ma uwzględnienie specyficznej sytuacji mikroekonomicznej; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że do pierwszego kwartału 2016 r. stopa bezrobocia długotrwałego (bezrobocia trwającego dłużej niż jeden rok) spadła w rocznym tempie 0,7 % do poziomu 4,2 % siły roboczej; mając na uwadze, że stopa bardzo długotrwałego bezrobocia (bezrobocia trwającego dłużej niż dwa lata) spadła do poziomu 2,6 % siły roboczej; mając na uwadze jednak, że liczba osób długotrwale bezrobotnych utrzymuje się na wysokim poziomie – ok. 10 mln osób; mając na uwadze, że bezrobocie długotrwałe w szczególności stanowi problem dla młodszych i starszych osób poszukujących pracy, przy czym 30 % osób w wieku od 15 do 24 lat oraz 64 % osób w wieku od 55 do 64 lat poszukuje pracy dłużej niż przez rok; mając na uwadze, że wielu starszych pracowników nieaktywnych zawodowo nie jest uwzględnianych w statystykach dotyczących zatrudnienia; mając na uwadze, że poziom bezrobocia i jego skutki społeczne różnią się w poszczególnych państwach europejskich, oraz mając na uwadze, że kluczowe znaczenie ma uwzględnienie specyficznej sytuacji mikroekonomicznej;

| K. | mając na uwadze cel strategii „Europa 2020” dotyczący eliminacji ubóstwa poprzez zmniejszenie liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym o co najmniej 20 mln do 2020 r.; mając na uwadze, że osiągnięcie tego celu jest wciąż bardzo odległe, a w związku z tym potrzebne są większe starania; mając na uwadze, że w 2015 r. liczba osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym wyniosła 119 mln, a zatem około 3,5 mln mniej niż w roku 2014 r.; mając na uwadze, że w 2012 r. w takiej sytuacji znajdowało się 32,2 mln osób niepełnosprawnych; mając na uwadze, że w 2013 r. 26,5 mln dzieci w UE-28 było zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że wysoki poziom nierówności ogranicza produkcję gospodarczą i potencjał trwałego wzrostu; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze cel strategii „Europa 2020” dotyczący eliminacji ubóstwa poprzez zmniejszenie liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym o co najmniej 20 mln do 2020 r.; mając na uwadze, że osiągnięcie tego celu jest wciąż bardzo odległe, a w związku z tym potrzebne są większe starania; mając na uwadze, że w 2015 r. liczba osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym wyniosła 119 mln, a zatem około 3,5 mln mniej niż w roku 2014 r.; mając na uwadze, że w 2012 r. w takiej sytuacji znajdowało się 32,2 mln osób niepełnosprawnych; mając na uwadze, że w 2013 r. 26,5 mln dzieci w UE-28 było zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że wysoki poziom nierówności ogranicza produkcję gospodarczą i potencjał trwałego wzrostu;

| L. | mając na uwadze, że wspieranie osób długotrwale bezrobotnych ma kluczowe znaczenie, ponieważ w przeciwnym wypadku ta sytuacja zacznie wpływać na pewność siebie, dobre samopoczucie i przyszły rozwój tych osób, co może grozić ubóstwem i wykluczeniem społecznym, a jednocześnie zagrażać stabilności krajowych systemów zabezpieczenia społecznego, a także europejskiego modelu społecznego; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wspieranie osób długotrwale bezrobotnych ma kluczowe znaczenie, ponieważ w przeciwnym wypadku ta sytuacja zacznie wpływać na pewność siebie, dobre samopoczucie i przyszły rozwój tych osób, co może grozić ubóstwem i wykluczeniem społecznym, a jednocześnie zagrażać stabilności krajowych systemów zabezpieczenia społecznego, a także europejskiego modelu społecznego;

| M. | mając na uwadze, że osłabienie dialogu społecznego ma negatywne skutki dla praw pracowniczych, siły nabywczej obywateli Unii oraz wzrostu; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że osłabienie dialogu społecznego ma negatywne skutki dla praw pracowniczych, siły nabywczej obywateli Unii oraz wzrostu;

| N. | mając na uwadze, że w UE widać szereg pozytywnych zmian, sugerujących odporność i ożywienie gospodarki europejskiej; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w UE widać szereg pozytywnych zmian, sugerujących odporność i ożywienie gospodarki europejskiej;

| O. | mając na uwadze, że gospodarka społeczna, obejmująca 2 mln przedsiębiorstw zatrudniających ponad 14,5 mln osób na terytorium Unii, stanowi istotny sektor przyczyniający się do zwiększenia odporności i ożywienia gospodarczego Europy; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że gospodarka społeczna, obejmująca 2 mln przedsiębiorstw zatrudniających ponad 14,5 mln osób na terytorium Unii, stanowi istotny sektor przyczyniający się do zwiększenia odporności i ożywienia gospodarczego Europy;

| P. | mając na uwadze, że w większości państw członkowskich wzrost pozostaje niewielki, a tempo wzrostu UE na 2016 r. nawet zmalało, stabilizując się na poziomie 2 % mimo tymczasowych pozytywnych aspektów, , co wskazuje zatem, że UE może podjąć więcej działań na rzecz stymulowania ożywienia gospodarczego i społecznego, aby zapewnić mu bardziej zrównoważony charakter w perspektywie średnioterminowej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w większości państw członkowskich wzrost pozostaje niewielki, a tempo wzrostu UE na 2016 r. nawet zmalało, stabilizując się na poziomie 2 % mimo tymczasowych pozytywnych aspektów, , co wskazuje zatem, że UE może podjąć więcej działań na rzecz stymulowania ożywienia gospodarczego i społecznego, aby zapewnić mu bardziej zrównoważony charakter w perspektywie średnioterminowej;

| Q. | mając na uwadze, że – jak stwierdziła Komisja (22) – wciąż utrzymują się różnice między państwami członkowskimi i w samych państwach członkowskich, a sytuacja społeczna nadal wskazuje na dalsze rozbieżności w całej UE, które hamują wzrost, zatrudnienie i spójność; mając na uwadze, że społeczeństwa charakteryzujące się wysokim poziomem równości i inwestycji w ludzi radzą sobie lepiej pod względem wzrostu gospodarczego i trwałości zatrudnienia; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że – jak stwierdziła Komisja (22) – wciąż utrzymują się różnice między państwami członkowskimi i w samych państwach członkowskich, a sytuacja społeczna nadal wskazuje na dalsze rozbieżności w całej UE, które hamują wzrost, zatrudnienie i spójność; mając na uwadze, że społeczeństwa charakteryzujące się wysokim poziomem równości i inwestycji w ludzi radzą sobie lepiej pod względem wzrostu gospodarczego i trwałości zatrudnienia;

| R. | mając na uwadze, że praca niezarejestrowana wciąż jest powszechna, ma poważny wpływ na budżet i prowadzi do utraty dochodów podatkowych i składek do systemu zabezpieczenia społecznego, jak również ma negatywne skutki dla zatrudnienia, wydajności, jakości pracy i rozwoju umiejętności; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że praca niezarejestrowana wciąż jest powszechna, ma poważny wpływ na budżet i prowadzi do utraty dochodów podatkowych i składek do systemu zabezpieczenia społecznego, jak również ma negatywne skutki dla zatrudnienia, wydajności, jakości pracy i rozwoju umiejętności;

| S. | mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone doświadczają ogromnych trudności w związku z ich szczególną sytuacją, ograniczającą ich możliwości wzrostu i rozwoju; mając na uwadze, że poziom bezrobocia, bezrobocia młodzieży i bezrobocia długotrwałego w tych regionach należy do najwyższych w UE, w wielu przypadkach przekraczając 30 %; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone doświadczają ogromnych trudności w związku z ich szczególną sytuacją, ograniczającą ich możliwości wzrostu i rozwoju; mając na uwadze, że poziom bezrobocia, bezrobocia młodzieży i bezrobocia długotrwałego w tych regionach należy do najwyższych w UE, w wielu przypadkach przekraczając 30 %;

| T. | mając na uwadze, że Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) już zatwierdził 69 projektów w 18 krajach i podpisał 56 transakcji, co – jak się oczekuje – doprowadzi do zainwestowania ponad 22 mld EUR w działania angażujące ok. 71 000 MŚP; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) już zatwierdził 69 projektów w 18 krajach i podpisał 56 transakcji, co – jak się oczekuje – doprowadzi do zainwestowania ponad 22 mld EUR w działania angażujące ok. 71 000 MŚP;

| U. | mając na uwadze, że w wielu państwach członkowskich ludność w wieku produkcyjnym i siła robocza nadal się zmniejsza; mając na uwadze, że aktywność kobiet na rynku pracy stanowi okazję dla państw członkowskich do stawienia czoła temu problemowi i wzmocnienia siły roboczej w UE; mając na uwadze, że nieustanne przybywanie uchodźców i osób ubiegających się o azyl również może stanowić pomoc we wzmocnieniu siły roboczej; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że w wielu państwach członkowskich ludność w wieku produkcyjnym i siła robocza nadal się zmniejsza; mając na uwadze, że aktywność kobiet na rynku pracy stanowi okazję dla państw członkowskich do stawienia czoła temu problemowi i wzmocnienia siły roboczej w UE; mając na uwadze, że nieustanne przybywanie uchodźców i osób ubiegających się o azyl również może stanowić pomoc we wzmocnieniu siły roboczej;

| V. | mając na uwadze, że UE boryka się z wyzwaniami demograficznymi, które wiążą się nie tylko ze starzeniem się ludności i spadkiem liczby urodzeń, lecz obejmują również inne czynniki, takie jak wyludnienie; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że UE boryka się z wyzwaniami demograficznymi, które wiążą się nie tylko ze starzeniem się ludności i spadkiem liczby urodzeń, lecz obejmują również inne czynniki, takie jak wyludnienie;

| W. | mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć obecnie plasuje się na poziomie 16 %, a zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć wynosi 38 %, co wskazuje, że kobiety z wiekiem są coraz bardziej narażone na ubóstwo lub wykluczenie społeczne; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć obecnie plasuje się na poziomie 16 %, a zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć wynosi 38 %, co wskazuje, że kobiety z wiekiem są coraz bardziej narażone na ubóstwo lub wykluczenie społeczne;

| X. | mając na uwadze, że zapewnienie systemów zabezpieczenia społecznego i zarządzanie nimi podlega kompetencji państw członkowskich, a Unia te działania koordynuje, ale ich nie harmonizuje; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że zapewnienie systemów zabezpieczenia społecznego i zarządzanie nimi podlega kompetencji państw członkowskich, a Unia te działania koordynuje, ale ich nie harmonizuje;

| Y. | mając na uwadze, że wskaźnik średniego dalszego trwania życia w dobrym zdrowiu wśród kobiet zmalał z 62,6 w 2010 r. do 61,5 w 2013 r., nieznacznie zwiększając się w 2014 r., a w przypadku mężczyzn utrzymuje się na stałym poziomie 61,4; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że wskaźnik średniego dalszego trwania życia w dobrym zdrowiu wśród kobiet zmalał z 62,6 w 2010 r. do 61,5 w 2013 r., nieznacznie zwiększając się w 2014 r., a w przypadku mężczyzn utrzymuje się na stałym poziomie 61,4;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. podkreślono znaczenie zapewnienia sprawiedliwości społecznej jako środka stymulującego wzrost gospodarczy bardziej sprzyjający włączeniu społecznemu, a także tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy sprzyjających włączeniu społecznemu i podnoszenia kwalifikacji, podkreślono też potrzebę wzmocnienia konkurencyjności, innowacyjności i wydajności; wzywa Komisję do dopilnowania, aby w zaleceniach dla poszczególnych krajów dotyczących reform rynku pracy podkreślono również znaczenie aktywnej polityki rynku pracy i promowano prawa pracownicze i ochronę pracowników; |
| --- | --- |

1.

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje postęp na rzecz osiągnięcia równowagi między wymiarem gospodarczym a społecznym procesu europejskiego semestru, jako że Komisja odpowiedziała na niektóre wnioski ze strony Parlamentu; podkreśla jednak, że więcej wysiłku należy włożyć w zwiększenie politycznej widoczności i oddziaływania tablicy wyników zawierającej najważniejsze wskaźniki zatrudnienia i wskaźniki społeczne; przyjmuje z zadowoleniem wniosek komisji dotyczący zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013 w sprawie Europejskiego programu statystycznego 2013–2017 poprzez przedłużenie go na lata 2018–2020 i uwzględnienie nowych wskaźników społecznych w celu przedstawienia danych dotyczących zatrudnienia i aspektów społecznych w powiązaniu z ewolucją danych makroekonomicznych, aby analiza przedstawiała kompleksowy obraz wzajemnych powiązań i oddziaływania różnych decyzji politycznych; podkreśla, że wskaźniki zatrudnienia należy traktować na równi ze wskaźnikami ekonomicznymi, umożliwiając im uruchomienie pogłębionych analiz i działań naprawczych w odpowiednich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla fakt, że w cyklu europejskiego semestru nadal brakuje podejścia skupiającego się na dziecku, które obejmowałoby zobowiązanie na rzecz praw dzieci, uwzględnienie zwalczania ubóstwa wśród dzieci oraz cele dotyczące dobrostanu we wszystkich istotnych obszarach kształtowania polityki, zaznacza, że strategiczne podejście z jasno wyznaczonymi celami i dążeniami jest niezbędne do przerwania cyklu defaworyzacji; |
| --- | --- |

3.

| 4. | apeluje o programy oferujące wsparcie i możliwości, które będą częścią zintegrowanego europejskiego planu inwestowania we wczesną edukację i zwalczania ubóstwa dzieci, w tym utworzenie gwarancji na rzecz dzieci mającej na celu pełne wdrożenie zalecenia Komisji zatytułowanego „Inwestowanie w dzieci”, aby każde dziecko w Europie, które jest zagrożone ubóstwem (dotyczy to również uchodźców), miało dostęp do bezpłatnej opieki zdrowotnej, bezpłatnej edukacji, bezpłatnej opieki przedszkolnej, godnych warunków mieszkaniowych i odpowiedniego wyżywienia; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że inwestycje w rozwój społeczny przyczyniają się do wzrostu gospodarczego i konwergencji; odnotowuje niedawne ekspertyzy OECD (23) i MFW (24), w których podkreśla się, że nierówności społeczne w Europie hamują ożywienie gospodarcze; zwraca się o wzmożone starania na rzecz zwalczania ubóstwa i pogłębiających się nierówności, a także – w razie potrzeby – o większe inwestycje w infrastrukturę społeczną i wsparcie tych, którzy najdotkliwiej odczuli kryzys gospodarczy; wzywa Komisję do zapewnienia, aby w zaleceniach dla poszczególnych krajów położono szczególny nacisk na zwalczanie nierówności; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca się do Komisji i Rady o udoskonalenie strategii mającej za nadrzędny cel równouprawnienie płci; popiera wykorzystanie rocznego sprawozdania Komisji dotyczącego równouprawnienia płci w kontekście europejskiego semestru w celu lepszego uwzględnienia aspektu płci; wzywa państwa członkowskie do włączenia aspektu płci oraz zasady równouprawnienia mężczyzn i kobiet do krajowych programów reform oraz programów stabilności i konwergencji w drodze ustanowienia celów i określenia działań odnoszących się do utrzymujących się różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn; wzywa Komisję do dalszego wydawania zaleceń dla poszczególnych krajów w odniesieniu do poprawy usług opieki nad dziećmi oraz opieki długoterminowej, które mogą mieć pozytywny wpływ na uczestnictwo kobiet w rynku pracy; ponownie apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby stosownie do przypadku rozważyły wykorzystywanie danych segregowanych ze względu na płeć w procesie monitorowania europejskiego semestru; sugeruje większe zaangażowanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn w prace w ramach europejskiego semestru; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że w niektórych państwach członkowskich dług publiczny i prywatny jest zbyt wysoki, co utrudnia dokonywanie inwestycji, hamuje wzrost gospodarczy i stoi na przeszkodzie tworzeniu miejsc pracy; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że dane ujęte na tablicy wyników zawierającej wskaźniki zatrudnienia i wskaźniki społeczne są przydatne, lecz niewystarczające do oceny rozwoju sytuacji w zakresie zatrudnienia i sytuacji społecznej w UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do uzupełnienia tablicy danymi dotyczącymi jakości zatrudnienia oraz ubóstwa, ze szczególnym naciskiem na wielowymiarowe ubóstwo wśród dzieci; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję, by zdefiniowała i określiła ilościowo, z uwzględnieniem zatrudnienia i polityki społecznej, swoją koncepcję sprawiedliwości społecznej, która ma zostać wprowadzona za pośrednictwem rocznej analizy wzrostu gospodarczego w 2016 r. i europejskiego semestru; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do przyspieszenia realizacji wszystkich programów, które mogą pobudzić tworzenie godziwego i długotrwałego zatrudnienia wysokiej jakości dla wszystkich grup ludności, a szczególnie dla ludzi młodych; podkreśla, że bezrobocie młodzieży utrzymuje się na poziomie 18,6 % mimo nieznacznego spadku bezrobocia w UE; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by instytucje zarządzające programami podejmowały bardziej proaktywne działania następcze; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że wdrażanie gwarancji dla młodzieży należy wzmocnić na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym oraz przedłużyć je co najmniej do 2020 r., zapewniając czynny udział partnerów społecznych i wzmocnienie służb publicznych, oraz podkreśla znaczenie tej gwarancji dla przejścia od kształcenia do zatrudnienia; wzywa Komisję, aby przeprowadziła badania skutków w celu dokładnego stwierdzenia, jakie wyniki osiągnięto dotychczas, a także aby przyjęła dodatkowe środki oraz uwzględniła oczekiwaną kontrolę Trybunału Obrachunkowego, dzielenie się dobrymi praktykami i organizowanie warsztatów skupiających wszystkie zainteresowane podmioty z myślą o poprawie skuteczności tego instrumentu; podkreśla, że zadaniem państw członkowskich jest zapewnienie, aby gwarancja dla młodzieży była w pełni dostępna, w tym dla osób wymagających szczególnego traktowania i osób niepełnosprawnych; zaznacza, że nie jest tak we wszystkich państwach członkowskich, i wzywa państwa członkowskie do jak najszybszego zaradzenia tej sytuacji, ponieważ stoi ona w sprzeczności z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; podkreśla potrzebę dopilnowania, aby z gwarancji dla młodzieży skorzystali ludzie młodzi borykający się z wieloma problemami wykluczenia i skrajnym ubóstwem; wskazuje, że należy poświęcić szczególną uwagę sytuacji młodych kobiet i dziewcząt, które mogą napotykać ograniczenia związane z płcią; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia odpowiedniego finansowania gwarancji dla młodzieży, aby dopilnować jej odpowiedniego wdrożenia we wszystkich państwach członkowskich i udzielenia pomocy jeszcze większej liczbie osób młodych; |
| --- | --- |

11.

| 12. | odnotowuje przyjęcie środków na zobowiązania w wysokości 500 mln EUR przeznaczonych na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w 2017 r.; podkreśla, że kwota ta jest niewystarczająca i należy ją zwiększyć oraz zabezpieczyć w obecnych WRF; zauważa też jednak, że porozumienie w sprawie odpowiedniego dodatkowego finansowania Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych obejmującego pozostały okres WRF należy osiągnąć w kontekście śródokresowej rewizji; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla potencjał sektora kultury i sektora kreatywnego w odniesieniu do zatrudnienia młodzieży; podkreśla, że dalsze promowanie sektora kultury i sektora kreatywnego oraz inwestowanie w te sektory może pozytywnie wpłynąć na inwestycje, wzrost, innowacje i zatrudnienie; wzywa Komisję do rozważenia w związku z tym szczególnych możliwości oferowanych przez cały sektor kultury i sektor kreatywny, w tym organizacje pozarządowe i małe stowarzyszenia, np. w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla, że niewystarczające inwestycje w publiczny system oświaty mogą zaszkodzić konkurencyjności Europy i szansom jej siły roboczej na znalezienie zatrudnienia; podkreśla potrzebę inwestowania w kapitał ludzki na jak najwcześniejszym etapie życia, aby ograniczyć nierówności i sprzyjać włączeniu społecznemu w młodym wieku; podkreśla również potrzebę zwalczania stereotypów od najmłodszego wieku w szkołach przez promowanie równości płci na wszystkich szczeblach kształcenia; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia strategii politycznych umożliwiających wdrożenie i monitorowanie form systemów ochrony socjalnej i wspierania dochodów bardziej sprzyjających włączeniu społecznemu, tak aby te systemy zapewniały godziwy standard życia osobom bezrobotnych oraz zagrożonym ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz aby zapewnić dostęp do kształcenia, szkolenia i możliwości wejścia na rynek pracy; |
| --- | --- |

15.

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie wskaźnika zatrudnienia; zauważa jednak, że wzrostowi wskaźnika zatrudnienia w państwach członkowskich towarzyszyło pojawienie się coraz większej liczby nietypowych i nieoficjalnych form zatrudnienia, w tym umów zerogodzinowych; podkreśla, że priorytetem powinna być stabilność i jakość tworzonego zatrudnienia; jest głęboko zaniepokojony faktem, że poziom bezrobocia nadal pozostaje wysoki, w szczególności w państwach wciąż odczuwających skutki kryzysu; zauważa zjawisko ubóstwa pracujących w konsekwencji pogarszających się warunków płac i pracy, na które należy znaleźć rozwiązanie w ramach wszelkich działań podejmowanych na rzecz zatrudnienia i ochrony socjalnej; zachęca państwa członkowskie do podejmowania dalszych wysiłków oraz utrzymania otwartości na nowe rozwiązania i strategie w celu osiągnięcia wyznaczonego w strategii „Europa 2020” celu dotyczącego wskaźnika zatrudnienia w wysokości 75 %, w tym przez skoncentrowanie się na grupach społecznych o najmniejszym stopniu uczestnictwa w rynku pracy, takich jak kobiety, starsi pracownicy, pracownicy o niskich kwalifikacjach i osoby niepełnosprawne; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia oferty dotyczącej uczenia się przez całe życie i efektywnego podnoszenia kwalifikacji; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że migracja może odegrać istotną rolę m.in. przez programy edukacji, uzupełnione efektywnymi wydatkami publicznymi, w perspektywie wysokiej jakości zrównoważonych pod względem środowiskowym inwestycji społecznych mających na celu integrację pracowników na rynku pracy i zmniejszenie bezrobocia; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zauważa, że kobiety są nadal niedostatecznie reprezentowane na rynku pracy; w związku z tym wzywa Komisję i państwa członkowskie do wdrożenia proaktywnych strategii politycznych i odpowiednich inwestycji zorientowanych i opracowanych na rzecz promowania uczestnictwa kobiet w rynku pracy; podkreśla, że znalezienie lepszej równowagi między pracą a życiem prywatnym ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia uczestnictwa kobiet w rynku pracy; w związku z tym zaznacza, że elastyczna organizacja pracy, taka jak telepraca, elastyczne godziny pracy i krótsze godziny pracy, może zdaniem Komisji odgrywać ważną rolę; podziela pogląd Komisji, że zapewnienie płatnego urlopu macierzyńskiego, ojcowskiego i rodzicielskiego w państwach członkowskich zwykle podnosi aktywność zawodową kobiet; ponadto wzywa państwa członkowskie do ustalenia odpowiednich strategii politycznych wspierających kobiety i mężczyzn, którzy wchodzą i powracają na rynek pracy, pozostają na nim i osiągają na nim postępy po okresach urlopów związanych z rodziną i sprawowaniem opieki, poprzez zapewnienie trwałego zatrudnienia wysokiej jakości; ubolewa nad występowaniem nierówności związanych z płcią pod względem wskaźnika zatrudnienia oraz zróżnicowania wynagrodzeń i emerytur; wzywa do przyjęcia polityki zachęcającej i wspierającej kobiety w budowaniu kariery w przedsiębiorczości, przez ułatwienie dostępu do finansowania i możliwości biznesowych, oferującej szkolenia dostosowane do potrzeb; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uznaje jednak, że wsparcie zatrudnienia i środki na rzecz zwiększenia aktywnego uczestnictwa w rynku pracy powinny stanowić element szerszego podejścia ukierunkowanego na prawa w celu zwalczania wykluczenia społecznego i ubóstwa, uwzględniającego dzieci, rodziny oraz ich konkretne potrzeby; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zwraca się do państw członkowskich, by wymieniały się najlepszymi praktykami i rozważyły nowe innowacyjne sposoby rozwoju przystosowalnego i elastycznego rynku pracy w celu sprostania wyzwaniom globalnej gospodarki, przy jednoczesnym zapewnieniu wszystkim pracownikom wysokich norm pracy; |
| --- | --- |

20.

| 21. | z zadowoleniem przyjmuje przypomnienie państwom członkowskim, że systemy opieki społecznej powinny być oparte na silnych normach społecznych oraz że promowanie równowagi między pracą a życiem prywatnym i rozwiązanie problemu dyskryminacji przyczyniają się nie tylko do zwiększenia sprawiedliwości społecznej, ale także do wzrostu gospodarczego; podkreśla, że należy wspierać ponowną integrację rodziców na rynku pracy przez tworzenie warunków dla wysokiej jakości zatrudnienia i środowiska pracy sprzyjających włączeniu społecznemu, umożliwiając pogodzenie pracy z rodzicielstwem; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uznaje, że oprócz tworzenia miejsc pracy, zapewnianie osobom długotrwale bezrobotnym wysokiej jakości zatrudnienia za pomocą indywidualnie dopasowanych środków, w szczególności przez zastosowanie strategii politycznych na rzecz aktywnego zatrudnienia, ma kluczowe znaczenie dla zwalczania ich ubóstwa i wykluczenia społecznego tam, gdzie dostępne są godziwe miejsca pracy; wskazuje, że należy skupić się na poprawie środków mających na celu tworzenie godziwych miejsc pracy; podkreśla, że integracja osób najbardziej oddalonych od rynku pracy ma podwójne działanie: przynosi korzyści jednostce oraz zapewnia stabilizację systemów zabezpieczenia społecznego i wsparcie gospodarki; uważa za konieczne uwzględnienie sytuacji społecznej tych obywateli i ich konkretnych potrzeb oraz lepsze monitorowanie na poziomie europejskim strategii politycznych wdrażanych na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla w tym kontekście znaczenie umiejętności i kompetencji nabywanych w pozaformalnych i nieformalnych środowiskach edukacyjnych, a także ich walidacji i certyfikacji oraz dostępu do uczenia się przez całe życie; podkreśla także znaczenie zobowiązań i poziomów odniesienia w strategicznych ramach w dziedzinie kształcenia i szkolenia do 2020 r.; wzywa państwa członkowskie do stworzenia systemów uznawania kompetencji nabytych w drodze uczenia się pozaformalnego i nieformalnego; wzywa w związku z tym państwa członkowskie do wdrożenia strategii politycznych gwarantujących nie tylko dostęp do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia sprzyjających włączeniu społecznemu po przystępnej cenie, ale także do przyjęcia ramowego podejścia dotyczącego uczenia się przez całe życie w kierunku elastycznej ścieżki kształcenia promującej równość i spójność społeczną i zapewniającą wszystkim możliwości zatrudnienia; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa do ustanowienia i rozwoju partnerstw między pracodawcami, partnerami społecznymi, publicznymi i prywatnymi służbami zatrudnienia, organami publicznymi, służbami socjalnymi oraz instytucjami w dziedzinie kształcenia i szkolenia w celu zapewnienia narzędzi niezbędnych, by lepiej odpowiedzieć na potrzeby rynku pracy i zapobiegać długotrwałemu bezrobociu; przypomina o konieczności spersonalizowanych i zindywidualizowanych działań następczych, umożliwiających zapewnienie skutecznych rozwiązań dla osób długotrwale bezrobotnych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | ubolewa nad utrzymującymi się niskimi wskaźnikami inwestycji publicznych, jako że inwestycje te mogą stanowić istotny czynnik stymulujący tworzenie miejsc pracy; podkreśla, że EFIS nie rozwinął wystarczającego potencjału w zakresie inwestycji w infrastrukturę społeczną oraz że jest to utracona szansa, która wymaga podjęcia pilnych działań; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa do opracowania strategii politycznych wspierających negocjacje zbiorowe i zapewniających ich poszanowanie oraz apeluje, aby negocjacje obejmowały swym zakresem jak największą liczbę pracowników, przy jednoczesnym dążeniu do ustanowienia lepszych pułapów wynagrodzeń w postaci płac minimalnych ustalonych na godziwym poziomie oraz przy zaangażowaniu partnerów społecznych, a wszystko to w celu położenia kresu konkurencyjnemu równaniu wynagrodzeń w dół, wsparcia popytu zagregowanego i ożywienia gospodarczego, ograniczenia nierówności płacowych, walki z ubóstwem pracujących; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia osobom posiadającym umowy o pracę na czas określony lub umowy w niepełnym wymiarze czasu pracy oraz osobom pracującym na własny rachunek równego traktowania, również w kwestii zwolnień i wynagrodzeń, odpowiedniej ochrony socjalnej i dostępu do szkoleń, a także ustalenia warunków ramowych umożliwiających im rozwój kariery zawodowej; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia umów ramowych o pracę w niepełnym wymiarze godzin i pracę na czas określony oraz do skutecznego egzekwowania dyrektywy ustanawiającej warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do przedsięwzięcia odpowiednich środków, aby pomóc uchodźcom w osiedleniu się i zintegrowaniu oraz do zagwarantowania, że służby publiczne dysponują wystarczającymi środkami finansowymi i antycypują wymogi, aby ułatwić im integrację; |
| --- | --- |

28.

| 29. | ubolewa, że odsetek osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym pozostaje wysoki; podkreśla, że wysoki poziom nierówności i ubóstwa wpływa na spójność społeczną, utrudniając osiągnięcie stabilności społecznej i politycznej; ubolewa nad faktem, że istniejąca polityka w tej dziedzinie jest niedostatecznie ambitna, by wywrzeć wystarczający nacisk gospodarczy; apeluje do państw członkowskich o przyspieszenie działań na rzecz realizacji celów strategii „Europa 2020” w celu ograniczenia liczby osób zagrożonych ubóstwem o 20 mln; wzywa Komisję i państwa członkowskie do priorytetowego traktowania zmniejszania nierówności; wzywa do większego wsparcia i uznania pracy organizacji pozarządowych, organizacji na rzecz walki z ubóstwem oraz organizacji osób dotkniętych ubóstwem, ze wsparciem ich udziału w wymianie dobrych praktyk; |
| --- | --- |

29.

| 30. | wyraża zaniepokojenie wobec niskiego współczynnika aktywności zawodowej mniejszości etnicznych, w szczególności społeczności romskiej; wzywa do odpowiedniego wdrożenia dyrektywy 2000/78/WE; podkreśla potrzebę wspierania roli odgrywanej przez specjalistyczne organizacje pozarządowe w promowaniu ich uczestnictwa w rynku pracy i wspieraniu nie tylko obejmowania dzieci szkolnictwem, lecz także zapobiegania wczesnemu kończeniu nauki, z myślą o przerwaniu kręgu ubóstwa; |
| --- | --- |

30.

| 31. | uważa, że ważne jest, aby zamknąć lukę inwestycyjną w celu tworzenia trwałego wzrostu gospodarczego bez narażania stabilności gospodarczej i społecznej państw członkowskich; w tym kontekście podkreśla pojawienie się gwarancji konsolidacji budżetowej jako niezbędnego elementu umożliwiającego dalsze zapewnianie europejskiego modelu społecznego charakterystycznego dla UE; |
| --- | --- |

31.

| 32. | ubolewa, że w ostatnich zaleceniach Komisji pominięto wniosek Parlamentu o wzmocnienie stosowania art. 349 TFUE, mianowicie przez przyjęcie zróżnicowanych środków i programów w celu ograniczenia asymetrii, a także i maksymalne zwiększenie spójności społecznej w UE; apeluje w tym kontekście do państw członkowskich o ustanowienie specjalnych programów inwestycyjnych na rzecz podregionów, w których stopa bezrobocia przekracza 30 %; ponawia swój apel do Komisji, aby wsparła państwa członkowskie i regiony europejskie, w szczególności regiony najbardziej oddalone, w opracowaniu i sfinansowaniu programów inwestycyjnych objętych wieloletnimi ramami finansowymi (WRF); |
| --- | --- |

32.

| 33. | zauważa trwającą nadal trudną sytuację na europejskim rynku pracy, który z jednej strony nie może rozwiązać problemu wysokich wskaźników bezrobocia, a z drugiej strony w przedsiębiorstwach istnieje zapotrzebowanie na wykwalifikowaną i odpowiednią siłę roboczą; wzywa Komisję, aby na szczeblu państw członkowskich wspierała rozmaite formy współpracy, obejmujące rządy, przedsiębiorstwa, w tym podmioty gospodarki społecznej, instytucje oświatowe, służby zindywidualizowanego wsparcia, społeczeństwo obywatelskie i partnerów społecznych, opierające się na wymianie najlepszych praktyk i mające na celu dostosowanie systemów kształcenia i szkolenia poszczególnych państw członkowskich w walce z niedopasowaniem umiejętności do wymagań w celu zaspokojenia potrzeb rynku pracy; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla, że kształcenie stanowi podstawowe prawo, które powinno być zagwarantowane wszystkim dzieciom, oraz że konieczne jest rozwiązanie problemu różnic w zakresie dostępności i jakości kształcenia w celu wzmocnienia nauczania dla wszystkich i ograniczenia liczby osób wcześnie kończących naukę; podkreśla, że dostosowanie umiejętności i kwalifikacji do zapotrzebowania i perspektyw może być pomocne w procesie tworzenia rynku pracy w UE sprzyjającego włączeniu społecznemu; uważa, że poradnictwo i doradztwo obejmujące indywidualne potrzeby i skupiające się na ocenie i rozwoju indywidualnych umiejętności musi być podstawowym elementem kształcenia i strategii politycznych dotyczących umiejętności już na wczesnym etapie edukacji każdego obywatela; wzywa państwa członkowskie do lepszego dopasowania kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy w całej UE, podkreśla znaczenie oceny sytuacji zatrudnienia w różnych państwach członkowskich w celu zapewnienia uwzględnienia ich specyfiki i cech szczególnych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | uznaje, że rozwój nowych technologii i cyfryzacja europejskiego przemysłu stanowią znaczne wyzwania dla UE; podkreśla, że modele produkcji UE i państw członkowskich, wspierany przez ich modele kształcenia, musi zostać zorientowany na sektory o wysokiej wydajności, w szczególności sektory związane z ICT i cyfryzacją, w celu zwiększenia konkurencyjności UE na szczeblu globalnym; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że niewystarczające i nieodpowiednio ukierunkowane inwestycje w nauczanie umiejętności cyfrowych, w tym programowania i przedmiotów w zakresie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki, mogą zaszkodzić konkurencyjności Europy i szansom jej siły roboczej na znalezienie zatrudnienia; jest zdania, że lepsze dostosowanie umiejętności i usprawnione wzajemne uznawanie kwalifikacji będzie korzystne dla przezwyciężenia przepaści w znaczeniu niedoborów i niedopasowania umiejętności na europejskim rynku pracy a osobami poszukującymi pracy, szczególnie osobami młodymi; wzywa państwa członkowskie do priorytetowego traktowania kompleksowych szkoleń w zakresie umiejętności cyfrowych, programowania i umiejętności, które są bardzo poszukiwane przez pracodawców u wszystkich, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokich standardów w zakresie edukacji tradycyjnej i uwzględniania przechodzenia na gospodarkę cyfrową w kontekście podnoszenia umiejętności i przekwalifikowania, które nie powinny ograniczać się do wiedzy z perspektywy użytkownika; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zauważa, że potrzeba większych starań w wielu państwach członkowskich w celu wykształcenia siły roboczej, co obejmuje edukację dorosłych oraz możliwości w zakresie szkolenia zawodowego; podkreśla znaczenie uczenia się przez całe życie, szczególnie dla starszych pracowników, w celu dostosowania kompetencji do potrzeb rynku pracy; wzywa do większego promowania przedmiotów w zakresie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki wśród kobiet i dziewcząt w celu rozwiązania problemu istniejących stereotypów edukacyjnych i walki z długotrwałymi dysproporcjami w sferze zatrudnienia oraz zróżnicowaniem wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć; |
| --- | --- |

37.

| 38. | dostrzega wartość nowych technologii i rolę umiejętności cyfrowych w życiu osobistym i dla sukcesu na rynku pracy; dlatego sugeruje państwom członkowskim zwiększenie inwestycji w poprawę infrastruktury ICT i łączności w placówkach edukacyjnych i opracowanie skutecznych strategii wykorzystujących potencjał ICT we wspieraniu uczenia się nieformalnego dorosłych i zwiększenia oferowanych im możliwości nauki formalnej i nieformalnej; |
| --- | --- |

38.

| 39. | z zadowoleniem przyjmuje wkład programu Erasmus+ we wspieranie mobilności i wymiany kulturalnej wewnątrz UE oraz z państwami trzecimi; apeluje o szersze promowanie i wykorzystywanie europejskich narzędzi na rzecz przejrzystości, mobilności i uznawania umiejętności i kwalifikacji z myślą o ułatwianiu mobilności w nauce i pracy; ponownie stwierdza, że należy zapewnić możliwości mobilności w odniesieniu do szkoleń zawodowych młodzieży defaworyzowanej oraz osobom dotkniętym różnymi formami dyskryminacji; |
| --- | --- |

39.

| 40. | z zadowoleniem przyjmuje nowe ramy polityczne i inwestycyjne wynikające z porozumienia paryskiego, które przyczynią się do stworzenia nowych możliwości zatrudnienia w sektorach niskoemisyjnych; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wzywa Komisję, by podkreśliła znaczenie, jakie ma zmniejszenie przeszkód i barier, zarówno fizycznych, jak i cyfrowych, których nadal doświadczają osoby niepełnosprawne w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

41.

| 42. | z zadowoleniem przyjmuje wyraźne wskazanie opieki nad dziećmi, mieszkalnictwa, opieki zdrowotnej i kształcenia kontekście poprawy dostępu do usług wysokiej jakości; |
| --- | --- |

42.

| 43. | przypomina, że swobodny przepływ pracowników stanowi podstawową zasadę Traktatu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. podkreślono znaczenie zapewnienia sprawiedliwości społecznej przez uczciwą współpracę różnych instytucji państw członkowskich; wzywa zatem państwa członkowskie do zapewnienia inspekcjom pracy lub innym właściwym organom odpowiednich zasobów i apeluje również o usprawnienie współpracy transgranicznej między służbami inspekcyjnymi oraz elektronicznej wymiany informacji i danych w celu zwiększenia skuteczności kontroli, których ideą jest zwalczanie nadużyć socjalnych i pracy nierejestrowanej oraz zapobieganie im; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla pilną potrzebę pobudzenia popytu krajowego przez wspieranie inwestycji publicznych i prywatnych, promowanie reform strukturalnych zrównoważonych pod względem społecznym i gospodarczym mających na celu zmniejszanie nierówności oraz wspieranie wysokiej jakości zatrudnienia sprzyjającego włączeniu społecznemu, zrównoważonego rozwoju i inwestycji społecznych oraz odpowiedzialnej konsolidacji budżetowej, wzmacniając tym samym warunki sprzyjające zwiększeniu spójności i pozytywnej konwergencji społecznej na rzecz przedsiębiorstw i służb publicznych; podkreśla znaczenie inwestycji w kapitał ludzki jako wspólnej strategii; ponadto podkreśla potrzebę przeorientowania unijnej polityki gospodarczej w kierunku społecznej gospodarki rynkowej; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich środków gwarantujących osobom pracującym za pośrednictwem technologii cyfrowych te same prawa i poziom ochrony socjalnej jak te ustalone dla podobnych pracowników danego sektora; |
| --- | --- |

45.

| 46. | zauważa, że mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa (MMŚP), które stanowią ponad 90 % wszystkich przedsiębiorstw w Europie i są siłą napędową europejskiej gospodarki, skutecznie przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz tworzenia miejsc pracy wysokiej jakości; wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględniania w większym stopniu interesów MMŚP w procesie kształtowania polityki, stosując „test MŚP” na wszystkich etapach procesu ustawodawczego, zgodnie z zasadą „najpierw myśl na małą skalę”, oraz do promowania istniejących firm finansowego wsparcia mikroprzedsiębiorstw, takich jak program Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI); uważa za niezwykle istotne, by ograniczyć obciążenia administracyjne nakładane na takie przedsiębiorstwa oraz by znieść zbędne przepisy, nie podważając praw pracowniczych i społecznych; podkreśla potrzebę ułatwienia drugiej szansy przedsiębiorcom, którzy zbankrutowali w sposób niezwiązany z nadużyciami finansowymi oraz przestrzegali praw pracowniczych; |
| --- | --- |

46.

| 47. | podkreśla, że przedsiębiorczość społeczna to rozwijająca się dziedzina, która może ożywić gospodarkę, a jednocześnie zmniejszyć ubóstwo, wykluczenie społeczne i inne problemy społeczne; w związku z tym uważa, że nauczanie przedsiębiorczości powinno obejmować wymiar społeczny i zajmować się tematami takimi jak uczciwy handel, przedsiębiorstwa społeczne, alternatywne modele biznesowe, w tym spółdzielnie, aby wypracować bardziej nastawioną społecznie, sprzyjającą włączeniu i stabilną gospodarkę; |
| --- | --- |

47.

| 48. | wzywa Komisję i Radę do zbadania sposobów zwiększenia wydajności przez inwestycje w kapitał ludzki, biorąc pod uwagę, że najbardziej kompetentni, dobrze zintegrowani pracownicy realizujący swoje aspiracje najlepiej spełniają wymagania i wyzwania stawiane przez przedsiębiorstwa i służby; |
| --- | --- |

48.

| 49. | zachęca państwa członkowskie do skoncentrowania się na statusie przedsiębiorców pracujących na własny rachunek w celu zapewnienia osobom samozatrudnionym odpowiedniej ochrony socjalnej w odniesieniu do ubezpieczenia od choroby, wypadku, utraty pracy oraz w odniesieniu do świadczeń emerytalnych; |
| --- | --- |

49.

| 50. | przypomina o znaczeniu wdrożenia prawdziwej kultury przedsiębiorczości, stymulującej aktywność młodych ludzi od najmłodszych lat; w tym kontekście apeluje do państw członkowskich o dostosowanie programów kształcenia i szkolenia do tej zasady; zwraca uwagę państw członkowskich na znaczenie tworzenia zachęt dla przedsiębiorczości, w szczególności przez wdrażanie reguł fiskalnych i ograniczanie obciążeń administracyjnych; wzywa Komisję, aby w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi podjęła środki umożliwiające lepsze informowanie o wszystkich funduszach i programach europejskich mogących stymulować przedsiębiorczość, inwestycje oraz dostęp do finansowania, takich jak „Erasmus dla młodych przedsiębiorców”; |
| --- | --- |

50.

| 51. | zwraca uwagę na efekt mnożnikowy budżetu UE w stosunku do budżetów krajowych; podkreśla uzupełniającą rolę, jaką odgrywa budżet UE w osiąganiu unijnych celów w zakresie polityki społecznej przedstawionych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r., dzięki którym w UE ma powstać więcej miejsc pracy lepszej jakości; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wyraża zaniepokojenie z powodu opóźnienia wdrażania programów operacyjnych w bieżącym okresie programowania; zauważa, że do września 2016 r. wyznaczono jedynie 65 % właściwych organów krajowych i wzywa państwa członkowskie do bardziej aktywnego wykorzystywania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w celu do zajęcia się priorytetami w zakresie zatrudnienia i priorytetami społecznymi oraz wspierania wdrażania tych zaleceń dla poszczególnych krajów, które odnoszą się do kwestii społecznych i kwestii dotyczących zatrudnienia w sposób sprzyjający włączeniu społecznemu; równocześnie jednak podkreśla, że fundusze te nie powinny być wykorzystywane wyłącznie do wdrażania zaleceń dla poszczególnych krajów, gdyż może to potencjalnie prowadzić do pominięcia innych ważnych obszarów inwestycji; podkreśla potrzebę kontynuacji wysiłków w celu uproszczenia procedur, szczególnie w przypadku horyzontalnych i sektorowych przepisów finansowych, i zniesienia barier dla społeczeństwa obywatelskiego w odniesieniu do dostępności środków; |
| --- | --- |

52.

| 53. | odnotowuje wciąż niewielki wzrost gospodarczy w UE i strefie euro; podkreśla, że niezbędne są inwestycje w badania, innowacje i kształcenie; zauważa, że w budżecie UE na 2017 r. przeznaczono 21 312,2 mln EUR na konkurencyjność, wzrost gospodarczy i miejsca pracy w ramach środków na zobowiązania za pośrednictwem takich programów jak „Horyzont 2020”, COSME i Erasmus+; |
| --- | --- |

53.

| 54. | podkreśla, że europejskie fundusze i programy, takie jak Erasmus dla przedsiębiorców, Europejskie Służby Zatrudnienia (EURES), program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME), program na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) oraz Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS), obejmują potencjał, by ułatwić dostęp do finansowania i pobudzić inwestycje, a w związku z tym i przedsiębiorczość; przypomina o znaczeniu zasady partnerstwa, dodatkowości, podejścia oddolnego i odpowiedniego przydziału zasobów oraz odpowiedniej równowagi między obowiązkami w zakresie sprawozdawczości a gromadzeniem danych od podmiotów korzystających z funduszy; wzywa Komisję do zapewnienia ścisłego monitorowania wykorzystania funduszy UE w celu poprawy skuteczności; wzywa Komisję do sformułowania zaleceń dla poszczególnych krajów dotyczących zastosowania funduszy UE w celu wdrożenia polityk społecznych i aktywnych polityk rynku pracy na szczeblu krajowym oraz do zwiększenia ich zasięgu i skuteczności; |
| --- | --- |

54.

| 55. | z zadowoleniem przyjmuje przeznaczenie w 2017 r. dodatkowych 500 mln EUR ponad przewidziane w projekcie budżetu środki na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI) i 200 mln EUR na zasilenie kluczowych inicjatyw na rzecz wzrostu i zatrudnienia; przypomina o konieczności szerszego wykorzystywania dostępnych funduszy i inicjatyw związanych z edukacją i szkoleniami, kulturą, sportem i młodzieżą oraz zwiększania ich inwestycji w te sektory w razie potrzeby, zwłaszcza w zakresach tematycznych bezpośrednio związanych ze strategią „Europa 2020”, takich jak wczesne kończenie nauki, szkolnictwo wyższe, zatrudnienie ludzi młodych, kształcenie i szkolenie zawodowe, uczenie się przez całe życie oraz mobilność, aby budować odporność i zmniejszyć bezrobocie, zwłaszcza wśród młodzieży i w najsłabszych społecznie grupach, zapobiegać radykalizacji i zapewnić długotrwałą integrację społeczną; |
| --- | --- |

55.

| 56. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący rozszerzenia EFIS oraz podwojenia jego wysokości do kwoty 630 mld EUR do roku 2022, przy jednoczesnym zwiększeniu jego zasięgu geograficznego i sektorowego; zauważa brak dotychczasowej skuteczności EFIS w zwiększaniu konwergencji społecznej i gospodarczej między państwami członkowskimi i ich regionami w ramach Unii oraz w ukierunkowaniu na infrastrukturę społeczną; przypomina, że większość projektów zatwierdzono w gospodarczo bardziej zdrowych regionach Europy Zachodniej, a tym samym pogłębia się luka inwestycyjna pomiędzy państwami członkowskimi i wzrastają europejskie nierównowagi; zwraca się do Komisji o pomoc dla słabszych regionów w odniesieniu do procedury składania wniosków, z jednoczesnym zachowaniem podstawowego założenia, w myśl którego selekcja projektów dokonywana jest wyłącznie na podstawie ich jakości; pilnie apeluje do Komisji o wsparcie przedsiębiorstw społecznych i MŚP w możliwości skorzystania z EFIS; wzywa Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny do podjęcia dodatkowych, proaktywnych działań w celu zadbania o to, by wszystkie państwa członkowskie i sektory zostały odpowiednio uwzględnione w zakresie możliwości uruchomienia EFIS, a w szczególności te bezpośrednio przyczyniające się do walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; podkreśla potrzebę wzmocnienia działań administracyjnych, takich jak centrum doradztwa inwestycyjnego; ubolewa z powodu braku dostępnych danych dotyczących nowych miejsc pracy, których utworzenie stanowi oczekiwany efekt inwestycji w ramach EFIS; wzywa Komisję, aby monitorowała i kontrolowała inwestycje w ramach EFIS oraz prowadziła pomiar ich skutków gospodarczych i społecznych, a także aby zagwarantowała, że EFIS nie będzie powielał istniejących programów finansowych lub substytutów bezpośrednich wydatków publicznych; ponawia swój apel o dokonywanie inwestycji w kapitał ludzki i społeczny, taki jak opieka zdrowotna, opieka nad dziećmi i przystępne cenowo mieszkalnictwo; |
| --- | --- |

56.

| 57. | wskazuje, że regiony najbardziej oddalone doświadczają szeregu ograniczeń strukturalnych, których trwałość i łączne występowanie poważnie hamują ich rozwój; wzywa Komisję do wsparcia stosowania art. 349 TFUE; |
| --- | --- |

57.

| 58. | podkreśla potrzebę silniejszego zobowiązania Komisji i państw członkowskich na rzecz stosowania art. 174 TFUE; podkreśla, że poprawa spójności terytorialnej oznacza poprawę spójności gospodarczej i społecznej, w związku z czym wzywa do rozwijania inwestycji strategicznych w tych regionach, w szczególności w zakresie sieci szerokopasmowej, w sposób ukierunkowany na zwiększanie konkurencyjności, poprawę tkanki przemysłowej, kształtowanie się społeczności lokalnej oraz, ostatecznie, zatrzymanie ludności; |
| --- | --- |

58.

| 59. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich o włączenie organów wszystkich szczebli i odpowiednich zainteresowanych stron we wskazywanie przeszkód utrudniających inwestycje, przy czym należy skoncentrować się na najbardziej potrzebujących regionach i sektorach, a także na udostępnianiu odpowiednich instrumentów łączących finansowanie publiczne i prywatne; |
| --- | --- |

59.

| 60. | zwraca się do Komisji o wdrożenie strategii politycznych mających na celu przeciwdziałanie spadkowi liczby ludności i jej rozproszeniu; podkreśla, że jednym z priorytetów polityki spójności UE powinno być poświęcenie uwagi regionom dotkniętym spadkiem liczby ludności; |
| --- | --- |

60.

| 61. | podkreśla, że wszystkim należy zagwarantować powszechny dostęp do publicznych emerytur w odpowiedniej wysokości w ramach systemu opartego na zasadzie solidarności; dostrzega wyzwania, przed jakimi stoją państwa członkowskie dążące do wzmocnienia systemów emerytalnych, ale podkreśla, jak ważne jest utrzymanie zasady solidarności w ramach systemów emerytalnych poprzez zadbanie o większe wpływy do nich bez konieczności podnoszenia wieku emerytalnego; podkreśla znaczenie publicznych i pracowniczych programów emerytalnych, które gwarantują odpowiednie dochody na emeryturze, znacznie przekraczające próg zagrożenia ubóstwem, oraz umożliwiają emerytom utrzymanie ich dotychczasowego poziomu życia; uważa, że najlepszym sposobem zagwarantowania zrównoważonych, pewnych i odpowiednich emerytur dla kobiet i mężczyzn jest podniesienie ogólnego wskaźnika zatrudnienia i liczby miejsc pracy dobrej jakości we wszystkich przedziałach wiekowych, poprawa warunków pracy i zatrudnienia oraz przeznaczenie na ten cel niezbędnych dodatkowych środków publicznych; uważa, że reformy systemu emerytalnego powinny koncentrować się m.in. na trafnym wyborze wieku emerytalnego, a także odzwierciedlać tendencje na rynku pracy, współczynnik urodzeń, sytuację zdrowotną i majątkową, warunki pracy i wskaźnik obciążenia ekonomicznego; jest zdania, że reformy te muszą również uwzględniać sytuację milionów pracowników w Europie, zwłaszcza kobiet, ludzi młodych i osób samozatrudnionych, których zatrudnienie jest niepewne i nietypowe oraz charakteryzuje się okresami przymusowego bezrobocia i ograniczonym czasem pracy; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zwraca uwagę państw członkowskich – w kontekście starzenia się obywateli Europy i wpływu tego zjawiska na wzrastające potrzeby w zakresie opieki nieformalnej i formalnej – na konieczność inwestowania w promowanie zdrowia publicznego i zapobieganie chorobom, przy jednoczesnym zapewnieniu i poprawie stabilności, bezpieczeństwa, adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz zagwarantowaniu długoterminowych usług społecznych wysokiej jakości w nadchodzących dekadach; zachęca zatem państwa członkowskie do opracowania strategii zapewniających odpowiednie finansowanie, personel i rozwój takim systemom i usługom oraz do zwiększenia zasięgu systemów zabezpieczenia społecznego z korzyścią dla społeczeństwa i jednostki; wzywa w szczególności Komisję, państwa członkowskie i partnerów społecznych do:






  — | wspierania wyższych wskaźników zatrudnienia dla wszystkich grup wiekowych; |
| --- | --- | --- |

62.

—

wspierania wyższych wskaźników zatrudnienia dla wszystkich grup wiekowych;

| — | wysiłku na rzecz ograniczenia segregacji płciowej oraz zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; |
| --- | --- |

—

wysiłku na rzecz ograniczenia segregacji płciowej oraz zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć;

| — | dostosowania rynków pracy do starszych pracowników przez stworzenie warunków pracy przyjaznych dla osób w podeszłym wieku, umożliwiając im wykonywanie pracy do czasu osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego; |
| --- | --- |

—

dostosowania rynków pracy do starszych pracowników przez stworzenie warunków pracy przyjaznych dla osób w podeszłym wieku, umożliwiając im wykonywanie pracy do czasu osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego;

| — | zwalczania stereotypów związanych z wiekiem na rynkach pracy; |
| --- | --- |

—

zwalczania stereotypów związanych z wiekiem na rynkach pracy;

| — | zapewnienia podejścia uwzględniającego cykl życia i podejścia zapobiegawczego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy; |
| --- | --- |

—

zapewnienia podejścia uwzględniającego cykl życia i podejścia zapobiegawczego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;

| — | skupienia na kwestii odpowiedniej równowagi między pracą a życiem prywatnym osób sprawujących opiekę nad innymi, przez zapewnienie odpowiednich programów opieki i urlopów oraz przez wspieranie opiekunów nieformalnych; |
| --- | --- |

—

skupienia na kwestii odpowiedniej równowagi między pracą a życiem prywatnym osób sprawujących opiekę nad innymi, przez zapewnienie odpowiednich programów opieki i urlopów oraz przez wspieranie opiekunów nieformalnych;

| — | wspierania i informowania pracodawców, zwłaszcza MŚP, o sposobach poprawy warunków pracy w celu umożliwienia pracownikom w różnym wieku utrzymania wydajności; |
| --- | --- |

—

wspierania i informowania pracodawców, zwłaszcza MŚP, o sposobach poprawy warunków pracy w celu umożliwienia pracownikom w różnym wieku utrzymania wydajności;

| — | wspierania publicznych służb zatrudnienia, umożliwiając im zapewnianie znaczącego wsparcia starszym osobom poszukującym pracy; |
| --- | --- |

—

wspierania publicznych służb zatrudnienia, umożliwiając im zapewnianie znaczącego wsparcia starszym osobom poszukującym pracy;

| — | inwestowania i wspierania uczenia się przez całe życie dla pracowników w różnym wieku, zarówno w miejscu pracy, jak i poza nim, oraz opracowania systemów walidacji i certyfikacji umiejętności; |
| --- | --- |

—

inwestowania i wspierania uczenia się przez całe życie dla pracowników w różnym wieku, zarówno w miejscu pracy, jak i poza nim, oraz opracowania systemów walidacji i certyfikacji umiejętności;

| — | pomocy starszym pracownikom, umożliwiając im utrzymanie aktywności zawodowej i przygotowanie się do przejścia na emeryturę, przez zapewnienie elastycznych warunków pracy zorientowanych na pracowników, umożliwiających im ograniczenie czasu pracy w okresie przejścia z życia zawodowego na emeryturę; |
| --- | --- |

—

pomocy starszym pracownikom, umożliwiając im utrzymanie aktywności zawodowej i przygotowanie się do przejścia na emeryturę, przez zapewnienie elastycznych warunków pracy zorientowanych na pracowników, umożliwiających im ograniczenie czasu pracy w okresie przejścia z życia zawodowego na emeryturę;

| 63. | podkreśla konieczność monitorowania przez Komisję zmian w zakresie zjawiska bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego, a także zmian cen w mieszkalnictwie w państwach członkowskich; wzywa do podjęcia pilnych działań w celu znalezienia rozwiązania dla problemu rosnących wskaźników bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego w wielu państwach członkowskich; wyraża zaniepokojenie wobec potencjalnych skutków społecznych wysokiej liczby kredytów zagrożonych ujętych w bilansach bankowych, w szczególności w świetle stwierdzenia Komisji, że należy wspierać sprzedaż na rzecz wyspecjalizowanych instytucji niebędących bankami, co może prowadzić do fali eksmisji; zachęca państwa członkowskie, Komisję oraz EBI do wykorzystania EFIS do inwestycji w infrastrukturę społeczną, w tym do wdrożenia prawa do odpowiedniego i przystępnego cenowo mieszkalnictwa dla wszystkich obywateli; |
| --- | --- |

63.

| 64. | z zaniepokojeniem zauważa, że w niektórych państwach członkowskich płace są niewystarczające, aby zapewnić godziwe życie, co sprawia, że pracujący stają się „ubogimi pracującymi”, i zniechęca bezrobotnych do powrotu na rynek pracy; w tym kontekście popiera wspomaganie negocjacji zbiorowych; |
| --- | --- |

64.

| 65. | zachęca państwa członkowskie do wdrożenia niezbędnych środków na rzecz włączenia społecznego uchodźców, a także osób należących do mniejszości etnicznych lub wywodzących się z imigracji; |
| --- | --- |

65.

| 66. | z zadowoleniem stwierdza, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. położono nacisk na konieczność promowania reformy podatków i świadczeń socjalnych mających na celu poprawę zachęt do podejmowania pracy i zapewnienia opłacalności zatrudnienia, ponieważ systemy podatkowe również mogą przyczyniać się do zwalczania nierówności w dochodach oraz ubóstwa, a także do zwiększenia konkurencyjności na poziomie ogólnoświatowym; wzywa państwa członkowskie do stopniowego przenoszenia obciążeń podatkowych z pracy na inne źródła; |
| --- | --- |

66.

| 67. | wzywa do skupienia się w reformach systemów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej na rozwoju profilaktyki zdrowotnej i promocji zdrowia, utrzymaniu powszechnie dostępnych usług opieki zdrowotnej wysokiej jakości oraz zmniejszeniu nierówności w dostępie do usług opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

67.

| 68. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o współpracę w celu usunięcia przeszkód dla mobilności pracowników przy zapewnieniu, że mobilni pracownicy w UE będą traktowani tak samo jak pracownicy niemobilni; |
| --- | --- |

68.

| 69. | apeluje do państw członkowskich o zwiększenie – w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi – zakresu, wydajności i skuteczności aktywnej i zrównoważonej polityki rynku pracy; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. wezwano do zwiększenia wysiłku na rzecz środków wspierających integrację na rynku pracy grup będących w niekorzystnej sytuacji, w szczególności osób niepełnosprawnych, mając na uwadze długotrwały, pozytywny wpływ gospodarczy i społeczny takiej integracji; |
| --- | --- |

69.

| 70. | wzywa państwa członkowskie do określenia ambitnych norm społecznych, w oparciu o ich własne zalecenia dla poszczególnych krajów i zgodnie z uprawnieniami krajowymi oraz sytuacją finansową i budżetową, w szczególności przez wprowadzenie odpowiednich systemów dochodów minimalnych obejmujących całe życie tam, gdzie takie systemy nie istnieją, oraz przez usunięcie luk w stosownych systemach dochodów minimalnych, które powstały przez brak dostatecznego zakresu lub niepobieranie świadczeń; |
| --- | --- |

70.

| 71. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji, aby rozpocząć konsultacje w sprawie utworzenia europejskiego filara praw socjalnych; uważa, że taka inicjatywa powinna być w stanie stymulować rozwój bardziej elastycznych umiejętności i kompetencji, działań na rzecz uczenia się przez całe życie oraz aktywnego wsparcia wysokiej jakości zatrudnienia; |
| --- | --- |

71.

| 72. | ponawia wniosek skierowany do Komisji Europejskiej w ostatniej opinii Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej, aby podczas opracowywania zaleceń dla poszczególnych krajów uwzględniono wprowadzenie procedury dotyczącej zaburzeń równowagi społecznej, w celu uniknięcia „równania w dół” w odniesieniu do standardów opartych na efektywnym wykorzystaniu wskaźników społecznych oraz dotyczących zatrudnienia w ramach nadzoru makroekonomicznego; |
| --- | --- |

72.

| 73. | wzywa państwa członkowskie do położenia większego nacisku na przerwanie kręgu ubóstwa i promowanie równości; wzywa Komisję Europejską do wydania silniejszych zaleceń dla państw członkowskich w odniesieniu do włączenia społecznego i ochrony socjalnej, wykraczających również poza aspekty dotyczące siły roboczej, a w szczególności odnoszących się do inwestowania w dzieci; |
| --- | --- |

73.

| 74. | z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie w proces europejskiego semestru partnerów społecznych, parlamentów narodowych i innych zainteresowanych stron reprezentujących społeczeństwo obywatelskie; przypomina, że dialog społeczny i obywatelski stanowi klucz do osiągnięcia trwałych zmian niosących korzyści całemu społeczeństwu i jest niezbędnym elementem na rzecz zwiększenia efektywności i adekwatności europejskich i krajowych strategii politycznych, a zatem musi być prowadzony na wszystkich etapach semestru; podkreśla potrzebę zwiększenia skuteczności zaangażowania przez zapewnienie odpowiedniej chronologii działań, dostępu do wszystkich dokumentów oraz dialogu z rozmówcami na odpowiednim szczeblu; |
| --- | --- |

74.

| 75. | przypomina wiele wniosków dotyczących sporządzenia agendy, w której pozycja Parlamentu ulegnie wzmocnieniu i będzie uwzględniana przez podjęciem decyzji przez Radę; ponadto wzywa Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych do działania na równym poziomie z Komisją Gospodarczą i Monetarną, z uwzględnieniem ich właściwości szczególnych, ilekroć Parlament Europejski wzywany jest do wydania opinii na poszczególnych etapach europejskiego semestru; |
| --- | --- |

75.

| 76. | uważa, że należy zwołać konwent społeczny UE, na którym przedstawiciele partnerów społecznych, rządów i parlamentów narodowych oraz instytucji UE będą przy drzwiach otwartych debatować na temat przyszłości i kształtu europejskiego modelu społecznego; |
| --- | --- |

76.

| 77. | po raz kolejny wzywa do zwiększenia roli Rady EPSCO w europejskim semestrze; |
| --- | --- |

77.

| 78. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

78.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0355.

(2)  Dz.U. C 153 E z 31.5.2013, s. 57.

(3)  Dz.U. L 307 z 18.11.2008, s. 11.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0416.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0297.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0059.

(7)  Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 83.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0033.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0401.

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0384.

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0389.

(12)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0321.

(13)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0320.

(14)  Dz.U. C 289 z 9.8.2016, s. 19.

(15)  Dz.U. C 224 z 21.6.2016, s. 19.

(16)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0394.

(17)  Dz.U. C 76 E z 25.3.2010, s. 16.

(18)  http://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR15_03/SR15_03_pl.pdf

(19)  http://www.eurofound.europa.eu/european-working-conditions-surveys-ewcs

(20)  https://www.eurofound.europa.eu/young-people-and-neets-1

(21)  Zob. sprawozdanie Eurofound na temat bezrobocia młodzieży.

(22)  Wspólne sprawozdanie o zatrudnieniu 2016, s. 2.

(23)  Sprawozdanie OECD pt. „In it together: why less inequality benefits all” [Wspólny problem – dlaczego wszyscy skorzystamy na zmniejszeniu nierówności], 2015 r.

(24)  Sprawozdanie MFW pt. „Causes and Consequences of Income Inequality” [Przyczyny i skutki nierówności dochodów], czerwiec 2015 r.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/164 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/164

---

P8_TA(2017)0040

Zarządzanie jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru – 2017 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie rocznego sprawozdania w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2017 (2016/2248(INI))

(2018/C 252/16)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2016 (1) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 27 kwietnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2016 (1) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 27 kwietnia 2016 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2015 (2) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 3 czerwca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2015 (2) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 3 czerwca 2015 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2014 (3) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 28 maja 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2014 (3) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 28 maja 2014 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (4) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 8 maja 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (4) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 8 maja 2013 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie strategii jednolitego rynku (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie strategii jednolitego rynku (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie barier pozataryfowych na jednolitym rynku (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie barier pozataryfowych na jednolitym rynku (6),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2015 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2016 r.: stabilizacja ożywienia gospodarczego i sprzyjanie konwergencji” (COM(2015)0690), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2015 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2016 r.: stabilizacja ożywienia gospodarczego i sprzyjanie konwergencji” (COM(2015)0690),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (COM(2016)0725), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2017 r. (COM(2016)0725),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 października 2015 r. zatytułowany „Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw” (COM(2015)0550) oraz sprawozdanie zatytułowane „Integracja jednolitego rynku oraz konkurencyjność UE i państw członkowskich” (SWD(2015)0203), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 października 2015 r. zatytułowany „Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw” (COM(2015)0550) oraz sprawozdanie zatytułowane „Integracja jednolitego rynku oraz konkurencyjność UE i państw członkowskich” (SWD(2015)0203),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. zatytułowany „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. zatytułowany „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy usługowej (COM(2012)0261) ze zmianami z października 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy usługowej (COM(2012)0261) ze zmianami z października 2015 r.,

| — | uwzględniając zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów studium z września 2014 r. zatytułowane „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów studium z września 2014 r. zatytułowane „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku”,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600),

| — | uwzględniając zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów studium z września 2014 r. zatytułowane „Wskaźniki pomiaru skuteczności jednolitego rynku – jednolity rynek jako filar europejskiego semestru”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów studium z września 2014 r. zatytułowane „Wskaźniki pomiaru skuteczności jednolitego rynku – jednolity rynek jako filar europejskiego semestru”,

| — | uwzględniając zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów studium z września 2014 r. zatytułowane „Wkład jednolitego rynku i ochrony konsumentów na rzecz wzrostu”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów studium z września 2014 r. zatytułowane „Wkład jednolitego rynku i ochrony konsumentów na rzecz wzrostu”,

| — | uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku z lipca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku z lipca 2016 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 17–18 marca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 17–18 marca 2016 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0016/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0016/2017),

| A. | mając na uwadze, że realizacja pogłębionego i bardziej sprawiedliwego jednolitego rynku będzie miała zasadnicze znaczenie dla tworzenia nowych miejsc pracy, wspierania wydajności i zapewniania atrakcyjnego klimatu dla inwestycji i innowacji oraz środowiska przyjaznego konsumentowi; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że realizacja pogłębionego i bardziej sprawiedliwego jednolitego rynku będzie miała zasadnicze znaczenie dla tworzenia nowych miejsc pracy, wspierania wydajności i zapewniania atrakcyjnego klimatu dla inwestycji i innowacji oraz środowiska przyjaznego konsumentowi;

| B. | mając na uwadze, że wymaga to ponownej mobilizacji w całej Europie, w tym ukończenia i wdrożenia różnych strategii jednolitego rynku, a zwłaszcza strategii jednolitego rynku cyfrowego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że wymaga to ponownej mobilizacji w całej Europie, w tym ukończenia i wdrożenia różnych strategii jednolitego rynku, a zwłaszcza strategii jednolitego rynku cyfrowego;

| C. | mając na uwadze, że taka ponowna mobilizacja musi obejmować też skutki wystąpienia Wielkiej Brytanii z UE, między innymi w zakresie swobodnego przepływu towarów i usług, prawa do zakładania działalności gospodarczej, unii celnej i ogólnie dorobku prawnego rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że taka ponowna mobilizacja musi obejmować też skutki wystąpienia Wielkiej Brytanii z UE, między innymi w zakresie swobodnego przepływu towarów i usług, prawa do zakładania działalności gospodarczej, unii celnej i ogólnie dorobku prawnego rynku wewnętrznego;

| D. | mając na uwadze, że w następstwie kryzysu gospodarczego, który rozpoczął się w 2008 r., UE nadal musi stawiać czoło okresowi stagnacji, charakteryzującej się powolnym ożywieniem gospodarczym, wysoką stopą bezrobocia i trudnościami społecznymi; mając na uwadze pozytywny aspekt, jakim jest motto rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2016 r. – „Wzmocnienie ożywienia gospodarczego i wspieranie konwergencji”; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w następstwie kryzysu gospodarczego, który rozpoczął się w 2008 r., UE nadal musi stawiać czoło okresowi stagnacji, charakteryzującej się powolnym ożywieniem gospodarczym, wysoką stopą bezrobocia i trudnościami społecznymi; mając na uwadze pozytywny aspekt, jakim jest motto rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2016 r. – „Wzmocnienie ożywienia gospodarczego i wspieranie konwergencji”;

| E. | mając na uwadze, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. przypomina się o potrzebie osiągnięcia ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i uwzględniającego wymiar społeczny jednolitego rynku, oraz mając na uwadze, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. podkreślono również konieczność silnego inwestowania przez Europę w osoby młode i poszukujące pracy, a także europejskie przedsiębiorstwa typu start-up oraz małe i średnie przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. przypomina się o potrzebie osiągnięcia ożywienia gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i uwzględniającego wymiar społeczny jednolitego rynku, oraz mając na uwadze, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r. podkreślono również konieczność silnego inwestowania przez Europę w osoby młode i poszukujące pracy, a także europejskie przedsiębiorstwa typu start-up oraz małe i średnie przedsiębiorstwa;

| F. | mając na uwadze, że mimo ożywienia gospodarczego bezrobocie utrzymuje się na zbyt wysokim poziomie w wielu częściach Europy, mając też na uwadze, że przedłużający się okres wysokiego bezrobocia powoduje niekorzystne skutki społeczne w wielu państwach członkowskich; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że mimo ożywienia gospodarczego bezrobocie utrzymuje się na zbyt wysokim poziomie w wielu częściach Europy, mając też na uwadze, że przedłużający się okres wysokiego bezrobocia powoduje niekorzystne skutki społeczne w wielu państwach członkowskich;

| G. | mając na uwadze, że europejski semestr ma na celu zwiększenie koordynacji polityki gospodarczej i podatkowej w państwach członkowskich UE, aby wzmocnić stabilność, wspierać wzrost gospodarczy i zatrudnienie oraz zwiększać konkurencyjność zgodnie z celami sprawiedliwości społecznej i ochrony najsłabszych grup społecznych; mając na uwadze, że cel ten nie został osiągnięty; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że europejski semestr ma na celu zwiększenie koordynacji polityki gospodarczej i podatkowej w państwach członkowskich UE, aby wzmocnić stabilność, wspierać wzrost gospodarczy i zatrudnienie oraz zwiększać konkurencyjność zgodnie z celami sprawiedliwości społecznej i ochrony najsłabszych grup społecznych; mając na uwadze, że cel ten nie został osiągnięty;

| H. | mając na uwadze, że jednolity rynek jest jednym z filarów UE i jednym z jej największych osiągnięć; mając na uwadze, że aby europejski semestr skutecznie wspierał wzrost gospodarczy i stabilizację gospodarek, musi on również obejmować jednolity rynek i strategie polityczne mające na celu ukończenie jego budowy; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że jednolity rynek jest jednym z filarów UE i jednym z jej największych osiągnięć; mając na uwadze, że aby europejski semestr skutecznie wspierał wzrost gospodarczy i stabilizację gospodarek, musi on również obejmować jednolity rynek i strategie polityczne mające na celu ukończenie jego budowy;

Wzmocnienie filaru jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru

| 1. | przypomina, że jednolity rynek jest jednym z filarów UE oraz stanowi trzon gospodarek państw członkowskich i całego projektu integracji europejskiej; zauważa, że jednolity rynek jest w dalszym ciągu rozdrobniony i w niewystarczającym stopniu wprowadzony w życie, choć dysponuje dużym potencjałem w obszarach wzrostu gospodarczego, innowacyjności i zatrudnienia; podkreśla, że jednolity rynek odgrywa kluczową rolę w skutecznym ożywieniu gospodarczym w UE, sprzyjaniu konwergencji oraz wspieraniu inwestycji na rzecz ludzi młodych i osób poszukujących pracy, a także przedsiębiorstw typu start-up i MŚP; wzywa Komisję, aby zadbała o urzeczywistnienie wszystkich wymiarów jednolitego rynku, obejmujących towary, usługi, kapitał, pracowników, energię, transport i sektor cyfrowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | ponawia swój apel o stworzenie silnego filaru jednolitego rynku, obejmującego też wymiar społeczny w ramach europejskiego semestru, wraz z systemem regularnego monitorowania oraz identyfikacji barier dla jednolitego rynku specyficznych dla poszczególnych państw, które są ostatnio wprowadzane w państwach członkowskich z coraz większą intensywnością i częstotliwością, a ich zasięg rośnie; wzywa do dokonania dogłębnej oceny integracji i wewnętrznej konkurencyjności jednolitego rynku; podkreśla, że ocena stanu integracji jednolitego rynku powinna stać się integralną częścią ram zarządzania gospodarczego; |
| --- | --- |

2.

| 3. | przypomina, że europejski semestr został wprowadzony w 2010 r. w celu zapewnienia omawiania przez państwa członkowskie krajowych planów gospodarczych i budżetowych ze swoimi unijnymi partnerami w określonych momentach w ciągu roku, dzięki czemu mogą one wzajemnie komentować swoje plany i wspólnie monitorować postępy; podkreśla znaczenie dalszego zwracania uwagi na aspekty społeczne, jak również promowania lepszej spójności gospodarczej i społecznej; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że filar jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru powinien służyć zidentyfikowaniu kluczowych obszarów – z uwzględnieniem wszystkich wymiarów jednolitego rynku – tworzenia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; ponadto podkreśla, że powinien on służyć również jako punkt odniesienia dla zobowiązań do przeprowadzenia reform strukturalnych w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że filar jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru umożliwiłby regularną ocenę zarządzania jednolitym rynkiem przez systematyczne kontrole krajowego ustawodawstwa i narzędzia analizy danych do wykrywania niezgodności, zapewniając lepsze monitorowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku, gwarantując instytucjom informacje niezbędne do modyfikacji, wdrażania, stosowania i egzekwowania ram prawnych dotyczących jednolitego rynku i przynosząc rzeczywiste korzyści dla obywateli; |
| --- | --- |

5.

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji, aby zapewnić sprawiedliwą dystrybucję korzyści wynikających z globalizacji i zmian technologicznych wśród różnych grup społecznych, zwłaszcza wśród ludzi młodych; apeluje o upowszechnianie na wszystkich poziomach wiedzy na temat wpływu, jaki polityka i reformy wywierają na dystrybucję dochodów, gwarantując równość, sprawiedliwość i włączenie społeczne; |
| --- | --- |

6.

| 7. | jest przekonany, że jeśli chodzi o środki krajowe lub kwestie wdrażania, wczesna interwencja może okazać się skuteczniejsza i przynieść lepsze rezultaty niż postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; podkreśla jednak, że jeśli wczesna interwencja nie przyniesie rezultatu, Komisja powinna użyć wszystkich dostępnych środków, w tym postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w celu zapewnienia pełnego wdrożenia prawodawstwa dotyczącego jednolitego rynku; |
| --- | --- |

7.

| 8. | ponownie wzywa Komisję do pełnego uwzględnienia najważniejszych obszarów wzrostu i tworzenia jakościowych miejsc pracy na rzecz budowy jednolitego rynku UE na miarę XXI wieku, które to obszary zostały najpierw określone przez Komisję, a następnie doprecyzowane w studium z września 2014 r. zatytułowanym „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku” i obejmują usługi, jednolity rynek cyfrowy, zwłaszcza handel elektroniczny, dorobek wspólnotowy w dziedzinie praw konsumenta, zamówienia publiczne i koncesje oraz swobodny przepływ towarów; |
| --- | --- |

8.

| 9. | apeluje do Komisji o systematyczne monitorowanie wdrażania i egzekwowania przepisów regulujących jednolity rynek w ramach zaleceń dla poszczególnych krajów, zwłaszcza w sytuacji, gdy przepisy te wnoszą wkład w reformy strukturalne, i przypomina w tym kontekście o znaczeniu nowego podejścia przyjętego przez Komisję, w którym podkreśla się kwestię sprawiedliwości społecznej; zachęca Komisję do przekazywania Parlamentowi informacji na temat postępów poczynionych przez państwa członkowskie we wdrażaniu zaleceń dla poszczególnych krajów dotyczących funkcjonowania jednolitego rynku i integracji rynków produktów, towarów i usług, w ramach pakietu rocznej analizy wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina, że ogólna realizacja kluczowych reform określonych w zaleceniach dla poszczególnych krajów jest ciągle w niektórych obszarach niezadowalająca i zróżnicowana w zależności od państwa; apeluje do państw członkowskich o przyspieszenie postępów w zakresie przyjmowania reform zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych krajów oraz odpowiednie ustalenie ich kolejności i odpowiednie wdrażanie, aby zwiększyć potencjał wzrostu i wspierać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną; |
| --- | --- |

10.

| 11. | uważa, że należy zwiększyć odpowiedzialność parlamentów narodowych za zalecenia dla poszczególnych krajów; zachęca państwa członkowskie, by zapewniły Komisji możliwość przedstawienia zaleceń dla poszczególnych krajów w parlamentach narodowych; wzywa ponadto państwa członkowskie do wdrożenia zaleceń dla poszczególnych krajów; ponawia swój wniosek do Komisji, aby składała właściwej komisji Parlamentu sprawozdanie na temat środków podjętych w celu zapewnienia postępów w realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów oraz na temat dotychczas osiągniętych postępów; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zachęca Radę ds. Konkurencyjności, by odegrała aktywną rolę w monitorowaniu wdrażania przez państwa członkowskie zaleceń dla poszczególnych krajów oraz w procesie opracowywania tych zaleceń; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że celami planu inwestycyjnego dla Europy są między innymi: usunięcie zbędnych barier, upowszechnianie innowacji i pogłębianie jednolitego rynku, a jednocześnie pobudzanie inwestycji w kapitał ludzki i infrastrukturę społeczną; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla, że poprawa otoczenia inwestycyjnego oznacza wzmocnienie jednolitego rynku poprzez zapewnienie większej przewidywalności regulacyjnej, a także wzmocnienie równych warunków działania w Unii Europejskiej oraz usunięcie zbędnych barier dla inwestycji powstałych zarówno w samej UE, jak i poza jej granicami; przypomina, że zrównoważone inwestowanie wymaga solidnego i przewidywalnego otoczenia biznesu; zauważa, że podjęto szereg działań na poziomie UE, jak określono w strategii na rzecz jednolitego rynku, unii energetycznej i jednolitego rynku cyfrowego, oraz uważa, że takim wysiłkom UE muszą towarzyszyć działania na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

14.

| 15. | przypomina, że nowy zestaw zaleceń dla strefy euro obejmuje reformy mające na celu zapewnienie otwartych i konkurencyjnych rynków produktów i usług; przypomina również, że krajowe i transgraniczne innowacje i konkurencja mają kluczowe znaczenie dla funkcjonowania jednolitego rynku oraz uważa, że należy dążyć do zapewnienia tego w prawie europejskim; |
| --- | --- |

15.

| 16. | popiera apel Komisji do państw członkowskich, aby podwoiły wysiłki w odniesieniu do trzech fundamentów, na których opiera się polityka gospodarcza, i jednocześnie położyły nacisk na sprawiedliwość społeczną, aby zapewnić wzrost bardziej sprzyjający włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podziela pogląd Komisji, że wysiłki na rzecz konwergencji zgodne z jednolitym rynkiem należy podejmować w oparciu o najlepsze praktyki w zakresie strategii uczenia się przez całe życie, skuteczne polityki pomagające bezrobotnym w ponownej integracji na rynku pracy oraz w oparciu o nowoczesne i integracyjne systemy ochrony społecznej i kształcenia; |
| --- | --- |

17.

Wykorzystanie potencjału jednolitego rynku w najważniejszych obszarach wzrostu

| 18. | podkreśla, że pomimo zniesienia barier taryfowych na jednolitym rynku nadal istnieje wiele różnych zbędnych barier pozataryfowych; podkreśla, że wzmocnienie jednolitego rynku wymaga pilnych działań zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym, w celu usunięcia wspomnianych zbędnych barier pozataryfowych w sposób zgodny z promowaniem norm społecznych, konsumenckich i środowiskowych, aby sprzyjać większej konkurencji oraz tworzyć wzrost gospodarczy i miejsca pracy; podkreśla, że nie należy tolerować protekcjonizmu i środków dyskryminacyjnych ze strony państw członkowskich; przypomina swój wniosek do Komisji, by w 2016 r. przedstawiła ona wszechstronny przegląd barier pozataryfowych na jednolitym rynku oraz analizę metod ich wyeliminowania, wprowadzając wyraźne rozróżnienie między barierami pozataryfowymi a regulacjami służącymi osiągnięciu w proporcjonalny sposób uzasadnionego celu polityki publicznej danego państwa członkowskiego, wraz z ambitną propozycją jak najszybszego wyeliminowania tych barier pozataryfowych, aby uwolnić wciąż niewykorzystany potencjał jednolitego rynku; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że szczególnie niepokojące są bariery związane ze swobodnym świadczeniem usług, ponieważ przede wszystkim ograniczają one działalność transgraniczną małych i średnich przedsiębiorstw, które to przedsiębiorstwa stanowią siłę napędową rozwoju gospodarki UE; wskazuje, że nieproporcjonalne wymogi administracyjne, inspekcje i sankcje mogą doprowadzić do zaprzepaszczenia osiągnięć w dziedzinie jednolitego rynku; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla strategię jednolitego rynku i jej ukierunkowane działania, które powinny mieć na celu tworzenie możliwości dla konsumentów, profesjonalistów i przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, wspierając i umożliwiając modernizację oraz innowacje, których Europa potrzebuje, a także zapewniając praktyczne efekty korzystne dla konsumentów i przedsiębiorców w ich codziennym życiu; apeluje, by Komisja i państwa członkowskie zapewniły jak najlepsze warunki, w których gospodarka społecznościowa mogłaby się rozwijać i prosperować; podkreśla, że w gospodarce społecznościowej tkwi ogromny potencjał pod względem wzrostu i zapewnienia konsumentom możliwości wyboru; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia reform i strategii, które ułatwią upowszechnianie nowych technologii, aby zapewnić szerszemu kręgowi przedsiębiorstw czerpanie z nich korzyści; wzywa Komisję, aby szybko przedstawiła konkretne wnioski, o których mowa w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r., dotyczące egzekwowania przepisów jednolitego rynku oraz środków w obszarze usług biznesowych, co obejmuje też ułatwienie świadczenia takich usług w wymiarze transgranicznym oraz stworzenie prostego, nowoczesnego i odpornego na oszustwa systemu VAT; |
| --- | --- |

21.

| 22. | z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2017 r., że prowadzone są prace nad jednolitymi unijnymi ramami udzielania zezwoleń, które byłyby bezpośrednio stosowane do dużych projektów transgranicznych lub dużych platform inwestycyjnych wiążących się ze współfinansowaniem krajowym; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa Komisję, aby zadbała o wdrożenie na czas unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych, w szczególności o wprowadzenie e-zamówień oraz nowych przepisów zachęcających do podziału umów na partie, co jest niezbędne z punktu widzenia stymulowania innowacji i konkurencji oraz wspierania MŚP na rynkach zamówień publicznych; |
| --- | --- |

23.

| 24. | podkreśla, że w przypadku jednolitego rynku usług istnieje wyraźna potrzeba poprawy transgranicznego świadczenia usług, przy czym należy zachować wysoką jakość tych usług; przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący europejskich kart usługowych oraz zharmonizowanego formularza zgłoszeniowego; zachęca Komisję do dokonania przeglądu sytuacji na rynku i w razie potrzeby – podjęcia działań w związku z wymogami w zakresie ubezpieczeń odnoszącymi się do dostawców usług biznesowych i budowlanych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zwraca uwagę, że ponad 5 500 zawodów w całej Europie wymaga specjalnych kwalifikacji lub specjalnego tytułu, i z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście wzajemną ocenę zawodów regulowanych prowadzoną przez Komisję wraz z państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wzywa Komisję do podjęcia zdecydowanych działań przeciw protekcjonizmowi państw członkowskich; uważa, że państwa członkowskie powinny powstrzymywać się od takich praktyk dyskryminacyjnych jak przepisy handlowe i podatkowe, które dotyczą jedynie wybranych sektorów czy modeli biznesowych oraz zakłócają konkurencję i utrudniają przedsiębiorstwom podejmowanie działalności w określonych państwach członkowskich, co stanowi wyraźne naruszenie zasad rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

26.

| 27. | w przypadku jednolitego rynku towarów oczekuje na wniosek Komisji dotyczący przeglądu rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania, które powinno zapewnić przedsiębiorstwom skuteczne prawo do swobodnego obrotu w UE produktami, które zostały zgodnie z prawem wprowadzone do obrotu w jednym państwie członkowskim; podkreśla, że państwa członkowskie nie stosują i nie przestrzegają odpowiednio zasady wzajemnego uznawania, co często sprawia, że przedsiębiorstwa skupiają się na przezwyciężaniu trudności związanych z niewdrożeniem tej zasady zamiast na prowadzeniu działalności; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wzywa Komisję do promowania swojej wizji jednolitego i spójnego europejskiego systemu normalizacyjnego, dostosowującego się do zmieniającego się otoczenia, wspierającego szereg strategii politycznych i przynoszącego korzyści konsumentom i przedsiębiorstwom; podkreśla, że europejskie normy są często przyjmowane na całym świecie, co nie tylko przynosi korzyści płynące z interoperacyjności i bezpieczeństwa, obniża koszty i sprzyja lepszej integracji przedsiębiorstw w łańcuchu wartości i handlu, ale również wzmacnia pozycję przemysłu poprzez internacjonalizację; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że postępy w zakresie jednolitego rynku cyfrowego mają zasadnicze znaczenie dla stymulowania wzrostu, tworzenia dobrej jakości miejsc pracy, wspierania niezbędnych innowacji na rynku UE, utrzymania konkurencyjności europejskiej gospodarki w skali globalnej oraz przynoszenia korzyści zarówno przedsiębiorstwom, jak i konsumentom; apeluje do państw członkowskich o pełną współpracę we wdrażaniu jednolitego rynku cyfrowego; |
| --- | --- |

29.

Umocnienie zarządzania jednolitym rynkiem

| 30. | ponawia swój apel do Komisji o poprawę zarządzania jednolitym rynkiem poprzez opracowanie zestawu narzędzi analitycznych, w tym wskaźników społecznych, do dokładniejszego pomiaru jego ekonomicznych i regulacyjnych wyników w ramach filaru jednolitego rynku stanowiącego element europejskiego semestru; uważa, że takie narzędzie analityczne mogłoby wnieść istotny wkład w zalecenia dla poszczególnych krajów, roczną analizę wzrostu gospodarczego, wytyczne Rady Europejskiej dla państw członkowskich oraz krajowe plany działania służące wdrażaniu wytycznych dotyczących jednolitego rynku; |
| --- | --- |

30.

| 31. | apeluje o egzekwowanie ram zarządzania jednolitym rynkiem oraz o wzmocnienie monitorowania i oceny prawidłowego, terminowego i skutecznego wdrożenia i stosowania przepisów regulujących jednolity rynek; wzywa państwa członkowskie, by poprawiły skuteczność stosowania narzędzi zarządzania jednolitym rynkiem oraz w większym stopniu uwzględniały dane tabeli wyników jednolitego rynku dostępne dla każdego państwa członkowskiego oraz ewoluowanie tych danych w czasie w odniesieniu do skuteczności realizowania polityki; |
| --- | --- |

31.

| 32. | niezmiennie stoi na stanowisku, że istnieje potrzeba określenia zintegrowanego systemu pomiaru łączącego różne metodologie, takie jak wskaźniki złożone, systematyczny zestaw wskaźników i sektorowe narzędzia umożliwiające pomiar skuteczności jednolitego rynku, celem włączenia go do europejskiego semestru; apeluje do Komisji, aby w celu pomiaru skuteczności jednolitego rynku i sprzyjania jego pogłębianiu w obszarach priorytetowych rozważyła wprowadzenie podstawowego wskaźnika i celu dla tego wskaźnika związanego z integracją jednolitego rynku; |
| --- | --- |

32.

| 33. | ponownie apeluje do Komisji o wprowadzenie – w uzasadnionych przypadkach – celów ilościowych na rzecz zmniejszenia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych na szczeblu europejskim; wzywa do uwzględnienia tych celów ilościowych w nowej inicjatywie Komisji dotyczącej redukcji obciążeń administracyjnych; |
| --- | --- |

33.

| 34. | jest zdania, że państwa członkowskie muszą wzmocnić działania służące unowocześnieniu administracji publicznej, tak aby świadczyła ona więcej usług cyfrowych, łatwiej dostępnych, na rzecz obywateli i przedsiębiorstw, a także ułatwić współpracę transgraniczną i interoperacyjność administracji publicznych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Komisję, by każdą inicjatywę ustawodawczą poprzedzała dokładną oceną wpływu, uwzględniającą skutki danego aktu na otoczenie biznesowe we wszystkich państwach członkowskich, oraz by przeprowadzała staranną ocenę właściwej równowagi między kosztami a celami projektu dla UE jako całości; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa Komisję do zdecydowanego kontynuowania działań w obszarze inteligentnego egzekwowania oraz kultury przestrzegania przepisów, aby zaradzić sytuacjom, w których nie ze wszystkich możliwości, jakie jednolity rynek oferuje w teorii, można faktycznie skorzystać, ponieważ prawo Unii nie zostało w pełni wdrożone czy wyegzekwowane; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa Komisję do wzmocnienia mechanizmu nadzoru rynkowego, aby wykrywać produkty niebezpieczne i niezgodne z przepisami oraz usuwać je z jednolitego rynku; ponownie apeluje o natychmiastowe przyjęcie przez Radę pakietu dotyczącego bezpieczeństwa produktów i nadzoru rynku; |
| --- | --- |

37.

| 38. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji dotyczącą stworzenia jednego portalu cyfrowego i z niecierpliwością oczekuje na jego realizację, aby wykorzystać i ulepszyć istniejące narzędzia i usługi, takie jak pojedyncze punkty kontaktowe, punkty kontaktowe ds. produktów, punkty kontaktowe ds. wyrobów budowlanych, portal Twoja Europa oraz system SOLVIT, w sposób przyjazny dla użytkownika oraz z korzyścią dla obywateli i przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

38.

| 39. | uznaje pozytywną rolę akcji kontrolnych UE wprowadzonych przez Komisję w celu lepszego egzekwowania przepisów dzięki skoordynowanym działaniom kontrolnym mającym na celu identyfikację przypadków naruszania prawa ochrony konsumentów w internecie; |
| --- | --- |

39.

| 40. | uznaje znaczenie zasad dotyczących lepszego stanowienia prawa i inicjatywy REFIT, zapewniających większą spójność obecnego i przyszłego prawodawstwa przy jednoczesnym zachowaniu suwerennego prawa do wprowadzania regulacji oraz przy poszanowaniu konieczności zapewnienia bezpieczeństwa i przewidywalności regulacji; |
| --- | --- |

40.

| 41. | podkreśla znaczenie pomocy i współpracy Komisji z państwami członkowskimi w dziedzinie lepszej transpozycji, wdrażania i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku; podkreśla w tym kontekście potrzebę dalszych działań na szczeblu krajowym, także w celu ograniczenia obciążeń administracyjnych lub unikania mnożenia dodatkowych wymogów przy transpozycji dyrektyw do prawa krajowego (tzw. nadmiernie rygorystyczne wdrażanie), takich jak bariery podatkowe dla inwestycji transgranicznych; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla, że jednolity rynek musi nadal funkcjonować na rzecz wszystkich podmiotów – obywateli UE, szczególnie studentów, profesjonalistów i przedsiębiorców, a zwłaszcza MŚP – we wszystkich państwach członkowskich, które powinny pozostawać w stałym dialogu i powinny być zobowiązane do oceny tego, co działa, a co nie, oraz uzgadniać, w jaki sposób należy rozwijać politykę jednolitego rynku w przyszłości; podkreśla w tym kontekście rolę Forum Jednolitego Rynku organizowanego corocznie przez Komisję we współpracy z lokalnymi partnerami, takimi jak władze krajowe, podmioty społeczeństwa obywatelskiego, partnerzy społeczni, izby handlowe i stowarzyszenia przedsiębiorców; |
| --- | --- |

42.

o

o o

| 43. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Radzie Europejskiej oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

43.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0060.

(2)  Dz.U. C 316 z 30.08.2016, s. 98.

(3)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0130.

(4)  Dz.U. C 24 z 22.1.2016, s. 75.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0237.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0236.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/171 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/171

---

P8_TA(2017)0041

Unia bankowa – sprawozdanie roczne za rok 2016

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie unii bankowej – sprawozdanie za rok 2016 (2016/2247(INI))

(2018/C 252/17)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2015 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych” (COM(2015)0468), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2015 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych” (COM(2015)0468),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie bilansu obecnej sytuacji i przyszłych wyzwań związanych z regulacją usług finansowych w UE: wpływ unijnych ram dotyczących regulacji finansowych i unii rynków kapitałowych oraz dalsze działania na rzecz ich usprawnienia (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie bilansu obecnej sytuacji i przyszłych wyzwań związanych z regulacją usług finansowych w UE: wpływ unijnych ram dotyczących regulacji finansowych i unii rynków kapitałowych oraz dalsze działania na rzecz ich usprawnienia (1),

| — | uwzględniając oświadczenie ze szczytu państw strefy euro z dnia 29 czerwca 2012 r., w którym ogłasza się zamiar przerwania „błędnego koła, w jakim znalazły banki i rządy” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie ze szczytu państw strefy euro z dnia 29 czerwca 2012 r., w którym ogłasza się zamiar przerwania „błędnego koła, w jakim znalazły banki i rządy” (2),

| — | uwzględniając pierwsze sprawozdanie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z lipca 2016 r. dotyczące równoległego systemu bankowego w UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwsze sprawozdanie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z lipca 2016 r. dotyczące równoległego systemu bankowego w UE,

| — | uwzględniając raport Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) z 2016 r. o stabilności finansowej na świecie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) z 2016 r. o stabilności finansowej na świecie,

| — | uwzględniając wyniki przeprowadzonych przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) testów warunków skrajnych, opublikowane w dniu 29 lipca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki przeprowadzonych przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) testów warunków skrajnych, opublikowane w dniu 29 lipca 2016 r.,

| — | uwzględniając opublikowane we wrześniu 2016 r. wyniki analizy wdrożenia pakietu CRD IV – CRR / pakietu Bazylea III, przeprowadzonej przez EUNB w oparciu o dane z grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając opublikowane we wrześniu 2016 r. wyniki analizy wdrożenia pakietu CRD IV – CRR / pakietu Bazylea III, przeprowadzonej przez EUNB w oparciu o dane z grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady ECOFIN z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie planu działania na rzecz dokończenia budowy unii bankowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady ECOFIN z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie planu działania na rzecz dokończenia budowy unii bankowej,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 listopada 2015 r. zatytułowany „Droga do utworzenia unii bankowej” (COM(2015)0587), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 listopada 2015 r. zatytułowany „Droga do utworzenia unii bankowej” (COM(2015)0587),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (3) (rozporządzenie w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (3) (rozporządzenie w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego),

| — | uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (4) (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (4) (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego),

| — | uwzględniając oświadczenie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego dotyczące priorytetów nadzoru na 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego dotyczące priorytetów nadzoru na 2016 r.,

| — | uwzględniając raport roczny EBC z działalności nadzorczej za 2015 r., opublikowany w marcu 2016 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport roczny EBC z działalności nadzorczej za 2015 r., opublikowany w marcu 2016 r. (5),

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 29/2016 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na temat Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalne nr 29/2016 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na temat Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (6),

| — | uwzględniając sprawozdanie EUNB z lipca 2016 r. w sprawie dynamiki i czynników powstawania ekspozycji zagrożonych w sektorze bankowym UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie EUNB z lipca 2016 r. w sprawie dynamiki i czynników powstawania ekspozycji zagrożonych w sektorze bankowym UE,

| — | uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z marca 2015 r. w sprawie regulacji dotyczących zaangażowania w dług państwowy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z marca 2015 r. w sprawie regulacji dotyczących zaangażowania w dług państwowy,

| — | uwzględniając przyjęcie przez Radę Prezesów Europejskiego Banku Centralnego w dniu 4 października 2016 r. zasad umożliwiających zwiększenie przejrzystości przy opracowywaniu rozporządzeń EBC dotyczących europejskich statystyk i uwzględnienie praktyk Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinie przejrzystości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęcie przez Radę Prezesów Europejskiego Banku Centralnego w dniu 4 października 2016 r. zasad umożliwiających zwiększenie przejrzystości przy opracowywaniu rozporządzeń EBC dotyczących europejskich statystyk i uwzględnienie praktyk Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinie przejrzystości,

| — | uwzględniając przeprowadzone przez EBC konsultacje na temat projektu wytycznych dla banków z września 2016 r. w sprawie kredytów zagrożonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przeprowadzone przez EBC konsultacje na temat projektu wytycznych dla banków z września 2016 r. w sprawie kredytów zagrożonych,

| — | uwzględniając wytyczne EBC w sprawie opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne EBC w sprawie opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii,

| — | uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/445 z dnia 14 marca 2016 r. w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/445 z dnia 14 marca 2016 r. w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii (7),

| — | uwzględniając toczące się dyskusje w ramach Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego, a w szczególności dokument konsultacyjny z marca 2016 r., zatytułowany „Reducing variation in credit risk-weighted assets – constraints on the use of internal model approaches” („Zmniejszenie wahań aktywów ważonych ryzykiem kredytowym – ograniczenia dla stosowania podejścia opartego na modelach wewnętrznych”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając toczące się dyskusje w ramach Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego, a w szczególności dokument konsultacyjny z marca 2016 r., zatytułowany „Reducing variation in credit risk-weighted assets – constraints on the use of internal model approaches” („Zmniejszenie wahań aktywów ważonych ryzykiem kredytowym – ograniczenia dla stosowania podejścia opartego na modelach wewnętrznych”),

| — | uwzględniając sprawozdanie EUNB z dnia 3 sierpnia 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wskaźnika dźwigni wynikających z art. 511 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych (CRR) (EBA-Op-2016-13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie EUNB z dnia 3 sierpnia 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wskaźnika dźwigni wynikających z art. 511 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych (CRR) (EBA-Op-2016-13),

| — | uwzględniając konkluzje Rady ECOFIN z dnia 12 lipca 2016 r. na temat finalizacji reform pokryzysowych wynikających z regulacji Bazylea, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady ECOFIN z dnia 12 lipca 2016 r. na temat finalizacji reform pokryzysowych wynikających z regulacji Bazylea,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie roli UE w ramach międzynarodowych instytucji i organów finansowych, walutowych i regulacyjnych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie roli UE w ramach międzynarodowych instytucji i organów finansowych, walutowych i regulacyjnych (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie finalizacji pakietu Bazylea III (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie finalizacji pakietu Bazylea III (9),

| — | uwzględniając prowadzone obecnie przez Komisję Europejską prace nad przeglądem rozporządzenia (UE) nr 575/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (10) (CRR), zwłaszcza w odniesieniu do przeglądu filaru 2 oraz opcji i swobód uznania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając prowadzone obecnie przez Komisję Europejską prace nad przeglądem rozporządzenia (UE) nr 575/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (10) (CRR), zwłaszcza w odniesieniu do przeglądu filaru 2 oraz opcji i swobód uznania,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (11) (BRRD), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (11) (BRRD),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (12) (rozporządzenie SRM), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (12) (rozporządzenie SRM),

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) za rok 2015, przedstawione w lipcu 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) za rok 2015, przedstawione w lipcu 2016 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 sierpnia 2013 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (komunikat bankowy) (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 sierpnia 2013 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (komunikat bankowy) (13),

| — | uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 2016/1450 z dnia 23 maja 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metody ustalania wysokości minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 2016/1450 z dnia 23 maja 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metody ustalania wysokości minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (14),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Europejskiej z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie oceny przepisów dotyczących wynagrodzeń na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (COM(2016)0510), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Europejskiej z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie oceny przepisów dotyczących wynagrodzeń na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (COM(2016)0510),

| — | uwzględniając podstawowe ustalenia Rady Stabilności Finansowej z listopada 2015 r. w sprawie całkowitej zdolności do pokrycia strat, |
| --- | --- |

—

uwzględniając podstawowe ustalenia Rady Stabilności Finansowej z listopada 2015 r. w sprawie całkowitej zdolności do pokrycia strat,

| — | uwzględniając dokument roboczy Banku Rozrachunków Międzynarodowych nr 558 z kwietnia 2016 r. zatytułowany „Why bank capital matters for monetary policy” („Dlaczego kapitał bankowy ma znaczenie dla polityki pieniężnej”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy Banku Rozrachunków Międzynarodowych nr 558 z kwietnia 2016 r. zatytułowany „Why bank capital matters for monetary policy” („Dlaczego kapitał bankowy ma znaczenie dla polityki pieniężnej”),

| — | uwzględniając sprawozdanie okresowe EUNB z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie wdrożenia i kształtu uregulowań ramowych dotyczących minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie okresowe EUNB z dnia 19 lipca 2016 r. w sprawie wdrożenia i kształtu uregulowań ramowych dotyczących minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych,

| — | uwzględniając dodatkowe sprawozdanie analityczne Komisji z października 2016 r. w sprawie skutków wniosku dotyczącego europejskiego systemu gwarantowania depozytów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dodatkowe sprawozdanie analityczne Komisji z października 2016 r. w sprawie skutków wniosku dotyczącego europejskiego systemu gwarantowania depozytów,

| — | uwzględniając sprawozdanie okresowe EUNB z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wdrożenia i kształtu uregulowań ramowych dotyczących minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie okresowe EUNB z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wdrożenia i kształtu uregulowań ramowych dotyczących minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych,

| — | uwzględniając Umowę o przekazywaniu i uwspólnianiu składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności jej art. 16, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o przekazywaniu i uwspólnianiu składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności jej art. 16,

| — | uwzględniając protokół ustaleń z dnia 22 grudnia 2015 r. między Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie współpracy i wymiany informacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół ustaleń z dnia 22 grudnia 2015 r. między Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie współpracy i wymiany informacji,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (15),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 24 listopada 2015 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w celu ustanowienia europejskiego systemu gwarantowania depozytów (COM(2015)0586), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 24 listopada 2015 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w celu ustanowienia europejskiego systemu gwarantowania depozytów (COM(2015)0586),

| — | uwzględniając rozmaite wytyczne EUNB wydawane na mocy dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów, w szczególności sprawozdania końcowe na temat wytycznych z lutego 2016 r. dotyczących porozumień o współpracy między systemami gwarancji depozytów oraz wytycznych z maja 2016 r. dotyczących testów warunków skrajnych w systemach gwarancji depozytów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozmaite wytyczne EUNB wydawane na mocy dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów, w szczególności sprawozdania końcowe na temat wytycznych z lutego 2016 r. dotyczących porozumień o współpracy między systemami gwarancji depozytów oraz wytycznych z maja 2016 r. dotyczących testów warunków skrajnych w systemach gwarancji depozytów,

| — | uwzględniając oświadczenie Eurogrupy i ministrów ECOFIN z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie mechanizmów ochronnych jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Eurogrupy i ministrów ECOFIN z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie mechanizmów ochronnych jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji,

| — | uwzględniając oświadczenie Rady z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie unii bankowej oraz sposobów finansowania pomostowego jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Rady z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie unii bankowej oraz sposobów finansowania pomostowego jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji,

| — | uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0019/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0019/2017),

| A. | mając na uwadze, że utworzenie unii bankowej (UB) jest niezbędnym składnikiem unii walutowej i podstawowym elementem rzeczywistej unii gospodarczej i walutowej (UGW); mając na uwadze, że konieczne są dalsze działania, ponieważ unia bankowa będzie niepełna bez fiskalnego mechanizmu ochronnego i trzeciego filaru, jakim jest europejski system gwarantowania/reasekuracji depozytów, będący obecnie przedmiotem debaty na szczeblu komisji; mając na uwadze, że ukończona unia bankowa znacząco przyczyni się do wyeliminowania zależności od ryzyka związanego z niewypłacalnością państwa; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że utworzenie unii bankowej (UB) jest niezbędnym składnikiem unii walutowej i podstawowym elementem rzeczywistej unii gospodarczej i walutowej (UGW); mając na uwadze, że konieczne są dalsze działania, ponieważ unia bankowa będzie niepełna bez fiskalnego mechanizmu ochronnego i trzeciego filaru, jakim jest europejski system gwarantowania/reasekuracji depozytów, będący obecnie przedmiotem debaty na szczeblu komisji; mając na uwadze, że ukończona unia bankowa znacząco przyczyni się do wyeliminowania zależności od ryzyka związanego z niewypłacalnością państwa;

| B. | mając na uwadze, że Europejski Bank Centralny (EBC) może w określonych okolicznościach znaleźć się w konflikcie interesów ze względu na jego podwójną rolę jako organu polityki pieniężnej i organu nadzoru bankowego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Europejski Bank Centralny (EBC) może w określonych okolicznościach znaleźć się w konflikcie interesów ze względu na jego podwójną rolę jako organu polityki pieniężnej i organu nadzoru bankowego;

| C. | mając na uwadze, że w ostatnich latach współczynniki kapitałowe i wskaźniki płynnościowe banków UE generalnie stale się poprawiały; mając na uwadze, że wciąż istnieją jednak zagrożenia dla stabilności finansowej; mając na uwadze, że obecna sytuacja wymaga ostrożności przy wprowadzaniu szeroko zakrojonych zmian regulacyjnych, zwłaszcza w odniesieniu do warunków finansowania gospodarki realnej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w ostatnich latach współczynniki kapitałowe i wskaźniki płynnościowe banków UE generalnie stale się poprawiały; mając na uwadze, że wciąż istnieją jednak zagrożenia dla stabilności finansowej; mając na uwadze, że obecna sytuacja wymaga ostrożności przy wprowadzaniu szeroko zakrojonych zmian regulacyjnych, zwłaszcza w odniesieniu do warunków finansowania gospodarki realnej;

| D. | mając na uwadze, że właściwe uporządkowanie bilansów banków po kryzysie opóźnia się, co wciąż hamuje wzrost gospodarczy; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że właściwe uporządkowanie bilansów banków po kryzysie opóźnia się, co wciąż hamuje wzrost gospodarczy;

| E. | mając na uwadze, że rolą europejskich instytucji nie jest zapewnienie rentowności sektora bankowego; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że rolą europejskich instytucji nie jest zapewnienie rentowności sektora bankowego;

| F. | mając na uwadze, że celem nowego system restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który wszedł w życie w styczniu 2016 r., jest zmiana paradygmatu z ratowania na umorzenie lub konwersję długu; mając na uwadze, że uczestnicy rynku wciąż muszą dostosować się do nowego systemu; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że celem nowego system restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który wszedł w życie w styczniu 2016 r., jest zmiana paradygmatu z ratowania na umorzenie lub konwersję długu; mając na uwadze, że uczestnicy rynku wciąż muszą dostosować się do nowego systemu;

| G. | mając na uwadze, że członkostwo w unii bankowej jest otwarte dla państw członkowskich, które jeszcze nie przyjęły euro; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że członkostwo w unii bankowej jest otwarte dla państw członkowskich, które jeszcze nie przyjęły euro;

| H. | mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie, które przyjęły walutę euro, tworzą unię bankową; mając na uwadze, że euro jest walutą Unii Europejskiej; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem tych objętych derogacją, są zobowiązane do przystąpienia do strefy euro, a tym samym do przystąpienia do unii bankowej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie, które przyjęły walutę euro, tworzą unię bankową; mając na uwadze, że euro jest walutą Unii Europejskiej; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem tych objętych derogacją, są zobowiązane do przystąpienia do strefy euro, a tym samym do przystąpienia do unii bankowej;

| I. | mając na uwadze, że przejrzystość i rozliczalność Komisji wobec Parlamentu Europejskiego ma kluczowe znaczenie; mając na uwadze, że oznacza to podejmowanie przez Komisję stosownych działań w odpowiedzi na zalecenia Parlamentu oraz należytą ocenę i odpowiednie monitorowanie tych działań przez Parlament; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że przejrzystość i rozliczalność Komisji wobec Parlamentu Europejskiego ma kluczowe znaczenie; mając na uwadze, że oznacza to podejmowanie przez Komisję stosownych działań w odpowiedzi na zalecenia Parlamentu oraz należytą ocenę i odpowiednie monitorowanie tych działań przez Parlament;

| J. | mając na uwadze, że nasze działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych nie powinny zmniejszać presji na ukończenie prac nad unią bankową, która jest nadal warunkiem wstępnym zapewnienia stabilności finansowej w Unii Europejskiej, której funkcjonowanie jest zależne od działalności banków; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że nasze działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych nie powinny zmniejszać presji na ukończenie prac nad unią bankową, która jest nadal warunkiem wstępnym zapewnienia stabilności finansowej w Unii Europejskiej, której funkcjonowanie jest zależne od działalności banków;

| K. | mając na uwadze, że według najnowszych danych szacunkowa wartość wszystkich kredytów zagrożonych w strefie euro wynosi 1 132 mld EUR (16); |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że według najnowszych danych szacunkowa wartość wszystkich kredytów zagrożonych w strefie euro wynosi 1 132 mld EUR (16);

Nadzór

| 1. | jest zaniepokojony wysokim poziomem kredytów zagrożonych – na podstawie danych EBC według stanu na kwiecień 2016 r. banki w strefie euro posiadały 1 014 mld EUR w takich kredytach; uważa, że zmniejszenie tego poziomu jest niezmiernie ważne; z zadowoleniem przyjmuje podejmowane już teraz działania zmierzające do zmniejszenia poziomu kredytów zagrożonych w niektórych państwach członkowskich; zwraca jednak uwagę, że do tej pory kwestią tą zajmowano się głównie na szczeblu krajowym; uważa, że problem ten należy rozwiązać jak najszybciej, zdaje sobie jednak sprawę, że ostateczne jego rozwiązanie wymaga czasu; uważa, że każde proponowane rozwiązanie powinno uwzględniać źródło kredytów zagrożonych, wpływ na zdolności banków do kredytowania gospodarki realnej oraz potrzebę stworzenia pierwotnego i wtórnego rynku kredytów zagrożonych, na przykład w formie bezpiecznej i przejrzystej sekurytyzacji z udziałem zarówno Unii, jak i organów krajowych; zaleca, aby Komisja pomagała państwom członkowskim między innymi w tworzeniu specjalnych podmiotów zarządzania aktywami („złych banków”) i we wzmacnianiu nadzoru; ponownie przypomina w tym kontekście o znaczeniu możliwości sprzedaży kredytów zagrożonych w celu uwolnienia kapitału, co jest szczególnie istotne w odniesieniu do kredytów bankowych dla MŚP; z zadowoleniem przyjmuje prowadzone przez EBC konsultacje w sprawie projektu wytycznych dla banków w sprawie kredytów zagrożonych, uważa jednak, że jest to jedynie pierwszy krok i należy poczynić bardziej znaczące postępy w tym zakresie; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący niewypłacalności i restrukturyzacji, w tym wczesnej restrukturyzacji i drugiej szansy, w ramach unii rynków kapitałowych; wzywa państwa członkowskie, aby w oczekiwaniu na przyjęcie tego wniosku i w celu jego uzupełnienia poprawiły swoje odnośne prawodawstwo, zwłaszcza jeżeli chodzi o długość procedur odzyskiwania należności, funkcjonowanie systemów sądownictwa oraz – mówiąc bardziej ogólnie – ramy prawne dotyczące restrukturyzacji długu, a także aby wdrożyły niezbędne zrównoważone reformy strukturalne mające na celu ożywienie gospodarki, a tym samym zaradzenie problemowi kredytów zagrożonych; odnotowuje, że według Banku Rozrachunków Międzynarodowych niektóre banki w strefie euro osłabiły fundusze własne, wypłacając znaczące dywidendy, czasami przekraczające poziom zysków zatrzymanych, w latach kryzysu; uważa, że pozycja kapitałowa banków może zostać wzmocniona przez ograniczenie wypłaty dywidend i pozyskanie świeżego kapitału; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zachęca wszystkie państwa członkowskie, które do tej pory nie przyjęły euro, by podjęły wszelkie działania konieczne do przystąpienia do strefy euro lub przystąpiły do unii bankowej, aby stopniowo dostosowywać unię bankową do całego rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wyraża zaniepokojenie utrzymującą się niestabilnością sektora bankowego w Europie, co podkreślono między innymi w raporcie MFW o stabilności finansowej na świecie z 2016 r., w którym stwierdzono, że nawet w przypadku cyklicznego ożywienia gospodarki w Europie utrzyma się wysoki odsetek banków, które są słabe i borykają się z problemami; zwraca uwagę na niską rentowność szeregu instytucji w strefie euro; zwraca uwagę, że sytuację tę można wyjaśnić między innymi dużą liczbą kredytów zagrożonych, poziomem stóp procentowych oraz możliwymi problemami po stronie popytu; popiera apel MFW o wprowadzenie zasadniczych zmian w modelach biznesowych banków i strukturze systemu w celu zapewnienia zdrowego europejskiego systemu bankowego; |
| --- | --- |

3.

| 4. | uważa, że istnieją zagrożenia związane z długiem publicznym; odnotowuje również, że w niektórych państwach członkowskich instytucje finansowe dokonały nadmiernych inwestycji w obligacje skarbowe ich państw, co prowadzi do przeinwestowania w instrumenty krajowe w momencie, w którym jednym z głównych celów unii bankowej jest przerwanie powiązań między bankami a państwami; podkreśla, że odpowiednie podejście ostrożnościowe do długu publicznego może stworzyć zachęty dla banków do lepszego zarządzania swoją ekspozycją na dług państwowy; zwraca jednak uwagę, że obligacje skarbowe odgrywają bardzo ważną rolę jako źródło wysokiej jakości płynnego zabezpieczenia i jako instrument polityki pieniężnej, oraz że zmiana podejścia ostrożnościowego do obligacji skarbowych może mieć znaczące konsekwencje zarówno dla sektora finansowego, jak i dla sektora publicznego, zwłaszcza w przypadku niezastosowania podejścia stopniowego, co wymaga uważnej analizy zalet i wad przeglądu obecnych ram przed przedstawieniem jakiejkolwiek propozycji; zwraca uwagę na różne strategie polityczne przedstawione w sprawozdaniu grupy wysokiego szczebla ds. podejścia ostrożnościowego do zaangażowania w dług państwowy, omawianym na nieformalnym posiedzeniu ECOFIN w dniu 22 kwietnia 2016 r.; uważa, że unijne ramy regulacyjne powinny być zgodne z normą międzynarodową; oczekuje w związku z tym z ogromnym zainteresowaniem na wyniki prac Rady Stabilności Finansowej dotyczące długu publicznego, które zapewnią wytyczne dla przyszłych decyzji; uważa, że europejskie uregulowania ramowe powinny umożliwiać stosowanie dyscypliny rynkowej w celu zapewnienia zrównoważonych strategii politycznych oraz wysokiej jakości aktywów płynnych dla sektora finansowego i bezpiecznych zobowiązań dla rządów; podkreśla, że obok refleksji na temat długu publicznego należy zastanowić się nad konwergencją szerszego zakresu kwestii ekonomicznych, nad zasadami pomocy państwa oraz nad zagrożeniami, takimi jak naruszenia, w tym przestępstwa finansowe; |
| --- | --- |

4.

| 5. | uważa, że deponenci, inwestorzy i organy nadzorcze muszą zająć się kwestią nadmiernego zróżnicowania wag ryzyka stosowanych do aktywów ważonych ryzykiem tej samej kategorii między instytucjami; przypomina, że obecne zasady dotyczące wykorzystywania modeli wewnętrznych zapewniają bankom duży stopień elastyczności i dodają warstwę modelowania ryzyka z perspektywy nadzorczej; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez EUNB działania na rzecz harmonizacji kluczowych założeń i parametrów, których dywergencję uznano za jedną z głównych przyczyn zróżnicowania, a także działania podjęte przez nadzór bankowy EBC w ramach ukierunkowanego przeglądu modeli wewnętrznych (projektu TRIM), mające na celu ocenę i potwierdzenie adekwatności i odpowiedniości modeli wewnętrznych; zachęca do dalszych postępów w tym zakresie; oczekuje na wyniki międzynarodowych prac mających na celu usprawnienie korzystania z modeli wewnętrznych w przypadku ryzyka operacyjnego oraz kredytowania przedsiębiorstw, innych instytucji finansowych oraz banków specjalizujących się w finansowaniu i papierach wartościowych, aby przywrócić wiarygodność modeli wewnętrznych i zagwarantować, że będą koncentrować się na obszarach, w których przynoszą wartość dodaną; z zadowoleniem przyjmuje również wprowadzenie wskaźnika dźwigni, który ma działać jako solidny mechanizm ochronny, w szczególności dla światowych instytucji finansowych o znaczeniu systemowym; podkreśla, że potrzebne jest standardowe podejście, które będzie bardziej wrażliwe na ryzyko, aby zapewnić poszanowanie zasady „takie samo ryzyko, takie same reguły”; apeluje do organów nadzoru finansowego, aby dopuszczały nowe modele wewnętrzne wyłącznie w przypadku, gdy nie prowadzą one do znacząco niższych wag ryzyka; ponownie podkreśla wnioski zawarte w rezolucji z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie finalizacji pakietu Bazylea III; przypomina w szczególności, że planowane zmiany regulacyjne nie powinny prowadzić do ogólnego zwiększenia wymogów kapitałowych ani osłabienia zdolności banków do finansowania gospodarki realnej, zwłaszcza MŚP; podkreśla, że działania międzynarodowe powinny przestrzegać zasady proporcjonalności; przypomina, że bardzo ważne jest, aby w sposób nieuzasadniony nie szkodzić modelowi bankowemu UE oraz aby unikać nierównego traktowania banków unijnych i międzynarodowych; wzywa Komisję do zadbania o to, by przy opracowywaniu nowych standardów międzynarodowych w tym obszarze uwzględniono specyfikę europejską, a także do należytego uwzględnienia zasady proporcjonalności i istnienia różnych modeli bankowych przy ocenie skutków przyszłego prawodawstwa wdrażającego normy uzgodnione na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że niezawodny dostęp do finansowania i racjonalna alokacja kapitału w europejskim modelu finansowania opartym na bankach zależą w dużej mierze od solidnych bilansów i prawidłowej kapitalizacji, czego nie zapewniono po kryzysie i nadal nie zapewnia się w jednakowym stopniu w całej Unii, tym samym hamując wzrost gospodarczy; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że europejski sektor bankowy odgrywa kluczową rolę w finansowaniu gospodarki europejskiej i jest wspierany przez silny system nadzoru; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący utrzymania współczynnika wsparcia MŚP w nadchodzącej rewizji CRD/CRR oraz zwiększenia go ponad obecny próg; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że należy jak najściślej stosować się do wytycznych wydawanych przez fora międzynarodowe, aby uniknąć ryzyka fragmentacji regulacyjnej w odniesieniu do regulowania i nadzorowania dużych banków działających w skali międzynarodowej, przy czym nie powinno to uniemożliwiać krytycznego podejścia w stosownych przypadkach ani wykluczać celowego odstąpienia od standardów międzynarodowych w przypadku niedostatecznego uwzględnienia cech charakterystycznych systemu europejskiego; przypomina wnioski zawarte w rezolucji z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie roli UE w ramach międzynarodowych instytucji i organów finansowych, walutowych i regulacyjnych; podkreśla w szczególności ważną rolę Komisji, EBC i EUNB, jeżeli chodzi o zaangażowanie w działania Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego oraz dostarczanie Parlamentowi i Radzie przejrzystych i kompleksowych aktualnych informacji na temat rozwoju dyskusji w ramach Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego; uważa, że UE powinna dążyć do posiadania właściwej reprezentacji w Bazylejskim Komitecie Nadzoru Bankowego, zwłaszcza w odniesieniu do strefy euro; wzywa do większego wyeksponowania tej roli podczas posiedzeń Rady ECOFIN, jak również do zwiększenia odpowiedzialności wobec Komisji Gospodarczej i Monetarnej Parlamentu Europejskiego; podkreśla, że Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i inne fora powinny promować równe warunki działania na poziomie światowym nie dzięki pogłębianiu, lecz dzięki ograniczaniu różnic między jurysdykcjami; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zwraca uwagę na zagrożenia, w tym zagrożenia systemowe, związane z gwałtownie rozwijającym się równoległym systemem bankowym, na co wskazano w sprawozdaniu dotyczącym równoległego systemu bankowego w UE z 2016 r.; nalega, aby wszelkim działaniom w zakresie regulacji sektora bankowego towarzyszyły odpowiednie regulacje dotyczące równoległego systemu bankowego; apeluje w związku z tym o skoordynowane działania, aby zapewnić uczciwą konkurencję i stabilność finansową; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla potrzebę kompleksowego postrzegania łącznego wpływu różnych zmian w otoczeniu regulacyjnym, niezależnie od tego, czy dotyczą standardów w zakresie nadzoru, absorpcji strat, restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, czy standardów rachunkowości; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że krajowe opcje i swobody uznania utrudniają stworzenie równych warunków działania między państwami członkowskimi i porównywalność publicznej sprawozdawczości finansowej banków; z zadowoleniem zauważa, że ostatnio zaproponowane zmiany do CRR dają szansę na to, aby wyeliminować lub ograniczyć wykorzystanie tych opcji i swobód na poziomie Unii w celu likwidacji istniejących barier i obecnej segmentacji, a także aby utrzymać tylko te opcje i swobody, które są bezwzględnie konieczne ze względu na różnorodność modeli bankowych; zwraca uwagę, że szansę tę należy w pełni wykorzystać; z zadowoleniem przyjmuje wytyczne EBC oraz rozporządzenie harmonizujące wykonywanie niektórych z tych opcji i swobód w unii bankowej; przypomina jednak, że EBC, prowadząc prace nad ograniczeniem opcji i swobód uznania, musi działać ściśle w ramach swoich kompetencji; podkreśla, że działania na rzecz pogłębienia jednolitego zbioru przepisów mają kluczowe znaczenie, i podkreśla potrzebę ulepszenia obowiązujących, zmienianych i nowych przepisów, które się nawzajem pokrywają i przeplatają; wzywa EBC do pełnego upublicznienia instrukcji nadzoru, określającej wspólne procesy, procedury i metody prowadzenia procesu przeglądu nadzorczego w całej strefie euro; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że od czasu utworzenia Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego wszyscy członkowie Rady ds. Nadzoru – poprzez styczność z różnymi modelami biznesowymi i podmiotami różnej wielkości – przechodzą naturalny proces uczenia się, który należy wspierać i przyspieszać; |
| --- | --- |

12.

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje wyjaśnienia dotyczące celów filaru 2 oraz jego miejsca w hierarchii wymogów kapitałowych, które zaproponowano w poprawkach do dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych; zwraca uwagę, że korzystanie z wytycznych kapitałowych zapewnia równowagę między troską o stabilność finansową a potrzebą pozostawienia przestrzeni dla oceny ze strony organów nadzoru i analiz poszczególnych przypadków; zachęca EBC do wyjaśnienie kryteriów, na których opierają się wytyczne filaru 2; przypomina, że te wytyczne nie ograniczają maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie (MDA), w związku z czym kwota ta nie powinna być ujawniana; uważa, że korzystanie z wytycznych kapitałowych nie powinno to prowadzić do wyraźnego ograniczenia wymogów filaru 2; uważa, że potrzebna jest większa konwergencja praktyk nadzorczych w odniesieniu do struktury funduszy własnych, aby uwzględnić wymogi i wytyczne filaru 2; wyraża zadowolenie, że kwestia ta została poruszona w proponowanych zmianach do CRD; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla ryzyko wynikające z utrzymywania aktywów poziomu 3, w tym instrumentów pochodnych, a w szczególności z trudności w ich wycenie; zauważa, że należy zmniejszyć to ryzyko, co wymaga stopniowej redukcji stanu posiadania tych aktywów; apeluje do Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, aby uczynił tę kwestię jednym z priorytetów w dziedzinie nadzoru oraz aby zorganizował wraz z EUNB ilościowy test warunków skrajnych w tym zakresie; |
| --- | --- |

14.

| 15. | ponownie przypomina o potrzebie zapewnienia większej przejrzystości pełnego zestawu praktyk nadzorczych, w szczególności w cyklu przeglądu i oceny nadzorczej; zwraca się do EBC o opublikowanie wskaźników i mierników efektywności, aby wykazać skuteczność w zakresie nadzoru i zwiększyć jego zewnętrzną rozliczalność; ponawia swój apel o zwiększenie przejrzystości w odniesieniu do decyzji i uzasadnień w ramach filaru 2; wzywa EBC do opublikowania wspólnych standardów nadzorczych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zwraca uwagę na zagrożenia związane z instytucjami finansowymi, które są „zbyt duże, by upaść”, „zbyt wzajemnie powiązane, by upaść” i „zbyt złożone, by dokonać ich restrukturyzacji lub uporządkowanej likwidacji”; zauważa, że uzgodniono zestaw środków politycznych opracowanych na szczeblu międzynarodowym w celu wyeliminowania tych zagrożeń (w szczególności są to: całkowita zdolność do pokrycia strat, centralne rozliczanie instrumentów pochodnych, narzut z tytułu współczynnika kapitałowego i wskaźnika dźwigni dla globalnych banków o znaczeniu systemowym); jest zdeterminowany podjąć szybkie działania w celu wdrożenia w Unii odnośnych wniosków legislacyjnych, a tym samym dalszego zmniejszenia zagrożeń związanych z instytucjami, które są „zbyt duże, by upaść”; przypomina wypowiedź przewodniczącego Rady Stabilności Finansowej Marka Carneya, że porozumienie w sprawie wniosków dotyczących wspólnego standardu międzynarodowego dotyczącego całkowitej zdolności do pokrycia strat dla banków globalnych o znaczeniu systemowym jest przełomem w rozwiązaniu problemu banków „zbyt dużych, by upaść”; zwraca również uwagę, że skuteczny mechanizm umorzenia lub konwersji długu oraz zastosowanie odpowiedniego poziomu MREL stanowią ważny element środków regulacyjnych mających na celu rozwiązanie tego problemu i umożliwienie globalnym bankom o znaczeniu systemowym restrukturyzacji lub uporządkowanej likwidacji bez angażowania dotacji publicznych i bez zakłócania całego systemu finansowego; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla ograniczenia obowiązującej metody przeprowadzania testów warunków skrajnych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje działania EUNB i EBC mające na celu udoskonalenie ram przeprowadzania testów warunków skrajnych; uważa jednak, że należy uczynić więcej, aby lepiej odzwierciedlić możliwość wystąpienia i realia rzeczywistych sytuacji kryzysowych, między innymi poprzez lepsze uwzględnienie w stosowanej metodzie elementów bardziej dynamicznych, takich jak efekt domina; uważa, że brak przejrzystości charakteryzujący własne testy warunków skrajnych stosowane przez EBC świadczy o niepewności w praktykach nadzorczych; apeluje do EBC o opublikowanie wyników przeprowadzonych przez siebie testów warunków skrajnych, aby zwiększyć zaufanie rynku; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że w przypadku, gdy właściwe organy krajowe odrzucą żądanie uwzględnienia specjalnych okoliczności w teście warunków skrajnych, fakt ten powinien zostać zgłoszony do EUNB i Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, aby zapewnić równe warunki działania; |
| --- | --- |

18.

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje postępy w zakresie przygotowań dotyczących możliwości delegowania pewnych uprawnień w obszarze podejmowania decyzji dotyczących kompetencji i reputacji; niemniej jednak zwraca uwagę, że potrzebna jest zmiana przepisów, aby umożliwić częstsze i łatwiejsze delegowanie uprawnień decyzyjnych w pewnych rutynowych kwestiach przez Radę ds. Nadzoru odpowiednim urzędnikom; z zadowoleniem przyjąłby taką zmianę, która przyczyni się do zwiększenia efektywności i skuteczności nadzoru bankowego EBC; wzywa EBC do określenia zadań i ram prawnych w zakresie delegowania uprawnień decyzyjnych; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zwraca uwagę na sprawozdanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO) w sprawie funkcjonowania Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; zwraca uwagę na wnioski dotyczące niedostatecznego poziomu zatrudnienia; wzywa właściwe organy krajowe i państwa członkowskie do zapewniania EBC wszelkich niezbędnych zasobów ludzkich i danych ekonomicznych, aby mógł on wykonywać swoje zadania, zwłaszcza w odniesieniu do kontroli na miejscu; wzywa EBC do zmiany rozporządzenia ramowego w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, aby sformalizować zobowiązania po stronie uczestniczących właściwych organów krajowych oraz wdrożyć opartą na analizie ryzyka metodę określania docelowej liczby pracowników oraz zestawu umiejętności dla wspólnych zespołów nadzorczych; jest zdania, że nadzór byłby bardziej niezależny, gdyby bardziej zaangażować personel EBC, a w mniejszym stopniu polegać na pracownikach właściwych organów krajowych, a także gdyby wykorzystywać personel właściwego organu jednego państwa członkowskiego do nadzorowania instytucji w innym państwie członkowskim, co przyczyniłoby się również do skutecznego przeciwdziałania ryzyku zwłoki w podejmowaniu decyzji nadzorczych; z zadowoleniem przyjmuje współpracę EBC z Parlamentem Europejskim w zakresie warunków pracy personelu; wzywa EBC do wspierania dobrego środowiska pracy, które wspiera zawodową spójność w ramach tej instytucji; przypomina o potencjalnym konflikcie interesów związanym z równoległym wykonywaniem zadań nadzorczych i zadań polityki pieniężnej i podkreśla potrzebę ścisłego rozgraniczenia obu funkcji; apeluje do EBC o przeprowadzenie analizy ryzyka dotyczącej możliwego konfliktu interesów oraz o zapewnienie oddzielnych procesów sprawozdawczości w odniesieniu do konkretnych zasobów nadzorczych; jest zdania, że rozdzielenie polityki pieniężnej i działalności nadzorczej stanowi centralną zasadę, jednak nie powinno wykluczać możliwości uzyskiwania oszczędności dzięki współdzieleniu usług, pod warunkiem że takie usługi nie są kluczowe z punktu widzenia kształtowania polityki oraz że ustanowione są odpowiednie gwarancje; wzywa EBC do przeprowadzania konsultacji publicznych przy opracowywaniu środków quasi-legislacyjnych, aby zwiększyć jego rozliczalność; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że od czasu utworzenia Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego Unia Europejska ma większy niż wcześniej wpływ na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla, że rozdzielenie zadań w zakresie nadzoru od funkcji polityki pieniężnej powinno umożliwić Jednolitemu Mechanizmowi Nadzorczemu zajmowanie niezależnego stanowiska we wszystkich istotnych kwestiach, w tym na temat potencjalnego wpływu celów w zakresie stóp procentowych EBC na sytuację finansową banków objętych nadzorem; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podziela opinię ETO, że od czasu ustanowienia Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego pojawiła się luka w zakresie kontroli; jest zaniepokojony, że wskutek ograniczeń narzuconych przez EBC w zakresie dostępu ETO do dokumentów kilka istotnych obszarów nie zostało poddanych kontroli; wzywa EBC do pełnej współpracy z ETO, aby umożliwić mu wykonywanie swoich obowiązków, a tym samym zwiększyć rozliczalność EBC; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przypomina, że w regulacjach oraz przy sprawowaniu nadzoru należy znaleźć równowagę między potrzebą zachowania zasady proporcjonalności a potrzebą zapewnienia spójnego podejścia; odnotowuje w tym kontekście zmiany dotyczące wymogów sprawozdawczych i wymogów w zakresie wynagrodzeń przedstawione we wniosku Komisji dotyczącym zmiany dyrektywy 2013/36/UE; wzywa Komisję do nadania priorytetowego znaczenia pracom nad pakietem dla małej bankowości (ang. small banking box), a także do rozszerzenia tych prac o ocenę możliwości wprowadzenia w przyszłości ram prawnych zawierających mniej skomplikowane i bardziej odpowiednie i proporcjonalne wymogi ostrożnościowe dostosowane do różnych rodzajów modeli bankowych; podkreśla, że wszystkie banki powinny podlegać nadzorowi na odpowiednim poziomie; przypomina, że właściwy nadzór ma kluczowe znaczenie dla monitorowania wszelkich rodzajów ryzyka niezależnie od wielkości banku; uznaje podział ról i kompetencji między Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego i innymi organami w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego, podkreślając przy tym znaczenie skutecznej współpracy; dostrzega potrzebę pokonania problemu nagromadzenia nakładających się na siebie wymogów sprawozdawczych i krajowych interpretacji przepisów europejskich na wspólnym rynku; popiera dotychczasowe działania usprawniające, np. ideę europejskich ram sprawozdawczości, i zachęca do dalszych wysiłków w tym kierunku, aby unikać podwójnej sprawozdawczości i zbędnych dodatkowych kosztów regulacji; wzywa Komisję, aby zajęła się tą kwestią w odpowiednim czasie, na bazie konkluzji wyciągniętych z informacji przekazanych w wyniku zaproszenia do zgłaszania uwag, na przykład za pomocą wniosku dotyczącego wspólnej procedury jednostkowej i skonsolidowanej sprawozdawczości do celów nadzoru; apeluje również o terminowe ogłoszenie wymogów w zakresie sprawozdawczości doraźnej i stałej, aby zapewnić wysoką jakość danych i bezpieczeństwo planowania; |
| --- | --- |

24.

| 25. | zwraca uwagę na fakt, że nie można określić bezpieczeństwa i kondycji banku na podstawie oceny w danym momencie samego bilansu banku, ponieważ na sytuację w tym zakresie wpływają dynamiczne interakcje między bankiem a rynkami i różne elementy w całej gospodarce; podkreśla w związku z tym, że solidne ramy stabilności finansowej i wzrostu powinny być kompleksowe i wyważone, aby uwzględniać dynamiczne praktyki nadzorcze, a nie skupiać się tylko na statycznych regulacjach odnoszących się głównie do aspektów ilościowych; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca uwagę na podział zadań między EBC i EUNB; podkreśla, że EBC nie powinien stać się podmiotem ustanawiającym de facto standardy dla banków nieobjętych Jednolitym Mechanizmem Nadzorczym; |
| --- | --- |

26.

| 27. | odnotowuje, że dnia 18 maja 2016 r. Rada Prezesów EBC przyjęła rozporządzenie w sprawie zbierania danych granularnych dotyczących ekspozycji kredytowych i ryzyka kredytowego (AnaCredit); wzywa EBC, by pozostawił krajowym bankom centralnym jak największą swobodę działania przy wdrażaniu AnaCredit; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wzywa EBC, by rozpoczął prace nad ewentualnymi kolejnymi poziomami bazy AnaCredit wyłącznie po konsultacjach społecznych, przy całkowitym zaangażowaniu Parlamentu Europejskiego i przy szczególnym uwzględnieniu zasady proporcjonalności; |
| --- | --- |

28.

| 29. | ponownie podkreśla znaczenie silnych i dobrze funkcjonujących systemów informatycznych odpowiadających potrzebom funkcji nadzorczych Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz kwestiom bezpieczeństwa; ubolewa nad ostatnimi doniesieniami na temat utrzymujących się niedociągnięć systemu informatycznego; |
| --- | --- |

29.

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie krajowych rad ds. ryzyka systemowego, podkreśla jednak, że utworzenie unii bankowej zwiększa potrzebę wzmocnienia polityki makroostrożnościowej na szczeblu europejskim, aby odpowiednio reagować na ewentualne transgraniczne skutki uboczne ryzyka systemowego; zachęca Komisję do zaproponowania spójnego i skutecznego nadzoru makroostrożnościowego w ramach całościowego przeglądu ram makroostrożnościowych w 2017 r.; apeluje do Komisji, aby wykazała się szczególną ambicją w działaniach na rzecz zwiększenia zdolności instytucjonalnych i analitycznych ERRS do oceny zagrożeń i słabości w sektorze bankowym i poza nim, a także do podejmowania odpowiednich interwencji; uważa, że instrumenty oparte na zadłużeniu (takie jak wskaźniki LTV i DSTI) powinny zostać włączone do prawodawstwa europejskiego, aby zapewnić harmonizację w wykorzystywaniu tych dodatkowych rodzajów instrumentów makroostrożnościowych; podkreśla konieczność zmniejszenia złożoności instytucjonalnej i długotrwałego charakteru procesów w odniesieniu do interakcji między ERRS, EBC/Jednolitym Mechanizmem Nadzorczym a organami krajowymi oraz między właściwymi i wyznaczonymi organami krajowymi w obszarze nadzoru makroostrożnościowego; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście dotychczasowe postępy w zakresie koordynacji transgranicznej w ramach zalecenia ERRS w sprawie dobrowolnej wzajemności; ponawia swój apel o wyjaśnienie powiązań między ramami makroostrożnościowymi a istniejącymi instrumentami mikroostrożnościowymi, aby zapewnić skuteczną interakcję między instrumentami polityki makroostrożnościowej i mikroostrożnościowej; wyraża zaniepokojenie słabościami w sektorze nieruchomości wskazanymi przez ERRS; zwraca uwagę, że EUNB wciąż nie przedstawił regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów kapitałowych dla ekspozycji hipotecznych przewidzianych w art. 124 ust. 4 lit b) i art. 164 ust. 6 CRR; zwraca uwagę, że jak dotąd tylko niewielka liczba członków Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego uruchomiła lub planuje uruchomić bufory ogólnego ryzyka systemowego oraz antycykliczny bufor kapitałowy; zauważa, że EBC do tej pory nie wykorzystał w pełni swoich uprawnień nadzorczych przez wspieranie przyjmowania makroostrożnościowych instrumentów nadzorczych przez organy krajowe; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zauważa, że w świetle wyników referendum w sprawie członkostwa Wielkiej Brytanii w UE konieczne stało się przeprowadzenie oceny całego Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF), w tym zasad głosowania w europejskich urzędach nadzoru, zwłaszcza mechanizmu podwójnej większości, o którym mowa w art. 44 ust. 1 rozporządzenia ustanawiającego EUNB; podkreśla, że ewentualne negocjacje w następstwie referendum nie powinny prowadzić do powstania nierównych warunków działania dla instytucji finansowych z UE i spoza UE i nie powinny być wykorzystywane do propagowania deregulacji w sektorze finansowym; |
| --- | --- |

31.

| 32. | z zadowoleniem przyjmuje doskonałą pracę wspólnych zespołów nadzorczych, które są dobrym przykładem współpracy i zdobywania wiedzy w Europie; podkreśla, że proponowane wykorzystywanie w przyszłości systemu rotacyjnego w organizacji wspólnych zespołów nadzorczych powinno zagwarantować obiektywny nadzór, przy czym należy pamiętać o tym, że proces zdobywania wiedzy w tej bardzo złożonej dziedzinie specjalizacji jest długotrwały; |
| --- | --- |

32.

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że unia bankowa w znacznym stopniu wyeliminowała problem związany z państwami pochodzenia i państwami przyjmującymi w kontekście nadzoru przez wyznaczenie jednego organu nadzorczego i znacznie ulepszoną wymianę informacji między organami nadzorczymi, co umożliwia bardziej kompleksowy nadzór transgranicznych grup bankowych; podkreśla, że ze względu na niepełne ukończenie unii bankowej przegląd CRR dotyczący zwolnień z wymogów płynnościowych i kapitałowych powinien odpowiednio uwzględniać problemy związane z ochroną konsumentów w krajach przyjmujących; |
| --- | --- |

33.

| 34. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę EBC dotyczącą zobowiązania banków objętych nadzorem do zgłaszania znaczących cyberataków w ramach usługi powiadomień w czasie rzeczywistym, a także kontrole przeprowadzane na miejscu przez Jednolity Mechanizm Nadzorczy w celu nadzorowania cyberbezpieczeństwa; wzywa do ustanowienia ram prawnych, które ułatwią międzybankową wymianę danych szczególnie chronionych, które są istotne dla zapobiegania cyberatakom; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla kluczową rolę cyberbezpieczeństwa usług bankowych i potrzebę zachęcania instytucji finansowych, aby były bardzo ambitne, jeśli chodzi o ochronę danych konsumentów i gwarantowanie cyberbezpieczeństwa; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zauważa, że Jednolitemu Mechanizmowi Nadzorczemu przydzielono zadanie sprawowania europejskiego nadzoru bankowego w celu zapewnienia przestrzegania zasad ostrożnościowych UE oraz zapewnienia stabilności finansowej, podczas gdy inne zadania nadzorcze mające oczywiste skutki zewnętrzne w wymiarze europejskim pozostały w gestii krajowych organów nadzorczych; podkreśla w tym kontekście, że Jednolity Mechanizm Nadzorczy powinien mieć uprawnienia kontrolne w odniesieniu do działań krajowych organów nadzoru bankowego dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy; podkreśla, że EUNB powinien również otrzymać dodatkowe uprawnienia w obszarze przeciwdziałania praniu pieniędzy, w tym uprawnienia do przeprowadzania ocen na miejscu we właściwych organach państw członkowskich, zwracania się o przedstawienie wszelkich informacji, które są istotne dla oceny zgodności, wydawania zaleceń dotyczących działań naprawczych, podawania tych zaleceń do publicznej wiadomości oraz podejmowania działań, które są niezbędne dla zapewnienia skutecznego wdrożenia zaleceń; |
| --- | --- |

36.

| 37. | ponawia swój apel do EUNB o egzekwowanie i wzmocnienie ram ochrony konsumentów w obszarze usług bankowych zgodnie ze swoim mandatem, w uzupełnieniu do nadzoru ostrożnościowego Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; |
| --- | --- |

37.

Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja

| 38. | przypomina, że przy rozwiązywaniu przyszłych kryzysów bankowych należy przestrzegać zasad dotyczących pomocy państwa oraz że stosowane na zasadzie wyjątku nadzwyczajne wsparcie publiczne musi mieć charakter zarówno zapobiegawczy, jak i tymczasowy, i nie może być wykorzystywane w celu bilansowania strat, które instytucja poniosła lub które może ponieść w niedalekiej przyszłości; apeluje o określenie efektywnych procedur współdziałania Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) i Komisji do celów podejmowania decyzji na wypadek restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zwłaszcza w zakresie ram czasowych; jest zdania, że elastyczność zapewniana przez obecne uregulowania ramowe powinna być doprecyzowana i lepiej wykorzystywana w konkretnych sytuacjach, nie utrudniając rzeczywistej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji niewypłacalnych banków, zwłaszcza w przypadku środków zapobiegawczych i alternatywnych związanych z wykorzystaniem funduszy w ramach systemu gwarancji depozytów przewidzianych w art. 11 ust. 3 i 6 dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów; wzywa w związku z tym Komisję Europejską do przemyślenia swojej interpretacji odnośnych zasad pomocy państwa w celu zadbania o to, aby środki zapobiegawcze i alternatywne przewidziane przez prawodawcę unijnego w dyrektywie w sprawie systemów gwarancji depozytów mogły być faktycznie stosowane; zauważa, że konkretne sytuacje traktowano inaczej bez wyraźnego uzasadnienia; przypomina Komisji, że sprawozdanie oceniające ciągłą potrzebę zapobiegawczego dokapitalizowywania oraz warunkowość przypisaną do takich środków miało zostać przedstawione do 31 grudnia 2015 r.; wzywa Komisję do jak najszybszego przedłożenia takiego sprawozdania; |
| --- | --- |

38.

| 39. | zachęca Komisję, aby w świetle doświadczeń oraz w ramach przeglądu rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oceniła, czy Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) oraz krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dysponują dostatecznymi uprawnieniami do wczesnej interwencji i wystarczającymi instrumentami do podejmowania wczesnej interwencji, aby zapobiec destrukcyjnemu odpływowi kapitału banków i utracie zdolności do pokrycia strat w czasie kryzysu; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla znaczenie doprecyzowania aspektów praktycznych mających bezpośredni wpływ na restrukturyzację i uporządkowaną likwidację, takich jak wykorzystanie usługodawców świadczących usługi o krytycznym znaczeniu, na przykład w przypadku outsourcingu obsługi informatycznej; |
| --- | --- |

40.

| 41. | odnotowuje propozycje Komisji dotyczące wprowadzenia do filaru 1 minimalnej całkowitej zdolności do pokrycia strat (TLAC) dla banków globalnych o znaczeniu systemowym, zgodnie ze standardami międzynarodowymi; zwraca uwagę na różnice między TLAC a minimalnym wymogiem funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL); podkreśla jednak, że oba standardy mają ten sam cel: upewnienie się, czy banki mają dostateczny kapitał regulacyjny i pasywa na pokrycie strat, aby umorzenie lub konwersja długu mogła być skutecznym instrumentem w razie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, niepowodującym destabilizacji finansowej ani niewymagającym zaangażowania środków publicznych, co pozwoli uniknąć socjalizacji ryzyka prywatnego; uważa w związku z tym, że ich połączenie może doprowadzić do powstania kompleksowego podejścia do pokrywania strat, opartego na minimalnym standardzie w postaci TLAC w formie przetransponowanej w obecnym wniosku Komisji, pod warunkiem osiągnięcia porozumienia przez współprawodawców; podkreśla, że trzeba zwrócić należytą uwagę na utrzymanie dwóch kryteriów: wielkości oraz aktywów ważonych ryzykiem, i zwraca uwagę na wzajemnie powiązanie między leżącymi u podstaw standardu TLAC kryteriami dotyczącymi aktywów ważonych ryzykiem a trwającymi pracami w UE oraz w ramach Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego w odniesieniu do modeli wewnętrznych oraz ukończenia ram pakietu Bazylea III; podkreśla, że w trakcie kalibracji lub stopniowego wprowadzania nowych wymogów MREL należy odpowiednio zwrócić uwagę na utworzenie rynku dla zobowiązań kwalifikowalnych MREL; podkreśla znaczenie utrzymania swobody uznania organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przy ustalaniu MREL oraz znaczenie dopilnowania, by banki posiadały wystarczający wolumen długów podporządkowanych i długów możliwych do umorzenia lub konwersji; podkreśla, że aby zapobiec błędnej interpretacji minimalnych wymogów MREL przez inwestorów, informacje o rynku należy ujawniać w odpowiedni sposób; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zwraca uwagę, że należy wyjaśnić w prawodawstwie hierarchię między kapitałem podstawowym Tier 1 a buforami kapitałowymi w kontekście minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych; podkreśla potrzebę przyjęcia prawodawstwa w celu doprecyzowania zakresu obowiązków i uprawnień organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz właściwych organów w zakresie podejmowania środków wczesnej interwencji w razie naruszenia minimalnych wymogów funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych; zwraca uwagę na propozycję Komisji dotyczącą wprowadzenia wytycznych w zakresie MREL; przypomina, że kalibracja MREL musi być we wszystkich przypadkach ściśle powiązana ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danego banku i przez nią uzasadniona; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zwraca uwagę, że należy wyjaśnić w prawodawstwie, iż kapitał podstawowy Tier 1 w kontekście minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jest ponad buforami kapitałowymi, aby zapobiec podwójnemu liczeniu kapitału; |
| --- | --- |

43.

| 44. | uważa, że należy zharmonizować między państwami członkowskimi hierarchię roszczeń w przypadku niewypłacalności banków, aby wdrożenie dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków było bardziej spójne i skuteczne, a także aby zagwarantować pewność inwestorom transgranicznym; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, aby bardziej zharmonizować tę hierarchię roszczeń; zauważa, że zasadnicze znaczenie będzie miała też większa harmonizacja zwykłych zasad postępowania w przypadku stwierdzenia niewypłacalności i ich hierarchii, tak w przypadku banków – aby uniknąć rozbieżności z systemem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, jak i w przypadku przedsiębiorstw – aby dodać jasności i dać pewność inwestorom transgranicznym oraz wnieść wkład w rozwiązanie problemu kredytów zagrożonych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dyrektywa w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków wniosła ważną zmianę do hierarchii w obszarze niewypłacalności, nadając priorytetowe znaczenie depozytom ubezpieczonym, tak aby miały one pierwszeństwo względem wszystkich instrumentów kapitałowych, przed zdolnością do pokrycia strat, innymi długami uprzywilejowanymi i depozytami nieubezpieczonymi; wzywa SRB do przedstawienia wyników oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków globalnych o znaczeniu systemowym i innych banków, w tym środków proponowanych w celu pokonania przeszkód w uporządkowanej restrukturyzacji i likwidacji; |
| --- | --- |

44.

| 45. | odnotowuje, że istnieje szereg dostępnych prawnych sposobów zapewnienia podporządkowania długu, który można uwzględnić w kontekście całkowitej zdolności do pokrycia strat; zwraca uwagę, że Rada Stabilności Finansowej nie preferuje żadnego z nich; jest zdania, że przyjęte podejście powinno przede wszystkim zapewniać równowagę między elastycznością, skutecznością, pewnością prawa i zdolnością rynku do absorpcji nowej kategorii długu; |
| --- | --- |

45.

| 46. | wzywa do przemyślenia możliwych negatywnych skutków dla gospodarki realnej wywołanych przez zmiany zasad bazylejskich, wprowadzenia minimalnego wymogu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, wprowadzenia całkowitej zdolności do pokrycia strat oraz MSSF 9; apeluje o rozwiązanie, które złagodzi skutki; |
| --- | --- |

46.

| 47. | przypomina, że nowo wprowadzony system restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji spowodował zwiększenie poziomu ryzyka niektórych instrumentów oferowanych inwestorom, zwłaszcza inwestorom detalicznym, w porównaniu do poprzedniego systemu; przypomina ponadto, że instrumenty nadające się do umorzenia lub konwersji należy sprzedawać w pierwszej kolejności wyłącznie odpowiednim inwestorom, którzy mogą pokryć potencjalne straty bez zagrożenia dla stabilności ich sytuacji finansowej; dlatego wzywa Komisję, aby wsparła wdrożenie odnośnego istniejącego prawodawstwa, a europejskie organy nadzoru wzywa do tego, aby znacząco przyczyniły się do wykrywania nadużyć przy sprzedaży; |
| --- | --- |

47.

| 48. | ostrzega, że zawarty w dyrektywie w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków wymóg umownego uznania uprawnień w zakresie umorzenia lub konwersji długu w odniesieniu do zobowiązań, do których zastosowanie mają przepisy spoza UE, jest trudny do wdrożenia; uważa, że jest to kwestia wymagająca pilnego rozwiązania; zwraca uwagę na prawo właściwych organów do rezygnacji z tego wymogu, wprowadzone proponowanymi zmianami dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków; uważa, że takie podejście umożliwia elastyczność i indywidualną ocenę poszczególnych zobowiązań; wzywa Komisję i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do zadbania o to, by warunki przyznawania zwolnień oraz decyzje w sprawie zwolnień nie zagrażały możliwości restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków; |
| --- | --- |

48.

| 49. | zwraca uwagę, że aby zapewnić sprawne zarządzanie kryzysowe, niezbędna jest szybka i skuteczna wymiana informacji między organami nadzoru a organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; z zadowoleniem przyjmuje konkluzję protokołu ustaleń między EBC a SRM dotyczącą współpracy i wymiany informacji; wzywa EBC do określenia w protokole ustaleń procedur komunikacji wspólnych zespołów nadzorczych i wewnętrznych zespołów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; zaleca, aby uczestnictwo EBC jako stałego obserwatora w sesjach plenarnych i wykonawczych SRB stało się w pełni wzajemne za sprawą umożliwienia przedstawicielowi SRB udziału w Radzie ds. Nadzoru EBC również w charakterze stałego obserwatora; |
| --- | --- |

49.

| 50. | zwraca uwagę na podwójną rolę członków SRB, którzy są jednocześnie członkami organu wykonawczego pełniącymi funkcję decyzyjną oraz menedżerami wyższego szczebla odpowiadającymi przed przewodniczącym, i uważa, że przed upływem obecnego mandatu należy przeprowadzić ocenę takiej struktury; |
| --- | --- |

50.

| 51. | przypomina, że treść umowy międzyrządowej w sprawie jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ma zostać ostatecznie włączona do ram prawnych Unii; wzywa Komisję do rozważenia sposobów przeprowadzenia takiej inkorporacji; podkreśla, że włączenie paktu fiskalnego do prawa UE, które nastąpi niebawem, może stanowić pożyteczny wzór; |
| --- | --- |

51.

| 52. | apeluje, aby wkłady ex-ante do jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obliczano w sposób maksymalnie przejrzysty, podejmując przy tym wysiłki na rzecz harmonizacji informacji na temat wyników obliczeń i poprawy znajomości metody obliczania; wzywa Komisję Europejską do przeprowadzenia z największą starannością przeglądu obliczania składek na jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z motywem 27 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/63, a w szczególności do zbadania adekwatności czynnika ryzyka w celu zagwarantowania odpowiedniego uwzględnienia profilu ryzyka mniej złożonych instytucji; |
| --- | --- |

52.

| 53. | przyjmuje do wiadomości oświadczenie ministrów finansów z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie systemu umów o finansowaniu pomostowym dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; w tej sprawie odnotowuje, że 15 spośród 19 państw należących do strefy euro podpisało już zharmonizowaną umowę pożyczki z jednolitym funduszem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; przypomina, że te indywidualne linie kredytowe będą dostępne wyłącznie w ostateczności; uważa jednak, że rozwiązanie to nie wystarczy, aby wyjść z błędnego koła powiązań między bankami a państwami oraz położyć kres ratowaniu banków z pieniędzy podatników; apeluje do Rady i Komisji o dokonanie szybkich postępów w pracach nad wspólnym mechanizmem ochronnym dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, za którego finansowanie powinien odpowiadać sektor bankowy i który powinien być neutralny pod względem budżetowym w średnim okresie, jak uzgodniono w porozumieniu w sprawie jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i potwierdzono na posiedzeniu Rady Europejskiej w czerwcu 2016 r.; |
| --- | --- |

53.

Gwarantowanie depozytów

| 54. | ponawia swój apel o stworzenie trzeciego filara, dopełniającego unię bankową; przypomina, że ochrona depozytów jest przedmiotem zainteresowania wszystkich obywateli UE; przypomina, że obecnie debatuje nad wnioskiem w sprawie europejskiego systemu gwarantowania depozytów na szczeblu komisji; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla, że wprowadzenie europejskiego systemu gwarantowania depozytów oraz dyskusje na temat tego projektu nie powinny prowadzić do osłabienia działań na rzecz lepszego wdrożenia dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów; z zadowoleniem przyjmuje ostatnie działania EUNB wspierające konwergencję w tym obszarze; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wszystkie państwa członkowskie przetransponowały dyrektywę w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków; przypomina wszystkim państwom członkowskim o obowiązku stosowania i prawidłowego wdrożenia dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów; |
| --- | --- |

55.

| 56. | przypomina, że rolą Komisji jest zagwarantowanie równych warunków działania w całej UE i że powinna ona unikać wszelkiej fragmentacji na rynku wewnętrznym; |
| --- | --- |

56.

o

o o

| 57. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, EBC, Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, parlamentom narodowym oraz właściwym organom określonym w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

57.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0006.

(2)  http://www.consilium.europa.eu/pl/european-council/pdf/20120629-euro-area-summit-statement-pl_pdf

(3)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

(4)  Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1.

(5)  https://www.bankingsupervision.europa.eu/ecb/pub/pdf/ssmar2015.pl.pdf

(6)  „Jednolity Mechanizm Nadzorczy – dobry początek, lecz konieczne są dalsze usprawnienia”, http://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR16_29/SR_SSM_EN.pdf

(7)  Dz.U. L 78 z 24.3.2016, s. 60.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0108.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0439.

(10)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

(11)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190.

(12)  Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1.

(13)  Dz.U. C 216 z 30.7.2013, s. 1.

(14)  Dz.U. L 237 z 3.9.2016, s. 1.

(15)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149.

(16)  5. niezależna roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2017 r., 23 listopada 2016 r.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/184 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/184

---

P8_TA(2017)0042

Pestycydy biologiczne o niskim ryzyku

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego (2016/2903(RSP))

(2018/C 252/18)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 22 i 47, art. 66 ust. 2 oraz załącznik II pkt 5, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 22 i 47, art. 66 ust. 2 oraz załącznik II pkt 5,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (2), w szczególności jej art. 12 i 14, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (2), w szczególności jej art. 12 i 14,

| — | uwzględniając projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania substancji czynnych niskiego ryzyka (D046260/01, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania substancji czynnych niskiego ryzyka (D046260/01,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie rozwiązań technologicznych dla zrównoważonego rolnictwa w UE (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie rozwiązań technologicznych dla zrównoważonego rolnictwa w UE (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie zwiększania innowacji i rozwoju gospodarczego w przyszłym zarządzaniu gospodarstwami rolnymi w Europie (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie zwiększania innowacji i rozwoju gospodarczego w przyszłym zarządzaniu gospodarstwami rolnymi w Europie (4),

| — | uwzględniając plan wdrażania dotyczący zwiększenia dostępności środków ochrony roślin niskiego ryzyka i przyspieszenia wprowadzania integrowanej ochrony roślin w państwach członkowskich, opracowany przez grupę ekspertów ds. zrównoważonej ochrony roślin i zatwierdzony przez Radę w dniu 28 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan wdrażania dotyczący zwiększenia dostępności środków ochrony roślin niskiego ryzyka i przyspieszenia wprowadzania integrowanej ochrony roślin w państwach członkowskich, opracowany przez grupę ekspertów ds. zrównoważonej ochrony roślin i zatwierdzony przez Radę w dniu 28 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając plan działania Komisji na rzecz zwalczania rosnącego zagrożenia związanego z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe (COM(2011)0748) i plan działania na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, który ma zostać wkrótce uruchomiony przez Komisję w 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania Komisji na rzecz zwalczania rosnącego zagrożenia związanego z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe (COM(2011)0748) i plan działania na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, który ma zostać wkrótce uruchomiony przez Komisję w 2017 r.,

| — | uwzględniając skierowane do Komisji pytanie w sprawie pestycydów biologicznych niskiego ryzyka (O-000147/2016 – B8-1821/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając skierowane do Komisji pytanie w sprawie pestycydów biologicznych niskiego ryzyka (O-000147/2016 – B8-1821/2016),

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że stosowanie konwencjonalnych środków ochrony roślin jest w coraz większym stopniu publicznie kwestionowane ze względu na potencjalne zagrożenia, jakie środki te stwarzają dla zdrowia ludzkiego, zwierząt i środowiska; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stosowanie konwencjonalnych środków ochrony roślin jest w coraz większym stopniu publicznie kwestionowane ze względu na potencjalne zagrożenia, jakie środki te stwarzają dla zdrowia ludzkiego, zwierząt i środowiska;

| B. | mając na uwadze spadek liczby substancji czynnych dostępnych na rynku UE stosowanych do celów ochrony roślin; mając na uwadze, że unijni rolnicy nadal potrzebują różnorodnych narzędzi ochrony upraw; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze spadek liczby substancji czynnych dostępnych na rynku UE stosowanych do celów ochrony roślin; mając na uwadze, że unijni rolnicy nadal potrzebują różnorodnych narzędzi ochrony upraw;

| C. | mając na uwadze, że należy wspierać rozwój alternatywnych procedur i technik w celu ograniczenia uzależnienia od konwencjonalnych pestycydów; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że należy wspierać rozwój alternatywnych procedur i technik w celu ograniczenia uzależnienia od konwencjonalnych pestycydów;

| D. | mając na uwadze, że zapobieganie marnotrawieniu żywności stanowi dla UE priorytet, a dostęp do odpowiednich rozwiązań w dziedzinie ochrony roślin ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania stratom powodowanym przez organizmy szkodliwe i choroby, które prowadzą do marnotrawienia żywności; mając na uwadze, że według FAO 20 % produkcji owoców i warzyw w Europie zostaje utracone na polach uprawnych (5); |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zapobieganie marnotrawieniu żywności stanowi dla UE priorytet, a dostęp do odpowiednich rozwiązań w dziedzinie ochrony roślin ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania stratom powodowanym przez organizmy szkodliwe i choroby, które prowadzą do marnotrawienia żywności; mając na uwadze, że według FAO 20 % produkcji owoców i warzyw w Europie zostaje utracone na polach uprawnych (5);

| E. | mając na uwadze, że nadal można znaleźć niepożądane pozostałości pestycydów w glebie, wodzie i ogólnie w środowisku, a nawet pewna część produktów rolnych pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego może zawierać pozostałości pestycydów w ilościach przewyższających maksymalne wartości ustalone dla pozostałości pestycydów; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że nadal można znaleźć niepożądane pozostałości pestycydów w glebie, wodzie i ogólnie w środowisku, a nawet pewna część produktów rolnych pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego może zawierać pozostałości pestycydów w ilościach przewyższających maksymalne wartości ustalone dla pozostałości pestycydów;

| F. | mają na uwadze, że w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 określono kryteria identyfikacji substancji niskiego ryzyka, które obowiązują niezależnie od pochodzenia substancji, a pestycydy niskiego ryzyka mogą być zarówno pochodzenia biologicznego, jak i syntetycznego; |
| --- | --- |

F.

mają na uwadze, że w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 określono kryteria identyfikacji substancji niskiego ryzyka, które obowiązują niezależnie od pochodzenia substancji, a pestycydy niskiego ryzyka mogą być zarówno pochodzenia biologicznego, jak i syntetycznego;

| G. | mając na uwadze, że za pestycydy pochodzenia biologicznego powszechnie uznaje się środki ochrony roślin oparte na mikroorganizmach, substancjach botanicznych, chemikaliach biopochodnych lub substancjach semiochemicznych (takich jak feromony lub różnego rodzaju olejki eteryczne) oraz powiązanych substancjach pochodnych; mając na uwadze, że w obecnych ramach regulacyjnych dotyczących środków ochrony roślin (6) nie ma prawnego rozróżnienia między biologicznymi a syntetycznymi chemicznymi środkami ochrony roślin; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że za pestycydy pochodzenia biologicznego powszechnie uznaje się środki ochrony roślin oparte na mikroorganizmach, substancjach botanicznych, chemikaliach biopochodnych lub substancjach semiochemicznych (takich jak feromony lub różnego rodzaju olejki eteryczne) oraz powiązanych substancjach pochodnych; mając na uwadze, że w obecnych ramach regulacyjnych dotyczących środków ochrony roślin (6) nie ma prawnego rozróżnienia między biologicznymi a syntetycznymi chemicznymi środkami ochrony roślin;

| H. | mając na uwadze, że w niedawnych badaniach naukowych wykazano, że subletalna ekspozycja na pewne środki chwastobójcze może powodować negatywne zmiany w podatności bakterii na działanie antybiotyków (7), a połączenie stosowania dużej ilości herbicydów i antybiotyków w pobliżu zwierząt gospodarskich i owadów może prowadzić do konieczności zwiększania ilości stosowanych antybiotyków z powodu możliwego osłabienia ich działania leczniczego; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w niedawnych badaniach naukowych wykazano, że subletalna ekspozycja na pewne środki chwastobójcze może powodować negatywne zmiany w podatności bakterii na działanie antybiotyków (7), a połączenie stosowania dużej ilości herbicydów i antybiotyków w pobliżu zwierząt gospodarskich i owadów może prowadzić do konieczności zwiększania ilości stosowanych antybiotyków z powodu możliwego osłabienia ich działania leczniczego;

| I. | mając na uwadze, że środki ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego mogą stanowić realną alternatywę wobec konwencjonalnych środków ochrony roślin dla rolników prowadzących gospodarstwa zarówno tradycyjne, jak i ekologiczne, oraz że środki te mogą przyczyniać się do bardziej zrównoważonego rolnictwa; mając na uwadze, że niektóre środki ochrony roślin pochodzenia biologicznego działają inaczej niż dotychczasowe, co może być korzystne, jeśli chodzi o rozwój odporności na konwencjonalne środki ochrony roślin, i ograniczyć wpływ na organizmy inne niż zwalczane; mając na uwadze, że środki ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego powinny być jedną z preferowanych rozwiązań – obok innych niechemicznych metod zwalczania organizmów szkodliwych i zapobiegania ich występowaniu – dla użytkowników nieprofesjonalnych i w ogrodnictwie przydomowym; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że środki ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego mogą stanowić realną alternatywę wobec konwencjonalnych środków ochrony roślin dla rolników prowadzących gospodarstwa zarówno tradycyjne, jak i ekologiczne, oraz że środki te mogą przyczyniać się do bardziej zrównoważonego rolnictwa; mając na uwadze, że niektóre środki ochrony roślin pochodzenia biologicznego działają inaczej niż dotychczasowe, co może być korzystne, jeśli chodzi o rozwój odporności na konwencjonalne środki ochrony roślin, i ograniczyć wpływ na organizmy inne niż zwalczane; mając na uwadze, że środki ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego powinny być jedną z preferowanych rozwiązań – obok innych niechemicznych metod zwalczania organizmów szkodliwych i zapobiegania ich występowaniu – dla użytkowników nieprofesjonalnych i w ogrodnictwie przydomowym;

| J. | mając na uwadze, że do pokrycia zapotrzebowania na żywność i pasze konieczne jest stosowanie środków ochrony roślin, a w procedurze udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin i ich substancje czynne stosowana jest zasada ostrożności (8); |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że do pokrycia zapotrzebowania na żywność i pasze konieczne jest stosowanie środków ochrony roślin, a w procedurze udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin i ich substancje czynne stosowana jest zasada ostrożności (8);

| K. | mając na uwadze, że długotrwały proces zatwierdzania i rejestracji przed wprowadzeniem do obrotu pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego stanowi dla wytwórców poważną barierę ekonomiczną; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że długotrwały proces zatwierdzania i rejestracji przed wprowadzeniem do obrotu pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego stanowi dla wytwórców poważną barierę ekonomiczną;

| L. | mając na uwadze, że wdrożenie integrowanej ochrony roślin jest w UE obowiązkowe na mocy dyrektywy 2009/128/WE; mając na uwadze, że zarówno państwa członkowskie, jak i władze lokalne powinny kłaść większy nacisk na zrównoważone stosowanie pestycydów, w tym stosowanie alternatywnych rozwiązań o niskim ryzyku w zakresie ochrony roślin; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wdrożenie integrowanej ochrony roślin jest w UE obowiązkowe na mocy dyrektywy 2009/128/WE; mając na uwadze, że zarówno państwa członkowskie, jak i władze lokalne powinny kłaść większy nacisk na zrównoważone stosowanie pestycydów, w tym stosowanie alternatywnych rozwiązań o niskim ryzyku w zakresie ochrony roślin;

| M. | mając na uwadze, że na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 substancje czynne zatwierdza się na szczeblu Unii, natomiast udzielenie zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne leży w gestii państw członkowskich; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 substancje czynne zatwierdza się na szczeblu Unii, natomiast udzielenie zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne leży w gestii państw członkowskich;

| N. | mając na uwadze, że art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dopuszcza zatwierdzenie substancji czynnych jako substancji czynnych niskiego ryzyka, jeżeli spełniają one ogólne kryteria zatwierdzenia i szczególne kryteria niskiego ryzyka określone w załączniku II pkt 5; mając na uwadze, że art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 stanowi, iż środki ochrony roślin, które zawierają tylko substancje czynne niskiego ryzyka, nie zawierają substancji potencjalnie niebezpiecznych, nie wymagają zastosowania szczególnych środków ograniczenia ryzyka oraz są wystarczająco skuteczne, uzyskują zezwolenie jako środki ochrony roślin niskiego ryzyka; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dopuszcza zatwierdzenie substancji czynnych jako substancji czynnych niskiego ryzyka, jeżeli spełniają one ogólne kryteria zatwierdzenia i szczególne kryteria niskiego ryzyka określone w załączniku II pkt 5; mając na uwadze, że art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 stanowi, iż środki ochrony roślin, które zawierają tylko substancje czynne niskiego ryzyka, nie zawierają substancji potencjalnie niebezpiecznych, nie wymagają zastosowania szczególnych środków ograniczenia ryzyka oraz są wystarczająco skuteczne, uzyskują zezwolenie jako środki ochrony roślin niskiego ryzyka;

| O. | mając na uwadze, że obecnie w Unii zatwierdzonych jest jedynie siedem substancji czynnych sklasyfikowanych jako substancje niskiego ryzyka – w tym sześć substancji czynnych pochodzenia biologicznego; mając na uwadze, że w programie modernizacji Komisja daje pierwszeństwo ocenie substancji uznawanych za substancje czynne niskiego ryzyka; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że obecnie w Unii zatwierdzonych jest jedynie siedem substancji czynnych sklasyfikowanych jako substancje niskiego ryzyka – w tym sześć substancji czynnych pochodzenia biologicznego; mając na uwadze, że w programie modernizacji Komisja daje pierwszeństwo ocenie substancji uznawanych za substancje czynne niskiego ryzyka;

| P. | mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie odmawiają udzielenia zezwolenia na produkty zawierające substancje czynne niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, ponieważ uznaje się je za rzekomo mniej skuteczne w porównaniu z syntetycznymi pestycydami chemicznymi, przy czym w ogóle nie uwzględnia się stale pojawiających się innowacji branżowych w zakresie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, nie bierze się pod uwagę korzyści w postaci zasobooszczędności w rolnictwie ekologicznym oraz kosztów dla rolników, zdrowia i środowiska, jakie pociąga za sobą stosowanie niektórych innych środków ochrony roślin; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie odmawiają udzielenia zezwolenia na produkty zawierające substancje czynne niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, ponieważ uznaje się je za rzekomo mniej skuteczne w porównaniu z syntetycznymi pestycydami chemicznymi, przy czym w ogóle nie uwzględnia się stale pojawiających się innowacji branżowych w zakresie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, nie bierze się pod uwagę korzyści w postaci zasobooszczędności w rolnictwie ekologicznym oraz kosztów dla rolników, zdrowia i środowiska, jakie pociąga za sobą stosowanie niektórych innych środków ochrony roślin;

| Q. | mając na uwadze, że w obecnych ramach regulacyjnych przewiduje się pewne zachęty dotyczące substancji czynnych niskiego ryzyka i środków ochrony roślin niskiego ryzyka, mianowicie dłuższy, piętnastoletni okres pierwszego zatwierdzenia substancji czynnych niskiego ryzyka zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 oraz krótszy – wynoszący 120 dni – termin udzielania zezwolenia na środki ochrony roślin niskiego ryzyka zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009; mając jednak na uwadze, że te zachęty regulacyjne mają zastosowanie dopiero na końcu procedury zatwierdzenia, gdy substancja czynna została już zaklasyfikowana jako substancja niskiego ryzyka; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w obecnych ramach regulacyjnych przewiduje się pewne zachęty dotyczące substancji czynnych niskiego ryzyka i środków ochrony roślin niskiego ryzyka, mianowicie dłuższy, piętnastoletni okres pierwszego zatwierdzenia substancji czynnych niskiego ryzyka zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 oraz krótszy – wynoszący 120 dni – termin udzielania zezwolenia na środki ochrony roślin niskiego ryzyka zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009; mając jednak na uwadze, że te zachęty regulacyjne mają zastosowanie dopiero na końcu procedury zatwierdzenia, gdy substancja czynna została już zaklasyfikowana jako substancja niskiego ryzyka;

| R. | mając na uwadze, że art. 12 dyrektywy 2009/128/WE przewiduje, że stosowanie pestycydów należy zminimalizować lub go zakazać na określonych obszarach, takich jak obszary użytkowane przez ogół społeczeństwa i obszary chronione; mając na uwadze, że w takich przypadkach należy podjąć odpowiednie środki zarządzania zagrożeniem, a w pierwszej kolejności rozważyć zastosowanie środków ochrony roślin niskiego ryzyka oraz biologicznych metod zwalczania organizmów szkodliwych; mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie już dawno wprowadziły zakaz stosowania pestycydów na tych określonych obszarach; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że art. 12 dyrektywy 2009/128/WE przewiduje, że stosowanie pestycydów należy zminimalizować lub go zakazać na określonych obszarach, takich jak obszary użytkowane przez ogół społeczeństwa i obszary chronione; mając na uwadze, że w takich przypadkach należy podjąć odpowiednie środki zarządzania zagrożeniem, a w pierwszej kolejności rozważyć zastosowanie środków ochrony roślin niskiego ryzyka oraz biologicznych metod zwalczania organizmów szkodliwych; mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie już dawno wprowadziły zakaz stosowania pestycydów na tych określonych obszarach;

| S. | mając na uwadze, że Komisja przedłożyła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania substancji czynnych niskiego ryzyka; mając na uwadze, że w tym projekcie zakłada się, iż substancje czynne stanowiące mikroorganizmy stwarzają niskie ryzyko; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że Komisja przedłożyła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania substancji czynnych niskiego ryzyka; mając na uwadze, że w tym projekcie zakłada się, iż substancje czynne stanowiące mikroorganizmy stwarzają niskie ryzyko;

Uwagi ogólne

| 1. | podkreśla, że należy bez dalszej zwłoki zwiększyć dostępność w Unii pestycydów niskiego ryzyka, w tym środków ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że rolnicy muszą dysponować większym zestawem narzędzi, aby chronić swoje uprawy, i decydować o wyborze środków chroniących uprawy w najlepszy i najbardziej zrównoważony sposób; w związku z tym zachęca do szerszego stosowania różnorodnych narzędzi, na przykład pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla konieczność zwiększenia dostępności zestawu narzędzi zwalczania organizmów szkodliwych dla rolnictwa ekologicznego, który byłby zgodny z wymogami zarówno rolnictwa ekologicznego, jak i zasobooszczędności; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że należy zaspokoić zapotrzebowanie konsumentów na bezpieczną i niedrogą żywność wytwarzaną w zrównoważony sposób; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że aby propagować rozwój nowych środków ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, ocenę ich skuteczności i ryzyka, należy opracować ocenę ich zdolności do zaspokojenia potrzeb środowiskowych, sanitarnych i gospodarczych rolnictwa w sposób, który zapewni rolnikom odpowiedni poziom ochrony roślin; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla znaczenie debaty publicznej na temat dostępności rozwiązań alternatywnych wobec konwencjonalnych środków ochrony roślin oraz na temat udostępnienia rolnikom i hodowcom większego wyboru substancji, w tym środków ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego i innych biologicznych środków zwalczania organizmów szkodliwych, tak aby znaleźć jak najtrafniejsze rozwiązania pod względem środowiskowym, sanitarnym i gospodarczym; podkreśla, że konieczne jest edukowanie o potrzebie zapewnienia zrównoważonego charakteru ochrony upraw; zachęca do prowadzenia dalszych badań naukowych i wprowadzania innowacji w obszarze środków ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego; |
| --- | --- |

6.

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzony przez Radę plan wdrażania dotyczący zwiększenia dostępności środków ochrony roślin niskiego ryzyka i przyspieszenia wprowadzania integrowanej ochrony roślin w państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie, Komisję oraz Europejską i Śródziemnomorską Organizację Ochrony Roślin, aby śledziły wdrażanie tego planu; |
| --- | --- |

7.

Natychmiastowe działanie

| 8. | apeluje o szybkie przyjęcie projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania substancji czynnych niskiego ryzyka, który Komisja przedłożyła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz; wzywa Komisję do ciągłego aktualizowania tych kryteriów zgodnie z najnowszą wiedzą naukową; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby przyspieszyły ocenę, udzielanie zezwoleń, rejestrację i monitorowanie stosowania środków ochrony roślin niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu oceny ryzyka; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zachęca państwa członkowskie, aby włączyły stosowanie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego do krajowych planów działania w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zachęca państwa członkowskie, by wymieniały się informacjami i dobrymi praktykami wynikającymi z badań dotyczących walki z organizmami szkodliwymi, co umożliwi zaproponowanie odpowiednich rozwiązań alternatywnych pod względem środowiskowym, sanitarnym i gospodarczym; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa Komisję, by sporządziła wykaz substancji niskiego ryzyka, które już są dostępne na rynku; |
| --- | --- |

12.

Przegląd przepisów dotyczących środków ochrony roślin

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje podjętą w 2016 r. przez Komisję w ramach REFIT inicjatywę przeprowadzenia oceny rozporządzenia (WE) nr 1107/2009; podkreśla, że ta inicjatywa REFIT nie może prowadzić do obniżenia standardów bezpieczeństwa żywności, zdrowia i ochrony środowiska; wyraża zaniepokojenie faktem, że ogólny przegląd całego rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku ze wspomnianą inicjatywą REFIT może zająć kilka lat; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla, że przegląd rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest potrzebny, by pobudzić opracowywanie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, udzielanie na nie zezwoleń i wprowadzanie ich do obrotu w UE; wyraża zaniepokojenie faktem, że obecny proces udzielania zezwoleń na wprowadzanie środków ochrony roślin do obrotu nie jest optymalny, jeśli chodzi o pestycydy niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego; zauważa, że obecny proces rejestracji substancji podstawowych niskiego ryzyka w niektórych przypadkach przybiera formę swego rodzaju patentu, co utrudnia stosowanie danego produktu zawierającego tę samą substancję podstawową niezarejestrowaną w innym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa Komisję, aby do końca 2018 r. przedłożyła szczegółowy wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 z myślą o przyspieszeniu procesu oceny, udzielania zezwoleń i rejestracji pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego, niezależnie od ogólnego przeglądu rozporządzenia prowadzonej w związku z inicjatywą REFIT; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zwraca uwagę, że w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 potrzebna jest definicja „środka ochrony roślin pochodzenia biologicznego” obejmująca środki ochrony roślin, w których substancją czynną jest mikroorganizm lub substancja występująca w przyrodzie, uzyskiwana w procesie naturalnym lub syntezowana jako substancja identyczna z naturalną, w odróżnieniu od środków ochrony roślin, w których substancją czynną jest substancja syntetyczna niewystępująca w przyrodzie, niezależnie od metody produkcji; |
| --- | --- |

16.

| 17. | apeluje do Komisji, by w swoim sprawozdaniu w sprawie oceny krajowych planów działania, wymaganego na mocy art. 4 dyrektywy 2009/128/WE ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów, zidentyfikowała luki we wdrażaniu tej dyrektywy przez państwa członkowskie oraz zawarła zdecydowane zalecenia dla państw członkowskich dotyczące podjęcia natychmiastowego działania w celu zmniejszenia ryzyka i wpływu stosowania pestycydów na zdrowie ludzkie i środowisko naturalne oraz opracowania i wprowadzenia alternatywnych podejść lub technik, dążąc do zmniejszenia zależności od stosowania pestycydów; |
| --- | --- |

17.

o

o o

| 18. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

18.

---

(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0251.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0252.

(5)  FAO (2011) „Global food losses and food waste” [Globalne straty żywności i marnotrawienie żywności].

(6)  Pojęcie „pestycydów” obejmuje również produkty biobójcze, do których nie odnosi się niniejsza rezolucja.

(7)  Np. Kurenbach, B., Marjoshi, D., Amábile-Cuevas, C.F., Ferguson, G.C., Godsoe, W., Gibson, P. and Heinemann, J.A., „Sublethal exposure to commercial formulations of the herbicides dicamba, 2,4-dichlorophenoxyacetic acid, and glyphosate cause changes in antibiotic susceptibility in Escherichia coli and Salmonella enterica serovar Typhimurium” [Ekspozycja subletalna na stosowane komercyjnie formuły herbicydów dikamba, kwasu 2,4-dichlorofenoksyoctowego i glifosatu powoduje zmiany w podatności bakterii Escherichia coli i Salmonella enterica serovar Typhimurium na działanie antybiotyków], mBio 6(2):e00009-15. doi:10.1128/mBio.00009-15, 2015.

(8)  Art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

---

Czwartek, 16 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/189 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/189

---

P8_TA(2017)0043

Sytuacja w zakresie praw człowieka i demokracji w Nikaragui – sprawa Franciski Ramirez

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka i demokracji w Nikaragui – sprawa Franciski Ramirez (2017/2563(RSP))

(2018/C 252/19)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ataków na obrońców praw człowieka, swobód obywatelskich i demokracji w Nikaragui (1) oraz rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ataków na obrońców praw człowieka, swobód obywatelskich i demokracji w Nikaragui (1) oraz rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. (2),

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 16 sierpnia 2016 r. w sprawie niedawnego wyroku sądowego o odwołaniu posłów do parlamentu, a także oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel z dnia 19 listopada 2016 r. w sprawie ostatecznych wyników wyborów w Nikaragui, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 16 sierpnia 2016 r. w sprawie niedawnego wyroku sądowego o odwołaniu posłów do parlamentu, a także oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel z dnia 19 listopada 2016 r. w sprawie ostatecznych wyników wyborów w Nikaragui,

| — | uwzględniając sprawozdanie unijnej misji obserwacji wyborów w Nikaragui z obserwacji wyborów parlamentarnych i prezydenckich przeprowadzonych w dniu 6 listopada 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie unijnej misji obserwacji wyborów w Nikaragui z obserwacji wyborów parlamentarnych i prezydenckich przeprowadzonych w dniu 6 listopada 2011 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) z dnia 16 października 2016 r. w sprawie procesu wyborczego w Nikaragui, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) z dnia 16 października 2016 r. w sprawie procesu wyborczego w Nikaragui,

| — | uwzględniając sprawozdanie Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich oraz Nikaragui z dnia 20 stycznia 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich oraz Nikaragui z dnia 20 stycznia 2017 r.,

| — | uwzględniając zawarty w 2012 r. układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej, który wszedł w życie w sierpniu 2013 r. i zawiera klauzule dotyczące praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zawarty w 2012 r. układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej, który wszedł w życie w sierpniu 2013 r. i zawiera klauzule dotyczące praw człowieka,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r.,

| — | uwzględniając wytyczne UE z 2004 r. w sprawie polityki gruntowej, zawierające wskazówki dotyczące kształtowania i planowania polityki gruntowej w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE z 2004 r. w sprawie polityki gruntowej, zawierające wskazówki dotyczące kształtowania i planowania polityki gruntowej w krajach rozwijających się;

| — | uwzględniając Deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka z grudnia 1998 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka z grudnia 1998 r.,

| — | uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych ONZ,

| — | uwzględniając ratyfikowaną przez Nikaraguę konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) z 1989 r. dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej (konwencja nr 169), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ratyfikowaną przez Nikaraguę konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) z 1989 r. dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej (konwencja nr 169),

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że rozwój i umacnianie demokracji i praworządności oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności musi być nieodłącznym elementem polityki zewnętrznej UE, w tym układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej z 2012 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rozwój i umacnianie demokracji i praworządności oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności musi być nieodłącznym elementem polityki zewnętrznej UE, w tym układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej z 2012 r.;

| B. | mając na uwadze, że w ostatnich latach w Nikaragui pogorszył się stan demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w ostatnich latach w Nikaragui pogorszył się stan demokracji i praworządności;

| C. | mając na uwadze, że w 2013 r. przyjęto w Nikaragui ustawę nr 840, w której chińskiemu prywatnemu przedsiębiorstwu HK Nicaragua Canal Development Investment Company Ltd (HKND) przyznano na okres 100 lat koncesję na budowę i obsługę przecinającego Nikaraguę kanału łączącego dwa oceany; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w 2013 r. przyjęto w Nikaragui ustawę nr 840, w której chińskiemu prywatnemu przedsiębiorstwu HK Nicaragua Canal Development Investment Company Ltd (HKND) przyznano na okres 100 lat koncesję na budowę i obsługę przecinającego Nikaraguę kanału łączącego dwa oceany;

| D. | mając na uwadze, że w ustawie tej przyznano HKND prawo do wywłaszczania gruntów oraz zwolniono to przedsiębiorstwo z miejscowych podatków i z obowiązku przestrzegania regulacji handlowych; mając na uwadze, że HKND zagwarantowano również nienakładanie sankcji karnych za naruszenie postanowień umowy; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w ustawie tej przyznano HKND prawo do wywłaszczania gruntów oraz zwolniono to przedsiębiorstwo z miejscowych podatków i z obowiązku przestrzegania regulacji handlowych; mając na uwadze, że HKND zagwarantowano również nienakładanie sankcji karnych za naruszenie postanowień umowy;

| E. | mając na uwadze, że w okresie od 27 listopada do 1 grudnia 2016 r. w stolicy Nikaragui gromadzili się demonstranci z całego kraju, żądając zarzucenia idei budowy kanału, gdyż to gigantyczne przedsięwzięcie może spowodować wysiedlenie tysięcy drobnych rolników i ludności tubylczej na obszarach wokół planowanego kanału, a także potępiając brak przejrzystości w wyborach prezydenckich przeprowadzonych w dniu 6 listopada 2016 r.; mając na uwadze, że według doniesień obrońców praw człowieka policja użyła wobec protestujących gazu łzawiącego, pocisków gumowych i ostrej amunicji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w okresie od 27 listopada do 1 grudnia 2016 r. w stolicy Nikaragui gromadzili się demonstranci z całego kraju, żądając zarzucenia idei budowy kanału, gdyż to gigantyczne przedsięwzięcie może spowodować wysiedlenie tysięcy drobnych rolników i ludności tubylczej na obszarach wokół planowanego kanału, a także potępiając brak przejrzystości w wyborach prezydenckich przeprowadzonych w dniu 6 listopada 2016 r.; mając na uwadze, że według doniesień obrońców praw człowieka policja użyła wobec protestujących gazu łzawiącego, pocisków gumowych i ostrej amunicji;

| F. | mając na uwadze, że nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko ani uprzedniej konsultacji z ludami tubylczymi, co stanowi naruszenie konwencji MOP nr 169; mając na uwadze, że planowany przebieg kanału przecina ziemie ludów tubylczych i spowoduje wysiedlenie od 30 000 do 120 000 osób należących do tych ludów; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko ani uprzedniej konsultacji z ludami tubylczymi, co stanowi naruszenie konwencji MOP nr 169; mając na uwadze, że planowany przebieg kanału przecina ziemie ludów tubylczych i spowoduje wysiedlenie od 30 000 do 120 000 osób należących do tych ludów;

| G. | mając na uwadze, że organizacje naukowe podniosły alarm, gdyż kanał przetnie jezioro Nikaragua, co stanowi zagrożenie dla tego największego źródła słodkiej wody w Ameryce Środkowej; mając na uwadze, że organizacje naukowe zwróciły się do rządu Nikaragui o zawieszenie projektu do czasu ukończenia niezależnych badań i przeprowadzenia na ich podstawie debaty publicznej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że organizacje naukowe podniosły alarm, gdyż kanał przetnie jezioro Nikaragua, co stanowi zagrożenie dla tego największego źródła słodkiej wody w Ameryce Środkowej; mając na uwadze, że organizacje naukowe zwróciły się do rządu Nikaragui o zawieszenie projektu do czasu ukończenia niezależnych badań i przeprowadzenia na ich podstawie debaty publicznej;

| H. | mając na uwadze, że Francisca Ramirez, koordynator Narodowej Rady Obrony Ziemi, Jeziora i Suwerenności, przedstawiła w grudniu 2016 r. formalną skargę dotyczącą represji i ataków, jakich dopuszczono się w miejscowości Nueva Guinea; mając na uwadze, że Franciskę Ramirez zastraszano i arbitralnie przetrzymywano, a członków jej rodziny brutalnie atakowano w odwecie za prowadzoną przez nią działalność; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Francisca Ramirez, koordynator Narodowej Rady Obrony Ziemi, Jeziora i Suwerenności, przedstawiła w grudniu 2016 r. formalną skargę dotyczącą represji i ataków, jakich dopuszczono się w miejscowości Nueva Guinea; mając na uwadze, że Franciskę Ramirez zastraszano i arbitralnie przetrzymywano, a członków jej rodziny brutalnie atakowano w odwecie za prowadzoną przez nią działalność;

| I. | mając na uwadze, że dziennikarze w Nikaragui są prześladowani, zastraszani i przetrzymywani, dostają także groźby śmierci; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że dziennikarze w Nikaragui są prześladowani, zastraszani i przetrzymywani, dostają także groźby śmierci;

| J. | mając na uwadze, że w sierpniu 2016 r. ze względu na przeszkody narzucone przez rząd Nikaragui odwołano wizytę Michela Forsta, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji obrońców praw człowieka, w tym kraju; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w sierpniu 2016 r. ze względu na przeszkody narzucone przez rząd Nikaragui odwołano wizytę Michela Forsta, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji obrońców praw człowieka, w tym kraju;

| K. | mając na uwadze, że rygorystyczne wykluczanie kandydatów opozycji jednoznacznie świadczy o braku warunków do przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów oraz o poważnym naruszaniu wolności zrzeszania się i rywalizacji politycznej oraz pluralizmu; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że rygorystyczne wykluczanie kandydatów opozycji jednoznacznie świadczy o braku warunków do przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów oraz o poważnym naruszaniu wolności zrzeszania się i rywalizacji politycznej oraz pluralizmu;

| L. | mając na uwadze, że Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. Niezawisłości Sędziów i Prawników w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka z 2014 r. zwrócił uwagę na procedury mianowania sędziów Sądu Najwyższego, w ogromnym stopniu upolitycznione; mając na uwadze, że w 2013 r. wprowadzono zmiany w konstytucji służące ponownemu wyborowi prezydenta, obchodząc przepisy i nie zachowując przejrzystości; mając na uwadze, że art. 147 konstytucji Nikaragui zakazuje krewnym i powinowatym prezydenta kandydowania na urząd prezydenta lub wiceprezydenta; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. Niezawisłości Sędziów i Prawników w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka z 2014 r. zwrócił uwagę na procedury mianowania sędziów Sądu Najwyższego, w ogromnym stopniu upolitycznione; mając na uwadze, że w 2013 r. wprowadzono zmiany w konstytucji służące ponownemu wyborowi prezydenta, obchodząc przepisy i nie zachowując przejrzystości; mając na uwadze, że art. 147 konstytucji Nikaragui zakazuje krewnym i powinowatym prezydenta kandydowania na urząd prezydenta lub wiceprezydenta;

| M. | mając na uwadze, że jednym z największych wyzwań jest nadal korupcja w sektorze publicznym, w tym wśród członków rodziny prezydenta; mając na uwadze powszechne przekupywanie urzędników publicznych, bezprawne zajmowanie majątku i arbitralne szacowanie wartości mienia przez organy celne i podatkowe; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że jednym z największych wyzwań jest nadal korupcja w sektorze publicznym, w tym wśród członków rodziny prezydenta; mając na uwadze powszechne przekupywanie urzędników publicznych, bezprawne zajmowanie majątku i arbitralne szacowanie wartości mienia przez organy celne i podatkowe;

| 1. | wyraża zaniepokojenie z powodu stale pogarszającej się sytuacji praw człowieka w Nikaragui i ubolewa z powodu ataków i prześladowań wymierzonych w organizacje obrońców praw człowieka i ich członków oraz w niezależnych dziennikarzy, a dokonywanych przez osoby, siły polityczne i organy powiązane z władzami państwa; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa rząd, by powstrzymał się od prześladowania i represjonowania Franciski Ramirez i innych obrońców praw człowieka za prowadzoną przez nich uprawnioną działalność; zwraca się do władz Nikaragui, by położyły kres bezkarności sprawców przestępstw skierowanych przeciwko obrońcom praw człowieka; popiera prawo ekologów i obrońców praw człowieka do wyrażania protestu bez obawy, że narażą się na działania odwetowe; zwraca się do Nikaragui, by przed podjęciem dalszych działań faktycznie zainicjowano niezależną ocenę oddziaływania na środowisko i ujawniono wszystkie elementy tego procesu; |
| --- | --- |

2.

| 3. | apeluje do rządu Nikaragui o wywiązanie się z międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka, zwłaszcza tych, które wynikają z Deklaracji praw ludów tubylczych ONZ podpisanej w 2008 r. oraz z konwencji MOP nr 169; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca się do rządu Nikaragui o ochronę ziemi ludności tubylczej przed wpływem gigantycznych projektów naruszających możliwość przeżycia na jej terytoriach, wciągających ją w konflikty i narażających je na przemoc; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu odwołania posłów opozycji ze Zgromadzenia Narodowego Nikaragui oraz z powodu wyroku, który zmienił strukturę kierownictwa partii opozycyjnej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | apeluje do Nikaragui o pełne poszanowanie wartości demokratycznych, w tym podziału władzy, oraz o przywrócenie odpowiedniego miejsca wszystkim partiom opozycyjnym przez umożliwienie wyrażania krytyki w systemie politycznym i w całym społeczeństwie; przypomina, że nieograniczony udział opozycji, depolaryzacja wymiaru sprawiedliwości, położenie kresu bezkarności i niezależne społeczeństwo obywatelskie to podstawowe czynniki sukcesu każdej demokracji; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina o nielegalnych działaniach podjętych z naruszeniem zasad regulujących system sądowy, które doprowadziły do zmiany konstytucji w celu zniesienia limitu liczby kadencji prezydenckich, co umożliwia Danielowi Ortedze pozostanie przy władzy przez całe lata; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zwraca uwagę, że instytucje UE i OPA ostro skrytykowały nieprawidłowości, do jakich doszło w czasie wyborów w 2011 r. i 2016 r.; zauważa, że obecnie prowadzony jest dialog z OPA, a do dnia 28 lutego 2017 r. powinien zostać podpisany protokół ustaleń, który może przynieść poprawę sytuacji; |
| --- | --- |

8.

| 9. | ponownie podkreśla, że wolność prasy i mediów to kluczowy element demokracji i otwartego społeczeństwa; zwraca się do władz Nikaragui o przywrócenie pluralizmu mediów; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zauważa, że w świetle układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej należy przypomnieć Nikaragui o konieczności przestrzegania zasad praworządności i demokracji oraz praw człowieka, których broni i które wspiera UE; apeluje do UE o monitorowanie sytuacji, a w razie potrzeby o przeanalizowanie potencjalnie niezbędnych działań; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Środkowoamerykańskiemu, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui. |
| --- | --- |

11.

---

(1)  Dz.U. C 45 E z 23.2.2010, s. 89.

(2)  Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 74.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/192 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/192

---

P8_TA(2017)0044

Egzekucje w Kuwejcie i Bahrajnie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie egzekucji w Kuwejcie i Bahrajnie (2017/2564(RSP))

(2018/C 252/20)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bahrajnu, w szczególności z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie Mohammeda Ramadana (1) i z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie Bahrajnu (2), a także z dnia 8 października 2015 r. w sprawie kary śmierci (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bahrajnu, w szczególności z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie Mohammeda Ramadana (1) i z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie Bahrajnu (2), a także z dnia 8 października 2015 r. w sprawie kary śmierci (3),

| — | uwzględniając oświadczenia rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 15 stycznia 2017 r. w sprawie egzekucji przeprowadzonych w Bahrajnie oraz z dnia 25 stycznia 2017 r. w sprawie niedawnych egzekucji w Państwie Kuwejt, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 15 stycznia 2017 r. w sprawie egzekucji przeprowadzonych w Bahrajnie oraz z dnia 25 stycznia 2017 r. w sprawie niedawnych egzekucji w Państwie Kuwejt,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini, w imieniu UE, oraz sekretarza generalnego Rady Europy Thorbjørna Jaglanda z dnia 10 października 2015 r. w sprawie Europejskiego i Światowego Dnia przeciwko Karze Śmierci, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini, w imieniu UE, oraz sekretarza generalnego Rady Europy Thorbjørna Jaglanda z dnia 10 października 2015 r. w sprawie Europejskiego i Światowego Dnia przeciwko Karze Śmierci,

| — | uwzględniając oświadczenie specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji Agnes Callamard i specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. tortur i innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania Nilsa Melzera z dnia 25 stycznia 2017 r., w którym pilnie wezwano rząd Bahrajnu, aby nie dopuścił do kolejnych egzekucji, a także oświadczenie rzecznika wysokiego komisarza ds. praw człowieka ONZ Ruperta Colville’a z dnia 17 stycznia 2017 r. w sprawie Bahrajnu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji Agnes Callamard i specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. tortur i innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania Nilsa Melzera z dnia 25 stycznia 2017 r., w którym pilnie wezwano rząd Bahrajnu, aby nie dopuścił do kolejnych egzekucji, a także oświadczenie rzecznika wysokiego komisarza ds. praw człowieka ONZ Ruperta Colville’a z dnia 17 stycznia 2017 r. w sprawie Bahrajnu,

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci, tortur, wolności słowa i obrońców praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci, tortur, wolności słowa i obrońców praw człowieka,

| — | uwzględniając nowe ramy strategiczne UE i plan działania dotyczący praw człowieka, które mają umieścić w centrum wszystkich strategii politycznych UE ochronę praw człowieka i nadzór nad nimi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając nowe ramy strategiczne UE i plan działania dotyczący praw człowieka, które mają umieścić w centrum wszystkich strategii politycznych UE ochronę praw człowieka i nadzór nad nimi,

| — | uwzględniając art. 2 europejskiej konwencji praw człowieka oraz protokoły nr 6 i 13 do tej konwencji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 europejskiej konwencji praw człowieka oraz protokoły nr 6 i 13 do tej konwencji,

| — | uwzględniając art. 1 i 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 1 i 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając porozumienie o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a krajami Rady Współpracy Państw Zatoki (RWPZ) z 1988 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a krajami Rady Współpracy Państw Zatoki (RWPZ) z 1988 r.,

| — | uwzględniając konkluzje z 25. posiedzenia Wspólnej Rady i spotkania ministerialnego UE-RWPZ, które odbyły się w dniu 18 lipca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z 25. posiedzenia Wspólnej Rady i spotkania ministerialnego UE-RWPZ, które odbyły się w dniu 18 lipca 2016 r.,

| — | uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci, w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. oraz niedawną rezolucję z dnia 19 grudnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci, w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. oraz niedawną rezolucję z dnia 19 grudnia 2016 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Konwencję o prawach dziecka a także Arabską kartę praw człowieka, których Kuwejt i Bahrajn są stronami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Konwencję o prawach dziecka a także Arabską kartę praw człowieka, których Kuwejt i Bahrajn są stronami,

| — | uwzględniając środki zabezpieczające gwarantujące ochronę praw osób zagrożonych karą śmierci, zatwierdzone rezolucją Rady Gospodarczo-Społecznej nr 1984/50 z dnia 25 maja 1984 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając środki zabezpieczające gwarantujące ochronę praw osób zagrożonych karą śmierci, zatwierdzone rezolucją Rady Gospodarczo-Społecznej nr 1984/50 z dnia 25 maja 1984 r.,

| — | uwzględniając uwagi podsumowujące Komitetu Praw Człowieka ONZ z dnia 11 sierpnia 2016 r. w sprawie trzeciego sprawozdania okresowego Kuwejtu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagi podsumowujące Komitetu Praw Człowieka ONZ z dnia 11 sierpnia 2016 r. w sprawie trzeciego sprawozdania okresowego Kuwejtu,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ z 1948 r., w szczególności jej art. 15, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ z 1948 r., w szczególności jej art. 15,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, w szczególności jego art. 18 oraz drugi protokół fakultatywny w sprawie kary śmierci, a także Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, w szczególności jego art. 18 oraz drugi protokół fakultatywny w sprawie kary śmierci, a także Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych,

| — | uwzględniając konwencje ONZ: z 1954 r. dotyczącą statusu bezpaństwowców i z 1961 r. o ograniczaniu bezpaństwowości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencje ONZ: z 1954 r. dotyczącą statusu bezpaństwowców i z 1961 r. o ograniczaniu bezpaństwowości,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że według Biura Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka (OHCHR) ponad 160 państw członkowskich ONZ – o różnych systemach prawnych, tradycjach, kulturach i uwarunkowaniach religijnych – zniosło karę śmierci albo jej nie wykonuje; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że według Biura Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka (OHCHR) ponad 160 państw członkowskich ONZ – o różnych systemach prawnych, tradycjach, kulturach i uwarunkowaniach religijnych – zniosło karę śmierci albo jej nie wykonuje;

| B. | mając na uwadze, że 25 stycznia 2017 r. władze Kuwejtu dokonały egzekucji siedmiu osób, z których jedna należała do rodziny królewskiej: Mohammada Shaheda Mohammada Sanwara Hussaina, Jakatii Midon Pawy, Amakeel Ooko Mikunin, Nasry Youseff Mohammad al-Anzi, Sayeda Radhiego Jumaa, Sameera Tahy Abdulmajeda Abduljaleela oraz Faisala Abdullaha Jabera Al Sabaha; większość z nich została skazana za morderstwo; mając na uwadze, że pięcioro więźniów było obywatelami innych państw: dwie spośród tych osób pochodziły z Egiptu, jedna z Bangladeszu, jedna z Filipin, a jedna z Etiopii; wśród skazanych były trzy kobiety; mając na uwadze, że były to pierwsze egzekucje w tym kraju od 2013 r., kiedy to władze kuwejckie wykonały karę śmierci na pięciu osobach, po sześcioletnim moratorium; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że 25 stycznia 2017 r. władze Kuwejtu dokonały egzekucji siedmiu osób, z których jedna należała do rodziny królewskiej: Mohammada Shaheda Mohammada Sanwara Hussaina, Jakatii Midon Pawy, Amakeel Ooko Mikunin, Nasry Youseff Mohammad al-Anzi, Sayeda Radhiego Jumaa, Sameera Tahy Abdulmajeda Abduljaleela oraz Faisala Abdullaha Jabera Al Sabaha; większość z nich została skazana za morderstwo; mając na uwadze, że pięcioro więźniów było obywatelami innych państw: dwie spośród tych osób pochodziły z Egiptu, jedna z Bangladeszu, jedna z Filipin, a jedna z Etiopii; wśród skazanych były trzy kobiety; mając na uwadze, że były to pierwsze egzekucje w tym kraju od 2013 r., kiedy to władze kuwejckie wykonały karę śmierci na pięciu osobach, po sześcioletnim moratorium;

| C. | mając na uwadze, że Centrum ds. Praw Człowieka w Zatoce Perskiej i inne organizacje praw człowieka udokumentowały naruszenia prawa do rzetelnego postępowania sądowego w kuwejckim systemie sądownictwa karnego, które utrudniły zapewnienie oskarżonym sprawiedliwego procesu; mając na uwadze, że szczególnie narażeni są pracownicy domowi będący cudzoziemcami, gdyż pozbawieni są ochrony socjalnej i prawnej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Centrum ds. Praw Człowieka w Zatoce Perskiej i inne organizacje praw człowieka udokumentowały naruszenia prawa do rzetelnego postępowania sądowego w kuwejckim systemie sądownictwa karnego, które utrudniły zapewnienie oskarżonym sprawiedliwego procesu; mając na uwadze, że szczególnie narażeni są pracownicy domowi będący cudzoziemcami, gdyż pozbawieni są ochrony socjalnej i prawnej;

| D. | mając na uwadze, że w dniu 15 stycznia 2017 r. w Bahrajnie dokonano egzekucji przez rozstrzelanie na Alim Al-Singacem, Abbasie Al-Samei i Samim Mushaimie, po upływie sześcioletniego moratorium; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w dniu 15 stycznia 2017 r. w Bahrajnie dokonano egzekucji przez rozstrzelanie na Alim Al-Singacem, Abbasie Al-Samei i Samim Mushaimie, po upływie sześcioletniego moratorium;

| E. | mając na uwadze, że według OHCHR egzekucji dokonano z poważnym pogwałceniem standardów sprawiedliwego procesu; mając na uwadze, że o zamach bombowy w Manamie w 2014 r., w którym śmierć poniosło wiele osób, w tym trzech funkcjonariuszy policji, oskarżono trzech mężczyzn; mając jednak na uwadze, że według doniesień wszystkich trzech torturowano, aby wymusić przyznanie się do winy, które następnie posłużyło za główny dowód do ich skazania; mając na uwadze, że mężczyzn tych pozbawiono obywatelstwa, odmówiono im dostępu do adwokata, a egzekucję wykonano w niecały tydzień po wydaniu wyroku, nie udzielając zawczasu żadnych informacji rodzinie i nie dając możliwości wystąpienia o ułaskawienie; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że według OHCHR egzekucji dokonano z poważnym pogwałceniem standardów sprawiedliwego procesu; mając na uwadze, że o zamach bombowy w Manamie w 2014 r., w którym śmierć poniosło wiele osób, w tym trzech funkcjonariuszy policji, oskarżono trzech mężczyzn; mając jednak na uwadze, że według doniesień wszystkich trzech torturowano, aby wymusić przyznanie się do winy, które następnie posłużyło za główny dowód do ich skazania; mając na uwadze, że mężczyzn tych pozbawiono obywatelstwa, odmówiono im dostępu do adwokata, a egzekucję wykonano w niecały tydzień po wydaniu wyroku, nie udzielając zawczasu żadnych informacji rodzinie i nie dając możliwości wystąpienia o ułaskawienie;

| F. | mając na uwadze, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji uznała te egzekucje za „egzekucje pozasądowe”, gdyż trzem mężczyznom nie przyznano prawa do sprawiedliwego procesu, które zapisane jest w art. 14 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji uznała te egzekucje za „egzekucje pozasądowe”, gdyż trzem mężczyznom nie przyznano prawa do sprawiedliwego procesu, które zapisane jest w art. 14 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;

| G. | mając na uwadze, że OHCHR oświadczył, iż jest „zbulwersowany” egzekucjami oraz że istnieją „poważne wątpliwości”, czy skazanym zapewniono sprawiedliwy proces; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że OHCHR oświadczył, iż jest „zbulwersowany” egzekucjami oraz że istnieją „poważne wątpliwości”, czy skazanym zapewniono sprawiedliwy proces;

| H. | mając na uwadze, że dwóm innym mężczyznom, Mohammadowi Ramadanowi i Husseinowi Moosie, również grozi kara śmierci w Bahrajnie; mając na uwadze, że obaj mężczyźni utrzymują, iż torturami wymuszono na nich niezgodne z prawdą przyznanie się do popełnienia przestępstw zagrożonych karą śmierci, oraz że egzekucje mogą zostać wykonane w każdej chwili; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że dwóm innym mężczyznom, Mohammadowi Ramadanowi i Husseinowi Moosie, również grozi kara śmierci w Bahrajnie; mając na uwadze, że obaj mężczyźni utrzymują, iż torturami wymuszono na nich niezgodne z prawdą przyznanie się do popełnienia przestępstw zagrożonych karą śmierci, oraz że egzekucje mogą zostać wykonane w każdej chwili;

| I. | mając na uwadze, że obywatel bahrajńsko-duński Abdulhadi al-Khawaja, dyrektor-założyciel Centrum ds. Praw Człowieka w Państwach Zatoki, oraz Khalil Al Halwachi, nauczyciel matematyki mieszkający uprzednio w Szwecji, przebywają w więzieniu pod zarzutami związanymi z pokojowym wyrażaniem opinii; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że obywatel bahrajńsko-duński Abdulhadi al-Khawaja, dyrektor-założyciel Centrum ds. Praw Człowieka w Państwach Zatoki, oraz Khalil Al Halwachi, nauczyciel matematyki mieszkający uprzednio w Szwecji, przebywają w więzieniu pod zarzutami związanymi z pokojowym wyrażaniem opinii;

| 1. | wyraża głębokie ubolewanie z powodu decyzji Kuwejtu i Bahrajnu przywracającej praktykę kary śmierci; ponownie potępia stosowanie kary śmierci oraz zdecydowanie popiera wprowadzenie moratorium na tę karę jako etap na drodze do jej zniesienia; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa Jego Wysokość szejka Bahrajnu Hamada Ibn Isę Al Khalifę do wstrzymania egzekucji Mohammada Ramadana i Husseina Moosy, a władze Bahrajnu do zapewnienia ponownego procesu zgodnego ze standardami międzynarodowymi; przypomina, że zarzuty pogwałcenia praw człowieka podczas postępowania muszą zostać należycie zbadane; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że Konwencja o prawach dziecka oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych wyraźnie zabraniają stosowania kary śmierci za przestępstwa popełnione przez osoby poniżej 18 roku życia; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa rządy Kuwejtu i Bahrajnu do wydania natychmiastowego i otwartego zaproszenia dla specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. tortur i innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania do odbycia wizyty w kraju i do zapewnienia mu nieskrępowanego dostępu do więźniów oraz do wszystkich miejsc przetrzymywania; |
| --- | --- |

4.

| 5. | przypomina, że UE sprzeciwia się karze śmierci i uznaje ją za okrutną i nieludzką karę, która nie pełni roli czynnika powstrzymującego od zachowań przestępczych, a w przypadku popełnienia błędu jest nieodwracalna; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa Kuwejt i Bahrajn, by podpisały i ratyfikowały Drugi protokół fakultatywny do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych w sprawie zniesienia kary śmierci; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państwa członkowskie do dalszej walki ze stosowaniem kary śmierci; zdecydowanie nalega na Bahrajn i Kuwejt, by stosowały się do minimalnych norm międzynarodowych i ograniczyły zakres i stosowanie kary śmierci; wzywa ESDZ do zachowania czujności w odniesieniu do rozwoju sytuacji w tych dwóch krajach i ogólnie w regionie Zatoki Perskiej oraz do wykorzystania wszystkich środków oddziaływania pozostających do jej dyspozycji; |
| --- | --- |

7.

| 8. | ponownie zauważa, że działania przedsiębiorstw europejskich obecnych w państwach trzecich muszą być w pełni zgodne ze standardami międzynarodowymi w dziedzinie praw człowieka; stanowczo potępia umowy dotyczące handlu bronią i technologiami wykorzystywanymi do naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

8.

| 9. | apeluje do ESDZ i państw członkowskich o interwencję u rządu Bahrajnu i wezwanie go do uwolnienia Nabila Radżaba oraz wszystkich innych osób przetrzymywanych wyłącznie z powodu pokojowego korzystania z prawa do wolności słowa i zgromadzeń, a także o nakłonienie rządu Bahrajnu do zaprzestania nadmiernego używania siły wobec demonstrantów lub praktyki arbitralnego pozbawiania obywatelstwa; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa do uwolnienia Abdulhadiego al-Khawaji i Khalila Al Halwachiego; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa rząd Bahrajnu do pełnego wdrożenia zaleceń zawartych w sprawozdaniu Niezależnej Komisji Dochodzeniowej w sprawie Bahrajnu, zaleceń powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz Krajowego Instytutu ds. Praw Człowieka; zachęca ponadto do działań reformatorskich w Kuwejcie; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa władze Bahrajnu, aby kontynuowały dialog służący osiągnięciu ogólnonarodowego konsensusu z myślą o doprowadzeniu do trwałego pojednania narodowego z udziałem wszystkich stron oraz o wypracowaniu trwałych politycznych rozwiązań kryzysu; zauważa, że w ramach zrównoważonego procesu politycznego powinna istnieć możliwość swobodnego wyrażania zasadnej i pokojowej krytyki; |
| --- | --- |

12.

| 13. | odnotowuje protesty, do jakich doszło w Bahrajnie w szóstą rocznicę powstania w 2011 r.; wzywa władze Bahrajnu do zadbania o to, aby siły bezpieczeństwa szanowały w pełni prawa pokojowo nastawionych demonstrantów i powstrzymały się od nadmiernego użycia siły, arbitralnych zatrzymań, tortur i innych aktów naruszających prawa człowieka; |
| --- | --- |

13.

| 14. | sprzyja dialogowi oraz dwustronnym i wielostronnym inicjatywom między Unią Europejską, jej państwami członkowskimi i krajami Zatoki Perskiej, w tym Kuwejtem i Bahrajnem, dotyczącym zagadnień związanych z prawami człowieka, a także innych obszarów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; wzywa ESDZ i wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel Federikę Mogherini, by nalegały na ustanowienie formalnego dialogu w sprawie praw człowieka z władzami Kuwejtu i Bahrajnu, zgodnie z wytycznymi UE w sprawie dialogu na temat praw człowieka; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Królestwa Bahrajnu, rządowi i parlamentowi Państwa Kuwejt oraz członkom Rady Współpracy Państw Zatoki. |
| --- | --- |

15.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0044.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0315.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0348.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/196 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/196

---

P8_TA(2017)0045

Gwatemala, w szczególności sytuacja obrońców praw człowieka

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie Gwatemali, w szczególności sytuacji obrońców praw człowieka (2017/2565(RSP))

(2018/C 252/21)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i konwencje ONZ w sprawie praw człowieka, a także protokoły fakultatywne do nich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i konwencje ONZ w sprawie praw człowieka, a także protokoły fakultatywne do nich,

| — | uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, Europejską kartę społeczną i Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, Europejską kartę społeczną i Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju z grudnia 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju z grudnia 2005 r.,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie naruszeń praw człowieka, w tym rezolucje w sprawie debat dotyczących przypadków łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie naruszeń praw człowieka, w tym rezolucje w sprawie debat dotyczących przypadków łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie Gwatemali (1), a także rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między UE a Ameryką Centralną (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie Gwatemali (1), a także rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między UE a Ameryką Centralną (2),

| — | uwzględniając wizytę Podkomisji Praw Człowieka w Meksyku i Gwatemali w lutym 2016 r. oraz końcowe sprawozdanie z tej wizyty, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę Podkomisji Praw Człowieka w Meksyku i Gwatemali w lutym 2016 r. oraz końcowe sprawozdanie z tej wizyty,

| — | uwzględniając sprawozdanie z wizyty Delegacji do spraw stosunków z państwami Ameryki Środkowej w Gwatemali i Hondurasie w dniach 16–20 lutego 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie z wizyty Delegacji do spraw stosunków z państwami Ameryki Środkowej w Gwatemali i Hondurasie w dniach 16–20 lutego 2015 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie priorytetów UE na sesje Rady Praw Człowieka ONZ w 2016 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie priorytetów UE na sesje Rady Praw Człowieka ONZ w 2016 r. (3),

| — | uwzględniając raport specjalnego sprawozdawcy ONZ na temat globalnych zagrożeń, na jakie narażeni są obrońcy praw człowieka, oraz na temat sytuacji obrończyń praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport specjalnego sprawozdawcy ONZ na temat globalnych zagrożeń, na jakie narażeni są obrońcy praw człowieka, oraz na temat sytuacji obrończyń praw człowieka,

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne za 2016 r. Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka na temat działalności jego biura w Gwatemali, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne za 2016 r. Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka na temat działalności jego biura w Gwatemali,

| — | uwzględniając niedawną wizytę Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka w Gwatemali, |
| --- | --- |

—

uwzględniając niedawną wizytę Specjalnego Przedstawiciela UE ds. Praw Człowieka w Gwatemali,

| — | uwzględniając Pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ z 1966 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ z 1966 r.,

| — | uwzględniając Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji (2015–2019), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji (2015–2019),

| — | uwzględniając plan działania UE na rzecz współpracy ze społeczeństwem obywatelskim w krajach partnerskich na lata 2014–2017, |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania UE na rzecz współpracy ze społeczeństwem obywatelskim w krajach partnerskich na lata 2014–2017,

| — | uwzględniając wytyczne UE dotyczące ochrony obrońców praw człowieka oraz strategiczne ramy UE dotyczące praw człowieka, które zobowiązują do zaangażowania na rzecz obrońców praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE dotyczące ochrony obrońców praw człowieka oraz strategiczne ramy UE dotyczące praw człowieka, które zobowiązują do zaangażowania na rzecz obrońców praw człowieka,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ nr 26/9 z dnia 26 czerwca 2014 r., w której Rada Praw Człowieka ONZ postanowiła ustanowić międzyrządową grupę roboczą o nieograniczonym składzie, której rolą będzie opracowanie prawnie wiążącego międzynarodowego instrumentu w celu uregulowania działalności spółek międzynarodowych i innych przedsiębiorstw w odniesieniu do praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ nr 26/9 z dnia 26 czerwca 2014 r., w której Rada Praw Człowieka ONZ postanowiła ustanowić międzyrządową grupę roboczą o nieograniczonym składzie, której rolą będzie opracowanie prawnie wiążącego międzynarodowego instrumentu w celu uregulowania działalności spółek międzynarodowych i innych przedsiębiorstw w odniesieniu do praw człowieka,

| — | uwzględniając Konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej w krajach niezależnych (konwencja MOP nr 169), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej w krajach niezależnych (konwencja MOP nr 169),

| — | uwzględniając klauzule dotyczące praw człowieka zawarte w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między UE a Ameryką Centralną oraz w umowie o partnerstwie i współpracy UE-Ameryka Centralna, które obowiązują od 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając klauzule dotyczące praw człowieka zawarte w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między UE a Ameryką Centralną oraz w umowie o partnerstwie i współpracy UE-Ameryka Centralna, które obowiązują od 2013 r.,

| — | uwzględniając wieloletni program indykatywny na lata 2014–2020 dotyczący Gwatemali oraz jego zaangażowanie na rzecz rozwiązywania konfliktów, pokoju i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wieloletni program indykatywny na lata 2014–2020 dotyczący Gwatemali oraz jego zaangażowanie na rzecz rozwiązywania konfliktów, pokoju i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając programy wsparcia Unii Europejskiej dla wymiaru sprawiedliwości w Gwatemali, zwłaszcza SEJUST, |
| --- | --- |

—

uwzględniając programy wsparcia Unii Europejskiej dla wymiaru sprawiedliwości w Gwatemali, zwłaszcza SEJUST,

| — | uwzględniając orzeczenie Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka z 2014 r. w sprawie Obrońcy praw człowieka et al. przeciwko Gwatemali, a także sprawozdanie Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Gwatemali (OEA/Ser.L/V/II. Doc. 43/15) z dnia 31 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzeczenie Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka z 2014 r. w sprawie Obrońcy praw człowieka et al. przeciwko Gwatemali, a także sprawozdanie Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Gwatemali (OEA/Ser.L/V/II. Doc. 43/15) z dnia 31 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając art. 25 Regulaminu Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka dotyczący mechanizmu środków zapobiegawczych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 25 Regulaminu Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka dotyczący mechanizmu środków zapobiegawczych,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z 2009 r. w sprawie wspierania demokracji w stosunkach zewnętrznych UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z 2009 r. w sprawie wspierania demokracji w stosunkach zewnętrznych UE,

| — | uwzględniając wytyczne Rady z 2009 r. dotyczące praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne Rady z 2009 r. dotyczące praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego,

| — | uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini z dnia 9 grudnia 2016 r., wydane w imieniu Unii Europejskiej w sprawie Dnia Praw Człowieka przypadającego na 10 grudnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini z dnia 9 grudnia 2016 r., wydane w imieniu Unii Europejskiej w sprawie Dnia Praw Człowieka przypadającego na 10 grudnia 2016 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 17 sierpnia 2016 r. w sprawie obrońców praw człowieka w Gwatemali, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 17 sierpnia 2016 r. w sprawie obrońców praw człowieka w Gwatemali,

| — | uwzględniając deklarację z Santo Domingo z posiedzenia ministerialnego UE-CELAC w dniach 25–26 października 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Santo Domingo z posiedzenia ministerialnego UE-CELAC w dniach 25–26 października 2016 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie Grupy Trzynastu z dnia 1 lutego 2017 r. w sprawie wzmacniania praworządności oraz walki z korupcją i bezkarnością, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Grupy Trzynastu z dnia 1 lutego 2017 r. w sprawie wzmacniania praworządności oraz walki z korupcją i bezkarnością,

| — | uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 5 oraz art. 18, 21, 27 i 47 Traktatu o Unii Europejskiej, a także art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 5 oraz art. 18, 21, 27 i 47 Traktatu o Unii Europejskiej, a także art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 135 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Gwatemala jest trzecim pod względem wielkości beneficjentem dwustronnej pomocy rozwojowej UE w Ameryce Środkowej, która wynosi 187 mln EUR na lata 2014–2020 i skupia się na bezpieczeństwie żywnościowym, rozwiązywaniu konfliktów, pokoju, bezpieczeństwie i konkurencyjności; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Gwatemala jest trzecim pod względem wielkości beneficjentem dwustronnej pomocy rozwojowej UE w Ameryce Środkowej, która wynosi 187 mln EUR na lata 2014–2020 i skupia się na bezpieczeństwie żywnościowym, rozwiązywaniu konfliktów, pokoju, bezpieczeństwie i konkurencyjności;

| B. | mając na uwadze, że Gwatemala jest strategicznie położona na szlaku dostaw narkotyków i nielegalnej migracji między Ameryką Środkową a Stanami Zjednoczonymi; mając na uwadze, że Gwatemalczycy stanowią drugą co do wielkości grupę osób deportowanych z USA; mając na uwadze, że dziesięciolecia konfliktu wewnętrznego, wysoki poziom ubóstwa i głęboko zakorzeniona kultura bezkarności sprawiły, że przemoc i zagrożenia dla bezpieczeństwa w Gwatemali utrzymują się na stałym poziomie; mając na uwadze, że wysokie wskaźniki przestępczości dotyczą całego społeczeństwa, a zwłaszcza obrońców praw człowieka, organizacji pozarządowych i władz lokalnych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Gwatemala jest strategicznie położona na szlaku dostaw narkotyków i nielegalnej migracji między Ameryką Środkową a Stanami Zjednoczonymi; mając na uwadze, że Gwatemalczycy stanowią drugą co do wielkości grupę osób deportowanych z USA; mając na uwadze, że dziesięciolecia konfliktu wewnętrznego, wysoki poziom ubóstwa i głęboko zakorzeniona kultura bezkarności sprawiły, że przemoc i zagrożenia dla bezpieczeństwa w Gwatemali utrzymują się na stałym poziomie; mając na uwadze, że wysokie wskaźniki przestępczości dotyczą całego społeczeństwa, a zwłaszcza obrońców praw człowieka, organizacji pozarządowych i władz lokalnych;

| C. | mając na uwadze, że w roku 2017 przypada 20. rocznica podpisania porozumień pokojowych w Gwatemali; mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma walka z bezkarnością, w tym z poważnymi przestępstwami popełnionymi podczas poprzednich niedemokratycznych reżimów; mając na uwadze, że władze Gwatemali muszą wystosować jasne przesłanie do fizycznych sprawców przemocy wobec obrońców praw człowieka oraz do ich zleceniodawców, tak aby tego typu działania nie pozostały bezkarne; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w roku 2017 przypada 20. rocznica podpisania porozumień pokojowych w Gwatemali; mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma walka z bezkarnością, w tym z poważnymi przestępstwami popełnionymi podczas poprzednich niedemokratycznych reżimów; mając na uwadze, że władze Gwatemali muszą wystosować jasne przesłanie do fizycznych sprawców przemocy wobec obrońców praw człowieka oraz do ich zleceniodawców, tak aby tego typu działania nie pozostały bezkarne;

| D. | mając na uwadze, że w okresie od stycznia do listopada 2016 r. Wydział ds. Ochrony Obrońców Praw Człowieka w Gwatemali (UDEFEGUA) odnotował czternaście zabójstw i siedem prób zabójstwa obrońców praw człowieka w Gwatemali; mając na uwadze, że według tego samego źródła w 2016 r. odnotowano 223 ataki na obrońców praw człowieka ogółem, w tym 68 nowych spraw sądowych wszczętych przeciwko obrońcom praw człowieka; mając na uwadze, że ofiarą ataków padali najczęściej obrońcy praw człowieka działający na rzecz ochrony środowiska i ziemi oraz w obszarze sprawiedliwości i bezkarności; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w okresie od stycznia do listopada 2016 r. Wydział ds. Ochrony Obrońców Praw Człowieka w Gwatemali (UDEFEGUA) odnotował czternaście zabójstw i siedem prób zabójstwa obrońców praw człowieka w Gwatemali; mając na uwadze, że według tego samego źródła w 2016 r. odnotowano 223 ataki na obrońców praw człowieka ogółem, w tym 68 nowych spraw sądowych wszczętych przeciwko obrońcom praw człowieka; mając na uwadze, że ofiarą ataków padali najczęściej obrońcy praw człowieka działający na rzecz ochrony środowiska i ziemi oraz w obszarze sprawiedliwości i bezkarności;

| E. | mając na uwadze, że w 2016 r. doszło do zabójstw dziennikarzy (Victora Valdésa Cardony, Diego Estebana Gaspara, Roberto Salazara Barahony i Winstona Leonardo Túncheza Cano), a w 2017 r. zamordowano kolejnych obrońców praw człowieka – Laurę Leonor Vásquez Pinedę i Sebastiána Alonzo Juana; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w 2016 r. doszło do zabójstw dziennikarzy (Victora Valdésa Cardony, Diego Estebana Gaspara, Roberto Salazara Barahony i Winstona Leonardo Túncheza Cano), a w 2017 r. zamordowano kolejnych obrońców praw człowieka – Laurę Leonor Vásquez Pinedę i Sebastiána Alonzo Juana;

| F. | mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka jest nadal bardzo poważna; mając na uwadze, że sytuacja kobiet i ludności tubylczej, w szczególności obrońców praw człowieka i migrantów, stanowi poważny powód do zaniepokojenia, podobnie jak inne kwestie, takie jak dostęp do wymiaru sprawiedliwości, warunki panujące w więzieniach, zachowanie policji i doniesienia o torturach, spotęgowane powszechną korupcją, układami i bezkarnością; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka jest nadal bardzo poważna; mając na uwadze, że sytuacja kobiet i ludności tubylczej, w szczególności obrońców praw człowieka i migrantów, stanowi poważny powód do zaniepokojenia, podobnie jak inne kwestie, takie jak dostęp do wymiaru sprawiedliwości, warunki panujące w więzieniach, zachowanie policji i doniesienia o torturach, spotęgowane powszechną korupcją, układami i bezkarnością;

| G. | mając na uwadze, że Gwatemala ratyfikowała Konwencję MOP nr 169 dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej oraz Konwencję nr 87 dotyczącą wolności związkowej i ochrony praw związkowych; mając na uwadze, że pojawiły się pewne pozytywne sygnały, takie jak utworzenie Mesa Sindical del Ministerio Público; mając na uwadze, że prawodawstwo Gwatemali nie przewiduje obowiązku przeprowadzenia uprzednich, dobrowolnych i rzetelnych konsultacji ze społecznościami tubylczymi, co zakłada konwencja MOP nr 169; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Gwatemala ratyfikowała Konwencję MOP nr 169 dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej oraz Konwencję nr 87 dotyczącą wolności związkowej i ochrony praw związkowych; mając na uwadze, że pojawiły się pewne pozytywne sygnały, takie jak utworzenie Mesa Sindical del Ministerio Público; mając na uwadze, że prawodawstwo Gwatemali nie przewiduje obowiązku przeprowadzenia uprzednich, dobrowolnych i rzetelnych konsultacji ze społecznościami tubylczymi, co zakłada konwencja MOP nr 169;

| H. | mając na uwadze, że Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka wydał w 2014 r. prawomocny wyrok, w którym wezwał do prowadzenia polityki publicznej na rzecz ochrony obrońców praw człowieka; mając na uwadze, że obecnie toczy się finansowany przez UE proces konsultacji w sprawie wprowadzenia takiej polityki; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka wydał w 2014 r. prawomocny wyrok, w którym wezwał do prowadzenia polityki publicznej na rzecz ochrony obrońców praw człowieka; mając na uwadze, że obecnie toczy się finansowany przez UE proces konsultacji w sprawie wprowadzenia takiej polityki;

| I. | mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka mają zastosowanie do wszystkich państw i do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno międzynarodowych, jak i krajowych, niezależnie od ich wielkości, branży, umiejscowienia, struktury własności i struktury organizacyjnej, choć skuteczne mechanizmy kontroli i sankcji pozostają wyzwaniem w światowym wdrażaniu wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka w Gwatemali zostanie poddana przeglądowi w listopadzie 2017 r. w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka dokonywanego przez Radę Praw Człowieka; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka mają zastosowanie do wszystkich państw i do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno międzynarodowych, jak i krajowych, niezależnie od ich wielkości, branży, umiejscowienia, struktury własności i struktury organizacyjnej, choć skuteczne mechanizmy kontroli i sankcji pozostają wyzwaniem w światowym wdrażaniu wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka w Gwatemali zostanie poddana przeglądowi w listopadzie 2017 r. w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka dokonywanego przez Radę Praw Człowieka;

| J. | mając na uwadze, że rzecznik praw człowieka w Gwatemali, prokuratura i sądy podjęły ważne kroki w celu zwalczania bezkarności i uznawania praw człowieka; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że rzecznik praw człowieka w Gwatemali, prokuratura i sądy podjęły ważne kroki w celu zwalczania bezkarności i uznawania praw człowieka;

| K. | mając na uwadze, że Gwatemala podjęła pewne pozytywne kroki, takie jak przedłużenie mandatu CICIG (Międzynarodowej Komisji przeciwko Bezkarności w Gwatemali) do 2019 r.; mając na uwadze, że w październiku 2016 r. najwyżsi przedstawiciele władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej Gwatemali, po konsultacjach przy okrągłym stole z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, przedłożyli Kongresowi projekt reformy konstytucyjnej systemu wymiaru sprawiedliwości, której celem jest wzmocnienie tego systemu w oparciu o ścisłe warunki dotyczące kariery w sądownictwie, a także takie zasady jak pluralizm prawny i niezawisłość sądów; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Gwatemala podjęła pewne pozytywne kroki, takie jak przedłużenie mandatu CICIG (Międzynarodowej Komisji przeciwko Bezkarności w Gwatemali) do 2019 r.; mając na uwadze, że w październiku 2016 r. najwyżsi przedstawiciele władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej Gwatemali, po konsultacjach przy okrągłym stole z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, przedłożyli Kongresowi projekt reformy konstytucyjnej systemu wymiaru sprawiedliwości, której celem jest wzmocnienie tego systemu w oparciu o ścisłe warunki dotyczące kariery w sądownictwie, a także takie zasady jak pluralizm prawny i niezawisłość sądów;

| L. | mając na uwadze, że przeprowadzenie szeregu emblematycznych spraw dotyczących korupcji i rozliczenia zbrodni okresu zmiany ustrojowej było utrudniane za pomocą celowej kampanii prześladowań, polegającej na zastraszaniu obrońców praw człowieka podejmujących działania w tych sprawach, w tym sędziów i prawników, oraz stawianie im sfingowanych zarzutów prawnych; mając na uwadze, że Iván Velasquez, dyrektor uznanej na szczeblu międzynarodowym Międzynarodowej Komisji przeciwko Bezkarności w Gwatemali (CICIG), także usłyszał zarzuty i jest obiektem trwającej kampanii oszczerstw; mając na uwadze, że emblematyczne sprawy dotyczące rozliczenia zbrodni okresu zmiany ustrojowej posuwają się naprzód, na przykład sprawy Moliny Theissena i CREOMPAZ lub sprawa dotycząca korupcji w La Linea y Coparacha; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że przeprowadzenie szeregu emblematycznych spraw dotyczących korupcji i rozliczenia zbrodni okresu zmiany ustrojowej było utrudniane za pomocą celowej kampanii prześladowań, polegającej na zastraszaniu obrońców praw człowieka podejmujących działania w tych sprawach, w tym sędziów i prawników, oraz stawianie im sfingowanych zarzutów prawnych; mając na uwadze, że Iván Velasquez, dyrektor uznanej na szczeblu międzynarodowym Międzynarodowej Komisji przeciwko Bezkarności w Gwatemali (CICIG), także usłyszał zarzuty i jest obiektem trwającej kampanii oszczerstw; mając na uwadze, że emblematyczne sprawy dotyczące rozliczenia zbrodni okresu zmiany ustrojowej posuwają się naprzód, na przykład sprawy Moliny Theissena i CREOMPAZ lub sprawa dotycząca korupcji w La Linea y Coparacha;

| M. | mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie UE nie ratyfikowały jeszcze układu o stowarzyszeniu UE-Ameryka Centralna, co oznacza, że filar „dialogu politycznego” nie wszedł jeszcze w życie; mając na uwadze, że prawa człowieka i praworządność stanowią – obok trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego – kluczowe elementy unijnej polityki działań zewnętrznych; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie UE nie ratyfikowały jeszcze układu o stowarzyszeniu UE-Ameryka Centralna, co oznacza, że filar „dialogu politycznego” nie wszedł jeszcze w życie; mając na uwadze, że prawa człowieka i praworządność stanowią – obok trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego – kluczowe elementy unijnej polityki działań zewnętrznych;

| 1. | w najostrzejszych słowach potępia niedawne zabójstwa, których ofiarami padli Laura Leonor Vásquez Pineda, Sebastian Alonzo Juan oraz dziennikarze Victor Valdés Cardona, Diego Esteban Gaspar, Roberto Salazar Barahona i Winston Leonardo Túnchez Cano, jak również każde z 14 zabójstw, do których doszło w 2016 r., a których ofiarami byli inni obrońcy praw człowieka w Gwatemali; składa szczere wyrazy współczucia rodzinom i przyjaciołom wszystkich tych obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla swoje zaniepokojenie faktem, że nieustanne akty przemocy i brak bezpieczeństwa mają negatywny wpływ na możliwości pełnej i swobodnej realizacji działań przez obrońców praw człowieka; wyraża uznanie dla wszystkich obrońców praw człowieka w Gwatemali i apeluje o natychmiastowe przeprowadzenie niezależnych, obiektywnych i szczegółowych dochodzeń w sprawie wspomnianych wyżej zabójstw oraz wcześniejszych morderstw; podkreśla, że dynamiczne społeczeństwo obywatelskie jest niezbędne do tego, aby państwo na wszystkich szczeblach działało sprawnie i odpowiedzialnie, oraz aby było otwarte na wszystkich i skuteczne, a co za tym idzie – bardziej wiarygodne; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane przez Gwatemalę w walce z przestępczością zorganizowaną, apeluje o ich intensyfikację, przyznając jednocześnie, że niezmiernie trudno jest zapewnić bezpieczeństwo i wolność wszystkim obywatelom w sytuacji, gdzie przemoc ma charakter strukturalny, co związane jest między innymi z narkotykami; wzywa instytucje i państwa członkowskie UE do wyposażenia Gwatemali w środki techniczne i budżetowe, aby wspomóc ją w walce z korupcją i przestępczością zorganizowaną, a także do priorytetowego traktowania takich działań w ramach dwustronnych programów współpracy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina o potrzebie opracowania polityki publicznej w zakresie ochrony obrońców praw człowieka, której domagał się Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka (IACHR) w 2014 r.; zwraca uwagę na niedawno rozpoczęty dialog narodowy, apeluje do władz Gwatemali o zadbanie o to, aby polityka publiczna była prowadzona w ramach szeroko zakrojonego procesu partycypacyjnego i by rozwiązywała strukturalne przyczyny wzrostu zagrożenia dla obrońców praw człowieka, a także zachęca przedsiębiorców do wsparcia tych wysiłków; |
| --- | --- |

4.

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję podjętą przez delegaturę UE w Gwatemali, aby wesprzeć finansowo proces dyskusji i konsultacji na temat takiego programu, i zachęca delegaturę UE do dalszego wspierania obrońców praw człowieka; wzywa właściwe władze, by opracowały i realizowały politykę publiczną w celu ochrony obrońców praw człowieka w ścisłej współpracy z szerokim gronem zainteresowanych stron, a także by dalej podążały drogą reform w kierunku niezależnego sądownictwa, walki z bezkarnością oraz konsolidacji państwa prawa; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa do pilnego i obowiązkowego wdrożenia środków zapobiegawczych zalecanych przez IACHR i wzywa władze do wycofania decyzji, która jednostronnie likwiduje krajowe środki zapobiegawcze korzystne dla obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina wyniki 93 konsultacji wspólnotowych podejmowanych w dobrej wierze w 2014 i 2015 r.; przypomina, że trwa obecnie proces partycypacyjny, i wzywa władze Gwatemali do przyspieszenia procedur w celu ustanowienia krajowego mechanizmu dobrowolnych i rzetelnych wcześniejszych konsultacji, zgodnie z konwencją MOP nr 169; wzywa rząd Gwatemali do przeprowadzenia szerszych konsultacji społecznych na temat hydroelektrowni, projektów górniczych i przedsiębiorstw naftowych, a także wzywa instytucje UE do zadbania o to, by żadna forma europejskiej pomocy lub wsparcia nie promowała ani nie dopuszczała projektów rozwojowych, w przypadku których nie dopełniono obowiązku uprzednich, dobrowolnej i rzetelnych konsultacji ze społecznościami tubylczymi; |
| --- | --- |

7.

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą reformy systemu sądownictwa, przedstawioną Kongresowi przez władzę wykonawczą, sądowniczą i ustawodawczą, której celem jest dalszy rozwój profesjonalnego, demokratycznego systemu wymiaru sprawiedliwości opartego na rzeczywistej niezawisłości sądów; wzywa Kongres Gwatemali do podjęcia wspólnych wysiłków, aby zakończyć reformę sądownictwa w sposób całościowy i kompleksowy w 2017 r.; w tym celu wzywa władze Gwatemali do zapewnienia systemowi wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza Prokuraturze Generalnej, wystarczających środków finansowych i zasobów ludzkich; popiera ważną pracę Międzynarodowej Komisji przeciwko Bezkarności w Gwatemali (CICIG); |
| --- | --- |

8.

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje wyrok pierwszej izby Sądu Apelacyjnego, w którym potwierdzono brak zastosowania przedawnienia do przestępstw ludobójstwa i zbrodni przeciwko ludzkości w procesie byłego dyktatora José Efraina Riosa Montta, i uznaje ten wyrok za milowy krok w walce z bezkarnością; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Gwatemalę do współpracy w ramach mechanizmu powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu wdrożenia zawartych w nim zaleceń; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Unię Europejską do wsparcia Prokuratury Generalnej; zdecydowanie sprzeciwia się wszelkim formom nacisku, zastraszania i wywierania wpływu, które zagrażają niezależności, pluralizmowi prawnemu i obiektywizmowi; zachęca władze Gwatemali do dalszego wspierania współpracy między Wydziałem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ds. Analiz Ataków na Obrońców Praw Człowieka a Sekcją Praw Człowieka w Prokuraturze Generalnej; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa instytucje UE do działania na rzecz zawarcia wiążących umów międzynarodowych, które zwiększą poszanowanie praw człowieka, w szczególności w przypadku przedsiębiorstw z siedzibą w UE działających w krajach trzecich; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wzywa te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do ratyfikacji układu o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Centralną; wzywa Unię Europejską i jej państwa członkowskie do wykorzystania mechanizmów określonych w układzie o stowarzyszeniu oraz umowie o dialogu politycznym, aby zdecydowanie zachęcić Gwatemalę do realizacji ambitnego programu działań dotyczących praw człowieka i walki z bezkarnością; wzywa instytucje i państwa członkowskie UE do przeznaczenia wystarczających środków finansowych i zapewnienia pomocy technicznej na realizację tego zadania; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, Organizacji Państw Amerykańskich, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, rządom i parlamentom państw członkowskich, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Republiki Gwatemali, SIECA oraz Parlamentowi Ameryki Centralnej. |
| --- | --- |

14.

---

(1)  Dz.U. C 301 E z 13.12.2007, s. 257.

(2)  Dz.U. C 434 z 23.12.2015, s. 181.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0020.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/201 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/201

---

P8_TA(2017)0048

Ewentualne zmiany i dostosowania w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie ewentualnych zmian i dostosowań w obecnej strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej (2014/2248(INI))

(2018/C 252/22)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając w szczególności art. 1, 2, 3, 6, 9, 10, 14, 15, 16, 17, 48 i 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 119, 120–126, 127–133, 136–138, 139–144, 194 i 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFEU) wraz z protokołami do niego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając w szczególności art. 1, 2, 3, 6, 9, 10, 14, 15, 16, 17, 48 i 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 119, 120–126, 127–133, 136–138, 139–144, 194 i 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFEU) wraz z protokołami do niego,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając sprawozdanie przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 22 czerwca 2015 r. sporządzone w ścisłej współpracy z przewodniczącymi Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Banku Centralnego i Eurogrupy zatytułowane „Dokończenie budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej” (tzw. sprawozdanie pięciu przewodniczących) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 22 czerwca 2015 r. sporządzone w ścisłej współpracy z przewodniczącymi Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Banku Centralnego i Eurogrupy zatytułowane „Dokończenie budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej” (tzw. sprawozdanie pięciu przewodniczących) (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 19 listopada 2013 r. w sprawie projektu rozporządzenia Rady w sprawie określenia wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 (2) z dnia 19 listopada 2013 r. oraz swoją decyzję z tego samego dnia w sprawie zawarcia porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 19 listopada 2013 r. w sprawie projektu rozporządzenia Rady w sprawie określenia wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 (2) z dnia 19 listopada 2013 r. oraz swoją decyzję z tego samego dnia w sprawie zawarcia porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3),

| — | uwzględniając WRF (4) i porozumienie międzyinstytucjonalne przyjęte w dniu 2 grudnia 2013 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając WRF (4) i porozumienie międzyinstytucjonalne przyjęte w dniu 2 grudnia 2013 r. (5),

| — | uwzględniając sprawozdanie końcowe i zalecenia Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zasobów Własnych z grudnia 2016 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie końcowe i zalecenia Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zasobów Własnych z grudnia 2016 r. (6),

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 18–19 lutego 2016 r. w sprawie nowego porozumienia dla Zjednoczonego Królestwa w ramach Unii Europejskiej, które stało się nieważne w związku z decyzją Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z Unii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 18–19 lutego 2016 r. w sprawie nowego porozumienia dla Zjednoczonego Królestwa w ramach Unii Europejskiej, które stało się nieważne w związku z decyzją Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z Unii,

| — | uwzględniając decyzję Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z UE w wyniku referendum w sprawie członkostwa w UE przeprowadzonego w tym państwie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z UE w wyniku referendum w sprawie członkostwa w UE przeprowadzonego w tym państwie,

| — | uwzględniając sondaż Standardowego Eurobarometru 84 z jesieni 2015 r. zatytułowany „Opinia publiczna w Unii Europejskiej” oraz sondaż specjalny Specjalnego Eurobarometru przeprowadzony przez Parlament Europejski w czerwcu 2016 r. pt. „Europejczycy w 2016 r.: wyobrażenia i oczekiwania, walka z terroryzmem i radykalizacją postaw”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sondaż Standardowego Eurobarometru 84 z jesieni 2015 r. zatytułowany „Opinia publiczna w Unii Europejskiej” oraz sondaż specjalny Specjalnego Eurobarometru przeprowadzony przez Parlament Europejski w czerwcu 2016 r. pt. „Europejczycy w 2016 r.: wyobrażenia i oczekiwania, walka z terroryzmem i radykalizacją postaw”,

| — | uwzględniając opinię nr 2/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie projektu umowy przewidującej przystąpienie UE do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (europejska konwencja praw człowieka, EKPC) (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię nr 2/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie projektu umowy przewidującej przystąpienie UE do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (europejska konwencja praw człowieka, EKPC) (7),

| — | uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2013 r. określającą skład Parlamentu Europejskiego (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2013 r. określającą skład Parlamentu Europejskiego (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie problemów konstytucyjnych związanych z wielopoziomowym sprawowaniem rządów w Unii Europejskiej (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie problemów konstytucyjnych związanych z wielopoziomowym sprawowaniem rządów w Unii Europejskiej (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 kwietnia 2014 r. zatytułowaną „Negocjacje w sprawie WRF na lata 2014–2020: wnioski, jakie należy wyciągnąć, oraz dalsze kroki” (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 kwietnia 2014 r. zatytułowaną „Negocjacje w sprawie WRF na lata 2014–2020: wnioski, jakie należy wyciągnąć, oraz dalsze kroki” (10),

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. (11) oraz z dnia 4 lipca 2013 r. w sprawie poprawy organizacji wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. (11) oraz z dnia 4 lipca 2013 r. w sprawie poprawy organizacji wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie lokalizacji siedzib instytucji Unii Europejskiej (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie lokalizacji siedzib instytucji Unii Europejskiej (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 października 2015 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 października 2015 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej oraz swój wniosek w sprawie przyjęcia przepisów zmieniających Akt dotyczący wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej oraz swój wniosek w sprawie przyjęcia przepisów zmieniających Akt dotyczący wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie decyzji o wystąpieniu z UE w wyniku referendum w Zjednoczonym Królestwie (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie decyzji o wystąpieniu z UE w wyniku referendum w Zjednoczonym Królestwie (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (18),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji dotyczące ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji dotyczące ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych (19),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej (20),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 września 2015 r. (21) oraz opinię Komitetu Regionów z dnia 8 lipca 2015 r. (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 września 2015 r. (21) oraz opinię Komitetu Regionów z dnia 8 lipca 2015 r. (22),

| — | uwzględniając deklarację przewodniczących Izby Deputowanych Włoch, Zgromadzenia Narodowego Francji, niemieckiego Bundestagu i Izby Deputowanych Luksemburga pt. „Większa integracja europejska: droga naprzód”, podpisaną w dniu 14 września 2015 r., a obecnie zatwierdzaną przez liczne parlamenty państw członkowskich UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację przewodniczących Izby Deputowanych Włoch, Zgromadzenia Narodowego Francji, niemieckiego Bundestagu i Izby Deputowanych Luksemburga pt. „Większa integracja europejska: droga naprzód”, podpisaną w dniu 14 września 2015 r., a obecnie zatwierdzaną przez liczne parlamenty państw członkowskich UE,

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 31 stycznia 2013 r. pt. „Wzmocnienie obywatelstwa UE poprzez propagowanie praw wyborczych obywateli UE” (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 31 stycznia 2013 r. pt. „Wzmocnienie obywatelstwa UE poprzez propagowanie praw wyborczych obywateli UE” (23),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0390/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0390/2016),

| A. | mając na uwadze, że celem niniejszej rezolucji jest zapewnienie rozwiązań, których nie można wypracować z wykorzystaniem narzędzi obecnie przewidzianych w Traktatach i które są w związku z tym możliwe jedynie dzięki przyszłej zmianie Traktatu, po spełnieniu warunków wstępnych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że celem niniejszej rezolucji jest zapewnienie rozwiązań, których nie można wypracować z wykorzystaniem narzędzi obecnie przewidzianych w Traktatach i które są w związku z tym możliwe jedynie dzięki przyszłej zmianie Traktatu, po spełnieniu warunków wstępnych;

| B. | mając na uwadze, że niezdolność instytucji UE, by sprostać licznym głębokim kryzysom, z jakim zmaga się obecnie Unia, czyli z tzw. wielowymiarowym kryzysem finansowym, gospodarczym, społecznym i konsekwencjami migracyjnymi, a także pojawienie się ruchów nacjonalistycznych i populistycznych prowadzą do pogłębienia niezadowolenia coraz większej części społeczeństwa z funkcjonowania Unii Europejskiej w obecnym kształcie; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że niezdolność instytucji UE, by sprostać licznym głębokim kryzysom, z jakim zmaga się obecnie Unia, czyli z tzw. wielowymiarowym kryzysem finansowym, gospodarczym, społecznym i konsekwencjami migracyjnymi, a także pojawienie się ruchów nacjonalistycznych i populistycznych prowadzą do pogłębienia niezadowolenia coraz większej części społeczeństwa z funkcjonowania Unii Europejskiej w obecnym kształcie;

| C. | mając na uwadze, że jedynie dzięki wspólnemu działaniu Unii Europejskiej, a nie działaniom pojedynczych państw członkowskich, można sprostać istotnym wyzwaniom, z jakimi boryka się Europa; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że jedynie dzięki wspólnemu działaniu Unii Europejskiej, a nie działaniom pojedynczych państw członkowskich, można sprostać istotnym wyzwaniom, z jakimi boryka się Europa;

| D. | mając na uwadze, że postęp w budowaniu Unii, która może podejmować rzeczywiste działania i osiągać swe cele, zakłóca nieudolne zarządzanie wynikające z ciągłego i systematycznego dążenia do jednomyślności w Radzie (opartego w dalszym ciągu na tzw. kompromisie luksemburskim) oraz brak jednej wiarygodnej władzy wykonawczej, która posiadałaby pełnię praw demokratycznych i kompetencje do podejmowania skutecznych działań w wielu dziedzinach polityki; mając na uwadze ostatnie przykłady, takie jak niewłaściwe zarządzanie przepływami uchodźców, powolne rozwiązywanie problemów bankowych po wybuchu kryzysu finansowego oraz brak natychmiastowej wspólnej reakcji na wewnętrzne i zewnętrzne zagrożenie terroryzmem, które dobitnie obnażyły brak zdolności Unii do skutecznego i szybkiego reagowania; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że postęp w budowaniu Unii, która może podejmować rzeczywiste działania i osiągać swe cele, zakłóca nieudolne zarządzanie wynikające z ciągłego i systematycznego dążenia do jednomyślności w Radzie (opartego w dalszym ciągu na tzw. kompromisie luksemburskim) oraz brak jednej wiarygodnej władzy wykonawczej, która posiadałaby pełnię praw demokratycznych i kompetencje do podejmowania skutecznych działań w wielu dziedzinach polityki; mając na uwadze ostatnie przykłady, takie jak niewłaściwe zarządzanie przepływami uchodźców, powolne rozwiązywanie problemów bankowych po wybuchu kryzysu finansowego oraz brak natychmiastowej wspólnej reakcji na wewnętrzne i zewnętrzne zagrożenie terroryzmem, które dobitnie obnażyły brak zdolności Unii do skutecznego i szybkiego reagowania;

| E. | mając na uwadze, że UE nie może spełnić oczekiwań obywateli europejskich, gdyż obecnie obowiązujące Traktaty nie są w pełni wykorzystane i nie przewidują wszystkich instrumentów, kompetencji i procedur decyzyjnych niezbędnych do skutecznego zajęcia się tymi wspólnymi celami; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że UE nie może spełnić oczekiwań obywateli europejskich, gdyż obecnie obowiązujące Traktaty nie są w pełni wykorzystane i nie przewidują wszystkich instrumentów, kompetencji i procedur decyzyjnych niezbędnych do skutecznego zajęcia się tymi wspólnymi celami;

| F. | mając na uwadze, że problem ten, a także brak wspólnej wizji państw członkowskich dotyczącej przyszłości naszego kontynentu, spowodował bezprecedensowy wzrost eurosceptycyzmu, który prowadzi do powrotu do nacjonalizmu i podważa istotę Unii, grożąc nawet jej rozpadem; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że problem ten, a także brak wspólnej wizji państw członkowskich dotyczącej przyszłości naszego kontynentu, spowodował bezprecedensowy wzrost eurosceptycyzmu, który prowadzi do powrotu do nacjonalizmu i podważa istotę Unii, grożąc nawet jej rozpadem;

| G. | mając na uwadze, że system, w którym państwa członkowskie Unii uciekają się do rozwiązań „à la carte”, dodatkowo umocniony w traktacie lizbońskim – zamiast Unię umocnić, zwiększył tylko jej złożoność i zaostrzył różnice; mając na uwadze, że pomimo elastyczności, jaką oferują Traktaty, niektórym państwom członkowskim przyznano liczne odstępstwa od prawa pierwotnego, co doprowadziło do powstania nieprzejrzystego systemu przecinających się kręgów współpracy i kontroli demokratycznej oraz rozliczalności; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że system, w którym państwa członkowskie Unii uciekają się do rozwiązań „à la carte”, dodatkowo umocniony w traktacie lizbońskim – zamiast Unię umocnić, zwiększył tylko jej złożoność i zaostrzył różnice; mając na uwadze, że pomimo elastyczności, jaką oferują Traktaty, niektórym państwom członkowskim przyznano liczne odstępstwa od prawa pierwotnego, co doprowadziło do powstania nieprzejrzystego systemu przecinających się kręgów współpracy i kontroli demokratycznej oraz rozliczalności;

| H. | mając na uwadze, że Traktaty oferują różne formy elastycznej i zróżnicowanej integracji na poziomie prawa wtórnego przez instrumenty wzmocnionej i ustrukturyzowanej współpracy, które powinny być stosowane jedynie do ograniczonej liczby strategii politycznych, zachowując jednak swój integracyjny charakter, tak aby umożliwić udział wszystkim państwom członkowskim; mając na uwadze, że dwadzieścia lat po ustanowieniu instrumentu wzmocnionej współpracy jego skutki nadal są ograniczone; mając na uwadze, że wzmocniona współpraca została przewidziana w trzech przypadkach, tj. w zakresie wspólnych zasad dotyczących obowiązującego prawa w odniesieniu do rozwodów międzynarodowych małżeństw, patentu europejskiego o jednolitym skutku, a także wprowadzenia podatku od transakcji finansowych; mając na uwadze, że wzmocniona współpraca musi stanowić pierwszy krok w kierunku dalszej integracji strategii politycznych, takich jak wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), a nie sposób na ułatwienie rozwiązań „à la carte”; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Traktaty oferują różne formy elastycznej i zróżnicowanej integracji na poziomie prawa wtórnego przez instrumenty wzmocnionej i ustrukturyzowanej współpracy, które powinny być stosowane jedynie do ograniczonej liczby strategii politycznych, zachowując jednak swój integracyjny charakter, tak aby umożliwić udział wszystkim państwom członkowskim; mając na uwadze, że dwadzieścia lat po ustanowieniu instrumentu wzmocnionej współpracy jego skutki nadal są ograniczone; mając na uwadze, że wzmocniona współpraca została przewidziana w trzech przypadkach, tj. w zakresie wspólnych zasad dotyczących obowiązującego prawa w odniesieniu do rozwodów międzynarodowych małżeństw, patentu europejskiego o jednolitym skutku, a także wprowadzenia podatku od transakcji finansowych; mając na uwadze, że wzmocniona współpraca musi stanowić pierwszy krok w kierunku dalszej integracji strategii politycznych, takich jak wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), a nie sposób na ułatwienie rozwiązań „à la carte”;

| I. | mając na uwadze konieczność zachowania metody wspólnotowej, której nie mogą podważać rozwiązania międzyrządowe, nawet w dziedzinach, w których nie wszystkie państwa członkowskie spełniają warunki uczestnictwa; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze konieczność zachowania metody wspólnotowej, której nie mogą podważać rozwiązania międzyrządowe, nawet w dziedzinach, w których nie wszystkie państwa członkowskie spełniają warunki uczestnictwa;

| J. | mając jednak na uwadze, że walutą Unii jest euro (arat. 3 ust. 4 TUE), Zjednoczone Królestwo uzyskało odstępstwo od przystąpienia do strefy euro (protokół nr 15), Dania – odstępstwo konstytucyjne od stosowania wspólnej waluty (protokół nr 16), Szwecja przestała przestrzegać kryteriów konwergencji dotyczących euro, a w Radzie Europejskiej otwarcie omawiana jest możliwość odstąpienia Grecji od wspólnej waluty; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie są tak samo zobowiązane do przystąpienia do strefy euro po spełnieniu wszystkich wymaganych kryteriów, jednak nie określono żadnego harmonogramu dla państw członkowskich, które przystępują do strefy euro po jej utworzeniu; |
| --- | --- |

J.

mając jednak na uwadze, że walutą Unii jest euro (arat. 3 ust. 4 TUE), Zjednoczone Królestwo uzyskało odstępstwo od przystąpienia do strefy euro (protokół nr 15), Dania – odstępstwo konstytucyjne od stosowania wspólnej waluty (protokół nr 16), Szwecja przestała przestrzegać kryteriów konwergencji dotyczących euro, a w Radzie Europejskiej otwarcie omawiana jest możliwość odstąpienia Grecji od wspólnej waluty; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie są tak samo zobowiązane do przystąpienia do strefy euro po spełnieniu wszystkich wymaganych kryteriów, jednak nie określono żadnego harmonogramu dla państw członkowskich, które przystępują do strefy euro po jej utworzeniu;

| K. | mając na uwadze, że w odniesieniu do Schengen Zjednoczone Królestwo i Irlandia uzyskały klauzulę opt-out, choć swobodny przepływ osób i wynikające z niego zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych są formalnie zapisane w Traktatach; mając na uwadze, że cztery inne państwa członkowskie także nie uczestniczą w tym systemie, mimo że mają taki obowiązek, podczas gdy trzy państwa spoza Unii Europejskiej uzyskały prawo „opt-in”; mając na uwadze, że fragmentacja ta nie tylko uniemożliwia całkowite zniesienie niektórych pozostających jeszcze granic wewnętrznych, lecz także utrudnia utworzenie prawdziwego rynku wewnętrznego i w pełni zintegrowanego obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; przypomina, że integracja ze strefą Schengen musi pozostać celem wszystkich państw członkowskich UE; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w odniesieniu do Schengen Zjednoczone Królestwo i Irlandia uzyskały klauzulę opt-out, choć swobodny przepływ osób i wynikające z niego zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych są formalnie zapisane w Traktatach; mając na uwadze, że cztery inne państwa członkowskie także nie uczestniczą w tym systemie, mimo że mają taki obowiązek, podczas gdy trzy państwa spoza Unii Europejskiej uzyskały prawo „opt-in”; mając na uwadze, że fragmentacja ta nie tylko uniemożliwia całkowite zniesienie niektórych pozostających jeszcze granic wewnętrznych, lecz także utrudnia utworzenie prawdziwego rynku wewnętrznego i w pełni zintegrowanego obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; przypomina, że integracja ze strefą Schengen musi pozostać celem wszystkich państw członkowskich UE;

| L. | mając na uwadze, że klauzule opt-out, z których korzystają poszczególne państwa członkowskie, stanowią zagrożenie dla jednolitego stosowania prawa UE, zbytnio komplikują zarządzanie, zagrażają spójności Unii i niszczą solidarność między obywatelami; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że klauzule opt-out, z których korzystają poszczególne państwa członkowskie, stanowią zagrożenie dla jednolitego stosowania prawa UE, zbytnio komplikują zarządzanie, zagrażają spójności Unii i niszczą solidarność między obywatelami;

| M. | mając na uwadze, że od czasu Traktatu z Lizbony, będąc pod presją kryzysu gospodarczego, finansowego, migracyjnego i kryzysu bezpieczeństwa, Rada Europejska rozszerzyła swą rolę o bieżące zarządzanie dzięki przyjęci instrumentów międzyrządowych poza ramami UE, mimo tego, że jej rolą jest pobudzanie Unii do rozwoju oraz określanie ogólnych kierunków i priorytetów politycznych, a nie sprawowanie funkcji ustawodawczej (art. 15 ust. 1 TUE); |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że od czasu Traktatu z Lizbony, będąc pod presją kryzysu gospodarczego, finansowego, migracyjnego i kryzysu bezpieczeństwa, Rada Europejska rozszerzyła swą rolę o bieżące zarządzanie dzięki przyjęci instrumentów międzyrządowych poza ramami UE, mimo tego, że jej rolą jest pobudzanie Unii do rozwoju oraz określanie ogólnych kierunków i priorytetów politycznych, a nie sprawowanie funkcji ustawodawczej (art. 15 ust. 1 TUE);

| N. | mając na uwadze, że zależność od wymogu jednomyślności w Radzie Europejskiej oraz jej niezdolność do osiągnięcia takiej jednomyślności doprowadziły do przyjęcia poza ramami prawnymi UE takich porozumień międzyrządowych jak Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) oraz Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (tzw. pakt fiskalny); mając na uwadze, że to samo odnosi się do porozumienia z Turcją w sprawie kryzysowej sytuacji uchodźców syryjskich; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zależność od wymogu jednomyślności w Radzie Europejskiej oraz jej niezdolność do osiągnięcia takiej jednomyślności doprowadziły do przyjęcia poza ramami prawnymi UE takich porozumień międzyrządowych jak Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) oraz Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (tzw. pakt fiskalny); mając na uwadze, że to samo odnosi się do porozumienia z Turcją w sprawie kryzysowej sytuacji uchodźców syryjskich;

| O. | mając na uwadze, że choć art. 16 paktu fiskalnego przewiduje obowiązek podjęcia niezbędnych kroków w celu włączenia paktu do ram prawnych Unii w terminie pięciu lat od dnia wejścia w życie (do dnia 1 stycznia 2018 r.), i choć podobne postanowienia zawiera Umowa o przekazywaniu i uwspólnianiu składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jasne jest, że nie można zapewnić odporności strefy euro, w tym sfinalizować unii bankowej, bez dalszych wspólnych działań w dziedzinie budżetu i stworzenia bardziej wiarygodnej, skutecznej i demokratycznej formy gospodarowania; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że choć art. 16 paktu fiskalnego przewiduje obowiązek podjęcia niezbędnych kroków w celu włączenia paktu do ram prawnych Unii w terminie pięciu lat od dnia wejścia w życie (do dnia 1 stycznia 2018 r.), i choć podobne postanowienia zawiera Umowa o przekazywaniu i uwspólnianiu składek na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jasne jest, że nie można zapewnić odporności strefy euro, w tym sfinalizować unii bankowej, bez dalszych wspólnych działań w dziedzinie budżetu i stworzenia bardziej wiarygodnej, skutecznej i demokratycznej formy gospodarowania;

| P. | mając na uwadze, że ten nowy system gospodarowania zakłada, iż Komisja stanie się prawdziwym rządem, odpowiadającym przed Parlamentem i uprawnionym do kształtowania i wdrażania wspólnej polityki pieniężnej, budżetowej i makroekonomicznej, tak potrzebnej strefie euro, oraz musi posiadać własny skarb i budżet proporcjonalny do powierzonych jej zadań; mając na uwadze, że oprócz środków przewidzianych w obowiązującym prawie pierwotnym, wymaga to reformy Traktatu z Lizbony; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że ten nowy system gospodarowania zakłada, iż Komisja stanie się prawdziwym rządem, odpowiadającym przed Parlamentem i uprawnionym do kształtowania i wdrażania wspólnej polityki pieniężnej, budżetowej i makroekonomicznej, tak potrzebnej strefie euro, oraz musi posiadać własny skarb i budżet proporcjonalny do powierzonych jej zadań; mając na uwadze, że oprócz środków przewidzianych w obowiązującym prawie pierwotnym, wymaga to reformy Traktatu z Lizbony;

| Q. | mając na uwadze, że to samo dotyczy również niezbędnej reformy i modernizacji zasobów finansowych całej Unii Europejskiej; mając na uwadze, że porozumienie w sprawie obecnych wieloletnich ram finansowych (WRF) osiągnięto dopiero po długich i trudnych negocjacjach oraz że uzupełniła je decyzja o powołaniu grupy wysokiego szczebla ds. przeglądu unijnego systemu dochodów z zasobów własnych, która ma złożyć sprawozdanie w 2016 r.; mając na uwadze, że obecne WRF poważnie ograniczają autonomię finansową i polityczną Unii, ponieważ większość dochodów pochodzi ze składek państw członkowskich, a znaczna część wydatków jest już zaplanowana tak, że środki te wrócą do tych samych państw członkowskich; mając na uwadze, że składki krajowe oparte na DNB/PNB stały się zdecydowanie największym źródłem dochodu; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że to samo dotyczy również niezbędnej reformy i modernizacji zasobów finansowych całej Unii Europejskiej; mając na uwadze, że porozumienie w sprawie obecnych wieloletnich ram finansowych (WRF) osiągnięto dopiero po długich i trudnych negocjacjach oraz że uzupełniła je decyzja o powołaniu grupy wysokiego szczebla ds. przeglądu unijnego systemu dochodów z zasobów własnych, która ma złożyć sprawozdanie w 2016 r.; mając na uwadze, że obecne WRF poważnie ograniczają autonomię finansową i polityczną Unii, ponieważ większość dochodów pochodzi ze składek państw członkowskich, a znaczna część wydatków jest już zaplanowana tak, że środki te wrócą do tych samych państw członkowskich; mając na uwadze, że składki krajowe oparte na DNB/PNB stały się zdecydowanie największym źródłem dochodu;

| R. | mając na uwadze, że na obecne WRF przeznaczono mniejszy budżet w wartościach nominalnych niż na poprzednie ramy, podczas gdy okoliczności wymagają większego wysiłku budżetowego, by pomóc uchodźcom i pobudzać wzrost gospodarczy, spójność społeczną i stabilność finansową; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że na obecne WRF przeznaczono mniejszy budżet w wartościach nominalnych niż na poprzednie ramy, podczas gdy okoliczności wymagają większego wysiłku budżetowego, by pomóc uchodźcom i pobudzać wzrost gospodarczy, spójność społeczną i stabilność finansową;

| S. | mając na uwadze, że wymóg jednomyślności w dziedzinie polityki podatkowej utrudnia zwalczanie rajów podatkowych w Unii Europejskiej i szkodliwej polityki podatkowej państw członkowskich; mając na uwadze, że wiele z tych praktyk zakłóca funkcjonowanie rynku wewnętrznego, zagraża dochodom państw członkowskich i ostatecznie przenosi ciężar podatkowy na obywateli i MŚP; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że wymóg jednomyślności w dziedzinie polityki podatkowej utrudnia zwalczanie rajów podatkowych w Unii Europejskiej i szkodliwej polityki podatkowej państw członkowskich; mając na uwadze, że wiele z tych praktyk zakłóca funkcjonowanie rynku wewnętrznego, zagraża dochodom państw członkowskich i ostatecznie przenosi ciężar podatkowy na obywateli i MŚP;

| T. | mając na uwadze, że Unia Europejska jest systemem konstytucyjnym opartym na rządach prawa; mając na uwadze konieczność zmiany Traktatów, tak aby przyznać Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości (ETS) właściwość w odniesieniu do wszystkich aspektów prawa UE, zgodnie z zasadą podziału władz; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że Unia Europejska jest systemem konstytucyjnym opartym na rządach prawa; mając na uwadze konieczność zmiany Traktatów, tak aby przyznać Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości (ETS) właściwość w odniesieniu do wszystkich aspektów prawa UE, zgodnie z zasadą podziału władz;

| U. | mając na uwadze, że UE opiera się na takich wartościach jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność, jak również poszanowanie praw człowieka, w tym praw przedstawicieli mniejszości; mając na uwadze, że istniejące instrumenty UE służące do oceny sytuacji i nakładania sankcji na państwa członkowskie za naruszenie tych zasad okazały się niewystarczające; mając na uwadze, że postępowania w sprawie naruszeń wszczęte w związku z określonymi aktami prawnymi lub działaniami danego państwa członkowskiego naruszającymi prawo UE nie wystarczają, by wyeliminować systemowe naruszenia podstawowych wartości UE; mając na uwadze, że na podstawie art. 7 ust. 1 TUE Rada musi stanowić większością czterech piątych swych członków, by stwierdzić istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia podstawowych wartości przez państwo członkowskie, a art. 7 ust. 2 TUE przewiduje wymóg jednomyślności w Radzie Europejskiej w celu stwierdzenia istnienia poważnego i stałego naruszenia; mając na uwadze, że w rezultacie nie zastosowano ani środków zapobiegawczych na podstawie art. 7 ust. 1 TUE ani mechanizmów sankcji na mocy art. 7 ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że UE opiera się na takich wartościach jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność, jak również poszanowanie praw człowieka, w tym praw przedstawicieli mniejszości; mając na uwadze, że istniejące instrumenty UE służące do oceny sytuacji i nakładania sankcji na państwa członkowskie za naruszenie tych zasad okazały się niewystarczające; mając na uwadze, że postępowania w sprawie naruszeń wszczęte w związku z określonymi aktami prawnymi lub działaniami danego państwa członkowskiego naruszającymi prawo UE nie wystarczają, by wyeliminować systemowe naruszenia podstawowych wartości UE; mając na uwadze, że na podstawie art. 7 ust. 1 TUE Rada musi stanowić większością czterech piątych swych członków, by stwierdzić istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia podstawowych wartości przez państwo członkowskie, a art. 7 ust. 2 TUE przewiduje wymóg jednomyślności w Radzie Europejskiej w celu stwierdzenia istnienia poważnego i stałego naruszenia; mając na uwadze, że w rezultacie nie zastosowano ani środków zapobiegawczych na podstawie art. 7 ust. 1 TUE ani mechanizmów sankcji na mocy art. 7 ust. 2 i 3;

| V. | mając na uwadze, że UE wydaje się móc w większym stopniu wpływać na politykę w zakresie praw podstawowych, praworządności i korupcji w poszczególnych krajach tak długo, jak pozostają one kandydatami do członkostwa w Unii; mając na uwadze, że mechanizm praworządności powinien być stosowany w takim samym stopniu we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że UE wydaje się móc w większym stopniu wpływać na politykę w zakresie praw podstawowych, praworządności i korupcji w poszczególnych krajach tak długo, jak pozostają one kandydatami do członkostwa w Unii; mając na uwadze, że mechanizm praworządności powinien być stosowany w takim samym stopniu we wszystkich państwach członkowskich;

| W. | mając na uwadze, że przegląd jest konieczny również w celu przywrócenia równowagi i gruntownej odnowy funkcjonowania Unii, aby zapewnić mniej biurokratyczne uregulowania prawne i skuteczniejsze kształtowanie polityki, przy większym uwzględnieniu potrzeb obywateli; mając na uwadze, że Unia potrzebuje niezbędnych kompetencji, które umożliwią jej postępy w kierunku osiągnięcia wybranych określonych celów, takich jak zakończenie tworzenia jednolitego rynku, w tym unii energetycznej, spójności społecznej i pełnego zatrudnienia, uczciwego i wspólnego zarządzania kwestiami migracji i azylu, a także wewnętrznej i zewnętrznej polityki bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że przegląd jest konieczny również w celu przywrócenia równowagi i gruntownej odnowy funkcjonowania Unii, aby zapewnić mniej biurokratyczne uregulowania prawne i skuteczniejsze kształtowanie polityki, przy większym uwzględnieniu potrzeb obywateli; mając na uwadze, że Unia potrzebuje niezbędnych kompetencji, które umożliwią jej postępy w kierunku osiągnięcia wybranych określonych celów, takich jak zakończenie tworzenia jednolitego rynku, w tym unii energetycznej, spójności społecznej i pełnego zatrudnienia, uczciwego i wspólnego zarządzania kwestiami migracji i azylu, a także wewnętrznej i zewnętrznej polityki bezpieczeństwa;

| X. | mając na uwadze, że budowanie konsekwentnego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz wzmacnianie dialogu społecznego na wszystkich szczeblach w zgodzie z zasadami wprowadzonymi w art. 11 TFUE ma kluczowe znaczenie dla przezwyciężenia eurosceptycyzmu oraz dla ponownego potwierdzenia wagi wymiaru europejskiej solidarności, spójności społecznej i budowy uczestniczącej i włączającej demokracji w uzupełnieniu do demokracji przedstawicielskiej; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że budowanie konsekwentnego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz wzmacnianie dialogu społecznego na wszystkich szczeblach w zgodzie z zasadami wprowadzonymi w art. 11 TFUE ma kluczowe znaczenie dla przezwyciężenia eurosceptycyzmu oraz dla ponownego potwierdzenia wagi wymiaru europejskiej solidarności, spójności społecznej i budowy uczestniczącej i włączającej demokracji w uzupełnieniu do demokracji przedstawicielskiej;

| Y. | mając na uwadze, że w minionym dziesięcioleciu stan bezpieczeństwa w Europie znacznie się pogorszył, zwłaszcza w naszym sąsiedztwie: żadne państwo członkowskie nie jest już w stanie samo zapewnić własnego bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że w minionym dziesięcioleciu stan bezpieczeństwa w Europie znacznie się pogorszył, zwłaszcza w naszym sąsiedztwie: żadne państwo członkowskie nie jest już w stanie samo zapewnić własnego bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego;

| Z. | mając na uwadze, że spadek zdolności obronnych Europy ogranicza jej zdolność do propagowania stabilności poza jej bezpośrednimi granicami; mając na uwadze, że idzie to w parze z niechęcią naszych amerykańskich sojuszników do interwencji, jeżeli Europa nie jest gotowa, by sprawiedliwie wziąć na siebie część odpowiedzialności; mając na uwadze konieczność umocnienia polityki obronnej UE i zawarcia kompleksowego partnerstwa UE-NATO, tak aby umożliwić Unii autonomiczne działanie za granicą, głównie z myślą o stabilizacji swego sąsiedztwa; mając na uwadze, że oznacza to potrzebę ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi, a także włączenia części ich zdolności obronnych do Europejskiej Wspólnoty Obronnej, zgodnie z nową europejską strategią bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że spadek zdolności obronnych Europy ogranicza jej zdolność do propagowania stabilności poza jej bezpośrednimi granicami; mając na uwadze, że idzie to w parze z niechęcią naszych amerykańskich sojuszników do interwencji, jeżeli Europa nie jest gotowa, by sprawiedliwie wziąć na siebie część odpowiedzialności; mając na uwadze konieczność umocnienia polityki obronnej UE i zawarcia kompleksowego partnerstwa UE-NATO, tak aby umożliwić Unii autonomiczne działanie za granicą, głównie z myślą o stabilizacji swego sąsiedztwa; mając na uwadze, że oznacza to potrzebę ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi, a także włączenia części ich zdolności obronnych do Europejskiej Wspólnoty Obronnej, zgodnie z nową europejską strategią bezpieczeństwa;

| AA. | mając na uwadze, że żadna z klauzul pomostowych przewidzianych w Traktacie z Lizbony w celu uproszczenia reformy zarządzania Unią nie została zastosowana, i najprawdopodobniej nie znajdzie zastosowania w obecnych okolicznościach; mając natomiast na uwadze, że w odpowiedzi na decyzję Rady Europejskiej z dni 18–19 czerwca 2009 r. dotyczącą zmniejszenia liczby członków Komisji, jak przewidziano w Traktacie z Lizbony, natychmiast wykorzystano klauzulę „let out”; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że żadna z klauzul pomostowych przewidzianych w Traktacie z Lizbony w celu uproszczenia reformy zarządzania Unią nie została zastosowana, i najprawdopodobniej nie znajdzie zastosowania w obecnych okolicznościach; mając natomiast na uwadze, że w odpowiedzi na decyzję Rady Europejskiej z dni 18–19 czerwca 2009 r. dotyczącą zmniejszenia liczby członków Komisji, jak przewidziano w Traktacie z Lizbony, natychmiast wykorzystano klauzulę „let out”;

| AB. | mając na uwadze wybory parlamentarne z 2014 r., które po raz pierwszy doprowadziły do bezpośredniego wyłonienia kandydata na przewodniczącego Komisji; mając jednak na uwadze, że obywatele nie byli niestety w stanie głosować na kandydatów bezpośrednio; mając na uwadze, że ponadnarodowy charakter wyborów do Parlamentu Europejskiego powinien być jeszcze bardziej wzmocniony poprzez wprowadzenie jasnej podstawy prawnej w celu zapewnienia, że ten nowy system zostanie zachowany i będzie rozwijany; mając ponadto na uwadze, że obywatelom wciąż trudno jest zrozumieć wzajemne relacje między przewodniczącym Komisji a przewodniczącym Rady Europejskiej; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze wybory parlamentarne z 2014 r., które po raz pierwszy doprowadziły do bezpośredniego wyłonienia kandydata na przewodniczącego Komisji; mając jednak na uwadze, że obywatele nie byli niestety w stanie głosować na kandydatów bezpośrednio; mając na uwadze, że ponadnarodowy charakter wyborów do Parlamentu Europejskiego powinien być jeszcze bardziej wzmocniony poprzez wprowadzenie jasnej podstawy prawnej w celu zapewnienia, że ten nowy system zostanie zachowany i będzie rozwijany; mając ponadto na uwadze, że obywatelom wciąż trudno jest zrozumieć wzajemne relacje między przewodniczącym Komisji a przewodniczącym Rady Europejskiej;

| AC. | mając na uwadze, że pilny charakter reformy Unii stał się jeszcze bardziej naglący w związku z referendum w Zjednoczonym Królestwie w sprawie wystąpienia z Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w negocjacjach warunków wystąpienia Zjednoczonego Królestwa należy także uwzględnić ramy przyszłych stosunków tego kraju z Unią; mając na uwadze, że umowa ta musi być przedmiotem negocjacji zgodnie z art. 218 ust. 3 TFUE i że w imieniu Unii musi ją podpisać Rada działająca kwalifikowaną większością głosów, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że w związku z tym Parlament Europejski powinien być w pełni zaangażowany w cały proces negocjacyjny; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że pilny charakter reformy Unii stał się jeszcze bardziej naglący w związku z referendum w Zjednoczonym Królestwie w sprawie wystąpienia z Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w negocjacjach warunków wystąpienia Zjednoczonego Królestwa należy także uwzględnić ramy przyszłych stosunków tego kraju z Unią; mając na uwadze, że umowa ta musi być przedmiotem negocjacji zgodnie z art. 218 ust. 3 TFUE i że w imieniu Unii musi ją podpisać Rada działająca kwalifikowaną większością głosów, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że w związku z tym Parlament Europejski powinien być w pełni zaangażowany w cały proces negocjacyjny;

| AD. | mając na uwadze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE stworzyłoby okazję do uproszczenia struktury Unii oraz wyjaśnienia, co tak naprawdę członkostwo w Unii oznacza; mając na uwadze, że w przyszłości potrzebne będą jasne ramy stosunków UE z sąsiadującymi państwami spoza UE (Zjednoczone Królestwo, Norwegia, Szwajcaria, Turcja, Ukraina itp.); mając na uwadze, że ojcowie-założyciele Unii przewidzieli już status państwa towarzyszącego; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE stworzyłoby okazję do uproszczenia struktury Unii oraz wyjaśnienia, co tak naprawdę członkostwo w Unii oznacza; mając na uwadze, że w przyszłości potrzebne będą jasne ramy stosunków UE z sąsiadującymi państwami spoza UE (Zjednoczone Królestwo, Norwegia, Szwajcaria, Turcja, Ukraina itp.); mając na uwadze, że ojcowie-założyciele Unii przewidzieli już status państwa towarzyszącego;

| AE. | mając na uwadze, że w ramach tego poważnego przedsięwzięcia Parlament Europejski otrzymał na mocy Traktatów sześć specjalnych uprawnień, a mianowicie: prawo do przedkładania propozycji zmiany Traktatów (art. 48 ust. 2 TUE), prawo do konsultacji przez Radę Europejską w sprawie proponowanych zmian Traktatów (art. 48 ust. 3 akapit pierwszy TUE), prawo do żądania zwołania konwentu wbrew woli Rady Europejskiej (art. 48 ust. 3 akapit drugi TUE), prawo do konsultacji przez Radę Europejską w sprawie jej decyzji o zmianie wszystkich postanowień części trzeciej TFUE lub części tych postanowień (art. 48 ust. 6 akapit drugi TUE), prawo do określenia rozkładu miejsc w Parlamencie przed następnymi wyborami (art. 14 ust. 2 TUE) oraz prawo do opracowania projektu jednolitej procedury wyborczej (art. 223 ust. 1 TFUE); |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że w ramach tego poważnego przedsięwzięcia Parlament Europejski otrzymał na mocy Traktatów sześć specjalnych uprawnień, a mianowicie: prawo do przedkładania propozycji zmiany Traktatów (art. 48 ust. 2 TUE), prawo do konsultacji przez Radę Europejską w sprawie proponowanych zmian Traktatów (art. 48 ust. 3 akapit pierwszy TUE), prawo do żądania zwołania konwentu wbrew woli Rady Europejskiej (art. 48 ust. 3 akapit drugi TUE), prawo do konsultacji przez Radę Europejską w sprawie jej decyzji o zmianie wszystkich postanowień części trzeciej TFUE lub części tych postanowień (art. 48 ust. 6 akapit drugi TUE), prawo do określenia rozkładu miejsc w Parlamencie przed następnymi wyborami (art. 14 ust. 2 TUE) oraz prawo do opracowania projektu jednolitej procedury wyborczej (art. 223 ust. 1 TFUE);

| AF. | mając na uwadze, że należy chronić rolę Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES) oraz Komitetu Regionów (KR) jako instytucjonalnych przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego i podmiotów regionalnych i lokalnych, ze względu na fakt, że ich opinie przyczyniają się do zwiększenia legitymacji demokratycznej procesów kształtowania polityki i procesów ustawodawczych; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że należy chronić rolę Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES) oraz Komitetu Regionów (KR) jako instytucjonalnych przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego i podmiotów regionalnych i lokalnych, ze względu na fakt, że ich opinie przyczyniają się do zwiększenia legitymacji demokratycznej procesów kształtowania polityki i procesów ustawodawczych;

| AG. | mając na uwadze, że wyraźna większość samorządów regionalnych i lokalnych w Unii za pośrednictwem Komitetu Regionów konsekwentnie opowiada za bardziej zintegrowaną Unią, posiadającą skuteczny system rządów; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że wyraźna większość samorządów regionalnych i lokalnych w Unii za pośrednictwem Komitetu Regionów konsekwentnie opowiada za bardziej zintegrowaną Unią, posiadającą skuteczny system rządów;

| 1. | uważa, że minął już czas podejmowania decyzji ad hoc i stopniowo, ponieważ często prowadzi to jedynie do środków, które są albo niewystarczające, albo spóźnione; jest przekonany, że nadszedł na poważne przemyślenie sposobu naprawy braków zarządzania Unią Europejską przez przeprowadzenie kompleksowego, dogłębnego przeglądu Traktatu z Lizbony; uważa, że krótko- i średnioterminowe rozwiązania można tymczasem osiągnąć poprzez wykorzystanie pełnego potencjału obecnych Traktatów; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zauważa, że reforma Unii powinna raczej prowadzić do jej modernizacji dzięki ustanowieniu nowych skutecznych europejskich zdolności, instrumentów i dalszej demokratyzacji procesów decyzyjnych, a nie do jej renacjonalizacji w drodze większej „międzyrządowości”; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że z niedawnego sondażu Eurobarometru wynika, że – wbrew powszechnemu mniemaniu – obywatele UE wciąż mają świadomość wagi prawdziwie europejskich rozwiązań i w pełni je popierają (24), między innymi w dziedzinie bezpieczeństwa, obrony i migracji; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z wielkim niepokojem obserwuje mnożenie się podgrup państw członkowskich, które podważają jedność Unii, wprowadzając brak przejrzystości, a także podważając zaufanie społeczeństwa; uważa, że UE-27 jest najwłaściwszym formatem do dyskusji o przyszłości Unii; podkreśla, że rozbicie dyskusji na różne formaty lub grupy państw członkowskich przyniosłoby skutki przeciwne do oczekiwanych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że kompleksową demokratyczną reformę Traktatów należy osiągnąć w drodze refleksji nad przyszłością UE oraz porozumienia w sprawie wizji dla obecnych i przyszłych pokoleń obywateli europejskich, prowadząc do konwencji, która z uwagi na swój skład – przedstawiciele parlamentów narodowych, rządów wszystkich państw członkowskich, Komisji, Parlamentu Europejskiego i organów doradczych UE, takich jak Komitet Regionów i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny – gwarantuje włączenie wszystkich podmiotów, a także zapewnia właściwą platformę dla takich rozważań i zaangażowanie europejskich obywateli i społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

5.

Położenie kresu Europie „à la carte”

| 6. | wyraża ubolewanie z powodu faktu, że za każdym razem, kiedy Rada Europejska postanawia zastosować metody międzyrządowe i obejść „metodę wspólnotową lub unijną” określoną w Traktatach, nie tylko obniża to skutecznego kształtowania polityki, ale również przyczynia się do coraz mniejszej przejrzystości oraz, rozliczalności i kontroli demokratycznej; uważa, że stosowanie zróżnicowanej ścieżki jest możliwe jedynie jako tymczasowy krok na drodze ku bardziej zintegrowanemu i skutecznemu kształtowaniu polityki UE; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa, że tzw. metoda unijna jest jedyną demokratyczną metodą stanowienia prawa, która zapewnia, że uwzględniane są wszystkie interesy, zwłaszcza wspólny interes europejski; przez pojęcie „metoda unijna” rozumie procedurę ustawodawczą, zgodnie z którą Komisja – w ramach swoich uprawnień wykonawczych – składa wniosek ustawodawczy, Parlament i Rada – reprezentujące odpowiednio obywateli i państwa – stanowią większością głosów, przy czym zasada jednomyślności staje się bezwzględnym wyjątkiem, a Trybunał Sprawiedliwości nadzoruje i sprawuje ostateczną kontrolę sądowniczą; podkreśla, że metody unijnej należy przestrzegać nawet w przypadkach niecierpiących zwłoki; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że w tych okolicznościach konieczne jest ponowne przywołanie misji tworzenia coraz ściślejszego związku między narodami Europy (art. 1 TUE), aby zminimalizować wszelkie tendencje do rozpadu i ponownie wyjaśnić moralny, polityczny i historyczny cel oraz konstytucyjny charakter UE; |
| --- | --- |

8.

| 9. | sugeruje, by zmniejszyć restrykcyjność wymagań dotyczących nawiązywania rozszerzonej, zorganizowanej współpracy, między innymi przez obniżenie minimalnej liczby uczestniczących państw członkowskich; |
| --- | --- |

9.

| 10. | proponuje, aby w ramach następnego przeglądu Traktatów zracjonalizować obecne niejasne zróżnicowanie przez zaniechanie, lub przynajmniej drastycznie ograniczenie, praktyki stosowania klauzul opt-out, opt-in i odstępstw dla poszczególnych państw członkowskich na poziomie prawa pierwotnego UE; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zaleca określenie i rozwijanie wokół UE kręgu partnerów spośród państw, które nie mogą lub nie chcą przystąpić do Unii, lecz mimo to chciałyby pozostawać w bliskich stosunkach z UE; jest zdania, że relacjom tym powinny towarzyszyć zobowiązania odpowiadające odnośnym prawom, takie jak wkład finansowy i, co ważniejsze, poszanowanie podstawowych wartości Unii i praworządności; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uważa, że jednolite ramy instytucjonalne powinny zostać zachowane, aby służyć osiągnięciu wspólnych celów Unii i zagwarantować zasadę równości wszystkich obywateli i państw członkowskich; |
| --- | --- |

12.

Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

| 13. | zwraca uwagę, że jednym z możliwych rozwiązań mógłby również być nowy rodzaj partnerstwa, by uszanować wolę większości obywateli Zjednoczonego Królestwa, aby wystąpić z UE; podkreśla, że wystąpienie z UE Zjednoczonego Królestwa – jednego z większych państw członkowskich oraz największego państwa spoza strefy euro – wpływa na siłę i równowagę instytucjonalną Unii; |
| --- | --- |

13.

| 14. | potwierdza, że składniki konstytucyjne Unii, w szczególności integracja jednolitego rynku i brak możliwości jego oddzielenia od czterech podstawowych wolności Unii (swobodnego przepływu kapitału, osób, towarów i usług), stanowią podstawowe, niepodzielne filary Unii, podobnie jak istnienie państwa prawa, gwarantowane przez Trybunał Sprawiedliwości; ponownie podkreśla, że tej jedności konstytucyjnej nie można cofnąć podczas negocjacji w sprawie wyjścia Zjednoczonego Królestwa z Unii; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wnosi o przeniesienie do innego państwa członkowskiego siedzib Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiej Agencji Leków, które aktualnie znajdują się w Londynie, z uwagi na decyzję obywateli Zjednoczonego Królestwa, by wystąpić z UE; |
| --- | --- |

15.

Nowe zarządzanie gospodarcze na rzecz wzrostu gospodarczego, spójności społecznej i stabilności finansowej

| 16. | jest poważnie zaniepokojony rosnącymi różnicami gospodarczymi i społecznymi oraz brakiem reformy gospodarczej i stabilności finansowej w unii gospodarczej i walutowej (UGW), a także spadkiem konkurencyjności gospodarek wielu należących do niej państw; wynika to w szczególności z braku wspólnej polityki budżetowej i gospodarczej; uważa, że wspólna polityka budżetowa i gospodarcza powinna stać się kompetencją dzieloną między Unią a państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że w obecnej postaci pakt stabilności i wzrostu oraz zasada „no bail-out” (art. 125 TFUE) niestety nie przynoszą oczekiwanych rezultatów; uważa, że UE musi odrzucać próby powrotu do protekcjonistycznej polityki narodowej i powinna w przyszłości utrzymać otwartą gospodarkę; ostrzega, że nie można tego osiągnąć przez rozbicie modelu społecznego; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zauważa ponadto, że obecny system nie gwarantuje w wystarczającym stopniu krajowej odpowiedzialności za zalecenia dla poszczególnych krajów; jest zainteresowany w tym względzie potencjałem Europejskiej Rady Budżetowej oraz jej przyszłej misji doradczej względem Komisji w sprawie kursu polityki budżetowej, który byłby odpowiedni dla całej strefy euro; |
| --- | --- |

18.

| 19. | jest świadomy potrzeby dokonania przeglądu skuteczności wielu niedawnych środków zarządzania kryzysowego podjętych przez UE, a także włączenia do prawa pierwotnego niektórych procedur decyzyjnych, jak również potrzeby umocnienia podstaw prawnych nowych ram regulacyjnych sektora finansowego; zgadza się ze stwierdzeniem zawartym w sprawozdaniu pięciu przewodniczących, że tzw. otwarta metoda koordynacji nie działa jako podstawa strategii ekonomicznej Europy; |
| --- | --- |

19.

| 20. | proponuje w związku z tym przyjęcie – w uzupełnieniu do paktu stabilności i wzrostu – kodeksu konwergencji jako aktu prawnego w ramach zwykłej procedury ustawodawczej, w którym wyznaczone zostaną zbieżne cele (w zakresie podatków, rynku pracy, inwestycji, wydajności, spójności społecznej oraz potencjału administracyjnego i dobrego sprawowania rządów); nalega, by w oparciu o ramy zarządzania gospodarczego przestrzeganie kodeksu konwergencji było warunkiem pełnego udziału w mechanizmie zdolności fiskalnej strefy euro, a każde państwo członkowskie musiało wysunąć propozycje co do sposobu spełnienia kryteriów tego kodeksu; podkreśla, że normy i zachęty podatkowe będą musiały zostać ustalone w rezolucji w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro; |
| --- | --- |

20.

| 21. | uważa silny wymiar socjalny za niezbędny dla kompleksowej UGW oraz że art. 9 TFUE w swojej obecnej formie nie wystarcza do zagwarantowania właściwej równowagi między prawami socjalnymi a wolnościami gospodarczymi; wzywa zatem do uznania równorzędności tych praw oraz do ochrony dialogu między partnerami społecznymi; |
| --- | --- |

21.

| 22. | domaga się włączenia Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej zwanego dalej paktem fiskalnym do unijnych ram prawnych, a także włączenia do prawa UE EMS oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w oparciu o kompleksową ocenę ich wdrożenia oraz przy odpowiednim nadzorze demokratycznym przez Parlament, by zagwarantować, że kontrola i rozliczalność należą do odpowiedzialności podmiotów, które wnoszą w nie wkład; wzywa również do dalszego rozwijania konferencji międzyparlamentarnej przewidzianej art. 13 paktu fiskalnego w celu umożliwienia, kiedy zajdzie taka potrzeba, prowadzenia w porę istotnych dyskusji między PE oraz parlamentami narodowymi; |
| --- | --- |

22.

| 23. | jest zdania, że aby poprawić stabilność finansową, złagodzić asymetryczne i symetryczne wstrząsy transgraniczne oraz ograniczyć skutki recesji, a także zapewnić właściwy poziom inwestycji, strefa euro potrzebuje zdolności budżetowej opartej na prawdziwych zasobach własnych, a także europejskiego organu skarbu mającego zdolność do zaciągania kredytów; zwraca uwagę, że organ ten powinien być częścią Komisji i podlegać kontroli demokratycznej ze strony Parlamentu i Rady oraz być wobec nich rozliczalny; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zwraca uwagę, że ponieważ przestrzeganie przepisów ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej, potrzebne są instytucje państwowe silniejsze od tych, które zapewnia obecnie Komisja lub Eurogrupa, jak również pełny mechanizm kontroli i równowagi demokratycznej przez zaangażowanie Parlamentu Europejskiego we wszystkie aspekty unii gospodarczej i walutowej; uważa, że aby podnieść poziom odpowiedzialności, należy jednocześnie zagwarantować rozliczalność na szczeblu, na którym są podejmowane lub wykonywane decyzje, przy czym parlamenty narodowe powinny kontrolować rządy krajowe, zaś Parlament Europejski – europejskie organy wykonawcze; |
| --- | --- |

24.

| 25. | dlatego też domaga się, aby władzę wykonawczą skupiono w Komisji w postaci unijnego ministra finansów, a Komisja otrzymała uprawnienia do definiowania i realizowania wspólnej unijnej polityki gospodarczej łączącej instrumenty makroekonomiczne, budżetowe i pieniężne, która opierać się będzie na zdolnościach budżetowych strefy euro; minister finansów powinien być odpowiedzialny za funkcjonowanie EMS oraz innych funduszy wzajemnych, w tym za zdolność budżetową, a także byłby jedynym przedstawicielem zewnętrznym strefy euro w organizacjach międzynarodowych, szczególnie w sektorze finansów; |
| --- | --- |

25.

| 26. | uważa, że należy przyznać ministrowi finansów proporcjonalne uprawnienia interwencyjne umożliwiające monitorowanie kodeksu konwergencji, a także uprawnienia do wykorzystywania zachęt finansowych opisanych powyżej; |
| --- | --- |

26.

| 27. | z zastrzeżeniem zadań Europejskiego Systemu Banków Centralnych uważa, że konieczne jest stworzenie możliwości, by EMS stał się pierwszym kredytodawcą ostatniej instancji dla instytucji finansowych znajdujących się pod jego bezpośrednim nadzorem lub kontrolą; uważa ponadto za konieczne, by Europejski Bank Centralny posiadał pełne uprawnienia federalnego banku rezerw, zachowując jednocześnie pełną niezależność; |
| --- | --- |

27.

| 28. | nawołuje wreszcie do jak najszybszego, stopniowego sfinalizowania unii bankowej i unii rynków kapitałowych w oparciu o przyspieszony harmonogram; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że należy znieść wymóg jednomyślności w odniesieniu do harmonizacji niektórych praktyk podatkowych, aby umożliwić UE zapewnienie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w oparciu o sprawiedliwe zasady oraz uniknięcie stosowania przez państwa członkowskie szkodliwej polityki podatkowej; wzywa do uczynienia walki z oszustwem podatkowym, unikaniem opodatkowania i rajami podatkowymi podstawowym celem Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

29.

Nowe wyzwania

| 30. | uznaje potrzebę stworzenia prawdziwej europejskiej unii energetycznej podyktowaną względami natury geopolitycznej, gospodarczej i środowiskowej; podkreśla, że zmiana klimatu stanowi jedno z kluczowych wyzwań stojących przed UE; zwraca uwagę, że oprócz potrzeby pełnej ratyfikacji i wdrożenia porozumienia paryskiego oraz modyfikacji wiążących unijnych celów i działań w tym zakresie, należy zmodyfikować ograniczenie, że polityka UE nie może wpływać na prawo państwa członkowskiego do określania warunków wykorzystania własnych zasobów energetycznych oraz ogólnej struktury jego zaopatrzenia w energię (art. 194 ust. 2 TFUE), aby zapewnić pomyślne wdrażanie wspólnej polityki dotyczącej czystej i odnawialnej energii; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla, że opracowywanie nowych i odnawialnych źródeł energii powinno zostać wpisane do traktatów jako podstawowy cel zarówno Unii, jak i wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

31.

| 32. | zwraca uwagę, że traktaty dają szerokie możliwości stworzenia humanitarnych, dobrze funkcjonujących systemów zarządzania migracją i azylem, w tym Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, oraz z zadowoleniem przyjmuje postępy w tej dziedzinie; uważa jednak, że traktaty, a w szczególności art. 79 ust. 5 TFUE, są zbyt restrykcyjne, jeżeli chodzi o pozostałe aspekty migracji, w szczególności stworzenie prawdziwego europejskiego systemu legalnej migracji; podkreśla, że przyszły unijny system migracji musi funkcjonować w synergii z pomocą zagraniczną i polityką zagraniczną UE oraz ujednolicać krajowe kryteria udzielania azylu i dostępu do rynku pracy; podkreśla, że kontrola demokratyczna ze strony Parlamentu jest potrzebna w kwestii wprowadzania kontroli granic, porozumień z państwami trzecimi, w tym współpracy w obszarze readmisji i powrotu, azylu i migracji, a także że gwarantowanie bezpieczeństwa narodowego nie może stanowić pretekstu do pomijania działań europejskich; |
| --- | --- |

32.

| 33. | w świetle dużego zagrożenia terroryzmem uważa, że konieczna jest poprawa zdolności UE w walce z terroryzmem i międzynarodową przestępczością zorganizowaną; podkreśla, że poza poprawą koordynacji pracy właściwych organów i urzędów państw członkowskich należy nadać Europolowi i Eurojustowi prawdziwe uprawnienia i zdolności w dziedzinie prowadzenia dochodzeń i ścigania przestępstw, potencjalnie w drodze przekształcenia ich w prawdziwe Europejskie Biuro Śledcze i Antyterrorystyczne podlegające należytej kontroli parlamentarnej; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uważa, że liczne zamachy terrorystyczne na terenie Europy są dowodem na to, że bezpieczeństwo narodowe można by zapewnić w większym stopniu, gdyby nie stanowiło wyłącznej kompetencji państw członkowskich; w związku z tym proponuje, aby kwestia ta stała się elementem kompetencji dzielonych, aby ułatwić stworzenie europejskiej komórki wywiadowczej i dochodzeniowej w Europolu pod kontrolą sądową; stwierdza, że w międzyczasie nic nie stoi na przeszkodzie, aby na mocy art. 73 TFUE państwa członkowskie nawiązały współpracę tego typu między swoimi służbami; |
| --- | --- |

34.

Wzmacnianie unijnej polityki zagranicznej

| 35. | zgodnie ze stwierdzeniem zawartym w rezolucji z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej w oparciu o potencjał Traktatu z Lizbony ubolewa, że UE nie poczyniła większych postępów w rozwoju swych zdolności do definiowania i wdrażania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB); zauważa, że jej wysiłki na rzecz wprowadzenia wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony nie były szczególnie pomyślne, zwłaszcza w odniesieniu do podziału kosztów i obowiązków; |
| --- | --- |

35.

| 36. | odnotowuje, że tylko dzięki wzmocnieniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE może w sposób wiarygodny reagować na nowe zagrożenia i wyzwania dla bezpieczeństwa, a co za tym idzie, walczyć z terroryzmem oraz wprowadzać pokój, stabilność i porządek w swoim sąsiedztwie; |
| --- | --- |

36.

| 37. | jest zdania, że wiceprzewodniczący/ wysoki przedstawiciel powinien stać się ministrem spraw zagranicznych UE i otrzymać wsparcie w działaniach na rzecz stania się głównym przedstawicielem Unii Europejskiej na forach międzynarodowych, również na szczeblu ONZ; powtarza jednocześnie, że można i powinno się poczynić dalsze postępy w oparciu o warunki traktatu lizbońskiego, w tym w odniesieniu do stosowania postanowień w zakresie głosowania kwalifikowaną większością głosów; uważa, że minister spraw zagranicznych powinien móc powoływać swych zastępców politycznych; proponuje dokonanie przeglądu funkcjonowania obecnej Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, a także jej zapotrzebowania na odpowiednie zasoby budżetowe; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla potrzebę szybkiego stworzenia europejskiej unii obrony, aby wzmocnić obronność terytorium UE, co umożliwiłoby Unii, w partnerstwie strategicznym z NATO, autonomiczne działanie podczas operacji za granicą, głównie z myślą o stabilizacji sąsiedztwa, a co za tym idzie, ugruntowanie roli UE jako gwaranta własnej obronności oraz bezpieczeństwa, zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych; zwraca uwagę na inicjatywę niemiecko-francuską z września 2016 r., a także inicjatywę włoską z sierpnia 2016 r., które stanowią pożyteczny wkład w tę kwestię; podkreśla, że Parlament Europejski powinien być w pełni zaangażowany we wszystkie etapy tworzenia europejskiej unii obrony oraz musi dysponować prawem zgody w przypadku operacji prowadzonych za granicą; mając na uwadze znaczenie europejskiej unii obrony, traktaty powinny konkretnie przewidywać możliwość jej utworzenia; ponadto poza Europejską Służbą Działań Zewnętrznych powinno się stworzyć dyrekcję generalną ds. obrony (DG Defence) odpowiedzialną za wewnętrzne aspekty wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla konieczność podwyższenia zasobów przeznaczonych na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa w celu sprawienia, by koszty operacji wojskowych prowadzonych w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony lub europejskiej unii obronnej były sprawiedliwiej dzielone; |
| --- | --- |

39.

| 40. | proponuje utworzenie europejskiego urzędu wywiadu w celu wsparcia WPZiB; |
| --- | --- |

40.

Ochrona praw podstawowych

| 41. | powtarza, że Komisja jest strażniczką traktatów i wartości unijnych, o których mowa w art. 2 TUE; w świetle szeregu możliwych naruszeń wartości unijnych w różnych państwach członkowskich stwierdza, że aktualna procedura przewidziana w art. 7 TUE jest niepełna i uciążliwa; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla, że poszanowanie i zagwarantowanie podstawowych wartości UE są podstawą Unii Europejskiej jako wspólnoty opartej na wartościach oraz jednoczą państwa członkowskie; |
| --- | --- |

42.

| 43. | proponuje zmianę art. 258 TFUE, aby wyraźnie umożliwić Komisji wszczynanie systemowego postępowania o naruszenie wobec państw członkowskich, które naruszają podstawowe wartości; rozumie pojęcie „systemowe postępowanie o naruszenie” jako połączenie grupy powiązanych indywidualnych postępowań o naruszenie wskazujących na poważne i stałe naruszanie art. 2 TUE przez państwo członkowskie; |
| --- | --- |

43.

| 44. | proponuje rozszerzenie prawa wszystkich osób fizycznych i prawnych dotkniętych bezpośrednio i indywidualnie przez dane działanie do wnoszenia skarg do Trybunału Sprawiedliwości w związku z zarzutami naruszania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej przez instytucje Unii Europejskiej lub przez państwo członkowskie, w drodze zmiany art. 258 i 259 TFUE; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zaleca skreślenie art. 51 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz przekształcenie Karty w Kartę praw Unii; |
| --- | --- |

45.

| 46. | uważa ponadto, że obywatelom należy powierzyć większą liczbę instrumentów demokracji uczestniczącej na szczeblu Unii; proponuje w związku z tym, by poddano ocenie wprowadzenie do traktatów postanowienia o referendum unijnym dotyczącym kwestii istotnych dla działań i polityki UE; |
| --- | --- |

46.

Więcej demokracji, przejrzystości i rozliczalności

| 47. | proponuje przekształcenie Komisji w główny organ wykonawczy lub rząd Unii w celu wzmocnienia tzw. metody unijnej, zwiększenia przejrzystości oraz poprawienia skuteczności działań podejmowanych na szczeblu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

47.

| 48. | ponawia wezwanie do znacznego zredukowania składu nowej Komisji oraz obniżenia liczby jej wiceprzewodniczących do dwóch: ministra finansów oraz ministra spraw zagranicznych; sugeruje wprowadzenie takiej samej redukcji w Trybunale Obrachunkowym; |
| --- | --- |

48.

| 49. | z zadowoleniem przyjmuje nową, udaną procedurę, w ramach której europejskie partie polityczne proponują swych czołowych kandydatów na przewodniczącego europejskiej władzy wykonawczej wybieranego przez Parlament Europejski na wniosek Rady Europejskiej, jest jednak przekonany, że osoby te powinny móc wziąć udział w kolejnych wyborach jako oficjalni kandydaci we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla, że angażowanie obywateli w proces polityczny w ich kraju zamieszkania pomaga budować demokrację europejską, zatem wzywa, aby prawa wyborcze przysługujące osobom mieszkającym w państwach członkowskich, których nie są obywatelami, rozszerzono na wszystkie pozostałe wybory zgodnie z art. 22 TFUE; |
| --- | --- |

50.

| 51. | popiera decyzję Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie stworzenia systemu, który umożliwi przed każdymi wyborami do Parlamentu Europejskiego ponowny obiektywny, sprawiedliwy, trwały i przejrzysty podział mandatów pomiędzy państwa członkowskie z poszanowaniem zasady proporcjonalności degresywnej i przy uwzględnieniu wszelkich zmian liczby państw członkowskich oraz tendencji demograficznych; |
| --- | --- |

51.

| 52. | przypomina o licznych wypowiedziach w sprawie jednej siedziby Parlamentu Europejskiego z uwagi na symboliczną wartość takiego kroku oraz na faktyczną oszczędność środków, jaką niosłoby takie rozwiązanie; |
| --- | --- |

52.

| 53. | ponawia wezwanie do ustanowienia jednej siedziby Parlamentu Europejskiego oraz potwierdza swe zobowiązanie do wszczęcia zwykłej procedury zmiany traktatu na mocy art. 48 TUE, aby zaproponować zmiany do art. 341 TFUE i do Protokołu nr 6, które są niezbędne, aby umożliwić Parlamentowi podjęcie decyzji w sprawie lokalizacji jego siedziby oraz jego wewnętrznej organizacji; |
| --- | --- |

53.

| 54. | proponuje przekształcenie wszystkich składów Rady, w tym Rady Europejskiej, w Radę Państw, w której głównym zakresem odpowiedzialności Rady Europejskiej byłoby zapewnianie kierunku i spójności innym jej składom; |
| --- | --- |

54.

| 55. | uważa, że jako druga izba władzy prawodawczej UE Rada, a także jej wyspecjalizowane składy, powinna – w interesie specjalizacji, profesjonalizmu i zapewnienia ciągłości – zastąpić aktualny system rotacyjnej, sześciomiesięcznej prezydencji systemem stałych przewodniczących wybranych spośród wszystkich ministrów państw członkowskich zasiadających w Radzie; sugeruje, by decyzje Rady były podejmowane przez jedną Radę prawodawczą, zaś pozostałe wyspecjalizowane składy Rady powinny zostać przekształcone w organy przygotowawcze, na podobieństwo komisji parlamentarnych; |
| --- | --- |

55.

| 56. | jest zdania, że państwa członkowskie powinny móc ustalić skład swego przedstawicielstwa krajowego w wyspecjalizowanych składach Rady niezależnie od tego, czy w ich skład mieliby wejść przedstawiciele ich parlamentów narodowych, rządów bądź też obu tych instancji; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla, że po utworzeniu stanowiska unijnego ministra finansów, Eurogrupa powinna zostać uznana za wyspecjalizowany skład Rady pełniący funkcje prawodawcze i kontrolne; |
| --- | --- |

57.

| 58. | wzywa do dalszego ograniczenia głosowania na zasadzie jednomyślności w Radzie w dziedzinach, w których ten rodzaj głosowania jest nadal stosowany, np. polityka zagraniczna i obronność, kwestie budżetowe i polityka społeczna, na rzecz głosowania większością kwalifikowaną, oraz do zmiany aktualnych specjalnych procedur ustawodawczych na zwykłe procedury ustawodawcze, a także do całkowitego zastąpienia procedury konsultacji procedurą współdecyzji przez Parlament i Radę; |
| --- | --- |

58.

| 59. | uważa, że w procesie usprawniania zarządzania strefą euro należy w szczególności zwrócić uwagę na interesy państw członkowskich, które nie należą jeszcze do tej strefy (tzw. pre-ins); |
| --- | --- |

59.

| 60. | uznaje ważną rolę, jaką parlamenty narodowe odgrywają w obecnym porządku instytucjonalnym Unii Europejskiej, a w szczególności ich rolę, jeżeli chodzi o transpozycję prawodawstwa UE do prawa krajowego, a także rolę, jaką odgrywałyby one w kontroli ex ante i ex post decyzji prawodawczych oraz wyborów politycznych dokonywanych przez ich członków w Radzie, w tym w jej wyspecjalizowanych składach; sugeruje zatem uzupełnienie i wzmocnienie uprawnień parlamentów narodowych poprzez wprowadzenie tzw. procedury zielonej kartki, w ramach której parlamenty narodowe mogłyby przedkładać Radzie wnioski prawodawcze do rozpatrzenia; |
| --- | --- |

60.

| 61. | chociaż szanuje rolę parlamentów narodowych i zasadę pomocniczości, uznaje wyłączne kompetencje UE w obszarze wspólnej polityki handlowej; wzywa do jasnego rozgraniczenia kompetencji Unii i państw członkowskich w tym zakresie; zauważa, że to rozgraniczenie miałoby pozytywny wpływ na zatrudnienie i wzrost zarówno w UE, jak i u jej partnerów handlowych; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zgodnie ze wspólną praktyką stosowaną w szeregu państw członkowskich proponuje ponadto, by obie izby prawodawcy unijnego, tj. Rada, a w szczególności Parlament – jako jedyny organ wybierany bezpośrednio przez obywateli – otrzymały prawo inicjatywy prawodawczej, z zastrzeżeniem podstawowych prerogatyw prawodawczych Komisji; |
| --- | --- |

62.

| 63. | wyraża opinię, że na mocy art. 245 i 247 TFUE nie tylko Rada i Komisja, ale również Parlament Europejski powinny mieć prawo do wnoszenia sprawy do Trybunału Sprawiedliwości, w przypadku gdyby członek lub były członek Komisji Europejskiej naruszył swoje zobowiązania na mocy traktatów, dopuścił się poważnego uchybienia lub nie spełniał już warunków koniecznych do wykonywania swych funkcji; |
| --- | --- |

63.

| 64. | nalega, by wzmocniono uprawnienia śledcze Parlamentu, a także by przyznano mu konkretne, rzeczywiste i wyraźnie określone uprawnienia, które będą bardziej odpowiadały jego pozycji politycznej oraz kompetencjom, w tym prawo do wzywania świadków, prawo pełnego dostępu do dokumentów, prawo prowadzenia dochodzeń na miejscu oraz prawo nakładania sankcji z tytułu nieprzestrzegania przepisów; |
| --- | --- |

64.

| 65. | jest przekonany, że w ramach budżetu UE konieczne jest stworzenie systemu faktycznych zasobów własnych, opartego na zasadach prostoty, sprawiedliwości i przejrzystości; popiera zalecenia Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zasobów Własnych dotyczące zróżnicowania wpływów do budżetu UE, w tym nowych zasobów własnych, aby zmniejszyć udział wkładów do budżetu UE opartych na DNB, w celu wyeliminowania dzięki temu podejścia państw członkowskich zakładającego tzw. należyty zwrot („juste retour”); nalega w tym kontekście na stopniowe zniesienie wszelkich form rabatów; |
| --- | --- |

65.

| 66. | w związku z tym proponuje, aby w odniesieniu do procedur decyzyjnych dotyczących zasobów własnych oraz WRF dokonano przejścia z jednomyślności na głosowanie kwalifikowaną większością głosów, przez co wprowadzono by prawdziwe współdecydowanie przez Radę i Parlament we wszystkich kwestiach budżetowych; ponawia apel, aby czas obowiązywania WRF odpowiadał trwaniu kadencji Parlamentu i europejskiej władzy wykonawczej oraz nalega, aby finanse wszystkich agencji unijnych stały się nieodłączną częścią budżetu UE; |
| --- | --- |

66.

| 67. | zaznacza, że do przyjęcia rozporządzenia w sprawie WRF należy zastosować zwykłą procedurę ustawodawczą, aby dostosować to rozporządzenie do procedur decyzyjnych dotyczących niemal wszystkich wieloletnich programów UE, łącznie z odnośnym przydziałem środków, a także do budżetu UE; wyraża przekonanie, że procedura zgody pozbawia Parlament Europejski uprawnień decyzyjnych, które posiada on w odniesieniu do przyjmowania budżetów rocznych, natomiast zasada jednomyślności w Radzie oznacza, że porozumienie stanowi najniższy wspólny mianownik wynikający z potrzeby uniknięcia weta ze strony pojedynczego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

67.

| 68. | odnotowuje fakt, że wykaz instytucji znajdujący się w art. 13 TFUE różni się od wykazu w art. 2 rozporządzenia finansowego; uważa, że rozporządzenie finansowe odzwierciedla już powszechną praktykę; |
| --- | --- |

68.

| 69. | stwierdza, że w kilku przypadkach litera TFUE odbiega od praktyki i ducha Traktatu; jest zdania, że niespójności te należy skorygować zgodnie z zasadami demokracji i przejrzystości; |
| --- | --- |

69.

| 70. | przypomina, że każda instytucja, jak określono w definicji zawartej w art. 2 lit. b) rozporządzenia finansowego, posiada autonomię we wdrażaniu własnej sekcji budżetu zgodnie z art. 55 rozporządzenia finansowego; zwraca uwagę, że taka autonomia wiąże się również ze znaczną odpowiedzialnością w zakresie wykorzystania przydzielonych środków; |
| --- | --- |

70.

| 71. | zaznacza, że skuteczny nadzór nad wykonaniem budżetu UE sprawowany przez instytucje i organy wymaga prowadzonej w dobrej wierze i skuteczniejszej współpracy z Parlamentem, pełnej przejrzystości w zakresie wykorzystania środków, jak również przedstawiania przez wszystkie instytucje rocznego sprawozdania z działań podjętych w następstwie zaleceń Parlamentu w ramach udzielania absolutorium; ubolewa, że Rada nie przestrzega tej procedury i uważa, że ta długo utrzymująca się sytuacja jest nieuzasadniona i szkodzi reputacji całej Unii; |
| --- | --- |

71.

| 72. | zauważa, że procedura udzielania absolutorium budżetowego osobno poszczególnym instytucjom i organom UE jest stosowaną od dawna praktyką, którą opracowano w celu zagwarantowania przejrzystości i demokratycznej odpowiedzialności wobec podatników UE, oraz że jest ona sposobem na sprawdzenie, czy fundusze UE wykorzystywane są w odpowiedni i przejrzysty sposób; podkreśla, że skutecznie gwarantuje ona prawo Parlamentu do kontrolowania całego budżetu UE i obowiązek w tym zakresie; przypomina pogląd Komisji wyrażony w styczniu 2014 r., że wszystkie instytucje bez wyjątku w pełni uczestniczą w działaniach podejmowanych w następstwie uwag poczynionych przez Parlament w ramach udzielania absolutorium i że powinny w sposób niezawodny współpracować na rzecz zapewnienia sprawnego przebiegu procedury udzielania absolutorium; |
| --- | --- |

72.

| 73. | w celu umożliwienia Parlamentowi podjęcia świadomej decyzji w sprawie udzielenia absolutorium, zwraca się do instytucji o przekazywanie mu bezpośrednio ich rocznych sprawozdań z działalności i o udzielanie mu pełnych odpowiedzi na pytania postawione w ramach procedury udzielania absolutorium; |
| --- | --- |

73.

| 74. | jest zdania, że TFUE musi zapewniać Parlamentowi prawo do kontroli nad całym budżetem UE, a nie tylko nad częścią zarządzaną przez Komisję; nalega w związku z tym, by odpowiednio zaktualizować w TFUE rozdział 4 tytułu II – „Przepisy finansowe”, aby uwzględnić wszystkie instytucje i organy wśród podmiotów praw i obowiązków przewidzianych w tym rozdziale oraz zgodnie z rozporządzeniem finansowym; |
| --- | --- |

74.

| 75. | podkreśla, że wszystkie państwa członkowskie powinny mieć obowiązek składania rocznej deklaracji w celu rozliczenia się z wykorzystania funduszy UE; |
| --- | --- |

75.

| 76. | uznaje kluczową rolę Trybunału Obrachunkowego w zapewnianiu lepszego i bardziej inteligentnego wydatkowania środków z budżetu UE, w wykrywaniu przypadków nadużyć finansowych, korupcji oraz bezprawnego wykorzystywania środków unijnych, a także w służeniu fachową opinią na temat sposobów lepszego gospodarowania środkami finansowymi UE; przypomina o znaczeniu Trybunału Obrachunkowego jako europejskiego publicznego organu kontroli; |
| --- | --- |

76.

| 77. | uważa, że w związku z istotną rolą odgrywaną przez Trybunał Obrachunkowy w kontroli poboru i wykorzystywania unijnych środków finansowych niezwykle ważne jest, by instytucje w pełni uwzględniały jego zalecenia; |
| --- | --- |

77.

| 78. | zwraca uwagę, że skład i procedura powoływania członków Trybunału Obrachunkowego są określone w art. 285 i 286 TFUE; uważa, że Parlament i Rada powinny mieć równe uprawnienia w zakresie powoływania członków Trybunału Obrachunkowego w celu zapewnienia legitymacji demokratycznej, przejrzystości i całkowitej niezależności tych członków; wzywa Radę do pełnego akceptowania decyzji podjętych przez Parlament w następstwie przesłuchań kandydatów zgłoszonych na stanowiska członków Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

78.

| 79. | wyraża ubolewanie z powodu faktu, że niektóre procedury powoływania kandydatów były źródłem konfliktów między Parlamentem i Radą; podkreśla, że zgodnie z postanowieniami Traktatu ocena kandydatów jest obowiązkiem Parlamentu; zwraca uwagę, że konflikty te mogą zaszkodzić dobrym stosunkom roboczym Trybunału Obrachunkowego z ww. instytucjami i ewentualnie poważnie rzutować na wiarygodność, a tym samym skuteczność Trybunału Obrachunkowego; jest zdania, że w duchu dobrej współpracy między instytucjami unijnymi Rada powinna przyjmować decyzje podjęte przez Parlament po przeprowadzeniu przesłuchań; |
| --- | --- |

79.

| 80. | wzywa do wprowadzenia podstawy prawnej w celu ustanowienia agencji Unii, które będą mogły spełniać określone funkcje wykonawcze powierzone im przez Parlament Europejski i Radę zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą; |
| --- | --- |

80.

| 81. | zwraca uwagę, że zgodnie z traktatami Parlament udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu; jako że wszystkie instytucje i organy unijne niezależnie gospodarują swymi budżetami uważa, iż Parlament powinien uzyskać wyraźne uprawnienia do udzielania absolutorium wszystkim instytucjom i organom UE, a także że te ostatnie powinny być zobowiązane w pełni z nim współpracować; |
| --- | --- |

81.

| 82. | uważa wreszcie, że aktualna procedura ratyfikowania Traktatu jest zbyt sztywna, aby była odpowiednia dla takiej ponadnarodowej wspólnoty, jaką jest Unia Europejska; proponuje, by zezwolić na wprowadzanie zmian do traktatów albo w oparciu o ogólnounijne referenda, albo po ich ratyfikacji kwalifikowaną większością czterech piątych państw członkowskich i po uzyskaniu zgody Parlamentu; |
| --- | --- |

82.

| 83. | domaga się, by w kwestiach natury prawnej wszystkie strategie polityczne UE podlegały właściwości Trybunału Sprawiedliwości, co jest zasadne w systemie demokratycznym opartym na praworządności oraz podziale władz; |
| --- | --- |

83.

Proces ustawodawczy

| 84. | zobowiązuje się do odegrania wiodącej roli w tych ważnych wydarzeniach ustawodawczych i zobowiązuje się do terminowego przedstawienia własnych wniosków w sprawie zmiany Traktatu; |
| --- | --- |

84.

| 85. | jest zdania, że 60. rocznica podpisania traktatu rzymskiego byłaby odpowiednim momentem na rozpoczęcie refleksji na temat przyszłości Unii Europejskiej oraz nakreślenia wizji dla obecnych i przyszłych pokoleń Europejczyków prowadzącej do sformułowania konwencji z myślą o przygotowaniu Unii Europejskiej na nadchodzące dziesięciolecia; |
| --- | --- |

85.

o

o o

| 86. | zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji Europejskiej, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, Trybunałowi Obrachunkowemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno–Społecznemu oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

86.

---

(1)  https://ec.europa.eu/commission/sites/beta-political/files/5-presidents-report_pl.pdf

(2)  Dz.U. C 436 z 24.11.2016, s. 49.

(3)  Dz.U. C 436 z 24.11.2016, s. 47.

(4)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(5)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(6)  http://ec.europa.eu/budget/mff/hlgor/library/reports-communication/hlgor-report_20170104.pdf

(7)  Opinia ETS nr 2/13 z dnia 18 grudnia 2014 r.

(8)  Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 57.

(9)  Dz.U. C 468 z 15.12.2016, s. 176.

(10)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0378.

(11)  Dz.U. C 419 z 16.12.2015, s. 185.

(12)  Dz.U. C 75 z 26.2.2016, s. 109.

(13)  Dz.U. C 436 z 24.11.2016, s. 2.

(14)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0382.

(15)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0395.

(16)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0294.

(17)  Teksty przyjete, P8_TA(2017)0049.

(18)  Teksty przyjete, P8_TA(2017)0050.

(19)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0409.

(20)  Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1.

(21)  Dz.U. C 13 z 15.1.2016, s. 183.

(22)  Dz.U. C 313 z 22.9.2015, s. 9.

(23)  Dz.U. C 62 z 2.3.2013, s. 26.

(24)  Standardowy Eurobarometr 84 – jesień 2015 r. oraz Specjalny Eurobarometr PE – czerwiec 2016 r.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/215 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/215

---

P8_TA(2017)0049

Poprawa funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej dzięki wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony (2014/2249(INI))

(2018/C 252/23)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r.,

| — | uwzględniając deklarację z dnia 9 maja 1950 r. wskazującą, że utworzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali stanowi pierwszy krok na drodze do federacji europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z dnia 9 maja 1950 r. wskazującą, że utworzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali stanowi pierwszy krok na drodze do federacji europejskiej,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie Traktatu z Lizbony (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie Traktatu z Lizbony (1),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie wpływu Traktatu z Lizbony na rozwój równowagi instytucjonalnej w Unii Europejskiej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie wpływu Traktatu z Lizbony na rozwój równowagi instytucjonalnej w Unii Europejskiej (2),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie wprowadzania w życie Traktatu z Lizbony w odniesieniu do Parlamentu Europejskiego (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie wprowadzania w życie Traktatu z Lizbony w odniesieniu do Parlamentu Europejskiego (3),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 września 2015 r. (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 września 2015 r. (4),

| — | uwzględniając rezolucję Komitetu Regionów z dnia 8 lipca 2015 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Komitetu Regionów z dnia 8 lipca 2015 r. (5),

| — | uwzględniając sprawozdanie sporządzone dla Rady Europejskiej przez grupę refleksji nad przyszłością UE do 2030 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie sporządzone dla Rady Europejskiej przez grupę refleksji nad przyszłością UE do 2030 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie pięciu przewodniczących (Komisji, Rady, Eurogrupy, Parlamentu i Europejskiego Banku Centralnego) w sprawie dokończenia budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie pięciu przewodniczących (Komisji, Rady, Eurogrupy, Parlamentu i Europejskiego Banku Centralnego) w sprawie dokończenia budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej,

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. dotyczącą sprawozdań rocznych za lata 2012–2013 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (6) oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych do tego sprawozdania, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. dotyczącą sprawozdań rocznych za lata 2012–2013 w sprawie pomocniczości i proporcjonalności (6) oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych do tego sprawozdania,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych (7) |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego filaru praw socjalnych (7)

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0386/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0386/2016),

| A. | mając na uwadze, że Unia Europejska oraz jej państwa członkowskie stoją w obliczu poważnych wyzwań, z którymi żadne państwo członkowskie nie może uporać się samo; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia Europejska oraz jej państwa członkowskie stoją w obliczu poważnych wyzwań, z którymi żadne państwo członkowskie nie może uporać się samo;

| B. | mając na uwadze, że ze względu m.in. na kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny UE stoi również w obliczu rozczarowania obywateli projektem europejskim, czego dowodem jest stale niska frekwencja w wyborach europejskich oraz umocnienie się postaw eurosceptycznych i antyeuropejskich; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ze względu m.in. na kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny UE stoi również w obliczu rozczarowania obywateli projektem europejskim, czego dowodem jest stale niska frekwencja w wyborach europejskich oraz umocnienie się postaw eurosceptycznych i antyeuropejskich;

| C. | mając na uwadze, że niektóre propozycje podjęcia wyzwań, z którymi boryka się Unia, i wzmocnienia integracji unijnej z myślą o poprawie funkcjonowania Unii z korzyścią dla jej obywateli można w pełni zrealizować jedynie w drodze zmiany Traktatu; mając na uwadze, że należy przyjąć dwuetapowe podejście do reform UE (w obrębie traktatów oraz poza nimi); mając na uwadze, że nie wykorzystano jeszcze w pełni potencjału postanowień Traktatu z Lizbony i protokołów do niego, a celem niniejszej rezolucji jest jedynie przedstawienie oceny oferowanych przez traktaty możliwości prawnych poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że niektóre propozycje podjęcia wyzwań, z którymi boryka się Unia, i wzmocnienia integracji unijnej z myślą o poprawie funkcjonowania Unii z korzyścią dla jej obywateli można w pełni zrealizować jedynie w drodze zmiany Traktatu; mając na uwadze, że należy przyjąć dwuetapowe podejście do reform UE (w obrębie traktatów oraz poza nimi); mając na uwadze, że nie wykorzystano jeszcze w pełni potencjału postanowień Traktatu z Lizbony i protokołów do niego, a celem niniejszej rezolucji jest jedynie przedstawienie oceny oferowanych przez traktaty możliwości prawnych poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej;

| D. | mając na uwadze, że dominująca rola Rady Europejskiej polega na stałym odrzucaniu metody wspólnotowej z jej koncepcją podwójnej prawomocności; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że dominująca rola Rady Europejskiej polega na stałym odrzucaniu metody wspólnotowej z jej koncepcją podwójnej prawomocności;

| E. | mając na uwadze, że należy utrzymać metodę wspólnotową, a nie osłabiać ją przez uciekanie się do decyzji międzyrządowych, także w dziedzinach, w których nie wszystkie państwa członkowskie spełniają warunki uczestnictwa; mając na uwadze, że należy wzmocnić rolę Komisji, by mogła ona w pełni i skutecznie pełnić funkcję siły napędowej metody wspólnotowej; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że należy utrzymać metodę wspólnotową, a nie osłabiać ją przez uciekanie się do decyzji międzyrządowych, także w dziedzinach, w których nie wszystkie państwa członkowskie spełniają warunki uczestnictwa; mając na uwadze, że należy wzmocnić rolę Komisji, by mogła ona w pełni i skutecznie pełnić funkcję siły napędowej metody wspólnotowej;

| F. | mając na uwadze, że rynek wewnętrzny, ułatwiający swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, stanowi kamień węgielny UE; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że rynek wewnętrzny, ułatwiający swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, stanowi kamień węgielny UE;

| G. | mając na uwadze, że Parlament Europejski jest parlamentem całej Unii, demokratycznie wybieranym w drodze powszechnych wyborów bezpośrednich, i stanowi podstawę demokracji na szczeblu unijnym oraz odgrywa zasadniczą rolę w gwarantowaniu prawomocności i rozliczalności decyzji podejmowanych na szczeblu UE, w tym zapewniania demokratycznej rozliczalności działań i decyzji dotyczących strefy euro; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Parlament Europejski jest parlamentem całej Unii, demokratycznie wybieranym w drodze powszechnych wyborów bezpośrednich, i stanowi podstawę demokracji na szczeblu unijnym oraz odgrywa zasadniczą rolę w gwarantowaniu prawomocności i rozliczalności decyzji podejmowanych na szczeblu UE, w tym zapewniania demokratycznej rozliczalności działań i decyzji dotyczących strefy euro;

| H. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Parlament Europejski reprezentuje obywateli Unii, niezależnie od ich przynależności państwowej, zaś Rada reprezentuje obywateli państw członkowskich za pośrednictwem ich rządów krajowych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Parlament Europejski reprezentuje obywateli Unii, niezależnie od ich przynależności państwowej, zaś Rada reprezentuje obywateli państw członkowskich za pośrednictwem ich rządów krajowych;

| I. | mając na uwadze, że należy nasilić dialog polityczny pomiędzy parlamentami narodowymi a Parlamentem Europejskim oraz poprawić stosowanie w praktyce tzw. żółtej i pomarańczowej kartki; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że należy nasilić dialog polityczny pomiędzy parlamentami narodowymi a Parlamentem Europejskim oraz poprawić stosowanie w praktyce tzw. żółtej i pomarańczowej kartki;

| J. | mając na uwadze, że metody pracy Rady Europejskiej powinny być bardziej przejrzyste dla Parlamentu Europejskiego, a jej zadania powinny być realizowane w granicach postanowień Traktatu; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że metody pracy Rady Europejskiej powinny być bardziej przejrzyste dla Parlamentu Europejskiego, a jej zadania powinny być realizowane w granicach postanowień Traktatu;

| K. | mając na uwadze, że aby stworzyć prawdziwy dwuizbowy system prawodawczy, którego proces decyzyjny byłby demokratyczny i przejrzysty, decyzje Rady powinny być podejmowane przez jedną Radę legislacyjną, zaś pozostałe wyspecjalizowane składy resortowe Rady powinny zostać przekształcone w organy przygotowawcze, na podobieństwo komisji parlamentarnych; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że aby stworzyć prawdziwy dwuizbowy system prawodawczy, którego proces decyzyjny byłby demokratyczny i przejrzysty, decyzje Rady powinny być podejmowane przez jedną Radę legislacyjną, zaś pozostałe wyspecjalizowane składy resortowe Rady powinny zostać przekształcone w organy przygotowawcze, na podobieństwo komisji parlamentarnych;

| L. | mając na uwadze, że jedność odpowiedzialności i kontroli jest kluczowym warunkiem stabilności każdej konfiguracji instytucjonalnej, w szczególności w odniesieniu do kwestii gospodarczych, budżetowych i walutowych; mając na uwadze, że polityka gospodarcza UE opiera się na daleko posuniętej odpowiedzialności państw członkowskich, w tym na zasadzie wyłączenia wzajemnej pomocy zapisanej w art. 125 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE); mając na uwadze, że rozszerzenie uprawnień na szczeblu europejskim wiąże się ze zgodą na ograniczenie suwerenności państw członkowskich; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że jedność odpowiedzialności i kontroli jest kluczowym warunkiem stabilności każdej konfiguracji instytucjonalnej, w szczególności w odniesieniu do kwestii gospodarczych, budżetowych i walutowych; mając na uwadze, że polityka gospodarcza UE opiera się na daleko posuniętej odpowiedzialności państw członkowskich, w tym na zasadzie wyłączenia wzajemnej pomocy zapisanej w art. 125 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE); mając na uwadze, że rozszerzenie uprawnień na szczeblu europejskim wiąże się ze zgodą na ograniczenie suwerenności państw członkowskich;

| M. | mając na uwadze, że UE powinna promować jak najwyższy poziom ochrony praw człowieka i podstawowych wolności oraz że należy zagwarantować, iż UE, jej instytucje i państwa członkowskie będą ich przestrzegać i je propagować; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że UE powinna promować jak najwyższy poziom ochrony praw człowieka i podstawowych wolności oraz że należy zagwarantować, iż UE, jej instytucje i państwa członkowskie będą ich przestrzegać i je propagować;

| N. | mając na uwadze, że należy wzmocnić rolę wykonawczą Komisji w dziedzinie polityki gospodarczej i budżetowej; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że należy wzmocnić rolę wykonawczą Komisji w dziedzinie polityki gospodarczej i budżetowej;

| O. | mając na uwadze, że art. 2 Protokołu nr 14 w sprawie Eurogrupy nie przewiduje, że przewodniczący Eurogrupy musi być wybierany spośród jej członków; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że art. 2 Protokołu nr 14 w sprawie Eurogrupy nie przewiduje, że przewodniczący Eurogrupy musi być wybierany spośród jej członków;

| P. | mając na uwadze, że dla wzmocnienia legitymacji politycznej Komisji w zakresie wdrażania zasad zarządzania gospodarczego i budżetowego podstawowe znaczenie ma to, aby przewodniczący Komisji był wybierany w drodze jasnej i prawidłowo rozumianej procedury w wyborach europejskich; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że dla wzmocnienia legitymacji politycznej Komisji w zakresie wdrażania zasad zarządzania gospodarczego i budżetowego podstawowe znaczenie ma to, aby przewodniczący Komisji był wybierany w drodze jasnej i prawidłowo rozumianej procedury w wyborach europejskich;

| Q. | mając na uwadze, że Traktat z Lizbony potwierdził ramy prawne, w których Trybunał Obrachunkowy wspiera odpowiedzialność publiczną i pomaga Parlamentowi i Radzie w kontroli realizacji budżetu UE, przyczyniając się do ochrony interesów finansowych obywateli; mając na uwadze, że art. 318 TFUE przewiduje dodatkowy dialog między Parlamentem a Komisją oraz powinien pobudzać kulturę wyników w wykonaniu budżetu UE; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że Traktat z Lizbony potwierdził ramy prawne, w których Trybunał Obrachunkowy wspiera odpowiedzialność publiczną i pomaga Parlamentowi i Radzie w kontroli realizacji budżetu UE, przyczyniając się do ochrony interesów finansowych obywateli; mając na uwadze, że art. 318 TFUE przewiduje dodatkowy dialog między Parlamentem a Komisją oraz powinien pobudzać kulturę wyników w wykonaniu budżetu UE;

| R. | mając na uwadze, że instytucje i organy Unii Europejskiej, a mianowicie Komitet Regionów (KR), Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES), a w szczególności Parlament Europejski powinny w codziennej pracy nadzorować poszanowanie zasady pomocniczości w Unii Europejskiej, zarówno w ujęciu horyzontalnym, jak i wertykalnym; mając na uwadze, że instytucje europejskie muszą brać pod uwagę rolę, jaką KR i EKES odgrywają w procesie ustawodawczym, oraz mając na uwadze znaczenie uwzględniania ich opinii; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że instytucje i organy Unii Europejskiej, a mianowicie Komitet Regionów (KR), Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES), a w szczególności Parlament Europejski powinny w codziennej pracy nadzorować poszanowanie zasady pomocniczości w Unii Europejskiej, zarówno w ujęciu horyzontalnym, jak i wertykalnym; mając na uwadze, że instytucje europejskie muszą brać pod uwagę rolę, jaką KR i EKES odgrywają w procesie ustawodawczym, oraz mając na uwadze znaczenie uwzględniania ich opinii;

| S. | mając na uwadze, że art. 137 TFUE oraz Protokół nr 14 ustanawiają Eurogrupę jako organ nieformalny; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że art. 137 TFUE oraz Protokół nr 14 ustanawiają Eurogrupę jako organ nieformalny;

| T. | mając na uwadze, że nowe zadania powierzone Eurogrupie w rozporządzeniach nazywanych sześciopakiem i dwupakiem, a także skład osobowy Eurogrupy oraz Rady Zarządzającej Europejskim Mechanizmem Stabilności (EMS), jak również osoby przewodniczącego Eurogrupy i przewodniczącego Rady Zarządzającej EMS, w rzeczywistości przyznają Eurogrupie zasadniczą rolę w zarządzaniu gospodarczym strefą euro; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że nowe zadania powierzone Eurogrupie w rozporządzeniach nazywanych sześciopakiem i dwupakiem, a także skład osobowy Eurogrupy oraz Rady Zarządzającej Europejskim Mechanizmem Stabilności (EMS), jak również osoby przewodniczącego Eurogrupy i przewodniczącego Rady Zarządzającej EMS, w rzeczywistości przyznają Eurogrupie zasadniczą rolę w zarządzaniu gospodarczym strefą euro;

| U. | mając na uwadze, że zbyt rzadko stosuje się obecnie procedurę dotyczącą nadmiernego zakłócenia równowagi makroekonomicznej; mając na uwadze, że gdyby w pełni wykorzystano jej potencjał, procedura ta mogłaby przyczyniać się do korygowania zakłóceń równowagi na wczesnym etapie, zapewniać dokładny obraz sytuacji w każdym z państw członkowskich i w całej Unii, zapobiegać kryzysom i przyczyniać się do poprawy konkurencyjności; mając na uwadze, że potrzebna jest większa zbieżność strukturalna pomiędzy członkami, która pomoże w osiągnięciu zrównoważonego wzrostu oraz spójności społecznej; mając w związku z tym na uwadze, że sprawą pilną jest realizacja unii gospodarczej i walutowej (UGW), a także próba sprawienia, by jej struktura instytucjonalna stała się bardziej zasadna i zgodna z zasadami rozliczalności demokratycznej; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że zbyt rzadko stosuje się obecnie procedurę dotyczącą nadmiernego zakłócenia równowagi makroekonomicznej; mając na uwadze, że gdyby w pełni wykorzystano jej potencjał, procedura ta mogłaby przyczyniać się do korygowania zakłóceń równowagi na wczesnym etapie, zapewniać dokładny obraz sytuacji w każdym z państw członkowskich i w całej Unii, zapobiegać kryzysom i przyczyniać się do poprawy konkurencyjności; mając na uwadze, że potrzebna jest większa zbieżność strukturalna pomiędzy członkami, która pomoże w osiągnięciu zrównoważonego wzrostu oraz spójności społecznej; mając w związku z tym na uwadze, że sprawą pilną jest realizacja unii gospodarczej i walutowej (UGW), a także próba sprawienia, by jej struktura instytucjonalna stała się bardziej zasadna i zgodna z zasadami rozliczalności demokratycznej;

| V. | mając na uwadze, że struktura instytucjonalna UGW powinna być bardziej skuteczna i demokratyczna, w której Parlament i Rada byłyby równoprawnymi współustawodawcami, Komisja spełniałaby funkcje władzy wykonawczej, parlamenty narodowe lepiej sprawowałyby funkcje kontrolne w stosunku do działań rządów krajowych na szczeblu europejskim, Parlament Europejski sprawowałby kontrolę nad unijnym procesem decyzyjnym, a Trybunał Sprawiedliwości sprawowałby ściślejszą kontrolę sądową nad decyzjami dotyczącymi UGW; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że struktura instytucjonalna UGW powinna być bardziej skuteczna i demokratyczna, w której Parlament i Rada byłyby równoprawnymi współustawodawcami, Komisja spełniałaby funkcje władzy wykonawczej, parlamenty narodowe lepiej sprawowałyby funkcje kontrolne w stosunku do działań rządów krajowych na szczeblu europejskim, Parlament Europejski sprawowałby kontrolę nad unijnym procesem decyzyjnym, a Trybunał Sprawiedliwości sprawowałby ściślejszą kontrolę sądową nad decyzjami dotyczącymi UGW;

| W. | mając na uwadze, że Unia potrzebuje efektywniejszego stosowania i egzekwowania obecnych ram polityki gospodarczej, a także przyjęcia nowych przepisów dotyczących tej polityki oraz kluczowych reform strukturalnych w dziedzinie konkurencyjności, wzrostu i spójności społecznej; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że Unia potrzebuje efektywniejszego stosowania i egzekwowania obecnych ram polityki gospodarczej, a także przyjęcia nowych przepisów dotyczących tej polityki oraz kluczowych reform strukturalnych w dziedzinie konkurencyjności, wzrostu i spójności społecznej;

| X. | mając na uwadze, że należy uprościć europejski semestr i sprawić, by stał się bardziej ukierunkowany i demokratyczny przez rozszerzenie kontroli Parlamentu nad nim, a także przez nadanie mu znaczniejszej roli w trakcie różnych tur negocjacji; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że należy uprościć europejski semestr i sprawić, by stał się bardziej ukierunkowany i demokratyczny przez rozszerzenie kontroli Parlamentu nad nim, a także przez nadanie mu znaczniejszej roli w trakcie różnych tur negocjacji;

| Y. | mając na uwadze, że TFUE zrównał uprawnienia Parlamentu i Rady, jeżeli chodzi o procedurę opracowywania budżetu rocznego; mając na uwadze, że w sprawach budżetowych Traktat z Lizbony stosuje się tylko częściowo, w szczególności ze względu na brak rzeczywistych zasobów własnych; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że TFUE zrównał uprawnienia Parlamentu i Rady, jeżeli chodzi o procedurę opracowywania budżetu rocznego; mając na uwadze, że w sprawach budżetowych Traktat z Lizbony stosuje się tylko częściowo, w szczególności ze względu na brak rzeczywistych zasobów własnych;

| Z. | mając na uwadze, że potrzebna jest większa racjonalizacja budżetu Unii, jej dochody powinny pochodzić z rzeczywistych zasobów własnych, a nie głównie z wpływów opartych na dochodzie narodowym brutto państw członkowskich, zaś przyjmowanie wieloletnich ram finansowych (WRF) mogłoby, w ramach traktatów, odbywać się w drodze głosowania większością kwalifikowaną, nie zaś jednomyślnie; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że potrzebna jest większa racjonalizacja budżetu Unii, jej dochody powinny pochodzić z rzeczywistych zasobów własnych, a nie głównie z wpływów opartych na dochodzie narodowym brutto państw członkowskich, zaś przyjmowanie wieloletnich ram finansowych (WRF) mogłoby, w ramach traktatów, odbywać się w drodze głosowania większością kwalifikowaną, nie zaś jednomyślnie;

| AA. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (rozporządzenie finansowe) zasada uniwersalności budżetu nie uniemożliwia grupie państw członkowskich przekazania wkładu finansowego do budżetu UE lub określonych dochodów na poczet konkretnej pozycji wydatków, co ma już miejsce na przykład w przypadku reaktora wysokostrumieniowego na mocy decyzji 2012/709/Euratom; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (rozporządzenie finansowe) zasada uniwersalności budżetu nie uniemożliwia grupie państw członkowskich przekazania wkładu finansowego do budżetu UE lub określonych dochodów na poczet konkretnej pozycji wydatków, co ma już miejsce na przykład w przypadku reaktora wysokostrumieniowego na mocy decyzji 2012/709/Euratom;

| AB. | mając na uwadze, że dochody przeznaczone na określony cel w rozumieniu art. 21 rozporządzenia finansowego nie stanowią, zgodnie z motywem 8 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe, części WRF, a zatem nie obejmują ich pułapy ustalone dla WRF; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że dochody przeznaczone na określony cel w rozumieniu art. 21 rozporządzenia finansowego nie stanowią, zgodnie z motywem 8 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 określającego wieloletnie ramy finansowe, części WRF, a zatem nie obejmują ich pułapy ustalone dla WRF;

| AC. | mając na uwadze, że system zasobów własnych nie uniemożliwia wykorzystywania zasobów własnych finansowanych tylko przez podgrupę państw członkowskich; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że system zasobów własnych nie uniemożliwia wykorzystywania zasobów własnych finansowanych tylko przez podgrupę państw członkowskich;

| AD. | mając na uwadze, że Unia powinna posiadać większe zdolności inwestycyjne przez zapewnienie optymalnego wykorzystania funduszy strukturalnych oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, a także rozszerzenie zdolności Europejskiego Banku Inwestycyjnego, Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że Unia powinna posiadać większe zdolności inwestycyjne przez zapewnienie optymalnego wykorzystania funduszy strukturalnych oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, a także rozszerzenie zdolności Europejskiego Banku Inwestycyjnego, Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych;

| AE. | mając na uwadze, że rozważa się stworzenie w strefie euro mechanizmu zdolności fiskalnej oraz że należy określić jego kształt, finansowanie, warunki interwencji i warunki włączania do budżetu Unii; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że rozważa się stworzenie w strefie euro mechanizmu zdolności fiskalnej oraz że należy określić jego kształt, finansowanie, warunki interwencji i warunki włączania do budżetu Unii;

| AF. | mając na uwadze, że powinno się w jeszcze większym stopniu wykorzystać potencjał wzrostu rynku wewnętrznego w dziedzinie usług, jednolitego rynku cyfrowego, unii energetycznej, unii bankowej oraz unii rynków kapitałowych; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że powinno się w jeszcze większym stopniu wykorzystać potencjał wzrostu rynku wewnętrznego w dziedzinie usług, jednolitego rynku cyfrowego, unii energetycznej, unii bankowej oraz unii rynków kapitałowych;

| AG. | mając na uwadze, że zgodnie z traktatami Unia walczy z marginalizacją społeczną i dyskryminacją oraz wspiera sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną, równouprawnienie płci, a także solidarność między pokoleniami; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że zgodnie z traktatami Unia walczy z marginalizacją społeczną i dyskryminacją oraz wspiera sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną, równouprawnienie płci, a także solidarność między pokoleniami;

| AH. | mając na uwadze, że wzmocnieniu jednolitego rynku musi towarzyszyć większa koordynacja polityki podatkowej; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że wzmocnieniu jednolitego rynku musi towarzyszyć większa koordynacja polityki podatkowej;

| AI. | mając na uwadze, że należy zagwarantować i utrzymać swobodny przepływ pracowników i ich prawa dzięki pełnemu wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że należy zagwarantować i utrzymać swobodny przepływ pracowników i ich prawa dzięki pełnemu wykorzystaniu potencjału Traktatu z Lizbony;

| AJ. | mając na uwadze, że ustawodawca unijny może przyjąć środki w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, które są niezbędne, aby pracownicy mogli korzystać z prawa do swobodnego przemieszczania się wynikającego z art. 48 TFUE; mając na uwadze, że może on przyjmować środki służące ochronie praw socjalnych pracowników niezależnie od korzystania z prawa do swobodnego przemieszczenia się wynikającego z art. 153 TFUE; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że ustawodawca unijny może przyjąć środki w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, które są niezbędne, aby pracownicy mogli korzystać z prawa do swobodnego przemieszczania się wynikającego z art. 48 TFUE; mając na uwadze, że może on przyjmować środki służące ochronie praw socjalnych pracowników niezależnie od korzystania z prawa do swobodnego przemieszczenia się wynikającego z art. 153 TFUE;

| AK. | mając na uwadze, że na podstawie art. 153 ust. 1 lit. a)–i) TFUE ustawodawca unijny może przyjąć minimalne środki harmonizacji w obszarze polityki społecznej; mając na uwadze, że takie prawodawstwo nie może mieć wpływu na prawo państw członkowskich do określania podstawowych zasad działania ich systemów zabezpieczenia społecznego; mając na uwadze, że takie prawodawstwo nie może mieć istotnego wpływu na równowagę finansową krajowych systemów zabezpieczenia społecznego; mając na uwadze, że wspomniane ograniczenia harmonizacji polityki społecznej nadal pozostawiają ustawodawcy Unii pewną niewykorzystaną swobodę przyjmowania środków w obszarze polityki społecznej; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że na podstawie art. 153 ust. 1 lit. a)–i) TFUE ustawodawca unijny może przyjąć minimalne środki harmonizacji w obszarze polityki społecznej; mając na uwadze, że takie prawodawstwo nie może mieć wpływu na prawo państw członkowskich do określania podstawowych zasad działania ich systemów zabezpieczenia społecznego; mając na uwadze, że takie prawodawstwo nie może mieć istotnego wpływu na równowagę finansową krajowych systemów zabezpieczenia społecznego; mając na uwadze, że wspomniane ograniczenia harmonizacji polityki społecznej nadal pozostawiają ustawodawcy Unii pewną niewykorzystaną swobodę przyjmowania środków w obszarze polityki społecznej;

| AL. | mając na uwadze, że nadal nie wprowadzono w życie zapisanej w art. 157 TFUE zasady równości wynagrodzenia dla mężczyzn i kobiet wykonujących taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że nadal nie wprowadzono w życie zapisanej w art. 157 TFUE zasady równości wynagrodzenia dla mężczyzn i kobiet wykonujących taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości;

| AM. | mając na uwadze niedociągnięcia pod względem funkcjonowania i wdrażania instrumentu europejskiej inicjatywy obywatelskiej oraz potrzebę usprawnienia go w celu zapewnienia, że będzie skutecznie funkcjonował i będzie prawdziwym instrumentem demokracji uczestniczącej i aktywności obywatelskiej; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze niedociągnięcia pod względem funkcjonowania i wdrażania instrumentu europejskiej inicjatywy obywatelskiej oraz potrzebę usprawnienia go w celu zapewnienia, że będzie skutecznie funkcjonował i będzie prawdziwym instrumentem demokracji uczestniczącej i aktywności obywatelskiej;

| AN. | mając na uwadze, że swoboda przemieszczania się, zwłaszcza w przypadku pracowników, stanowi prawo zapisane w traktatach (art. 45 TFUE) i podstawową siłę napędową realizacji jednolitego rynku; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że swoboda przemieszczania się, zwłaszcza w przypadku pracowników, stanowi prawo zapisane w traktatach (art. 45 TFUE) i podstawową siłę napędową realizacji jednolitego rynku;

| AO. | mając na uwadze, że Unia musi poprawić skuteczność, spójność i rozliczalność wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), co można osiągnąć, wykorzystując aktualne postanowienia Traktatu w celu przejścia z głosowania na zasadzie jednomyślności na głosowanie kwalifikowaną większością głosów w większej liczbie dziedzin polityki zagranicznej, a także wdrażając w razie potrzeby przepisy dotyczące elastyczności i wzmocnionej współpracy; |
| --- | --- |

AO.

mając na uwadze, że Unia musi poprawić skuteczność, spójność i rozliczalność wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), co można osiągnąć, wykorzystując aktualne postanowienia Traktatu w celu przejścia z głosowania na zasadzie jednomyślności na głosowanie kwalifikowaną większością głosów w większej liczbie dziedzin polityki zagranicznej, a także wdrażając w razie potrzeby przepisy dotyczące elastyczności i wzmocnionej współpracy;

| AP. | mając na uwadze, że niedawne wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa, w tym w bezpośrednim sąsiedztwie granic UE, dowiodły potrzeby stopniowego dążenia do stworzenia wspólnej polityki obronnej, a docelowo, wspólnej obrony; mając na uwadze, że Traktat zawiera już wyraźne postanowienia w tym względzie, mianowicie w art. 41, 42, 44 i 46 TUE; |
| --- | --- |

AP.

mając na uwadze, że niedawne wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa, w tym w bezpośrednim sąsiedztwie granic UE, dowiodły potrzeby stopniowego dążenia do stworzenia wspólnej polityki obronnej, a docelowo, wspólnej obrony; mając na uwadze, że Traktat zawiera już wyraźne postanowienia w tym względzie, mianowicie w art. 41, 42, 44 i 46 TUE;

| AQ. | mając na uwadze, że w interesie Unii należy zapewnić zewnętrzną reprezentację tam, gdzie wchodzą w grę jej wyłączne kompetencje oraz kompetencje dzielone, które Unia już wykonywała; mając na uwadze, że w obszarach, w których Unia nie wykonywała jeszcze kompetencji dzielonych, państwa członkowskie mają obowiązek lojalnie współpracować z Unią oraz wstrzymywać się od podejmowania jakichkolwiek środków mogących naruszać interesy Unii; |
| --- | --- |

AQ.

mając na uwadze, że w interesie Unii należy zapewnić zewnętrzną reprezentację tam, gdzie wchodzą w grę jej wyłączne kompetencje oraz kompetencje dzielone, które Unia już wykonywała; mając na uwadze, że w obszarach, w których Unia nie wykonywała jeszcze kompetencji dzielonych, państwa członkowskie mają obowiązek lojalnie współpracować z Unią oraz wstrzymywać się od podejmowania jakichkolwiek środków mogących naruszać interesy Unii;

| AR. | mając na uwadze potrzebę skoordynowanego i zorganizowanego stanowiska Unii i państw członkowskich w organizacjach międzynarodowych i na forach międzynarodowych, wzmacniającego wpływ Unii i jej państw członkowskich w tych organizacjach i na tych forach; |
| --- | --- |

AR.

mając na uwadze potrzebę skoordynowanego i zorganizowanego stanowiska Unii i państw członkowskich w organizacjach międzynarodowych i na forach międzynarodowych, wzmacniającego wpływ Unii i jej państw członkowskich w tych organizacjach i na tych forach;

| AS. | mając na uwadze, że podejmowanie zobowiązań międzynarodowych przez Unię lub przez państwa członkowskie nie może sprowadzać roli parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego do czystej formalności; |
| --- | --- |

AS.

mając na uwadze, że podejmowanie zobowiązań międzynarodowych przez Unię lub przez państwa członkowskie nie może sprowadzać roli parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego do czystej formalności;

| AT. | mając na uwadze, że kryzys uchodźczy dowiódł zapotrzebowania na wspólną politykę azylową i imigracyjną, która powinna również zapewnić sprawiedliwe rozdzielenie osób ubiegających się o azyl pomiędzy wszystkie państwa UE; |
| --- | --- |

AT.

mając na uwadze, że kryzys uchodźczy dowiódł zapotrzebowania na wspólną politykę azylową i imigracyjną, która powinna również zapewnić sprawiedliwe rozdzielenie osób ubiegających się o azyl pomiędzy wszystkie państwa UE;

| AU. | mając na uwadze, że dyskryminacja z różnych względów, takich jak płeć, rasa, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religia lub przekonania, polityczne lub inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek, tożsamość płciowa lub orientacja seksualna jest nadal problemem w każdym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

AU.

mając na uwadze, że dyskryminacja z różnych względów, takich jak płeć, rasa, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religia lub przekonania, polityczne lub inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek, tożsamość płciowa lub orientacja seksualna jest nadal problemem w każdym państwie członkowskim;

| AV. | mając na uwadze, że niedawne kryzysy dowiodły, iż zbliżanie do siebie przepisów prawnych nie wystarczy, by zapewnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego lub przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, ponieważ utrzymują się różnice we wdrażaniu zharmonizowanych przepisów prawnych; |
| --- | --- |

AV.

mając na uwadze, że niedawne kryzysy dowiodły, iż zbliżanie do siebie przepisów prawnych nie wystarczy, by zapewnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego lub przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, ponieważ utrzymują się różnice we wdrażaniu zharmonizowanych przepisów prawnych;

| AW. | mając na uwadze, że ustawodawca unijny nie może dać agencjom Unii swobody decyzyjnej wymagającej dokonywania wyborów politycznych; |
| --- | --- |

AW.

mając na uwadze, że ustawodawca unijny nie może dać agencjom Unii swobody decyzyjnej wymagającej dokonywania wyborów politycznych;

| AX. | mając na uwadze, że ustawodawca unijny musi zagwarantować wystarczającą kontrolę polityczną nad decyzjami i działaniami agencji Unii; |
| --- | --- |

AX.

mając na uwadze, że ustawodawca unijny musi zagwarantować wystarczającą kontrolę polityczną nad decyzjami i działaniami agencji Unii;

| AY. | mając na uwadze, że nieprzestrzeganie przez państwa członkowskie porozumień przyjętych na szczytach europejskich i na posiedzeniach Rady poważnie podważa wiarygodność instytucji europejskich, w związku z czym należy skuteczniej dopilnować realizacji tych porozumień; |
| --- | --- |

AY.

mając na uwadze, że nieprzestrzeganie przez państwa członkowskie porozumień przyjętych na szczytach europejskich i na posiedzeniach Rady poważnie podważa wiarygodność instytucji europejskich, w związku z czym należy skuteczniej dopilnować realizacji tych porozumień;

| 1. | zwraca uwagę, że Unia Europejska oraz jej państwa członkowskie borykają się z niemającymi precedensu wyzwaniami, takimi jak kryzys uchodźczy, wyzwania na polu polityki zagranicznej w bliskim sąsiedztwie, walka z terroryzmem, a także globalizacja, zmiana klimatu, rozwój demograficzny, bezrobocie, przyczyny i konsekwencje kryzysu finansowego i zadłużeniowego, brak konkurencyjności oraz jej konsekwencje społeczne w wielu państwach członkowskich oraz potrzeba wzmocnienia rynku wewnętrznego UE, które wymagają bardziej zadowalającego rozwiązania; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że poszczególne państwa członkowskie nie mogą zmagać się z tymi wyzwaniami same, ale potrzebują zbiorowej reakcji ze strony Unii w oparciu o zasadę wielopoziomowego sprawowania rządów; |
| --- | --- |

2.

| 3. | przypomina, że rynek wewnętrzny ułatwiający swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału stanowi kamień węgielny UE; przypomina także, że wyjątki od zasad rynku wewnętrznego skutkują zakłóceniami konkurencji w Unii i mają destruktywny wpływ na równe warunki działania; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że Unia musi odzyskać stracone zaufanie obywateli przez zwiększenie przejrzystości swego procesu decyzyjnego oraz rozliczalności swych instytucji, agencji i organów nieformalnych (takich jak Eurogrupa), jak również przez wzmocnienie współpracy między instytucjami i poprawę zdolności do podejmowania działań; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zwraca uwagę, że nie wykorzystano jeszcze w pełni wszystkich postanowień Traktatu z Lizbony, choć zawierają one pewne ważne narzędzia, które mogłyby być wykorzystane, aby zapobiec pewnym kryzysom w obliczu których stoi teraz Unia, lub zmagać się z aktualnymi wyzwaniami bez konieczności przeprowadzania zmiany Traktatu w krótkiej perspektywie czasowej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że metoda wspólnotowa jest najlepiej dostosowana do funkcjonowania Unii i pod wieloma względami przewyższa metodę międzyrządową, jako że jest to jedyna metoda umożliwiająca większą przejrzystość, skuteczność, głosowanie większością kwalifikowaną w Radzie, równe prawa współustawodawcze Parlamentu i Rady, a także zapobieganie rozproszeniu odpowiedzialności instytucjonalnej i rozwoju konkurujących ze sobą instytucji; |
| --- | --- |

6.

| 7. | jest zdania, że rozwiązania międzyrządowe powinny być jedynie ostatecznością i powinny być obwarowane surowymi warunkami, takimi jak w szczególności przestrzeganie prawa unijnego, realizacja celu pogłębiania integracji europejskiej oraz otwarcie na przystępowanie nieuczestniczących państw członkowskich, uważa również, że rozwiązania te powinny zostać jak najszybciej zastąpione procedurami unijnymi, nawet w dziedzinach, w których nie wszystkie państwa członkowskie spełniają warunki uczestnictwa, aby umożliwić Unii realizowanie jej zadań w jednolitych ramach instytucjonalnych; w tym kontekście sprzeciwia się tworzeniu nowych instytucji poza ramami unijnymi i nadal dąży do włączenia do prawa unijnego EMS, pod warunkiem istnienia stosownej demokratycznej rozliczalności, a także odnośnych przepisów paktu fiskalnego, co przewidziano w samym Traktacie o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w UGW, w oparciu o ocenę doświadczeń z wdrażania go; kładzie nacisk na fakt, że nie wolno oddzielać od siebie obecnego procesu decyzyjnego i zobowiązań podatkowych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że bezpośrednio wybierany Parlament Europejski odgrywa zasadniczą rolę w gwarantowaniu legalności Unii i sprawia, że unijny system decyzyjny jest rozliczalny przed obywatelami przez zapewnienie odpowiedniej kontroli parlamentarnej nad władzą wykonawczą na szczeblu unijnym, a także przez procedurę współdecyzji, której zakres stosowania należy poszerzyć; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina, że Parlament Europejski jest parlamentem całej Unii i uważa, że należy zapewnić właściwą rozliczalność demokratyczną nawet w tych dziedzinach, w których nie uczestniczą wszystkie państwa członkowskie, m.in. w działaniach i decyzjach dotyczących strefy euro; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że należy zintensyfikować dialog polityczny pomiędzy parlamentami narodowymi a Parlamentem Europejskim, a także nadać mu większe znaczenie i głębszą treść, nie wykraczając jednak poza granice odnośnych uprawnień konstytucjonalnych poszczególnych parlamentów; zwraca w związku z tym uwagę, że parlamenty narodowe mogą najskuteczniej zlecać swym rządom działania w sprawach europejskich i kontrolować je na szczeblu krajowym, zaś Parlament Europejski powinien zapewniać rozliczalność demokratyczną oraz legalność europejskiej władzy wykonawczej; |
| --- | --- |

10.

| 11. | uważa, że zasadnicze znaczenie ma wzmocnienie przejrzystości i otwarcia instytucjonalnego w UE, a także sposób informowania o podejmowaniu decyzji politycznych w UE; apeluje o zintensyfikowanie działań na rzecz przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji oraz dyrektywy 93/109/WE ustanawiającej szczegółowe warunki wykonywania prawa do głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego przez obywateli Unii mających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami; |
| --- | --- |

11.

| 12. | przypomina, że istnieje możliwość wzmocnienia uprawnień śledczych Parlamentu i europejskiej inicjatywy obywatelskiej za pomocą unijnego prawa wtórnego i ponawia wezwanie do Komisji, aby zaproponowała przegląd rozporządzenia w sprawie tej inicjatywy; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa za konieczne, by Komisja – swoją rezolucję z dnia 28 października 2015 r. (8) – dokonała reformy europejskiej inicjatywy obywatelskiej jako funkcjonującego narzędzia zaangażowania demokratycznego; apeluje do Komisji między innymi o szerzenie wiedzy na ten temat w społeczeństwie oraz o priorytetowe traktowanie tej inicjatywy; domaga się, by oprogramowanie do internetowego zbierania podpisów było bardziej przyjazne dla użytkownika i bardziej dostępne dla osób niepełnosprawnych; apeluje o zapewnienie stosownych i kompleksowych wytycznych prawnych i praktycznych; apeluje o rozważenie utworzenia specjalnego biura ds. europejskiej inicjatywy obywatelskiej w swoich przedstawicielstwach w każdym państwie członkowskim; domaga się szczegółowego wyjaśniania powodów odrzucania europejskiej inicjatywy obywatelskiej oraz zbadania sposobów przekazywania bardziej stosownym organom tych propozycji zgłaszanych w ramach tej inicjatywy, które mogą nie wchodzić w zakres kompetencji Komisji; |
| --- | --- |

13.

| 14. | jest zdania, że wolontariat europejski jest integralnym elementem budowania obywatelstwa europejskiego i w związku z tym zaleca Komisji zbadanie, w jaki sposób można ułatwić młodym ludziom uczestnictwo w tym wolontariacie; |
| --- | --- |

14.

Struktura instytucjonalna, demokracja i rozliczalność

Parlamenty

| 15. | domaga się zagwarantowania, konsolidacji i wzmocnienia uprawnień ustawodawczych i prawa do kontroli posiadanych przez Parlament Europejski, w tym w drodze porozumień międzyinstytucjonalnych, oraz zastosowania przez Komisję odpowiedniej podstawy prawnej; |
| --- | --- |

15.

| 16. | uważa, że Parlament Europejski powinien dokonać reformy swych metod pracy, aby poradzić sobie ze stojącymi przed nim wyzwaniami, wzmacniając wykorzystanie swych uprawnień do kontroli politycznej nad Komisją, w tym w stosunku do wdrażania i stosowania unijnego dorobku prawnego w państwach członkowskich, ograniczając porozumienia osiągane w pierwszym czytaniu do wyjątkowo pilnych przypadków, w których podjęto przemyślaną i jasną decyzję, oraz – w tych przypadkach – do poprawy przejrzystości procedury prowadzącej do przyjęcia takich porozumień; przypomina również w tym kontekście propozycje Parlamentu dotyczące dalszej harmonizacji procedury wyborczej zawarte w jego rezolucji z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie reformy prawa wyborczego Unii Europejskiej (9); |
| --- | --- |

16.

| 17. | wyraża zamiar szerszego wykorzystania sprawozdań z własnej inicjatywy w kwestiach ustawodawczych na podstawie art. 225 TFUE; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uważa, że Parlament powinien utworzyć w swojej siedzibie głównej oraz we wszystkich delegaturach w państwach członkowskich biura podawcze pozwalające obywatelom na osobiste przekazywanie dokumentów – za poświadczeniem treści; |
| --- | --- |

18.

| 19. | jest zdania, że należy utworzyć papierowy lub elektroniczny Dziennik Urzędowy Parlamentu Europejskiego w celu uwierzytelniania wszystkich rezolucji i sprawozdań przyjętych przez tę instytucję; |
| --- | --- |

19.

| 20. | w stosownych przypadkach zachęca do dialogu politycznego z parlamentami narodowymi w sprawie treści wniosków ustawodawczych; podkreśla jednak, że decyzje muszą być podejmowane na szczeblu uprawnień konstytucyjnych oraz że jasno zdefiniowano odnośne uprawnienia decyzyjne parlamentów narodowych oraz Parlamentu Europejskiego, tak że te pierwsze muszą wypełniać funkcję europejską w oparciu o swe konstytucje, w szczególności w drodze kontroli nad rządami krajowymi będącymi członkami Rady Europejskiej i Rady, na którym to poziomie mogą one najskuteczniej wywierać bezpośredni wpływ na treść europejskiego procesu ustawodawczego i kontrolować go; dlatego też sprzeciwia się tworzeniu nowych wspólnych organów parlamentarnych posiadających uprawnienia decyzyjne; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla znaczenie współpracy pomiędzy Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w ramach wspólnych organów takich jak Konferencja Komisji do Spraw Unijnych Parlamentów Unii Europejskiej (COSAC), Międzyparlamentarna Konferencja ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz w ramach art. 13 Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej w oparciu o zasady porozumienia, wymiany informacji i zasięgania opinii w celu skuteczniejszego kontrolowania odnośnych organów administracji; wzywa Komisję Europejską i Radę do uczestnictwa w posiedzeniach międzyparlamentarnych na wysokim szczeblu; podkreśla potrzebę aktywniejszej współpracy pomiędzy komisjami Parlamentu Europejskiego a ich krajowymi odpowiednikami w tych wspólnych organach przez wzmocnienie spójności, przejrzystości oraz wzajemnej wymiany informacji; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zachęca do wymiany wzorcowych praktyk w zakresie kontroli parlamentarnej pomiędzy parlamentami narodowymi, np. odbywanie regularnych debat pomiędzy odnośnymi ministrami a wyspecjalizowanymi komisjami w parlamentach narodowych przed spotkaniami w Radzie i po nich, a także z członkami Komisji Europejskiej w odpowiednich ramach czasowych, jak również spotkania z parlamentami narodowymi w celu wymiany doświadczeń z posłami do PE; zachęca do wprowadzenia programów wymiany urzędników pracujących w instytucjach i grupach politycznych między administracjami Parlamentu Europejskiego a administracjami parlamentów narodowych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | uważa, że należy zapobiegać zbyt rygorystycznej transpozycji prawodawstwa unijnego przez państwa członkowskie i że parlamenty narodowe mają kluczową rolę do odegrania w tej kwestii; |
| --- | --- |

23.

Rada Europejska

| 24. | ubolewa, że Rada, nie stosując głosowania kwalifikowaną większością głosów, zbyt często kieruje kwestie ustawodawcze do Rady Europejskiej; uważa, że praktyka Rady Europejskiej polegająca na przekazywaniu zadań Radzie wykracza poza rolę w zakresie wydawania wytycznych strategicznych przypisaną jej w traktatach, a co za tym idzie, wykracza poza literę i ducha traktatów opisane w art. 15 ust. 1 TUE, który stanowi, że Rada Europejska wyznacza dla Unii ogólne kierunki i priorytety polityczne, jednak nie pełni funkcji ustawodawczej; uważa, że należy poprawić stosunki robocze między Radą Europejską a Parlamentem; |
| --- | --- |

24.

| 25. | przypomina, że przewodniczący Komisji będzie wybierany przez Parlament Europejski na wniosek Rady Europejskiej, przy uwzględnieniu wyborów do Parlamentu Europejskiego i po przeprowadzeniu odpowiednich konsultacji, w związku z czym, podobnie jak w 2014 r., europejskie partie polityczne będą musiały wysunąć głównych kandydatów, aby zapewnić obywatelom kandydatów do wyboru na przewodniczącego Komisji Europejskiej; z zadowoleniem przyjmuje propozycję przewodniczącego Komisji dotyczącą zmiany porozumienia ramowego w sprawie stosunków pomiędzy Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską, jeżeli chodzi o kandydowanie komisarzy w wyborach do Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina ponadto, że choć nie leży to w interesie Parlamentu Europejskiego, możliwe jest połączenie funkcji przewodniczącego Rady Europejskiej z funkcją przewodniczącego Komisji; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa Radę Europejską do częstszego stosowania tzw. klauzuli pomostowej (art. 48 ust. 7 TUE) upoważniającej Radę do zastępowania głosowania na zasadzie jednomyślności głosowaniem kwalifikowaną większością głosów w dziedzinach polityki, w których traktaty wymagają obecnie jednomyślności; |
| --- | --- |

27.

| 28. | apeluje do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego o wcześniejsze informowanie Konferencji Przewodniczących o poglądach, jakie zamierza przedstawić w przemówieniu przed Radą Europejską; |
| --- | --- |

28.

Rada

| 29. | proponuje przekształcenie Rady w prawdziwą izbę ustawodawczą w drodze zredukowania liczby składów resortowych Rady za pomocą decyzji Rady Europejskiej, dzięki czemu powstałby prawdziwy dwuizbowy system ustawodawczy, w którego skład wchodziłyby Rada i Parlament, zaś Komisja pełniłaby rolę władzy wykonawczej; sugeruje wykorzystanie aktualnych ustawodawczych składów resortowych Rady jako organów przygotowawczych na potrzeby jednego publicznego posiedzenia Rady ustawodawczej, na wzór komisji Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

29.

| 30. | podkreśla znaczenie zagwarantowania ogólnej przejrzystości procesu decyzyjnego Rady w dziedzinie prawodawstwa, przy jednoczesnym usprawnieniu wymiany dokumentów i informacji między Parlamentem a Radą, a także umożliwieniu przedstawicielom Parlamentu wstępu na posiedzenia Rady i jej organów dotyczące kwestii ustawodawczych w charakterze obserwatorów; |
| --- | --- |

30.

| 31. | uważa, że możliwe jest połączenie stanowiska przewodniczącego Eurogrupy ze stanowiskiem komisarza ds. spraw gospodarczych i finansowych i w tym przypadku proponuje, by przewodniczący Komisji powołał tego komisarza na wiceprzewodniczącego Komisji; jest zdania, że komisarzowi temu można by, po stworzeniu mechanizmu zdolności fiskalnej oraz Europejskiego Funduszu Walutowego, przyznać wszelkie środki i uprawnienia niezbędne do stosowania i egzekwowania obowiązujących ram zarządzania gospodarczego oraz do optymalizacji rozwoju strefy euro we współpracy z ministrami finansów państw strefy euro, jak stwierdzono w jego rezolucji z dnia 16 lutego 2017 r. sprawie zdolności budżetowej strefy euro (10); |
| --- | --- |

31.

| 32. | domaga się, by w ramach aktualnego Traktatu przewodniczącego i członków Eurogrupy objęto właściwymi mechanizmami rozliczalności demokratycznej przed Parlamentem Europejskim, a mianowicie by jej przewodniczący odpowiadał na pytania parlamentarne; domaga się ponadto przyjęcia regulaminu wewnętrznego i publikowania wyników prac; |
| --- | --- |

32.

| 33. | wzywa Radę, by przeszła całkowicie na głosowanie kwalifikowaną większością głosów we wszystkich przypadkach, w których jest to możliwe zgodnie z traktatami, oraz by porzuciła praktykę przerzucania spornych kwestii ustawodawczych na Radę Europejską, jako że jest to sprzeczne z literą i duchem Traktatu, zgodnie z którym Rada Europejska może podejmować decyzje jedynie jednogłośnie i powinna czynić tak wyłącznie w odniesieniu do szeroko rozumianych celów politycznych, nie zaś ustawodawstwa; |
| --- | --- |

33.

| 34. | jest zdeterminowany w pełni wdrożyć postanowienia Traktatu dotyczące wzmocnionej współpracy, zobowiązując się nie udzielać zgody na żadne nowe propozycje wzmocnionej współpracy, chyba że uczestniczące państwa członkowskie zobowiążą się uruchomić specjalną klauzulę pomostową, zapisaną w art. 333 TFUE, umożliwiającą przejście z jednomyślności na głosowanie kwalifikowaną większością głosów oraz przejście ze specjalnej do zwykłej procedury ustawodawczej; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla znaczenie pełnego wykorzystania potencjału procedury wzmocnionej współpracy, o której mowa w art. 20 TUE, szczególnie jeśli chodzi o współpracę między członkami strefy euro, aby państwa członkowskie pragnące nawiązać wzmocnioną współpracę w ramach kompetencji niewyłącznych Unii mogły, dzięki temu mechanizmowi, przyczyniać się do osiągania celów Unii i wzmacniać proces własnej integracji w granicach przewidzianych w art. 326–334 TFUE i zgodnie z określonymi w nich warunkami; |
| --- | --- |

35.

Komisja

| 36. | pragnie wzmocnić rolę Parlamentu podczas wyboru przewodniczącego Komisji przez zintensyfikowanie formalnych konsultacji między europejskimi partiami politycznymi a przewodniczącym Rady Europejskiej, o czym jest mowa w deklaracji nr 11 załączonej do aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony, aby sprawić, by Rada Europejska w pełni uwzględniała wyniki wyborów, przedstawiając kandydata, którego ma nominować Parlament Europejski, jak miało to miejsce w wyborach europejskich w 2014 r.; |
| --- | --- |

36.

| 37. | ponownie zauważa, że konieczne jest, aby wszystkie wnioski Komisji były w pełni uzasadnione oraz aby towarzyszyła im szczegółowa ocena skutków, w tym w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

37.

| 38. | jest zdania, że niezależność przewodniczącego Komisji mogłaby wzrosnąć, gdyby każde państwo członkowskie wyznaczało co najmniej trzech kandydatów, obojga płci, którzy mogliby zostać uwzględnieni przez wybranego przewodniczącego / wybraną przewodniczącą Komisji przy obsadzaniu stanowisk w Komisji; |
| --- | --- |

38.

| 39. | nalega na zapewnienie lepszej koordynacji i reprezentacji UE/strefy euro w, w miarę możliwości, międzynarodowych instytucjach finansowych, a także zwraca uwagę, że art. 138 ust. 2 TFUE stanowi podstawę prawną dla przyjęcia środków gwarantujących jednolitą reprezentację UE/strefy euro w międzynarodowych instytucjach finansowych oraz na konferencjach międzynarodowych; |
| --- | --- |

39.

| 40. | wzywa do nawiązania sformalizowanego i regularnego dialogu w Parlamencie Europejskim dotyczącego zewnętrznej reprezentacji Unii; |
| --- | --- |

40.

| 41. | przypomina, że Komisja, państwa członkowskie, Parlament i Rada muszą – w ramach swych uprawnień – umożliwiać zapewnianie skuteczniejszego stosowania i wdrażania prawa Unii Europejskiej i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

41.

Europejski Trybunał Obrachunkowy

| 42. | uznaje kluczową rolę Trybunału Obrachunkowego w zapewnianiu efektywniejszego i bardziej inteligentnego wydatkowania funduszy europejskich; przypomina, że oprócz wypełniania ważnego obowiązku polegającego na udzielaniu informacji na temat wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, Trybunał Obrachunkowy odgrywa kluczową rolę w udzielaniu Parlamentowi informacji niezbędnych do realizacji spoczywającego na nim zadania i mandatu do demokratycznej kontroli nad budżetem unijnym, a także w dostarczaniu informacji na temat rezultatów realizacji działań i strategii politycznych finansowanych przez Unię, w celu poprawy ich opłacalności, wydajności i skuteczności; zaleca w związku z tym wzmocnienie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego; oczekuje, że Trybunał Obrachunkowy będzie nadal stać na straży niezależności, rzetelności, bezstronności i profesjonalizmu, budując jednocześnie ścisłą współpracę z zainteresowanymi podmiotami; |
| --- | --- |

42.

| 43. | uważa, że ciągły brak współpracy ze strony Rady uniemożliwia Parlamentowi podejmowanie świadomej decyzji w sprawie udzielenia absolutorium, co w rezultacie wywiera trwały, negatywny wpływ na wiarygodność instytucji UE w oczach obywateli oraz przejrzystość w korzystaniu z funduszy unijnych; jest zdania, że brak współpracy wpływa także ujemnie na funkcjonowanie instytucji, dyskredytując procedurę kontroli politycznej nad zarządzaniem budżetem, przewidzianą w traktatach; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla, że skład Trybunału Obrachunkowego i procedura powoływania jego członków zostały określone w art. 285 i 286 TFUE; uważa, że Parlament i Rada powinny mieć równe uprawnienia w zakresie powoływania członków Trybunału Obrachunkowego w celu zapewnienia legitymacji demokratycznej, przejrzystości i całkowitej niezależności tych członków; wzywa Radę do poszanowania decyzji podjętych przez Parlament w następstwie przesłuchań kandydatów zgłoszonych na stanowiska członków Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

44.

Komitet Regionów i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

| 45. | wzywa Parlament Europejski, Radę i Komisję do wypracowania efektywniejszych form współpracy z KR oraz EKES, w tym na wstępnym etapie procesu ustawodawczego w trakcie przeprowadzania ocen wpływu w celu zapewnienia, że ich opinie i oceny będą uwzględniane w całym procesie ustawodawczym; |
| --- | --- |

45.

Agencje

| 46. | podkreśla, że nadanie agencjom Unii jakichkolwiek uprawnień wykonawczych wymaga dostatecznego poziomu kontroli nad decyzjami i działaniami agencji Unii ze strony ustawodawcy unijnego; przypomina, że skuteczny nadzór obejmuje m.in. powoływanie i odwoływanie kierownictwa agencji Unii, zasiadanie w radzie nadzorczej agencji Unii, prawo weta w stosunku do niektórych decyzji agencji Unii, obowiązki informacyjne i zasady przejrzystości, a także uprawnienia budżetowe w odniesieniu do budżetu agencji Unii; |
| --- | --- |

46.

| 47. | bierze pod uwagę przyjęcie rozporządzenia ramowego dotyczącego agencji Unii, które mogą korzystać z uprawnień wykonawczych, obejmującego wymagany mechanizm kontroli politycznej ze strony ustawodawcy unijnego oraz uwzględniającego m.in. prawo Parlamentu Europejskiego do powoływania i odwoływania kierownictwa agencji Unii, zasiadania w radzie nadzorczej agencji Unii, prawa weta w stosunku do niektórych decyzji agencji Unii, obowiązki informacyjne i zasady przejrzystości, a także uprawnienia budżetowe w odniesieniu do budżetu agencji Unii; |
| --- | --- |

47.

Przestrzeganie zasady pomocniczości i proporcjonalności

| 48. | podkreśla znaczenie zasady pomocniczości określonej w art. 5 TUE, która jest wiążąca dla wszystkich instytucji i organów Unii, a także instrumentów, o których mowa w protokole nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności; przypomina w tym kontekście odnośne role przypisane parlamentom narodowym i Komitetowi Regionów; sugeruje elastyczność, jeżeli chodzi o termin przekazywania projektów aktów ustawodawczych zapisanych w protokole oraz wzywa Komisję do poprawy jakości odpowiedzi na uzasadnione opinie; |
| --- | --- |

48.

| 49. | przypomina parlamentom narodowym o kluczowej roli, jaka odgrywają w nadzorowaniu stosowania zasady pomocniczości; jest zdania, że formalne zdolności parlamentów narodowych do przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności oferują szerokie możliwości w tym względzie, jednak konieczne jest nasilenie praktycznej współpracy pomiędzy parlamentami narodowymi, m.in. aby umożliwić im – w ramach bliskiej współpracy pomiędzy nimi – osiągnięcie kworum wymaganego w art. 7 ust. 3 protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności w przypadku zarzutu naruszenia; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla znaczenie art. 9 TFUE dla dopilnowania, by uwzględniano konsekwencje społeczne środków prawnych i politycznych UE; |
| --- | --- |

50.

Rozszerzenie i pogłębienie unii gospodarczej i walutowej

| 51. | przypomina, że dalszy rozwój UGW musi opierać się na obowiązującym prawodawstwie i jego wdrażaniu, a także musi wiązać się z pogłębianiem wymiaru społecznego; |
| --- | --- |

51.

| 52. | domaga się dalszych reform instytucjonalnych, aby uczynić UGW bardziej skuteczną i demokratyczną, z większą zdolnością do zintegrowania z ramami instytucjonalnymi Unii, gdzie Komisja pełniłaby funkcje wykonawcze, a Parlament i Rada były współustawodawcami; |
| --- | --- |

52.

Nowy akt prawny dotyczący polityki gospodarczej

| 53. | przypomina swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie problemów konstytucyjnych związanych z wielopoziomowym sprawowaniem rządów w Unii Europejskiej (11), w której poruszono kwestię kodeksu konwergencji przyjmowanego w oparciu o zwykłą procedurę ustawodawczą z myślą o stworzeniu bardziej skutecznych ram koordynacji polityki gospodarczej (zawierających pozostającą do określenia liczbę kryteriów konwergencji), który to kodeks byłby otwarty dla wszystkich państw członkowskich i wspieranego przez mechanizm oparty na zachętach; |
| --- | --- |

53.

| 54. | jest zdania, że należy wskazać ograniczoną liczbę najważniejszych obszarów wymagających reform strukturalnych, które poprawiłyby konkurencyjność, zwiększyły potencjał wzrostu, rzeczywistą konwergencję gospodarczą oraz spójność społeczną przez okres pięciu lat, aby wzmocnić europejską społeczną gospodarkę rynkową, zgodnie z zapisem art. 3 ust. 3 TUE; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla, jak ważne jest wprowadzenie jasnego podziału uprawnień między instytucjami UE a państwami członkowskimi, co zwiększyłoby odpowiedzialność państw członkowskich za programy wykonawcze oraz rolę parlamentów narodowych w tych programach; |
| --- | --- |

55.

| 56. | domaga się lepszego wykorzystywania instrumentów dostępnych w związku z art. 136 TFUE, aby ułatwić przyjęcie i wdrożenie nowych środków w strefie euro; |
| --- | --- |

56.

Uproszczony, bardziej ukierunkowany i bardziej demokratyczny proces europejskiego semestru

| 57. | zwraca uwagę, że potrzeba jest mniej, ale za to bardziej ukierunkowanych zaleceń dla poszczególnych krajów, które powinny opierać się na ramach politycznych określonych w kodeksie konwergencji, rocznej analizie wzrostu gospodarczego i konkretnych propozycjach przedstawianych przez każde państwo członkowskie zgodnie z ich celami w zakresie kluczowych reform, począwszy od szerokiego wachlarza reform strukturalnych wspierających konkurencyjność, rzeczywistą konwergencje gospodarczą oraz spójność społeczną; |
| --- | --- |

57.

| 58. | podkreśla znaczenie rozwoju demograficznego dla europejskiego semestru oraz wzywa do uwzględniania tego wskaźnika w większym stopniu; |
| --- | --- |

58.

| 59. | przypomina, że istnieją już mechanizmy dialogu gospodarczego, zwłaszcza dzięki nawiązaniu dialogu gospodarczego w ramach dwóch pakietów ustawodawczych, tzw. sześciopaku i dwupaku; uważa, że jest to skuteczne narzędzie przyznawania Parlamentowi bardziej znaczącej roli w ramach europejskiego semestru w celu rozszerzenia dialogu między Parlamentem, Radą, Komisją i Eurogrupą i proponuje sformalizowanie roli kontrolnej Parlamentu w ramach europejskiego semestru w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego; o co Parlament już wielokrotnie apelował; przyjmuje z jeszcze większym zadowoleniem zaangażowanie parlamentów narodowych na szczeblu krajowym oraz współpracę między parlamentami narodowymi a Parlamentem Europejskim w ramach europejskiego semestru, a bardziej ogólnie w ramach zarządzania gospodarczego, np. za pośrednictwem Europejskiego Tygodnia Parlamentarnego i konferencji na mocy art. 13, a także zachęca do tych działań; uważa ponadto, że powinno się zwiększyć zaangażowanie partnerów społecznych w europejski semestr; |
| --- | --- |

59.

| 60. | domaga się włączenia odpowiednich przepisów paktu fiskalnego do ram prawnych UE na podstawie kompleksowej oceny jego wdrażania oraz w zakresie, w jakim nie jest on jeszcze ujęty w obowiązującym prawodawstwie wtórnym; |
| --- | --- |

60.

Rola budżetu UE w UGW

| 61. | podkreśla możliwość przejścia z głosowania na zasadzie jednomyślności do głosowania większością kwalifikowaną podczas przyjmowania rozporządzenia w sprawie WRF dzięki zastosowaniu art. 312 ust. 2 TFUE; podkreśla znaczenie powiązania długości kadencji Parlamentu, mandatu Komisji Europejskiej i okresu obowiązywania WRF, który można skrócić do pięciu lat na mocy art. 312 ust. 1 TFUE; apeluje dostosowanie przyszłych WRF do następnej kadencji parlamentarnej; zachęca Radę do poparcia tego wymogu demokratycznego; |
| --- | --- |

61.

| 62. | z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zasobów Własnych; pragnie powrotu do litery i ducha Traktatów oraz zmiany obecnego systemu opartego na dochodzie narodowym brutto na system oparty na rzeczywistych zasobach własnych budżetu UE i ewentualnie budżetu strefy euro, co do których istnieje szereg pomysłów; |
| --- | --- |

62.

| 63. | przypomina, że zgodnie z art. 24 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 wszystkie wydatki i dochody Unii i Euratomu ujmuje się w budżecie ogólnym Unii zgodnie z art. 7 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

63.

Większa zdolność inwestycyjna UE

| 64. | apeluje o lepsze wykorzystanie istniejących funduszy strukturalnych z myślą o zwiększeniu konkurencyjności i spójności UE, a także o poprawę zdolności inwestycyjnych UE dzięki wykorzystaniu innowacyjnych podejść, jak np. Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, który obejmuje specjalne instrumenty służące finansowaniu i gwarantowaniu projektów infrastrukturalnych realizowanych w interesie Unii; |
| --- | --- |

64.

| 65. | kładzie nacisk na pełne wdrożenie ram dotyczących dwu- i sześciopaku, a także europejskiego semestru oraz na konieczność rozwiązania w szczególności problemu zakłóceń równowagi makroekonomicznej, a także zagwarantowania długoterminowej kontroli deficytu i wciąż nadzwyczaj wysokich poziomów zadłużenia przez sprzyjającą wzrostowi konsolidację podatkową, poprawę efektywności wydatków, priorytetowe traktowanie inwestycji produkcyjnych, zapewnianie bodźców stymulujących sprawiedliwe i zrównoważone reformy strukturalne oraz uwzględnianie warunków cyklu biznesowego; |
| --- | --- |

65.

Ustanowienie zdolności podatkowej w strefie euro za sprawą wykorzystania części budżetu UE

| 66. | przypomina, że euro jest walutą Unii oraz że budżet UE jest przeznaczony do realizacji celów Unii określonych w art. 3 TUE, a także do finansowania wspólnej polityki, wspierania słabszych regionów przez zastosowanie zasady solidarności, stworzenia rynku wewnętrznego, promowania synergii europejskiej oraz reagowania na aktualne i pojawiające się wyzwania, które wymagają ogólnoeuropejskiego podejścia, przez co przyczynia się również do ułatwiania mniej rozwiniętym państwom członkowskim nadrabiania zaległości oraz umożliwiania im wejścia do strefy euro; |
| --- | --- |

66.

| 67. | przyjmuje do wiadomości różnorodne propozycje stworzenia zdolności budżetowej w obrębie strefy euro; podkreśla, że propozycje te określają różne funkcje tej zdolności i mogą mieć różną postać; przypomina, że Parlament domagał się, aby zdolność tę rozwijać w ramach unijnych; |
| --- | --- |

67.

| 68. | podkreśla, że o ile możliwość stworzenia zdolności budżetowej w ramach obecnego Traktatu będzie zależała od kształtu, funkcji i rozmiaru tej nowej zdolności, o tyle jest możliwe podniesienie na mocy Traktatów progów zasobów własnych, ustanowienie nowych kategorii zasobów własnych (nawet jeśli pochodziłyby one tylko z pewnej liczby państw członkowskich), a także przeznaczenie określonych dochodów na finansowanie konkretnych pozycji wydatków; podkreśla ponadto, że budżet UE już stanowi gwarancję udzielenia konkretnych pożyczek oraz że istnieje wiele instrumentów elastyczności, na które można uruchomić finansowanie wykraczające poza progi wydatków określone w WRF; |
| --- | --- |

68.

| 69. | przypomina, że opowiada się za włączeniem Europejskiego Mechanizmu Stabilności do ram prawnych Unii pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej demokratycznej rozliczalności; |
| --- | --- |

69.

| 70. | jest przekonany, że utworzenie europejskiej zdolności fiskalnej i Europejski Fundusz Walutowy mogą stanowić krok naprzód na drodze do tworzenia europejskich zasobów finansowych, które powinny być rozliczalne przed Parlamentem Europejskim; |
| --- | --- |

70.

| 71. | apeluje o uwzględnienie głównych ustaleń grupy ekspertów utworzonej przez Komisję z myślą o powołaniu funduszu amortyzacji zadłużenia; |
| --- | --- |

71.

Jednolity rynek i integracja finansowa

| 72. | jest przekonany, że jednolity rynek jest jednym z kamieni węgielnych UE, ponieważ jest podstawowym elementem dobrobytu, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w Unii; podkreśla, że jednolity rynek, który daje namacalne korzyści zarówno przedsiębiorstwom, jaki i konsumentom, ma potencjał wzrostu, który jeszcze nie został w pełni wykorzystany, zwłaszcza w odniesieniu do jednolitego rynku cyfrowego, usług finansowych, energii, unii bankowej oraz unii rynków kapitałowych; apeluje w związku z tym o ściślejszą kontrolę należytego stosowania oraz lepsze egzekwowanie dotychczasowego dorobku prawnego w tych dziedzinach; |
| --- | --- |

72.

| 73. | apeluje o szybkie, lecz stopniowe, ukończenie tworzenia unii bankowej opartej na Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym, jednolitym mechanizmie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz europejskim systemie gwarantowania depozytów, podtrzymywanej przez adekwatny mechanizm ochronny; docenia w związku z tym osiągnięcie porozumienia w sprawie odpowiedniego mechanizmu finansowania pomostowego do czasu, gdy jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków zacznie działać, i wzywa do utworzenia europejskiego systemu postępowania upadłościowego; |
| --- | --- |

73.

| 74. | przypomina, że europejskie urzędy nadzoru powinny działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym zwłaszcza poprzez osiągnięcie wysokiej jakości, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru z uwzględnieniem zróżnicowanych interesów wszystkich państw członkowskich i różnego charakteru uczestników rynku finansowego; uważa, że kwestie dotyczące wszystkich państw członkowskich powinny być poruszane, omawiane i decydowane przez wszystkie państwa członkowskie oraz że w celu wyrównania warunków działania na jednolitym rynku kluczowe jest przyjęcie jednolitego zbioru przepisów mającego zastosowanie do wszystkich uczestników rynku finansowego w UE w celu uniknięcia podziału jednolitego rynku usług finansowych i nieuczciwej konkurencji z powodu braku równych warunków działania; |
| --- | --- |

74.

| 75. | apeluje o ustanowienie prawdziwej unii rynków finansowych; |
| --- | --- |

75.

| 76. | popiera utworzenie systemu organów ds. konkurencji, których zadaniem będzie zjednoczenie powołanych przez poszczególne państwa członkowskie organów krajowych odpowiedzialnych za śledzenie postępów w dziedzinie konkurencyjności w każdym państwie członkowskim i proponuje, aby śledzenie postępów tego systemu odbywało się pod nadzorem Komisji; |
| --- | --- |

76.

| 77. | uważa za konieczne polepszenie automatycznej wymiany informacji między krajowymi organami podatkowymi, aby przeciwdziałać unikaniu płacenia podatków, oszustwom podatkowym, planowaniu podatkowemu, erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków, a także wspierać skoordynowane działania służące zwalczaniu rajów podatkowych; apeluje o przyjęcie dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych przewidującej stawkę minimalną i określającej wspólne cele w zakresie stopniowej konwergencji; uważa za konieczne rozpoczęcie kompleksowego przeglądu dotychczasowego prawodawstwa dotyczącego podatku VAT w celu zajęcia się m.in. wprowadzeniem zasady kraju pochodzenia; |
| --- | --- |

77.

Bardziej demokratyczny system instytucjonalny UGW

| 78. | przypomina o konieczności zapewnienia odpowiedniej legitymacji demokratycznej i rozliczalności na szczeblu podejmowania decyzji, przy czym parlamenty narodowe sprawowałyby kontrolę nad rządami krajowymi oraz rola kontrolna Parlamentu Europejskiego na szczeblu UE uległaby wzmocnieniu, a także miałby on centralną rolę, wraz z Radą, przy przyjmowaniu kodeksu konwergencji w drodze zwykłej procedury ustawodawczej; |
| --- | --- |

78.

| 79. | opowiada się za ogólnym wykorzystywaniem klauzuli pomostowej, zapisanej w art. 48 ust. 7 TUE; przypomina, że Komisja w swoim planie działania na rzecz pogłębionej i rzeczywistej unii gospodarczej (12) i walutowej zaproponowała utworzenie instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności na podstawie art. 136 TFUE lub art. 352 TFUE, w razie konieczności w drodze wzmocnionej współpracy; podkreśla, że w przypadku wzmocnionej współpracy zastosowanie art. 333 ust. 2 TFUE, przewidującego zastosowanie zwykłej procedury ustawodawczej wzmocniłoby legitymację demokratyczną i skuteczność sprawowania rządów w UE oraz rolę Parlamentu; |
| --- | --- |

79.

| 80. | przypomina, że współpraca międzyparlamentarna nie powinna prowadzić do powołania nowego organu parlamentarnego czy nowej instytucji, gdyż euro jest walutą UE, a Parlament Europejski jest parlamentem UE; przypomina, że UGW została utworzona przez Unię, a jej obywatele są bezpośrednio reprezentowani na szczeblu unijnym przez Parlament, który musi znaleźć i móc wprowadzić w życie sposoby na zapewnienie parlamentarnej rozliczalności demokratycznej decyzji podejmowanych w odniesieniu do strefy euro;; |
| --- | --- |

80.

| 81. | nalega, aby przyznać Komisji uprawnienia do wdrażania i egzekwowania wszelkich aktualnych lub przyszłych instrumentów przyjmowanych w obrębie UGW; |
| --- | --- |

81.

| 82. | uważa za konieczne zajęcie się kwestią słabości obecnej struktury instytucjonalnej UGW, zwłaszcza jej deficytem demokratycznym, z uwzględnieniem także faktu, że niektóre części Traktatu są pod nadzorem Trybunału Sprawiedliwości, zaś inne są z tego nadzoru wykluczone; uważa za konieczne wzmocnienie kontroli Parlamentu w zakresie szczegółowej realizacji postanowień art. 121 ust. 3 i 4 TFUE w dziedzinie ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej; |
| --- | --- |

82.

| 83. | uważa, że model zróżnicowanej integracji powinien pozostać otwarty dla wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

83.

| 84. | przypomina, że należy potraktować priorytetowo zwykłą procedurę ustawodawczą i procedurę budżetową na szczeblu UE poprzez stosowanie, w razie konieczności, z odstępstw oraz poprzez stworzenie specjalnych linii budżetowych; przypomina, że wszelkie inne przepisy, np. dotyczące strefy euro lub wzmocnionej współpracy, należy stosować wyłącznie wtedy, gdy ww. procedury są niemożliwe do przeprowadzenia z punktu widzenia prawnego lub politycznego; |
| --- | --- |

84.

Urzeczywistnienie rynku wewnętrznego jako pierwszego generatora wzrostu gospodarczego

| 85. | jest przekonany, że pogłębianie UGW powinno iść w parze z urzeczywistnianiem rynku wewnętrznego w drodze usuwania wszystkich istniejących wewnętrznych barier, zwłaszcza w odniesieniu do unii energetycznej, wspólnego rynku cyfrowego i rynku usług; |
| --- | --- |

85.

| 86. | apeluje o pełne wdrożenie dotychczasowych przepisów dotyczących wewnętrznego rynku energii zgodnie z art. 194 TFUE w celu stworzenia unii energetycznej; |
| --- | --- |

86.

| 87. | popiera umocnienie obowiązków i kompetencji europejskiej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki zmierzające ostatecznie do powołania Europejskiej Agencji Energetycznej na podstawie art. 54 traktatu Euratom, a także integrację rynków energetycznych, utworzenie europejskiej rezerwy strategicznej ropy naftowej opartej na połączeniu rezerw krajowych, a także wspólnego ośrodka negocjacji z dostawcami z myślą o zakończeniu budowy struktury instytucjonalnej unii energetycznej; |
| --- | --- |

87.

| 88. | zachęca do wykorzystywania tzw. obligacji projektowych do finansowania projektów w zakresie infrastruktury i energii w ścisłej współpracy z EBI; |
| --- | --- |

88.

| 89. | apeluje do Komisji o zastosowanie art. 116 TFUE, który zawiera niezbędną podstawę prawną uprawniającą Parlament i Radę do działania zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, w celu wyeliminowania praktyk zakłócających konkurencję na rynku wewnętrznym z powodu szkodliwej polityki podatkowej; |
| --- | --- |

89.

Wymiar społeczny

| 90. | podkreśla, że w celu zapewnienia stabilnej bazy społecznej dla Unii należy zagwarantować przestrzeganie praw pracowników, zwłaszcza kiedy korzystają oni z przysługującego im prawa do mobilności, a także ich praw socjalnych, dzięki pełnemu wykorzystaniu instrumentów prawnych przewidzianych w Tytule IV, IX i X części trzeciej TFEU oraz zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej; podkreśla w tym kontekście zwłaszcza prawa wynikające z dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich oraz z rozporządzenia (UE) nr 492/2011 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii; |
| --- | --- |

90.

| 91. | podkreśla znaczenie ustanowienia Europy socjalnej, aby zapewnić projektowi integracji europejskiej stałe poparcie pracowników; |
| --- | --- |

91.

| 92. | podkreśla znaczenie wspierania idei płacy minimalnej określanej przez poszczególne państwa członkowskie, zauważa, że zbadanie możliwości utworzenia systemu minimalnych zasiłków dla bezrobotnych, wymagałoby wprowadzenia wspólnych zasad i warunków na unijnym rynku pracy, oraz sugeruje, że na mocy obowiązujących przepisów Traktatu można by przyjąć wniosek ustawodawczy, aby ograniczyć wciąż istniejące przeszkody dla pracowników; |
| --- | --- |

92.

| 93. | zwraca uwagę na instrumenty udostępnione przez Unię oraz konieczność aktywnej integracji młodych pracowników na rynku pracy, a także zachęca do organizowania wymian z udziałem młodych pracowników zgodnie z art. 47 TFUE; |
| --- | --- |

93.

| 94. | apeluje do Komisji o włączenie kryteriów społecznych do oceny osiągnięć makroekonomicznych państw członkowskich oraz o zalecenie i wsparcie reform strukturalnych także w celu zapewnienia lepszego wykorzystania funduszy regionalnych i społecznych; |
| --- | --- |

94.

| 95. | apeluje do Komisji o właściwą ocenę zapotrzebowania na działania na poziomie UE oraz potencjalnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych alternatywnych wariantów strategicznych, zanim przedstawi ona nowe inicjatywy (takie jak wnioski ustawodawcze, inicjatywy o charakterze nieustawodawczym czy akty wykonawcze i delegowane) zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa; |
| --- | --- |

95.

| 96. | apeluje o opracowanie nowego paktu społecznego (mogącego mieć postać protokołu społecznego), którego celem będzie wspieranie społecznej gospodarki rynkowej w Europie i ograniczenie nierówności, zagwarantowanie przestrzegania praw podstawowych wszystkich obywateli, w tym m.in. prawa do układów zbiorowych czy swobody przemieszczania się; podkreśla, że taki pakt mógłby poprawić koordynację polityki społecznej państw członkowskich; |
| --- | --- |

96.

| 97. | apeluje do Komisji o ożywienie unijnego dialogu społecznego poprzez wiążące umowy między partnerami społecznymi zgodnie z art. 151–161 TFUE; |
| --- | --- |

97.

Działania zewnętrzne

Poprawa skuteczności, spójności i rozliczalności wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB)

| 98. | uważa, że kompleksowe podejście Unii Europejskiej do konfliktów i kryzysów zewnętrznych powinno zostać wzmocnione za sprawą zacieśnienia współpracy między różnymi podmiotami i instrumentami na wszystkich etapach konfliktu; |
| --- | --- |

98.

| 99. | nalega na wykorzystanie postanowień art. 22 TUE do określenia ogólnych ram strategicznych i podejmowania decyzji dotyczących interesów i celów strategicznych określonych w art. 21 TUE, które wybiegałyby poza WPZiB na inne obszary działań zewnętrznych, co wymaga spójności z innymi strategiami politycznymi, takimi jak handel, rolnictwo i pomoc rozwojowa; przypomina, że decyzje podjęte na podstawie takiej strategii mogłyby ponadto być wdrażane na podstawie głosowania większością kwalifikowaną; podkreśla, że można by nadać większą zasadność demokratyczną takim decyzjom, gdyby Rada i Parlament przyjęły wspólne dokumenty strategiczne na podstawie propozycji wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela; |
| --- | --- |

99.

| 100. | apeluje o wzmocnienie nadzoru parlamentarnego nad działaniami zewnętrznymi UE, w tym przez kontynuowanie regularnych konsultacji z wiceprzewodniczącym / wysokim przedstawicielem, Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisją, a także o sfinalizowanie negocjacji dotyczących zastąpienia porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 r. w sprawie dostępu do posiadanych przez Radę danych szczególnie chronionych w dziedzinie WPZiB; |
| --- | --- |

100.

| 101. | uważa za konieczne włączenie specjalnych przedstawicieli UE w struktury ESDZ, w tym poprzez przeniesienie ich budżetów z linii przeznaczonych na WPZiB do linii przeznaczonych na ESDZ, co poprawiłoby spójność działań UE; |
| --- | --- |

101.

| 102. | apeluje o stosowanie art. 31 ust. 2 TUE, który zezwala Radzie na podejmowanie pewnych decyzji w dziedzinie WPZiB większością kwalifikowaną, oraz klauzuli pomostowej (art. 31 ust. 3 TUE) w celu stopniowego przechodzenia na system głosowania większością kwalifikowaną w odniesieniu do decyzji w dziedzinie WPZiB, które nie mają skutków o charakterze wojskowym lub obronnym; przypomina, że art. 20 ust. 2 TUE zawierający przepisy dotyczące wzmocnionej współpracy oferuje państwom członkowskim dodatkowe możliwości osiągania postępów w dziedzinie WPZiB i dlatego należy go wykorzystywać; |
| --- | --- |

102.

| 103. | jest przekonany, że istnieje konieczność zwiększenia elastyczności przepisów finansowych dotyczących działań zewnętrznych, aby unikać opóźnień w wypłacaniu funduszy operacyjnych UE, a tym samym aby poprawić zdolność UE do reagowania na kryzysy w szybki i skuteczny sposób; uważa w związku z tym za konieczne opracowanie przyspieszonej procedury dotyczącej pomocy humanitarnej, aby zagwarantować wypłacanie pomocy w możliwie najskuteczniejszy sposób; |
| --- | --- |

103.

| 104. | wzywa Radę, ESDZ i Komisję, aby dotrzymywały swoich zobowiązań oraz bezzwłocznie i w pełni informowały Parlament na wszystkich etapach negocjacji i zawierania porozumień międzynarodowych, co przewiduje art. 218 ust. 10 TFUE oraz porozumienia międzyinstytucjonalne zawarte z Komisją i Radą; |
| --- | --- |

104.

| 105. | podkreśla, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) potwierdził, iż Parlament ma prawo – na mocy art. 218 ust. 10 TFUE – do niezwłocznego otrzymywania pełnych informacji na wszystkich etapach negocjacji i zawierania porozumień międzynarodowych, również dotyczących WPZiB, co ma umożliwić mu wykonywanie uprawnień z pełną znajomością działań Unii Europejskiej jako całości; oczekuje zatem, że mające się odbyć negocjacje międzyinstytucjonalne w sprawie do ulepszonych ustaleń praktycznych w zakresie współpracy i wymiany informacji w kontekście negocjacji i zawierania porozumień międzynarodowych należycie uwzględnią orzecznictwo TSUE; |
| --- | --- |

105.

Dążenie do wspólnej polityki obronnej

| 106. | apeluje o stopniowe podejmowanie działań na rzecz stworzenia wspólnej polityki obronnej (art. 42 ust. 2 TUE) oraz – ostatecznie – wspólnej obrony, które mogą zostać utworzone na mocy jednomyślnej decyzji Rady Europejskiej, a jednocześnie o wzmocnienie społeczeństwa cywilnego i obywatelskiego w oparciu o podejścia polegające na zapobieganiu konfliktom i rozwiązywaniu ich bez stosowania przemocy, m.in. dzięki zwiększeniu zasobów finansowych, administracyjnych i kadrowych przeznaczanych na mediację, dialog, pojednanie i doraźne reagowanie na kryzys w oparciu o organizacje społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

106.

| 107. | sugeruje, aby pierwszym krokiem w tym kierunku było zastosowanie art. 46 TUE dotyczącego rozpoczęcia stałej współpracy strukturalnej dzięki decyzji kwalifikowaną większością głosów w Radzie, ponieważ instrument ten umożliwiłby ambitniejszym państwom członkowskim skoordynowaną ściślejszą współpracę w dziedzinie obrony w ramach UE i dałby im prawo do wykorzystywania unijnych instytucji, instrumentów i budżetu; |
| --- | --- |

107.

| 108. | zaleca, aby pod przewodnictwem wysokiego przedstawiciela / wiceprzewodniczącego Komisji powołać stałą Radę ds. Obrony w celu koordynowania polityki obrony państw członkowskich, szczególnie w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i zwalczania terroryzmu, oraz wspólnego rozwijania strategii i priorytetów polityki obrony UE; |
| --- | --- |

108.

| 109. | nalega, aby opracowano białą księgę UE dotyczącą bezpieczeństwa i obrony na podstawie globalnej strategii unijnej w zakresie polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa przedstawionej przez wysokiego przedstawiciela / wiceprzewodniczącego Komisji jako program bratysławski, gdyż w takim dokumencie znalazłaby się bardziej szczegółowa definicja celów strategicznych UE w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony, a także zidentyfikowano by w nim aktualny i wymagany potencjał; apeluje do Komisji o oparcie swoich prac przygotowawczych dotyczących europejskiego planu działania w dziedzinie obrony na wynikach przyszłej białej księgi UE w sprawie bezpieczeństwa i obrony, w której powinno się także poruszyć kwestię sposobu i warunków właściwego i uzasadnionego użycia sił zbrojnych; |
| --- | --- |

109.

| 110. | zwraca uwagę na konieczność określenia wspólnej europejskiej polityki w zakresie potencjału obronnego i uzbrojenia (art. 42 ust. 3 TUE), obejmującej wspólne planowanie, opracowywanie i zdobywanie potencjału wojskowego, a także zawierającej propozycje reagowania na zagrożenia cybernetyczne, hybrydowe i asymetryczne; zachęca Komisję do pracy nad ambitnym europejskim planem działania w dziedzinie obrony, zapowiedzianym w programie prac na 2016 r.; |
| --- | --- |

110.

| 111. | podkreśla ogromny potencjał Europejskiej Agencji Obrony (EDA) w zakresie rozwijania jednolitego rynku obrony, konkurencyjnego, efektywnego i wspieranego intensywnymi badaniami, rozwojem technologicznym i innowacjami oraz ukierunkowanego na tworzeniu wyspecjalizowanych miejsc pracy i w tym celu zaleca, aby zbadać możliwości współpracy publiczno-prywatnej; przypomina o pilnej potrzebie wzmocnienia EDA dzięki zapewnieniu jej niezbędnych zasobów i zaplecza politycznego, co umożliwi jej odgrywanie wiodącej i koordynującej roli w rozwijaniu zdolności, prowadzeniu badań i udzielaniu zamówień; ponownie wyraża pogląd, że najlepszym sposobem na to jest finansowanie kosztów personelu i kosztów bieżących Agencji z budżetu Unii; |
| --- | --- |

111.

| 112. | przypomina o istnieniu art. 44 TUE przewidującego dodatkową elastyczność i wprowadzającego możliwość powierzenia realizacji zadań związanych z zarządzaniem kryzysowym grupie państw członkowskich, które wykonywałyby te zadania w imieniu UE i pod kontrolą polityczną oraz nadzorem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa, a także ESDZ; |
| --- | --- |

112.

| 113. | sugeruje, aby art. 41 ust. 3 TUE został wykorzystany do utworzenia funduszu początkowego zasilanego wpłatami państw członkowskich i przeznaczonego na finansowanie działań przygotowawczych z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) nieuwzględnionych w budżecie Unii; |
| --- | --- |

113.

| 114. | podkreśla znaczenie rozszerzenia wspólnego finansowania w obszarze wojskowej WPBiO, także za pośrednictwem mechanizmu Athena, ponieważ wyeliminowałoby to aspekty finansowe zniechęcające państwa członkowskie do udziału w misjach i operacjach wojskowych w ramach WPBiO, a tym samym zwiększyłoby zdolność UE do reagowania na sytuacje kryzysowe; |
| --- | --- |

114.

| 115. | apeluje o utworzenie stałych sztabów cywilnego i wojskowego, obejmujących komórkę planowania i prowadzenia operacji wojskowych oraz komórkę planowania i prowadzenia operacji cywilnych; apeluje o instytucjonalizację poszczególnych europejskich struktur wojskowych (m.in. różnych grup bojowych, Eurokorpusu, francusko-brytyjskiej współpracy w dziedzinie obrony, współpracy w dziedzinie obrony powietrznej krajów Beneluksu itp.) i włączenie ich w ramy unijne, a także o poprawę stopnia wykorzystania grup bojowych UE poprzez m.in. rozszerzenie wspólnego finansowania i domyślne uznawanie ich rozmieszczenia za siłę wojskową pierwszego reagowania w przypadkach zarządzania kryzysowego w przyszłości; |
| --- | --- |

115.

| 116. | zauważa, że takie stałe sztaby operacyjne mogłyby zaangażować się w stałe planowanie ewentualnościowe i odgrywać ważną rolę koordynującą przy przyszłym stosowaniu art. 42 ust. 7 TUE; jest zdania, że klauzula wzajemnej obrony, o której mowa w tym artykule i którą wykorzystała Francja podczas posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 17 listopada 2015 r., będzie stanowić katalizator dalszego rozwoju unijnej polityki bezpieczeństwa i obrony, prowadząc do większego zaangażowania wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

116.

| 117. | uważa, że istnieje konieczność nasilenia współpracy UE-NATO na wszystkich szczeblach w obszarach takich jak rozwój potencjału i planowanie ewentualnościowe w odniesieniu do zagrożeń hybrydowych, a także zintensyfikowania działań na rzecz usunięcia utrzymujących się nadal przeszkód politycznych; wzywa UE i NATO do zakrojonego na szeroką skalę partnerstwa politycznego i wojskowego; |
| --- | --- |

117.

| 118. | domaga się podjęcia zdecydowanych działań, aby zapewnić spójność polityki na rzecz rozwoju (art. 208 TFUE) i nalega, aby ulepszyć system oceny wpływu wywieranego przez spójność polityki na rzecz rozwoju oraz aby utworzyć mechanizm polubownego rozwiązywania sporów w przypadku rozbieżności między poszczególnymi strategiami politycznymi Unii, powierzając przewodniczącemu Komisji odpowiedzialność polityczną za określanie głównych wytycznych oraz rozwiązywanie kwestii spornych zgodnie ze zobowiązaniami zaciągniętymi przez Unię w dziedzinie spójności polityki na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

118.

Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne (WSiSW)

| 119. | podkreśla, że – chociaż należy utrzymać podstawowe prawa i wolności i położyć nacisk na konieczność demokratycznego i sądowego nadzoru nad polityką walki z terroryzmem – w świetle ostatnich ataków i wzrostu zagrożenia terroryzmem absolutnie zasadnicze znaczenie ma systematyczna, obowiązkowa i bardziej zorganizowana wymiana informacji i danych przez krajowe organy ścigania i służby wywiadowcze, a także Europol, Frontex i Eurojust, oraz że należy ją jak najszybciej wprowadzić; |
| --- | --- |

119.

| 120. | zauważa, że podobnie jak w przypadku wcześniejszych ataków, również sprawcy zamachów w Paryżu byli już znani organom bezpieczeństwa i toczyły się w ich sprawie dochodzenia oraz byli oni objęci środkami nadzoru; wyraża zaniepokojenie w związku z faktem, że dostępne dane dotyczące takich osób nie zostały przekazane innym państwom członkowskim, mimo wymogów zawartych w art. 88 TFUE; apeluje do Rady o wprowadzenie na podstawie art. 352 TFUE obowiązku wymiany danych między państwami członkowskimi; zauważa, że w przypadku braku jednomyślności należy wykorzystać potencjał wzmocnionej współpracy; |
| --- | --- |

120.

| 121. | wzywa Komisję i Radę do przeprowadzenia kompleksowej oceny unijnych środków zwalczania terroryzmu i środków powiązanych, w szczególności pod kątem ich wdrażania w państwach członkowskich w systemach prawnych i w praktyce, a także zakresu, w jakim państwa członkowskie współpracują z agencjami UE w tym obszarze, zwłaszcza z Europolem i Eurojustem, jak również do przeprowadzenia odnośnej oceny pozostających jeszcze luk oraz zgodności środków z zobowiązaniami UE w zakresie praw podstawowych, z wykorzystaniem procedury określonej w art. 70 TFUE; |
| --- | --- |

121.

| 122. | przypomina w tym kontekście, że art. 222 TFUE przewiduje klauzulę solidarności, którą można i należy wykorzystać, gdy jakieś państwo członkowskie jest celem ataku terrorystycznego lub ofiarą klęski żywiołowej bądź katastrofy spowodowanej przez człowieka; |
| --- | --- |

122.

| 123. | ubolewa, że dyrektywa w sprawie ochrony tymczasowej nie została wykorzystana w związku z kryzysem uchodźczym, mimo że została opracowana, by rozwiązać problem masowego napływu obywateli państw trzecich; |
| --- | --- |

123.

| 124. | podkreśla konieczność opracowania sprawiedliwej i skutecznej wspólnej unijnej polityki azylowej i imigracyjnej, opartej na zasadach solidarności, niedyskryminacji, zasadzie non-refoulement, lojalnej współpracy między wszystkimi państwami członkowskimi, która powinna również zapewnić sprawiedliwą relokację osób ubiegających się o azyl w UE; jest zdania, że polityka taka powinna dotyczyć wszystkich państw członkowskich; przypomina państwom członkowskim o ich zobowiązaniach w tej dziedzinie i podkreśla, że nowe ramy dotyczące azylu i migracji powinny się opierać na prawach podstawowych migrantów; |
| --- | --- |

124.

| 125. | podkreśla, że potrzebne są dalsze działania na rzecz zapewnienia, że wspólny europejski system azylowy stanie się systemem w pełni jednolitym; apeluje do państw członkowskich o harmonizację swoich przepisów i praktyk w odniesieniu do kryteriów w zakresie kwalifikowania beneficjentów ochrony międzynarodowej i w odniesieniu do gwarancji dotyczących procedur udzielania ochrony międzynarodowej i warunków przyjmowania zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także stosowanymi najlepszymi praktykami w innych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

125.

| 126. | z zadowoleniem wita przyjęcie rozporządzenia (UE) 2016/1624 rozszerzającego zadania i uprawnienia Fronteksu i zmieniającego jego nazwę na Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej; uważa, że Agencję w razie konieczności mogłyby wspierać instrumenty wojskowe, takie jak Europejskie Siły Morskie (Euromarfor) oraz wzmocniony Korpus Europejski (Eurokorpus), a także zasoby gromadzone za pośrednictwem stałej współpracy strukturalnej; podkreśla, że w rozporządzeniu kładzie się nacisk na fakt, że państwa członkowskie – w interesie własnym oraz w interesie innych państw członkowskich – powinny wprowadzać dane do europejskich baz danych; proponuje, aby rozważyć interoperacyjność baz danych agencji granicznych, takich jak Eurodac, a także interoperacyjność z bazami danych Europolu; |
| --- | --- |

126.

| 127. | domaga się pilnego przeglądu rozporządzenia dublińskiego polegającego na ustanowieniu stałego, ogólnounijnego i prawnie wiążącego systemu rozdziału osób ubiegających się o azyl pomiędzy państwa członkowskie w oparciu o sprawiedliwy i obowiązkowy przydział; |
| --- | --- |

127.

| 128. | zwraca uwagę, że w obliczu niemającego precedensu napływu migrantów, którzy już dotarli i wciąż docierają do zewnętrznych granic Unii, a także stałego wzrostu liczby ludzi ubiegających się o ochronę międzynarodową Unia potrzebuje wiążącego i obowiązkowego podejścia ustawodawczego do przesiedleń, o czym mowa w programie Komisji dotyczącym migracji; |
| --- | --- |

128.

| 129. | wzywa do zawierania porozumień z bezpiecznymi krajami trzecimi w celu kontrolowania i ograniczania napływu migrantów przed ich dotarciem do granic UE; jednocześnie nalega na rygorystyczne stosowanie procedur odsyłania wnioskodawców, których roszczenia są bezzasadne; |
| --- | --- |

129.

| 130. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do podwyższenia funduszy na szkolenia dla specjalistów w zakresie azylu oraz do poprawy wydajności procedur ubiegania się o azyl; |
| --- | --- |

130.

| 131. | uważa, że w wymiarze zewnętrznym należy uprzywilejować współpracę z krajami trzecimi w zakresie przeciwdziałania głębokim przyczynom napływu migrantów o nieuregulowanym statusie do Europy i rozwiązywania tego problemu; jest zdania, że partnerstwa i współpraca z głównymi krajami pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia powinny nadal znajdować się w centrum zainteresowania; zaleca, aby wszelkiej współpracy z krajami trzecimi towarzyszyła ocena ich systemów azylowych, pomocy udzielanej uchodźcom oraz zdolności i gotowości do zwalczania handlu ludźmi do tych krajów lub w tranzycie; przyznaje, że należy poprawić skuteczność unijnego systemu powrotów, ale uważa, że odsyłanie migrantów można przeprowadzać jedynie wtedy, gdy odbywa się to przy pełnym bezpieczeństwie i poszanowaniu ich praw podstawowych i proceduralnych; |
| --- | --- |

131.

| 132. | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że nowe rozporządzenie (UE) 2016/1624 w sprawie Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej przewiduje, iż w przypadku, gdyby kontrola granic stala się nieskuteczna w stopniu zagrażającym funkcjonowaniu strefy Schengen, czy to z powodu niepodjęcia przez dane państwo członkowskie koniecznych działań, czy też z powodu niezwrócenia się o wystarczającą pomoc do Fronteksu lub niewykorzystywania tej pomocy, Komisja może zaproponować Radzie podjęcie decyzji określającej środki do podjęcia przez Agencję i wymagającej od tego państwa członkowskiego współpracy z Agencją w zakresie realizacji tych środków; podkreśla ponadto, że rozporządzenie zawiera także przepisy dotyczące odpowiedzialności cywilnej i karnej członków zespołu oraz mechanizmu skarg w celu monitorowania i zapewnienia poszanowania praw podstawowych we wszystkich działaniach Agencji; |
| --- | --- |

132.

| 133. | jest przekonany, że konieczne będzie zwiększenie potencjału ludzkiego i finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), gdyby został on wezwany do koordynowania wszystkich wniosków azylowych w UE i prowadzenia działań na rzecz wspierania państw członkowskich doświadczających szczególnej presji migracyjnej w związku z rozpatrywaniem przez nie wniosków o udzielenie azylu, w tym przez korzystanie z przysługujących mu uprawnień do prowadzenia wspólnych operacji, projektów pilotażowych i szybkich interwencji podobnych do tych, które zostały dodane do uprawnień Fronteksu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1168/2011; |
| --- | --- |

133.

| 134. | podkreśla znaczenie lepszej koordynacji między EASO, Fronteksem a Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich, aby umożliwić sprawniejsze przyjmowanie sprawozdań w ramach systemu wczesnego ostrzegania w przypadku szczególnej presji migracyjnej, która z dużym prawdopodobieństwem będzie stanowić zagrożenie dla poszanowania podstawowych wolności osób ubiegających się o azyl; uważa, że Komisja może stosować sprawozdania w ramach systemu wczesnego ostrzegania jako podstawę uruchamiania środków awaryjnych przewidzianych w art. 78 ust. 3 TFUE; |
| --- | --- |

134.

| 135. | uważa, że kwestią podstawowej wagi jest wzmocnienie roli Parlamentu jako współustawodawcy występującego na równi z Radą za sprawą zastosowania art. 81 ust. 3 TFUE, który w przypadku procesu decyzyjnego dotyczącego prawa rodzinnego ze skutkami transgranicznymi umożliwia przejście na zwykłą procedurę ustawodawczą, jeśli Rada jednomyślnie podejmie taką decyzję po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem; wzywa do przejścia w procesie podejmowania decyzji w przypadku wszystkich innych strategii w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (WSiSW) na zwykłą procedurę ustawodawczą za pomocą klauzuli pomostowej przewidzianej w art. 48 ust. 7 TUE; |
| --- | --- |

135.

| 136. | apeluje, by Komisja, na podstawie art. 83 TFUE, zaproponowała minimalne zasady dotyczące definicji i sankcji związanych z walką z terroryzmem, handlem ludźmi oraz seksualnym wykorzystywaniem kobiet i dzieci, nielegalnym handlem narkotykami, nielegalnym handlem bronią, praniem pieniędzy, korupcją, fałszowaniem środków płatniczych, przestępczością komputerową i przestępczością zorganizowaną; |
| --- | --- |

136.

| 137. | nalega na praktyczne stosowanie zasad zapisanych w Traktacie z Lizbony, a mianowicie solidarności i podziału odpowiedzialności pomiędzy państwa członkowskie, zasady wzajemnego uznawania w zakresie wdrażania strategii politycznych w dziedzinie WSiSW (art. 70 TUE) oraz postanowień Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

137.

| 138. | uważa, że UE musi zagwarantować ochronę praw człowieka i podstawowych wolności, ciągłe przestrzeganie kryteriów kopenhaskich oraz zadbać o to, aby wszystkie państwa członkowskie szanowały wspólne wartości zapisane w art. 2 TFUE; |
| --- | --- |

138.

| 139. | podkreśla znaczenie dokończenia tzw. pakietu gwarancji procesowych, w szczególności dzięki opracowaniu przepisów dotyczących zatrzymania w oparciu o przepisy prawa administracyjnego i zatrzymania nieletnich, ponieważ w wielu państwach członkowskich przepisy w tych dziedzinach nie są w pełni zgodne z prawami człowieka i innymi standardami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

139.

| 140. | podkreśla znaczenie, jakie ma dalsze rozbudowywanie europejskiego prawa karnego, szczególnie w dziedzinie wzajemnego uznawania i wykonywania wyroków w sprawach karnych; |
| --- | --- |

140.

| 141. | podkreśla znaczenie, jakie ma wspieranie rozwoju europejskiej kultury sądowniczej jako kluczowego warunku urzeczywistnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla obywateli i zapewnienia lepszego stosowania prawa UE; |
| --- | --- |

141.

| 142. | podkreśla, że do walki z przestępczością zorganizowaną, oszustwami i korupcją, ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej i rozwiązania problemu rozczłonkowania europejskiej przestrzeni karnej należy utworzyć urząd prokuratora europejskiego; |
| --- | --- |

142.

| 143. | podkreśla, że zgodnie z art. 86 TFUE Prokuratura Europejska może zostać ustanowiona w celu walki z przestępstwami przeciwko interesom finansowym EU tylko za zgodą Parlamentu; w związku z tym przypomina zalecenia sformułowane w swoich rezolucjach z 12 marca 2014 r. (13) i 29 kwietnia 2015 r. (14) dotyczących szczegółowej organizacji Prokuratury Europejskiej i podkreśla, że rozporządzenie w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej powinno zostać szybko przyjęte, tak aby Prokuratura Europejska miała kompetencje dochodzeniowe w dziedzinie wszystkich przestępstw na szkodę interesów finansowych UE, w tym oszustw związanych z podatkiem VAT, oraz mogła ścigać osoby, wobec których wysuwa się zarzuty w tej sprawie; |
| --- | --- |

143.

| 144. | przypomina o obowiązku przystąpienia Unii do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności zgodnie z art. 6 ust. 2 TUE, a także domaga się szybkiego wznowienia negocjacji z Radą Europy w tej sprawie, z uwzględnieniem opinii Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2014 r.; przypomina Komisji, która pełni rolę głównego negocjatora, że przystąpienie do tej konwencji poprawi ochronę praw człowieka wszystkich obywateli UE; |
| --- | --- |

144.

| 145. | podkreśla, że niniejsza rezolucja ma na celu jedynie zapewnienie oceny prawnych możliwości Traktatów i powinna stanowić podstawę poprawy funkcjonowania Unii Europejskiej w krótkiej perspektywie czasowej; przypomina, że dalsza gruntowna reforma w przyszłości wymagałaby przeglądu Traktatów; |
| --- | --- |

145.

o

o o

| 146. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, EBC, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

146.

---

(1)  Dz.U. C 184 E z 6.8.2009, s. 25.

(2)  Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 82.

(3)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0249.

(4)  Dz.U. C 13 z 15.1.2016, s. 183.

(5)  Dz.U. C 313 z 22.9.2015, s. 9.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0103.

(7)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0010.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0382.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0395.

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0050.

(11)  Dz.U. C 468 z 15.12.2016, s. 176.

(12)  COM(2012)0777 z dnia 28 listopada 2012 r.

(13)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0234.

(14)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0173.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/235 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/235

---

P8_TA(2017)0050

Możliwości budżetowe strefy euro

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro (2015/2344(INI))

(2018/C 252/24)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej zgodnie z art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej zgodnie z art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych i Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0038/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych i Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0038/2017),

| A. | mając na uwadze, że obecny klimat polityczny oraz wyzwania polityczne i gospodarcze istniejące w zglobalizowanym świecie wymagają ze strony UE konsekwentnych i stanowczych decyzji i działań w pewnych dziedzinach takich jak bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne, ochrona granic i polityka wobec migrantów, stabilizacja sąsiedztwa UE, wzrost gospodarczy i zatrudnienie, a w szczególności zwalczanie bezrobocia młodzieży, oraz wprowadzanie w życie porozumień zawartych na konferencji ONZ w sprawie zmiany klimatu z 2015 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że obecny klimat polityczny oraz wyzwania polityczne i gospodarcze istniejące w zglobalizowanym świecie wymagają ze strony UE konsekwentnych i stanowczych decyzji i działań w pewnych dziedzinach takich jak bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne, ochrona granic i polityka wobec migrantów, stabilizacja sąsiedztwa UE, wzrost gospodarczy i zatrudnienie, a w szczególności zwalczanie bezrobocia młodzieży, oraz wprowadzanie w życie porozumień zawartych na konferencji ONZ w sprawie zmiany klimatu z 2015 r.;

| B. | mając na uwadze, że po udanym starcie euro strefa euro wykazała się brakiem konwergencji, współpracy politycznej i odpowiedzialności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że po udanym starcie euro strefa euro wykazała się brakiem konwergencji, współpracy politycznej i odpowiedzialności;

| C. | mając na uwadze, że różne kryzysy i globalne wyzwania wymagają od strefy euro dokonania, i to jak najszybciej, skoku jakościowego w integracji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że różne kryzysy i globalne wyzwania wymagają od strefy euro dokonania, i to jak najszybciej, skoku jakościowego w integracji;

| D. | mając na uwadze, że przynależność do wspólnego obszaru walutowego wymaga wspólnych narzędzi i solidarności na szczeblu europejskim oraz zobowiązań i odpowiedzialności ze strony wszystkich uczestniczących w nim państw członkowskich; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że przynależność do wspólnego obszaru walutowego wymaga wspólnych narzędzi i solidarności na szczeblu europejskim oraz zobowiązań i odpowiedzialności ze strony wszystkich uczestniczących w nim państw członkowskich;

| E. | mając na uwadze, że trzeba przywrócić zaufanie w obrębie strefy euro; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że trzeba przywrócić zaufanie w obrębie strefy euro;

| F. | mając na uwadze, że aby uzyskać pełnię korzyści płynących ze wspólnej waluty potrzebny jest jasno określony plan działania odzwierciedlający całościowe podejście, przy jednoczesnym zagwarantowaniu stabilności tej waluty oraz osiągnięciu celów dotyczących stabilności i pełnego zatrudnienia; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że aby uzyskać pełnię korzyści płynących ze wspólnej waluty potrzebny jest jasno określony plan działania odzwierciedlający całościowe podejście, przy jednoczesnym zagwarantowaniu stabilności tej waluty oraz osiągnięciu celów dotyczących stabilności i pełnego zatrudnienia;

| G. | mając na uwadze, że plan ten powinien obejmować również ukończenie tworzenia unii bankowej, wzmocnione ramy budżetowe ze zdolnością do amortyzacji wstrząsów oraz zachęty do wdrażania reform strukturalnych sprzyjających wzrostowi w celu uzupełnienia stosowanych obecnie środków polityki pieniężnej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że plan ten powinien obejmować również ukończenie tworzenia unii bankowej, wzmocnione ramy budżetowe ze zdolnością do amortyzacji wstrząsów oraz zachęty do wdrażania reform strukturalnych sprzyjających wzrostowi w celu uzupełnienia stosowanych obecnie środków polityki pieniężnej;

| H. | mając na uwadze, że mechanizm zdolności fiskalnej i związany z nim kodeks konwergencji są jednym z istotnych elementów tego przedsięwzięcia, które może się powieść jedynie w razie ścisłego powiązania odpowiedzialności z solidarnością; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że mechanizm zdolności fiskalnej i związany z nim kodeks konwergencji są jednym z istotnych elementów tego przedsięwzięcia, które może się powieść jedynie w razie ścisłego powiązania odpowiedzialności z solidarnością;

| I. | mając na uwadze, że ustanowienie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro jest tylko jednym z elementów układanki, któremu musi towarzyszyć wyraźna chęć przebudowy europejskich fundamentów ze strony państw członkowskich strefy euro i państw, które mają dopiero do niej dołączyć; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że ustanowienie mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro jest tylko jednym z elementów układanki, któremu musi towarzyszyć wyraźna chęć przebudowy europejskich fundamentów ze strony państw członkowskich strefy euro i państw, które mają dopiero do niej dołączyć;

| 1. | przyjmuje następujący plan działania:
  i.   
  Zasady ogólne


  Przekazanie suwerenności w zakresie polityki pieniężnej wymaga alternatywnych mechanizmów dostosowawczych, takich jak przeprowadzenie reform strukturalnych wspierających wzrost, jednolity rynek, unia bankowa, unia rynków kapitałowych, aby stworzyć bezpieczniejszy sektor finansowy i mechanizm zdolności fiskalnej na potrzeby radzenia sobie z wstrząsami makroekonomicznymi oraz aby zwiększyć konkurencyjność i stabilność gospodarek państw członkowskich z zamiarem uczynienia ze strefy euro optymalnego obszaru walutowego.
  Konwergencja, dobre rządzenie i warunkowość egzekwowane przez instytucje demokratycznie rozliczalne na szczeblu strefy euro i/lub szczeblu krajowym mają zasadnicze znaczenie, w szczególności dla zapobiegania ciągłym transferom, ryzyku nadużyć i niewyważonemu podziałowi ryzyka publicznego.
  Wzrost wagi i wiarygodności mechanizmu zdolności fiskalnej przyczyni się do przywrócenia wiary rynków finansowych w stabilność finansów publicznych w strefie euro, umożliwiając, co do zasady, lepszą ochronę podatników oraz zmniejszenie ryzyka publicznego i prywatnego.
  Mechanizm zdolności fiskalnej obejmuje Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) i specjalne, dodatkowe możliwości budżetowe dla strefy euro. Mechanizm zdolności fiskalnej będzie tworzony w uzupełnieniu do Europejskiego Mechanizmu Stabilności i bez jakiegokolwiek uszczerbku dla niego.
  Na początkowym etapie specjalny mechanizm zdolności fiskalnej dla strefy euro powinien być częścią budżetu Unii, poza i ponad pułapami obowiązującymi w wieloletnich ramach finansowych, i być finansowany przez strefę euro oraz innych uczestniczących członków z uzgodnionego między uczestniczącymi państwami członkowskimi źródła dochodów, które będą traktowane jako dochody przeznaczone na określony cel i gwarancje; po osiągnięciu stabilności mechanizm zdolności fiskalnej powinien być finansowany z zasobów własnych, zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu Montiego w sprawie przyszłego finansowania UE.
  EMS, wykonując swoje bieżące zadania, powinien dalej rozwijać się i przekształcić w Europejski Fundusz Walutowy (EFW) z odpowiednią zdolnością udzielania i zaciągania kredytów i jasno określonym mandatem, aby móc amortyzować asymetryczne i symetryczne wstrząsy.
  ii.   
  Trzy filary mechanizmu zdolności fiskalnej na rzecz konwergencji i stabilizacji strefy euro

  Mechanizm zdolności fiskalnej powinien spełniać trzy różne funkcje:






  — | po pierwsze, należy zachęcać do konwergencji społeczno-gospodarczej w obrębie strefy euro, aby pobudzić reformy strukturalne, unowocześnić gospodarkę i zwiększyć konkurencyjność każdego z państw członkowskich i odporność strefy euro, a tym samym przyczynić się również do zdolności państw członkowskich do amortyzacji asymetrycznych i symetrycznych wstrząsów; |
| --- | --- | --- |

1.

i.   
  Zasady ogólne

Przekazanie suwerenności w zakresie polityki pieniężnej wymaga alternatywnych mechanizmów dostosowawczych, takich jak przeprowadzenie reform strukturalnych wspierających wzrost, jednolity rynek, unia bankowa, unia rynków kapitałowych, aby stworzyć bezpieczniejszy sektor finansowy i mechanizm zdolności fiskalnej na potrzeby radzenia sobie z wstrząsami makroekonomicznymi oraz aby zwiększyć konkurencyjność i stabilność gospodarek państw członkowskich z zamiarem uczynienia ze strefy euro optymalnego obszaru walutowego.

Konwergencja, dobre rządzenie i warunkowość egzekwowane przez instytucje demokratycznie rozliczalne na szczeblu strefy euro i/lub szczeblu krajowym mają zasadnicze znaczenie, w szczególności dla zapobiegania ciągłym transferom, ryzyku nadużyć i niewyważonemu podziałowi ryzyka publicznego.

Wzrost wagi i wiarygodności mechanizmu zdolności fiskalnej przyczyni się do przywrócenia wiary rynków finansowych w stabilność finansów publicznych w strefie euro, umożliwiając, co do zasady, lepszą ochronę podatników oraz zmniejszenie ryzyka publicznego i prywatnego.

Mechanizm zdolności fiskalnej obejmuje Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) i specjalne, dodatkowe możliwości budżetowe dla strefy euro. Mechanizm zdolności fiskalnej będzie tworzony w uzupełnieniu do Europejskiego Mechanizmu Stabilności i bez jakiegokolwiek uszczerbku dla niego.

Na początkowym etapie specjalny mechanizm zdolności fiskalnej dla strefy euro powinien być częścią budżetu Unii, poza i ponad pułapami obowiązującymi w wieloletnich ramach finansowych, i być finansowany przez strefę euro oraz innych uczestniczących członków z uzgodnionego między uczestniczącymi państwami członkowskimi źródła dochodów, które będą traktowane jako dochody przeznaczone na określony cel i gwarancje; po osiągnięciu stabilności mechanizm zdolności fiskalnej powinien być finansowany z zasobów własnych, zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu Montiego w sprawie przyszłego finansowania UE.

EMS, wykonując swoje bieżące zadania, powinien dalej rozwijać się i przekształcić w Europejski Fundusz Walutowy (EFW) z odpowiednią zdolnością udzielania i zaciągania kredytów i jasno określonym mandatem, aby móc amortyzować asymetryczne i symetryczne wstrząsy.

ii.   
  Trzy filary mechanizmu zdolności fiskalnej na rzecz konwergencji i stabilizacji strefy euro

Mechanizm zdolności fiskalnej powinien spełniać trzy różne funkcje:

—

po pierwsze, należy zachęcać do konwergencji społeczno-gospodarczej w obrębie strefy euro, aby pobudzić reformy strukturalne, unowocześnić gospodarkę i zwiększyć konkurencyjność każdego z państw członkowskich i odporność strefy euro, a tym samym przyczynić się również do zdolności państw członkowskich do amortyzacji asymetrycznych i symetrycznych wstrząsów;

| — | po drugie, różnice w cyklach koniunkturalnych państw członkowskich należących do strefy euro wynikające z różnic strukturalnych lub ogólnej słabości ekonomicznej stwarzają potrzebę łagodzenia wstrząsów asymetrycznych (sytuacje, w których jakieś zdarzenie gospodarcze ma większy wpływ na jedną gospodarkę w porównaniu z innymi, na przykład gdy w wyniku wstrząsu niezależnego od danego państwa członkowskiego w jednym państwie członkowskim załamuje się popyt, a w innych nie); |
| --- | --- |

—

po drugie, różnice w cyklach koniunkturalnych państw członkowskich należących do strefy euro wynikające z różnic strukturalnych lub ogólnej słabości ekonomicznej stwarzają potrzebę łagodzenia wstrząsów asymetrycznych (sytuacje, w których jakieś zdarzenie gospodarcze ma większy wpływ na jedną gospodarkę w porównaniu z innymi, na przykład gdy w wyniku wstrząsu niezależnego od danego państwa członkowskiego w jednym państwie członkowskim załamuje się popyt, a w innych nie);

| — | po trzecie, w celu zwiększenia odporności strefy euro jako całości należy zająć się wstrząsami symetrycznymi (sytuacje, w których jakieś zdarzenie gospodarcze wpływa tak samo na wszystkie gospodarki, na przykład zmiany cen ropy w przypadku państw należących do strefy euro). |
| --- | --- |

—

po trzecie, w celu zwiększenia odporności strefy euro jako całości należy zająć się wstrząsami symetrycznymi (sytuacje, w których jakieś zdarzenie gospodarcze wpływa tak samo na wszystkie gospodarki, na przykład zmiany cen ropy w przypadku państw należących do strefy euro).

W świetle tych celów trzeba będzie rozważyć, które funkcje będzie można realizować w obowiązujących ramach prawnych Unii, a które będą wymagały dostosowania lub zmiany traktatu.

Filar 1: kodeks konwergencji

Obecna sytuacja gospodarcza wymaga strategii inwestycyjnej równocześnie z konsolidacją i odpowiedzialnością budżetową w oparciu o ramy zarządzania gospodarczego.

Poza paktem stabilności i wzrostu przyjęty w ramach zwykłej procedury ustawodawczej kodeks konwergencji uwzględniający zalecenia dla poszczególnych krajów powinien przez okres pięciu lat skoncentrować się na kryteriach konwergencji odnoszących się do podatków, rynku pracy, inwestycji, wydajności, spójności społecznej, zdolności w zakresie administracji publicznej i dobrego rządzenia w ramach obowiązujących traktatów.

W ramach zarządzania gospodarczego przestrzeganie kodeksu konwergencji powinno być jednym z warunków pełnego udziału w mechanizmie zdolności fiskalnej i każde państwo członkowskie powinno wysunąć propozycje co do sposobu spełnienia kryteriów tego kodeksu konwergencji.

Mechanizm zdolności fiskalnej dla strefy euro powinien zostać uzupełniony długoterminową strategią zrównoważenia i redukcji zadłużenia zwiększającą wzrost gospodarczy i inwestycje w państwach strefy euro, co obniżyłoby ogólne koszty refinansowania i relacje długu do PKB.

Filar 2: amortyzacja wstrząsów asymetrycznych

Pomimo wysiłków w zakresie koordynacji polityki, konwergencji i trwałych reform strukturalnych ze strony państw członkowskich, ze względu na silną integrację państw członkowskich strefy euro nie można całkowicie wykluczyć asymetrycznych wstrząsów mających wpływ na stabilność całej strefy.

Stabilizacja osiągnięta dzięki EMS/EFW powinna zostać uzupełniona mechanizmem amortyzacji wstrząsów.

Stabilizacja powinna stanowić bodziec dla dobrych praktyk i sprzyjać unikaniu pokusy nadużycia.

Taki system musi obejmować jasne zasady dotyczące ram czasowych dla płatności i spłat oraz musi być jasno określony pod względem rozmiaru i mechanizmów finansowania, a jednocześnie być neutralny dla budżetu w dłuższym okresie.

Filar 3: amortyzacja wstrząsów symetrycznych

Przyszłe wstrząsy symetryczne mogą doprowadzić do destabilizacji strefy euro jako całości, ponieważ obszar walutowy nie posiada jeszcze instrumentów koniecznych do poradzenia sobie z kolejnym kryzysem na skalę poprzedniego.

W przypadku wstrząsów symetrycznych spowodowanych brakiem popytu wewnętrznego sama polityka pieniężna nie jest w stanie pobudzić wzrostu gospodarczego, szczególnie w kontekście zerowej granicy nominalnych stóp procentowych. Budżet strefy euro powinien być wystarczająco duży, by móc zaradzić tym asymetrycznym wstrząsom poprzez finansowanie inwestycji zmierzających do agregacji popytu i pełnego zatrudnienia zgodnie z art. 3 TUE.

iii.   
  Zarządzanie, demokratyczna rozliczalność i kontrola

W ramach zarządzania gospodarczego w strefie euro powinna dominować metoda wspólnotowa.

Parlament Europejski i parlamenty narodowe powinny odgrywać większą rolę w odnowionych ramach zarządzania gospodarczego w celu wzmocnienia demokratycznej rozliczalności. Chodzi tu m.in. o zwiększenie poczucia odpowiedzialności za europejski semestr na szczeblu krajowym, reformę międzyparlamentarnej konferencji przewidzianej w art. 13 paktu fiskalnego, aby nadać jej większą wagę w celu formułowania bardziej wyrazistego stanowiska parlamentów i opinii publicznej. Aby podnieść poziom odpowiedzialności, parlamenty narodowe powinny sprawować nadzór nad rządami krajowymi, zaś Parlament Europejski – nad europejskimi organami wykonawczymi.

Stanowisko przewodniczącego Eurogrupy mogłoby zostać połączone ze stanowiskiem komisarza ds. spraw gospodarczych i finansowych i w takim przypadku przewodniczący Komisji powinien mianować tego komisarza wiceprzewodniczącym Komisji.

Taki minister finansów i skarbu w łonie Komisji powinien być w pełni demokratycznie rozliczalny i powinien dysponować wszelkimi środkami i zdolnością niezbędnymi do stosowania i egzekwowania obowiązujących ram zarządzania gospodarczego oraz do optymalizacji rozwoju strefy euro we współpracy z ministrami finansów państw strefy euro.

Parlament Europejski powinien dokonać przeglądu swoich przepisów i struktury w celu zapewnienia pełnej demokratycznej rozliczalności mechanizmu zdolności fiskalnej wobec posłów do PE z uczestniczących państw członkowskich;

| 2. | wzywa:






  — | Radę Europejską do ustanowienia najpóźniej na spotkaniu UE w Rzymie (w marcu 2017 r.) opisanych powyżej wytycznych, zawierających ramy długoterminowej, trwałej stabilizacji strefy euro; |
| --- | --- | --- |

2.

—

Radę Europejską do ustanowienia najpóźniej na spotkaniu UE w Rzymie (w marcu 2017 r.) opisanych powyżej wytycznych, zawierających ramy długoterminowej, trwałej stabilizacji strefy euro;

| — | Komisję do przedstawienia w 2017 r. białej księgi, zawierającej ambitny kluczowy rozdział o strefie euro, oraz odnośnych wniosków ustawodawczych z wykorzystaniem wszelkich środków na mocy obowiązujących traktatów włącznie z kodeksem konwergencji, budżetem strefy euro i automatycznymi stabilizatorami, a także do określenia precyzyjnego harmonogramu wdrożenia tych środków; |
| --- | --- |

—

Komisję do przedstawienia w 2017 r. białej księgi, zawierającej ambitny kluczowy rozdział o strefie euro, oraz odnośnych wniosków ustawodawczych z wykorzystaniem wszelkich środków na mocy obowiązujących traktatów włącznie z kodeksem konwergencji, budżetem strefy euro i automatycznymi stabilizatorami, a także do określenia precyzyjnego harmonogramu wdrożenia tych środków;

| 3. | deklaruje gotowość sfinalizowania do końca obecnego mandatu Komisji i obecnej kadencji Parlamentu Europejskiego wszystkich środków ustawodawczych niewymagających zmiany Traktatu, a także przygotowania niezbędnych zmian traktatu, aby zapewnić stabilność strefy euro w perspektywie średnio- i długoterminowej. |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu Rady Europejskiej, przewodniczącemu Komisji, przewodniczącemu Rady, przewodniczącemu Eurogrupy, prezesowi Europejskiego Banku Centralnego, dyrektorowi zarządzającemu Europejskiego Mechanizmu Stabilności oraz parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

4.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/239 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/239

---

P8_TA(2017)0051

Przepisy prawa cywilnego dotyczące robotyki

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie przepisów prawa cywilnego dotyczących robotyki (2015/2103(INL))

(2018/C 252/25)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 85/374/EWG (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 85/374/EWG (1),

| — | uwzględniając badanie na temat etycznych aspektów systemów cyberfizycznych przeprowadzone przez zespół Parlamentu ds. Weryfikacji Rozwiązań Naukowych i Technologicznych (STOA) i kierowane przez Dział Prognoz Naukowych (STOA) Dyrekcji Generalnej ds. Analiz Parlamentarnych; |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie na temat etycznych aspektów systemów cyberfizycznych przeprowadzone przez zespół Parlamentu ds. Weryfikacji Rozwiązań Naukowych i Technologicznych (STOA) i kierowane przez Dział Prognoz Naukowych (STOA) Dyrekcji Generalnej ds. Analiz Parlamentarnych;

| — | uwzględniając art. 46 i 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 46 i 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, jak również opinię Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0005/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, jak również opinię Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0005/2017),

Wprowadzenie

| A. | mając na uwadze, że od postaci Frankensteina stworzonej przez Mary Shelley po antyczny mit o Pigmalionie, poprzez historię praskiego golema i robota Karla Čapka (autora pojęcia robot) ludzkość zawsze snuła fantazje na temat możliwości stworzenia inteligentnych maszyn, najczęściej androidów o cechach ludzkich; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że od postaci Frankensteina stworzonej przez Mary Shelley po antyczny mit o Pigmalionie, poprzez historię praskiego golema i robota Karla Čapka (autora pojęcia robot) ludzkość zawsze snuła fantazje na temat możliwości stworzenia inteligentnych maszyn, najczęściej androidów o cechach ludzkich;

| B. | mając na uwadze, że w związku z tym, że ludzkość stoi obecnie u progu ery, w której coraz bardziej zaawansowane roboty, komputery, androidy i inne wcielenia sztucznej inteligencji wydają się dawać początek nowej rewolucji przemysłowej, która prawdopodobnie nie ominie żadnej warstwy społecznej, niezmiernie ważne jest, by przepisy uwzględniały prawne i etyczne implikacje i skutki tych zmian bez hamowania innowacji; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w związku z tym, że ludzkość stoi obecnie u progu ery, w której coraz bardziej zaawansowane roboty, komputery, androidy i inne wcielenia sztucznej inteligencji wydają się dawać początek nowej rewolucji przemysłowej, która prawdopodobnie nie ominie żadnej warstwy społecznej, niezmiernie ważne jest, by przepisy uwzględniały prawne i etyczne implikacje i skutki tych zmian bez hamowania innowacji;

| C. | mając na uwadze, że istnieje potrzeba stworzenia powszechnie akceptowanych i elastycznych definicji pojęć „robot” i „sztuczna inteligencja”, które nie będą utrudniać innowacji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że istnieje potrzeba stworzenia powszechnie akceptowanych i elastycznych definicji pojęć „robot” i „sztuczna inteligencja”, które nie będą utrudniać innowacji;

| D. | mając na uwadze, że latach 2010–2014 średni wzrost sprzedaży robotów wynosił 17 % rocznie, a w 2014 r. sprzedaż wzrosła o 29 %, co stanowi najwyższy w historii wzrost sprzedaży z roku na rok, a dostawcy części samochodowych oraz branża elektryczna/elektroniczna są głównymi motorami wzrostu; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich dziesięciu lata trzykrotnie wzrosła liczba składanych wniosków patentowych dotyczących robotyki; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że latach 2010–2014 średni wzrost sprzedaży robotów wynosił 17 % rocznie, a w 2014 r. sprzedaż wzrosła o 29 %, co stanowi najwyższy w historii wzrost sprzedaży z roku na rok, a dostawcy części samochodowych oraz branża elektryczna/elektroniczna są głównymi motorami wzrostu; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich dziesięciu lata trzykrotnie wzrosła liczba składanych wniosków patentowych dotyczących robotyki;

| E. | mając na uwadze, że przez ostatnie 200 lat zatrudnienie stale rosło dzięki rozwojowi technicznemu; mając na uwadze, że rozwój robotyki i sztucznej inteligencji może nieść ze sobą potencjał przekształcenia życia i sposobów pracy, poprawy efektywności, zwiększenia oszczędności i podwyższenia poziomu bezpieczeństwa oraz jakości świadczenia usług, a w perspektywie średnio- i długoterminowej; natomiast robotyka i sztuczna inteligencja mają przynieść korzyści w postaci efektywności i oszczędności nie tylko w dziedzinie produkcji i handlu, ale również w obszarach takich jak transport, opieka medyczna, ratownictwo, edukacja i rolnictwo, a jednocześnie umożliwiają unikanie narażania ludzi na niebezpieczne warunki związane np. z odkażaniem obiektów zanieczyszczonych substancjami toksycznymi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że przez ostatnie 200 lat zatrudnienie stale rosło dzięki rozwojowi technicznemu; mając na uwadze, że rozwój robotyki i sztucznej inteligencji może nieść ze sobą potencjał przekształcenia życia i sposobów pracy, poprawy efektywności, zwiększenia oszczędności i podwyższenia poziomu bezpieczeństwa oraz jakości świadczenia usług, a w perspektywie średnio- i długoterminowej; natomiast robotyka i sztuczna inteligencja mają przynieść korzyści w postaci efektywności i oszczędności nie tylko w dziedzinie produkcji i handlu, ale również w obszarach takich jak transport, opieka medyczna, ratownictwo, edukacja i rolnictwo, a jednocześnie umożliwiają unikanie narażania ludzi na niebezpieczne warunki związane np. z odkażaniem obiektów zanieczyszczonych substancjami toksycznymi;

| F. | mając na uwadze, że starzenie się społeczeństwa jest konsekwencją wzrostu długości życia wskutek poprawy warunków życia i postępu nowoczesnej medycyny oraz stanowi jedno z największych wyzwań politycznych, społecznych i gospodarczych, jakie stoją przed społeczeństwami europejskimi w XXI wieku; mając na uwadze, że do 2025 roku ponad 20 % Europejczyków będzie w wieku co najmniej 65 lat, a liczba osób mających co najmniej 80 lat będzie gwałtowanie wzrastać, co doprowadzi do znaczącej zmiany proporcji między pokoleniami w społeczeństwach, oraz mając na uwadze, że w interesie społeczeństw leży, aby osoby starsze jak najdłużej zachowały zdrowie i pozostały aktywne; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że starzenie się społeczeństwa jest konsekwencją wzrostu długości życia wskutek poprawy warunków życia i postępu nowoczesnej medycyny oraz stanowi jedno z największych wyzwań politycznych, społecznych i gospodarczych, jakie stoją przed społeczeństwami europejskimi w XXI wieku; mając na uwadze, że do 2025 roku ponad 20 % Europejczyków będzie w wieku co najmniej 65 lat, a liczba osób mających co najmniej 80 lat będzie gwałtowanie wzrastać, co doprowadzi do znaczącej zmiany proporcji między pokoleniami w społeczeństwach, oraz mając na uwadze, że w interesie społeczeństw leży, aby osoby starsze jak najdłużej zachowały zdrowie i pozostały aktywne;

| G. | mając na uwadze, że w perspektywie długoterminowej obecna tendencja do projektowania inteligentnych i autonomicznych maszyn, które można szkolić i które potrafią samodzielnie podejmować decyzje, niesie ze sobą nie tylko obietnicę korzyści gospodarczych, lecz także wiele obaw dotyczących ich bezpośredniego i pośredniego wpływu na całe społeczeństwo; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w perspektywie długoterminowej obecna tendencja do projektowania inteligentnych i autonomicznych maszyn, które można szkolić i które potrafią samodzielnie podejmować decyzje, niesie ze sobą nie tylko obietnicę korzyści gospodarczych, lecz także wiele obaw dotyczących ich bezpośredniego i pośredniego wpływu na całe społeczeństwo;

| H. | mając na uwadze, że uczenie maszynowe, dzięki znacznej poprawie zdolności analizowania danych, oferuje społeczeństwu ogromne korzyści gospodarcze i w dziedzinie innowacyjności, ale jednocześnie wiąże się z wyzwaniami dotyczącymi zapewnienia niedyskryminacji, należytego postępowania, przejrzystości i zrozumiałości procesów podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że uczenie maszynowe, dzięki znacznej poprawie zdolności analizowania danych, oferuje społeczeństwu ogromne korzyści gospodarcze i w dziedzinie innowacyjności, ale jednocześnie wiąże się z wyzwaniami dotyczącymi zapewnienia niedyskryminacji, należytego postępowania, przejrzystości i zrozumiałości procesów podejmowania decyzji;

| I. | mając na uwadze, że istnieje również konieczność oceny zmian gospodarczych i wpływu na zatrudnienie w wyniku rozwoju robotyki i uczenia maszynowego; mając na uwadze, że pomimo bezspornych zalet robotyka niesie ze sobą ryzyko zmian na rynku pracy oraz wiąże się z koniecznością refleksji nad przyszłością edukacji, zatrudnienia i polityki społecznej; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że istnieje również konieczność oceny zmian gospodarczych i wpływu na zatrudnienie w wyniku rozwoju robotyki i uczenia maszynowego; mając na uwadze, że pomimo bezspornych zalet robotyka niesie ze sobą ryzyko zmian na rynku pracy oraz wiąże się z koniecznością refleksji nad przyszłością edukacji, zatrudnienia i polityki społecznej;

| J. | mając na uwadze, że szerokie zastosowanie robotów nie musi automatycznie prowadzić do zastępowania ludzi robotami na stanowiskach pracy, jednak zawody wymagające niższych kwalifikacji w sektorach wymagających dużego nakładu siły roboczej będą prawdopodobnie podlegać automatyzacji w większym stopniu; mając na uwadze, że trend ten może zaowocować przenoszeniem procesów produkcji z powrotem do UE; mając na uwadze, że z badań wynika, iż zatrudnienie rośnie znacznie szybciej w zawodach w większym stopniu opierających się na pracy z komputerem; mając na uwadze, że automatyzacja pracy może wyzwolić ludzi z monotonii pracy fizycznej, umożliwiając im podejmowanie bardziej twórczych i sensownych zadań; mając na uwadze, że automatyzacja wymaga inwestowania przez państwa w kształcenie, a także innych działań reformatorskich w celu poprawy przekwalifikowywania pod kątem takich typów umiejętności, jakich pracownicy będą potrzebować w przyszłości; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że szerokie zastosowanie robotów nie musi automatycznie prowadzić do zastępowania ludzi robotami na stanowiskach pracy, jednak zawody wymagające niższych kwalifikacji w sektorach wymagających dużego nakładu siły roboczej będą prawdopodobnie podlegać automatyzacji w większym stopniu; mając na uwadze, że trend ten może zaowocować przenoszeniem procesów produkcji z powrotem do UE; mając na uwadze, że z badań wynika, iż zatrudnienie rośnie znacznie szybciej w zawodach w większym stopniu opierających się na pracy z komputerem; mając na uwadze, że automatyzacja pracy może wyzwolić ludzi z monotonii pracy fizycznej, umożliwiając im podejmowanie bardziej twórczych i sensownych zadań; mając na uwadze, że automatyzacja wymaga inwestowania przez państwa w kształcenie, a także innych działań reformatorskich w celu poprawy przekwalifikowywania pod kątem takich typów umiejętności, jakich pracownicy będą potrzebować w przyszłości;

| K. | mając na uwadze, że w obliczu rosnących podziałów społeczeństwa i pomniejszania się klasy średniej należy mieć na uwadze, iż rozwój robotyki może doprowadzić do dużej koncentracji bogactwa i wpływów w rękach mniejszości; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w obliczu rosnących podziałów społeczeństwa i pomniejszania się klasy średniej należy mieć na uwadze, iż rozwój robotyki może doprowadzić do dużej koncentracji bogactwa i wpływów w rękach mniejszości;

| L. | mając na uwadze, że rozwój robotyki i sztucznej inteligencji zdecydowanie wpłynie na strukturę miejsca pracy, co może wywołać nowe obawy dotyczące odpowiedzialności, jednocześnie eliminując inne; mając na uwadze, że na wypadek wystąpienia sytuacji wyjątkowych lub problemów, odpowiedzialność prawna wymaga jasnego określenia, zarówno pod kątem modelu biznesowego, jak i modelu doboru pracowników; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że rozwój robotyki i sztucznej inteligencji zdecydowanie wpłynie na strukturę miejsca pracy, co może wywołać nowe obawy dotyczące odpowiedzialności, jednocześnie eliminując inne; mając na uwadze, że na wypadek wystąpienia sytuacji wyjątkowych lub problemów, odpowiedzialność prawna wymaga jasnego określenia, zarówno pod kątem modelu biznesowego, jak i modelu doboru pracowników;

| M. | mając na uwadze, że tendencja do automatyzacji wymaga, aby osoby zaangażowane w rozwój i komercjalizację rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji od samego początku kierowały się zasadami bezpieczeństwa i etyki, tak aby były świadome konieczności poniesienia odpowiedzialności prawnej za jakość technologii, którą tworzą; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że tendencja do automatyzacji wymaga, aby osoby zaangażowane w rozwój i komercjalizację rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji od samego początku kierowały się zasadami bezpieczeństwa i etyki, tak aby były świadome konieczności poniesienia odpowiedzialności prawnej za jakość technologii, którą tworzą;

| N. | mając na uwadze, że w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2) (ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych) określono ramy prawne dotyczące ochrony danych osobowych; mając na uwadze, że zbadania mogą nadal wymagać inne aspekty dostępu do danych oraz ochrony danych osobowych i prywatności, zważywszy że komunikowanie się aplikacji i urządzeń ze sobą oraz z bazami danych bez interwencji ludzi może budzić kolejne obawy dotyczące prywatności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2) (ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych) określono ramy prawne dotyczące ochrony danych osobowych; mając na uwadze, że zbadania mogą nadal wymagać inne aspekty dostępu do danych oraz ochrony danych osobowych i prywatności, zważywszy że komunikowanie się aplikacji i urządzeń ze sobą oraz z bazami danych bez interwencji ludzi może budzić kolejne obawy dotyczące prywatności;

| O. | mając na uwadze, że rozwiązania w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji mogą i powinny być projektowane w sposób pozwalający zachować godność, autonomię i samookreślenie człowieka, szczególnie w dziedzinie opieki nad człowiekiem i dotrzymywania mu towarzystwa, oraz w kontekście urządzeń medycznych, „naprawiania” lub usprawniania organizmu ludzkiego; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że rozwiązania w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji mogą i powinny być projektowane w sposób pozwalający zachować godność, autonomię i samookreślenie człowieka, szczególnie w dziedzinie opieki nad człowiekiem i dotrzymywania mu towarzystwa, oraz w kontekście urządzeń medycznych, „naprawiania” lub usprawniania organizmu ludzkiego;

| P. | mając na uwadze, że istnieje możliwość, że w perspektywie długoterminowej sztuczna inteligencja przewyższy ludzkie zdolności intelektualne; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że istnieje możliwość, że w perspektywie długoterminowej sztuczna inteligencja przewyższy ludzkie zdolności intelektualne;

| Q. | mając na uwadze, że dalszy rozwój i rosnące wykorzystanie automatycznego podejmowania decyzji opartego na algorytmach niewątpliwie wywrze wpływ na wybory dokonywane zarówno przez osoby fizyczne (np. przedsiębiorców i użytkowników internetu), jak i organy administracyjne, sądowe lub inne organy publiczne przy podejmowaniu ostatecznych decyzji dotyczących konsumentów, decyzji biznesowych lub decyzji o charakterze rozstrzygającym; mając na uwadze, że w procesie automatycznego podejmowania decyzji opartego na algorytmach konieczne jest zapewnienie zabezpieczeń oraz możliwości kontroli i weryfikacji przez człowieka; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że dalszy rozwój i rosnące wykorzystanie automatycznego podejmowania decyzji opartego na algorytmach niewątpliwie wywrze wpływ na wybory dokonywane zarówno przez osoby fizyczne (np. przedsiębiorców i użytkowników internetu), jak i organy administracyjne, sądowe lub inne organy publiczne przy podejmowaniu ostatecznych decyzji dotyczących konsumentów, decyzji biznesowych lub decyzji o charakterze rozstrzygającym; mając na uwadze, że w procesie automatycznego podejmowania decyzji opartego na algorytmach konieczne jest zapewnienie zabezpieczeń oraz możliwości kontroli i weryfikacji przez człowieka;

| R. | mając na uwadze, że w systemach prawnych niektórych państw, jak USA, Japonii, Chin i Korei Południowej rozważa podjęcie działań regulacyjnych dotyczących robotyki i sztucznej inteligencji, a w pewnym zakresie już podjęło takie działania, oraz mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie również rozpatrują możliwość opracowania norm prawnych lub przeprowadzenia zmian ustawodawczych w celu wzięcia pod uwagę pojawiających się zastosowań takich technologii; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w systemach prawnych niektórych państw, jak USA, Japonii, Chin i Korei Południowej rozważa podjęcie działań regulacyjnych dotyczących robotyki i sztucznej inteligencji, a w pewnym zakresie już podjęło takie działania, oraz mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie również rozpatrują możliwość opracowania norm prawnych lub przeprowadzenia zmian ustawodawczych w celu wzięcia pod uwagę pojawiających się zastosowań takich technologii;

| S. | mając na uwadze, że przemysł europejski może skorzystać na skutecznym, spójnym i przejrzystym podejściu do regulacji na poziomie UE zapewniającym przewidywalne i wystarczająco jasne warunki, w oparciu o które przedsiębiorstwa będą mogły rozwijać aplikacje i planować swoje modele biznesowe na skalę europejską, a jednocześnie zapewni, że Unia i jej państwa członkowskie zachowają kontrolę nad standardami regulacyjnymi, które zostaną określone, aby nie były zmuszone do przyjmowania standardów ustalonych przez innych i do działania zgodnie z nimi – mianowicie ze standardami państw trzecich, które również znajdują się czołówce pod względem rozwoju robotyki i sztucznej inteligencji; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że przemysł europejski może skorzystać na skutecznym, spójnym i przejrzystym podejściu do regulacji na poziomie UE zapewniającym przewidywalne i wystarczająco jasne warunki, w oparciu o które przedsiębiorstwa będą mogły rozwijać aplikacje i planować swoje modele biznesowe na skalę europejską, a jednocześnie zapewni, że Unia i jej państwa członkowskie zachowają kontrolę nad standardami regulacyjnymi, które zostaną określone, aby nie były zmuszone do przyjmowania standardów ustalonych przez innych i do działania zgodnie z nimi – mianowicie ze standardami państw trzecich, które również znajdują się czołówce pod względem rozwoju robotyki i sztucznej inteligencji;

Zasady ogólne

| T. | mając na uwadze, że prawa Asimova (3) muszą być traktowane jako prawa adresowane do projektodawców, producentów i operatorów robotów, w tym robotów z wbudowaną autonomią i możliwością samodzielnego uczenia się, ponieważ prawa te nie mogą zostać przekształcone w kod maszynowy; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że prawa Asimova (3) muszą być traktowane jako prawa adresowane do projektodawców, producentów i operatorów robotów, w tym robotów z wbudowaną autonomią i możliwością samodzielnego uczenia się, ponieważ prawa te nie mogą zostać przekształcone w kod maszynowy;

| U. | mając na uwadze, że szereg przepisów odnoszących się zwłaszcza do odpowiedzialności, przejrzystości i rozliczalności jest użytecznych oraz koniecznych, gdyż odzwierciedlają nieodłączne wartości europejskie i powszechne wartości humanistyczne, jakimi charakteryzuje się wkład Europy w społeczeństwo; mając na uwadze, że przepisy te nie mogą oddziaływać na proces badań, innowacji i rozwoju w dziedzinie robotyki; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że szereg przepisów odnoszących się zwłaszcza do odpowiedzialności, przejrzystości i rozliczalności jest użytecznych oraz koniecznych, gdyż odzwierciedlają nieodłączne wartości europejskie i powszechne wartości humanistyczne, jakimi charakteryzuje się wkład Europy w społeczeństwo; mając na uwadze, że przepisy te nie mogą oddziaływać na proces badań, innowacji i rozwoju w dziedzinie robotyki;

| V. | mając na uwadze, że Unia mogłaby odgrywać kluczową rolę w określaniu podstawowych zasad etycznych, które mają być przestrzegane w ramach rozwoju, programowania i wykorzystywania robotów i sztucznej inteligencji, a także we włączaniu tych zasad do unijnych uregulowań prawnych i kodeksów postępowania, z myślą o takim kształtowaniu rewolucji technologicznej, aby służyła ludzkości i aby wszyscy czerpali korzyści płynące z zaawansowanej robotyki i sztucznej inteligencji, jednocześnie unikając zagrożeń na tyle, na ile jest to możliwe; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że Unia mogłaby odgrywać kluczową rolę w określaniu podstawowych zasad etycznych, które mają być przestrzegane w ramach rozwoju, programowania i wykorzystywania robotów i sztucznej inteligencji, a także we włączaniu tych zasad do unijnych uregulowań prawnych i kodeksów postępowania, z myślą o takim kształtowaniu rewolucji technologicznej, aby służyła ludzkości i aby wszyscy czerpali korzyści płynące z zaawansowanej robotyki i sztucznej inteligencji, jednocześnie unikając zagrożeń na tyle, na ile jest to możliwe;

| W. | mając na uwadze, że do niniejszej rezolucji załączona jest Karta dotycząca robotyki, przygotowana z pomocą Działu Prognoz Naukowych (STOA) Dyrekcji Generalnej ds. Analiz Parlamentarnych, w której zaproponowano kodeks postępowania inżynierów w dziedzinie robotyki, kodeks mający zastosowanie do komitetów etycznych ds. badań, licencję dla projektantów i licencję dla użytkowników; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że do niniejszej rezolucji załączona jest Karta dotycząca robotyki, przygotowana z pomocą Działu Prognoz Naukowych (STOA) Dyrekcji Generalnej ds. Analiz Parlamentarnych, w której zaproponowano kodeks postępowania inżynierów w dziedzinie robotyki, kodeks mający zastosowanie do komitetów etycznych ds. badań, licencję dla projektantów i licencję dla użytkowników;

| X. | mając na uwadze, że w odniesieniu do wszelkich przyszłych inicjatyw w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji należy przyjąć na poziomie UE stopniowe, pragmatyczne i ostrożne podejście, do jakiego nawoływał Jean Monnet (4), aby nie ograniczać innowacji; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że w odniesieniu do wszelkich przyszłych inicjatyw w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji należy przyjąć na poziomie UE stopniowe, pragmatyczne i ostrożne podejście, do jakiego nawoływał Jean Monnet (4), aby nie ograniczać innowacji;

| Y. | mając na uwadze, że w związku z poziomem zaawansowania, jaki osiągnął rozwój robotyki i sztucznej inteligencji, należy zacząć od kwestii odpowiedzialności cywilnej; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że w związku z poziomem zaawansowania, jaki osiągnął rozwój robotyki i sztucznej inteligencji, należy zacząć od kwestii odpowiedzialności cywilnej;

Odpowiedzialność

| Z. | mając na uwadze, że dzięki imponującemu postępowi techniki w ciągu ostatnich dziesięciu lat dzisiejsze roboty są w stanie nie tylko wykonywać zadania, które dotąd były zasadniczo i wyłącznie wykonywane przez ludzi, ale także – dzięki rozwojowi pewnych cech autonomii i zdolności poznawczych, np. zdolności uczenia się poprzez doświadczenia i zdolności podejmowania quasi-niezależnych decyzji – przypominają one coraz bardziej podmioty, które wchodzą w interakcje z otoczeniem i są zdolne do zmieniania go w sposób istotny; mając na uwadze, że w tym kontekście odpowiedzialność prawna wynikająca ze szkodliwej działalności robota staje się kwestią centralną; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że dzięki imponującemu postępowi techniki w ciągu ostatnich dziesięciu lat dzisiejsze roboty są w stanie nie tylko wykonywać zadania, które dotąd były zasadniczo i wyłącznie wykonywane przez ludzi, ale także – dzięki rozwojowi pewnych cech autonomii i zdolności poznawczych, np. zdolności uczenia się poprzez doświadczenia i zdolności podejmowania quasi-niezależnych decyzji – przypominają one coraz bardziej podmioty, które wchodzą w interakcje z otoczeniem i są zdolne do zmieniania go w sposób istotny; mając na uwadze, że w tym kontekście odpowiedzialność prawna wynikająca ze szkodliwej działalności robota staje się kwestią centralną;

| AA. | mając na uwadze, że autonomiczność robota można określić jako zdolność do podejmowania decyzji i do realizacji ich w świecie zewnętrznym, niezależnie od kontroli zewnętrznej lub wpływu z zewnątrz; mając na uwadze, że autonomia ta ma charakter czysto techniczny i że jej stopień zależy od tego, jak bardzo zaawansowana interakcja robota z jego otoczeniem została zaprogramowana; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że autonomiczność robota można określić jako zdolność do podejmowania decyzji i do realizacji ich w świecie zewnętrznym, niezależnie od kontroli zewnętrznej lub wpływu z zewnątrz; mając na uwadze, że autonomia ta ma charakter czysto techniczny i że jej stopień zależy od tego, jak bardzo zaawansowana interakcja robota z jego otoczeniem została zaprogramowana;

| AB. | mając na uwadze, że im bardziej autonomiczne są roboty, tym w mniejszym stopniu można je traktować jako zwykłe narzędzia w rękach innych podmiotów (np. producentów, operatorów, właścicieli, użytkowników itp.); mając na uwadze, że to z kolei rodzi pytanie, czy zwykłe przepisy dotyczące odpowiedzialności są wystarczające, czy też niezbędne stają się nowe zasady i przepisy w celu zapewnienia jasności co do odpowiedzialności prawnej różnych podmiotów odnośnie do odpowiedzialności za działania i zaniechanie działania przez roboty, w przypadku gdy przyczyny nie można prześledzić i w efekcie przypisać konkretnemu podmiotowi, którym jest człowiek, jak również co do kwestii, czy można było uniknąć działań lub zaniechania działania przez robota, które przyniosły szkody; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że im bardziej autonomiczne są roboty, tym w mniejszym stopniu można je traktować jako zwykłe narzędzia w rękach innych podmiotów (np. producentów, operatorów, właścicieli, użytkowników itp.); mając na uwadze, że to z kolei rodzi pytanie, czy zwykłe przepisy dotyczące odpowiedzialności są wystarczające, czy też niezbędne stają się nowe zasady i przepisy w celu zapewnienia jasności co do odpowiedzialności prawnej różnych podmiotów odnośnie do odpowiedzialności za działania i zaniechanie działania przez roboty, w przypadku gdy przyczyny nie można prześledzić i w efekcie przypisać konkretnemu podmiotowi, którym jest człowiek, jak również co do kwestii, czy można było uniknąć działań lub zaniechania działania przez robota, które przyniosły szkody;

| AC. | mając wreszcie na uwadze, że z autonomią robotów wiąże się kwestia ich natury w świetle obowiązujących kategorii prawnych oraz tego, czy powinna zostać stworzona nowa kategoria o specyficznych dla niej cechach i implikacjach; |
| --- | --- |

AC.

mając wreszcie na uwadze, że z autonomią robotów wiąże się kwestia ich natury w świetle obowiązujących kategorii prawnych oraz tego, czy powinna zostać stworzona nowa kategoria o specyficznych dla niej cechach i implikacjach;

| AD. | mając na uwadze, że w obrębie obecnych ram prawnych roboty nie mogą ponosić odpowiedzialności za działania lub zaniechanie działania skutkujące szkodą osób trzecich; mając na uwadze, że obowiązujące przepisy dotyczące odpowiedzialności dotyczą sytuacji, w których przyczynę przypadków działania lub zaniechania działania przez roboty można prześledzić i przypisać konkretnemu podmiotowi, którym jest człowiek, np. producent, operator, właściciel lub użytkownik, oraz w których podmiot ten mógł przewidzieć daną sytuację i zapobiec szkodliwemu działaniu robota; mając ponadto na uwadze, że producenci, operatorzy, właściciele i użytkownicy mogą ponosić odpowiedzialność na zasadzie ryzyka za działanie lub zaniechanie działania przez robota; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że w obrębie obecnych ram prawnych roboty nie mogą ponosić odpowiedzialności za działania lub zaniechanie działania skutkujące szkodą osób trzecich; mając na uwadze, że obowiązujące przepisy dotyczące odpowiedzialności dotyczą sytuacji, w których przyczynę przypadków działania lub zaniechania działania przez roboty można prześledzić i przypisać konkretnemu podmiotowi, którym jest człowiek, np. producent, operator, właściciel lub użytkownik, oraz w których podmiot ten mógł przewidzieć daną sytuację i zapobiec szkodliwemu działaniu robota; mając ponadto na uwadze, że producenci, operatorzy, właściciele i użytkownicy mogą ponosić odpowiedzialność na zasadzie ryzyka za działanie lub zaniechanie działania przez robota;

| AE. | mając na uwadze, że zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi odpowiedzialność za produkt – w sytuacjach, gdy producent produktu ponosi odpowiedzialność za jego nieprawidłowe działanie – oraz przepisy regulujące odpowiedzialność za działania szkodliwe – w sytuacjach, gdy użytkownik produktu ponosi odpowiedzialność za zachowanie prowadzące do powstania szkody – mają zastosowanie do szkód spowodowanych przez roboty lub sztuczną inteligencję; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi odpowiedzialność za produkt – w sytuacjach, gdy producent produktu ponosi odpowiedzialność za jego nieprawidłowe działanie – oraz przepisy regulujące odpowiedzialność za działania szkodliwe – w sytuacjach, gdy użytkownik produktu ponosi odpowiedzialność za zachowanie prowadzące do powstania szkody – mają zastosowanie do szkód spowodowanych przez roboty lub sztuczną inteligencję;

| AF. | mając na uwadze, że w przypadku, gdy robot może podejmować niezależnie decyzje, tradycyjne przepisy nie będą wystarczające do ustalenia odpowiedzialności prawnej za szkody spowodowane przez robota, ponieważ na ich podstawie nie będzie możliwe określenie strony odpowiedzialnej za zapewnienie odszkodowania oraz żądanie od niej naprawienia wyrządzonej szkody; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że w przypadku, gdy robot może podejmować niezależnie decyzje, tradycyjne przepisy nie będą wystarczające do ustalenia odpowiedzialności prawnej za szkody spowodowane przez robota, ponieważ na ich podstawie nie będzie możliwe określenie strony odpowiedzialnej za zapewnienie odszkodowania oraz żądanie od niej naprawienia wyrządzonej szkody;

| AG. | mając na uwadze, że braki w obowiązujących obecnie ramach prawnych są również widoczne w obszarze odpowiedzialności umownej w zakresie, w jakim maszyny zaprojektowane tak, by wybierać swoich kontrahentów, negocjować warunki umowne, zawierać umowy i decydować o tym, czy i w jaki sposób je wdrożyć, sprawiają, że tradycyjne przepisy nie są możliwe do zastosowania, co uwydatnia potrzebę przyjęcia nowych, skutecznych i aktualnych przepisów, które powinny być dostosowane do rozwoju technicznego i innowacji ostatnio wprowadzonych i są wykorzystywane na rynku; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że braki w obowiązujących obecnie ramach prawnych są również widoczne w obszarze odpowiedzialności umownej w zakresie, w jakim maszyny zaprojektowane tak, by wybierać swoich kontrahentów, negocjować warunki umowne, zawierać umowy i decydować o tym, czy i w jaki sposób je wdrożyć, sprawiają, że tradycyjne przepisy nie są możliwe do zastosowania, co uwydatnia potrzebę przyjęcia nowych, skutecznych i aktualnych przepisów, które powinny być dostosowane do rozwoju technicznego i innowacji ostatnio wprowadzonych i są wykorzystywane na rynku;

| AH. | mając na uwadze, że jeżeli chodzi o odpowiedzialność pozaumowną, dyrektywa 85/374/EWG obejmuje jedynie szkody wynikające z wad produkcyjnych robota pod warunkiem, że poszkodowana osoba jest w stanie wykazać, że doszło do szkody, a ponadto wykazać wadliwość produktu oraz związek przyczynowo-skutkowy między szkodą a wadą, zatem ramy dotyczące odpowiedzialności na zasadzie ryzyka mogą być niewystarczające; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że jeżeli chodzi o odpowiedzialność pozaumowną, dyrektywa 85/374/EWG obejmuje jedynie szkody wynikające z wad produkcyjnych robota pod warunkiem, że poszkodowana osoba jest w stanie wykazać, że doszło do szkody, a ponadto wykazać wadliwość produktu oraz związek przyczynowo-skutkowy między szkodą a wadą, zatem ramy dotyczące odpowiedzialności na zasadzie ryzyka mogą być niewystarczające;

| AI. | mając na uwadze, że z zastrzeżeniem zakresu dyrektywy 85/374/EWG, obecne ramy prawne nie będą wystarczające do uwzględnienia szkód powodowanych przez roboty nowej generacji w zakresie, w jakim roboty te mogą być wyposażone w zdolność dostosowywania się i uczenia się, z czym wiąże się pewien stopień nieprzewidywalności ich zachowania, gdyż roboty te będą w sposób niezależny uczyć się w oparciu o własne, zróżnicowane doświadczenia i wchodzić w interakcje z otoczeniem w jedyny w swoim rodzaju i nieprzewidywalny sposób; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że z zastrzeżeniem zakresu dyrektywy 85/374/EWG, obecne ramy prawne nie będą wystarczające do uwzględnienia szkód powodowanych przez roboty nowej generacji w zakresie, w jakim roboty te mogą być wyposażone w zdolność dostosowywania się i uczenia się, z czym wiąże się pewien stopień nieprzewidywalności ich zachowania, gdyż roboty te będą w sposób niezależny uczyć się w oparciu o własne, zróżnicowane doświadczenia i wchodzić w interakcje z otoczeniem w jedyny w swoim rodzaju i nieprzewidywalny sposób;

Zasady ogólne dotyczące rozwoju robotyki i sztucznej inteligencji do celów cywilnych

| 1. | wzywa Komisję do zaproponowania wspólnej unijnej definicji systemów cyberfizycznych, systemów autonomicznych, inteligentnych robotów autonomicznych oraz ich podkategorii, przy uwzględnieniu następujących cech inteligentnych robotów:






  — | zdobywanie autonomii za pomocą czujników lub wymiany danych z otoczeniem (wzajemne połączenia) oraz wymiany i analizy tych danych; |
| --- | --- | --- |

1.

—

zdobywanie autonomii za pomocą czujników lub wymiany danych z otoczeniem (wzajemne połączenia) oraz wymiany i analizy tych danych;

| — | zdolność samokształcenia na podstawie zdobytego doświadczenia i interakcji z otoczeniem (kryterium fakultatywne); |
| --- | --- |

—

zdolność samokształcenia na podstawie zdobytego doświadczenia i interakcji z otoczeniem (kryterium fakultatywne);

| — | przynajmniej minimalna forma fizyczna; |
| --- | --- |

—

przynajmniej minimalna forma fizyczna;

| — | dostosowywanie swoich zachowania i działań do otoczenia; |
| --- | --- |

—

dostosowywanie swoich zachowania i działań do otoczenia;

| — | brak funkcji życiowych w sensie biologicznym; |
| --- | --- |

—

brak funkcji życiowych w sensie biologicznym;

| 2. | uważa, że w przypadkach, gdy jest to istotne i konieczne w odniesieniu do danej kategorii robotów, należy wprowadzić kompleksowy unijny system rejestracji zaawansowanych robotów na rynku wewnętrznym UE i wzywa Komisję do określenia kryteriów klasyfikacji robotów, które będą musiały być rejestrowane; w tym kontekście wzywa Komisję do zbadania, czy pożądane jest, by systemem rejestracji i rejestrem zarządzała specjalna europejska agencja robotyki i sztucznej inteligencji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca uwagę, że rozwój technologii związanej z robotyką powinien w głównej mierze opierać się na uzupełnianiu, a nie zastępowaniu zdolności ludzkich; uważa, że przy opracowywaniu robotów i sztucznej inteligencji zasadnicze znaczenie ma dopilnowanie, by człowiek mógł zawsze sprawować kontrolę nad inteligentnymi maszynami; uważa, że szczególną uwagę należy poświęcić możliwości powstania związku emocjonalnego między człowiekiem a robotem, zwłaszcza wśród grup szczególnie wrażliwych (dzieci, osób starszych, osób niepełnosprawnych), i zwraca uwagę na wpływ, jaki takie przywiązanie emocjonalne lub fizyczne może wywrzeć na człowieka; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że działania na szczeblu Unii mogą ułatwić rozwój dzięki uniknięciu rozdrobnienia rynku wewnętrznego, a jednocześnie zwraca uwagę na znaczenie zasady wzajemnego uznawania w transgranicznym stosowaniu robotów i systemów robotycznych; przypomina, że testowanie, certyfikacja i dopuszczanie do obrotu powinny być konieczne tylko w jednym państwie członkowskim; podkreśla, że podejściu temu powinien towarzyszyć skuteczny nadzór rynku; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla znaczenie podjęcia działań w celu wspierania małych i średnich przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw rozpoczynających działalność w dziedzinie robotyki, które tworzą nowe segmenty rynku w tym sektorze lub które wykorzystują w swojej działalności roboty; |
| --- | --- |

5.

Badania i innowacje

| 6. | podkreśla, że wiele aplikacji robotycznych nadal znajduje się w fazie eksperymentalnej; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że coraz więcej projektów badawczych finansowanych jest przez państwa członkowskie i Unię; uważa, że istotne jest, aby Unia i państwa członkowskie, dzięki finansowaniu ze środków publicznych, pozostały liderem w zakresie badań w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia instrumentów finansowych wspierających projekty badawcze w dziedzinie robotyki oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym partnerstw publiczno-prywatnych, oraz do uwzględnienia w swoich strategiach politycznych dotyczących badań naukowych zasad otwartej nauki oraz odpowiedzialnych i etycznych innowacji; podkreśla, że należy przeznaczyć odpowiednie środki na poszukiwanie rozwiązań dla wyzwań społecznych, etycznych, prawnych i gospodarczych, jakie mogą pojawić się w związku z tym rozwojem techniki i związanymi z nim zastosowaniami; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by wspierały programy badawcze, podejmowały działania na rzecz rozwoju badań dotyczących ewentualnych długoterminowych zagrożeń oraz możliwości związanych z technologiami opartymi na robotyce i sztucznej inteligencji, a także zachęcały do jak najszybszego podjęcia zorganizowanego dialogu publicznego na temat skutków rozwoju tych technologii; wzywa Komisję, by w śródokresowym przeglądzie wieloletnich ram finansowych udzieliła większego wsparcia programowi SPARC finansowanemu w ramach programu ramowego „Horyzont 2020”; wzywa Komisję i państwa członkowskie do połączenia wysiłków w celu uważnego monitorowania i zapewnienia sprawnego przejścia tych technologii od etapu badań do etapu wprowadzenia do obrotu i stosowania na rynku, po dokonaniu oceny ich bezpieczeństwa zgodnie z zasadą ostrożności; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla, że innowacje w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji oraz wprowadzanie technologii z zakresu robotyki i sztucznej inteligencji do gospodarki i społeczeństwa wymagają infrastruktury cyfrowej, która gwarantuje powszechną łączność; wzywa Komisję do stworzenia ram, które pozwolą spełnić wymogi łączności dla przyszłości cyfrowej Unii, a jednocześnie zagwarantują, że dostęp do sieci szerokopasmowych i sieci 5G będzie w pełni zgodny z zasadą neutralności sieci; |
| --- | --- |

8.

| 9. | jest głęboko przekonany, że interoperacyjność systemów, narzędzi oraz usług w chmurze obliczeniowej oparta na wbudowanym bezpieczeństwie i ochronie prywatności ma ogromne znaczenie dla przepływu danych w czasie rzeczywistym, co zapewni robotom i sztucznej inteligencji większą elastyczność i autonomię; zwraca się do Komisji, aby promowała otwarte środowisko, począwszy od otwartych standardów i nowatorskich modeli udzielania zezwoleń, a skończywszy na otwartych platformach i przejrzystości, aby uniknąć zamykania się w systemach własności, które ograniczają interoperacyjność; |
| --- | --- |

9.

Zasady etyczne

| 10. | zauważa, że możliwości delegowania zadań pojawiające się w związku z wykorzystaniem robotyki przyćmiewa szereg napięć lub zagrożeń, które należy szczegółowo ocenić z punktu widzenia bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony ludzi, wolności, prywatności, uczciwości i godności, samostanowienia i niedyskryminacji oraz ochrony danych osobowych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | uważa, że należy w odpowiednich przypadkach zaktualizować i uzupełnić obecne unijne ramy prawne o główne zasady etyczne, które odzwierciedlałyby złożoność robotyki i jej liczne implikacje społeczne, medyczne i bioetyczne; uważa, że jasne, ściśle określone i skuteczne ramy etyczne mające zastosowanie do rozwoju, projektowania, produkcji, wykorzystania i modyfikacji robotów są niezbędne w celu uzupełnienia zaleceń prawnych zawartych w niniejszym sprawozdaniu oraz dotychczasowego krajowego i unijnego dorobku prawnego; w załączniku do rezolucji proponuje ramy prawne w formie karty zawierającej kodeks postępowania dla inżynierów w dziedzinie robotyki, kodeks dla etycznych komisji badawczych dokonujących przeglądów protokołów dotyczących robotyki oraz model licencji dla projektantów i użytkowników; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla zasadę przejrzystości, a w szczególności to, że w każdym przypadku powinno być możliwe uzasadnienie wszelkich decyzji podjętych za pomocą sztucznej inteligencji, które mogą mieć istotny wpływ na życie przynajmniej jednej osoby; uważa, że musi być zawsze możliwe przedstawienie obliczeń dokonanych za pomocą systemu sztucznej inteligencji w formie zrozumiałej dla ludzi; jest zdania, że zaawansowane roboty powinny być wyposażone w swego rodzaju czarna skrzynkę zawierającą dane dotyczące wszystkich operacji wykonywanych przez maszynę, w tym kroków logicznych, które przyczyniły się do podjęcia przez nią decyzji; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wskazuje, że pełniące rolę wytycznych ramy etyczne powinny opierać się na zasadzie przynoszenia korzyści, nieszkodliwości, autonomii i sprawiedliwości oraz na zasadach i wartościach zapisanych w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, takich jak godność ludzka, równość, sprawiedliwość i równouprawnienie, brak dyskryminacji, świadoma zgoda, ochrona życia prywatnego i rodzinnego oraz ochrona danych, a także na innych zasadach i wartościach stanowiących podstawę prawa UE, takich jak brak stygmatyzacji, przejrzystość, autonomia, odpowiedzialność jednostki, jak również na obowiązujących kodeksach etycznych i praktykach stosowanych w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

13.

| 14. | uważa, że szczególną uwagę należy poświęcić robotom, które stanowią istotne zagrożenie dla poufności ze względu na ich lokalizację w miejscach tradycyjnie chronionych i niejawnych, a także w związku z ich zdolnością do wyodrębniania i przesyłania informacji dotyczących danych osobowych i danych podlegających szczególnej ochronie; |
| --- | --- |

14.

Agencja europejska

| 15. | uważa, że konieczna jest aktywniejsza współpraca między państwami członkowskimi a Komisją, aby zagwarantować w Unii spójne zasady transgraniczne zachęcające europejskie gałęzie przemysłu do współpracy, a także umożliwiające rozmieszczanie w całej Unii robotów, które byłyby spójne, jeżeli chodzi o wymagany poziom bezpieczeństwa i ochrony, a także zasady etyczne zapisane w prawie UE; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zwraca się do Komisji, by rozważyła utworzenie europejskiej agencji ds. robotyki i sztucznej inteligencji w celu zagwarantowania fachowej wiedzy technicznej, etycznej i z zakresu stanowienia prawa niezbędnej do wsparcia odnośnych podmiotów publicznych, zarówno na szczeblu UE, jak i w państwach członkowskich, w działaniach na rzecz zapewnienia odpowiednio szybkiej, zgodnej z zasadami etyki i przemyślanej reakcji na nowe możliwości i wyzwania, szczególnie te o charakterze transgranicznym, związane z rozwojem technologicznym robotyki, np. w sektorze transportu; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że potencjał robotyki oraz problemy związane ze stosowaniem jej, a także obecna dynamika inwestycyjna uzasadniają przeznaczenie dla tej agencji europejskiej odpowiedniego budżetu i zatrudnienie w niej ekspertów ds. uregulowań prawnych oraz zewnętrznych ekspertów w dziedzinie techniki i etyki, którzy w sposób międzysektorowy i multidyscyplinarny monitorowaliby zastosowania oparte na robotyce, identyfikowali standardy na potrzeby opracowywania wzorcowych praktyk, a w stosownych przypadkach zalecali środki regulacyjne, które określałyby nowe zasady i odnosiły się do ewentualnych problemów z zakresu ochrony konsumenta i wyzwań systemowych; zwraca się do Komisji (i agencji europejskiej, jeżeli takowa zostanie utworzona) o coroczne zdawanie Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania z najnowszych osiągnięć w dziedzinie robotyki i ze wszelkich działań, które należy w tym zakresie podjąć; |
| --- | --- |

17.

Prawa własności intelektualnej a przepływ danych

| 18. | zauważa, że chociaż nie ma przepisów prawnych mających zastosowanie konkretnie do robotyki, istniejące systemy i doktryny prawne mogą zostać z łatwością zastosowane do robotyki, choć niektórym aspektom należy poświęcić szczególną uwagę; wzywa Komisję, aby wspierała przekrojowe i neutralne pod względem technicznym podejście do własności intelektualnej mające zastosowanie do różnych sektorów, w których możliwe jest zastosowanie robotyki; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o to, by uregulowania cywilnoprawne w zakresie robotyki były zgodne z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych oraz z zasadami konieczności i proporcjonalności; wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia szybkiego rozwoju technicznego w dziedzinie robotyki, w tym rozwoju systemów cyberfizycznych, a także do dołożenia starań, by prawo Unii Europejskiej nie pozostawało w tyle za tempem rozwoju technicznego i nowych zastosowań; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że prawo do poszanowania życia prywatnego i ochrony danych osobowych zapisane w art. 7 i 8 karty praw podstawowych oraz w art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ma zastosowanie do wszystkich dziedzin robotyki i że należy w pełni przestrzegać unijnych ram prawnych w zakresie ochrony danych; zwraca się w związku z tym o wyjaśnienie w ramach wdrażania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych zasad i kryteriów dotyczących stosowania kamer i czujników w robotach; wzywa Komisję do dopilnowania, by zasady ochrony danych, takie jak uwzględnianie ochrony prywatności na etapie projektu oraz domyślna ochrona prywatności, minimalizacja danych, celowość, a także przejrzyste mechanizmy kontroli podmiotów danych i odpowiednie środki ochrony prawnej były zgodne z unijnym prawem ochrony danych oraz by ich przestrzegano, a także by opracowano odpowiednie zalecenia i normy oraz włączano je do unijnych strategii politycznych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zaznacza, że swobodny przepływ danych jest podstawą gospodarki cyfrowej oraz rozwoju w dziedzinie robotyki i sztucznej inteligencji; podkreśla, że wysoki poziom bezpieczeństwa systemów robotycznych, w tym ich wewnętrznych systemów i przepływów danych, ma kluczowe znaczenie dla odpowiedniego stosowania robotów i sztucznej inteligencji; zwraca uwagę, że należy zapewnić ochronę sieci połączonych wzajemnie robotów i sztucznej inteligencji, aby zapobiec potencjalnym naruszeniom bezpieczeństwa; podkreśla również, że wysoki poziom bezpieczeństwa, ochrona danych osobowych i poszanowanie prywatności mają zasadnicze znaczenie dla komunikacji między ludźmi a robotami i sztuczną inteligencją; podkreśla odpowiedzialność projektantów robotów i sztucznej inteligencji za takie opracowywanie produktów, aby były one bezpieczne, pewne i dostosowane do spełnianego przez nie celu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania i tworzenia zachęt do rozwoju niezbędnej technologii, w tym do uwzględniania bezpieczeństwa już w fazie projektowania; |
| --- | --- |

21.

Standaryzacja, bezpieczeństwo i ochrona

| 22. | podkreśla, że kwestia określenia standardów i zapewnienia interoperacyjności ma zasadnicze znaczenie, jeśli chodzi o zapewnienie konkurencji w obszarze sztucznej inteligencji i technologii robotycznych w przyszłości; wzywa Komisję do kontynuowania prac nad harmonizacją standardów technicznych na szczeblu międzynarodowym, w szczególności we współpracy z europejską organizacją normalizacyjną oraz Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną, aby wspierać innowacje, unikać rozdrobnienia rynku wewnętrznego, a także zagwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa produktów i ochrony konsumenta, a w stosownych przypadkach – odpowiednie minimalne normy bezpieczeństwa w środowisku pracy; podkreśla, jak ważne jest stosowanie zgodnej z prawem inżynierii wstecznej i legalnych otwartych standardów dla zmaksymalizowania wartości innowacji i zagwarantowania wzajemnego porozumiewania się przez roboty; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście utworzenie specjalnych komitetów technicznych, takich jak ISO/TC 299 ds. robotyki, które zajmują się wyłącznie opracowywaniem norm w dziedzinie robotyki; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że testowanie robotów w warunkach rzeczywistych jest niezbędne do ustalenia i oceny ryzyka, jakie się z nimi wiąże, a także do określenia i oceny ich rozwoju technicznego poza warunkami czysto eksperymentalnymi w warunkach laboratoryjnych; podkreśla w tym względzie, że testowanie robotów w warunkach rzeczywistych, zwłaszcza w miastach i na drogach, wiąże się z licznymi trudnościami, np. napotyka bariery spowalniające przebieg etapu testów i wymaga skutecznej strategii i mechanizmu monitorowania; wzywa Komisję do opracowania jednolitych dla wszystkich państw członkowskich kryteriów stanowiących podstawę do określania przez nie obszarów, w których eksperymenty z robotami są dozwolone, zgodnie z zasadą ostrożności; |
| --- | --- |

23.

Autonomiczne środki transportu

a)   Pojazdy autonomiczne

| 24. | podkreśla, że transport autonomiczny obejmuje wszystkie formy zdalnie kierowanych, zautomatyzowanych i zintegrowanych z siecią i autonomicznych środków transportu drogowego, kolejowego, wodnego i lotniczego, w tym pojazdy, pociągi, statki, promy, statki powietrzne i drony, a także wszystkie przyszłe formy rozwoju i innowacji w tym sektorze; |
| --- | --- |

24.

| 25. | uważa, że przemysł motoryzacyjny najpilniej potrzebuje skutecznej Unii i określonych na poziomie światowym zasad, które pozwoliłyby zapewnić transgraniczny rozwój pojazdów automatycznych i autonomicznych, aby można było w pełni wykorzystać ich potencjał gospodarczy i czerpać korzyści z pozytywnych efektów trendów technologicznych; podkreśla, że fragmentaryczne podejście regulacyjne utrudni wdrażanie autonomicznych systemów transportowych oraz zagrozi konkurencyjności europejskiej; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca uwagę, że w przypadku nieplanowanego przejęcia kontroli nad pojazdem ogromne znaczenie ma czas reakcji kierowcy, dlatego wzywa zainteresowane strony do przedstawienia realistycznych wartości dla określenia kwestii bezpieczeństwa i odpowiedzialności; |
| --- | --- |

26.

| 27. | jest zdania, że przejście do pojazdów autonomicznych wywrze wpływ na następujące zagadnienia: odpowiedzialność cywilna (odpowiedzialność i ubezpieczenie), bezpieczeństwo na drogach, wszystkie kwestie związane ze środowiskiem (np. efektywność energetyczna, wykorzystanie odnawialnych źródeł energii i powiązanych technologii), dane (np. dostęp do danych, ich ochrona, prywatność i wymiana danych), infrastruktura informatyczna (np. wysokie zagęszczenie skutecznej i niezawodnej łączności) oraz zatrudnienie (np. tworzenie i utrata miejsc pracy, szkolenie kierowców pojazdów ciężarowych w zakresie wykorzystywania pojazdów zautomatyzowanych); zwraca uwagę, że niezbędne będą duże inwestycje w infrastrukturę drogową, energetyczną i informacyjno-komunikacyjną; wzywa Komisję, by uwzględniła wyżej wymienione kwestie w swych pracach dotyczących pojazdów autonomicznych; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla istotne znaczenie wiarygodnych informacji o położeniu oraz czasu ich dostarczania przez europejskie programy nawigacji satelitarnej Galileo i EGNOS dla wprowadzania pojazdów autonomicznych, nalega w związku z tym na zakończenie konstrukcji i umieszczenie na orbicie satelitów, które są potrzebne w celu zakończenia budowy europejskiego systemu pozycjonowania Galileo; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zwraca uwagę na dużą wartość dodaną pojazdów autonomicznych dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się, ponieważ umożliwiają one tym osobom skuteczniejsze samodzielne uczestnictwo w transporcie drogowym, a tym samym ułatwiają ich życie codzienne; |
| --- | --- |

29.

b)   Drony (zdalnie kierowane bezzałogowe systemy powietrzne – BSP)

| 30. | odnotowuje godne uwagi postępy w rozwoju technologii dronów, zwłaszcza w dziedzinie poszukiwań i ratownictwa; podkreśla znaczenie europejskich ram prawnych dotyczących stosowania dronów dla ochrony bezpieczeństwa i prywatności obywateli UE oraz wzywa Komisję do podjęcia działań w związku z zaleceniami wysuniętymi w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 29 października 2015 r. w sprawie bezpiecznego korzystania ze zdalnie kierowanych bezzałogowych systemów powietrznych (RPAS), powszechnie znanych jako bezzałogowe statki powietrzne (UAV) w dziedzinie lotnictwa cywilnego (5); wzywa Komisję do dokonania oceny masowego wykorzystywania dronów z perspektywy bezpieczeństwa; wzywa Komisję do zbadania konieczności wprowadzenia obowiązkowego systemu identyfikacji i śledzenia BSP, który pozwala ustalić pozycję statku powietrznego w czasie rzeczywistym podczas używania go; przypomina, że należy zapewnić jednorodność i bezpieczeństwo bezzałogowych statków powietrznych za pomocą środków przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (6); |
| --- | --- |

30.

Roboty do opieki

| 31. | podkreśla, że badania i rozwój w sektorze robotów do opieki nad osobami starszymi stały się z czasem powszechniejsze i tańsze, dzięki czemu możliwe jest opracowywanie bardziej funkcjonalnych produktów, w większym stopniu akceptowanych przez konsumentów; zwraca uwagę na szeroki wachlarz zastosowań takich technologii w profilaktyce chorób osób starszych, osób niepełnosprawnych oraz osób cierpiących na demencję, zaburzenia poznawcze i utratę pamięci, zapewnianiu im pomocy, monitorowaniu ich, stymulowaniu aktywności, a także zapewnianiu im towarzystwa; |
| --- | --- |

31.

| 32. | zwraca uwagę, że kontakt z drugim człowiekiem jest jednym z podstawowych aspektów opieki nad ludźmi; uważa, że zastąpienie człowieka robotem może odczłowieczyć czynności opiekuńcze, z drugiej strony przyznaje, że roboty mogą wykonywać automatyczne zadania opiekuńcze i ułatwić pracę opiekunów, a jednocześnie przyczynić się do rozszerzenia opieki przez człowieka i większego ukierunkowania procesu rehabilitacji, dzięki czemu personel medyczny i osoby sprawujące opiekę będą mogli poświęcić więcej czasu na diagnostykę i lepsze planowanie możliwości leczenia; podkreśla, że pomimo potencjału robotyki w dziedzinie poprawy mobilności i integracji osób niepełnosprawnych i starszych, opieka ludzka wciąż będzie niezbędna i będzie nadal ważnym źródłem interakcji społecznych, których nie można w pełni zastąpić; |
| --- | --- |

32.

Roboty medyczne

| 33. | podkreśla znaczenie odpowiedniego kształcenia, szkolenia i przygotowywania pracowników służby zdrowia, takich jak lekarze i osoby świadczące usługi opiekuńcze, dla zapewniania możliwie najwyższego poziomu kompetencji zawodowych, a także dla ochrony zdrowia pacjentów; zwraca uwagę na potrzebę zdefiniowania minimalnych wymogów zawodowych, jakie musi posiadać chirurg, aby móc posługiwać się robotami chirurgicznymi i obsługiwać je; uważa, że zasadnicze znaczenie ma przestrzeganie zasady kontrolowanej autonomii robotów, zgodnie z którą o wstępnym planie leczenia i ostatecznym wyborze sposobu jego realizacji decyduje zawsze chirurg; podkreśla szczególne znaczenie szkolenia użytkowników, aby mogli oni zapoznać się z wymogami technicznymi w tej dziedzinie; zwraca uwagę na coraz częściej obserwowaną tendencję do samodzielnego diagnozowania się za pomocą ruchomego robota, a co za tym idzie, na potrzebę szkolenia lekarzy w zakresie radzenia sobie z samodzielnie zdiagnozowanymi przypadkami; uważa, że wykorzystywanie takich technologii nie powinno umniejszać relacji pacjent–lekarz ani jej szkodzić, ale powinno zapewniać lekarzom pomoc w stawianiu diagnozy lub leczeniu pacjentów z myślą o ograniczeniu ryzyka wystąpienia błędu ludzkiego oraz poprawie jakości życia i jego oczekiwanej długości; |
| --- | --- |

33.

| 34. | jest przekonany, że roboty medyczne będą coraz częściej stosowane do przeprowadzania wysoce precyzyjnych zabiegów chirurgicznych i wykonywania powtarzalnych procedur oraz że niosą one ze sobą potencjał poprawy wyników rehabilitacji i są źródłem wysoce skutecznego wsparcia logistycznego w szpitalach; zwraca uwagę, że roboty medyczne mogą przyczynić się także do obniżenia kosztów opieki zdrowotnej przez umożliwienie pracownikom służby zdrowia przeniesienia uwagi z leczenia chorób na profilaktykę oraz przez zapewnienie większej ilości środków budżetowych na rzecz lepszego dostosowania do różnorodnych potrzeb pacjentów, ustawicznego kształcenia pracowników służby zdrowia i prowadzenia badań naukowych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | wzywa Komisję, aby przed wejściem w życie rozporządzenia (EU) 2017/745 w sprawie urządzeń medycznych dopilnowała, aby procedury testowania nowych zrobotyzowanych urządzeń medycznych były bezpieczne, zwłaszcza w przypadku, gdy urządzenia są wszczepiane do ciała ludzkiego; |
| --- | --- |

35.

Naprawianie i usprawnianie organizmu ludzkiego

| 36. | odnotowuje ogromny postęp i dalszy potencjał robotyki w dziedzinie naprawiania uszkodzonych organów lub funkcji ciała ludzkiego i kompensowania ich pracy, ale również złożone kwestie związane w szczególności z możliwością usprawnienia organizmu ludzkiego, ponieważ roboty medyczne, a w szczególności systemy cyberfizyczne (CPS), mogą zmienić rozumienie przez nas pojęcia zdrowego organizmu ludzkiego, ponieważ mogą być użytkowane bezpośrednio na organizmie ludzkim lub mogą być do niego wszczepiane; podkreśla znaczenie pilnego stworzenia posiadających odpowiednie zasoby kadrowe komisji etycznych ds. zastosowania robotów w szpitalach oraz innych placówkach opieki zdrowotnej, których zadaniem byłoby rozważenie niecodziennych i złożonych problemów etycznych dotyczących kwestii wpływających na leczenie pacjentów i opiekę nad nimi, a także znalezienie rozwiązań tych problemów; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby opracowały wytyczne mające pomóc w stworzeniu oraz funkcjonowaniu takich komisji; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wskazuje na fakt, że w przypadku zastosowań medycznych o żywotnym znaczeniu, jak zrobotyzowane protezy, należy zapewnić stały i zrównoważony dostęp do konserwacji, ulepszeń, a w szczególności do aktualizacji oprogramowania, które eliminują wady działania i niedociągnięcia; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zaleca utworzenie niezależnych, godnych zaufania podmiotów w celu dysponowania środkami koniecznymi do zapewnienia usług osobom noszącym niezbędne zaawansowane urządzenia medyczne, m.in. przez ich konserwację, naprawę i ulepszanie, w tym aktualizacje oprogramowania, w szczególności w przypadku, gdy pierwotny dostawca nie świadczy już tego rodzaju usług; sugeruje nałożenie na producentów obowiązku zapewniania tym niezależnym i godnym zaufania podmiotom wyczerpujących instrukcji dotyczących konstrukcji, w tym kodu źródłowego oprogramowania, na wzór ustanowionego prawnie przekazywania publikacji do biblioteki narodowej; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wskazuje na zagrożenia związane z możliwością złamania zabezpieczeń, wyłączenia lub wykasowania pamięci systemów cyberfizycznych zintegrowanych z ciałem ludzkim, ponieważ może to zagrażać zdrowiu człowieka, a w skrajnych przypadkach nawet jego życiu, dlatego podkreśla priorytetowy charakter ochrony tych systemów; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla wagę zagwarantowania równego dostępu wszystkich obywateli do takich innowacji, narzędzi i interwencji technologicznych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania rozwoju technologii wspomagających, aby wspierać rozwój tych technologii i ich przyjmowanie przez tych, którym są one potrzebne, zgodnie z art. 4 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której Unia jest stroną; |
| --- | --- |

40.

Edukacja i zatrudnienie;

| 41. | zwraca uwagę na prognozę Komisji, zgodnie z którą do 2020 r. w Europie może wystąpić niedobór ok. 825 000 specjalistów w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz że 90 % miejsc pracy będzie wymagało przynajmniej podstawowych umiejętności w tej dziedzinie; z zadowoleniem odnosi się do inicjatywy Komisji, która zaproponowała stworzenie planu działania dotyczącego ewentualnego stosowania i przeglądu ram kompetencji cyfrowych, opisu kompetencji cyfrowych dla wszystkich poziomów nauczania oraz wzywa Komisję do udzielenia znaczącego wsparcia dla rozwijania zdolności cyfrowych we wszystkich grupach wiekowych i niezależnie do statusu zatrudnienia, co ma być pierwszym krokiem w kierunku lepszego zestrojenia niedoborów i zapotrzebowania na rynku pracy; podkreśla, że rozwój robotyki wymaga, aby państwa członkowskie stworzyły bardziej elastyczne systemy szkolenia i kształcenia, tak by zagwarantować, że strategie w zakresie budowania umiejętności będą odpowiadać potrzebom gospodarki robotycznej; |
| --- | --- |

41.

| 42. | jest zdania, że zainteresowanie większej liczby kobiet karierą w tej dziedzinie oraz zatrudnianie większej liczby kobiet na stanowiskach w sektorze cyfrowym przyniosłoby korzyści temu sektorowi, samym kobietom oraz gospodarce Europy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia inicjatyw mających na celu wspieranie kobiet w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz poprawę ich umiejętności cyfrowych; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa Komisję, aby zaczęła analizować średnioterminowe i długoterminowe tendencje na rynku pracy i bliżej się im przyglądać, zwracając szczególną uwagę na tworzenie, przenoszenie i likwidowanie miejsc pracy w różnych dziedzinach/obszarach kwalifikacji, aby zorientować się, w jakich dziedzinach tworzy się miejsca pracy, a w jakich się je likwiduje wskutek coraz powszechniejszego wykorzystywania robotów; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla znaczenie przewidywania zmian w społeczeństwie, z uwzględnieniem wpływu rozwoju i stosowania robotyki i sztucznej inteligencji na zatrudnienie; zwraca się do Komisji o przeanalizowanie różnych możliwych scenariuszy i ich wpływu na rentowność systemów zabezpieczeń społecznych państw członkowskich |
| --- | --- |

44.

| 45. | podkreśla ważność elastycznych umiejętności i kładzie nacisk na znaczenie umiejętności społecznych, cyfrowych i twórczego myślenia w edukacji; wyraża przekonanie, że poza wiedzą czysto akademicką zdobywaną w szkole ważne jest uczenie się przez całe życie poprzez działanie na późniejszych etapach życia; |
| --- | --- |

45.

| 46. | zauważa ogromny potencjał robotyki dla poprawy bezpieczeństwa w miejscu pracy przez przekazanie pewnej liczby niebezpiecznych zadań robotom zamiast ludziom, ale jednocześnie dostrzega też potencjał stworzenia szeregu nowych zagrożeń z uwagi na rosnącą liczbę interakcji między człowiekiem a robotem w miejscu pracy; podkreśla w związku z tym znaczenie stosowania rygorystycznych i przyszłościowych zasad w odniesieniu do interakcji między człowiekiem a robotem w celu zagwarantowania zdrowia, bezpieczeństwa i przestrzegania praw podstawowych w miejscu pracy; |
| --- | --- |

46.

Wpływ na środowisko

| 47. | zwraca uwagę, że rozwój robotyki i sztucznej inteligencji powinien odbywać się w sposób zapewniający, że wpływ na środowisko będzie ograniczony dzięki efektywnemu zużywaniu energii, efektywności energetycznej osiąganej poprzez promowanie wykorzystywania energii ze źródeł odnawialnych i rzadkich materiałów, wytwarzaniu minimalnej ilości odpadów, takich jak odpady elektryczne i elektroniczne oraz zapewnieniu możliwości napraw; w związku z tym zachęca Komisję do włączania zasad gospodarki o obiegu zamkniętym do każdej unijnej polityki w dziedzinie robotyki; zauważa, że stosowanie robotyki będzie miało również pozytywny wpływ na środowisko, zwłaszcza w dziedzinie rolnictwa, zaopatrzenia w żywność i transportu, głównie dzięki mniejszym rozmiarom maszyn i mniejszemu użyciu nawozów, zużyciu energii i wody, a także dzięki rolnictwu precyzyjnemu i optymalizacji tras przejazdu; |
| --- | --- |

47.

| 48. | podkreśla, że stosowanie systemów cyberfizycznych będzie prowadzić do stworzenia systemów energetycznych i infrastrukturalnych, które będą w stanie kontrolować przepływ energii elektrycznej od producenta do konsumenta, a także wpłynie na powstanie tzw. prosumentów energii, którzy jednocześnie wytwarzają i zużywają energię, co przyniesie istotne korzyści dla środowiska; |
| --- | --- |

48.

Odpowiedzialność

| 49. | uważa, że odpowiedzialność cywilna za szkody spowodowane przez robota jest kluczową kwestią, którą również należy przeanalizować i zająć się nią na szczeblu UE, aby zapewnić konsumentom i przedsiębiorstwom ten sam poziom efektywności, przejrzystości i spójności przy zapewnianiu pewności prawnej w całej Unii Europejskiej, z korzyścią dla obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

49.

| 50. | zauważa, że rozwój technologii w zakresie robotyki będzie wymagał większego zrozumienia potrzeby wspólnych podstaw koniecznych w związku z połączoną działalnością człowieka i robota, które powinny być oparte na dwóch stosunkach wzajemnej zależności, mianowicie przewidywalności i sterowalności; zwraca uwagę, że te dwa stosunki wzajemnej zależności mają kluczowe znaczenie dla określenia, jakimi informacjami mają się dzielić ludzie i roboty oraz jak można uzyskać wspólne podstawy dla ludzi i robotów, aby umożliwić ich sprawne połączone działanie; |
| --- | --- |

50.

| 51. | zwraca się do Komisji o przedłożenie, na podstawie art. 114 TFUE, wniosku dotyczącego instrumentu prawnego w sprawie kwestii prawnych związanych z możliwym do przewidzenia rozwojem i wykorzystaniem robotyki i sztucznej inteligencji w ciągu najbliższych 10–15 lat, w połączeniu z instrumentami o charakterze nieustawodawczym, takimi jak kodeksy postępowania, o których mowa w zaleceniach przedstawionych w załączniku; |
| --- | --- |

51.

| 52. | jest zdania, że jakiekolwiek rozwiązanie prawne Komisja zastosuje do kwestii odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane przez robota w przypadkach innych niż szkody materialne, rozwiązanie to nie może pod żadnym względem ograniczać rodzaju lub zakresu szkód, za jakie można uzyskać odszkodowanie, nie powinno ono również ograniczać form odszkodowania oferowanego osobie poszkodowanej wyłącznie dlatego, że przyczyną szkody był czynnik pozaludzki; |
| --- | --- |

52.

| 53. | uważa, że przyszły instrument prawny powinien być oparty na szczegółowej ocenie przeprowadzonej przez Komisję w celu określenia, czy należy zastosować odpowiedzialność na zasadzie ryzyka czy też podejście zakładające zarządzanie ryzykiem; |
| --- | --- |

53.

| 54. | odnotowuje jednocześnie, że odpowiedzialność na zasadzie ryzyka wymaga jedynie dowodu powstania szkody oraz ustalenia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy szkodliwym funkcjonowaniem robota a szkodą, jaką poniosła dana osoba; |
| --- | --- |

54.

| 55. | odnotowuje, że podejście zakładające zarządzanie ryzykiem nie skupia się na osobie, „która działała w sposób niedbały” jako ponoszącej odpowiedzialność indywidualną, ale na osobie, która może, w określonych okolicznościach, zminimalizować ryzyko i podjąć działania w odniesieniu do negatywnych skutków; |
| --- | --- |

55.

| 56. | jest zdania, że po wskazaniu ostatecznie odpowiedzialnych stron ich odpowiedzialność powinna zasadniczo być proporcjonalna do poziomu instrukcji, jakie wydano robotowi, i stopnia jego autonomii, a zatem im dany robot ma większą zdolność uczenia się lub większą autonomię i im dłużej trwało „szkolenie” robota, tym większa odpowiedzialność powinna spoczywać na osobie prowadzącej szkolenie; zauważa w szczególności, że, poszukując osoby, która jest rzeczywiście odpowiedzialna za szkodliwe zachowanie robota, nie należy mylić umiejętności wynikających ze „szkolenia” robota z umiejętnościami zależącymi ściśle od zdolności robota do samodzielnego uczenia się; zauważa, że przynajmniej na obecnym etapie odpowiedzialność musi spoczywać na człowieku, a nie na robocie; |
| --- | --- |

56.

| 57. | zwraca uwagę, że ewentualnym rozwiązaniem złożonego problemu ustalania odpowiedzialności za szkody spowodowane przez coraz bardziej autonomiczne roboty może być ubezpieczenie obowiązkowe, na wzór ubezpieczeń samochodowych; niemniej jednak podkreśla, że w przeciwieństwie do ubezpieczeń od wypadków drogowych, gdzie ubezpieczeniem obejmuje się działania i błędy człowieka, w systemie ubezpieczeń w dziedzinie robotyki należy wziąć pod uwagę wszelką możliwą odpowiedzialność w łańcuchu; |
| --- | --- |

57.

| 58. | jest zdania, że – podobnie jak w przypadku ubezpieczeń samochodowych – taki system ubezpieczeń mógłby zostać uzupełniony funduszem, aby można było naprawiać szkody w przypadkach, które nie są objęte ubezpieczeniem; wzywa sektor ubezpieczeń do opracowywania nowych produktów i rodzajów ofert, które będą odpowiadały poziomowi postępu w dziedzinie robotyki; |
| --- | --- |

58.

| 59. | wzywa Komisję, by – przeprowadzając oceny skutków swych przyszłych instrumentów prawnych – zbadała, przeanalizowała i rozważyła konsekwencje wszystkich możliwych rozwiązań prawnych, takich jak:






  a) | stworzenie w odpowiednich wypadkach i w razie potrzeby w odniesieniu do określonych kategorii robotów systemu ubezpieczeń obowiązkowych, w którym – podobnie jak w przypadku samochodów – producenci lub właściciele robotów zobowiązani byliby wykupić ubezpieczenie od szkód wyrządzonych potencjalnie przez ich roboty; |
| --- | --- | --- |

59.

a)

stworzenie w odpowiednich wypadkach i w razie potrzeby w odniesieniu do określonych kategorii robotów systemu ubezpieczeń obowiązkowych, w którym – podobnie jak w przypadku samochodów – producenci lub właściciele robotów zobowiązani byliby wykupić ubezpieczenie od szkód wyrządzonych potencjalnie przez ich roboty;

| b) | zagwarantowanie, że fundusz odszkodowawczy będzie służył nie tylko gwarantowaniu odszkodowania w przypadku, gdy szkoda wyrządzona przez robota nie jest objęta ubezpieczeniem; |
| --- | --- |

b)

zagwarantowanie, że fundusz odszkodowawczy będzie służył nie tylko gwarantowaniu odszkodowania w przypadku, gdy szkoda wyrządzona przez robota nie jest objęta ubezpieczeniem;

| c) | umożliwienie producentowi, programiście, właścicielowi lub użytkownikowi robota korzystania z ograniczeń odpowiedzialności, jeżeli płacą oni składki na fundusz odszkodowawczy, a także wykupienia wspólnego ubezpieczenia gwarantującego odszkodowanie w przypadku, gdy szkoda została spowodowana przez robota; |
| --- | --- |

c)

umożliwienie producentowi, programiście, właścicielowi lub użytkownikowi robota korzystania z ograniczeń odpowiedzialności, jeżeli płacą oni składki na fundusz odszkodowawczy, a także wykupienia wspólnego ubezpieczenia gwarantującego odszkodowanie w przypadku, gdy szkoda została spowodowana przez robota;

| d) | stworzenie ogólnego funduszu dla wszystkich małych robotów autonomicznych lub stworzenie indywidualnego funduszu dla wszystkich kategorii robotów oraz decyzja o tym, czy składka płacona byłaby jednorazowo w chwili wprowadzania robota do obrotu, czy też opłacana byłaby okresowo, przez cały czas funkcjonowania robota; |
| --- | --- |

d)

stworzenie ogólnego funduszu dla wszystkich małych robotów autonomicznych lub stworzenie indywidualnego funduszu dla wszystkich kategorii robotów oraz decyzja o tym, czy składka płacona byłaby jednorazowo w chwili wprowadzania robota do obrotu, czy też opłacana byłaby okresowo, przez cały czas funkcjonowania robota;

| e) | zapewnienie widoczności powiązania pomiędzy robotem a jego funduszem za pomocą indywidualnego numeru rejestracyjnego wpisywanego do specjalnego rejestru unijnego, który umożliwiłby wszystkim osobom mającym kontakt z robotem uzyskanie informacji na temat charakteru tego funduszu, ograniczeń odpowiedzialności w przypadku zniszczenia mienia, nazwisk i funkcji osób, które przyczyniły się do powstania robota, oraz wszelkich innych odnośnych informacji; |
| --- | --- |

e)

zapewnienie widoczności powiązania pomiędzy robotem a jego funduszem za pomocą indywidualnego numeru rejestracyjnego wpisywanego do specjalnego rejestru unijnego, który umożliwiłby wszystkim osobom mającym kontakt z robotem uzyskanie informacji na temat charakteru tego funduszu, ograniczeń odpowiedzialności w przypadku zniszczenia mienia, nazwisk i funkcji osób, które przyczyniły się do powstania robota, oraz wszelkich innych odnośnych informacji;

| f) | nadanie robotom specjalnego statusu prawnego w perspektywie długoterminowej, aby przynajmniej najbardziej rozwiniętym robotom autonomicznym można było nadać status osób elektronicznych odpowiedzialnych za naprawianie wszelkich szkód, jakie mogłyby wyrządzić, oraz ewentualne stosowanie osobowości elektronicznej w przypadkach podejmowania przez roboty autonomicznych decyzji lub ich niezależnych interakcji z osobami trzecimi; |
| --- | --- |

f)

nadanie robotom specjalnego statusu prawnego w perspektywie długoterminowej, aby przynajmniej najbardziej rozwiniętym robotom autonomicznym można było nadać status osób elektronicznych odpowiedzialnych za naprawianie wszelkich szkód, jakie mogłyby wyrządzić, oraz ewentualne stosowanie osobowości elektronicznej w przypadkach podejmowania przez roboty autonomicznych decyzji lub ich niezależnych interakcji z osobami trzecimi;

Aspekty międzynarodowe

| 60. | zauważa, że obowiązujące ogólne przepisy prawa prywatnego międzynarodowego dotyczące wypadków drogowych mające zastosowanie w Unii nie wymagają pilnie znacznej modyfikacji, aby dostosować je do rozwoju pojazdów autonomicznych, jednak uproszczenie aktualnego podwójnego systemu określania obowiązujących przepisów (w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) oraz konwencję haską z dnia 4 maja 1971 r. o prawie właściwym dla wypadków drogowych) poprawiłoby pewność prawną oraz ograniczyłoby tzw. turystykę sądową; |
| --- | --- |

60.

| 61. | zwraca uwagę na konieczność rozważenia wprowadzenia zmian do umów międzynarodowych, takich jak konwencja wiedeńska o ruchu drogowym z dnia 8 listopada 1968 r. oraz konwencja haska o prawie właściwym dla wypadków drogowych; |
| --- | --- |

61.

| 62. | oczekuje, że Komisja dopilnuje, by państwa członkowskie jednolicie stosowały obowiązujące prawo międzynarodowe, na przykład konwencję wiedeńską o ruchu drogowym, która wymaga jednolitej zmiany, aby umożliwić wprowadzenie jazdy bez kierowcy, a także wzywa Komisję, państwa członkowskie i cały sektor do niezwłocznego wdrożenia celów deklaracji amsterdamskiej; |
| --- | --- |

62.

| 63. | z całą mocą zachęca do współpracy międzynarodowej w zakresie analizy wyzwań społecznych, etycznych i prawnych, a następnie zdefiniowania norm regulacyjnych pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych; |
| --- | --- |

63.

| 64. | zwraca uwagę, że ograniczenia oraz warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) dotyczącym produktów podwójnego zastosowania odnoszące się do handlu takimi produktami – towarami, oprogramowaniem oraz technologią, która może mieć zastosowanie zarówno cywilne, jak i wojskowe lub może przyczynić się do rozprzestrzeniania broni masowego rażenia – powinny mieć również zastosowanie do robotyki; |
| --- | --- |

64.

Kwestie końcowe

| 65. | zwraca się do Komisji, na podstawie art. 225 TFUE, o przedłożenie, na podstawie art. 114 TFUE, wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie przepisów prawa cywilnego odnoszących się do robotyki w oparciu o szczegółowe zalecenia zawarte w załączniku do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

65.

| 66. | potwierdza, że zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi i zasadą pomocniczości; |
| --- | --- |

66.

| 67. | uznaje, że wymagany wniosek będzie miał skutki finansowe wyłącznie w razie utworzenia nowej agencji europejskiej; |
| --- | --- |

67.

o

o o

| 68. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz zaleceń zawartych w załączniku Komisji i Radzie. |
| --- | --- |

68.

---

(1)  Dyrektywa Rady 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących odpowiedzialności za produkty wadliwe (Dz.U. L 210 z 7.8.1985, s. 29).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(3)  Robot nie może skrzywdzić człowieka ani przez zaniechanie działania dopuścić, aby człowiek doznał krzywdy. (2) Robot musi być posłuszny rozkazom człowieka, chyba że stoją one w sprzeczności z Pierwszym Prawem. (3) Robot musi chronić sam siebie, jeśli tylko nie stoi to w sprzeczności z Pierwszym lub Drugim Prawem (zob. „Zabawa w berka” (ang. Runaround), I. Asimov, 1943 r.) oraz (0) Robot nie może skrzywdzić ludzkości, lub poprzez zaniechanie działania doprowadzić do uszczerbku dla ludzkości.

(4)  Zob. deklaracja Schumana (1950): „Europa nie powstanie od razu, czy też w oparciu o jeden plan. Będzie powstawała przez konkretne realizacje, tworząc najpierw rzeczywistą solidarność.”

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0390.

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1).

(7)  Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II) (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 40).

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI:

ZALECENIA DOTYCZĄCE TREŚCI POSTULOWANEGO WNIOSKU

Definicja i klasyfikacja „inteligentnych robotów”

Należy opracować wspólną europejską definicję inteligentnych autonomicznych robotów, wprowadzając w stosownych przypadkach definicje podkategorii takich robotów z uwzględnieniem następujących cech:

| — | zdolność zdobycia autonomii za pomocą czujników lub wymiany danych z otoczeniem (wzajemna łączność) i analizy tych danych; |
| --- | --- |

—

zdolność zdobycia autonomii za pomocą czujników lub wymiany danych z otoczeniem (wzajemna łączność) i analizy tych danych;

| — | zdolność uczenia się w oparciu o doświadczenie i interakcję; |
| --- | --- |

—

zdolność uczenia się w oparciu o doświadczenie i interakcję;

| — | forma wsparcia fizycznego robota; |
| --- | --- |

—

forma wsparcia fizycznego robota;

| — | zdolność dostosowania zachowania i działań do otoczenia. |
| --- | --- |

—

zdolność dostosowania zachowania i działań do otoczenia.

Rejestracja inteligentnych robotów

Do celów identyfikowalności, a także aby ułatwić wdrażanie dalszych zaleceń, należy wprowadzić system rejestracji zaawansowanych robotów oparty na uzgodnionych kryteriach klasyfikacji robotów. Ten system rejestracji oraz rejestr powinny mieć charakter ogólnounijny i obejmować rynek wewnętrzny, a za jego prowadzenie mogłaby być odpowiedzialna unijna agencja ds. robotyki i sztucznej inteligencji, o ile takowa zostanie utworzona.

Odpowiedzialność cywilna

Rozwiązanie prawne zastosowane do kwestii odpowiedzialności robotów i sztucznej inteligencji w przypadkach innych niż szkody materialne nie może w jakikolwiek sposób ograniczać rodzaju lub zakresu szkód, za które można uzyskać odszkodowanie, nie powinno ono również ograniczać form odszkodowania oferowanego osobie poszkodowanej wyłącznie dlatego, że przyczyną szkody był czynnik pozaludzki.

Przyszły instrument prawny powinien być oparty na szczegółowej ocenie przeprowadzonej przez Komisję w celu określenia, czy należy zastosować odpowiedzialność na zasadzie ryzyka czy też podejście zakładające zarządzanie ryzykiem.

Należy utworzyć obowiązkowy system ubezpieczeń, który mógłby opierać się na zobowiązaniu producenta do wykupienia ubezpieczenia w związku z wytwarzanymi przez siebie automatycznymi robotami.

Taki system ubezpieczeń mógłby zostać uzupełniony funduszem, aby możliwe było dokonywanie napraw szkód w przypadkach, które nie są objęte ubezpieczeniem.

Wszelkie decyzje polityczne dotyczące zasad odpowiedzialności cywilnej mających zastosowanie do robotów i sztucznej inteligencji należy podejmować po konsultacjach z podmiotami realizującymi ogólnoeuropejski projekt badawczo-rozwojowy w zakresie robotyki i neuronauki, jako że naukowcy i eksperci są w stanie ocenić wszystkie powiązane rodzaje ryzyka i konsekwencje.

Interoperacyjność, dostęp do kodu oraz prawo własności intelektualnej

Należy zapewnić interoperacyjność autonomicznych robotów podłączonych do sieci, które wchodzą we wzajemne interakcje. W przypadkach gdy zachodzi taka potrzeba, powinno się umożliwić dostęp do kodu źródłowego, danych wejściowych i szczegółów konstrukcyjnych, w celu zbadania wypadków oraz szkód spowodowanych przez inteligentne roboty, jak również w celu zapewnienia ich nieprzerwanego działania, dostępności, niezawodności i bezpieczeństwa.

Karta dotycząca robotyki

Przedstawiając propozycje aktów prawnych dotyczących robotyki, Komisja powinna uwzględnić zasady zapisane w poniższej Karcie dotyczącej robotyki.

KARTA DOTYCZĄCA ROBOTYKI

Proponowany kodeks postępowania etycznego w dziedzinie robotyki będzie stanowić podstawę identyfikacji, kontroli oraz przestrzegania podstawowych zasad etycznych, począwszy od fazy projektu, a skończywszy na fazie rozwoju.

Ramy te, przygotowane w porozumieniu z podmiotami realizującymi ogólnoeuropejski projekt badawczo-rozwojowy w zakresie robotyki i neuronauki, muszą zostać opracowane w sposób przemyślany, aby w poszczególnych przypadkach możliwe było dokonywanie pojedynczych zmian w celu stwierdzenia, czy dane zachowanie jest prawidłowe czy nieprawidłowe w danej sytuacji, a także w celu podjęcia decyzji zgodnie z wcześniej określoną hierarchią wartości.

Kodeks nie powinien zastępować potrzeby znalezienia rozwiązań dla wszystkich większych wyzwań prawnych w tej dziedzinie, powinien jedynie pełnić funkcję uzupełniającą. Ułatwi on raczej etyczną kategoryzację robotów, wzmocni działania na rzecz odpowiedzialnej innowacji w tej dziedzinie, a także będzie odpowiedzią na obawy społeczeństwa.

Należy położyć szczególny nacisk na etap badań i rozwoju odnośnej ścieżki technologicznej (proces konstrukcji, przegląd etyczny, kontrole itp.). Celem karty powinno być rozwiązanie potrzeby stosowania norm etycznych przez naukowców, praktyków, użytkowników i projektantów, a także wprowadzenie procedury umożliwiającej znajdowanie rozwiązań odnośnych dylematów etycznych oraz sprawienie, by systemy te funkcjonowały w sposób odpowiedzialny pod względem etycznym.

KODEKS POSTĘPOWANIA ETYCZNEGO DLA INŻYNIERÓW ROBOTYKI

PREAMBUŁA

Kodeks postępowania zachęca wszystkich naukowców i projektantów do odpowiedzialnego postępowania i bezwzględnego uwzględniania potrzeby poszanowania godności, prywatności i bezpieczeństwa ludzi.

Kodeks wymaga bliskiej współpracy pomiędzy wszystkimi dyscyplinami, aby sprawić, by badania naukowe w dziedzinie robotyki prowadzone na szczeblu unijnym były bezpieczne, skuteczne i zgodne z normami etycznymi.

Kodeks postępowania obejmuje ogół działalności w dziedzinie badań naukowych i rozwoju w obszarze robotyki.

Kodeks postępowania jest dobrowolny i zawiera szereg zasad ogólnych oraz wytycznych odnoszących się do działań, jakie mają być podejmowane przez wszystkie zainteresowane strony.

Zachęca się organy finansujące badania naukowe w dziedzinie robotyki, organizacje prowadzące badania naukowe oraz komisje etyczne, by rozważały na możliwie jak najwcześniejszym etapie przyszły wpływ technologii lub przedmiotów podlegających badaniom oraz by wypracowały kulturę odpowiedzialności z myślą o wyzwaniach i możliwościach, jakie mogą pojawić się w przyszłości.

Publiczne i prywatne organy finansujące badania naukowe w dziedzinie robotyki powinny domagać się, by w związku z każdym wnioskiem o sfinansowanie działań w dziedzinie robotyki przeprowadzano i przedstawiano ocenę ryzyka. Taki kodeks powinien zakładać, że to ludzie, a nie roboty, są podmiotami ponoszącymi odpowiedzialność.

Naukowcy prowadzący badania w dziedzinie robotyki powinni postępować zgodnie z najwyższymi standardami etyki i profesjonalizmu oraz przestrzegać następujących zasad:

przynoszenia korzyści
  – roboty powinny służyć najlepszemu interesowi człowieka;

nieszkodliwości
  – zasada „po pierwsze nie szkodzić”, zgodnie z którą roboty nie powinny krzywdzić ludzi;

autonomii
  – zdolność do podjęcia świadomej, niewymuszonej decyzji na temat zasad interakcji z robotami;

sprawiedliwości
  – sprawiedliwe rozłożenie korzyści związanych z robotyką, a w szczególności przystępność cenowa robotów do opieki domowej i opieki zdrowotnej,

Prawa podstawowe

Badania w dziedzinie robotyki powinny być zgodne z prawami podstawowymi, zaś ich projektowanie, realizacja, rozpowszechnianie i wykorzystanie powinno być prowadzone w interesie jednostki i społeczeństwa jako całości i z poszanowaniem prawa do samostanowienia. Należy zawsze bezwzględnie przestrzegać godności i autonomii ludzkiej – zarówno fizycznej, jak i psychologicznej.

Środki ostrożności

Badania w dziedzinie robotyki należy prowadzić zgodnie z zasadą ostrożności, przewidując ich potencjalne skutki dla bezpieczeństwa oraz podejmując należyte środki ostrożności, proporcjonalne do wymaganego poziomu ochrony, jednocześnie wspierając postęp przynoszący korzyści dla społeczeństwa i środowiska.

Integracja

Inżynierowie zajmujący się robotyką gwarantują przejrzystość i przestrzeganie uzasadnionego prawa do dostępu do informacji przez wszystkie zainteresowane podmioty. Integracja umożliwia udział w procesie decyzyjnym wszystkim podmiotom zaangażowanym w badania nad robotyką lub nimi zainteresowanym.

Odpowiedzialność

Inżynierowie zajmujący się robotyką powinni być odpowiedzialni za wpływ na społeczeństwo, środowisko i zdrowie ludzkie, jaki robotyka może wywrzeć obecnie i w przyszłości.

Bezpieczeństwo

Projektanci robotów powinni brać pod uwagę i szanować dobrostan fizyczny, bezpieczeństwo, zdrowie i prawa ludzi. Inżynierowie zajmujący się robotyką muszą dbać o dobrobyt ludzki, przestrzegając jednocześnie praw człowieka i szybko ujawniając czynniki, które mogłyby zagrażać społeczeństwu lub środowisku.

Odwracalność

Odwracalność, jako nieodzowny warunek zdolności do kontroli, jest podstawowym założeniem przy programowaniu robotów, by zachowywały się w bezpieczny i niezawodny sposób. Model odwracalności pozwala robotowi stwierdzić, które działania są odwracalne i jak je odwrócić, jeżeli to możliwe. Zdolność do cofnięcia ostatniego działania lub sekwencji działań umożliwia użytkownikom cofnięcie niepożądanych działań i powrót do „poprawnego” etapu pracy robota.

Ochrona prywatności

Prawo do prywatności musi być bezwzględnie przestrzegane. Inżynier zajmujący się robotyką musi zagwarantować, że prywatne informacje są bezpiecznie przechowywane i wykorzystywane jedynie w odpowiedni sposób. Ponadto inżynier zajmujący się robotyką powinien zagwarantować, że poszczególne osoby nie są rozpoznawalne jako takie, chyba że zajdą wyjątkowe okoliczności i nawet wtedy wyłącznie za wyraźnym, jednoznacznym i świadomym przyzwoleniem. Należy ubiegać się o świadome ludzkie przyzwolenie i uzyskać je zanim dojdzie do jakiejkolwiek interakcji między człowiekiem a maszyną. Jako tacy projektanci zajmujący się robotyką są odpowiedzialni za rozwijanie i przestrzeganie procedur w zakresie ważnej zgody, poufności, anonimowości, sprawiedliwego traktowania i należytego postępowania. Projektanci stosują się do każdego wniosku o zniszczenie lub usunięcie jakichkolwiek powiązanych danych z wszelkich zestawów danych.

Maksymalizacja korzyści i minimalizacja szkód

Badacze powinni dążyć do maksymalizowania korzyści swojej pracy na wszystkich etapach, od powstania po upowszechnianie. Należy unikać wyrządzania szkody uczestnikom badania / ludzkiemu podmiotowi badań / uczestnikom lub podmiotom eksperymentu, próby lub badania. W przypadku gdy ryzyko jawi się jako nieunikniony i integralny element badania, należy przeprowadzić solidną ocenę ryzyka i opracować oraz stosować protokoły zarządzania nim. Zazwyczaj ryzyko szkody nie powinno być większe niż ryzyko występujące w normalnym życiu, tj. ludzie nie powinni być narażani na większe lub dodatkowe ryzyko w stosunku do ryzyka, na jakie są narażeni, prowadząc zwyczajowy styl życia. Eksploatacja systemów robotyki powinna zawsze opierać się na solidnym procesie oceny ryzyka, który powinien czerpać z zasad ostrożności i proporcjonalności.

KODEKS KOMITETÓW ETYCZNYCH DS. BADAŃ (KEB)

Zasady

Niezależność

Proces oceny etycznej powinien być niezależny od samych badań. Zasada ta uwypukla konieczność uniknięcia konfliktu interesów między badaczami a oceniającymi protokół etyczny oraz między oceniającymi a organizacyjnymi strukturami zarządzania.

Właściwość

Proces oceny etycznej powinien być prowadzony przez oceniających posiadających odpowiednią wiedzę fachową, z uwzględnieniem potrzeby rozważnego rozpatrzenia – w przypadku komitetów etycznych ds. badań – różnorodności składu i specjalnego przeszkolenia członków komitetów pod kątem kwestii etyki.

Przejrzystość i odpowiedzialność

Proces oceny powinien być rozliczalny i poddawany kontroli. KEB muszą uznać swój zakres odpowiedzialności i być odpowiednio rozmieszczone w strukturach organizacyjnych, które umożliwiają im przejrzyste działanie i procedury w celu utrzymywania i ulepszania standardów.

Rola komitetu etycznego ds. badań

KEB jest odpowiedzialny za ocenę wszystkich badań obejmujących uczestników-ludzi przeprowadzanych przez osoby zatrudnione w danej instytucji lub przez nią, zapewnianie niezależnej, kompetentnej i sporządzanej w odpowiednim czasie oceny etycznej, ochronę godności, praw i dobrobytu uczestników badań; sprawdzanie bezpieczeństwa badacza lub badaczy, uwzględnianie uzasadnionych interesów innych podmiotów, dokonywanie przemyślanych osądów wartości naukowej propozycji oraz wydawanie przemyślanych zaleceń dla badaczy, jeżeli okaże się, że wniosek wykazuje braki w jakimś względzie.

Skład komitetu etycznego ds. badań

KEB powinien być interdyscyplinarny, mieć w swoim składzie zarówno mężczyzn, jak i kobiety, składać się z członków posiadających bogate doświadczenie i wiedzę fachową w dziedzinie badań nad robotyką. Mechanizm powoływania powinien gwarantować odpowiednią równowagę między wiedzą naukową, podstawami filozoficznymi, prawnymi lub etycznymi oraz poglądami członków komitetu, a także że w jego skład wejdzie co najmniej jeden członek posiadający specjalistyczną wiedzę w dziedzinie etyki, użytkownicy specjalistycznych usług zdrowotnych, edukacyjnych lub socjalnych, gdy są one przedmiotem działalności badawczej, a także osoby o szczególnej wiedzy metodologicznej odpowiadającej badaniu, które oceniają. Skład komitetu musi zostać ustalony w sposób pozwalający na uniknięcie konfliktu interesów.

Monitorowanie

Wszystkie organizacje badawcze powinny ustanowić odpowiednie procedury w celu monitorowania przebiegu badań, które uzyskały zatwierdzenie w zakresie zgodności z zasadami etyki, do czasu ich zakończenia, a także w celu zapewnienia nieprzerwanej oceny tego, czy projekt badań przewiduje ewentualne zmiany, jakie mogą nastąpić, i które mogą wymagać reakcji. Monitorowanie powinno być proporcjonalne do charakteru i stopnia ryzyka związanego z badaniem. Jeśli KEB uzna, że raport z monitorowania wzbudza poważne obawy co do aspektów etycznych prowadzonego badania, powinien zażądać pełnego i szczegółowego opisu badania wraz z pełną oceną etyczną. Jeśli sposób prowadzenia badania zostanie uznany za nieetyczny, należy rozważyć cofnięcie zezwolenia i wystąpić o zawieszenie lub przerwanie badania.

LICENCJA DLA PROJEKTANTÓW

| — | Przed rozpoczęciem procesu projektowania, rozwoju i oddania do użytku takich technologii, a także w jego trakcie i po jego zakończeniu projektanci muszą wziąć pod uwagę wartości europejskie, takie jak godność, autonomia i prawo do samostanowienia, wolność i sprawiedliwość, w tym obowiązek niewyrządzania szkody, niepowodowania obrażeń, nieoszukiwania lub nieeksploatowania (narażonych) użytkowników. |
| --- | --- |

—

Przed rozpoczęciem procesu projektowania, rozwoju i oddania do użytku takich technologii, a także w jego trakcie i po jego zakończeniu projektanci muszą wziąć pod uwagę wartości europejskie, takie jak godność, autonomia i prawo do samostanowienia, wolność i sprawiedliwość, w tym obowiązek niewyrządzania szkody, niepowodowania obrażeń, nieoszukiwania lub nieeksploatowania (narażonych) użytkowników.

| — | Projektanci muszą stosować godne zaufania zasady systemu projektowania we wszystkich aspektach działania robota, zarówno w odniesieniu do konstrukcji sprzętu, jak i projektu oprogramowania, a także w przypadku wszelkiego przetwarzania danych na platformie i poza nią do celów bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą stosować godne zaufania zasady systemu projektowania we wszystkich aspektach działania robota, zarówno w odniesieniu do konstrukcji sprzętu, jak i projektu oprogramowania, a także w przypadku wszelkiego przetwarzania danych na platformie i poza nią do celów bezpieczeństwa.

| — | Projektanci muszą uwzględnić prywatność na etapie projektowania, by zagwarantować, że prywatne informacje będą bezpiecznie przechowywane i wykorzystywane jedynie we właściwy sposób. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą uwzględnić prywatność na etapie projektowania, by zagwarantować, że prywatne informacje będą bezpiecznie przechowywane i wykorzystywane jedynie we właściwy sposób.

| — | Projektanci muszą zastosować oczywiste mechanizmy wycofywania (wyłączniki awaryjne), które powinny być spójne z rozsądnymi celami projektu. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą zastosować oczywiste mechanizmy wycofywania (wyłączniki awaryjne), które powinny być spójne z rozsądnymi celami projektu.

| — | Projektanci muszą dopilnować, by robot działał w sposób zgodny z lokalnymi, krajowymi i międzynarodowymi zasadami etycznymi i prawnymi. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą dopilnować, by robot działał w sposób zgodny z lokalnymi, krajowymi i międzynarodowymi zasadami etycznymi i prawnymi.

| — | Projektanci muszą dopilnować, by etapy podejmowania decyzji przez robota były możliwe do prześledzenia i odtworzenia. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą dopilnować, by etapy podejmowania decyzji przez robota były możliwe do prześledzenia i odtworzenia.

| — | Projektanci muszą zagwarantować wymóg maksymalnej przejrzystości przy programowaniu systemów robotycznych, a także przewidywalność zachowań robotów. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą zagwarantować wymóg maksymalnej przejrzystości przy programowaniu systemów robotycznych, a także przewidywalność zachowań robotów.

| — | Projektanci muszą przeanalizować przewidywalność systemu człowiek-maszyna przez uwzględnienie niepewności w interpretacji i działaniu oraz ewentualnych niewydolności po stronie robotów bądź ludzi. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą przeanalizować przewidywalność systemu człowiek-maszyna przez uwzględnienie niepewności w interpretacji i działaniu oraz ewentualnych niewydolności po stronie robotów bądź ludzi.

| — | Projektanci muszą opracować narzędzia śledzenia na etapie projektowania robota. Narzędzia te będą ułatwiały opis i wyjaśnienie zachowania robota, nawet w ograniczonym zakresie, na różnych poziomach – przeznaczonych dla ekspertów, operatorów i użytkowników. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą opracować narzędzia śledzenia na etapie projektowania robota. Narzędzia te będą ułatwiały opis i wyjaśnienie zachowania robota, nawet w ograniczonym zakresie, na różnych poziomach – przeznaczonych dla ekspertów, operatorów i użytkowników.

| — | Projektanci muszą sporządzić protokoły projektowania i oceny oraz współpracować z potencjalnymi użytkownikami i zainteresowanymi podmiotami przy ocenie korzyści i zagrożeń związanych z robotyką, w tym kognitywnych, psychologicznych i środowiskowych. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą sporządzić protokoły projektowania i oceny oraz współpracować z potencjalnymi użytkownikami i zainteresowanymi podmiotami przy ocenie korzyści i zagrożeń związanych z robotyką, w tym kognitywnych, psychologicznych i środowiskowych.

| — | Projektanci muszą dopilnować, by roboty były identyfikowalne jako roboty podczas interakcji z istotami ludzkimi. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą dopilnować, by roboty były identyfikowalne jako roboty podczas interakcji z istotami ludzkimi.

| — | Projektanci muszą zapewniać bezpieczeństwo i zdrowie osób wchodzących w interakcje z robotami i będących z nimi w kontakcie, ponieważ roboty jako produkty powinny zostać zaprojektowane z użyciem procesów gwarantujących ich bezpieczeństwo i ochronę. Inżynierowie zajmujący się robotyką muszą chronić dobro ludzkie, jednocześnie przestrzegając praw człowieka i nie mogą stosować robotów bez zagwarantowania bezpieczeństwa, skuteczności i odwracalności systemu operacyjnego. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą zapewniać bezpieczeństwo i zdrowie osób wchodzących w interakcje z robotami i będących z nimi w kontakcie, ponieważ roboty jako produkty powinny zostać zaprojektowane z użyciem procesów gwarantujących ich bezpieczeństwo i ochronę. Inżynierowie zajmujący się robotyką muszą chronić dobro ludzkie, jednocześnie przestrzegając praw człowieka i nie mogą stosować robotów bez zagwarantowania bezpieczeństwa, skuteczności i odwracalności systemu operacyjnego.

| — | Projektanci muszą uzyskać pozytywną opinię komitetu etycznego ds. badań przed testowaniem robota w rzeczywistym środowisku lub włączaniem ludzi do procedur projektowania i rozwoju. |
| --- | --- |

—

Projektanci muszą uzyskać pozytywną opinię komitetu etycznego ds. badań przed testowaniem robota w rzeczywistym środowisku lub włączaniem ludzi do procedur projektowania i rozwoju.

LICENCJA DLA UŻYTKOWNIKÓW

| — | Użytkownik może wykorzystywać robota bez ryzyka lub obawy przed uszczerbkiem fizycznym lub psychologicznym. |
| --- | --- |

—

Użytkownik może wykorzystywać robota bez ryzyka lub obawy przed uszczerbkiem fizycznym lub psychologicznym.

| — | Użytkownik ma prawo oczekiwać, że robot wykona każde zadanie, do którego został specjalnie zaprojektowany. |
| --- | --- |

—

Użytkownik ma prawo oczekiwać, że robot wykona każde zadanie, do którego został specjalnie zaprojektowany.

| — | Użytkownik powinien mieć świadomość, że robot może mieć ograniczenia percepcyjne, kognitywne lub operacyjne. |
| --- | --- |

—

Użytkownik powinien mieć świadomość, że robot może mieć ograniczenia percepcyjne, kognitywne lub operacyjne.

| — | Użytkownik powinien szanować słabość ludzką, zarówno fizyczną, jak i psychiczną, a także potrzeby emocjonalne istot ludzkich. |
| --- | --- |

—

Użytkownik powinien szanować słabość ludzką, zarówno fizyczną, jak i psychiczną, a także potrzeby emocjonalne istot ludzkich.

| — | Użytkownik powinien uwzględnić prawo jednostki do prywatności, w tym dezaktywując monitory wideo podczas czynności intymnych. |
| --- | --- |

—

Użytkownik powinien uwzględnić prawo jednostki do prywatności, w tym dezaktywując monitory wideo podczas czynności intymnych.

| — | Użytkownik nie ma prawa zbierać, wykorzystywać ani ujawniać danych osobowych bez wyraźniej zgody osoby, której dane dotyczą. |
| --- | --- |

—

Użytkownik nie ma prawa zbierać, wykorzystywać ani ujawniać danych osobowych bez wyraźniej zgody osoby, której dane dotyczą.

| — | Użytkownik nie ma prawa do wykorzystywania robota w sposób sprzeczny z zasadami i standardami etycznymi lub prawnymi. |
| --- | --- |

—

Użytkownik nie ma prawa do wykorzystywania robota w sposób sprzeczny z zasadami i standardami etycznymi lub prawnymi.

| — | Użytkownikowi nie wolno modyfikować robota w sposób umożliwiający jego wykorzystanie jako broni. |
| --- | --- |

—

Użytkownikowi nie wolno modyfikować robota w sposób umożliwiający jego wykorzystanie jako broni.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/258 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/258

---

P8_TA(2017)0052

Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze (2016/2145(INI))

(2018/C 252/26)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 kwietnia 2016 r. pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” (COM(2016)0178) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2016)0106), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 kwietnia 2016 r. pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” (COM(2016)0178) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2016)0106),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2015)0100), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. pt. „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2015)0100),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lipca 2014 r. pt. „Ku gospodarce opartej na danych” (COM(2014)0442), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lipca 2014 r. pt. „Ku gospodarce opartej na danych” (COM(2014)0442),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 października 2012 r. pt. „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego” (COM(2012)0582), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 października 2012 r. pt. „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego” (COM(2012)0582),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 września 2012 r. pt. „Wykorzystanie potencjału chmury obliczeniowej w Europie” (COM(2012)0529), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 września 2012 r. pt. „Wykorzystanie potencjału chmury obliczeniowej w Europie” (COM(2012)0529),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lutego 2012 r. pt. „Wysokowydajne systemy obliczeniowe: miejsce Europy w globalnym wyścigu” (COM(2012)0045), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lutego 2012 r. pt. „Wysokowydajne systemy obliczeniowe: miejsce Europy w globalnym wyścigu” (COM(2012)0045),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie przejścia na system otwartej nauki, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie przejścia na system otwartej nauki,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 29 maja 2015 r. w sprawie przyspieszenia i rozszerzenia innowacji dzięki badaniom, które są otwarte, wymagają intensywnego przetwarzania danych i opierają się na sieciach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 29 maja 2015 r. w sprawie przyspieszenia i rozszerzenia innowacji dzięki badaniom, które są otwarte, wymagają intensywnego przetwarzania danych i opierają się na sieciach,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie nowej agendy cyfrowej dla Europy: 2015.eu (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie nowej agendy cyfrowej dla Europy: 2015.eu (1),

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiającą program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych i wspólnych ram dla europejskich administracji publicznych, przedsiębiorstw i obywateli (program ISA2) jako środek modernizacji sektora publicznego (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiającą program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych i wspólnych ram dla europejskich administracji publicznych, przedsiębiorstw i obywateli (program ISA2) jako środek modernizacji sektora publicznego (2),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniającą dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (3) (dyrektywa ISP), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniającą dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (3) (dyrektywa ISP),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie dążenia ku dobrze prosperującej gospodarce opartej na danych (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie dążenia ku dobrze prosperującej gospodarce opartej na danych (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie „W kierunku aktu o jednolitym rynku cyfrowym” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie „W kierunku aktu o jednolitym rynku cyfrowym” (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie reindustrializacji Europy z myślą o promowaniu konkurencyjności i trwałego rozwoju (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie reindustrializacji Europy z myślą o promowaniu konkurencyjności i trwałego rozwoju (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie wykorzystania potencjału chmury obliczeniowej w Europie (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie wykorzystania potencjału chmury obliczeniowej w Europie (7),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Wykorzystanie potencjału chmury obliczeniowej w Europie” (TEN/494), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Wykorzystanie potencjału chmury obliczeniowej w Europie” (TEN/494),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” (2016 TEN/592 EESC-2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” (2016 TEN/592 EESC-2016),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze oraz priorytety w normalizacji ICT na jednolitym rynku cyfrowym” z 2016 r. (SEDEC-VI-012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze oraz priorytety w normalizacji ICT na jednolitym rynku cyfrowym” z 2016 r. (SEDEC-VI-012),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności: Wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności: Wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (8),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (9),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 września 2016 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (COM(2016)0590), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 września 2016 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (COM(2016)0590),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 25 maja 2016 r. pt. „Platformy internetowe i jednolity rynek cyfrowy. Szanse i wyzwania dla Europy” (COM(2016)0288), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 25 maja 2016 r. pt. „Platformy internetowe i jednolity rynek cyfrowy. Szanse i wyzwania dla Europy” (COM(2016)0288),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 grudnia 2015 r. pt. „W kierunku nowoczesnych, bardziej europejskich ram prawa autorskiego” (COM(2015)0626), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 grudnia 2015 r. pt. „W kierunku nowoczesnych, bardziej europejskich ram prawa autorskiego” (COM(2015)0626),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 kwietnia 2016 r. pt. „Priorytety w normalizacji ICT na jednolitym rynku cyfrowym” (COM(2016)0176), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 kwietnia 2016 r. pt. „Priorytety w normalizacji ICT na jednolitym rynku cyfrowym” (COM(2016)0176),

| — | uwzględniając raport pt. „Open Innovation, Open Science, Open to the World – a vision for Europe” (Otwarte innowacje, otwarta nauka, otwartość na świat – wizja dla Europy) opublikowany przez Dyrekcję Generalną Komisji ds. Badań Naukowych i Innowacji (RTD) w maju 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport pt. „Open Innovation, Open Science, Open to the World – a vision for Europe” (Otwarte innowacje, otwarta nauka, otwartość na świat – wizja dla Europy) opublikowany przez Dyrekcję Generalną Komisji ds. Badań Naukowych i Innowacji (RTD) w maju 2016 r.,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0006/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0006/2017),

| A. | mając na uwadze, że obecna pojemność chmury obliczeniowej dostępna w UE jest niewystarczająca, a dane uzyskane z unijnych badań i przez unijny przemysł są często przetwarzane gdzie indziej, przez co unijni naukowcy i innowatorzy przenoszą się w miejsca poza UE, w których istnieje możliwość szybszego dostępu do dużych zbiorów danych i mocy obliczeniowych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że obecna pojemność chmury obliczeniowej dostępna w UE jest niewystarczająca, a dane uzyskane z unijnych badań i przez unijny przemysł są często przetwarzane gdzie indziej, przez co unijni naukowcy i innowatorzy przenoszą się w miejsca poza UE, w których istnieje możliwość szybszego dostępu do dużych zbiorów danych i mocy obliczeniowych;

| B. | mając na uwadze, że brak jasnej struktury zachęt do udostępniania danych, brak interoperacyjności systemów danych naukowych oraz rozdrobnienie infrastruktury danych naukowych w poszczególnych dyscyplinach i krajach uniemożliwiają wykorzystanie w pełni potencjału nauki opartej na danych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że brak jasnej struktury zachęt do udostępniania danych, brak interoperacyjności systemów danych naukowych oraz rozdrobnienie infrastruktury danych naukowych w poszczególnych dyscyplinach i krajach uniemożliwiają wykorzystanie w pełni potencjału nauki opartej na danych;

| C. | mając na uwadze, że Unia pozostaje w tyle pod względem rozwoju w dziedzinie obliczeń o wysokiej wydajności z uwagi na niedostateczne inwestycje w tworzenie kompleksowego systemu obliczeń o wysokiej wydajności, podczas gdy państwa takie jak Stany Zjednoczone, Chiny, Japonia czy Rosja dokonują poważnych inwestycji w takie systemy, traktując je jako jeden z priorytetów strategicznych i realizując krajowe programy ich rozwoju; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Unia pozostaje w tyle pod względem rozwoju w dziedzinie obliczeń o wysokiej wydajności z uwagi na niedostateczne inwestycje w tworzenie kompleksowego systemu obliczeń o wysokiej wydajności, podczas gdy państwa takie jak Stany Zjednoczone, Chiny, Japonia czy Rosja dokonują poważnych inwestycji w takie systemy, traktując je jako jeden z priorytetów strategicznych i realizując krajowe programy ich rozwoju;

| D. | mając na uwadze, że pełen potencjał przetwarzania w chmurze dla Europy może być zrealizowany jedynie wówczas, gdy dane będzie można swobodnie przekazywać w obrębie całej Unii według jasnych zasad, oraz że międzynarodowy przepływ danych odgrywa coraz ważniejszą rolę w gospodarce europejskiej i światowej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że pełen potencjał przetwarzania w chmurze dla Europy może być zrealizowany jedynie wówczas, gdy dane będzie można swobodnie przekazywać w obrębie całej Unii według jasnych zasad, oraz że międzynarodowy przepływ danych odgrywa coraz ważniejszą rolę w gospodarce europejskiej i światowej;

| E. | mając na uwadze, że możliwość analizowania i wykorzystywania dużych zbiorów danych zmienia sposób prowadzenia badań naukowych, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że możliwość analizowania i wykorzystywania dużych zbiorów danych zmienia sposób prowadzenia badań naukowych,

| F. | mając na uwadze, że w komunikacie Komisji pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” dostrzeżono szanse na głębokie zmiany związane z włączeniem otwartej nauki i przetwarzania w chmurze do europejskiej gospodarki cyfrowej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w komunikacie Komisji pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” dostrzeżono szanse na głębokie zmiany związane z włączeniem otwartej nauki i przetwarzania w chmurze do europejskiej gospodarki cyfrowej;

| G. | mając na uwadze, że strategie polityczne ułatwiające dostęp do tworzenia sieci kontaktów, przechowywania danych i technologii obliczeniowych różnią się w zależności od państwa członkowskiego, co tworzy hermetyczne struktury i spowalnia przepływ wiedzy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że strategie polityczne ułatwiające dostęp do tworzenia sieci kontaktów, przechowywania danych i technologii obliczeniowych różnią się w zależności od państwa członkowskiego, co tworzy hermetyczne struktury i spowalnia przepływ wiedzy;

| H. | mając na uwadze, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych, dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci oraz Strategia jednolitego rynku cyfrowego mogą stanowić podstawę konkurencyjnej i dobrze prosperującej europejskiej gospodarki cyfrowej, otwartej dla wszystkich podmiotów na rynku, które przestrzegają zasad; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych, dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci oraz Strategia jednolitego rynku cyfrowego mogą stanowić podstawę konkurencyjnej i dobrze prosperującej europejskiej gospodarki cyfrowej, otwartej dla wszystkich podmiotów na rynku, które przestrzegają zasad;

| I. | mając na uwadze, że dane są surowcem gospodarki cyfrowej i że ich wykorzystywanie jest kluczowe dla cyfryzacji europejskiej nauki i europejskiego przemysłu, dla rozwoju nowych technologii i tworzenia miejsc pracy; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że dane są surowcem gospodarki cyfrowej i że ich wykorzystywanie jest kluczowe dla cyfryzacji europejskiej nauki i europejskiego przemysłu, dla rozwoju nowych technologii i tworzenia miejsc pracy;

| J. | mając na uwadze, że przyjęte ostatnio ogólne rozporządzenie o ochronie danych zapewnia solidne zabezpieczenia na potrzeby ochrony danych osobowych oraz że należy zapewnić jednolite podejście do jego wdrażania; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że przyjęte ostatnio ogólne rozporządzenie o ochronie danych zapewnia solidne zabezpieczenia na potrzeby ochrony danych osobowych oraz że należy zapewnić jednolite podejście do jego wdrażania;

| K. | mając na uwadze, że w przedstawionej przez Komisję w 2015 r. Strategii jednolitego rynku cyfrowego zapowiedziano podjęcie kwestii ograniczeń swobodnego przepływu danych i nieuzasadnionych ograniczeń dotyczących lokalizacji danych do celów przechowywania lub przetwarzania; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w przedstawionej przez Komisję w 2015 r. Strategii jednolitego rynku cyfrowego zapowiedziano podjęcie kwestii ograniczeń swobodnego przepływu danych i nieuzasadnionych ograniczeń dotyczących lokalizacji danych do celów przechowywania lub przetwarzania;

| L. | mając na uwadze, że Komisja powinna wystąpić ze zdecydowanymi propozycjami usunięcia ograniczeń swobodnego przepływu danych w celu stworzenia i zapewnienia możliwie najlepszego jednolitego rynku cyfrowego; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Komisja powinna wystąpić ze zdecydowanymi propozycjami usunięcia ograniczeń swobodnego przepływu danych w celu stworzenia i zapewnienia możliwie najlepszego jednolitego rynku cyfrowego;

| M. | mając na uwadze, że zaoferowanie i rozwój usług przetwarzania w chmurze wiąże się z wyzwaniami z uwagi na niedostateczną dostępność w Europie niezbędnej ultraszybkiej infrastruktury i niezbędnych ultraszybkich sieci; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zaoferowanie i rozwój usług przetwarzania w chmurze wiąże się z wyzwaniami z uwagi na niedostateczną dostępność w Europie niezbędnej ultraszybkiej infrastruktury i niezbędnych ultraszybkich sieci;

| N. | mając na uwadze, że cel, jakim jest ułatwienie i wspieranie realizacji i długofalowej stabilności infrastruktury badawczej i infrastruktury danych, w tym światowej klasy ośrodków HPC i innych sieci infrastruktury badawczej, pomoże sprostać olbrzymim wyzwaniom stojącym przed nauką, sektorem przemysłu i społeczeństwem dzięki wzmożonej współpracy i wymianie wyników; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że cel, jakim jest ułatwienie i wspieranie realizacji i długofalowej stabilności infrastruktury badawczej i infrastruktury danych, w tym światowej klasy ośrodków HPC i innych sieci infrastruktury badawczej, pomoże sprostać olbrzymim wyzwaniom stojącym przed nauką, sektorem przemysłu i społeczeństwem dzięki wzmożonej współpracy i wymianie wyników;

| O. | mając na uwadze, że ilość danych rośnie w niespotykanym dotąd tempie – do 2020 r. będzie istnieć 16 bln gigabajtów danych, co odpowiada rocznej stopie wzrostu ilości generowanych danych wynoszącej 236 %; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że ilość danych rośnie w niespotykanym dotąd tempie – do 2020 r. będzie istnieć 16 bln gigabajtów danych, co odpowiada rocznej stopie wzrostu ilości generowanych danych wynoszącej 236 %;

| P. | mając na uwadze, że sukces gospodarki opartej na danych zależy od szerszego ekosystemu technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym od internetu rzeczy na potrzeby pozyskiwania danych, ultraszybkich sieci szerokopasmowych na potrzeby przesyłu danych oraz przetwarzania w chmurze na potrzeby przetwarzania danych, jak również wykwalifikowanych naukowców i pracowników; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że sukces gospodarki opartej na danych zależy od szerszego ekosystemu technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym od internetu rzeczy na potrzeby pozyskiwania danych, ultraszybkich sieci szerokopasmowych na potrzeby przesyłu danych oraz przetwarzania w chmurze na potrzeby przetwarzania danych, jak również wykwalifikowanych naukowców i pracowników;

| Q. | mając na uwadze, że współpraca między europejskimi naukowcami, wykorzystywanie i wymiana danych – zawsze w porozumieniu z organami ochrony danych – oraz stosowanie nowych rozwiązań technologicznych, takich jak chmura obliczeniowa i cyfryzacja europejskiej nauki, mają kluczowe znaczenie dla rozwoju jednolitego rynku cyfrowego; mając na uwadze, że europejska chmura dla otwartej nauki będzie miała pozytywny wpływ na rozwój nauki w Europie, oraz mając na uwadze, że europejską chmurę dla otwartej nauki należy stworzyć i wykorzystywać z należytym poszanowaniem praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że współpraca między europejskimi naukowcami, wykorzystywanie i wymiana danych – zawsze w porozumieniu z organami ochrony danych – oraz stosowanie nowych rozwiązań technologicznych, takich jak chmura obliczeniowa i cyfryzacja europejskiej nauki, mają kluczowe znaczenie dla rozwoju jednolitego rynku cyfrowego; mając na uwadze, że europejska chmura dla otwartej nauki będzie miała pozytywny wpływ na rozwój nauki w Europie, oraz mając na uwadze, że europejską chmurę dla otwartej nauki należy stworzyć i wykorzystywać z należytym poszanowaniem praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych;

Zagadnienia ogólne

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje europejską chmurę dla otwartej nauki jako model wykorzystania chmury obliczeniowej w sektorze prywatnym i w sektorze publicznym; z zadowoleniem przyjmuje plan Komisji, aby jak najszybciej rozszerzyć bazę użytkowników o sektor przemysłu i administrację publiczną; |
| --- | --- |

1.

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji pt. „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” i uważa, że jest to pierwszy krok w kierunku stworzenia właściwej podstawy otwartych i konkurencyjnych działań europejskich w dziedzinie przetwarzania w chmurze i obliczeń o wysokiej wydajności; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje zaproponowaną przez Komisję Europejską inicjatywę dotyczącą przetwarzania w chmurze, która wpisuje się w realizację strategii jednolitego rynku cyfrowego oraz we wdrażanie pakietu w sprawie cyfryzacji przemysłu europejskiego, a tym samym sprzyja wzrostowi europejskiej gospodarki cyfrowej i przyczynia się do konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw i usług oraz wzmocnienia ich pozycji na rynku światowym; zwraca się do Komisji o zadbanie za pomocą jasno określonych środków o to, by inicjatywa ta była dostosowana do zamierzonego celu, ukierunkowana na zewnątrz i zachowująca aktualność, a także by nie stwarzała nieproporcjonalnych lub nieuzasadnionych barier; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, jak ważne jest przekształcenie Unii Europejskiej w ośrodek światowych badań, osiągnięcie masy krytycznej i tworzenie klastrów doskonałości; podkreśla, że warunkiem przyciągnięcia przez Unię wiodących badań światowych jest zarówno potencjał wynikający z zasobów, jak i atrakcyjność otoczenia; podkreśla ponadto, że olbrzymie znaczenie dla uzyskania przez UE pozycji najbardziej konkurencyjnej na świecie gospodarki opartej na wiedzy ma otwartość na międzynarodowych badaczy, prowadząca do przyciągania międzynarodowych inwestycji; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że należy przyspieszyć prace nad standaryzacją przetwarzania w chmurze; zaznacza, że lepsze standardy i interoperacyjność umożliwią łączność między różnymi systemami opartymi na chmurze obliczeniowej i pozwolą uniknąć efektów uzależnienia od jednego dostawcy w odniesieniu do produktów i usług z zakresu przetwarzania w chmurze; wzywa Komisję do ścisłej współpracy z komercyjnymi dostawcami usług przetwarzania w chmurze przy opracowywaniu otwartych standardów na potrzeby tej dziedziny; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że wartość dodana tej europejskiej inicjatywy opiera się na udostępnianiu otwartych danych i na rozwijaniu cieszącego się zaufaniem, otwartego środowiska dla społeczności, umożliwiającego przechowywanie, udostępnianie i ponowne wykorzystywanie danych naukowych i wyników; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że kluczowe jest uświadamianie korzyści z przetwarzania w chmurze, ponieważ popyt na usługi w chmurze w Europie jest nadal zbyt niski; zaznacza, że przetwarzanie w chmurze doprowadzi do wzrostu gospodarczego, ponieważ jest opłacalne i skalowalne; przypomina, że MŚP stanowią najważniejszą siłę sprawczą tworzenia miejsc pracy i wzrostu gospodarczego w Europie; podkreśla, że korzyści z przetwarzania w chmurze mogą być szczególnie istotne dla MŚP, gdyż często brakuje im zasobów do inwestowania w rozbudowane systemy IT znajdujące się fizycznie na miejscu; |
| --- | --- |

7.

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje koncepcję otwartej nauki i rolę, jaką odgrywa ona w budowaniu europejskiej gospodarki opartej na wiedzy oraz w dalszym podnoszeniu jakości i rozwoju badań naukowych w Unii Europejskiej; podkreśla, że obecnie w sektorze przemysłu, a w szczególności w MŚP, nie wykorzystuje się w optymalny sposób wartościowych wyników badań naukowych ze względu na brak swobodnego transgranicznego przepływu danych i dostępu do wspólnej platformy lub portalu, oraz zauważa, że Komisja dąży do tego, by dostęp do wszystkich danych naukowych uzyskanych w ramach programu „Horyzont 2020” był domyślnie otwarty; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że europejskiej chmurze dla otwartej nauki powinna towarzyszyć kompleksowa strategia na rzecz bezpieczeństwa cybernetycznego, ponieważ społeczność naukowa potrzebuje niezawodnej infrastruktury danych, która może być użytkowana bez narażania pracy badawczej na ryzyko utraty, naruszenia lub nieuprawnionego dostępu do danych; wzywa Komisję do uwzględniania kwestii bezpieczeństwa cybernetycznego we wszystkich jej inicjatywach w dziedzinie IT od samego początku; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje do Komisji, by stała się wzorem do naśladowania, ustanawiając domyślnie otwarty dostęp do wszystkich danych uzyskanych z badań naukowych finansowanych w ramach programów europejskich – takich jak program „Horyzont 2020”, Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS), europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne oraz inne – i do ich wyników, a także czyniąc je łatwymi do znalezienia, dostępnymi, interoperacyjnymi i możliwymi do ponownego wykorzystania (zgodnymi z zasadami FAIR); |
| --- | --- |

10.

| 11. | wyraża zaniepokojenie brakującą kwotą 4,7 mld EUR potrzebną do sfinansowania europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze; wzywa Komisję do wskazania właściwych mechanizmów finansowania europejskiej chmury dla otwartej nauki i europejskiej infrastruktury danych; apeluje ponadto do Komisji o przeznaczenie dostatecznych środków na ten obszar polityki w programie „Horyzont 2020” oraz w jej wniosku dotyczącym dziewiątego programu ramowego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zaleca Komisji zadbanie o to, by europejska chmura dla otwartej nauki przynosiła korzyści wszystkim regionom Unii, i zbadanie w tym celu możliwości wykorzystania funduszy rozwoju regionalnego na rozszerzenie zakresu tej inicjatywy; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że jedynie 12 % środków z EFIS przeznacza się obecnie na działania związane ze sferą cyfrową; wzywa Komisję do przedstawienia ukierunkowanych działań, które mogłyby faktycznie zwiększyć udział wszystkich funduszy UE, a zwłaszcza EFIS w projektach związanych z jednolitym rynkiem cyfrowym, obejmujących inicjatywy w zakresie udostępniania danych, dostępność cyfrową, infrastrukturę i ogólnoeuropejską łączność cyfrową, oraz do przeznaczenia większych zasobów na pobudzenie europejskich badań, rozwoju i innowacji, m.in. w dziedzinie technologii służących wzmocnieniu ochrony prywatności i bezpieczeństwa otwartego oprogramowania; uważa, że tę inicjatywę należy rozwijać w synergii z innymi programami w ramach programu „Horyzont 2020”, w szczególności dotyczącymi prywatnych chmur obliczeniowych i usług administracji elektronicznej; |
| --- | --- |

13.

| 14. | uważa, że sektor prywatny powinien być od samego początku uwzględniany w bazie użytkowników europejskiej chmury dla otwartej nauki, przykładowo poprzez oferowanie oprogramowania jako usługi (SaaS); zwraca uwagę, że od europejskich przedsiębiorstw oczekuje się udziału finansowego, który pozwoli uzupełnić brakującą kwotę 4,7 mld EUR potrzebną do sfinansowania europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze; zauważa, że nie jest prawdopodobne, by przedsiębiorstwa inwestowały w ten program, jeżeli nie będą mogły czerpać z niego korzyści; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla, że nowoczesna infrastruktura obliczeniowa o dużej wydajności jest kluczowa dla konkurencyjności UE; wzywa Komisję do tego, aby doprowadziła do dostępności funkcjonalnych komputerów eksaskalowych w UE do 2022 r.; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Komisję do zachęcania europejskich MŚP i sektora przemysłu do udziału w produkcji sprzętu i oprogramowania na potrzeby europejskiej infrastruktury danych, aby pobudzić gospodarkę UE oraz sprzyjać trwałemu wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zachęca Komisję do zaangażowania państw członkowskich i innych fundatorów badań w opracowanie i wdrożenie planu działania w zakresie zarządzania i finansowania oraz do zadbania o to, by na tę inicjatywę przeznaczone zostały stosowne zasoby, a także do ułatwienia koordynacji działań krajowych, co pozwoli uniknąć zbędnego powielania działań i zbędnych wydatków; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zgadza się, że interoperacyjność i możliwość przenoszenia danych to kluczowy czynnik pozwalający sprostać wielkim wyzwaniom społecznym, które wymagają efektywnego udostępniania danych oraz multidyscyplinarnego i wielostronnego podejścia; zauważa, że plan działania przewidziany w komunikacie Komisji w sprawie europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze (COM(2016)0178) jest narzędziem niezbędnym do ograniczenia rozdrobnienia rynku oraz do zapewnienia wykorzystywania danych naukowych zgodnie z zasadami FAIR; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zwraca się do Komisji o przedstawienie planu działania opracowanego w oparciu o zasady pełnej przejrzystości i jawności, obejmującego jasno określone obszary prac i harmonogramy oraz wskazującego zamierzone wyniki, źródła finansowania i zainteresowane strony zaangażowane w cały proces; |
| --- | --- |

19.

| 20. | popiera europejską chmurę dla otwartej nauki jako część Europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze, gdyż stworzy ona wirtualne środowisko, w którym naukowcy i specjaliści będą mogli przechowywać, udostępniać, analizować i ponownie wykorzystywać dane naukowe, również te uzyskane z badań finansowanych ze środków publicznych, a także zarządzać nimi, na poziomie interdyscyplinarnym i ponad granicami, co pomoże położyć kres rozdrobnieniu jednolitego rynku; wzywa Komisję do zastosowania wszechstronnego podejścia do otwartej nauki, które sprzyjać będzie włączeniu społeczności reprezentującej otwartą naukę i niezależnych naukowców, do doprecyzowania definicji użytych w komunikacie, a zwłaszcza do wyraźnego rozgraniczenia Europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze i europejskiej chmury dla otwartej nauki, oraz do odpowiedniej aktualizacji przepisów w celu ułatwienia ponownego wykorzystywania wyników badań; |
| --- | --- |

20.

| 21. | uważa, że europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze gwarantuje inwestycje w sektory naukowo-badawcze w celu stworzenia zachęt i narzędzi umożliwiających udostępnianie i wykorzystywanie danych na jak najszerszą skalę, wsparte stworzeniem silnej chmury obliczeniowej i infrastruktury danych w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla, że MŚP stanowią koło zamachowe unijnej gospodarki i że potrzeba więcej działań służących promowaniu globalnej konkurencyjności MŚP i przedsiębiorstw typu start-up, aby stworzyć możliwie najlepsze środowisko z wysokiej jakości danymi, analityką danych, bezpiecznymi usługami i spodziewaną opłacalnością w celu wykorzystywania nowych obiecujących możliwości technologicznych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa Komisję do stworzenia opłacalnych podstaw europejskiej chmury obliczeniowej oraz do podjęcia klarownych działań w celu zachęcenia MŚP do oferowania konkurencyjnych rozwiązań w zakresie przetwarzania i przechowywania danych w centrach usytuowanych w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przypomina o pozytywnych wynikach osiągniętych dzięki istniejącym strukturom paneuropejskim i otwartym danym dostępnym w krajowych centrach przechowywania danych; zaznacza, że nadal istnieje na jednolitym rynku wiele barier, które nie pozwalają na pełne wdrożenie tej inicjatywy; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zbadanie potencjału już dostępnych danych oraz o zapewnienie spójnej strategii dotyczącej otwartych danych i możliwości ich ponownego wykorzystywania we wszystkich państwach członkowskich; stwierdza, że aby stworzyć dobrze prosperującą gospodarkę unijną opartą na danych, Komisja i państwa członkowskie muszą zbadać zapotrzebowanie na dalsze inwestycje w transgraniczną infrastrukturę fizyczną, ze szczególnym uwzględnieniem kombinacji obliczeń o wysokiej wydajności, szybkich sieci szerokopasmowych i systemów masowego przechowywania danych; zwraca się do Komisji o dokonanie analizy światowych partnerstw branżowych i innych partnerstw międzynarodowych w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

24.

| 25. | stwierdza, że należy intensywniej zachęcać europejskie MŚP do korzystania z usług przetwarzania w chmurze; zauważa, że europejscy dostawcy usług w chmurze potrzebują dalszego skoordynowanego wsparcia na rzecz uczestnictwa w cyfrowym świecie, wzbudzenia większego zaufania ze strony użytkowników oraz dalszego uświadamiania korzyści płynących z przetwarzania w chmurze; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że niezbędnym elementem konkurencyjnej gospodarki UE opartej na danych i wiedzy jest dostęp do szerokopasmowego internetu dla przedsiębiorstw i obywateli; uważa w związku z tym, że rozwój chmury obliczeniowej powinien iść w parze z inicjatywami zwiększającymi dostęp do szerokopasmowego internetu dla przedsiębiorstw i obywateli, szczególnie na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

26.

| 27. | zauważa, że dla rozwoju chmury obliczeniowej kluczowe są międzypokoleniowe działania w zakresie edukacji cyfrowej, w tym umiejętności cyfrowych, aby zidentyfikować główne luki w umiejętnościach technicznych i efektywności oraz im przeciwdziałać w trosce o osiągnięcie celów w dziedzinie cyfryzacji; z zadowoleniem przyjmuje propozycje przedstawione przez Komisję w ramach przyjętego niedawno Nowego europejskiego programu na rzecz umiejętności oraz podkreśla zapotrzebowanie na odpowiednie środki finansowe; |
| --- | --- |

27.

| 28. | uważa, że przedsiębiorstwa typu start-up zajmujące się przetwarzaniem w chmurze proponują niszowe rozwiązania, aby uczynić przetwarzanie w chmurze szybszym, łatwiejszym, bardziej niezawodnym, elastycznym i bezpiecznym; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla, że obliczenia o wysokiej wydajności, które są istotne dla rozwoju chmury obliczeniowej, należy traktować jako nieodłączny element europejskiej infrastruktury danych w całym ekosystemie oraz że należy szeroko promować płynące z nich korzyści; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zwraca uwagę, że należy zachęcać do udziału placówki naukowe i badawcze oraz wszystkie zainteresowane strony z zamiarem utrzymania i wspierania zintegrowanej infrastruktury danych naukowych oraz obliczeń o wysokiej wydajności; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zauważa, że wobec istniejących usług oraz tych, które będą w przyszłości oferowane przez sektor prywatny i państwa niebędące członkami UE, europejska chmura dla otwartej nauki musi zarówno stwarzać zachęty, jak i oferować nowe usługi umożliwiające odejście od utrwalonych przyzwyczajeń polegania na istniejących praktykach badawczych; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zadbania o to, by w centrum uwagi znalazł się europejski wzrost ukierunkowany na przyszłość w celu zbudowania w UE konkurencyjnej branży usług w chmurze; podkreśla, jak ważne jest zadbanie o to, by popyt rynkowy na rozwiązania w chmurze nadal wzrastał, oraz zaznacza, że do wykorzystywania chmury obliczeniowej zachęca się w sektorach pionowych, takich jak finanse, podatki i zabezpieczenie społeczne, produkcja, bankowość, zdrowie, media i rozrywka, oraz rolnictwo; |
| --- | --- |

32.

| 33. | uważa, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych zapewnia ramy prawne ochrony danych osobowych; uważa jednak, że fragmentaryczne i niespójne wdrażanie rozporządzenia w poszczególnych państwach członkowskich utrudniłoby naukowcom prowadzenie badań i dzielenie się wynikami, tym samym podważając starania na rzecz ustanowienia współpracy między naukowcami możliwej dzięki przetwarzaniu w chmurze; apeluje zatem o właściwe wdrożenie i egzekwowanie ogólnego rozporządzenia o ochronie danych; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla, że rozwiązania w ramach Europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze powinny być opracowywane z należytym poszanowaniem praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych, w szczególności prawa do ochrony danych, prywatności, wolności i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zauważa, że gospodarka oparta na danych jest nadal na wczesnym etapie rozwoju, że wciąż trwają prace nad modelami biznesowymi i że obecne modele biznesowe załamują się już i ulegają zmianom; apeluje do Komisji o dopilnowanie, by wszelkie przepisy w tej dziedzinie były zgodne z neutralną technologicznie zasadą innowacyjności i nie stwarzały poważnych przeszkód dla innowacji, cyfryzacji przemysłu i rozwoju nowych technologii w UE takich jak internet rzeczy czy sztuczna inteligencja; |
| --- | --- |

35.

| 36. | apeluje do Komisji o współpracę z państwami członkowskimi i wszystkimi zainteresowanymi stronami uczestniczącymi w określaniu koniecznych działań wdrażających niezbędnych do maksymalnego wykorzystania potencjału oferowanego przez Europejską inicjatywę dotyczącą przetwarzania w chmurze; uważa, że otwarte innowacje i otwarta nauka angażują w proces innowacji znacznie więcej podmiotów, od badaczy po przedsiębiorców, użytkowników, administrację publiczną i społeczeństwo obywatelskie; |
| --- | --- |

36.

Chmura dla otwartej nauki

| 37. | zwraca uwagę na niedostateczną reprezentację kluczowych zainteresowanych podmiotów w dyskusjach i szeroko zakrojonych projektach pilotażowych; uważa, że aktywny udział zainteresowanych podmiotów z sektora publicznego i prywatnego oraz społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym musi być warunkiem wstępnym skutecznej wymiany informacji, choć należy przy tym unikać obciążeń administracyjnych; podkreśla, że Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze powinna zaspokajać potrzeby nie tylko społeczności naukowej, lecz również sektora przemysłu, w tym MŚP i przedsiębiorstw typu strat-up, administracji publicznej i konsumentów, oraz przynosić im wszystkim korzyści; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla, że rozwój europejskiej chmury dla otwartej nauki musi odbywać się z należytym poszanowaniem praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych, ze szczególnym uwzględnieniem prawa do ochrony danych, prywatności, wolności i bezpieczeństwa, oraz że musi on być zgodny z zasadami ochrony prywatności w fazie projektowania oraz domyślnej ochrony prywatności, a także z zasadami proporcjonalności, konieczności, minimalizacji danych i celowości; uznaje, że zastosowanie dodatkowych zabezpieczeń, takich jak pseudonimizacja, anonimizacja lub kryptografia, w tym szyfrowanie, może ograniczyć ryzyko i zwiększyć ochronę osób, których dane dotyczą, w przypadku gdy dane osobowe są wykorzystywane w aplikacjach przetwarzających duże zbiory danych lub w chmurze obliczeniowej; przypomina, że anonimizacja jest procesem nieodwracalnym, oraz wzywa Komisję do opracowania wytycznych dotyczących sposobów anonimizacji danych; przypomina o konieczności szczególnej ochrony danych wrażliwych zgodnie z obowiązującymi przepisami; podkreśla, że wyżej wymienione zasady, a także wysokie standardy jakości, rzetelności i poufności, są konieczne do zyskania zaufania konsumentów do Europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla, że inicjatywa chmury dla otwartej nauki powinna doprowadzić do stworzenia budzącej zaufanie chmury obliczeniowej dla wszystkich: naukowców, przedsiębiorstw i służb publicznych; |
| --- | --- |

39.

| 40. | zauważa potrzebę sprzyjania stworzeniu otwartej, budzącej zaufanie i opartej na współpracy platformy do celów zarządzania wynikami badań naukowych oraz ich analizowania, udostępniania, ponownego wykorzystywania i zachowania, w ramach której można by na określonych warunkach rozwijać i świadczyć innowacyjne usługi; |
| --- | --- |

40.

| 41. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zastanowiły się nad odpowiednimi ramami zarządzania i finansowania, z należytym uwzględnieniem istniejących inicjatyw, nad ich stabilnością oraz zdolnością sprzyjania równym warunkom działania w całej Europie; podkreśla, że państwa członkowskie powinny rozważyć zintegrowanie swoich krajowych programów finansowania z programami finansowania UE; |
| --- | --- |

41.

| 42. | apeluje do Komisji o przeanalizowanie pełnej gamy źródeł finansowania na potrzeby ustanowienia europejskiej chmury dla nauki oraz o wzmocnienie istniejących instrumentów, by zapewnić szybszy rozwój, ze szczególnym naciskiem na najlepsze praktyki; |
| --- | --- |

42.

| 43. | zwraca się do Komisji o zapewnienie domyślnie otwartego dostępu do wszystkich badań i danych naukowych uzyskanych w ramach programu „Horyzont 2020”, a także zwraca się do państw członkowskich o odpowiednie dostosowanie krajowych programów badawczych; |
| --- | --- |

43.

| 44. | rozumie, że europejska chmura dla otwartej nauki będzie sprzyjać nauce cyfrowej poprzez włączenie w główny nurt technologii informatycznych jako usługi na potrzeby publicznego sektora badawczego w UE; apeluje o „federalny model chmury dla nauki”, łączący publiczne instytucje naukowe, zainteresowane strony, MŚP, przedsiębiorstwa typu start-up i infrastrukturę elektroniczną z dostawcami komercyjnymi w celu stworzenia wspólnej platformy oferującej szereg usług na rzecz społeczności naukowych w UE; |
| --- | --- |

44.

| 45. | apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby we współpracy z innymi zainteresowanymi stronami opracowały plan działania w celu jak najszybszego określenia klarownego harmonogramu realizacji działań przewidzianych w ramach europejskiej chmury dla otwartej nauki; |
| --- | --- |

45.

| 46. | apeluje do Komisji o staranną ocenę zapotrzebowania europejskich badaczy publicznych w celu zidentyfikowania ewentualnych luk w podaży infrastruktury chmury obliczeniowej w UE; uważa, że jeżeli stwierdzi się takie luki, Komisja powinna zachęcić europejskich dostawców infrastruktury przetwarzania w chmurze do udostępnienia ich planów rozwoju w celu ustalenia, czy inwestycje prywatne wystarczą, aby wyeliminować te luki czy też ich wyeliminowanie wymaga dodatkowego finansowania publicznego; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zwraca się do Komisji o zapewnienie, aby wszystkie badania i dane naukowe uzyskane w ramach programu „Horyzont 2020” przynosiły korzyści europejskim przedsiębiorstwom i ogółowi społeczeństwa; opowiada się za zmianą systemów zachęt dla środowiska akademickiego, sektora przemysłu i służb publicznych do udostępniania swoich danych, a także do poprawy zarządzania danymi, szkolenia oraz podniesienia poziomu umiejętności i kompetencji technicznych; |
| --- | --- |

47.

| 48. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze koncentruje się na budowaniu sieci szerokopasmowych, wielkoskalowej infrastrukturze do przechowywania danych, obliczeniach o wysokiej wydajności oraz europejskim ekosystemie dużych zbiorów danych; |
| --- | --- |

48.

| 49. | podkreśla, że rozwój sieci 5G oraz zasady europejskiego kodeksu łączności elektronicznej powinny zwiększyć atrakcyjność europejskiej chmury dla otwartej nauki za sprawą wysokiej jakości internetu i nowej infrastruktury najwyższej jakości; |
| --- | --- |

49.

| 50. | pochwala aspiracje Komisji, która dąży do tego, by Unia była w stanie obsługiwać duże ilości danych dzięki infrastrukturze opartej na usługach wykorzystujących w czasie rzeczywistym dane pochodzące z czujników lub aplikacji, które łączą ze sobą dane z różnych źródeł; zauważa, że europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze ma na celu zapewnienie lepszej i bardziej zharmonizowanej pracy nad rozwojem infrastruktury; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wspiera dalszy rozwój sieci GÉANT, aby mogła ona stać się najbardziej zaawansowaną siecią międzynarodową i aby utrzymać wiodącą rolę Europy w badaniach naukowych; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do koordynacji z zainteresowanymi stronami w celu ograniczenia rozdrobnienia infrastruktury cyfrowej przez ustanowienie planu działania oraz solidnej struktury zarządzania obejmującej podmioty finansujące, instytucje zamawiające i użytkowników, a także podkreśla potrzebę promowania zasad otwartej nauki w zakresie zarządzania danymi i ich udostępniania bez ograniczania innowacyjności i bez naruszania prywatności i własności intelektualnej w erze cyfrowej; |
| --- | --- |

52.

| 53. | podkreśla, jak ważne jest, aby Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze opierała się na elementach składowych instrumentu „Łącząc Europę”, w szczególności na tożsamości elektronicznej i podpisie elektronicznym, w celu wzmocnienia zaufania użytkowników do bezpiecznych, interoperacyjnych i sprawnie działających środków łączności elektronicznej w Unii; |
| --- | --- |

53.

| 54. | wzywa Komisję do przeznaczenia większych zasobów na stymulowanie badań, rozwoju, innowacji i szkoleń w dziedzinie przetwarzania w chmurze w Europie, podkreślając zapotrzebowanie na infrastrukturę i procesy w dziedzinie ochrony otwartych danych i prywatności użytkowników; |
| --- | --- |

54.

| 55. | nalega, aby standardy pozwalały na łatwe i kompletne przenoszenie oraz wysoki stopień interoperacyjności między usługami w chmurze; |
| --- | --- |

55.

| 56. | zdecydowanie uważa, że inicjatywa, jaką jest chmura dla otwartej nauki, powinna opierać się na otwartych standardach, aby zapewnić interoperacyjność i płynność łączności oraz uniknąć uzależnienia od jednego dostawcy; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla, że stosowanie otwartych standardów oraz bezpłatnego oprogramowania otwartego ma szczególne znaczenie dla zagwarantowania niezbędnej przejrzystości w odniesieniu do tego, w jaki sposób dane osobowe i inne wrażliwe rodzaje danych są faktycznie chronione; |
| --- | --- |

57.

| 58. | zauważa, że europejska gospodarka jest w coraz większym stopniu zależna od mocy superkomputerów umożliwiającej opracowywanie innowacyjnych rozwiązań, obniżanie kosztów i skracanie czasu potrzebnego na wprowadzenie na rynek produktów i usług; wspiera działania Komisji na rzecz stworzenia systemu superkomputerów eksaskalowych w oparciu o europejską technologię sprzętową; |
| --- | --- |

58.

| 59. | uważa, że Europa potrzebuje kompletnego ekosystemu HPC, aby nabyć superkomputery wiodącej klasy, utrzymać podaż systemu HPC i wdrożyć usługi HPC w przemyśle i MŚP na potrzeby symulacji, wizualizacji i prototypów; uważa za szczególnie istotne, aby do 2022 r. Unia dołączyła do grona wiodących światowych potęg w zakresie ogromnych mocy obliczeniowych; |
| --- | --- |

59.

| 60. | uważa, że europejska platforma technologiczna oraz umowne partnerstwa publiczno-prywatne dotyczące HPC są kluczowe dla zdefiniowania priorytetów badawczych UE w rozwijającej się technologii europejskiej we wszystkich segmentach łańcucha dostaw rozwiązań HPC; |
| --- | --- |

60.

| 61. | z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji, aby, zgodnie z deklaracją w sprawie technologii kwantowych („Quantum Manifesto”), wystąpić z opiewającą na kwotę 1 mld EUR inicjatywą przewodnią dotyczącą technologii kwantowej; |
| --- | --- |

61.

| 62. | przypomina Komisji, że branża usług w chmurze zainwestowała już miliardy euro w tworzenie nowoczesnej infrastruktury w Europie; zaznacza, że europejscy naukowcy i badacze mogą dzisiaj korzystać z infrastruktury chmury obliczeniowej, która daje im możliwość szybkiego przeprowadzania eksperymentów i opracowywania innowacji dzięki dostępowi do różnego rodzaju usług, płacąc tylko za to, z czego korzystają, a tym samym skracając czas potrzebny na prowadzenie badań; zwraca uwagę, że kluczowe wsparcie przeznaczane w UE na badania i rozwój nie powinno być przeznaczane na powielanie istniejących zasobów, ale na zachęcanie do przełomowych działań w nowych obszarach naukowych, które mogą pobudzać rozwój i konkurencyjność; |
| --- | --- |

62.

| 63. | podkreśla, że środowisko naukowe potrzebuje pewnej, bezpiecznej i wysoce wydajnej infrastruktury otwartej, aby osiągnąć postępy w badaniach i zapobiec potencjalnym naruszeniom bezpieczeństwa, cyberatakom lub niewłaściwemu wykorzystaniu danych osobowych, zwłaszcza w przypadku gromadzenia, przechowywania i przetwarzania dużych ilości danych; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby wspierały rozwój niezbędnej technologii, w tym technologii kryptograficznych, a także stwarzały zachęty do tego rozwoju, z uwzględnieniem bezpieczeństwa na etapie projektowania; popiera starania Komisji o zacieśnienie współpracy między organami publicznymi, przemysłem europejskim, w tym MŚP i przedsiębiorstwami typu start-up, naukowcami i środowiskami akademickimi w dziedzinie dużych zbiorów danych i cyberbezpieczeństwa już na wczesnym etapie procesu badań i innowacji, tak aby umożliwić tworzenie innowacyjnych i wiarygodnych europejskich rozwiązań i możliwości rynkowych, a jednocześnie zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

63.

| 64. | uważa, że rozwój jasnych standardów interoperacyjności chmury obliczeniowej, możliwości przenoszenia danych oraz umów o gwarantowanym poziomie usług zagwarantuje pewność i przejrzystość zarówno dostawcom usług przetwarzania w chmurze, jak i użytkownikom końcowym; |
| --- | --- |

64.

| 65. | podkreśla, że w celu zapewnienia zaufania konsumentów, które stanowi podstawę zdrowej konkurencji, niezbędne są wiarygodność, bezpieczeństwo oraz ochrona danych osobowych; |
| --- | --- |

65.

| 66. | zauważa, że przemysł powinien odgrywać kluczową rolę w rozwijaniu powszechnie akceptowanych standardów odpowiednich dla ery cyfrowej oraz że standardy te upewniłyby dostawców usług co do słuszności dalszych innowacji, a użytkowników co do dalszego wykorzystywania usług w chmurze na szczeblu unijnym; |
| --- | --- |

66.

| 67. | apeluje do Komisji o odgrywanie przewodniej roli w promowaniu międzysektorowej, wielojęzycznej i transgranicznej interoperacyjności oraz standardów przetwarzania w chmurze, a także we wspieraniu świadczenia niezawodnych, bezpiecznych i opłacalnych usług w chmurze z poszanowaniem prywatności, co stanowi integralną część wspólnej strategii skupiającej się na maksymalnym wykorzystaniu możliwości rozwijania standardów, które mogą stać się standardami ogólnoświatowymi; |
| --- | --- |

67.

| 68. | uważa, że plan działania na rzecz interoperacyjności danych jest konieczny, aby wykorzystać dużą ilość danych, jakie wytwarzają europejscy naukowcy, i aby zwiększyć możliwość ponownego wykorzystania tych danych w nauce i przemyśle; apeluje do Komisji, aby podjęła współpracę z najważniejszymi zainteresowanymi stronami ze środowiska naukowego w celu stworzenia skutecznych systemów, dzięki którym dane – w tym metadane, wspólne specyfikacje i cyfrowe identyfikatory danych – będą możliwe do wyszukania, dostępne, interoperacyjne i możliwe do ponownego wykorzystania (zgodne z zasadami FAIR); |
| --- | --- |

68.

| 69. | zauważa, że UE nie inwestuje w ekosystem HPC takich kwot jak inne regiony na świecie, co nie odpowiada jej potencjałowi gospodarczemu i naukowemu; |
| --- | --- |

69.

| 70. | apeluje do Komisji o promowanie interoperacyjności i zapobieganie zależności od jednego dostawcy przez zachęcanie różnych dostawców infrastruktury chmury obliczeniowej w Europie do oferowania szerokiej gamy konkurencyjnych, interoperacyjnych i przenośnych usług w zakresie infrastruktury; |
| --- | --- |

70.

| 71. | apeluje o środki służące utrzymaniu wysokiej jakości standaryzacji, która może sprzyjać wykorzystywaniu najlepszych technologii; zwraca się do Komisji o przyjęcie strategii politycznych, które wyeliminują zbędne bariery w sektorach innowacyjnych, a także o zachęcanie do inwestycji w badania i rozwój oraz do ogólnounijnej standaryzacji; |
| --- | --- |

71.

| 72. | apeluje do Komisji o maksymalne wzmożenie działań w celu uniknięcia ewentualności uzależnienia od jednego dostawcy na rynku cyfrowym od samego początku, szczególnie w dopiero powstających obszarach działalności, takich jak Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze; |
| --- | --- |

72.

| 73. | uznaje znaczenie interoperacyjności i standardów w pobudzaniu konkurencyjności w sektorze ICT; zwraca się do Komisji o wskazanie luk w standardach w europejskiej chmurze dla otwartej nauki, w tym w odniesieniu do MŚP, przedsiębiorstw typu start-up i kluczowych europejskich sektorów; wspiera rozwój standardów, które są zgodne z wymogami rynku, nieobowiązkowe, neutralne technologicznie, przejrzyste, kompatybilne na całym świecie i dostosowane do potrzeb rynku; |
| --- | --- |

73.

| 74. | uważa, że program ISA2 daje możliwość opracowania interoperacyjnych standardów zarządzania dużymi zbiorami danych w ramach administracji publicznej oraz czynności podejmowanych przez administrację publiczną wobec przedsiębiorstw i obywateli; |
| --- | --- |

74.

| 75. | uznaje, że standardy powinny być odpowiedzią na dochodzące ze strony branży przemysłowej i innych zainteresowanych podmiotów sygnały o zapotrzebowaniu na nie; podkreśla, że opracowanie i uzgodnienie wspólnych, surowych standardów jest niezbędne, aby zapewnić efektywne wykorzystanie i udostępnianie danych na poziomie interdyscyplinarnym, międzyinstytucjonalnym i transgranicznym; zwraca się do Komisji o zidentyfikowanie, w stosownych przypadkach, najlepszych systemów certyfikacji w państwach członkowskich w celu określenia przy udziale odpowiednich zainteresowanych podmiotów ogólnoeuropejskiego, opartego na potrzebach zestawu standardów ułatwiających udostępnianie danych i, w uzasadnionych przypadkach, bazującego na otwartych i globalnych standardach; podkreśla, że w działaniach podejmowanych w związku z Europejską inicjatywą dotyczącą przetwarzania w chmurze należy zapewnić uwzględnienie potrzeb jednolitego rynku oraz jej powszechną dostępność i zdolność reagowania na zmiany technologiczne; |
| --- | --- |

75.

| 76. | popiera Komisję w jej dążeniach do wyeliminowania przeszkód, zwłaszcza technicznych i prawnych, w swobodnym przepływie danych i usług w zakresie danych, jak również nieproporcjonalnych wymogów w odniesieniu do lokalizacji danych oraz do promowania interoperacyjności danych poprzez powiązanie Europejskiej inicjatywy dotyczącej przetwarzania w chmurze z inicjatywą na rzecz swobodnego przepływu danych; uważa, że aby stworzyć społeczeństwo cyfrowe, należy uznać swobodny przepływ danych za piątą swobodę jednolitego rynku; zwraca uwagę, że warunkiem wstępnym wyzwolenia pełnego potencjału przetwarzania w chmurze są przejrzyste ramy prawne, wystarczające umiejętności i zasoby związane z zarządzaniem dużymi zbiorami danych oraz uznawanie odpowiednich kwalifikacji zawodowych; wzywa Komisję do określenia przy udziale zainteresowanych podmiotów, zwłaszcza przedsiębiorstw, możliwości szkoleniowych w dziedzinie technologii dużych zbiorów danych i metod kodowania, także w ramach programu na rzecz nowych umiejętności, oraz do stworzenia zachęt dla zainteresowanych podmiotów, w szczególności MŚP i przedsiębiorstw typu start-up, do wykorzystywania, udostępniania i przekazywania danych na jednolitym rynku; |
| --- | --- |

76.

| 77. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, aby, zgodnie z deklaracją w sprawie technologii kwantowych („Quantum Manifesto”), wystąpić z opiewającą na kwotę 1 mld EUR inicjatywą przewodnią dotyczącą technologii kwantowej; podkreśla jednak, że dla przyspieszenia rozwoju i wprowadzenia na rynek produktów przeznaczonych dla użytkowników publicznych i prywatnych kluczowe są przejrzyste i otwarte konsultacje z zainteresowanymi stronami; |
| --- | --- |

77.

Udostępnianie otwartych danych, udostępnianie wyników badań naukowych

| 78. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż rozwój europejskiej chmury dla otwartej nauki pozwoli zapewnić badaczom i naukowcom miejsce do gromadzenia, udostępniania, wykorzystywania i ponownego wykorzystywania danych oraz może stworzyć w UE podłoże dla innowacji opartych na danych; podkreśla, że korzyści płynące z udostępniania danych są powszechnie uznawane; |
| --- | --- |

78.

| 79. | zwraca uwagę, że dane stały się niezbędne do podejmowania decyzji na szczeblu lokalnym, krajowym i globalnym; zauważa, że udostępnianie danych przynosi również istotne korzyści władzom lokalnym i regionalnym oraz że otwartość danych rządowych wzmacnia demokrację i stwarza nowe możliwości biznesowe; |
| --- | --- |

79.

| 80. | wspiera działania Komisji podejmowane razem z europejskimi badaczami z sektora przemysłu oraz środowiskiem akademickim w celu rozwijania partnerstwa publiczno-prywatnego dotyczącego wartości dużych zbiorów danych w synergii z umownym partnerstwem publiczno-prywatnym dotyczącym HPC, które wzmacniają rozwój społeczności wokół danych i HPC oraz tworzą w UE podłoże sprzyjające wzrostowi gospodarki opartej na danych; wspiera partnerstwo publiczno-prywatne w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, które promuje współpracę między podmiotami publicznymi i prywatnymi na wczesnych etapach procesu badań i innowacji w celu umożliwienia dostępu do innowacyjnych i niezawodnych europejskich rozwiązań; |
| --- | --- |

80.

| 81. | podkreśla, że Komisja powinna możliwie szybko nawiązać bliskie kontakty z partnerami przemysłowymi, szczególnie MŚP i przedsiębiorstwami typu start-up, w celu zapewnienia, aby wymogi biznesowe i przemysłowe były odpowiednio spełnione i uwzględnione na późniejszym etapie realizacji inicjatywy; |
| --- | --- |

81.

| 82. | zachęca administracje publiczne do rozważenia bezpiecznych i niezawodnych usług w chmurze przez zapewnienie jasnych ram prawnych i dalsze prace nad ustanowieniem programów certyfikacji właściwych dla chmury obliczeniowej; zauważa, że przedsiębiorstwa i konsumenci muszą być przekonani do nowych technologii, by je wykorzystywać; |
| --- | --- |

82.

| 83. | uważa, że administracje publiczne powinny oferować domyślnie otwarty dostęp do danych publicznych o charakterze administracyjnym; apeluje o postępy w określaniu stopnia i tempa ujawniania informacji w postaci otwartych danych, w rozpoznawaniu kluczowych zbiorów danych przeznaczonych do udostępnienia oraz w promowaniu ponownego wykorzystywania otwartych danych w otwartej postaci; |
| --- | --- |

83.

| 84. | zauważa, że olbrzymi rozwój technologii cyfrowych jest kluczowym czynnikiem napędzającym generowanie potężnych strumieni surowych danych w chmurach obliczeniowych oraz że taki olbrzymi zbiór strumieni surowych danych w systemach dużych zbiorów danych zwiększa złożoność obliczeniową i zużycie zasobów w systemach eksploracji danych w chmurze; zwraca ponadto uwagę, że koncepcja opartego na schematach udostępniania danych umożliwia przetwarzanie danych lokalnych blisko źródeł danych i przekształca strumienie surowych danych w schematy wiedzy, z których może wynikać działanie; zaznacza, że takie schematy wiedzy mają podwójną zaletę w postaci dostępności lokalnych schematów wiedzy na potrzeby natychmiastowych działań, a także uczestniczącego udostępniania danych w środowiskach chmury obliczeniowej; |
| --- | --- |

84.

| 85. | popiera konkluzje Rady z maja 2016 r. dotyczące przejścia na system otwartej nauki, a w szczególności stwierdzenie, że podstawową zasadą optymalnego ponownego wykorzystywania wyników badań naukowych powinno być: „otwarty jak to najbardziej możliwe, zamknięty jak to konieczne”; |
| --- | --- |

85.

Eksploracja tekstów i danych

| 86. | podkreśla, że pełna dostępność danych publicznych w europejskiej chmurze dla otwartej nauki nie będzie wystarczająca do wyeliminowania wszystkich barier w prowadzeniu badań w oparciu o dane; |
| --- | --- |

86.

| 87. | zauważa, że inicjatywie muszą towarzyszyć nowoczesne ramy prawa autorskiego, które powinny pozwolić na wyeliminowanie rozdrobnienia i braku interoperacyjności procesu badań prowadzonych w oparciu o dane w Europie; |
| --- | --- |

87.

| 88. | uważa, że inicjatywa powinna zachowywać równowagę między prawami naukowców a prawami posiadaczy praw i innych podmiotów w sferze naukowej przy pełnym poszanowaniu praw autorów i wydawców, a jednocześnie powinna wspierać innowacyjne badania w Europie; |
| --- | --- |

88.

| 89. | wyraża przekonanie, że wyniki badań naukowych można udostępniać w ramach europejskiej chmury dla otwartej nauki bez uszczerbku dla praw autorskich posiadanych przez naukowców lub instytucje naukowe dzięki ustanowieniu w stosownych przypadkach modeli licencyjnych; wyraża przekonanie, że najlepsze praktyki w tym zakresie są wprowadzane w ramach programu pilotażowego dotyczącego otwartego dostępu do wyników badań naukowych w programie „Horyzont 2020”; |
| --- | --- |

89.

| 90. | wyraża przekonanie, że dyrektywa 96/9EC w sprawie baz danych, która wymaga przeglądu, ogranicza wykorzystanie danych bez dowodów na tworzenie wartości dodanej pod względem ekonomicznym lub naukowym; |
| --- | --- |

90.

Ochrona danych, prawa podstawowe i bezpieczeństwo danych

| 91. | wzywa Komisję do podjęcia działań na rzecz dalszej harmonizacji przepisów w państwach członkowskich w celu uniknięcia nieporozumień co do jurysdykcji i rozdrobnienia jurysdykcyjnego oraz w celu zapewnienia przejrzystości na jednolitym rynku cyfrowym; |
| --- | --- |

91.

| 92. | uważa, że Unia Europejska jest liderem w ochronie prywatności, i opowiada się za wysokim poziomem ochrony danych na całym świecie; |
| --- | --- |

92.

| 93. | podkreśla, że potrzebne jest skoordynowane podejście organów ds. ochrony danych, decydentów i przemysłu, aby pomóc organizacjom w fazie przejściowej przez zagwarantowanie narzędzi zapewniania zgodności i jednolitej interpretacji oraz jednolitego wypełniania zobowiązań, a także przez zwiększanie świadomości obywateli i przedsiębiorstw w zakresie kluczowych zagadnień; |
| --- | --- |

93.

| 94. | podkreśla, że UE jest globalnym importerem i eksporterem usług cyfrowych oraz że w celu zachowania konkurencyjności wymaga ona solidnego przetwarzania w chmurze i gospodarki opartej na danych; wzywa Komisję do odgrywania przewodniej roli w dążeniu do stworzenia jednolitych, akceptowanych na całym świecie standardów ochrony danych osobowych; |
| --- | --- |

94.

| 95. | uważa, że globalny przepływ danych jest kluczowy dla międzynarodowego handlu i wzrostu gospodarczego oraz że inicjatywa Komisji dotycząca swobodnego przepływu danych powinna umożliwić przedsiębiorstwom działającym w Europie, szczególnie w rozwijającym się sektorze przetwarzania w chmurze, osiągnięcie pozycji lidera w globalnym wyścigu innowacyjnym; podkreśla, że inicjatywa ta powinna również mieć na celu zniesienie uznaniowych ograniczeń dotyczących tego, gdzie przedsiębiorstwa powinny ulokować swoją infrastrukturę lub przechowywać dane, ponieważ takie ograniczenia zahamowałyby rozwój gospodarki europejskiej; |
| --- | --- |

95.

| 96. | uważa, że obecne prawodawstwo UE dotyczące ochrony danych, w szczególności niedawno przyjęte ogólne rozporządzenie o ochronie danych i dyrektywa o ochronie danych w obszarze egzekwowania prawa (dyrektywa (UE) 2016/680) (10), przewiduje solidne gwarancje ochrony danych osobowych, w tym danych zgromadzonych, zagregowanych i opatrzonych pseudonimem do celów badań naukowych oraz danych wrażliwych związanych ze zdrowiem, wraz ze szczegółowymi warunkami dotyczącymi ich publikacji oraz ujawniania, prawem osób, których dane dotyczą, do wyrażenia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania oraz przepisami dotyczącymi dostępu dla organów ścigania w kontekście postępowań karnych; wzywa Komisję, aby uwzględniła te gwarancje w odniesieniu do tworzenia europejskiej chmury dla otwartej nauki i wdrażania przepisów regulujących dostęp do przechowywanych w niej danych; uznaje, że zharmonizowane podejście do wdrażania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, włącznie z wytycznymi, narzędziami zapewniania zgodności oraz kampaniami informacyjnymi dla obywateli, naukowców i przedsiębiorców, ma pierwszorzędne znaczenie, zwłaszcza dla rozwoju europejskiej chmury dla otwartej nauki oraz ułatwiania współpracy badawczej, w tym poprzez wysokowydajne technologie obliczeniowe; |
| --- | --- |

96.

| 97. | uważa, że swobodny przepływ danych jest korzystny dla gospodarki cyfrowej oraz rozwoju nauki i badań; podkreśla, że inicjatywa Komisji dotycząca swobodnego przepływu danych powinna umożliwić rozwijającemu się europejskiemu sektorowi przetwarzania w chmurze osiągnięcie pozycji lidera w globalnym wyścigu innowacji, w tym do celów badań naukowych i innowacyjności; przypomina, że przekazywanie danych osobowych do infrastruktury chmur obliczeniowych lub innych odbiorców spoza Unii powinno zawsze odbywać się zgodnie z zasadami przekazywania danych przewidzianymi w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych oraz że inicjatywa Komisji dotycząca swobodnego przepływu danych powinna być zgodna z tymi przepisami; podkreśla, że inicjatywa ta powinna również dążyć do zmniejszenia ograniczeń dotyczących tego, gdzie przedsiębiorstwa powinny umieszczać infrastrukturę lub przechowywać dane, ponieważ ograniczenia te utrudniałyby rozwój europejskiej gospodarki oraz uniemożliwiałyby naukowcom czerpanie pełnych korzyści z nauki opartej na przetwarzaniu danych, przy jednoczesnym utrzymaniu ograniczeń zgodnie z przepisami o ochronie danych, tak aby zapobiec ewentualnym przyszłym nadużyciom w odniesieniu do europejskiej chmury dla otwartej nauki; |
| --- | --- |

97.

| 98. | zdecydowanie uważa, że Unia powinna być liderem w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony danych osobowych, w tym danych wrażliwych, i powinna opowiadać się za wysokim poziomem ochrony danych i bezpieczeństwa danych na całym świecie; uważa, że unijne ramy ochrony danych, wraz ze sprzyjającą włączeniu strategią cyberbezpieczeństwa, która zapewni wiarygodne infrastruktury danych chronione przed utratą danych, nieuprawnionym dostępem lub atakami, mogłyby stanowić o konkurencyjnej przewadze przedsiębiorstw europejskich w zakresie prywatności; wzywa Komisję do zagwarantowania, że europejska chmura dla otwartej nauki zachowa naukową niezależność i obiektywność badań naukowych, a także będzie chronić pracę społeczności naukowej w Unii; |
| --- | --- |

98.

| 99. | apeluje do Komisji o dopilnowanie, aby przy rozwiązywaniu kwestii dotyczących praw podstawowych, prywatności, ochrony danych, praw własności intelektualnej i danych szczególnie chronionych były ściśle przestrzegane przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych i dyrektywy (95/46/EC) o ochronie danych; podkreśla, że zagrożenia dla bezpieczeństwa infrastruktury przetwarzania w chmurze nabrały bardziej międzynarodowego, rozproszonego i złożonego charakteru, co hamuje intensywniejsze z niej korzystanie i wymaga współpracy na szczeblu europejskim; wzywa Komisję i organy krajowe państw członkowskich do współpracy – w porozumieniu z Agencją Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) – na rzecz stworzenia bezpiecznej i niezawodnej infrastruktury cyfrowej oraz do zapewnienia wysokiego poziomu cyberbezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji; |
| --- | --- |

99.

| 100. | apeluje do Komisji o zapewnienie, aby inicjatywa ta była dostosowana do zamierzonego celu, ukierunkowana na zewnątrz i zachowująca aktualność, a także by była neutralna technologicznie; podkreśla również fakt, że Komisja i państwa członkowskie muszą czerpać inspirację z rynku i samej branży przetwarzania w chmurze, aby jak najlepiej zaspokajać obecne i przyszłe potrzeby sektora oraz pobudzać innowacje w dziedzinie technologii opartych na chmurze obliczeniowej; |
| --- | --- |

100.

| 101. | zwraca uwagę na potencjał dużych zbiorów danych w zakresie stymulowania innowacji technologicznych i budowania gospodarki opartej na wiedzy; zauważa, że ograniczanie przeszkód w udostępnianiu wiedzy zwiększy konkurencyjność przedsiębiorstw, a jednocześnie przyniesie korzyści władzom lokalnym i regionalnym; podkreśla znaczenie ułatwiania przenoszenia danych; |
| --- | --- |

101.

| 102. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do współpracy w ramach realizowanych przez przemysł inicjatyw na rzecz ustanawiania standardów w celu dopilnowania, aby jednolity rynek pozostał dostępny dla państw trzecich i reagował na rozwój technologiczny przy jednoczesnym unikaniu przeszkód hamujących innowację i konkurencyjność w Europie; zauważa, że ustalanie standardów bezpieczeństwa danych i prywatności ma ścisły związek z kwestią jurysdykcji oraz że kluczową rolę mają tu do odegrania organy krajowe; |
| --- | --- |

102.

| 103. | podkreśla, że należy przeanalizować istniejące inicjatywy w celu uniknięcia powielania, które mogłoby ograniczać otwartość, konkurencję i wzrost, a także że ukierunkowane na rynek paneuropejskie standardy udostępniania danych muszą być zgodne ze standardami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

103.

| 104. | podkreśla konieczność zachowania równowagi między uzasadnionymi obawami o ochronę danych a koniecznością zabezpieczenia niewykorzystanego potencjału „swobodnego przepływu danych”; apeluje o konieczność poszanowania obowiązujących zasad ochrony danych na otwartym rynku dużych zbiorów danych; |
| --- | --- |

104.

| 105. | popiera propozycję ustanowienia otwartego dostępu do wyników badań naukowych jako domyślnej opcji w odniesieniu do wszystkich nowych projektów w ramach programu „Horyzont 2020”, ponieważ wyniki badań naukowych finansowanych ze środków publicznych stanowią dobro publiczne, są uzyskiwane w interesie publicznym i powinny podlegać otwartemu dostępowi o możliwie niewielkiej liczbie ograniczeń, udzielanemu w sposób terminowy i odpowiedzialny; |
| --- | --- |

105.

| 106. | zwraca uwagę, że Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze koncentruje się na potencjalnie wrażliwych sektorach badań i rozwoju oraz e-portalach rządowych; przypomina, że cyberbezpieczeństwo usług przetwarzania w chmurze najlepiej zapewniają przepisy dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa sieci i informacji; |
| --- | --- |

106.

| 107. | zwraca uwagę na znaczenie ułatwiania interoperacyjności różnych urządzeń w ramach sieci, zapewniania bezpieczeństwa i promowania łańcuchów dostaw komponentów, z których każdy jest istotny w kontekście komercjalizacji technologii; |
| --- | --- |

107.

o

o o

| 108. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

108.

---

(1)  Dz.U. C 81 E z 15.3.2011, s. 45.

(2)  Dz.U. L 318 z 4.12.2015, s. 1.

(3)  Dz.U. L 175 z 27.6.2013, s. 1.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0089.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0009.

(6)  Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 89.

(7)  Dz.U. C 468 z 15.12.2016, s. 19.

(8)  Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1.

(9)  Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1.

(10)  Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/273 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/273

---

P8_TA(2017)0053

Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (2016/2148(INI))

(2018/C 252/27)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów”) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów”) (1),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1302/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1082/2006 w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) w celu doprecyzowania, uproszczenia i usprawnienia procesu tworzenia takich ugrupowań oraz ich funkcjonowania (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1302/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1082/2006 w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) w celu doprecyzowania, uproszczenia i usprawnienia procesu tworzenia takich ugrupowań oraz ich funkcjonowania (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (7),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (8),

| — | uwzględniając komunikat Komisji pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych” (COM(2015)0639), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych” (COM(2015)0639),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie przyspieszenia wdrażania polityki spójności (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie przyspieszenia wdrażania polityki spójności (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie synergii na rzecz innowacyjności: europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, program ramowy „Horyzont 2020” oraz inne europejskie fundusze i programy unijne na rzecz innowacji (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie synergii na rzecz innowacyjności: europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, program ramowy „Horyzont 2020” oraz inne europejskie fundusze i programy unijne na rzecz innowacji (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie dążenia do uproszczenia polityki spójności na lata 2014–2020 (11) i ukierunkowania jej na wyniki, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie dążenia do uproszczenia polityki spójności na lata 2014–2020 (11) i ukierunkowania jej na wyniki,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 lutego 2016 r. pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 lutego 2016 r. pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych”,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych” (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych” (12),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dni 9 lipca 2015 r. pt. „Wynik negocjacji dotyczących umów partnerstwa oraz programów operacyjnych” (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dni 9 lipca 2015 r. pt. „Wynik negocjacji dotyczących umów partnerstwa oraz programów operacyjnych” (13),

| — | uwzględniając szóste sprawozdanie w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (COM(2014)0473), |
| --- | --- |

—

uwzględniając szóste sprawozdanie w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (COM(2014)0473),

| — | uwzględniając badanie Dyrekcji Generalnej PE ds. Polityki Wewnętrznej (Departament B: Polityka Strukturalna i Polityka Spójności) z czerwca 2016 r. pt. „Maksymalizacja synergii między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi oraz innymi instrumentami UE z myślą o realizacji celów strategii »Europa 2020«”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Dyrekcji Generalnej PE ds. Polityki Wewnętrznej (Departament B: Polityka Strukturalna i Polityka Spójności) z czerwca 2016 r. pt. „Maksymalizacja synergii między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi oraz innymi instrumentami UE z myślą o realizacji celów strategii »Europa 2020«”,

| — | uwzględniając badanie Dyrekcji Generalnej PE ds. Polityki Wewnętrznej (Departament B: Polityka Strukturalna i Polityka Spójności) z września 2016 r. „Evaluation of the Report under Article 16(3) of the CPR” (Ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Dyrekcji Generalnej PE ds. Polityki Wewnętrznej (Departament B: Polityka Strukturalna i Polityka Spójności) z września 2016 r. „Evaluation of the Report under Article 16(3) of the CPR” (Ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów),

| — | uwzględniając analizę Dyrekcji Generalnej PE ds. Polityki Wewnętrznej (Departament B: Polityka Strukturalna i Polityka Spójności) z września 2016 r. pt. „Instrumenty finansowe w okresie programowania 2014–2020: pierwsze doświadczenia państw członkowskich”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizę Dyrekcji Generalnej PE ds. Polityki Wewnętrznej (Departament B: Polityka Strukturalna i Polityka Spójności) z września 2016 r. pt. „Instrumenty finansowe w okresie programowania 2014–2020: pierwsze doświadczenia państw członkowskich”,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego i opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Budżetowej, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Kultury i Edukacji (A8-0385/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego i opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Budżetowej, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Kultury i Edukacji (A8-0385/2016),

| A. | mając na uwadze, że znaczna część budżetu UE, tj. około jedna trzecia ogółu wydatków, przeznaczana jest na politykę spójności; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że znaczna część budżetu UE, tj. około jedna trzecia ogółu wydatków, przeznaczana jest na politykę spójności;

| B. | mając na uwadze, że europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne (EFSI), dysponujące budżetem w wysokości 454 mld EUR na lata 2014–2020, są głównym narzędziem polityki inwestycyjnej UE oraz istotnym źródłem inwestycji publicznych w wielu państwach członkowskich, powodują zwiększenie zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i inwestycji w całej UE, a także ograniczenie dysproporcji na szczeblu regionalnym i lokalnym w celu wspierania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne (EFSI), dysponujące budżetem w wysokości 454 mld EUR na lata 2014–2020, są głównym narzędziem polityki inwestycyjnej UE oraz istotnym źródłem inwestycji publicznych w wielu państwach członkowskich, powodują zwiększenie zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i inwestycji w całej UE, a także ograniczenie dysproporcji na szczeblu regionalnym i lokalnym w celu wspierania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej;

| C. | mając na uwadze, że podstawę sprawozdania przedstawionego przez Komisję na mocy art. 16 ust. 3 stanowią umowy partnerstwa; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że podstawę sprawozdania przedstawionego przez Komisję na mocy art. 16 ust. 3 stanowią umowy partnerstwa;

| D. | mając na uwadze, że negocjacje w sprawie umów partnerstwa i w sprawie programów operacyjnych na lata 2014–2020 stanowią unowocześnione, znacznie zmodyfikowane i intensywne działanie, prowadzone w nowych ramach przewidujących zadaniowość, warunki wstępne i koncentrację tematyczną, lecz także wywołały poważne opóźnienia w faktycznym rozpoczęciu wdrażania polityki spójności, również ze względu na niedobory potencjału administracyjnego niektórych regionów i państw członkowskich, przy czym dodatkowe spowolnienie wynikło z procedury wyznaczania instytucji zarządzających; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że negocjacje w sprawie umów partnerstwa i w sprawie programów operacyjnych na lata 2014–2020 stanowią unowocześnione, znacznie zmodyfikowane i intensywne działanie, prowadzone w nowych ramach przewidujących zadaniowość, warunki wstępne i koncentrację tematyczną, lecz także wywołały poważne opóźnienia w faktycznym rozpoczęciu wdrażania polityki spójności, również ze względu na niedobory potencjału administracyjnego niektórych regionów i państw członkowskich, przy czym dodatkowe spowolnienie wynikło z procedury wyznaczania instytucji zarządzających;

| E. | mając na uwadze, że bez wątpienia ze względu na zbyt późne przyjęcie ram prawnych pod koniec 2013 r. na skutek długich negocjacji i późnego porozumienia w sprawie WRF programy operacyjne nie mogły być przyjęte na czas; mając na uwadze, że w konsekwencji do realizacji programów operacyjnych przystąpiono powoli, co wpłynęło na podejmowanie działań politycznych na miejscu; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że bez wątpienia ze względu na zbyt późne przyjęcie ram prawnych pod koniec 2013 r. na skutek długich negocjacji i późnego porozumienia w sprawie WRF programy operacyjne nie mogły być przyjęte na czas; mając na uwadze, że w konsekwencji do realizacji programów operacyjnych przystąpiono powoli, co wpłynęło na podejmowanie działań politycznych na miejscu;

| F. | mając na uwadze, że ustanowiono wspólne przepisy dla wszystkich pięciu EFSI, w ten sposób wzmacniając związki między nimi; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że ustanowiono wspólne przepisy dla wszystkich pięciu EFSI, w ten sposób wzmacniając związki między nimi;

| G. | mając na uwadze, że przed polityką spójności stoi obecnie wiele wyzwań politycznych i gospodarczych, które wynikają z kryzysu finansowego – prowadzącego do zmniejszenia inwestycji publicznych w wielu państwach członkowskich i sprawiającego, że EFSI oraz współfinansowanie przez państwa członkowskie pozostają głównym narzędziem inwestycji publicznych w wielu państwach członkowskich – i z kryzysu migracyjnego; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że przed polityką spójności stoi obecnie wiele wyzwań politycznych i gospodarczych, które wynikają z kryzysu finansowego – prowadzącego do zmniejszenia inwestycji publicznych w wielu państwach członkowskich i sprawiającego, że EFSI oraz współfinansowanie przez państwa członkowskie pozostają głównym narzędziem inwestycji publicznych w wielu państwach członkowskich – i z kryzysu migracyjnego;

| H. | mając na uwadze, że w okresie programowania 2014–2020 polityka spójności zyskała bardziej skoncentrowane podejście polityczne przez koncentrację tematyczną oraz wspieranie realizacji priorytetów i celów Unii; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w okresie programowania 2014–2020 polityka spójności zyskała bardziej skoncentrowane podejście polityczne przez koncentrację tematyczną oraz wspieranie realizacji priorytetów i celów Unii;

| I. | mając na uwadze, że EFSI w bieżącym okresie finansowania są silniej ukierunkowane na wyniki i oparte na otoczeniu inwestycyjnym pozwalającym na większą skuteczność; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że EFSI w bieżącym okresie finansowania są silniej ukierunkowane na wyniki i oparte na otoczeniu inwestycyjnym pozwalającym na większą skuteczność;

| J. | mając na uwadze, że w ramach polityki spójności inwestycje muszą być w większym stopniu dostosowane do priorytetów strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz do europejskiego semestru; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w ramach polityki spójności inwestycje muszą być w większym stopniu dostosowane do priorytetów strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz do europejskiego semestru;

| K. | mając na uwadze, że grupa zadaniowa ds. lepszego wdrażania pomogła złagodzić przeszkody i zmniejszyć zaległości w alokacji funduszy; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że grupa zadaniowa ds. lepszego wdrażania pomogła złagodzić przeszkody i zmniejszyć zaległości w alokacji funduszy;

Dzielenie się wynikami, komunikacja i widoczność

| 1. | zauważa, że Europa przechodzi trudną fazę pod względem gospodarczym, społecznym i politycznym, w związku z czym skuteczna polityka inwestycyjna ukierunkowana na wzrost gospodarczy i zatrudnienie, bliska obywatelom oraz lepiej dostosowana do szczególnych zdolności terytorialnych jest bardziej potrzebna niż kiedykolwiek i powinna dążyć do rozwiązania problemów zarówno bezrobocia, jak i nierówności społecznych w Unii, tworząc przy tym europejską wartość dodaną; uważa, że aby odzyskać zaufanie swoich obywateli, UE musi rozpocząć proces dostosowawczy zgodnie w celu spełnienia wymogów określonych w art. 9 TFUE; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zauważa, że polityka spójności na lata 2014–2020 została gruntownie przeformułowana, co wymagało zmiany mentalności i metod pracy na wszystkich szczeblach sprawowania rządów, w tym koordynacji poziomej i zaangażowania zainteresowanych podmiotów, a także, w miarę możliwości, rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność; wskazuje, że perspektywiczne i modelowe reformy są często ignorowane, lecz polityka spójności jest często postrzegana jako tradycyjna polityka wydatków, a nie polityka rozwojowa i inwestycyjna przynosząca konkretne rezultaty; |
| --- | --- |

2.

| 3. | uważa, że główne informacje dotyczące projektów polityki spójności powinny koncentrować się na europejskiej wartości dodanej, na solidarności oraz na uwidocznianiu przykładów sukcesu, a jednocześnie należy podkreślać znaczenie wymiany najlepszych praktyk, a także znaczenie uczenia się na projektach, których celów nie udało się osiągnąć; nalega, aby unowocześnić i zintensyfikować przekazywanie informacji na temat EFSI; podkreśla potrzebę określenia i wdrożenia nowych narzędzi do przekazywania informacji na temat wyników polityki spójności; za konieczność uważa regionalną eksplorację informacji i gromadzenie danych, w ramach stałych wysiłków w zakresie tworzenia i aktualizacji baz danych, z uwzględnieniem potrzeb, szczególnych cech i priorytetów lokalnych i regionalnych, tak jak w przypadku już istniejącej platformy S3, co umożliwiałoby zainteresowanym obywatelom faktyczne kontrolowanie europejskiej wartości dodanej projektów; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca uwagę na fakt, że aby poprawić przekazywanie informacji na temat EFSI oraz ich widoczność, należy położyć większy nacisk na udział w polityce spójności zainteresowanych podmiotów i odbiorców oraz na zaangażowanie obywateli w projektowanie i wdrażanie polityki spójności w znaczący sposób; ponadto apeluje do Komisji, państw członkowskich, regionów i miast, aby szerzej informowały zarówno o osiągnięciach polityki spójności, jak i o wnioskach do wyciągnięcia oraz przedstawiły ukierunkowany plan działania; |
| --- | --- |

4.

Koncentracja tematyczna

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje koncentrację tematyczną, gdyż okazała się ona pomocnym narzędziem zapewnienia skoncentrowanej polityki i większej skuteczności w realizacji priorytetów UE i strategii „UE 2020”, usprawniającym proces przekształcania wiedzy w innowacje, miejsca pracy i wzrost gospodarczy; w związku z tym wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne, aby podejmowały jednoznaczne decyzje co do priorytetów inwestycyjnych oraz wybierały projekty na podstawie priorytetów określonych do celów EFSI, a także stosowały usprawnione i skuteczne procesy wdrażania; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca uwagę, że analiza koncentracji tematycznej powinna wskazać, w jaki sposób strategiczne decyzje państw członkowskich i alokacja zasobów w obrębie celów tematycznych zaspokajają konkretne potrzeby terytoriów; ubolewa, że ten aspekt jest mniej widoczny w sprawozdaniu przedstawionym przez Komisję na mocy art. 16; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zauważa, że rezultaty i korzyści wynikające z polityki spójności powinny być forsowane skuteczniej, nie tylko w celu przywrócenia zaufania do projektu europejskiego; |
| --- | --- |

7.

| 8. | nalega, aby polityka spójności nadal była ukierunkowana tematycznie, przy jednoczesnym umożliwieniu pewnej elastyczności, która wystarczałaby do uwzględnienia szczególnych potrzeb każdego regionu, zwłaszcza szczególnych potrzeb regionów słabiej rozwiniętych, zgodnie z przepisami; wzywa do dalszych inwestycji z EFSI w regionach będących w okresie przejściowym, aby ugruntować efekty już podjętych środków i działań; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla w szczególności, że należy uwzględnić sytuację regionów o charakterze miejskim lub wiejskim, regionów pozostających w tyle, regionów w okresie przejściowym i regionów charakteryzujących się stale występującymi utrudnieniami naturalnymi lub geograficznymi oraz opracować odpowiednią politykę wsparcia na rzecz rozwoju tych obszarów, które bez polityki spójności być może nie będą w stanie dorównać regionom bardziej rozwiniętym; wzywa Komisję, by wspólnie z gminami i obszarami metropolitalnymi pomyślanymi jako ośrodki wzrostu UE realizowała i rozbudowywała strategie wdrożenia programu rozwoju miast; przypomina w tym kontekście, że ważne jest, by pozwolić państwom członkowskim i regionom na wystarczającą elastyczność w celu wspierania podejmowania nowych wyzwań politycznych, takich jak wyzwania związane z imigracją (przy czym należy pamiętać o pierwotnych i nadal istotnych celach polityki spójności i szczególnych potrzebach regionów), a także szeroko rozumiany wymiar cyfrowy polityki spójności (w tym kwestie dotyczące technologii informacyjno-komunikacyjnych i dostępu szerokopasmowego, powiązane z ukończeniem tworzenia jednolitego rynku cyfrowego); zwraca uwagę na strategię dotyczącą unii energetycznej, strategię dotyczącą gospodarki o obiegu zamkniętym oraz zobowiązania UE w ramach porozumienia klimatycznego z Paryża, gdyż EFSI mają istotną rolę do odegrania w ich realizacji; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że większą uwagę należy zwrócić na obszary subregionalne o znacznym nagromadzeniu problemów często występujących w enklawach ubóstwa, społecznościach poddanych segregacji i ubogich dzielnicach z nadreprezentacją grup marginalizowanych, takich jak Romowie; |
| --- | --- |

10.

| 11. | popiera stopniowe przesunięcie akcentu z dużych projektów związanych z infrastrukturą na pobudzanie gospodarki opartej na wiedzy, innowacyjność i włączenie społeczne, a także budowanie potencjału i wzmacnianie pozycji zainteresowanych podmiotów, w tym należących do społeczeństwa obywatelskiego, w ramach polityki spójności, z jednoczesnym uwzględnieniem szczególnych cech regionów słabiej rozwiniętych, które nadal potrzebują wsparcia w dziedzinie rozwoju infrastrukturalnego i w przypadku których rozwiązania rynkowe nie zawsze są wykonalne, jak również z uwzględnieniem, że należy zapewnić elastyczność umożliwiającą każdemu państwu członkowskiemu dokonywanie inwestycji zgodnie z własnymi priorytetami określonymi w umowach partnerstwa w celu wspierania rozwoju gospodarczego, społecznego i terytorialnego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uważa, że EFSI, w tym w szczególności programy europejskiej współpracy terytorialnej, powinny być wykorzystywane do tworzenia i wzmacniania wysokiej jakości zatrudnienia, a także wysokiej jakości systemów uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego i zmiany kwalifikacji, co obejmuje infrastrukturę szkolną, aby umożliwić pracownikom dostosowywanie się na dobrych warunkach do zmieniającej się sytuacji na rynku pracy, jak również pobudzać trwały wzrost, konkurencyjność i rozwój oraz wspólny dobrobyt w celu osiągnięcia sprawiedliwej społecznie, zrównoważonej i sprzyjającej włączeniu społecznemu Europy, przy czym należy koncentrować się na najsłabiej rozwiniętych obszarach i sektorach borykających się z problemami strukturalnymi i wspierać najmniej uprzywilejowane i najbardziej narażone grupy społeczne, w szczególności ludzi młodych (w połączeniu z programami takimi jak Erasmus i osoby o najniższych umiejętnościach lub kwalifikacjach, promować wzrost zatrudnienia za pośrednictwem gospodarki o obiegu zamkniętym oraz zapobiegać wczesnemu kończeniu nauki; zwraca uwagę na to, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS) jest instrumentem wspierającym wdrażanie strategii politycznych leżących w interesie publicznym; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że bezrobocie – a w szczególności bezrobocie młodzieży i kobiet oraz bezrobocie na obszarach wiejskich – pozostaje w wielu państwach członkowskich na bardzo wysokim poziomie mimo podejmowanych wysiłków w tej dziedzinie i że polityki spójności musi przynieść odpowiedzi również w tym zakresie; zaleca, aby Komisja zwróciła większą uwagę na wpływ polityki spójności na wspieranie zatrudnienia i zmniejszenie bezrobocia; w tym kontekście odnotowuje, że niedawno zintegrowano Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych z 34 programami EFS realizowanymi w 20 kwalifikujących się państwach członkowskich, umożliwiając tym samym młodym bezrobotnym skorzystanie z tej inicjatywy w celu zdobycia umiejętności i kwalifikacji; wyraża jednak zaniepokojenie z powodu opóźnionego uruchomienia ww. inicjatywy i sposobu wdrażania gwarancji dla młodzieży w niektórych regionach; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków na rzecz szybkiego i skutecznego osiągnięcia zauważalnych i konkretnych efektów zainwestowanych środków, szczególnie w odniesieniu do środków udostępnionych w formie płatności zaliczkowych, a ponadto wzywa do właściwego wdrażania Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz do zapewnienia młodym pracownikom godnych warunków pracy; wzywa w szczególności do uwzględnienia rzeczywistych potrzeb środowiska biznesowego przy wykorzystywaniu EFSI do spełnienia wymogów w zakresie szkoleń, aby tworzyć rzeczywiste możliwości zatrudnienia i zapewnić zatrudnienie długoterminowe; uważa, że przeciwdziałanie bezrobociu młodzieży, włączenie społeczne i przyszłe wyzwania demograficzne, z jakimi Europa boryka się obecnie i będzie się zmagać w przyszłości w perspektywie średnioterminowej, powinny stanowić główne obszary, na których powinna koncentrować się polityka spójności; zaleca, by kontynuować Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w okresie po 2016 r. w celu dalszego zwalczania bezrobocia młodzieży oraz by poddać ten środek pogłębionej analizie funkcjonowania, która umożliwi wprowadzenie poprawek niezbędnych do zwiększenia jego skuteczności; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wyraża poważne zaniepokojenie, że w przypadku programu gwarancja dla młodzieży, który w latach 2014–2020 otrzyma środki w łącznej kwocie 12,7 mld EUR z EFS oraz specjalnej Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i który dzięki tym środkom już dzisiaj oceniany jest jako siła napędowa działań na rzecz wspierania zatrudnienia ludzi młodych, Komisja nie przeprowadziła oceny koszty i korzyści, choć stanowi to standardową procedurę w przypadku wszystkich większych inicjatyw Komisji; zauważa, że w rezultacie brakuje informacji na temat potencjalnego ogólnego kosztu wdrożenia gwarancji w całej UE oraz, jak podkreślił Europejski Trybunał Obrachunkowy, istnieje ryzyko, iż całkowita kwota finansowania może być niewystarczająca; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla wagę komunikacji, szczególnie cyfrowej, dzięki której informacje na temat możliwej pomocy w znalezieniu szkolenia, stażu czy pracy, które są współfinansowane z funduszy UE, mogą dotrzeć do jak największej liczby ludzi młodych; apeluje o więcej działań komunikacyjnych promujących takie portale jak DROP’PIN i EURES oraz o zwiększenie szans ludzi młodych na mobilność na rynku wewnętrznym, która jest uznawana za najmniej wykorzystywany potencjał w walce z bezrobociem w UE; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Komisję do dopilnowania, by przy realizacji projektów wspieranych z EFSI państwa członkowskie przestrzegały Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, w tym pod względem dążenia do tego, by osoby niepełnosprawne żyły wśród społeczeństwa, a nie w ośrodkach opieki |
| --- | --- |

16.

| 17. | przypomina, że ukończenie sieci bazowej TEN-T stanowi priorytet europejskiej polityki transportowej, a EFSI stanowią bardzo ważne narzędzie realizacji tego projektu; podkreśla potrzebę wykorzystania potencjału EFSI w celu połączenia potencjału sieci bazowej i sieci kompleksowej TEN-T z regionalną i lokalną infrastrukturą transportową; uznaje znaczenie Funduszu Spójności dla ulepszenia infrastruktury i łączności w Europie i nalega, aby fundusz ten został zachowany w nowych ramach finansowych na okres po 2020 r.; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zaznacza, że multimodalność transportu powinna być istotnym elementem przy ocenie projektów infrastrukturalnych finansowanych z EFSI, jednak nie powinna być ona jedynym kryterium oceny zgłaszanych projektów, szczególnie w przypadku państw członkowskich o większych potrzebach inwestycyjnych w zakresie infrastruktury transportowej; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla potrzebę utrzymania tradycyjnych zawodów, w tym tradycji rzemieślniczej i powiązanych umiejętności, oraz ustanowienia strategii sprzyjających wzrostowi przedsiębiorczości w branżach tradycyjnych, aby utrzymać tożsamość kulturową tych branż; zwraca w związku z tym uwagę na znaczenie wspierania szkolenia zawodowego połączonego z pracą oraz mobilności młodych rzemieślników obu płci; |
| --- | --- |

19.

Warunki wstępne

| 20. | podkreśla, że skuteczne monitorowanie warunków wstępnych jest konieczne, by zarejestrować wysiłki i osiągnięcia; uważa, że warunki wstępne, w szczególności dotyczące strategii badawczych i innowacyjnych na rzecz inteligentnej specjalizacji (RIS3), okazały się przydatne, i sugeruje ich dalsze doskonalenie; wskazuje, że należy zwrócić większą uwagę na wzmocnienie mikroprzedsiębiorstwo raz małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zwraca uwagę na fakt, że znacznej części warunków wstępnych jeszcze nie spełniono; w związku z tym wzywa do przeanalizowania obecnej sytuacji i do przyjęcia ukierunkowanych działań w celu jej przeciwdziałania, przy czym nie może to szkodzić optymalnej absorpcji środków ani obniżać skuteczności polityki spójności; |
| --- | --- |

21.

Budżetowanie oparte na wynikach

| 22. | podkreśla, że ramy regulacyjne na lata 2014–2020 oraz umowy partnerstwa doprowadziły do zdecydowanego nacisku na wyniki w programach dotyczących spójności i że to podejście może być także przykładem w odniesieniu do wydatków z innych części budżetu UE; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie wspólnych wskaźników, które pozwolą na mierzenie i porównywanie wyników; uważa, że prace nad wskaźnikami powinny być kontynuowane z myślą o ulepszeni dokumentacji dotyczącej wydatkowania EFSI, a także o optymalizacji wyboru projektów; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wskazuje, że istotną innowacją było wprowadzenie koncentracji tematycznej, w ramach której inwestycje zogniskowane są na konkretnych celach i priorytetach odpowiadających wskaźnikom wykonania i poziomom docelowym szczegółowo uzgodnionym dla wszystkich tematów; |
| --- | --- |

23.

| 24. | przypomina, że dla każdego państwa członkowskiego wprowadzona została rezerwa wykonania stanowiąca 6 % środków przeznaczonych na EFSI; przypomina, że na podstawie sprawozdań krajowych z 2017 r. i przewidzianego na 2019 r. przeglądu wyników rezerwa ma być przeznaczana wyłącznie na te programy i priorytety, w przypadku których zrealizowano cele pośrednie; wzywa do elastyczności w uruchamianiu nowych zobowiązań z rezerwy wykonania z chwilą osiągnięcia przez programy wyznaczonych celów i zrealizowania znaczących etapów w kolejnych latach; zwraca się do Komisji o dokonanie oceny, czy rezerwa wykonania faktycznie przynosi wartość dodaną, czy też doprowadziła do zwiększenia biurokracji; |
| --- | --- |

24.

Europejski semestr

| 25. | odnotowuje fakt, że państwa członkowskie w trakcie procesu programowania stwierdziły, że ponad dwie trzecie przyjętych w 2014 r. zaleceń dla poszczególnych krajów dotyczy inwestycji w ramach polityki spójności, oraz z zadowoleniem przyjmuje fakt, że uwzględniły to w swoich priorytetach dotyczących programowania; przyznaje, że w najbliższej przyszłości zalecenia dla poszczególnych krajów mogą wywołać zmiany w programach EFSI, zapewniając wsparcie dla reform strukturalnych w państwach członkowskich; zwraca uwagę, że zalecenia dla poszczególnych krajów i krajowe programy reform stanowią wyraźny związek między EFSI a procesami europejskiego semestru; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla znaczenie stworzenia wyważonego związku między polityką spójności a europejskim semestrem, gdyż zarówno polityka spójności, jak i europejski semestr służą realizacji tych samych celów w ramach strategii „Europa 2020”, z zastrzeżeniem osiągnięcia celów spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej z myślą o zmniejszeniu różnic zgodnie z traktatami; jest zdania, że należy ponownie zastanowić się nad zasadnością zawieszenia EFSI w przypadku odejścia od celów europejskiego semestru, gdyż mogłoby to przynieść efekt przeciwny do zamierzony, jeśli chodzi o pobudzanie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia; |
| --- | --- |

26.

Synergia i instrumenty finansowe

| 27. | zauważa, że ramy regulacyjne dotyczące EFSI na lata 2014–2020 sprzyjają instrumentom finansowym; podkreśla jednak, że korzystanie z dotacji nadal jest nieodzowne; zauważa, że nacisk wydaje się położony na stopniowe zastępowanie dotacji pożyczkami i gwarancjami; podkreśla, że tendencja ta została wzmocniona przez plan inwestycyjny dla Europy, a w szczególności nowo utworzony Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS); zauważa też, że stosowanie podejścia opartego na wielu funduszach nadal wydaje się trudne; mając na uwadze złożoność takich instrumentów, podkreśla istotne znaczenie odpowiedniego wsparcia dla instytucji lokalnych i regionalnych w zakresie szkolenia urzędników odpowiedzialnych za zarządzanie nimi; zwraca uwagę, że instrumenty finansowe mogłyby oferować rozwiązania w zakresie bardziej efektywnego wykorzystania środków z budżetu UE, a przez to przyczynić się, wespół z dotacjami na przeprowadzenie inwestycji, do stymulowania wzrostu gospodarczego i tworzenia trwałych miejsc pracy; |
| --- | --- |

27.

| 28. | wskazuje, że odrębne założenia realizowane są w przypadku EFIS, którzy prezentowany jest jako przykład sukcesu, jeśli chodzi o szybkie wdrożenie, pomimo znacznych niedostatków, takich jak brak dodatkowości; w tej sytuacji zwraca się do Komisji, aby przedłożyła szczegółowe dane dotyczące wpływu EFIS pod względem wzrostu i zatrudnienia oraz, po przeprowadzeniu oceny, przedstawiła wyciągnięte wnioski w celu umożliwienia skuteczniejszego wykorzystywania EFSI w nowym okresie programowania, rozpoczynającym się w 2021 r.; ponadto zwraca się o to, aby – dodatkowo w stosunku do opinii Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 2/2016 (14), przedstawiono analizę wkładu EFIS w cele EFSI oraz bilans osiągnięć EFIS pod względem jego własnych priorytetów; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zwraca jednak uwagę na brak dowodów potwierdzających wyniki i rezultaty generowane dzięki instrumentom finansowym, a także na nikły związek tych instrumentów finansowych z nadrzędnymi celami i priorytetami UE; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zauważa, że sprawozdanie przedkładane przez Komisję na mocy art. 16 zawiera niewiele informacji o koordynacji i synergii między różnymi programami i instrumentami w innych obszarach polityki, a w szczególności nie zawsze przedstawiano w nim wiarygodne dane na temat oczekiwanych wyników EFS i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; podkreśla, że wspólne rozporządzenie dla pięciu EFSI zwiększyło synergię między nimi, w tym w drugim filarze wspólnej polityki rolnej; jest przekonany, że należy zwiększyć synergię z polityką w innych obszarach oraz z innymi instrumentami, w tym EFIS oraz innymi instrumentami finansowymi, pod kątem zmaksymalizowania efektów inwestycji; podkreśla, że przepisy dotyczące pomocy państwa mają zastosowanie do EFSI, lecz nie do EFIS i programu „Horyzont 2020” oraz że powoduje to problemy w zwiększaniu poziomu synergii między funduszami, programami i instrumentami; zwraca uwagę, że aby zapewnić niezbędną komplementarność i synergię między EFIS, instrumentami finansowymi i EFSI, kwestia przepisów dotyczących pomocy państwa będzie wymagać dalszego rozważenia w celu doprecyzowania, uproszczenia i odpowiedniego dostosowania; wzywa Komisję do dostarczenia instytucjom zarządzającym kompleksowych wytycznych w zakresie łączenia EFIS z instrumentami zarządzania dzielonego i bezpośredniego, w tym EFSI, instrumentem „Łącząc Europę” oraz programem „Horyzont 2020”; |
| --- | --- |

30.

| 31. | opowiada się za dalszym zrównoważonym korzystaniem z instrumentów finansowych wówczas, gdy przynoszą one wartość dodaną i nie wpływają ujemnie na tradycyjne wsparcie w ramach polityki spójności; podkreśla jednak, że powinno się to odbywać dopiero po dokładnej ocenie wkładu instrumentów finansowych w realizację celów polityki spójności; podkreśla, że wszystkie regiony muszą utrzymać zdywersyfikowany zakres źródeł finansowania, a jednocześnie dotacje pozostają w niektórych sektorach najbardziej odpowiednimi instrumentami osiągania celów w zakresie wzrostu i zatrudnienia; zwraca się do Komisji, aby zaproponowała zachęty w celu zapewnienia instytucjom zarządzającym pełnych informacji na temat możliwości wykorzystania instrumentów finansowych i na temat ich zakresu oraz przeanalizowała koszty zarządzania dotacjami i pomocą zwrotną stosowaną w programach podlegających zarządzaniu dzielonemu i w programach zarządzanych centralnie; podkreśla, że kluczowe dla usprawnienia wdrożenia instrumentów finansowych są jasne, spójne i ukierunkowane przepisy dotyczące tych instrumentów, pomagające w uproszczeniu procesu przygotowania i wdrażania, z korzyścią dla zarządców funduszy i beneficjentów; zwraca uwagę na nadchodzące sprawozdanie z własnej inicjatywy Komisji Rozwoju Regionalnego pt. „Właściwa kombinacja funduszy na rzecz regionów Europy: zapewnienie równowagi między instrumentami finansowymi a dotacjami w ramach polityki spójności UE”(2016/2302(INI)); |
| --- | --- |

31.

Uproszczenie

| 32. | zauważa, że jednym z głównych celów okresu programowania 2014–2020 jest dalsze uproszczenie dla beneficjentów EFSI, oraz uznaje, że uproszczenie jest jednym z kluczowych czynników poprawy dostępu do finansowania; |
| --- | --- |

32.

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że obecne unowocześnione ramy prawne dotyczące EFSI stwarzają nowe możliwości uproszczenia wspólnych przepisów odnoszących się do kwalifikowalności, do form kosztów uproszczonych i do e-rządzenia; ubolewa jednak, że komunikat Komisji przygotowany na podstawie art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów nie zawiera żadnych konkretnych informacji na temat stosowania uproszczonych opcji kosztów; podkreśla, że istnieje potrzeba podejmowania dalszych działań w kierunku wykorzystania pełnych możliwości uproszczonych opcji kosztów pod względem eliminowania obciążeń administracyjnych; zauważa, że nadal są potrzebne beneficjentom i instytucjom zarządzającym środki zmierzające do znacznego uproszczenia, ze szczególnym uwzględnieniem zamówień publicznych, zarządzania projektami i audytów w trakcie podejmowanych działań i po ich wykonaniu; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa Komisję do przedstawiania aktualnych ocen obciążenia administracyjnego – w tym poszczególnych składników takich jak czas, koszty i biurokracja – w finansowaniu unijnym w formie zarówno dotacji, jak i instrumentów finansowych na podstawie danych o wynikach z lat 2007–2013 i z początku nowego okresu rozpoczętego w 2014 r.; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zaleca, aby w przyszłym okresie programowania, rozpoczynającym się w 2021 r., wszystkie szczeble administracji dążyły do stosowania systemu pojedynczego audytu eliminującego powielanie kontroli na poszczególnych szczeblach instytucjonalnych; ponagla Komisję do wyjaśnienia zakresu i statusu prawnego istniejących wytycznych dotyczących poszczególnych EFSI, jak również do przygotowania – w ścisłej współpracy z instytucjami zarządzającymi oraz wszystkimi odpowiednimi szczeblami instytucji audytowych – wspólnej interpretacji kwestii audytowych; potwierdza, że należy poczynić dalsze kroki na rzecz uproszczenia, w tym w szczególności w programach kierowanych do młodzieży, przez wprowadzenie m.in. większej proporcjonalności w ramach kontroli; z zadowoleniem przyjmuje wstępne rezultaty prac grupy wysokiego szczebla ds. uproszczenia, którą powołała Komisja Europejska; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zaleca opracowanie standardowych procedur sporządzania programów operacyjnych i zarządzania, zwłaszcza tam, gdzie realizowane są liczne programy współpracy terytorialnej; |
| --- | --- |

36.

Potencjał administracyjny

| 37. | zauważa, że państwa członkowskie różnią się od siebie pod względem kultury administracyjnej i poziomów wykonania w obrębie ram politycznych, a w niwelowaniu różnic powinny pomagać warunki wstępne; podkreśla potrzebę wzmocnienia potencjały administracyjnego, co stanowi priorytet w kontekście polityki spójności oraz europejskiego semestru, szczególnie w państwach członkowskich o niskiej absorpcji funduszy; zauważa potrzebę zapewnienia technicznego, profesjonalnego i praktycznego wsparcia państwom członkowskim, regionom i miejscowościom przy sporządzaniu wniosków o finansowanie; docenia efekty istnienia instrumentu JASPERS i przypomina, że niewłaściwe planowanie inwestycji jest przyczyną znaczących opóźnień w realizacji projektów i nieefektywnego wykorzystania środków; |
| --- | --- |

37.

| 38. | zwraca uwagę, że powolny rozruch niektórych programów, brak zdolności zarządzania złożonymi projektami, opóźnienia w finalizacji projektów, obciążenia administracyjne w państwach członkowskich, nadmierna ilość unijnych regulacji i błędy w procedurach zamówień publicznych to główne przeszkody w realizacji polityki spójności; za istotne uważa wskazanie oraz upraszczanie niepotrzebnie skomplikowanych procesów i procedur w zarządzaniu dzielonym, które stwarzają dodatkowe obciążenia dla organów i beneficjentów; wskazuje, że należy stale doskonalić, monitorować i wzmacniać potencjał administracyjny; jest zatem zdania, że należy w związku z tym wykorzystać funkcjonalne i elastyczne rozwiązania z zakresu administracji elektronicznej, a także udoskonalone przekazywanie informacji i koordynację między państwami członkowskimi; podkreśla ponadto potrzebę większej koncentracji na szkoleniu administracji; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wskazuje, że przykrojone do potrzeb ramy regulacyjne, warunki i rozwiązania (takie jak mechanizm wymiany między różnymi regionami Taiex Regio Peer 2 Peer) służące uproszczeniu mogą stanowić skuteczniejszą odpowiedź na potrzeby i wyzwania występujące w poszczególnych regionach, jeśli chodzi o potencjał administracyjny; |
| --- | --- |

39.

Europejska współpraca terytorialna

| 40. | podkreśla, szczególnie z punktu widzenia zmniejszania dysproporcji między regionami przygranicznymi, że wartość dodana europejskiej współpracy terytorialnej powinna znaleźć odzwierciedlenie w podwyższeniu, gdy tylko będzie to wykonalne, poziomu środków na ten cel polityki spójności; wzywa jednocześnie państwa członkowskie, aby udostępniły potrzebne środki na współfinansowanie; uwypukla potrzebę zachowania tego instrumentu jako jednego z podstawowych elementów polityki spójności po 2020 r.; |
| --- | --- |

40.

| 41. | podkreśla znaczenie strategii makroregionalnych, jako instrumentów, które okazały się pożyteczne dla rozwoju współpracy terytorialnej i rozwoju gospodarczego zaangażowanych terytoriów; przypomina, że organy lokalne i regionalne mają decydującą rolę w powodzeniu inicjatyw podejmowanych w ramach tych strategii; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zaleca, by intensywniej korzystać ze zmodyfikowanego i rozszerzonego instrumentu prawnego EUWT jako podstawy prawnej do współpracy terytorialnej; |
| --- | --- |

42.

| 43. | proponuje utworzenie stałego powiązania między RIS3 a współpracą międzyregionalną na skalę ogólnounijną, najlepiej w postaci stałego elementu programu INTERREG; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla, że koncepcja ukierunkowania na wyniki wymaga, by programy Interreg zapewniały wysokiej jakości współpracę na poziomie projektu, oraz dostosowania metod i kryteriów oceny, uwzględniających specyfikę poszczególnych programów; apeluje do Komisji, państw członkowskich i instytucji zarządzających o współpracę i wymianę informacji oraz dobrych praktyk, aby jak najskuteczniej wdrażać i uwzględniać koncepcję ukierunkowania na wyniki, z uwzględnieniem specyfiki europejskiej współpracy terytorialnej; |
| --- | --- |

44.

| 45. | podkreśla potencjał wykorzystania instrumentów finansowych w programach Interreg, które poprzez uzupełnienie dotacji pomagają we wspieraniu MŚP oraz w rozwoju badań i innowacji, zwiększając inwestycje, tworząc nowe miejsca pracy oraz pozwalając na osiągnięcie lepszych wyników i zwiększając efektywność projektów; |
| --- | --- |

45.

| 46. | ubolewa nad słabą znajomością wśród społeczeństwa i niewystarczającym wyeksponowaniem programów europejskiej współpracy terytorialnej oraz apeluje o skuteczniejsze nagłaśnianie osiągnięć związanych z ukończonymi projektami; apeluje do Komisji, państw członkowskich i organów zarządzających o ustanowienie mechanizmów i szerokich zinstytucjonalizowanych platform współpracy, aby zapewnić lepsze wyeksponowanie przedmiotowych inicjatyw i ich lepszą znajomość wśród społeczeństwa; wzywa Komisję do zbadania i zebrania dotychczasowych osiągnięć programów i projektów europejskiej współpracy terytorialnej; |
| --- | --- |

46.

Zasada partnerstwa i wielopoziomowe zarządzanie

| 47. | z zadowoleniem przyjmuje uzgodniony podczas negocjacji w sprawie aktualnego okresu wsparcia kodeks postępowania, który określa standardy minimalne dla dobrze funkcjonującego partnerstwa; zauważa, że wprawdzie kodeks ten poprawił wdrażanie zasady partnerstwa w większości państw członkowskich, lecz że wiele państw członkowskich niestety w znacznej części scentralizowało negocjacje i wdrażanie w przypadku umów partnerstwa i w przypadku programów operacyjnych; podkreśla potrzebę aktywnego zaangażowania władz regionalnych i lokalnych oraz innych zainteresowanych podmiotów na wszystkich etapach i w związku z tym wzywa do zagwarantowania w przyszłości ich rzeczywistego udziału w procesie negocjacji i wdrażania w odniesieniu do konkretnych struktur krajowych; uważa, że nadmierna centralizacja i brak zaufania także odgrywają rolę w opóźnianiu wdrożenia EFSI, przy czym niektóre państwa członkowskie i instytucje zarządzające niezbyt chętnie oddają odpowiedzialność w większym zakresie za zarządzanie funduszami UE w ręce władz lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

47.

| 48. | zaznacza, że Komisja powinna przedstawić wyjaśnienie co do wyników państw członkowskich i regionów w stosowaniu zasad określonych w art. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, z akcentem na to, w jaki sposób można zachęcić rządy do pełnego stosowania zasady partnerstwa; podkreśla, że wspólna odpowiedzialność stanowi warunek wstępny szerszej aprobaty dla polityki spójności UE; |
| --- | --- |

48.

| 49. | popiera nowe podejście Komisji w dziedzinie utworzenia specjalnych grup roboczych, czyli zespołów projektowych mających za zadanie zapewnienie lepszego zarządzania EFSI w państwach członkowskich, oraz wzywa do dalszego rozwijania tego podejścia; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla, że przyszła polityka spójności musi obejmować środki wspierające, aby pomóc uchodźcom w integracji społecznej na rynku pracy UE, a w ten sposób sprzyjać wzrostowi gospodarczemu oraz przyczynić się do zapewnienia ogólnego bezpieczeństwa w UE; |
| --- | --- |

50.

Przyszła polityka spójności

| 51. | zaznacza, że w wielu państwach członkowskich EFSI wnoszą wkład w PKB, tworzenie miejsc pracy i wzrost gospodarczy, które to elementy należy koniecznie uwzględnić w 7. sprawozdaniu w sprawie spójności, spodziewanym w 2017 r.; ponadto wskazuje, że znaczne inwestycje w regionach słabiej rozwiniętych wnoszą też wkład w PKB bardziej rozwiniętych państw członkowskich; jest zdania, że gdyby rząd Zjednoczonego Królestwa oficjalnie powołał się na art. 50, wówczas 7. sprawozdanie w sprawie spójności powinno uwzględniać również potencjalne skutki Brexitu dla polityki strukturalnej; |
| --- | --- |

51.

| 52. | jest zdania, że PKB nie może być jedynym uznawanym za właściwy wskaźnikiem wykorzystywanym do celów zapewnienia sprawiedliwej dystrybucji środków oraz że podczas podejmowania decyzji o przyszłym przydziale środków należy brać pod uwagę szczególne potrzeby terytorialne oraz znaczenie uzgodnionych priorytetów rozwoju obszarów objętych programami; jest zdania, że w przyszłości należy rozważyć wprowadzenie nowych dynamicznych wskaźników stanowiących uzupełnienie PKB; zauważa, że wiele regionów w Europie stoi wobec wysokich stóp bezrobocia i wobec zmniejszania się liczby ludności; zwraca się do Komisji, aby rozważyła możliwość opracowania i wprowadzenia „wskaźnika demograficznego”; |
| --- | --- |

52.

| 53. | przypomina, że znaczna ilość inwestycji publicznych jest realizowana na szczeblu lokalnym i regionalnym; podkreśla, że Europejski System Rachunków (ESA) nie może ograniczać zdolności władz lokalnych i regionalnych do dokonywania niezbędnych inwestycji, gdyż to uniemożliwiłoby państwom członkowskim wniesienie wkładu we współfinansowanie projektów kwalifikujących się do środków z funduszy strukturalnych, a tym samym wykorzystanie tego istotnego źródła finansowania do pomocy w wyjściu z kryzysu gospodarczego oraz do stymulowania wzrostu i zatrudnienia; zaleca Komisji dokonanie ponownej oceny ściśle rocznego podejścia ESA, tak aby wydatki publiczne finansowane z EFSI były uważane za inwestycje kapitałowe, a nie tylko za zobowiązania lub koszty operacyjne; |
| --- | --- |

53.

| 54. | podkreśla, że europejska współpraca terytorialna, która stanowi realizację wprowadzonej w Traktacie z Lizbony szerszej zasady spójności terytorialnej, może zostać usprawniona; w związku z tym zachęca wszystkie zainteresowane podmioty uczestniczące w negocjacjach dotyczących przyszłej polityki do wzmocnienia tego wymiaru spójności terytorialnej; wzywa Komisję, by w 7. sprawozdaniu w sprawie spójności nadała należne znaczenie europejskiej współpracy terytorialnej; |
| --- | --- |

54.

| 55. | uważa, że w przyszłości należy utrzymać koncentrację tematyczną, gdyż okazała się skuteczna; oczekuje, że Komisja przedstawi zestawienie osiągnięć będących skutkiem koncentracji tematycznej w polityce spójności; |
| --- | --- |

55.

| 56. | jest przekonany, że przyszła polityka spójności ukierunkowana na wyniki musi opierać się na danych i wskaźnikach nadających się do pomiaru wysiłków, wyników i osiągniętych skutków, a także na doświadczeniach na szczeblu regionalnym i lokalnym w tej dziedzinie (budżetowanie zadaniowe, warunki wstępne i koncentracja tematyczna), gdyż zapewnia to jasne praktyczne wytyczne dla organów lokalnych i regionalnych – w tym tych, które dotychczas nie próbowały stosować tego podejścia – dotyczące wdrażania jej zasad; |
| --- | --- |

56.

| 57. | podkreśla, że w przyszłości potrzebna będzie szybsza absorpcja dostępnych środków finansowych i bardziej zrównoważona progresja wydatków podczas cyklu programowania, również aby uniknąć częstego korzystania z „projektów retrospektywnych”, które często mają na celu uniknięcie automatycznego umorzenia na koniec okresu programowania. uważa, że po przyjęciu ogólnego rozporządzenia oraz rozporządzeń dotyczących funduszy realizacja programów operacyjnych w następnym okresie wsparcia od 2021 r. będzie mogła rozpoczynać się szybciej, gdyż po wysiłkach poczynionych w zakresie polityki spójności w latach 2014–2020 państwa członkowskie będą miały już doświadczenie w polityce ukierunkowanej na wyniki; wskazuje, że w związku z tym państwa członkowskie powinny unikać opóźnień w powoływaniu instytucji zarządzających programami operacyjnymi; |
| --- | --- |

57.

| 58. | nalega, by procedura ustawodawcza zmierzająca do przyjęcia następnych WRF została zakończona przed końcem 2018 r., tak aby niedługo potem można było przyjąć ramy regulacyjne przyszłej polityki spójności i wprowadzić je w życie bezzwłocznie od dnia 1 stycznia 2021 r.; |
| --- | --- |

58.

| 59. | uważa, że polityka spójności powinna nadal obejmować wszystkie państwa członkowskie i wszystkie europejskie regiony oraz że uproszczenie dostępu do funduszy europejskich jest koniecznym warunkiem powodzenia tej polityki w przyszłości; |
| --- | --- |

59.

| 60. | uważa, że duch innowacji i inteligentnej specjalizacji, obok zrównoważonego rozwoju, musi pozostać istotną siłą napędową polityki spójności; podkreśla, że inteligentna specjalizacja powinna być przewodnim mechanizmem przyszłej polityki spójności; |
| --- | --- |

60.

| 61. | podkreśla wysokie ryzyko nagromadzenia wniosków o płatności w ramach działu 1B w drugiej połowie obowiązywania aktualnych WRF i wzywa do przeznaczania przez kolejne lata do końca bieżącej perspektywy finansowej wystarczających środków na płatności, aby zapobiec powstaniu nowych zaległości w nieuregulowanych rachunkach; zaznacza, że w tym celu niezbędne jest, aby trzy instytucje UE opracowały i uzgodniły wspólny plan płatności na lata 2016–2020 przewidujący jasną strategię, by można było spełnić wszystkie potrzeby w zakresie płatności do końca obowiązywania aktualnych WRF; |
| --- | --- |

61.

| 62. | zaleca, aby Komisja zbadała rzeczywisty wpływ ESFI w trakcie poprzedniego okresu programowania oraz zakres, w jakim cele europejskie zostały osiągnięte za pośrednictwem zainwestowanych środków, a także aby wyciągnęła wnioski z pozytywnych i negatywnych doświadczeń, traktując to jako punkt wyjścia w celu wniesienia wartości dodanej do procesu inwestycyjnego; |
| --- | --- |

62.

o

o o

| 63. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i Komitetowi Regionów, a także rządom oraz krajowym i regionalnym parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

63.

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289.

(3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 470.

(4)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

(5)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259.

(6)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 303.

(7)  Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1.

(8)  Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0217.

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0311.

(11)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0419.

(12)  Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 94.

(13)  Dz.U. C 313 z 22.9.2015, s. 31.

(14)  Opinia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 2/2016 „w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 oraz (UE) 2015/1017 i towarzyszącej oceny przeprowadzonej przez Komisję na mocy art. 18 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/1017”.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/284 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/284

---

P8_TA(2017)0054

Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa (2016/2062(INI))

(2018/C 252/28)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. zatytułowany „Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa” (COM(2015)0598), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. zatytułowany „Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa” (COM(2015)0598),

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 4 ust. 2 lit. b) i g) i art. 16 oraz tytuł VI i X, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 4 ust. 2 lit. b) i g) i art. 16 oraz tytuł VI i X,

| — | uwzględniając Protokół (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa (1),

| — | uwzględniając decyzję Komisji 2012/21/EU z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom, którym powierzono wykonywanie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji 2012/21/EU z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom, którym powierzono wykonywanie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji pt. „Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych” (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych” (3),

| — | uwzględniając zawiadomienie Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zawiadomienie Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

| — | uwzględniając projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 651/2014 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 651/2014 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (5),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego Unii Europejskiej oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (COM(2015)0613, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego Unii Europejskiej oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (COM(2015)0613,

| — | uwzględniając wnioski z konferencji na wysokim szczeblu pt. „Społeczna agenda dla transportu”, która odbyła się w Brukseli w dniu 4 czerwca 2015 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski z konferencji na wysokim szczeblu pt. „Społeczna agenda dla transportu”, która odbyła się w Brukseli w dniu 4 czerwca 2015 r. (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie specyficznej sytuacji wysp (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie specyficznej sytuacji wysp (7),

| — | uwzględniając wynik 39. posiedzenia Zgromadzenia Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), które odbyło się w 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wynik 39. posiedzenia Zgromadzenia Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), które odbyło się w 2016 r.,

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie przyznania przez światową konferencję radiokomunikacyjną, która odbyła się w Genewie w dniach 2–27 listopada 2015 r. (WRC-15), pasma widma radiowego niezbędnego do wspierania przyszłego rozwoju technologii satelitarnej umożliwiającej funkcjonowanie globalnych systemów śledzenia lotów (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie przyznania przez światową konferencję radiokomunikacyjną, która odbyła się w Genewie w dniach 2–27 listopada 2015 r. (WRC-15), pasma widma radiowego niezbędnego do wspierania przyszłego rozwoju technologii satelitarnej umożliwiającej funkcjonowanie globalnych systemów śledzenia lotów (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2011 r. w sprawie międzynarodowych umów o ruchu lotniczym na mocy traktatu lizbońskiego (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2011 r. w sprawie międzynarodowych umów o ruchu lotniczym na mocy traktatu lizbońskiego (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie stworzenia Europejskiej Wspólnej Przestrzeni Lotniczej (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie stworzenia Europejskiej Wspólnej Przestrzeni Lotniczej (11),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 marca 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (wersja przekształcona) (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 marca 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (wersja przekształcona) (12),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 marca 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 216/2008 w zakresie lotnisk, zarządzania ruchem lotniczym i służb żeglugi powietrznej (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 marca 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 216/2008 w zakresie lotnisk, zarządzania ruchem lotniczym i służb żeglugi powietrznej (13),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 261/2004 ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów oraz rozporządzenie (WE) nr 2027/97 w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego w odniesieniu do przewozu drogą powietrzną pasażerów i ich bagażu (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 261/2004 ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów oraz rozporządzenie (WE) nr 2027/97 w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego w odniesieniu do przewozu drogą powietrzną pasażerów i ich bagażu (14),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych UE (wersja przekształcona) (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych UE (wersja przekształcona) (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie bezpiecznego korzystania ze zdalnie kierowanych bezzałogowych systemów powietrznych (RPAS), powszechnie znanych jako bezzałogowe statki powietrzne (UAV), w dziedzinie lotnictwa cywilnego (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie bezpiecznego korzystania ze zdalnie kierowanych bezzałogowych systemów powietrznych (RPAS), powszechnie znanych jako bezzałogowe statki powietrzne (UAV), w dziedzinie lotnictwa cywilnego (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lipca 2013 r. w sprawie unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa – jak sprostać przyszłym wyzwaniom (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lipca 2013 r. w sprawie unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa – jak sprostać przyszłym wyzwaniom (17),

| — | uwzględniając konkluzje Europejskiego Szczytu Lotniczego, który odbył się na lotnisku Schiphol (Niderlandy) w dniach 20–21 stycznia 2016 r. (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Europejskiego Szczytu Lotniczego, który odbył się na lotnisku Schiphol (Niderlandy) w dniach 20–21 stycznia 2016 r. (18),

| — | uwzględniając konwencję chicagowską z dnia 7 grudnia 1944 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję chicagowską z dnia 7 grudnia 1944 r.,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jak również Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0021/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jak również Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0021/2017),

| A. | mając na uwadze, że ostatecznym celem polityki transportowej UE jest służenie interesom obywateli i przedsiębiorstw europejskich przez zapewnienie coraz lepszej sieci połączeń, najwyższych standardów bezpieczeństwa i ochrony oraz usuwanie barier rynkowych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że ostatecznym celem polityki transportowej UE jest służenie interesom obywateli i przedsiębiorstw europejskich przez zapewnienie coraz lepszej sieci połączeń, najwyższych standardów bezpieczeństwa i ochrony oraz usuwanie barier rynkowych;

| B. | mając na uwadze, że rygorystyczne normy bezpieczeństwa powinny pozostać jednym z kluczowych celów w dążeniu do zapewnienia konkurencyjności w transporcie lotniczym; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że rygorystyczne normy bezpieczeństwa powinny pozostać jednym z kluczowych celów w dążeniu do zapewnienia konkurencyjności w transporcie lotniczym;

| C. | mając na uwadze, że jednolity unijny rynek lotniczy jest najbardziej udanym przykładem regionalnej liberalizacji transportu lotniczego, która znacznie przyczyniła się do upowszechnienia sieci połączeń lotniczych do niespotykanego wcześniej poziomu, zwiększając możliwości podróżowania w Europie i poza nią po niższych cenach; mając na uwadze, że sektor lotnictwa stanowi jeden z podstawowych elementów europejskiej sieci transportowej, niezbędny dla zapewnienia odpowiedniej sieci połączeń i spójności terytorialnej w UE i na całym świecie; mając na uwadze, że w odróżnieniu od regionów usytuowanych bardziej centralnie i lepiej zintegrowanych w przypadku regionów najbardziej oddalonych – z uwagi na ich dalekie i odizolowane położenie – nie ma alternatywy dla transportu lotniczego; mając na uwadze, że celem wspierania większego stopnia połączenia za pomocą transportu lotniczego nie powinno być tylko rozbudowywanie siatki połączeń, ale również zapewnienie połączeń o odpowiedniej jakości mierzonej zarówno częstotliwością lotów, jak i zasięgiem siatki połączeń czy dogodnością rozkładu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że jednolity unijny rynek lotniczy jest najbardziej udanym przykładem regionalnej liberalizacji transportu lotniczego, która znacznie przyczyniła się do upowszechnienia sieci połączeń lotniczych do niespotykanego wcześniej poziomu, zwiększając możliwości podróżowania w Europie i poza nią po niższych cenach; mając na uwadze, że sektor lotnictwa stanowi jeden z podstawowych elementów europejskiej sieci transportowej, niezbędny dla zapewnienia odpowiedniej sieci połączeń i spójności terytorialnej w UE i na całym świecie; mając na uwadze, że w odróżnieniu od regionów usytuowanych bardziej centralnie i lepiej zintegrowanych w przypadku regionów najbardziej oddalonych – z uwagi na ich dalekie i odizolowane położenie – nie ma alternatywy dla transportu lotniczego; mając na uwadze, że celem wspierania większego stopnia połączenia za pomocą transportu lotniczego nie powinno być tylko rozbudowywanie siatki połączeń, ale również zapewnienie połączeń o odpowiedniej jakości mierzonej zarówno częstotliwością lotów, jak i zasięgiem siatki połączeń czy dogodnością rozkładu;

| D. | mając na uwadze, że sektor lotnictwa pobudza wzrost i tworzenie miejsc pracy, przynosząc zwielokrotniony skutek, a także jest ważnym filarem unijnej gospodarki sprzyjającym innowacyjności, handlowi i jakości miejsc pracy oraz przynoszącym obywatelom istotne korzyści bezpośrednie i pośrednie; mając na uwadze, że wzrost ruchu w transporcie lotniczym, a także dostępność i różnorodność połączeń lotniczych sprzyjają wzrostowi gospodarczemu, co potwierdza, że transport lotniczy działa jako katalizator rozwoju gospodarczego; mając na uwadze, że regionalne i lokalne porty lotnicze mają też ogromne znaczenie dla rozwoju regionów poprzez poprawę ich konkurencyjności i ułatwianie dostępu do turystyki; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że sektor lotnictwa pobudza wzrost i tworzenie miejsc pracy, przynosząc zwielokrotniony skutek, a także jest ważnym filarem unijnej gospodarki sprzyjającym innowacyjności, handlowi i jakości miejsc pracy oraz przynoszącym obywatelom istotne korzyści bezpośrednie i pośrednie; mając na uwadze, że wzrost ruchu w transporcie lotniczym, a także dostępność i różnorodność połączeń lotniczych sprzyjają wzrostowi gospodarczemu, co potwierdza, że transport lotniczy działa jako katalizator rozwoju gospodarczego; mając na uwadze, że regionalne i lokalne porty lotnicze mają też ogromne znaczenie dla rozwoju regionów poprzez poprawę ich konkurencyjności i ułatwianie dostępu do turystyki;

| E. | mając na uwadze, że transport lotniczy, porty lotnicze i związany z nimi przemysł wytwórczy odpowiadają za 4,7 miliona miejsc pracy w Unii, zarówno bezpośrednio (1,9 miliona), jak i pośrednio (2,8 miliona); mając na uwadze, że europejska branża lotnicza przyczynia się ponadto do istnienia dalszych 917 000 miejsc pracy w innych obszarach światowej gospodarki; mając na uwadze, że działalność lotnicza ma charakter mobilny i międzynarodowy, co utrudnia wykrywanie naruszeń wymogów prawa socjalnego i przypadków obchodzenia norm pracy oraz oznacza, że rozwiązanie problemów wyłącznie na szczeblu krajowym jest niemożliwe; mając na uwadze, że z niedawnych ustaleń MOP wynika, iż warunki pracy w sektorze lotniczym ulegają pogorszeniu; mając na uwadze, że większe zróżnicowanie umów może dawać większą elastyczność, ale może też być wykorzystywane do wybierania najdogodniejszych przepisów („rule shopping”) w celu uniknięcia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że transport lotniczy, porty lotnicze i związany z nimi przemysł wytwórczy odpowiadają za 4,7 miliona miejsc pracy w Unii, zarówno bezpośrednio (1,9 miliona), jak i pośrednio (2,8 miliona); mając na uwadze, że europejska branża lotnicza przyczynia się ponadto do istnienia dalszych 917 000 miejsc pracy w innych obszarach światowej gospodarki; mając na uwadze, że działalność lotnicza ma charakter mobilny i międzynarodowy, co utrudnia wykrywanie naruszeń wymogów prawa socjalnego i przypadków obchodzenia norm pracy oraz oznacza, że rozwiązanie problemów wyłącznie na szczeblu krajowym jest niemożliwe; mając na uwadze, że z niedawnych ustaleń MOP wynika, iż warunki pracy w sektorze lotniczym ulegają pogorszeniu; mając na uwadze, że większe zróżnicowanie umów może dawać większą elastyczność, ale może też być wykorzystywane do wybierania najdogodniejszych przepisów („rule shopping”) w celu uniknięcia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne;

| F. | mając na uwadze, że brak odpowiedniego wdrożenia prawodawstwa UE oraz brak woli politycznej w Radzie uniemożliwia uwolnienie pełnego potencjału sektora lotnictwa, co z kolei obniża jego konkurencyjność i prowadzi do zwiększenia kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa, pasażerów i całą gospodarkę; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że brak odpowiedniego wdrożenia prawodawstwa UE oraz brak woli politycznej w Radzie uniemożliwia uwolnienie pełnego potencjału sektora lotnictwa, co z kolei obniża jego konkurencyjność i prowadzi do zwiększenia kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa, pasażerów i całą gospodarkę;

| G. | mając na uwadze, że w sektorze opartym na rozwoju technologicznym, badaniach naukowych i innowacjach, które wymagają zarówno dużych inwestycji, jak i wysoce rozwiniętej infrastruktury, powodzenie strategii zależy od zdolności przyjęcia długofalowej wizji obejmującej odpowiedni plan inwestycyjny oraz od pełnego uwzględnienia wszystkich rodzajów transportu; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w sektorze opartym na rozwoju technologicznym, badaniach naukowych i innowacjach, które wymagają zarówno dużych inwestycji, jak i wysoce rozwiniętej infrastruktury, powodzenie strategii zależy od zdolności przyjęcia długofalowej wizji obejmującej odpowiedni plan inwestycyjny oraz od pełnego uwzględnienia wszystkich rodzajów transportu;

| H. | mając na uwadze, że sektor lotnictwa odgrywa ważną rolę w realizacji celów klimatycznych UE poprzez wprowadzanie środków na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że sektor lotnictwa odgrywa ważną rolę w realizacji celów klimatycznych UE poprzez wprowadzanie środków na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;

| I. | mając na uwadze, że pomimo iż w ramach jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej przewidziane jest tworzenie funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej (FAB), dotychczas odnotowuje się znaczne opóźnienia w ich realizacji; mając na uwadze, że w związku z tym Komisja ocenia na ok. 5 mld EUR roczne straty spowodowane brakiem postępów w tym kierunku; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że pomimo iż w ramach jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej przewidziane jest tworzenie funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej (FAB), dotychczas odnotowuje się znaczne opóźnienia w ich realizacji; mając na uwadze, że w związku z tym Komisja ocenia na ok. 5 mld EUR roczne straty spowodowane brakiem postępów w tym kierunku;

| J. | mając na uwadze, że bezpieczeństwo jest jednym z najbardziej bezpośrednich wyzwań, jakie stoją przed lotnictwem; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że bezpieczeństwo jest jednym z najbardziej bezpośrednich wyzwań, jakie stoją przed lotnictwem;

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji dotyczący europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa oraz działania Komisji mające na celu rozpoznanie źródeł ożywienia sektora przez znalezienie nowych możliwości rynkowych i likwidowanie barier, jak również jej wnioski mające na celu przewidywanie nowych wyzwań i stawienie im czoła w oparciu o wspólną europejską wizję poprzez rozwijanie nowoczesnych ram regulacyjnych; uważa, że w dłuższej perspektywie należy przyjąć jeszcze bardziej kompleksowe i ambitne podejście, aby dać impuls niezbędny dla zrównoważonego i konkurencyjnego sektora transportu lotniczego w Europie; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uważa, że bezpieczeństwo jest przewodnią zasadą europejskiej strategii w dziedzinie lotnictwa i że należy je stale zwiększać; dlatego z zadowoleniem przyjmuje przegląd rozporządzenia podstawowego w sprawie Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) (rozporządzenie (WE) nr 216/2008), którego celem jest osiągnięcie najwyższego możliwego poziomu bezpieczeństwa w lotnictwie; w związku z tym apeluje do Komisji i Rady, aby wyposażyły EASA w dostateczne zasoby finansowe i kadrowe pozwalające zapewnić wysokie normy bezpieczeństwa i wzmocnienie jej roli na scenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

2.

| 3. | apeluje do Rady i państw członkowskich, by wreszcie poczyniły szybkie postępy w odniesieniu do innych kluczowych aktów prawnych, co do których panuje obecnie impas, takich jak przekształcenie rozporządzenia w sprawie wdrożenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SES2+) i przegląd rozporządzenia w sprawie przydzielania czasu na start i lądowanie oraz rozporządzeń w sprawie praw pasażerów; wzywa Komisję, by ponownie przeanalizowała bieżące inicjatywy i zaproponowała realne alternatywne rozwiązania w celu wyeliminowania słabości sektora lotnictwa wynikających z opóźnionego i niepełnego wdrożenia prawodawstwa UE, przykładowo w odniesieniu do jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SES); podkreśla, że jeżeli ma zostać zapewniona jasność i pewność prawa, to publikowanie wytycznych, mimo że jest pomocne, nie zastąpi prawidłowego przeglądu obowiązujących rozporządzeń; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że procedury dotyczące lotnictwa zablokowane w Radzie mają zapewnić UE większą pewność prawa, wzmocnione ramy ochrony praw pasażerów lotniczych, bardziej wydajne i racjonalne wykorzystanie przestrzeni powietrznej UE oraz ulepszone przepisy dotyczące tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, a wszystkie te elementy są niezbędne do zrealizowania strategii w dziedzinie lotnictwa; apeluje do Rady o podjęcie działań w celu przyspieszenia negocjacji nad tymi procedurami; |
| --- | --- |

4.

Międzynarodowy wymiar strategii w dziedzinie lotnictwa

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący przeglądu rozporządzenia (WE) nr 868/2004, w którym podjęto kwestię stosowanych obecnie nieuczciwych praktyk, takich jak niedopuszczalna pomoc państwa, która nie jest ani właściwa, ani skuteczna, przez co sprawozdanie rzuca światło na poważne obawy dotyczące potencjalnych zakłóceń konkurencji na mocy zasad europejskich; podkreśla jednak, że ani niedopuszczalne tendencje protekcjonistyczne, ani środki na rzecz zapewnienia uczciwej konkurencji nie mogą zagwarantować same w sobie konkurencyjności unijnego sektora lotnictwa; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uważa, że europejski sektor lotnictwa – mimo że znajduje się w obliczu rosnącej presji ze strony nowych konkurentów, których wielu uczyniło z transportu lotniczego strategiczne narzędzie międzynarodowego rozwoju – jest w stanie skutecznie funkcjonować w konkurencyjnym środowisku globalnym dzięki dalszemu rozwojowi i wykorzystaniu swoich atutów, takich jak na przykład rygorystyczne normy bezpieczeństwa i ochrony, rola EASA, położenie geograficzne, innowacyjny przemysł, cele społeczne i środowiskowe; zdecydowanie uważa, że konkurencja ze strony państw trzecich, o ile jest uczciwa, powinna być postrzegana jako szansa na dalszy rozwój innowacyjnego europejskiego modelu lotnictwa, który ma potencjał, by reagować w sposób jednolity i konkurencyjny na specyfikę oferty konkurentów; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa, że możliwość przyciągania inwestycji zagranicznych jest ważna dla konkurencyjności unijnych linii lotniczych i nie można jej ograniczać; dlatego pozytywnie odnosi się do zamiaru wydania przez Komisję wytycznych, które zapewnią jasność co do zasad własności i kontroli, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1008/2008, ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów „skutecznej kontroli”, tak aby zapewnić skuteczność tych zasad; |
| --- | --- |

7.

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą negocjowania na szczeblu UE umów o transporcie lotniczym i dwustronnych umów dotyczących bezpieczeństwa lotniczego z państwami trzecimi stanowiącymi wschodzące lub strategiczne rynki (Chiny, Japonia, kraje ASEAN, Turcja, Katar, ZEA, Armenia, Meksyk, Chiny, Bahrajn, Kuwejt, Oman i Arabia Saudyjska), a także zachęca do niezwłocznych i konstruktywnych negocjacji; przypomina, że nowe umowy powinny być prawidłowo wdrażane przez wszystkie strony i że muszą zawierać klauzulę o uczciwej konkurencji opartą na standardach międzynarodowych (ICAO, MOP); apeluje do Komisji i Rady, aby, szanując postanowienia art. 218 TFUE, w pełni włączały Parlament we wszystkie etapy negocjacji; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję, aby uzależniała możliwość wynegocjowania umów o transporcie lotniczym z państwami trzecimi od przestrzegania przez nie wysokich standardów bezpieczeństwa, odpowiednich norm pracy i norm socjalnych, a także od ich udziału w rynkowym instrumencie ochrony klimatu w zakresie emisji pochodzących z transportu lotniczego, jak również aby zapewniała w umowach o transporcie lotniczym równy dostęp do rynku oraz takie same warunki własności i konkurencji bazujące na zasadzie wzajemności; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zwraca się do Komisji o szybkie zakończenie trwających negocjacji i o podjęcie w przyszłości dialogu z innymi strategicznymi partnerami lotniczymi; podkreśla, że umowy o komunikacji lotniczej przyczyniają się też do postępu technologicznego oraz do wdrażania i wzmacniania innych europejskich polityk, takich jak polityka sąsiedztwa; |
| --- | --- |

10.

Konsolidacja jednolitego rynku lotniczego UE

| 11. | przypomina, że przestrzeń powietrzna stanowi również część jednolitego rynku UE oraz że wszelka fragmentacja wynikająca z jej niewydajnego użytkowania i ze stosowania rozbieżnych praktyk krajowych (dotyczących np. procedur operacyjnych, podatków, opłat itp.) wydłuża czas lotów i opóźnienia, powoduje dodatkowe zużycie paliwa, zwiększa emisje CO2, oprócz tego, że negatywnie wpływa na pozostałą część rynku i szkodzi konkurencyjności UE; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zauważa, że art. 3 rozporządzenia (WE) nr 551/2004 przewiduje ustanowienie wspólnego europejskiego górnego rejonu informacji powietrznej (EUIR) bez uszczerbku dla suwerenności państw członkowskich w kwestii ich przestrzeni powietrznej, a także wzywa Komisję do jego wdrożenia, gdyż pozwoli to uporać się z regionalnymi wąskimi gardłami i umożliwi zapewnienie ciągłości usług powietrznych w najbardziej zagęszczonych częściach przestrzeni powietrznej w razie nieprzewidzianych okoliczności lub zakłóceń ruchu powietrznego; uważa, że EUIR pozwoli na stopniowe stworzenie transeuropejskiej autostrady powietrznej, która będzie kolejnym krokiem na drodze do zakończenia tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej i racjonalnego pod względem kosztów zarządzania przestrzenią powietrzną UE; z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakie poczyniono w zarządzaniu ruchem lotniczym, aby zwiększyć skuteczność, zmniejszyć koszty i emisje, zwłaszcza dzięki pracy menedżera sieci, a także apeluje do państw członkowskich o zakończenie realizacji FAB bez dalszych opóźnień, aby ułatwić dalsze postępy we wdrażaniu jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej; |
| --- | --- |

12.

| 13. | jest przekonany, że sektor lotnictwa powinien w pełni korzystać z europejskich technologii satelitarnych, takich jak EGNOS i Galileo, które umożliwiają bezpieczniejszą i skuteczniejszą nawigację i procedury podejścia, zapewniając jednocześnie pełne uruchomienie europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR); podkreśla zatem konieczność wdrożenia tych technologii na szeroką skalę; zwraca uwagę, że w celu właściwego wdrożenia programu SESAR i z myślą o osiągnięciu globalnej interoperacyjności na jego realizację powinien zostać przeznaczony odrębny i ambitny budżet niezależny od budżetu instrumentu „Łącząc Europę”; |
| --- | --- |

13.

| 14. | odnotowuje natężenie ruchu lotniczego, które ma obecnie znaczne rozmiary, a zgodnie z przewidywaniami powinno jeszcze wzrosnąć w najbliższych kilku latach, oraz ograniczenia możliwości obsłużenia przez europejskie porty lotnicze około 2 milionów lotów do 2035 r.; podkreśla, że będzie to wymagało skoordynowanego i wydajnego wykorzystania możliwości portów lotniczych i przestrzeni powietrznej, tak aby uporać się z zagęszczeniem ruchu; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla wielkie znaczenie sektora lotniczego dla wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i rozwoju turystyki; zaznacza, że małe i regionalne porty lotnicze odgrywają kluczową rolę w promowaniu połączalności, spójności terytorialnej, włączenia społecznego i wzrostu gospodarczego, zwłaszcza w regionach peryferyjnych i na wyspach; pod tym względem dostrzega konieczność strategicznego planowania europejskiego systemu portów lotniczych, który jest w stanie wskazywać obecną przepustowość, przewidywane zapotrzebowanie, obecne wąskie gardła i przyszłe potrzeby w zakresie infrastruktury na szczeblu europejskim, a także utrzymać dostęp obywateli UE do usług lotniczych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | dostrzega istnienie znacznej luki w sieci połączeń w UE charakteryzującej się mniejszą liczbą połączeń lotniczych w niektórych częściach Unii, a także znaczenie połączeń regionalnych (obejmujących obszary geograficzne znajdujące się poza TEN-T); zachęca Komisję do dalszego monitorowania i rozwiązywania kwestii połączeń lotniczych w UE; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że dużej część istotnych ograniczeń wzrostu gospodarczego, zarówno w powietrzu, jak i na ziemi (takich jak na przykład kryzys przepustowości, niewystarczające lub nadmierne wykorzystanie infrastruktury, różne instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej lub ograniczone inwestycje), a także lukom w sieci połączeń lotniczych między różnymi regionami UE można zaradzić przez uznanie sieci połączeń, na wszystkich szczeblach (krajowym, europejskim i międzynarodowym), za jeden z podstawowych wskaźników w toku oceny i planowania działań w tym sektorze; |
| --- | --- |

17.

| 18. | jest zdania, że ocena sieci połączeń nie powinna ograniczać się wyłącznie do liczby, częstotliwości i jakości usług transportu lotniczego, lecz powinna również obejmować kontekst zintegrowanej nowoczesnej sieci transportowej i uwzględniać inne kryteria, przykładowo czas, ciągłość terytorialną, większą integrację sieci, dostępność, istnienie alternatyw transportowych, przystępność cenową i koszty środowiskowe, tak aby odzwierciedlała faktyczną wartość dodaną ocenianej trasy; wzywa zatem Komisję, by zbadała możliwość opracowania wskaźnika unijnego w oparciu o inne istniejące wskaźniki oraz o wyniki prac przygotowawczych zrealizowanych już przez Eurocontrol i obserwatorium portów lotniczych; |
| --- | --- |

18.

| 19. | uważa, że taki indeks połączalności, obejmujący pozytywną analizę kosztów i korzyści, powinien uwzględniać połączenia lotnicze w szerszym kontekście, a jednocześnie nie powinien zagrażać unijnemu celowi spójności terytorialnej, który zostanie wzmocniony dzięki przyszłym wytycznym interpretacyjnym odnoszącym się do przepisów dotyczących obowiązku świadczenia usługi publicznej; uważa, że ten indeks może sprzyjać ogólnemu planowaniu strategicznemu, tak aby zapobiegać traceniu pieniędzy podatników poprzez odróżnienie ekonomicznie uzasadnionych inicjatyw od nieopłacalnych projektów w celu sprzyjania na przykład dochodowej specjalizacji portów lotniczych, w tym ich klastrów i sieci, unikania powstawania w przyszłości lotnisk-widm oraz zapewnienia wydajnego wykorzystania przepustowości portów lotniczych i przestrzeni powietrznej, a także poprzez identyfikację intermodalnych, racjonalnych pod względem kosztów i zrównoważonych rozwiązań; |
| --- | --- |

19.

| 20. | uważa, że należy uwolnić korzyści płynące z komplementarności wszystkich bez wyjątku rodzajów transportu, tak aby poprawić mobilność i stworzyć odporną sieć transportową w interesie użytkowników zarówno w transporcie pasażerskim, jak i towarowym; zwraca uwagę, że intermodalność, która umożliwia zmianę transportu, jest jedynym sposobem na zapewnienie dynamicznego i zrównoważonego rozwoju konkurencyjnego europejskiego sektora lotnictwa; podkreśla, że intermodalność umożliwia bardziej efektywne wykorzystanie infrastruktury dzięki rozszerzeniu i uwzględnieniu obszarów ciążenia portów lotniczych oraz zapobieganiu ich pokrywaniu się, co z kolei pozwoliłoby na zwolnienie przedziałów czasu na starty i lądowania i przyczyniło się do stworzenia przyjaznego środowiska dla działań handlowych, turystycznych i przewozowych; docenia sukcesy osiągnięte na tym polu dzięki integracji infrastruktury kolejowej i lotniczej, a także zachęca do dalszych postępów w tym zakresie; |
| --- | --- |

20.

| 21. | przypomina, że korytarze TEN-T stanowią podstawę rozwoju multimodalnych rozwiązań, w ramach których porty lotnicze odgrywają rolę kluczowych węzłów; wyraża ubolewanie w związku z fragmentacją i ograniczoną liczbą europejskich inicjatyw w dziedzinie transportu multimodalnego; podkreśla znaczenie szybkich, wydajnych i dogodnych połączeń między sieciami transportu publicznego a infrastrukturą portów lotniczych; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by nadały wyższy priorytet celowi multimodalności w odniesieniu do korytarzy TEN-T, a jednocześnie eliminowały wąskie gardła; wzywa Komisję, by niezwłocznie przedstawiła wniosek dotyczący multimodalnego i interoperacyjnego podejścia do kwestii transportu, w pełni uwzględniający sektor lotnictwa, a także apeluje do państw członkowskich o lepsze wykorzystywanie dostępnych instrumentów finansowych w celu promowania połączeń intermodalnych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uważa, że w celu zwiększenia atrakcyjności transportu multimodalnego w całej Europie należy oferować wszystkim pasażerom (w tym osobom o ograniczonej możliwości poruszania się) rozwiązania pozbawione barier, informacje w czasie rzeczywistym i usługi zintegrowane (np. zintegrowane bilety); zaznacza, że projekty finansowane przez UE udowodniły, że stworzenie systemów informacji o połączeniach multimodalnych i sprzedaży biletów na te połączenia jest wykonalne z technicznego punktu widzenia; wzywa zatem Komisję, aby wspierała faktyczne zapewnienie takich systemów pasażerom w całej UE; |
| --- | --- |

22.

| 23. | uważa, że przewoźnicy i usługodawcy zaangażują się w identyfikację rozwiązań intermodalnych i multimodalnych wówczas, gdy unijne ramy prawne zapewnią przejrzystość i pewność prawa w odniesieniu do praw pasażerów, odpowiedzialności, opóźnień i anulacji, odprawy bezpieczeństwa, otwartych danych i norm wymiany danych; wzywa Komisję do działania tej kwestii; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zwraca uwagę, że finansowanie publiczne i prywatne w sektorze lotnictwa ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowania spójności terytorialnej, wspierania innowacji i utrzymania lub przywrócenia czołowej pozycji Europy w tej branży; przypomina, że wszelkie formy finansowania muszą być zgodne z wytycznymi UE w zakresie pomocy państwa oraz z prawem konkurencji; jest zdania, że przy przyznawaniu wsparcia ze środków publicznych należy upewnić się, że dana inwestycja będzie opłacalna i będzie spełniała swój cel; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zgodnie z wytycznymi Komisji dotyczącymi pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych i z zawiadomieniem Komisji dotyczącym zakresu pomocy państwa, o której mowa w art. 107 ust. 1 TFEU, utrzymały długofalową strategię na rzecz rozwiązania kwestii, z jednej strony, nadmiernej liczby przynoszących straty portów lotniczych w regionach, w których dostępne są inne rodzaje transportu, i, z drugiej strony, przyczynienia się drugorzędnych portów lotniczych do rozwoju, konkurencyjności i integracji regionów UE; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca uwagę na znaczenie ram regulacyjnych sprzyjających przyciąganiu i mobilizowaniu przez porty lotnicze inwestycji prywatnych; uważa, że ocena Komisji dotycząca dyrektywy w sprawie opłat lotniskowych w połączeniu ze skutecznymi konsultacjami z liniami i portami lotniczymi powinna przyczynić się do wyjaśnienia, czy obecne przepisy są skutecznymi narzędziami propagowania konkurencji w celu przeciwdziałania ryzyku nadużywania pozycji monopolistycznej, a także sprzyjania interesom europejskich konsumentów i propagowania konkurencji, lub czy też konieczna jest ich reforma; dostrzega wkład dochodów o charakterze nielotniczym w rentowność handlową portów lotniczych; |
| --- | --- |

26.

| 27. | zauważa, że Komisja zapowiedziała w opublikowanej w grudniu 2015 r. strategii dotyczącej lotnictwa ocenę dyrektywy Rady 96/67/WE w sprawie usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty; popiera włączenie usług obsługi naziemnej do zakresu działań EASA z myślą o objęciu nim całego łańcucha bezpieczeństwa w lotnictwie; |
| --- | --- |

27.

Strategia w dziedzinie lotnictwa: spojrzenie w przyszłość

| 28. | uważa, że cały łańcuch wartości sektora lotnictwa wykazuje potencjał jako sektor strategiczny dla inwestycji, co należy w większym stopniu wykorzystać, ustanawiając długofalowe cele oraz tworząc zachęty dla inteligentnych inicjatyw realizujących te cele, takich jak bardziej ekologiczne porty lotnicze lub statki powietrzne, ograniczanie hałasu, sieć połączeń łącząca porty lotnicze z transportem publicznym; zachęca Komisję i państwa członkowskie, by rozważyły dalsze działania w zakresie promowania tego rodzaju inicjatyw, w tym również ze skutecznym wykorzystaniem Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS), a także by nadal wspierały i finansowały takie programy jak „Czyste niebo” i SESAR; podkreśla, że przemysł aeronautyczny zasadniczo przyczynia się do konkurencyjności unijnego sektora lotniczego, ponieważ udziela silnego wsparcia na rzecz propagowania czystych technologii i wspiera wprowadzanie systemu SESAR; |
| --- | --- |

28.

| 29. | jest świadomy emisji CO2 generowanych w sektorze lotniczym; zwraca uwagę na szereg podjętych już i zaplanowanych działań na rzecz ograniczenia emisji CO2 i gazów cieplarnianych, obejmujących zarówno prace techniczne nad opracowaniem alternatywnych paliw i bardziej wydajnych statków powietrznych, jak również działania polityczne, tj. zapewnienie przestrzegania porozumień międzynarodowych; z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte w dniu 6 października 2016 r. na 39. zgromadzeniu ICAO, w ramach którego przyjęto globalny system środków rynkowych w celu ograniczenia międzynarodowych emisji lotniczych, oraz zobowiązanie podjęte przez 65 krajów, aby uczestniczyć w dobrowolnej fazie do roku 2027, co oznacza, że system zrównoważy do roku 2035 około 80 % emisji przekraczających poziomy z 2020 r.; przypomina o znaczeniu przedłużenia poza 31 grudnia 2016 r. odstępstwa przyznanego w ramach systemu handlu emisjami (ETS) dla emisji pochodzących z lotów łączących lotnisko znajdujące się w regionie najbardziej oddalonym w rozumieniu art. 349 TFUE; z zadowoleniem przyjmuje zamiar przeprowadzenia przez Komisję przeglądu unijnych środków na rzecz ograniczenia emisji CO2 w sektorze lotnictwa w świetle tego porozumienia; |
| --- | --- |

29.

| 30. | jest zdania, że również w świetle pakietu Komisji dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym należy wspierać dalsze inicjatywy mające na celu zwiększenie potencjału w zakresie ochrony środowiska oraz na rzecz ograniczenia hałasu i emisji powstających w ramach działań operacyjnych – z, do i na terenie portów lotniczych – np. poprzez zatwierdzenie paliw odnawialnych (np. biopaliw), opracowanie wydajnych systemów recyklingu przyjaznego środowisku, demontaż i ponowne wykorzystywanie statków powietrznych, promowanie „zielonych portów lotniczych” i „zielonych tras do portów lotniczych” oraz poprzez maksymalizację efektywności zarządzania logistycznego; |
| --- | --- |

30.

| 31. | wzywa do gromadzenia i rozpowszechniania najlepszych praktyk sektora w zakresie ograniczania emisji, pamiętając o tym, że należy zachować wysokie normy środowiskowe, a z czasem udoskonalić je w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju lotnictwa; |
| --- | --- |

31.

| 32. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o rygorystyczne kontrolowanie nowych, obowiązujących od czerwca 2016 r., procedur dotyczących zmniejszenia hałasu oraz emisji cząstek ultradrobnych, pochodzących z gazów spalinowych samolotów startujących z lotnisk znajdujących się w pobliżu miast i obszarów zamieszkanych, aby polepszyć jakość życia, a zwłaszcza powietrza; |
| --- | --- |

32.

| 33. | jest świadomy znacznych kosztów związanych ze środkami bezpieczeństwa; podkreśla, że wyzwania związane z bezpieczeństwem, w tym cyberbezpieczeństwo, napotykane w sektorze lotnictwa będą w przyszłości coraz poważniejsze, co wymaga natychmiastowego przejścia na system bezpieczeństwa oparty w większym stopniu na ryzyku i informacjach wywiadowczych oraz reakcyjny system bezpieczeństwa, który zapewni poprawę bezpieczeństwa obiektów lotniskowych i umożliwi dostosowanie się do stale zmieniających się zagrożeń bez konieczności ciągłego reagowania za pomocą nowych środków czy zmieniania rodzaju ryzyka bez zmniejszania jego poziomu; |
| --- | --- |

33.

| 34. | przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji dotyczący unijnego systemu certyfikacji sprzętu do kontroli bezpieczeństwa w lotnictwie; podkreśla konieczność spójnego wdrażania istniejących zasad dotyczących doboru i szkolenia pracowników; wzywa Komisję do rozważenia możliwości pogłębienia koncepcji jednolitego obszaru ochronnego i opracowania europejskiego systemu odprawy wstępnej, w ramach którego już zarejestrowani podróżni z UE będą przechodzić kontrolę bezpieczeństwa w sposób bardziej wydajny; apeluje do państw członkowskich o zobowiązanie się do systematycznej wymiany informacji wywiadowczych oraz najlepszych praktyk z zakresu systemów bezpieczeństwa w portach lotniczych; |
| --- | --- |

34.

| 35. | przyjmuje do wiadomości sprawozdanie grupy zadaniowej wysokiego szczebla ds. stref konfliktu i wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do dopilnowania, by zalecenia zawarte w tym sprawozdaniu zostały wdrożone, w tym zalecenie dotyczące wymiany informacji, tak aby zapewnić realizację unijnej oceny ryzyka i zdolność szybkiej wymiany informacji; podkreśla również, że nadal należy poszukiwać rozwiązania kwestii bezpieczeństwa związanych z niewspółpracującymi lotami wojskowymi samolotów z wyłączonym transponderem; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że innowacyjność jest warunkiem wstępnym konkurencyjności europejskiego przemysłu lotniczego; zauważa, że w porównaniu z innymi rodzajami transportu sektor lotnictwa przoduje już w zakresie wykorzystania zalet digitalizacji, technologii informacyjno-komunikacyjnych i otwartych danych, i zachęca sektor do dalszego odgrywania wiodącej roli w tym procesie przy jednoczesnym zapewnieniu uczciwej konkurencji, interoperacyjności systemów, neutralności i przejrzystości dostępu do jasnych i zwięzłych informacji dla wszystkich konsumentów, np. konsumentów rezerwujących całą podróż czy firm transportu towarowego zaangażowanych w operacje lotniczego transportu towarowego; z zadowoleniem przyjmuje proponowany przez Komisję projekt dużego zbioru danych lotniczych i zwraca się o wyjaśnienie sposobu jego wdrożenia; |
| --- | --- |

36.

| 37. | przypomina o podjętej w 2013 r. przez Komisję i krajowe organy ścigania akcji kontrolnej prowadzonej na stronach internetowych oferujących usługi turystyczne w całej Unii; zwraca uwagę, że podczas tej akcji ujawniono poważne problemy na ponad dwóch trzecich sprawdzanych stron internetowych; apeluje do Komisji o pełniejsze informowanie o postępach w dostosowywaniu stron internetowych oferujących usługi turystyczne do przepisów prawa UE, a także o przyszłych planach Komisji dotyczących wzmocnienia tego obszaru w odniesieniu do sprzedaży biletów lotniczych zarówno w internecie, jak i poza nim; przypomina, że konsumenci muszą mieć zawsze możliwość składania skarg na przedsiębiorstwa handlowe oraz możliwość żądania rekompensaty; uważa, że możliwość ta powinna istnieć w takiej formie, by nie zniechęcać konsumentów do korzystania z przysługujących im praw, oraz że powinna zostać konsumentom szczegółowo przedstawiona; wzywa Komisję do bliskiej współpracy z krajowymi organami ścigania, aby zagwarantować przestrzeganie wymogów przez przedsiębiorstwa handlowe; |
| --- | --- |

37.

| 38. | z zadowoleniem przyjmuje innowacje i rozwój gospodarczy, które mogą zostać wzmocnione poprzez dalszy rozwój cywilnych zastosowań zdalnie kierowanych bezzałogowych systemów powietrznych (RPAS); zauważa, że rynek RPAS rozwija się szybko, a zastosowanie tego typu statków powietrznych do celów prywatnych, w działalności komercyjnej, a także przy wykonywaniu przez władze publiczne swoich zadań jest coraz szersze; podkreśla pilną potrzebę sprawnego przyjęcia jasnych, proporcjonalnych, zharmonizowanych i opartych na ocenie ryzyka ram regulacyjnych dla RPAS w celu pobudzania inwestycji i innowacji w sektorze oraz w celu pełnego wykorzystania jego ogromnego potencjału przy jednoczesnym utrzymaniu jak najwyższych norm bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

38.

| 39. | przypomina, by przy ustanawianiu przepisów dotyczących sektora lotnictwa uwzględniać specyficzne potrzeby lotnictwa ogólnego na podstawie uwzględniającej indywidualne rozwiązania w zakresie transportu lotniczego oraz możliwości w zakresie lotnictwa sportowego; |
| --- | --- |

39.

Plan społeczny w ramach strategii w dziedzinie lotnictwa

| 40. | przyznaje, że kryterium „bazy macierzystej” i definicja „głównego miejsca prowadzenia działalności” wymagają wyjaśnienia w celu zapewnienia ich konsekwentnego stosowania oraz skutecznego zapobiegania tanim banderom i praktykom związanym z wybieraniem najdogodniejszych przepisów („rule shopping”); przypomina, że jednym z głównych zadań EASA jest wydawanie certyfikatów dotyczących operacji lotniczych i upoważnień dla podmiotów z państw trzecich w celu zagwarantowania bezpieczeństwa i przyczynienia się do poprawy warunków pracy; |
| --- | --- |

40.

| 41. | apeluje do EASA i państw członkowskich o dalsze monitorowanie nowych modeli biznesowych i modeli zatrudnienia w celu zapewnienia bezpieczeństwa lotniczego, a także zwraca się do Komisji o podejmowanie w razie konieczności działań regulacyjnych; zaznacza, że szczególną uwagę należy poświęcać m.in. kwestiom takim jak umowy zerogodzinowe, systemy typu „płacenie za latanie” („pay-to-fly”), fikcyjne samozatrudnienie i sytuacja członków załogi z państw trzecich na pokładzie samolotów zarejestrowanych w UE; podkreśla znaczenie rozporządzenia w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie i praktyk w ramach zasady „just culture” dla wzmocnienia i poprawy norm bezpieczeństwa oraz zdrowia i warunków pracy; |
| --- | --- |

41.

| 42. | przypomina, że do bezpieczeństwa w sektorze lotniczym przyczyniają się wysokiej jakości szkolenia; podkreśla kluczowy wkład EASA w tworzenie wspólnych standardów w zakresie szkoleń i bezpieczeństwa dla pilotów, członków załogi i kontrolerów ruchu lotniczego, również za pośrednictwem Wirtualnej Akademii EASA, a także apeluje do państw członkowskich o inwestowanie w edukację i szkolenia ustawiczne we wszystkich częściach łańcucha wartości w lotnictwie, ponieważ sukces europejskiego lotnictwa w bardzo dużym stopniu zależy od wykwalifikowanych pracowników i innowacji; uznaje potrzebę eliminowania wszelkich niedoborów kwalifikacji; podkreśla znaczenie partnerstw między placówkami oświatowymi, ośrodkami badawczymi i partnerami społecznymi w celu aktualizowania programów szkoleniowych i dopilnowania, by odzwierciedlały one potrzeby rynku pracy; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia dualnych modeli kształcenia i szkolenia w dziedzinie inżynierii lotniczej oraz do rozszerzenia ich również na współpracę na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

43.

| 44. | zachęca Komisję do przedstawienia konkretnych inicjatyw w celu ochrony praw pracowników; wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania wszystkim pracownikom w sektorze lotniczym godnych warunków pracy, łącznie ze zdrowiem i bezpieczeństwem w miejscu pracy, bez względu na wielkość i rodzaj zatrudniającego ich przedsiębiorstwa, miejsce zatrudnienia i zawartą umowę; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zwraca uwagę, że wszystkie linie lotnicze prowadzące działalność w Unii Europejskiej mają obowiązek pełnego przestrzegania wymogów socjalnych i wymogów dotyczących zatrudnienia ustanowionych przez UE i państwa członkowskie; zwraca uwagę na znaczne różnice między państwami członkowskimi pod względem warunków pracy i ochrony socjalnej oraz na wykorzystywanie przez przedsiębiorstwa swobody przedsiębiorczości w celu obniżania kosztów; wzywa państwa członkowskie, by położyły kres tej szkodliwej konkurencji; apeluje do Komisji i państw członkowskich o przedstawienie wniosków dotyczących sposobów zapobiegania nadużywaniu zatrudnienia pośredniego w celu obchodzenia prawa unijnego i krajowego w dziedzinie opodatkowania i zabezpieczenia społecznego w sektorze lotniczym; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapobiegania naruszeniom prawa socjalnego i obchodzeniu norm pracy przez zagwarantowanie ochrony podmiotom przekazującym informacje, ułatwienie otwartej sprawozdawczości i zacieśnianie współpracy między inspektoratami pracy państw członkowskich; apeluje do Komisji i państw członkowskich, by zapewniły stosowanie i właściwe egzekwowanie prawa pracy, przepisów socjalnych i układów zbiorowych w liniach lotniczych działających w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla, że prawo do tworzenia związków zawodowych i przystępowania do nich oraz do działań zbiorowych należy do praw podstawowych i musi być przestrzegane zgodnie z art. 12 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; sprzeciwia się wszelkim próbom ograniczenia prawa do strajku w sektorze lotnictwa; zwraca uwagę na znaczenie silnych i niezależnych partnerów społecznych w sektorze lotniczym, zinstytucjonalizowanego dialogu społecznego na wszystkich szczeblach oraz zaangażowania i reprezentacji pracowników w sprawy ich przedsiębiorstw; nalega, aby każdą inicjatywę UE dotyczącą sektora lotniczego poprzedzał proces należytych konsultacji i intensywniejszy dialog społeczny; z zadowoleniem przyjmuje podejmowane przez partnerów społecznych próby negocjowania porozumienia w sprawie warunków pracy i praw socjalnych pracowników europejskiego sektora lotniczego; zachęca ich do negocjowania układów zbiorowych we wszystkich częściach sektora lotniczego zgodnie z krajowymi przepisami i praktykami, ponieważ są one skutecznym instrumentem w walce z równaniem w dół pod względem standardów socjalnych, norm pracy i zatrudnienia oraz w zapewnianiu godnych wynagrodzeń dla wszystkich pracowników; |
| --- | --- |

46.

| 47. | uważa, że żaden pracownik nie powinien mieć wątpliwości co do obowiązującego prawa pracy czy miejsca, w którym jest uprawniony do zabezpieczenia społecznego; w tym kontekście zwraca uwagę na szczególną sytuację pracowników sektora lotniczego charakteryzujących się dużą mobilnością i wzywa do lepszej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w UE; nalega, aby ocena konieczności doprecyzowania obowiązującego prawa oraz właściwości sądów w odniesieniu do umów o pracę pracowników mobilnych zatrudnionych w lotnictwie została przeprowadzona w ścisłej współpracy z przedstawicielami tych pracowników; |
| --- | --- |

47.

o

o o

| 48. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

48.

---

(1)  EKES, AC TEN/581.

(2)  Dz.U. L 7 z 11.1.2012, s. 3.

(3)  Dz.U. C 99 z 4.4.2014, s. 3.

(4)  Dz.U. C 262 z 19.7.2016, s. 1.

(5)  Dz.U. C 382 z 15.10.2016, s. 1.

(6)  https://ec.europa.eu/transport/media/events/event/high-level-conference-2015-social-agenda-transport_en

(7)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0049.

(8)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0394.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0392.

(10)  Dz.U. C 380 E z 11.12.2012, s. 5.

(11)  Dz.U. C 74 E z 20.3.2008, s. 658.

(12)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0220.

(13)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0221.

(14)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0092.

(15)  Dz.U. C 434 z 23.12.2015, s. 217.

(16)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0390.

(17)  Dz.U. C 75 z 26.2.2016, s. 2.

(18)  https://english.eu2016.nl/documents/reports/2016/01/20/report-aviation-summit-2016

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/294 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/294

---

P8_TA(2017)0055

Opóźnione wdrażanie programów operacyjnych w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych – wpływ na politykę spójności i dalsze działania

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych – wpływ na politykę spójności oraz dalsze działania (2016/3008(RSP))

(2018/C 252/29)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie przyspieszenia wdrażania polityki spójności (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie przyspieszenia wdrażania polityki spójności (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie opóźnień w rozpoczęciu realizacji polityki spójności na lata 2014–2020 (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie opóźnień w rozpoczęciu realizacji polityki spójności na lata 2014–2020 (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie gotowości państw członkowskich UE do skutecznego i terminowego rozpoczęcia nowego okresu programowania polityki spójności (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie gotowości państw członkowskich UE do skutecznego i terminowego rozpoczęcia nowego okresu programowania polityki spójności (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2016 r. w sprawie śródokresowej rewizji WRF na lata 2014–2020 (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 października 2016 r. w sprawie śródokresowej rewizji WRF na lata 2014–2020 (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie inwestycji na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego – maksymalizowanie wkładu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych: ocena sprawozdania na mocy art. 16 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie dążenia do uproszczenia polityki spójności na lata 2014–2020 i ukierunkowania jej na wyniki (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie dążenia do uproszczenia polityki spójności na lata 2014–2020 i ukierunkowania jej na wyniki (6),

| — | uwzględniając skierowane do Komisji pytanie dotyczące opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych – wpływ na politykę spójności oraz dalsze działania (O-000005/2017 – B8-0202/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając skierowane do Komisji pytanie dotyczące opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych – wpływ na politykę spójności oraz dalsze działania (O-000005/2017 – B8-0202/2017),

| — | uwzględniając Protokół nr 2 do TFUE w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 2 do TFUE w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że późne zakończenie negocjacji w sprawie WRF na lata 2014–2020 oraz późne przyjęcie rozporządzeń dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych spowodowało opóźnienie procesu przyjęcia i wdrożenia umów partnerstwa i programów operacyjnych, wyznaczenia instytucji zarządzających, certyfikujących i audytowych, procesu określania i spełniania warunków wstępnych oraz realizacji projektu na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym; mając na uwadze, że chociaż brakuje informacji faktycznych i analizy przyczyn tych opóźnień, wpływają one w pierwszej części okresu programowania na możliwości wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu zwiększenia konkurencyjności oraz wzmocnienia spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że późne zakończenie negocjacji w sprawie WRF na lata 2014–2020 oraz późne przyjęcie rozporządzeń dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych spowodowało opóźnienie procesu przyjęcia i wdrożenia umów partnerstwa i programów operacyjnych, wyznaczenia instytucji zarządzających, certyfikujących i audytowych, procesu określania i spełniania warunków wstępnych oraz realizacji projektu na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym; mając na uwadze, że chociaż brakuje informacji faktycznych i analizy przyczyn tych opóźnień, wpływają one w pierwszej części okresu programowania na możliwości wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu zwiększenia konkurencyjności oraz wzmocnienia spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej;

| B. | mając na uwadze, że jak dotąd przyjęto 564 programy operacyjne europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych, a Komisja otrzymała powiadomienia o wyznaczeniu instytucji dla 374 programów operacyjnych; mając na uwadze, że płatności okresowe mogą być dokonywane dopiero po wyznaczeniu instytucji zarządzających; mając na uwadze, że zgodnie z danymi dostępnymi na dzień 30 listopada 2016 r. dokonano płatności okresowych w wysokości 14,750 mld EUR, co oznacza niższe potrzeby w zakresie płatności niż przewidywano; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że jak dotąd przyjęto 564 programy operacyjne europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych, a Komisja otrzymała powiadomienia o wyznaczeniu instytucji dla 374 programów operacyjnych; mając na uwadze, że płatności okresowe mogą być dokonywane dopiero po wyznaczeniu instytucji zarządzających; mając na uwadze, że zgodnie z danymi dostępnymi na dzień 30 listopada 2016 r. dokonano płatności okresowych w wysokości 14,750 mld EUR, co oznacza niższe potrzeby w zakresie płatności niż przewidywano;

| C. | mając na uwadze, że na tym samym etapie w poprzednim okresie programowania, mimo podobnych opóźnień i przeszkód technicznych związanych z wymogiem zapewnienia systemów zarządzania i kontroli, absorpcję płatności okresowych odnotowano już w lipcu 2009 r. i że zgodnie ze środkami na płatności przewidzianymi w budżecie na 2010 r. wdrażanie programów polityki spójności miało nabrać tempa w tymże roku; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że na tym samym etapie w poprzednim okresie programowania, mimo podobnych opóźnień i przeszkód technicznych związanych z wymogiem zapewnienia systemów zarządzania i kontroli, absorpcję płatności okresowych odnotowano już w lipcu 2009 r. i że zgodnie ze środkami na płatności przewidzianymi w budżecie na 2010 r. wdrażanie programów polityki spójności miało nabrać tempa w tymże roku;

| D. | mając na uwadze, że zważywszy na stan zaawansowania okresu programowania, obecny poziom płatności okresowych stanowi stosunkowo małą część ogólnej puli środków przyznanych na program; mając na uwadze, że Parlament jest zaniepokojony, iż według prognoz państw członkowskich z jesieni 2016 r. tempo to zostanie utrzymane; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zważywszy na stan zaawansowania okresu programowania, obecny poziom płatności okresowych stanowi stosunkowo małą część ogólnej puli środków przyznanych na program; mając na uwadze, że Parlament jest zaniepokojony, iż według prognoz państw członkowskich z jesieni 2016 r. tempo to zostanie utrzymane;

| E. | mając na uwadze, że opóźnione wykonanie i tym samym niższe potrzeby w zakresie płatności spowodowały już zmniejszenie płatności w ramach działu 1b o 7,2 mld EUR w 2016 r. za pośrednictwem projektu budżetu korygującego nr 4/2016; mając na uwadze, że na tym samym etapie w okresie programowania 2007–2013 podobny projekt budżetu korygującego nie był konieczny; mając na uwadze, że środki na płatności na rok 2017 zostały zmniejszone o prawie 24 % w porównaniu do roku 2016; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że opóźnione wykonanie i tym samym niższe potrzeby w zakresie płatności spowodowały już zmniejszenie płatności w ramach działu 1b o 7,2 mld EUR w 2016 r. za pośrednictwem projektu budżetu korygującego nr 4/2016; mając na uwadze, że na tym samym etapie w okresie programowania 2007–2013 podobny projekt budżetu korygującego nie był konieczny; mając na uwadze, że środki na płatności na rok 2017 zostały zmniejszone o prawie 24 % w porównaniu do roku 2016;

| F. | mając na uwadze, że zaleca się zdecydowanie ściślejszą współpracę między państwami członkowskimi i instytucjami europejskimi w celu zapewnienia stabilnego, zadowalającego poziomu środków na płatności w ramach polityki spójności w budżecie UE na 2018 r. oraz respektowania ogólnego planu płatności na lata 2014–2020 lub dostosowania go w razie potrzeby do stanu faktycznego; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zaleca się zdecydowanie ściślejszą współpracę między państwami członkowskimi i instytucjami europejskimi w celu zapewnienia stabilnego, zadowalającego poziomu środków na płatności w ramach polityki spójności w budżecie UE na 2018 r. oraz respektowania ogólnego planu płatności na lata 2014–2020 lub dostosowania go w razie potrzeby do stanu faktycznego;

| G. | mając na uwadze, że zdolności administracyjne na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym są kluczowym warunkiem skutecznej realizacji polityki spójności; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że zdolności administracyjne na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym są kluczowym warunkiem skutecznej realizacji polityki spójności;

| 1. | podkreśla wkład europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych w zmniejszanie różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych w regionach europejskich oraz pomiędzy nimi, jak również w pobudzanie inteligentnego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz w tworzenie miejsc pracy; w związku z tym wyraża obawę, że dalsze opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych w ramach polityki spójności wpłyną negatywnie na realizację tych celów, co będzie też sprzyjać pogłębianiu różnic w rozwoju regionalnym; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uznaje, że wprowadzenie kilku nowych wymogów, np. koncentracji tematycznej, warunków wstępnych i zarządzania finansami, zapewniło wprawdzie lepsze wyniki programów, ale w kontekście późnego przyjęcia ram legislacyjnych przyczyniło się do opóźnień we wdrażaniu; zwraca uwagę na fakt, że obecne tempo wdrażania może prowadzić do znacznych umorzeń w następnych latach, oraz podkreśla, że należy podjąć niezbędne środki, aby tego uniknąć; zwraca się do Komisji o wskazanie planowanych w związku z tym działań; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że z powodu tych opóźnień we wdrażaniu wykorzystanie instrumentów finansowych w ramach programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych może zwiększyć już istniejące ryzyko niskich wskaźników wypłat, nadmiernego wyposażenia kapitałowego, niemożności przyciągnięcia zadowalających poziomów kapitału prywatnego, niskiego efektu dźwigni oraz problemów z odnawialnością; zauważa, że potrzebne są dalsze wyjaśnienia i działania w celu osiągnięcia w państwach członkowskich równego poziomu zdolności do pracy z instrumentami finansowymi jako dźwignią, a ponadto wzywa państwa członkowskie do zrównoważonego korzystania z tych wprowadzonych przez Komisję i EBI instrumentów; przypomina też o możliwości łączenia finansowania z europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) w celu zrekompensowania spadku inwestycji, szczególnie w sektorach, które w największym stopniu mogą pobudzać wzrost gospodarczy i zatrudnienie; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, by w pełni stosowały i wykorzystywały elastyczność przewidzianą w pakcie stabilności i wzrostu, mając na uwadze, że kryzys gospodarczy doprowadził w wielu państwach członkowskich do niedoborów płynności i braku funduszy publicznych na inwestycje publiczne oraz że zasoby pochodzące z polityki spójności stają się głównym źródłem inwestycji publicznych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | w związku z tym wzywa Komisję, aby w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i na podstawie obiektywnej analizy czynników przyczyniających się do obecnych opóźnień przedstawiła „plan na rzecz przyspieszenia spójności” w pierwszym kwartale 2017 r. w celu ułatwienia i przyspieszenia wdrażania programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych; w tym kontekście podkreśla jednak konieczność zapewnienia niskich poziomów błędu, walki z nadużyciami finansowymi oraz wzmocnienia potencjału administracyjnego na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, co jest warunkiem wstępnym terminowego osiągnięcia pozytywnych wyników; uważa, że analizie sprawozdania podsumowującego roczne sprawozdania z wykonania dotyczące wdrażania programu w latach 2014–2015, udostępnionego przez Komisję pod koniec 2016 r., powinny towarzyszyć dostosowane do potrzeb środki, a ponadto wzywa państwa członkowskie do stałego monitorowania postępów w realizacji projektów; w związku z tym podkreśla potrzebę i wartość dodaną skoncentrowania wysiłków na celach tematycznych sektorów priorytetowych; ponadto wzywa Komisję do dalszego udzielania wsparcia za pośrednictwem grupy zadaniowej ds. lepszego wdrażania i do przedłożenia Parlamentowi planu działania dotyczącego jej działalności; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wyraża zaniepokojenie z powodu opóźnień w wyznaczaniu instytucji zarządzających, certyfikujących i audytowych, co powoduje opóźnienia w przedkładaniu wniosków o płatności; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do zakończenia procesu wyznaczania, a ponadto wzywa Komisję do wykorzystania pomocy technicznej i usług doradczych potrzebnych instytucjom zarządzającym, certyfikującym i audytowym do ułatwienia i przyspieszenia realizacji programów operacyjnych w terenie, w tym do przygotowania serii projektów, uproszczenia i przyspieszenia systemu zarządzania finansowego i kontroli, a także do zawierania umów i monitorowania procedur; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uznaje, że szybsza i skuteczniejsza realizacja programów operacyjnych europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych jest związana bezpośrednio z większym uproszczeniem; w tym kontekście zwraca uwagę na priorytety określone w ramach wniosku zbiorczego; zauważa jednak, że konieczne są dalsze wysiłki, zwłaszcza w odniesieniu do kosztów zarządzania projektami, niejednorodności i częstych zmian zasad, skomplikowanych procedur zatwierdzania dużych projektów, zamówień publicznych, nierozwiązanych stosunków majątkowych, długotrwałych procedur uzyskiwania zezwoleń i decyzji, stosowania z mocą wsteczną przepisów dotyczących audytu i kontroli, opóźnień w płatnościach na rzecz beneficjentów, trudności w łączeniu europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych z innymi źródłami finansowania, zasad pomocy państwa i powolnego tempa rozwiązywania sporów; wzywa Komisję do zapewnienia odpowiedniej koordynacji i znacznego uproszczenia zasad pomocy państwa oraz do dopilnowania, by były one spójne z polityką spójności; przypomina, że potrzebne są też wysiłki na rzecz poprawy informowania o wynikach inwestycji dokonywanych w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa Komisję do rozważenia i opracowania rozwiązań, w tym dodatkowych form elastyczności, takich jak elastyczność priorytetów i programów operacyjnych na wniosek właściwych organów zarządzających zgodnie z celami strategii „Europa 2020”, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej stabilności i przewidywalności, jak również proponowane zwracanie do budżetu UE środków, w tym z działu 1b, umorzonych w wyniku całkowitego lub częściowego braku wdrożenia, m.in. z myślą o przyszłym okresie programowania; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa do zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia i ułatwienia synergii pomiędzy możliwościami finansowania ze środków UE, takimi jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, „Horyzont 2020” i EFIS, przez wspólne finansowanie, ścisłą współpracę między właściwymi organami, wspieranie działań w zakresie inteligentnej specjalizacji, a także przez ściślejszą współpracę z organami krajowymi gwarantującymi preferencyjne pożyczki dla projektów zgodnych z celami programów operacyjnych; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje o lepszą komunikację pomiędzy strukturami Komisji (odpowiednimi dyrekcjami generalnymi), między Komisją a państwami członkowskimi, jak również z organami krajowymi i regionalnymi, ponieważ jest to zasadniczym warunkiem zwiększenia wskaźnika absorpcji środków i poprawy jakości działań w ramach polityki spójności; |
| --- | --- |

10.

| 11. | ponownie zwraca uwagę na wartość dodaną przyjęcia podejścia ukierunkowanego na wyniki i z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji zmierzające do zapewnienia skuteczności polityki w praktyce; odnotowuje wnioski zawarte w sprawozdaniu podsumowującym roczne sprawozdania z wykonania dotyczące wdrażania programu w latach 2014–2015 i oczekuje na przyszłe sprawozdanie strategiczne Komisji zaplanowane na koniec 2017 r., które dostarczy więcej informacji na temat realizacji priorytetów w odniesieniu do danych finansowych, wskaźników ogólnych i specyficznych dla programu, wartości docelowych ujętych ilościowo, postępów w realizacji celów pośrednich, jak również sytuacji w odniesieniu do ukończenia planów działania związanych z niewypełnionymi warunkami wstępnymi (7); |
| --- | --- |

11.

| 12. | zwraca uwagę na obowiązujący plan płatności na lata 2014–2020; biorąc pod uwagę zasady umorzenia zobowiązań, wzywa Komisję do opracowania odpowiedniego planu płatności do 2023 r. i do zaproponowania w razie potrzeby wyższych pułapów płatności w ramach działu 1b do końca obecnego okresu programowania; zachęca Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia pełnego funkcjonowania i łatwości wykorzystania e-spójności w celu dostosowania planu płatności do konkretnych sytuacji, a także przygotowania „planu na rzecz przyspieszenia spójności”; w związku z tym zwraca się do państw członkowskich o wprowadzanie danych dotyczących serii projektów, planów związanych z zamówieniami publicznymi z wyszczególnieniem planowanych i faktycznych terminów przetargów, udzielania i realizacji zamówień, a także wszystkich danych finansowych i księgowych dotyczących faktur, współfinansowania, kwalifikowalności wydatków itd.; |
| --- | --- |

12.

| 13. | oczekuje, że Komisja będzie nadal omawiała te kwestie w ramach Forum Spójności i przedstawi rozwiązania w siódmym sprawozdaniu w sprawie spójności z myślą o zapewnieniu pełnego wdrożenia polityki spójności i realizacji potrzeb inwestycyjnych UE; apeluje również o podjęcie kroków koniecznych do terminowego rozpoczęcia okresu programowania po roku 2020; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zwraca się do Komisji o wyciągnięcie wniosków na podstawie informacji zawartych w sprawozdaniach rocznych z myślą o debacie na temat polityki spójności po 2020 r.; |
| --- | --- |

14.

| 15. | w tym kontekście wzywa pilnie Komisję do przedłożenia pakietu legislacyjnego dotyczącego następnego okresu programowania najpóźniej do początku 2018 r. oraz do ułatwienia sprawnych i terminowych negocjacji WRF na okres po 2020 r., obejmujących zabezpieczenia regulacyjne i proceduralne, aby nie narażać inwestycji w ramach polityki spójności oraz jej wdrażania na szoki systemowe; uważa, że należy uwzględnić odpowiednio wynik brytyjskiego referendum i przyszłe ustalenia w związku z Brexitem; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Komitetowi Regionów, państwom członkowskim oraz ich parlamentom narodowym i regionalnym. |
| --- | --- |

16.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0217.

(2)  Dz.U. C 289 z 9.8.2016, s. 50.

(3)  Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 56.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0412.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0053.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0419.

(7)  Niezbędna aktualizacja po opublikowaniu sprawozdania podsumowującego roczne sprawozdania z wykonania dotyczące wdrażania programu w latach 2014–2015.

---

ZALECENIA

Parlament Europejski

Wtorek, 14 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/298 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/298

---

P8_TA(2017)0029

Priorytety na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet

Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady z dnia 14 lutego 2017 r. zawierające projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie priorytetów UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (2017/2001(INI))

(2018/C 252/30)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt zalecenia dla Rady sporządzony przez Constance Le Grip w imieniu grupy PPE oraz Marię Arenę w imieniu grupy S&D w sprawie priorytetów UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (B8-1365/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt zalecenia dla Rady sporządzony przez Constance Le Grip w imieniu grupy PPE oraz Marię Arenę w imieniu grupy S&D w sprawie priorytetów UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (B8-1365/2016),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie płci w kontekście rozwoju oraz w sprawie nowego globalnego partnerstwa na rzecz eliminacji ubóstwa i na rzecz zrównoważonego rozwoju po roku 2015, a także konkluzje z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie programu transformacji na okres po roku 2015, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie płci w kontekście rozwoju oraz w sprawie nowego globalnego partnerstwa na rzecz eliminacji ubóstwa i na rzecz zrównoważonego rozwoju po roku 2015, a także konkluzje z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie programu transformacji na okres po roku 2015,

| — | uwzględniając 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet oraz jej priorytetowy temat „Wzmocnienie pozycji ekonomicznej kobiet w zmieniającym się środowisku pracy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet oraz jej priorytetowy temat „Wzmocnienie pozycji ekonomicznej kobiet w zmieniającym się środowisku pracy”,

| — | uwzględniając IV Światową Konferencję w sprawie Kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania przyjęte w Pekinie, a także późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na sesjach specjalnych ONZ „Pekin + 5”, „Pekin + 10”, „Pekin + 15” i „Pekin + 20”, dotyczące dalszych działań i inicjatyw mających na celu wdrożenie deklaracji pekińskiej i pekińskiej platformy działania, odpowiednio w dniach 9 czerwca 2000 r., 11 marca 2005 r., 2 marca 2010 r. i 9 marca 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając IV Światową Konferencję w sprawie Kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania przyjęte w Pekinie, a także późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na sesjach specjalnych ONZ „Pekin + 5”, „Pekin + 10”, „Pekin + 15” i „Pekin + 20”, dotyczące dalszych działań i inicjatyw mających na celu wdrożenie deklaracji pekińskiej i pekińskiej platformy działania, odpowiednio w dniach 9 czerwca 2000 r., 11 marca 2005 r., 2 marca 2010 r. i 9 marca 2015 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z 1979 r.,

| — | uwzględniając art. 113 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 113 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0018/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0018/2017),

| A. | mając na uwadze, że równouprawnienie kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą UE zapisaną w Traktacie o Unii Europejskiej oraz jednym z jej celów i zadań, a także mając na uwadze, że UE kieruje się tą zasadą również w działaniach zewnętrznych, gdyż oba te wymiary wymagają koordynacji; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że równouprawnienie kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą UE zapisaną w Traktacie o Unii Europejskiej oraz jednym z jej celów i zadań, a także mając na uwadze, że UE kieruje się tą zasadą również w działaniach zewnętrznych, gdyż oba te wymiary wymagają koordynacji;

| B. | mając na uwadze, że prawa kobiet w kontekście praw człowieka i równouprawnienia płci są nie tylko podstawowymi prawami człowieka, ale również warunkiem postępów w rozwoju oraz ograniczania ubóstwa i podstawą świata, w którym panują pokój, dobrobyt i równowaga; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że prawa kobiet w kontekście praw człowieka i równouprawnienia płci są nie tylko podstawowymi prawami człowieka, ale również warunkiem postępów w rozwoju oraz ograniczania ubóstwa i podstawą świata, w którym panują pokój, dobrobyt i równowaga;

| C. | mając na uwadze, że molestowanie kobiet i przemoc wobec nich obejmuje szeroki zakres naruszeń praw człowieka; mając na uwadze, że każde z tych nadużyć może pozostawić głęboki uraz psychiczny i wiązać się z fizyczną lub seksualną krzywdą lub cierpieniem, groźbami dokonania takich czynów i przymusem, zrujnować ogólny stan zdrowia kobiet i dziewcząt, w tym ich zdrowie reprodukcyjne i seksualne, a w niektórych przypadkach prowadzić do śmierci; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że molestowanie kobiet i przemoc wobec nich obejmuje szeroki zakres naruszeń praw człowieka; mając na uwadze, że każde z tych nadużyć może pozostawić głęboki uraz psychiczny i wiązać się z fizyczną lub seksualną krzywdą lub cierpieniem, groźbami dokonania takich czynów i przymusem, zrujnować ogólny stan zdrowia kobiet i dziewcząt, w tym ich zdrowie reprodukcyjne i seksualne, a w niektórych przypadkach prowadzić do śmierci;

| D. | mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2017 r. prezydent USA Donald Trump przywrócił tzw. global gag rule, czyli zasadę, zgodnie z którą organizacje międzynarodowe świadczące usługi doradztwa w zakresie aborcji, prowadzące konsultacje w tej dziedzinie lub opowiadające się za usługami aborcyjnymi nie mogą otrzymywać od rządu amerykańskiego środków finansowych w ramach światowej pomocy zdrowotnej, nawet jeżeli prowadzą wspomnianą działalność za pomocą własnych środków, niepochodzących z USA, i nawet jeżeli aborcja jest legalna w ich kraju; mając na uwadze, że decyzja ta wywrze negatywny wpływ na programy dotyczące takich zagadnień, jak HIV/AIDS, zdrowie matki i dziecka, walka z wirusem Zika oraz programy dotyczące innych dziedzin zdrowia i innych chorób; mając na uwadze, że stosowanie tej zasady zaprzepaści wieloletnie działania na rzecz propagowania zdrowia i dobrobytu społeczności na całym świecie, szczególnie w dziedzinie praw kobiet i dziewcząt, a także może ograniczyć dostęp do opieki zdrowotnej milionom osób na całym świecie; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2017 r. prezydent USA Donald Trump przywrócił tzw. global gag rule, czyli zasadę, zgodnie z którą organizacje międzynarodowe świadczące usługi doradztwa w zakresie aborcji, prowadzące konsultacje w tej dziedzinie lub opowiadające się za usługami aborcyjnymi nie mogą otrzymywać od rządu amerykańskiego środków finansowych w ramach światowej pomocy zdrowotnej, nawet jeżeli prowadzą wspomnianą działalność za pomocą własnych środków, niepochodzących z USA, i nawet jeżeli aborcja jest legalna w ich kraju; mając na uwadze, że decyzja ta wywrze negatywny wpływ na programy dotyczące takich zagadnień, jak HIV/AIDS, zdrowie matki i dziecka, walka z wirusem Zika oraz programy dotyczące innych dziedzin zdrowia i innych chorób; mając na uwadze, że stosowanie tej zasady zaprzepaści wieloletnie działania na rzecz propagowania zdrowia i dobrobytu społeczności na całym świecie, szczególnie w dziedzinie praw kobiet i dziewcząt, a także może ograniczyć dostęp do opieki zdrowotnej milionom osób na całym świecie;

| E. | mając na uwadze, że piątym celem zrównoważonego rozwoju jest osiągnięcie równouprawnienia płci oraz wzmocnienie pozycji wszystkich kobiet i dziewcząt na całym świecie; mając na uwadze, że piąty cel zrównoważonego rozwoju jest celem autonomicznym, co oznacza, że należy włączyć go do całego programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz uwzględnić przy wdrażaniu wszystkich celów zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że wzmocnienie pozycji kobiet oznacza umożliwienie im zdobycia niezbędnych narzędzi zapewniających im niezależność ekonomiczną, równą reprezentację w społeczeństwie, odgrywanie takiej samej roli we wszystkich dziedzinach życia, a także uzyskanie większej kontroli nad życiem publicznym oraz wszystkimi decyzjami mającymi wpływ na ich życie; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że piątym celem zrównoważonego rozwoju jest osiągnięcie równouprawnienia płci oraz wzmocnienie pozycji wszystkich kobiet i dziewcząt na całym świecie; mając na uwadze, że piąty cel zrównoważonego rozwoju jest celem autonomicznym, co oznacza, że należy włączyć go do całego programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 oraz uwzględnić przy wdrażaniu wszystkich celów zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że wzmocnienie pozycji kobiet oznacza umożliwienie im zdobycia niezbędnych narzędzi zapewniających im niezależność ekonomiczną, równą reprezentację w społeczeństwie, odgrywanie takiej samej roli we wszystkich dziedzinach życia, a także uzyskanie większej kontroli nad życiem publicznym oraz wszystkimi decyzjami mającymi wpływ na ich życie;

| F. | mając na uwadze, że na całym świecie kobiety stanowią ważny czynnik ekonomiczny, a ich udział w gospodarce może pobudzić jej wzrost, przyczynić się do tworzenia miejsc pracy oraz budowania dobrobytu dla wszystkich obywateli; mając na uwadze, że państwa, w których kobiety są cenione i zajmują silną pozycję umożliwiającą im pełny udział w rynku pracy i podejmowaniu decyzji, są bardziej stabilne, dostatnie i bezpieczne; mając na uwadze, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci jest opłacalne i zapewnia, że wydatki publiczne będą służyć postępowi w równouprawnieniu kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że na całym świecie kobiety stanowią ważny czynnik ekonomiczny, a ich udział w gospodarce może pobudzić jej wzrost, przyczynić się do tworzenia miejsc pracy oraz budowania dobrobytu dla wszystkich obywateli; mając na uwadze, że państwa, w których kobiety są cenione i zajmują silną pozycję umożliwiającą im pełny udział w rynku pracy i podejmowaniu decyzji, są bardziej stabilne, dostatnie i bezpieczne; mając na uwadze, że sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci jest opłacalne i zapewnia, że wydatki publiczne będą służyć postępowi w równouprawnieniu kobiet i mężczyzn;

| G. | mając na uwadze, że kreatywność i potencjał przedsiębiorczości kobiet są niedostatecznie wykorzystywanym źródłem wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, które należy dalej rozwijać; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że kreatywność i potencjał przedsiębiorczości kobiet są niedostatecznie wykorzystywanym źródłem wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, które należy dalej rozwijać;

| H. | mając na uwadze, że pomimo niepodważalnych dowodów na to, że wzmocnienie pozycji kobiet jest kluczowe dla ograniczania ubóstwa, wspierania rozwoju oraz sprostania najpilniejszym wyzwaniom światowym, po 20 latach od ustaleń w Pekinie rządy UE stwierdziły, iż żaden kraj nie zdołał w pełni osiągnąć równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt, że postępy w tej dziedzinie są powolne i nierównomierne, że nadal utrzymują się poważne rozbieżności i główne formy dyskryminacji oraz że pojawiły się nowe wyzwania związane z wdrażaniem 12 kluczowych obszarów w ramach platformy działania; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że pomimo niepodważalnych dowodów na to, że wzmocnienie pozycji kobiet jest kluczowe dla ograniczania ubóstwa, wspierania rozwoju oraz sprostania najpilniejszym wyzwaniom światowym, po 20 latach od ustaleń w Pekinie rządy UE stwierdziły, iż żaden kraj nie zdołał w pełni osiągnąć równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt, że postępy w tej dziedzinie są powolne i nierównomierne, że nadal utrzymują się poważne rozbieżności i główne formy dyskryminacji oraz że pojawiły się nowe wyzwania związane z wdrażaniem 12 kluczowych obszarów w ramach platformy działania;

| I. | mając na uwadze, że za pośrednictwem środków politycznych i finansowych UE odgrywa ważną rolę w umacnianiu pozycji kobiet i dziewcząt, zarówno w UE, jak i na całym świecie; mając na uwadze, że UE musi odgrywać kluczową rolę strażniczki uzgodnionego przez ONZ i UE przekazu dotyczącego praw kobiet w kontekście praw człowieka; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że za pośrednictwem środków politycznych i finansowych UE odgrywa ważną rolę w umacnianiu pozycji kobiet i dziewcząt, zarówno w UE, jak i na całym świecie; mając na uwadze, że UE musi odgrywać kluczową rolę strażniczki uzgodnionego przez ONZ i UE przekazu dotyczącego praw kobiet w kontekście praw człowieka;

| J. | mając na uwadze, że w najuboższych krajach kobiety nadal wytwarzają 80 % żywności i są obecnie głównymi strażniczkami różnorodności biologicznej i upraw; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w najuboższych krajach kobiety nadal wytwarzają 80 % żywności i są obecnie głównymi strażniczkami różnorodności biologicznej i upraw;

| K. | mając na uwadze, że ziemia jest nie tylko środkiem produkcji, ale także elementem kultury i tożsamości; mając na uwadze, że dostęp do ziemi jest zatem podstawowym aspektem życia i niezbywalnym prawem kobiet zamieszkujących obszary wiejskie i kobiet należących do ludności tubylczej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że ziemia jest nie tylko środkiem produkcji, ale także elementem kultury i tożsamości; mając na uwadze, że dostęp do ziemi jest zatem podstawowym aspektem życia i niezbywalnym prawem kobiet zamieszkujących obszary wiejskie i kobiet należących do ludności tubylczej;

| 1. | zaleca Radzie, by:


  Ogólne warunki umacniania pozycji kobiet i dziewcząt








  a) | potwierdziła swe zaangażowanie w pekińską platformę działania oraz wymieniony w niej szereg działań na rzecz praw kobiet w kontekście praw człowieka oraz równouprawnienia płci; potwierdziła swoje zaangażowanie na rzecz dwutorowego podejścia do praw kobiet w kontekście praw człowieka przez włączanie kwestii płci do wszystkich obszarów polityki oraz przez realizację konkretnych działań na rzecz praw kobiet w kontekście praw człowieka oraz równouprawnienia płci; |
| --- | --- | --- |

1.

Ogólne warunki umacniania pozycji kobiet i dziewcząt

a)

potwierdziła swe zaangażowanie w pekińską platformę działania oraz wymieniony w niej szereg działań na rzecz praw kobiet w kontekście praw człowieka oraz równouprawnienia płci; potwierdziła swoje zaangażowanie na rzecz dwutorowego podejścia do praw kobiet w kontekście praw człowieka przez włączanie kwestii płci do wszystkich obszarów polityki oraz przez realizację konkretnych działań na rzecz praw kobiet w kontekście praw człowieka oraz równouprawnienia płci;

| b) | zachęcała do realizowania strategii politycznych polegających na inwestowaniu w zapewnianie kobietom i dziewczętom równego dostępu do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia zawodowego, w tym kształcenia formalnego, pozaformalnego i nieformalnego, oraz eliminowaniu rozbieżności między płciami w tych dziedzinach we wszystkich sektorach, w szczególności w sektorach tradycyjnie zdominowanych przez mężczyzn; |
| --- | --- |

b)

zachęcała do realizowania strategii politycznych polegających na inwestowaniu w zapewnianie kobietom i dziewczętom równego dostępu do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia zawodowego, w tym kształcenia formalnego, pozaformalnego i nieformalnego, oraz eliminowaniu rozbieżności między płciami w tych dziedzinach we wszystkich sektorach, w szczególności w sektorach tradycyjnie zdominowanych przez mężczyzn;

| c) | walczyła ze wszelkimi formami przemocy wobec kobiet i dziewcząt w sferze publicznej i prywatnej, które stanowią poważne naruszenie ich nietykalności fizycznej i psychicznej oraz uniemożliwiają im pełne rozwinięcie swego potencjału; podjęła działania w kierunku pełnej ratyfikacji konwencji stambulskiej przez wszystkie strony; |
| --- | --- |

c)

walczyła ze wszelkimi formami przemocy wobec kobiet i dziewcząt w sferze publicznej i prywatnej, które stanowią poważne naruszenie ich nietykalności fizycznej i psychicznej oraz uniemożliwiają im pełne rozwinięcie swego potencjału; podjęła działania w kierunku pełnej ratyfikacji konwencji stambulskiej przez wszystkie strony;

| d) | uznała, że aby ONZ, UE i jej państwa członkowskie stały się skuteczniejszymi podmiotami na arenie światowej, muszą również zintensyfikować starania na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią; ponowiła w związku z tym apel do Komisji o zaproponowanie strategii UE przeciwko przemocy wobec kobiet, w tym dyrektywy określającej minimalne standardy; w tym kontekście wezwała również wszystkie strony do podpisania i ratyfikowania Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej; |
| --- | --- |

d)

uznała, że aby ONZ, UE i jej państwa członkowskie stały się skuteczniejszymi podmiotami na arenie światowej, muszą również zintensyfikować starania na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią; ponowiła w związku z tym apel do Komisji o zaproponowanie strategii UE przeciwko przemocy wobec kobiet, w tym dyrektywy określającej minimalne standardy; w tym kontekście wezwała również wszystkie strony do podpisania i ratyfikowania Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej;

| e) | opracowała strategie polityczne w celu promowania i wspierania godziwej pracy i pełnego zatrudnienia dla wszystkich kobiet; |
| --- | --- |

e)

opracowała strategie polityczne w celu promowania i wspierania godziwej pracy i pełnego zatrudnienia dla wszystkich kobiet;

| f) | zapewniła powszechny dostęp do opieki w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw reprodukcyjnych, zgodnie z ustaleniami programu działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju, w ramach pekińskiej platformy działania oraz zgodnie z dokumentami zawierającymi wnioski z jej konferencji przeglądowych; zapewniła dostosowaną do wieku edukację seksualną dziewcząt i młodych kobiet w celu obniżenia odsetka niepożądanych ciąż w młodym wieku czy ograniczenia rozprzestrzeniania się chorób przenoszonych drogą płciową; |
| --- | --- |

f)

zapewniła powszechny dostęp do opieki w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw reprodukcyjnych, zgodnie z ustaleniami programu działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju, w ramach pekińskiej platformy działania oraz zgodnie z dokumentami zawierającymi wnioski z jej konferencji przeglądowych; zapewniła dostosowaną do wieku edukację seksualną dziewcząt i młodych kobiet w celu obniżenia odsetka niepożądanych ciąż w młodym wieku czy ograniczenia rozprzestrzeniania się chorób przenoszonych drogą płciową;

| g) | z całą mocą potępiła nałożony na organizacje międzynarodowe zakaz otrzymywania od rządu amerykańskiego środków finansowych na rzecz planowania rodziny, jeżeli świadczą one usługi aborcyjne, usługi doradztwa w zakresie aborcji, prowadzą konsultacje w zakresie usług aborcyjnych lub lobbing w dziedzinie prawa kobiet do aborcji (ang. global gag rule); uważa, że zakaz ten jest bezpośrednim atakiem na prawa kobiet i dziewcząt oraz krokiem do tyłu w działaniach na ich rzecz; pilnie wzywa UE i jej państwa członkowskie do złagodzenia negatywnego wpływu tego zakazu przez znaczne podwyższenie poziomu środków na prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne oraz uruchomienie międzynarodowego funduszu na rzecz finansowania dostępu do kontroli urodzeń oraz bezpiecznej i legalnej aborcji za pomocą zarówno krajowych, jak i unijnych środków przewidzianych na rozwój, aby wypełnić lukę w finansowaniu powstałą w związku z działaniami administracji Trumpa na rzecz zaprzestania finansowania wszystkich zagranicznych organizacji pomocy świadczących usługi w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tym zakresie; |
| --- | --- |

g)

z całą mocą potępiła nałożony na organizacje międzynarodowe zakaz otrzymywania od rządu amerykańskiego środków finansowych na rzecz planowania rodziny, jeżeli świadczą one usługi aborcyjne, usługi doradztwa w zakresie aborcji, prowadzą konsultacje w zakresie usług aborcyjnych lub lobbing w dziedzinie prawa kobiet do aborcji (ang. global gag rule); uważa, że zakaz ten jest bezpośrednim atakiem na prawa kobiet i dziewcząt oraz krokiem do tyłu w działaniach na ich rzecz; pilnie wzywa UE i jej państwa członkowskie do złagodzenia negatywnego wpływu tego zakazu przez znaczne podwyższenie poziomu środków na prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne oraz uruchomienie międzynarodowego funduszu na rzecz finansowania dostępu do kontroli urodzeń oraz bezpiecznej i legalnej aborcji za pomocą zarówno krajowych, jak i unijnych środków przewidzianych na rozwój, aby wypełnić lukę w finansowaniu powstałą w związku z działaniami administracji Trumpa na rzecz zaprzestania finansowania wszystkich zagranicznych organizacji pomocy świadczących usługi w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tym zakresie;

| h) | wyeliminowała różnice między kobietami i mężczyznami w wynagrodzeniach, dochodach osiąganych w ciągu całego życia i emeryturach; |
| --- | --- |

h)

wyeliminowała różnice między kobietami i mężczyznami w wynagrodzeniach, dochodach osiąganych w ciągu całego życia i emeryturach;

| i) | położyła kres wszelkim formom dyskryminacji kobiet występującym w przepisach i polityce na wszystkich szczeblach; |
| --- | --- |

i)

położyła kres wszelkim formom dyskryminacji kobiet występującym w przepisach i polityce na wszystkich szczeblach;

| j) | zwalczała wszelkie formy stereotypów dotyczących płci, które utrwalają nierówne traktowanie, przemoc i dyskryminację we wszystkich sferach życia społecznego; |
| --- | --- |

j)

zwalczała wszelkie formy stereotypów dotyczących płci, które utrwalają nierówne traktowanie, przemoc i dyskryminację we wszystkich sferach życia społecznego;

| k) | wspierała działalność organizacji kobiet na wszystkich szczeblach; włączyła je w kształtowanie polityki i zapewnienie odpowiedniego finansowania w charakterze partnerów; |
| --- | --- |

k)

wspierała działalność organizacji kobiet na wszystkich szczeblach; włączyła je w kształtowanie polityki i zapewnienie odpowiedniego finansowania w charakterze partnerów;

| l) | sporządzała budżet z uwzględnieniem aspektu płci, co służyłoby jako narzędzie służące uwzględnianiu aspektu płci we wszystkich wydatkach publicznych; |
| --- | --- |

l)

sporządzała budżet z uwzględnieniem aspektu płci, co służyłoby jako narzędzie służące uwzględnianiu aspektu płci we wszystkich wydatkach publicznych;

Wzmacnianie pozycji gospodarczej kobiet oraz przezwyciężanie przeszkód na rynku pracy

| m) | wezwała wszystkie strony do ratyfikowania i wdrożenia konwencji CEDAW ze zwróceniem szczególnej uwagi na art. 1, 4, 10, 11, 13, 14 i 15; |
| --- | --- |

m)

wezwała wszystkie strony do ratyfikowania i wdrożenia konwencji CEDAW ze zwróceniem szczególnej uwagi na art. 1, 4, 10, 11, 13, 14 i 15;

| n) | nakłaniała wszystkie strony do prowadzenia polityki i stanowienia przepisów zapewniających równy dostęp do zatrudnienia i równe wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę o równej wartości; |
| --- | --- |

n)

nakłaniała wszystkie strony do prowadzenia polityki i stanowienia przepisów zapewniających równy dostęp do zatrudnienia i równe wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę o równej wartości;

| o) | kontynuowała i zintensyfikowała prace nad strategiami politycznymi wspierającymi i promującymi przedsiębiorczość kobiet w kontekście godziwej pracy oraz usuwanie wszelkich przeszkód i uprzedzeń społecznych w tworzeniu i prowadzeniu przedsiębiorstw, w tym nad strategiami dotyczącymi poprawy dostępu do usług finansowych, pożyczek, kapitału wysokiego ryzyka i rynków na równych warunkach oraz wspierającymi dostęp do informacji, szkoleń i sieci w celu prowadzenia przedsiębiorstw; w tym kontekście uznała i wspierała rolę przedsiębiorstw społecznych, spółdzielni i alternatywnych modeli biznesowych we wzmacnianiu pozycji kobiet; |
| --- | --- |

o)

kontynuowała i zintensyfikowała prace nad strategiami politycznymi wspierającymi i promującymi przedsiębiorczość kobiet w kontekście godziwej pracy oraz usuwanie wszelkich przeszkód i uprzedzeń społecznych w tworzeniu i prowadzeniu przedsiębiorstw, w tym nad strategiami dotyczącymi poprawy dostępu do usług finansowych, pożyczek, kapitału wysokiego ryzyka i rynków na równych warunkach oraz wspierającymi dostęp do informacji, szkoleń i sieci w celu prowadzenia przedsiębiorstw; w tym kontekście uznała i wspierała rolę przedsiębiorstw społecznych, spółdzielni i alternatywnych modeli biznesowych we wzmacnianiu pozycji kobiet;

| p) | uznała, że polityka makroekonomiczna, w szczególności w zakresie dyscypliny budżetowej i usług publicznych, wywiera nieproporcjonalnie duży wpływ na kobiety oraz że decydenci polityczni muszą wziąć ten wpływ pod uwagę; |
| --- | --- |

p)

uznała, że polityka makroekonomiczna, w szczególności w zakresie dyscypliny budżetowej i usług publicznych, wywiera nieproporcjonalnie duży wpływ na kobiety oraz że decydenci polityczni muszą wziąć ten wpływ pod uwagę;

| q) | propagowała nowe inwestycje w infrastrukturę opieki społecznej, kształcenie i opiekę zdrowotną oraz świadczone publicznie, ogólnodostępne, tanie i wysokiej jakości usługi opiekuńcze dla osób w każdym wieku, w tym opiekę nad dziećmi, osobami niesamodzielnymi i osobami starszymi; zapewniała pełną ochronę i prawa pracownicze kobietom ciężarnym, w okresie ciąży, a także po urodzeniu dziecka; |
| --- | --- |

q)

propagowała nowe inwestycje w infrastrukturę opieki społecznej, kształcenie i opiekę zdrowotną oraz świadczone publicznie, ogólnodostępne, tanie i wysokiej jakości usługi opiekuńcze dla osób w każdym wieku, w tym opiekę nad dziećmi, osobami niesamodzielnymi i osobami starszymi; zapewniała pełną ochronę i prawa pracownicze kobietom ciężarnym, w okresie ciąży, a także po urodzeniu dziecka;

| r) | wspierała politykę sprzyjającą równemu podziałowi obowiązków domowych i opiekuńczych między kobiety i mężczyzn; |
| --- | --- |

r)

wspierała politykę sprzyjającą równemu podziałowi obowiązków domowych i opiekuńczych między kobiety i mężczyzn;

| s) | wspierała opracowanie konwencji MOP wprowadzającej międzynarodową normę w zakresie przeciwdziałania przemocy związanej z płcią w miejscu pracy; |
| --- | --- |

s)

wspierała opracowanie konwencji MOP wprowadzającej międzynarodową normę w zakresie przeciwdziałania przemocy związanej z płcią w miejscu pracy;

| t) | wdrożyła politykę mającą na celu zaradzenie zjawisku przemocy politycznej wobec kobiet, w tym przemocy fizycznej, zastraszania i nękania w internecie; |
| --- | --- |

t)

wdrożyła politykę mającą na celu zaradzenie zjawisku przemocy politycznej wobec kobiet, w tym przemocy fizycznej, zastraszania i nękania w internecie;

| u) | przyjęła skuteczne środki w celu zapobiegania pracy dzieci, gdyż miliony dziewcząt są ofiarami wyzysku; wprowadziła w obowiązującym prawodawstwie UE nowe mechanizmy mające na celu zapobieganie przywozowi towarów wytwarzanych z udziałem dzieci; |
| --- | --- |

u)

przyjęła skuteczne środki w celu zapobiegania pracy dzieci, gdyż miliony dziewcząt są ofiarami wyzysku; wprowadziła w obowiązującym prawodawstwie UE nowe mechanizmy mające na celu zapobieganie przywozowi towarów wytwarzanych z udziałem dzieci;

| v) | za pośrednictwem kampanii informacyjnych i programów wsparcia zachęcała kobiety i dziewczęta do wyboru kariery akademickiej i naukowej we wszystkich dziedzinach nauki, przy czym szczególną uwagę poświęciła technice i gospodarce cyfrowej; |
| --- | --- |

v)

za pośrednictwem kampanii informacyjnych i programów wsparcia zachęcała kobiety i dziewczęta do wyboru kariery akademickiej i naukowej we wszystkich dziedzinach nauki, przy czym szczególną uwagę poświęciła technice i gospodarce cyfrowej;

| w) | zapewniła spójność między polityką wewnętrzną i zagraniczną UE a celami zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

w)

zapewniła spójność między polityką wewnętrzną i zagraniczną UE a celami zrównoważonego rozwoju;

Zapewnienie równego udziału kobiet w procesie podejmowania decyzji na wszystkich szczeblach

| x) | chroniła prawa obywatelskie i polityczne oraz wspierała zapewnianie równowagi płci w podejmowaniu decyzji na wszystkich szczeblach, w tym decyzji politycznych, dotyczących polityki gospodarczej i programów gospodarczych, miejsc pracy, przedsiębiorczości i działalności naukowej; |
| --- | --- |

x)

chroniła prawa obywatelskie i polityczne oraz wspierała zapewnianie równowagi płci w podejmowaniu decyzji na wszystkich szczeblach, w tym decyzji politycznych, dotyczących polityki gospodarczej i programów gospodarczych, miejsc pracy, przedsiębiorczości i działalności naukowej;

| y) | włączała partnerów społecznych oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego i organizacje kobiece w podejmowanie decyzji gospodarczych; |
| --- | --- |

y)

włączała partnerów społecznych oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego i organizacje kobiece w podejmowanie decyzji gospodarczych;

| z) | wzmocniła rolę przywódczą kobiet i ich udział w podejmowaniu decyzji w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych oraz zapewniła kobietom w krajach wychodzących z konfliktu dostęp do zatrudnienia i rynków oraz możliwość udziału w życiu politycznym i sprawowania przywództwa politycznego, co jest kluczowe dla stabilności; |
| --- | --- |

z)

wzmocniła rolę przywódczą kobiet i ich udział w podejmowaniu decyzji w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych oraz zapewniła kobietom w krajach wychodzących z konfliktu dostęp do zatrudnienia i rynków oraz możliwość udziału w życiu politycznym i sprawowania przywództwa politycznego, co jest kluczowe dla stabilności;

Zaspokajanie potrzeb kobiet najbardziej zmarginalizowanych

| aa) | ułatwiła posiadanie gruntów i dostęp do kredytów kobietom mieszkającym na wsi oraz promowała i wspierała inicjatywy kobiet w zakresie przedsiębiorczości na obszarach wiejskich, a także zachęcała do ich podejmowania, aby umożliwić im niezależność finansową i pełny udział w zrównoważonym rozwoju i rozwoju obszarów wiejskich oraz czerpanie z niego korzyści; chroniła i wspierała krótkie łańcuchy dostaw żywności za pomocą aktywnej polityki zarówno w obrębie państw członkowskich, jak i UE; |
| --- | --- |

aa)

ułatwiła posiadanie gruntów i dostęp do kredytów kobietom mieszkającym na wsi oraz promowała i wspierała inicjatywy kobiet w zakresie przedsiębiorczości na obszarach wiejskich, a także zachęcała do ich podejmowania, aby umożliwić im niezależność finansową i pełny udział w zrównoważonym rozwoju i rozwoju obszarów wiejskich oraz czerpanie z niego korzyści; chroniła i wspierała krótkie łańcuchy dostaw żywności za pomocą aktywnej polityki zarówno w obrębie państw członkowskich, jak i UE;

| ab) | wprowadziła wewnętrzne i międzynarodowe przepisy gwarantujące ograniczenie masowego wykupu gruntów rolnych, który jest sprzeczny z interesami drobnych właścicieli, zwłaszcza kobiet; |
| --- | --- |

ab)

wprowadziła wewnętrzne i międzynarodowe przepisy gwarantujące ograniczenie masowego wykupu gruntów rolnych, który jest sprzeczny z interesami drobnych właścicieli, zwłaszcza kobiet;

| ac) | apelowała o zaangażowanie organizacji kobiet wiejskich w proces kształtowania polityki na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i ogólnoświatowym oraz wspierała sieci kobiet w wymianie doświadczeń i dobrych praktyk, w szczególności gdy określone decyzje mogłyby mieć wpływ na życie tych kobiet; |
| --- | --- |

ac)

apelowała o zaangażowanie organizacji kobiet wiejskich w proces kształtowania polityki na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i ogólnoświatowym oraz wspierała sieci kobiet w wymianie doświadczeń i dobrych praktyk, w szczególności gdy określone decyzje mogłyby mieć wpływ na życie tych kobiet;

| ad) | wezwała wszystkie państwa do ratyfikacji i wdrożenia Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, w tym jej art. 6 zatytułowanego „Kobiety niepełnosprawne”; |
| --- | --- |

ad)

wezwała wszystkie państwa do ratyfikacji i wdrożenia Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, w tym jej art. 6 zatytułowanego „Kobiety niepełnosprawne”;

| ae) | podkreśliła prawo pracownic będących migrantkami, w szczególności migrantek pracujących w gospodarstwach domowych, do godziwych warunków pracy oraz równej ochrony socjalnej; wezwała do ratyfikacji i wdrożenia konwencji MOP nr 189; |
| --- | --- |

ae)

podkreśliła prawo pracownic będących migrantkami, w szczególności migrantek pracujących w gospodarstwach domowych, do godziwych warunków pracy oraz równej ochrony socjalnej; wezwała do ratyfikacji i wdrożenia konwencji MOP nr 189;

| af) | zaapelowała do wszystkich stron o wdrożenie polityki gwarantującej prawa i godne traktowanie kobiet i dziewcząt przebywających na uchodźstwie; |
| --- | --- |

af)

zaapelowała do wszystkich stron o wdrożenie polityki gwarantującej prawa i godne traktowanie kobiet i dziewcząt przebywających na uchodźstwie;

| ag) | zapewniła, aby prześladowanie uwarunkowane płcią było uznawane za podstawę do ubiegania się o azyl na mocy konwencji genewskiej ONZ z 1951 r. dotyczącej statusu uchodźców; |
| --- | --- |

ag)

zapewniła, aby prześladowanie uwarunkowane płcią było uznawane za podstawę do ubiegania się o azyl na mocy konwencji genewskiej ONZ z 1951 r. dotyczącej statusu uchodźców;

| ah) | podkreśliła potrzebę ochrony i wspierania praw kobiet LGBTI; |
| --- | --- |

ah)

podkreśliła potrzebę ochrony i wspierania praw kobiet LGBTI;

| ai) | wezwała Komisję ds. Statusu Kobiet, jak również Komitet ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet, aby zinstytucjonalizowały przekrojowe podejście do swoich analiz oraz propagowały koncepcję zwalczania dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie za pomocą analizy przekrojowej we wszystkich organach ONZ; |
| --- | --- |

ai)

wezwała Komisję ds. Statusu Kobiet, jak również Komitet ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet, aby zinstytucjonalizowały przekrojowe podejście do swoich analiz oraz propagowały koncepcję zwalczania dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie za pomocą analizy przekrojowej we wszystkich organach ONZ;

| aj) | prowadziła politykę służącą poprawie sytuacji kobiet stojących w obliczu ubóstwa i marginalizacji społecznej; |
| --- | --- |

aj)

prowadziła politykę służącą poprawie sytuacji kobiet stojących w obliczu ubóstwa i marginalizacji społecznej;

| ak) | uznawała rolę kobiet jako opiekunek formalnych i nieformalnych oraz wdrożyła politykę mającą na celu poprawę warunków, w których sprawują opiekę; |
| --- | --- |

ak)

uznawała rolę kobiet jako opiekunek formalnych i nieformalnych oraz wdrożyła politykę mającą na celu poprawę warunków, w których sprawują opiekę;

Przełożenie tych zobowiązań na wydatki i poprawa ich widoczności

| al) | uruchomiła środki wymagane, by zapewnić kobietom prawa gospodarcze oraz zniwelować nierówności w traktowaniu płci, w tym przez wykorzystanie instrumentów stosowanych już na szczeblu UE i państw członkowskich, takich jak oceny wpływu w aspekcie płci; sporządzała budżet wydatków publicznych z uwzględnieniem aspektu płci w celu zapewnienia równouprawnienia kobiet i mężczyzn i zlikwidowania nierówności płci; |
| --- | --- |

al)

uruchomiła środki wymagane, by zapewnić kobietom prawa gospodarcze oraz zniwelować nierówności w traktowaniu płci, w tym przez wykorzystanie instrumentów stosowanych już na szczeblu UE i państw członkowskich, takich jak oceny wpływu w aspekcie płci; sporządzała budżet wydatków publicznych z uwzględnieniem aspektu płci w celu zapewnienia równouprawnienia kobiet i mężczyzn i zlikwidowania nierówności płci;

| am) | zapewniła pełne zaangażowanie Parlamentu i jego Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia w proces podejmowania decyzji dotyczących stanowiska UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet; |
| --- | --- |

am)

zapewniła pełne zaangażowanie Parlamentu i jego Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia w proces podejmowania decyzji dotyczących stanowiska UE na 61. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet;

| an) | wyraziła zdecydowane poparcie dla pracy Jednostki ONZ ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women), która jest głównym podmiotem w systemie ONZ działającym na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i dziewcząt na świecie oraz na rzecz zgromadzenia wszystkich odnośnych zainteresowanych stron z myślą o dokonaniu zmiany politycznej i koordynacji działań; wezwała wszystkie państwa członkowskie ONZ oraz UE do przekazania znaczniejszych zasobów finansowych na UN Women; |
| --- | --- |

an)

wyraziła zdecydowane poparcie dla pracy Jednostki ONZ ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women), która jest głównym podmiotem w systemie ONZ działającym na rzecz likwidacji przemocy wobec kobiet i dziewcząt na świecie oraz na rzecz zgromadzenia wszystkich odnośnych zainteresowanych stron z myślą o dokonaniu zmiany politycznej i koordynacji działań; wezwała wszystkie państwa członkowskie ONZ oraz UE do przekazania znaczniejszych zasobów finansowych na UN Women;

o

o o

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przekazania go Komisji tytułem informacji. |
| --- | --- |

2.

---

III Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Czwartek, 2 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/303 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/303

---

P8_TA(2017)0014

Dwustronna klauzula ochronna i mechanizm stabilizacyjny dotyczący bananów, zawarte w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 19/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 20/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (COM(2015)0220 – C8-0131/2015 – 2015/0112(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 252/31)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0220), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0220),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0131/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0131/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0277/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0277/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

---

P8_TC1-COD(2015)0112

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 19/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 20/2013 w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/540.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODACZEJ

WSPÓLNE OŚWIADCZENIE

Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji

Parlament Europejski, Rada i Komisja uznają znaczenie bliskiej współpracy przy monitorowaniu wdrażania Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony
   (1)

  , zmienionej Protokołem przystąpienia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Ekwadoru
   (2)

  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 19/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony
   (3)

  oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 20/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony
   (4)

  . W tym celu instytucje te uzgadniają, co następuje:

| — | Na wniosek właściwej komisji Parlamentu Europejskiego Komisja przedstawi swe konkretne zastrzeżenia co do wypełniania przez Kolumbię, Ekwador lub Peru zobowiązań w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

—

Na wniosek właściwej komisji Parlamentu Europejskiego Komisja przedstawi swe konkretne zastrzeżenia co do wypełniania przez Kolumbię, Ekwador lub Peru zobowiązań w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju.

| — | Jeżeli Parlament Europejski przyjmie zalecenie dotyczące wszczęcia dochodzenia w sprawie środków ochronnych, Komisja uważnie zbada, czy spełnione zostały określone w rozporządzeniu (UE) nr 19/2013 lub rozporządzeniu (UE) nr 20/2013 warunki wszczęcia dochodzenia z urzędu. Jeżeli Komisja uzna, że warunki te nie zostały spełnione, przedstawi ona właściwej komisji Parlamentu Europejskiego sprawozdanie zawierające wyjaśnienie wszystkich czynników istotnych dla wszczęcia takiego dochodzenia. |
| --- | --- |

—

Jeżeli Parlament Europejski przyjmie zalecenie dotyczące wszczęcia dochodzenia w sprawie środków ochronnych, Komisja uważnie zbada, czy spełnione zostały określone w rozporządzeniu (UE) nr 19/2013 lub rozporządzeniu (UE) nr 20/2013 warunki wszczęcia dochodzenia z urzędu. Jeżeli Komisja uzna, że warunki te nie zostały spełnione, przedstawi ona właściwej komisji Parlamentu Europejskiego sprawozdanie zawierające wyjaśnienie wszystkich czynników istotnych dla wszczęcia takiego dochodzenia.

| — | Komisja oceni do dnia 1 stycznia 2019 r. sytuację unijnych producentów bananów. Jeśli stwierdzone zostanie poważne pogorszenie sytuacji na rynku lub sytuacji unijnych producentów bananów, będzie można rozważyć przedłużenie okresu obowiązywania mechanizmu za zgodą stron umowy. |
| --- | --- |

—

Komisja oceni do dnia 1 stycznia 2019 r. sytuację unijnych producentów bananów. Jeśli stwierdzone zostanie poważne pogorszenie sytuacji na rynku lub sytuacji unijnych producentów bananów, będzie można rozważyć przedłużenie okresu obowiązywania mechanizmu za zgodą stron umowy.

Komisja będzie kontynuowała regularne analizy sytuacji na rynku i sytuacji unijnych producentów bananów po wygaśnięciu mechanizmu stabilizacyjnego. Jeżeli stwierdzone zostanie poważne pogorszenie sytuacji na rynku lub sytuacji unijnych producentów bananów, Komisja, biorąc pod uwagę znaczenie sektora bananów dla regionów najbardziej oddalonych, zbada wraz z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami sytuację i postanowi, czy należy rozważyć odpowiednie środki. Komisja może również zwoływać regularne posiedzenia monitorujące, w których udział biorą państwa członkowskie i zainteresowane strony.

Komisja opracowała narzędzia statystyczne, aby umożliwić monitorowanie i ocenę tendencji w przywozie bananów oraz sytuacji na unijnym rynku bananów. Komisja zwróci szczególną uwagę na przegląd formatu danych dotyczących nadzoru nad przywozem, aby udostępniać – w przyjaźniejszy użytkownikowi sposób – regularnie aktualizowane informacje.

---

(1)  

  Dz.U. L 354 z 21.12.2012, s. 3.

(2)  

  Dz.U. L 356 z 24.12.2016, s. 3.

(3)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 19/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony (Dz.U. L 17 z 19.1.2013, s. 1).

(4)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 20/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (Dz.U. L 17 z 19.1.2013, s. 13).

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/306 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/306

---

P8_TA(2017)0015

Zrównoważone zarządzanie zewnętrznymi flotami rybackimi ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 (COM(2015)0636 – C8-0393/2015 – 2015/0289(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 252/32)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0636), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0636),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0393/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0393/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r. (1),

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0377/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0377/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 116.

---

P8_TC1-COD(2015)0289

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/...w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1006/2008 (2) („rozporządzenie w sprawie upoważnień do połowów”) ustanowiono system dotyczący upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez unijne statki rybackie poza wodami terytorialnymi Unii oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Unii. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1006/2008 (2) („rozporządzenie w sprawie upoważnień do połowów”) ustanowiono system dotyczący upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez unijne statki rybackie poza wodami terytorialnymi Unii oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Unii.

| (2) | Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (3) (UNCLOS) i ratyfikowała Porozumienie Narodów Zjednoczonych z 1995 r. w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (Porozumienie Narodów Zjednoczonych w sprawie zasobów rybnych) (4). W tych międzynarodowych postanowieniach ustanowiono zasadę, zgodnie z którą wszystkie państwa muszą podjąć odpowiednie działania w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami morskimi i 
  ich zachowania, oraz
  współpracować ze sobą w tym celu.[Popr. 1] |
| --- | --- |

(2)

Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (3) (UNCLOS) i ratyfikowała Porozumienie Narodów Zjednoczonych z 1995 r. w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (Porozumienie Narodów Zjednoczonych w sprawie zasobów rybnych) (4). W tych międzynarodowych postanowieniach ustanowiono zasadę, zgodnie z którą wszystkie państwa muszą podjąć odpowiednie działania w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami morskimi i 
  ich zachowania, oraz
  współpracować ze sobą w tym celu.[Popr. 1]

| (3) | Unia przyjęła Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. (Porozumienie FAO) (5). Porozumienie FAO stanowi, że umawiająca się strona wstrzymuje się od udzielenia upoważnienia na wykorzystanie statku do połowów na morzu pełnym, jeżeli określone warunki nie są przestrzegane, a także wprowadza sankcje, jeżeli niektóre obowiązki sprawozdawcze nie są spełnione. |
| --- | --- |

(3)

Unia przyjęła Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. (Porozumienie FAO) (5). Porozumienie FAO stanowi, że umawiająca się strona wstrzymuje się od udzielenia upoważnienia na wykorzystanie statku do połowów na morzu pełnym, jeżeli określone warunki nie są przestrzegane, a także wprowadza sankcje, jeżeli niektóre obowiązki sprawozdawcze nie są spełnione.

| (3a) | W dniu 2 kwietnia 2015 r. Międzynarodowy Trybunał Prawa Morza wydał opinię doradczą w odpowiedzi na wniosek złożony przez Subregionalną Komisję Rybołówstwa Afryki Zachodniej. W opinii tej potwierdzono, że Unia ponosi odpowiedzialność za działalność prowadzoną przez statki pływające pod banderą państw członkowskich i że musi wykazywać się należytą starannością w tym względzie.[Popr. 2] |
| --- | --- |

(3a)

W dniu 2 kwietnia 2015 r. Międzynarodowy Trybunał Prawa Morza wydał opinię doradczą w odpowiedzi na wniosek złożony przez Subregionalną Komisję Rybołówstwa Afryki Zachodniej. W opinii tej potwierdzono, że Unia ponosi odpowiedzialność za działalność prowadzoną przez statki pływające pod banderą państw członkowskich i że musi wykazywać się należytą starannością w tym względzie.[Popr. 2]

| (4) | Unia zatwierdziła międzynarodowy plan działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (MPD-NNN) przyjęty w 2001 r. MPD-NNN oraz dobrowolne wytyczne FAO w sprawie działań państwa bandery zatwierdzone w 2014 r. stanowią podstawę odpowiedzialności państwa bandery w celu zapewnienia długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystania żywych zasobów morza i ekosystemów morskich. W MPD-NNN przewidziano, że państwo bandery powinno wydawać upoważnienia do połowów na wodach nieobjętych jego zwierzchnictwem lub jurysdykcją statkom pływającym pod jego banderą. W dobrowolnych wytycznych zaleca się również, aby państwo bandery i państwo nadbrzeżne udzieliły upoważnienia, jeżeli działalność połowowa prowadzona jest w ramach porozumienia w sprawie dostępu do zasobów rybołówstwa, a nawet poza ramami takiego porozumienia. Oba państwa powinny upewnić się, że taka działalność nie będzie miała negatywnego wpływu na zrównoważony stan stad w wodach państwa nadbrzeżnego (punkty 40 i 41). |
| --- | --- |

(4)

Unia zatwierdziła międzynarodowy plan działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (MPD-NNN) przyjęty w 2001 r. MPD-NNN oraz dobrowolne wytyczne FAO w sprawie działań państwa bandery zatwierdzone w 2014 r. stanowią podstawę odpowiedzialności państwa bandery w celu zapewnienia długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystania żywych zasobów morza i ekosystemów morskich. W MPD-NNN przewidziano, że państwo bandery powinno wydawać upoważnienia do połowów na wodach nieobjętych jego zwierzchnictwem lub jurysdykcją statkom pływającym pod jego banderą. W dobrowolnych wytycznych zaleca się również, aby państwo bandery i państwo nadbrzeżne udzieliły upoważnienia, jeżeli działalność połowowa prowadzona jest w ramach porozumienia w sprawie dostępu do zasobów rybołówstwa, a nawet poza ramami takiego porozumienia. Oba państwa powinny upewnić się, że taka działalność nie będzie miała negatywnego wpływu na zrównoważony stan stad w wodach państwa nadbrzeżnego (punkty 40 i 41).

| (4a) | W 2014 r. wszyscy członkowie FAO, w tym Unia i jej partnerskie kraje rozwijające się, jednomyślnie przyjęli dobrowolne wytyczne na rzecz ochrony zrównoważonego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w kontekście bezpieczeństwa żywnościowego i eliminacji ubóstwa, wraz z punktem 5.7 tych wytycznych, w którym podkreślono, że tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne musi być należycie uwzględnione przed zawarciem umów o dostępie do zasobów z państwami trzecimi i osobami trzecimi.[Popr. 3] |
| --- | --- |

(4a)

W 2014 r. wszyscy członkowie FAO, w tym Unia i jej partnerskie kraje rozwijające się, jednomyślnie przyjęli dobrowolne wytyczne na rzecz ochrony zrównoważonego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w kontekście bezpieczeństwa żywnościowego i eliminacji ubóstwa, wraz z punktem 5.7 tych wytycznych, w którym podkreślono, że tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne musi być należycie uwzględnione przed zawarciem umów o dostępie do zasobów z państwami trzecimi i osobami trzecimi.[Popr. 3]

| (4b) | W niewiążących wytycznych FAO na rzecz ochrony zrównoważonego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w kontekście bezpieczeństwa żywnościowego i eliminacji ubóstwa wezwano do przyjęcia środków na rzecz długoterminowego zachowania i zrównoważonego wykorzystywania zasobów ryb, a także do zapewnienia ekologicznej podstawy dla produkcji żywności, podkreślając znaczenie norm środowiskowych w działalności połowowej poza wodami Unii, która obejmuje podejście do zarządzania rybołówstwem oparte na ekosystemie wraz z podejściem ostrożnościowym, tak aby w miarę możliwości do 2015 r., a najpóźniej do 2020 r., odbudować i zachować wszystkie wyeksploatowane stada powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.[Popr. 4] |
| --- | --- |

(4b)

W niewiążących wytycznych FAO na rzecz ochrony zrównoważonego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w kontekście bezpieczeństwa żywnościowego i eliminacji ubóstwa wezwano do przyjęcia środków na rzecz długoterminowego zachowania i zrównoważonego wykorzystywania zasobów ryb, a także do zapewnienia ekologicznej podstawy dla produkcji żywności, podkreślając znaczenie norm środowiskowych w działalności połowowej poza wodami Unii, która obejmuje podejście do zarządzania rybołówstwem oparte na ekosystemie wraz z podejściem ostrożnościowym, tak aby w miarę możliwości do 2015 r., a najpóźniej do 2020 r., odbudować i zachować wszystkie wyeksploatowane stada powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.[Popr. 4]

| (5) | Kwestia obowiązków oraz towarzyszącej odpowiedzialności i zobowiązań państwa bandery a także, w stosownych przypadkach, organizacji międzynarodowych bandery, w odniesieniu do ochrony zasobów biologicznych na morzu pełnym oraz zarządzania nimi na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) nabrała znaczenia na poziomie międzynarodowym. Aby zagwarantować należyte zachowanie morskich zasobów biologicznych na obszarach morskich podlegających jurysdykcji krajowej postąpiono tak również – zgodnie z obowiązkiem zachowania należytej staranności wynikającym z UNCLOS – w odniesieniu do rozgraniczenia jurysdykcji państwa nadbrzeżnego i jurysdykcji państwa bandery oraz, w stosownych przypadkach, jurysdykcji międzynarodowej organizacji bandery
  i strefy przybrzeżnej. W opinii doradczej Międzynarodowego Trybunału Prawa Morza (ITLOS) z dnia 2 kwietnia 2015 r. sporządzonej w odpowiedzi na pytania zadane przez Subregionalną Komisję Rybołówstwa Afryki Zachodniej potwierdzono, że Unia ponosi międzynarodową odpowiedzialność przed państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi za działalność jej statków rybackich oraz że taka odpowiedzialność wymaga od Unii działania z należytą starannością
  . Obowiązek zachowania należytej staranności to obowiązek państwa do podejmowania wszelkich możliwych wysiłków i dołożenia wszelkich starań, aby zapobiec nielegalnym połowom, co obejmuje obowiązek podjęcia niezbędnych środków administracyjnych i egzekucyjnych w celu zapewnienia, by statki rybackie pływające pod banderą danego państwa, jego obywatele lub statki rybackie poławiające na jego wodach nie angażowali się w działania, które naruszają obowiązujące środki ochrony i zarządzania. Z tych względów
  , a także bardziej ogólnie z myślą o umocnieniu „niebieskiej” gospodarki,
  istotne jest zorganizowanie zarówno działalności unijnych statków rybackich poza wodami Unii, jak również dotyczącego ich systemu zarządzania w taki sposób, aby Unia mogła sprawnie i skutecznie spełniać swoje zobowiązania międzynarodowe oraz aby nie dochodziło do sytuacji, w których Unii można zarzucić bezprawne działania międzynarodowe. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(5)

Kwestia obowiązków oraz towarzyszącej odpowiedzialności i zobowiązań państwa bandery a także, w stosownych przypadkach, organizacji międzynarodowych bandery, w odniesieniu do ochrony zasobów biologicznych na morzu pełnym oraz zarządzania nimi na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) nabrała znaczenia na poziomie międzynarodowym. Aby zagwarantować należyte zachowanie morskich zasobów biologicznych na obszarach morskich podlegających jurysdykcji krajowej postąpiono tak również – zgodnie z obowiązkiem zachowania należytej staranności wynikającym z UNCLOS – w odniesieniu do rozgraniczenia jurysdykcji państwa nadbrzeżnego i jurysdykcji państwa bandery oraz, w stosownych przypadkach, jurysdykcji międzynarodowej organizacji bandery
  i strefy przybrzeżnej. W opinii doradczej Międzynarodowego Trybunału Prawa Morza (ITLOS) z dnia 2 kwietnia 2015 r. sporządzonej w odpowiedzi na pytania zadane przez Subregionalną Komisję Rybołówstwa Afryki Zachodniej potwierdzono, że Unia ponosi międzynarodową odpowiedzialność przed państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi za działalność jej statków rybackich oraz że taka odpowiedzialność wymaga od Unii działania z należytą starannością
  . Obowiązek zachowania należytej staranności to obowiązek państwa do podejmowania wszelkich możliwych wysiłków i dołożenia wszelkich starań, aby zapobiec nielegalnym połowom, co obejmuje obowiązek podjęcia niezbędnych środków administracyjnych i egzekucyjnych w celu zapewnienia, by statki rybackie pływające pod banderą danego państwa, jego obywatele lub statki rybackie poławiające na jego wodach nie angażowali się w działania, które naruszają obowiązujące środki ochrony i zarządzania. Z tych względów
  , a także bardziej ogólnie z myślą o umocnieniu „niebieskiej” gospodarki,
  istotne jest zorganizowanie zarówno działalności unijnych statków rybackich poza wodami Unii, jak również dotyczącego ich systemu zarządzania w taki sposób, aby Unia mogła sprawnie i skutecznie spełniać swoje zobowiązania międzynarodowe oraz aby nie dochodziło do sytuacji, w których Unii można zarzucić bezprawne działania międzynarodowe. [Popr. 5]

| (5a) | Na szczycie Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zrównoważonego rozwoju w dniu 25 września 2015 r. Unia zobowiązała się do wdrożenia rezolucji zawierającej dokument końcowy zatytułowany „Przekształcenie naszego świata: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, obejmujący 14. cel zrównoważonego rozwoju dotyczący ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich, a także 12. cel zrównoważonego rozwoju przewidujący propagowanie zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji, wraz z ich założeniami.[Popr. 6] |
| --- | --- |

(5a)

Na szczycie Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zrównoważonego rozwoju w dniu 25 września 2015 r. Unia zobowiązała się do wdrożenia rezolucji zawierającej dokument końcowy zatytułowany „Przekształcenie naszego świata: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030”, obejmujący 14. cel zrównoważonego rozwoju dotyczący ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich, a także 12. cel zrównoważonego rozwoju przewidujący propagowanie zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji, wraz z ich założeniami.[Popr. 6]

| (6) | Wyniki osiągnięte na Konferencji Narodów Zjednoczonych w 2012 roku w sprawie Zrównoważonego Rozwoju „Rio + 20” (6), a także
  przyjęcie unijnego planu działania przeciwko nielegalnemu handlowi dziką przyrodą,
  zmiany na szczeblu międzynarodowym w zakresie zwalczania nielegalnego handlu dziką fauną i florą
  oraz nowe cele zrównoważonego rozwoju (17 celów dotyczących zmiany naszego świata, w tym cel 14 dotyczący organizmów wodnych) przyjęte we wrześniu 2015 r. przez ONZ
  powinny znaleźć odzwierciedlenie w zewnętrznej polityce rybołówstwa
  i w polityce handlowej
  Unii.[Popr. 7] |
| --- | --- |

(6)

Wyniki osiągnięte na Konferencji Narodów Zjednoczonych w 2012 roku w sprawie Zrównoważonego Rozwoju „Rio + 20” (6), a także
  przyjęcie unijnego planu działania przeciwko nielegalnemu handlowi dziką przyrodą,
  zmiany na szczeblu międzynarodowym w zakresie zwalczania nielegalnego handlu dziką fauną i florą
  oraz nowe cele zrównoważonego rozwoju (17 celów dotyczących zmiany naszego świata, w tym cel 14 dotyczący organizmów wodnych) przyjęte we wrześniu 2015 r. przez ONZ
  powinny znaleźć odzwierciedlenie w zewnętrznej polityce rybołówstwa
  i w polityce handlowej
  Unii.[Popr. 7]

| (7) | Celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (7) („rozporządzenie podstawowe”), jest zagwarantowanie, że działalność połowowa jest ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważona i jest zarządzana w sposób spójny z celami dotyczącymi osiągnięcia korzyści gospodarczej, społecznej i w zakresie zatrudnienia oraz że przyczynia się do bezpieczeństwa dostaw żywności.
  Przy wdrażaniu tej polityki należy brać też pod uwagę cele w zakresie współpracy rozwojowej, jak przewiduje art. 208 ust. 1 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).[Popr. 8] |
| --- | --- |

(7)

Celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (7) („rozporządzenie podstawowe”), jest zagwarantowanie, że działalność połowowa jest ekologicznie, gospodarczo i społecznie zrównoważona i jest zarządzana w sposób spójny z celami dotyczącymi osiągnięcia korzyści gospodarczej, społecznej i w zakresie zatrudnienia oraz że przyczynia się do bezpieczeństwa dostaw żywności.
  Przy wdrażaniu tej polityki należy brać też pod uwagę cele w zakresie współpracy rozwojowej, jak przewiduje art. 208 ust. 1 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).[Popr. 8]

| (7a) | Zgodnie z rozporządzeniem podstawowym umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów muszą też ograniczać się do nadwyżek połowów, o czym mowa w art. 62 ust. 2 i 3 UNCLOS.[Popr. 9] |
| --- | --- |

(7a)

Zgodnie z rozporządzeniem podstawowym umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów muszą też ograniczać się do nadwyżek połowów, o czym mowa w art. 62 ust. 2 i 3 UNCLOS.[Popr. 9]

| (8) | W rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013

  podstawowym
  podkreśla się potrzebę promowania celów WPRyb na arenie międzynarodowej, przy zapewnieniu, że unijna działalność połowowa prowadzona poza wodami Unii jest oparta na takich samych zasadach i standardach jak w obowiązującym prawie Unii i propaguje równe warunki działania dla podmiotów unijnych i podmiotów z państw trzecich.
  Prawodawstwo w dziedzinie spraw socjalnych i ochrony środowiska przyjęte przez państwa trzecie może różnić się od prawa Unii, w wyniku czego floty rybackie obowiązywałyby różne normy. Sytuacja ta mogłaby prowadzić do wydania upoważnienia na działalność połowową niezgodną ze zrównoważonym gospodarowaniem zasobami morskimi. Dlatego konieczne jest zapewnienie spójności działalności Unii w dziedzinie środowiska, rybołówstwa, handlu i rozwoju, zwłaszcza w odniesieniu do rybołówstwa w krajach rozwijających się, które charakteryzują się niską zdolnością administracyjną i wysokim ryzykiem korupcji.[Popr. 10] |
| --- | --- |

(8)

W rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013

  podstawowym
  podkreśla się potrzebę promowania celów WPRyb na arenie międzynarodowej, przy zapewnieniu, że unijna działalność połowowa prowadzona poza wodami Unii jest oparta na takich samych zasadach i standardach jak w obowiązującym prawie Unii i propaguje równe warunki działania dla podmiotów unijnych i podmiotów z państw trzecich.
  Prawodawstwo w dziedzinie spraw socjalnych i ochrony środowiska przyjęte przez państwa trzecie może różnić się od prawa Unii, w wyniku czego floty rybackie obowiązywałyby różne normy. Sytuacja ta mogłaby prowadzić do wydania upoważnienia na działalność połowową niezgodną ze zrównoważonym gospodarowaniem zasobami morskimi. Dlatego konieczne jest zapewnienie spójności działalności Unii w dziedzinie środowiska, rybołówstwa, handlu i rozwoju, zwłaszcza w odniesieniu do rybołówstwa w krajach rozwijających się, które charakteryzują się niską zdolnością administracyjną i wysokim ryzykiem korupcji.[Popr. 10]

| (9) | Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008 miało na celu ustanowienie wspólnego stanowiska w odniesieniu do upoważnienia do prowadzenia działalności połowowej przez unijne statki rybackie poza wodami Unii, tak by pomóc w zwalczaniu połowów NNN i przyczynić się do lepszej kontroli i monitorowania
  unijnej
  floty UE na całym świecie
  , a także warunków przyznawania upoważnień statkom państw trzecich prowadzącym działalność połowową na wodach Unii
  .[Popr. 11] |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008 miało na celu ustanowienie wspólnego stanowiska w odniesieniu do upoważnienia do prowadzenia działalności połowowej przez unijne statki rybackie poza wodami Unii, tak by pomóc w zwalczaniu połowów NNN i przyczynić się do lepszej kontroli i monitorowania
  unijnej
  floty UE na całym świecie
  , a także warunków przyznawania upoważnień statkom państw trzecich prowadzącym działalność połowową na wodach Unii
  .[Popr. 11]

| (10) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 (8) w sprawie połowów NNN zostało przyjęte równolegle z rozporządzeniem (WE) nr 1006/2008, a rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 („rozporządzenie w sprawie kontroli”) (9) przyjęto rok później. Rozporządzenia te stanowią trzy filary wdrażające przepisy w zakresie kontroli i egzekwowania przepisów WPRyb. |
| --- | --- |

(10)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 (8) w sprawie połowów NNN zostało przyjęte równolegle z rozporządzeniem (WE) nr 1006/2008, a rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 („rozporządzenie w sprawie kontroli”) (9) przyjęto rok później. Rozporządzenia te stanowią trzy filary wdrażające przepisy w zakresie kontroli i egzekwowania przepisów WPRyb.

| (11) | Te trzy rozporządzenia nie zostały jednak konsekwentnie wdrożone; w szczególności niespójności występowały między rozporządzeniem w sprawie upoważnień do połowów i rozporządzeniem w sprawie kontroli, które zostało przyjęte po rozporządzeniu w sprawie upoważnień do połowów. Stosowanie rozporządzenia w sprawie upoważnień do połowów wykazało także szereg luk, ponieważ pewne wyzwania w zakresie kontroli, takie jak czarterowanie, zmiana bandery i wydawanie upoważnień do połowów wydawanych przez właściwy organ państwa trzeciego dla statków rybackich Unii poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie połowów („upoważnienia bezpośrednie”) nie zostały uwzględnione. Ponadto niektóre obowiązki sprawozdawcze okazały się trudne, ponieważ istnieje podział funkcji administracyjnych między państwami członkowskimi a Komisją. |
| --- | --- |

(11)

Te trzy rozporządzenia nie zostały jednak konsekwentnie wdrożone; w szczególności niespójności występowały między rozporządzeniem w sprawie upoważnień do połowów i rozporządzeniem w sprawie kontroli, które zostało przyjęte po rozporządzeniu w sprawie upoważnień do połowów. Stosowanie rozporządzenia w sprawie upoważnień do połowów wykazało także szereg luk, ponieważ pewne wyzwania w zakresie kontroli, takie jak czarterowanie, zmiana bandery i wydawanie upoważnień do połowów wydawanych przez właściwy organ państwa trzeciego dla statków rybackich Unii poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie połowów („upoważnienia bezpośrednie”) nie zostały uwzględnione. Ponadto niektóre obowiązki sprawozdawcze okazały się trudne, ponieważ istnieje podział funkcji administracyjnych między państwami członkowskimi a Komisją.

| (12) | Podstawową zasadą niniejszego rozporządzenia jest to, że każdy statek unijny dokonujący połowów poza wodami Unii powinien otrzymać upoważnienie od swojego państwa członkowskiego bandery i być odpowiednio monitorowany, niezależnie od tego, gdzie prowadzi działalność, i od ram, w jakich się to odbywa. Wydanie upoważnienia do połowów powinno zależeć od spełnienia podstawowego zbioru kryteriów kwalifikowalności. Informacje zebrane przez państwa członkowskie i przekazane Komisji powinny umożliwić Komisji nadzorowanie działalności połowowej wszystkich statków rybackich Unii w każdym obszarze poza wodami Unii w dowolnym momencie.
  W tym celu należy umożliwić Komisji wypełnianie jej zobowiązań strażniczki Traktatów.[Popr. 12] |
| --- | --- |

(12)

Podstawową zasadą niniejszego rozporządzenia jest to, że każdy statek unijny dokonujący połowów poza wodami Unii powinien otrzymać upoważnienie od swojego państwa członkowskiego bandery i być odpowiednio monitorowany, niezależnie od tego, gdzie prowadzi działalność, i od ram, w jakich się to odbywa. Wydanie upoważnienia do połowów powinno zależeć od spełnienia podstawowego zbioru kryteriów kwalifikowalności. Informacje zebrane przez państwa członkowskie i przekazane Komisji powinny umożliwić Komisji nadzorowanie działalności połowowej wszystkich statków rybackich Unii w każdym obszarze poza wodami Unii w dowolnym momencie.
  W tym celu należy umożliwić Komisji wypełnianie jej zobowiązań strażniczki Traktatów.[Popr. 12]

| (12a) | W ostatnich latach odnotowano znaczące usprawnienie zewnętrznej polityki rybołówstwa Unii pod względem warunków umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz staranności, z jaką realizuje się ich postanowienia. Utrzymanie uprawnień do połowów przysługujących flocie unijnej w ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów powinno stanowić priorytetowy cel zewnętrznej polityki rybołówstwa UE, a podobne warunki powinny mieć zastosowanie również do działalności Unii prowadzonej poza ramami takich umów.[Popr. 13] |
| --- | --- |

(12a)

W ostatnich latach odnotowano znaczące usprawnienie zewnętrznej polityki rybołówstwa Unii pod względem warunków umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów oraz staranności, z jaką realizuje się ich postanowienia. Utrzymanie uprawnień do połowów przysługujących flocie unijnej w ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów powinno stanowić priorytetowy cel zewnętrznej polityki rybołówstwa UE, a podobne warunki powinny mieć zastosowanie również do działalności Unii prowadzonej poza ramami takich umów.[Popr. 13]

| (12b) | Komisja powinna odgrywać rolę mediatora w sytuacjach, w których rozważa się możliwość cofnięcia, zawieszenia lub zmiany upoważnienia do połowów ze względu na dowody wskazujące na poważne zagrożenie dla eksploatacji zasobów rybnych.[Popr. 14] |
| --- | --- |

(12b)

Komisja powinna odgrywać rolę mediatora w sytuacjach, w których rozważa się możliwość cofnięcia, zawieszenia lub zmiany upoważnienia do połowów ze względu na dowody wskazujące na poważne zagrożenie dla eksploatacji zasobów rybnych.[Popr. 14]

| (13) | Statki pomocnicze mogą mieć znaczący wpływ na sposób, w jaki statki rybackie mogą prowadzić działalność połowową, oraz na ilość ryb, jaką mogą poławiać. Dlatego też należy je uwzględnić w procesie wydawania upoważnień i w procesie sprawozdawczym w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(13)

Statki pomocnicze mogą mieć znaczący wpływ na sposób, w jaki statki rybackie mogą prowadzić działalność połowową, oraz na ilość ryb, jaką mogą poławiać. Dlatego też należy je uwzględnić w procesie wydawania upoważnień i w procesie sprawozdawczym w niniejszym rozporządzeniu.

| (14) | Operacje zmiany bandery stanowią problem, gdy ich celem jest obchodzenie przepisów WPRyb lub obowiązujących środków ochrony i zarządzania. Unia powinna zatem mieć możliwość definiowania, wykrywania i utrudniania takich działań. Identyfikowalność i odpowiednie monitorowanie historii zgodności z przepisami należy zapewnić przez cały okres użytkowania statku
  należącego do unijnego operatora niezależnie od bandery lub bander, pod jakimi prowadzi działalność
  . Wymóg, aby niepowtarzalny numer statku był nadawany przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO), powinien również służyć temu celowi.[Popr. 15] |
| --- | --- |

(14)

Operacje zmiany bandery stanowią problem, gdy ich celem jest obchodzenie przepisów WPRyb lub obowiązujących środków ochrony i zarządzania. Unia powinna zatem mieć możliwość definiowania, wykrywania i utrudniania takich działań. Identyfikowalność i odpowiednie monitorowanie historii zgodności z przepisami należy zapewnić przez cały okres użytkowania statku
  należącego do unijnego operatora niezależnie od bandery lub bander, pod jakimi prowadzi działalność
  . Wymóg, aby niepowtarzalny numer statku był nadawany przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO), powinien również służyć temu celowi.[Popr. 15]

| (15) | Na wodach państw trzecich statki unijne mogą prowadzić działalność albo na mocy postanowień umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów zawartych między Unią a państwami trzecimi, albo poprzez uzyskanie bezpośredniego upoważnienia do połowów od państw trzecich, jeżeli nie obowiązuje umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów. W obu przypadkach działania te powinny być prowadzone w sposób przejrzysty i zrównoważony. Dlatego też państwa członkowskie bandery powinny być uprawnione do upoważnienia – na podstawie określonego zestawu kryteriów i z zastrzeżeniem monitorowania – statków pływających pod ich banderą do starania się o upoważnienia bezpośrednie i uzyskania ich od nadbrzeżnych państw trzecich. Działalność połowowa powinny być dozwolona, gdy państwo członkowskie bandery stwierdzi, że nie zaburzy ona stanu zrównoważenia. Jeżeli Komisja nie ma dalszych
  , należycie uzasadnionych
  zastrzeżeń, operator, który uzyskał upoważnienie od państwa członkowskiego bandery i państwa nadbrzeżnego, powinien mieć możliwość rozpoczęcia operacji połowowej.[Popr. 16] |
| --- | --- |

(15)

Na wodach państw trzecich statki unijne mogą prowadzić działalność albo na mocy postanowień umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów zawartych między Unią a państwami trzecimi, albo poprzez uzyskanie bezpośredniego upoważnienia do połowów od państw trzecich, jeżeli nie obowiązuje umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów. W obu przypadkach działania te powinny być prowadzone w sposób przejrzysty i zrównoważony. Dlatego też państwa członkowskie bandery powinny być uprawnione do upoważnienia – na podstawie określonego zestawu kryteriów i z zastrzeżeniem monitorowania – statków pływających pod ich banderą do starania się o upoważnienia bezpośrednie i uzyskania ich od nadbrzeżnych państw trzecich. Działalność połowowa powinny być dozwolona, gdy państwo członkowskie bandery stwierdzi, że nie zaburzy ona stanu zrównoważenia. Jeżeli Komisja nie ma dalszych
  , należycie uzasadnionych
  zastrzeżeń, operator, który uzyskał upoważnienie od państwa członkowskiego bandery i państwa nadbrzeżnego, powinien mieć możliwość rozpoczęcia operacji połowowej.[Popr. 16]

| (16) | Szczególny problem związany z umowami o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów stanowi ponowny przydział niewykorzystanych uprawnień do połowów, które pojawiają się, gdy uprawnienia do połowów przyznane państwom członkowskim zgodnie z odpowiednimi rozporządzeniami Rady nie są w pełni wykorzystywane. Ponieważ koszty dostępu określone w umowach o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów są w dużej części finansowane z budżetu Unii, system
  tymczasowego
  ponownego przydziału jest istotny dla ochrony finansowych interesów Unii i zagwarantowania, że żadne uprawnienia do połowów, za które zapłacono, nie zostaną zmarnowane. Należy zatem doprecyzować i udoskonalić system ponownego przydziału, który powinien być mechanizmem ostatecznym. Jego stosowanie powinno mieć charakter tymczasowy oraz nie powinno mieć wpływu na pierwotny rozdział uprawnień do połowów między państwa członkowskie
  , co oznacza, że nie zakłóci on względnej stabilności
  . Ponowny przydział
  , jako mechanizm ostatniej instancji,
  powinien nastąpić dopiero wtedy, gdy właściwe państwa członkowskie zrezygnują ze swoich praw do wymiany uprawnień do połowów między sobą.[Popr. 17] |
| --- | --- |

(16)

Szczególny problem związany z umowami o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów stanowi ponowny przydział niewykorzystanych uprawnień do połowów, które pojawiają się, gdy uprawnienia do połowów przyznane państwom członkowskim zgodnie z odpowiednimi rozporządzeniami Rady nie są w pełni wykorzystywane. Ponieważ koszty dostępu określone w umowach o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów są w dużej części finansowane z budżetu Unii, system
  tymczasowego
  ponownego przydziału jest istotny dla ochrony finansowych interesów Unii i zagwarantowania, że żadne uprawnienia do połowów, za które zapłacono, nie zostaną zmarnowane. Należy zatem doprecyzować i udoskonalić system ponownego przydziału, który powinien być mechanizmem ostatecznym. Jego stosowanie powinno mieć charakter tymczasowy oraz nie powinno mieć wpływu na pierwotny rozdział uprawnień do połowów między państwa członkowskie
  , co oznacza, że nie zakłóci on względnej stabilności
  . Ponowny przydział
  , jako mechanizm ostatniej instancji,
  powinien nastąpić dopiero wtedy, gdy właściwe państwa członkowskie zrezygnują ze swoich praw do wymiany uprawnień do połowów między sobą.[Popr. 17]

| (16a) | „Umowa nieaktywna” to termin stosowany, kiedy kraje zawarły, z powodów strukturalnych lub ze względu na zaistniałe okoliczności, umowę o partnerstwie w sprawie połowów bez obowiązującego protokołu. Unia jest stroną kilku „umów nieaktywnych” z państwami trzecimi. W związku z tym unijne statki nie mogą prowadzić połowów na wodach na podstawie takich umów. Komisja powinna podjąć działania prowadzące do „uaktywnienia” tych umów lub wygaszenia odnośnej umowy o partnerstwie.[Popr. 18] |
| --- | --- |

(16a)

„Umowa nieaktywna” to termin stosowany, kiedy kraje zawarły, z powodów strukturalnych lub ze względu na zaistniałe okoliczności, umowę o partnerstwie w sprawie połowów bez obowiązującego protokołu. Unia jest stroną kilku „umów nieaktywnych” z państwami trzecimi. W związku z tym unijne statki nie mogą prowadzić połowów na wodach na podstawie takich umów. Komisja powinna podjąć działania prowadzące do „uaktywnienia” tych umów lub wygaszenia odnośnej umowy o partnerstwie.[Popr. 18]

| (17) | Działalność połowowa w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz
  nieuregulowane połowy
  na morzu pełnym powinna

  powinny
  również wymagać upoważnienia państwa członkowskiego bandery i być zgodna

  zgodne
  z przepisami szczególnymi regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub prawodawstwem Unii regulującym działalność połowową na morzu pełnym.[Popr. 19] |
| --- | --- |

(17)

Działalność połowowa w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz
  nieuregulowane połowy
  na morzu pełnym powinna

  powinny
  również wymagać upoważnienia państwa członkowskiego bandery i być zgodna

  zgodne
  z przepisami szczególnymi regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub prawodawstwem Unii regulującym działalność połowową na morzu pełnym.[Popr. 19]

| (18) | Uzgodnienia w zakresie czarterowania mogą osłabić skuteczność środków ochrony i zarządzania, jak również mieć negatywny wpływ na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza. Należy więc ustanowić ramy prawne, które pomogą Unii lepiej monitorować działalność czarterowanych unijnych statków rybackich
  pływających pod banderą Unii i czarterowanych przez podmioty z państw trzecich
  na podstawie tego, co zostało przyjęte przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem.[Popr. 20] |
| --- | --- |

(18)

Uzgodnienia w zakresie czarterowania mogą osłabić skuteczność środków ochrony i zarządzania, jak również mieć negatywny wpływ na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza. Należy więc ustanowić ramy prawne, które pomogą Unii lepiej monitorować działalność czarterowanych unijnych statków rybackich
  pływających pod banderą Unii i czarterowanych przez podmioty z państw trzecich
  na podstawie tego, co zostało przyjęte przez odpowiednią regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem.[Popr. 20]

| (19) | Procedury powinny być przejrzyste
  , wykonalne
  i przewidywalne dla podmiotów z Unii i z krajów trzecich, jak również ich odpowiednich właściwych organów.[Popr. 21] |
| --- | --- |

(19)

Procedury powinny być przejrzyste
  , wykonalne
  i przewidywalne dla podmiotów z Unii i z krajów trzecich, jak również ich odpowiednich właściwych organów.[Popr. 21]

| (19a) | Unia powinna dążyć do stworzenia równych warunków na szczeblu międzynarodowym, dzięki którym flota rybacka Unii będzie mogła konkurować z innymi państwami prowadzącymi działalność połowową, poprzez odpowiednie dostosowanie przepisów regulujących dostęp do rynku, ilekroć przyjmowane są rygorystyczne przepisy skierowane do unijnej floty.[Popr. 22] |
| --- | --- |

(19a)

Unia powinna dążyć do stworzenia równych warunków na szczeblu międzynarodowym, dzięki którym flota rybacka Unii będzie mogła konkurować z innymi państwami prowadzącymi działalność połowową, poprzez odpowiednie dostosowanie przepisów regulujących dostęp do rynku, ilekroć przyjmowane są rygorystyczne przepisy skierowane do unijnej floty.[Popr. 22]

| (20) | Należy zapewnić wymianę danych drogą elektroniczną między państwami członkowskimi i Komisją, jak przewidziano w rozporządzeniu w sprawie kontroli. Wszystkie państwa członkowskie powinny gromadzić wszelkie wymagane dane na temat swoich flot i ich działalności połowowej, zarządzać nim i udostępniać je Komisji. Ponadto państwa członkowskie powinny ze sobą współpracować, jak również współpracować z Komisją i państwami trzecimi, w stosownych przypadkach, w celu koordynowania działań w zakresie gromadzenia tych danych. |
| --- | --- |

(20)

Należy zapewnić wymianę danych drogą elektroniczną między państwami członkowskimi i Komisją, jak przewidziano w rozporządzeniu w sprawie kontroli. Wszystkie państwa członkowskie powinny gromadzić wszelkie wymagane dane na temat swoich flot i ich działalności połowowej, zarządzać nim i udostępniać je Komisji. Ponadto państwa członkowskie powinny ze sobą współpracować, jak również współpracować z Komisją i państwami trzecimi, w stosownych przypadkach, w celu koordynowania działań w zakresie gromadzenia tych danych.

| (21) | W celu zwiększenia przejrzystości i dostępności informacji dotyczących unijnych upoważnień do połowów Komisja powinna ustanowić elektroniczny rejestr upoważnień do połowów zawierający zarówno publicznie dostępną część, jak i część bezpieczną. Informacje zawarte w unijnym rejestrze upoważnień do połowów zawierają dane osobowe. Operacje przetwarzania danych osobowych na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (10), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (11) oraz mającym zastosowanie prawem krajowym. |
| --- | --- |

(21)

W celu zwiększenia przejrzystości i dostępności informacji dotyczących unijnych upoważnień do połowów Komisja powinna ustanowić elektroniczny rejestr upoważnień do połowów zawierający zarówno publicznie dostępną część, jak i część bezpieczną. Informacje zawarte w unijnym rejestrze upoważnień do połowów zawierają dane osobowe. Operacje przetwarzania danych osobowych na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (10), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (11) oraz mającym zastosowanie prawem krajowym.

| (22) | W celu właściwego uwzględnienia dostępu do wód Unii statków rybackich pływających pod banderą państwa trzeciego należy zapewnić spójność odpowiednich przepisów z przepisami mającymi zastosowanie do unijnych statków rybackich, zgodnie z rozporządzeniem w sprawie kontroli. W szczególności art. 33 wspomnianego rozporządzenia w sprawie zapisu połowów i nakładu połowowego powinien mieć również zastosowanie do statków państw trzecich poławiających na wodach Unii. |
| --- | --- |

(22)

W celu właściwego uwzględnienia dostępu do wód Unii statków rybackich pływających pod banderą państwa trzeciego należy zapewnić spójność odpowiednich przepisów z przepisami mającymi zastosowanie do unijnych statków rybackich, zgodnie z rozporządzeniem w sprawie kontroli. W szczególności art. 33 wspomnianego rozporządzenia w sprawie zapisu połowów i nakładu połowowego powinien mieć również zastosowanie do statków państw trzecich poławiających na wodach Unii.

| (23) | Statki rybackie z krajów trzecich nie posiadające upoważnienia udzielonego na mocy niniejszego rozporządzenia, przepływające przez wody Unii, powinny być zobowiązane do zapewnienia, że ich narzędzia połowowe są zainstalowane w sposób uniemożliwiający natychmiastowe rozpoczęcie działalności połowowej. |
| --- | --- |

(23)

Statki rybackie z krajów trzecich nie posiadające upoważnienia udzielonego na mocy niniejszego rozporządzenia, przepływające przez wody Unii, powinny być zobowiązane do zapewnienia, że ich narzędzia połowowe są zainstalowane w sposób uniemożliwiający natychmiastowe rozpoczęcie działalności połowowej.

| (24) | Państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za kontrolę działalności połowowej statków państw trzecich na wodach Unii oraz – w przypadku naruszeń przepisów – wpisywanie ich do rejestru krajowego, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia w sprawie kontroli. |
| --- | --- |

(24)

Państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za kontrolę działalności połowowej statków państw trzecich na wodach Unii oraz – w przypadku naruszeń przepisów – wpisywanie ich do rejestru krajowego, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia w sprawie kontroli.

| (25) | Aby uprościć procedury udzielania upoważnień, państwa członkowskie i Komisja powinny używać wspólnego systemu wymiany i przechowywania danych w celu dostarczenia niezbędnych informacji i aktualizacji przy jednoczesnym zminimalizowaniu obciążeń administracyjnych. W tym zakresie należy w pełni wykorzystywać dane zawarte w rejestrze floty rybackiej UE. |
| --- | --- |

(25)

Aby uprościć procedury udzielania upoważnień, państwa członkowskie i Komisja powinny używać wspólnego systemu wymiany i przechowywania danych w celu dostarczenia niezbędnych informacji i aktualizacji przy jednoczesnym zminimalizowaniu obciążeń administracyjnych. W tym zakresie należy w pełni wykorzystywać dane zawarte w rejestrze floty rybackiej UE.

| (26) | W celu uwzględnienia postępu technologicznego i ewentualnych późniejszych nowych wymogów prawa międzynarodowego zgodnie z art. 290 TFUE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów w odniesieniu do przyjmowania zmian do załączników do niniejszego rozporządzenia ustanawiających wykaz informacji, które powinny być dostarczone przez operatora w celu uzyskania upoważnienia do połowów. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. (12) w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(26)

W celu uwzględnienia postępu technologicznego i ewentualnych późniejszych nowych wymogów prawa międzynarodowego zgodnie z art. 290 TFUE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów w odniesieniu do przyjmowania zmian do załączników do niniejszego rozporządzenia ustanawiających wykaz informacji, które powinny być dostarczone przez operatora w celu uzyskania upoważnienia do połowów. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. (12) w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (27) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zapisu, formatu i przekazywania danych dotyczących upoważnień do połowów, które państwa członkowskie przesyłają do Komisji i do unijnego rejestru upoważnień do połowów, a także w celu określenia metody ponownego przydziału niewykorzystanych uprawnień do połowów, uprawnienia wykonawcze należy powierzyć Komisji. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13). |
| --- | --- |

(27)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zapisu, formatu i przekazywania danych dotyczących upoważnień do połowów, które państwa członkowskie przesyłają do Komisji i do unijnego rejestru upoważnień do połowów, a także w celu określenia metody ponownego przydziału niewykorzystanych uprawnień do połowów, uprawnienia wykonawcze należy powierzyć Komisji. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).

| (28) | Komisja powinna przyjmować akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy – w należycie uzasadnionych przypadkach związanych z ponownym przydziałem uprawnień do połowów – wymaga tego szczególnie pilny charakter sprawy. |
| --- | --- |

(28)

Komisja powinna przyjmować akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy – w należycie uzasadnionych przypadkach związanych z ponownym przydziałem uprawnień do połowów – wymaga tego szczególnie pilny charakter sprawy.

| (29) | Ze względu na liczbę i wagę zmian, które mają zostać wprowadzone, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1006/2008, |
| --- | --- |

(29)

Ze względu na liczbę i wagę zmian, które mają zostać wprowadzone, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1006/2008,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące wydawania upoważnień do połowów i zarządzania nimi w odniesieniu do:

| a) | unijnych statków rybackich prowadzących połowy

  działalność połowową
  na wodach podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji państwa trzeciego, pod auspicjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem,
  w której Unia jest umawiającą się stroną,
  na wodach Unii lub

  unijnych,
  poza nimi bądź też

  lub
  na morzu pełnym oraz |
| --- | --- |

a)

unijnych statków rybackich prowadzących połowy

  działalność połowową
  na wodach podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji państwa trzeciego, pod auspicjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem,
  w której Unia jest umawiającą się stroną,
  na wodach Unii lub

  unijnych,
  poza nimi bądź też

  lub
  na morzu pełnym oraz

| b) | statków rybackich państwa trzeciego działających

  prowadzących działalność połowową
  na wodach Unii.[Popr. 23] |
| --- | --- |

b)

statków rybackich państwa trzeciego działających

  prowadzących działalność połowową
  na wodach Unii.[Popr. 23]

Artykuł 2

Związek z prawem międzynarodowym i unijnym

Niniejsze rozporządzenie stosuje się, nie naruszając postanowień:

| a) | umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów i podobnych umów w sprawie połowów zawartych między Unią a państwami trzecimi; |
| --- | --- |

a)

umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów i podobnych umów w sprawie połowów zawartych między Unią a państwami trzecimi;

| b) | przyjętych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem lub podobne organizacje ds. rybołówstwa, w których Unia jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną; |
| --- | --- |

b)

przyjętych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem lub podobne organizacje ds. rybołówstwa, w których Unia jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną;

| c) | unijnych aktów prawnych wdrażających lub transponujących przepisy, o których mowa w lit. a) i b). |
| --- | --- |

c)

unijnych aktów prawnych wdrażających lub transponujących przepisy, o których mowa w lit. a) i b).

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia podstawowego. Ponadto stosuje się następujące definicje:

| a) | „statek pomocniczy” oznacza statek, który nie jest wyposażony w gotowe do użycia narzędzia połowowe
  gotowe do użycia w celu łowienia lub wabienia ryb
  , które ułatwiają, wspomagają lub przygotowują działalność połowowa;[Popr. 24] |
| --- | --- |

a)

„statek pomocniczy” oznacza statek, który nie jest wyposażony w gotowe do użycia narzędzia połowowe
  gotowe do użycia w celu łowienia lub wabienia ryb
  , które ułatwiają, wspomagają lub przygotowują działalność połowowa;[Popr. 24]

| b) | „upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane unijnemu statkowi rybackiemu lub statkowi rybackiemu państwa trzeciego upoważniające

  jako uzupełnienie jego licencji połowowej uprawniające
  go do prowadzenia określonej działalności połowowej w danym okresie, na danym obszarze lub w odniesieniu do danego łowiska przy spełnieniu określonych warunków;[Popr. 25] |
| --- | --- |

b)

„upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane unijnemu statkowi rybackiemu lub statkowi rybackiemu państwa trzeciego upoważniające

  jako uzupełnienie jego licencji połowowej uprawniające
  go do prowadzenia określonej działalności połowowej w danym okresie, na danym obszarze lub w odniesieniu do danego łowiska przy spełnieniu określonych warunków;[Popr. 25]

| c) | „rejestr upoważnień do połowów” oznacza system zarządzania upoważnieniami do połowów i związaną z nim bazę danych; |
| --- | --- |

c)

„rejestr upoważnień do połowów” oznacza system zarządzania upoważnieniami do połowów i związaną z nim bazę danych;

| d) | „upoważnienie bezpośrednie” oznacza upoważnienie do połowów wydane przez właściwy organ państwa trzeciego unijnemu statkowi rybackiemu poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów; |
| --- | --- |

d)

„upoważnienie bezpośrednie” oznacza upoważnienie do połowów wydane przez właściwy organ państwa trzeciego unijnemu statkowi rybackiemu poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów;

| e) | „wody państwa trzeciego” oznaczają wody podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji państwa trzeciego; |
| --- | --- |

e)

„wody państwa trzeciego” oznaczają wody podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji państwa trzeciego;

| f) | „program obecności obserwatorów” oznacza program realizowany pod auspicjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem,
  państwa trzeciego bądź państwa członkowskiego lub na podstawie umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów,
  zgodnie z którym pod pewnymi warunkami na statkach rybackich muszą być obecni obserwatorzy, żeby
  zgromadzić dane lub
  sprawdzić, czy statek przestrzega przepisów przyjętych przez tę organizację
  , to państwo lub na mocy tej umowy
  .[Popr. 26] |
| --- | --- |

f)

„program obecności obserwatorów” oznacza program realizowany pod auspicjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem,
  państwa trzeciego bądź państwa członkowskiego lub na podstawie umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów,
  zgodnie z którym pod pewnymi warunkami na statkach rybackich muszą być obecni obserwatorzy, żeby
  zgromadzić dane lub
  sprawdzić, czy statek przestrzega przepisów przyjętych przez tę organizację
  , to państwo lub na mocy tej umowy
  .[Popr. 26]

| fa) | „umawiająca się strona” oznacza umawiającą się stronę międzynarodowej konwencji lub porozumienia ustanawiającego regionalną organizację zarządzania rybołówstwem, a także państwa, podmioty z sektora rybołówstwa lub inne podmioty, które współpracują z taką organizacją i którym przyznano w odniesieniu do takiej organizacji status współpracującego podmiotu niebędącego stroną.[Popr.27] |
| --- | --- |

fa)

„umawiająca się strona” oznacza umawiającą się stronę międzynarodowej konwencji lub porozumienia ustanawiającego regionalną organizację zarządzania rybołówstwem, a także państwa, podmioty z sektora rybołówstwa lub inne podmioty, które współpracują z taką organizacją i którym przyznano w odniesieniu do takiej organizacji status współpracującego podmiotu niebędącego stroną.[Popr.27]

| fb) | „czarterowanie” oznacza umowę, na mocy której statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego jest zakontraktowany na czas określony przez operatora w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim bez zmiany bandery;[Popr. 77] |
| --- | --- |

fb)

„czarterowanie” oznacza umowę, na mocy której statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego jest zakontraktowany na czas określony przez operatora w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim bez zmiany bandery;[Popr. 77]

TYTUŁ II

DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA PROWADZONA PRZEZ UNIJNE STATKI RYBACKIE POZA WODAMI UNII

Rozdział I

Przepisy wspólne

Artykuł 4

Zasada ogólna

Nie naruszając obowiązku otrzymania upoważnienia od właściwej organizacji lub państwa trzeciego unijny statek rybacki nie może prowadzić działalności połowowej poza wodami Unii, chyba że uzyskał upoważnienie do połowów od swojego państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 5

Kryteria kwalifikowalności

1.   Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do prowadzenia działalności połowowej poza wodami Unii tylko wtedy, jeżeli:

| a) | otrzymało pełne i dokładne informacje, zgodnie z załącznikami 1 i 2

  załącznikiem
  , dotyczące statku rybackiego i powiązanego z nim statku pomocniczego/powiązanych z nim statków pomocniczych, w tym statków pomocniczych spoza Unii; [Popr. 28] |
| --- | --- |

a)

otrzymało pełne i dokładne informacje, zgodnie z załącznikami 1 i 2

  załącznikiem
  , dotyczące statku rybackiego i powiązanego z nim statku pomocniczego/powiązanych z nim statków pomocniczych, w tym statków pomocniczych spoza Unii; [Popr. 28]

| b) | statek rybacki posiada ważną licencję połowową zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

b)

statek rybacki posiada ważną licencję połowową zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| c) | statek rybacki i wszelkie powiązane z nim statki pomocnicze posiadają numer IMO
  , jeżeli wymagają tego przepisy Unii Europejskiej
  ; [Popr. 29] |
| --- | --- |

c)

statek rybacki i wszelkie powiązane z nim statki pomocnicze posiadają numer IMO
  , jeżeli wymagają tego przepisy Unii Europejskiej
  ; [Popr. 29]

| d) | operator

  kapitan statku rybackiego
  i 
  dany
  statek rybacki nie byli objęci sankcjami za poważne naruszenie przepisów zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego na podstawie art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie upoważnienia do połowów; [Popr. 78] |
| --- | --- |

d)

operator

  kapitan statku rybackiego
  i 
  dany
  statek rybacki nie byli objęci sankcjami za poważne naruszenie przepisów zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego na podstawie art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie upoważnienia do połowów; [Popr. 78]

| e) | statek rybacki nie figuruje w wykazie statków NNN, przyjętym przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem lub przez Unię na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1005/2008; |
| --- | --- |

e)

statek rybacki nie figuruje w wykazie statków NNN, przyjętym przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem lub przez Unię na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1005/2008;

| f) | w stosownych przypadkach, uprawnienia do połowów są dostępne dla państwa członkowskiego bandery na podstawie umowy w sprawie połowów lub odpowiednich postanowień regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz |
| --- | --- |

f)

w stosownych przypadkach, uprawnienia do połowów są dostępne dla państwa członkowskiego bandery na podstawie umowy w sprawie połowów lub odpowiednich postanowień regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz

| g) | w stosownych przypadkach, statek rybacki spełnia wymogi określone w art. 6. |
| --- | --- |

g)

w stosownych przypadkach, statek rybacki spełnia wymogi określone w art. 6.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 43, w celu zmiany załącznika.

Artykuł 6

Operacje zmiany bandery

1.   Niniejszy artykuł dotyczy

  ma zastosowanie do
  statków, które w ciągu pięciu

  dwóch
  lat od daty

  poprzedzających datę
  wniosku o wydanie upoważnienia do połowów:

| a) | zostały wykreślone z unijnego rejestru floty rybackiej i podniosły banderę państwa trzeciego oraz |
| --- | --- |

a)

zostały wykreślone z unijnego rejestru floty rybackiej i podniosły banderę państwa trzeciego oraz

| b) | w ciągu 24 miesięcy od daty wykreślenia z unijnego rejestru floty rybackiej zostały do niego ponownie wpisane. |
| --- | --- |

b)

w ciągu 24 miesięcy od daty wykreślenia z unijnego rejestru floty rybackiej zostały do niego ponownie wpisane.

2.   Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do połowów tylko wtedy, jeżeli stwierdzi

  upewni się
  , że w okresie, w którym statek określony w ust. 1 prowadził działalność pod banderą państwa trzeciego:

| a) | nie uczestniczył on w połowach NNN oraz że |
| --- | --- |

a)

nie uczestniczył on w połowach NNN oraz że

| b) | nie prowadził działalności
  ani
  na wodach niewspółpracującego państwa trzeciego na podstawie art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008
  ani na wodach państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo dopuszczające niezrównoważone połowy na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1026/2012
   (14). |
| --- | --- |

b)

nie prowadził działalności
  ani
  na wodach niewspółpracującego państwa trzeciego na podstawie art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008
  ani na wodach państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo dopuszczające niezrównoważone połowy na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1026/2012
   (14).

3.   W tym celu operator dostarcza wszelkie informacje dotyczące danego okresu wymagane

  następujących informacji, wymaganych
  przez państwo członkowskie bandery,
  na temat okresu,
  w tym przynajmniej następujące załączniki

  którym statek prowadził działalność pod banderą państwa trzeciego
  :

| a) | raport połowowy i deklarację nakładu połowowego w odnośnym okresie; |
| --- | --- |

a)

raport połowowy i deklarację nakładu połowowego w odnośnym okresie;

| b) | kopię upoważnienia do połowów wydanego przez państwo bandery obejmującego odnośny okres; |
| --- | --- |

b)

kopię upoważnienia do połowów wydanego przez państwo bandery obejmującego odnośny okres;

| c) | kopię wszelkich upoważnień do połowów umożliwiających operacje połowowe na wodach państw trzecich w odnośnym okresie; |
| --- | --- |

c)

kopię wszelkich upoważnień do połowów umożliwiających operacje połowowe na wodach państw trzecich w odnośnym okresie;

| d) | oficjalne oświadczenie złożone przez państwo trzecie, pod którego banderą pływał statek, zawierające wykaz sankcji, którymi statek lub operator był objęty w odnośnym okresie. |
| --- | --- |

d)

oficjalne oświadczenie złożone przez państwo trzecie, pod którego banderą pływał statek, zawierające wykaz sankcji, którymi statek lub operator był objęty w odnośnym okresie.

| da) | pełną historię bandery w okresie, w którym statek był wykreślony z unijnego rejestru floty rybackiej. |
| --- | --- |

da)

pełną historię bandery w okresie, w którym statek był wykreślony z unijnego rejestru floty rybackiej.

4.   Państwo członkowskie bandery nie wydaje upoważnienia do połowów statkowi, który pływał pod banderą zmienioną na banderę:

| a) | państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN lub figuruje w wykazie takich państw na podstawie art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub |
| --- | --- |

a)

państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN lub figuruje w wykazie takich państw na podstawie art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub

| b) | państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1026/2012. |
| --- | --- |

b)

państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1026/2012.

5.   Ustępu 4 nie stosuje się, jeżeli państwo członkowskie bandery stwierdzi, że gdy tylko państwo zostało uznane za państwo niewspółpracujące lub za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, operator:

| a) | zaprzestał działalności połowowej oraz |
| --- | --- |

a)

zaprzestał działalności połowowej oraz

| b) | natychmiastowo
  wszczął odpowiednie procedury administracyjne w celu usunięcia statku z rejestru statków rybackich państwa trzeciego.[Popr. 31] |
| --- | --- |

b)

natychmiastowo
  wszczął odpowiednie procedury administracyjne w celu usunięcia statku z rejestru statków rybackich państwa trzeciego.[Popr. 31]

Artykuł 7

Monitorowanie upoważnień do połowów

1.   Składając wniosek o wydanie upoważnienia do połowów, operator przekazuje państwu członkowskiemu bandery kompletne i dokładne dane.

2.   Operator niezwłocznie informuje państwo członkowskie bandery o wszelkich zmianach tych danych.

3.   Państwo członkowskie bandery sprawdza
  co najmniej raz w roku
  , czy warunki, na których podstawie wydano upoważnienie do połowów, są nadal spełniane podczas okresu ważności tego upoważnienia.

4.   Jeśli warunek, na którego podstawie wydano upoważnienie do połowów, nie jest już spełniany, państwo członkowskie bandery
  podejmuje odpowiednie działania, w tym
  zmienia lub wycofuje upoważnienie oraz
  bezzwłocznie
  powiadamia odpowiednio

  o tym
  operatora i Komisję
  , a w stosownych przypadkach sekretariat RFMO lub dane państwo trzecie
  .

5.   Na
  należycie uzasadniony
  wniosek Komisji państwo członkowskie bandery odmawia wydania upoważnienia, zawiesza je lub wycofuje w przypadkach gdy nadrzędne względy polityczne odnoszące się do

  przypadku:

| a) | szczególnie pilnej potrzeby dotyczącej poważnego zagrożenia dla
  zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza, zarządzania nimi i ich ochrony lub zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym lub nieuregulowanym połowom bądź ich zwalczania uzasadniają takie działanie lub w przypadkach gdy Unia postanowiła zawiesić lub zerwać stosunki; |
| --- | --- |

a)

szczególnie pilnej potrzeby dotyczącej poważnego zagrożenia dla
  zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza, zarządzania nimi i ich ochrony lub zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym lub nieuregulowanym połowom bądź ich zwalczania uzasadniają takie działanie lub w przypadkach gdy Unia postanowiła zawiesić lub zerwać stosunki;

| b) | poważnych naruszeń związanych z art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, do których doszło w ramach nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN) lub w celu zapobiegnięcia im w przypadku wysokiego ryzyka; lub |
| --- | --- |

b)

poważnych naruszeń związanych z art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, do których doszło w ramach nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN) lub w celu zapobiegnięcia im w przypadku wysokiego ryzyka; lub

| c) | podjęcia przez Unię decyzji o zawieszeniu lub zerwaniu stosunków
  z danym państwem trzecim. |
| --- | --- |

c)

podjęcia przez Unię decyzji o zawieszeniu lub zerwaniu stosunków
  z danym państwem trzecim.

Uzupełnieniem należycie uzasadnionego wniosku, o którym mowa w akapicie pierwszym, są istotne i odpowiednie informacje. O złożeniu należycie uzasadnionego wniosku Komisja powiadamia niezwłocznie operatora i państwo członkowskie bandery. Po wystąpieniu przez Komisję z takim wnioskiem następuje piętnastodniowy okres konsultacji między Komisją a państwem członkowskim bandery.

6.   Jeżeli
  na koniec okresu 15 dni, o którym mowa w ust. 5, Komisja potwierdzi swój wniosek, a
  państwo członkowskie bandery
  nie
  odmówi wydania, zmiany, zawieszenia

  upoważnienia
  ,
  nie zmieni go
  ,
  nie zawiesi
  lub cofnięcia upoważnienia

  nie cofnie
  zgodnie z ust. 4 i 5,
  po kolejnych pięciu dniach
  Komisja może podjąć decyzję o cofnięciu upoważnienia i powiadomić odpowiednio

  o swojej decyzji
  państwo członkowskie bandery i operatora.[Popr. 32]

Rozdział II

Działalność połowowa prowadzona przez unijne statki rybackie na wodach państwa trzeciego

SEKCJA 1

DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA W RAMACH UMÓW O PARTNERSTWIE W SPRAWIE ZRÓWNOWAŻONYCH POŁOWÓW

Artykuł 8

Członkostwo w RFMO

Unijny statek rybacki może prowadzić działalność połowową na wodach państwa trzeciego w odniesieniu do stad zarządzanych przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem, jeżeli to państwo jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną tej RFMO.
  W przypadku umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów zawartych przed dniem ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] niniejszy ustęp ma zastosowanie od dnia ... [cztery lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia][Popr. 33]

Unia może przeznaczyć część funduszy na wsparcie sektorowe dla państw trzecich, z którymi wiążą ją umowy w sprawie zrównoważonych połowów, aby pomóc tym państwom w przystąpieniu do regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.[Popr. 34]

Artykuł 9

Zakres zastosowania

Przepisy niniejszej sekcji stosuje się do działalności połowowej prowadzonej przez unijne statki rybackie na wodach państwa trzeciego w ramach umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów.

Unia dopilnowuje, by umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów były zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.[Popr. 35]

Artykuł 10

Upoważnienia do połowów

Unijny statek rybacki nie może prowadzić działalności połowowej na wodach państwa trzeciego w ramach umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, chyba że uzyskał upoważnienie do połowów:

| a) | od swojego państwa członkowskiego bandery

  trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, na których prowadzona jest działalność połowowa;
  oraz[Popr. 36] |
| --- | --- |

a)

od swojego państwa członkowskiego bandery

  trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, na których prowadzona jest działalność połowowa;
  oraz[Popr. 36]

| b) | od państwa trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, w których prowadzone są działania

  swojego państwa członkowskiego bandery
  .[Popr. 37] |
| --- | --- |

b)

od państwa trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, w których prowadzone są działania

  swojego państwa członkowskiego bandery
  .[Popr. 37]

Artykuł 11

Warunki wydawania upoważnień do połowów przez państwo członkowskie bandery

Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do połowów w odniesieniu do połowów prowadzonych na wodach państwa trzeciego w ramach umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, jeżeli:

| a) | spełnione są kryteria kwalifikowalności określone w art. 5; |
| --- | --- |

a)

spełnione są kryteria kwalifikowalności określone w art. 5;

| b) | przestrzegane są warunki określone w odnośnej umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów; |
| --- | --- |

b)

przestrzegane są warunki określone w odnośnej umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów;

| c) | operator uiścił wszystkie opłaty i kary finansowe, do których roszczenie zgłaszał; |
| --- | --- |

c)

operator uiścił wszystkie opłaty i kary finansowe, do których roszczenie zgłaszał;

| ca) | operator uiścił wszystkie stosowne kary finansowe nałożone przez
  właściwy organ państwa trzeciego w ciągu ostatnich 12 miesięcy

  po zakończeniu obowiązujących procedur prawnych
  ; oraz[Popr. 38] |
| --- | --- |

ca)

operator uiścił wszystkie stosowne kary finansowe nałożone przez
  właściwy organ państwa trzeciego w ciągu ostatnich 12 miesięcy

  po zakończeniu obowiązujących procedur prawnych
  ; oraz[Popr. 38]

| cb) | statek rybacki posiada upoważnienie ze strony danego państwa trzeciego.[Popr. 39] |
| --- | --- |

cb)

statek rybacki posiada upoważnienie ze strony danego państwa trzeciego.[Popr. 39]

Artykuł 12

Zarządzanie upoważnieniami do połowów

1.   Z chwilą wydania upoważnienia do połowów państwo członkowskie bandery

  gdy państwo członkowskie bandery zweryfikuje spełnienie warunków przewidzianych w art. 11 lit. a), b) i c),
  przesyła Komisji odpowiedni wniosek o upoważnienie

  w celu uzyskania upoważnienia
  danego państwa trzeciego.

2.   Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje wymienione w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  oraz wszelkie pozostałe dane wymagane na podstawie umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów.

3.   Państwo członkowskie bandery przesyła wniosek do Komisji najpóźniej na 10

  15
  dni kalendarzowych przed upływem terminu przekazania wniosków określonych w umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów. Komisja może zwrócić się

  przesłać
  do państwa członkowskiego bandery
  należycie uzasadniony wniosek
  o wszelkie dodatkowe informacje, jakie uzna za konieczne.

4.   Jeżeli

  W ciągu 10 dni kalendarzowych od otrzymania wniosku lub 15 dni kalendarzowych od otrzymania wniosku, jeżeli zgodnie z ust. 3 zażądano dodatkowych informacji,
  Komisja stwierdzi, że spełnione są

  dokonuje wstępnego rozpatrzenia wniosku w celu ustalenia
  ,
  czy spełnia on
  warunki określone w art. 11,

  Następnie Komisja

  przesyła wniosek państwu trzeciemu
  albo powiadamia państwo członkowskie o odrzuceniu wniosku
  .

5.   Jeżeli państwo trzecie poinformuje Komisję o podjętej przez siebie decyzji o wydaniu, odmowie, zawieszeniu lub cofnięciu upoważnienia do połowów dla unijnego statku rybackiego
  na mocy umowy
  , Komisja niezwłocznie odpowiednio informuje o tym fakcie państwo członkowskie bandery
  , w miarę możliwości drogą elektroniczną. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie przekazuje te informacje właścicielowi statku
  .[Popr. 40]

Artykuł 13

Tymczasowy
  ponowny przydział niewykorzystanych uprawnień do połowów w ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów

1.   W ciągu konkretnego roku kalendarzowego lub innego stosownego

  Na zakończenie pierwszej połowy
  okresu wykonywania protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów Komisja może określić niewykorzystane uprawnienia do połowów i odpowiednio powiadomić o nich państwa członkowskie, którym przydzielono udziały.

2.   W ciągu 10

  20
  dni od otrzymania tych informacji od Komisji państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, mogą:

| a) | poinformować Komisję, że wykorzystają swoje uprawnienia do połowów w późniejszym terminie w tym samym roku lub w odpowiednim okresie

  drugiej połowie okresu
  wykonywania protokołu, przedstawiając

  w oparciu o
  plan połowowy ze szczegółowymi informacjami na temat liczby wnioskowanych upoważnień do połowów, szacowanych połowów, obszarów i okresów połowowych; lub |
| --- | --- |

a)

poinformować Komisję, że wykorzystają swoje uprawnienia do połowów w późniejszym terminie w tym samym roku lub w odpowiednim okresie

  drugiej połowie okresu
  wykonywania protokołu, przedstawiając

  w oparciu o
  plan połowowy ze szczegółowymi informacjami na temat liczby wnioskowanych upoważnień do połowów, szacowanych połowów, obszarów i okresów połowowych; lub

| b) | zgłosić Komisji wymianę uprawnień do połowów, zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

b)

zgłosić Komisji wymianę uprawnień do połowów, zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

3.   Jeżeli niektóre państwa członkowskie nie poinformowały Komisji o jednym z działań, o których mowa w ust. 2, oraz jeżeli w wyniku tego uprawnienia do połowów pozostają niewykorzystane, Komisja
  , w terminie 10 dni od upływu okresu, o którym mowa w ust. 2,
  może wystosować zaproszenie do wyrażenia zainteresowania dotyczące dostępnych niewykorzystanych uprawnień do połowów do innych państw członkowskich, którym przydzielono część uprawnień do połowów.

4.   W ciągu 10 dni od daty otrzymania tego zaproszenia do wyrażenia zainteresowania te państwa członkowskie mogą zgłosić Komisji swoje zainteresowanie niewykorzystanymi uprawnieniami do połowów. Na poparcie swojego wniosku przedstawiają plan połowowy ze szczegółowymi informacjami na temat liczby wnioskowanych upoważnień do połowów, szacowanych połowów, obszarów i okresów połowowych.

5.   Komisja może zwrócić się do zainteresowanych państw członkowskich o dodatkowe informacje
  dotyczące liczby wnioskowanych upoważnień do połowów, szacowanych połowów, obszarów i okresów połowów
  , jeżeli uzna to za konieczne.

6.   W przypadku braku zainteresowania niewykorzystanymi uprawnieniami do połowów ze strony państw członkowskich, którym przydzielono część uprawnień do połowów,
  po upływie 10 dni,
  Komisja może wystosować zaproszenie do wyrażenia zainteresowania do wszystkich państw członkowskich. Państwo członkowskie może powiadomić o swoim zainteresowaniu niewykorzystanymi uprawnieniami do połowów na warunkach określonych w ust. 4.

7.   Na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 4 lub 5
  i w drodze bliskiej współpracy z nimi
  Komisja
  wyłącznie tymczasowo
  przydzieli niewykorzystane uprawnienia do połowów na zasadzie tymczasowej, stosując metodę określoną w art. 14.

7a.
     
  Ponowny przydział, o którym mowa w ust. 7, ma miejsce wyłącznie w pierwszej połowie okresu wykonywania protokołu, o którym mowa w ust. 1, i tylko jednokrotnie.

7b.
     
  Komisja informuje państwa członkowskie o:

| a) | państwach członkowskich, które zostały beneficjentami ponownego przydziału; |
| --- | --- |

a)

państwach członkowskich, które zostały beneficjentami ponownego przydziału;

| b) | ilościach uprawnień przyznanych państwom członkowskim w ramach ponownego przydziału; oraz |
| --- | --- |

b)

ilościach uprawnień przyznanych państwom członkowskim w ramach ponownego przydziału; oraz

| c) | kryteriach przyznawania zastosowanych przy ponownym przydziale.[Popr. 41] |
| --- | --- |

c)

kryteriach przyznawania zastosowanych przy ponownym przydziale.[Popr. 41]

Artykuł 13a

Uproszczenie procedur związanych z corocznym wznowieniem upoważnień do połowów obowiązujących w okresie stosowania protokołu do obowiązującej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów

W okresie obowiązywania unijnej umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów dozwolone powinny być przyspieszone, prostsze i elastyczniejsze procedury wznawiania licencji dla tych statków, których stan (cechy, bandera, własność lub przestrzeganie przepisów) nie zmienił się w danym roku w stosunku do roku poprzedniego.[Popr. 42]

Artykuł 14

Sposób
  tymczasowego
  rozdzielania niewykorzystanych uprawnień

1.   Komisja może ustanowić w drodze aktów wykonawczych metodę
  tymczasowego
  ponownego przydziału niewykorzystanych uprawnień do połowów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 45 ust. 2.

2.   W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z ograniczonym czasem, jaki pozostał na wykorzystanie niewykorzystanych uprawnień do połowów, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 45 ust. 3. Akty te obowiązują nie dłużej niż 6 miesięcy.

3.   Przy ustanawianiu metody ponownego przydziału Komisja stosuje następujące
  przejrzyste i obiektywne
  kryteria
  , uwzględniając czynniki środowiskowe, społeczne i gospodarcze
  :

| a) | uprawnienia do połowów przeznaczone do ponownego przydziału; |
| --- | --- |

a)

uprawnienia do połowów przeznaczone do ponownego przydziału;

| b) | liczba wnioskujących państw członkowskich; |
| --- | --- |

b)

liczba wnioskujących państw członkowskich;

| c) | udział przypisany każdemu wnioskującemu państwu członkowskiemu w początkowej fazie przydzielania uprawnień do połowów; |
| --- | --- |

c)

udział przypisany każdemu wnioskującemu państwu członkowskiemu w początkowej fazie przydzielania uprawnień do połowów;

| d) | historyczne dane na temat połowów i nakładów połowowych każdego wnioskującego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

d)

historyczne dane na temat połowów i nakładów połowowych każdego wnioskującego państwa członkowskiego;

| e) | liczba, rodzaj i cechy charakterystyczne statków oraz stosowanych narzędzi połowowych; |
| --- | --- |

e)

liczba, rodzaj i cechy charakterystyczne statków oraz stosowanych narzędzi połowowych;

| f) | spójność planu połowowego przedstawionego przez wnioskujące państwo członkowskie z elementami wymienionymi w lit. a)–e). |
| --- | --- |

f)

spójność planu połowowego przedstawionego przez wnioskujące państwo członkowskie z elementami wymienionymi w lit. a)–e).

Komisja publikuje uzasadnienie ponownego przydziału.[Popr. 43]

Artykuł 15

Przydział rocznej kwoty w rozbiciu na kilka kolejnych limitów połowowych

1.   Jeżeli

  W sytuacji gdy
  w protokole do umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów ustanowiono

  określono
  miesięczne lub kwartalne limity połowowe lub inne podpodziały rocznej kwoty, Komisja może przyjąć akt wykonawczy określający metodę przydziału – miesięcznego, kwartalnego lub obejmującego inny przedział czasowy – odpowiednich uprawnień do połowów między państwa członkowskie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 45 ust. 2

  przydział odpowiednich uprawnień do połowów między państwa członkowskie musi być zgodny z rocznymi uprawnieniami do połowów przyznanymi państwom członkowskim na podstawie stosownego aktu prawnego Unii
  .
  Ta zasada nie ma zastosowania jedynie wtedy, gdy zainteresowane państwa członkowskie uzgodniły wspólne plany połowowe
  z 
  uwzględnieniem miesięcznych lub kwartalnych limitów połowowych lub innych podpodziałów rocznej kwoty
  .[Popr. 44]

2.   Przydział uprawnień do połowów, o którym mowa w ust. 1, jest spójny z rocznymi uprawnieniami do połowów przydzielonymi państwom członkowskim zgodnie z odpowiednim rozporządzeniem Rady.
  [Popr. 45]

SEKCJA 2

DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA NA PODSTAWIE UPOWAŻNIEŃ BEZPOŚREDNICH

Artykuł 16

Zakres zastosowania

Przepisy niniejszej sekcji stosuje się do działalności połowowej prowadzonej przez unijne statki rybackie poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów na wodach państwa trzeciego.

Artykuł 17

Upoważnienia do połowów

Unijny statek rybacki nie może prowadzić działalności połowowej na wodach państwa trzeciego poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, chyba że uzyskał upoważnienie do połowów od:

| a) | swojego państwa członkowskiego bandery

  państwa trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, na których prowadzone są działania;
  oraz[Popr. 46] |
| --- | --- |

a)

swojego państwa członkowskiego bandery

  państwa trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, na których prowadzone są działania;
  oraz[Popr. 46]

| b) | swojego
  państwa trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, w których prowadzone są działania

  członkowskiego bandery
  . [Popr. 47] |
| --- | --- |

b)

swojego
  państwa trzeciego, którego zwierzchnictwu lub jurysdykcji podlegają wody, w których prowadzone są działania

  członkowskiego bandery
  . [Popr. 47]

Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do połowów prowadzonych na wodach państwa trzeciego, jeśli protokół do umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów obejmującej te wody nie obowiązuje w odniesieniu do danego państwa trzeciego od co najmniej trzech lat.

W przypadku odnowienia protokołu upoważnienie do połowów zostaje automatycznie cofnięte z chwilą wejścia w życie tego protokołu. [Popr. 48]

Artykuł 18

Warunki wydawania upoważnień do połowów przez państwa członkowskie bandery

Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do połowów w odniesieniu do połowów prowadzonych na wodach państwa trzeciego poza ramami umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów tylko wtedy, jeżeli:

| a) | obowiązująca

  nie obowiązuje
  umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z odpowiednim

  tym
  państwem trzecim nie istnieje lub w obowiązującej umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów wyraźnie przewidziano możliwość upoważnień bezpośrednich; |
| --- | --- |

a)

obowiązująca

  nie obowiązuje
  umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z odpowiednim

  tym
  państwem trzecim nie istnieje lub w obowiązującej umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów wyraźnie przewidziano możliwość upoważnień bezpośrednich;

| b) | spełnione są kryteria kwalifikowalności określone w art. 5; |
| --- | --- |

b)

spełnione są kryteria kwalifikowalności określone w art. 5;

| ba) | występuje nadwyżka dopuszczalnego połowu zgodnie z wymogami art. 62 ust. 2 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza; |
| --- | --- |

ba)

występuje nadwyżka dopuszczalnego połowu zgodnie z wymogami art. 62 ust. 2 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza;

| c) | operator przedstawił wszystkie następujące załączniki:






  (i) | kopia obowiązujących przepisów dotyczących rybołówstwa przekazanych operatorowi przez państwo nadbrzeżne; |
| --- | --- | --- |

c)

operator przedstawił wszystkie następujące załączniki:

(i)

kopia obowiązujących przepisów dotyczących rybołówstwa przekazanych operatorowi przez państwo nadbrzeżne;

| (ii) | pisemne potwierdzenie od państwa trzeciego, po uzgodnieniach między operatorem a tym państwem, warunków planowanego upoważnienia bezpośredniego

  obowiązujące upoważnienie do połowów wydane przez państwo trzecie a dotyczące proponowanej działalności połowowej
  , które ma umożliwić operatorowi dostęp

  zawiera warunki dostępu
  do zasobów rybnych danego państwa, w tym okres ważności upoważnienia, jego warunki i uprawnienia do połowów wyrażone jako ograniczenia nakładu połowowego lub limity połowowe; |
| --- | --- |

(ii)

pisemne potwierdzenie od państwa trzeciego, po uzgodnieniach między operatorem a tym państwem, warunków planowanego upoważnienia bezpośredniego

  obowiązujące upoważnienie do połowów wydane przez państwo trzecie a dotyczące proponowanej działalności połowowej
  , które ma umożliwić operatorowi dostęp

  zawiera warunki dostępu
  do zasobów rybnych danego państwa, w tym okres ważności upoważnienia, jego warunki i uprawnienia do połowów wyrażone jako ograniczenia nakładu połowowego lub limity połowowe;

| (iii) | dowód na zrównoważony charakter planowanej działalności połowowej na podstawie:






  — | oceny naukowej zapewnianej przez państwo trzecie lub, przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem
  lub przez regionalny organ ds. rybołówstwa posiadający kompetencje naukowe uznane przez Komisję
  ; oraz |
| --- | --- | --- |

(iii)

dowód na zrównoważony charakter planowanej działalności połowowej na podstawie:

—

oceny naukowej zapewnianej przez państwo trzecie lub, przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem
  lub przez regionalny organ ds. rybołówstwa posiadający kompetencje naukowe uznane przez Komisję
  ; oraz

| — | w przypadku oceny sporządzonej przez państwo trzecie,
  analizy tej ostatniej przez państwo członkowskie bandery na podstawie oceny krajowego instytutu naukowego
  lub, w stosownych przypadkach, instytutu naukowego państwa członkowskiego posiadającego kompetencje w odniesieniu do danego łowiska
  ; |
| --- | --- |

—

w przypadku oceny sporządzonej przez państwo trzecie,
  analizy tej ostatniej przez państwo członkowskie bandery na podstawie oceny krajowego instytutu naukowego
  lub, w stosownych przypadkach, instytutu naukowego państwa członkowskiego posiadającego kompetencje w odniesieniu do danego łowiska
  ;

| — | kopię przepisów państwa trzeciego dotyczących rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

kopię przepisów państwa trzeciego dotyczących rybołówstwa;

| (iv) | numer wyznaczonego rachunku bankowego w publicznym banku do celu uiszczenia wszystkich opłat; oraz |
| --- | --- |

(iv)

numer wyznaczonego rachunku bankowego w publicznym banku do celu uiszczenia wszystkich opłat; oraz

| d) | państwo trzecie jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem – w przypadku gdy działalność połowowa ma dotyczyć gatunków zarządzanych przez tę organizację. [Popr. 49] |
| --- | --- |

d)

państwo trzecie jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem – w przypadku gdy działalność połowowa ma dotyczyć gatunków zarządzanych przez tę organizację. [Popr. 49]

Artykuł 19

Zarządzanie upoważnieniami bezpośrednimi

1.   Z chwilą wydania upoważnienia do połowów

  stwierdzenia zgodności z wymogiem przewidzianym w art. 18
  państwo członkowskie bandery przesyła Komisji odpowiednie informacje wymienione w załączniku 1 i 2 oraz w art. 18.

2.   Jeżeli Komisja nie zwróciła się o dodatkowe

  Komisja rozpatruje wstępnie
  informacje lub uzasadnienie w terminie 15 dni kalendarzowych od przekazania informacji, o których mowa w ust. 1, państwo członkowskie bandery informuje operatora, że może on rozpocząć przedmiotową działalność połowową, pod warunkiem że uzyskał również upoważnienie bezpośrednie od państwa trzeciego

  . Może zażądać też przekazania dodatkowych informacji lub uzasadnienia dotyczącego informacji
  ,
  o których mowa w ust. 1, w terminie 15 dni
  .

3.   Jeżeli, w następstwie żądania udzielenia dodatkowych informacji lub uzasadnienia, o którym mowa w ust. 2, Komisja stwierdza, że warunki określone w art. 18 nie są spełnione, może nie wyrazić zgody na udzielenie upoważnienia do połowów w terminie dwóch miesięcy

  jednego miesiąca
  od otrzymania wszystkich

  pierwotnie
  wymaganych informacji lub uzasadnienia.

3a.
     
  Niezależnie od przepisów ust. 1 do 3 niniejszego artykułu, jeżeli upoważnienie do połowów ma zostać wznowione w okresie do dwóch lat od wydania pierwotnego upoważnienia na tych samych zasadach i warunkach, jakie zostały uzgodnione w pierwotnym upoważnieniu, państwo członkowskie może wydać upoważnienie bezpośrednio po stwierdzeniu przestrzegania warunków określonych w art. 18 i niezwłocznie zawiadamia o tym fakcie Komisję. Zgodnie z procedurą określoną w art. 7 Komisji przysługuje prawo wyrażenia sprzeciwu w ciągu 15 dni.

4.   Jeżeli państwo trzecie poinformuje Komisję o podjętej przez siebie decyzji o wydaniu, odmowie, zawieszeniu lub cofnięciu upoważnienia bezpośredniego dla unijnego statku rybackiego, Komisja odpowiednio

  bezzwłocznie
  informuje o tym fakcie państwo członkowskie bandery
  , które z kolei informuje właściciela statku
  .

5.   Jeżeli państwo trzecie poinformuje państwo członkowskie bandery o podjętej przez siebie decyzji o wydaniu, odmowie, zawieszeniu lub cofnięciu upoważnienia bezpośredniego dla unijnego statku rybackiego, państwo członkowskie bandery odpowiednio

  bezzwłocznie
  informuje o tym fakcie Komisję
  i właściciela statku
  .

6.   Operator dostarcza państwu członkowskiemu bandery kopię ostatecznych warunków uzgodnionych między nim a państwem trzecim, w tym kopię upoważnienia bezpośredniego. [Popr. 50]

Rozdział III

Działalność połowowa unijnych statków rybackich objęta regulacjami regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem

Artykuł 20

Zakres zastosowania

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do działalności połowowej prowadzonej przez unijne statki rybackie w odniesieniu do stad objęta regulacjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, na wodach Unii, na morzu pełnym i na wodach państw trzecich.

Artykuł 20a

Wypełnianie zobowiązań międzynarodowych Unii w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO)

Aby wywiązać się ze swoich zobowiązań międzynarodowych w ramach RFMO i zgodnie z celami, o których mowa w art. 28 rozporządzenia podstawowego, Unia zachęca do przeprowadzania okresowych ocen skuteczności przez niezależne organy i aktywnie uczestniczy w tworzeniu i wzmacnianiu komitetów wykonawczych we wszystkich RFMO, w których jest umawiającą się stroną. Unia dopilnowuje w szczególności, by te komitety wykonawcze zapewniały ogólny nadzór nad stosowaniem zewnętrznej polityki rybołówstwa oraz środków przyjętych przez RFMO. [Popr. 51]

Artykuł 21

Upoważnienia do połowów

Unijny statek rybacki nie może prowadzić działalności połowowej w odniesieniu do stad zarządzanych przez regionalną organizację ds. zarządzania połowami, chyba że:

| -a) | Unia jest umawiającą się stroną regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem;. [Popr. 52] |
| --- | --- |

-a)

Unia jest umawiającą się stroną regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem;. [Popr. 52]

| a) | zostało mu wydane upoważnienie do połowów przez jego państwo członkowskie bandery; |
| --- | --- |

a)

zostało mu wydane upoważnienie do połowów przez jego państwo członkowskie bandery;

| b) | został wpisany do odpowiedniego rejestru lub wykazu
  upoważnionych statków
  regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem; oraz [Popr. 53] |
| --- | --- |

b)

został wpisany do odpowiedniego rejestru lub wykazu
  upoważnionych statków
  regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem; oraz [Popr. 53]

| c) | jeżeli działalność połowowa prowadzona jest na wodach państw trzecich: zostało mu wydane upoważnienie do połowów przez odpowiednie państwo trzecie zgodnie z rozdziałem II. |
| --- | --- |

c)

jeżeli działalność połowowa prowadzona jest na wodach państw trzecich: zostało mu wydane upoważnienie do połowów przez odpowiednie państwo trzecie zgodnie z rozdziałem II.

Artykuł 22

Warunki wydawania upoważnień do połowów przez państwa członkowskie bandery

Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do połowów jedynie jeżeli:

| a) | spełnione są kryteria kwalifikowalności określone w art. 5; |
| --- | --- |

a)

spełnione są kryteria kwalifikowalności określone w art. 5;

| b) | przestrzegane są przepisy określone przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem lub unijne przepisy transponujące oraz |
| --- | --- |

b)

przestrzegane są przepisy określone przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem lub unijne przepisy transponujące oraz

| c) | jeżeli działalność połowowa prowadzona jest na wodach państw trzecich: spełnione są kryteria określone w art. 11 lub 18. |
| --- | --- |

c)

jeżeli działalność połowowa prowadzona jest na wodach państw trzecich: spełnione są kryteria określone w art. 11 lub 18.

Artykuł 23

Rejestracja przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem

1.   Państwo członkowskie bandery przesyła Komisji wykaz lub wykazy statków
  rybackich w rozumieniu definicji zawartej w rozporządzeniu podstawowym, które są aktywne i w stosownych przypadkach posiadają powiązany rejestr połowów,
  upoważnionych przez nie do prowadzenia działalności połowowej pod auspicjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

2.   Wykaz (lub wykazy), o którym (o których) mowa w ust. 1, należy przygotowywać zgodnie z wymogami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem i uzupełnić o informacje określone w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  .

3.   
  W terminie 10 dni od otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 1,
  Komisja może zażądać od państwa członkowskiego bandery wszelkich dodatkowych informacji, które uznaje za niezbędne.
  Każde takie żądanie Komisja musi uzasadnić.

4.   Jeżeli Komisja stwierdzi, że warunki określone w art. 22 są spełnione, przesyła wykaz (wykazy) upoważnionych statków do regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem
  w ciągu 15 dni od otrzymania wykazu, o którym mowa w ust
  .
  1
  .

5.   Jeżeli rejestr lub wykaz regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwa nie jest upubliczniony, Komisja powiadamia państwo członkowskie bandery o wpisanych do niego statkach

  udostępnia państwom członkowskim zaangażowanym w połowy na danym łowisku wykaz upoważnionych statków
  . [Popr. 54]

Rozdział IV

Działalność połowowa prowadzona przez unijne statki rybackie na morzu pełnym

Artykuł 24

Zakres zastosowania

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do działalności połowowej prowadzonej na morzu pełnym przez unijne statki rybackie o całkowitej długości przekraczającej 24 metry. [Popr. 55]

Artykuł 25

Upoważnienia do połowów

Unijny statek rybacki nie może prowadzić działalności połowowej na morzu pełnym, chyba że:

| a) | zostało mu wydane upoważnienie do połowów przez jego państwo członkowskie bandery
  tego statku w oparciu o naukową ocenę dowodzącą zrównoważonego charakteru proponowanej działalności połowowej, zatwierdzoną przez krajowy instytut naukowy lub, w stosownych przypadkach, instytut naukowy państwa członkowskiego posiadającego kompetencje w odniesieniu do danego łowiska
  ; oraz [Popr. 56] |
| --- | --- |

a)

zostało mu wydane upoważnienie do połowów przez jego państwo członkowskie bandery
  tego statku w oparciu o naukową ocenę dowodzącą zrównoważonego charakteru proponowanej działalności połowowej, zatwierdzoną przez krajowy instytut naukowy lub, w stosownych przypadkach, instytut naukowy państwa członkowskiego posiadającego kompetencje w odniesieniu do danego łowiska
  ; oraz [Popr. 56]

| b) | upoważnienie bezpośrednie zostało zgłoszone do Komisji zgodnie z art. 27. |
| --- | --- |

b)

upoważnienie bezpośrednie zostało zgłoszone do Komisji zgodnie z art. 27.

Artykuł 26

Warunki wydawania upoważnień do połowów przez państwa członkowskie bandery

Państwo członkowskie bandery może wydać upoważnienie do połowów w odniesieniu do działalności połowowej na pełnym morzu, jedynie jeżeli:

| a) | spełnione są
  kryteria kwalifikowalności określone w art. 5 są spełnione. |
| --- | --- |

a)

spełnione są
  kryteria kwalifikowalności określone w art. 5 są spełnione.

| b) | planowana działalność połowowa:








  — | jest oparta na podejściu do zarządzania rybołówstwem opartym na ekosystemie, określonym w art. 4 pkt 9 rozporządzenia podstawowego; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

planowana działalność połowowa:

—

jest oparta na podejściu do zarządzania rybołówstwem opartym na ekosystemie, określonym w art. 4 pkt 9 rozporządzenia podstawowego; oraz

| — | jest zgodna z oceną naukową uwzględniającą zachowanie morskich zasobów biologicznych i ekosystemów morskich, zapewnianą przez krajowy instytut naukowy państwa członkowskiego bandery.[Popr. 57] |
| --- | --- |

—

jest zgodna z oceną naukową uwzględniającą zachowanie morskich zasobów biologicznych i ekosystemów morskich, zapewnianą przez krajowy instytut naukowy państwa członkowskiego bandery.[Popr. 57]

Artykuł 27

Zgłoszenie do Komisji

Państwo członkowskie bandery zgłasza do Komisji upoważnienie do połowów co najmniej 15 dni kalendarzowych

  8,5 dnia kalendarzowego
  przed rozpoczęciem planowanej działalności połowowej na morzu pełnym, przekazując informacje określone w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  . [Popr. 58]

Rozdział V

Czarterowanie unijnych statków rybackich

Artykuł 28

Zasady

1.   Unijny statek rybacki nie może prowadzić działalności połowowej na mocy umów czarterowych, jeżeli obowiązuje umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, chyba że umowa ta stanowi inaczej.

2.   Unijny statek nie może prowadzić działalności połowowej na mocy więcej niż jednej umowy czarterowej jednocześnie lub być przedmiotem subczarteru.

2a.
     
  Unijne statki działają w ramach umów czarterowych na wodach pod auspicjami regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem wyłącznie wtedy, jeśli państwo, do którego czarterowany jest statek, jest w tej organizacji umawiającą się stroną.

3.   Wyczarterowany statek unijny nie może wykorzystywać uprawnień do połowów swojego państwa członkowskiego bandery
  w okresie czarteru
  . Połowy dokonane przez wyczarterowany statek zaliczane są na poczet uprawnień do połowów państwa czarterującego.

3a.
     
  Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie ogranicza odpowiedzialności państwa członkowskiego bandery w zakresie zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego, rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 oraz innych przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, między innymi dotyczących wymogów sprawozdawczości. [Popr. 59]

Artykuł 29

Zarządzanie upoważnieniami do połowów na mocy umowy czarterowej

Przy wydawaniu upoważnienia do połowów danemu statkowi zgodnie z art. 11, 18, 22 lub 26 oraz w przypadku działalności połowowej prowadzonej na mocy umowy czarterowej państwo członkowskie bandery sprawdza, czy:

| a) | właściwy organ państwa czarterującego oficjalnie potwierdził, że umowa jest zgodna z jego prawem krajowym oraz |
| --- | --- |

a)

właściwy organ państwa czarterującego oficjalnie potwierdził, że umowa jest zgodna z jego prawem krajowym oraz

| b) | umowa czarterowa jest wyszczególniona w upoważnieniu do połowów
  określono szczegóły umowy czarterowej, w tym okres, uprawnienia do połowów i obszar połowowy
  . [Popr. 60] |
| --- | --- |

b)

umowa czarterowa jest wyszczególniona w upoważnieniu do połowów
  określono szczegóły umowy czarterowej, w tym okres, uprawnienia do połowów i obszar połowowy
  . [Popr. 60]

Rozdział VI

Obowiązki w zakresie kontroli i sprawozdawczości

Artykuł 30

Dane pochodzące z programu obecności obserwatorów

Jeżeli na unijnym statku rybackim gromadzone są dane w ramach programu obecności obserwatorów
  zgodnie z prawem Unii lub przepisami RFMO
  , operator tego statku przesyła te dane swojemu państwu członkowskiemu bandery. [Popr. 61]

Artykuł 31

Informowanie państw trzecich

1.   Podczas prowadzenia działalności połowowej na podstawie przepisów niniejszego tytułu, jeżeli umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z państwem trzecim tak stanowi, operator unijnego statku rybackiego przesyła odpowiednie raporty połowowe i deklaracje wyładunkowe państwu trzeciemu, a

  zarówno
  swojemu państwu członkowskiemu bandery przesyła kopię tego powiadomienia

  , jak i państwu trzeciemu
  .

2.   Państwo członkowskie bandery ocenia spójność danych przesyłanych do państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 1, z danymi otrzymanymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009.
  W przypadku niespójności danych państwo członkowskie sprawdza, czy taka niespójność stanowi przykład połowów NNN w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, i podejmuje odpowiednie działania zgodnie z art. 43 do 47 tego rozporządzenia. [Popr. 62]

3.   Nieprzekazanie państwu trzeciemu raportów połowowych i deklaracji wyładunkowych, o których mowa w ust. 1, uznaje się za poważne naruszenie przepisów do celów zastosowania kar i innych środków przewidzianych we wspólnej polityce rybołówstwa. Wagę naruszenia przepisów określa właściwy organ państwa członkowskiego, biorąc pod uwagę kryteria takie jak: charakter szkody, jej wartość, sytuację ekonomiczną sprawcy naruszenia i rozmiar naruszenia lub jego powtarzalność.

Artykuł 31a

Wymogi dotyczące członkostwa w RFMO

Statek rybacki państwa trzeciego może prowadzić działalność połowową na wodach Unii w odniesieniu do stad zarządzanych przez RFMO, jeżeli państwo to jest umawiającą się stroną tej organizacji.[Popr. 63]

TYTUŁ III

DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA PROWADZONA PRZEZ STATKI PAŃSTW TRZECICH NA WODACH UNII

Artykuł 32

Zasady ogólne

1.   Statek rybacki państwa trzeciego nie może prowadzić działalności połowowej na wodach Unii, chyba że Komisja wydała mu upoważnienie do połowów.
  Upoważnienie jest mu przyznane tylko wtedy, gdy spełnia on kryteria kwalifikowalności określone w art. 5. [Popr. 64]

2.   Statek rybacki państwa trzeciego upoważniony do prowadzenia połowów na wodach Unii przestrzega przepisów regulujących działalność połowową statków unijnych w obszarze połowowym, w którym prowadzi działania, a także postanowień określonych

  . Jeżeli postanowienia określone
  w odpowiednich umowach

  odpowiedniej umowie
  w sprawie połowów
  stanowią inaczej, muszą być wyraźnie wymienione albo w tej umowie, albo w przepisach uzgodnionych z państwem trzecim wykonującym umowę
  . [Popr. 65]

3.   Jeżeli statek rybacki państwa trzeciego przepływa przez wody Unii bez upoważnienia wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jego narzędzia połowowe są zamocowane i zasztauowane w sposób uniemożliwiający natychmiastowe rozpoczęcie działalności połowowej.

Artykuł 33

Warunki wydawania upoważnień do połowów

Komisja może wydać statkowi rybackiemu państwa trzeciego upoważnienie do prowadzenia działalności połowowej na wodach Unii, jedynie jeżeli:

| -a) | występuje nadwyżka dopuszczalnego połowu odpowiadająca zakresowi proponowanych uprawnień do połowów zgodnie z wymogami art. 62 ust. 2 i 3 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza; |
| --- | --- |

-a)

występuje nadwyżka dopuszczalnego połowu odpowiadająca zakresowi proponowanych uprawnień do połowów zgodnie z wymogami art. 62 ust. 2 i 3 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza;

| a) | informacje zawarte w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  dotyczące statku rybackiego i powiązanego z nim statku pomocniczego/powiązanych z nim statków pomocniczych są kompletne i dokładne; statek rybacki i powiązany z nim statek pomocniczy/powiązane z nim statki pomocnicze posiada(-ją) numer IMO
  , jeżeli wymagają tego przepisy Unii
  ; |
| --- | --- |

a)

informacje zawarte w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  dotyczące statku rybackiego i powiązanego z nim statku pomocniczego/powiązanych z nim statków pomocniczych są kompletne i dokładne; statek rybacki i powiązany z nim statek pomocniczy/powiązane z nim statki pomocnicze posiada(-ją) numer IMO
  , jeżeli wymagają tego przepisy Unii
  ;

| b) | operator

  kapitan statku rybackiego
  i 
  dany
  statek rybacki nie byli objęci sankcjami za poważne naruszenie przepisów zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego na podstawie art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o wydanie upoważnienia do połowów; |
| --- | --- |

b)

operator

  kapitan statku rybackiego
  i 
  dany
  statek rybacki nie byli objęci sankcjami za poważne naruszenie przepisów zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego na podstawie art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o wydanie upoważnienia do połowów;

| c) | statek rybacki nie figuruje w wykazie NNN lub

  żadnego państwa trzeciego, żadnej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem czy Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008, a
  państwo trzecie nie jest uznane za niewspółpracujące na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub nie jest wymienione w wykazie takich państw bądź nie jest uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1026/2012; |
| --- | --- |

c)

statek rybacki nie figuruje w wykazie NNN lub

  żadnego państwa trzeciego, żadnej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem czy Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008, a
  państwo trzecie nie jest uznane za niewspółpracujące na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub nie jest wymienione w wykazie takich państw bądź nie jest uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1026/2012;

| d) | statek rybacki jest kwalifikowalny na mocy umowy w sprawie połowów z danym krajem trzecim oraz, w stosownych przypadkach, figuruje w wykazie statków określonym w tej umowie. [Popr. 66] |
| --- | --- |

d)

statek rybacki jest kwalifikowalny na mocy umowy w sprawie połowów z danym krajem trzecim oraz, w stosownych przypadkach, figuruje w wykazie statków określonym w tej umowie. [Popr. 66]

Artykuł 34

Procedura wydawania upoważnień do połowów

1.   Państwo trzecie przesyła do Komisji wnioski dotyczące swoich statków rybackich przed upływem terminu określonego w odnośnej umowie lub ustalonego przez Komisję.

2.   Komisja może zwrócić się do państwa trzeciego o wszelkie dodatkowe informacje, jakie uzna za konieczne.

3.   W przypadku stwierdzenia, że warunki określone w art. 33 są spełnione, Komisja wydaje upoważnienie do połowów oraz informuje o tym państwo trzecie i zainteresowane państwa członkowskie.

Artykuł 35

Monitorowanie upoważnień do połowów

1.   Jeżeli warunek określony w art. 33 nie jest już spełniany, Komisja zmienia lub cofa upoważnienie i informuje o tym państwo trzecie oraz zainteresowane państwa członkowskie.

2.   Komisja może odmówić wydania upoważnienia, zawiesić je lub cofnąć w przypadkach gdy nastąpiła zasadnicza zmiana okoliczności lub w przypadkach gdy nadrzędne względy polityczne

  jeżeli:

| a) | wystąpiły okoliczności
  odnoszące się, między innymi, do międzynarodowych standardów praw człowieka; lub do zwalczania nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych połowów uzasadniają takie działanie lub w przypadkach gdy |
| --- | --- |

a)

wystąpiły okoliczności
  odnoszące się, między innymi, do międzynarodowych standardów praw człowieka; lub do zwalczania nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych połowów uzasadniają takie działanie lub w przypadkach gdy

| b) | zaistniała szczególnie pilna potrzeba dotycząca poważnego zagrożenia dla zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza, zarządzania nimi i ich ochrony; |
| --- | --- |

b)

zaistniała szczególnie pilna potrzeba dotycząca poważnego zagrożenia dla zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza, zarządzania nimi i ich ochrony;

| c) | konieczne jest działanie w celu zapobiegnięcia poważnemu naruszeniu związanemu z
  nielegalnymi, nieraportowanymi lub nieuregulowanymi połowami
  , zgodnie z art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; lub |
| --- | --- |

c)

konieczne jest działanie w celu zapobiegnięcia poważnemu naruszeniu związanemu z
  nielegalnymi, nieraportowanymi lub nieuregulowanymi połowami
  , zgodnie z art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; lub

| d) | jeżeli
  z takiego czy innego nadrzędnego względu politycznego Unia postanowiła zawiesić lub zerwać stosunki z danym państwem trzecim. |
| --- | --- |

d)

jeżeli
  z takiego czy innego nadrzędnego względu politycznego Unia postanowiła zawiesić lub zerwać stosunki z danym państwem trzecim.

W przypadku odmowy wydania upoważnienia, jego zawieszenia lub cofnięcia Komisja niezwłocznie informuje o tym państwo trzecie zgodnie z akapitem pierwszym. [Popr. 67]

Artykuł 36

Zaprzestanie działalności połowowej

1.   W przypadku uznania, że uprawnienia do połowów przyznane państwu trzeciemu zostały wyczerpane, Komisja niezwłocznie powiadamia o tym fakcie dane państwo trzecie i właściwe organy inspekcji państw członkowskich. Aby zapewnić ciągłość działalności połowowej w ramach niewykorzystanych uprawnień do połowów, które mogą jednak również mieć wpływ na wyczerpane uprawnienia do połowów, państwo trzecie przedstawia Komisji środki techniczne zapobiegające wszelkiemu negatywnemu wpływowi na wyczerpane uprawnienia do połowów. Od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, upoważnienia do połowów wydane statkom pływającym pod banderą tego zainteresowanego państwa trzeciego uznaje się za zawieszone w odniesieniu do danej działalności połowowej, a prowadzenie takiej działalności połowowej przez te statki nie będzie już dozwolone.

2.   Upoważnienia do połowów uznaje się za wycofane, jeżeli zawieszenie działalności połowowej zgodnie z ust. 2 obejmuje wszystkie rodzaje działalności, w odniesieniu do których zostały one udzielone.

3.   Państwo trzecie zapewnia, aby zainteresowane statki rybackie były niezwłocznie informowane o zastosowaniu przepisów niniejszego artykułu i aby zaprzestały prowadzenia wszelkiej odnośnej działalności połowowej.

Artykuł 37

Przekroczenie kwot na wodach Unii

1.   Jeżeli Komisja stwierdzi, że dane państwo trzecie przekroczyło kwoty, które zostały mu przydzielone w odniesieniu do danego stada lub danej grupy stad, w kolejnych latach Komisja dokonuje odliczeń od kwot przyznanych temu państwu w odniesieniu do tego stada lub grupy stad.
  Wysokość odliczeń musi być zgodna z art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. [Popr. 68]

2.   Jeżeli odliczenia zgodnie z ust. 1 nie można dokonać od kwoty dotyczącej stada lub grupy stad, które zostały przełowione, ponieważ dane państwo członkowskie nie dysponuje wystarczającą kwotą w odniesieniu do stada lub grupy stad, wówczas Komisja – po konsultacji z danym państwem trzecim – może w następnych latach dokonać odliczeń od kwot dotyczących innych stad lub grup stad dostępnych dla tego państwa trzeciego w tym samym obszarze geograficznym lub dotyczących innych stad lub grup stad o odpowiadającej im wartości handlowej.

Artykuł 38

Kontrola i egzekwowanie

1.   Statek państwa trzeciego upoważniony do prowadzenia połowów na wodach Unii przestrzega przepisów w zakresie kontroli regulujących działalność połowową statków unijnych w obszarze połowowym, w którym prowadzi działania.

2.   Statek państwa trzeciego upoważniony do prowadzenia połowów na wodach Unii przekazuje Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi i, w stosownym przypadku, nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu dane, które unijne statki są zobowiązane przekazywać państwu członkowskiemu bandery na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

3.   Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła dane, o których mowa w ust. 2, nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu.

4.   Statek państwa trzeciego upoważniony do prowadzenia połowów na wodach Unii dostarcza na żądanie Komisji lub organu przez nią wyznaczonego sprawozdania obserwatora sporządzone na mocy obowiązujących programów obecności obserwatorów.

5.   Nadbrzeżne państwo członkowskie zapisuje wszystkie naruszenia popełnione przez statki rybackie państw trzecich, w tym związane z nimi sankcje, w krajowym rejestrze, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

6.   Komisja przesyła informacje, o których mowa w ust. 5, państwu trzeciemu w celu zapewnienia, aby państwo trzecie zastosowało odpowiednie środki.

Przepisy ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla konsultacji między Unią a państwami trzecimi. W tym zakresie Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 44 w celu wdrożenia do prawa unijnego wyników konsultacji z państwami trzecimi obejmujących uzgodnienia dotyczące dostępu.

TYTUŁ IV

DANE I INFORMACJE

Artykuł 39

Unijny rejestr upoważnień do połowów

1.   Komisja opracowuje i prowadzi elektroniczny unijny rejestr upoważnień do połowów
  , w tym wszystkich upoważnień do połowów udzielonych na podstawie tytułów II i III,
  składający się z części dostępnej publicznie i części bezpiecznej. Rejestr ten:

| a) | zawiera wszystkie informacje określone w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  i wskazuje status każdego upoważnienia w czasie rzeczywistym; |
| --- | --- |

a)

zawiera wszystkie informacje określone w załącznikach 1 i 2

  załączniku
  i wskazuje status każdego upoważnienia w czasie rzeczywistym;

| b) | wykorzystywany jest do wymiany danych i informacji między Komisją a państwem członkowskim oraz |
| --- | --- |

b)

wykorzystywany jest do wymiany danych i informacji między Komisją a państwem członkowskim oraz

| c) | służy jedynie do celów zrównoważonego zarządzania flotami rybackimi. |
| --- | --- |

c)

służy jedynie do celów zrównoważonego zarządzania flotami rybackimi.

2.   Wykaz upoważnień do połowów w rejestrze jest publicznie dostępny i zawiera następujące informacje:

| a) | nazwę i banderę statku
  oraz jego numer CFR i IMO, jeżeli wymagają tego przepisy Unii
  ; |
| --- | --- |

a)

nazwę i banderę statku
  oraz jego numer CFR i IMO, jeżeli wymagają tego przepisy Unii
  ;

| aa) | nazwisko, miasto i kraj zamieszkania właściciela przedsiębiorstwa i beneficjenta rzeczywistego; |
| --- | --- |

aa)

nazwisko, miasto i kraj zamieszkania właściciela przedsiębiorstwa i beneficjenta rzeczywistego;

| b) | rodzaj upoważnienia
  , w tym uprawnienia do połowów;
  oraz [Popr. 69] |
| --- | --- |

b)

rodzaj upoważnienia
  , w tym uprawnienia do połowów;
  oraz [Popr. 69]

| c) | dozwolony czas i obszar działalności połowowej (data rozpoczęcia i zakończenia, obszar połowowy). |
| --- | --- |

c)

dozwolony czas i obszar działalności połowowej (data rozpoczęcia i zakończenia, obszar połowowy).

3.   Państwo członkowskie korzysta z rejestru w celu przedstawienia Komisji upoważnień do połowów i aktualizuje swoje dane, zgodnie z wymogami art. 12, 19, 23 i 27.

Artykuł 40

Wymogi techniczne

Wymiana informacji, o których mowa w tytułach II, III i IV, odbywa się w formie elektronicznej. Komisja może przyjmować akty wykonawcze – nie naruszając przepisów dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) – ustanawiające techniczne wymogi operacyjne dotyczące zapisywania, formatu i przekazywania informacji, o których mowa w tych tytułach. Wspomniane akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 45 ust. 2.

Aby zapewnić działanie rejestru unijnych upoważnień do połowów i umożliwić państwom członkowskim dostosowanie się do wymogów technicznych w zakresie powiadamiania, Komisja udziela zainteresowanym państwom członkowskim wsparcia technicznego. W tym celu Komisja wspiera organy krajowe w przekazywaniu informacji, które operatorzy muszą dostarczyć w odniesieniu do każdego rodzaju upoważnienia, oraz, do dnia ... [sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], opracowuje aplikację informatyczną umożliwiającą państwom członkowskim automatyczne i realizowane w czasie rzeczywistym przesyłanie do rejestru unijnych upoważnień do połowów danych dotyczących wniosków o upoważnienia i cech statków. [Popr. 70]

W ramach wsparcia technicznego i finansowego w zakresie przekazywania informacji państwa członkowskie mogą korzystać z pomocy finansowej z Funduszu Morskiego i Rybackiego na podstawie art. 76 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014
   (16)
  . [Popr. 71]

Artykuł 41

Dostęp do danych

Nie naruszając przepisów art. 110 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, państwa członkowskie lub Komisja zapewniają dostęp do bezpiecznej części unijnego rejestru upoważnień do połowów, o którym mowa w art. 39, właściwym służbom administracji zaangażowanym w zarządzanie flotami rybackimi.

Artykuł 42

Zarządzanie danymi, ochrona danych osobowych oraz poufność

Dane uzyskane na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być przetwarzane zgodnie z art. 109, 110, 111 i 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 oraz dyrektywą 95/46/WE i krajowymi przepisami wykonawczymi do niej.

Artykuł 43

Relacje z państwami trzecimi i regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem

1.   Jeżeli państwo członkowskie otrzyma od państwa trzeciego lub regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem informacje istotne dla zapewnienia skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, państwo to przekazuje te informacje pozostałym zainteresowanym państwom członkowskim i Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, o ile jest do tego uprawnione na mocy umów dwustronnych zawartych z danym państwem trzecim lub przepisów odnośnej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

2.   Komisja lub wyznaczony przez nią organ może – w ramach umów w sprawie połowów zawieranych między Unią a państwami trzecimi, pod auspicjami regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub podobnych organizacji ds. rybołówstwa, w których Unia jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną – przekazywać istotne informacje dotyczące nieprzestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia lub poważnych naruszeń, o których mowa w art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 i w art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, innym stronom tych umów lub organizacji, za zgodą państwa członkowskiego, które dostarczyło informacji, oraz zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

TYTUŁ V

PROCEDURY, PRZEKAZANIE UPRAWNIEŃ I ŚRODKI WYKONAWCZE

Artykuł 44

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 2, powierza się Komisji
  na okres pięciu lat od dnia ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu
  . [Popr. 73]

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

3a.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

4.   Jednocześnie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 2 wchodzi w życie tylko wtedy, jeżeli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeżeli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 45

Procedura komitetowa

1.   Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony na podstawie art. 47 rozporządzenia podstawowego. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z art. 5 tego rozporządzenia.

TYTUŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 46

Uchylenie

1.   Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008 traci moc.

2.   Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 47

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ... dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(2)  Dz.U. C 303 z 19.8.2016, s. 116.

2

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. oraz decyzja Rady z dnia ... .

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33).

2

(3)  Decyzja Rady 98/392/WE z dnia 23 marca 1998 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. i Porozumienia z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszącego się do stosowania jego części XI (Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1).

3

(4)  Decyzja Rady 98/414/WE z dnia 8 czerwca 1998 r. w sprawie ratyfikowania przez Wspólnotę Europejską Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi (Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14).

4

(5)  Decyzja Rady 96/428/WE z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie przyjęcia przez Wspólnotę Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu (Dz.U. L 177 z 16.7.1996, s. 24).

5

(6)  Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych A/Res/66/288 z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawie wyników konferencji Rio + 20, zatytułowana „Przyszłość, jakiej chcemy”.

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

7

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

10

(11)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

11

(12)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1026/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie określonych środków podejmowanych w celu ochrony stad ryb względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 34).

14

(15)  Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).

15

(16)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1).

16

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1).

Załącznik 1

Wykaz informacji, które należy przekazać w celu uzyskania upoważnienia do połowów

| I | WNIOSKODAWCA |
| --- | --- |
| 1 | Nazwa podmiotu gospodarczego (*1) |
| 2 | e-mail (*1) |
| 3 | Adres |
| 4 | Numer faksu |
| 5 | Numer identyfikacji podatkowej (SIRET, NIF...) (*1) |
| 6 | Numer telefonu |
| 7 | Nazwa lub nazwisko agenta (stosownie do postanowień protokołu) (*1) |
| 8 | e-mail (*1) |
| 9 | Adres |
| 10 | Numer faksu |
| 11 | Numer telefonu |
| 12 | Nazwa stowarzyszenia lub nazwisko agenta reprezentującego podmiot gospodarczy (*1) |
| 13 | e-mail (*1) |
| 14 | Adres |
| 15 | Numer faksu |
| 16 | Numer telefonu |
| 17 | Nazwisko(-a) kapitana(-ów) (*1) |
| 18 | e-mail (*1) |
| 19 | Obywatelstwo (*1) |
| 20 | Numer faksu |
| 21 | Numer telefonu |

I

WNIOSKODAWCA

1

Nazwa podmiotu gospodarczego (*1)

2

e-mail (*1)

3

Adres

4

Numer faksu

5

Numer identyfikacji podatkowej (SIRET, NIF...) (*1)

6

Numer telefonu

7

Nazwa lub nazwisko agenta (stosownie do postanowień protokołu) (*1)

8

e-mail (*1)

9

Adres

10

Numer faksu

11

Numer telefonu

12

Nazwa stowarzyszenia lub nazwisko agenta reprezentującego podmiot gospodarczy (*1)

13

e-mail (*1)

14

Adres

15

Numer faksu

16

Numer telefonu

17

Nazwisko(-a) kapitana(-ów) (*1)

18

e-mail (*1)

19

Obywatelstwo (*1)

20

Numer faksu

21

Numer telefonu

| II | IDENTYFIKACJA STATKU, JEGO CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA I WYPOSAŻENIE |
| --- | --- |
| 22 | Nazwa statku (*1) |
| 23 | Państwo bandery (*1) |
| 24 | Data uzyskania obecnej bandery (*1) |
| 25 | Oznaka rybacka (*1) |
| 26 | Numer IMO (INVU) (*1) |
| 27 | Numer CFR (*1) |
| 28 | Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) (*1) |
| 29 | Częstotliwość wywoławcza (*1) |
| 30 | Numer telefonu satelitarnego |
| 31 | MMSI (*1) |
| 32 | Data i miejsce budowy (*1) |
| 33 | Poprzednia bandera i data uzyskania (jeśli dotyczy) (*1) |
| 34 | Materiał, z którego wykonano kadłub: stal / drewno / poliester / inny (*1) |
| 35 | Transponder VMS (*1) |
| 36 | Model (*1) |
| 37 | Numer seryjny (*1) |
| 38 | Wersja oprogramowania (*1) |
| 39 | Operator satelitarny (*1) |
| 40 | Producent VMS (nazwa) |
| 41 | Całkowita długość statku (*1) |
| 42 | Szerokość statku (*1) |
| 43 | Zaciąg (*1) |
| 44 | Pojemność (w GT) (*1) |
| 45 | Moc głównego silnika (kW) (*1) |
| 46 | Typ silnika |
| 47 | Marka |
| 48 | Numer seryjny silnika (*1) |

II

IDENTYFIKACJA STATKU, JEGO CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA I WYPOSAŻENIE

22

Nazwa statku (*1)

23

Państwo bandery (*1)

24

Data uzyskania obecnej bandery (*1)

25

Oznaka rybacka (*1)

26

Numer IMO (INVU) (*1)

27

Numer CFR (*1)

28

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) (*1)

29

Częstotliwość wywoławcza (*1)

30

Numer telefonu satelitarnego

31

MMSI (*1)

32

Data i miejsce budowy (*1)

33

Poprzednia bandera i data uzyskania (jeśli dotyczy) (*1)

34

Materiał, z którego wykonano kadłub: stal / drewno / poliester / inny (*1)

35

Transponder VMS (*1)

36

Model (*1)

37

Numer seryjny (*1)

38

Wersja oprogramowania (*1)

39

Operator satelitarny (*1)

40

Producent VMS (nazwa)

41

Całkowita długość statku (*1)

42

Szerokość statku (*1)

43

Zaciąg (*1)

44

Pojemność (w GT) (*1)

45

Moc głównego silnika (kW) (*1)

46

Typ silnika

47

Marka

48

Numer seryjny silnika (*1)

| III | KATEGORIA POŁOWÓW, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH WNIOSKUJE SIĘ O UPOWAŻNIENIE DO POLOWÓW |
| --- | --- |
| 49 | Rodzaj statku, kod FAO (*1) |
| 50 | Rodzaj narzędzi, kod FAO (*1) |
| 53 | Obszary połowowe, kod FAO (*1) |
| 54 | Rejony połowów – FAO lub państwo nadbrzeżne (*1) |
| 55 | Port(-y) wyładunku |
| 56 | Port(-y) przeładunku |
| 57 | Kod FAO gatunku lub kategorii połowów (SFPA) (*1) |
| 58 | Okres, w odniesieniu do którego wnioskuje się o upoważnienie (daty rozpoczęcia i zakończenia) |
| 59 | Numer rejestru RFMO (jeśli jest znany) (*1) |
| 60 | Data wpisu do rejestru RFMO (*1) (jeżeli jest znana) |
| 61 | Maksymalna całkowita liczba członków załogi (*1): |
| 62 | Z [KRAJ PARTNERSKI]: |
| 63 | Z państwa AKP: |
| 64 | Sposób konserwowania/przetwarzania ryb na statku (*1): Świeże ryby / Chłodzenie / Mrożenie / Mączka rybna / Olej / Filetowanie |
| 65 | Wykaz statków pomocniczych: nazwa / numer IMO / numer CFR |

III

KATEGORIA POŁOWÓW, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH WNIOSKUJE SIĘ O UPOWAŻNIENIE DO POLOWÓW

49

Rodzaj statku, kod FAO (*1)

50

Rodzaj narzędzi, kod FAO (*1)

53

Obszary połowowe, kod FAO (*1)

54

Rejony połowów – FAO lub państwo nadbrzeżne (*1)

55

Port(-y) wyładunku

56

Port(-y) przeładunku

57

Kod FAO gatunku lub kategorii połowów (SFPA) (*1)

58

Okres, w odniesieniu do którego wnioskuje się o upoważnienie (daty rozpoczęcia i zakończenia)

59

Numer rejestru RFMO (jeśli jest znany) (*1)

60

Data wpisu do rejestru RFMO (*1) (jeżeli jest znana)

61

Maksymalna całkowita liczba członków załogi (*1):

62

Z [KRAJ PARTNERSKI]:

63

Z państwa AKP:

64

Sposób konserwowania/przetwarzania ryb na statku (*1): Świeże ryby / Chłodzenie / Mrożenie / Mączka rybna / Olej / Filetowanie

65

Wykaz statków pomocniczych: nazwa / numer IMO / numer CFR

| IV | CZARTEROWANIE |
| --- | --- |
| 66 | Statek prowadzący działalność na podstawie umowy czarterowej (*1): Tak / Nie |
| 67 | Rodzaj umowy czarterowej |
| 68 | Okres czarteru (daty rozpoczęcia i zakończenia) (*1) |
| 69 | Uprawnienia do połowów (w tonach) przyznane czarterowanemu statkowi (*1) |
| 70 | Państwo trzecie przyznające uprawnienia do połowów czarterowanemu statkowi (*1) |

IV

CZARTEROWANIE

66

Statek prowadzący działalność na podstawie umowy czarterowej (*1): Tak / Nie

67

Rodzaj umowy czarterowej

68

Okres czarteru (daty rozpoczęcia i zakończenia) (*1)

69

Uprawnienia do połowów (w tonach) przyznane czarterowanemu statkowi (*1)

70

Państwo trzecie przyznające uprawnienia do połowów czarterowanemu statkowi (*1)

Załączniki (wykaz dokumentów):
  [Popr. 74]

---

(*1)  pola obowiązkowe (pozycje 22 do 25 i 28 do 48 mogą nie zostać wypełnione, jeżeli informacje można automatycznie pozyskać z rejestru floty UE dzięki numerowi CFR lub numerowi IMO)

Załącznik 2

Wykaz informacji, które musi przekazać statek pomocniczy wspierający statek rybacki opisany w załączniku 1

| I | OPERATOR STATKU POMOCNICZEGO |
| --- | --- |
| 1 | Nazwa podmiotu gospodarczego (*1) |
| 2 | e-mail (*1) |
| 3 | Adres |
| 4 | Numer faksu |
| 5 | Numer identyfikacji podatkowej (SIRET, NIF...) (*1) |
| 6 | Numer telefonu |
| 7 | Nazwa lub nazwisko agenta (stosownie do postanowień protokołu) (*1) |
| 8 | e-mail (*1) |
| 9 | Adres |
| 10 | Numer faksu |
| 11 | Numer telefonu |
| 12 | Nazwa stowarzyszenia lub nazwisko agenta reprezentującego podmiot gospodarczy (*1) |
| 13 | e-mail (*1) |
| 14 | Adres |
| 15 | Numer faksu |
| 16 | Numer telefonu |
| 17 | Nazwisko(-a) kapitana(-ów) (*1) |
| 18 | e-mail (*1) |
| 19 | Obywatelstwo (*1) |
| 20 | Numer faksu |
| 21 | Numer telefonu |

I

OPERATOR STATKU POMOCNICZEGO

1

Nazwa podmiotu gospodarczego (*1)

2

e-mail (*1)

3

Adres

4

Numer faksu

5

Numer identyfikacji podatkowej (SIRET, NIF...) (*1)

6

Numer telefonu

7

Nazwa lub nazwisko agenta (stosownie do postanowień protokołu) (*1)

8

e-mail (*1)

9

Adres

10

Numer faksu

11

Numer telefonu

12

Nazwa stowarzyszenia lub nazwisko agenta reprezentującego podmiot gospodarczy (*1)

13

e-mail (*1)

14

Adres

15

Numer faksu

16

Numer telefonu

17

Nazwisko(-a) kapitana(-ów) (*1)

18

e-mail (*1)

19

Obywatelstwo (*1)

20

Numer faksu

21

Numer telefonu

| II | IDENTYFIKACJA STATKU POMOCNICZEGO, JEGO CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA I WYPOSAŻENIE |
| --- | --- |
| 22 | Nazwa statku (*1) |
| 23 | Państwo bandery (*1) |
| 24 | Data uzyskania obecnej bandery (*1) |
| 25 | Oznaka rybacka (*1) |
| 26 | Numer IMO (INVU) (*1) |
| 27 | Numer CFR (dla statków unijnych, jeśli jest znany) (*1) |
| 28 | Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) (*1) |
| 29 | Częstotliwość wywoławcza (*1) |
| 30 | Numer telefonu satelitarnego |
| 31 | MMSI (*1) |
| 32 | Data i miejsce budowy |
| 33 | Poprzednia bandera i data uzyskania (jeśli dotyczy) (*1) |
| 34 | Materiał, z którego wykonano kadłub: stal / drewno / poliester / inny |
| 35 | Transponder VMS |
| 36 | Wzór |
| 37 | Numer seryjny |
| 38 | Wersja oprogramowania |
| 39 | Operator satelitarny |
| 40 | Producent VMS (nazwa) |
| 41 | Całkowita długość statku |
| 42 | Szerokość statku |
| 43 | Zanurzenie |
| 44 | Pojemność (w GT) |
| 45 | Moc głównego silnika (kW) |
| 47 | Typ silnika |
| 48 | Marka |
| 49 | Numer seryjny silnika |

II

IDENTYFIKACJA STATKU POMOCNICZEGO, JEGO CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA I WYPOSAŻENIE

22

Nazwa statku (*1)

23

Państwo bandery (*1)

24

Data uzyskania obecnej bandery (*1)

25

Oznaka rybacka (*1)

26

Numer IMO (INVU) (*1)

27

Numer CFR (dla statków unijnych, jeśli jest znany) (*1)

28

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) (*1)

29

Częstotliwość wywoławcza (*1)

30

Numer telefonu satelitarnego

31

MMSI (*1)

32

Data i miejsce budowy

33

Poprzednia bandera i data uzyskania (jeśli dotyczy) (*1)

34

Materiał, z którego wykonano kadłub: stal / drewno / poliester / inny

35

Transponder VMS

36

Wzór

37

Numer seryjny

38

Wersja oprogramowania

39

Operator satelitarny

40

Producent VMS (nazwa)

41

Całkowita długość statku

42

Szerokość statku

43

Zanurzenie

44

Pojemność (w GT)

45

Moc głównego silnika (kW)

47

Typ silnika

48

Marka

49

Numer seryjny silnika

| III | INFORMACJE NA TEMAT DZIAŁALNOŚCI POŁOWOWEJ OBJĘTEJ WSPARCIEM |
| --- | --- |
| 50 | Obszary połowowe, kod FAO |
| 51 | Rejony połowów – FAO |
| 52 | Kod FAO gatunku docelowego |
| 53 | Numer rejestru RFMO (*1) |
| 54 | Data wpisu do rejestru RFMO |

III

INFORMACJE NA TEMAT DZIAŁALNOŚCI POŁOWOWEJ OBJĘTEJ WSPARCIEM

50

Obszary połowowe, kod FAO

51

Rejony połowów – FAO

52

Kod FAO gatunku docelowego

53

Numer rejestru RFMO (*1)

54

Data wpisu do rejestru RFMO

Załączniki (wykaz dokumentów):
  [Popr. 75]

---

(*1)  pola obowiązkowe (pozycje 22 do 25 i 28 do 33 mogą nie zostać wypełnione w odniesieniu do statku pomocniczego pływającego pod banderą Unii, jeżeli informacje można automatycznie pozyskać z rejestru floty UE dzięki numerowi CFR)

Załącznik

Wykaz informacji, które należy przekazać w celu uzyskania upoważnienia do połowów

| I | WNIOSKODAWCA |
| --- | --- |
| 1 | Identyfikator statku (numer IMO, numer CFR itd.) |
| 2 | Nazwa statku |
| 3 | Nazwa podmiotu gospodarczego

   (*1) |
| 4 | E-mail

   (*1) |
| 5 | Adres |
| 6 | Faks |
| 7 | Numer identyfikacji podatkowej (SIRET, NIF...)

   (*1) |
| 8 | Telefon |
| 9 | Nazwa właściciela |
| 10 | E-mail

   (*1) |
| 11 | Adres |
| 12 | Faks |
| 13 | Telefon |
| 14 | Nazwa stowarzyszenia lub nazwisko agenta reprezentującego podmiot gospodarczy

   (*1) |
| 15 | E-mail

   (*1) |
| 16 | Adres |
| 17 | Faks |
| 18 | Telefon |
| 19 | Nazwisko(-a) kapitana(-ów)

   (*1) |
| 20 | E-mail

   (*1) |
| 21 | Obywatelstwo

   (*1) |
| 22 | Faks |
| 23 | Telefon |

I

WNIOSKODAWCA

1

Identyfikator statku (numer IMO, numer CFR itd.)

2

Nazwa statku

3

Nazwa podmiotu gospodarczego

   (*1)

4

E-mail

   (*1)

5

Adres

6

Faks

7

Numer identyfikacji podatkowej (SIRET, NIF...)

   (*1)

8

Telefon

9

Nazwa właściciela

10

E-mail

   (*1)

11

Adres

12

Faks

13

Telefon

14

Nazwa stowarzyszenia lub nazwisko agenta reprezentującego podmiot gospodarczy

   (*1)

15

E-mail

   (*1)

16

Adres

17

Faks

18

Telefon

19

Nazwisko(-a) kapitana(-ów)

   (*1)

20

E-mail

   (*1)

21

Obywatelstwo

   (*1)

22

Faks

23

Telefon

| II | KATEGORIA POŁOWÓW, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH WNIOSKUJE SIĘ O UPOWAŻNIENIE DO POŁOWÓW |
| --- | --- |
| Rodzaj upoważnienia (umowa w sprawie połowów, upoważnienie bezpośrednie, RFMO, morze pełne, czarter, statek pomocniczy) |
| 24 | Rodzaj statku, kod FAO

   (*1) |
| 25 | Rodzaj narzędzi, kod FAO

   (*1) |
| 26 | Obszary połowowe, kod FAO

   (*1) |
| 27 | Kod FAO lub kategoria połowów gatunku docelowego (umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów)

   (*1) |
| 28 | Okres, w odniesieniu do którego wnioskuje się o upoważnienie (daty rozpoczęcia i zakończenia) |
| 29 | Numer rejestru RFMO

   (*1)

  (jeśli jest znany) |
| 30 | Wykaz statków pomocniczych: nazwa / numer IMO / numer CFR |

II

KATEGORIA POŁOWÓW, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH WNIOSKUJE SIĘ O UPOWAŻNIENIE DO POŁOWÓW

Rodzaj upoważnienia (umowa w sprawie połowów, upoważnienie bezpośrednie, RFMO, morze pełne, czarter, statek pomocniczy)

24

Rodzaj statku, kod FAO

   (*1)

25

Rodzaj narzędzi, kod FAO

   (*1)

26

Obszary połowowe, kod FAO

   (*1)

27

Kod FAO lub kategoria połowów gatunku docelowego (umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów)

   (*1)

28

Okres, w odniesieniu do którego wnioskuje się o upoważnienie (daty rozpoczęcia i zakończenia)

29

Numer rejestru RFMO

   (*1)

  (jeśli jest znany)

30

Wykaz statków pomocniczych: nazwa / numer IMO / numer CFR

| III | CZARTEROWANIE |
| --- | --- |
| 31 | Statek prowadzący działalność na podstawie umowy czarterowej (*1):


  Tak / Nie |
| 32 | Rodzaj umowy czarterowej |
| 33 | Okres czarteru (daty rozpoczęcia i zakończenia)

   (*1) |
| 34 | Uprawnienia do połowów (w tonach) przyznane czarterowanemu statkowi

   (*1) |
| 35 | Państwo trzecie przyznające uprawnienia do połowów czarterowanemu statkowi

   (*1) |

III

CZARTEROWANIE

31

Statek prowadzący działalność na podstawie umowy czarterowej (*1):


  Tak / Nie

32

Rodzaj umowy czarterowej

33

Okres czarteru (daty rozpoczęcia i zakończenia)

   (*1)

34

Uprawnienia do połowów (w tonach) przyznane czarterowanemu statkowi

   (*1)

35

Państwo trzecie przyznające uprawnienia do połowów czarterowanemu statkowi

   (*1)

[Popr. 76]

---

(*1)  
  pola obowiązkowe (pozycje 22 do 25 i 28 do 48 mogą nie zostać wypełnione, jeżeli informacje można automatycznie pozyskać z rejestru floty UE dzięki numerowi CFR lub numerowi IMO)

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/338 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/338

---

P8_TA(2017)0016

Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja) (COM(2016)0142 – C8-0113/2016 – 2016/0075(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 252/33)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0142), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0142),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0113/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0113/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 20 grudnia 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0260/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0260/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

P8_TC1-COD(2016)0075

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 2 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Gruzja)

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/372.)

---

Wtorek, 14 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/339 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/339

---

P8_TA(2017)0019

Umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między UE a Wyspami Cooka ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokołu wykonawczego do tej umowy (07592/2016 – C8-0431/2016 – 2016/0077(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 252/34)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (07592/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (07592/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokół wykonawczy do tej umowy (07594/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a rządem Wysp Cooka i Protokół wykonawczy do tej umowy (07594/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) i ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0431/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) i ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0431/2016),

| — | uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 lutego 2017 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 lutego 2017 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Budżetowej (A8-0010/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Budżetowej (A8-0010/2017),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Wysp Cooka. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0020.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/340 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/340

---

P8_TA(2017)0023

Wykaz państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady zmieniającej decyzję 2009/935/WSiSW w odniesieniu do wykazu państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (15778/2016 – C8-0007/2017 – 2016/0823(CNS))

(Konsultacja)

(2018/C 252/35)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt Rady (15778/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Rady (15778/2016),

| — | uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem C8-0007/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem C8-0007/2017),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (1), w szczególności jej art. 26 ust. 1 lit. a), na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0007/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (1), w szczególności jej art. 26 ust. 1 lit. a), na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0007/2017),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2009/934/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych regulujących stosunki Europolu z partnerami, w tym wymianę danych osobowych i informacji niejawnych (2), w szczególności jej art. 5 i 6, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2009/934/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych regulujących stosunki Europolu z partnerami, w tym wymianę danych osobowych i informacji niejawnych (2), w szczególności jej art. 5 i 6,

| — | uwzględniając decyzję Rady 2009/935/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. określającą wykaz państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (3), zmienioną decyzją Rady 2014/269/UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2009/935/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. określającą wykaz państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (3), zmienioną decyzją Rady 2014/269/UE,

| — | uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Europejskiej, przewodniczącego Komisji i premiera Danii z dnia 15 grudnia 2016 r., w którym podkreślono potrzeby operacyjne, ale również wyjątkowy i przejściowy charakter przewidywanego porozumienia między Europolem a Danią, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Europejskiej, przewodniczącego Komisji i premiera Danii z dnia 15 grudnia 2016 r., w którym podkreślono potrzeby operacyjne, ale również wyjątkowy i przejściowy charakter przewidywanego porozumienia między Europolem a Danią,

| — | uwzględniając wspomniane oświadczenie, w którym podkreślono, że przewidywane porozumienie jest uzależnione od stałego członkostwa Danii w strefie Schengen, spoczywającego na Danii obowiązku pełnego wdrożenia do prawa duńskiego dyrektywy (UE) 2016/680 (4) w sprawie ochrony danych w sprawach policyjnych do dnia 1 maja 2017 r. oraz od zobowiązania Danii do stosowania orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i uznania kompetencji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspomniane oświadczenie, w którym podkreślono, że przewidywane porozumienie jest uzależnione od stałego członkostwa Danii w strefie Schengen, spoczywającego na Danii obowiązku pełnego wdrożenia do prawa duńskiego dyrektywy (UE) 2016/680 (4) w sprawie ochrony danych w sprawach policyjnych do dnia 1 maja 2017 r. oraz od zobowiązania Danii do stosowania orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i uznania kompetencji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych,

| — | uwzględniając Protokół nr 22 załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 22 załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając wynik referendum przeprowadzonego w Danii w dniu 3 grudnia 2015 r. w związku z Protokołem nr 22 załączonym do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wynik referendum przeprowadzonego w Danii w dniu 3 grudnia 2015 r. w związku z Protokołem nr 22 załączonym do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 78c Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 78c Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0035/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0035/2017),

| 1. | zatwierdza projekt Rady; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Radę, by przewidziała w postanowieniach przyszłego porozumienia między Europolem a Danią termin jego wygaśnięcia w pięć lat po wejściu porozumienia w życie, tak by zapewnić jego przejściowy charakter z myślą o pełnym członkostwie lub zawarciu porozumienia międzynarodowego zgodnie z art. 218 TFUE; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz Europol. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

(2)  Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 6.

(3)  Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 12.

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/342 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/342

---

P8_TA(2017)0024

Poddanie środkom kontroli nowej substancji psychoaktywnej 2-[[1-(cykloheksylometylo)-1H-indolo-3-karbonylo]amino]-3,3 dimetylobutanianu metylu (MDMB-CHMICA) *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie poddania 2-[[1-(cykloheksylometylo)-1H-indolo-3-karbonylo]amino]-3,3-dimetylobutanianu metylu (MDMB-CHMICA) środkom kontroli (12356/2016 – C8-0405/2016 – 2016/0262(NLE))

(Konsultacja)

(2018/C 252/36)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt Rady (12356/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Rady (12356/2016),

| — | uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0405/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0405/2016),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 3, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 3,

| — | uwzględniając art. 78c Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 78c Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0024/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0024/2017),

| 1. | zatwierdza projekt Rady; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

4.

---

(1)  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/343 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/343

---

P8_TA(2017)0025

Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji: wniosek EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Niderlandów – EGF//2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail) (COM(2016)0742 – C8-0018/2017 – 2017/2014(BUD))

(2018/C 252/37)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0742 – C8-0018/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0742 – C8-0018/2017),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1) (rozporządzenie EGF), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1) (rozporządzenie EGF),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12,

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13,

| — | uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.,

| — | uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

| — | uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0036/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0036/2017),

| A. | mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy;

| B. | mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwolnionych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej, zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy należytym uwzględnieniu porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w odniesieniu do przyjmowania decyzji o uruchomieniu Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwolnionych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej, zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy należytym uwzględnieniu porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w odniesieniu do przyjmowania decyzji o uruchomieniu Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG);

| C. | mając na uwadze, że przyjęcie rozporządzenia w sprawie EFG odzwierciedla porozumienie osiągnięte przez Parlament i Radę w sprawie ponownego wprowadzenia kryterium uruchomienia z powodu kryzysu, ustalenia wkładu finansowego Unii na poziomie 60 % łącznych szacunkowych kosztów proponowanych działań, poprawy skuteczności rozpatrywania wniosków o uruchomienie EFG przez Komisję oraz przez Parlament i Radę dzięki skróceniu czasu oceny i zatwierdzania, w sprawie rozszerzenia zakresu kwalifikowalnych działań i beneficjentów poprzez włączenie osób samozatrudnionych i osób młodych oraz w sprawie finansowania środków zachęcających do podejmowania własnej działalności gospodarczej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że przyjęcie rozporządzenia w sprawie EFG odzwierciedla porozumienie osiągnięte przez Parlament i Radę w sprawie ponownego wprowadzenia kryterium uruchomienia z powodu kryzysu, ustalenia wkładu finansowego Unii na poziomie 60 % łącznych szacunkowych kosztów proponowanych działań, poprawy skuteczności rozpatrywania wniosków o uruchomienie EFG przez Komisję oraz przez Parlament i Radę dzięki skróceniu czasu oceny i zatwierdzania, w sprawie rozszerzenia zakresu kwalifikowalnych działań i beneficjentów poprzez włączenie osób samozatrudnionych i osób młodych oraz w sprawie finansowania środków zachęcających do podejmowania własnej działalności gospodarczej;

| D. | mając na uwadze, że Niderlandy złożyły wniosek EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 47 według NACE Rev. 2 („Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami”) głównie w regionach Drenthe (NL13) i Overijssel (NL21), zaliczanych do poziomu NUTS 2, przy czym zakłada się, że spośród 1 096 zwolnionych pracowników kwalifikujących się w ramach wkładu z EFG ze środków skorzysta 800; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Niderlandy złożyły wniosek EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 47 według NACE Rev. 2 („Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami”) głównie w regionach Drenthe (NL13) i Overijssel (NL21), zaliczanych do poziomu NUTS 2, przy czym zakłada się, że spośród 1 096 zwolnionych pracowników kwalifikujących się w ramach wkładu z EFG ze środków skorzysta 800;

| E. | mając na uwadze, że wniosek złożono na podstawie kryterium interwencji przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczanych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wniosek złożono na podstawie kryterium interwencji przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczanych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim;

| F. | mając na uwadze, że znaczącej zmianie uległy przyzwyczajenia konsumentów, na przykład zmniejszyła się sprzedaż w segmencie średnich cen, natomiast odnotowano wzrastającą popularność zakupów przez internet; mając na uwadze, że w wielu niderlandzkich miastach rozwój nowych obszarów handlowych usytuowanych poza centrum miasta i zmniejszające się zaufanie konsumentów (4) do gospodarki również wpłynęły negatywnie na sytuację tradycyjnego sektora detalicznego; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że znaczącej zmianie uległy przyzwyczajenia konsumentów, na przykład zmniejszyła się sprzedaż w segmencie średnich cen, natomiast odnotowano wzrastającą popularność zakupów przez internet; mając na uwadze, że w wielu niderlandzkich miastach rozwój nowych obszarów handlowych usytuowanych poza centrum miasta i zmniejszające się zaufanie konsumentów (4) do gospodarki również wpłynęły negatywnie na sytuację tradycyjnego sektora detalicznego;

| G. | mając na uwadze, że Niderlandy argumentują, że niderlandzki sektor finansowy jest podmiotem na arenie międzynarodowej, który ma obowiązek przestrzegania regulacji międzynarodowych, w tym regulacji dotyczących rezerw finansowych, oraz że w związku z koniecznością spełnienia nowych międzynarodowych standardów banki dysponują niższymi zasobami na finansowanie gospodarki niż do tej pory; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Niderlandy argumentują, że niderlandzki sektor finansowy jest podmiotem na arenie międzynarodowej, który ma obowiązek przestrzegania regulacji międzynarodowych, w tym regulacji dotyczących rezerw finansowych, oraz że w związku z koniecznością spełnienia nowych międzynarodowych standardów banki dysponują niższymi zasobami na finansowanie gospodarki niż do tej pory;

| H. | mając na uwadze, że od 1 sierpnia 2015 r. do 1 maja 2016 r. w regionach Drenthe i Overijssel w Niderlandach doszło do 1 096 zwolnień w sektorze detalicznym; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że od 1 sierpnia 2015 r. do 1 maja 2016 r. w regionach Drenthe i Overijssel w Niderlandach doszło do 1 096 zwolnień w sektorze detalicznym;

| I. | mając na uwadze, że chociaż na usługi w sektorze sprzedaży detalicznej i hurtowej przypada 11 % PKB Unii oraz 15 % całkowitego zatrudnienia w Unii, sektor ten wciąż odczuwa skutki kryzysu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że chociaż na usługi w sektorze sprzedaży detalicznej i hurtowej przypada 11 % PKB Unii oraz 15 % całkowitego zatrudnienia w Unii, sektor ten wciąż odczuwa skutki kryzysu;

| 1. | zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że w związku z tym Niderlandy mają prawo do wkładu finansowego w wysokości 1 818 750 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznego kosztu wynoszącego 3 031 250 EUR; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zauważa, że Niderlandy przedłożyły wniosek o wkład finansowy z EFG w dniu 12 lipca 2016 r., a dnia 29 listopada 2016 r. Komisja sfinalizowała ocenę wniosku i przekazała ją Parlamentowi dnia 23 stycznia 2017 r.; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że do chwili obecnej złożono sześć innych wniosków o wsparcie z EFG, które dotyczyły sektora handlu detalicznego, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami, które to wnioski również były uzasadniane światowym kryzysem gospodarczym i finansowym (5); |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca uwagę, że słaba pozycja finansowa większych domów towarowych uniemożliwiła finansowanie innych modeli sklepów na potrzeby zainicjowania niezbędnych zmian i odzyskania konkurencyjności; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zwraca uwagę, że w Niderlandach rynek pracy powoli wychodzi z kryzysu, a jego skutki są nadal widoczne w niektórych sektorach, przy czym pewne sektory, tak jak sektor detaliczny, dopiero ostatnio zaczęły naprawdę odczuwać konsekwencje kryzysu finansowego i gospodarczego; |
| --- | --- |

5.

| 6. | odnotowuje liczne zwolnienia w niderlandzkim sektorze detalicznym w ostatnich kilku miesiącach, kiedy najważniejsze domy towarowe musiały stawić czoła upadłości, która przyczyniła się do 27 052 (6) zwolnień łącznie w latach 2011–2015; z ubolewaniem zauważa, że wielkość sprzedaży w sektorze detalicznym również odzwierciedlała ten wzór, wykazując spadek z - 2 % (w 2011 r.) do - 4 % (w 2013 r.), a poziom sprzedaży jest nadal niższy o 2,7 % w porównaniu z 2008 r. (7); |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że sektor detaliczny odpowiada za znaczną część zatrudnienia (17–19 %) w regionach Drenthe and Overeijssel zaklasyfikowanych na poziomie NUTS 2; zauważa, że od rozpoczęcia kryzysu zbankrutowało 5 200 sklepów detalicznych, a w ostatnim czasie problem ten dotyczy dużych domów towarowych; ubolewa, że od stycznia 2015 r. do marca 2016 w sektorze detalicznym w tych regionach liczba osób pobierających zasiłek dla bezrobotnych wzrosła z tego powodu o 3 461 (8); |
| --- | --- |

7.

| 8. | ubolewa, że zwolnienia dotyczą w największym stopniu młodszych pracowników, gdyż 67,1 % beneficjentów pomocy stanowią osoby w wieku poniżej 30 lat; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla długość okresu, jaki beneficjenci objęci pomocą spędzili, nie pracując, nie kształcąc się ani nie biorąc udziału w szkoleniach, a także zwraca uwagę na długi okres wynoszący ponad rok między ostatnim zwolnieniem (1 maja 2016 r.) a rozpoczęciem otrzymywania wsparcia z EFG przez państwo członkowskie składające wniosek; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uznaje fakt, że Niderlandy poinformowały, iż wniosek, a w szczególności skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług został przygotowany we współpracy z zainteresowanymi stronami, partnerami społecznymi, przedstawicielami sektora detalicznego i odnośnymi regionami; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zauważa, że wniosek nie zawiera dodatków ani zachęt, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG; z zadowoleniem przyjmuje decyzję o ograniczeniu kosztów pomocy technicznej do 4 % kosztów całkowitych, dzięki czemu 96 % środków na pomoc zostanie przeznaczonych na pakiet zindywidualizowanych usług; |
| --- | --- |

11.

| 12. | apeluje do Komisji o zbadanie nowych sposobów przyspieszenia procedury udzielania wsparcia z EFG poprzez ograniczenie biurokracji związanej ze składaniem wniosków; |
| --- | --- |

12.

| 13. | odnotowuje, że zindywidualizowane usługi dla zwolnionych pracowników, współfinansowane przez EFG, obejmują ocenę zdolności, potencjału i perspektyw każdego zwolnionego na rynku pracy; pomoc przy szukaniu zatrudnienia i doradztwo indywidualne; elastyczną bazę danych zarówno dla poszukujących zatrudnienia, jak i dla pracodawców oferujących pracę tymczasową; pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych; szkolenia i przekwalifikowanie, w tym szkolenia dotyczące przedsiębiorczości oraz coaching i dotacje na promowanie przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług wspieranego z EFG należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien ponadto wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zauważa, że władze Niderlandów przedstawiły gwarancje, iż proponowane działania nie będą objęte wsparciem finansowym w ramach innych funduszy unijnych lub instrumentów finansowych, będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania, działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych oraz spełnione zostaną wymogi przepisów krajowych i unijnych dotyczące zwolnień grupowych; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przypomina, jak ważne jest zwiększenie szans wszystkich pracowników na zatrudnienie poprzez odpowiednie szkolenia oraz uznanie umiejętności i kompetencji zdobytych przez pracowników w trakcie kariery zawodowej; oczekuje, że szkolenia oferowane w ramach skoordynowanego pakietu będą dostosowane nie tylko do potrzeb zwolnionych pracowników, lecz także do faktycznej sytuacji gospodarczej; |
| --- | --- |

16.

| 17. | ponownie podkreśla, że wsparcie z EFG nie może zastępować działań, za podjęcie których – na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych – odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zwraca się do Komisji o zapewnienie publicznego dostępu do dokumentów związanych z pomocą z EFG; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

21.

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(4)  https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2016/11/consumentenvertrouwen-daalt-opnieuw

(5)  EGF/2010/010 CZ/Unilever, COM(2011)0061; EGF/2010/016 ES/Aragón retail, COM(2010)0615; EGF/2011/004 EL/ALDI Hellas, COM(2011)0580; EGF/2014/009_EL/Sprider stores, COM(2014)0620; EGF/2014/013_EL/Odyssefs Fokas, COM(2014)0702; EGF/2015/011_GR/Supermarket Larissa, COM(2016)0210.

(6)  http://www.consultancy.nl/nieuws/11992/de-25-grootste-faillissementen-van-retailketens-en-winkels

(7)  Konsumpcja pod lupą (ang. Focus on consumption), Economic Agency ABN-AMRO Mathijs Deguelle i Nico Klene. Zmiany wielkości w sektorze detalicznym. 24 stycznia 2014 r. Prognozy dla sektora detalicznego (ang. Retail sector prognoses), Economic Agency ABN-AMRO Sonny Duijn, akapit pierwszy. 22 stycznia 2016 r.

(8)  Dane statystyczne opracowane przez UWV, kwiecień 2016 r.

---

ZAŁĄCZNIK:

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku Niderlandów – EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail

(Tekst tego załącznika nie został powtórzony w tym miejscu, ponieważ odpowiada on końcowej wersji decyzji (UE) 2017/559.)

---

Środa, 15 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/348 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/348

---

P8_TA(2017)0030

Kompleksowa umowa gospodarczo-handlowa między UE a Kanadą ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (10975/2016 – C8-0438/2016 – 2016/0205(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 252/38)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (10975/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (10975/2016),

| — | uwzględniając projekt Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (10973/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (10973/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43 ust. 2, art. 91, art. 100 ust. 2, art. 153 ust. 2, art. 192 ust. 1, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0438/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43 ust. 2, art. 91, art. 100 ust. 2, art. 153 ust. 2, art. 192 ust. 1, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0438/2016),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego i opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0009/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego i opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0009/2017),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich i Kanady. |
| --- | --- |

2.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/349 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/349

---

P8_TA(2017)0031

Umowa o partnerstwie strategicznym UE–Kanada ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (14765/2016 – C8-0508/2016 – 2016/0373(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 252/39)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (14765/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (14765/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (5368/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (5368/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 31 ust. 1 i art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 212 ust. 1, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0508/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 31 ust. 1 i art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 212 ust. 1, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0508/2016),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0028/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0028/2017),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Kanady. |
| --- | --- |

2.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/350 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/350

---

P8_TA(2017)0032

Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między UE a Mongolią ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 252/40)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (08919/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (08919/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony (07902/1/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony (07902/1/2011),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 209 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0218/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 209 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0218/2016),

| — | uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 15 lutego 2017 r. (1) w sprawie projektu decyzji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 15 lutego 2017 r. (1) w sprawie projektu decyzji,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0382/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0382/2016),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Mongolii. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0033.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/351 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/351

---

P8_TA(2017)0034

Porozumienie w sprawie handlu samolotami cywilnymi (załącznik dotyczący zakresu produktów) ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu (2015) zmieniającego załącznik do porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi (11018/2016 – C8-0391/2016 – 2016/0202(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 252/41)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11018/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11018/2016),

| — | uwzględniając protokół (2015) zmieniający załącznik do porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi (11019/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół (2015) zmieniający załącznik do porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi (11019/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0391/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0391/2016),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0007/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0007/2017),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie protokołu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/352 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/352

---

P8_TA(2017)0035

Racjonalne pod względem kosztów redukcje emisji oraz inwestycje niskoemisyjne ***I

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 15 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych (COM(2015)0337 – C8-0190/2015 – 2015/0148(COD)) (1)

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 252/42)

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (1) | W dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) ustanowiono system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)

W dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) ustanowiono system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób.

| (1) | W dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) ustanowiono system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób
  , a także w celu trwałego zwiększenia odporności przemysłu unijnego na ryzyko ucieczki emisji gazów cieplarnianych i ucieczki inwestycji
  . |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) ustanowiono system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób
  , a także w celu trwałego zwiększenia odporności przemysłu unijnego na ryzyko ucieczki emisji gazów cieplarnianych i ucieczki inwestycji
  .

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (2) | W październiku 2014 r. Rada Europejska zobowiązała się do zmniejszenia łącznych emisji gazów cieplarnianych w Unii o co najmniej 40 % poniżej poziomów z 1990 r. do roku 2030. Wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać się do osiągnięcia wspomnianego ograniczenia emisji, zaś wyznaczony cel
  zostanie
  zrealizowany w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów za pośrednictwem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), który pozwoli na osiągnięcie redukcji o 43 % poniżej poziomu z 2005 r. 
  do roku 2030.
  Zostało to potwierdzone przez przekazanie do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu w dniu 6 marca 2015 r zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym zobowiązań redukcyjnych Unii i jej państw członkowskich (16). |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)

W październiku 2014 r. Rada Europejska zobowiązała się do zmniejszenia łącznych emisji gazów cieplarnianych w Unii o co najmniej 40 % poniżej poziomów z 1990 r. do roku 2030. Wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać się do osiągnięcia wspomnianego ograniczenia emisji, zaś wyznaczony cel
  zostanie
  zrealizowany w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów za pośrednictwem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), który pozwoli na osiągnięcie redukcji o 43 % poniżej poziomu z 2005 r. 
  do roku 2030.
  Zostało to potwierdzone przez przekazanie do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu w dniu 6 marca 2015 r zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym zobowiązań redukcyjnych Unii i jej państw członkowskich (16).

| (2) | W październiku 2014 r. Rada Europejska zobowiązała się do zmniejszenia łącznych emisji gazów cieplarnianych w Unii o co najmniej 40 % poniżej poziomów z 1990 r. do roku 2030. Wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać się do osiągnięcia wspomnianego ograniczenia emisji, zaś wyznaczony cel
  ma zostać
  zrealizowany w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów za pośrednictwem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), który pozwoli na osiągnięcie
  do roku 2030
  redukcji o 43 % poniżej poziomu z 2005 r. Zostało to potwierdzone przez przekazanie do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu
  (UNFCCC)
  w dniu 6 marca 2015 r. zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym zobowiązań redukcyjnych Unii i jej państw członkowskich.
  Obciążenia wynikające z ograniczenia emisji powinny być sprawiedliwie podzielone między sektory objęte EU ETS. |
| --- | --- |

(2)

W październiku 2014 r. Rada Europejska zobowiązała się do zmniejszenia łącznych emisji gazów cieplarnianych w Unii o co najmniej 40 % poniżej poziomów z 1990 r. do roku 2030. Wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać się do osiągnięcia wspomnianego ograniczenia emisji, zaś wyznaczony cel
  ma zostać
  zrealizowany w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów za pośrednictwem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), który pozwoli na osiągnięcie
  do roku 2030
  redukcji o 43 % poniżej poziomu z 2005 r. Zostało to potwierdzone przez przekazanie do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu
  (UNFCCC)
  w dniu 6 marca 2015 r. zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym zobowiązań redukcyjnych Unii i jej państw członkowskich.
  Obciążenia wynikające z ograniczenia emisji powinny być sprawiedliwie podzielone między sektory objęte EU ETS.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (2a) | Istotne jest, aby system EU ETS, pozostający podstawowym narzędziem Unii służącym osiągnięciu długoterminowych celów Unii w dziedzinie energii i klimatu, został uzupełniony dodatkowymi analogicznymi działaniami podejmowanymi w ramach aktów prawnych i instrumentów dotyczących emisji gazów cieplarnianych w sektorach nieobjętych EU ETS w celu dotrzymania zobowiązania, aby wszystkie sektory gospodarki przyczyniały się do realizacji celu dotyczącego ograniczenia do 2030 r. łącznej emisji gazów cieplarnianych w UE o co najmniej 40 % poniżej poziomu z 1990 r. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2a)

Istotne jest, aby system EU ETS, pozostający podstawowym narzędziem Unii służącym osiągnięciu długoterminowych celów Unii w dziedzinie energii i klimatu, został uzupełniony dodatkowymi analogicznymi działaniami podejmowanymi w ramach aktów prawnych i instrumentów dotyczących emisji gazów cieplarnianych w sektorach nieobjętych EU ETS w celu dotrzymania zobowiązania, aby wszystkie sektory gospodarki przyczyniały się do realizacji celu dotyczącego ograniczenia do 2030 r. łącznej emisji gazów cieplarnianych w UE o co najmniej 40 % poniżej poziomu z 1990 r.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2 b (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (2b) | Zgodnie z porozumieniem przyjętym w dniu 12 grudnia 2015 r. w Paryżu podczas 21. Konferencji Stron UNFCCC (porozumienie paryskie) państwa powinny opracować strategie polityczne, by zrealizować ponad 180 zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym wkładów (INDC), które pokrywają około 98 % emisji gazów cieplarnianych w skali światowej. W porozumieniu paryskim uzgodniono, że utrzymany zostanie wzrost średniej temperatury na świecie znacznie poniżej 2 oC powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej i podejmowane będą wysiłki na rzecz ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5  oC powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej. Wiele z tych strategii ma obejmować ustalanie cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla czy podobne środki, dlatego należy wprowadzić do dyrektywy klauzulę przeglądową, by pozwolić Komisji, w stosownych przypadkach, na zaproponowanie wyższych redukcji emisji po dokonaniu pierwszej oceny sytuacji przewidzianej porozumieniem paryskim w 2023 r., dostosowanie przepisów dotyczących przejściowej ucieczki emisji, aby odzwierciedlały one rozwój mechanizmów ustalania cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla poza Unią, i dodatkowych działań politycznych oraz narzędzi zwiększających zobowiązania Unii i państw członkowskich do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Klauzula przeglądowa powinna także zapewnić, aby w ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja opublikowała komunikat oceniający spójność unijnych przepisów w zakresie zmiany klimatu z celami porozumienia paryskiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2b)

Zgodnie z porozumieniem przyjętym w dniu 12 grudnia 2015 r. w Paryżu podczas 21. Konferencji Stron UNFCCC (porozumienie paryskie) państwa powinny opracować strategie polityczne, by zrealizować ponad 180 zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym wkładów (INDC), które pokrywają około 98 % emisji gazów cieplarnianych w skali światowej. W porozumieniu paryskim uzgodniono, że utrzymany zostanie wzrost średniej temperatury na świecie znacznie poniżej 2 oC powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej i podejmowane będą wysiłki na rzecz ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5  oC powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej. Wiele z tych strategii ma obejmować ustalanie cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla czy podobne środki, dlatego należy wprowadzić do dyrektywy klauzulę przeglądową, by pozwolić Komisji, w stosownych przypadkach, na zaproponowanie wyższych redukcji emisji po dokonaniu pierwszej oceny sytuacji przewidzianej porozumieniem paryskim w 2023 r., dostosowanie przepisów dotyczących przejściowej ucieczki emisji, aby odzwierciedlały one rozwój mechanizmów ustalania cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla poza Unią, i dodatkowych działań politycznych oraz narzędzi zwiększających zobowiązania Unii i państw członkowskich do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Klauzula przeglądowa powinna także zapewnić, aby w ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja opublikowała komunikat oceniający spójność unijnych przepisów w zakresie zmiany klimatu z celami porozumienia paryskiego.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2 c (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (2c) | Zgodnie z porozumieniem paryskim i zobowiązaniem współprawodawców wyrażonym w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE

   (1a)

  oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE

   (1b)

  wszystkie gałęzie gospodarki powinny wnosić wkład w redukcję emisji dwutlenku węgla (CO2). W tym celu należy wspierać wysiłki na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego podejmowane przy współpracy z Międzynarodową Organizacją Morską (IMO), aby ustanowić jasny plan działania IMO w zakresie środków polityki przeciwdziałania zmianie klimatu na rzecz ograniczenia w wymiarze ogólnoświatowym emisji CO2 pochodzących z transportu morskiego. Przyjęcie jasnych celów na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego przy współpracy z IMO stało się bardzo pilną kwestią, a jednocześnie jedną z zasadniczych przesłanek do tego, by Unia powstrzymała się od podejmowania dalszych działań na rzecz włączenia sektora morskiego do EU ETS. Jeżeli jednak nie uda się osiągnąć takiego porozumienia do końca 2021 r., sektor ten powinien zostać uwzględniony w ramach EU ETS, a ponadto należy utworzyć fundusz, do którego armatorzy będą wnosić wkład oraz system zgodności dotyczący emisji CO2 objętych systemem monitorowania, raportowania i weryfikacji (system MRW) określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757

   (1c)

  (emisje w portach UE oraz podczas rejsów do i z takich portów). Część przychodów z aukcji uprawnień do emisji dla sektora morskiego powinna być wykorzystana do poprawy efektywności energetycznej oraz wspierać inwestycje w innowacyjne technologie redukcji emisji CO2 w sektorze morskim, w tym żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i portów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2c)

Zgodnie z porozumieniem paryskim i zobowiązaniem współprawodawców wyrażonym w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE

   (1a)

  oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE

   (1b)

  wszystkie gałęzie gospodarki powinny wnosić wkład w redukcję emisji dwutlenku węgla (CO2). W tym celu należy wspierać wysiłki na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego podejmowane przy współpracy z Międzynarodową Organizacją Morską (IMO), aby ustanowić jasny plan działania IMO w zakresie środków polityki przeciwdziałania zmianie klimatu na rzecz ograniczenia w wymiarze ogólnoświatowym emisji CO2 pochodzących z transportu morskiego. Przyjęcie jasnych celów na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego przy współpracy z IMO stało się bardzo pilną kwestią, a jednocześnie jedną z zasadniczych przesłanek do tego, by Unia powstrzymała się od podejmowania dalszych działań na rzecz włączenia sektora morskiego do EU ETS. Jeżeli jednak nie uda się osiągnąć takiego porozumienia do końca 2021 r., sektor ten powinien zostać uwzględniony w ramach EU ETS, a ponadto należy utworzyć fundusz, do którego armatorzy będą wnosić wkład oraz system zgodności dotyczący emisji CO2 objętych systemem monitorowania, raportowania i weryfikacji (system MRW) określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757

   (1c)

  (emisje w portach UE oraz podczas rejsów do i z takich portów). Część przychodów z aukcji uprawnień do emisji dla sektora morskiego powinna być wykorzystana do poprawy efektywności energetycznej oraz wspierać inwestycje w innowacyjne technologie redukcji emisji CO2 w sektorze morskim, w tym żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i portów.

Poprawka 143

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (3) | Rada Europejska potwierdziła, że sprawnie
  funkcjonujący, zreformowany EU ETS zawierający instrument służący stabilizacji rynku
  będzie głównym instrumentem europejskim wykorzystywanym
  do osiągnięcia tego celu;
  zakłada on
  roczny współczynnik redukcji w wysokości 2,2  % począwszy od 2021 r., zachowanie
  obecnych
  środków w zakresie bezpłatnych uprawnień po roku 2020, by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania
  , oraz zachowanie obecnego udziału uprawnień przeznaczonych do sprzedaży na aukcji
  . Udział przeznaczony do sprzedaży na aukcji powinien zostać wyrażony w prawodawstwie jako wartość procentowa w celu zwiększenia pewności planowania w odniesieniu do decyzji inwestycyjnych, zwiększenia przejrzystości
  oraz
  uproszczenia i zwiększenia zrozumiałości całego systemu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)

Rada Europejska potwierdziła, że sprawnie
  funkcjonujący, zreformowany EU ETS zawierający instrument służący stabilizacji rynku
  będzie głównym instrumentem europejskim wykorzystywanym
  do osiągnięcia tego celu;
  zakłada on
  roczny współczynnik redukcji w wysokości 2,2  % począwszy od 2021 r., zachowanie
  obecnych
  środków w zakresie bezpłatnych uprawnień po roku 2020, by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania
  , oraz zachowanie obecnego udziału uprawnień przeznaczonych do sprzedaży na aukcji
  . Udział przeznaczony do sprzedaży na aukcji powinien zostać wyrażony w prawodawstwie jako wartość procentowa w celu zwiększenia pewności planowania w odniesieniu do decyzji inwestycyjnych, zwiększenia przejrzystości
  oraz
  uproszczenia i zwiększenia zrozumiałości całego systemu.

| (3) | Sprawnie
  funkcjonujący, zreformowany EU ETS zawierający
  wzmocniony
  instrument służący stabilizacji rynku
  będą głównymi instrumentami europejskimi wykorzystywanymi
  do osiągnięcia tego celu;
  zakładają one
  roczny współczynnik redukcji w wysokości 2,2  % począwszy od 2021 r., zachowanie środków w zakresie bezpłatnych uprawnień po roku 2020, by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania. Udział przeznaczony do sprzedaży na aukcji powinien zostać wyrażony w prawodawstwie jako wartość procentowa
  , która powinna maleć po zastosowaniu międzysektorowego współczynnika korygującego
  w celu zwiększenia pewności planowania w odniesieniu do decyzji inwestycyjnych, zwiększenia przejrzystości, uproszczenia i zwiększenia zrozumiałości całego systemu
  oraz aby chronić sektory najbardziej zagrożone ucieczką emisji z powodu międzysektorowego współczynnika korygującego. Przepisy te należy poddawać przeglądowi na podstawie porozumienia paryskiego i w stosownych przypadkach odpowiednio dostosowywać, aby wypełnić zobowiązania klimatyczne Unii wynikające z tego porozumienia. |
| --- | --- |

(3)

Sprawnie
  funkcjonujący, zreformowany EU ETS zawierający
  wzmocniony
  instrument służący stabilizacji rynku
  będą głównymi instrumentami europejskimi wykorzystywanymi
  do osiągnięcia tego celu;
  zakładają one
  roczny współczynnik redukcji w wysokości 2,2  % począwszy od 2021 r., zachowanie środków w zakresie bezpłatnych uprawnień po roku 2020, by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania. Udział przeznaczony do sprzedaży na aukcji powinien zostać wyrażony w prawodawstwie jako wartość procentowa
  , która powinna maleć po zastosowaniu międzysektorowego współczynnika korygującego
  w celu zwiększenia pewności planowania w odniesieniu do decyzji inwestycyjnych, zwiększenia przejrzystości, uproszczenia i zwiększenia zrozumiałości całego systemu
  oraz aby chronić sektory najbardziej zagrożone ucieczką emisji z powodu międzysektorowego współczynnika korygującego. Przepisy te należy poddawać przeglądowi na podstawie porozumienia paryskiego i w stosownych przypadkach odpowiednio dostosowywać, aby wypełnić zobowiązania klimatyczne Unii wynikające z tego porozumienia.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (3a) | Kraje najsłabiej rozwinięte są szczególnie narażone na skutki zmian klimatu, choć mają jedynie bardzo nieznaczny udział w emisjach gazów cieplarnianych. W związku z tym szczególny priorytet należy nadać uwzględnianiu potrzeb krajów najsłabiej rozwiniętych przez wykorzystanie uprawnień z systemu EU ETS na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, w szczególności przystosowanie do skutków zmiany klimatu za pośrednictwem Zielonego Funduszu Klimatycznego UNFCCC. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3a)

Kraje najsłabiej rozwinięte są szczególnie narażone na skutki zmian klimatu, choć mają jedynie bardzo nieznaczny udział w emisjach gazów cieplarnianych. W związku z tym szczególny priorytet należy nadać uwzględnianiu potrzeb krajów najsłabiej rozwiniętych przez wykorzystanie uprawnień z systemu EU ETS na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, w szczególności przystosowanie do skutków zmiany klimatu za pośrednictwem Zielonego Funduszu Klimatycznego UNFCCC.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (4) | Stworzenie stabilnej unii energetycznej w celu zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach dla obywateli UE jest priorytetem Unii. Osiągnięcie tego celu wymaga kontynuowania ambitnych działań klimatycznych, z wykorzystaniem EU ETS jako podstawy
  europejskiej
  polityki klimatycznej, jak również postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej (17). Realizacja ambitnych celów ustalonych w ramach do roku 2030
  przyczynia
  się do zapewnienia rozsądnej ceny emisji dwutlenku węgla oraz dalszego pobudzania racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji gazów cieplarnianych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)

Stworzenie stabilnej unii energetycznej w celu zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach dla obywateli UE jest priorytetem Unii. Osiągnięcie tego celu wymaga kontynuowania ambitnych działań klimatycznych, z wykorzystaniem EU ETS jako podstawy
  europejskiej
  polityki klimatycznej, jak również postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej (17). Realizacja ambitnych celów ustalonych w ramach do roku 2030
  przyczynia
  się do zapewnienia rozsądnej ceny emisji dwutlenku węgla oraz dalszego pobudzania racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji gazów cieplarnianych.

| (4) | Stworzenie stabilnej unii energetycznej w celu zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach dla obywateli
  i przedsiębiorstw
  UE jest priorytetem Unii. Osiągnięcie tego celu wymaga kontynuowania ambitnych działań klimatycznych, z wykorzystaniem EU ETS jako podstawy
  unijnej
  polityki klimatycznej, jak również postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej (17).
  Należy brać pod uwagę powiązania EU ETS z innymi unijnymi i krajowymi strategiami politycznymi i energetycznymi, które wpływają na popyt na uprawnienia w ramach EU ETS.
  Realizacja ambitnych celów ustalonych w ramach do roku 2030
  oraz odpowiednie uwzględnienie postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej przyczyniają
  się do zapewnienia rozsądnej ceny emisji dwutlenku węgla oraz dalszego pobudzania racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji gazów cieplarnianych. |
| --- | --- |

(4)

Stworzenie stabilnej unii energetycznej w celu zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach dla obywateli
  i przedsiębiorstw
  UE jest priorytetem Unii. Osiągnięcie tego celu wymaga kontynuowania ambitnych działań klimatycznych, z wykorzystaniem EU ETS jako podstawy
  unijnej
  polityki klimatycznej, jak również postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej (17).
  Należy brać pod uwagę powiązania EU ETS z innymi unijnymi i krajowymi strategiami politycznymi i energetycznymi, które wpływają na popyt na uprawnienia w ramach EU ETS.
  Realizacja ambitnych celów ustalonych w ramach do roku 2030
  oraz odpowiednie uwzględnienie postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej przyczyniają
  się do zapewnienia rozsądnej ceny emisji dwutlenku węgla oraz dalszego pobudzania racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji gazów cieplarnianych.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 4 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (4a) | Większe aspiracje w zakresie efektywności energetycznej w porównaniu do celu 27 % przyjętego przez Radę powinny doprowadzić do zwiększenia liczby bezpłatnych uprawnień dla przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4a)

Większe aspiracje w zakresie efektywności energetycznej w porównaniu do celu 27 % przyjętego przez Radę powinny doprowadzić do zwiększenia liczby bezpłatnych uprawnień dla przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (5) | Art.
  191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że polityka Unii opiera się na zasadzie „zanieczyszczający płaci” i na tej podstawie dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ostateczne przejście na sprzedaż na aukcji wszystkich uprawnień. Unikanie ucieczki emisji jest usprawiedliwieniem dla odkładania pełnego przejścia na
  taki system
  , zaś ukierunkowane przydziały bezpłatnych uprawnień dla przemysłu są
  uzasadnione
  celem zapobiegania rzeczywistemu ryzyku wzrostu emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)

Art.
  191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że polityka Unii opiera się na zasadzie „zanieczyszczający płaci” i na tej podstawie dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ostateczne przejście na sprzedaż na aukcji wszystkich uprawnień. Unikanie ucieczki emisji jest usprawiedliwieniem dla odkładania pełnego przejścia na
  taki system
  , zaś ukierunkowane przydziały bezpłatnych uprawnień dla przemysłu są
  uzasadnione
  celem zapobiegania rzeczywistemu ryzyku wzrostu emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania.

| (5) | Artykuł
  191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że polityka Unii opiera się na zasadzie „zanieczyszczający płaci” i na tej podstawie dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ostateczne przejście na sprzedaż na aukcji wszystkich uprawnień. Unikanie ucieczki emisji jest usprawiedliwieniem dla
  tymczasowego
  odkładania pełnego przejścia na
  aukcje
  , zaś ukierunkowane przydziały bezpłatnych uprawnień dla przemysłu są
  uzasadnionym wyjątkiem od zasady, że zanieczyszczający płaci, o ile nie występuje nadmierny przydział,
  celem zapobiegania rzeczywistemu ryzyku wzrostu emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania.
  Dlatego przydział bezpłatnych uprawnień powinien się odbywać w sposób bardziej dynamiczny na podstawie progów wyznaczonych w dyrektywie. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł
  191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że polityka Unii opiera się na zasadzie „zanieczyszczający płaci” i na tej podstawie dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ostateczne przejście na sprzedaż na aukcji wszystkich uprawnień. Unikanie ucieczki emisji jest usprawiedliwieniem dla
  tymczasowego
  odkładania pełnego przejścia na
  aukcje
  , zaś ukierunkowane przydziały bezpłatnych uprawnień dla przemysłu są
  uzasadnionym wyjątkiem od zasady, że zanieczyszczający płaci, o ile nie występuje nadmierny przydział,
  celem zapobiegania rzeczywistemu ryzyku wzrostu emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania.
  Dlatego przydział bezpłatnych uprawnień powinien się odbywać w sposób bardziej dynamiczny na podstawie progów wyznaczonych w dyrektywie.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (6) | Sprzedaż uprawnień na aukcji pozostaje ogólną zasadą, od której wyjątkiem jest przydział bezpłatnych uprawnień. W konsekwencji,
  jak potwierdziła Rada Europejska, nie
  należy
  ograniczać udziału
  uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji,
  wynoszącego
  57 % w latach
  2013
  -
  2020
  . Przeprowadzona przez Komisję ocena skutków (18) dostarcza informacji na temat aukcji i wyjaśnia, że wspomniany udział wynoszący 57 % składa się z uprawnień sprzedawanych na aukcji w imieniu państw członkowskich, w tym uprawnień zarezerwowanych dla nowych instalacji, lecz nierozdzielonych, uprawnień na modernizację wytwarzania energii elektrycznej w niektórych państwach członkowskich oraz uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w późniejszym terminie z powodu ich umieszczenia w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/.
  ..

   (19)

  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)

Sprzedaż uprawnień na aukcji pozostaje ogólną zasadą, od której wyjątkiem jest przydział bezpłatnych uprawnień. W konsekwencji,
  jak potwierdziła Rada Europejska, nie
  należy
  ograniczać udziału
  uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji,
  wynoszącego
  57 % w latach
  2013
  -
  2020
  . Przeprowadzona przez Komisję ocena skutków (18) dostarcza informacji na temat aukcji i wyjaśnia, że wspomniany udział wynoszący 57 % składa się z uprawnień sprzedawanych na aukcji w imieniu państw członkowskich, w tym uprawnień zarezerwowanych dla nowych instalacji, lecz nierozdzielonych, uprawnień na modernizację wytwarzania energii elektrycznej w niektórych państwach członkowskich oraz uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w późniejszym terminie z powodu ich umieszczenia w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/.
  ..

   (19)

  .

| (6) | Sprzedaż uprawnień na aukcji pozostaje ogólną zasadą, od której wyjątkiem jest przydział bezpłatnych uprawnień. W konsekwencji, należy
  ograniczyć udział
  uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji,
  wynoszący
  57 % w latach
  2021
  –
  2030 o zastosowanie międzysektorowego współczynnika korygującego, aby chronić sektory najbardziej narażone na ryzyko ucieczki emisji
  . Przeprowadzona przez Komisję ocena skutków dostarcza informacji na temat aukcji i wyjaśnia, że wspomniany udział wynoszący 57 % składa się z uprawnień sprzedawanych na aukcji w imieniu państw członkowskich, w tym uprawnień zarezerwowanych dla nowych instalacji, lecz nierozdzielonych, uprawnień na modernizację wytwarzania energii elektrycznej w niektórych państwach członkowskich oraz uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w późniejszym terminie z powodu ich umieszczenia w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/
  1814

   (19).
  Powinien zostać ustanowiony fundusz sprawiedliwej transformacji w celu wspierania regionów o dużym zatrudnieniu
  w 
  sektorach uzależnionych od węgla i o PKB na mieszkańca dużo niższym niż unijna średnia. |
| --- | --- |

(6)

Sprzedaż uprawnień na aukcji pozostaje ogólną zasadą, od której wyjątkiem jest przydział bezpłatnych uprawnień. W konsekwencji, należy
  ograniczyć udział
  uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji,
  wynoszący
  57 % w latach
  2021
  –
  2030 o zastosowanie międzysektorowego współczynnika korygującego, aby chronić sektory najbardziej narażone na ryzyko ucieczki emisji
  . Przeprowadzona przez Komisję ocena skutków dostarcza informacji na temat aukcji i wyjaśnia, że wspomniany udział wynoszący 57 % składa się z uprawnień sprzedawanych na aukcji w imieniu państw członkowskich, w tym uprawnień zarezerwowanych dla nowych instalacji, lecz nierozdzielonych, uprawnień na modernizację wytwarzania energii elektrycznej w niektórych państwach członkowskich oraz uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w późniejszym terminie z powodu ich umieszczenia w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/
  1814

   (19).
  Powinien zostać ustanowiony fundusz sprawiedliwej transformacji w celu wspierania regionów o dużym zatrudnieniu
  w 
  sektorach uzależnionych od węgla i o PKB na mieszkańca dużo niższym niż unijna średnia.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 7

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (7) | Aby
  utrzymać korzyści dla środowiska płynące ze zmniejszenia emisji w Unii, podczas gdy działania innych państw nie oferują porównywalnych zachęt do zmniejszania emisji przez przemysł
  , należy zachować przydziały bezpłatnych uprawnień dla instalacji w sektorach i podsektorach realnie narażonych na ryzyko ucieczki emisji
  . Doświadczenie zgromadzone w trakcie funkcjonowania EU ETS potwierdza, że sektory i podsektory są narażone na ryzyko ucieczki emisji w różnym stopniu, oraz że przydział bezpłatnych uprawnień zapobiega ucieczce emisji. Niektóre sektory i podsektory mogą zostać uznane za szczególnie zagrożone ucieczką emisji, zaś inne są w stanie przenieść znaczną część kosztów uprawnień pokrywających ich emisje na ceny produktów bez utraty udziału w rynku i ponoszą jedynie pozostałą część kosztów, w związku z czym ryzyko ucieczki emisji w tych sektorach jest niewielkie. Komisja powinna określić i zróżnicować odpowiednie sektory w oparciu i ich intensywność handlu i intensywność emisji, aby lepiej zidentyfikować te sektory, które są rzeczywiście narażone na ryzyko ucieczki emisji. Jeżeli na podstawie tych kryteriów próg określony przez uwzględnienie możliwości odpowiednich sektorów i podsektorów w zakresie przeniesienia kosztów na ceny produktów zostanie przekroczony, dany sektor lub podsektor należy uznać za narażony na ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do innych sektorów należy uznać, że ryzyko to jest niskie albo nie występuje. Uwzględnienie możliwości w zakresie przenoszenia kosztów na ceny produktów w odniesieniu do sektorów i podsektorów niezajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej powinno również obniżyć nieoczekiwany zysk. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)

Aby
  utrzymać korzyści dla środowiska płynące ze zmniejszenia emisji w Unii, podczas gdy działania innych państw nie oferują porównywalnych zachęt do zmniejszania emisji przez przemysł
  , należy zachować przydziały bezpłatnych uprawnień dla instalacji w sektorach i podsektorach realnie narażonych na ryzyko ucieczki emisji
  . Doświadczenie zgromadzone w trakcie funkcjonowania EU ETS potwierdza, że sektory i podsektory są narażone na ryzyko ucieczki emisji w różnym stopniu, oraz że przydział bezpłatnych uprawnień zapobiega ucieczce emisji. Niektóre sektory i podsektory mogą zostać uznane za szczególnie zagrożone ucieczką emisji, zaś inne są w stanie przenieść znaczną część kosztów uprawnień pokrywających ich emisje na ceny produktów bez utraty udziału w rynku i ponoszą jedynie pozostałą część kosztów, w związku z czym ryzyko ucieczki emisji w tych sektorach jest niewielkie. Komisja powinna określić i zróżnicować odpowiednie sektory w oparciu i ich intensywność handlu i intensywność emisji, aby lepiej zidentyfikować te sektory, które są rzeczywiście narażone na ryzyko ucieczki emisji. Jeżeli na podstawie tych kryteriów próg określony przez uwzględnienie możliwości odpowiednich sektorów i podsektorów w zakresie przeniesienia kosztów na ceny produktów zostanie przekroczony, dany sektor lub podsektor należy uznać za narażony na ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do innych sektorów należy uznać, że ryzyko to jest niskie albo nie występuje. Uwzględnienie możliwości w zakresie przenoszenia kosztów na ceny produktów w odniesieniu do sektorów i podsektorów niezajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej powinno również obniżyć nieoczekiwany zysk.

| (7) | Należy tymczasowo zachować przydziały bezpłatnych uprawnień dla instalacji w sektorach i podsektorach realnie narażonych na ryzyko ucieczki emisji, aby
  utrzymać korzyści dla środowiska płynące ze zmniejszenia emisji w Unii, podczas gdy działania innych państw nie oferują porównywalnych zachęt do zmniejszania emisji przez przemysł. Doświadczenie zgromadzone w trakcie funkcjonowania EU ETS potwierdza, że sektory i podsektory są narażone na ryzyko ucieczki emisji w różnym stopniu, oraz że przydział bezpłatnych uprawnień zapobiega ucieczce emisji. Niektóre sektory i podsektory mogą zostać uznane za szczególnie zagrożone ucieczką emisji, zaś inne są w stanie przenieść znaczną część kosztów uprawnień pokrywających ich emisje na ceny produktów bez utraty udziału w rynku i ponoszą jedynie pozostałą część kosztów, w związku z czym ryzyko ucieczki emisji w tych sektorach jest niewielkie. Komisja powinna określić i zróżnicować odpowiednie sektory w oparciu i ich intensywność handlu i intensywność emisji, aby lepiej zidentyfikować te sektory, które są rzeczywiście narażone na ryzyko ucieczki emisji. Jeżeli na podstawie tych kryteriów próg określony przez uwzględnienie możliwości odpowiednich sektorów i podsektorów w zakresie przeniesienia kosztów na ceny produktów zostanie przekroczony, dany sektor lub podsektor należy uznać za narażony na ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do innych sektorów należy uznać, że ryzyko to jest niskie albo nie występuje. Uwzględnienie możliwości w zakresie przenoszenia kosztów na ceny produktów w odniesieniu do sektorów i podsektorów niezajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej powinno również obniżyć nieoczekiwany zysk.
  Należy także oszacować ryzyko ucieczki emisji w sektorach i podsektorach, dla których bezpłatny przydział obliczono na podstawie wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, mając na uwadze, że produkty te wytwarza się zarówno w zakładach chemicznych, jak i rafineriach. |
| --- | --- |

(7)

Należy tymczasowo zachować przydziały bezpłatnych uprawnień dla instalacji w sektorach i podsektorach realnie narażonych na ryzyko ucieczki emisji, aby
  utrzymać korzyści dla środowiska płynące ze zmniejszenia emisji w Unii, podczas gdy działania innych państw nie oferują porównywalnych zachęt do zmniejszania emisji przez przemysł. Doświadczenie zgromadzone w trakcie funkcjonowania EU ETS potwierdza, że sektory i podsektory są narażone na ryzyko ucieczki emisji w różnym stopniu, oraz że przydział bezpłatnych uprawnień zapobiega ucieczce emisji. Niektóre sektory i podsektory mogą zostać uznane za szczególnie zagrożone ucieczką emisji, zaś inne są w stanie przenieść znaczną część kosztów uprawnień pokrywających ich emisje na ceny produktów bez utraty udziału w rynku i ponoszą jedynie pozostałą część kosztów, w związku z czym ryzyko ucieczki emisji w tych sektorach jest niewielkie. Komisja powinna określić i zróżnicować odpowiednie sektory w oparciu i ich intensywność handlu i intensywność emisji, aby lepiej zidentyfikować te sektory, które są rzeczywiście narażone na ryzyko ucieczki emisji. Jeżeli na podstawie tych kryteriów próg określony przez uwzględnienie możliwości odpowiednich sektorów i podsektorów w zakresie przeniesienia kosztów na ceny produktów zostanie przekroczony, dany sektor lub podsektor należy uznać za narażony na ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do innych sektorów należy uznać, że ryzyko to jest niskie albo nie występuje. Uwzględnienie możliwości w zakresie przenoszenia kosztów na ceny produktów w odniesieniu do sektorów i podsektorów niezajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej powinno również obniżyć nieoczekiwany zysk.
  Należy także oszacować ryzyko ucieczki emisji w sektorach i podsektorach, dla których bezpłatny przydział obliczono na podstawie wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, mając na uwadze, że produkty te wytwarza się zarówno w zakładach chemicznych, jak i rafineriach.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (8) | W celu uwzględnienia postępu technologicznego w przedmiotowych sektorach oraz dostosowania tych sektorów w odpowiednich okresach przydziału, należy
  przewidzieć wartości wskaźników odniesienia dotyczących przydziałów bezpłatnych uprawnień dla instalacji, określane na podstawie danych z lat 2007–2008 i aktualizowane zgodnie z odnotowanymi średnimi usprawnieniami. Z myślą o zapewnieniu przewidywalności należy tego dokonać przez zastosowanie współczynnika opartego na
  najlepszej
  ocenie postępów
  we wszystkich
  sektorach, która powinna uwzględniać rzetelne, obiektywne i zweryfikowane dane pochodzące z instalacji, tak aby w sektorach, w których wskaźnik usprawnień różni się znacząco od wskaźnika założonego we współczynniku, zastosowano wartość wskaźnika zbliżoną do rzeczywistego wskaźnika usprawnień. Jeżeli dane wskazują na różnice współczynnika redukcji o ponad 0,5  %
  rocznie w danym okresie
  (
  dodatnie lub ujemne)
  w 
  porównaniu z wartością z 2007–2008 r.
  , wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia
  koryguje się
  o tę wartość procentową.
  Aby zapewnić równe warunki produkcji związków aromatycznych
  ,
  wodoru i gazu syntezowego w rafineriach i zakładach chemicznych,
  wartości wskaźnika odniesienia dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego powinny nadal być dostosowane do wskaźników dotyczących rafinerii. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)

W celu uwzględnienia postępu technologicznego w przedmiotowych sektorach oraz dostosowania tych sektorów w odpowiednich okresach przydziału, należy
  przewidzieć wartości wskaźników odniesienia dotyczących przydziałów bezpłatnych uprawnień dla instalacji, określane na podstawie danych z lat 2007–2008 i aktualizowane zgodnie z odnotowanymi średnimi usprawnieniami. Z myślą o zapewnieniu przewidywalności należy tego dokonać przez zastosowanie współczynnika opartego na
  najlepszej
  ocenie postępów
  we wszystkich
  sektorach, która powinna uwzględniać rzetelne, obiektywne i zweryfikowane dane pochodzące z instalacji, tak aby w sektorach, w których wskaźnik usprawnień różni się znacząco od wskaźnika założonego we współczynniku, zastosowano wartość wskaźnika zbliżoną do rzeczywistego wskaźnika usprawnień. Jeżeli dane wskazują na różnice współczynnika redukcji o ponad 0,5  %
  rocznie w danym okresie
  (
  dodatnie lub ujemne)
  w 
  porównaniu z wartością z 2007–2008 r.
  , wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia
  koryguje się
  o tę wartość procentową.
  Aby zapewnić równe warunki produkcji związków aromatycznych
  ,
  wodoru i gazu syntezowego w rafineriach i zakładach chemicznych,
  wartości wskaźnika odniesienia dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego powinny nadal być dostosowane do wskaźników dotyczących rafinerii.

| (8) | Należy
  przewidzieć wartości wskaźników odniesienia dotyczących przydziałów bezpłatnych uprawnień dla instalacji, określane na podstawie danych z lat 2007
  i
  2008 i aktualizowane zgodnie z odnotowanymi średnimi usprawnieniami
  , w celu uwzględnienia postępu technologicznego w przedmiotowych sektorach oraz dostosowania tych sektorów w odpowiednich okresach przydziału
  . Z myślą o zapewnieniu przewidywalności należy tego dokonać przez zastosowanie współczynnika opartego na
  rzeczywistej
  ocenie postępów
  10 % najbardziej wydajnych instalacji w
  sektorach, która powinna uwzględniać rzetelne, obiektywne i zweryfikowane dane pochodzące z instalacji, tak aby w sektorach, w których wskaźnik usprawnień różni się znacząco od wskaźnika założonego we współczynniku, zastosowano wartość wskaźnika zbliżoną do rzeczywistego wskaźnika usprawnień. Jeżeli dane wskazują na różnice współczynnika redukcji o ponad 1,75  %
  wartości odpowiadającej latom 2007 i 2008
  (
  w dół lub
  w 
  górę) rocznie w danym okresie
  , wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia
  należy skorygować
  o tę wartość procentową.
  Jeżeli jednak dane wskazują na poprawę w wysokości 0,25  % lub mniej w danym okresie, koryguje się wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia o wykazaną wartość procentową.
  Wartości wskaźnika odniesienia dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego powinny nadal być dostosowane do wskaźników dotyczących rafinerii
  , aby zapewnić równe warunki produkcji związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego w rafineriach i zakładach chemicznych
  . |
| --- | --- |

(8)

Należy
  przewidzieć wartości wskaźników odniesienia dotyczących przydziałów bezpłatnych uprawnień dla instalacji, określane na podstawie danych z lat 2007
  i
  2008 i aktualizowane zgodnie z odnotowanymi średnimi usprawnieniami
  , w celu uwzględnienia postępu technologicznego w przedmiotowych sektorach oraz dostosowania tych sektorów w odpowiednich okresach przydziału
  . Z myślą o zapewnieniu przewidywalności należy tego dokonać przez zastosowanie współczynnika opartego na
  rzeczywistej
  ocenie postępów
  10 % najbardziej wydajnych instalacji w
  sektorach, która powinna uwzględniać rzetelne, obiektywne i zweryfikowane dane pochodzące z instalacji, tak aby w sektorach, w których wskaźnik usprawnień różni się znacząco od wskaźnika założonego we współczynniku, zastosowano wartość wskaźnika zbliżoną do rzeczywistego wskaźnika usprawnień. Jeżeli dane wskazują na różnice współczynnika redukcji o ponad 1,75  %
  wartości odpowiadającej latom 2007 i 2008
  (
  w dół lub
  w 
  górę) rocznie w danym okresie
  , wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia
  należy skorygować
  o tę wartość procentową.
  Jeżeli jednak dane wskazują na poprawę w wysokości 0,25  % lub mniej w danym okresie, koryguje się wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia o wykazaną wartość procentową.
  Wartości wskaźnika odniesienia dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego powinny nadal być dostosowane do wskaźników dotyczących rafinerii
  , aby zapewnić równe warunki produkcji związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego w rafineriach i zakładach chemicznych
  .

Poprawka 14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (9) | Państwa członkowskie powinny częściowo rekompensować
  , zgodnie z zasadami pomocy państwa,
  niektóre instalacje w sektorach lub podsektorach, które uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji z powodu kosztów związanych z emisjami gazów cieplarnianych przeniesionych na ceny energii elektrycznej
  . Protokół i towarzyszące mu decyzje, które zostaną podjęte przez Konferencję Stron w Paryżu powinny zapewniać dynamiczną mobilizację środków na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, transfer technologii oraz budowanie zdolności w odniesieniu do kwalifikujących się stron, w szczególności tych posiadających najmniejsze możliwości.
  Finansowanie działań przeciwdziałających zmianie klimatu przez sektor publiczny będzie w dalszym ciągu odgrywało istotną rolę w mobilizowaniu zasobów po roku 2020. Zatem dochody z aukcji powinny być również wykorzystywane do finansowania działań związanych ze zmianą klimatu w narażonych państwach trzecich, w tym adaptacji do skutków zmiany klimatu. Kwota na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, która ma zostać uruchomiona, będzie również zależeć od ambicji i jakości proponowanych
  zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym wkładów
  , dalszych planów inwestycyjnych i krajowych procesów planowania działań przystosowawczych. Państwa członkowskie powinny wykorzystywać przychody z aukcji do wspierania pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)

Państwa członkowskie powinny częściowo rekompensować
  , zgodnie z zasadami pomocy państwa,
  niektóre instalacje w sektorach lub podsektorach, które uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji z powodu kosztów związanych z emisjami gazów cieplarnianych przeniesionych na ceny energii elektrycznej
  . Protokół i towarzyszące mu decyzje, które zostaną podjęte przez Konferencję Stron w Paryżu powinny zapewniać dynamiczną mobilizację środków na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, transfer technologii oraz budowanie zdolności w odniesieniu do kwalifikujących się stron, w szczególności tych posiadających najmniejsze możliwości.
  Finansowanie działań przeciwdziałających zmianie klimatu przez sektor publiczny będzie w dalszym ciągu odgrywało istotną rolę w mobilizowaniu zasobów po roku 2020. Zatem dochody z aukcji powinny być również wykorzystywane do finansowania działań związanych ze zmianą klimatu w narażonych państwach trzecich, w tym adaptacji do skutków zmiany klimatu. Kwota na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, która ma zostać uruchomiona, będzie również zależeć od ambicji i jakości proponowanych
  zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym wkładów
  , dalszych planów inwestycyjnych i krajowych procesów planowania działań przystosowawczych. Państwa członkowskie powinny wykorzystywać przychody z aukcji do wspierania pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej.

| (9) | Państwa członkowskie powinny częściowo rekompensować
  – za pośrednictwem scentralizowanego systemu na szczeblu unijnym –
  niektóre instalacje w sektorach lub podsektorach, które uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji z powodu kosztów związanych z emisjami gazów cieplarnianych przeniesionych na ceny energii elektrycznej,
  z myślą o celu
  ,
  jakim jest stworzenie równych warunków działania
  . Finansowanie działań przeciwdziałających zmianie klimatu przez sektor publiczny będzie w dalszym ciągu odgrywało istotną rolę w mobilizowaniu zasobów po roku 2020. Zatem dochody z aukcji powinny być również wykorzystywane do finansowania działań związanych ze zmianą klimatu w narażonych państwach trzecich, w tym adaptacji do skutków zmiany klimatu. Kwota na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, która ma zostać uruchomiona, będzie również zależeć od ambicji i jakości proponowanych
  INDC
  , dalszych planów inwestycyjnych i krajowych procesów planowania działań przystosowawczych. Państwa członkowskie powinny
  także podejmować kwestię społecznych aspektów dekarbonizacji gospodarki i
  wykorzystywać przychody z aukcji do wspierania pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej.
  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość współfinansowania rekompensaty na poziomie unijnym. Takie środki finansowe nie powinny przekraczać poziomu przewidzianego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa. |
| --- | --- |

(9)

Państwa członkowskie powinny częściowo rekompensować
  – za pośrednictwem scentralizowanego systemu na szczeblu unijnym –
  niektóre instalacje w sektorach lub podsektorach, które uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji z powodu kosztów związanych z emisjami gazów cieplarnianych przeniesionych na ceny energii elektrycznej,
  z myślą o celu
  ,
  jakim jest stworzenie równych warunków działania
  . Finansowanie działań przeciwdziałających zmianie klimatu przez sektor publiczny będzie w dalszym ciągu odgrywało istotną rolę w mobilizowaniu zasobów po roku 2020. Zatem dochody z aukcji powinny być również wykorzystywane do finansowania działań związanych ze zmianą klimatu w narażonych państwach trzecich, w tym adaptacji do skutków zmiany klimatu. Kwota na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, która ma zostać uruchomiona, będzie również zależeć od ambicji i jakości proponowanych
  INDC
  , dalszych planów inwestycyjnych i krajowych procesów planowania działań przystosowawczych. Państwa członkowskie powinny
  także podejmować kwestię społecznych aspektów dekarbonizacji gospodarki i
  wykorzystywać przychody z aukcji do wspierania pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej.
  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość współfinansowania rekompensaty na poziomie unijnym. Takie środki finansowe nie powinny przekraczać poziomu przewidzianego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 10

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (10) | Główną długoterminową zachętę płynącą z niniejszej dyrektywy dla wychwytywania i składowania
  CO2
  (CCS), nowych technologii w zakresie energii odnawialnej i przełomowych innowacji w niskoemisyjne technologie i procesy stanowi sygnał cenowy dotyczący emisji dwutlenku węgla wynikający z dyrektywy oraz fakt, że nie będzie trzeba umarzać uprawnień w przypadku emisji CO2, które są trwale składowane lub których uniknięto. Ponadto, w celu uzupełnienia środków już wykorzystywanych do przyspieszenia działań demonstracyjnych dotyczących obiektów komercyjnych CCS oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, uprawnienia w ramach systemu EU ETS powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia gwarantowanych nagród za stosowanie obiektów CCS, nowych technologii energii odnawialnej i innowacji przemysłowych w niskoemisyjne technologie i procesy w Unii w odniesieniu do CO2 składowanego lub którego emisji uniknięto w wystarczającej skali, pod warunkiem zawarcia porozumienia w sprawie wymiany wiedzy. Większość tego rodzaju wsparcia powinna być uzależniona od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, a pewne wsparcie może zostać udzielone po osiągnięciu wcześniej ustalonych celów pośrednich, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Maksymalny odsetek kosztów projektów, którym udziela się wsparcia, może się różnić w zależności od rodzaju projektu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)

Główną długoterminową zachętę płynącą z niniejszej dyrektywy dla wychwytywania i składowania
  CO2
  (CCS), nowych technologii w zakresie energii odnawialnej i przełomowych innowacji w niskoemisyjne technologie i procesy stanowi sygnał cenowy dotyczący emisji dwutlenku węgla wynikający z dyrektywy oraz fakt, że nie będzie trzeba umarzać uprawnień w przypadku emisji CO2, które są trwale składowane lub których uniknięto. Ponadto, w celu uzupełnienia środków już wykorzystywanych do przyspieszenia działań demonstracyjnych dotyczących obiektów komercyjnych CCS oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, uprawnienia w ramach systemu EU ETS powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia gwarantowanych nagród za stosowanie obiektów CCS, nowych technologii energii odnawialnej i innowacji przemysłowych w niskoemisyjne technologie i procesy w Unii w odniesieniu do CO2 składowanego lub którego emisji uniknięto w wystarczającej skali, pod warunkiem zawarcia porozumienia w sprawie wymiany wiedzy. Większość tego rodzaju wsparcia powinna być uzależniona od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, a pewne wsparcie może zostać udzielone po osiągnięciu wcześniej ustalonych celów pośrednich, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Maksymalny odsetek kosztów projektów, którym udziela się wsparcia, może się różnić w zależności od rodzaju projektu.

| (10) | Główną długoterminową zachętę płynącą z niniejszej dyrektywy dla wychwytywania i składowania
  dwutlenku węgla
  (CCS
  ) oraz wychwytywania i wykorzystywania dwutlenku węgla (CCU
  ), nowych technologii w zakresie energii odnawialnej i przełomowych innowacji w niskoemisyjne technologie i procesy stanowi sygnał cenowy dotyczący emisji dwutlenku węgla wynikający z dyrektywy oraz fakt, że nie będzie trzeba umarzać uprawnień w przypadku emisji CO2, które są trwale składowane lub których uniknięto. Ponadto, w celu uzupełnienia środków już wykorzystywanych do przyspieszenia działań demonstracyjnych dotyczących obiektów komercyjnych CCS
  i CCU
  oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, uprawnienia w ramach systemu EU ETS powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia gwarantowanych nagród za stosowanie obiektów CCS
  i CCU
  , nowych technologii energii odnawialnej i innowacji przemysłowych w niskoemisyjne technologie i procesy w Unii w odniesieniu do CO2 składowanego lub którego emisji uniknięto w wystarczającej skali, pod warunkiem zawarcia porozumienia w sprawie wymiany wiedzy. Większość tego rodzaju wsparcia powinna być uzależniona od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, a pewne wsparcie może zostać udzielone po osiągnięciu wcześniej ustalonych celów pośrednich, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Maksymalny odsetek kosztów projektów, którym udziela się wsparcia, może się różnić w zależności od rodzaju projektu. |
| --- | --- |

(10)

Główną długoterminową zachętę płynącą z niniejszej dyrektywy dla wychwytywania i składowania
  dwutlenku węgla
  (CCS
  ) oraz wychwytywania i wykorzystywania dwutlenku węgla (CCU
  ), nowych technologii w zakresie energii odnawialnej i przełomowych innowacji w niskoemisyjne technologie i procesy stanowi sygnał cenowy dotyczący emisji dwutlenku węgla wynikający z dyrektywy oraz fakt, że nie będzie trzeba umarzać uprawnień w przypadku emisji CO2, które są trwale składowane lub których uniknięto. Ponadto, w celu uzupełnienia środków już wykorzystywanych do przyspieszenia działań demonstracyjnych dotyczących obiektów komercyjnych CCS
  i CCU
  oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, uprawnienia w ramach systemu EU ETS powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia gwarantowanych nagród za stosowanie obiektów CCS
  i CCU
  , nowych technologii energii odnawialnej i innowacji przemysłowych w niskoemisyjne technologie i procesy w Unii w odniesieniu do CO2 składowanego lub którego emisji uniknięto w wystarczającej skali, pod warunkiem zawarcia porozumienia w sprawie wymiany wiedzy. Większość tego rodzaju wsparcia powinna być uzależniona od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, a pewne wsparcie może zostać udzielone po osiągnięciu wcześniej ustalonych celów pośrednich, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Maksymalny odsetek kosztów projektów, którym udziela się wsparcia, może się różnić w zależności od rodzaju projektu.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (11) | Należy utworzyć fundusz na rzecz modernizacji z 2 % całkowitej liczby uprawnień do emisji w ramach systemu EU ETS, które to uprawnienia należy sprzedać na aukcji zgodnie z przepisami dotyczącymi aukcji prowadzonych na wspólnej platformie aukcyjnej ustanowionej w rozporządzeniu 1031/2010. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2013 r. na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny kwalifikować się do finansowania z funduszu na rzecz modernizacji
  i
  powinny
  zostać wyłączone,
  do 2030 r.
  , z
  obowiązku pełnej sprzedaży aukcyjnej w odniesieniu do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystanie możliwości przydziału bezpłatnych uprawnień w celu przejrzystego promowania rzeczywistych inwestycji w modernizację sektora energetycznego przy unikaniu zakłóceń na wewnętrznym rynku energii. Przepisy regulujące fundusz na rzecz modernizacji powinny stanowić spójne, kompleksowe i przejrzyste ramy zapewniające możliwie najsprawniejszą realizację, przy uwzględnieniu potrzeby łatwego dostępu dla wszystkich uczestników.
  Struktura zarządzania powinna
  być
  współmierna
  do celu polegającego na zapewnieniu właściwego wykorzystania środków finansowych. Struktura zarządzania powinna składać się z rady inwestycyjnej i komitetu zarządzającego, należy również uwzględnić doświadczenie EBI w procesie decyzyjnym, chyba że zapewnia się wsparcie dla małych projektów poprzez pożyczki udzielane przez krajowe banki prorozwojowe lub poprzez dotacje w ramach programu krajowego podzielającego cele funduszu na rzecz modernizacji. Inwestycje finansowane z funduszu powinny być proponowane przez państwa członkowskie. W celu właściwego uwzględnienia potrzeb inwestycyjnych w państwach członkowskich o niskich dochodach, podział środków będzie uwzględniać w równym stopniu kryteria w zakresie zweryfikowanych emisji i PKB. Pomoc finansowa funduszu na rzecz modernizacji mogłaby przyjąć różne formy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)

Należy utworzyć fundusz na rzecz modernizacji z 2 % całkowitej liczby uprawnień do emisji w ramach systemu EU ETS, które to uprawnienia należy sprzedać na aukcji zgodnie z przepisami dotyczącymi aukcji prowadzonych na wspólnej platformie aukcyjnej ustanowionej w rozporządzeniu 1031/2010. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2013 r. na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny kwalifikować się do finansowania z funduszu na rzecz modernizacji
  i
  powinny
  zostać wyłączone,
  do 2030 r.
  , z
  obowiązku pełnej sprzedaży aukcyjnej w odniesieniu do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystanie możliwości przydziału bezpłatnych uprawnień w celu przejrzystego promowania rzeczywistych inwestycji w modernizację sektora energetycznego przy unikaniu zakłóceń na wewnętrznym rynku energii. Przepisy regulujące fundusz na rzecz modernizacji powinny stanowić spójne, kompleksowe i przejrzyste ramy zapewniające możliwie najsprawniejszą realizację, przy uwzględnieniu potrzeby łatwego dostępu dla wszystkich uczestników.
  Struktura zarządzania powinna
  być
  współmierna
  do celu polegającego na zapewnieniu właściwego wykorzystania środków finansowych. Struktura zarządzania powinna składać się z rady inwestycyjnej i komitetu zarządzającego, należy również uwzględnić doświadczenie EBI w procesie decyzyjnym, chyba że zapewnia się wsparcie dla małych projektów poprzez pożyczki udzielane przez krajowe banki prorozwojowe lub poprzez dotacje w ramach programu krajowego podzielającego cele funduszu na rzecz modernizacji. Inwestycje finansowane z funduszu powinny być proponowane przez państwa członkowskie. W celu właściwego uwzględnienia potrzeb inwestycyjnych w państwach członkowskich o niskich dochodach, podział środków będzie uwzględniać w równym stopniu kryteria w zakresie zweryfikowanych emisji i PKB. Pomoc finansowa funduszu na rzecz modernizacji mogłaby przyjąć różne formy.

| (11) | Należy utworzyć fundusz na rzecz modernizacji z 2 % całkowitej liczby uprawnień do emisji w ramach systemu EU ETS, które to uprawnienia należy sprzedać na aukcji zgodnie z przepisami dotyczącymi aukcji prowadzonych na wspólnej platformie aukcyjnej ustanowionej w rozporządzeniu
  (UE) nr
  1031/2010. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2013 r. na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny kwalifikować się do finansowania z funduszu na rzecz modernizacji
  . Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2014 r. w walucie euro na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej,
  powinny
  mieć aż
  do 2030 r. 
  możliwość odstąpienia od
  obowiązku pełnej sprzedaży aukcyjnej w odniesieniu do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystanie możliwości przydziału bezpłatnych uprawnień w celu przejrzystego promowania rzeczywistych inwestycji w modernizację
  i dywersyfikację
  sektora energetycznego
  zgodnie z celami Unii w dziedzinie energii i klimatu na lata 2030 i 2050,
  przy unikaniu zakłóceń na wewnętrznym rynku energii. Przepisy regulujące fundusz na rzecz modernizacji powinny stanowić spójne, kompleksowe i przejrzyste ramy zapewniające możliwie najsprawniejszą realizację, przy uwzględnieniu potrzeby łatwego dostępu dla wszystkich uczestników.
  Zasady te powinny
  być
  przejrzyste, zrównoważone i współmierne
  do celu polegającego na zapewnieniu właściwego wykorzystania środków finansowych. Struktura zarządzania powinna składać się z rady inwestycyjnej
  , rady konsultacyjnej
  i komitetu zarządzającego. Należy również uwzględnić doświadczenie EBI w procesie decyzyjnym, chyba że zapewnia się wsparcie dla małych projektów poprzez pożyczki udzielane przez krajowe banki prorozwojowe lub poprzez dotacje w ramach programu krajowego podzielającego cele funduszu na rzecz modernizacji. Inwestycje finansowane z funduszu powinny być proponowane przez państwa członkowskie
  , a całe finansowanie z funduszu powinno spełniać określone kryteria kwalifikowalności
  . W celu właściwego uwzględnienia potrzeb inwestycyjnych w państwach członkowskich o niskich dochodach podział środków będzie uwzględniać w równym stopniu kryteria w zakresie zweryfikowanych emisji i PKB. Pomoc finansowa funduszu na rzecz modernizacji mogłaby przyjąć różne formy. |
| --- | --- |

(11)

Należy utworzyć fundusz na rzecz modernizacji z 2 % całkowitej liczby uprawnień do emisji w ramach systemu EU ETS, które to uprawnienia należy sprzedać na aukcji zgodnie z przepisami dotyczącymi aukcji prowadzonych na wspólnej platformie aukcyjnej ustanowionej w rozporządzeniu
  (UE) nr
  1031/2010. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2013 r. na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny kwalifikować się do finansowania z funduszu na rzecz modernizacji
  . Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2014 r. w walucie euro na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej,
  powinny
  mieć aż
  do 2030 r. 
  możliwość odstąpienia od
  obowiązku pełnej sprzedaży aukcyjnej w odniesieniu do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystanie możliwości przydziału bezpłatnych uprawnień w celu przejrzystego promowania rzeczywistych inwestycji w modernizację
  i dywersyfikację
  sektora energetycznego
  zgodnie z celami Unii w dziedzinie energii i klimatu na lata 2030 i 2050,
  przy unikaniu zakłóceń na wewnętrznym rynku energii. Przepisy regulujące fundusz na rzecz modernizacji powinny stanowić spójne, kompleksowe i przejrzyste ramy zapewniające możliwie najsprawniejszą realizację, przy uwzględnieniu potrzeby łatwego dostępu dla wszystkich uczestników.
  Zasady te powinny
  być
  przejrzyste, zrównoważone i współmierne
  do celu polegającego na zapewnieniu właściwego wykorzystania środków finansowych. Struktura zarządzania powinna składać się z rady inwestycyjnej
  , rady konsultacyjnej
  i komitetu zarządzającego. Należy również uwzględnić doświadczenie EBI w procesie decyzyjnym, chyba że zapewnia się wsparcie dla małych projektów poprzez pożyczki udzielane przez krajowe banki prorozwojowe lub poprzez dotacje w ramach programu krajowego podzielającego cele funduszu na rzecz modernizacji. Inwestycje finansowane z funduszu powinny być proponowane przez państwa członkowskie
  , a całe finansowanie z funduszu powinno spełniać określone kryteria kwalifikowalności
  . W celu właściwego uwzględnienia potrzeb inwestycyjnych w państwach członkowskich o niskich dochodach podział środków będzie uwzględniać w równym stopniu kryteria w zakresie zweryfikowanych emisji i PKB. Pomoc finansowa funduszu na rzecz modernizacji mogłaby przyjąć różne formy.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (12) | Rada Europejska potwierdziła, że należy usprawnić przepisy (w tym ich przejrzystość) dotyczące fakultatywnych przydziałów bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji sektora energetycznego w niektórych państwach członkowskich. Inwestycje o wartości 10 mln EUR lub większej powinny być wybierane przez dane państwo członkowskie w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne i przejrzyste zasady w celu zagwarantowania, że przydział bezpłatnych uprawnień jest stosowany dla promowania realnych inwestycji służących modernizacji sektora energetycznego zgodnie z celami unii energetycznej. Inwestycje o wartości mniejszej niż 10 mln EUR powinny również kwalifikować się do finansowania z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień. Zainteresowane państwo członkowskie powinno wybierać takie inwestycje w oparciu o jasne i przejrzyste kryteria. Wyniki
  procesu selekcji
  powinny być
  poddawane konsultacji społecznej
  . Ogół społeczeństwa powinien być odpowiednio informowany na etapie wyboru projektów inwestycyjnych, a także podczas ich wdrażania. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)

Rada Europejska potwierdziła, że należy usprawnić przepisy (w tym ich przejrzystość) dotyczące fakultatywnych przydziałów bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji sektora energetycznego w niektórych państwach członkowskich. Inwestycje o wartości 10 mln EUR lub większej powinny być wybierane przez dane państwo członkowskie w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne i przejrzyste zasady w celu zagwarantowania, że przydział bezpłatnych uprawnień jest stosowany dla promowania realnych inwestycji służących modernizacji sektora energetycznego zgodnie z celami unii energetycznej. Inwestycje o wartości mniejszej niż 10 mln EUR powinny również kwalifikować się do finansowania z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień. Zainteresowane państwo członkowskie powinno wybierać takie inwestycje w oparciu o jasne i przejrzyste kryteria. Wyniki
  procesu selekcji
  powinny być
  poddawane konsultacji społecznej
  . Ogół społeczeństwa powinien być odpowiednio informowany na etapie wyboru projektów inwestycyjnych, a także podczas ich wdrażania.

| (12) | Rada Europejska potwierdziła, że należy usprawnić przepisy (w tym ich przejrzystość) dotyczące fakultatywnych przydziałów bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji
  i dywersyfikacji
  sektora energetycznego w niektórych państwach członkowskich. Inwestycje o wartości 10 mln EUR lub większej powinny być wybierane przez dane państwo członkowskie w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne i przejrzyste zasady w celu zagwarantowania, że przydział bezpłatnych uprawnień jest stosowany dla promowania realnych inwestycji służących modernizacji
  i dywersyfikacji
  sektora energetycznego zgodnie z celami unii energetycznej
  , w tym z celem promowania trzeciego pakietu energetycznego
  . Inwestycje o wartości mniejszej niż 10 mln EUR powinny również kwalifikować się do finansowania z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień. Zainteresowane państwo członkowskie powinno wybierać takie inwestycje w oparciu o jasne i przejrzyste kryteria.
  Proces selekcji powinien podlegać konsultacjom społecznym, a jego
  wyniki
  , w tym odrzucone projekty,
  powinny być
  podawane do wiadomości publicznej
  . Ogół społeczeństwa powinien być odpowiednio informowany na etapie wyboru projektów inwestycyjnych, a także podczas ich wdrażania.
  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przenoszenia części lub wszystkich odpowiednich uprawnień do funduszu na rzecz modernizacji, jeżeli kwalifikują się do korzystania z obu instrumentów. Odstępstwo powinno wygasnąć z końcem okresu rozliczeniowego w 2030 r. |
| --- | --- |

(12)

Rada Europejska potwierdziła, że należy usprawnić przepisy (w tym ich przejrzystość) dotyczące fakultatywnych przydziałów bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji
  i dywersyfikacji
  sektora energetycznego w niektórych państwach członkowskich. Inwestycje o wartości 10 mln EUR lub większej powinny być wybierane przez dane państwo członkowskie w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne i przejrzyste zasady w celu zagwarantowania, że przydział bezpłatnych uprawnień jest stosowany dla promowania realnych inwestycji służących modernizacji
  i dywersyfikacji
  sektora energetycznego zgodnie z celami unii energetycznej
  , w tym z celem promowania trzeciego pakietu energetycznego
  . Inwestycje o wartości mniejszej niż 10 mln EUR powinny również kwalifikować się do finansowania z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień. Zainteresowane państwo członkowskie powinno wybierać takie inwestycje w oparciu o jasne i przejrzyste kryteria.
  Proces selekcji powinien podlegać konsultacjom społecznym, a jego
  wyniki
  , w tym odrzucone projekty,
  powinny być
  podawane do wiadomości publicznej
  . Ogół społeczeństwa powinien być odpowiednio informowany na etapie wyboru projektów inwestycyjnych, a także podczas ich wdrażania.
  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przenoszenia części lub wszystkich odpowiednich uprawnień do funduszu na rzecz modernizacji, jeżeli kwalifikują się do korzystania z obu instrumentów. Odstępstwo powinno wygasnąć z końcem okresu rozliczeniowego w 2030 r.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (13) | Finansowanie w ramach EU ETS powinno być spójne z innymi programami finansowania unijnego, w tym z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi, tak aby zagwarantować efektywność wydatków publicznych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)

Finansowanie w ramach EU ETS powinno być spójne z innymi programami finansowania unijnego, w tym z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi, tak aby zagwarantować efektywność wydatków publicznych.

| (13) | Finansowanie w ramach EU ETS powinno być spójne z innymi programami finansowania unijnego, w tym z 
  programem „Horyzont 2020”, Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych,
  europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi
  oraz strategią Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w dziedzinie inwestycji klimatycznych
  , tak aby zagwarantować efektywność wydatków publicznych. |
| --- | --- |

(13)

Finansowanie w ramach EU ETS powinno być spójne z innymi programami finansowania unijnego, w tym z 
  programem „Horyzont 2020”, Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych,
  europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi
  oraz strategią Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w dziedzinie inwestycji klimatycznych
  , tak aby zagwarantować efektywność wydatków publicznych.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (14) | Obecne przepisy, które obowiązują dla małych instalacji wyłączonych z EU ETS
  umożliwiają instalacjom, które zostały wyłączone utrzymanie tej sytuacji;
  należy umożliwić państwom członkowskim aktualizację wykazu wyłączonych instalacji, a państwom członkowskim, które obecnie nie korzystają z tej opcji, należy umożliwić uczynienie tego na początku każdego okresu rozliczeniowego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)

Obecne przepisy, które obowiązują dla małych instalacji wyłączonych z EU ETS
  umożliwiają instalacjom, które zostały wyłączone utrzymanie tej sytuacji;
  należy umożliwić państwom członkowskim aktualizację wykazu wyłączonych instalacji, a państwom członkowskim, które obecnie nie korzystają z tej opcji, należy umożliwić uczynienie tego na początku każdego okresu rozliczeniowego.

| (14) | Obecne przepisy, które obowiązują dla małych instalacji wyłączonych z EU ETS,
  należy rozszerzyć na instalacje obsługiwane przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) emitujące poniżej 50 000 ton ekwiwalentu CO2 w każdym z trzech lat poprzedzających rok złożenia wniosku o wyłączenie.
  Należy umożliwić państwom członkowskim aktualizację wykazu wyłączonych instalacji, a państwom członkowskim, które obecnie nie korzystają z tej opcji, należy umożliwić uczynienie tego na początku każdego okresu rozliczeniowego
  oraz w połowie tego okresu
  .
  W przypadku instalacji emitujących poniżej 5 000 ton ekwiwalentu CO2 w każdym z trzech lat poprzedzających początek każdego okresu rozliczeniowego powinna istnieć możliwość wyłączenia z EU ETS podlegającego przeglądowi co pięć lat. Państwa członkowskie powinny dopilnować, aby alternatywne równoważne środki podejmowane w odniesieniu do wyłączonych instalacji nie powodowały wzrostu kosztów przestrzegania przepisów. Wymogi w zakresie monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji powinny zostać uproszczone dla małych podmiotów uczestniczących w systemie EU ETS. |
| --- | --- |

(14)

Obecne przepisy, które obowiązują dla małych instalacji wyłączonych z EU ETS,
  należy rozszerzyć na instalacje obsługiwane przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) emitujące poniżej 50 000 ton ekwiwalentu CO2 w każdym z trzech lat poprzedzających rok złożenia wniosku o wyłączenie.
  Należy umożliwić państwom członkowskim aktualizację wykazu wyłączonych instalacji, a państwom członkowskim, które obecnie nie korzystają z tej opcji, należy umożliwić uczynienie tego na początku każdego okresu rozliczeniowego
  oraz w połowie tego okresu
  .
  W przypadku instalacji emitujących poniżej 5 000 ton ekwiwalentu CO2 w każdym z trzech lat poprzedzających początek każdego okresu rozliczeniowego powinna istnieć możliwość wyłączenia z EU ETS podlegającego przeglądowi co pięć lat. Państwa członkowskie powinny dopilnować, aby alternatywne równoważne środki podejmowane w odniesieniu do wyłączonych instalacji nie powodowały wzrostu kosztów przestrzegania przepisów. Wymogi w zakresie monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji powinny zostać uproszczone dla małych podmiotów uczestniczących w systemie EU ETS.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (16a) | W celu znacznego zmniejszenia obciążeń administracyjnych nakładanych na przedsiębiorstwa Komisja powinna mieć możliwość rozważenia zastosowania takich środków jak automatyzacja procedury składania i weryfikacji sprawozdań dotyczących emisji, z pełnym wykorzystaniem potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16a)

W celu znacznego zmniejszenia obciążeń administracyjnych nakładanych na przedsiębiorstwa Komisja powinna mieć możliwość rozważenia zastosowania takich środków jak automatyzacja procedury składania i weryfikacji sprawozdań dotyczących emisji, z pełnym wykorzystaniem potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 17 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (17a) | Akty delegowane, o których mowa w art. 14 i 15, powinny w miarę możliwości upraszczać zasady nadzoru, sprawozdawczości i weryfikacji, aby ograniczyć formalności administracyjne ciążące na operatorach. Akt delegowany, o którym mowa w art. 19 ust. 3, winien upraszczać dostęp do rejestru i korzystanie z niego, zwłaszcza w przypadku małych operatorów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17a)

Akty delegowane, o których mowa w art. 14 i 15, powinny w miarę możliwości upraszczać zasady nadzoru, sprawozdawczości i weryfikacji, aby ograniczyć formalności administracyjne ciążące na operatorach. Akt delegowany, o którym mowa w art. 19 ust. 3, winien upraszczać dostęp do rejestru i korzystanie z niego, zwłaszcza w przypadku małych operatorów.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1) | w całej dyrektywie określenie „system wspólnotowy” zastępuje się określeniem „EU ETS” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1)

Poprawka 23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1a) | w całej dyrektywie określenie „w całej Wspólnocie” zastępuje się określeniem „w całej Unii”; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1a)

Poprawka 24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 b (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1b) | w całej dyrektywie, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w pkt - 1 i - 1a oraz art. 26 ust. 2, określenie „Wspólnota” zastępuje się określeniem „Unia” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1b)

Poprawka 25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 c (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1c) | w całej dyrektywie słowa „procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 23 ust. 2” zastępuje się słowami „procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30c ust. 2”; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1c)

Poprawka 26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 d (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1d) | w art. 3 g, art. 5 ust. 1 lit. d), art. 6 ust. 2 lit. c), art. 10a ust. 2 akapit drugi, art. 14 ust. 2, 3 i 4, w art. 19 ust. 1 i 4 i w art. 29a ust. 4 określenie „rozporządzenie” zastępuje się określeniem „akt” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1d)

Poprawka 28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 f (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 – litera h

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1f) | art. 3 lit. h) otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Poprawka

-1f)

| „h) | »nowa instalacja« oznacza: |
| --- | --- |

„h)

»nowa instalacja« oznacza:

| „h) | »nowa instalacja« oznacza: |
| --- | --- |

„h)

»nowa instalacja« oznacza:

| — | każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I, która uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca
  2011
  r., |
| --- | --- |

—

każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I, która uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca
  2011
  r.,

| — | każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I, która uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca
  2018
  r., |
| --- | --- |

—

każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I, która uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca
  2018
  r.,

| — | każdą instalację prowadzącą po raz pierwszy działanie włączone do systemu
  wspólnotowego
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, lub |
| --- | --- |

—

każdą instalację prowadzącą po raz pierwszy działanie włączone do systemu
  wspólnotowego
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, lub

| — | każdą instalację prowadzącą po raz pierwszy działanie włączone do systemu
  Unii
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, lub |
| --- | --- |

—

każdą instalację prowadzącą po raz pierwszy działanie włączone do systemu
  Unii
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, lub

| — | każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I lub działanie włączone do systemu
  wspólnotowego
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, która uległa znaczącemu rozszerzeniu po dniu 30 czerwca
  2011
  r., tylko w zakresie objętym tym rozszerzeniem;”; |
| --- | --- |

—

każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I lub działanie włączone do systemu
  wspólnotowego
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, która uległa znaczącemu rozszerzeniu po dniu 30 czerwca
  2011
  r., tylko w zakresie objętym tym rozszerzeniem;”;

| — | każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I lub działanie włączone do systemu
  Unii
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, która uległa znaczącemu rozszerzeniu po dniu 30 czerwca
  2018
  r., tylko w zakresie objętym tym rozszerzeniem;”; |
| --- | --- |

—

każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I lub działanie włączone do systemu
  Unii
  na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, która uległa znaczącemu rozszerzeniu po dniu 30 czerwca
  2018
  r., tylko w zakresie objętym tym rozszerzeniem;”;

Poprawka 29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 g (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 – litera u a (nowa)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1 g) | w art. 3 dodaje się literę w brzmieniu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1 g)

| „ua) | »mały podmiot uczestniczący w systemie« oznacza instalację o niskim poziomie emisji obsługiwaną przez małe lub średnie przedsiębiorstwo

   (1a)

  , która spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:








  — | średnia roczna zweryfikowana wielkość emisji z danej instalacji zgłoszona odpowiedniemu właściwemu organowi w okresie rozliczeniowym bezpośrednio poprzedzającym aktualny okres rozliczeniowy, bez uwzględniania CO2 pochodzącego z biomasy i przed odjęciem przenoszonego CO2, wynosiła mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie; |
| --- | --- | --- |

„ua)

»mały podmiot uczestniczący w systemie« oznacza instalację o niskim poziomie emisji obsługiwaną przez małe lub średnie przedsiębiorstwo

   (1a)

  , która spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

—

średnia roczna zweryfikowana wielkość emisji z danej instalacji zgłoszona odpowiedniemu właściwemu organowi w okresie rozliczeniowym bezpośrednio poprzedzającym aktualny okres rozliczeniowy, bez uwzględniania CO2 pochodzącego z biomasy i przed odjęciem przenoszonego CO2, wynosiła mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie;

| — | dane dotyczące średniej rocznej wielkości emisji, o której mowa w tiret pierwszym, nie są dostępne lub nie mają już zastosowania do danej instalacji ze względu na zmiany granic instalacji lub zmiany w warunkach działania instalacji, lecz roczna wielkość emisji z takiej instalacji przez następne pięć lat, bez uwzględniania CO2 pochodzącego z biomasy i przed odjęciem przenoszonego CO2, zgodnie z przewidywaniami będzie wynosić mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie;” |
| --- | --- |

—

dane dotyczące średniej rocznej wielkości emisji, o której mowa w tiret pierwszym, nie są dostępne lub nie mają już zastosowania do danej instalacji ze względu na zmiany granic instalacji lub zmiany w warunkach działania instalacji, lecz roczna wielkość emisji z takiej instalacji przez następne pięć lat, bez uwzględniania CO2 pochodzącego z biomasy i przed odjęciem przenoszonego CO2, zgodnie z przewidywaniami będzie wynosić mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie;”

Poprawka 30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 h (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 c – ustęp 2

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1h) | art. 3c ust. 2 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Poprawka

-1h)

„2.   Łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych na okres, o którym mowa w 
  1
   art. 13
  ust. 1
   , rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2013 r. i – w przypadku gdy po przeglądzie, o którym mowa w art. 30 ust. 4, nie zostaną wprowadzone żadne zmiany – na każdy następny okres, odpowiada 95 % historycznych emisji lotniczych pomnożonym przez liczbę lat w danym okresie.

„2.   Łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych na okres, o którym mowa w art. 13, rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2013 r. i – w przypadku gdy po przeglądzie, o którym mowa w art. 30 ust. 4, nie zostaną wprowadzone żadne zmiany – na każdy następny okres, odpowiada 95 % historycznych emisji lotniczych pomnożonym przez liczbę lat w danym okresie.

Łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych w 2021 r., jest o 10 % niższa niż średni przydział na okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2016 r., a następnie jest co roku obniżana o taki sam współczynnik jak całkowity pułap EU ETS, o którym mowa w art. 10 ust. 1, aby bardziej dopasować pułap dla sektora lotniczego do pozostałych sektorów EU ETS do 2030 r.

Liczba uprawnień przyznawanych od 2021 r. na działalność lotniczą do i z lotnisk w krajach poza EOG może zostać skorygowana, uwzględniając przyszły globalny mechanizm oparty na zasadach rynkowych uzgodniony przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) na jej 39. posiedzeniu. Do 2019 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy dotyczący tej działalności po 40. posiedzeniu ICAO.

Odsetek ten może zostać zmieniony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy.”

Odsetek ten może zostać zmieniony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy.”

Poprawka 31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 i (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 c – ustęp 4

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1i) | w art. 3c ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Poprawka

-1i)

Decyzja ta jest rozpatrywana przez komitet, o którym mowa w art.
  23
  ust. 1.

Decyzja ta jest rozpatrywana przez komitet, o którym mowa w art.
  30c
  ust. 1.

Poprawka 32

Poprawka 32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt - 1 j (nowy)

Artykuł 1 – punkt - 1 j (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 d – ustęp 2

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1j) | art. 3d ust. 2 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

-1j)

-1j)

art. 3d ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Od dnia 1 stycznia
  2013
  r. odsetek przydziałów rozdzielany w drodze sprzedaży aukcyjnej wynosi
  15
  %
  . Ten odsetek może zostać zwiększony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy
  .”

2013

15

. Ten odsetek może zostać zwiększony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy

„2.   Od dnia 1 stycznia
  2021
  r. odsetek przydziałów rozdzielany w drodze sprzedaży aukcyjnej wynosi
  50
  %.”

Poprawka 33

Poprawka 33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 1

Artykuł 1 – punkt 1

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 d – ustęp 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 1) | art. 3d ust. 3
  akapit drugi
  otrzymuje brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1)

art. 3d ust. 3
  akapit drugi
  otrzymuje brzmienie:

akapit drugi

| 1) | art. 3d ust. 3 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

1)

art. 3d ust. 3 otrzymuje brzmienie:

| | „Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; |
| --- | --- |

„Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”;

„Komisja

przyjęcia aktu delegowanego

23

| | „3.
     
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z 
  art. 30b uzupełniających niniejszą dyrektywę o szczegółowe ustalenia w sprawie rozdzielania przez państwa członkowskie w drodze sprzedaży aukcyjnej uprawnień, które nie muszą zostać wydane nieodpłatnie zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu lub
  art.
  3f ust. 8. Liczba uprawnień, które mają zostać rozdzielone w drodze sprzedaży aukcyjnej w każdym okresie przez każde państwo członkowskie jest proporcjonalna do udziału tego państwa w łącznej ilości przypisanych emisji lotniczych dla wszystkich państw członkowskich na dany rok odniesienia, wykazanych w sprawozdaniu składanym zgodnie z art. 14 ust. 3 i zweryfikowanym zgodnie z art. 15. Dla okresu, o którym mowa w art. 3c ust. 1, rokiem odniesienia jest rok 2010, a dla każdego następnego okresu, o którym mowa w art. 3c, rokiem odniesienia jest rok kalendarzowy kończący się 24 miesiące przed początkiem okresu, do którego odnosi się rozdzielanie w drodze sprzedaży aukcyjnej.” |
| --- | --- |

„3.
     
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z 
  art. 30b uzupełniających niniejszą dyrektywę o szczegółowe ustalenia w sprawie rozdzielania przez państwa członkowskie w drodze sprzedaży aukcyjnej uprawnień, które nie muszą zostać wydane nieodpłatnie zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu lub
  art.
  3f ust. 8. Liczba uprawnień, które mają zostać rozdzielone w drodze sprzedaży aukcyjnej w każdym okresie przez każde państwo członkowskie jest proporcjonalna do udziału tego państwa w łącznej ilości przypisanych emisji lotniczych dla wszystkich państw członkowskich na dany rok odniesienia, wykazanych w sprawozdaniu składanym zgodnie z art. 14 ust. 3 i zweryfikowanym zgodnie z art. 15. Dla okresu, o którym mowa w art. 3c ust. 1, rokiem odniesienia jest rok 2010, a dla każdego następnego okresu, o którym mowa w art. 3c, rokiem odniesienia jest rok kalendarzowy kończący się 24 miesiące przed początkiem okresu, do którego odnosi się rozdzielanie w drodze sprzedaży aukcyjnej.”

„3.

Komisja

przyjmowania aktów delegowanych

art. 30b uzupełniających niniejszą dyrektywę o szczegółowe ustalenia w sprawie rozdzielania przez państwa członkowskie w drodze sprzedaży aukcyjnej uprawnień, które nie muszą zostać wydane nieodpłatnie zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu lub

3f ust. 8. Liczba uprawnień, które mają zostać rozdzielone w drodze sprzedaży aukcyjnej w każdym okresie przez każde państwo członkowskie jest proporcjonalna do udziału tego państwa w łącznej ilości przypisanych emisji lotniczych dla wszystkich państw członkowskich na dany rok odniesienia, wykazanych w sprawozdaniu składanym zgodnie z art. 14 ust. 3 i zweryfikowanym zgodnie z art. 15. Dla okresu, o którym mowa w art. 3c ust. 1, rokiem odniesienia jest rok 2010, a dla każdego następnego okresu, o którym mowa w art. 3c, rokiem odniesienia jest rok kalendarzowy kończący się 24 miesiące przed początkiem okresu, do którego odnosi się rozdzielanie w drodze sprzedaży aukcyjnej.”

Poprawka 34

Poprawka 34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 1 a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 1 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 d – ustęp 4 – akapit 1

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1a) | art. 3d ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

1a)

1a)

art. 3d ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4.   
  Do państw członkowskich należy określenie, w jaki sposób wykorzystane zostaną dochody uzyskane z rozdzielania przydziałów w drodze sprzedaży aukcyjnej.
  Dochody
  te powinny być wykorzystane
  do przeciwdziałania zmianom klimatu w Unii i w państwach trzecich, między innymi na środki mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, do dokonania dostosowań z myślą o skutkach zmian klimatu w Unii i w państwach trzecich, zwłaszcza w krajach rozwijających się, do finansowania badań i rozwoju w zakresie łagodzenia i dostosowań, w szczególności w dziedzinie aeronautyki i transportu lotniczego, do ograniczenia emisji poprzez transport niskoemisyjny, i na pokrycie kosztów administrowania systemem
  wspólnotowym
  . Wpływy ze sprzedaży na aukcji
  powinny
  również być przekazywane na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej, a także na finansowanie środków mających na celu zapobieganie wylesianiu.”

Do państw członkowskich należy określenie, w jaki sposób wykorzystane zostaną dochody uzyskane z rozdzielania przydziałów w drodze sprzedaży aukcyjnej.

te powinny być wykorzystane

wspólnotowym

powinny

| | „4.   
  Wszystkie
  dochody
  są wykorzystywane
  do przeciwdziałania zmianom klimatu w Unii i w państwach trzecich, między innymi na środki mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, do dokonania dostosowań z myślą o skutkach zmian klimatu w Unii i w państwach trzecich, zwłaszcza w krajach rozwijających się, do finansowania badań i rozwoju w zakresie łagodzenia i dostosowań, w szczególności w dziedzinie aeronautyki i transportu lotniczego, do ograniczenia emisji poprzez transport niskoemisyjny, i na pokrycie kosztów administrowania systemem
  Unii
  . Wpływy ze sprzedaży na aukcji
  mogą
  również być przekazywane na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej, a także na finansowanie środków mających na celu zapobieganie wylesianiu.” |
| --- | --- |

„4.   
  Wszystkie
  dochody
  są wykorzystywane
  do przeciwdziałania zmianom klimatu w Unii i w państwach trzecich, między innymi na środki mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, do dokonania dostosowań z myślą o skutkach zmian klimatu w Unii i w państwach trzecich, zwłaszcza w krajach rozwijających się, do finansowania badań i rozwoju w zakresie łagodzenia i dostosowań, w szczególności w dziedzinie aeronautyki i transportu lotniczego, do ograniczenia emisji poprzez transport niskoemisyjny, i na pokrycie kosztów administrowania systemem
  Unii
  . Wpływy ze sprzedaży na aukcji
  mogą
  również być przekazywane na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej, a także na finansowanie środków mających na celu zapobieganie wylesianiu.”

Poprawka 35

Poprawka 35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 1 b (nowy)

Artykuł 1 – punkt 1 b (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 3 e – ustęp 1 a (nowy)

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1b) | w art. 3e dodaje się ustęp w brzmieniu:



  „1a.
     
  Od 2021 r. sektor lotniczy nie otrzyma na podstawie dyrektywy żadnych bezpłatnych uprawnień, chyba że potwierdzi to decyzja przyjęta przez Parlament Europejski i Radę, ponieważ rezolucja ICAO A-39/3 przewiduje, że od 2021 r. stosowany będzie globalny środek rynkowy. W tym względzie współprawodawcy uwzględniają wzajemne oddziaływanie globalnego środka rynkowego i EU ETS.” |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

1b)

1b)

w art. 3e dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.
     
  Od 2021 r. sektor lotniczy nie otrzyma na podstawie dyrektywy żadnych bezpłatnych uprawnień, chyba że potwierdzi to decyzja przyjęta przez Parlament Europejski i Radę, ponieważ rezolucja ICAO A-39/3 przewiduje, że od 2021 r. stosowany będzie globalny środek rynkowy. W tym względzie współprawodawcy uwzględniają wzajemne oddziaływanie globalnego środka rynkowego i EU ETS.”

„1a.

Od 2021 r. sektor lotniczy nie otrzyma na podstawie dyrektywy żadnych bezpłatnych uprawnień, chyba że potwierdzi to decyzja przyjęta przez Parlament Europejski i Radę, ponieważ rezolucja ICAO A-39/3 przewiduje, że od 2021 r. stosowany będzie globalny środek rynkowy. W tym względzie współprawodawcy uwzględniają wzajemne oddziaływanie globalnego środka rynkowego i EU ETS.”

Poprawka 36

Poprawka 36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 2 a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 2 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Rozdział II a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 2a) | dodaje się rozdział w brzmieniu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

2a)

2a)

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ IIa

„ROZDZIAŁ IIa

Włączenie żeglugi w razie braku postępów na szczeblu międzynarodowym

Włączenie żeglugi w razie braku postępów na szczeblu międzynarodowym

Artykuł 3ga

Artykuł 3ga

Wprowadzenie

Wprowadzenie

Od roku 2021 r. w razie braku porównywalnego systemu IMO emisje CO2 pochodzące z portów Unii oraz powstałe w związku z rejsami do i z unijnych portów podlegają systemowi ustanowionemu w tym rozdziale, który ma rozpocząć funkcjonowanie od 2023 r.

Od roku 2021 r. w razie braku porównywalnego systemu IMO emisje CO2 pochodzące z portów Unii oraz powstałe w związku z rejsami do i z unijnych portów podlegają systemowi ustanowionemu w tym rozdziale, który ma rozpocząć funkcjonowanie od 2023 r.

Artykuł 3gb

Artykuł 3gb

Zakres

Zakres

Do 1 stycznia 2023 r. przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do przydziału i wydawania uprawnień do emisji CO2 ze statków przybywających do portów podlegających jurysdykcji państw członkowskich, znajdujących się w obrębie tych portów lub wypływających z tych portów zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) 2015/757. Artykuły 12 i 16 mają zastosowanie do działalności morskiej w taki sam sposób, jak do innego rodzaju działalności.

Do 1 stycznia 2023 r. przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do przydziału i wydawania uprawnień do emisji CO2 ze statków przybywających do portów podlegających jurysdykcji państw członkowskich, znajdujących się w obrębie tych portów lub wypływających z tych portów zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) 2015/757. Artykuły 12 i 16 mają zastosowanie do działalności morskiej w taki sam sposób, jak do innego rodzaju działalności.

Artykuł 3gc

Artykuł 3gc

Dodatkowe uprawnienia dla sektora morskiego

Dodatkowe uprawnienia dla sektora morskiego

Do dnia 1 sierpnia 2021 r. Komisja przyjmie akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia dyrektywy przez ustanowienie łącznej liczby uprawnień dla sektora morskiego na poziomie dostosowanym do innych sektorów, a także metody przydziału uprawnień dla tego sektora w ramach sprzedaży na aukcji oraz specjalnych przepisów dotyczących administrującego państwa członkowskiego. Jeżeli sektor morski jest objęty EU ETS, łączna liczba uprawnień jest o tę liczbę powiększana.

Do dnia 1 sierpnia 2021 r. Komisja przyjmie akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia dyrektywy przez ustanowienie łącznej liczby uprawnień dla sektora morskiego na poziomie dostosowanym do innych sektorów, a także metody przydziału uprawnień dla tego sektora w ramach sprzedaży na aukcji oraz specjalnych przepisów dotyczących administrującego państwa członkowskiego. Jeżeli sektor morski jest objęty EU ETS, łączna liczba uprawnień jest o tę liczbę powiększana.

20 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w art. 3gd, wykorzystuje się w ramach funduszu ustanowionego na podstawie tego artykułu (»Morski Fundusz Klimatyczny«) w celu zwiększania efektywności energetycznej i wspierania inwestycji w innowacyjne technologie służące ograniczaniu emisji CO2 w sektorze morskim, w tym w żegludze morskiej bliskiego zasięgu i w portach.

20 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w art. 3gd, wykorzystuje się w ramach funduszu ustanowionego na podstawie tego artykułu (»Morski Fundusz Klimatyczny«) w celu zwiększania efektywności energetycznej i wspierania inwestycji w innowacyjne technologie służące ograniczaniu emisji CO2 w sektorze morskim, w tym w żegludze morskiej bliskiego zasięgu i w portach.

Artykuł 3gd

Artykuł 3gd

Morski Fundusz Klimatyczny

Morski Fundusz Klimatyczny

1.
     
  Należy ustanowić na szczeblu Unii fundusz mający na celu wypłacanie rekompensat za emisje z sektora morskiego, zwiększanie efektywności energetycznej oraz ułatwianie inwestycji w innowacyjne technologie w celu ograniczania emisji CO2 w sektorze morskim.

1.

Należy ustanowić na szczeblu Unii fundusz mający na celu wypłacanie rekompensat za emisje z sektora morskiego, zwiększanie efektywności energetycznej oraz ułatwianie inwestycji w innowacyjne technologie w celu ograniczania emisji CO2 w sektorze morskim.

2.
     
  Operatorzy statków mogą dobrowolnie wpłacać do funduszu roczną składkę członkowską odpowiadającą łącznym emisjom zgłoszonym za poprzedni rok kalendarzowy na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/757. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 3 fundusz umarza uprawnienia zbiorczo w imieniu operatorów statków będących członkami funduszu. Składka za tonę emisji jest ustalana przez fundusz do dnia 28 lutego każdego roku i wynosi nie mniej niż poziom ceny rynkowej uprawnień w poprzednim roku.

2.

Operatorzy statków mogą dobrowolnie wpłacać do funduszu roczną składkę członkowską odpowiadającą łącznym emisjom zgłoszonym za poprzedni rok kalendarzowy na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/757. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 3 fundusz umarza uprawnienia zbiorczo w imieniu operatorów statków będących członkami funduszu. Składka za tonę emisji jest ustalana przez fundusz do dnia 28 lutego każdego roku i wynosi nie mniej niż poziom ceny rynkowej uprawnień w poprzednim roku.

3.
     
  Fundusz nabywa uprawnienia stanowiące równoważność łącznej ilości emisji swoich członków w poprzednim roku kalendarzowym i umarza je w rejestrze ustanowionym na mocy art. 19 do dnia 30 kwietnia każdego roku na potrzeby ich późniejszego anulowania. Informacje o składkach są podawane do wiadomości publicznej.

3.

Fundusz nabywa uprawnienia stanowiące równoważność łącznej ilości emisji swoich członków w poprzednim roku kalendarzowym i umarza je w rejestrze ustanowionym na mocy art. 19 do dnia 30 kwietnia każdego roku na potrzeby ich późniejszego anulowania. Informacje o składkach są podawane do wiadomości publicznej.

4.
     
  Fundusz ma także na celu zwiększanie efektywności energetycznej oraz ułatwianie inwestycji w innowacyjne technologie w celu ograniczania emisji CO2 w sektorze morskim, w tym w ramach żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i w portach, poprzez wykorzystanie dochodów, o których mowa w art. 3gc. Informacje o wszystkich inwestycjach wspieranych przez fundusz są podawane do wiadomości publicznej, a inwestycje te muszą odpowiadać celom dyrektywy.

4.

Fundusz ma także na celu zwiększanie efektywności energetycznej oraz ułatwianie inwestycji w innowacyjne technologie w celu ograniczania emisji CO2 w sektorze morskim, w tym w ramach żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i w portach, poprzez wykorzystanie dochodów, o których mowa w art. 3gc. Informacje o wszystkich inwestycjach wspieranych przez fundusz są podawane do wiadomości publicznej, a inwestycje te muszą odpowiadać celom dyrektywy.

5.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia dyrektywy w odniesieniu do wykonywania niniejszego artykułu.

5.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia dyrektywy w odniesieniu do wykonywania niniejszego artykułu.

Artykuł 3ge

Artykuł 3ge

Współpraca międzynarodowa

Współpraca międzynarodowa

W przypadku gdy osiągnięte zostanie międzynarodowe porozumienie w sprawie ogólnoświatowych środków redukcji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego, Komisja dokona przeglądu dyrektywy i w stosownym przypadku zaproponuje jej zmianę w celu zapewnienia zgodności z tym porozumieniem międzynarodowym.”

W przypadku gdy osiągnięte zostanie międzynarodowe porozumienie w sprawie ogólnoświatowych środków redukcji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego, Komisja dokona przeglądu dyrektywy i w stosownym przypadku zaproponuje jej zmianę w celu zapewnienia zgodności z tym porozumieniem międzynarodowym.”

Poprawka 37

Poprawka 37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 2 b (nowy)

Artykuł 1 – punkt 2 b (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 5 – akapit 1 – litera d a (nowa)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 2b) | w art. 5 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:









  „da) | wszelkich technologii CCU, które będą wykorzystywane w instalacji, przyczyniając się do zmniejszenia emisji.”, |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

2b)

2b)

w art. 5 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„da)

„da)

wszelkich technologii CCU, które będą wykorzystywane w instalacji, przyczyniając się do zmniejszenia emisji.”,

wszelkich technologii CCU, które będą wykorzystywane w instalacji, przyczyniając się do zmniejszenia emisji.”,

Poprawka 38

Poprawka 38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 2 c (nowy)

Artykuł 1 – punkt 2 c (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 6 – ustęp 2 – litery e a oraz e b (nowe)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 2c) | w art. 6 ust. 2 dodaje się następujące litery:









  „ea) | wszystkie wymogi prawne dotyczące odpowiedzialności społecznej i sprawozdawczości w celu zapewnienia równego i skutecznego wdrażania przepisów dotyczących ochrony środowiska oraz zapewnienia, że właściwe organy i zainteresowane strony, w tym przedstawiciele pracowników, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i wspólnot lokalnych, będą mieć dostęp do wszystkich istotnych informacji, jak określono w konwencji z Aarhus i wdrożono do ustawodawstwa unijnego i krajowego, z uwzględnieniem niniejszej dyrektywy; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

2c)

2c)

w art. 6 ust. 2 dodaje się następujące litery:

„ea)

„ea)

wszystkie wymogi prawne dotyczące odpowiedzialności społecznej i sprawozdawczości w celu zapewnienia równego i skutecznego wdrażania przepisów dotyczących ochrony środowiska oraz zapewnienia, że właściwe organy i zainteresowane strony, w tym przedstawiciele pracowników, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i wspólnot lokalnych, będą mieć dostęp do wszystkich istotnych informacji, jak określono w konwencji z Aarhus i wdrożono do ustawodawstwa unijnego i krajowego, z uwzględnieniem niniejszej dyrektywy;

wszystkie wymogi prawne dotyczące odpowiedzialności społecznej i sprawozdawczości w celu zapewnienia równego i skutecznego wdrażania przepisów dotyczących ochrony środowiska oraz zapewnienia, że właściwe organy i zainteresowane strony, w tym przedstawiciele pracowników, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i wspólnot lokalnych, będą mieć dostęp do wszystkich istotnych informacji, jak określono w konwencji z Aarhus i wdrożono do ustawodawstwa unijnego i krajowego, z uwzględnieniem niniejszej dyrektywy;

| eb) | obowiązek publikowania co roku wyczerpujących informacji w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu oraz zgodności z dyrektywami Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa i higieny pracy; informacje te są dostępne przedstawicielom pracowników i przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego z lokalnych społeczności mieszkających w sąsiedztwie instalacji.” |
| --- | --- |

eb)

eb)

obowiązek publikowania co roku wyczerpujących informacji w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu oraz zgodności z dyrektywami Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa i higieny pracy; informacje te są dostępne przedstawicielom pracowników i przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego z lokalnych społeczności mieszkających w sąsiedztwie instalacji.”

obowiązek publikowania co roku wyczerpujących informacji w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu oraz zgodności z dyrektywami Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa i higieny pracy; informacje te są dostępne przedstawicielom pracowników i przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego z lokalnych społeczności mieszkających w sąsiedztwie instalacji.”

Poprawka 39

Poprawka 39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 2 d (nowy)

Artykuł 1 – punkt 2 d (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 7

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 2d) | art. 7 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

2d)

2d)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Artykuł 7

„Artykuł 7

Artykuł 7

Prowadzący instalacje informują właściwy organ o wszelkich planowanych zmianach w charakterze lub funkcjonowaniu instalacji, lub o każdym rozszerzeniu lub znaczącym zmniejszeniu jej mocy, która może wymagać uaktualnienia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. W stosownych przypadkach właściwe organy uaktualniają zezwolenie. W przypadku gdy zmienia się tożsamość prowadzącego instalację, właściwy organ uaktualnia zezwolenie
  w celu uwzględnienia nazwy (nazwiska)
   i 
  adresu
  nowego prowadzącego instalację.”;

w celu uwzględnienia nazwy (nazwiska)

adresu

Bez zbędnej zwłoki
  prowadzący instalacje informują właściwy organ o wszelkich planowanych zmianach w charakterze lub funkcjonowaniu instalacji, lub o każdym rozszerzeniu lub znaczącym zmniejszeniu jej mocy, która może wymagać uaktualnienia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. Gdzie sytuacja tego wymaga, właściwy organ uaktualnia pozwolenie. W przypadku gdy zmienia się tożsamość prowadzącego instalację, właściwy organ uaktualnia zezwolenie
  wprowadzając odpowiednie informacje o tożsamości
  i 
  danych kontaktowych
  nowego prowadzącego instalację.”

Bez zbędnej zwłoki

wprowadzając odpowiednie informacje o tożsamości

danych kontaktowych

Poprawka 142

Poprawka 142

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 9 – ustępy 2 i 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Począwszy od 2021 r. współczynnik liniowy wynosi 2,2  %. | Począwszy od 2021 r. współczynnik liniowy wynosi 2,2  %
  i jest poddawany przeglądowi z myślą o zwiększeniu go do poziomu 2,4  % najwcześniej w 2024 r
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Począwszy od 2021 r. współczynnik liniowy wynosi 2,2  %.

Począwszy od 2021 r. współczynnik liniowy wynosi 2,2  %
  i jest poddawany przeglądowi z myślą o zwiększeniu go do poziomu 2,4  % najwcześniej w 2024 r
  .

i jest poddawany przeglądowi z myślą o zwiększeniu go do poziomu 2,4  % najwcześniej w 2024 r

Poprawka 41

Poprawka 41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| a) | w ust. 1 dodaje się trzy nowe akapity: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

a)

a)

w ust. 1 dodaje się trzy nowe akapity:

w ust. 1 dodaje się trzy nowe akapity:

| a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Począwszy od 2019 r. państwa członkowskie sprzedają na aukcji lub anulują wszystkie uprawnienia, które nie są przydzielane jako bezpłatne uprawnienia zgodnie z art. 10a i 10c ani nie zostały umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej.” |
| --- | --- |

a)

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Począwszy od 2019 r. państwa członkowskie sprzedają na aukcji lub anulują wszystkie uprawnienia, które nie są przydzielane jako bezpłatne uprawnienia zgodnie z art. 10a i 10c ani nie zostały umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej.”

„1.

Począwszy od 2019 r. państwa członkowskie sprzedają na aukcji lub anulują wszystkie uprawnienia, które nie są przydzielane jako bezpłatne uprawnienia zgodnie z art. 10a i 10c ani nie zostały umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej.”

Poprawka 42

Poprawka 42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Począwszy od 2021 r., udział uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji
  przez państwa członkowskie
  , wynosi 57 %. | Począwszy od 2021 r., udział uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji
  lub anulowane
  , wynosi 57 %
  i maleje o maksymalnie pięć punktów procentowych w całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się 1 stycznia 2021 r
  .
  zgodnie z art. 10a ust. 5. Korekta ta przyjmuje wyłącznie postać obniżenia liczby uprawnień sprzedawanych na aukcji zgodnie z ust. 2 akapit pierwszy lit. a). Jeżeli brak jest korekty lub jeżeli do jej dokonania wymagane jest mniej niż pięć punktów procentowych, pozostała liczba uprawnień jest anulowana. Anuluje się nie więcej niż 200 milionów uprawnień. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Począwszy od 2021 r., udział uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji
  przez państwa członkowskie
  , wynosi 57 %.

przez państwa członkowskie

Począwszy od 2021 r., udział uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji
  lub anulowane
  , wynosi 57 %
  i maleje o maksymalnie pięć punktów procentowych w całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się 1 stycznia 2021 r
  .
  zgodnie z art. 10a ust. 5. Korekta ta przyjmuje wyłącznie postać obniżenia liczby uprawnień sprzedawanych na aukcji zgodnie z ust. 2 akapit pierwszy lit. a). Jeżeli brak jest korekty lub jeżeli do jej dokonania wymagane jest mniej niż pięć punktów procentowych, pozostała liczba uprawnień jest anulowana. Anuluje się nie więcej niż 200 milionów uprawnień.

lub anulowane

i maleje o maksymalnie pięć punktów procentowych w całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się 1 stycznia 2021 r

zgodnie z art. 10a ust. 5. Korekta ta przyjmuje wyłącznie postać obniżenia liczby uprawnień sprzedawanych na aukcji zgodnie z ust. 2 akapit pierwszy lit. a). Jeżeli brak jest korekty lub jeżeli do jej dokonania wymagane jest mniej niż pięć punktów procentowych, pozostała liczba uprawnień jest anulowana. Anuluje się nie więcej niż 200 milionów uprawnień.

Poprawka 43

Poprawka 43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 2 % całkowitej liczby uprawnień w latach 2021–2030 jest sprzedawane na aukcji w celu ustanowienia funduszu na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i modernizacji systemów energetycznych niektórych państw członkowskich, określonego w art. 10d niniejszej dyrektywy („fundusz na rzecz modernizacji”). | 2 % całkowitej liczby uprawnień w latach 2021–2030 jest sprzedawane na aukcji w celu ustanowienia funduszu na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i modernizacji systemów energetycznych niektórych państw członkowskich, określonego w art. 10d niniejszej dyrektywy („fundusz na rzecz modernizacji”).
  Liczba określona powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

2 % całkowitej liczby uprawnień w latach 2021–2030 jest sprzedawane na aukcji w celu ustanowienia funduszu na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i modernizacji systemów energetycznych niektórych państw członkowskich, określonego w art. 10d niniejszej dyrektywy („fundusz na rzecz modernizacji”).

2 % całkowitej liczby uprawnień w latach 2021–2030 jest sprzedawane na aukcji w celu ustanowienia funduszu na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i modernizacji systemów energetycznych niektórych państw członkowskich, określonego w art. 10d niniejszej dyrektywy („fundusz na rzecz modernizacji”).
  Liczba określona powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego.

Liczba określona powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego.

Poprawka 44

Poprawka 44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Ponadto 3 % łącznej liczby uprawnień, które mają zostać wydane w latach 2021–2030, podlega sprzedaży na aukcji w celu rekompensaty sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej na podstawie art. 10a ust. 6 dyrektywy. Dwie trzecie liczby określonej powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Ponadto 3 % łącznej liczby uprawnień, które mają zostać wydane w latach 2021–2030, podlega sprzedaży na aukcji w celu rekompensaty sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej na podstawie art. 10a ust. 6 dyrektywy. Dwie trzecie liczby określonej powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego.

Ponadto 3 % łącznej liczby uprawnień, które mają zostać wydane w latach 2021–2030, podlega sprzedaży na aukcji w celu rekompensaty sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej na podstawie art. 10a ust. 6 dyrektywy. Dwie trzecie liczby określonej powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego.

Poprawka 45

Poprawka 45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 3 b (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Z dniem 1 stycznia 2021 r. utworzony zostaje fundusz sprawiedliwej transformacji jako uzupełnienie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego Funduszu Społecznego, zasilany w wyniku przekazania 2 % dochodów z aukcji. |
| | Dochody z tych aukcji pozostaną na szczeblu Unii z przeznaczeniem na wspieranie regionów o znacznym udziale pracowników zatrudnionych w sektorach uzależnionych od węgla, gdzie zarazem PKB na mieszkańca jest znacznie niższy od średniej Unii. Środki te nie naruszają zasady pomocniczości. |
| | Te dochody z aukcji przeznaczone na sprawiedliwą transformację mogą być wykorzystywane na różne sposoby: |
| | — | tworzenie komórek ds. przeniesień lub mobilności, |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Z dniem 1 stycznia 2021 r. utworzony zostaje fundusz sprawiedliwej transformacji jako uzupełnienie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego Funduszu Społecznego, zasilany w wyniku przekazania 2 % dochodów z aukcji.

Z dniem 1 stycznia 2021 r. utworzony zostaje fundusz sprawiedliwej transformacji jako uzupełnienie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego Funduszu Społecznego, zasilany w wyniku przekazania 2 % dochodów z aukcji.

Dochody z tych aukcji pozostaną na szczeblu Unii z przeznaczeniem na wspieranie regionów o znacznym udziale pracowników zatrudnionych w sektorach uzależnionych od węgla, gdzie zarazem PKB na mieszkańca jest znacznie niższy od średniej Unii. Środki te nie naruszają zasady pomocniczości.

Dochody z tych aukcji pozostaną na szczeblu Unii z przeznaczeniem na wspieranie regionów o znacznym udziale pracowników zatrudnionych w sektorach uzależnionych od węgla, gdzie zarazem PKB na mieszkańca jest znacznie niższy od średniej Unii. Środki te nie naruszają zasady pomocniczości.

Te dochody z aukcji przeznaczone na sprawiedliwą transformację mogą być wykorzystywane na różne sposoby:

Te dochody z aukcji przeznaczone na sprawiedliwą transformację mogą być wykorzystywane na różne sposoby:

—

tworzenie komórek ds. przeniesień lub mobilności,

tworzenie komórek ds. przeniesień lub mobilności,

| — | inicjatywy w zakresie kształcenia/szkoleń na potrzeby zmiany lub podniesienia kwalifikacji pracowników; |
| --- | --- |

—

inicjatywy w zakresie kształcenia/szkoleń na potrzeby zmiany lub podniesienia kwalifikacji pracowników;

inicjatywy w zakresie kształcenia/szkoleń na potrzeby zmiany lub podniesienia kwalifikacji pracowników;

| — | wsparcie w poszukiwaniu pracy, |
| --- | --- |

—

wsparcie w poszukiwaniu pracy,

wsparcie w poszukiwaniu pracy,

| — | tworzenie przedsiębiorstw lub |
| --- | --- |

—

tworzenie przedsiębiorstw lub

tworzenie przedsiębiorstw lub

| — | środki monitorujące i zapobiegawcze służące unikaniu lub minimalizowaniu negatywnego wpływu restrukturyzacji na zdrowie fizyczne i psychiczne. |
| --- | --- |

—

środki monitorujące i zapobiegawcze służące unikaniu lub minimalizowaniu negatywnego wpływu restrukturyzacji na zdrowie fizyczne i psychiczne.

środki monitorujące i zapobiegawcze służące unikaniu lub minimalizowaniu negatywnego wpływu restrukturyzacji na zdrowie fizyczne i psychiczne.

Jako że główne działania finansowane z funduszu sprawiedliwej transformacji są ściśle powiązane z rynkiem pracy, w zarządzaniu funduszem aktywnie uczestniczą partnerzy społeczni – na wzór Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego – a uczestnictwo lokalnych partnerów społecznych stanowi kluczowy wymóg niezbędny do uzyskania finansowania projektów.

Jako że główne działania finansowane z funduszu sprawiedliwej transformacji są ściśle powiązane z rynkiem pracy, w zarządzaniu funduszem aktywnie uczestniczą partnerzy społeczni – na wzór Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego – a uczestnictwo lokalnych partnerów społecznych stanowi kluczowy wymóg niezbędny do uzyskania finansowania projektów.

Poprawka 46

Poprawka 46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Całkowita pozostała ilość uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie, jest rozdzielana zgodnie z ust. 2. | Całkowita pozostała ilość uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie,
  po odjęciu uprawnień, o których mowa w art. 10a ust. 8 akapit pierwszy,
  jest rozdzielana zgodnie z ust. 2. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Całkowita pozostała ilość uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie, jest rozdzielana zgodnie z ust. 2.

Całkowita pozostała ilość uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie,
  po odjęciu uprawnień, o których mowa w art. 10a ust. 8 akapit pierwszy,
  jest rozdzielana zgodnie z ust. 2.

po odjęciu uprawnień, o których mowa w art. 10a ust. 8 akapit pierwszy,

Poprawka 47

Poprawka 47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Artykuł 1 – punkt 4 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 4 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | W dniu 1 stycznia 2021 r. anulowanych zostaje 800 mln uprawnień umieszczonych w rezerwie stabilności rynkowej. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

W dniu 1 stycznia 2021 r. anulowanych zostaje 800 mln uprawnień umieszczonych w rezerwie stabilności rynkowej.

W dniu 1 stycznia 2021 r. anulowanych zostaje 800 mln uprawnień umieszczonych w rezerwie stabilności rynkowej.

Poprawka 48

Poprawka 48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b – podpunkt ii

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b – podpunkt ii

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 2 – litera b

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| b) | 10 % całkowitej liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, rozdzielonych między określone państwa członkowskie w interesie solidarności i wzrostu we Wspólnocie, zwiększając w ten sposób liczbę uprawnień, które te państwa członkowskie sprzedają na aukcji na mocy lit. a), o wartości procentowe określone w załączniku IIa. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

b)

10 % całkowitej liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, rozdzielonych między określone państwa członkowskie w interesie solidarności i wzrostu we Wspólnocie, zwiększając w ten sposób liczbę uprawnień, które te państwa członkowskie sprzedają na aukcji na mocy lit. a), o wartości procentowe określone w załączniku IIa.

| b) | 10 % całkowitej liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, rozdzielonych między określone państwa członkowskie w interesie solidarności i wzrostu we Wspólnocie, zwiększając w ten sposób liczbę uprawnień, które te państwa członkowskie sprzedają na aukcji na mocy lit. a), o wartości procentowe określone w załączniku IIa.
  W przypadku państw członkowskich kwalifikujących się do skorzystania z funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z art. 10d udział uprawnień określony w załączniku IIa przenosi się do udziału tych państw w funduszu na rzecz modernizacji. |
| --- | --- |

b)

10 % całkowitej liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, rozdzielonych między określone państwa członkowskie w interesie solidarności i wzrostu we Wspólnocie, zwiększając w ten sposób liczbę uprawnień, które te państwa członkowskie sprzedają na aukcji na mocy lit. a), o wartości procentowe określone w załączniku IIa.
  W przypadku państw członkowskich kwalifikujących się do skorzystania z funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z art. 10d udział uprawnień określony w załączniku IIa przenosi się do udziału tych państw w funduszu na rzecz modernizacji.

W przypadku państw członkowskich kwalifikujących się do skorzystania z funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z art. 10d udział uprawnień określony w załączniku IIa przenosi się do udziału tych państw w funduszu na rzecz modernizacji.

Poprawka 49

Poprawka 49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – wprowadzenie

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | ba) | w ust. 3 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

ba)

ba)

w ust. 3 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

w ust. 3 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji.
  Przynajmniej 50
  % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2
  , w tym wszystkie dochody ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c),
  lub równowartość finansowa tych dochodów
  , muszą zostać wykorzystane
  na jeden lub większą ilość następujących celów:”

| | „3.   Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji.
  100
  %
  całości
  dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2 lub równowartość finansowa tych dochodów
  zostaje wykorzystana
  na jeden lub większą ilość następujących celów:” |
| --- | --- |

„3.   Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji.
  100
  %
  całości
  dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2 lub równowartość finansowa tych dochodów
  zostaje wykorzystana
  na jeden lub większą ilość następujących celów:”

Poprawka 50

Poprawka 50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b b (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b b (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – litera b

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | bb) | ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

bb)

bb)

ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

| „b) | rozwój energii ze źródeł odnawialnych w celu realizacji zobowiązania
  Wspólnoty
  dotyczącego
  wykorzystywania w 20 %
  energii ze źródeł odnawialnych do roku
  2020
  , jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w realizacji zobowiązania
  Wspólnoty
  dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej
  o 20 %
  do
  2020
  r.;” |
| --- | --- |

„b)

rozwój energii ze źródeł odnawialnych w celu realizacji zobowiązania
  Wspólnoty
  dotyczącego
  wykorzystywania w 20 %
  energii ze źródeł odnawialnych do roku
  2020
  , jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w realizacji zobowiązania
  Wspólnoty
  dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej
  o 20 %
  do
  2020
  r.;”

Wspólnoty

wykorzystywania w 20 %

2020

Wspólnoty

o 20 %

2020

| | „b) | rozwój energii ze źródeł odnawialnych w celu realizacji zobowiązania
  Unii
  dotyczącego energii ze źródeł odnawialnych do roku
  2030
  , jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w realizacji zobowiązania
  Unii
  dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej
  do poziomu ustalonego w odpowiednich aktach ustawodawczych
  do
  2030
  r.;” |
| --- | --- | --- |

„b)

rozwój energii ze źródeł odnawialnych w celu realizacji zobowiązania
  Unii
  dotyczącego energii ze źródeł odnawialnych do roku
  2030
  , jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w realizacji zobowiązania
  Unii
  dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej
  do poziomu ustalonego w odpowiednich aktach ustawodawczych
  do
  2030
  r.;”

Unii

2030

Unii

do poziomu ustalonego w odpowiednich aktach ustawodawczych

2030

Poprawka 51

Poprawka 51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b c (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b c (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – litera f

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | bc) | w ust. 3 lit. f) otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

bc)

bc)

w ust. 3 lit. f) otrzymuje brzmienie:

w ust. 3 lit. f) otrzymuje brzmienie:

| „f) | zachęty do przestawiania się na niskie emisje i publiczne środki transportu;” |
| --- | --- |

„f)

zachęty do przestawiania się na niskie emisje i publiczne środki transportu;”

| | „f) | zachęty do przestawiania się na niskie emisje i publiczne środki transportu
  oraz wspieranie elektrycznych środków transportu takich jak koleje lub innych elektrycznych środków transportu powierzchniowego z uwzględnieniem ich kosztów pośrednich związanych z EU ETS, o ile koszty emisji CO2 nie znajdują podobnego odzwierciedlenia w przypadku innych środków transportu powierzchniowego
  ;” |
| --- | --- | --- |

„f)

zachęty do przestawiania się na niskie emisje i publiczne środki transportu
  oraz wspieranie elektrycznych środków transportu takich jak koleje lub innych elektrycznych środków transportu powierzchniowego z uwzględnieniem ich kosztów pośrednich związanych z EU ETS, o ile koszty emisji CO2 nie znajdują podobnego odzwierciedlenia w przypadku innych środków transportu powierzchniowego
  ;”

oraz wspieranie elektrycznych środków transportu takich jak koleje lub innych elektrycznych środków transportu powierzchniowego z uwzględnieniem ich kosztów pośrednich związanych z EU ETS, o ile koszty emisji CO2 nie znajdują podobnego odzwierciedlenia w przypadku innych środków transportu powierzchniowego

Poprawka 52

Poprawka 52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b d (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b d (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – litera h

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | bd) | w ust. 3 lit. h) otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

bd)

bd)

w ust. 3 lit. h) otrzymuje brzmienie:

w ust. 3 lit. h) otrzymuje brzmienie:

| „h) | środki służące zwiększeniu efektywności energetycznej i termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego w celu uwzględnienia aspektów społecznych w przypadku gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach;” |
| --- | --- |

„h)

środki służące zwiększeniu efektywności energetycznej i termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego w celu uwzględnienia aspektów społecznych w przypadku gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach;”

| | „h) | środki służące zwiększeniu efektywności energetycznej
  , systemów ciepłowniczych
  i termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego w celu uwzględnienia aspektów społecznych w przypadku gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach;” |
| --- | --- | --- |

„h)

środki służące zwiększeniu efektywności energetycznej
  , systemów ciepłowniczych
  i termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego w celu uwzględnienia aspektów społecznych w przypadku gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach;”

, systemów ciepłowniczych

Poprawka 53

Poprawka 53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – litera j

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| j) | finansowanie środków na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, o ile środki te spełniają warunki określone w art. 10a ust. 6; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

j)

finansowanie środków na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, o ile środki te spełniają warunki określone w art. 10a ust. 6;

| j) | finansowanie środków na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, o ile
  na cel ten zostaje wykorzystane nie więcej niż 20 % dochodów i o ile
  środki te spełniają warunki określone w art. 10a ust. 6; |
| --- | --- |

j)

finansowanie środków na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, o ile
  na cel ten zostaje wykorzystane nie więcej niż 20 % dochodów i o ile
  środki te spełniają warunki określone w art. 10a ust. 6;

na cel ten zostaje wykorzystane nie więcej niż 20 % dochodów i o ile

Poprawka 54

Poprawka 54

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – litera l

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| l) | wspieranie
  pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy
  w gospodarce niskoemisyjnej
  , w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.”; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

l)

wspieranie
  pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy
  w gospodarce niskoemisyjnej
  , w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.”;

wspieranie

w gospodarce niskoemisyjnej

| l) | zajęcie się społecznymi skutkami dekarbonizacji ich gospodarek oraz wspieranie
  pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.”; |
| --- | --- |

l)

zajęcie się społecznymi skutkami dekarbonizacji ich gospodarek oraz wspieranie
  pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.”;

zajęcie się społecznymi skutkami dekarbonizacji ich gospodarek oraz wspieranie

Poprawka 55

Poprawka 55

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit 1 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | ca) | w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „Informacje te przekazuje się za pomocą standardowego wzoru przygotowanego przez Komisję i dotyczą one m.in. sposobu wykorzystania dochodów z aukcji w różnych kategoriach oraz dodatkowości wykorzystania tych środków. Komisja udostępnia te informacje publicznie na swojej stronie internetowej.”; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

ca)

ca)

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Informacje te przekazuje się za pomocą standardowego wzoru przygotowanego przez Komisję i dotyczą one m.in. sposobu wykorzystania dochodów z aukcji w różnych kategoriach oraz dodatkowości wykorzystania tych środków. Komisja udostępnia te informacje publicznie na swojej stronie internetowej.”;

„Informacje te przekazuje się za pomocą standardowego wzoru przygotowanego przez Komisję i dotyczą one m.in. sposobu wykorzystania dochodów z aukcji w różnych kategoriach oraz dodatkowości wykorzystania tych środków. Komisja udostępnia te informacje publicznie na swojej stronie internetowej.”;

Poprawka 56

Poprawka 56

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c b (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera c b (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit 2

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | cb) | ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

cb)

cb)

ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Uważa się, że państwa członkowskie spełniają wymogi przepisów niniejszego ustępu, jeżeli przyjmują i wprowadzają w życie politykę wsparcia podatkowego lub finansowego, w tym w szczególności w krajach rozwijających się, lub krajowe polityki regulacyjne wywierające wpływ na wsparcie finansowe, ustanowione dla celów określonych w akapicie pierwszym i mające wartość odpowiadającą
  przynajmniej 50
   % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2,
  w tym wszystkich dochodów ze sprzedaży na aukcji, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c)
  .”

| | „Uważa się, że państwa członkowskie spełniają wymogi przepisów niniejszego ustępu, jeżeli przyjmują i wprowadzają w życie politykę wsparcia podatkowego lub finansowego, w tym w szczególności w krajach rozwijających się, lub krajowe polityki regulacyjne wywierające wpływ na
  dodatkowe
  wsparcie finansowe, ustanowione dla celów określonych w akapicie pierwszym i mające wartość odpowiadającą
  100
   % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2,
  oraz jeżeli zgłosiły te polityki za pomocą standardowego wzoru dostarczonego przez Komisję
  .” |
| --- | --- |

„Uważa się, że państwa członkowskie spełniają wymogi przepisów niniejszego ustępu, jeżeli przyjmują i wprowadzają w życie politykę wsparcia podatkowego lub finansowego, w tym w szczególności w krajach rozwijających się, lub krajowe polityki regulacyjne wywierające wpływ na
  dodatkowe
  wsparcie finansowe, ustanowione dla celów określonych w akapicie pierwszym i mające wartość odpowiadającą
  100
   % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2,
  oraz jeżeli zgłosiły te polityki za pomocą standardowego wzoru dostarczonego przez Komisję
  .”

Poprawka 57

Poprawka 57

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera d

Artykuł 1 – punkt 4 – litera d

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 4 – akapity 1, 2 oraz 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| d) | ust
  .
  4 akapit
  trzeci
  otrzymuje
  brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

d)

ust
  .
  4 akapit
  trzeci
  otrzymuje
  brzmienie:

ust

4 akapit

otrzymuje

| d) | w ust
  . 
  4 akapity pierwszy, drugi i
  trzeci
  otrzymują
  brzmienie: |
| --- | --- |

d)

w ust
  . 
  4 akapity pierwszy, drugi i
  trzeci
  otrzymują
  brzmienie:

w ust

4 akapity pierwszy, drugi i

otrzymują

| | „Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; |
| --- | --- |

„Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”;

| | „4.
     
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń dotyczących harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży aukcyjnej, tak by zapewnić prowadzenie tej sprzedaży w sposób otwarty, przejrzysty, zharmonizowany i niedyskryminujący. W tym celu proces musi być przewidywalny, w szczególności w odniesieniu do harmonogramu i przebiegu aukcji oraz szacunkowego wolumenu uprawnień, które mają być udostępnione. W przypadku gdy w wyniku oceny w odniesieniu do poszczególnych sektorów przemysłowych zostanie stwierdzone, że nie oczekuje się znaczącego wpływu na sektory lub podsektory narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, Komisja może, w wyjątkowych przypadkach, dostosować harmonogram na okres, o którym mowa w art. 13 ust. 1, rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r., aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku. Komisja dokonuje tylko jednego dostosowania tego typu na maksymalną liczbę 900 milionów uprawnień.




  Aukcje są tak organizowane, aby:










  a) | prowadzący instalacje, a w szczególności wszystkie MŚP objęte systemem EU ETS, miały pełny, równy i sprawiedliwy dostęp do aukcji; |
| --- | --- | --- |

„4.
     
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń dotyczących harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży aukcyjnej, tak by zapewnić prowadzenie tej sprzedaży w sposób otwarty, przejrzysty, zharmonizowany i niedyskryminujący. W tym celu proces musi być przewidywalny, w szczególności w odniesieniu do harmonogramu i przebiegu aukcji oraz szacunkowego wolumenu uprawnień, które mają być udostępnione. W przypadku gdy w wyniku oceny w odniesieniu do poszczególnych sektorów przemysłowych zostanie stwierdzone, że nie oczekuje się znaczącego wpływu na sektory lub podsektory narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, Komisja może, w wyjątkowych przypadkach, dostosować harmonogram na okres, o którym mowa w art. 13 ust. 1, rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r., aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku. Komisja dokonuje tylko jednego dostosowania tego typu na maksymalną liczbę 900 milionów uprawnień.

Aukcje są tak organizowane, aby:

a)

prowadzący instalacje, a w szczególności wszystkie MŚP objęte systemem EU ETS, miały pełny, równy i sprawiedliwy dostęp do aukcji;

| b) | wszyscy uczestnicy mieli dostęp do tych samych informacji w tym samym czasie, a uczestnicy nie zakłócali przebiegu aukcji; |
| --- | --- |

b)

wszyscy uczestnicy mieli dostęp do tych samych informacji w tym samym czasie, a uczestnicy nie zakłócali przebiegu aukcji;

| c) | organizacja aukcji i udział w nich były opłacalne i nie prowadziły do nieuzasadnionych kosztów administracyjnych; oraz |
| --- | --- |

c)

organizacja aukcji i udział w nich były opłacalne i nie prowadziły do nieuzasadnionych kosztów administracyjnych; oraz

| d) | małe podmioty uczestniczące w systemie miały dostęp do uprawnień.” |
| --- | --- |

d)

małe podmioty uczestniczące w systemie miały dostęp do uprawnień.”

Poprawka 58

Poprawka 58

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera d a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera d a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 4 – akapit 4 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | da) | w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „Co dwa lata państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące zamknięcia mocy wytwórczych energii elektrycznej na ich terytorium w związku ze środkami krajowymi. Komisja oblicza liczbę uprawnień odpowiadającą tym zamknięciom i powiadamia państwa członkowskie. Państwa członkowskie mogą wykreślić odpowiedni wolumen uprawnień z całkowitej liczby uprawnień rozdzielonych zgodnie z ust. 2.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

da)

da)

w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Co dwa lata państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące zamknięcia mocy wytwórczych energii elektrycznej na ich terytorium w związku ze środkami krajowymi. Komisja oblicza liczbę uprawnień odpowiadającą tym zamknięciom i powiadamia państwa członkowskie. Państwa członkowskie mogą wykreślić odpowiedni wolumen uprawnień z całkowitej liczby uprawnień rozdzielonych zgodnie z ust. 2.”

„Co dwa lata państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące zamknięcia mocy wytwórczych energii elektrycznej na ich terytorium w związku ze środkami krajowymi. Komisja oblicza liczbę uprawnień odpowiadającą tym zamknięciom i powiadamia państwa członkowskie. Państwa członkowskie mogą wykreślić odpowiedni wolumen uprawnień z całkowitej liczby uprawnień rozdzielonych zgodnie z ust. 2.”

Poprawka 59

Poprawka 59

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 4 – litera d b (nowa)

Artykuł 1 – punkt 4 – litera d b (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 5

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | db) | ust. 5 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

db)

db)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja monitoruje
  funkcjonowanie europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla
  . Co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące
  funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla
  , w tym wdrażania aukcji, płynności i wolumenu obrotu. W 
  razie konieczności
  państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie odpowiednie informacje były przedkładane Komisji przynajmniej na dwa miesiące przed przyjęciem przez nią sprawozdania.”;

| | „5.   Komisja monitoruje
  działanie systemu EU ETS
  . Co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące
  jego działania
  , w tym wdrażania aukcji, płynności i wolumenu obrotu.
  Sprawozdanie obejmuje również powiązania EU ETS z innymi kierunkami unijnej polityki klimatyczno-energetycznej,
  w 
  tym sposób, w jaki ta polityka oddziałuje na równowagę podaży i popytu systemu EU ETS oraz jej zgodność z celami Unii w dziedzinie klimatu i energii na lata 2030 i 2050. Sprawozdanie bierze także pod uwagę ryzyko ucieczki emisji i wpływ na inwestycje w Unii.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie odpowiednie informacje były przedkładane Komisji przynajmniej na dwa miesiące przed przyjęciem przez nią sprawozdania.” |
| --- | --- |

„5.   Komisja monitoruje
  działanie systemu EU ETS
  . Co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące
  jego działania
  , w tym wdrażania aukcji, płynności i wolumenu obrotu.
  Sprawozdanie obejmuje również powiązania EU ETS z innymi kierunkami unijnej polityki klimatyczno-energetycznej,
  w 
  tym sposób, w jaki ta polityka oddziałuje na równowagę podaży i popytu systemu EU ETS oraz jej zgodność z celami Unii w dziedzinie klimatu i energii na lata 2030 i 2050. Sprawozdanie bierze także pod uwagę ryzyko ucieczki emisji i wpływ na inwestycje w Unii.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie odpowiednie informacje były przedkładane Komisji przynajmniej na dwa miesiące przed przyjęciem przez nią sprawozdania.”

Poprawka 60

Poprawka 60

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera a

Artykuł 1 – punkt 5 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 1 – akapity 1 oraz 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| a) | ust. 1
  akapit
  drugi
  otrzymuje
  brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

a)

ust. 1
  akapit
  drugi
  otrzymuje
  brzmienie:

akapit

otrzymuje

| a) | w
  ust. 1
  akapity pierwszy i
  drugi
  otrzymują
  brzmienie: |
| --- | --- |

a)

w
  ust. 1
  akapity pierwszy i
  drugi
  otrzymują
  brzmienie:

w

akapity pierwszy i

otrzymują

| | „Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; Akt ten przewiduje również dodatkowe przydziały uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w przypadku
  znaczącego wzrostu
  produkcji
  poprzez stosowanie tych samych progów i dostosowań, które stosuje się
  w 
  odniesieniu
  do
  częściowego zaprzestania działalności
  .” |
| --- | --- |

„Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; Akt ten przewiduje również dodatkowe przydziały uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w przypadku
  znaczącego wzrostu
  produkcji
  poprzez stosowanie tych samych progów i dostosowań, które stosuje się
  w 
  odniesieniu
  do
  częściowego zaprzestania działalności
  .”

| | „1.
     
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie ogólnounijnych i w pełni zharmonizowanych przepisów dotyczących przydziału uprawnień, o których mowa w ust
  .
  4, 5 i 7, w tym wszelkich przepisów koniecznych do zharmonizowanego stosowania ust. 19.
  Akt ten przewiduje również dodatkowe przydziały uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w przypadku
  znaczących zmian w
  produkcji
  . Gwarantuje to przede wszystkim, że każdemu spadkowi lub wzrostowi produkcji o co najmniej 10 % wyrażonemu jako średnia krocząca zweryfikowanych danych dotyczących produkcji z dwóch poprzedzających lat
  w 
  stosunku
  do
  działalności wytwórczej zgłoszonej zgodnie z art
  .
  11 towarzyszy dostosowanie w postaci przeniesienia do rezerwy, o której mowa w ust. 7, lub uwolnienia z tej rezerwy odpowiedniej ilości uprawnień do emisji.




  Przygotowując akt delegowany, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja uwzględnia konieczność ograniczenia złożoności procedur administracyjnych i zapobiegania manipulacjom w ramach systemu. W tym celu może, w razie potrzeby, wykazać elastyczność w stosowaniu progów ustanowionych w niniejszym ustępie, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi okolicznościami.” |
| --- | --- |

„1.
     
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie ogólnounijnych i w pełni zharmonizowanych przepisów dotyczących przydziału uprawnień, o których mowa w ust
  .
  4, 5 i 7, w tym wszelkich przepisów koniecznych do zharmonizowanego stosowania ust. 19.
  Akt ten przewiduje również dodatkowe przydziały uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w przypadku
  znaczących zmian w
  produkcji
  . Gwarantuje to przede wszystkim, że każdemu spadkowi lub wzrostowi produkcji o co najmniej 10 % wyrażonemu jako średnia krocząca zweryfikowanych danych dotyczących produkcji z dwóch poprzedzających lat
  w 
  stosunku
  do
  działalności wytwórczej zgłoszonej zgodnie z art
  .
  11 towarzyszy dostosowanie w postaci przeniesienia do rezerwy, o której mowa w ust. 7, lub uwolnienia z tej rezerwy odpowiedniej ilości uprawnień do emisji.

Przygotowując akt delegowany, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja uwzględnia konieczność ograniczenia złożoności procedur administracyjnych i zapobiegania manipulacjom w ramach systemu. W tym celu może, w razie potrzeby, wykazać elastyczność w stosowaniu progów ustanowionych w niniejszym ustępie, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi okolicznościami.”

Poprawka 61

Poprawka 61

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera a a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera a a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 1 – akapit 3

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | aa) | ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

aa)

aa)

ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, określają w stopniu, w jakim jest to możliwe,
  wspólnotowe
  wskaźniki ex ante tak, aby zapewnić przydział uprawnień w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii, uwzględniając najbardziej wydajne technologie, substytuty, alternatywne procesy produkcyjne, kogenerację o wysokiej sprawności, skuteczne odzyskiwanie energii gazów odlotowych, wykorzystanie biomasy
  oraz wychwytywanie
  i 
  składowanie CO2
  , jeśli takie instalacje są dostępne, oraz w sposób, który nie dostarcza zachęt do zwiększenia emisji. Nie dokonuje się jakichkolwiek bezpłatnych przydziałów w odniesieniu do jakiejkolwiek formy wytwarzania energii elektrycznej, z wyjątkiem przypadków objętych art.10c oraz energii wytwarzanej z gazów odlotowych.”

| | „Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, określają, w stopniu, w jakim jest to możliwe,
  unijne
  wskaźniki ex ante, tak aby zapewnić przydział uprawnień w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii, uwzględniając najbardziej wydajne technologie, substytuty, alternatywne procesy produkcyjne, kogenerację o wysokiej sprawności, skuteczne odzyskiwanie energii gazów odlotowych, wykorzystanie biomasy
  , CCS
  i 
  CCU
  , jeśli takie instalacje są dostępne, oraz w sposób, który nie dostarcza zachęt do zwiększenia emisji. Nie dokonuje się jakichkolwiek bezpłatnych przydziałów w odniesieniu do jakiejkolwiek formy wytwarzania energii elektrycznej, z wyjątkiem przypadków objętych art.10c oraz energii wytwarzanej z gazów odlotowych.” |
| --- | --- |

„Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, określają, w stopniu, w jakim jest to możliwe,
  unijne
  wskaźniki ex ante, tak aby zapewnić przydział uprawnień w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii, uwzględniając najbardziej wydajne technologie, substytuty, alternatywne procesy produkcyjne, kogenerację o wysokiej sprawności, skuteczne odzyskiwanie energii gazów odlotowych, wykorzystanie biomasy
  , CCS
  i 
  CCU
  , jeśli takie instalacje są dostępne, oraz w sposób, który nie dostarcza zachęt do zwiększenia emisji. Nie dokonuje się jakichkolwiek bezpłatnych przydziałów w odniesieniu do jakiejkolwiek formy wytwarzania energii elektrycznej, z wyjątkiem przypadków objętych art.10c oraz energii wytwarzanej z gazów odlotowych.”

Poprawka 62

Poprawka 62

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – wprowadzenie

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „Wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień dostosowuje się w celu uniknięcia nieoczekiwanych zysków i uwzględnienia postępu technologicznego w latach 2007-2008 oraz w każdym późniejszym okresie, w odniesieniu do którego przydziały bezpłatnych uprawnień zostały określone zgodnie z art. 11 ust. 1. Dostosowanie to obniża wartości wskaźników określonych w akcie przyjętym zgodnie z art. 10a o 1 % wartości, która została ustalona w oparciu o dane za okres 2007–2008 w odniesieniu do każdego roku między 2008 r. a połową stosownego okresu przydziału bezpłatnych uprawnień, chyba że: | „Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie zmienionych wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień. Akty te są zgodne z aktami delegowanymi przyjętymi na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i spełniają następujące warunki: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„Wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień dostosowuje się w celu uniknięcia nieoczekiwanych zysków i uwzględnienia postępu technologicznego w latach 2007-2008 oraz w każdym późniejszym okresie, w odniesieniu do którego przydziały bezpłatnych uprawnień zostały określone zgodnie z art. 11 ust. 1. Dostosowanie to obniża wartości wskaźników określonych w akcie przyjętym zgodnie z art. 10a o 1 % wartości, która została ustalona w oparciu o dane za okres 2007–2008 w odniesieniu do każdego roku między 2008 r. a połową stosownego okresu przydziału bezpłatnych uprawnień, chyba że:

„Wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień dostosowuje się w celu uniknięcia nieoczekiwanych zysków i uwzględnienia postępu technologicznego w latach 2007-2008 oraz w każdym późniejszym okresie, w odniesieniu do którego przydziały bezpłatnych uprawnień zostały określone zgodnie z art. 11 ust. 1. Dostosowanie to obniża wartości wskaźników określonych w akcie przyjętym zgodnie z art. 10a o 1 % wartości, która została ustalona w oparciu o dane za okres 2007–2008 w odniesieniu do każdego roku między 2008 r. a połową stosownego okresu przydziału bezpłatnych uprawnień, chyba że:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie zmienionych wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień. Akty te są zgodne z aktami delegowanymi przyjętymi na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i spełniają następujące warunki:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie zmienionych wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień. Akty te są zgodne z aktami delegowanymi przyjętymi na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i spełniają następujące warunki:

Poprawka 63

Poprawka 63

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt -i (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (-i) | w okresie od 2021 do 2025 r. wartości wskaźników określa się na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2016–2017; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(-i)

(-i)

w okresie od 2021 do 2025 r. wartości wskaźników określa się na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2016–2017;

Poprawka 64

Poprawka 64

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt -i a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (-ia) | na podstawie porównania, w oparciu o te informacje, wartości wskaźników z wartością wskaźnika zawartą w decyzji Komisji 2011/278/EU Komisja ustala roczną stopę redukcji dla każdego wskaźnika i stosuje ją do wartości wskaźnika obowiązujących w okresie 2013–2020 w odniesieniu do każdego roku z okresu 2008–2023, aby określić wartości wskaźnika na lata 2021–2025; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(-ia)

(-ia)

na podstawie porównania, w oparciu o te informacje, wartości wskaźników z wartością wskaźnika zawartą w decyzji Komisji 2011/278/EU Komisja ustala roczną stopę redukcji dla każdego wskaźnika i stosuje ją do wartości wskaźnika obowiązujących w okresie 2013–2020 w odniesieniu do każdego roku z okresu 2008–2023, aby określić wartości wskaźnika na lata 2021–2025;

Poprawka 65

Poprawka 65

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt i

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (i) | na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11, Komisja określa, czy wartości dla każdego wskaźnika obliczonego według zasad przedstawionych w art. 10a różnią się od dorocznych zmniejszeń, o których mowa powyżej, o więcej niż 0,5  % wartości z okresu 2007–2008 rocznie (o wartość dodatnią lub ujemną). Jeśli tak, ta wartość wskaźnika zostaje dostosowana o 0,5  % lub 1,5  % za każdy rok w okresie od 2008 r. do połowy okresu przydziału bezpłatnych uprawnień; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(i)

(i)

na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11, Komisja określa, czy wartości dla każdego wskaźnika obliczonego według zasad przedstawionych w art. 10a różnią się od dorocznych zmniejszeń, o których mowa powyżej, o więcej niż 0,5  % wartości z okresu 2007–2008 rocznie (o wartość dodatnią lub ujemną). Jeśli tak, ta wartość wskaźnika zostaje dostosowana o 0,5  % lub 1,5  % za każdy rok w okresie od 2008 r. do połowy okresu przydziału bezpłatnych uprawnień;

na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11, Komisja określa, czy wartości dla każdego wskaźnika obliczonego według zasad przedstawionych w art. 10a różnią się od dorocznych zmniejszeń, o których mowa powyżej, o więcej niż 0,5  % wartości z okresu 2007–2008 rocznie (o wartość dodatnią lub ujemną). Jeśli tak, ta wartość wskaźnika zostaje dostosowana o 0,5  % lub 1,5  % za każdy rok w okresie od 2008 r. do połowy okresu przydziału bezpłatnych uprawnień;

| (i) | jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian nie przekracza 0,25  %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023; |
| --- | --- |

(i)

(i)

jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian nie przekracza 0,25  %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023;

jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian nie przekracza 0,25  %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023;

Poprawka 66

Poprawka 66

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt ii

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (ii) | w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(ii)

(ii)

w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.

w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.

| (ii) | jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian przekracza 1,75  %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023; |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian przekracza 1,75  %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023;

jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian przekracza 1,75  %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023;

Poprawka 67

Poprawka 67

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Komisja przyjmuje w tym celu akt wykonawczy zgodnie z art. 22a.”; | skreśla się |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Komisja przyjmuje w tym celu akt wykonawczy zgodnie z art. 22a.”;

Komisja przyjmuje w tym celu akt wykonawczy zgodnie z art. 22a.”;

skreśla się

skreśla się

Poprawka 68

Poprawka 68

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | ba) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „W okresie 2026–2030 wartości wskaźników określa się w ten sam sposób na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2021–2022 oraz przy rocznej stopie redukcji obowiązującej w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2028.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

ba)

ba)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W okresie 2026–2030 wartości wskaźników określa się w ten sam sposób na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2021–2022 oraz przy rocznej stopie redukcji obowiązującej w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2028.”

„W okresie 2026–2030 wartości wskaźników określa się w ten sam sposób na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2021–2022 oraz przy rocznej stopie redukcji obowiązującej w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2028.”

Poprawka 69

Poprawka 69

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b b (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b b (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 b (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | bb) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

bb)

bb)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

| (ii) | w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów. |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.

| | „w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.” |
| --- | --- |

„w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.”

Poprawka 165

Poprawka 165

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b c (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b c (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 3

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | bc) | w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

bc)

bc)

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

Z zastrzeżeniem ust. 4 oraz 8 i niezależnie od przepisów art. 10c, nie przydziela się żadnych bezpłatnych uprawnień wytwórcom energii elektrycznej, instalacjom służącym do wychwytywania CO2, rurociągom służącym do transportu CO2 ani składowiskom CO2;

2

2

2

| | Z zastrzeżeniem ust. 4 oraz 8 i niezależnie od przepisów art. 10c, nie przydziela się żadnych bezpłatnych uprawnień wytwórcom energii elektrycznej, instalacjom służącym do wychwytywania CO2, rurociągom służącym do transportu CO2 ani składowiskom CO2;
  Wytwórcy energii elektrycznej, którzy wytwarzają ją z gazów odlotowych, nie są wytwórcami w rozumieniu art. 2 ust. 3 lit. u) niniejszej dyrektywy. Przy obliczaniu wskaźnika bierze się pod uwagę całą zawartość węgla w gazach odlotowych używanych do produkcji energii elektrycznej. |
| --- | --- |

Z zastrzeżeniem ust. 4 oraz 8 i niezależnie od przepisów art. 10c, nie przydziela się żadnych bezpłatnych uprawnień wytwórcom energii elektrycznej, instalacjom służącym do wychwytywania CO2, rurociągom służącym do transportu CO2 ani składowiskom CO2;
  Wytwórcy energii elektrycznej, którzy wytwarzają ją z gazów odlotowych, nie są wytwórcami w rozumieniu art. 2 ust. 3 lit. u) niniejszej dyrektywy. Przy obliczaniu wskaźnika bierze się pod uwagę całą zawartość węgla w gazach odlotowych używanych do produkcji energii elektrycznej.

2

2

2

Wytwórcy energii elektrycznej, którzy wytwarzają ją z gazów odlotowych, nie są wytwórcami w rozumieniu art. 2 ust. 3 lit. u) niniejszej dyrektywy. Przy obliczaniu wskaźnika bierze się pod uwagę całą zawartość węgla w gazach odlotowych używanych do produkcji energii elektrycznej.

Poprawka 70

Poprawka 70

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b d (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera b d (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 4

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | bd) | ust. 4 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

bd)

bd)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Bezpłatne uprawnienia przydziela się sieciom ciepłowniczym, jak również kogeneracji o wysokiej sprawności, określonej w dyrektywie 2004/8/WE, w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego popytu, w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej lub chłodu.
  W każdym roku następującym po roku 2013 całkowity przydział uprawnień dla takich instalacji w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej jest korygowany współczynnikiem liniowym, o którym mowa w art. 9.
  ”

| | „4.   Bezpłatne uprawnienia przydziela się sieciom ciepłowniczym, jak również kogeneracji o wysokiej sprawności, określonej w dyrektywie 2004/8/WE, w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego popytu, w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej lub chłodu.” |
| --- | --- |

„4.   Bezpłatne uprawnienia przydziela się sieciom ciepłowniczym, jak również kogeneracji o wysokiej sprawności, określonej w dyrektywie 2004/8/WE, w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego popytu, w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej lub chłodu.”

Poprawka 71

Poprawka 71

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera c

Artykuł 1 – punkt 5 – litera c

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „W celu zachowania udziału sprzedaży aukcyjnej określonego
  w 
  art. 10, w każdym
  roku
  , gdy suma bezpłatnych uprawnień
  nie osiąga maksymalnego poziomu zachowującego udział uprawnień danego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji, pozostałe uprawnienia niezbędne do osiągnięcia tego poziomu wykorzystuje się do zapobiegania zmniejszeniu lub ograniczania zmniejszania przydziału bezpłatnych uprawnień, w 
  celu zachowania udziału
  uprawnień
  tego państwa członkowskiego
  , które mają
  zostać
  sprzedane na aukcji w 
  kolejnych latach
  . Jeżeli
  jednak maksymalny poziom został osiągnięty
  , przydziały bezpłatnych uprawnień są odpowiednio dostosowywane
  . Wszelkich takich dostosowań dokonuje się w jednolity sposób
  .”; | 5.   
  „Gdy suma bezpłatnych uprawnień
  w 
  danym
  roku nie osiąga maksymalnego poziomu zachowującego udział uprawnień danego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji,
  określony w art. 10 ust. 1,
  pozostałe uprawnienia niezbędne do osiągnięcia tego poziomu wykorzystuje się do zapobiegania zmniejszeniu lub ograniczania zmniejszania przydziału bezpłatnych uprawnień w 
  kolejnych latach. Jeżeli jednak maksymalny poziom został osiągnięty, ilość
  uprawnień
  odpowiadająca zmniejszeniu o maksimum pięć punktów procentowych udziału uprawnień
  , które mają
  być
  sprzedane na aukcji
  przez państwa członkowskie
  w 
  całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2021 r., zgodnie z art. 10 ust. 1, jest rozprowadzana bezpłatnie w sektorach lub podsektorach na podstawie art. 10b
  . Jeżeli
  mimo to obniżka ta jest niewystarczająca, aby zaspokoić zapotrzebowanie sektorów lub podsektorów na mocy art. 10b
  , przydziały bezpłatnych uprawnień są odpowiednio dostosowywane
  z użyciem jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego do sektorów o intensywności handlu z państwami trzecimi poniżej 15 % lub intensywności emisji dwutlenku węgla poniżej 7 kg CO2 / EUR wartości dodanej brutto
  .”; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„W celu zachowania udziału sprzedaży aukcyjnej określonego
  w 
  art. 10, w każdym
  roku
  , gdy suma bezpłatnych uprawnień
  nie osiąga maksymalnego poziomu zachowującego udział uprawnień danego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji, pozostałe uprawnienia niezbędne do osiągnięcia tego poziomu wykorzystuje się do zapobiegania zmniejszeniu lub ograniczania zmniejszania przydziału bezpłatnych uprawnień, w 
  celu zachowania udziału
  uprawnień
  tego państwa członkowskiego
  , które mają
  zostać
  sprzedane na aukcji w 
  kolejnych latach
  . Jeżeli
  jednak maksymalny poziom został osiągnięty
  , przydziały bezpłatnych uprawnień są odpowiednio dostosowywane
  . Wszelkich takich dostosowań dokonuje się w jednolity sposób
  .”;

„W celu zachowania udziału sprzedaży aukcyjnej określonego

art. 10, w każdym

, gdy suma bezpłatnych uprawnień

celu zachowania udziału

tego państwa członkowskiego

zostać

kolejnych latach

jednak maksymalny poziom został osiągnięty

. Wszelkich takich dostosowań dokonuje się w jednolity sposób

5.   
  „Gdy suma bezpłatnych uprawnień
  w 
  danym
  roku nie osiąga maksymalnego poziomu zachowującego udział uprawnień danego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji,
  określony w art. 10 ust. 1,
  pozostałe uprawnienia niezbędne do osiągnięcia tego poziomu wykorzystuje się do zapobiegania zmniejszeniu lub ograniczania zmniejszania przydziału bezpłatnych uprawnień w 
  kolejnych latach. Jeżeli jednak maksymalny poziom został osiągnięty, ilość
  uprawnień
  odpowiadająca zmniejszeniu o maksimum pięć punktów procentowych udziału uprawnień
  , które mają
  być
  sprzedane na aukcji
  przez państwa członkowskie
  w 
  całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2021 r., zgodnie z art. 10 ust. 1, jest rozprowadzana bezpłatnie w sektorach lub podsektorach na podstawie art. 10b
  . Jeżeli
  mimo to obniżka ta jest niewystarczająca, aby zaspokoić zapotrzebowanie sektorów lub podsektorów na mocy art. 10b
  , przydziały bezpłatnych uprawnień są odpowiednio dostosowywane
  z użyciem jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego do sektorów o intensywności handlu z państwami trzecimi poniżej 15 % lub intensywności emisji dwutlenku węgla poniżej 7 kg CO2 / EUR wartości dodanej brutto
  .”;

„Gdy suma bezpłatnych uprawnień

danym

określony w art. 10 ust. 1,

kolejnych latach. Jeżeli jednak maksymalny poziom został osiągnięty, ilość

odpowiadająca zmniejszeniu o maksimum pięć punktów procentowych udziału uprawnień

być

przez państwa członkowskie

całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2021 r., zgodnie z art. 10 ust. 1, jest rozprowadzana bezpłatnie w sektorach lub podsektorach na podstawie art. 10b

mimo to obniżka ta jest niewystarczająca, aby zaspokoić zapotrzebowanie sektorów lub podsektorów na mocy art. 10b

z użyciem jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego do sektorów o intensywności handlu z państwami trzecimi poniżej 15 % lub intensywności emisji dwutlenku węgla poniżej 7 kg CO2 / EUR wartości dodanej brutto

Poprawka 72

Poprawka 72

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera d

Artykuł 1 – punkt 5 – litera d

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 6 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „Państwa członkowskie powinny przyjąć środki finansowe na rzecz
  sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej
  , przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego
  .
  Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów muszą być zgodne z zasadami pomocy państwa.”; | 6.   
  Przyjmuje się scentralizowany system na szczeblu Unii w celu rekompensaty
  sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej. |
| | Rekompensata jest proporcjonalna do kosztów emisji gazów cieplarnianych rzeczywiście przeniesionych na ceny energii elektrycznej i jest stosowana według kryteriów określonych w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa, tak aby zapobiegać zarówno negatywnym skutkom dla rynku wewnętrznego, jak i nadmiernej rekompensacie poniesionych kosztów. |
| | W przypadku gdy kwota dostępnej rekompensaty nie jest wystarczająca, by pokryć kwalifikowalne koszty pośrednie, kwotę dostępnej rekompensaty dla wszystkich kwalifikowalnych instalacji ogranicza się w sposób jednolity. |
| | Komisja jest uprawniona do przyjęcia, zgodnie z art. 30b, aktu delegowanego zmierzającego do uzupełnienia niniejszej dyrektywy w celu określonym w niniejszym ustępie poprzez wprowadzenie rozwiązań dotyczących utworzenia i działania funduszu.”; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„Państwa członkowskie powinny przyjąć środki finansowe na rzecz
  sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej
  , przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego
  .
  Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów muszą być zgodne z zasadami pomocy państwa.”;

„Państwa członkowskie powinny przyjąć środki finansowe na rzecz

, przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego

Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów muszą być zgodne z zasadami pomocy państwa.”;

6.   
  Przyjmuje się scentralizowany system na szczeblu Unii w celu rekompensaty
  sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej.

Przyjmuje się scentralizowany system na szczeblu Unii w celu rekompensaty

Rekompensata jest proporcjonalna do kosztów emisji gazów cieplarnianych rzeczywiście przeniesionych na ceny energii elektrycznej i jest stosowana według kryteriów określonych w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa, tak aby zapobiegać zarówno negatywnym skutkom dla rynku wewnętrznego, jak i nadmiernej rekompensacie poniesionych kosztów.

Rekompensata jest proporcjonalna do kosztów emisji gazów cieplarnianych rzeczywiście przeniesionych na ceny energii elektrycznej i jest stosowana według kryteriów określonych w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa, tak aby zapobiegać zarówno negatywnym skutkom dla rynku wewnętrznego, jak i nadmiernej rekompensacie poniesionych kosztów.

W przypadku gdy kwota dostępnej rekompensaty nie jest wystarczająca, by pokryć kwalifikowalne koszty pośrednie, kwotę dostępnej rekompensaty dla wszystkich kwalifikowalnych instalacji ogranicza się w sposób jednolity.

W przypadku gdy kwota dostępnej rekompensaty nie jest wystarczająca, by pokryć kwalifikowalne koszty pośrednie, kwotę dostępnej rekompensaty dla wszystkich kwalifikowalnych instalacji ogranicza się w sposób jednolity.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia, zgodnie z art. 30b, aktu delegowanego zmierzającego do uzupełnienia niniejszej dyrektywy w celu określonym w niniejszym ustępie poprzez wprowadzenie rozwiązań dotyczących utworzenia i działania funduszu.”;

Komisja jest uprawniona do przyjęcia, zgodnie z art. 30b, aktu delegowanego zmierzającego do uzupełnienia niniejszej dyrektywy w celu określonym w niniejszym ustępie poprzez wprowadzenie rozwiązań dotyczących utworzenia i działania funduszu.”;

Poprawka 73

Poprawka 73

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera d a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera d a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 6 – akapit 1a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | da) | w ust. 6 dodaje się nowy akapit w brzmieniu:




  „Państwa członkowskie mogą również przyjąć krajowe środki finansowe na rzecz sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego. Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów są zgodne z zasadami pomocy państwa i z art. 10 ust. 3 niniejszej dyrektywy. Te środki krajowe, w przypadku gdy towarzyszą wsparciu, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie przekraczają maksymalnego poziomu rekompensaty określonego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa i nie powodują kolejnych zakłóceń rynku. Obowiązujące pułapy rekompensaty poprzez pomoc państwa ulegają dalszemu zmniejszeniu w trakcie okresu rozliczeniowego.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

da)

da)

w ust. 6 dodaje się nowy akapit w brzmieniu:

w ust. 6 dodaje się nowy akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie mogą również przyjąć krajowe środki finansowe na rzecz sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego. Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów są zgodne z zasadami pomocy państwa i z art. 10 ust. 3 niniejszej dyrektywy. Te środki krajowe, w przypadku gdy towarzyszą wsparciu, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie przekraczają maksymalnego poziomu rekompensaty określonego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa i nie powodują kolejnych zakłóceń rynku. Obowiązujące pułapy rekompensaty poprzez pomoc państwa ulegają dalszemu zmniejszeniu w trakcie okresu rozliczeniowego.”

„Państwa członkowskie mogą również przyjąć krajowe środki finansowe na rzecz sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego. Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów są zgodne z zasadami pomocy państwa i z art. 10 ust. 3 niniejszej dyrektywy. Te środki krajowe, w przypadku gdy towarzyszą wsparciu, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie przekraczają maksymalnego poziomu rekompensaty określonego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa i nie powodują kolejnych zakłóceń rynku. Obowiązujące pułapy rekompensaty poprzez pomoc państwa ulegają dalszemu zmniejszeniu w trakcie okresu rozliczeniowego.”

Poprawka 74

Poprawka 74

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera e – podpunkt i

Artykuł 1 – punkt 5 – litera e – podpunkt i

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 7 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „Uprawnienia pochodzące z maksymalnej liczby, o której mowa w art. 10a ust. 5 niniejszej dyrektywy, które nie zostały przydzielone bezpłatnie do 2020 r. są rezerwowane dla nowych instalacji oraz dla znaczącego wzrostu produkcji, łącznie z 250 mln uprawnień wprowadzonych do rezerwy stabilności rynkowej zgodnie z art. 1 ust. 3 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/...(*). | 7.   
  „400
   mln uprawnień
  rezerwuje się na nowe instalacje
  i 
  znaczący wzrost produkcji
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„Uprawnienia pochodzące z maksymalnej liczby, o której mowa w art. 10a ust. 5 niniejszej dyrektywy, które nie zostały przydzielone bezpłatnie do 2020 r. są rezerwowane dla nowych instalacji oraz dla znaczącego wzrostu produkcji, łącznie z 250 mln uprawnień wprowadzonych do rezerwy stabilności rynkowej zgodnie z art. 1 ust. 3 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/...(*).

„Uprawnienia pochodzące z maksymalnej liczby, o której mowa w art. 10a ust. 5 niniejszej dyrektywy, które nie zostały przydzielone bezpłatnie do 2020 r. są rezerwowane dla nowych instalacji oraz dla znaczącego wzrostu produkcji, łącznie z 250 mln uprawnień wprowadzonych do rezerwy stabilności rynkowej zgodnie z art. 1 ust. 3 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/...(*).

7.   
  „400
   mln uprawnień
  rezerwuje się na nowe instalacje
  i 
  znaczący wzrost produkcji
  .

„400

rezerwuje się na nowe instalacje

znaczący wzrost produkcji

Poprawka 75

Poprawka 75

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera e – podpunkt i

Artykuł 1 – punkt 5 – litera e – podpunkt i

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 7 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Począwszy od 2021 r. uprawnienia nieprzydzielone instalacjom w wyniku zastosowania ust. 19 i 20 są dodawane do rezerwy”. | Począwszy od 2021 r. 
  wszelkie
  uprawnienia nieprzydzielone instalacjom w wyniku zastosowania ust. 19 i 20 są dodawane do rezerwy”. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Począwszy od 2021 r. uprawnienia nieprzydzielone instalacjom w wyniku zastosowania ust. 19 i 20 są dodawane do rezerwy”.

Począwszy od 2021 r. 
  wszelkie
  uprawnienia nieprzydzielone instalacjom w wyniku zastosowania ust. 19 i 20 są dodawane do rezerwy”.

wszelkie

Poprawka 76

Poprawka 76

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f – wprowadzenie

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f – wprowadzenie

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| f) | ust. 8
  akapit pierwszy, drugi i trzeci otrzymują
  brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

f)

ust. 8
  akapit pierwszy, drugi i trzeci otrzymują
  brzmienie:

akapit pierwszy, drugi i trzeci otrzymują

| f) | ust. 8
  otrzymuje
  brzmienie: |
| --- | --- |

f)

ust. 8
  otrzymuje
  brzmienie:

otrzymuje

Poprawka 77

Poprawka 77

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f – akapit 1

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f – akapit 1

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „
  400
   mln uprawnień udostępnia się w celu
  wsparcia innowacji
  w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów w sektorach przemysłowych wymienionych w załączniku I oraz w celu pobudzania budowy i eksploatacji komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie
  CO2
  (CCS) oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energii odnawialnej na terytorium Unii. | 8.   „
  600
   mln uprawnień udostępnia się w celu
  przyciągnięcia inwestycji w innowacje
  w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów w sektorach przemysłowych wymienionych w załączniku I
  , w tym biomateriałów i produktów zastępujących materiały wysokoemisyjne,
  oraz w celu pobudzania budowy i eksploatacji komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie (CCS) oraz
  wychwytywanie i wykorzystywanie (CCU) CO2, a także
  projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energii odnawialnej
  i magazynowania energii
  na terytorium Unii. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„
  400
   mln uprawnień udostępnia się w celu
  wsparcia innowacji
  w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów w sektorach przemysłowych wymienionych w załączniku I oraz w celu pobudzania budowy i eksploatacji komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie
  CO2
  (CCS) oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energii odnawialnej na terytorium Unii.

400

wsparcia innowacji

CO2

8.   „
  600
   mln uprawnień udostępnia się w celu
  przyciągnięcia inwestycji w innowacje
  w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów w sektorach przemysłowych wymienionych w załączniku I
  , w tym biomateriałów i produktów zastępujących materiały wysokoemisyjne,
  oraz w celu pobudzania budowy i eksploatacji komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie (CCS) oraz
  wychwytywanie i wykorzystywanie (CCU) CO2, a także
  projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energii odnawialnej
  i magazynowania energii
  na terytorium Unii.

600

przyciągnięcia inwestycji w innowacje

, w tym biomateriałów i produktów zastępujących materiały wysokoemisyjne,

wychwytywanie i wykorzystywanie (CCU) CO2, a także

i magazynowania energii

Poprawka 78

Poprawka 78

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Uprawnienia zostają udostępnione w odniesieniu do innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów oraz wsparcia dla projektów demonstracyjnych służących rozwojowi szeregu
  technologii CCS oraz
  innowacyjnych technologii energii odnawialnej, które nie są jeszcze ekonomicznie opłacalne, w 
  zrównoważonych pod względem geograficznym lokalizacjach
  . W celu promowania innowacyjnych projektów, wspierane może być maksymalnie
  60
  % odpowiednich kosztów projektów, z czego maksymalnie
  40
  % może nie być uzależnione od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, pod warunkiem że wcześniej ustalone cele pośrednie zostały osiągnięte, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. | Uprawnienia zostają udostępnione w odniesieniu do innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów oraz wsparcia dla projektów demonstracyjnych służących rozwojowi szeregu innowacyjnych technologii energii odnawialnej
  , CCS i CCU
  , które nie są jeszcze ekonomicznie opłacalne
  . Projekty wybierane są na podstawie ich wpływu na systemy energetyczne lub procesy przemysłowe w państwie członkowskim, grupie państw członkowskich lub w Unii.
   W celu promowania innowacyjnych projektów, wspierane może być maksymalnie
  75
   % odpowiednich kosztów projektów, z czego maksymalnie
  60
   % może nie być uzależnione od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, pod warunkiem że wcześniej ustalone cele pośrednie zostały osiągnięte, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię.
  Uprawnienia przydziela się na projekty w zależności od ich potrzeb w zakresie osiągnięcia wcześniej ustalonych celów pośrednich. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Uprawnienia zostają udostępnione w odniesieniu do innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów oraz wsparcia dla projektów demonstracyjnych służących rozwojowi szeregu
  technologii CCS oraz
  innowacyjnych technologii energii odnawialnej, które nie są jeszcze ekonomicznie opłacalne, w 
  zrównoważonych pod względem geograficznym lokalizacjach
  . W celu promowania innowacyjnych projektów, wspierane może być maksymalnie
  60
  % odpowiednich kosztów projektów, z czego maksymalnie
  40
  % może nie być uzależnione od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, pod warunkiem że wcześniej ustalone cele pośrednie zostały osiągnięte, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię.

technologii CCS oraz

zrównoważonych pod względem geograficznym lokalizacjach

60

40

Uprawnienia zostają udostępnione w odniesieniu do innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów oraz wsparcia dla projektów demonstracyjnych służących rozwojowi szeregu innowacyjnych technologii energii odnawialnej
  , CCS i CCU
  , które nie są jeszcze ekonomicznie opłacalne
  . Projekty wybierane są na podstawie ich wpływu na systemy energetyczne lub procesy przemysłowe w państwie członkowskim, grupie państw członkowskich lub w Unii.
   W celu promowania innowacyjnych projektów, wspierane może być maksymalnie
  75
   % odpowiednich kosztów projektów, z czego maksymalnie
  60
   % może nie być uzależnione od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, pod warunkiem że wcześniej ustalone cele pośrednie zostały osiągnięte, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię.
  Uprawnienia przydziela się na projekty w zależności od ich potrzeb w zakresie osiągnięcia wcześniej ustalonych celów pośrednich.

, CCS i CCU

. Projekty wybierane są na podstawie ich wpływu na systemy energetyczne lub procesy przemysłowe w państwie członkowskim, grupie państw członkowskich lub w Unii.

75

60

Uprawnienia przydziela się na projekty w zależności od ich potrzeb w zakresie osiągnięcia wcześniej ustalonych celów pośrednich.

Poprawka 79

Poprawka 79

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Ponadto 50 mln nieprzydzielonych uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej
  ustanowionej decyzją (UE) 2015/...
  stanowi uzupełnienie istniejących zasobów pozostałych na mocy niniejszego ustępu w odniesieniu do projektów, o których mowa
  powyżej
  , we wszystkich państwach członkowskich, w tym projektów na małą skalę, przed rokiem 2021. Projekty wybierane są na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów. | Ponadto 50 mln nieprzydzielonych uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej stanowi uzupełnienie istniejących zasobów pozostałych na mocy niniejszego ustępu w 
  wyniku niewykorzystania zasobów pochodzących z aukcji uprawnień prowadzonych w ramach programu NER300 za okres 2013–2020 w
  odniesieniu do projektów, o których mowa
  w akapicie pierwszym i drugim
  , we wszystkich państwach członkowskich, w tym projektów na małą skalę, przed rokiem 2021
  i od roku 2018
  . Projekty wybierane są na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów
  , z uwzględnieniem ich istotności dla dekarbonizacji odpowiednich sektorów
  . |
| | Projekty wspierane na mocy niniejszego akapitu mogą także otrzymywać dalsze wsparcie na mocy akapitów pierwszego i drugiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Ponadto 50 mln nieprzydzielonych uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej
  ustanowionej decyzją (UE) 2015/...
  stanowi uzupełnienie istniejących zasobów pozostałych na mocy niniejszego ustępu w odniesieniu do projektów, o których mowa
  powyżej
  , we wszystkich państwach członkowskich, w tym projektów na małą skalę, przed rokiem 2021. Projekty wybierane są na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów.

ustanowionej decyzją (UE) 2015/...

powyżej

Ponadto 50 mln nieprzydzielonych uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej stanowi uzupełnienie istniejących zasobów pozostałych na mocy niniejszego ustępu w 
  wyniku niewykorzystania zasobów pochodzących z aukcji uprawnień prowadzonych w ramach programu NER300 za okres 2013–2020 w
  odniesieniu do projektów, o których mowa
  w akapicie pierwszym i drugim
  , we wszystkich państwach członkowskich, w tym projektów na małą skalę, przed rokiem 2021
  i od roku 2018
  . Projekty wybierane są na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów
  , z uwzględnieniem ich istotności dla dekarbonizacji odpowiednich sektorów
  .

wyniku niewykorzystania zasobów pochodzących z aukcji uprawnień prowadzonych w ramach programu NER300 za okres 2013–2020 w

w akapicie pierwszym i drugim

i od roku 2018

, z uwzględnieniem ich istotności dla dekarbonizacji odpowiednich sektorów

Projekty wspierane na mocy niniejszego akapitu mogą także otrzymywać dalsze wsparcie na mocy akapitów pierwszego i drugiego.

Projekty wspierane na mocy niniejszego akapitu mogą także otrzymywać dalsze wsparcie na mocy akapitów pierwszego i drugiego.

Poprawka 80

Poprawka 80

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f

Artykuł 1 – punkt 5 – litera f

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23.”; | Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie kryteriów wyboru projektów kwalifikujących się do skorzystania z uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, z należytym uwzględnieniem następujących zasad: |
| | (i) | projekty muszą skupiać się na opracowywaniu i rozwijaniu przełomowych rozwiązań oraz wdrażaniu programów demonstracyjnych; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23.”;

przyjęcia aktu delegowanego

23.”;

Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie kryteriów wyboru projektów kwalifikujących się do skorzystania z uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, z należytym uwzględnieniem następujących zasad:

przyjmowania aktów delegowanych

30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie kryteriów wyboru projektów kwalifikujących się do skorzystania z uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, z należytym uwzględnieniem następujących zasad:

(i)

(i)

projekty muszą skupiać się na opracowywaniu i rozwijaniu przełomowych rozwiązań oraz wdrażaniu programów demonstracyjnych;

projekty muszą skupiać się na opracowywaniu i rozwijaniu przełomowych rozwiązań oraz wdrażaniu programów demonstracyjnych;

| (ii) | działania muszą być realizowane blisko rynku, w zakładach produkcyjnych, w celu wykazania skuteczności przełomowych technologii w przezwyciężaniu barier zarówno technologicznych, jak i nietechnologicznych; |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

działania muszą być realizowane blisko rynku, w zakładach produkcyjnych, w celu wykazania skuteczności przełomowych technologii w przezwyciężaniu barier zarówno technologicznych, jak i nietechnologicznych;

działania muszą być realizowane blisko rynku, w zakładach produkcyjnych, w celu wykazania skuteczności przełomowych technologii w przezwyciężaniu barier zarówno technologicznych, jak i nietechnologicznych;

| (iii) | projekty muszą dotyczyć rozwiązań technologicznych z potencjałem szerokiego zastosowania i mogą łączyć różne technologie; |
| --- | --- |

(iii)

(iii)

projekty muszą dotyczyć rozwiązań technologicznych z potencjałem szerokiego zastosowania i mogą łączyć różne technologie;

projekty muszą dotyczyć rozwiązań technologicznych z potencjałem szerokiego zastosowania i mogą łączyć różne technologie;

| (iv) | rozwiązania i technologie optymalnie muszą odznaczać się potencjałem transferu w obrębie sektora i ewentualnie do innych sektorów; |
| --- | --- |

(iv)

(iv)

rozwiązania i technologie optymalnie muszą odznaczać się potencjałem transferu w obrębie sektora i ewentualnie do innych sektorów;

rozwiązania i technologie optymalnie muszą odznaczać się potencjałem transferu w obrębie sektora i ewentualnie do innych sektorów;

| (v) | pierwszeństwo otrzymują projekty przewidujące redukcję emisji na poziomie znacznie niższym niż odpowiednia wartość wskaźnika. Kwalifikowalne projekty muszą przyczyniać się do redukcji emisji poniżej wartości wskaźników, o których mowa w ust. 2 lub oferować perspektywę znacznego obniżenia kosztów przejścia na niskoemisyjną produkcję energii; i |
| --- | --- |

(v)

(v)

pierwszeństwo otrzymują projekty przewidujące redukcję emisji na poziomie znacznie niższym niż odpowiednia wartość wskaźnika. Kwalifikowalne projekty muszą przyczyniać się do redukcji emisji poniżej wartości wskaźników, o których mowa w ust. 2 lub oferować perspektywę znacznego obniżenia kosztów przejścia na niskoemisyjną produkcję energii; i

pierwszeństwo otrzymują projekty przewidujące redukcję emisji na poziomie znacznie niższym niż odpowiednia wartość wskaźnika. Kwalifikowalne projekty muszą przyczyniać się do redukcji emisji poniżej wartości wskaźników, o których mowa w ust. 2 lub oferować perspektywę znacznego obniżenia kosztów przejścia na niskoemisyjną produkcję energii; i

| (vi) | projekty CCU muszą zapewniać wyraźną redukcję emisji i trwałe składowanie CO2 w ciągu całego cyklu ich życia.”; |
| --- | --- |

(vi)

(vi)

projekty CCU muszą zapewniać wyraźną redukcję emisji i trwałe składowanie CO2 w ciągu całego cyklu ich życia.”;

projekty CCU muszą zapewniać wyraźną redukcję emisji i trwałe składowanie CO2 w ciągu całego cyklu ich życia.”;

Poprawka 82

Poprawka 82

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 5 – litera i a (nowa)

Artykuł 1 – punkt 5 – litera i a (nowa)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 20

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | ia) | ust. 20 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

ia)

ia)

ust. 20 otrzymuje brzmienie:

ust. 20 otrzymuje brzmienie:

| „20. | Wśród środków przyjętych na mocy ust. 1 Komisja przyjmuje środki określające instalacje, które częściowo zaprzestały działalności lub znacząco zmniejszyły swą moc wytwórczą, oraz w stosownych przypadkach środki dotyczące dostosowania poziomu przydzielonych im bezpłatnych uprawnień. |
| --- | --- |

„20.

Wśród środków przyjętych na mocy ust. 1 Komisja przyjmuje środki określające instalacje, które częściowo zaprzestały działalności lub znacząco zmniejszyły swą moc wytwórczą, oraz w stosownych przypadkach środki dotyczące dostosowania poziomu przydzielonych im bezpłatnych uprawnień.

| | „20.   Wśród środków przyjętych na mocy ust. 1 Komisja przyjmuje środki określające instalacje, które częściowo zaprzestały działalności lub znacząco zmniejszyły swą moc wytwórczą, oraz w stosownych przypadkach środki dotyczące dostosowania poziomu przydzielonych im bezpłatnych uprawnień.


  Środki te zapewniają elastyczność sektorom przemysłu, w których zdolności są regularnie przenoszone między działającymi instalacjami w tym samym przedsiębiorstwie.”. |
| --- | --- |

„20.   Wśród środków przyjętych na mocy ust. 1 Komisja przyjmuje środki określające instalacje, które częściowo zaprzestały działalności lub znacząco zmniejszyły swą moc wytwórczą, oraz w stosownych przypadkach środki dotyczące dostosowania poziomu przydzielonych im bezpłatnych uprawnień.

Środki te zapewniają elastyczność sektorom przemysłu, w których zdolności są regularnie przenoszone między działającymi instalacjami w tym samym przedsiębiorstwie.”.

Poprawka 83

Poprawka 83

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 b – nagłówek

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| Środki wsparcia niektórych sektorów energochłonnych w przypadku ucieczki emisji | Przejściowe
  środki wsparcia niektórych sektorów energochłonnych w przypadku ucieczki emisji |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

Środki wsparcia niektórych sektorów energochłonnych w przypadku ucieczki emisji

Przejściowe
  środki wsparcia niektórych sektorów energochłonnych w przypadku ucieczki emisji

Przejściowe

Poprawka 85

Poprawka 85

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 b – ustęp 1 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1a.
     
  Po przyjęciu zmienionej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE

   (*1)

  Komisja dokonuje ponownej oceny redukcji udziału emisji w EU ETS oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE

   (*2)

  . Dodatkowe redukcje wynikające z podwyższenia celu w zakresie efektywności energetycznej wykorzystuje się do ochrony przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji lub inwestycji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1a.
     
  Po przyjęciu zmienionej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE

   (*1)

  Komisja dokonuje ponownej oceny redukcji udziału emisji w EU ETS oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE

   (*2)

  . Dodatkowe redukcje wynikające z podwyższenia celu w zakresie efektywności energetycznej wykorzystuje się do ochrony przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji lub inwestycji.

1a.

Po przyjęciu zmienionej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE

*1

Komisja dokonuje ponownej oceny redukcji udziału emisji w EU ETS oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE

*2

. Dodatkowe redukcje wynikające z podwyższenia celu w zakresie efektywności energetycznej wykorzystuje się do ochrony przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji lub inwestycji.

Poprawka 144

Poprawka 144

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 b – ustęp 1 b i 1 c (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1b)
     
  Według art. 6 ust. 2 porozumienia klimatycznego z Paryża Komisja, w sprawozdaniu przygotowywanym zgodnie z art. 28aa, oceni rozwój polityki łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym podejść rynkowych, w państwach i regionach trzecich oraz wpływ tej polityki na konkurencyjność przemysłu europejskiego. |
| | 1c)
     
  Jeżeli ze sprawozdania wyniknie, że utrzymuje się znaczne ryzyko ucieczki emisji, Komisja w stosownych przypadkach przedstawi wniosek ustawodawczy wprowadzający środki dostosowawcze na granicach dotyczące CO2, w pełni zgodne z zasadami WTO, na podstawie studium wykonalności zainicjowanego z chwilą opublikowania dyrektywy w Dz.U. Mechanizm ten włączałby do EU ETS importerów produktów wytwarzanych przez sektory lub podsektory określone na podstawie art. 10a. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1b)
     
  Według art. 6 ust. 2 porozumienia klimatycznego z Paryża Komisja, w sprawozdaniu przygotowywanym zgodnie z art. 28aa, oceni rozwój polityki łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym podejść rynkowych, w państwach i regionach trzecich oraz wpływ tej polityki na konkurencyjność przemysłu europejskiego.

1b)

Według art. 6 ust. 2 porozumienia klimatycznego z Paryża Komisja, w sprawozdaniu przygotowywanym zgodnie z art. 28aa, oceni rozwój polityki łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym podejść rynkowych, w państwach i regionach trzecich oraz wpływ tej polityki na konkurencyjność przemysłu europejskiego.

1c)
     
  Jeżeli ze sprawozdania wyniknie, że utrzymuje się znaczne ryzyko ucieczki emisji, Komisja w stosownych przypadkach przedstawi wniosek ustawodawczy wprowadzający środki dostosowawcze na granicach dotyczące CO2, w pełni zgodne z zasadami WTO, na podstawie studium wykonalności zainicjowanego z chwilą opublikowania dyrektywy w Dz.U. Mechanizm ten włączałby do EU ETS importerów produktów wytwarzanych przez sektory lub podsektory określone na podstawie art. 10a.

1c)

Jeżeli ze sprawozdania wyniknie, że utrzymuje się znaczne ryzyko ucieczki emisji, Komisja w stosownych przypadkach przedstawi wniosek ustawodawczy wprowadzający środki dostosowawcze na granicach dotyczące CO2, w pełni zgodne z zasadami WTO, na podstawie studium wykonalności zainicjowanego z chwilą opublikowania dyrektywy w Dz.U. Mechanizm ten włączałby do EU ETS importerów produktów wytwarzanych przez sektory lub podsektory określone na podstawie art. 10a.

Poprawka 86

Poprawka 86

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 b – ustęp 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 2.   Sektory i podsektory, w których wynik pomnożenia ich intensywności handlu z państwami trzecimi o ich intensywność emisji przekracza 0,18 , mogą być włączone do grupy, o której mowa w ust. 1, na podstawie oceny jakościowej przy zastosowaniu następujących kryteriów: | 2.   Sektory i podsektory, w których wynik pomnożenia ich intensywności handlu z państwami trzecimi o ich intensywność emisji przekracza 0,12 , mogą być włączone do grupy, o której mowa w ust. 1, na podstawie oceny jakościowej przy zastosowaniu następujących kryteriów: |
| a) | zakres, w jakim poszczególne instalacje w danym sektorze lub podsektorach mogą zmniejszyć poziomy emisji lub zużycie energii elektrycznej; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

2.   Sektory i podsektory, w których wynik pomnożenia ich intensywności handlu z państwami trzecimi o ich intensywność emisji przekracza 0,18 , mogą być włączone do grupy, o której mowa w ust. 1, na podstawie oceny jakościowej przy zastosowaniu następujących kryteriów:

2.   Sektory i podsektory, w których wynik pomnożenia ich intensywności handlu z państwami trzecimi o ich intensywność emisji przekracza 0,12 , mogą być włączone do grupy, o której mowa w ust. 1, na podstawie oceny jakościowej przy zastosowaniu następujących kryteriów:

a)

zakres, w jakim poszczególne instalacje w danym sektorze lub podsektorach mogą zmniejszyć poziomy emisji lub zużycie energii elektrycznej;

| a) | zakres, w jakim poszczególne instalacje w danym sektorze lub podsektorach mogą zmniejszyć poziomy emisji lub zużycie energii elektrycznej
  , uwzględniając powiązany wzrost kosztów produkcji
  ; |
| --- | --- |

a)

zakres, w jakim poszczególne instalacje w danym sektorze lub podsektorach mogą zmniejszyć poziomy emisji lub zużycie energii elektrycznej
  , uwzględniając powiązany wzrost kosztów produkcji
  ;

, uwzględniając powiązany wzrost kosztów produkcji

| b) | obecna i prognozowana charakterystyka rynku; |
| --- | --- |

b)

obecna i prognozowana charakterystyka rynku;

| b) | obecna i prognozowana charakterystyka rynku; |
| --- | --- |

b)

obecna i prognozowana charakterystyka rynku;

| c) | marża jako potencjalny wskaźnik inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji. |
| --- | --- |

c)

marża jako potencjalny wskaźnik inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji.

| c) | marża jako potencjalny wskaźnik inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji; |
| --- | --- |

c)

marża jako potencjalny wskaźnik inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji;

| ca) | towary, którymi handluje się na rynkach światowych po wspólnych cenach referencyjnych. |
| --- | --- |

ca)

ca)

towary, którymi handluje się na rynkach światowych po wspólnych cenach referencyjnych.

towary, którymi handluje się na rynkach światowych po wspólnych cenach referencyjnych.

Poprawka 87

Poprawka 87

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 b – ustęp 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 3.   
  Inne sektory lub podsektory
  uznaje się za
  zdolne
  do przeniesienia większej ilości kosztów uprawnień na ceny produktów i przydziela się
  im
  bezpłatne uprawnienia w okresie do roku 2030 w wysokości 30 % ilości określonej zgodnie ze środkami przyjętymi zgodnie z art. 10a. | 3.   
  Sektor systemów ciepłowniczych
  uznaje się za
  zdolny
  do przeniesienia większej ilości kosztów uprawnień na ceny produktów i przydziela się
  mu
  bezpłatne uprawnienia w okresie do roku 2030 w wysokości 30 % ilości określonej zgodnie ze środkami przyjętymi zgodnie z art. 10a.
  Innym sektorom i podsektorom nie przydziela się bezpłatnych uprawnień. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

3.   
  Inne sektory lub podsektory
  uznaje się za
  zdolne
  do przeniesienia większej ilości kosztów uprawnień na ceny produktów i przydziela się
  im
  bezpłatne uprawnienia w okresie do roku 2030 w wysokości 30 % ilości określonej zgodnie ze środkami przyjętymi zgodnie z art. 10a.

Inne sektory lub podsektory

zdolne

im

3.   
  Sektor systemów ciepłowniczych
  uznaje się za
  zdolny
  do przeniesienia większej ilości kosztów uprawnień na ceny produktów i przydziela się
  mu
  bezpłatne uprawnienia w okresie do roku 2030 w wysokości 30 % ilości określonej zgodnie ze środkami przyjętymi zgodnie z art. 10a.
  Innym sektorom i podsektorom nie przydziela się bezpłatnych uprawnień.

Sektor systemów ciepłowniczych

zdolny

mu

Innym sektorom i podsektorom nie przydziela się bezpłatnych uprawnień.

Poprawka 88

Poprawka 88

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 b – ustęp 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 4.   Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje
  akt delegowany dotyczący poprzednich ustępów
  w odniesieniu do działań na poziomie 4-cyfrowym (kod NACE-4)
  odnośnie do ust. 1
  ,
  zgodnie z art
  .
  23,
  w oparciu o dostępne dane z 
  trzech
  ostatnich lat kalendarzowych. | 4.   Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje
  akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy w związku z ust. 1
  w odniesieniu do działań na poziomie 4-cyfrowym (kod NACE-4)
  lub, gdy jest to uzasadnione obiektywnymi kryteriami opracowanymi przez Komisję, działań na odpowiednim poziomie dezagregacji określonym na podstawie danych publicznych i sektorowych
  ,
  aby uwzględnić te działania objęte systemem EU ETS
  .
  Ocenę intensywności handlu przeprowadza się
  w oparciu o dostępne dane z 
  pięciu
  ostatnich lat kalendarzowych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

4.   Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje
  akt delegowany dotyczący poprzednich ustępów
  w odniesieniu do działań na poziomie 4-cyfrowym (kod NACE-4)
  odnośnie do ust. 1
  ,
  zgodnie z art
  .
  23,
  w oparciu o dostępne dane z 
  trzech
  ostatnich lat kalendarzowych.

akt delegowany dotyczący poprzednich ustępów

odnośnie do ust. 1

zgodnie z art

23,

trzech

4.   Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje
  akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy w związku z ust. 1
  w odniesieniu do działań na poziomie 4-cyfrowym (kod NACE-4)
  lub, gdy jest to uzasadnione obiektywnymi kryteriami opracowanymi przez Komisję, działań na odpowiednim poziomie dezagregacji określonym na podstawie danych publicznych i sektorowych
  ,
  aby uwzględnić te działania objęte systemem EU ETS
  .
  Ocenę intensywności handlu przeprowadza się
  w oparciu o dostępne dane z 
  pięciu
  ostatnich lat kalendarzowych.

akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy w związku z ust. 1

lub, gdy jest to uzasadnione obiektywnymi kryteriami opracowanymi przez Komisję, działań na odpowiednim poziomie dezagregacji określonym na podstawie danych publicznych i sektorowych

aby uwzględnić te działania objęte systemem EU ETS

Ocenę intensywności handlu przeprowadza się

pięciu

Poprawka 89

Poprawka 89

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 1.   W drodze odstępstwa od art. 10a ust. 1–5, państwa członkowskie, w których w 2013 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej, mogą przydzielić przejściowo bezpłatne uprawnienia instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w celu modernizacji sektora energetycznego. | 1.   W drodze odstępstwa od art. 10a ust. 1–5, państwa członkowskie, w których w 2013 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej, mogą przydzielić przejściowo bezpłatne uprawnienia instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w celu modernizacji,
  dywersyfikacji i zrównoważonej transformacji sektora energetycznego. Odstępstwo to wygasa z dniem 31 grudnia 2030 r. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1.   W drodze odstępstwa od art. 10a ust. 1–5, państwa członkowskie, w których w 2013 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej, mogą przydzielić przejściowo bezpłatne uprawnienia instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w celu modernizacji sektora energetycznego.

1.   W drodze odstępstwa od art. 10a ust. 1–5, państwa członkowskie, w których w 2013 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej, mogą przydzielić przejściowo bezpłatne uprawnienia instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w celu modernizacji,
  dywersyfikacji i zrównoważonej transformacji sektora energetycznego. Odstępstwo to wygasa z dniem 31 grudnia 2030 r.

dywersyfikacji i zrównoważonej transformacji sektora energetycznego. Odstępstwo to wygasa z dniem 31 grudnia 2030 r.

Poprawka 90

Poprawka 90

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 1 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1a.
     
  Państwa członkowskie, które nie są kwalifikowalne na mocy ust. 1, a w których w 2014 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej również mogą skorzystać z odstępstwa określonego w tym ustępie do całkowitej liczby określonej w ust. 4, o ile odpowiednia liczba uprawnień zostanie przeniesiona do funduszu na rzecz modernizacji, a dochody zostaną przeznaczone na wsparcie inwestycji zgodnie z art. 10d. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1a.
     
  Państwa członkowskie, które nie są kwalifikowalne na mocy ust. 1, a w których w 2014 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej również mogą skorzystać z odstępstwa określonego w tym ustępie do całkowitej liczby określonej w ust. 4, o ile odpowiednia liczba uprawnień zostanie przeniesiona do funduszu na rzecz modernizacji, a dochody zostaną przeznaczone na wsparcie inwestycji zgodnie z art. 10d.

1a.

Państwa członkowskie, które nie są kwalifikowalne na mocy ust. 1, a w których w 2014 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej również mogą skorzystać z odstępstwa określonego w tym ustępie do całkowitej liczby określonej w ust. 4, o ile odpowiednia liczba uprawnień zostanie przeniesiona do funduszu na rzecz modernizacji, a dochody zostaną przeznaczone na wsparcie inwestycji zgodnie z art. 10d.

Poprawka 91

Poprawka 91

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 1 b (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1b.
     
  Państwa członkowskie, które na mocy niniejszego artykułu kwalifikują się do przydzielania bezpłatnych uprawnień instalacjom wytwarzającym energię elektryczną mogą zdecydować się na przeniesienie odpowiedniej liczby uprawnień lub ich części do funduszu na rzecz modernizacji i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d. W takim przypadku informują Komisję przed dokonaniem przeniesienia. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1b.
     
  Państwa członkowskie, które na mocy niniejszego artykułu kwalifikują się do przydzielania bezpłatnych uprawnień instalacjom wytwarzającym energię elektryczną mogą zdecydować się na przeniesienie odpowiedniej liczby uprawnień lub ich części do funduszu na rzecz modernizacji i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d. W takim przypadku informują Komisję przed dokonaniem przeniesienia.

1b.

Państwa członkowskie, które na mocy niniejszego artykułu kwalifikują się do przydzielania bezpłatnych uprawnień instalacjom wytwarzającym energię elektryczną mogą zdecydować się na przeniesienie odpowiedniej liczby uprawnień lub ich części do funduszu na rzecz modernizacji i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d. W takim przypadku informują Komisję przed dokonaniem przeniesienia.

Poprawka 92

Poprawka 92

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera b

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| b) | zapewnia, że do składania ofert kwalifikują się tylko projekty, które przyczyniają się do dywersyfikacji koszyka energetycznego i źródeł dostaw, koniecznej restrukturyzacji, aktualizacji i modernizacji infrastruktury pod kątem ochrony środowiska, stosowania czystych technologii
  i
  modernizacji sektorów produkcji energii, przesyłu i dystrybucji; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

b)

zapewnia, że do składania ofert kwalifikują się tylko projekty, które przyczyniają się do dywersyfikacji koszyka energetycznego i źródeł dostaw, koniecznej restrukturyzacji, aktualizacji i modernizacji infrastruktury pod kątem ochrony środowiska, stosowania czystych technologii
  i
  modernizacji sektorów produkcji energii, przesyłu i dystrybucji;

i

| b) | zapewnia, że do składania ofert kwalifikują się tylko projekty, które przyczyniają się do dywersyfikacji koszyka energetycznego i źródeł dostaw, koniecznej restrukturyzacji, aktualizacji i modernizacji infrastruktury pod kątem ochrony środowiska, stosowania czystych technologii
  (takich jak technologie energii odnawialnej) lub
  modernizacji sektorów produkcji
  energii, sieci ciepłowniczych, efektywności energetycznej, magazynowania
  energii, przesyłu i dystrybucji; |
| --- | --- |

b)

zapewnia, że do składania ofert kwalifikują się tylko projekty, które przyczyniają się do dywersyfikacji koszyka energetycznego i źródeł dostaw, koniecznej restrukturyzacji, aktualizacji i modernizacji infrastruktury pod kątem ochrony środowiska, stosowania czystych technologii
  (takich jak technologie energii odnawialnej) lub
  modernizacji sektorów produkcji
  energii, sieci ciepłowniczych, efektywności energetycznej, magazynowania
  energii, przesyłu i dystrybucji;

(takich jak technologie energii odnawialnej) lub

energii, sieci ciepłowniczych, efektywności energetycznej, magazynowania

Poprawka 93

Poprawka 93

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| c) | określa jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria wyboru w odniesieniu do rankingu projektów, aby zapewnić wybór projektów, które: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

c)

określa jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria wyboru w odniesieniu do rankingu projektów, aby zapewnić wybór projektów, które:

| c) | określa jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria wyboru w odniesieniu do rankingu projektów,
  zgodnie z celami klimatycznymi i energetycznymi Unii na 2050 r.,
  aby zapewnić wybór projektów, które: |
| --- | --- |

c)

określa jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria wyboru w odniesieniu do rankingu projektów,
  zgodnie z celami klimatycznymi i energetycznymi Unii na 2050 r.,
  aby zapewnić wybór projektów, które:

zgodnie z celami klimatycznymi i energetycznymi Unii na 2050 r.,

Poprawka 94

Poprawka 94

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c – podpunkt i

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (i) | na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(i)

na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2;

2

| (i) | na podstawie analizy kosztów i korzyści zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2

  proporcjonalnie do wielkości projektu. W przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona. |
| --- | --- |

(i)

na podstawie analizy kosztów i korzyści zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2

  proporcjonalnie do wielkości projektu. W przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona.

2

proporcjonalnie do wielkości projektu. W przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2

2

Poprawka 95

Poprawka 95

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c – podpunkt ii

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (ii) | są dodatkowe, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(ii)

są dodatkowe, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;

| (ii) | są dodatkowe,
  choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030,
  stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię; |
| --- | --- |

(ii)

są dodatkowe,
  choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030,
  stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;

choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030,

Poprawka 96

Poprawka 96

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c – podpunkt iii a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (iiia) | nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

(iiia)

(iiia)

nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla.

nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla.

Poprawka 97

Poprawka 97

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Do dnia 30 czerwca 2019 r. każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z fakultatywnego przydziału bezpłatnych uprawnień publikuje szczegółowe krajowe ramy określające konkurencyjną procedurę przetargową i kryteria wyboru w celu umożliwienia obywatelom przedstawienia swoich uwag. | Do dnia 30 czerwca 2019 r. każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z fakultatywnego
  przejściowego
  przydziału bezpłatnych uprawnień
  w celu modernizacji sektora energetycznego
  publikuje szczegółowe krajowe ramy określające konkurencyjną procedurę przetargową i kryteria wyboru w celu umożliwienia obywatelom przedstawienia swoich uwag. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Do dnia 30 czerwca 2019 r. każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z fakultatywnego przydziału bezpłatnych uprawnień publikuje szczegółowe krajowe ramy określające konkurencyjną procedurę przetargową i kryteria wyboru w celu umożliwienia obywatelom przedstawienia swoich uwag.

Do dnia 30 czerwca 2019 r. każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z fakultatywnego
  przejściowego
  przydziału bezpłatnych uprawnień
  w celu modernizacji sektora energetycznego
  publikuje szczegółowe krajowe ramy określające konkurencyjną procedurę przetargową i kryteria wyboru w celu umożliwienia obywatelom przedstawienia swoich uwag.

przejściowego

w celu modernizacji sektora energetycznego

Poprawka 98

Poprawka 98

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| W przypadku wsparcia inwestycji o wartości poniżej 10 mln EUR z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień, państwo członkowskie wybiera projekty na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Wyniki procesu selekcji są publikowane w celu
  zebrania opinii obywateli
  . Na tej podstawie zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają wykaz inwestycji i przedkładają go Komisji do dnia 30 czerwca 2019 r. | W przypadku wsparcia inwestycji o wartości poniżej 10 mln EUR z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień państwo członkowskie wybiera projekty na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów
  spójnych z osiągnięciem długoterminowych unijnych celów w dziedzinie klimatu i energii. Kryteria te poddaje się konsultacjom społecznym przy zapewnieniu pełnej przejrzystości i dostępności stosownych dokumentów oraz w pełni uwzględnia się w nich uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony.
  Wyniki procesu selekcji są publikowane w celu
  poddania ich konsultacjom społecznym
  . Na tej podstawie zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają wykaz inwestycji i przedkładają go Komisji do dnia 30 czerwca 2019 r. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

W przypadku wsparcia inwestycji o wartości poniżej 10 mln EUR z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień, państwo członkowskie wybiera projekty na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Wyniki procesu selekcji są publikowane w celu
  zebrania opinii obywateli
  . Na tej podstawie zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają wykaz inwestycji i przedkładają go Komisji do dnia 30 czerwca 2019 r.

zebrania opinii obywateli

W przypadku wsparcia inwestycji o wartości poniżej 10 mln EUR z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień państwo członkowskie wybiera projekty na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów
  spójnych z osiągnięciem długoterminowych unijnych celów w dziedzinie klimatu i energii. Kryteria te poddaje się konsultacjom społecznym przy zapewnieniu pełnej przejrzystości i dostępności stosownych dokumentów oraz w pełni uwzględnia się w nich uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony.
  Wyniki procesu selekcji są publikowane w celu
  poddania ich konsultacjom społecznym
  . Na tej podstawie zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają wykaz inwestycji i przedkładają go Komisji do dnia 30 czerwca 2019 r.

spójnych z osiągnięciem długoterminowych unijnych celów w dziedzinie klimatu i energii. Kryteria te poddaje się konsultacjom społecznym przy zapewnieniu pełnej przejrzystości i dostępności stosownych dokumentów oraz w pełni uwzględnia się w nich uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony.

poddania ich konsultacjom społecznym

Poprawka 99

Poprawka 99

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 3.   Wartość planowanych inwestycji jest co najmniej równa wartości rynkowej bezpłatnych uprawnień, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia bezpośrednio z tym związanych podwyżek cen. Wartość rynkowa oznacza średnią cenę uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w poprzednim roku kalendarzowym. | 3.   Wartość planowanych inwestycji jest co najmniej równa wartości rynkowej bezpłatnych uprawnień, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia bezpośrednio z tym związanych podwyżek cen. Wartość rynkowa oznacza średnią cenę uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w poprzednim roku kalendarzowym.
  Wsparcie może zostać przyznane do wysokości 75 % odpowiednich kosztów inwestycji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

3.   Wartość planowanych inwestycji jest co najmniej równa wartości rynkowej bezpłatnych uprawnień, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia bezpośrednio z tym związanych podwyżek cen. Wartość rynkowa oznacza średnią cenę uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w poprzednim roku kalendarzowym.

3.   Wartość planowanych inwestycji jest co najmniej równa wartości rynkowej bezpłatnych uprawnień, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia bezpośrednio z tym związanych podwyżek cen. Wartość rynkowa oznacza średnią cenę uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w poprzednim roku kalendarzowym.
  Wsparcie może zostać przyznane do wysokości 75 % odpowiednich kosztów inwestycji.

Wsparcie może zostać przyznane do wysokości 75 % odpowiednich kosztów inwestycji.

Poprawka 100

Poprawka 100

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 6.   Państwa członkowskie wymagają od wytwórców energii
  elektrycznej
  i operatorów sieci będących beneficjentami składania do
  28 lutego
  każdego roku sprawozdania z realizacji wybranych inwestycji. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania w tej sprawie, a Komisja podaje je do publicznej wiadomości.”; | 6.   Państwa członkowskie wymagają od wytwórców energii i operatorów sieci będących beneficjentami składania do
  31 marca
  każdego roku sprawozdania z realizacji wybranych inwestycji
  , w tym bilansu przydziału bezpłatnych uprawnień i poniesionych wydatków inwestycyjnych, rodzajów wspieranych inwestycji i sposobów, w jakie osiągnęły one cele wyznaczone w ust. 2 akapit pierwszy lit. b)
  . Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania w tej sprawie, a Komisja podaje je do publicznej wiadomości.
  Państwa członkowskie i Komisja monitorują i analizują możliwości arbitrażu w odniesieniu do progu 10 mln EUR dla małych projektów, a także zapobiegają nieuzasadnionemu dzieleniu inwestycji na małe projekty, wykluczając wspieranie więcej niż jednej inwestycji w tej samej instalacji będącej beneficjentem. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

6.   Państwa członkowskie wymagają od wytwórców energii
  elektrycznej
  i operatorów sieci będących beneficjentami składania do
  28 lutego
  każdego roku sprawozdania z realizacji wybranych inwestycji. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania w tej sprawie, a Komisja podaje je do publicznej wiadomości.”;

elektrycznej

28 lutego

6.   Państwa członkowskie wymagają od wytwórców energii i operatorów sieci będących beneficjentami składania do
  31 marca
  każdego roku sprawozdania z realizacji wybranych inwestycji
  , w tym bilansu przydziału bezpłatnych uprawnień i poniesionych wydatków inwestycyjnych, rodzajów wspieranych inwestycji i sposobów, w jakie osiągnęły one cele wyznaczone w ust. 2 akapit pierwszy lit. b)
  . Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania w tej sprawie, a Komisja podaje je do publicznej wiadomości.
  Państwa członkowskie i Komisja monitorują i analizują możliwości arbitrażu w odniesieniu do progu 10 mln EUR dla małych projektów, a także zapobiegają nieuzasadnionemu dzieleniu inwestycji na małe projekty, wykluczając wspieranie więcej niż jednej inwestycji w tej samej instalacji będącej beneficjentem.

31 marca

, w tym bilansu przydziału bezpłatnych uprawnień i poniesionych wydatków inwestycyjnych, rodzajów wspieranych inwestycji i sposobów, w jakie osiągnęły one cele wyznaczone w ust. 2 akapit pierwszy lit. b)

Państwa członkowskie i Komisja monitorują i analizują możliwości arbitrażu w odniesieniu do progu 10 mln EUR dla małych projektów, a także zapobiegają nieuzasadnionemu dzieleniu inwestycji na małe projekty, wykluczając wspieranie więcej niż jednej inwestycji w tej samej instalacji będącej beneficjentem.

Poprawka 101

Poprawka 101

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 6 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 6a.
     
  W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2–6 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Komisja bada również inne możliwe naruszenia, takie jak niewdrożenie trzeciego pakietu energetycznego. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji inwestycyjnych i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i terenów budowy, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego dochodzenia. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

6a.
     
  W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2–6 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Komisja bada również inne możliwe naruszenia, takie jak niewdrożenie trzeciego pakietu energetycznego. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji inwestycyjnych i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i terenów budowy, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego dochodzenia. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.

6a.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2–6 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Komisja bada również inne możliwe naruszenia, takie jak niewdrożenie trzeciego pakietu energetycznego. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji inwestycyjnych i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i terenów budowy, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego dochodzenia. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.

Poprawka 102

Poprawka 102

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 6

Artykuł 1 – punkt 6

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 c – ustęp 6 b (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 6b.
     
  W przypadku naruszenia unijnego prawa w dziedzinie klimatu i energii, w tym trzeciego pakietu energetycznego, lub kryteriów wyszczególnionych w niniejszym artykule Komisja może wymagać od danego państwa członkowskiego wstrzymania przydziału bezpłatnych uprawnień. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

6b.
     
  W przypadku naruszenia unijnego prawa w dziedzinie klimatu i energii, w tym trzeciego pakietu energetycznego, lub kryteriów wyszczególnionych w niniejszym artykule Komisja może wymagać od danego państwa członkowskiego wstrzymania przydziału bezpłatnych uprawnień.

6b.

W przypadku naruszenia unijnego prawa w dziedzinie klimatu i energii, w tym trzeciego pakietu energetycznego, lub kryteriów wyszczególnionych w niniejszym artykule Komisja może wymagać od danego państwa członkowskiego wstrzymania przydziału bezpłatnych uprawnień.

Poprawka 149

Poprawka 149

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 1

Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 1.   Fundusz mający na celu wspieranie inwestycji w modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej w państwach członkowskich o PKB na mieszkańca poniżej 60 % średniej unijnej w 2013
  r.
  zostaje ustanowiony na okres 2021–2030 i jest on finansowany zgodnie z art. 10. | 1.   Fundusz mający na celu wspieranie
  i przyciąganie
  inwestycji w modernizację systemów energetycznych
  , w tym systemów ciepłowniczych,
  oraz poprawę efektywności energetycznej w państwach członkowskich o PKB na mieszkańca poniżej 60 % średniej unijnej w 
  roku
  2013
  , 2014 lub 2015
  zostaje ustanowiony na okres 2021–2030 i jest on finansowany zgodnie z art. 10. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1.   Fundusz mający na celu wspieranie inwestycji w modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej w państwach członkowskich o PKB na mieszkańca poniżej 60 % średniej unijnej w 2013
  r.
  zostaje ustanowiony na okres 2021–2030 i jest on finansowany zgodnie z art. 10.

r.

1.   Fundusz mający na celu wspieranie
  i przyciąganie
  inwestycji w modernizację systemów energetycznych
  , w tym systemów ciepłowniczych,
  oraz poprawę efektywności energetycznej w państwach członkowskich o PKB na mieszkańca poniżej 60 % średniej unijnej w 
  roku
  2013
  , 2014 lub 2015
  zostaje ustanowiony na okres 2021–2030 i jest on finansowany zgodnie z art. 10.

i przyciąganie

, w tym systemów ciepłowniczych,

roku

, 2014 lub 2015

Poprawka 104

Poprawka 104

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Wspierane inwestycje są spójne z celami niniejszej dyrektywy i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych. | Wspierane inwestycje są
  zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji, równego traktowania, należytego zarządzania finansami i oferują najlepszą relację jakości do ceny. Są one
  spójne z celami niniejszej dyrektywy
  , długoterminowymi unijnymi celami w dziedzinie klimatu i energii
  i celami Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych
  oraz |
| | (i) | przyczyniają się do oszczędności energii, wdrażania systemów energii odnawialnej, magazynowania energii oraz elektrycznych połączeń międzysystemowych, a także usprawnień w sektorach przesyłu i dystrybucji; w przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Wspierane inwestycje są spójne z celami niniejszej dyrektywy i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych.

Wspierane inwestycje są
  zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji, równego traktowania, należytego zarządzania finansami i oferują najlepszą relację jakości do ceny. Są one
  spójne z celami niniejszej dyrektywy
  , długoterminowymi unijnymi celami w dziedzinie klimatu i energii
  i celami Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych
  oraz

zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji, równego traktowania, należytego zarządzania finansami i oferują najlepszą relację jakości do ceny. Są one

, długoterminowymi unijnymi celami w dziedzinie klimatu i energii

oraz

(i)

(i)

przyczyniają się do oszczędności energii, wdrażania systemów energii odnawialnej, magazynowania energii oraz elektrycznych połączeń międzysystemowych, a także usprawnień w sektorach przesyłu i dystrybucji; w przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona.

przyczyniają się do oszczędności energii, wdrażania systemów energii odnawialnej, magazynowania energii oraz elektrycznych połączeń międzysystemowych, a także usprawnień w sektorach przesyłu i dystrybucji; w przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona.

| (ii) | na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2; |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2;

na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2

| (iii) | są dodatkowe, choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię; |
| --- | --- |

(iii)

(iii)

są dodatkowe, choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;

są dodatkowe, choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;

| (iv) | nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla. |
| --- | --- |

(iv)

(iv)

nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla.

nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla.

Poprawka 105

Poprawka 105

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Komisja na bieżąco prowadzi przeglądy wymogów określonych w niniejszym ustępie, uwzględniając strategię klimatyczną Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Jeżeli w oparciu o postęp technologiczny co najmniej jeden wymóg staje się bezprzedmiotowy, Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b do 2024 r. w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez przedstawienie nowych lub zaktualizowanych wymogów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Komisja na bieżąco prowadzi przeglądy wymogów określonych w niniejszym ustępie, uwzględniając strategię klimatyczną Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Jeżeli w oparciu o postęp technologiczny co najmniej jeden wymóg staje się bezprzedmiotowy, Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b do 2024 r. w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez przedstawienie nowych lub zaktualizowanych wymogów.

Komisja na bieżąco prowadzi przeglądy wymogów określonych w niniejszym ustępie, uwzględniając strategię klimatyczną Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Jeżeli w oparciu o postęp technologiczny co najmniej jeden wymóg staje się bezprzedmiotowy, Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b do 2024 r. w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez przedstawienie nowych lub zaktualizowanych wymogów.

Poprawka 106

Poprawka 106

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 2.   Fundusz finansuje także projekty inwestycyjne na małą skalę służące modernizacji systemów energetycznych i efektywności energetycznej. W tym celu rada inwestycyjna opracowuje wytyczne i kryteria wyboru inwestycji dotyczące takich projektów. | 2.   Fundusz finansuje także projekty inwestycyjne na małą skalę służące modernizacji systemów energetycznych i efektywności energetycznej. W tym celu
  jego
  rada inwestycyjna opracowuje wytyczne
  inwestycyjne
  i kryteria wyboru inwestycji dotyczące takich projektów
  , zgodnie z celami niniejszej dyrektywy oraz z kryteriami określonymi w ust. 1. Wytyczne te i kryteria wyboru są podawane do publicznej wiadomości. |
| | Do celów niniejszego ustępu projekt inwestycyjny na małą skalę oznacza projekt finansowany z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniający się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodnych z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

2.   Fundusz finansuje także projekty inwestycyjne na małą skalę służące modernizacji systemów energetycznych i efektywności energetycznej. W tym celu rada inwestycyjna opracowuje wytyczne i kryteria wyboru inwestycji dotyczące takich projektów.

2.   Fundusz finansuje także projekty inwestycyjne na małą skalę służące modernizacji systemów energetycznych i efektywności energetycznej. W tym celu
  jego
  rada inwestycyjna opracowuje wytyczne
  inwestycyjne
  i kryteria wyboru inwestycji dotyczące takich projektów
  , zgodnie z celami niniejszej dyrektywy oraz z kryteriami określonymi w ust. 1. Wytyczne te i kryteria wyboru są podawane do publicznej wiadomości.

jego

inwestycyjne

, zgodnie z celami niniejszej dyrektywy oraz z kryteriami określonymi w ust. 1. Wytyczne te i kryteria wyboru są podawane do publicznej wiadomości.

Do celów niniejszego ustępu projekt inwestycyjny na małą skalę oznacza projekt finansowany z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniający się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodnych z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb.

Do celów niniejszego ustępu projekt inwestycyjny na małą skalę oznacza projekt finansowany z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniający się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodnych z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb.

Poprawka 107

Poprawka 107

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 3a.
     
  Każde państwo członkowskie, które jest beneficjentem i które zdecydowało się na przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10c, może przenieść te uprawnienia do swojego udziału w funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z załącznikiem IIb i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

3a.
     
  Każde państwo członkowskie, które jest beneficjentem i które zdecydowało się na przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10c, może przenieść te uprawnienia do swojego udziału w funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z załącznikiem IIb i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d.

3a.

Każde państwo członkowskie, które jest beneficjentem i które zdecydowało się na przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10c, może przenieść te uprawnienia do swojego udziału w funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z załącznikiem IIb i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d.

Poprawka 108

Poprawka 108

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 4.   
  Funduszem zarządza rada inwestycyjna
  i 
  komitet zarządzający
  ,
  które składają się z przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami
  , Komisji, EBI
  i
  trzech
  przedstawicieli wybieranych przez pozostałe państwa członkowskie na okres 5 lat
  . Rada inwestycyjna jest odpowiedzialna za ustalenie polityki inwestycyjnej na szczeblu Unii,
  odpowiednich instrumentów finansowania
  i 
  kryteriów wyboru inwestycji. | 4.   
  Państwa członkowskie będące beneficjentami odpowiadają za zarządzanie funduszem
  i 
  wspólnie powołują radę inwestycyjną
  ,
  w skład której wchodzi po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem
  , Komisji, EBI
  oraz
  trzech
  obserwatorów z ramienia zainteresowanych stron (stowarzyszeń branżowych, związków zawodowych, organizacji pozarządowych)
  . Rada inwestycyjna jest odpowiedzialna za ustalenie polityki inwestycyjnej na szczeblu Unii,
  zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym artykule
  i 
  spójnie z polityką Unii. |
| | Powołuje się niezależną od rady inwestycyjnej radę konsultacyjną. Rada konsultacyjna składa się z trzech przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, trzech przedstawicieli państw członkowskich niebędących beneficjentami, przedstawiciela Komisji, przedstawiciela EBI i przedstawiciela Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, wybranych na okres pięciu lat. Przedstawiciele wchodzący w skład rady konsultacyjnej posiadają odpowiednie doświadczenie rynkowe na wysokim poziomie w dziedzinie konstruowania i finansowania projektów. Rada konsultacyjna udziela radzie inwestycyjnej porad i zaleceń w odniesieniu do kwalifikowalności projektów przy podejmowaniu decyzji w sprawie wyboru, inwestycji i finansowania, a także wsparcia w razie potrzeby dalszego rozwoju projektu. |
| Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie funduszem. | Powołuje się komitet zarządzający.
  Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie funduszem. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

4.   
  Funduszem zarządza rada inwestycyjna
  i 
  komitet zarządzający
  ,
  które składają się z przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami
  , Komisji, EBI
  i
  trzech
  przedstawicieli wybieranych przez pozostałe państwa członkowskie na okres 5 lat
  . Rada inwestycyjna jest odpowiedzialna za ustalenie polityki inwestycyjnej na szczeblu Unii,
  odpowiednich instrumentów finansowania
  i 
  kryteriów wyboru inwestycji.

Funduszem zarządza rada inwestycyjna

komitet zarządzający

które składają się z przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami

i

przedstawicieli wybieranych przez pozostałe państwa członkowskie na okres 5 lat

odpowiednich instrumentów finansowania

kryteriów wyboru inwestycji.

4.   
  Państwa członkowskie będące beneficjentami odpowiadają za zarządzanie funduszem
  i 
  wspólnie powołują radę inwestycyjną
  ,
  w skład której wchodzi po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem
  , Komisji, EBI
  oraz
  trzech
  obserwatorów z ramienia zainteresowanych stron (stowarzyszeń branżowych, związków zawodowych, organizacji pozarządowych)
  . Rada inwestycyjna jest odpowiedzialna za ustalenie polityki inwestycyjnej na szczeblu Unii,
  zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym artykule
  i 
  spójnie z polityką Unii.

Państwa członkowskie będące beneficjentami odpowiadają za zarządzanie funduszem

wspólnie powołują radę inwestycyjną

w skład której wchodzi po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem

oraz

obserwatorów z ramienia zainteresowanych stron (stowarzyszeń branżowych, związków zawodowych, organizacji pozarządowych)

zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym artykule

spójnie z polityką Unii.

Powołuje się niezależną od rady inwestycyjnej radę konsultacyjną. Rada konsultacyjna składa się z trzech przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, trzech przedstawicieli państw członkowskich niebędących beneficjentami, przedstawiciela Komisji, przedstawiciela EBI i przedstawiciela Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, wybranych na okres pięciu lat. Przedstawiciele wchodzący w skład rady konsultacyjnej posiadają odpowiednie doświadczenie rynkowe na wysokim poziomie w dziedzinie konstruowania i finansowania projektów. Rada konsultacyjna udziela radzie inwestycyjnej porad i zaleceń w odniesieniu do kwalifikowalności projektów przy podejmowaniu decyzji w sprawie wyboru, inwestycji i finansowania, a także wsparcia w razie potrzeby dalszego rozwoju projektu.

Powołuje się niezależną od rady inwestycyjnej radę konsultacyjną. Rada konsultacyjna składa się z trzech przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, trzech przedstawicieli państw członkowskich niebędących beneficjentami, przedstawiciela Komisji, przedstawiciela EBI i przedstawiciela Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, wybranych na okres pięciu lat. Przedstawiciele wchodzący w skład rady konsultacyjnej posiadają odpowiednie doświadczenie rynkowe na wysokim poziomie w dziedzinie konstruowania i finansowania projektów. Rada konsultacyjna udziela radzie inwestycyjnej porad i zaleceń w odniesieniu do kwalifikowalności projektów przy podejmowaniu decyzji w sprawie wyboru, inwestycji i finansowania, a także wsparcia w razie potrzeby dalszego rozwoju projektu.

Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie funduszem.

Powołuje się komitet zarządzający.
  Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie funduszem.

Powołuje się komitet zarządzający.

Poprawka 109

Poprawka 109

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Rada inwestycyjna wybiera
  przedstawiciela Komisji jako
  przewodniczącego. Rada inwestycyjna dąży do podejmowania decyzji w drodze konsensusu.
  Jeśli
  rada
  inwestycyjna nie jest w stanie zadecydować w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, podejmuje ona decyzję
  zwykłą większością głosów. | Rada inwestycyjna wybiera
  spośród swych członków
  przewodniczącego
  na roczną kadencję
  . Rada inwestycyjna dąży do podejmowania decyzji w drodze konsensusu. Rada
  konsultacyjna przyjmuje opinie
  zwykłą większością głosów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Rada inwestycyjna wybiera
  przedstawiciela Komisji jako
  przewodniczącego. Rada inwestycyjna dąży do podejmowania decyzji w drodze konsensusu.
  Jeśli
  rada
  inwestycyjna nie jest w stanie zadecydować w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, podejmuje ona decyzję
  zwykłą większością głosów.

przedstawiciela Komisji jako

Jeśli

inwestycyjna nie jest w stanie zadecydować w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, podejmuje ona decyzję

Rada inwestycyjna wybiera
  spośród swych członków
  przewodniczącego
  na roczną kadencję
  . Rada inwestycyjna dąży do podejmowania decyzji w drodze konsensusu. Rada
  konsultacyjna przyjmuje opinie
  zwykłą większością głosów.

spośród swych członków

na roczną kadencję

konsultacyjna przyjmuje opinie

Poprawka 110

Poprawka 110

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Komitet zarządzający
  składa się z przedstawicieli mianowanych przez radę inwestycyjną
  .
  Decyzje komitetu zarządzającego podejmowane
  są
  zwykłą większością głosów
  . | Rada inwestycyjna, rada konsultacyjna i
  komitet zarządzający
  działają w sposób otwarty i przejrzysty. Protokoły posiedzeń obu rad są publikowane. Skład rady inwestycyjnej i rady konsultacyjnej jest publikowany, a życiorysy i oświadczenia majątkowe członków
  są
  podawane do wiadomości publicznej i regularnie aktualizowane. Rada inwestycyjna i rada konsultacyjna na bieżąco sprawdzają, czy nie dochodzi do konfliktu interesów. Co sześć miesięcy rada konsultacyjna przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji wykaz porad udzielonych w odniesieniu do projektów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Komitet zarządzający
  składa się z przedstawicieli mianowanych przez radę inwestycyjną
  .
  Decyzje komitetu zarządzającego podejmowane
  są
  zwykłą większością głosów
  .

składa się z przedstawicieli mianowanych przez radę inwestycyjną

Decyzje komitetu zarządzającego podejmowane

zwykłą większością głosów

Rada inwestycyjna, rada konsultacyjna i
  komitet zarządzający
  działają w sposób otwarty i przejrzysty. Protokoły posiedzeń obu rad są publikowane. Skład rady inwestycyjnej i rady konsultacyjnej jest publikowany, a życiorysy i oświadczenia majątkowe członków
  są
  podawane do wiadomości publicznej i regularnie aktualizowane. Rada inwestycyjna i rada konsultacyjna na bieżąco sprawdzają, czy nie dochodzi do konfliktu interesów. Co sześć miesięcy rada konsultacyjna przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji wykaz porad udzielonych w odniesieniu do projektów.

Rada inwestycyjna, rada konsultacyjna i

działają w sposób otwarty i przejrzysty. Protokoły posiedzeń obu rad są publikowane. Skład rady inwestycyjnej i rady konsultacyjnej jest publikowany, a życiorysy i oświadczenia majątkowe członków

podawane do wiadomości publicznej i regularnie aktualizowane. Rada inwestycyjna i rada konsultacyjna na bieżąco sprawdzają, czy nie dochodzi do konfliktu interesów. Co sześć miesięcy rada konsultacyjna przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji wykaz porad udzielonych w odniesieniu do projektów.

Poprawka 111

Poprawka 111

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Jeżeli EBI
  zaleca
  , aby nie finansowano inwestycji i przedstawi
  powody tego zalecenia
  ,
  decyzja może zostać przyjęta
  jedynie większością dwóch trzecich głosów wszystkich członków
  za jej przyjęciem
  . Państwo członkowskie, w którym inwestycja będzie miała miejsce oraz EBI nie są uprawnione do głosowania w przedmiotowej sprawie.
  W odniesieniu do małych projektów finansowanych z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniających się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodne z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że w ramach programu wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb, dwa poprzednie zdania nie mają zastosowania. | Jeżeli EBI
  zaleci radzie konsultacyjnej
  , aby nie finansowano inwestycji, i przedstawi
  uzasadnienie, dlaczego inwestycja nie jest zgodna z polityką inwestycyjną przyjętą przez radę inwestycyjną i kryteriami wyboru określonymi w ust. 1
  ,
  to opinię pozytywną można przyjąć
  jedynie większością dwóch trzecich głosów wszystkich członków. Państwo członkowskie, w którym inwestycja będzie miała miejsce, oraz EBI nie są uprawnione do głosowania w przedmiotowej sprawie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Jeżeli EBI
  zaleca
  , aby nie finansowano inwestycji i przedstawi
  powody tego zalecenia
  ,
  decyzja może zostać przyjęta
  jedynie większością dwóch trzecich głosów wszystkich członków
  za jej przyjęciem
  . Państwo członkowskie, w którym inwestycja będzie miała miejsce oraz EBI nie są uprawnione do głosowania w przedmiotowej sprawie.
  W odniesieniu do małych projektów finansowanych z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniających się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodne z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że w ramach programu wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb, dwa poprzednie zdania nie mają zastosowania.

zaleca

powody tego zalecenia

decyzja może zostać przyjęta

za jej przyjęciem

W odniesieniu do małych projektów finansowanych z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniających się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodne z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że w ramach programu wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb, dwa poprzednie zdania nie mają zastosowania.

Jeżeli EBI
  zaleci radzie konsultacyjnej
  , aby nie finansowano inwestycji, i przedstawi
  uzasadnienie, dlaczego inwestycja nie jest zgodna z polityką inwestycyjną przyjętą przez radę inwestycyjną i kryteriami wyboru określonymi w ust. 1
  ,
  to opinię pozytywną można przyjąć
  jedynie większością dwóch trzecich głosów wszystkich członków. Państwo członkowskie, w którym inwestycja będzie miała miejsce, oraz EBI nie są uprawnione do głosowania w przedmiotowej sprawie.

zaleci radzie konsultacyjnej

uzasadnienie, dlaczego inwestycja nie jest zgodna z polityką inwestycyjną przyjętą przez radę inwestycyjną i kryteriami wyboru określonymi w ust. 1

to opinię pozytywną można przyjąć

Poprawka 112

Poprawka 112

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 5 – wprowadzenie

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 5.   Państwa członkowskie będące beneficjentami składają
  komitetowi zarządzającemu
  coroczne sprawozdania dotyczące inwestycji finansowanych przez fundusz. Sprawozdanie, podawane do wiadomości publicznej, zawiera: | 5.   Państwa członkowskie będące beneficjentami składają
  radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej
  coroczne sprawozdania dotyczące inwestycji finansowanych przez fundusz. Sprawozdanie, podawane do wiadomości publicznej, zawiera: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

5.   Państwa członkowskie będące beneficjentami składają
  komitetowi zarządzającemu
  coroczne sprawozdania dotyczące inwestycji finansowanych przez fundusz. Sprawozdanie, podawane do wiadomości publicznej, zawiera:

komitetowi zarządzającemu

5.   Państwa członkowskie będące beneficjentami składają
  radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej
  coroczne sprawozdania dotyczące inwestycji finansowanych przez fundusz. Sprawozdanie, podawane do wiadomości publicznej, zawiera:

radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej

Poprawka 113

Poprawka 113

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 6.   Każdego roku
  komitet zarządzający
  przedstawia Komisji sprawozdanie na temat doświadczeń z oceny i wyboru inwestycji. Komisja
  dokonuje
  przeglądu
  podstawy
  wyboru projektów do dnia 31 grudnia 2024 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia wnioski
  komitetowi zarządzającemu
  . | 6.   Każdego roku
  rada konsultacyjna
  przedstawia Komisji sprawozdanie na temat doświadczeń z oceny i wyboru inwestycji. Komisja
  dokonuje
  przeglądu
  podstaw
  wyboru projektów do dnia 31 grudnia 2024 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia wnioski
  radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

6.   Każdego roku
  komitet zarządzający
  przedstawia Komisji sprawozdanie na temat doświadczeń z oceny i wyboru inwestycji. Komisja
  dokonuje
  przeglądu
  podstawy
  wyboru projektów do dnia 31 grudnia 2024 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia wnioski
  komitetowi zarządzającemu
  .

komitet zarządzający

dokonuje

podstawy

komitetowi zarządzającemu

6.   Każdego roku
  rada konsultacyjna
  przedstawia Komisji sprawozdanie na temat doświadczeń z oceny i wyboru inwestycji. Komisja
  dokonuje
  przeglądu
  podstaw
  wyboru projektów do dnia 31 grudnia 2024 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia wnioski
  radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej
  .

rada konsultacyjna

dokonuje

podstaw

radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej

Poprawka 114

Poprawka 114

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 7

Artykuł 1 – punkt 7

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 d – ustęp 7

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 7.   Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  w celu
  wykonania niniejszego artykułu
  .”; | 7.   Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b
  w celu
  uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu skuteczne funkcjonowanie funduszu na rzecz modernizacji
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

7.   Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  w celu
  wykonania niniejszego artykułu
  .”;

przyjęcia aktu delegowanego

23

wykonania niniejszego artykułu

7.   Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b
  w celu
  uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu skuteczne funkcjonowanie funduszu na rzecz modernizacji
  .

przyjmowania aktów delegowanych

30b

uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu skuteczne funkcjonowanie funduszu na rzecz modernizacji

Poprawka 115

Poprawka 115

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 8 a (nowy)

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 8 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 8a) | w art. 11 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:



  „Od 2021 r. państwa członkowskie dopilnowują również, by w trakcie każdego roku kalendarzowego każdy prowadzący instalację przekazywał informacje na temat działalności produkcyjnej na potrzeby korekty przydziału zgodnie z art. 10a ust. 7.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

8a)

8a)

w art. 11 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Od 2021 r. państwa członkowskie dopilnowują również, by w trakcie każdego roku kalendarzowego każdy prowadzący instalację przekazywał informacje na temat działalności produkcyjnej na potrzeby korekty przydziału zgodnie z art. 10a ust. 7.”

„Od 2021 r. państwa członkowskie dopilnowują również, by w trakcie każdego roku kalendarzowego każdy prowadzący instalację przekazywał informacje na temat działalności produkcyjnej na potrzeby korekty przydziału zgodnie z art. 10a ust. 7.”

Poprawka 116

Poprawka 116

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 8 b (nowy)

Artykuł 1 – punkt 8 b (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 11 – ustęp 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 8b) | w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:



  „3a.
     
  W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego w odniesieniu do obowiązku przedstawienia wykazu i informacji określonych w ust. 1–3 Komisja może wszcząć niezależne postępowanie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i danych dotyczących produkcji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja zapewnia taką samą poufność szczególnie chronionych informacji handlowych jak dane państwo członkowskie i publikuje sprawozdanie z postępowania.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

8b)

8b)

w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego w odniesieniu do obowiązku przedstawienia wykazu i informacji określonych w ust. 1–3 Komisja może wszcząć niezależne postępowanie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i danych dotyczących produkcji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja zapewnia taką samą poufność szczególnie chronionych informacji handlowych jak dane państwo członkowskie i publikuje sprawozdanie z postępowania.”

„3a.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego w odniesieniu do obowiązku przedstawienia wykazu i informacji określonych w ust. 1–3 Komisja może wszcząć niezależne postępowanie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i danych dotyczących produkcji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja zapewnia taką samą poufność szczególnie chronionych informacji handlowych jak dane państwo członkowskie i publikuje sprawozdanie z postępowania.”

Poprawka 117

Poprawka 117

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 10 a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 10 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 12 – ustęp 3 a

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 10a) | art. 12 ust. 3a otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

10a)

10a)

art. 12 ust. 3a otrzymuje brzmienie:

„3a.   Obowiązek przedstawienia uprawnień do rozliczenia nie powstaje w związku z 
  emisjami CO2 zweryfikowanym
  jako
  wychwycony
   i 
  przetransportowany
  do stałego składowania do instalacji
  , dla której
  zezwolenie
  obowiązuje
  zgodnie z przepisami dyrektywy 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla1.”

| | „3a.   Obowiązek przedstawienia uprawnień do rozliczenia nie powstaje w związku z 
  emisjami zweryfikowanymi
  jako
  wychwycone
  i 
  przetransportowane
  do stałego składowania do instalacji
  posiadającej
  zezwolenie
  obowiązujące
  zgodnie z przepisami dyrektywy 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla1

  ani w związku z emisjami zweryfikowanymi jako wychwycone lub wykorzystane ponownie w zastosowaniach zapewniających trwałe związanie CO2 do celów wychwytywania i ponownego wykorzystania CO2
  .” |
| --- | --- |

„3a.   Obowiązek przedstawienia uprawnień do rozliczenia nie powstaje w związku z 
  emisjami zweryfikowanymi
  jako
  wychwycone
  i 
  przetransportowane
  do stałego składowania do instalacji
  posiadającej
  zezwolenie
  obowiązujące
  zgodnie z przepisami dyrektywy 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla1

  ani w związku z emisjami zweryfikowanymi jako wychwycone lub wykorzystane ponownie w zastosowaniach zapewniających trwałe związanie CO2 do celów wychwytywania i ponownego wykorzystania CO2
  .”

Poprawka 118

Poprawka 118

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 12

Artykuł 1 – punkt 12

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 14 – ustęp 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 12) | art. 14 ust. 1
  akapit drugi
  otrzymuje brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

12)

art. 14 ust. 1
  akapit drugi
  otrzymuje brzmienie:

akapit drugi

| 12) | art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

12)

12)

art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

| | „Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; |
| --- | --- |

„Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”;

| | „1.
     Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu monitorowanie i raportowanie emisji oraz w stosownych przypadkach danych dotyczących działań, związanych z rodzajami działań wymienionymi w załączniku I, monitorowania i raportowania danych dotyczących tonokilometrów do celów wniosku na mocy art. 3e lub 3f, opierających się na zasadach monitorowania i raportowania określonych w załączniku IV i które w wymogach dotyczących monitorowania i raportowania dotyczących każdego gazu cieplarnianego określają potencjał danego gazu w zakresie powodowania globalnego efektu cieplarnianego
  .”;


  „Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja dostosuje obowiązujące przepisy w sprawie monitorowania i raportowania emisji zdefiniowane w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 601/20121

   (*3)

  w celu usunięcia barier regulacyjnych dla inwestycji w nowocześniejsze technologie niskoemisyjne takie jak wychwytywanie i wykorzystywanie dwutlenku węgla (CCU). Te nowe przepisy będą obowiązywać w odniesieniu do wszystkich technologii CCU od dnia 1 stycznia 2019 r.




  Rozporządzenie to określa także uproszczone procedury monitorowania, raportowania i weryfikacji dla małych podmiotów uczestniczących w systemie. |
| --- | --- |

„1.
     Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu monitorowanie i raportowanie emisji oraz w stosownych przypadkach danych dotyczących działań, związanych z rodzajami działań wymienionymi w załączniku I, monitorowania i raportowania danych dotyczących tonokilometrów do celów wniosku na mocy art. 3e lub 3f, opierających się na zasadach monitorowania i raportowania określonych w załączniku IV i które w wymogach dotyczących monitorowania i raportowania dotyczących każdego gazu cieplarnianego określają potencjał danego gazu w zakresie powodowania globalnego efektu cieplarnianego
  .”;

„Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja dostosuje obowiązujące przepisy w sprawie monitorowania i raportowania emisji zdefiniowane w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 601/20121

   (*3)

  w celu usunięcia barier regulacyjnych dla inwestycji w nowocześniejsze technologie niskoemisyjne takie jak wychwytywanie i wykorzystywanie dwutlenku węgla (CCU). Te nowe przepisy będą obowiązywać w odniesieniu do wszystkich technologii CCU od dnia 1 stycznia 2019 r.

Rozporządzenie to określa także uproszczone procedury monitorowania, raportowania i weryfikacji dla małych podmiotów uczestniczących w systemie.

Poprawka 119

Poprawka 119

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 13

Artykuł 1 – punkt 13

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 15 – ustępy 4 oraz 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 13) | art
  . 15
  akapit
  piąty
  otrzymuje
  brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

13)

art
  . 15
  akapit
  piąty
  otrzymuje
  brzmienie:

art

akapit

otrzymuje

| 13) | w art
  . 15
  akapity czwarty i
   piąty
  otrzymują
  brzmienie: |
| --- | --- |

13)

w art
  . 15
  akapity czwarty i
   piąty
  otrzymują
  brzmienie:

w art

akapity czwarty i

otrzymują

| | „Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; |
| --- | --- |

„Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”;

| | „Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie weryfikacji raportów emisji w oparciu o zasady określone w załączniku V oraz w sprawie akredytacji audytorów i nadzoru nad nimi. Określa ona warunki akredytacji i jej cofnięcia, wzajemnego uznawania i wzajemnej oceny jednostek akredytujących, stosownie do sytuacji.” |
| --- | --- |

„Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie weryfikacji raportów emisji w oparciu o zasady określone w załączniku V oraz w sprawie akredytacji audytorów i nadzoru nad nimi. Określa ona warunki akredytacji i jej cofnięcia, wzajemnego uznawania i wzajemnej oceny jednostek akredytujących, stosownie do sytuacji.”

Poprawka 120

Poprawka 120

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 13 a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 13 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 16 – ustęp 7

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 13a) | art. 16 ust. 7 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

13a)

13a)

art. 16 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

7.   W przypadku gdy do Komisji zostają skierowane wnioski takie jak te, o których mowa w ust. 5, informuje ona o tym pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem ich przedstawicieli w komitecie, o którym mowa w art.
  23
  ust. 1, zgodnie z regulaminem komitetu.

23

| | 7.   W przypadku gdy do Komisji zostają skierowane wnioski takie jak te, o których mowa w ust. 5, informuje ona o tym pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem ich przedstawicieli w komitecie, o którym mowa w art.
  30c
  ust. 1, zgodnie z regulaminem komitetu. |
| --- | --- |

7.   W przypadku gdy do Komisji zostają skierowane wnioski takie jak te, o których mowa w ust. 5, informuje ona o tym pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem ich przedstawicieli w komitecie, o którym mowa w art.
  30c
  ust. 1, zgodnie z regulaminem komitetu.

30c

Poprawka 121

Poprawka 121

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 14

Artykuł 1 – punkt 14

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 16 – ustęp 12

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 12.   W odpowiednich przypadkach ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące procedur, o których mowa w niniejszym artykule.
  Te
  akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
  określoną
  w art.
  22a
  .”; | 12.   W odpowiednich przypadkach ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące procedur, o których mowa w niniejszym artykule. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
  sprawdzającą, o której mowa
  w art.
  30c ust. 2
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

12.   W odpowiednich przypadkach ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące procedur, o których mowa w niniejszym artykule.
  Te
  akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
  określoną
  w art.
  22a
  .”;

Te

określoną

22a

12.   W odpowiednich przypadkach ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące procedur, o których mowa w niniejszym artykule. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą
  sprawdzającą, o której mowa
  w art.
  30c ust. 2
  .

sprawdzającą, o której mowa

30c ust. 2

Poprawka 122

Poprawka 122

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 15

Artykuł 1 – punkt 15

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 19 – ustęp 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 15) | art. 19 ust. 3
  zdanie trzecie
  otrzymuje brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

15)

art. 19 ust. 3
  zdanie trzecie
  otrzymuje brzmienie:

zdanie trzecie

| 15) | art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

15)

art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

| | „Obejmuje ono
  również przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania uprawnień w umowach w celu powiązania systemów handlu uprawnieniami do emisji.
  „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”; |
| --- | --- |

„Obejmuje ono
  również przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania uprawnień w umowach w celu powiązania systemów handlu uprawnieniami do emisji.
  „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;

„Obejmuje ono

„Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;

| | „3.
     Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń w sprawie ustanowienia znormalizowanego oraz zabezpieczonego systemu rejestrów w formie znormalizowanych elektronicznych baz danych zawierających wspólne elementy danych w celu prześledzenia wydania, posiadania, przeniesienia oraz anulowania uprawnień, w celu zapewnienia, odpowiednio, publicznego dostępu oraz poufności oraz w celu zapewnienia, że nie istnieją przeniesienia niezgodne z zobowiązaniami wynikającymi z Protokołu z Kioto. Akty delegowane zawierają również przepisy dotyczące wykorzystania i identyfikacji CER i ERU w EU ETS oraz monitorowania poziomu takiego wykorzystania. Akty te obejmują
  również przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania uprawnień w umowach w celu powiązania systemów handlu uprawnieniami do emisji.” |
| --- | --- |

„3.
     Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń w sprawie ustanowienia znormalizowanego oraz zabezpieczonego systemu rejestrów w formie znormalizowanych elektronicznych baz danych zawierających wspólne elementy danych w celu prześledzenia wydania, posiadania, przeniesienia oraz anulowania uprawnień, w celu zapewnienia, odpowiednio, publicznego dostępu oraz poufności oraz w celu zapewnienia, że nie istnieją przeniesienia niezgodne z zobowiązaniami wynikającymi z Protokołu z Kioto. Akty delegowane zawierają również przepisy dotyczące wykorzystania i identyfikacji CER i ERU w EU ETS oraz monitorowania poziomu takiego wykorzystania. Akty te obejmują
  również przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania uprawnień w umowach w celu powiązania systemów handlu uprawnieniami do emisji.”

Poprawka 123

Poprawka 123

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 15 a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 15 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 21 – ustęp 1

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 15a) | art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

15a)

15a)

art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy. W sprawozdaniu tym zwraca się szczególną uwagę na uzgodnienia dotyczące przydziału uprawnień, funkcjonowania rejestrów, stosowania przepisów wykonawczych w zakresie monitorowania i raportowania oraz weryfikacji i akredytacji, jak również kwestie dotyczące przestrzegania przepisów niniejszej dyrektywy oraz statusu podatkowego uprawnień.” Pierwsze sprawozdanie jest przesyłane Komisji do dnia 30 czerwca 2005 r. Sprawozdanie sporządzone jest w oparciu o kwestionariusz lub projekt opracowany przez Komisję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG. Kwestionariusz lub projekt przesyłany jest państwom członkowskim przynajmniej na sześć miesięcy przed upływem nieprzekraczalnego terminu na sporządzenie pierwszego sprawozdania.

| | „1.   Każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy. W sprawozdaniu tym zwraca się szczególną uwagę na uzgodnienia dotyczące przydziału uprawnień,
  środków finansowych przyjętych na mocy art. 10a ust. 6,
  funkcjonowania rejestrów, stosowania przepisów wykonawczych w zakresie monitorowania i raportowania oraz weryfikacji i akredytacji, jak również kwestie dotyczące przestrzegania przepisów niniejszej dyrektywy oraz statusu podatkowego uprawnień. Pierwsze sprawozdanie jest przesyłane Komisji do dnia 30 czerwca 2005 r. Sprawozdanie to będzie opracowane na podstawie kwestionariusza lub konspektu sporządzonego przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG. Kwestionariusz lub projekt przesyłany jest państwom członkowskim przynajmniej na sześć miesięcy przed upływem nieprzekraczalnego terminu na sporządzenie pierwszego sprawozdania.” |
| --- | --- |

„1.   Każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy. W sprawozdaniu tym zwraca się szczególną uwagę na uzgodnienia dotyczące przydziału uprawnień,
  środków finansowych przyjętych na mocy art. 10a ust. 6,
  funkcjonowania rejestrów, stosowania przepisów wykonawczych w zakresie monitorowania i raportowania oraz weryfikacji i akredytacji, jak również kwestie dotyczące przestrzegania przepisów niniejszej dyrektywy oraz statusu podatkowego uprawnień. Pierwsze sprawozdanie jest przesyłane Komisji do dnia 30 czerwca 2005 r. Sprawozdanie to będzie opracowane na podstawie kwestionariusza lub konspektu sporządzonego przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG. Kwestionariusz lub projekt przesyłany jest państwom członkowskim przynajmniej na sześć miesięcy przed upływem nieprzekraczalnego terminu na sporządzenie pierwszego sprawozdania.”

Poprawka 124

Poprawka 124

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 15 b (nowy)

Artykuł 1 – punkt 15 b (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 21 – ustęp 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 15b) | w art. 21 dodaje się następujący ustęp:



  „2a.
     
  Sprawozdanie sporządzone z wykorzystaniem danych dostarczonych w ramach współpracy określonej w art. 18b zawiera wykaz operatorów podlegających wymogom niniejszej dyrektywy, którzy nie otworzyli rachunku w rejestrze.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

15b)

15b)

w art. 21 dodaje się następujący ustęp:

„2a.
     
  Sprawozdanie sporządzone z wykorzystaniem danych dostarczonych w ramach współpracy określonej w art. 18b zawiera wykaz operatorów podlegających wymogom niniejszej dyrektywy, którzy nie otworzyli rachunku w rejestrze.”

„2a.

Sprawozdanie sporządzone z wykorzystaniem danych dostarczonych w ramach współpracy określonej w art. 18b zawiera wykaz operatorów podlegających wymogom niniejszej dyrektywy, którzy nie otworzyli rachunku w rejestrze.”

Poprawka 125

Poprawka 125

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 15 c (nowy)

Artykuł 1 – punkt 15 c (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 21 – ustęp 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 15c) | w art. 21 dodaje się ustęp w brzmieniu:



  „3a.
     
  W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

15c)

15c)

w art. 21 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.”

„3a.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.”

Poprawka 126

Poprawka 126

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 16

Artykuł 1 – punkt 16

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 22 – ustęp 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”; | Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie innych niż istotne elementów załączników do niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem załącznika I, IIa i IIb
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„Komisja
  jest uprawniona do
  przyjęcia aktu delegowanego
  zgodnie z art.
  23
  .”;

„Komisja

przyjęcia aktu delegowanego

23

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie innych niż istotne elementów załączników do niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem załącznika I, IIa i IIb
  .

Komisja

przyjmowania aktów delegowanych

30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie innych niż istotne elementów załączników do niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem załącznika I, IIa i IIb

Poprawka 127

Poprawka 127

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 17

Artykuł 1 – punkt 17

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 22 a – nagłówek

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 17) | dodaje się
  art. 22a
  w brzmieniu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

17)

dodaje się
  art. 22a
  w brzmieniu:

art. 22a

| 17) | dodaje się
  artykuł
  w brzmieniu: |
| --- | --- |

17)

dodaje się
  artykuł
  w brzmieniu:

artykuł

„Artykuł
  22a

22a

„Artykuł
  30c

30c

Procedura komitetowa”

Procedura komitetowa”

Poprawka 128

Poprawka 128

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 18

Artykuł 1 – punkt 18

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 23 – nagłówek

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „Artykuł
  23 | „Artykuł
  30b |
| Wykonywanie przekazanych uprawnień” | Wykonywanie przekazanych uprawnień” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„Artykuł
  23

23

„Artykuł
  30b

30b

Wykonywanie przekazanych uprawnień”

Wykonywanie przekazanych uprawnień”

Poprawka 129

Poprawka 129

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 19 – litera a

Artykuł 1 – punkt 19 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| „Państwa członkowskie mogą od 2008 r. stosować handel uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do działań oraz gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I, uwzględniając wszystkie odpowiednie kryteria, w szczególności skutki dla rynku wewnętrznego, potencjalne zakłócenia konkurencji, integralność środowiskową
  systemu wspólnotowego
  oraz wiarygodność planowanego systemu monitorowania
  oraz
  raportowania, pod warunkiem że włączenie takich działań oraz gazów cieplarnianych jest zatwierdzone przez Komisję. | „Państwa członkowskie mogą od 2008 r. stosować handel uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do działań oraz gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I, uwzględniając wszystkie odpowiednie kryteria, w szczególności skutki dla rynku wewnętrznego, potencjalne zakłócenia konkurencji, integralność środowiskową
  EU ETS
  oraz wiarygodność planowanego systemu monitorowania
  i
  raportowania, pod warunkiem że włączenie takich działań oraz
  takich
  gazów cieplarnianych jest zatwierdzone przez Komisję.
  Każde takie jednostronne włączenie musi zostać zaproponowane i zatwierdzone nie później niż 18 miesięcy przed rozpoczęciem nowego okresu rozliczeniowego w ramach EU ETS. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

„Państwa członkowskie mogą od 2008 r. stosować handel uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do działań oraz gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I, uwzględniając wszystkie odpowiednie kryteria, w szczególności skutki dla rynku wewnętrznego, potencjalne zakłócenia konkurencji, integralność środowiskową
  systemu wspólnotowego
  oraz wiarygodność planowanego systemu monitorowania
  oraz
  raportowania, pod warunkiem że włączenie takich działań oraz gazów cieplarnianych jest zatwierdzone przez Komisję.

systemu wspólnotowego

oraz

„Państwa członkowskie mogą od 2008 r. stosować handel uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do działań oraz gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I, uwzględniając wszystkie odpowiednie kryteria, w szczególności skutki dla rynku wewnętrznego, potencjalne zakłócenia konkurencji, integralność środowiskową
  EU ETS
  oraz wiarygodność planowanego systemu monitorowania
  i
  raportowania, pod warunkiem że włączenie takich działań oraz
  takich
  gazów cieplarnianych jest zatwierdzone przez Komisję.
  Każde takie jednostronne włączenie musi zostać zaproponowane i zatwierdzone nie później niż 18 miesięcy przed rozpoczęciem nowego okresu rozliczeniowego w ramach EU ETS.

EU ETS

i

takich

Każde takie jednostronne włączenie musi zostać zaproponowane i zatwierdzone nie później niż 18 miesięcy przed rozpoczęciem nowego okresu rozliczeniowego w ramach EU ETS.

Poprawka 130

Poprawka 130

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 19 – litera a

Artykuł 1 – punkt 19 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Zgodnie z 
  aktami delegowanymi
  ,
  do
  których
  przyjęcia Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 23
  , jeżeli włączenie dotyczy działań i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I.”; | Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z 
  art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie zatwierdzania włączenia działań i gazów cieplarnianych
  określonych
  w akapicie pierwszym, do systemu handlu uprawnieniami
  , jeżeli włączenie dotyczy działań i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Zgodnie z 
  aktami delegowanymi
  ,
  do
  których
  przyjęcia Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 23
  , jeżeli włączenie dotyczy działań i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I.”;

aktami delegowanymi

do

przyjęcia Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 23

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z 
  art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie zatwierdzania włączenia działań i gazów cieplarnianych
  określonych
  w akapicie pierwszym, do systemu handlu uprawnieniami
  , jeżeli włączenie dotyczy działań i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych

art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie zatwierdzania włączenia działań i gazów cieplarnianych

w akapicie pierwszym, do systemu handlu uprawnieniami

Poprawka 131

Poprawka 131

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 19 – litera b

Artykuł 1 – punkt 19 – litera b

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 24 – ustęp 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| b) | ust. 3
  akapit drugi
  otrzymuje brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

b)

ust. 3
  akapit drugi
  otrzymuje brzmienie:

akapit drugi

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

| | „Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia
  aktów delegowanych
  dotyczących takiego rozporządzenia
  w sprawie monitorowania
  i
  raportowania emisji
  oraz danych dotyczących działań zgodnie
  z 
  art. 23
  .”; |
| --- | --- |

„Komisja jest uprawniona do
  przyjęcia
  aktów delegowanych
  dotyczących takiego rozporządzenia
  w sprawie monitorowania
  i
  raportowania emisji
  oraz danych dotyczących działań zgodnie
  z 
  art. 23
  .”;

| | „3.
     Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania
  aktów delegowanych
  zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń
  w sprawie monitorowania
  oraz
  raportowania emisji
  dotyczących działań, instalacji i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione łącznie w załączniku I, jeżeli to monitorowanie i raportowanie może zostać przeprowadzone z wystarczającą dokładnością
  .”; |
| --- | --- |

„3.
     Komisja jest uprawniona do
  przyjmowania
  aktów delegowanych
  zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń
  w sprawie monitorowania
  oraz
  raportowania emisji
  dotyczących działań, instalacji i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione łącznie w załączniku I, jeżeli to monitorowanie i raportowanie może zostać przeprowadzone z wystarczającą dokładnością
  .”;

Poprawka 132

Poprawka 132

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 20 – litera a

Artykuł 1 – punkt 20 – litera a

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 24 a – ustęp 1 – akapity 1 oraz 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| a) | ust.
  1
  akapit
  drugi
  otrzymuje
  brzmienie: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

a)

ust.
  1
  akapit
  drugi
  otrzymuje
  brzmienie:

ust.

akapit

otrzymuje

| a) | w 
  ust.
  1
  akapity pierwszy i
  drugi
  otrzymują
  brzmienie: |
| --- | --- |

a)

w 
  ust.
  1
  akapity pierwszy i
  drugi
  otrzymują
  brzmienie:

ust.

akapity pierwszy i

otrzymują

| | „Środki takie są zgodne z aktami przyjętymi zgodnie z art. 11b ust. 7. „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z
  art.
  23
  .”; |
| --- | --- |

„Środki takie są zgodne z aktami przyjętymi zgodnie z art. 11b ust. 7. „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z
  art.
  23
  .”;

| | „1.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie – w uzupełnieniu przepisów art. 24 dotyczących włączania – szczegółowych ustaleń w sprawie wydawania uprawnień lub jednostek w związku z projektami zarządzanymi przez państwa członkowskie, które to projekty zmniejszają emisje gazów cieplarnianych nieobjętych EU ETS
  .” |
| --- | --- |

„1.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
  zgodnie z art.
  30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie – w uzupełnieniu przepisów art. 24 dotyczących włączania – szczegółowych ustaleń w sprawie wydawania uprawnień lub jednostek w związku z projektami zarządzanymi przez państwa członkowskie, które to projekty zmniejszają emisje gazów cieplarnianych nieobjętych EU ETS
  .”

Poprawka 133

Poprawka 133

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 22

Artykuł 1 – punkt 22

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 25 a – ustęp 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 1.   „W przypadku gdy państwo trzecie przyjmuje środki mające na celu zmniejszenie wpływu lotów rozpoczynających się w tym państwie i kończących się
  we Wspólnocie
  na zmiany klimatu, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z tym państwem trzecim i z państwami członkowskimi w ramach komitetu, o którym mowa w art.
  23
  ust. 1, rozważa dostępne rozwiązania zapewniające optymalną interakcję
  systemu wspólnotowego
  i środków tego państwa. | 1.   W przypadku gdy państwo trzecie przyjmuje środki mające na celu zmniejszenie wpływu lotów rozpoczynających się w tym państwie i kończących się
  w Unii
  na zmiany klimatu, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z tym państwem trzecim i z państwami członkowskimi w ramach komitetu, o którym mowa w art.
  30c
  ust. 1, rozważa dostępne rozwiązania zapewniające optymalną interakcję
  EU ETS
  i środków tego państwa
  trzeciego
  . |
| W razie konieczności Komisja może
  przyjąć zmiany
  , tak by loty rozpoczynające się w danym państwie trzecim zostały wyłączone z działań lotniczych wymienionych w załączniku I lub by przewidzieć jakiekolwiek inne zmiany w działaniach lotniczych wymienionych w załączniku I wymagane zgodnie z 
  umową, o której mowa w akapicie czwartym
  .
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania takich zmian zgodnie z art. 23.”; | W razie konieczności Komisja może
  przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy
  , tak by loty rozpoczynające się w danym państwie trzecim zostały wyłączone z działań lotniczych wymienionych w załączniku I lub by przewidzieć jakiekolwiek inne zmiany w działaniach lotniczych wymienionych w załączniku I wymagane zgodnie z 
  taką umową
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

1.   „W przypadku gdy państwo trzecie przyjmuje środki mające na celu zmniejszenie wpływu lotów rozpoczynających się w tym państwie i kończących się
  we Wspólnocie
  na zmiany klimatu, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z tym państwem trzecim i z państwami członkowskimi w ramach komitetu, o którym mowa w art.
  23
  ust. 1, rozważa dostępne rozwiązania zapewniające optymalną interakcję
  systemu wspólnotowego
  i środków tego państwa.

we Wspólnocie

23

systemu wspólnotowego

1.   W przypadku gdy państwo trzecie przyjmuje środki mające na celu zmniejszenie wpływu lotów rozpoczynających się w tym państwie i kończących się
  w Unii
  na zmiany klimatu, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z tym państwem trzecim i z państwami członkowskimi w ramach komitetu, o którym mowa w art.
  30c
  ust. 1, rozważa dostępne rozwiązania zapewniające optymalną interakcję
  EU ETS
  i środków tego państwa
  trzeciego
  .

w Unii

30c

EU ETS

trzeciego

W razie konieczności Komisja może
  przyjąć zmiany
  , tak by loty rozpoczynające się w danym państwie trzecim zostały wyłączone z działań lotniczych wymienionych w załączniku I lub by przewidzieć jakiekolwiek inne zmiany w działaniach lotniczych wymienionych w załączniku I wymagane zgodnie z 
  umową, o której mowa w akapicie czwartym
  .
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania takich zmian zgodnie z art. 23.”;

przyjąć zmiany

umową, o której mowa w akapicie czwartym

Komisja jest uprawniona do przyjmowania takich zmian zgodnie z art. 23.”;

W razie konieczności Komisja może
  przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy
  , tak by loty rozpoczynające się w danym państwie trzecim zostały wyłączone z działań lotniczych wymienionych w załączniku I lub by przewidzieć jakiekolwiek inne zmiany w działaniach lotniczych wymienionych w załączniku I wymagane zgodnie z 
  taką umową
  .

przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy

taką umową

Poprawka 134

Poprawka 134

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 22 a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 22 a (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 27 – ustęp 1

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 22a) | art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

22a)

22a)

art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   
  „Państwa
  członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z prowadzącym instalację, wyłączyć z zakresu
  systemu wspólnotowego
  instalacje, w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 25 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla
  i które podczas spalania mają nominalną moc cieplną poniżej 35 MW
  oraz które są objęte środkami prowadzącymi do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:

„Państwa

systemu wspólnotowego

i które podczas spalania mają nominalną moc cieplną poniżej 35 MW

„1.   
  Państwa
  członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z prowadzącym instalację
  i po uzyskaniu jego zgody
  , wyłączyć z zakresu
  EU ETS
  instalacje
  obsługiwane przez MŚP
  , w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla oraz które są objęte środkami prowadzącymi do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:

Państwa

i po uzyskaniu jego zgody

EU ETS

obsługiwane przez MŚP

| a) | powiadamia Komisję o każdej tego rodzaju instalacji, określając zastosowane w odniesieniu do tej instalacji równoważne środki prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przekazania tego wykazu Komisji; |
| --- | --- |

a)

powiadamia Komisję o każdej tego rodzaju instalacji, określając zastosowane w odniesieniu do tej instalacji równoważne środki prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przekazania tego wykazu Komisji;

| a) | powiadamia Komisję o każdej tego rodzaju instalacji, określając zastosowane w odniesieniu do tej instalacji równoważne środki prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji
  oraz opisując, w jaki sposób środki te nie spowodują wyższych kosztów przestrzegania przepisów w odniesieniu do takich instalacji
  , przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przekazania tego wykazu Komisji; |
| --- | --- |

a)

powiadamia Komisję o każdej tego rodzaju instalacji, określając zastosowane w odniesieniu do tej instalacji równoważne środki prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji
  oraz opisując, w jaki sposób środki te nie spowodują wyższych kosztów przestrzegania przepisów w odniesieniu do takich instalacji
  , przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przekazania tego wykazu Komisji;

oraz opisując, w jaki sposób środki te nie spowodują wyższych kosztów przestrzegania przepisów w odniesieniu do takich instalacji

| b) | potwierdza, że stosowane są uzgodnienia w zakresie monitorowania mające na celu ocenę, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 25 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy. Państwa członkowskie
  mogą umożliwić
  stosowanie uproszczonych środków monitorowania, raportowania oraz weryfikacji w odniesieniu do instalacji, których roczna średnia wielkość zweryfikowanych emisji w latach 2008–2010 wynosi poniżej 5 000 ton rocznie, zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

potwierdza, że stosowane są uzgodnienia w zakresie monitorowania mające na celu ocenę, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 25 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy. Państwa członkowskie
  mogą umożliwić
  stosowanie uproszczonych środków monitorowania, raportowania oraz weryfikacji w odniesieniu do instalacji, których roczna średnia wielkość zweryfikowanych emisji w latach 2008–2010 wynosi poniżej 5 000 ton rocznie, zgodnie z art. 14;

mogą umożliwić

| b) | potwierdza, że stosowane są uzgodnienia w zakresie monitorowania mające na celu ocenę, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 50 000 lub więcej ton
  ekwiwalentu dwutlenku
  węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy. Państwa członkowskie
  umożliwiają, na wniosek prowadzącego instalację,
  stosowanie uproszczonych środków monitorowania, raportowania oraz weryfikacji w odniesieniu do instalacji, których roczna średnia wielkość zweryfikowanych emisji w latach 2008–2010 wynosi poniżej 5 000 ton rocznie, zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

potwierdza, że stosowane są uzgodnienia w zakresie monitorowania mające na celu ocenę, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 50 000 lub więcej ton
  ekwiwalentu dwutlenku
  węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy. Państwa członkowskie
  umożliwiają, na wniosek prowadzącego instalację,
  stosowanie uproszczonych środków monitorowania, raportowania oraz weryfikacji w odniesieniu do instalacji, których roczna średnia wielkość zweryfikowanych emisji w latach 2008–2010 wynosi poniżej 5 000 ton rocznie, zgodnie z art. 14;

ekwiwalentu dwutlenku

umożliwiają, na wniosek prowadzącego instalację,

| c) | potwierdza, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym
  wyemituje
  25 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, lub jeżeli środki mające zastosowanie do tej instalacji i prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przestaną obowiązywać, instalacja zostanie ponownie włączona do
  systemu wspólnotowego
  ; |
| --- | --- |

c)

potwierdza, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym
  wyemituje
  25 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, lub jeżeli środki mające zastosowanie do tej instalacji i prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przestaną obowiązywać, instalacja zostanie ponownie włączona do
  systemu wspólnotowego
  ;

wyemituje

systemu wspólnotowego

| c) | potwierdza, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym
  emituje
  50 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, lub jeżeli środki mające zastosowanie do tej instalacji i prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przestaną obowiązywać, instalacja zostanie ponownie włączona do
  EU ETS
  ; |
| --- | --- |

c)

potwierdza, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym
  emituje
  50 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, lub jeżeli środki mające zastosowanie do tej instalacji i prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przestaną obowiązywać, instalacja zostanie ponownie włączona do
  EU ETS
  ;

emituje

EU ETS

| d) | publikuje informacje
  , o których mowa w lit. a), b) i c),
  w celu umożliwienia opinii
  publicznej
  wyrażenia swojego stanowiska na ich temat
  . |
| --- | --- |

d)

publikuje informacje
  , o których mowa w lit. a), b) i c),
  w celu umożliwienia opinii
  publicznej
  wyrażenia swojego stanowiska na ich temat
  .

publikuje informacje

w celu umożliwienia opinii

wyrażenia swojego stanowiska na ich temat

| d) | informacje
  , o których mowa w lit. a), b) i c),
  są podawane do wiadomości
  publicznej. |
| --- | --- |

d)

informacje
  , o których mowa w lit. a), b) i c),
  są podawane do wiadomości
  publicznej.

informacje

są podawane do wiadomości

Szpitale również mogą zostać wyłączone, jeżeli podejmą równoważne środki.”

Szpitale również mogą zostać wyłączone, jeżeli podejmą równoważne środki.”

Poprawka 135

Poprawka 135

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 22 b (nowy)

Artykuł 1 – punkt 22 b (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 27 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 22b) | dodaje się artykuł w brzmieniu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

22b)

22b)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 27a

„Artykuł 27a

Wyłączenie małych instalacji nieobjętych równoważnymi środkami

Wyłączenie małych instalacji nieobjętych równoważnymi środkami

1.
     
  Państwa członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z operatorem, wyłączyć z zakresu EU ETS instalacje, w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:

1.

Państwa członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z operatorem, wyłączyć z zakresu EU ETS instalacje, w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:

| a) | powiadomi Komisję o każdej tego rodzaju instalacji przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przedstawienia tego wykazu Komisji; |
| --- | --- |

a)

a)

powiadomi Komisję o każdej tego rodzaju instalacji przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przedstawienia tego wykazu Komisji;

powiadomi Komisję o każdej tego rodzaju instalacji przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przedstawienia tego wykazu Komisji;

| b) | potwierdzi, że stosowane są rozwiązania monitorujące w celu oceny, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy; |
| --- | --- |

b)

b)

potwierdzi, że stosowane są rozwiązania monitorujące w celu oceny, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy;

potwierdzi, że stosowane są rozwiązania monitorujące w celu oceny, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy;

| c) | potwierdzi, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym emituje 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, instalacja zostanie ponownie włączona do EU ETS, chyba że ma zastosowanie art. 27; |
| --- | --- |

c)

c)

potwierdzi, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym emituje 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, instalacja zostanie ponownie włączona do EU ETS, chyba że ma zastosowanie art. 27;

potwierdzi, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym emituje 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, instalacja zostanie ponownie włączona do EU ETS, chyba że ma zastosowanie art. 27;

| d) | informacje, o których mowa w lit. a), b) i c), są podawane do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

d)

d)

informacje, o których mowa w lit. a), b) i c), są podawane do wiadomości publicznej.

informacje, o których mowa w lit. a), b) i c), są podawane do wiadomości publicznej.

2.
     
  Jeśli instalacja zostaje ponownie włączona do EU ETS na mocy ust. 1 lit. c), wszelkie uprawnienia wydane na mocy art. 10a przyznawane są poczynając od roku ponownego włączenia. Uprawnienia wydane tym instalacjom są odliczane od liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji na mocy art. 10 ust. 2 przez państwo członkowskie, w którym instalacja się znajduje.
  ”

2.

Jeśli instalacja zostaje ponownie włączona do EU ETS na mocy ust. 1 lit. c), wszelkie uprawnienia wydane na mocy art. 10a przyznawane są poczynając od roku ponownego włączenia. Uprawnienia wydane tym instalacjom są odliczane od liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji na mocy art. 10 ust. 2 przez państwo członkowskie, w którym instalacja się znajduje.

Poprawka 136

Poprawka 136

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 22 c (nowy)

Artykuł 1 – punkt 22 c (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 29

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 22c) | w art. 29 wprowadza się następujące zmiany: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

22c)

22c)

w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

„Sprawozdanie w celu zapewnienia lepszego funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla

„Sprawozdanie w celu zapewnienia lepszego funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla

Jeżeli w oparciu o regularne sprawozdania dotyczące rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, o których mowa w art. 10 ust. 5, Komisja posiada dowody na to, że rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla nie działa prawidłowo, przedstawia ona sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach do sprawozdania mogą być dołączone wnioski mające na celu zwiększenie przejrzystości
  rynku uprawnień
  do
  emisji dwutlenku węgla
  oraz
  przewidujące
  środki
  mające
  na
  celu poprawę jego funkcjonowania
  .”

rynku uprawnień

emisji dwutlenku węgla

przewidujące

mające

celu poprawę jego funkcjonowania

Jeżeli w oparciu o regularne sprawozdania dotyczące rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, o których mowa w art. 10 ust. 5, Komisja posiada dowody na to, że rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla nie działa prawidłowo, przedstawia ona sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  Sprawozdanie to zawiera sekcję poświęconą interakcji między EU ETS a innymi unijnymi i krajowymi strategiami politycznymi dotyczącymi klimatu i energii w odniesieniu do wielkości redukcji emisji, opłacalności takich strategii i ich wpływu na popyt na uprawnienia w ramach EU ETS.
   W stosownych przypadkach do sprawozdania mogą być dołączone wnioski
  ustawodawcze
  mające na celu zwiększenie przejrzystości
  EU ETS i uwzględniające zdolność do wnoszenia wkładu w realizację unijnych celów klimatyczno-energetycznych wyznaczonych na 2030 i 2050 r.
  oraz
  poprawę funkcjonowania EU ETS, w tym
  środki
  , które wezmą pod uwagę wpływ dodatkowych ogólnounijnych strategii politycznych w zakresie energii i klimatu
  na
  równowagę pomiędzy podażą a popytem EU ETS
  .”;

Sprawozdanie to zawiera sekcję poświęconą interakcji między EU ETS a innymi unijnymi i krajowymi strategiami politycznymi dotyczącymi klimatu i energii w odniesieniu do wielkości redukcji emisji, opłacalności takich strategii i ich wpływu na popyt na uprawnienia w ramach EU ETS.

ustawodawcze

EU ETS i uwzględniające zdolność do wnoszenia wkładu w realizację unijnych celów klimatyczno-energetycznych wyznaczonych na 2030 i 2050 r.

poprawę funkcjonowania EU ETS, w tym

, które wezmą pod uwagę wpływ dodatkowych ogólnounijnych strategii politycznych w zakresie energii i klimatu

równowagę pomiędzy podażą a popytem EU ETS

Poprawka 137

Poprawka 137

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 22 d (nowy)

Artykuł 1 – punkt 22 d (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 30 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 22d) | dodaje się artykuł w brzmieniu: |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

22d)

22d)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 30a

„Artykuł 30a

Korekty w związku z globalnym przeglądem zgodnie z UNFCCC i porozumieniem paryskim

Korekty w związku z globalnym przeglądem zgodnie z UNFCCC i porozumieniem paryskim

W ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja publikuje komunikat oceniający spójność unijnych przepisów w zakresie zmiany klimatu z celami porozumienia paryskiego. W szczególności w komunikacie analizuje się rolę i adekwatność EU ETS w osiąganiu celów porozumienia paryskiego.

W ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja publikuje komunikat oceniający spójność unijnych przepisów w zakresie zmiany klimatu z celami porozumienia paryskiego. W szczególności w komunikacie analizuje się rolę i adekwatność EU ETS w osiąganiu celów porozumienia paryskiego.

W ciągu sześciu miesięcy od globalnej oceny w 2023 r. i kolejnych ocen po tej dacie Komisja przedkłada sprawozdanie oceniające konieczność dostosowania działań Unii związanych ze zmianą klimatu.

W ciągu sześciu miesięcy od globalnej oceny w 2023 r. i kolejnych ocen po tej dacie Komisja przedkłada sprawozdanie oceniające konieczność dostosowania działań Unii związanych ze zmianą klimatu.

W sprawozdaniu należy przeanalizować dostosowania EU ETS w kontekście globalnych wysiłków na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i wysiłków podejmowanych przez inne największe gospodarki. W sprawozdaniu tym ocenia się w szczególności potrzebę wprowadzenia bardziej restrykcyjnych ograniczeń emisji, konieczność dostosowania przepisów dotyczących ucieczki emisji, a także ewentualną potrzebę dodatkowych środków i narzędzi polityki niezbędnych do realizacji zobowiązań w zakresie emisji gazów cieplarnianych w Unii i państwach członkowskich.

W sprawozdaniu należy przeanalizować dostosowania EU ETS w kontekście globalnych wysiłków na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i wysiłków podejmowanych przez inne największe gospodarki. W sprawozdaniu tym ocenia się w szczególności potrzebę wprowadzenia bardziej restrykcyjnych ograniczeń emisji, konieczność dostosowania przepisów dotyczących ucieczki emisji, a także ewentualną potrzebę dodatkowych środków i narzędzi polityki niezbędnych do realizacji zobowiązań w zakresie emisji gazów cieplarnianych w Unii i państwach członkowskich.

W sprawozdaniu uwzględnia się ryzyko ucieczki emisji, konkurencyjność europejskiego przemysłu, inwestycje w Unii i politykę Unii w zakresie uprzemysłowienia.

W sprawozdaniu uwzględnia się ryzyko ucieczki emisji, konkurencyjność europejskiego przemysłu, inwestycje w Unii i politykę Unii w zakresie uprzemysłowienia.

Do sprawozdania dołącza się w razie potrzeby wniosek ustawodawczy, i w takim przypadku Komisja publikuje jednocześnie pełną ocenę skutków regulacji”.

Do sprawozdania dołącza się w razie potrzeby wniosek ustawodawczy, i w takim przypadku Komisja publikuje jednocześnie pełną ocenę skutków regulacji”.

Poprawka 138

Poprawka 138

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – punkt 22 e (nowy)

Artykuł 1 – punkt 22 e (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Załącznik I – ustęp 3

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | 22e) | w załączniku I pkt 3 otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Obowiązujący tekst

Poprawka

Poprawka

22e)

22e)

w załączniku I pkt 3 otrzymuje brzmienie:

| „3. | Gdy w celu podjęcia decyzji o włączeniu instalacji do
  systemu wspólnotowego
  przeprowadzane są obliczenia dotyczące całkowitej nominalnej mocy cieplnej instalacji, uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich jednostek technicznych stanowiących część instalacji, w których dochodzi do spalania paliwa. Jednostki takie mogą obejmować wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, ogrzewaczy, pieców, spalarni, pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, osuszaczy, silników, ogniw paliwowych, urządzeń do spalania z wykorzystaniem pętli chemicznej, pochodni gazowych oraz urządzeń do wychwytywania termalnego lub katalitycznego po spalaniu. W obliczeniach tych nie uwzględnia się jednostek o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW oraz jednostek wykorzystujących wyłącznie biomasę. »Jednostki wykorzystujące wyłącznie biomasę« obejmują jednostki wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.”; |
| --- | --- |

„3.

Gdy w celu podjęcia decyzji o włączeniu instalacji do
  systemu wspólnotowego
  przeprowadzane są obliczenia dotyczące całkowitej nominalnej mocy cieplnej instalacji, uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich jednostek technicznych stanowiących część instalacji, w których dochodzi do spalania paliwa. Jednostki takie mogą obejmować wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, ogrzewaczy, pieców, spalarni, pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, osuszaczy, silników, ogniw paliwowych, urządzeń do spalania z wykorzystaniem pętli chemicznej, pochodni gazowych oraz urządzeń do wychwytywania termalnego lub katalitycznego po spalaniu. W obliczeniach tych nie uwzględnia się jednostek o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW oraz jednostek wykorzystujących wyłącznie biomasę. »Jednostki wykorzystujące wyłącznie biomasę« obejmują jednostki wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.”;

systemu wspólnotowego

| „3. | Gdy w celu podjęcia decyzji o włączeniu instalacji do
  EU ETS
  przeprowadzane są obliczenia dotyczące całkowitej nominalnej mocy cieplnej instalacji, uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich jednostek technicznych stanowiących część instalacji, w których dochodzi do spalania paliwa. Jednostki takie mogą obejmować wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, ogrzewaczy, pieców, spalarni, pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, osuszaczy, silników, ogniw paliwowych, urządzeń do spalania z wykorzystaniem pętli chemicznej, pochodni gazowych oraz urządzeń do wychwytywania termalnego lub katalitycznego po spalaniu. W obliczeniach tych nie uwzględnia się jednostek o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW
  , jednostek rezerwowych i awaryjnych wykorzystywanych wyłącznie do produkcji energii elektrycznej przeznaczonej do zużycia w miejscu wytwarzania w razie awarii sieci energii elektrycznej
  oraz jednostek wykorzystujących wyłącznie biomasę. »Jednostki wykorzystujące wyłącznie biomasę« obejmują jednostki wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.” |
| --- | --- |

„3.

Gdy w celu podjęcia decyzji o włączeniu instalacji do
  EU ETS
  przeprowadzane są obliczenia dotyczące całkowitej nominalnej mocy cieplnej instalacji, uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich jednostek technicznych stanowiących część instalacji, w których dochodzi do spalania paliwa. Jednostki takie mogą obejmować wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, ogrzewaczy, pieców, spalarni, pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, osuszaczy, silników, ogniw paliwowych, urządzeń do spalania z wykorzystaniem pętli chemicznej, pochodni gazowych oraz urządzeń do wychwytywania termalnego lub katalitycznego po spalaniu. W obliczeniach tych nie uwzględnia się jednostek o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW
  , jednostek rezerwowych i awaryjnych wykorzystywanych wyłącznie do produkcji energii elektrycznej przeznaczonej do zużycia w miejscu wytwarzania w razie awarii sieci energii elektrycznej
  oraz jednostek wykorzystujących wyłącznie biomasę. »Jednostki wykorzystujące wyłącznie biomasę« obejmują jednostki wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.”

EU ETS

, jednostek rezerwowych i awaryjnych wykorzystywanych wyłącznie do produkcji energii elektrycznej przeznaczonej do zużycia w miejscu wytwarzania w razie awarii sieci energii elektrycznej

Poprawka 139

Poprawka 139

Wniosek dotyczący dyrektywy

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 a (nowy)

Artykuł 1 a (nowy)

Decyzja (UE) 2015/1814

Artykuł 1 – ustęp 5 – akapity 1 a oraz 1 b (nowe)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 1a |
| | Poprawki do decyzji (UE) 2015/1814 |
| | W decyzji (UE) 2015/1814 wprowadza się następujące zmiany: |
| | w art. 1 ust. 5 do akapitu pierwszego dodaje się akapity w brzmieniu: |
| | „Na zasadzie odstępstwa, do momentu przeglądu, o którym mowa w art. 3, wartości procentowe określone w niniejszym akapicie należy podwoić. W przeglądzie uwzględnia się dwukrotne zwiększenie umieszczonych uprawnień aż do przywrócenia równowagi na rynku. |
| | Ponadto w ramach przeglądu wprowadza się maksymalną wysokość rezerwy stabilności rynkowej i, w stosownych przypadkach, przeglądowi towarzyszy wniosek ustawodawczy.” |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Artykuł 1a

Artykuł 1a

Poprawki do decyzji (UE) 2015/1814

Poprawki do decyzji (UE) 2015/1814

W decyzji (UE) 2015/1814 wprowadza się następujące zmiany:

W decyzji (UE) 2015/1814 wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 ust. 5 do akapitu pierwszego dodaje się akapity w brzmieniu:

w art. 1 ust. 5 do akapitu pierwszego dodaje się akapity w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa, do momentu przeglądu, o którym mowa w art. 3, wartości procentowe określone w niniejszym akapicie należy podwoić. W przeglądzie uwzględnia się dwukrotne zwiększenie umieszczonych uprawnień aż do przywrócenia równowagi na rynku.

„Na zasadzie odstępstwa, do momentu przeglądu, o którym mowa w art. 3, wartości procentowe określone w niniejszym akapicie należy podwoić. W przeglądzie uwzględnia się dwukrotne zwiększenie umieszczonych uprawnień aż do przywrócenia równowagi na rynku.

Ponadto w ramach przeglądu wprowadza się maksymalną wysokość rezerwy stabilności rynkowej i, w stosownych przypadkach, przeglądowi towarzyszy wniosek ustawodawczy.”

Ponadto w ramach przeglądu wprowadza się maksymalną wysokość rezerwy stabilności rynkowej i, w stosownych przypadkach, przeglądowi towarzyszy wniosek ustawodawczy.”

---

(1)  Sprawa została odesłana do właściwej komisji w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych, zgodnie z art. 59 ust. 4 akapit czwarty regulaminu (A8-0003/2017).

1

(15)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

15

(15)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

15

(16)  
  http://www4.unfccc.int/submissions/indc/Submission%20Pages/submissions.aspx

16

http://www4.unfccc.int/submissions/indc/Submission%20Pages/submissions.aspx

(1a)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63).

1a

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63).

(1b)  
  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

1b

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

(1c)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 55).

1c

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 55).

(17)  Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (COM(2015)0080).

17

(17)  Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (COM(2015)0080).

17

(18)  
  SEC(2015) XX.

18

SEC(2015) XX.

(19)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/... z dnia [...] r. 
  dotycząca
  ustanowienia i funkcjonowania rezerwy
  zapewniającej stabilność rynku
  dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i 
  zmieniająca dyrektywę
  2003/87/WE (Dz.U. L [...] z [...], s. [...]).

19

dotycząca

zapewniającej stabilność rynku

zmieniająca dyrektywę

(19)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/
  1814
  z dnia
  6 października 2015
  r. 
  w sprawie
  ustanowienia i funkcjonowania rezerwy
  stabilności rynkowej
  dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i 
  zmiany dyrektywy
  2003/87/WE (Dz.U. L 
  264
  z 
  9
  .
  10
  .
  2015
  , s. 
  1

  ).

19

1814

6 października 2015

w sprawie

stabilności rynkowej

zmiany dyrektywy

264

9

10

2015

1

(1a)  
  Zgodnie z definicją w załączniku do zalecenia 2003/361/WE

1a

Zgodnie z definicją w załączniku do zalecenia 2003/361/WE

(*1)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

*1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

(*2)  
  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

*2

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

---

Czwartek, 16 lutego 2017 r.

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/428 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/428

---

P8_TA(2017)0046

Zwalczanie terroryzmu ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującej decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu (COM(2015)0625 – C8-0386/2015 – 2015/0281(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 252/43)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0625), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0625),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 83 ust. 1 oraz art. 82 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C8-0386/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 83 ust. 1 oraz art. 82 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C8-0386/2015),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 83 ust.1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 83 ust.1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 marca 2016 r. (1) |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 marca 2016 r. (1)

| — | uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1373(2001) z dnia 28 września 2001 r., 2178(2014) z dnia 24 września 2014 r., 2195(2014) z dnia 19 grudnia 2014 r., 2199(2015) z dnia 12 lutego 2015 r., 2249(2015) z dnia 20 listopada 2015 r. i 2253(2015) z dnia 17 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1373(2001) z dnia 28 września 2001 r., 2178(2014) z dnia 24 września 2014 r., 2195(2014) z dnia 19 grudnia 2014 r., 2199(2015) z dnia 12 lutego 2015 r., 2249(2015) z dnia 20 listopada 2015 r. i 2253(2015) z dnia 17 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi z dnia 16 maja 2005 r. oraz protokół dodatkowy do niej z dnia 19 maja 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi z dnia 16 maja 2005 r. oraz protokół dodatkowy do niej z dnia 19 maja 2015 r.,

| — | uwzględniając zalecenia Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenia Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF),

| — | uwzględniając komunikat ze szczytu w sprawie bezpieczeństwa jądrowego w Waszyngtonie z dnia 1 kwietnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat ze szczytu w sprawie bezpieczeństwa jądrowego w Waszyngtonie z dnia 1 kwietnia 2016 r.,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 30 listopada 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust.4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 30 listopada 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust.4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 i art. 39 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 i art. 39 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0228/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0228/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

---

(1)  Dz.U. C 177 z 18.5.2016, s.51.

---

P8_TC1-COD(2015)0281

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępująca decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniająca decyzję Rady 2005/671/WSiSW

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy (UE) 2017/541.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji złożone w momencie przyjmowania dyrektywy w sprawie zwalczania terroryzmu

Niedawne ataki terrorystyczne w Europie pokazały, że należy zwiększyć wysiłki na rzecz ochrony bezpieczeństwa, wspierając jednocześnie poszanowanie naszych wspólnych wartości, w tym praworządności i przestrzegania praw człowieka. Aby zapewnić kompleksową odpowiedź na zmieniający się charakter zagrożenia terrorystycznego, wzmocnione ramy kryminalizacji służące zwalczaniu terroryzmu należy uzupełnić skutecznymi działaniami w zakresie zapobiegania radykalizacji prowadzącej do terroryzmu oraz efektywną wymianą informacji na temat przestępstw terrorystycznych.

Mając powyższe na uwadze, instytucje i państwa członkowskie UE wspólnie zobowiązują się – w ramach swoich odpowiednich kompetencji – do dalszego rozwijania skutecznych środków prewencyjnych i inwestowania w takie środki; działania te będą prowadzone jako część kompleksowego podejścia międzysektorowego, które obejmuje wszystkie odpowiednie polityki, w tym w szczególności w dziedzinie edukacji, włączenia społecznego i integracji społecznej, a także wszystkie zainteresowane podmioty, w tym organizacje społeczeństwa obywatelskiego, społeczności lokalne lub partnerów z branży.

Komisja będzie wspierać wysiłki państw członkowskich, w szczególności udzielając wsparcia finansowego projektom służącym opracowywaniu narzędzi do zwalczania radykalizacji oraz za pośrednictwem ogólnounijnych inicjatyw i sieci, takich jak sieć upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw.

Parlament Europejski, Rada i Komisja podkreślają, jak ważne jest, by właściwe organy w Unii prowadziły skuteczną i szybką wymianę wszystkich istotnych informacji służących zapobieganiu przestępstwom terrorystycznym, ich wykrywaniu, prowadzeniu postępowań przygotowawczych lub oskarżaniu w ich sprawie. W związku z tym kwestią o kluczowym znaczeniu staje się wykorzystywanie w jak najszerszym zakresie wszystkich unijnych instrumentów, kanałów komunikacji i agencji do wymiany informacji, jak również szybkie wdrożenie całego unijnego prawodawstwa, które już przyjęto w tej dziedzinie.

Trzy instytucje potwierdzają, że należy ocenić funkcjonowanie ogólnych unijnych ram wymiany informacji oraz podjąć konkretne działania w celu wyeliminowania ewentualnych niedociągnięć, w tym mając na uwadze Plan działania na rzecz intensyfikacji wymiany informacji i udoskonalenia zarządzania nimi, w tym na rzecz rozwiązań interoperacyjnych w dziedzinie WSiSW.

---

| 18.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 252/431 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 252/431

---

P8_TA(2017)0047

Wzmocnienie kontroli z użyciem odpowiednich baz danych na granicach zewnętrznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 562/2006 w odniesieniu do wzmocnienia kontroli z użyciem odpowiednich baz danych na granicach zewnętrznych (COM(2015)0670 – C8-0407/2015 – 2015/0307(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 252/44)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0670), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0670),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0407/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0407/2015),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 7 grudnia 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 7 grudnia 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0218/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0218/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

P8_TC1-COD(2015)0307

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/399 w odniesieniu do zintensyfikowania odpraw na granicach zewnętrznych z wykorzystaniem odpowiednich baz danych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/458.)

---