# Dziennik Urzędowy C 238/6 li

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 238 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 616 lipca 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 238

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 616 lipca 2018

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2016–2017Posiedzenia od 12 do 15 grudnia 2016 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 387 z 16.11.2017 .
  TEKSTY PRZYJĘTE | 1 |

Spis treśći

Strona

PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2016–2017Posiedzenia od 12 do 15 grudnia 2016 r.
  Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 387 z 16.11.2017 .
  TEKSTY PRZYJĘTE

PARLAMENT EUROPEJSKI

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 387 z 16.11.2017 .

1

---

| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| --- | --- |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 13 grudnia 2016 r. |
| 2018/C 238/01 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2015 r. (2016/2009(INI)) | 2 |
| 2018/C 238/02 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie spójnej polityki UE dla sektora kultury i sektora kreatywnego (2016/2072(INI)) | 28 |
| 2018/C 238/03 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie praw kobiet w państwach Partnerstwa Wschodniego (2016/2060(INI)) | 42 |
| | Środa, 14 grudnia 2016 r. |
| 2018/C 238/04 | Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16384/1/2010 – C7-0097/2011 – 2010/0323(NLE) – 2016/2226(INI)) | 51 |
| 2018/C 238/05 | Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE) – 2016/2229(INI)) | 55 |
| 2018/C 238/06 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2015 oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie (2016/2219(INI)) | 57 |
| 2018/C 238/07 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (2016/2036(INI)) | 89 |
| 2018/C 238/08 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie instrumentów WPR służących ograniczeniu zmienności cen na rynkach rolnych (2016/2034(INI)) | 101 |
| | Czwartek, 15 grudnia 2016 r. |
| 2018/C 238/09 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie tybetańskiej akademii buddyjskiej Larung Gar i Ilhama Tohtiego (2016/3026(RSP)) | 108 |
| 2018/C 238/10 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji mniejszości Rohindża w Mjanmie/Birmie (2016/3027(RSP)) | 112 |
| 2018/C 238/11 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie zbiorowych grobów w Iraku (2016/3028(RSP)) | 117 |
| 2018/C 238/12 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie projektu dyrektywy wykonawczej Komisji zmieniającej załączniki I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (D047308/01 – 2016/3010(RSP)) | 120 |
| 2018/C 238/13 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie wsparcia dla ofiar talidomidu (2016/3029(RSP)) | 125 |
| 2018/C 238/14 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (2016/2902(RSP)) | 128 |
| 2018/C 238/15 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2015 (2016/2146(INI)) | 132 |
| 2018/C 238/16 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa (2016/2961(RSP)) | 142 |

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Wtorek, 13 grudnia 2016 r.

2018/C 238/01

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2015 r. (2016/2009(INI))

2

2018/C 238/02

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie spójnej polityki UE dla sektora kultury i sektora kreatywnego (2016/2072(INI))

28

2018/C 238/03

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie praw kobiet w państwach Partnerstwa Wschodniego (2016/2060(INI))

42

Środa, 14 grudnia 2016 r.

2018/C 238/04

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16384/1/2010 – C7-0097/2011 – 2010/0323(NLE) – 2016/2226(INI))

51

2018/C 238/05

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE) – 2016/2229(INI))

55

2018/C 238/06

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2015 oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie (2016/2219(INI))

57

2018/C 238/07

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (2016/2036(INI))

89

2018/C 238/08

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie instrumentów WPR służących ograniczeniu zmienności cen na rynkach rolnych (2016/2034(INI))

101

Czwartek, 15 grudnia 2016 r.

2018/C 238/09

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie tybetańskiej akademii buddyjskiej Larung Gar i Ilhama Tohtiego (2016/3026(RSP))

108

2018/C 238/10

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji mniejszości Rohindża w Mjanmie/Birmie (2016/3027(RSP))

112

2018/C 238/11

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie zbiorowych grobów w Iraku (2016/3028(RSP))

117

2018/C 238/12

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie projektu dyrektywy wykonawczej Komisji zmieniającej załączniki I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (D047308/01 – 2016/3010(RSP))

120

2018/C 238/13

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie wsparcia dla ofiar talidomidu (2016/3029(RSP))

125

2018/C 238/14

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (2016/2902(RSP))

128

2018/C 238/15

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2015 (2016/2146(INI))

132

2018/C 238/16

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa (2016/2961(RSP))

142

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI |
| | Wtorek, 13 grudnia 2016 r. |
| 2018/C 238/17 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną w sprawie ogólnych zasad udziału Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w programach unijnych (16152/2014 – C8-0152/2015 – 2014/0195(NLE)) | 144 |
| 2018/C 238/18 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębokowodnych w północno-wschodnim Atlantyku i przepisy dotyczące połowów w wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002 (11625/1/2016 – C8-0427/2016 – 2012/0179(COD)) | 145 |
| 2018/C 238/19 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie ogólnego przeglądu Regulaminu Parlamentu (2016/2114(REG)) | 146 |
| | Środa, 14 grudnia 2016 r. |
| 2018/C 238/20 | P8_TA(2016)0488Postępowania upadłościowe oraz zarządcy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zastępującego wykazy postępowań upadłościowych oraz zarządców zamieszczone w załącznikach A i B do rozporządzenia (UE) 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego (COM(2016)0317 – C8-0196/2016 – 2016/0159(COD))P8_TC1-COD(2016)0159Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zastępującego załączniki A i B do rozporządzenia (UE) 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego | 393 |
| 2018/C 238/21 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16384/1/2010 – C7-0097/2011 – 2010/0323(NLE)) | 394 |
| 2018/C 238/22 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu przystąpienia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Ekwadoru do tej umowy (07620/2016 – C8-0463/2016 – 2016/0092(NLE)) | 395 |
| 2018/C 238/23 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE)) | 396 |
| 2018/C 238/24 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Europejski Urząd Policji (Europol) porozumienia między Gruzją a Europolem o operacyjno-strategicznej współpracy (10343/2016 – C8-0266/2016 – 2016/0810(CNS)) | 397 |
| 2018/C 238/25 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Hiszpanii – EGF/2016/004 ES/Comunidad Valenciana automotive) (COM(2016)0708 – C8-0454/2016 – 2016/2298(BUD)) | 398 |
| 2018/C 238/26 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (11197/1/2016 – C8-0424/2016 – 2013/0013(COD)) | 403 |
| 2018/C 238/27 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. dotyczące stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (11198/1/2016 – C8-0425/2016 – 2013/0028(COD)) | 404 |
| 2018/C 238/28 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/34/UE w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (11199/1/2016 – C8-0426/2016 – 2013/0029(COD)) | 406 |
| 2018/C 238/29 | P8_TA(2016)0499Dostęp do rynku usług portowych i przejrzystość finansowa portów ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ramy w zakresie dostępu do rynku usług portowych oraz przejrzystości finansowej portów (COM(2013)0296 – C7-0144/2013 – 2013/0157(COD))P8_TC1-COD(2013)0157Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... ustanawiającego ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów | 407 |
| 2018/C 238/30 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie powołania Juhana Partsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0445/2016 – 2016/0817(NLE)) | 409 |
| 2018/C 238/31 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję 2008/376/WE w sprawie przyjęcia Programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących tego programu (COM(2016)0075 – C8-0099/2016 – 2016/0047(NLE)) | 410 |
| | Czwartek, 15 grudnia 2016 r. |
| 2018/C 238/32 | P8_TA(2016)0508Wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy, oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu: zmiana mechanizmu zawieszającego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (zmiana mechanizmu zawieszającego) (COM(2016)0290 – C8-0176/2016 – 2016/0142(COD))P8_TC1-COD(2016)0142Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (zmiana mechanizmu zawieszającego) | 416 |

III   Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Wtorek, 13 grudnia 2016 r.

2018/C 238/17

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną w sprawie ogólnych zasad udziału Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w programach unijnych (16152/2014 – C8-0152/2015 – 2014/0195(NLE))

144

2018/C 238/18

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębokowodnych w północno-wschodnim Atlantyku i przepisy dotyczące połowów w wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002 (11625/1/2016 – C8-0427/2016 – 2012/0179(COD))

145

2018/C 238/19

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie ogólnego przeglądu Regulaminu Parlamentu (2016/2114(REG))

146

Środa, 14 grudnia 2016 r.

2018/C 238/20

P8_TA(2016)0488Postępowania upadłościowe oraz zarządcy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zastępującego wykazy postępowań upadłościowych oraz zarządców zamieszczone w załącznikach A i B do rozporządzenia (UE) 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego (COM(2016)0317 – C8-0196/2016 – 2016/0159(COD))P8_TC1-COD(2016)0159Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zastępującego załączniki A i B do rozporządzenia (UE) 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego

393

2018/C 238/21

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16384/1/2010 – C7-0097/2011 – 2010/0323(NLE))

394

2018/C 238/22

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu przystąpienia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Ekwadoru do tej umowy (07620/2016 – C8-0463/2016 – 2016/0092(NLE))

395

2018/C 238/23

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE))

396

2018/C 238/24

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Europejski Urząd Policji (Europol) porozumienia między Gruzją a Europolem o operacyjno-strategicznej współpracy (10343/2016 – C8-0266/2016 – 2016/0810(CNS))

397

2018/C 238/25

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Hiszpanii – EGF/2016/004 ES/Comunidad Valenciana automotive) (COM(2016)0708 – C8-0454/2016 – 2016/2298(BUD))

398

2018/C 238/26

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (11197/1/2016 – C8-0424/2016 – 2013/0013(COD))

403

2018/C 238/27

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. dotyczące stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (11198/1/2016 – C8-0425/2016 – 2013/0028(COD))

404

2018/C 238/28

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/34/UE w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (11199/1/2016 – C8-0426/2016 – 2013/0029(COD))

406

2018/C 238/29

P8_TA(2016)0499Dostęp do rynku usług portowych i przejrzystość finansowa portów ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ramy w zakresie dostępu do rynku usług portowych oraz przejrzystości finansowej portów (COM(2013)0296 – C7-0144/2013 – 2013/0157(COD))P8_TC1-COD(2013)0157Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... ustanawiającego ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów

w

407

2018/C 238/30

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie powołania Juhana Partsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0445/2016 – 2016/0817(NLE))

409

2018/C 238/31

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję 2008/376/WE w sprawie przyjęcia Programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących tego programu (COM(2016)0075 – C8-0099/2016 – 2016/0047(NLE))

410

Czwartek, 15 grudnia 2016 r.

2018/C 238/32

P8_TA(2016)0508Wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy, oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu: zmiana mechanizmu zawieszającego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (zmiana mechanizmu zawieszającego) (COM(2016)0290 – C8-0176/2016 – 2016/0142(COD))P8_TC1-COD(2016)0142Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (zmiana mechanizmu zawieszającego)

416

---

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie |
| ***II | Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie |
| ***III | Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

***

Procedura zgody

***I

Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie

***II

Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie

***III

Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)

Poprawki Parlamentu:

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  . Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

wytłuszczonym drukiem i kursywą

wytłuszczonym drukiem i kursywą

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

6.7.2018

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/1

---

PARLAMENT EUROPEJSKI

SESJA 2016–2017

Posiedzenia od 12 do 15 grudnia 2016 r.

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 387 z 16.11.2017.

TEKSTY PRZYJĘTE

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Wtorek, 13 grudnia 2016 r.

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/2 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/2

---

P8_TA(2016)0485

Sytuacja w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2015 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2015 r. (2016/2009(INI))

(2018/C 238/01)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE) oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE) oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej z dnia 7 grudnia 2000 r. (Karta), ogłoszoną w dniu 12 grudnia 2007 r. w Strasburgu, która weszła w życie wraz z Traktatem z Lizbony w grudniu 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej z dnia 7 grudnia 2000 r. (Karta), ogłoszoną w dniu 12 grudnia 2007 r. w Strasburgu, która weszła w życie wraz z Traktatem z Lizbony w grudniu 2009 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1948 r.,

| — | uwzględniając traktaty ONZ dotyczące ochrony praw człowieka i podstawowych wolności oraz orzecznictwo organów traktatowych ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając traktaty ONZ dotyczące ochrony praw człowieka i podstawowych wolności oraz orzecznictwo organów traktatowych ONZ,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, przyjętą w Nowym Jorku w dniu 13 grudnia 2006 r. i ratyfikowaną przez UE w dniu 23 grudnia 2010 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, przyjętą w Nowym Jorku w dniu 13 grudnia 2006 r. i ratyfikowaną przez UE w dniu 23 grudnia 2010 r.,

| — | uwzględniając uwagi końcowe przyjęte w październiku 2015 r. przez Komitet Praw Osób Niepełnosprawnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagi końcowe przyjęte w październiku 2015 r. przez Komitet Praw Osób Niepełnosprawnych,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, przyjętą w Nowym Jorku w dniu 20 listopada 1989 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, przyjętą w Nowym Jorku w dniu 20 listopada 1989 r.,

| — | uwzględniając następujące uwagi ogólne Komitetu Praw Dziecka ONZ: nr 6 (2005) w sprawie traktowania dzieci pozbawionych opieki i odseparowanych, przebywających poza krajem pochodzenia, nr 7 (2005) w sprawie realizacji praw dziecka w okresie wczesnego dzieciństwa, nr 9 (2006) w sprawie praw dzieci niepełnosprawnych, nr 10 (2007) w sprawie praw dzieci wobec wymiaru sprawiedliwości ds. nieletnich, nr 12 (2009) w sprawie prawa dziecka do bycia wysłuchanym, nr 13 (2011) w sprawie prawa dziecka do wolności od wszelkich form przemocy i nr 14 (2013) w sprawie prawa dziecka do uwzględniania przede wszystkim jego dobra, |
| --- | --- |

—

uwzględniając następujące uwagi ogólne Komitetu Praw Dziecka ONZ: nr 6 (2005) w sprawie traktowania dzieci pozbawionych opieki i odseparowanych, przebywających poza krajem pochodzenia, nr 7 (2005) w sprawie realizacji praw dziecka w okresie wczesnego dzieciństwa, nr 9 (2006) w sprawie praw dzieci niepełnosprawnych, nr 10 (2007) w sprawie praw dzieci wobec wymiaru sprawiedliwości ds. nieletnich, nr 12 (2009) w sprawie prawa dziecka do bycia wysłuchanym, nr 13 (2011) w sprawie prawa dziecka do wolności od wszelkich form przemocy i nr 14 (2013) w sprawie prawa dziecka do uwzględniania przede wszystkim jego dobra,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z 1979 r. (konwencja CEDAW) oraz pekińską platformę działania, swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (1), rezolucję z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Położenie kresu okaleczaniu żeńskich narządów płciowych” (2) oraz konkluzje Rady z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie zapobiegania i zwalczania wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym okaleczania żeńskich narządów płciowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z 1979 r. (konwencja CEDAW) oraz pekińską platformę działania, swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (1), rezolucję z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. „Położenie kresu okaleczaniu żeńskich narządów płciowych” (2) oraz konkluzje Rady z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie zapobiegania i zwalczania wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt, w tym okaleczania żeńskich narządów płciowych,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ z 1951 r. i protokół do niej z 1967 r. dotyczące statusu uchodźców, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ z 1951 r. i protokół do niej z 1967 r. dotyczące statusu uchodźców,

| — | uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin z 1990 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin z 1990 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ z 1949 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ z 1949 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji,

| — | uwzględniając zalecane zasady i wytyczne OHCHR w sprawie praw człowieka na granicach międzynarodowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecane zasady i wytyczne OHCHR w sprawie praw człowieka na granicach międzynarodowych,

| — | uwzględniając sprawozdanie przedstawione w dniu 22 lipca 2014 r. przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. wspierania prawdy, sprawiedliwości, zadośćuczynienia i gwarancji niepowtórzenia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie przedstawione w dniu 22 lipca 2014 r. przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. wspierania prawdy, sprawiedliwości, zadośćuczynienia i gwarancji niepowtórzenia,

| — | uwzględniając regionalną strategię wdrażania międzynarodowego planu działania z Madrytu z 2002 r. w zakresie starzenia się, |
| --- | --- |

—

uwzględniając regionalną strategię wdrażania międzynarodowego planu działania z Madrytu z 2002 r. w zakresie starzenia się,

| — | uwzględniając zasady odnoszące się do statusu krajowych instytucji powołanych do ochrony i promowania praw człowieka („zasady paryskie”), załączone do rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 48/134, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady odnoszące się do statusu krajowych instytucji powołanych do ochrony i promowania praw człowieka („zasady paryskie”), załączone do rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 48/134,

| — | uwzględniając Europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, zwłaszcza w sprawach 18766/11 i 36030/11, oraz konwencje, zalecenia, rezolucje i sprawozdania Zgromadzenia Parlamentarnego, Komitetu Ministrów, Komisarza Praw Człowieka i Komisji Weneckiej Rady Europy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, zwłaszcza w sprawach 18766/11 i 36030/11, oraz konwencje, zalecenia, rezolucje i sprawozdania Zgromadzenia Parlamentarnego, Komitetu Ministrów, Komisarza Praw Człowieka i Komisji Weneckiej Rady Europy,

| — | mając na uwadze Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska), |
| --- | --- |

—

mając na uwadze Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska),

| — | uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych i Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych i Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 1985 (2014) w sprawie sytuacji i praw mniejszości narodowych w Europie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 1985 (2014) w sprawie sytuacji i praw mniejszości narodowych w Europie,

| — | uwzględniając Kartę nauczania w zakresie demokratycznego obywatelstwa i praw człowieka Rady Europy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę nauczania w zakresie demokratycznego obywatelstwa i praw człowieka Rady Europy,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi,

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (3),

| — | uwzględniając zalecenie Rady z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie skutecznych środków integracji Romów w państwach członkowskich (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Rady z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie skutecznych środków integracji Romów w państwach członkowskich (4),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/800 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/800 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym (5),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (6),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (7),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (8),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (9),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie audiowizualnych usług medialnych (10) oraz wyniki przeprowadzonych przez Komisję konsultacji społecznych, które odbyły się w lipcu i wrześniu 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie audiowizualnych usług medialnych (10) oraz wyniki przeprowadzonych przez Komisję konsultacji społecznych, które odbyły się w lipcu i wrześniu 2015 r.,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW (11),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW (12),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującą decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującą decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (13),

| — | uwzględniając dyrektywy dotyczące praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywy dotyczące praw procesowych osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym,

| — | uwzględniając pakiet w zakresie ochrony danych przyjęty w grudniu 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pakiet w zakresie ochrony danych przyjęty w grudniu 2015 r.,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. (14) ustanawiające Europejską Straż Graniczną i Przybrzeżną oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. (15) (dyrektywa w sprawie procedur azylowych), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. (14) ustanawiające Europejską Straż Graniczną i Przybrzeżną oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. (15) (dyrektywa w sprawie procedur azylowych),

| — | uwzględniając konkluzje prezydencji ze szczytu Rady Europejskiej w Barcelonie w dniach 15–16 marca 2002 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje prezydencji ze szczytu Rady Europejskiej w Barcelonie w dniach 15–16 marca 2002 r.,

| — | uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci na lata 2011–2020 przyjęty w ramach konkluzji Rady w dniu 7 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci na lata 2011–2020 przyjęty w ramach konkluzji Rady w dniu 7 marca 2011 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem,

| — | uwzględniając konkluzje Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z dni 5 i 6 czerwca 2014 r. w sprawie polityki integracji imigrantów w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z dni 5 i 6 czerwca 2014 r. w sprawie polityki integracji imigrantów w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2015 r. w sprawie równości szans w wynagrodzeniu dla kobiet i mężczyzn: zlikwidowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 czerwca 2015 r. w sprawie równości szans w wynagrodzeniu dla kobiet i mężczyzn: zlikwidowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć,

| — | uwzględniając oświadczenie trzech kolejnych prezydencji UE w sprawie równouprawnienia płci z dnia 7 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie trzech kolejnych prezydencji UE w sprawie równouprawnienia płci z dnia 7 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady dotyczące równouprawnienia osób LGBTI przyjęte dnia 16 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady dotyczące równouprawnienia osób LGBTI przyjęte dnia 16 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie planu działania dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie planu działania dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019,

| — | uwzględniając deklarację w sprawie promowania – poprzez edukację – postaw obywatelskich oraz wspólnych wartości, którymi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja (deklaracja paryska), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację w sprawie promowania – poprzez edukację – postaw obywatelskich oraz wspólnych wartości, którymi są wolność, tolerancja i niedyskryminacja (deklaracja paryska),

| — | uwzględniając wytyczne – przyjęte przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 24 czerwca 2013 r. – w celu promowania i ochrony korzystania z wszystkich praw człowieka przez lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne – przyjęte przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 24 czerwca 2013 r. – w celu promowania i ochrony korzystania z wszystkich praw człowieka przez lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI),

| — | uwzględniając wytyczne Unii Europejskiej w sprawie obrońców praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne Unii Europejskiej w sprawie obrońców praw człowieka,

| — | uwzględniając badanie Eurobarometru pt. „Dyskryminacja w UE w 2015 r.”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Eurobarometru pt. „Dyskryminacja w UE w 2015 r.”,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Nowe ramy UE na rzecz umocnienia praworządności” (COM(2014)0158) oraz konkluzje Rady pt. „Zapewnienie przestrzegania zasad państwa prawa”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Nowe ramy UE na rzecz umocnienia praworządności” (COM(2014)0158) oraz konkluzje Rady pt. „Zapewnienie przestrzegania zasad państwa prawa”,

| — | uwzględniając „Wykaz działań na rzecz postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI” Komisji Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając „Wykaz działań na rzecz postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI” Komisji Europejskiej,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2015 r. w sprawie równości mężczyzn i kobiet w Unii Europejskiej, (SWD(2016)0054), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2015 r. w sprawie równości mężczyzn i kobiet w Unii Europejskiej, (SWD(2016)0054),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz integracji obywateli państw trzecich” (COM(2016)0377), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz integracji obywateli państw trzecich” (COM(2016)0377),

| — | uwzględniając strategię „Europa 2020”, w szczególności jej cele dotyczące ubóstwa i wykluczenia społecznego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię „Europa 2020”, w szczególności jej cele dotyczące ubóstwa i wykluczenia społecznego,

| — | uwzględniając publikację OECD i Unii Europejskiej zatytułowaną „Wskaźniki integracji imigrantów za 2015 r. – Adaptowanie się” („Indicators of Immigration Integration 2015 – Settling In”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając publikację OECD i Unii Europejskiej zatytułowaną „Wskaźniki integracji imigrantów za 2015 r. – Adaptowanie się” („Indicators of Immigration Integration 2015 – Settling In”),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności” (COM(2013)0083) oraz jej zalecenie 2013/112/UE z dnia 20 lutego 2013 r. zatytułowane „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności” (COM(2013)0083) oraz jej zalecenie 2013/112/UE z dnia 20 lutego 2013 r. zatytułowane „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji”,

| — | uwzględniając opublikowane przez Komisję w dniu 29 maja 2013 r. sprawozdanie z postępów w osiąganiu celów barcelońskich zatytułowane „Rozwój struktur opieki nad dziećmi w Europie na rzecz trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2013)0322), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opublikowane przez Komisję w dniu 29 maja 2013 r. sprawozdanie z postępów w osiąganiu celów barcelońskich zatytułowane „Rozwój struktur opieki nad dziećmi w Europie na rzecz trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2013)0322),

| — | uwzględniając strategię UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016 (COM(2012)0286), szczególnie przepisy dotyczące finansowania prac nad wytycznymi w zakresie systemów ochrony dzieci oraz wymiany dobrych praktyk, |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016 (COM(2012)0286), szczególnie przepisy dotyczące finansowania prac nad wytycznymi w zakresie systemów ochrony dzieci oraz wymiany dobrych praktyk,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173) i konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 czerwca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173) i konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 czerwca 2011 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Postępy we wdrażaniu krajowych strategii integracji Romów” (COM(2013)0454), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Postępy we wdrażaniu krajowych strategii integracji Romów” (COM(2013)0454),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji ze stosowania Karty praw podstawowych UE za 2015 r. (COM(2016)0265) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji ze stosowania Karty praw podstawowych UE za 2015 r. (COM(2016)0265) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze,

| — | uwzględniając „Sprawozdanie na temat Obywatelstwa UE za 2013 r. – Prawa i przyszłość obywateli Unii” (COM(2013)0269), |
| --- | --- |

—

uwzględniając „Sprawozdanie na temat Obywatelstwa UE za 2013 r. – Prawa i przyszłość obywateli Unii” (COM(2013)0269),

| — | uwzględniając komunikat Komisji w sprawie oceny wdrażania unijnych ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów i zalecenia Rady w sprawie skutecznych środków integracji Romów w państwach członkowskich – 2016 (COM(2016)0424), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie oceny wdrażania unijnych ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów i zalecenia Rady w sprawie skutecznych środków integracji Romów w państwach członkowskich – 2016 (COM(2016)0424),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji na temat walki z korupcją (COM(2014)0038), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji na temat walki z korupcją (COM(2014)0038),

| — | uwzględniając europejski program w zakresie migracji (COM(2015)0240), |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejski program w zakresie migracji (COM(2015)0240),

| — | uwzględniając europejską agendę bezpieczeństwa (COM(2015)0185), |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską agendę bezpieczeństwa (COM(2015)0185),

| — | uwzględniając konkluzje z dorocznego sympozjum dotyczącego praw podstawowych z 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z dorocznego sympozjum dotyczącego praw podstawowych z 2015 r.,

| — | uwzględniając wyniki konsultacji społecznych wykorzystane w dorocznym sympozjum na temat praw podstawowych, które odbyło się w 2016 r. i którego temat przewodni brzmiał „Pluralizm mediów i demokracja”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki konsultacji społecznych wykorzystane w dorocznym sympozjum na temat praw podstawowych, które odbyło się w 2016 r. i którego temat przewodni brzmiał „Pluralizm mediów i demokracja”,

| — | uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426),

| — | uwzględniając wniosek Komisji dotyczący przystąpienia UE do konwencji stambulskiej Rady Europy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący przystąpienia UE do konwencji stambulskiej Rady Europy,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie postępów w realizacji krajowych strategii integracji Romów (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie postępów w realizacji krajowych strategii integracji Romów (16),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie unijnego planu przeciwdziałania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie unijnego planu przeciwdziałania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową (17),

| — | uwzględniając swoje rezolucje dotyczące równouprawnienia płci, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje dotyczące równouprawnienia płci,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie problemu pozostawianych bez opieki małoletnich w UE (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie problemu pozostawianych bez opieki małoletnich w UE (18),

| — | uwzględniając swoje rezolucje w sprawie praw podstawowych i praw człowieka, a w szczególności najnowszą z nich, z dnia 8 września 2015 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej (2013–2014) (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje w sprawie praw podstawowych i praw człowieka, a w szczególności najnowszą z nich, z dnia 8 września 2015 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej (2013–2014) (19),

| — | uwzględniając swoje rezolucje w sprawie migracji, w szczególności najnowszą z nich, z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie sytuacji w regionie Morza Śródziemnego oraz potrzeby opracowania całościowego podejścia UE do migracji (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje w sprawie migracji, w szczególności najnowszą z nich, z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie sytuacji w regionie Morza Śródziemnego oraz potrzeby opracowania całościowego podejścia UE do migracji (20),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie ochrony mniejszości i polityki walki z dyskryminacją w rozszerzonej Europie (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie ochrony mniejszości i polityki walki z dyskryminacją w rozszerzonej Europie (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie 25. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie 25. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka (22),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2013 r. w sprawie języków europejskich zagrożonych wymarciem oraz różnorodności językowej w Unii Europejskiej (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 września 2013 r. w sprawie języków europejskich zagrożonych wymarciem oraz różnorodności językowej w Unii Europejskiej (23),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 kwietnia 2015 r. z okazji Międzynarodowego Dnia Romów – antycyganizm w Europie i uznanie przez UE dnia pamięci o ludobójstwie Romów podczas drugiej wojny światowej (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 kwietnia 2015 r. z okazji Międzynarodowego Dnia Romów – antycyganizm w Europie i uznanie przez UE dnia pamięci o ludobójstwie Romów podczas drugiej wojny światowej (24),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie Karty praw podstawowych UE: standardy określające wolność mediów w UE (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie Karty praw podstawowych UE: standardy określające wolność mediów w UE (25),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji dotyczące ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji dotyczące ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych (26),

| — | uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykającą dochodzenie z własnej inicjatywy OI/8/2014/AN wobec Komisji Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykającą dochodzenie z własnej inicjatywy OI/8/2014/AN wobec Komisji Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię 2/2013 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) dotyczącą projektu porozumienia w sprawie przystąpienia UE do EKPC, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię 2/2013 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) dotyczącą projektu porozumienia w sprawie przystąpienia UE do EKPC,

| — | uwzględniając decyzje i orzecznictwo TSUE oraz orzecznictwo krajowych trybunałów konstytucyjnych, dla których Karta stanowi jeden z punktów odniesienia w interpretacji prawa krajowego, a w szczególności sprawy C-83/14, C-360/10, C-70/10, C-390/12, C-199/12, C-200/12, C-201/12, C-404/15, C-659/15, C-362/14, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje i orzecznictwo TSUE oraz orzecznictwo krajowych trybunałów konstytucyjnych, dla których Karta stanowi jeden z punktów odniesienia w interpretacji prawa krajowego, a w szczególności sprawy C-83/14, C-360/10, C-70/10, C-390/12, C-199/12, C-200/12, C-201/12, C-404/15, C-659/15, C-362/14,

| — | uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok 2016 dotyczące praw podstawowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok 2016 dotyczące praw podstawowych,

| — | uwzględniając podręcznik Agencji Praw Podstawowych dotyczący prawa europejskiego w dziedzinie praw dziecka (2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając podręcznik Agencji Praw Podstawowych dotyczący prawa europejskiego w dziedzinie praw dziecka (2015 r.),

| — | uwzględniając studium Agencji Praw Podstawowych pt. „Wymiar sprawiedliwości przyjazny dziecku – opinie i doświadczenia specjalistów dotyczące udziału dzieci w postępowaniach cywilnych i karnych w 10 państwach członkowskich UE” (z 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając studium Agencji Praw Podstawowych pt. „Wymiar sprawiedliwości przyjazny dziecku – opinie i doświadczenia specjalistów dotyczące udziału dzieci w postępowaniach cywilnych i karnych w 10 państwach członkowskich UE” (z 2015 r.),

| — | uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej pt. „Przemoc wobec dzieci niepełnosprawnych: prawodawstwo, polityki i programy w UE” (z 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej pt. „Przemoc wobec dzieci niepełnosprawnych: prawodawstwo, polityki i programy w UE” (z 2015 r.),

| — | uwzględniając badanie przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej na temat doświadczeń osób LGBT (z 2013 r.), jej sprawozdanie „Bycie osobą trans w Unii Europejskiej – Analiza porównawcza danych zgromadzonych w ramach badania UE na temat osób LGBT” (z 2014 r.) oraz jej artykuł o sytuacji osób interseksualnych pod względem praw podstawowych (z 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie przeprowadzone przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej na temat doświadczeń osób LGBT (z 2013 r.), jej sprawozdanie „Bycie osobą trans w Unii Europejskiej – Analiza porównawcza danych zgromadzonych w ramach badania UE na temat osób LGBT” (z 2014 r.) oraz jej artykuł o sytuacji osób interseksualnych pod względem praw podstawowych (z 2015 r.),

| — | uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej zatytułowane „Przemoc wobec kobiet: ankieta ogólnoeuropejska”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej zatytułowane „Przemoc wobec kobiet: ankieta ogólnoeuropejska”,

| — | uwzględniając badanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej zatytułowane „Antysemityzm – przegląd danych dostępnych w Unii Europejskiej, 2004–2015”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej zatytułowane „Antysemityzm – przegląd danych dostępnych w Unii Europejskiej, 2004–2015”,

| — | uwzględniając porównawczą analizę prawną Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej dotyczącą ochrony przed dyskryminacją ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową i cechy płciowe w UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając porównawczą analizę prawną Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej dotyczącą ochrony przed dyskryminacją ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową i cechy płciowe w UE,

| — | uwzględniając sprawozdania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na temat mniejszości i dyskryminacji oraz Romów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na temat mniejszości i dyskryminacji oraz Romów,

| — | uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci za 2015 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) oraz sprawozdanie EIGE również z 2015 r. pt. „Godzenie życia zawodowego, rodzinnego i prywatnego w Unii Europejskiej: przegląd polityki”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci za 2015 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) oraz sprawozdanie EIGE również z 2015 r. pt. „Godzenie życia zawodowego, rodzinnego i prywatnego w Unii Europejskiej: przegląd polityki”,

| — | uwzględniając sporządzone przez EIGE „Studium wskazujące i mapujące dostępne dane i zasoby w zakresie przemocy seksualnej wobec kobiet w UE”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sporządzone przez EIGE „Studium wskazujące i mapujące dostępne dane i zasoby w zakresie przemocy seksualnej wobec kobiet w UE”,

| — | uwzględniając sprawozdanie sytuacyjne Europolu z 2016 r. w sprawie handlu ludźmi w UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie sytuacyjne Europolu z 2016 r. w sprawie handlu ludźmi w UE,

| — | uwzględniając sprawozdanie Eurostatu z 2015 r. pt. „Handel ludźmi”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Eurostatu z 2015 r. pt. „Handel ludźmi”,

| — | uwzględniając badania Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) pt. „Czas pracy i równowaga między życiem zawodowym a prywatnym w perspektywie całego życia” (z 2013 r.), „Opieka nad dziećmi i osobami niesamodzielnymi: Wpływ na karierę młodych pracowników” (z 2013 r.) oraz „Praca i opieka: środki służące godzeniu pracy ze sprawowaniem opieki w czasach zmiany demograficznej” (z 2015 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badania Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) pt. „Czas pracy i równowaga między życiem zawodowym a prywatnym w perspektywie całego życia” (z 2013 r.), „Opieka nad dziećmi i osobami niesamodzielnymi: Wpływ na karierę młodych pracowników” (z 2013 r.) oraz „Praca i opieka: środki służące godzeniu pracy ze sprawowaniem opieki w czasach zmiany demograficznej” (z 2015 r.),

| — | uwzględniając opracowanie Biura Analiz Parlamentu Europejskiego z maja 2015 r. pt. „Równouprawnienie płci w zatrudnieniu i pracy – dyrektywa 2006/54/WE, ocena realizacji w Europie”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opracowanie Biura Analiz Parlamentu Europejskiego z maja 2015 r. pt. „Równouprawnienie płci w zatrudnieniu i pracy – dyrektywa 2006/54/WE, ocena realizacji w Europie”,

| — | uwzględniając studium Dyrekcji Generalnej Parlamentu Europejskiego ds. Polityki Wewnętrznej Unii Europejskiej pt. „Dyskryminacja powstająca na styku płci i niepełnosprawności”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając studium Dyrekcji Generalnej Parlamentu Europejskiego ds. Polityki Wewnętrznej Unii Europejskiej pt. „Dyskryminacja powstająca na styku płci i niepełnosprawności”,

| — | uwzględniając wysłuchanie na temat praw podstawowych, które miało miejsce przed Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniu 16 czerwca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wysłuchanie na temat praw podstawowych, które miało miejsce przed Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniu 16 czerwca 2016 r.,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych, Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz Komisji Petycji (A8-0345/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych, Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz Komisji Petycji (A8-0345/2016),

| A. | mając na uwadze kluczowe znaczenie ochrony wszystkich praw podstawowych; mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej została w pełni włączona do Traktatów; mając też na uwadze, że do naruszeń praw podstawowych dochodzi również w UE i państwach członkowskich, na co wskazują sprawozdania Komisji Europejskiej, Agencji Praw Podstawowych (FRA), Rady Europy, ONZ i organizacji pozarządowych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze kluczowe znaczenie ochrony wszystkich praw podstawowych; mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej została w pełni włączona do Traktatów; mając też na uwadze, że do naruszeń praw podstawowych dochodzi również w UE i państwach członkowskich, na co wskazują sprawozdania Komisji Europejskiej, Agencji Praw Podstawowych (FRA), Rady Europy, ONZ i organizacji pozarządowych;

| B. | mając na uwadze, że Unia Europejska jest wspólnotą opartą na takich wartościach jak poszanowanie godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości i praworządności, jak również poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Unia Europejska jest wspólnotą opartą na takich wartościach jak poszanowanie godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości i praworządności, jak również poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości;

| C. | mając na uwadze, że praworządność stanowi rdzeń europejskiej liberalnej demokracji i jest jedną z podstawowych zasad UE, wynikającą z wspólnych tradycji konstytucjonalizmu wszystkich państw członkowskich, oraz mając na uwadze, że przestrzeganie zasad praworządności stanowi warunek konieczny ochrony praw podstawowych i zobowiązań określonych w Traktatach i w prawie międzynarodowym; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że praworządność stanowi rdzeń europejskiej liberalnej demokracji i jest jedną z podstawowych zasad UE, wynikającą z wspólnych tradycji konstytucjonalizmu wszystkich państw członkowskich, oraz mając na uwadze, że przestrzeganie zasad praworządności stanowi warunek konieczny ochrony praw podstawowych i zobowiązań określonych w Traktatach i w prawie międzynarodowym;

| D. | mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie powinny przestrzegać tych wartości i egzekwować je we wszystkich działaniach podejmowanych w celu sprostania dzisiejszym wyzwaniom; mając na uwadze, że sposób, w jaki praworządność realizowana jest na szczeblu krajowym, odgrywa kluczową rolę w zagwarantowaniu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi i ich systemami prawnymi; mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 TUE Komisja musi zapewnić stosowanie Traktatów; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie powinny przestrzegać tych wartości i egzekwować je we wszystkich działaniach podejmowanych w celu sprostania dzisiejszym wyzwaniom; mając na uwadze, że sposób, w jaki praworządność realizowana jest na szczeblu krajowym, odgrywa kluczową rolę w zagwarantowaniu wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi i ich systemami prawnymi; mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 TUE Komisja musi zapewnić stosowanie Traktatów;

| E. | mając na uwadze, że instytucje UE wszczęły już procedury w celu rozwiązania tzw. dylematu kopenhaskiego; mając na uwadze, że niedawne wydarzenia pokazały, że instrumenty i procedury mające na celu zapewnienie pełnego i poprawnego stosowania zasad i wartości zapisanych w Traktatach muszą zostać poddane przeglądowi i zintegrowane oraz że należy stworzyć skuteczny mechanizm służący usunięciu pozostałych niedociągnięć i zagwarantowaniu przestrzegania zasad i wartości zapisanych w Traktatach w całej Unii; mając na uwadze, że mechanizm ten powinien być oparty na dowodach, powinien być obiektywny, niedyskryminacyjny, powinien gwarantować ocenę na takich samych warunkach, przestrzegać zasad pomocniczości, konieczności i proporcjonalności, jak również mieć zastosowanie do państw członkowskich i instytucji unijnych, opierając się na podejściu stopniowym, obejmującym sferę prewencyjną i naprawczą; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że instytucje UE wszczęły już procedury w celu rozwiązania tzw. dylematu kopenhaskiego; mając na uwadze, że niedawne wydarzenia pokazały, że instrumenty i procedury mające na celu zapewnienie pełnego i poprawnego stosowania zasad i wartości zapisanych w Traktatach muszą zostać poddane przeglądowi i zintegrowane oraz że należy stworzyć skuteczny mechanizm służący usunięciu pozostałych niedociągnięć i zagwarantowaniu przestrzegania zasad i wartości zapisanych w Traktatach w całej Unii; mając na uwadze, że mechanizm ten powinien być oparty na dowodach, powinien być obiektywny, niedyskryminacyjny, powinien gwarantować ocenę na takich samych warunkach, przestrzegać zasad pomocniczości, konieczności i proporcjonalności, jak również mieć zastosowanie do państw członkowskich i instytucji unijnych, opierając się na podejściu stopniowym, obejmującym sferę prewencyjną i naprawczą;

| F. | mając na uwadze, że Unia Europejska jest zobowiązana do poszanowania wolności i pluralizmu mediów, jak również prawa do informacji i swobody wypowiedzi, zapisanych w Karcie praw podstawowych i w EKPC; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Unia Europejska jest zobowiązana do poszanowania wolności i pluralizmu mediów, jak również prawa do informacji i swobody wypowiedzi, zapisanych w Karcie praw podstawowych i w EKPC;

| G. | mając na uwadze, że migracja jest częścią teraźniejszości i przyszłości UE, stanowi jedno z największych wyzwań naszych czasów, gdyż odwołuje się do międzynarodowych zobowiązań humanitarnych UE i jej państw członkowskich, a z przyczyn demograficznych stanowi szansę, oraz że wymaga dalekowzrocznego rozwiązania zarówno pod względem krótko-, jak i średnioterminowego zarządzania kryzysowego oraz długoterminowych strategii politycznych mających na celu integrację i włączenie społeczne; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że migracja jest częścią teraźniejszości i przyszłości UE, stanowi jedno z największych wyzwań naszych czasów, gdyż odwołuje się do międzynarodowych zobowiązań humanitarnych UE i jej państw członkowskich, a z przyczyn demograficznych stanowi szansę, oraz że wymaga dalekowzrocznego rozwiązania zarówno pod względem krótko-, jak i średnioterminowego zarządzania kryzysowego oraz długoterminowych strategii politycznych mających na celu integrację i włączenie społeczne;

| H. | mając na uwadze, że prawo do azylu jest zagwarantowane w Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. i w protokole do niej z dnia 31 stycznia 1967 r. oraz w Karcie; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że prawo do azylu jest zagwarantowane w Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. i w protokole do niej z dnia 31 stycznia 1967 r. oraz w Karcie;

| I. | wyraża ubolewanie, że w okresie od września do grudnia 2015 r. Komisja przyjęła 48 decyzji dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ze względu na niepełną transpozycję i niepełne wdrożenie przez państwa członkowskie wspólnego europejskiego systemu azylowego; |
| --- | --- |

I.

wyraża ubolewanie, że w okresie od września do grudnia 2015 r. Komisja przyjęła 48 decyzji dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ze względu na niepełną transpozycję i niepełne wdrożenie przez państwa członkowskie wspólnego europejskiego systemu azylowego;

| J. | mając na uwadze, że według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji w 2015 r. co najmniej 3 771 osób zmarło lub zaginęło, próbując dostać się do bezpiecznego miejsca w Europie, co daje łączną liczbę ponad 30 000 zaginionych i ofiar śmiertelnych w ciągu ostatnich 20 lat; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji w 2015 r. co najmniej 3 771 osób zmarło lub zaginęło, próbując dostać się do bezpiecznego miejsca w Europie, co daje łączną liczbę ponad 30 000 zaginionych i ofiar śmiertelnych w ciągu ostatnich 20 lat;

| K. | mając na uwadze, że akty terroryzmu stanowią jedno z najpoważniejszych naruszeń podstawowych praw i wolności; mając na uwadze, że konieczne są odpowiednie narzędzia, aby chronić obywateli i mieszkańców UE oraz zdecydowanie reagować na takie naruszenia i zwalczać je zgodnie z zasadami praworządności; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że akty terroryzmu stanowią jedno z najpoważniejszych naruszeń podstawowych praw i wolności; mając na uwadze, że konieczne są odpowiednie narzędzia, aby chronić obywateli i mieszkańców UE oraz zdecydowanie reagować na takie naruszenia i zwalczać je zgodnie z zasadami praworządności;

| L. | mając na uwadze, że morderstwo ośmiu dziennikarzy w siedzibie magazynu satyrycznego „Charlie Hebdo” dnia 7 stycznia 2015 r. stanowiło próbę zamachu na wolność mediów, wolność słowa i wolność sztuki w UE; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że morderstwo ośmiu dziennikarzy w siedzibie magazynu satyrycznego „Charlie Hebdo” dnia 7 stycznia 2015 r. stanowiło próbę zamachu na wolność mediów, wolność słowa i wolność sztuki w UE;

| M. | mając na uwadze, że we wszystkich środkach podejmowanych przez państwa członkowskie i UE konieczne jest przestrzeganie praw podstawowych i wolności obywatelskich, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa do wolności i bezpieczeństwa, prawa do ochrony danych osobowych, zasady domniemania niewinności, prawa do obrony, prawa do skutecznego środka prawnego i uczciwego procesu, wolności wypowiedzi i informacji oraz wolności myśli, sumienia i wyznania; mając na uwadze, że skuteczny demokratyczny nadzór nad środkami bezpieczeństwa ma podstawowe znaczenie; mając na uwadze, że bezpieczeństwo obywateli europejskich musi oznaczać ochronę ich praw i wolności; mając na uwadze, że te dwie zasady stanowią dwie strony tego samego medalu; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że we wszystkich środkach podejmowanych przez państwa członkowskie i UE konieczne jest przestrzeganie praw podstawowych i wolności obywatelskich, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa do wolności i bezpieczeństwa, prawa do ochrony danych osobowych, zasady domniemania niewinności, prawa do obrony, prawa do skutecznego środka prawnego i uczciwego procesu, wolności wypowiedzi i informacji oraz wolności myśli, sumienia i wyznania; mając na uwadze, że skuteczny demokratyczny nadzór nad środkami bezpieczeństwa ma podstawowe znaczenie; mając na uwadze, że bezpieczeństwo obywateli europejskich musi oznaczać ochronę ich praw i wolności; mając na uwadze, że te dwie zasady stanowią dwie strony tego samego medalu;

| N. | mając na uwadze, że wszelkie ograniczenia praw i wolności uznanych w Karcie podlegają zasadzie proporcjonalności i konieczności zgodnie z art. 52 Karty; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że wszelkie ograniczenia praw i wolności uznanych w Karcie podlegają zasadzie proporcjonalności i konieczności zgodnie z art. 52 Karty;

| O. | mając na uwadze, że kompetencje państw członkowskich muszą być przestrzegane w odniesieniu do służb wywiadowczych zgodnie z art. 72 TFUE; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że kompetencje państw członkowskich muszą być przestrzegane w odniesieniu do służb wywiadowczych zgodnie z art. 72 TFUE;

| P. | mając na uwadze, że dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (27), a w szczególności jej art. 15 ust. 1 stanowi, że państwa członkowskie nie mogą nakładać na usługodawców świadczących usługi transmisji, przechowywania i hostingu ogólnego obowiązku nadzorowania informacji, które ci przekazują lub przechowują, ani ogólnego obowiązku aktywnego poszukiwania faktów i okoliczności wskazujących na bezprawną działalność; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (27), a w szczególności jej art. 15 ust. 1 stanowi, że państwa członkowskie nie mogą nakładać na usługodawców świadczących usługi transmisji, przechowywania i hostingu ogólnego obowiązku nadzorowania informacji, które ci przekazują lub przechowują, ani ogólnego obowiązku aktywnego poszukiwania faktów i okoliczności wskazujących na bezprawną działalność;

| Q. | mając na uwadze, że według Komisji każdego roku w UE 75 milionów ludzi pada ofiarą przestępstw; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że według Komisji każdego roku w UE 75 milionów ludzi pada ofiarą przestępstw;

| R. | mając na uwadze, że handel ludźmi jest poważnym przestępstwem, popełnianym często w ramach przestępczości zorganizowanej, które stanowi poważne naruszenie godności ludzkiej i jedną z najgorszych form naruszenia praw podstawowych, w nieproporcjonalnym stopniu wpływa na kobiety i dziewczęta, a także jest wyraźnie zakazane na mocy Karty; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że handel ludźmi jest poważnym przestępstwem, popełnianym często w ramach przestępczości zorganizowanej, które stanowi poważne naruszenie godności ludzkiej i jedną z najgorszych form naruszenia praw podstawowych, w nieproporcjonalnym stopniu wpływa na kobiety i dziewczęta, a także jest wyraźnie zakazane na mocy Karty;

| S. | mając na uwadze, że handel ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego jest nadal najbardziej rozpowszechnioną formą tego naruszenia; mając na uwadze, że 76 % zarejestrowanych ofiar w UE stanowią kobiety; mając na uwadze, że 70 % zidentyfikowanych ofiar handlu ludźmi w UE to obywatele Unii; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że handel ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego jest nadal najbardziej rozpowszechnioną formą tego naruszenia; mając na uwadze, że 76 % zarejestrowanych ofiar w UE stanowią kobiety; mając na uwadze, że 70 % zidentyfikowanych ofiar handlu ludźmi w UE to obywatele Unii;

| T. | mając na uwadze, że dyrektywa 2011/36/UE wprowadza wspólne przepisy uwzględniające kwestie związane z płcią w celu lepszego zapobiegania przestępczości związanej z handlem ludźmi i ochrony ofiar; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że dyrektywa 2011/36/UE wprowadza wspólne przepisy uwzględniające kwestie związane z płcią w celu lepszego zapobiegania przestępczości związanej z handlem ludźmi i ochrony ofiar;

| U. | mając na uwadze, że handel ludźmi i przemyt osób to dwa bardzo różne zjawiska, między którymi może jednak w niektórych przypadkach istnieć związek; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że handel ludźmi i przemyt osób to dwa bardzo różne zjawiska, między którymi może jednak w niektórych przypadkach istnieć związek;

| V. | mając na uwadze, że dyskryminacja, rasizm, ksenofobia, nawoływanie do nienawiści i przestępstwa motywowane nienawiścią o podłożu rasistowskim lub ksenofobicznym bądź uprzedzeniami ze względu na religię lub przekonania, wiek, niepełnosprawność, orientację seksualną lub tożsamość płciową zagrażają podstawowym wartościom UE i jej państw członkowskich; mając na uwadze, że nasila się mowa nienawiści wśród sił politycznych, a w dużych grupach ludności wzmaga się ksenofobia i innego rodzaju uprzedzenia, szerzone również za pośrednictwem internetu; mając na uwadze, że walka z dyskryminacją, rasizmem i ksenofobią ma kluczowe znaczenie, jeśli chodzi o zapewnienie poszanowania europejskich wartości takich jak tolerancja, różnorodność i wzajemny szacunek; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że dyskryminacja, rasizm, ksenofobia, nawoływanie do nienawiści i przestępstwa motywowane nienawiścią o podłożu rasistowskim lub ksenofobicznym bądź uprzedzeniami ze względu na religię lub przekonania, wiek, niepełnosprawność, orientację seksualną lub tożsamość płciową zagrażają podstawowym wartościom UE i jej państw członkowskich; mając na uwadze, że nasila się mowa nienawiści wśród sił politycznych, a w dużych grupach ludności wzmaga się ksenofobia i innego rodzaju uprzedzenia, szerzone również za pośrednictwem internetu; mając na uwadze, że walka z dyskryminacją, rasizmem i ksenofobią ma kluczowe znaczenie, jeśli chodzi o zapewnienie poszanowania europejskich wartości takich jak tolerancja, różnorodność i wzajemny szacunek;

| W. | mając na uwadze, że ludzie mogą być narażeni na dyskryminację z wielu przyczyn jednocześnie i dyskryminację krzyżową; mając na uwadze, że polityki ukierunkowane na jeden powód dyskryminacji powinny zwracać uwagę na sytuację konkretnych grup, które mogą paść ofiarą dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie, w tym między innymi ze względu na wiek, rasę, wyznanie, orientację seksualną, płeć czy niepełnosprawność; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że ludzie mogą być narażeni na dyskryminację z wielu przyczyn jednocześnie i dyskryminację krzyżową; mając na uwadze, że polityki ukierunkowane na jeden powód dyskryminacji powinny zwracać uwagę na sytuację konkretnych grup, które mogą paść ofiarą dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie, w tym między innymi ze względu na wiek, rasę, wyznanie, orientację seksualną, płeć czy niepełnosprawność;

| X. | mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą UE oraz że wszelkie przejawy dyskryminacji ze względu na płeć są zabronione; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą UE oraz że wszelkie przejawy dyskryminacji ze względu na płeć są zabronione;

| Y. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet stanowi naruszenie praw podstawowych, które dotyka wszystkich warstw społecznych, niezależnie od wieku, poziomu wykształcenia, dochodów, pozycji społecznej czy kraju pochodzenia lub zamieszkania; mając na uwadze, że brak równości kobiet i mężczyzn oraz stereotypy płciowe zwiększają ryzyko przemocy i innych form wyzysku oraz utrudniają pełne uczestnictwo kobiet we wszystkich dziedzinach życia; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet stanowi naruszenie praw podstawowych, które dotyka wszystkich warstw społecznych, niezależnie od wieku, poziomu wykształcenia, dochodów, pozycji społecznej czy kraju pochodzenia lub zamieszkania; mając na uwadze, że brak równości kobiet i mężczyzn oraz stereotypy płciowe zwiększają ryzyko przemocy i innych form wyzysku oraz utrudniają pełne uczestnictwo kobiet we wszystkich dziedzinach życia;

| Z. | mając na uwadze, że z badania FRA poświęconego przemocy wobec kobiet wynika, że od momentu ukończenia 15 roku życia jedna na trzy kobiety doświadczyła przemocy fizycznej lub seksualnej, jedna na dziesięć kobiet doświadczyła jakiejś formy przemocy seksualnej, a jedna na dwadzieścia kobiet została zgwałcona po osiągnięciu tego wieku; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że z badania FRA poświęconego przemocy wobec kobiet wynika, że od momentu ukończenia 15 roku życia jedna na trzy kobiety doświadczyła przemocy fizycznej lub seksualnej, jedna na dziesięć kobiet doświadczyła jakiejś formy przemocy seksualnej, a jedna na dwadzieścia kobiet została zgwałcona po osiągnięciu tego wieku;

| AA. | mając na uwadze, że w wielu miejscach nadal panuje „ciche przyzwolenie” na przemoc ze względu na płeć i przemoc wobec kobiet, a ofiary często nie zgłaszają tego na policji ze względu na brak zaufania do władz; mając na uwadze, że konieczne jest podejście „zero tolerancji”; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że w wielu miejscach nadal panuje „ciche przyzwolenie” na przemoc ze względu na płeć i przemoc wobec kobiet, a ofiary często nie zgłaszają tego na policji ze względu na brak zaufania do władz; mając na uwadze, że konieczne jest podejście „zero tolerancji”;

| AB. | mając na uwadze, że prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne należą do kompetencji państw członkowskich; mając na uwadze, że UE może jednak przyczyniać się do propagowania wśród państw członkowskich najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne należą do kompetencji państw członkowskich; mając na uwadze, że UE może jednak przyczyniać się do propagowania wśród państw członkowskich najlepszych praktyk;

| AC. | mając na uwadze, że konieczne jest zapewnienie równego dostępu do opieki zdrowotnej, w tym w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego niezależnie od sytuacji ekonomicznej i geograficznej czy niepełnosprawności kobiety; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że konieczne jest zapewnienie równego dostępu do opieki zdrowotnej, w tym w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego niezależnie od sytuacji ekonomicznej i geograficznej czy niepełnosprawności kobiety;

| AD. | mając na uwadze, że dzieci są przyszłością naszego społeczeństwa, a my jesteśmy odpowiedzialni za ich teraźniejszość; mając na uwadze, że zgodnie z art. 14 Karty najlepszym sposobem przekazywania wartości takich jak pokój, tolerancja, współistnienie, równość, sprawiedliwość i poszanowanie praw człowieka są metody edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że dzieci są przyszłością naszego społeczeństwa, a my jesteśmy odpowiedzialni za ich teraźniejszość; mając na uwadze, że zgodnie z art. 14 Karty najlepszym sposobem przekazywania wartości takich jak pokój, tolerancja, współistnienie, równość, sprawiedliwość i poszanowanie praw człowieka są metody edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej;

| AE. | mając na uwadze, że telefony zaufania dla dzieci, serwisy informacyjne i podobne narzędzia są przydatnymi mechanizmami uwrażliwiania na przypadki naruszania praw dzieci, wskazywania zainteresowanym właściwych organów i zgłaszania naruszeń; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że telefony zaufania dla dzieci, serwisy informacyjne i podobne narzędzia są przydatnymi mechanizmami uwrażliwiania na przypadki naruszania praw dzieci, wskazywania zainteresowanym właściwych organów i zgłaszania naruszeń;

| AF. | mając na uwadze, że transmitowanie na żywo wykorzystywania seksualnego dzieci nie jest już nowym zjawiskiem, a stałym elementem rzeczywistości; mając na uwadze, że dzieci narażone są na szkody w wyniku uwodzenia przez internet i nagabywania w celach seksualnych, co w najpoważniejszych przypadkach może prowadzić do zmuszania do czynności seksualnych i innych form wykorzystywania, oraz że nie uczyniono dostatecznie dużo, aby zapobiegać niegodziwemu traktowaniu dzieci w celach seksualnych za sprawą programów edukacyjnych i zacieśnić współpracę wymiarów sprawiedliwości państw członkowskich w celu zwalczania siatek pedofilskich; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że transmitowanie na żywo wykorzystywania seksualnego dzieci nie jest już nowym zjawiskiem, a stałym elementem rzeczywistości; mając na uwadze, że dzieci narażone są na szkody w wyniku uwodzenia przez internet i nagabywania w celach seksualnych, co w najpoważniejszych przypadkach może prowadzić do zmuszania do czynności seksualnych i innych form wykorzystywania, oraz że nie uczyniono dostatecznie dużo, aby zapobiegać niegodziwemu traktowaniu dzieci w celach seksualnych za sprawą programów edukacyjnych i zacieśnić współpracę wymiarów sprawiedliwości państw członkowskich w celu zwalczania siatek pedofilskich;

| AG. | mając na uwadze, że prawo do poszanowania prywatności i do ochrony danych osobowych jest szczególnie ważne w odniesieniu do dzieci, które stanowią najbardziej bezbronną część społeczeństwa; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że prawo do poszanowania prywatności i do ochrony danych osobowych jest szczególnie ważne w odniesieniu do dzieci, które stanowią najbardziej bezbronną część społeczeństwa;

| AH. | mając na uwadze, że w myśl art. 37 Konwencji o prawach dziecka i zasady nadrzędnego interesu dziecka dzieci bez opieki lub odseparowane od rodziców nie powinny być zasadniczo zatrzymywane oraz że należy dopilnować, by były umieszczane w bezpiecznym środowisku zapewniającym wszelką konieczną ochronę, opiekę zdrowotną i edukację; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że w myśl art. 37 Konwencji o prawach dziecka i zasady nadrzędnego interesu dziecka dzieci bez opieki lub odseparowane od rodziców nie powinny być zasadniczo zatrzymywane oraz że należy dopilnować, by były umieszczane w bezpiecznym środowisku zapewniającym wszelką konieczną ochronę, opiekę zdrowotną i edukację;

| AI. | mając na uwadze, że poszanowanie praw osób należących do mniejszości jest jedną z podstawowych zasad UE; mając na uwadze, że skuteczna ochrona praw mniejszości wymaga wzmocnienia; mając na uwadze, że w obliczu nasilającej się fali populizmu i ekstremizmu należy propagować współistnienie i poszanowanie mniejszości; mając na uwadze, że mniejszości wnoszą wkład w bogactwo i różnorodność Europy; mając na uwadze, że kryzys migracyjny spowodował nieufność i nasilenie się nienawiści wobec społeczności mniejszościowych w Europie; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że poszanowanie praw osób należących do mniejszości jest jedną z podstawowych zasad UE; mając na uwadze, że skuteczna ochrona praw mniejszości wymaga wzmocnienia; mając na uwadze, że w obliczu nasilającej się fali populizmu i ekstremizmu należy propagować współistnienie i poszanowanie mniejszości; mając na uwadze, że mniejszości wnoszą wkład w bogactwo i różnorodność Europy; mając na uwadze, że kryzys migracyjny spowodował nieufność i nasilenie się nienawiści wobec społeczności mniejszościowych w Europie;

| AJ. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu za rok 2016 poświęconym prawom podstawowym FRA ustaliła, że dyskryminacja i nastroje antycygańskie nadal stanowią wyzwanie dla skutecznej integracji Romów; mając na uwadze, że z badania Eurobarometru z 2015 r. w sprawie dyskryminacji wynika, że pochodzenie etniczne stanowi najpowszechniejszy powód dyskryminacji; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu za rok 2016 poświęconym prawom podstawowym FRA ustaliła, że dyskryminacja i nastroje antycygańskie nadal stanowią wyzwanie dla skutecznej integracji Romów; mając na uwadze, że z badania Eurobarometru z 2015 r. w sprawie dyskryminacji wynika, że pochodzenie etniczne stanowi najpowszechniejszy powód dyskryminacji;

| AK. | mając na uwadze, że zarówno pojedyncze osoby o pochodzeniu romskim, jak i grupy takich osób w Europie spotykają się w życiu codziennym z przejawami antycygańskości, regularnych uprzedzeń, rasizmu, nietolerancji, wrogości, dyskryminacji i wykluczenia społecznego; mając na uwadze, że segregacja dzieci romskich w szkolnictwie pozostaje stałym problemem w większości państw członkowskich; mając na uwadze, że dyskryminacja Romów na rynku pracy utrudnia im wydostanie się z zaklętego kręgu ubóstwa; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że zarówno pojedyncze osoby o pochodzeniu romskim, jak i grupy takich osób w Europie spotykają się w życiu codziennym z przejawami antycygańskości, regularnych uprzedzeń, rasizmu, nietolerancji, wrogości, dyskryminacji i wykluczenia społecznego; mając na uwadze, że segregacja dzieci romskich w szkolnictwie pozostaje stałym problemem w większości państw członkowskich; mając na uwadze, że dyskryminacja Romów na rynku pracy utrudnia im wydostanie się z zaklętego kręgu ubóstwa;

| AL. | mając na uwadze, że art. 8, 9, 10, 19 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jak i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE uznają znaczenie podstawowych praw społecznych, co oznacza, że prawa te, a w szczególności prawa do tworzenia związków zawodowych, do strajku, zrzeszania się i do zgromadzeń, muszą być chronione tak, jak pozostałe prawa podstawowe uznane w Karcie; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że art. 8, 9, 10, 19 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jak i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE uznają znaczenie podstawowych praw społecznych, co oznacza, że prawa te, a w szczególności prawa do tworzenia związków zawodowych, do strajku, zrzeszania się i do zgromadzeń, muszą być chronione tak, jak pozostałe prawa podstawowe uznane w Karcie;

| AM. | mając na uwadze, że tylko 27 % mieszkańców Unii zna jednakowy dla całej UE numer alarmowy 112 i jak dotąd nie wszyscy mają do niego dostęp; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że tylko 27 % mieszkańców Unii zna jednakowy dla całej UE numer alarmowy 112 i jak dotąd nie wszyscy mają do niego dostęp;

| AN. | mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie mają obowiązek ochrony wszystkich osób, w tym osób LGBTI, przed wszelkimi rodzajami dyskryminacji i przemocy; mając na uwadze, że każdy przejaw dyskryminacji i przemocy ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową powinien być potępiany; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie mają obowiązek ochrony wszystkich osób, w tym osób LGBTI, przed wszelkimi rodzajami dyskryminacji i przemocy; mając na uwadze, że każdy przejaw dyskryminacji i przemocy ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową powinien być potępiany;

| AO. | mając na uwadze, że według przeprowadzonych przez FRA badań przeważające negatywne postawy społeczne i stereotypy stanowią główną przeszkodę w zwalczaniu dyskryminacji i przestępstw z nienawiści wobec osób LGBTI; |
| --- | --- |

AO.

mając na uwadze, że według przeprowadzonych przez FRA badań przeważające negatywne postawy społeczne i stereotypy stanowią główną przeszkodę w zwalczaniu dyskryminacji i przestępstw z nienawiści wobec osób LGBTI;

| AP. | mając na uwadze, że według badania FRA najwyższy poziom dyskryminacji, przemocy i szykanowania wśród grup LGBTI odnotowano wśród osób transpłciowych; |
| --- | --- |

AP.

mając na uwadze, że według badania FRA najwyższy poziom dyskryminacji, przemocy i szykanowania wśród grup LGBTI odnotowano wśród osób transpłciowych;

Ochrona praw podstawowych i godności ludzkiej

| 1. | przypomina, że godność ludzka jest nienaruszalnym fundamentem wszystkich praw podstawowych, że nie powinna podlegać instrumentalizacji oraz że w ramach wszystkich inicjatyw UE należy dążyć do jej poszanowania i ochrony; wzywa do uświadamiania obywatelom UE przyrodzonego charakteru godności każdego człowieka w celu osiągnięcia bardziej humanitarnego i sprawiedliwego społeczeństwa; |
| --- | --- |

1.

| 2. | potępia wszelkie formy dyskryminacji i przemocy w UE wobec kogokolwiek, jako że stanowią one bezpośrednie pogwałcenie godności człowieka; |
| --- | --- |

2.

| 3. | ponownie wzywa do poszanowania godności u schyłku życia; przypomina, że kara śmierci jest niezgodna z podstawowymi wartościami UE; |
| --- | --- |

3.

| 4. | mając na uwadze, że przystąpienie Unii do EKPC stanowi zobowiązanie traktatowe na mocy art. 6 ust. 2 TUE, zaznacza, że zwiększyłoby to ochronę praw podstawowych w UE, i oczekuje jak najszybszego usunięcia przeszkód natury prawnej stojących na drodze do przystąpienia do tej konwencji; |
| --- | --- |

4.

Praworządność

| 5. | podkreśla, że prawa podstawowe są powszechne i niepodzielne i zawsze mają charakter komplementarny oraz że należy zatem ustalić właściwą równowagę między prawami wszystkich osób w bogatym i różnorodnym społeczeństwie; podkreśla, że ważne jest zapewnienie pełnego wdrożenia zasad, o których mowa w art. 2 Karty praw podstawowych zarówno w prawie unijnym, jak i krajowym; wzywa Komisję do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, ilekroć państwo członkowskie naruszy postanowienia Karty podczas wdrażania prawodawstwa UE; |
| --- | --- |

5.

| 6. | przypomina, że w relacjach ze światem zewnętrznym Unia powinna przyczyniać się do ochrony praw podstawowych; wzywa instytucje UE do zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony tych praw w relacjach międzynarodowych, a także w ramach wewnętrznych polityk o zewnętrznych skutkach; |
| --- | --- |

6.

| 7. | przypomina, że kluczowe znaczenie ma zapewnienie pełnego poszanowania wspólnych wartości europejskich zapisanych w art. 2 TUE zarówno w prawie unijnym, jak i krajowym, a także w politykach publicznych i ich realizacji; uważa, że w celu ochrony praworządności wszystkie zainteresowane podmioty na szczeblu krajowym muszą zwiększyć swoje wysiłki na rzecz przestrzegania i wzmocnienia zasad praworządności; zauważa, że skuteczne, niezależne i bezstronne sądownictwo ma podstawowe znaczenie dla praworządności; |
| --- | --- |

7.

| 8. | zwraca uwagę, że regularna wymiana informacji – z instytucjami UE oraz między państwami członkowskimi – opartych na obiektywnych kryteriach i ocenach kontekstowych mogłaby złagodzić problemy w sferze praworządności lub zapobiegać im w przyszłości; ponawia apel o ustanowienie unijnego paktu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych, który powinien obejmować roczne sprawozdanie z zaleceniami dla poszczególnych krajów; uważa, że sprawozdanie to należy sporządzić, korzystając z różnych źródeł, w tym ze sprawozdań FRA, Rady Europy i ONZ, oraz że powinno ono zawierać i uzupełniać istniejące instrumenty, takie jak tablica wyników wymiaru sprawiedliwości, i zastąpić mechanizm współpracy i weryfikacji dla Rumunii i Bułgarii; |
| --- | --- |

8.

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada organizuje systematyczne debaty w sprawie praworządności; uważa, że pakt unijny powinien połączyć ramy praworządności Komisji i dialog Rady na temat praworządności w jeden instrument Unii i że Rada powinna prowadzić dyskusję na podstawie rocznego sprawozdania zawierającego zalecenia dla poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina, że prawa podstawowe powinny stanowić część oceny skutków w odniesieniu do wszystkich wniosków ustawodawczych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla, że swoboda przemieszczania się i wyboru miejsca zamieszkania przez obywateli europejskich i ich rodziny, określona w Traktatach i zagwarantowana w dyrektywie w sprawie swobodnego przemieszczania się, jest jednym z praw podstawowych obywateli europejskich; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uznaje, że neutralność państwa ma zasadnicze znaczenie dla ochrony wolności myśli, sumienia i religii, gwarantując równe traktowanie wszystkich wyznań i przekonań, oraz wolności praktykowania wybranej przez siebie religii i zmiany religii lub wyznania; |
| --- | --- |

12.

| 13. | przypomina o podstawowym znaczeniu wolności słowa, dostępu do informacji i mediów dla zagwarantowania demokracji i praworządności; stanowczo potępia przemoc, naciski i groźby wobec dziennikarzy i mediów; apeluje, by państwa członkowskie powstrzymały się od stosowania wszelkich środków ograniczających wolność mediów, komunikacji i dostępu do informacji; wzywa Komisję, aby podczas negocjacji akcesyjnych zwracała większą uwagę również na przestrzeganie tych praw podstawowych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ponawia swój apel do UE i państw członkowskich o przeanalizowanie możliwości utworzenia programu ochrony demaskatorów i zapewnienia ochrony źródeł dziennikarzy; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wyraża obawy dotyczące warunków panujących w więzieniach w niektórych państwach członkowskich, często charakteryzujących się przepełnieniem i złym traktowaniem więźniów; podkreśla, że prawa podstawowe więźniów muszą być zagwarantowane; apeluje do Komisji o dokonanie oceny wpływu systemu więziennictwa i sądownictwa karnego na dzieci; wzywa Komisję do wspierania państw członkowskich w tym zakresie oraz do ułatwiania wymiany najlepszych praktyk pomiędzy różnymi organami krajowymi dotyczących różnych modeli zapewnienia więzi między rodzicami odbywającymi karę więzienia a ich dziećmi; |
| --- | --- |

15.

| 16. | ponownie stanowczo potępia praktykę stosowania zaawansowanych technik przesłuchań, które są zakazane na mocy prawa międzynarodowego i które naruszają m.in. prawo do wolności, bezpieczeństwa, humanitarnego traktowania, wolności od tortur, domniemania niewinności, sprawiedliwego procesu, adwokata i jednakowej ochrony na mocy prawa; |
| --- | --- |

16.

| 17. | ponawia swój apel o zapewnienie – w drodze otwartych i przejrzystych dochodzeń – rozliczalności poważnych naruszeń praw podstawowych, zwłaszcza w kontekście transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla, że korupcja poważnie zagraża demokracji, praworządności i prawom podstawowym; zachęca państwa członkowskie i instytucje UE do walki z korupcją systemową, opracowania skutecznych instrumentów na rzecz zwalczania korupcji i karania za nią, regularnego weryfikowania wykorzystania środków publicznych, zarówno europejskich, jak i krajowych, oraz promowania przejrzystości; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zachęca Komisję do przyjęcia strategii antykorupcyjnej uzupełnionej skutecznymi instrumentami; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia zaleceń zawartych w sprawozdaniu Komisji o zwalczaniu korupcji; wzywa je też do wzmocnienia współpracy pomiędzy policją a wymiarem sprawiedliwości w zakresie walki z korupcją; w tym celu zachęca państwa członkowskie i instytucje UE do ułatwienia utworzenia w krótkim czasie Prokuratury Europejskiej, co zapewniłoby odpowiednie gwarancje niezależności i skuteczności; |
| --- | --- |

19.

Migracja, integracja i włączenie społeczne

Integracja i włączenie społeczne

| 20. | uważa, że włączenie społeczne i integracja migrantów i uchodźców, którym udzielono ochrony międzynarodowej, ze społeczeństwem państwa przyjmującego jest częścią dynamicznego i wielowymiarowego procesu (obejmującego prawa i obowiązki), którego integralną częścią musi być poszanowanie wartości leżących u podstaw UE, jak też poszanowanie podstawowych praw tych osób; uważa, że stanowi to wyzwanie i szansę, co wymaga skoordynowanych wysiłków i przejęcia odpowiedzialności zarówno przez uchodźców i migrantów, jak i przez państwa członkowskie, ich władze lokalne i regionalne oraz przyjmujące społeczności, gdyż wszystkie one odgrywają ważną rolę; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa państwa członkowskie do jak najszybszego wdrożenia polityki integracyjnej i przeznaczenia na ten cel odrębnych i odpowiednich zasobów oraz do opracowania ich we współpracy z instytucjami krajowymi, samorządami lokalnymi, szkołami i organizacjami pozarządowymi, a także ze społecznościami migrantów i uchodźców; zachęca do szerszej wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie integracji; wzywa do opracowania programów edukacyjnych uwzględniających aspekty regionalne i lokalne danych społeczności; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uważa, że dostęp do edukacji jest jednym z fundamentów integracji migrantów i uchodźców; podkreśla fakt, że przy opracowywaniu i wdrażaniu strategii politycznych i środków w zakresie włączenia społecznego i integracji należy zawsze przestrzegać zasad równego traktowania, niedyskryminacji i równych szans; |
| --- | --- |

22.

| 23. | ponownie zauważa, że tolerancję dla innych kultur i wyznań należy propagować w drodze stałych wysiłków i głębokiego dialogu z udziałem wszystkich podmiotów społecznych i na wszystkich szczeblach zarządzania; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zachęca państwa członkowskie, by dążyły do utrzymania jedności rodzin, co wspomoże proces integracji w perspektywie długofalowej; wzywa państwa członkowskie do postępowania według wytycznych Komisji dotyczących stosowania dyrektywy 2003/86/WE w sprawie prawa do łączenia rodzin; podkreśla, że państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, by wyeliminować przeszkody natury prawnej i praktycznej, by szybciej podejmować decyzje w tej kwestii; |
| --- | --- |

24.

Migranci i uchodźcy

| 25. | z zaniepokojeniem odnotowuje przypadki łamania praw podstawowych migrantów i uchodźców na zewnętrznych granicach UE i przypomina, że wszyscy ludzie mają prawo do korzystania z przysługujących im praw człowieka; przypomina o podstawowym prawie do ubiegania się o azyl; zachęca UE i państwa członkowskie do przeznaczenia wystarczających zasobów na stworzenie bezpiecznych i legalnych szlaków dla osób ubiegających się o azyl, aby osłabić model biznesowy siatek przemytników i handlarzy ludźmi, jak również aby uchronić wiele osób przed ryzykiem udania się w podróż niebezpiecznymi szlakami; przypomina, że ratowanie życia jest aktem solidarności z ludźmi znajdującymi się w niebezpieczeństwie oraz obowiązkiem prawnym; wzywa państwa członkowskie i instytucje UE do poszanowania prawa międzynarodowego i unijnego, jak również Karty praw podstawowych Unii Europejskiej podczas działań straży granicznej oraz postępowań azylowych; zwraca uwagę, że osoby fizyczne lub organizacje pozarządowe, które faktycznie udzielają pomocy osobom będącym w niebezpieczeństwie, nie powinny być narażone na ryzyko kary za udzielanie takiej pomocy; |
| --- | --- |

25.

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przyjęte niedawno rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej przewiduje szczególne uprawnienia dla przedmiotowej agencji w zakresie wspierania operacji poszukiwawczych i ratunkowych oraz zapewnienia gwarancji praw podstawowych określonych w tym rozporządzeniu; zachęca państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich szkoleń dla specjalistów ds. azylu (takich jak osoby przeprowadzające rozmowy i tłumacze ustni) w celu jak najszybszego zidentyfikowania grup szczególnie wrażliwych i rozpatrywania wniosków o udzielenie azylu zgodnie z dyrektywą w sprawie kryteriów przyznawania azylu oraz odpowiedniego orzecznictwa TSUE; |
| --- | --- |

26.

| 27. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia warunków przyjmowania, które nie odbierają ludziom podstawowych praw do godnego życia oraz zdrowia fizycznego i psychicznego i które są zgodne z obowiązującymi przepisami w dziedzinie praw podstawowych i azylu, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na najwrażliwsze grupy; przypomina, że zarówno prawo międzynarodowe, jak i Karta wymagają, by państwa członkowskie rozważyły rozwiązania alternatywne w stosunku do zatrzymania; apeluje do Komisji o monitorowanie wdrażania wspólnego europejskiego systemu azylowego; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia skutecznej i wczesnej identyfikacji osób o specjalnych potrzebach ubiegających się o azyl oraz do zapewnienia im niezwłocznego dostępu do odpowiednio dostosowanych warunków przyjmowania i gwarancji proceduralnych; przypomina, że prawo do skutecznego dostępu do procedur stanowi integralną część dyrektywy w sprawie procedur azylowych, w tym prawa do skutecznego środka prawnego, także w postępowaniu karnym; wzywa państwa członkowskie i Komisję do podjęcia niezbędnych środków w celu udzielania informacji i zapewnienia przejrzystość w sprawach przetrzymywania uchodźców i osób ubiegających się o azyl w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

27.

| 28. | apeluje do Komisji o zaproponowanie rewizji rozporządzenia (WE) nr 862/2007, tak aby obejmowało ono segregowane ze względu na płeć dane statystyczne dotyczące działania ośrodków detencyjnych w celu lepszego zrozumienia i reagowania na konkretne potrzeby uchodźców i osób ubiegających się o azyl; apeluje do UE i państw członkowskich o opracowanie kompleksowych strategii na rzecz wyeliminowania wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz szczegółowych środków zapewniających kobietom i dziewczętom będącym uchodźczyniami i ubiegającym się o azyl ochronę i dostęp do wymiaru sprawiedliwości; podkreśla, że migrujące kobiety narażone są na podwójną dyskryminację w ośrodkach detencyjnych lub recepcyjnych i muszą mieć dostęp do środków higienicznych dla kobiet, prywatności i opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wyraża zaniepokojenie doniesieniami o infiltracji zarządzania środkami przeznaczonymi na przyjmowanie migrantów przez zorganizowane grupy przestępcze i wzywa Komisję do przeprowadzenia szczegółowej analizy wykorzystania tych środków oraz do zapewnienia ścigania i karania nadużyć; |
| --- | --- |

29.

| 30. | apeluje do państw członkowskich o powstrzymanie się przed wywoływaniem u własnych obywateli lęku i nienawiści w stosunku do migrantów i osób ubiegających się o azyl w celu osiągnięcia korzyści politycznych; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do opracowania pozytywnych kampanii mających na celu pomoc obywatelom w podejściu do integracji w lepszy sposób; |
| --- | --- |

30.

| 31. | ubolewa nad faktem, że jak dotąd Komisja nie podjęła działań w związku z rezolucjami Parlamentu z dnia 14 września 2011 r. w sprawie strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności (28) i z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności (29), w szczególności jej ust. 10 i 11; podkreśla, że podstawy przyjęcia strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności pozostają aktualne; |
| --- | --- |

31.

Wolność i bezpieczeństwo

| 32. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Komisji i główne działania mające na celu wzmocnienie współpracy w zakresie bezpieczeństwa między państwami członkowskimi oraz sformułowanie skutecznej unijnej reakcji na terroryzm i zagrożenia dla bezpieczeństwa w Unii Europejskiej, a także w pełni popiera działania mające utorować drogę do skutecznej unii bezpieczeństwa; wzywa państwa członkowskie do pełnej współpracy i usprawnienia wymiany informacji między sobą oraz z Europolem i innymi odnośnymi agencjami UE; podkreśla znaczenie poszanowania praw podstawowych w walce z terroryzmem; apeluje o ocenę istniejących środków na rzecz zwalczania terroryzmu; |
| --- | --- |

32.

| 33. | podkreśla, że każdy system masowego i nieograniczonego nadzoru stanowi poważną ingerencję w prawa podstawowe obywateli; podkreśla, że wszelkie wnioski ustawodawcze w państwach członkowskich dotyczące możliwości nadzoru organów wywiadowczych powinny zawsze być zgodne z Kartą oraz zasadą proporcjonalności i konieczności, a ponadto, uznając wyłączne kompetencje państw członkowskich w tej dziedzinie, wzywa Komisję, aby uważnie monitorowała zgodność takich zmian ustawodawczych z Traktatami, gdyż mogą one dotyczyć ważnych kwestii prawnych; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla, że działania państwa członkowskiego podejmowane w związku z sytuacją nadzwyczajną powinny być zawsze zgodne z Traktatami i EKPC; zaznacza, że wszelkie odstępstwa powinny ograniczać się do tego, co jest bezwzględnie niezbędne w danej sytuacji, i muszą być zgodne z zobowiązaniami danego państwa na mocy prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

34.

| 35. | ponawia swój apel do wszystkich państw członkowskich o dopilnowanie, by ich prawodawstwo krajowe i mechanizmy nadzoru w dziedzinie służb wywiadu były zgodne z Kartą i EKPC; |
| --- | --- |

35.

| 36. | apeluje do wszystkich organów ścigania i organów działających na rzecz zapobiegania radykalizacji postaw i terroryzmowi, w tym na szczeblu lokalnym i regionalnym, o zaangażowanie się w te prace oraz do zapewnienia im szkolenia i informacji niezbędnych w ich pracy; wyraża zaniepokojenie narastającą wrogością wobec dziennikarzy i mediów, co widać na przykładzie ruchów politycznych, religijnych i terrorystycznych; apeluje, by państwa członkowskie zapewniły dziennikarzom i mediom odpowiednią ochronę oraz podejmowały niezbędne działania, wykorzystując dostępne środki prawne, przeciw atakom na dziennikarzy; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla, że właściwe traktowanie ofiar, łącznie z ofiarami terroryzmu, ma zasadnicze znaczenie dla ochrony ich praw podstawowych; apeluje w związku z tym o przyjęcie solidnych strategii i mechanizmów w zakresie zaspokajania indywidualnych potrzeb ofiar, w tym kompleksowej oceny wdrażania unijnej dyrektywy w sprawie praw ofiar (2012/29/UE), aby zapewnić, by osobom, które padły ofiarą przestępstwa w UE, przysługiwał minimalny zbiór praw; |
| --- | --- |

37.

| 38. | uważa, że kompleksowa polityka zapobiegająca radykalizacji i rekrutacji obywateli Unii przez organizacje terrorystyczne może być skuteczna tylko wówczas, gdy będą jej towarzyszyć długotrwałe i zapobiegawcze procesy deradykalizacji w sferze prawnej, środki edukacyjne i integracyjne oraz dialog międzykulturowy; podkreśla potrzebę opracowania strategii w zakresie włączenia społecznego i integracji, które rozwiązują też problem dyskryminacji utrudniającej dostęp do edukacji, zatrudnienia i mieszkań; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa Komisję, aby wspierała państwa członkowskie w ich staraniach na rzecz zapobiegania radykalizacji postaw i brutalnemu ekstremizmowi, które muszą koncentrować się na promowaniu wartości europejskich, tolerancji i wspólnoty bez stygmatyzacji, i wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków w tym zakresie; |
| --- | --- |

39.

| 40. | uważa konsekwentne stosowanie ustawodawstwa antydyskryminacyjnego za część strategii na rzecz zapobiegania radykalizacji i umożliwiania deradykalizacji osób należących do organizacji ekstremistycznych; przypomina, że wykluczenie i dyskryminacja wspólnot religijnych w Unii Europejskiej może skłonić osoby znajdujące się w trudnej sytuacji do przyłączania się do organizacji ekstremistycznych, które mogą być brutalne; |
| --- | --- |

40.

| 41. | uważa, że należy wzmocnić europejski system wczesnego ostrzegania i reagowania umożliwiający ustalenie, które osoby są w znacznym stopniu narażone na radykalizację; apeluje do UE i państw członkowskich o zwiększenie wysiłków, aby zapobiegać radykalizacji postaw poprzez edukację; zachęca państwa członkowskie do promowania inicjatyw w internecie w celu zwalczania pomysłów i działań radykalnych grup oraz do włączenia tego wymiaru do szkolnych bloków programowych dotyczących zapobiegania zagrożeniom w sieci; apeluje do UE i państw członkowskich o zwiększenie wysiłków w celu wspierania rodzin osób zagrożonych; wzywa do wymiany najlepszych praktyk i tworzenia narracji w zakresie zwalczania brutalnego ekstremizmu, radykalizacji i dyskursu zachęcającego ludzi do organizowania i przeprowadzania ataków terrorystycznych w Europie; podkreśla, że konieczna jest bliższa współpraca transgraniczna między właściwymi organami krajowymi i unijnymi z myślą o usprawnieniu wymiany informacji w celu skuteczniejszego zwalczania siatek terrorystycznych; wzywa państwa członkowskie do wykorzystania istniejących instrumentów współpracy w jak największym zakresie; wzywa UE i państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk w zakresie zapobiegania radykalizacji osób z grup ryzyka, w szczególności w więzieniach; |
| --- | --- |

41.

| 42. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do egzekwowania norm gwarantujących wykonywanie zaleceń Europejskiego Komitetu do spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu oraz wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w kontekście aresztu tymczasowego i sankcji karnych; |
| --- | --- |

42.

| 43. | przypomina o zaleceniach dla Komisji w sprawie przeglądu europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza w zakresie wprowadzenia kontroli proporcjonalności i wyjątku w zakresie praw podstawowych; |
| --- | --- |

43.

Handel ludźmi

| 44. | wzywa organy UE ds. ścigania do aktywniejszego przeciwdziałania siatkom przestępczym zajmującym się przemytem ludzi i osobom ułatwiającym ten proceder oraz do ściślejszej współpracy i poświęcania szczególnej uwagi przestępstwom popełnianym na dzieciach; podkreśla konieczność szkolenia służb, które mają kontakt z ofiarami lub potencjalnymi ofiarami handlu ludźmi, aby pomagać tym służbom w lepszym identyfikowaniu tych osób oraz zapewniać im odpowiednie wsparcie, kładąc nacisk w trakcie szkoleń na poszanowanie praw podstawowych i na potrzeby osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zauważa, że ze sprawozdania Komisji na temat postępów poczynionych w walce z handlem ludźmi wynika, że nowe technologie umożliwiają zorganizowanym grupom przestępczym dostęp do wielkiej rzeszy potencjalnych ofiar na skalę dużo większą niż dotychczas, ponieważ wiele ofiar handlu ludźmi, zwłaszcza wykorzystywanych seksualnie i jako siła robocza, jest werbowanych przez internet; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia środków w celu uniemożliwiania i zwalczania wykorzystania nowych technologii jako narzędzi do rekrutowania przede wszystkim kobiet i dziewcząt, które padają następnie ofiarami handlu ludźmi; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla, że zależność dzieci od innych sprawia, iż stają się one jednym z ulubionych celów handlarzy ludźmi, oraz że ustalanie i sprawdzanie tożsamości dzieci, które padły ofiarą handlu ludźmi, jest coraz większym problemem; przypomina, że niektóre państwa członkowskie uważają handel dziećmi za odrębną formę wykorzystywania, inne natomiast traktują poszkodowane dzieci tak samo jak dorosłych, co ogranicza możliwość uzyskania kompleksowego obrazu wywiadowczego i określenia optymalnych metod dochodzeniowych na szczeblu UE; apeluje zatem o opracowanie narzędzi, które pozwolą dysponować informacjami o aktualnym miejscu pobytu tych dzieci na podstawie wspólnej definicji tego zjawiska przestępczego, oraz o podjęcie odpowiednich i ukierunkowanych środków, które umożliwią udzielanie dzieciom wsparcia w trakcie tego procesu; |
| --- | --- |

46.

| 47. | zauważa, że wyznaczanie opiekunów dla dzieci bez opieki jest ważne z punktu widzenia zabezpieczenia nadrzędnego interesu dziecka; wzywa państwa członkowskie, aby, działając na szczeblu centralnym, regionalnym i lokalnym, wzmocniły systemy opieki nad dziećmi pozbawionymi opieki, w tym opieki rodzicielskiej, oraz ustanowiły te systemy zgodnie z podręcznikiem opieki nad dziećmi pozbawionymi opieki rodzicielskiej; zauważa, że podczas wdrażania systemu szczególną uwagę należy poświęcić osobom towarzyszącym oraz, z uwagi na nadrzędny interes dziecka, nierozdzielaniu dziecka od rodziny lub nieformalnego opiekuna; |
| --- | --- |

47.

| 48. | apeluje do państw członkowskich, aby podejmowały równe wysiłki w celu identyfikowania, ochrony i wspierania ofiar wszystkich form wykorzystywania, angażując w to aktywnie partnerów społecznych, sektor prywatny, związki zawodowe i społeczeństwo obywatelskie, a także aby zagwarantowały wzajemne uznawanie decyzji dotyczących ochrony ofiar w UE; wzywa państwa członkowskie do pełnego i prawidłowego wdrożenia unijnej dyrektywy w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi, w szczególności jej art. 8, w którym wzywa się do niekryminalizowania ofiar, jak również dyrektywy w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, i zachęca państwa członkowskie oraz instytucje i agencje UE do zacieśnienia współpracy w zakresie zwalczania handlu ludźmi, w tym wymiany najlepszych praktyk, dzięki wsparciu koordynatora ds. zwalczania handlu ludźmi oraz w ramach unijnej sieci sprawozdawców krajowych lub równoważnych struktur ds. zjawiska handlu ludźmi; |
| --- | --- |

48.

| 49. | wzywa Unię Europejską i wszystkie państwa członkowskie, by ratyfikowały Konwencję Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi; podkreśla, że zarówno państwa członkowskie, jak i odpowiednie agencje UE, takie jak Europol, należy wspierać w ich wysiłkach, by umożliwić ściganie osób ułatwiających handel ludźmi; wzywa także państwa członkowskie do zajęcia się w swoich krajowych strategiach i planach działania kwestią zapotrzebowania na handel ludźmi i wykorzystywanie ludzi; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla, że edukacja jest skutecznym narzędziem zapobiegania handlowi ludźmi i ich wykorzystywaniu, i wzywa państwa członkowskie, aby, działając na szczeblu centralnym, regionalnym i lokalnym, wprowadziły do krajowych programów nauczania programy informacyjne w zakresie prewencji oraz promowały i powszechnie realizowały programy w zakresie prewencji i działania uświadamiające; |
| --- | --- |

50.

| 51. | przypomina o konieczności podjęcia dalszych działań umożliwiających zapobieganie i unikanie konsumpcji towarów lub usług wytwarzanych lub świadczonych przez ofiary handlu ludźmi; podkreśla, że takie środki powinny stanowić element europejskiej strategii w dziedzinie walki z tym procederem, w którą należy zaangażować również przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wzywa UE i państwa członkowskie do uznania handlu ludźmi dla okupu z zastosowaniem tortur za rodzaj handlu ludźmi; uważa, że osoby poważnie pokrzywdzone wskutek tego procederu powinny być uznawane za ofiary karalnego procederu handlu ludźmi i powinny otrzymywać ochronę, opiekę i wsparcie (30); |
| --- | --- |

52.

Zwalczanie dyskryminacji, ksenofobii, przestępstw z nienawiści i mowy nienawiści

| 53. | wyraża zaniepokojenie z powodu nasilania się rasizmu i ksenofobii w formie afrofobii, antycygańskości, antysemityzmu, islamofobii i postaw antyimigranckich; wzywa państwa członkowskie do ochrony wolności myśli, sumienia, wyznania lub przekonań; wzywa UE i państwa członkowskie do uwzględnienia w polityce równości dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie; apeluje do Komisji i państw członkowskich o wzmożenie prac nad wymianą najlepszych praktyk i o wzmocnienie współpracy w zakresie zwalczania rasizmu, ksenofobii, homofobii, transfobii i innych form nietolerancji przy pełnym udziale społeczeństwa obywatelskiego i zainteresowanych podmiotów, np. FRA; |
| --- | --- |

53.

| 54. | z zadowoleniem przyjmuje wyniki unijnego sympozjum na temat praw podstawowych z 2015 r. oraz powołanie koordynatorów ds. zwalczania nienawiści na tle antysemickim i antymuzułmańskim; apeluje do instytucji UE i państw członkowskich o koordynowanie i wzmocnienie reakcji politycznych na nienawiść na tle antysemickim i antymuzułmańskim, w tym o niezwłoczne wdrożenie kluczowych działań zidentyfikowanych podczas sympozjum; |
| --- | --- |

54.

| 55. | wyraża ubolewanie z powodu faktu, że proponowana dyrektywa w sprawie równego traktowania z 2008 r. wciąż czeka na zatwierdzenie przez Radę; ponownie apeluje do Rady o jak najszybsze przyjęcie stanowiska w sprawie tego wniosku; zachęca Komisję do dokonania konkretnych postępów w zakresie programu antydyskryminacyjnego; |
| --- | --- |

55.

| 56. | potępia będące w UE na porządku dziennym przypadki mowy nienawiści i przestępstw popełnianych z nienawiści, których podłożem jest rasizm, ksenofobia, nietolerancja religijna lub uprzedzenie do człowieka ze względu na jego niepełnosprawność, orientację seksualną, tożsamość płciową lub przynależność do mniejszości; ubolewa nad nasilającą się skalą mowy nienawiści ze strony niektórych instytucji, partii politycznych i mediów; apeluje do UE, aby stała się wzorem do naśladowania przez zwalczanie mowy nienawiści w swoich instytucjach; |
| --- | --- |

56.

| 57. | wyraża zaniepokojenie wzrostem nawoływania do nienawiści w internecie; zaleca państwom członkowskim wdrożenie prostej procedury umożliwiającej obywatelom zgłaszanie treści internetowych nawołujących do nienawiści; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziany przez Komisję kodeks postępowania w dziedzinie zwalczania nielegalnych treści w internecie nawołujących do nienawiści oraz zachęca do jego stosowania i do nieprzerwanych starań na rzecz wzmocnienia współpracy z sektorem prywatnym i ze społeczeństwem obywatelskim; przypomina, że służące temu środki nie powinny być sprzeczne z podstawowymi zasadami wolności słowa, w tym w szczególności wolności prasy; |
| --- | --- |

57.

| 58. | wyraża zaniepokojenie niezgłaszaniem przestępstw z nienawiści przez ofiary z powodu niewystarczających zabezpieczeń i faktu, że władze nie badają tych przestępstw w należyty sposób i nie doprowadzają do skazywania za przestępstwa popełnione z nienawiści; wzywa państwa członkowskie do opracowania i rozpowszechnienia narzędzi i mechanizmów zgłaszania przestępstw z nienawiści i mowy nienawiści oraz do dopilnowania, aby każdy przypadek domniemanego przestępstwa z nienawiści czy domniemanej mowy nienawiści był badany, ścigany i osądzany zgodnie z prawem krajowym, a w stosownych przypadkach z decyzją ramową w sprawie rasizmu i ksenofobii, z europejskimi i międzynarodowymi zobowiązaniami w zakresie praw człowieka i ze stosownym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, przy jednoczesnym zapewnieniu prawa do wolności słowa i dostępu do informacji oraz prywatności i ochrony danych; |
| --- | --- |

58.

| 59. | wyraża zaniepokojenie tym, że niektóre państwa członkowskie nie dokonały prawidłowej transpozycji przepisów decyzji ramowej 2008/913/WSiSW, oraz wzywa te państwa członkowskie, aby dokonały transpozycji i wdrożyły w pełni te przepisy, jak również dyrektywę 2012/29/UE w sprawie ofiar przestępstw; apeluje do Komisji o monitorowanie transpozycji tych instrumentów oraz o wszczynanie w razie potrzeby postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; zauważa, że w toku wdrażania decyzji ramowej niektóre państwa członkowskie rozszerzyły zakres przewidzianej ochrony na ofiary dyskryminacji z innych względów, takich jak orientacja seksualna czy tożsamość płciowa; apeluje do Komisji o rozpoczęcie dialogu z państwami członkowskimi, których ustawodawstwo nie uwzględnia homofobicznych motywów nienawiści, w celu usunięcia pozostałych luk prawnych; |
| --- | --- |

59.

| 60. | wzywa Komisję do wspierania programów szkoleniowych dla organów ścigania, organów sądowniczych i stosownych agencji UE w celu przeciwdziałania praktykom dyskryminacyjnym i przestępstwom popełnianym z nienawiści, a także zwalczania tych zjawisk; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia organom odpowiedzialnym za prowadzenie dochodzeń i ściganie takich przestępstw praktycznych narzędzi i umiejętności niezbędnych im do identyfikacji przestępstw objętych decyzją ramową, do odpowiedniego postępowania w ich przypadku oraz niezbędnych w kontaktach i komunikacji z ofiarami; |
| --- | --- |

60.

| 61. | przyznaje, że pełna skala nierówności w UE pozostaje wciąż nieznana z powodu braku porównywalnych i segregowanych danych dotyczących równości gromadzonych przez państwa członkowskie; uważa, że gromadzenie takich danych przez państwa członkowskie ma zasadnicze znaczenie dla określenia skutecznych strategii wdrażających przepisy prawa UE w zakresie równości; wzywa Komisję i Radę do uznania potrzeby posiadania wiarygodnych i porównywalnych danych na temat równości w rozbiciu na powody dyskryminacji, które to dane mogłyby posłużyć za podstawę środków w zakresie dyskryminacji i być wykorzystywane w kształtowaniu polityki; wzywa obie instytucje do zdefiniowania spójnych zasad gromadzenia danych na temat równości w oparciu o samoidentyfikację, unijne normy ochrony danych i konsultacje z odpowiednimi społecznościami; |
| --- | --- |

61.

| 62. | apeluje do instytucji UE i państw członkowskich, a także do władz regionalnych i lokalnych o zwiększenie roli edukacji w dziedzinie praw człowieka i zagadnień międzykulturowych w krajowych programach nauczania, co pozwoliłoby zapobiegać rasizmowi i wszelkim innym formom nietolerancji, a także wzywa do szerzenia wiedzy na temat praw; uważa, że pełna edukacja w zakresie praw człowieka musi też należycie uwzględniać nauczanie na temat przypadków niesprawiedliwości stanowiących naruszenie praw człowieka, do których dochodziło w przeszłości, na temat rasizmu instytucjonalnego i znaczenia pamięci; |
| --- | --- |

62.

| 63. | uznaje za niezbędne, aby wszystkie państwa członkowskie współpracowały przy krajowych i międzynarodowych postępowaniach mających na celu ustalenie sprawców i dążenie do prawdy, sprawiedliwości i zadośćuczynienia dla ofiar zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych w Unii przez reżimy totalitarne; apeluje do państw członkowskich o zapewnienie niezbędnych szkoleń dla prawników praktyków w tej dziedzinie; wzywa Komisję do przeprowadzenia obiektywnej oceny stanu takich procesów w celu upowszechniania pamięci demokratycznej we wszystkich państwach członkowskich; ostrzega, że niestosowanie się do międzynarodowych zaleceń dotyczących pamięci demokratycznej i zasad powszechnej jurysdykcji stanowi naruszenie podstawowych zasad praworządności; |
| --- | --- |

63.

Prawa kobiet i przemoc wobec kobiet

| 64. | z żalem zauważa, że równość płci nie została jeszcze osiągnięta, że w wielu obszarach nie odnotowuje się poprawy w tej dziedzinie, a podstawowe prawa kobiet są nadal łamane; potępia wszelkie formy przemocy wobec kobiet i dziewcząt, takie jak przemoc domowa, zabójstwo honorowe, przymusowe małżeństwo, handel kobietami i okaleczanie narządów płciowych; uważa, że nie ma usprawiedliwienia dla takich praktyk, że należy uznać je za przestępstwo i karać oraz że UE i władze krajowe powinny zacieśnić współpracę, w szczególności poprzez wymianę dobrych praktyk oraz udoskonalenie gromadzenia i porównywalności danych na temat wszelkich form przemocy wobec kobiet, w tym dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie; uważa, że wszystkie osoby żyjące w Unii, bez względu na swoją rdzenną kulturę i tradycję, powinny przestrzegać prawa, a także szanować prawa kobiet i ich godność; |
| --- | --- |

64.

| 65. | ubolewa nad faktem, że kobietom i dziewczętom nie przysługuje taka sama ochrona przed przemocą we wszystkich państwach członkowskich; podkreśla, że nadal konieczne są liczne usprawnienia w walce z przemocą wobec kobiet i dziewcząt; wzywa UE do podpisania i ratyfikowania konwencji stambulskiej po uruchomieniu procedury przez Komisję w marcu 2016 r.; przypomina państwom członkowskim, że przystąpienie UE do konwencji stambulskiej nie zwalnia ich z obowiązku podpisania, ratyfikowania i stosowania konwencji, oraz wzywa je do podjęcia takich kroków; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeglądu obowiązujących przepisów oraz do utrzymania kwestii przemocy wobec kobiet na ważnym miejscu w programie działań, ponieważ przemoc ze względu na płeć nie powinna być tolerowana; ponownie wzywa Komisję do przedstawienia aktu prawnego ustanawiającego środki na rzecz promowania i wspierania działań państw członkowskich w obszarze zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt; |
| --- | --- |

65.

| 66. | wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do prowadzenia bardziej ukierunkowanych kampanii informacyjnych w celu zapobiegania przemocy i zachęcania kobiet do zgłaszania przestępstw; wzywa również państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiednich i odstraszających kar dla przestępców oraz do niezwłocznego zapewnienia ochrony wszystkich ofiar przemocy i ich praw, poświęcając wiele uwagi grupom wymagającym szczególnej ochrony, zgodnie z dyrektywą w sprawie praw ofiar; wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia dyrektywy 2011/99/UE w sprawie europejskiego nakazu ochrony, aby zapewnić odpowiednią ochronę i pomoc kobietom i dziewczętom, które padły ofiarą przemocy, oraz dyrektywy 2011/36/UE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, tak by chronić kobiety i dziewczęta przed handlem ludźmi, przemocą i wykorzystaniem seksualnym; podkreśla, że ofiary przemocy na tle płciowym powinny otrzymywać odpowiednie leczenie i wsparcie zgodnie z wewnętrznymi przepisami i zobowiązaniami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

66.

| 67. | podkreśla, że w celu skutecznego zwalczania przemocy ze względu na płeć konieczna jest zmiana postawy wobec kobiet i dziewcząt; wzywa państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków w celu zwalczania stereotypów dotyczących płci, które powielają i ugruntowują role płciowe w kluczowych obszarach, w których takie stereotypy utrzymują się; apeluje do Komisji o udostępnianie informacji o najlepszych praktykach państw członkowskich w zwalczaniu stereotypów dotyczących płci w szkole; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia policji, pracownikom wymiaru sprawiedliwości i sędziom szkoleń uwrażliwiających i wszelkich innych form szkoleń specjalistycznych niezbędnych im do odpowiedniego postępowania w przypadkach przemocy na tle płciowym w celu uniknięcia ponownej wiktymizacji ofiar i dalszych traumatycznych przeżyć podczas postępowania karnego; wzywa państwa członkowskie do wspierania władz w skutecznym identyfikowaniu szczególnych potrzeb ofiar przemocy na tle płciowym oraz w zapewnieniu im specjalnej ochrony zgodnie z dyrektywą w sprawie praw ofiar; |
| --- | --- |

67.

| 68. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia ofiarom przemocy ze względu na płeć odpowiedniej liczby ośrodków pomocy oraz ukierunkowanych i zintegrowanych usług wsparcia, w tym wsparcia i doradztwa w związku z traumatycznymi przeżyciami; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania organizacji społeczeństwa obywatelskiego pracujących z ofiarami przemocy na tle płciowym w każdy możliwy sposób; |
| --- | --- |

68.

| 69. | wzywa państwa członkowskie do zajęcia się sytuacją kobiet niepełnosprawnych będących ofiarami przemocy domowej, ponieważ często nie są one w stanie wyrwać się ze związku nacechowanego niewłaściwym traktowaniem; |
| --- | --- |

69.

| 70. | wyraża głębokie zaniepokojenie utrzymującymi się praktykami okaleczania żeńskich narządów płciowych, które stanowią poważny przejaw przemocy wobec kobiet i dziewcząt; wzywa państwa członkowskie do zwiększania świadomości wszystkich zainteresowanych podmiotów oraz do skoncentrowania się w ich strategiach dotyczących okaleczania żeńskich narządów płciowych na prewencji; domaga się ponadto, aby państwa członkowskie w pełni ze sobą współpracowały w celu usprawnienia gromadzenia danych na temat tego zjawiska i jego lepszego zrozumienia, co ma przyczynić się do tego, aby ich działania przynosiły optymalne rezultaty w zakresie ochrony kobiet i dziewcząt przed takim okaleczaniem; |
| --- | --- |

70.

| 71. | zdecydowanie potępia mające często miejsce akty molestowania i gwałtu w miejscach publicznych w Unii i uważa, że każda kobieta i dziewczyna powinna czuć się bezpieczna i niezagrożona żadną formą molestowania seksualnego w miejscu publicznym; domaga się, by państwa członkowskie podjęły środki w celu dopilnowania, aby takie akty były odpowiednio karane, a ich sprawcy stawali przed sądem oraz aby ofiarom zapewniano ochronę; wzywa UE i państwa członkowskie do zintensyfikowania wysiłków na rzecz ochrony kobiet-uchodźców i kobiet ubiegających się o azyl, które są szczególnie podatne na przemoc na wygnaniu; |
| --- | --- |

71.

| 72. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania równouprawnienia płci w miejscu pracy; ubolewa, że kobiety wciąż zmagają się z dyskryminującymi warunkami pracy; zwraca uwagę na niską reprezentację kobiet w nauce, technologii i inżynierii, przedsiębiorczości i w procesie decyzyjnym zarówno w sektorze prywatnym, jak i w sektorze publicznym oraz podkreśla, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć jest niedopuszczalną dyskryminacją; wzywa Komisję do wzmożenia wysiłków na rzecz zwiększenia udziału kobiet w sferach politycznych i gospodarczych, usprawnienia gromadzenia danych na temat udziału kobiet i zajęcia się kwestią nierówności płci w mediach poprzez zachęcanie do wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

72.

| 73. | przypomina w związku z tym, że równouprawnienie płci można osiągnąć jedynie za pomocą sprawiedliwego podziału pracy zarobkowej i niezarobkowej; przyznaje, że przestrzeganie praw podstawowych kobiet i dziewcząt można zagwarantować poprzez dalsze umocnienie ich pozycji gospodarczej, politycznej i społecznej oraz zwiększenie ich reprezentacji i integracji; zauważa, że w ostatnich latach pojawiły się ruchy sprzeciwiające się zasadzie równości płci, które podważają dotychczasowe osiągnięcia w dziedzinie praw kobiet i równości płci; |
| --- | --- |

73.

| 74. | przypomina, że ubóstwo osób starszych jest niepokojące w szczególności w przypadku kobiet z uwagi na wciąż utrzymujące się zróżnicowanie wynagrodzeń ze względu na płeć, które skutkuje zróżnicowaniem emerytur ze względu na płeć; wzywa państwa członkowskie do opracowania odpowiednich polityk wspierających kobiety starsze oraz do wyeliminowania strukturalnych przyczyn rozbieżności płacowych ze względu na płeć; podkreśla zasadniczą rolę wysokiej jakości usług publicznych w zwalczaniu ubóstwa, zwłaszcza ubóstwa kobiet; |
| --- | --- |

74.

| 75. | wskazuje, że pracownicy domowi to głównie kobiety, i apeluje do państw członkowskich o przyspieszenie procesu ratyfikowania i wdrożenia Konwencji MOP dotyczącej pracowników domowych, w następstwie decyzji Rady 2014/51/UE, jako kluczowego instrumentu służącego zapewnieniu godziwych warunków pracy; |
| --- | --- |

75.

| 76. | wzywa Komisję do podjęcia środków stanowiących odpowiedź na potrzeby matek i ojców w zakresie różnych rodzajów urlopu, a mianowicie macierzyńskiego, ojcowskiego, rodzicielskiego i opiekuńczego; wzywa do podjęcia konkretnych działań na rzecz dalszego wzmocnienia prawa do urlopów rodzicielskich; przyjmuje do wiadomości wniosek dotyczący wprowadzenia urlopu opiekuńczego, jak przewidziano w planie działania Komisji dotyczącym nowego początku, aby sprostać wyzwaniom związanym z zachowaniem równowagi między życiem zawodowym a prywatnym w pracujących rodzinach; oczekuje dalszych działań ze strony Komisji w związku z wycofaniem wniosku w sprawie urlopu macierzyńskiego; |
| --- | --- |

76.

| 77. | zwraca uwagę na zagrożenia związane z możliwością wykorzystywania internetu, mediów społecznościowych i innych technologii do kontrolowania i poniżania kobiet oraz grożenia im, a także podkreśla znaczenie kampanii informacyjnych w tym względzie; |
| --- | --- |

77.

| 78. | z myślą o skuteczniejszym promowaniu równouprawnienia płci wzywa Komisję do uwzględniania kwestii związanych z płcią we wszystkich obszarach tworzenia polityki i we wszystkich proponowanych aktach prawnych, m.in. poprzez systematyczne oceny wpływu w aspekcie płci stanowiące część oceny przestrzegania praw podstawowych i nieodłączne kryterium w dialogu m.in. z państwami kandydującymi; |
| --- | --- |

78.

| 79. | uznaje, że prawa i zdrowie seksualne i reprodukcyjne kobiet są związane z wieloma prawami człowieka, w tym prawem do życia, prawem do bycia wolnym od tortur, prawem do zdrowia, prawem do prywatności, prawem do kształcenia i zakazem dyskryminacji; podkreśla, że państwa członkowskie mają obowiązek przestrzegania, ochrony i stosowania zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz praw w tej dziedzinie wszystkich kobiet i dziewcząt, dopilnowując, by były one wolne od przymusu, dyskryminacji i przemocy; podkreśla, że osoby niepełnosprawne mają prawo do korzystania na równi z innymi osobami z praw podstawowych; |
| --- | --- |

79.

| 80. | wzywa UE i państwa członkowskie do uznania podstawowego prawa do dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej; podkreśla rolę Unii w podnoszeniu świadomości i wspieraniu najlepszych praktyk w tej kwestii, w tym w kontekście unijnej strategii zdrowia z jednoczesnym poszanowaniem kompetencji państw członkowskich, ponieważ zdrowie jest podstawowym prawem człowieka niezbędnym do korzystania z innych praw człowieka; przypomina w związku z tym o wielkim znaczeniu spójności wewnętrznych i zewnętrznych polityk UE w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

80.

| 81. | uznaje, że odmawianie ratujących życie usług zdrowotnych w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, w tym aborcji ratującej życie, stanowi poważne naruszenie praw człowieka; |
| --- | --- |

81.

| 82. | potępia wszelkie formy macierzyństwa zastępczego; |
| --- | --- |

82.

Dzieci

| 83. | z zaniepokojeniem odnotowuje, że wskaźniki ubóstwa dzieci w UE utrzymują się na wysokim poziomie, a liczba nieletnich żyjących w ubóstwie rośnie; ponownie podkreśla, że inwestycje w dobrostan dzieci oraz w uwalnianie ich z ubóstwa stanowią nie tylko nakaz moralny, ale także priorytet społeczny i gospodarczy; zachęca państwa członkowskie i UE do uruchomienia specjalnych programów poświęconych dobrostanowi i zdrowemu rozwojowi dzieci; wzywa państwa członkowskie do intensyfikacji działań w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym dzieci poprzez skuteczne wdrożenie zalecenia Komisji pt. „Inwestowanie w dzieci: przerwanie cyklu marginalizacji” i poprzez zintegrowane strategie ułatwiające dostęp do odpowiednich zasobów i umożliwiające dostęp do przystępnych usług wysokiej jakości; wzywa Komisję do podjęcia dalszych działań w celu monitorowania wdrożenia tego zalecenia; wzywa do opracowania polityk i programów służących przeciwdziałaniu rosnącemu ubóstwu wśród osób małoletnich i sprzyjających ich włączeniu społecznemu; apeluje, by Komisja rozważyła wprowadzenie gwarancji na rzecz dzieci w celu przeciwdziałania ich ubóstwu i wykluczeniu społecznemu; |
| --- | --- |

83.

| 84. | potępia wszelkie formy dyskryminacji dzieci i z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Radę Europy strategii na rzecz praw dziecka (2016–2021), która skupia się również na konieczności przeciwdziałania dyskryminacji dzieci niepełnosprawnych, dzieci dotkniętych migracją, dzieci romskich i dzieci LGBTI; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia wspólnych działań w celu wyeliminowania dyskryminacji dzieci; w szczególności apeluje do państw członkowskich i Komisji, aby priorytetowo traktowały kwestie dotyczące dzieci przy programowaniu i wdrażaniu strategii regionalnych i strategii w zakresie spójności, takich jak europejska strategia w sprawie niepełnosprawności, unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów oraz unijna polityka równości i niedyskryminacji; przypomina o znaczeniu ochrony i promowania równego dostępu do opieki zdrowotnej, godnych warunków mieszkaniowych i kształcenia dla dzieci romskich; |
| --- | --- |

84.

| 85. | wzywa wszystkie państwa członkowskie do prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych i uświadamiających poświęconych prawu dzieci do ochrony oraz promujących pozytywne i wolne od przemocy relacje z dziećmi; |
| --- | --- |

85.

| 86. | stanowczo potępia wszelkie formy wiktymizacji dzieci nacechowane przemocą i nadużyciami we wszystkich okolicznościach począwszy od domu po szkołę, miejsca publiczne i młodzieżowe ośrodki wychowawcze; wzywa państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich środków w celu ochrony dzieci przed wszelkimi formami przemocy fizycznej i psychicznej, w tym przed nadużyciami fizycznymi i seksualnymi, wykorzystywania seksualnego, pracy dzieci, przymusowych małżeństw, zabójstw honorowych, okaleczania żeńskich narządów płciowych i werbowania dzieci na żołnierzy; podkreśla znaczenie wprowadzenia formalnych przepisów zakazujących kar cielesnych wobec dzieci i nakładających sankcje za stosowanie takich kar, a także zachęca Komisję do wzmocnienia partnerskiego uczenia się przez państwa członkowskie w zakresie najlepszego sposobu rozwiązania problemu nękania w szkołach z uwzględnieniem najbardziej narażonych grup dzieci; |
| --- | --- |

86.

| 87. | apeluje o stworzenie wieloetapowego systemu ochrony dzieci, który zapewnia pełne poszanowanie praw podstawowych każdego dziecka w oparciu o jego nadrzędny interes; podkreśla, że system ten powinien mieć na celu nie karanie rodziców i opiekunów, lecz wysyłanie wyraźnego sygnału, że wszelkie formy fizycznej i psychicznej przemocy wobec dzieci są niedopuszczalne i w świetle prawa karalne, oraz w ramach którego do rozdzielania dziecka od rodziny dochodziłoby jedynie w ostateczności; przypomina, że państwowa opieka nad dziećmi jest zawsze bardziej kosztowna aniżeli odpowiednie i właściwie ukierunkowane wsparcie dla rodzin żyjących w ubóstwie; ponownie wzywa Komisję, aby przedstawiła nową europejską strategię na rzecz praw dziecka; |
| --- | --- |

87.

| 88. | apeluje o stworzenie przyjaznego dzieciom wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich, w którym dzieci rozumiałyby swoje prawa i swoją rolę jako ofiary, świadka czy domniemanego sprawcy; wzywa do przyjęcia szczególnych środków w postępowaniach karnych i cywilnych w celu ochrony dzieci przed niepotrzebnym stresem, zastraszeniem i ponowną wiktymizacją oraz do uwzględnienia przy tym dyrektywy (UE) 2016/800 w sprawie gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym; |
| --- | --- |

88.

| 89. | apeluje, aby telefon alarmowy 116 był dostępny dla dzieci w całej Unii 24 godziny na dobę i aby możliwe było korzystanie z anonimowych czatów w internecie, ponieważ są one o wiele dogodniejsze dla dzieci w trudnej sytuacji i powinny przybrać formę jednolitego systemu unijnego wykorzystującego języki urzędowe i mniejszościowe; wzywa państwa członkowskie do wsparcia wspólnego europejskiego telefonu zaufania dla dzieci 116 111 poprzez zwiększenie możliwości telefonów alarmowych i czatów, usprawnienie sieci europejskich oraz przeznaczenie na ten cel dostatecznych środków finansowych; |
| --- | --- |

89.

| 90. | podkreśla, że należy wzmocnić ochronę dzieci w świecie cyfrowym w związku ze wzrostem liczby przypadków wykorzystywania seksualnego, w których sprawcy wykorzystują internet do kontaktowania się z ofiarami, a także wzywa do dalszej współpracy między sektorem publicznym i prywatnym w tym względzie, przy czym zwraca się w szczególności do tego ostatniego o podjęcie wspólnej odpowiedzialności, powstrzymanie się od agresywnych reklam skierowanych do dzieci i o ich ochronę przed działaniem reklamy wprowadzającej w błąd; zachęca zaangażowane strony do wzorowania się na dobrych przykładach mechanizmów zapobiegania i skarg w internetowych mediach społecznościowych oraz do ich stosowania w całej UE; uważa ponadto, że dzieci powinny być należycie informowane, np. za pomocą kampanii informacyjnych i programów szkolnych, o potencjalnych zagrożeniach związanych z internetem, zwłaszcza przy przekazywaniu danych osobowych w internecie; podkreśla, że profilowanie dzieci w internecie powinno być zabronione; popiera wysiłki na rzecz osiągnięcia ambitnych wyników reformy dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych, zwłaszcza w aspekcie ochrony dzieci w świecie cyfrowym; wzywa państwa członkowskie do zajęcia się problemem nękania w internecie; |
| --- | --- |

90.

| 91. | apeluje o opracowanie planu działań w kwestii ochrony praw dzieci w cyberprzestrzeni w trybie online i offline oraz przypomina, że w walce organów ścigania z cyberprzestępczością szczególną uwagę należy poświęcać przestępstwom popełnianym na dzieciach; podkreśla w związku z tym potrzebę zacieśnienia współpracy wymiarów sprawiedliwości i policji państw członkowskich oraz współpracy z Europolem i Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) w celu zapobiegania cyberprzestępczości i jej zwalczania, w szczególności wykorzystywania seksualnego dzieci w internecie; |
| --- | --- |

91.

| 92. | wzywa państwa członkowskie do wdrożenia dyrektywy 2011/93/UE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej; wzywa organy ścigania zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym do inwestowania w nowe technologie w celu zwalczania przestępczości w ciemnej sieci i ukrytej sieci; podkreśla, że Eurojust i Europol powinny uzyskać odpowiednie zasoby w celu usprawnienia identyfikacji ofiar, zwalczania zorganizowanych siatek sprawców wykorzystywania seksualnego oraz przyspieszenia wykrywania, analizy i zgłaszania treści pedofilskich online i offline; |
| --- | --- |

92.

| 93. | uważa, że strategie na rzecz włączenia powinny koncentrować się w znacznym stopniu na dzieciach, ponieważ dzieci stanowią most wzajemnego zrozumienia między kulturami i społeczeństwami; |
| --- | --- |

93.

| 94. | przypominając, że według sprawozdania Komisji za rok 2016 w sprawie postępów poczynionych w walce z handlem ludźmi co najmniej 15 % zarejestrowanych ofiar stanowiły dzieci, wzywa państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań w odpowiedzi na ogłoszenie Europolu, że w 2015 r. co najmniej 10 000 pozostawionych bez opieki dzieci będących uchodźcami i migrantami zaginęło w UE; wzywa państwa członkowskie i agencje UE do zwiększenia wysiłków w ramach współpracy transgranicznej, wymiany informacji oraz wspólnych śledztw, aby zwalczać handel dziećmi, transgraniczną przestępczość zorganizowaną oraz wykorzystywanie seksualne i inne formy wykorzystywania, a także aby chronić dzieci; wzywa państwa członkowskie i agencje europejskie do usprawnienia powoływania wykwalifikowanych opiekunów dla dzieci bez opieki oraz do zapewnienia, by zawsze uwzględniany był nadrzędny interes dziecka; wzywa państwa członkowskie do rejestrowania i ustalania tożsamości dzieci w przyjazny dla nich sposób oraz do zapobiegania ich zaginięciom poprzez dopilnowanie, by były one wpisywane do krajowych systemów ochrony dzieci; zaleca wzmocnienie istniejących narzędzi poszukiwania zaginionych dzieci, w tym europejskich telefonów alarmowych dla zaginionych dzieci; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do pełnego wykorzystania wiedzy Agencji Praw Podstawowych, jeżeli chodzi o wzmocnienie ochrony dzieci oraz o ochronę osób szczególnie wrażliwych w aktualnej sytuacji migracyjnej, zwłaszcza w punktach szybkiej rejestracji migrantów; przypomina, że we wszystkich politykach i działaniach UE, w tym migracji i azylu, należy brać pod uwagę i oceniać prawa i nadrzędny interes dziecka; |
| --- | --- |

94.

| 95. | zachęca państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na programy, które skupiają się na zapobieganiu przedwczesnemu porzucaniu edukacji oraz na testowaniu dobrych praktyk w tej dziedzinie i dzieleniu się nimi; |
| --- | --- |

95.

Prawa mniejszości

| 96. | podkreśla, że mniejszości, które od wieków żyją wśród lub obok kultur większościowych w Europie, nadal spotykają się z dyskryminacją w UE; uważa, że rozwiązaniem tego problemu jest uznanie konieczności określenia minimalnych norm ochrony praw mniejszości oraz edukacja na temat różnorodności kulturowej i tolerancji, jako że zachowanie dziedzictwa europejskiego wzbogaca różnorodność; |
| --- | --- |

96.

| 97. | podkreśla, że społeczności mniejszościowe mają szczególne potrzeby oraz że należy wspierać ich pełną równość we wszystkich obszarach życia gospodarczego, społecznego, politycznego i kulturalnego; podkreśla, że przestrzeganie i krzewienie podstawowych praw i wolności osób należących do mniejszości ma zasadnicze znaczenie; |
| --- | --- |

97.

| 98. | wyraża zaniepokojenie, że grupy te napotykają przeszkody w egzekwowaniu swoich praw własności, dostępu do wymiaru sprawiedliwości i innych usług publicznych, do edukacji, opieki zdrowotnej i usług socjalnych, a także swoich praw kulturowych, które mogą zostać ukrócone; wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań pozwalających uniknąć przeszkód administracyjnych i finansowych, które mogłyby utrudniać różnorodność językową na szczeblu europejskim i krajowym; |
| --- | --- |

98.

| 99. | wzywa Komisję do określenia standardu polityki w zakresie ochrony mniejszości, jako że ochrona tych grup jest częścią kryteriów kopenhaskich obowiązujących zarówno kraje kandydujące, jak i państwa członkowskie; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, by ich systemy prawne gwarantowały niedyskryminowanie osób należących do mniejszości, oraz do podjęcia i wdrożenia ukierunkowanych środków ochronnych na podstawie odpowiednich norm międzynarodowych; |
| --- | --- |

99.

| 100. | apeluje do państw członkowskich o wymianę dobrych praktyk i stosowanie sprawdzonych rozwiązań przy rozwiązywaniu problemów mniejszości na terenie całej Unii Europejskiej; zwraca uwagę, że władze regionalne i lokalne w UE mogą odegrać istotną rolę w kwestii ochrony mniejszości, i uważa, że reorganizacja administracyjna nie powinna mieć dla nich negatywnych skutków; |
| --- | --- |

100.

| 101. | wzywa FRA do kontynuowania sprawozdawczość na temat dyskryminacji ze względu na przynależność do mniejszości i do dalszego gromadzenia danych w tym zakresie; |
| --- | --- |

101.

| 102. | zachęca państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do ratyfikowania bez dalszej zwłoki Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych i Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych; przypomina również o potrzebie wdrożenia zasad opracowanych w ramach OBWE; |
| --- | --- |

102.

| 103. | wzywa państwa członkowskie do należytego uwzględnienia perspektywy praw mniejszości, zapewnienia prawa do używania języka mniejszościowego i ochrony różnorodności językowej w Unii; wzywa Komisję do usprawnienia planu promowania nauczania i używania języków regionalnych jako potencjalnej metody zwalczania dyskryminacji językowej w UE; |
| --- | --- |

103.

| 104. | wzywa UE do wdrożenia rezolucji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 1985 (2014) w sprawie sytuacji i praw mniejszości narodowych w Europie z pełnym poszanowaniem zasady pomocniczości; podkreśla, że wszystkie telefony alarmowe i oficjalne linie wsparcia działające w państwach członkowskich powinny być dostępne nie tylko w językach urzędowych danego kraju, ale i w językach mniejszościowych oraz w głównych językach UE dzięki przekierowywaniu rozmów; |
| --- | --- |

104.

Prawa osób niepełnosprawnych

| 105. | z zadowoleniem przyjmuje uwagi końcowe dotyczące postępów UE we wdrażaniu Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych i wzywa Komisję oraz państwa członkowskie, by wykorzystały te zalecenia jako okazję do stania się wzorem do naśladowania poprzez zapewnienie jej skutecznego i dokładnego wdrożenia najszybciej, jak to tylko możliwe; |
| --- | --- |

105.

| 106. | podkreśla, że osoby niepełnosprawne mają prawo do korzystania na równi z innymi osobami z praw podstawowych, w tym z niezbywalnego prawa do godności, zdrowia i rodziny, samodzielnego życia, niezależności i pełnej integracji społecznej, dostępu do wymiaru sprawiedliwości, towarów i usług, a także z praw wyborczych i konsumenckich zgodnie z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych; wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby wszystkie osoby niepełnosprawne mogły korzystać z ogółu praw zapisanych w Traktatach i w unijnym prawodawstwie; zauważa, że podejście do niepełnosprawności oparte na prawach człowieka nie jest jeszcze w pełni popierane, co skutkuje dyskryminacją osób niepełnosprawnych w UE, a także wzywa UE i państwa członkowskie do intensywniejszych wysiłków na rzecz dostosowania swoich ram prawnych do wymogów Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i do skutecznej integracji osób niepełnosprawnych w społeczeństwie; |
| --- | --- |

106.

| 107. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia strategii na rzecz zapewnienia osobom niepełnosprawnym skutecznego dostępu do rynku pracy; ubolewa nad faktem, że niektóre fundusze UE dostępne na integrację osób niepełnosprawnych wciąż nie są w pełni wykorzystywane do tego celu; wzywa Komisję do uważnego monitorowania wykorzystania tych funduszy oraz do podejmowania działań w razie potrzeby; |
| --- | --- |

107.

| 108. | przypomina, że osoby o zaburzeniach intelektualnych i psychospołecznych napotykają szczególne przeszkody w korzystaniu z praw podstawowych, oraz wzywa państwa członkowskie, a także władze regionalne i lokalne do większych wysiłków na rzecz promowania samodzielności i włączenia tych osób na równi z innymi; |
| --- | --- |

108.

| 109. | zwraca uwagę, że prawa człowieka przysługujące kobietom i dzieciom niepełnosprawnym są nieproporcjonalnie naruszane na różne sposoby, na przykład odmawia się im dostępu do podstawowych usług takich jak edukacja czy opieka zdrowotna lub umieszcza się je w placówkach z dala od ich rodzin i społeczności, oraz że osoby te są bardziej narażone na przemoc, wykorzystywanie, w tym wykorzystywanie seksualne, oraz inne formy złego traktowania; podkreśla konieczność podjęcia przez UE, państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne daleko idących działań politycznych uwzględniających aspekt płci w celu zapewnienia dokładnego wdrożenia Konwencji ONZ o prawach dziecka w powiązaniu z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych; |
| --- | --- |

109.

| 110. | wzywa UE i państwa członkowskie do rozwijania usług wsparcia dla niepełnosprawnych dzieci i ich rodzin w społecznościach lokalnych w celu promowania deinstytucjonalizacji oraz zapewnienia im integrującego systemu edukacyjnego; |
| --- | --- |

110.

| 111. | wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by linia alarmowa 112 była w pełni dostępna dla osób niepełnosprawnych a poziom wiedzy o jej istnieniu został zwiększony w drodze kampanii uświadamiających; |
| --- | --- |

111.

| 112. | apeluje do UE, państw członkowskich oraz władz regionalnych i lokalnych, aby zwiększyły zasoby finansowe i ludzkie przeznaczane na mechanizmy monitorowania utworzone na mocy art. 33 ust 2 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w celu umożliwienia realizacji ich zadań oraz aby zagwarantowały ich niezależność poprzez zapewnienie, by ich skład i działania uwzględniały zasady paryskie dotyczące funkcjonowania krajowych instytucji ds. praw człowieka; |
| --- | --- |

112.

| 113. | wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do zapewnienia wolności słowa i faktycznego uczestnictwa osób niepełnosprawnych w życiu publicznym; zauważa, że działaniom tym powinno towarzyszyć zapewnianie napisów, tłumaczenia na język migowy, dokumentów zapisanych alfabetem Braille’a i formatów ułatwiających odczytanie; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia rozwiązań dostępnych dla niepełnosprawnych uchodźców; zwraca uwagę na szczególne zagrożenia dla niepełnosprawnych uchodźców, migrantów i osób ubiegających się o azyl, którzy nie mają dostępu do informacji i komunikacji w dostępnych formatach oraz mogą być przetrzymywani w warunkach niezapewniających odpowiedniego wsparcia czy zakwaterowania; |
| --- | --- |

113.

Osoby starsze

| 114. | zwraca uwagę, że aktywne starzenie się i solidarność międzypokoleniowa są ważnymi kwestiami, które można wzmocnić dzięki podejściu opartemu na prawach człowieka, jako że stanowi ono element jednej z najbardziej dogłębnych transformacji gospodarczych i społecznych, w obliczu której znalazły się kraje rozwinięte; wzywa państwa członkowskie do zachęcania do zwiększonego i czynnego udziału osób starszych w rynku pracy poprzez inicjatywy społeczne i gospodarcze w celu zwalczania wykluczenia społecznego, a także do zapewnienia im łatwego dostępu do usług zdrowotnych; |
| --- | --- |

114.

| 115. | podkreśla, że dyskryminacja ze względu na wiek jest wszechobecnym zjawiskiem w dzisiejszych społeczeństwach, często powiązanym z innymi formami dyskryminacji, w tym ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne, religię, niepełnosprawność, zdrowie lub warunki społeczno-ekonomiczne, tożsamość płciową czy orientację seksualną; wzywa państwa członkowskie do realizacji działań ukierunkowanych na ponowne włączenie osób starszych w życie społeczności, aby przeciwdziałać ich izolacji; |
| --- | --- |

115.

| 116. | wzywa UE i państwa członkowskie do czynnego zaangażowania się w działalność otwartej grupy roboczej ONZ ds. starzenia się oraz do wzmożenia wysiłków na rzecz ochrony praw osób starszych; |
| --- | --- |

116.

Prawa Romów

| 117. | zauważa, że osoby należące do mniejszości romskiej mają prawo do swobodnego przemieszczania się, i wzywa państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne, aby zabezpieczyły to prawo i nie planowały strategii w zakresie osiedlania się w oparciu o względy etniczne; wyraża zaniepokojenie, że osoby należące do mniejszości romskiej są nieproporcjonalnie często poddawane przymusowym wysiedleniom w wielu państwach członkowskich; |
| --- | --- |

117.

| 118. | ubolewa, że Romowie wciąż stykają się z nastrojami antycygańskimi, systematycznym rasizmem i rasizmem instytucjonalnym, a także przypomina, że dyskryminacja Romów w sferze zatrudnienia, mieszkalnictwa, edukacji, opieki zdrowotnej, dostępu do wymiaru sprawiedliwości czy w jakiejkolwiek innej dziedzinie jest niedopuszczalna i szkodliwa dla społeczeństwa UE; dlatego apeluje do państw członkowskich oraz władz regionalnych i lokalnych, aby – w świetle sprawozdania Komisji z 2015 r. w sprawie wdrożenia ram UE dotyczących krajowych strategii na rzecz integracji Romów – niezwłocznie wdrożyły w całości krajowe strategie dotyczące Romów, aby podjęły konkretne działania w celu zwalczania rasowej dyskryminacji Romów w myśl przepisów dyrektywy w sprawie równości rasowej i EKPC oraz aby zwalczały nastroje antycygańskie zgodnie z decyzją ramową w sprawie rasizmu i ksenofobii; |
| --- | --- |

118.

| 119. | przywołuje orzecznictwo TSUE, w którym stwierdził on, że zasada równego traktowania, do której odwołuje się dyrektywa 2000/43/WE, ma zastosowanie do osób, które, mimo że same nie należą do danej rasy lub grupy etnicznej, to jednak doświadczają mniej korzystnego traktowania lub konkretnej szkody z jednego z tych powodów; |
| --- | --- |

119.

| 120. | wzywa Komisję do włączenia do głównego nurtu działań monitorowania praktyk dyskryminacyjnych we wszystkich obszarach, w szczególności w obszarze edukacji, zatrudnienia, mieszkalnictwa i opieki zdrowotnej, oraz do zwracania szczególnej uwagi na to, by wszystkie programy były wdrażane w sposób, który zmniejsza nierówności między Romami a resztą obywateli; ponadto wzywa Komisję do podjęcia działań przeciwko tym państwom członkowskim, które promują i umożliwiają zinstytucjonalizowaną dyskryminację i segregację; |
| --- | --- |

120.

| 121. | potępia praktykę segregacji dzieci romskich w szkołach, która w skrajnie negatywny sposób wpływa na ich późniejsze perspektywy życiowe; popiera działania Komisji zmierzające do ukrócenia tej praktyki za pomocą postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego oraz wzywa państwa członkowskie do podejmowania skutecznych kroków w celu wyeliminowania segregacji w szkołach i do przedstawienia planów dotyczących środków integracji dzieci romskich; |
| --- | --- |

121.

| 122. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do wzmocnienia strategii na rzecz integracji Romów i ubogich społeczności poprzez rozszerzenie ich zakresu, tak by obejmowały 80 milionów obywateli; apeluje również o wzmocnienie komisyjnej grupy zadaniowej ds. Romów i krajowych punktów kontaktowych, o stworzenie regionalnych i lokalnych punktów kontaktowych oraz regionalnych platform na rzecz integracji Romów, a także o opracowanie internetowego forum polityki we współpracy z europejską platformą na rzecz integracji Romów; wzywa FRA do kontynuowania gromadzenia danych na temat sytuacji Romów oraz do opracowania i zaproponowania zestawu wskaźników integracji Romów, które umożliwiłyby śledzenie postępów w tym obszarze; wzywa państwa członkowskie do ustanowienia dnia 2 sierpnia Dniem Pamięci o Zagładzie Romów; |
| --- | --- |

122.

Prawa osób LGBTI

| 123. | potępia wszelkie akty dyskryminacji i przemocy ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową; zachęca Komisję do opracowania planu, który zagwarantuje równe prawa i szanse wszystkim obywatelom i który będzie szanować kompetencje państw członkowskich, oraz do monitorowania prawidłowej transpozycji i prawidłowego wdrożenia przepisów unijnych dotyczących osób LGBTI; w tym względzie z zadowoleniem przyjmuje przygotowany przez Komisję wykaz działań mających na celu osiągnięcie postępów na drodze do równouprawnienia osób LGBTI, w tym kampanię komunikacyjną Komisji na rzecz zwalczania stereotypów i poprawy społecznej akceptacji osób LGBTI; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłej współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego działającymi na rzecz praw osób LGBTI; zwraca uwagę, że badania terenowe FRA wykazały, iż funkcjonariusze publiczni postrzegają prawo i politykę Unii jako główne czynniki wspierające krajowe działania na rzecz promocji równouprawnienia osób LGBTI; |
| --- | --- |

123.

| 124. | ubolewa nad faktem, że osoby LGBTI doświadczają nękania i prześladowania już w szkole i są dyskryminowane w różnych dziedzinach życia, w tym w miejscu pracy; apeluje do państw członkowskich o zwrócenie szczególnej uwagi na homofobię w sporcie, sytuację młodych osób LGBTI oraz szykanowanie w szkole; zachęca państwa członkowskie do wspierania związków zawodowych i organizacji pracodawców w ich wysiłkach mających na celu przyjęcie polityki dotyczącej różnorodności i niedyskryminacji, ukierunkowanej na osoby LGBTI; |
| --- | --- |

124.

| 125. | odwołuje się do orzecznictwa ETPC dotyczącego praw osób LGBTI; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że rosnąca liczba państw członkowskich poczyniła już kroki służące propagowaniu i lepszej ochronie praw osób LGBTI, a także przyjęła nowe procedury dotyczące prawnego uznawania płci w odniesieniu do praw podstawowych tych osób; wzywa Komisję i jej agencje do gromadzenia danych na temat łamania praw człowieka wobec osób LGBTI oraz do dzielenia się z państwami członkowskimi najlepszymi praktykami dotyczącymi ochrony ich praw podstawowych, a także zachęca państwa członkowskie do pełnego informowania osób LGBTI o ich prawach i do wymiany najlepszych praktyk w tym zakresie; potępia praktyki medyczne, które naruszają prawa podstawowe osób transpłciowych i interseksualnych; |
| --- | --- |

125.

| 126. | zauważa, że osoby transpłciowe są nadal uważane w większości państw członkowskich za osoby chore umysłowo, i wzywa państwa członkowskie do dokonania przeglądu krajowych katalogów dotyczących zdrowia psychicznego oraz do opracowania alternatywnych, niestygmatyzujących modeli dostępu, zapewniając, by konieczne leczenie medyczne pozostało dostępne dla wszystkich osób transpłciowych; zaznacza, że przymusowa sterylizacja stanowi naruszenie praw podstawowych; wyraża zadowolenie z powodu niedawnego przyjęcia przez niektóre państwa członkowskie nowych procedur prawnego uznawania płci, cechujących się większym poszanowaniem praw podstawowych osób transpłciowych; |
| --- | --- |

126.

| 127. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji ukierunkowaną na depatologizację tożsamości transpłciowej w ramach przeglądu międzynarodowej klasyfikacji chorób Światowej Organizacji Zdrowia; wzywa Komisję do intensyfikacji wysiłków mających na celu zapobieżenie uznaniu rozbieżności poczucia płci w dzieciństwie za nową pozycję w międzynarodowej klasyfikacji chorób; |
| --- | --- |

127.

| 128. | jest zdania, że podstawowe prawa osób LGBTI będą prawdopodobnie lepiej chronione, jeżeli umożliwi się im dostęp do instytucji prawnych, takich jak konkubinat, zarejestrowany związek partnerski lub związek małżeński; pozytywnie ocenia fakt, że 18 państw członkowskich oferuje obecnie takie możliwości, i apeluje do pozostałych państw członkowskich, aby rozważyły pójście za tym przykładem; |
| --- | --- |

128.

| 129. | wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego pełnego wzajemnego uznawania skutków prawnych oraz swobodnego przepływu wszystkich aktów stanu cywilnego osób indywidualnych, par oraz rodzin w całej UE (w tym wszelkich takich dokumentów dotyczących związków małżeńskich i zarejestrowanych związków partnerskich, legalnej zmiany płci oraz adopcji i urodzenia), łącznie z prawnym uznaniem płci, w celu ograniczenia dyskryminujących przeszkód prawnych i administracyjnych napotykanych przez obywateli korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się; |
| --- | --- |

129.

Obywatelstwo

| 130. | z wielkim zaniepokojeniem odnotowuje nasilanie się eurosceptycyzmu i agresywnych poglądów politycznych i w związku z tym apeluje do UE i państw członkowskich o zwiększenie uczestnictwa obywateli – zwłaszcza młodych ludzi i organizacji społeczeństwa obywatelskiego – w sprawach UE, tak aby Europejczycy mogli wyrażać swoje obawy i opinie poprzez kanały demokratyczne; |
| --- | --- |

130.

| 131. | uważa, że trzeba koniecznie zmniejszyć obciążenie administracyjne związane z uczestnictwem w życiu publicznym i propagować e-rządzenie w całej UE; wzywa też do zwiększenia skuteczności mechanizmów takich jak inicjatywa obywatelska; |
| --- | --- |

131.

| 132. | zachęca do rozwijania e-konsultacji jako mechanizmu bezpośredniego uczestnictwa obywateli umożliwiającego pozyskiwanie wiedzy na temat oczekiwań obywateli wobec rządu i administracji publicznej; uważa, że konieczne jest usunięcie przeszkód proceduralnych i językowych, które zniechęcają obywateli do udziału w procesach decyzyjnych instytucji publicznych na wszystkich poziomach sprawowania rządów; podkreśla potrzebę przejrzystości nie tylko w procesie decyzyjnym instytucji, ale i w monitorowaniu sposobu załatwiania spraw dotyczących usług świadczonych przez instytucje publiczne; podkreśla potrzebę promowania świadczenia takich usług za pośrednictwem dostępnych mediów cyfrowych; ponownie podkreśla znaczenie uświadamiania na temat Karty; |
| --- | --- |

132.

| 133. | zauważa, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacje charytatywne, religijne i zajmujące się pracą młodzieży, odgrywają kluczową rolę pod względem uczestnictwa obywateli w życiu społecznym, oraz wzywa UE, państwa członkowskie oraz władze regionalne i lokalne do wspierania i promowania ich pracy; wzywa państwa członkowskie i UE do ochrony wolności zgromadzeń i wolności zrzeszania się zapisanej w Karcie; |
| --- | --- |

133.

| 134. | uważa, że edukacja obywatelska i dialog międzykulturowy pomagają obywatelom lepiej zrozumieć znaczenie uczestnictwa w życiu społecznym i politycznym, podczas gdy edukacja w dziedzinie praw człowieka uświadamia im lepiej ich własne prawa i uczy szacunku dla praw innych osób; apeluje do państw członkowskich, aby opracowały krajowe plany działania na rzecz edukacji w dziedzinie praw podstawowych, obejmujące wkład UE w rozwój ram praw podstawowych, i aby wdrożyły Kartę nauczania w zakresie demokratycznego obywatelstwa i praw człowieka Rady Europy; wzywa władze regionalne i lokalne do czynnego udziału w wyżej wymienionych działaniach; |
| --- | --- |

134.

| 135. | z zaniepokojeniem zauważa, że osiągnięcie celów strategii „Europa 2020” związanych z ubóstwem i wykluczeniem społecznym wymaga dalszych starań; wzywa państwa członkowskie do znalezienia odpowiedniej polityki obejmującej wsparcie w poszukiwaniu zatrudnienia i dostęp do usług i edukacji o wysokiej jakości; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, aby ich polityka społeczna i polityka zatrudnienia nie dyskryminowały ze względu na rozmiar i strukturę gospodarstw domowych; |
| --- | --- |

135.

Prawa cyfrowe

| 136. | przypomina, że wszystkie osoby mają prawo do prywatności i prawo do ochrony danych osobowych, które ich dotyczą, w tym prawo dostępu do danych zebranych na ich temat, i prawo do dokonania sprostowania; podkreśla, że każdy ma prawo do decydowania o swoich danych osobowych, a zwłaszcza wyłączne prawo do decydowania o wykorzystywaniu i przekazywaniu swoich danych osobowych; podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie powinny wdrożyć środki umożliwiające każdemu obywatelowi usunięcie treści, które mogą zaszkodzić jego godności lub reputacji, przy jednoczesnym poszanowaniu wolności wypowiedzi i informacji oraz zgodnie z odpowiednim prawodawstwem i orzecznictwem; zauważa, że w przypadku braku szczególnego interesu publicznego każda osoba ma prawo do decydowania, jakie dane można udostępnić, prawo do usuwania danych oraz prawo do bycia zapomnianym zgodnie z prawem unijnym i krajowym; |
| --- | --- |

136.

| 137. | jest zaniepokojony, że obywatele nie są w pełni świadomi swoich praw i dostępnych środków odwoławczych; uważa, że zasadnicze znaczenie ma zaznajomienie obywateli, a w szczególności dzieci, ze znaczeniem ochrony danych osobowych, w tym w cyberprzestrzeni, oraz z zagrożeniami, na jakie są narażeni, zwłaszcza z uwagi na szybkie zmiany technologiczne i rosnącą liczbę cyberataków; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wysiłków w zakresie alfabetyzacji w dziedzinie nowych mediów oraz do uczynienia z tego integralnej części programów nauczania; wzywa państwa członkowskie do podjęcia środków w celu przeciwdziałania nękaniu w internecie zwłaszcza wtedy, kiedy dotyczy ono szczególnych grup dzieci; |
| --- | --- |

137.

| 138. | zwraca uwagę, że każdy ma prawo do swobodnego wyrażania i rozpowszechniania swoich opinii w internecie zgodnie ze stosownym ustawodawstwem i orzecznictwem; podkreśla, że nikogo nie wolno dyskryminować z powodu tego, że nie korzysta z usług cyfrowych; apeluje do Komisji o podjęcie działań w nawiązaniu do konsultacji społecznych w sprawie unijnej dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych i o dokonanie przeglądu dyrektywy, m.in. w odniesieniu do kwestii związanych z prawami podstawowymi; |
| --- | --- |

138.

| 139. | przypomina o konieczności zbadania wpływu, jaki niektóre nowe technologie – takie jak bezzałogowe statki powietrzne – mogą mieć na prawa podstawowe, a w szczególności na prawo do prywatności; zwraca też uwagę na wyzwanie, jakie stanowi wpływ powszechnego korzystania z internetu na prawa podstawowe, szczególnie pod względem ochrony danych osobowych, zwalczania nękania przez internet czy handlu ludźmi, zwłaszcza w celu wykorzystywania seksualnego i wyzysku w pracy; |
| --- | --- |

139.

| 140. | podkreśla potrzebę poszanowania prawa do ochrony przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym zgodnie z art. 30 Europejskiej karty społecznej; wzywa wszystkie państwa członkowskie do wprowadzenia środków wsparcia mających na celu zapewnienie swoim obywatelom godnych warunków życia oraz skuteczne zwalczanie bezrobocia, wykluczenia społecznego, ubóstwa i niedostatecznej opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

140.

o

o o

| 141. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich oraz Zgromadzeniu Parlamentarnemu Rady Europy. |
| --- | --- |

141.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0126.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0105.

(3)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(4)  Dz.U. C 378 z 24.12.2013, s. 1.

(5)  Dz.U. L 132 z 21.5.2016, s. 1.

(6)  Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 55.

(7)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(8)  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37.

(9)  Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23.

(10)  Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1.

(11)  Dz.U. L 101 z 15.4.2011, s. 1.

(12)  Dz.U. L 335 z 17.12.2011, s. 1.

(13)  Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

(14)  Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1.

(15)  Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60.

(16)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0594.

(17)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0062.

(18)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 165.

(19)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0286.

(20)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0102.

(21)  Dz.U. C 124 E z 25.5.2006, s. 405.

(22)  Dz.U. C 289 z 9.8.2016, s. 57.

(23)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 52.

(24)  Dz.U. C 328 z 6.9.2016, s. 4.

(25)  Dz.U. C 55 z 12.2.2016, s. 33.

(26)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0409.

(27)  Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1.

(28)  Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 101.

(29)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0043.

(30)  Ten nowy rodzaj handlu ludźmi został już wspomniany w rezolucji Parlamentu z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie sytuacji w Erytrei (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0090).

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/28 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/28

---

P8_TA(2016)0486

Spójna polityka UE dla sektora kultury i sektora kreatywnego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie spójnej polityki UE dla sektora kultury i sektora kreatywnego (2016/2072(INI))

(2018/C 238/02)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności – Wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 czerwca 2016 r. pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności – Wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” (COM(2016)0381),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lipca 2014 r. pt. „Ku gospodarce opartej na danych” (COM(2014)0442), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lipca 2014 r. pt. „Ku gospodarce opartej na danych” (COM(2014)0442),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 stycznia 2014 r. pt. „Działania na rzecz odrodzenia przemysłu europejskiego” (COM(2014)0014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 stycznia 2014 r. pt. „Działania na rzecz odrodzenia przemysłu europejskiego” (COM(2014)0014),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 stycznia 2013 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r.: Pobudzanie ducha przedsiębiorczości w Europie” (COM(2012)0795), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 stycznia 2013 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r.: Pobudzanie ducha przedsiębiorczości w Europie” (COM(2012)0795),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie treści na jednolitym rynku cyfrowym (COM(2012)0789), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie treści na jednolitym rynku cyfrowym (COM(2012)0789),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 września 2012 r. pt. „Promowanie sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia w UE” (COM(2012)0537), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 września 2012 r. pt. „Promowanie sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia w UE” (COM(2012)0537),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 26 września 2012 r. pt. „Konkurencyjność europejskiego przemysłu luksusowego” (SWD(2012)0286), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 26 września 2012 r. pt. „Konkurencyjność europejskiego przemysłu luksusowego” (SWD(2012)0286),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. pt. „Europa – najpopularniejszy kierunek turystyczny na świecie – nowe ramy polityczne dla europejskiego sektora turystycznego” (COM(2010)0352), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. pt. „Europa – najpopularniejszy kierunek turystyczny na świecie – nowe ramy polityczne dla europejskiego sektora turystycznego” (COM(2010)0352),

| — | uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej (COM(2010)0183), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej (COM(2010)0183),

| — | uwzględniając badanie Komisji z czerwca 2015 r. pt. „Boosting the competitiveness of cultural and creative industries for growth and jobs” („Zwiększenie konkurencyjności branż kulturalnych i kreatywnych na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”) (EASME/COSME/2015/003), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Komisji z czerwca 2015 r. pt. „Boosting the competitiveness of cultural and creative industries for growth and jobs” („Zwiększenie konkurencyjności branż kulturalnych i kreatywnych na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”) (EASME/COSME/2015/003),

| — | uwzględniając badanie Komisji z czerwca 2009 r. pt. „The impact of culture on creativity” („Wpływ kultury na kreatywność”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając badanie Komisji z czerwca 2009 r. pt. „The impact of culture on creativity” („Wpływ kultury na kreatywność”),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie promowania sektora kultury i sektora kreatywnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie promowania sektora kultury i sektora kreatywnego,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego pt. „Branża twórcza i branża kultury – atut Europy, który należy wykorzystać w globalnej konkurencji” (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego pt. „Branża twórcza i branża kultury – atut Europy, który należy wykorzystać w globalnej konkurencji” (1),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (5) (WE) nr 1083/2006 (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (5) (WE) nr 1083/2006 (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów”),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (7),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1287/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (2014–2020) i uchylające decyzję nr 1639/2006/WE (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1287/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (2014–2020) i uchylające decyzję nr 1639/2006/WE (8),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie równości płci, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie równości płci,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie oddziaływania sektora kultury i sektora kreatywnego, służącego stymulowaniu innowacji, stabilności gospodarczej i włączenia społecznego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie oddziaływania sektora kultury i sektora kreatywnego, służącego stymulowaniu innowacji, stabilności gospodarczej i włączenia społecznego,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2012 r. pt. „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego. Aktualizacja komunikatu w sprawie polityki przemysłowej”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2012 r. pt. „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego. Aktualizacja komunikatu w sprawie polityki przemysłowej”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie kultury jako katalizatora kreatywności i innowacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie kultury jako katalizatora kreatywności i innowacji,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2016 r. pt. „W stronę strategii UE w dziedzinie międzynarodowych stosunków kulturalnych” (JOIN(2016)0029), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2016 r. pt. „W stronę strategii UE w dziedzinie międzynarodowych stosunków kulturalnych” (JOIN(2016)0029),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. pt. „W kierunku aktu o jednolitym rynku cyfrowym” (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2016 r. pt. „W kierunku aktu o jednolitym rynku cyfrowym” (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie dążenia ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie dążenia ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie promowania europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie promowania europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2012 r. w sprawie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP): konkurencyjność i możliwości działalności gospodarczej (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2012 r. w sprawie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP): konkurencyjność i możliwości działalności gospodarczej (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie przemysłu kulturalnego w Europie (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie przemysłu kulturalnego w Europie (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie statusu artystów (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie statusu artystów (16),

| — | uwzględniając Konwencję w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego przyjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) w dniu 20 października 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego przyjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) w dniu 20 października 2005 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie OECD i EUIPO z dnia 18 kwietnia 2016 r. pt. „Trade in Counterfeit and Pirated Good: Mapping the Economic Impact” („Handel towarami podrobionymi i pirackimi – Mapa konsekwencji gospodarczych”) (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie OECD i EUIPO z dnia 18 kwietnia 2016 r. pt. „Trade in Counterfeit and Pirated Good: Mapping the Economic Impact” („Handel towarami podrobionymi i pirackimi – Mapa konsekwencji gospodarczych”) (17),

| — | uwzględniając analizę UNESCO z grudnia 2015 r. pt. „Cultural times: the first global map of cultural and creative industries („Czasy kultury – pierwsza ogólna mapa branży kultury i branży kreatywnej”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizę UNESCO z grudnia 2015 r. pt. „Cultural times: the first global map of cultural and creative industries („Czasy kultury – pierwsza ogólna mapa branży kultury i branży kreatywnej”),

| — | uwzględniając przedstawione w listopadzie 2015 r. sprawozdanie grupy roboczej ekspertów z państw członkowskich UE pt. „Towards more efficient financial ecosystems: innovative instruments to facilitate access to finance for the cultural and creative sectors” („W kierunku efektywniejszych ekosystemów finansowych: innowacyjne instrumenty ułatwiające dostęp do finansowania dla sektora kultury i sektora kreatywnego”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przedstawione w listopadzie 2015 r. sprawozdanie grupy roboczej ekspertów z państw członkowskich UE pt. „Towards more efficient financial ecosystems: innovative instruments to facilitate access to finance for the cultural and creative sectors” („W kierunku efektywniejszych ekosystemów finansowych: innowacyjne instrumenty ułatwiające dostęp do finansowania dla sektora kultury i sektora kreatywnego”),

| — | uwzględniając art. 167 i 173 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 167 i 173 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Kultury i Edukacji zgodnie z art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Kultury i Edukacji zgodnie z art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Kultury i Edukacji oraz opinię Komisji Prawnej (A8-0357/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Kultury i Edukacji oraz opinię Komisji Prawnej (A8-0357/2016),

| A. | mając na uwadze, że we wspomnianym komunikacie pt. „Promowanie sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia w UE” Komisja dostrzega kluczową rolę branż kulturalnych i kreatywnych (18) w rozwoju społecznym i gospodarczym UE i jej państw członkowskich; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że we wspomnianym komunikacie pt. „Promowanie sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia w UE” Komisja dostrzega kluczową rolę branż kulturalnych i kreatywnych (18) w rozwoju społecznym i gospodarczym UE i jej państw członkowskich;

| B. | mając na uwadze, że UE powinna promować nowe źródła inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz inwestować w nie; mając w związku z tym na uwadze, że UE powinna uwolnić w dużej mierze niewykorzystany potencjał w zakresie generowania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w branżach kulturalnych i kreatywnych, ze względu na ich znaczący wpływ w takich obszarach jak nowe modele biznesowe, kreatywność i innowacyjność, cyfryzacja i rozwój umiejętności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że UE powinna promować nowe źródła inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz inwestować w nie; mając w związku z tym na uwadze, że UE powinna uwolnić w dużej mierze niewykorzystany potencjał w zakresie generowania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w branżach kulturalnych i kreatywnych, ze względu na ich znaczący wpływ w takich obszarach jak nowe modele biznesowe, kreatywność i innowacyjność, cyfryzacja i rozwój umiejętności;

| C. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne mają rzeczywistą dwojaką wartość, gdyż dzięki bezpośrednim związkom z artystami i twórcami chronią i wspierają różnorodność kulturową i językową oraz wzmacniają tożsamość europejską, krajową, regionalną i lokalną, a jednocześnie podtrzymują spójność społeczną i znacząco przyczyniają się – przy wykorzystaniu różnych modeli tworzenia wartości – do kreatywności, inwestycji, innowacyjności i zatrudnienia oraz działają jako siła napędowa zrównoważonego wzrostu gospodarczego w UE i jej państwach członkowskich; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne mają rzeczywistą dwojaką wartość, gdyż dzięki bezpośrednim związkom z artystami i twórcami chronią i wspierają różnorodność kulturową i językową oraz wzmacniają tożsamość europejską, krajową, regionalną i lokalną, a jednocześnie podtrzymują spójność społeczną i znacząco przyczyniają się – przy wykorzystaniu różnych modeli tworzenia wartości – do kreatywności, inwestycji, innowacyjności i zatrudnienia oraz działają jako siła napędowa zrównoważonego wzrostu gospodarczego w UE i jej państwach członkowskich;

| D. | mając na uwadze, że europejska kultura i sztuka nawiązują do wspólnego dziedzictwa kulturowego sięgającego 3 000 lat, przekazują wiedzę i wartości, a także przyczyniają się do zachowania materialnych i niematerialnych wytworów człowieka oraz świata przyrody dla obecnych i przyszłych pokoleń; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że europejska kultura i sztuka nawiązują do wspólnego dziedzictwa kulturowego sięgającego 3 000 lat, przekazują wiedzę i wartości, a także przyczyniają się do zachowania materialnych i niematerialnych wytworów człowieka oraz świata przyrody dla obecnych i przyszłych pokoleń;

| E. | mając na uwadze, że dyplomacja kulturalna, oparta na wzajemnym poszanowaniu wartości i odrębności, wzmacnia stosunki dwustronne i wielostronne między państwami europejskimi a państwami trzecimi, buduje pomosty między społeczeństwami dzięki kontaktom międzyludzkim i współpracy w wszystkich dziedzinach kulturalnych i twórczych oraz przyczynia się do lepszego wzajemnego zrozumienia i wspólnych projektów, a jednocześnie działa jako siła napędowa wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że dyplomacja kulturalna, oparta na wzajemnym poszanowaniu wartości i odrębności, wzmacnia stosunki dwustronne i wielostronne między państwami europejskimi a państwami trzecimi, buduje pomosty między społeczeństwami dzięki kontaktom międzyludzkim i współpracy w wszystkich dziedzinach kulturalnych i twórczych oraz przyczynia się do lepszego wzajemnego zrozumienia i wspólnych projektów, a jednocześnie działa jako siła napędowa wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego;

| F. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne zwiększają „miękką siłę” Europy, odgrywając rolę ambasadorów europejskich wartości – takich jak kultura, kreatywność, jakość, doskonałość, rzemiosło – na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne zwiększają „miękką siłę” Europy, odgrywając rolę ambasadorów europejskich wartości – takich jak kultura, kreatywność, jakość, doskonałość, rzemiosło – na arenie międzynarodowej;

| G. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne stanowią podstawę dwoistego i delikatnego ekosystemu obejmującego duże grupy konkurujących na rynkach międzynarodowych i innowacyjnych MŚP oraz przedsiębiorstw typu start-up, które nieustannie unowocześniają swoją dziedzinę działalności, chronią i krzewią różnorodność, tworzą miejsca pracy, lecz w niektórych aspektach są słabe, szczególnie pod względem dostępu do rynków i finansowania; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne stanowią podstawę dwoistego i delikatnego ekosystemu obejmującego duże grupy konkurujących na rynkach międzynarodowych i innowacyjnych MŚP oraz przedsiębiorstw typu start-up, które nieustannie unowocześniają swoją dziedzinę działalności, chronią i krzewią różnorodność, tworzą miejsca pracy, lecz w niektórych aspektach są słabe, szczególnie pod względem dostępu do rynków i finansowania;

| H. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne w Europie zapewniają ponad 12 mln pełnoetatowych miejsc pracy, co stanowi 7,5 % czynnej zawodowo populacji UE i generuje około 509 mld EUR wartości dodanej PKB (5,3 % całkowitej wartości dodanej brutto w UE); mając na uwadze, że w niektórych regionach branże kulturalne i kreatywne generują znacznie wyższy odsetek PKB i zatrudniają wyższy odsetek miejscowych pracowników; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne w Europie zapewniają ponad 12 mln pełnoetatowych miejsc pracy, co stanowi 7,5 % czynnej zawodowo populacji UE i generuje około 509 mld EUR wartości dodanej PKB (5,3 % całkowitej wartości dodanej brutto w UE); mając na uwadze, że w niektórych regionach branże kulturalne i kreatywne generują znacznie wyższy odsetek PKB i zatrudniają wyższy odsetek miejscowych pracowników;

| I. | mając na uwadze, że zgodnie z badaniem Europejskiego Urzędu Patentowego i Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej branże o wysokim stopniu wykorzystania praw własności intelektualnej tworzą ponad jedną czwartą miejsc pracy i odpowiadają za ponad jedną trzecią działalności gospodarczej w UE; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że zgodnie z badaniem Europejskiego Urzędu Patentowego i Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej branże o wysokim stopniu wykorzystania praw własności intelektualnej tworzą ponad jedną czwartą miejsc pracy i odpowiadają za ponad jedną trzecią działalności gospodarczej w UE;

| J. | mając na uwadze, że branże o wysokim stopniu wykorzystania praw własności intelektualnej generują niemal 39 % PKB w UE, z czego branże o wysokim stopniu wykorzystania marki odpowiadają za 34 % całości, branże o wysokim stopniu wykorzystania wzornictwa za 13 %, branże o wysokim stopniu wykorzystania patentów za 14 %, a branże o wysokim stopniu wykorzystania praw autorskich za 4,2 % (19); |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że branże o wysokim stopniu wykorzystania praw własności intelektualnej generują niemal 39 % PKB w UE, z czego branże o wysokim stopniu wykorzystania marki odpowiadają za 34 % całości, branże o wysokim stopniu wykorzystania wzornictwa za 13 %, branże o wysokim stopniu wykorzystania patentów za 14 %, a branże o wysokim stopniu wykorzystania praw autorskich za 4,2 % (19);

| K. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne w UE zatrudniają dwuipółkrotnie więcej osób niż producenci motoryzacyjni i pięciokrotnie więcej osób niż przemysł chemiczny; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne w UE zatrudniają dwuipółkrotnie więcej osób niż producenci motoryzacyjni i pięciokrotnie więcej osób niż przemysł chemiczny;

| L. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne odgrywają ważną rolę w kształtowaniu dynamicznych i wyróżniających się regionów, co może przyczynić się do poprawy jakości życia obywateli i być ważnym czynnikiem zwiększającym inwestycje przychodzące; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne odgrywają ważną rolę w kształtowaniu dynamicznych i wyróżniających się regionów, co może przyczynić się do poprawy jakości życia obywateli i być ważnym czynnikiem zwiększającym inwestycje przychodzące;

| M. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne opierają się na działalności twórców i wykonawców oraz czerpią z niej; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne opierają się na działalności twórców i wykonawców oraz czerpią z niej;

| N. | mając na uwadze, że offshoring zatrudnienia w sektorze kulturalnym jest mało prawdopodobny, ponieważ wiąże się ono z konkretnymi kompetencjami kulturowymi, często historycznymi i regionalnymi; mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne przyczyniają się znacząco i bardziej niż jakikolwiek inny sektor do zatrudniania ludzi młodych oraz okazały się najbardziej odporne na skutki kryzysu ekonomicznego po 2008 r.; mając na uwadze, że zatrudnienie w branżach kulturalnych i kreatywnych wzrosło w latach 2008–2014 w całej UE; uznaje istotną rolę Europejskiego Funduszu Społecznego w promowaniu zatrudniania ludzi młodych oraz rozwoju umiejętności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że offshoring zatrudnienia w sektorze kulturalnym jest mało prawdopodobny, ponieważ wiąże się ono z konkretnymi kompetencjami kulturowymi, często historycznymi i regionalnymi; mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne przyczyniają się znacząco i bardziej niż jakikolwiek inny sektor do zatrudniania ludzi młodych oraz okazały się najbardziej odporne na skutki kryzysu ekonomicznego po 2008 r.; mając na uwadze, że zatrudnienie w branżach kulturalnych i kreatywnych wzrosło w latach 2008–2014 w całej UE; uznaje istotną rolę Europejskiego Funduszu Społecznego w promowaniu zatrudniania ludzi młodych oraz rozwoju umiejętności;

| O. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne mają atrakcyjne cechy z punktu widzenia rozwoju lokalnego: wykorzystują one szereg umiejętności na wielu różnych poziomach, na ogół wykazują się społeczną odpowiedzialnością i sprzyjają włączeniu społecznemu oraz tworzą pozytywne efekty zewnętrzne na obszarach, gdzie są zlokalizowane; mając na uwadze, że ich otwartość i interakcje z innymi rodzajami działalności wywołują efekt aglomeracji i efekt klastra oraz na ogół generują dużą część całkowitej wartości dodanej na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne mają atrakcyjne cechy z punktu widzenia rozwoju lokalnego: wykorzystują one szereg umiejętności na wielu różnych poziomach, na ogół wykazują się społeczną odpowiedzialnością i sprzyjają włączeniu społecznemu oraz tworzą pozytywne efekty zewnętrzne na obszarach, gdzie są zlokalizowane; mając na uwadze, że ich otwartość i interakcje z innymi rodzajami działalności wywołują efekt aglomeracji i efekt klastra oraz na ogół generują dużą część całkowitej wartości dodanej na szczeblu lokalnym;

| P. | mając na uwadze, że elastyczność i mobilność stanowią nieodłączny element kontekstu zawodowej działalności artystycznej i że w związku z tym jest istotne, aby nieprzewidywalność i niekiedy niepewność pracy artysty były równoważone gwarancją rzeczywistej ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że elastyczność i mobilność stanowią nieodłączny element kontekstu zawodowej działalności artystycznej i że w związku z tym jest istotne, aby nieprzewidywalność i niekiedy niepewność pracy artysty były równoważone gwarancją rzeczywistej ochrony socjalnej;

| Q. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne obejmują większość małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw oraz że przedsiębiorstwa sektora kulturalnego i kreatywnego zatrudniające mniej niż 10 osób stanowią ponad 95 % (20) siły roboczej; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne obejmują większość małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw oraz że przedsiębiorstwa sektora kulturalnego i kreatywnego zatrudniające mniej niż 10 osób stanowią ponad 95 % (20) siły roboczej;

| R. | mając na uwadze, że błędnie uważa się, iż branże kulturalne i kreatywne charakteryzują się większym ryzykiem inwestycyjnym w porównaniu z innymi typami działalności gospodarczej oraz że argument ten wynika m.in. z faktu, że branże te w wysokim stopniu opierają się na prawach własności intelektualnej oraz że istnieją trudności w wykorzystywaniu dóbr niematerialnych jako gwarancji finansowania; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że błędnie uważa się, iż branże kulturalne i kreatywne charakteryzują się większym ryzykiem inwestycyjnym w porównaniu z innymi typami działalności gospodarczej oraz że argument ten wynika m.in. z faktu, że branże te w wysokim stopniu opierają się na prawach własności intelektualnej oraz że istnieją trudności w wykorzystywaniu dóbr niematerialnych jako gwarancji finansowania;

| S. | mając na uwadze, że artyści działający w sektorze kulturalnym i kreatywnym coraz rzadziej zatrudniani są na stały etat; mając na uwadze, że coraz częściej pracują oni na własny rachunek, pracują na zmianę na własny rachunek i w ramach umów o pracę lub podejmują działalność w niepełnym wymiarze godzin bądź działalność nieregularną; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że artyści działający w sektorze kulturalnym i kreatywnym coraz rzadziej zatrudniani są na stały etat; mając na uwadze, że coraz częściej pracują oni na własny rachunek, pracują na zmianę na własny rachunek i w ramach umów o pracę lub podejmują działalność w niepełnym wymiarze godzin bądź działalność nieregularną;

| T. | mając na uwadze, że inicjatywy i branże oparte na kulturze mają do odegrania wielorakie role w rozwoju lokalnym i regionalnym, ponieważ tradycyjnie zwiększają one atrakcyjność regionów, zapewniają włączenie i rozwój społeczno-gospodarczy obszarów wiejskich i odizolowanych, lecz także umożliwiają zintegrowaną, zrównoważoną rewitalizację obszarów miejskich; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że inicjatywy i branże oparte na kulturze mają do odegrania wielorakie role w rozwoju lokalnym i regionalnym, ponieważ tradycyjnie zwiększają one atrakcyjność regionów, zapewniają włączenie i rozwój społeczno-gospodarczy obszarów wiejskich i odizolowanych, lecz także umożliwiają zintegrowaną, zrównoważoną rewitalizację obszarów miejskich;

| U. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne odgrywają kluczową rolę w procesie reindustrializacji Europy, stanowią siłę napędową wzrostu gospodarczego, a także mają strategiczne znaczenie w inicjowaniu efektu mnożnikowego w zakresie innowacji w innych sektorach gospodarki, takich jak turystyka, handel detaliczny i technologie cyfrowe; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne odgrywają kluczową rolę w procesie reindustrializacji Europy, stanowią siłę napędową wzrostu gospodarczego, a także mają strategiczne znaczenie w inicjowaniu efektu mnożnikowego w zakresie innowacji w innych sektorach gospodarki, takich jak turystyka, handel detaliczny i technologie cyfrowe;

| V. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne są siłą napędową innowacji i rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych w Europie; mając na uwadze, że transformacja cyfrowa tych branż stwarza nowe możliwości pod względem rozwoju nowych modeli biznesowych i pod względem ekspansji rynkowej, ale również stanowi wyzwanie dla tradycyjnych segmentów branż kulturalnych i kreatywnych; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne są siłą napędową innowacji i rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych w Europie; mając na uwadze, że transformacja cyfrowa tych branż stwarza nowe możliwości pod względem rozwoju nowych modeli biznesowych i pod względem ekspansji rynkowej, ale również stanowi wyzwanie dla tradycyjnych segmentów branż kulturalnych i kreatywnych;

| W. | mając na uwadze, że branże kreatywne należą do sektorów o najwyższym poziomie przedsiębiorczości, co wiąże się z tym, że rozwijają one umiejętności transferowalne, takie jak twórcze myślenie, rozwiązywanie problemów, praca zespołowa i zaradność; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że branże kreatywne należą do sektorów o najwyższym poziomie przedsiębiorczości, co wiąże się z tym, że rozwijają one umiejętności transferowalne, takie jak twórcze myślenie, rozwiązywanie problemów, praca zespołowa i zaradność;

| X. | mając na uwadze, że turystyka dziedzictwa przemysłowego i muzea przemysłu mogą oferować nowe perspektywy kulturalne i gospodarcze, przede wszystkim w regionach poprzemysłowych, oraz podtrzymać tradycyjny europejski know-how; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że turystyka dziedzictwa przemysłowego i muzea przemysłu mogą oferować nowe perspektywy kulturalne i gospodarcze, przede wszystkim w regionach poprzemysłowych, oraz podtrzymać tradycyjny europejski know-how;

| Y. | mając na uwadze, że pośród różnych źródeł finansowania UE jedynie program „Kreatywna Europa” i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych uwzględniają branże kulturalne i kreatywne jako jeden ze szczególnych priorytetów; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że pośród różnych źródeł finansowania UE jedynie program „Kreatywna Europa” i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych uwzględniają branże kulturalne i kreatywne jako jeden ze szczególnych priorytetów;

| Z. | mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 niektóre środki w sektorze dziedzictwa kulturowego (w szczególności w zakresie renowacji i ochrony) oraz, w niektórych przypadkach, w sektorze działalności kulturalnej wspieranej przez fundusze UE i dodatkowe fundusze regionalne można uznać za pomoc państwa pomimo ich znaczenia lokalnego oraz pomimo pozagospodarczego charakteru i niekomercyjnej organizacji danej działalności i danych instytucji kultury, co prowadzi do znacznych utrudnień dla właściwych władz regionalnych i do opóźnień we wdrażaniu tych środków; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 niektóre środki w sektorze dziedzictwa kulturowego (w szczególności w zakresie renowacji i ochrony) oraz, w niektórych przypadkach, w sektorze działalności kulturalnej wspieranej przez fundusze UE i dodatkowe fundusze regionalne można uznać za pomoc państwa pomimo ich znaczenia lokalnego oraz pomimo pozagospodarczego charakteru i niekomercyjnej organizacji danej działalności i danych instytucji kultury, co prowadzi do znacznych utrudnień dla właściwych władz regionalnych i do opóźnień we wdrażaniu tych środków;

| AA. | mając na uwadze, że na dzisiejszym konsolidującym się i zglobalizowanym rynku innowacyjne i oparte na badaniach europejskie branże kulturalne i kreatywne są niezbędne do zapewnienia różnorodności językowej i kulturowej, pluralizmu i oferty innowacyjnych usług o wysokiej jakości; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że na dzisiejszym konsolidującym się i zglobalizowanym rynku innowacyjne i oparte na badaniach europejskie branże kulturalne i kreatywne są niezbędne do zapewnienia różnorodności językowej i kulturowej, pluralizmu i oferty innowacyjnych usług o wysokiej jakości;

| AB. | mając na uwadze, że chociaż obecnie dostęp do treści kulturalnych i kreatywnych oraz ich przekazywanie odbywają się na większą skalę niż kiedykolwiek wcześniej, w szczególności dzięki takim usługom jak platformy umożliwiające przesyłanie treści przez użytkowników i usługi agregacji treści, oraz że koszty dystrybucji i produkcji spadają w miarę postępu technologicznego, to jednak ów wzrost konsumpcji nie wiąże się z analogicznym wzrostem przychodów w sektorze kulturalnym i kreatywnym, w dużym stopniu ze względu na brak przejrzystości w łańcuchu wartości i brak pewności prawa oraz trudności w dostosowaniu się do transformacji cyfrowej, których doświadczają sektory tradycyjne; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że chociaż obecnie dostęp do treści kulturalnych i kreatywnych oraz ich przekazywanie odbywają się na większą skalę niż kiedykolwiek wcześniej, w szczególności dzięki takim usługom jak platformy umożliwiające przesyłanie treści przez użytkowników i usługi agregacji treści, oraz że koszty dystrybucji i produkcji spadają w miarę postępu technologicznego, to jednak ów wzrost konsumpcji nie wiąże się z analogicznym wzrostem przychodów w sektorze kulturalnym i kreatywnym, w dużym stopniu ze względu na brak przejrzystości w łańcuchu wartości i brak pewności prawa oraz trudności w dostosowaniu się do transformacji cyfrowej, których doświadczają sektory tradycyjne;

| AC. | mając na uwadze, że do Komisji zaapelowano o przyjęcie właściwych środków ułatwiających pojawianie się atrakcyjnych legalnych ofert i dostępności transgranicznej, tak aby zmniejszyć znaczną nierównowagę w rozkładzie wartości oraz zapewnić autorom, twórcom, wykonawcom i posiadaczom praw uczciwe wynagrodzenie za pracę; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że do Komisji zaapelowano o przyjęcie właściwych środków ułatwiających pojawianie się atrakcyjnych legalnych ofert i dostępności transgranicznej, tak aby zmniejszyć znaczną nierównowagę w rozkładzie wartości oraz zapewnić autorom, twórcom, wykonawcom i posiadaczom praw uczciwe wynagrodzenie za pracę;

| AD. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne przechodzą istotną transformację w wyniku rozwoju technologii cyfrowych, co prowadzi do zmian warunków produkcji artystycznej i wpływa na prawo własności intelektualnej; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne przechodzą istotną transformację w wyniku rozwoju technologii cyfrowych, co prowadzi do zmian warunków produkcji artystycznej i wpływa na prawo własności intelektualnej;

| AE. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne są nadal niedoceniane i nieuznawane, szczególnie pod względem zdolności dostępu do kapitału na rozpoczęcie działalności i do finansowania; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne są nadal niedoceniane i nieuznawane, szczególnie pod względem zdolności dostępu do kapitału na rozpoczęcie działalności i do finansowania;

| AF. | mając na uwadze, że najnowsze badanie zlecone przez Komisję (21) uwzględnia w swej definicji branż kulturalnych i kreatywnych oparte na kreatywności branże luksusowe; mając na uwadze, że branże związane z modą i branże luksusowe opierają się w dużym stopniu na wkładzie o charakterze kulturalnym i kreatywnym, przyczyniają się do zachowania wielowiekowego europejskiego know-how oraz odwołują się do dziedzictwa kulturowego i tradycji, które nie dają się powielać przez innych; mając na uwadze, że należy wzmocnić współpracę w celu uwzględnienia zmian dotyczących zatrudnienia i zapotrzebowania na określone umiejętności; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że najnowsze badanie zlecone przez Komisję (21) uwzględnia w swej definicji branż kulturalnych i kreatywnych oparte na kreatywności branże luksusowe; mając na uwadze, że branże związane z modą i branże luksusowe opierają się w dużym stopniu na wkładzie o charakterze kulturalnym i kreatywnym, przyczyniają się do zachowania wielowiekowego europejskiego know-how oraz odwołują się do dziedzictwa kulturowego i tradycji, które nie dają się powielać przez innych; mając na uwadze, że należy wzmocnić współpracę w celu uwzględnienia zmian dotyczących zatrudnienia i zapotrzebowania na określone umiejętności;

| AG. | mając na uwadze, że krajowe dane szacunkowe dotyczące branż kulturalnych i kreatywnych rzadko są porównywalne, ponieważ państwa członkowskie w dalszym ciągu stosują różne definicje tych branż; zauważa, że takie definicje obejmują także szerokie kategorie branż kulturalnych i kreatywnych, takie jak oprogramowanie, reklama i marketing, odnoszące duże sukcesy zarówno pod względem gospodarczym, jak i jako przykłady europejskiej kreatywności i przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że krajowe dane szacunkowe dotyczące branż kulturalnych i kreatywnych rzadko są porównywalne, ponieważ państwa członkowskie w dalszym ciągu stosują różne definicje tych branż; zauważa, że takie definicje obejmują także szerokie kategorie branż kulturalnych i kreatywnych, takie jak oprogramowanie, reklama i marketing, odnoszące duże sukcesy zarówno pod względem gospodarczym, jak i jako przykłady europejskiej kreatywności i przedsiębiorczości;

| AH. | mając na uwadze, że w 2013 r. międzynarodowy handel towarami podrobionymi i pirackimi sięgał 2,5 % handlu światowego i 5 % przywozu do UE, co odpowiada kwocie 85 mld EUR; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że w 2013 r. międzynarodowy handel towarami podrobionymi i pirackimi sięgał 2,5 % handlu światowego i 5 % przywozu do UE, co odpowiada kwocie 85 mld EUR;

| AI. | mając na uwadze, że w gospodarce przemysłowej inwestycje przeważnie skupiały się na dobrach materialnych, które stanowiły główne czynniki wzrostu, natomiast w dzisiejszej gospodarce kreatywnej głównym to dobra niematerialne są głównym przedmiotem inwestycji, źródłem wartości i czynnikiem wzrostu; mając na uwadze, że finansowanie branż kulturalnych i kreatywnych należy rozpatrywać w tym kontekście; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że w gospodarce przemysłowej inwestycje przeważnie skupiały się na dobrach materialnych, które stanowiły główne czynniki wzrostu, natomiast w dzisiejszej gospodarce kreatywnej głównym to dobra niematerialne są głównym przedmiotem inwestycji, źródłem wartości i czynnikiem wzrostu; mając na uwadze, że finansowanie branż kulturalnych i kreatywnych należy rozpatrywać w tym kontekście;

| AJ. | mając na uwadze, że jakkolwiek rozwój technologii i infrastruktury cyfrowej jest priorytetem europejskiej polityki, to jednak nadal konieczna jest poprawa rozpowszechniania dóbr i usług kulturalnych i kreatywnych w internecie za pośrednictwem instytucji kultury; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że jakkolwiek rozwój technologii i infrastruktury cyfrowej jest priorytetem europejskiej polityki, to jednak nadal konieczna jest poprawa rozpowszechniania dóbr i usług kulturalnych i kreatywnych w internecie za pośrednictwem instytucji kultury;

| AK. | mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne przyczyniają się do utrzymania i poprawy stanu ogromnego dziedzictwa kulturowego, historycznego i architektonicznego Europy; mając na uwadze, że sektor kulturalny i kreatywny jest ważny dla rozwoju dyplomacji kulturalnej, branży turystycznej i promocji kultury narodowej i lokalnej, gdyż stymuluje postęp i rozwój miast i regionów; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że branże kulturalne i kreatywne przyczyniają się do utrzymania i poprawy stanu ogromnego dziedzictwa kulturowego, historycznego i architektonicznego Europy; mając na uwadze, że sektor kulturalny i kreatywny jest ważny dla rozwoju dyplomacji kulturalnej, branży turystycznej i promocji kultury narodowej i lokalnej, gdyż stymuluje postęp i rozwój miast i regionów;

Definicja i dane statystyczne

| 1. | zwraca się do Komisji o opracowanie kompleksowej, spójnej i długofalowej ramowej polityki przemysłowej na rzecz sektora kulturalnego i kreatywnego, a także zwraca się do UE o uwzględnienie rozwoju, skutecznej popularyzacji i ochrony oraz odpowiedniego finansowania branż kulturalnych i kreatywnych w jej celach strategicznych i ogólnych priorytetach, tak aby pobudzać ich konkurencyjność i umożliwić im pełne wykorzystanie ich potencjału pod względem tworzenia wysokiej jakości zatrudnienia i wzrostu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o tworzenie przyszłej polityki w oparciu o następującą definicję branż kulturalnych i kreatywnych: „branże kulturalne i kreatywne to branże bazujące na wartościach kulturowych, różnorodności kulturowej, kreatywności indywidualnej lub zbiorowej oraz umiejętnościach i talentach, mogące generować innowacje, dochody i miejsca pracy poprzez tworzenie wartości społecznej i gospodarczej, w szczególności pochodzącej z własności intelektualnej; należą do nich następujące segmenty bazujące na wkładzie o charakterze kulturowym i kreatywnym: architektura, archiwa i biblioteki, rękodzieło artystyczne, sektor audiowizualny (obejmujący film, telewizję, oprogramowanie i gry wideo oraz multimedia i nagrania muzyczne), dziedzictwo kulturowe, wzornictwo, oparte na kreatywności branże luksusowe i moda, festiwale, muzyka na żywo, przedstawienia artystyczne, literatura i działalność wydawniczą (gazety i czasopisma), radio oraz sztuki wizualne, a także reklama”; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa Komisję – zważywszy na fakt, że państwa członkowskie stosują krajowe systemy klasyfikacji działalności należącej do branż kulturalnych i kreatywnych – do określenia konkretnych wskaźników służących monitorowaniu i analizie wpływu kulturalnego, gospodarczego i społecznego oraz dynamiki jej polityki i wniosków regulacyjnych dotyczących sektora kulturalnego i kreatywnego oraz roli tego sektora jako siły napędowej innowacji i wzrostu we wszystkich innych dziedzinach działalności w UE oraz w powiązanych państwach trzecich; podkreśla, że w związku z tym potrzebne jest zbadanie i wskazanie alternatywnych źródeł danych w celu uzupełnienia i ulepszenia oficjalnych statystyk; podkreśla, że w branżach kulturalnych i kreatywnych często stosuje się złożone modele biznesowe, które mogą stanowić wyzwanie dla tradycyjnych form finansowania oraz że ważne jest, aby zapewnić lepsze zrozumienie pozytywnych skutków inwestycji publicznych oraz dostarczyć analiz na poziomie potrzebnym do przyciągnięcia większych inwestycji prywatnych; ponadto wzywa Komisję do zapewnienia wysiłku koordynacyjnego, aby ułatwić synergię ponadnarodową w sprawach takich jak np. projekty współpracy, możliwości dotyczące mobilności oraz wspólne przedsięwzięcia w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że potrzeba pozyskania danych statystycznych dotyczących branż kulturalnych i kreatywnych przyczynia się również do debaty na temat polityki kulturalnej, oraz zachęca Komisję i Eurostat – zważywszy na czynione przez nie wysiłki w zakresie regularnego analizowania i mierzenia wpływu polityki kulturalnej na sektor kulturalny i kreatywny jako całość – aby uwzględniały ten sektor w statystyce rocznej, na podstawie analizy wartości i efektów mnożnikowych tworzonych przez branże kulturalne i kreatywne w epoce cyfrowej, oraz publikowały co dwa lata sprawozdanie w sprawie rozwoju branż kulturalnych i kreatywnych w Europie; w tym kontekście zwraca uwagę na potrzebę wzmocnienia roli Eurostatu i Wspólnego Centrum Badawczego; |
| --- | --- |

4.

Warunki ramowe i wspieranie innowacji

| 5. | wzywa Komisję do wprowadzenia programu ramowego, który wypełni lukę pomiędzy działaniami badawczo-rozwojowymi, europejską produkcją treści kreatywnych i innowacjami technologicznymi w dziedzinie mediów i poza nią; zwraca uwagę, że taki ramowy program wspierałby produkcję twórczych i konkurencyjnych usług w UE, a także zwiększyłby możliwości handlowe i możliwości zatrudnienia oraz dostęp do rynku dla MŚP i przedsiębiorstw typu start-up, a jednocześnie wzbogaciłby pluralistyczny i zróżnicowany krajobraz europejski opierający się na silnej synergii między branżami kulturalnymi i kreatywnymi a innowacjami technologicznymi, tym samym wzmacniając europejski jednolity rynek cyfrowy; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla fakt, że podstawę cyfrowej technologii i infrastruktury stanowią treści dostarczane przez twórców; zauważa, że bezpośredni dostęp do odbiorców na całym świecie doprowadził do powstania nowych form treści artystycznych i kreatywnych; w związku z tym wzywa Komisję, aby – przy zapewnieniu zrównoważonego traktowania potrzeb wszystkich zainteresowanych podmiotów – wprowadziła właściwe ramy prawne, w tym w zakresie prawa autorskiego, dotyczące łańcucha wartości w epoce cyfrowej, które uwzględniałyby specyfikę sektora, umożliwiałyby dalsze innowacje, wspierałyby przejrzyste stosunki umowne i doprowadziłyby do ustanowienia prawa do uczciwego wynagrodzenia i ochrony prawnej w odniesieniu do autorów, twórców i wszystkich podmiotów zaangażowanych w proces twórczy oraz ich utworów, a tym samym zapewniłaby dobrze prosperującą gospodarkę cyfrową; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla potrzebę współpracy oraz znaczenie stałej wymiany wiedzy i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi starającymi się wspierać i stymulować branżę twórczą oraz promować kreatywność i produktywność na wszystkich poziomach; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że ochrona prawa autorskiego i praw pokrewnych ma kluczowe znaczenie dla dochodu w branżach kulturalnych i kreatywnych; w świetle trwającej reformy prawa autorskiego apeluje do Komisji o stworzenie wyważonych rozwiązań prawnych dostosowanych do epoki cyfrowej, obejmujących partnerstwa z przemysłem i grupami konsumenckimi, sprzyjających i odpowiadających jednocześnie interesom MŚP, bardzo małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw, twórców, podmiotów prawa autorskiego, użytkowników praw, freelancerów oraz konsumentów, w celu przesłania wyraźnego sygnału, iż zwolnienie od odpowiedzialności może mieć zastosowanie wyłącznie do faktycznie neutralnych i biernych dostawców usług internetowych, zgodnie z dyrektywą w sprawie handlu elektronicznego oraz orzecznictwem TSUE, nie zaś do usług, które odgrywają czynną rolę w dystrybucji, promocji i sprzedaży treści kosztem twórców; uważa, że ze względu na wolny od granic charakter środowiska cyfrowego istnieje potrzeba zapewnienia spójności między organami regulacyjnymi, organami ścigania i systemem sądowym w UE; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla fakt, że sprawdzanie informacji dotyczących posiadaczy praw i nieprzejrzyste przepisy w zakresie prawa autorskiego stanowią obciążenia administracyjne wiążące się z wysokimi kosztami i znacznym wysiłkiem, zwłaszcza dla MŚP działających transgranicznie; zaleca w związku z tym, aby ustanowiono wspólną ogólnoeuropejską bazę danych zawierającą wszystkie dostępne informacje na temat posiadaczy praw w poszczególnych sektorach, co ułatwi ustalanie praw; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że dyrektywa 2014/26/UE doprowadziła do poprawy systemu udostępniania praw autorskich w zakresie utworów muzycznych w środowisku internetowym; zwraca się do Komisji o poprawę również w zakresie dobrego zarządzania, efektywności, przejrzystości i odpowiedzialności organizacji zbiorowego zarządzania prawami w innych sektorach; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla fakt, że piractwo i podrabianie w dalszym ciągu stanowią poważny problem zarówno dla branż kulturalnych i kreatywnych, jak i dla obywateli; zaznacza, że tego rodzaju nielegalne działania powodują poważne straty pod względem dochodu i zatrudnienia oraz mogą powodować problemy związane ze zdrowiem i bezpieczeństwem wymagające rozwiązania; z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie branży w poszukiwanie rozwiązań mających na celu walkę z piractwem i podrabianiem oraz podkreśla potrzebę nasilenia walki z tymi nielegalnymi działaniami; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla potrzebę monitorowania i poprawy stosowania obowiązujących przepisów wykonawczych w całej UE; zaleca, by rozważyć wprowadzenie bardziej dotkliwych sankcji i popularyzację systemu gwarancji identyfikowalności jako środka odstraszającego osoby zajmujące się podrabianiem – szczególnie na dużą skalę i w celach komercyjnych – a także zwiększenie kwot odszkodowań i rekompensat należnych posiadaczom praw; zwraca się do UE i państw członkowskich, aby przeprowadziły kampanie uświadamiające wymierzone w piractwo i podrabianie oraz określiły tendencje i skuteczniej na nie reagowały, przy jednoczesnym zachęcaniu posiadaczy praw i usługodawców do zapewnienia łatwych dróg dostępu do legalnych treści, tak aby zniechęcać do piractwa; podkreśla potrzebę zaangażowania wszystkich podmiotów gospodarki cyfrowej w walkę z podrabianiem w internecie; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wzywa Komisję do zaproponowania skutecznych środków służących zwalczaniu piractwa w internecie, w szczególności do dopilnowania, aby w ramach usług online, które polegają na przechowywaniu treści, stosowano skuteczne środki mające na celu usuwanie z serwisu nielegalnie pozyskanych treści oraz podejmowano działania uniemożliwiające ponowne pojawienie się tych treści po ich usunięciu; |
| --- | --- |

13.

| 14. | uważa, że zasadnicze znaczenie ma odejście od myślenia tunelowego w tradycyjnych obszarach polityki oraz wspieranie efektów mnożnikowych w dziedzinie kultury i twórczości; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich, aby stosownie do swoich obszarów kompetencji przyczyniały się do popularyzacji współpracy międzysektorowej, tworząc „laboratoria szkoleniowe”, centra kreatywności, przestrzenie wspólnej pracy, programy tworzenia sieci kontaktów oraz klastry i sieci kultury i kreatywności na szczeblu regionalnym, krajowym, europejskim i międzynarodowym w celu wspierania interakcji pomiędzy mikroprzedsiębiorstwami, małymi, średnimi i dużymi przedsiębiorstwami oraz między organizacjami niedochodowymi i spółkami handlowymi sektora kulturalnego i kreatywnego, przedstawicielami tradycyjnego rzemiosła, organizacjami działającymi na rzecz ochrony dziedzictwa, sektorem turystycznym, ośrodkami badawczymi, uniwersytetami, inwestorami i podmiotami kształtującymi politykę; wzywa ponadto do wspierania rozwoju przyjaznego dla innowacji i zapewniającego ochronę otoczenia prawnego dla tworzenia i testowania nowych modeli biznesowych, produktów i usług w drodze partnerstwa strategicznego między producentami, dystrybutorami i deweloperami, a także do wspierania działalności inkubatorów biznesu; |
| --- | --- |

15.

| 16. | uważa, że konieczne jest utrzymanie przez UE i jej państwa członkowskie możliwości ochrony i rozwoju polityk kulturalnych i audiowizualnych oraz że należy czynić to w ramach obowiązujących przepisów, norm i umów, w tym Konwencji UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego; postuluje więc, aby wyłączenie usług kulturalnych i audiowizualnych, w tym usług internetowych, było jasno określane w umowach między Unią a państwami trzecimi; nalega w związku z powyższym na konieczność wyłączenia usług kulturalnych i audiowizualnych z zakresu ogólnych umów o wolnym handlu, a jednocześnie zwraca uwagę, że dzieła kultury i pracy twórczej mają rzeczywistą dwojaką wartość; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa Komisję, aby propagowała i wspierała tworzenia, usprawnianie i poszerzanie infrastruktury mającej kluczowe znaczenie dla wspierania branż kreatywnych w Europie, szczególnie przez zapewnienie rozwoju szerokopasmowych łączy internetowych o dużej przepustowości na obszarach wiejskich i oddalonych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | uznaje, że wiele miast i regionów w całej Europie opracowało plany strategiczne na rzecz lokalnych branż kulturalnych i kreatywnych; wzywa Komisję do korzystania z najlepszych praktyk przewidzianych w tych strategiach; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do potraktowania Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018 jako istotnej okazji do zwiększenia europejskiej doskonałości w dziedzinie branż kulturalnych i kreatywnych oraz do podkreślenia konieczności zapewnienia właściwego programowania i finansowania; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych do wykorzystania potencjału dyplomacji kulturalnej dzięki propagowaniu i zwiększeniu siły konkurencyjnej europejskiego sektora kulturalnego i kreatywnego; |
| --- | --- |

20.

Cyfryzacja branż kulturalnych i kreatywnych

| 21. | zaznacza, że branże kulturalne i kreatywne, na które w większości składają się MŚP, działają w stale zmieniającym się otoczeniu i jako takie musza podejmować wyzwanie polegające na refleksji nad nowymi modelami biznesowymi i na ich kształtowaniu, aby rozwijać rozwiązania rynkowe i przyciągać nowych odbiorców; zwraca uwagę na szanse, które nowe technologie informacyjno-komunikacyjne – takie jak technologia dużych zbiorów danych, chmury obliczeniowe, internet przedmiotów – oferują gospodarce i społeczeństwu, zwłaszcza gdy są zintegrowane z sektorami takimi jak branże kulturalne i kreatywne, w szczególności pod względem dystrybucji, eksploatacji i produkcji dzieł pracy twórczej; podkreśla jednak, że aby branże kulturalne i kreatywne mogły w pełni wykorzystać potencjał nowych technologii w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, należy nadać priorytet ukończeniu budowy jednolitego rynku cyfrowego; ponadto podkreśla, że potrzebne jest zwiększenie pewności prawa oraz ograniczenie obciążenia administracyjnego; wzywa państwa członkowskie i Komisję do wspierania cyfryzacji treści kulturalnych; podkreśla w związku z tym, że plan Komisji „Cyfryzacja przemysłu” i unijne ramy wykonawcze powinny w pełni uwzględniać specyfikę branż kulturalnych i kreatywnych; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uważa, że platformy cyfrowe są sposobem na zapewnienie szerszego dostępu do dzieł kultury i pracy twórczej oraz oferują sektorowi kulturalnemu i kreatywnemu większe możliwości rozwijania nowych modeli biznesowych; zwraca uwagę, że należy rozważyć, w jaki sposób przy funkcjonowaniu tego procesu można zapewnić większą pewność prawa i szacunek dla posiadaczy praw; podkreśla znaczenie przejrzystości oraz zapewnienia uczciwych, równych warunków działania; uważa w związku z tym, że ochrona posiadaczy praw w ramach prawa autorskiego i prawa własności intelektualnej jest konieczna, aby zapewnić uznawanie wartości oraz stymulowanie innowacji, kreatywności, inwestycji i tworzenia treści; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że cyfryzacja i konwergencja mediów stwarzają nowe możliwości w zakresie dostępności, dystrybucji i promowania dzieł europejskich, oraz podkreśla znaczenie zagwarantowania finansowania służącego potrzebom cyfryzacji, ochrony i dostępności online europejskiego dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

23.

Warunki pracy w sektorze kulturalnym i kreatywnym

| 24. | wskazuje, że nietypowe formy zatrudnienia (praca w niepełnym wymiarze godzin i umowy na czas określony, praca tymczasowa oraz samozatrudnienie zależne od sytuacji gospodarczej) osób pracujących w dziedzinach kulturalnych i kreatywnych, szczególnie w sektorze mediów i kultury, są powszechne; podkreśla potrzebę usunięcia przeszkód w mobilności artystów i specjalistów w dziedzinie kultury oraz popiera wniosek Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego skierowany do Komisji, w którym zwrócono się o zapewnienie odpowiedniego rozwiązania w celu poprawy mobilności pracowników branż kulturalnych i kreatywnych w UE oraz uproszczenie procedur wizowych do celów wymiany z państwami trzecimi; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa państwa członkowskie, aby opracowały lub wdrożyły ramy prawne i instytucjonalne dotyczące działalności twórczej i artystycznej przez przyjęcie lub zastosowanie szeregu spójnych i kompleksowych środków dotyczących umów, metod zbiorowej reprezentacji, zabezpieczenia społecznego, ubezpieczenia zdrowotnego, opodatkowania bezpośredniego i pośredniego oraz zgodności z przepisami europejskimi w celu zwiększenia mobilności artystów w całej UE; |
| --- | --- |

25.

| 26. | zwraca uwagę na wysoki udział kobiet w branżach kreatywnych i podkreśla w szczególności sytuację matek pracujących na własny rachunek lub powracających do pracy zawodowej (matek-przedsiębiorczyń); |
| --- | --- |

26.

| 27. | zwraca uwagę na aktualną średnią różnicę wynagrodzeń (16,1 % w 2014 r.) i emerytur (40,2 %) mężczyzn i kobiet w UE oraz podkreśla, że w branżach kulturalnych i kreatywnych kobiety napotykają takie same przeszkody jak w innych sektorach gospodarki, w szczególności związane z różnicami w wynagrodzeniach i emeryturach, dostępem do finansowania, stereotypami, a także w zakresie szkolenia i uczenia się przez całe życie; |
| --- | --- |

27.

Kształcenie, umiejętności, szkolenie

| 28. | podkreśla, że kreatywne myślenie występuje u każdego człowieka i że zdolności kreatywne należy rozwijać od dzieciństwa, aby stworzyć podstawy dla ciągłego napływu talentów twórczych zauważa jednak, że umiejętności te można wspierać na wszystkich etapach życia, w szczególności przez dostępne programy nauki przez całe życie; zachęca państwa członkowskie, aby wspierały szerzenie wiedzy na temat branż kulturalnych i kreatywnych w programach kształcenia i szkolenia, rozwijały nauczanie umiejętności korzystania z mediów i umiejętności cyfrowych oraz doskonaliły systemy szkolenia, uczenia się i kwalifikacji, co umożliwi uczniom w każdym wieku przechodzenie kompleksowego szkolenia w dyscyplinach twórczych i artystycznych; |
| --- | --- |

28.

| 29. | zwraca uwagę na brak umiejętności przekrojowych – w szczególności w zakresie przedsiębiorczości – wśród absolwentów kierunków kulturalnych i artystycznych, a także ich niewystarczającą wiedzę na temat prawa autorskiego i sposobów ochrony wynikających z niego praw; w związku z tym uważa za istotne, aby zachęcić państwa członkowskie i instytucje edukacyjne do zajęcia się tym niedoborem przez dostosowanie programów nauczania, tak aby zapewnić stałe szkolenie zawodowe i lepiej zintegrować kształcenie w dziedzinach kreatywnych i w zakresie przedsiębiorczości, a tym samym zwiększyć umiejętności przedsiębiorców z sektora kreatywnego w zakresie biznesu, finansów, marketingu i zarządzania; |
| --- | --- |

29.

| 30. | wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wsparcia dla nauczycieli, aby umożliwić im rozwijanie zdolności twórczych i innowacyjnych młodzieży przez unowocześnienie procesu nauczania oraz włączenie kompetencji medialnych, sztuki, muzyki, teatru i filmu do programów kształcenia i szkolenia; apeluje do państw członkowskich o działanie na rzecz rozwoju wiedzy na temat dziedzictwa kulturowego, praktyk artystycznych i wyrazu artystycznego, a także rozwoju umiejętności miękkich ukierunkowanych na kreatywność i innowacyjność; wzywa również państwa członkowskie, aby wspierały współpracę między szkołami, z myślą o wymianie najskuteczniejszych metod i praktyk w zakresie pobudzania kreatywności i innowacyjności, a w ten sposób pomagały obywatelom w docenieniu produktów i usług branż kreatywnych; |
| --- | --- |

30.

| 31. | przypomina, że partnerstwa z systemem kształcenia mogą również wnosić wkład w stymulujące otoczenie edukacyjnego i integrację społeczności znajdujących się w niekorzystnej sytuacji i zmarginalizowanych oraz stwarzać szanse dla osób z ubogich regionów; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla potencjał branż kulturalnych i kreatywnych pod względem zatrudnienia ludzi młodych i pod względem reindustrializacji, a w szczególności coraz większe możliwości w sektorze kulturalnym i kreatywnym, które otoczenie cyfrowe stwarza dla młodych ludzi; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ujęcia branż kulturalnych i kreatywnych w ramach Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz do zapewnienia finansowania umożliwiającego wspieranie ścieżek kariery i szkoleń w tym sektorze przez tworzenie programów praktyk, ułatwianie mobilności i wymianę w ramach programów mentorskich i staży; wzywa do jak najbardziej efektywnego wykorzystywania w tym celu środków przewidzianych w ramach gwarancji dla młodzieży; |
| --- | --- |

32.

| 33. | przypomina, że jednym z głównych wyzwań stojących przed sektorem dziedzictwa kulturowego jest stopniowe zanikanie tradycyjnych umiejętności i rzemiosł; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zapewniły ochronę dziedzictwa, różnorodności kulturowej i językowej, tradycyjnych umiejętności oraz know-how na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym, a także chroniły i wspierały działalność rzemieślniczą powiązaną z sektorem kulturalnym i kreatywnym, promowały i ułatwiały przekazywanie know-how oraz kładły silniejszy nacisk na szkolenie zawodowe i na wysoko wykwalifikowanych pracowników, aby przyciągać talenty, co obejmuje doskonałość w zakresie rzemiosła w sektorze budowlanym oraz w pracach konserwacyjnych i remontowych; podkreśla w związku z tym, że należy koniecznie pielęgnować silne powiązania strategiczne między polityką kulturalną a zasobami społecznymi i produkcyjnymi; |
| --- | --- |

33.

| 34. | zwraca się do Komisji o zwiększanie świadomości na temat możliwości rozwoju kariery w zawodach rzemieślniczych i produkcyjnych powiązanych z sektorem kulturalnym i kreatywnym poprzez kampanie uświadamiające i politykę wspierającą przekazywanie wiedzy w celu zachowania rzemiosła i umiejętności eksperckich w tych sektorach; |
| --- | --- |

34.

| 35. | zachęca państwa członkowskie do podjęcia działań następczych w odniesieniu do środków zachęty związanych z programem Erasmus+ w celu upowszechniania podejścia ponadsektorowego obejmującego różne obszary w ramach kształcenia formalnego, pozaformalnego i nieformalnego, szkoleń i nauki przez całe życie; zachęca placówki szkolnictwa wyższego i zawodowego do tworzenia programów edukacyjnych łączących w sobie elementy sztuki i kultury, nauk ścisłych, inżynierii, technologii, biznesu i innych stosownych dziedzin; wzywa w szczególności do poczynienia kroków w celu zlikwidowania barier oddzielających nauki ścisłe, technologię, inżynierię i matematykę oraz technologie informacyjno-komunikacyjne od przedmiotów z zakresu sztuki i wzornictwa, aby wspierać rozwój karier technicznych w branżach kreatywnych oraz karier twórczych w sektorze nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki, co ma podstawowe znaczenie dla rozwoju europejskiego sektora kulturalnego i kreatywnego; podkreśla potrzebę wspierania centrów doskonałości i propagowania wymiany między różnymi zawodami w tym sektorze, w tym w państwach trzecich, oraz przyciągania i rozwijania talentów kreatywnych; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zachęca państwa członkowskie do wspierania współpracy między uczelniami artystycznymi, podmiotami świadczącymi usługi w zakresie kształcenia i szkolenia zawodowego, uniwersytetami i przedsiębiorstwami sektora kulturalnego i kreatywnego, w tym przez rezydentury artystyczne w otoczeniu biznesowym i w placówkach edukacyjnych, aby zapewnić lepsze dostosowanie podaży umiejętności do potrzeb rynku pracy oraz pobudzić potencjał konkurencyjny tego sektora; zaleca rozwój ścieżek umożliwiających jednoczesną pracę i naukę, takich jak dualne systemy kształcenia; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zaleca opracowanie i przyjęcie strategii mających na celu podniesienie poziomu udziału obywateli UE w życiu kulturalnym, który to poziom w wielu państwach członkowskich jest nadal zatrważająco niski; podkreśla, że spowodowałoby to korzyści zarówno pod względem szerszego wspierania talentów kreatywnych, jak i pod względem zabezpieczenia większej i silniejszej bazy popytowej na unijne produkty sektora kulturalnego i kreatywnego; |
| --- | --- |

37.

| 38. | apeluje o utworzenie europejskiej nagrody dla branż kulturalnych i kreatywnych na wzór nagrody przyznawanej w tej dziedzinie wspólnie przez Francję i Niemcy; |
| --- | --- |

38.

| 39. | podkreśla ogromny potencjał kobiet w obszarze innowacyjności i przedsiębiorczości oraz istotną rolę, którą odgrywają one w branżach kulturalnych i kreatywnych; zachęca państwa członkowskie, aby oferowały odpowiednie wsparcie finansowe i szkolenia oraz zwraca uwagę na znaczenie, jakie mają tworzenie sieci kontaktów i wymiana najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

39.

| 40. | postuluje możliwość rozważenia programów mobilności dla młodych innowatorów pod kątem wspierania wymiany i innowacyjności w dziedzinie kultury i twórczości; |
| --- | --- |

40.

| 41. | odnotowuje komunikat Komisji pt. „Nowy europejski program na rzecz umiejętności: wspólne działania na rzecz wzmocnienia kapitału ludzkiego, zwiększania szans na zatrudnienie i konkurencyjności” i podziela pogląd, że „w szybko zmieniającej się gospodarce światowej umiejętności będą w znaczącym stopniu warunkowały konkurencyjność i możliwości stymulowania innowacji”, że „stanowią one czynnik przyciągający dla inwestycji i katalizator efektu narastających korzyści pod względem tworzenia miejsc pracy i wzrostu” oraz że „stanowią [one] klucz do osiągnięcia spójności społecznej”; uważa, że w ramach przeglądu ram kompetencji kluczowych i europejskich ram kwalifikacji należy koniecznie zwrócić szczególną uwagę na umiejętności twórcze; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zachęca państwa członkowskie do podejmowania inicjatyw takich jak wprowadzona przez rząd włoski „premia kulturalna” w wysokości 500 EUR wypłacana wszystkim 18-latkom legalnie zamieszkującym Włoszech, której przeznaczeniem mają być wyłącznie „działania wzbogacające kulturalnie”, takie jak zwiedzanie muzeów, galerii, wykopalisk archeologicznych i miejsc związanych z dziedzictwem kulturowym, czytanie książek i oglądanie filmów; |
| --- | --- |

42.

Finansowanie

| 43. | zwraca uwagę, że branże kulturalne i kreatywne w niemałej części korzystają z publicznego wsparcia kultury, co znacząco przyczynia się do różnorodności kulturowej w Unii Europejskiej; w związku z tym wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby w ramach swoich kompetencji nadal przeznaczały wystarczającą część swoich budżetów na publiczne wsparcie kultury; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla konieczność wzmocnienia polityki państwowej wspierającej sektor kulturalny i kreatywny oraz konieczność zwiększenia budżetów przeznaczonych na kulturę; zwraca uwagę, że finansowanie publiczne doznało poważnych cięć budżetowych w państwach członkowskich, co stanowi poważne zagrożenie dla europejskiej kultury i twórczości; |
| --- | --- |

44.

| 45. | odnotowuje sukces funkcjonujących w niektórych państwach członkowskich systemów ulg podatkowych dla sektora kulturalnego i kreatywnego; w związku z tym zachęca wszystkie państwa członkowskie, aby wprowadzały takie systemy, a jednocześnie potępia specjalne rozwiązania podatkowe – znane jako „interpretacje indywidualne prawa podatkowego” – które umożliwiają niektórym przedsiębiorstwom niezasadne ograniczanie zobowiązań podatkowych do minimum; |
| --- | --- |

45.

| 46. | zauważa, że uczestnictwo we wszystkich finansowanych przez UE programach pozostaje otwarte dla branż kulturalnych i kreatywnych, lecz że należy uznać, iż potencjał tego uczestnictwa nie jest w pełni wykorzystywany; zwraca się do Komisji, aby w pierwszym etapie utworzyła pojedynczy punkt kontaktowy – np. stronę internetową – gdzie poszczególne zainteresowane dyrekcje generalne pozostałyby w ścisłej interakcji, aby ukazywać różne możliwości finansowania dla branż kulturalnych i artystycznych, upowszechniać informacje za pośrednictwem paneuropejskich sieci kulturalnych i kreatywnych oraz organizacji krajowych, gromadzić i propagować przykłady najlepszych praktyk oraz zwiększać wiedzę inwestorów i instytucji finansowych na temat specyfiki i różnorodnych wyzwań, przed jakimi stoją branże kulturalne i kreatywne, gdyż zwiększyłoby to świadomość co do finansowania tych branż i jego dostępności; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa Komisję, aby podjęła działania zmierzające do uwzględnienia problematyki unijnego wsparcia dla branż kulturalnych i kreatywnych, w tym finansowania, przez przyjęcie nadrzędnej i przekrojowej strategii UE; podkreśla jednak, że istotne, jest, aby zdawać sobie sprawę z różnorodnego charakteru branż kulturalnych i artystycznych oraz, odpowiednio, z ich szczególnych potrzeb sektorowych pod względem finansowania i innowacji, a tym samym istotne znaczenie mają szczególne plany wdrażania, takie jak wspólny system ramowy dla programów „Horyzont 2020” i „Kreatywna Europa”; uznaje efekt mnożnikowy, który unijne finansowanie niesie dla branż kulturalnych i kreatywnych, szczególnie w konkretnych regionach; |
| --- | --- |

47.

| 48. | uznaje ważną rolę odgrywaną przez organizacje niedochodowe, spółdzielnie i przedsiębiorstwa społeczne w branżach kulturalnych i kreatywnych i w związku z tym apeluje o unikanie w ramach unijnego finansowania strukturalnego i społecznego jakiegokolwiek rozróżnienia, które mogłoby ograniczać kwalifikowalność tych struktur; |
| --- | --- |

48.

| 49. | zauważa, że śródokresowy przegląd WRF oraz sprawozdania z realizacji programów unijnych należy traktować jako dwa powiązane elementy tego samego procesu; zauważa, że szczególnie w przypadku programów „Kreatywna Europa” i „Horyzont 2020” oraz funduszy strukturalnych (EFRR i EFS) rola i znaczenie branż kulturalnych i kreatywnych dla wzrostu, zatrudnienia i spójności terytorialnej powinny być szczególnie doceniane i popularyzowane; podkreśla fakt, że proces ten powinien zapewniać solidne i spójne podstawy dla przeglądu WRF i tworzenia architektury programów unijnych po 2020 r.; |
| --- | --- |

49.

| 50. | zwraca się do Komisji o przestrzeganie art. 167 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i uznanie branż kulturalnych i kreatywnych, jako części sektora kulturalnego i kreatywnego, za priorytety horyzontalne w ramach unijnych systemów finansowania i programów, szczególnie programu „Horyzont 2020”, programu UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) oraz europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; |
| --- | --- |

50.

| 51. | wzywa Komisję do pełnego wykorzystania potencjalnej synergii występującej pomiędzy różnymi aspektami polityki UE w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania funduszy dostępnych w ramach programów UE, takich jak „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę”, program Erasmus+, EaSI, program „Kreatywna Europa” oraz COSME, a także europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (ESIF), z myślą o wspieraniu większej liczby projektów w branżach kulturalnych i kreatywnych; |
| --- | --- |

51.

| 52. | wskazuje, że przewidzianą na okres programowania 2014–2020 lepszą współpracę między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi a innymi programami europejskimi, którą w odniesieniu do programów Erasmus+ i „Kreatywna Europa” określono w pkt 4.6 i 6.4 załącznika I do „rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów”, można wyraźnie zoptymalizować dzięki, z jednej strony, poprawie informacji o niej w całej UE, a z drugiej strony, dzięki zdecydowanie energiczniejszej realizacji w państwach członkowskich i ich regionach; |
| --- | --- |

52.

| 53. | wzywa Komisję do zmodyfikowania lub dokonania interpretacji tej części rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, która dotyczy pomocy państwa na rzecz kultury i ochrony dziedzictwa kulturowego w świetle motywu 72 tego rozporządzenia oraz komunikatu Komisji z dnia 19 maja 2016 r., tak aby niektóre środki w sektorze dziedzictwa kulturowego (w szczególności renowacja i ochrona) oraz, w niektórych przypadkach, środki na rzecz działalności kulturalnej wspieranej ze środków UE i dodatkowych środków regionalnych, nie były traktowane jako pomoc państwa; |
| --- | --- |

53.

| 54. | zauważa, że instrument gwarancyjny funkcjonujący w ramach programu „Kreatywna Europa” stanowi jeden ze sposobów odniesienia się do pilnego zapotrzebowania na dostęp do finansowania pożyczkowego dla innowacyjnych i zrównoważonych projektów w sektorze kulturalnym i kreatywnym; przypomina o opóźnieniu w uruchomieniu instrumentu gwarancyjnego; podkreśla potrzebę zwiększenia budżetu programu „Kreatywna Europa” oraz instrumentu gwarancyjnego, aby skutecznie wspierać europejskie formy wyrazu kulturowego i kreatywnego, zdywersyfikować beneficjentów finansowania, zagwarantować podmiotom kulturalnym ze wszystkich państw członkowskich równy dostęp do instrumentu gwarancyjnego i poprawić ich udział w tym instrumencie; |
| --- | --- |

54.

| 55. | zauważa, że EFIS powinien zapewniać wsparcie dla MŚP zmagających się z niedoborami kapitałowymi i zazwyczaj być ukierunkowany na projekty o profilu ryzyka wyższym niż projekty wspierane w ramach normalnych działań EBI (22); zauważa, że we wrześniu 2016 r. finansowanie przyznano tylko na nieliczne projekty w sektorze kulturalnym i kreatywnym – na który składają się głównie MŚP narażone na wysoki stopień ryzyka – oraz w sektorze kształcenia lub szkolenia oraz podkreśla, że należy dołożyć wszelkich starań, aby poprawić udział tych sektorów w EFIS; |
| --- | --- |

55.

| 56. | wzywa EBI do podjęcia kwestii braku finansowania dla branż kulturalnych i kreatywnych w ramach EFIS poprzez rozważenie możliwej interakcji z programem „Kreatywna Europa” i instrumentem gwarancyjnym w celu zapewnienia dostosowanych do zapotrzebowania pożyczek w tych branżach; |
| --- | --- |

56.

| 57. | wzywa Komisję, państwa członkowskie i EBI do wspierania mieszanych metod finansowania, zwłaszcza w postaci partnerstw publiczno-prywatnych, aby zająć się problemem braku dostępności finansowania kapitałowego dla branż kulturalnych i kreatywnych i zaradzić mu; |
| --- | --- |

57.

| 58. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do poprawy otoczenia inwestycyjnego i do rozszerzenia zakresu instrumentów finansowych dostępnych dla mikroprzedsiębiorstw i MŚP w sektorze kulturalnym i kreatywnym za pomocą nowych i innowacyjnych systemów finansowania, takich jak mikrokredyty, finansowanie z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka, funduszu kapitału zalążkowego i kapitału venture; zauważa, że różne modele finansowania społecznościowego i inwestycji społecznościowych na rzecz branż kulturalnych i kreatywnych mogą stać się solidnym narzędziem finansowania projektów kulturalnych i kreatywnych oraz, jako takie, pożądanym dodatkiem do tradycyjnych źródeł wsparcia finansowego dla branż kulturalnych i kreatywnych jako całości; wzywa w związku z tym Komisję i państwa członkowskie, aby nadal monitorowały i wspierały rozwój rynku finansowania społecznościowego, angażowały instytucje publiczne, lepiej wykorzystywały możliwości instytucjonalnego finansowania społecznościowego, koordynowały stosowanie różnych metod regulacyjnych, zapewniły odpowiednią jasność co do stosowania unijnych przepisów, opracowywały najlepsze praktyki oraz poprawiły ramy regulacyjne przez likwidację obciążeń lub, w razie konieczności, zaproponowanie nowego instrumentu regulacyjnego; zwraca jednak uwagę, że nie może to zastąpić trwałego finansowania publicznego i prywatnego branż kulturalnych i kreatywnych; |
| --- | --- |

58.

| 59. | uważa, że należy koniecznie zwiększyć rolę, jaką publiczne banki inwestycyjne odgrywają w sektorze kulturalnym i kreatywnym, przez zapewnienie MŚP lepszego dostępu do kredytowania i pomaganie przedsiębiorstwom w poszerzaniu ich rynku zbytu oraz działalności wywozowej; |
| --- | --- |

59.

| 60. | uważa, że w celu poprawy dostępności finansowania branż kulturalnych i kreatywnych konieczna jest poprawa zdolności do wskazywania i oceny wartości aktywów niematerialnych i prawnych, które mogą być akceptowane jako zabezpieczenie pożyczki; podkreśla konieczność pogłębienia wiedzy wśród inwestorów i instytucji finansowych na temat specyfiki i różnych wyzwań dotyczących branż kulturalnych i kreatywnych, uznawanych za wiążące się z wyższym stopniem ryzyka; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie przez Komisję sytemu szkoleń dla pośredników finansowych w ramach instrumentu gwarancyjnego dla programu „Kreatywna Europa”, gdyż może to również poprawić zdolność branż kulturalnych i kreatywnych do nawiązywania kontaktów z inwestorami zewnętrznymi i do przekonywania ich; uważa jednak za pożyteczne, aby założyć sukces tego systemu i w oczekiwaniu na pozytywną ocenę rozszerzyć go na różne obszary polityki; |
| --- | --- |

60.

| 61. | wzywa w tym celu do popularyzacji „protokołów własności intelektualnej” wspomagających wycenę prawa własności intelektualnej oraz zachęca Komisję i państwa członkowskie do wdrożenia koniecznych mechanizmów w celu zwiększenia kwalifikowalności prawa własności intelektualnej w ramach usług bankowych oraz uwzględnienia pełnej wartości związanych z nim aktywów; |
| --- | --- |

61.

o

o o

| 62. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

62.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2016, s. 83.

(2)  Dz.U. L 169 z 1.7.2015, s. 1.

(3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 221.

(4)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104.

(5)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.

(6)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289.

(7)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259.

(8)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 33.

(9)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0009.

(10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0293.

(11)  Dz.U. C 93 z 9.3.2016, s. 95.

(12)  Dz.U. C 68 E z 7.3.2014, s. 40.

(13)  Dz.U. C 377 E z 7.12.2012, s. 135.

(14)  Dz.U. C 377 E z 7.12.2012, s. 142.

(15)  Dz.U. C 247 E z 15.10.2009, s. 25.

(16)  Dz.U. C 125 E z 22.5.2008, s. 223.

(17)  OECD/EUIPO, „Trade in Counterfeit and Pirated Good: Mapping the Economic Impact”, OECD Publishing, Paryż, 2016.

(18)  Według komunikatu Komisji do branż tych należą: architektura, archiwa i biblioteki, rękodzieło artystyczne, sektor audiowizualny (obejmujący film, telewizję, gry wideo i multimedia), dziedzictwo kulturowe, wzornictwo (w tym wzornictwo odzieżowe), festiwale, muzyka, przedstawienia artystyczne i sztuki wizualne, działalność wydawnicza i radio.

(19)  Industry-Level Analysis Report (2013), Intellectual property rights intensive industries: contribution to economic performance and employment in the European Union (Sprawozdanie z analizy branżowej (2013), Branże o wysokim stopniu wykorzystania praw własności intelektualnej: wkład w wyniki gospodarcze i zatrudnienie w Unii Europejskiej), s. 8 https://euipo.europa.eu/ohimportal/documents/11370/80606/IP+Contribution+study.

(20)  Analiza Komisji Europejskiej EASME/COSME/2015/003.

(21)  Odniesienie do badania zostanie uzupełnione po publikacji. Wszystkie wartości liczbowe przywoływane w niniejszej rezolucji zaczerpnięto z rzeczonego badania.

(22)  Rozporządzenie (UE) 2015/1017.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/42 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/42

---

P8_TA(2016)0487

Prawa kobiet w państwach Partnerstwa Wschodniego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie praw kobiet w państwach Partnerstwa Wschodniego (2016/2060(INI))

(2018/C 238/03)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) ustanawiające równość kobiet i mężczyzn jako jedną z głównych zasad, na których opiera się UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) ustanawiające równość kobiet i mężczyzn jako jedną z głównych zasad, na których opiera się UE,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ z dnia 18 grudnia 1979 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ z dnia 18 grudnia 1979 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet,

| — | uwzględniając pekińską platformę działania ONZ na rzecz równości, rozwoju i pokoju z 1995 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pekińską platformę działania ONZ na rzecz równości, rozwoju i pokoju z 1995 r.,

| — | uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1820 (2008), 1325 (2000) i ostatnią rezolucję nr 2242 (2015) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1820 (2008), 1325 (2000) i ostatnią rezolucję nr 2242 (2015) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania z września 1995 r., program działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju (konferencji w Kairze) z września 1994 r. oraz wyniki ich konferencji przeglądowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania z września 1995 r., program działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju (konferencji w Kairze) z września 1994 r. oraz wyniki ich konferencji przeglądowych,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 18 listopada 2015 r. pt. „Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa” (SWD(2015)0500), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 18 listopada 2015 r. pt. „Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa” (SWD(2015)0500),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa oraz konkluzje Rady z dnia 20 kwietnia 2015 r. i z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie przeglądu tej polityki, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa oraz konkluzje Rady z dnia 20 kwietnia 2015 r. i z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie przeglądu tej polityki,

| — | uwzględniając wspólną deklarację przyjętą podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Pradze w dniu 7 maja 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację przyjętą podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Pradze w dniu 7 maja 2009 r.,

| — | uwzględniając wspólną deklarację przyjętą podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Wilnie w dniach 28–29 listopada 2013 r. na temat przyszłości Partnerstwa Wschodniego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację przyjętą podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Wilnie w dniach 28–29 listopada 2013 r. na temat przyszłości Partnerstwa Wschodniego,

| — | uwzględniając wspólną deklarację przyjętą podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Rydze w dniach 21–22 maja 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację przyjętą podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Rydze w dniach 21–22 maja 2015 r.,

| — | uwzględniając układy o stowarzyszeniu / pogłębione i kompleksowe strefy wolnego handlu (AA/DCFTA) między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Gruzją, Mołdawią i Ukrainą z drugiej strony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając układy o stowarzyszeniu / pogłębione i kompleksowe strefy wolnego handlu (AA/DCFTA) między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Gruzją, Mołdawią i Ukrainą z drugiej strony,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa (1),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie planu działania dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie planu działania dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 października 2015 r. dotyczące planu działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju na lata 2016–2020, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 października 2015 r. dotyczące planu działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju na lata 2016–2020,

| — | uwzględniając wspólny dokument roboczy Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej z dnia 21 września 2015 r. pt. „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: jak odmienić los dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020?”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument roboczy Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej z dnia 21 września 2015 r. pt. „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet: jak odmienić los dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020?”,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie układów o stowarzyszeniu / pogłębionych i kompleksowych stref wolnego handlu z Gruzją, Mołdawią i Ukrainą (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie układów o stowarzyszeniu / pogłębionych i kompleksowych stref wolnego handlu z Gruzją, Mołdawią i Ukrainą (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2014 oraz polityki UE w tym zakresie (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2014 oraz polityki UE w tym zakresie (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie odnowienia planu działania UE w zakresie równości płci i wzmacniania pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie odnowienia planu działania UE w zakresie równości płci i wzmacniania pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2013 r. pt. „Ludobójstwo ze względu na płeć: brakujące kobiety?” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2013 r. pt. „Ludobójstwo ze względu na płeć: brakujące kobiety?” (5),

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje oraz tę najnowszą z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje oraz tę najnowszą z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa (6),

| — | uwzględniając projekt Rady Europy dotyczący ułatwiania kobietom dostępu do wymiaru sprawiedliwości w pięciu państwach Partnerstwa Wschodniego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Rady Europy dotyczący ułatwiania kobietom dostępu do wymiaru sprawiedliwości w pięciu państwach Partnerstwa Wschodniego,

| — | uwzględniając konwencję stambulską przyjętą przez Radę Europy w 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję stambulską przyjętą przez Radę Europy w 2011 r.,

| — | uwzględniając sprawozdania na temat poszczególnych krajów i sprawozdania z postępów krajów Partnerstwa Wschodniego przedstawiane w ramach stambulskiego planu działania OECD w zakresie walki z korupcją, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania na temat poszczególnych krajów i sprawozdania z postępów krajów Partnerstwa Wschodniego przedstawiane w ramach stambulskiego planu działania OECD w zakresie walki z korupcją,

| — | uwzględniając konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy w sprawie równouprawnienia płci, a mianowicie Konwencję (nr 100) z 1951 r. dotyczącą jednakowego wynagrodzenia dla pracujących mężczyzn i kobiet za pracę jednakowej wartości, Konwencję (nr 111) z 1958 r. dotyczącą dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, Konwencję (nr 156) z 1981 r. dotyczącą równości szans i traktowania pracowników obu płci: pracowników mających obowiązki rodzinne i Konwencję (nr 183) z 2000 r. dotyczącą ochrony macierzyństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy w sprawie równouprawnienia płci, a mianowicie Konwencję (nr 100) z 1951 r. dotyczącą jednakowego wynagrodzenia dla pracujących mężczyzn i kobiet za pracę jednakowej wartości, Konwencję (nr 111) z 1958 r. dotyczącą dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, Konwencję (nr 156) z 1981 r. dotyczącą równości szans i traktowania pracowników obu płci: pracowników mających obowiązki rodzinne i Konwencję (nr 183) z 2000 r. dotyczącą ochrony macierzyństwa,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0365/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0365/2016),

| A. | mając na uwadze, że według deklaracji z Pragi podstawą Partnerstwa Wschodniego jest przywiązanie do zasad prawa międzynarodowego i podstawowych wartości, w tym demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności; mając na uwadze, że w deklaracji z Rygi kwestię równości płci uznano za obiecujący nowy obszar współpracy; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że według deklaracji z Pragi podstawą Partnerstwa Wschodniego jest przywiązanie do zasad prawa międzynarodowego i podstawowych wartości, w tym demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności; mając na uwadze, że w deklaracji z Rygi kwestię równości płci uznano za obiecujący nowy obszar współpracy;

| B. | mając na uwadze, że kluczowymi zasadami zrewidowanej europejskiej polityki sąsiedztwa są lepsze zróżnicowanie oraz większa odpowiedzialność krajów partnerskich, z uwzględnieniem szczególnej sytuacji każdego kraju; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że kluczowymi zasadami zrewidowanej europejskiej polityki sąsiedztwa są lepsze zróżnicowanie oraz większa odpowiedzialność krajów partnerskich, z uwzględnieniem szczególnej sytuacji każdego kraju;

| C. | mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn jest zapisana w konstytucjach i przepisach prawa wszystkich krajów Partnerstwa Wschodniego i że wszystkie te kraje bez zastrzeżeń ratyfikowały najważniejsze konwencje międzynarodowe w tym obszarze; wyrażając ubolewanie w związku z faktem, że kobiety w krajach Partnerstwa Wschodniego wciąż są ofiarami dyskryminacji społecznej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn jest zapisana w konstytucjach i przepisach prawa wszystkich krajów Partnerstwa Wschodniego i że wszystkie te kraje bez zastrzeżeń ratyfikowały najważniejsze konwencje międzynarodowe w tym obszarze; wyrażając ubolewanie w związku z faktem, że kobiety w krajach Partnerstwa Wschodniego wciąż są ofiarami dyskryminacji społecznej;

| D. | mając na uwadze, że wszystkie kraje Partnerstwa Wschodniego przygotowały strategie, programy lub plany działania służące poprawie sytuacji kobiet; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wszystkie kraje Partnerstwa Wschodniego przygotowały strategie, programy lub plany działania służące poprawie sytuacji kobiet;

| E. | mając na uwadze, że w państwach Partnerstwa Wschodniego w 2015 r. kobiety zajmowały jedynie 17 spośród 136 wyższych stanowisk ministerialnych, odsetek kobiet wśród posłów do parlamentów wynosił średnio 16 %, a odsetek kobiet na najwyższych stanowiskach w służbie cywilnej – średnio tylko 17 %; mając na uwadze, że kobiety przewodzą jedynie trzem partiom politycznym w całym regionie; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w państwach Partnerstwa Wschodniego w 2015 r. kobiety zajmowały jedynie 17 spośród 136 wyższych stanowisk ministerialnych, odsetek kobiet wśród posłów do parlamentów wynosił średnio 16 %, a odsetek kobiet na najwyższych stanowiskach w służbie cywilnej – średnio tylko 17 %; mając na uwadze, że kobiety przewodzą jedynie trzem partiom politycznym w całym regionie;

| F. | mając na uwadze, że na rynkach pracy w państwach Partnerstwa Wschodniego segregacja wertykalna i horyzontalna w zatrudnieniu kobiet ma ciągle silne oparcie w normach kulturowych i społecznych; mając na uwadze, że dodatkowym obciążeniem dla kobiet jest „praca na drugim etacie”, czyli ich nieopłacane obowiązki domowe; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że na rynkach pracy w państwach Partnerstwa Wschodniego segregacja wertykalna i horyzontalna w zatrudnieniu kobiet ma ciągle silne oparcie w normach kulturowych i społecznych; mając na uwadze, że dodatkowym obciążeniem dla kobiet jest „praca na drugim etacie”, czyli ich nieopłacane obowiązki domowe;

| G. | mając na uwadze, że rozpowszechnione w społeczeństwie stereotypy nadają kobiecie podległą rolę; mając na uwadze, że stereotypy te powielane są już od dzieciństwa i są widoczne w wyborze ścieżki szkolenia i kształcenia aż do rynku pracy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że rozpowszechnione w społeczeństwie stereotypy nadają kobiecie podległą rolę; mając na uwadze, że stereotypy te powielane są już od dzieciństwa i są widoczne w wyborze ścieżki szkolenia i kształcenia aż do rynku pracy;

| H. | mając na uwadze, że wiele kobiet z terenów wiejskich wobec braku innych możliwości jest skłonnych do przyjmowania nisko wynagradzanej pracy w rolnictwie, przy czym często jest to praca nierejestrowana i nie towarzyszą jej żadne prawa w zakresie zabezpieczenia społecznego; mając na uwadze, że zniesienie nierówności między kobietami a mężczyznami w rolnictwie mogłoby pomóc w zapewnieniu kobietom i mężczyznom równego dostępu do zatrudnienia, a także równego wynagrodzenia za pracę o równej wartości; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wiele kobiet z terenów wiejskich wobec braku innych możliwości jest skłonnych do przyjmowania nisko wynagradzanej pracy w rolnictwie, przy czym często jest to praca nierejestrowana i nie towarzyszą jej żadne prawa w zakresie zabezpieczenia społecznego; mając na uwadze, że zniesienie nierówności między kobietami a mężczyznami w rolnictwie mogłoby pomóc w zapewnieniu kobietom i mężczyznom równego dostępu do zatrudnienia, a także równego wynagrodzenia za pracę o równej wartości;

| I. | mając na uwadze, że kobiety i mężczyźni w krajach Partnerstwa Wschodniego często napotykają trudności w dostępie do usług i praw w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, nadal istnieją też poważne bariery dla kobiet ubogich, migrantów oraz osób należących do mniejszości etnicznych i mieszkających na obszarach wiejskich; mając na uwadze, że mniej niż 50 % kobiet w krajach Partnerstwa Wschodniego korzysta z nowoczesnych metod antykoncepcji, w niektórych krajach liczba ta wynosi nawet mniej niż 20 %, a głównymi przyczynami tej sytuacji są niskiej jakości doradztwo, wysokie koszty, brak wyboru i niestabilna podaż środków antykoncepcyjnych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że kobiety i mężczyźni w krajach Partnerstwa Wschodniego często napotykają trudności w dostępie do usług i praw w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, nadal istnieją też poważne bariery dla kobiet ubogich, migrantów oraz osób należących do mniejszości etnicznych i mieszkających na obszarach wiejskich; mając na uwadze, że mniej niż 50 % kobiet w krajach Partnerstwa Wschodniego korzysta z nowoczesnych metod antykoncepcji, w niektórych krajach liczba ta wynosi nawet mniej niż 20 %, a głównymi przyczynami tej sytuacji są niskiej jakości doradztwo, wysokie koszty, brak wyboru i niestabilna podaż środków antykoncepcyjnych;

| J. | mając na uwadze, że kobiety będące ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią nadal mają poważne trudności z dostępem do wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności to, że nie wszystkie formy przemocy względem kobiet są kryminalizowane, często nie zgłasza się przestępstw tej kategorii, wyroki skazujące za gwałt są bardzo nieliczne, a państwo nie finansuje usług wsparcia lub finansuje je tylko w niewielkim stopniu; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że kobiety będące ofiarami przemocy uwarunkowanej płcią nadal mają poważne trudności z dostępem do wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności to, że nie wszystkie formy przemocy względem kobiet są kryminalizowane, często nie zgłasza się przestępstw tej kategorii, wyroki skazujące za gwałt są bardzo nieliczne, a państwo nie finansuje usług wsparcia lub finansuje je tylko w niewielkim stopniu;

| K. | mając na uwadze, że choć częstotliwość występowania przemocy wobec kobiet i przyzwolenia na taką przemoc jest bardzo różna w poszczególnych krajach Partnerstwa Wschodniego, odnotowuje się ją relatywnie często: w czterech spośród sześciu krajów przemocy fizycznej doświadczyło w życiu ponad 20 % kobiet; mając na uwadze, że dostępne porównywalne dane nie są wystarczające, by określić częstotliwość występowania przemocy fizycznej, seksualnej i psychologicznej w miejscu pracy, i że prawdopodobnie przyczyną tego jest niezgłaszanie wielu jej przypadków; mając na uwadze, że przemocą są dużo bardziej zagrożone kobiety z mniejszości etnicznych, np. mniejszości romskiej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że choć częstotliwość występowania przemocy wobec kobiet i przyzwolenia na taką przemoc jest bardzo różna w poszczególnych krajach Partnerstwa Wschodniego, odnotowuje się ją relatywnie często: w czterech spośród sześciu krajów przemocy fizycznej doświadczyło w życiu ponad 20 % kobiet; mając na uwadze, że dostępne porównywalne dane nie są wystarczające, by określić częstotliwość występowania przemocy fizycznej, seksualnej i psychologicznej w miejscu pracy, i że prawdopodobnie przyczyną tego jest niezgłaszanie wielu jej przypadków; mając na uwadze, że przemocą są dużo bardziej zagrożone kobiety z mniejszości etnicznych, np. mniejszości romskiej;

| L. | mając na uwadze, że kraje Partnerstwa Wschodniego wciąż są krajami pochodzenia, a czasem krajami tranzytu i krajami docelowymi, w procederze handlu ludźmi, którego ofiarami są kobiety i dziewczęta, a celem m.in. wykorzystywanie seksualne; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że kraje Partnerstwa Wschodniego wciąż są krajami pochodzenia, a czasem krajami tranzytu i krajami docelowymi, w procederze handlu ludźmi, którego ofiarami są kobiety i dziewczęta, a celem m.in. wykorzystywanie seksualne;

| M. | mając na uwadze, że przedłużające się konflikty nadal blokują rozwój w regionie i bardzo negatywnie wpływają na życie mieszkających tam ludzi, w tym kobiet i dziewcząt, a także na przysługujące im prawa człowieka; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że przedłużające się konflikty nadal blokują rozwój w regionie i bardzo negatywnie wpływają na życie mieszkających tam ludzi, w tym kobiet i dziewcząt, a także na przysługujące im prawa człowieka;

| N. | mając na uwadze, że trwający konflikt we wschodniej Ukrainie pogłębił stereotypy płci, które podkreślają rolę mężczyzn jako odpowiedzialnych za zapewnianie ochrony, a kobiet jako troskliwych opiekunek oraz ograniczają zaangażowanie i udział kobiet w rozwiązywaniu konfliktów; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że trwający konflikt we wschodniej Ukrainie pogłębił stereotypy płci, które podkreślają rolę mężczyzn jako odpowiedzialnych za zapewnianie ochrony, a kobiet jako troskliwych opiekunek oraz ograniczają zaangażowanie i udział kobiet w rozwiązywaniu konfliktów;

| O. | mając na uwadze, że na Ukrainie ponad 1,5 mln ludzi, z których dwie trzecie stanowią kobiety i dzieci, zostało przesiedlonych wewnętrznie od czasu wybuchu konfliktu, przez co napotykają trudności w dostępie do opieki zdrowotnej, mieszkań i zatrudnienia; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że na Ukrainie ponad 1,5 mln ludzi, z których dwie trzecie stanowią kobiety i dzieci, zostało przesiedlonych wewnętrznie od czasu wybuchu konfliktu, przez co napotykają trudności w dostępie do opieki zdrowotnej, mieszkań i zatrudnienia;

| P. | mając na uwadze, że dziewczęta romskie w Mołdawii spędzają średnio mniej niż cztery lata w szkole w porównaniu z 11 latami, jakie poświęcają na naukę szkolną dziewczęta z innych grup społecznych, z powodu małżeństw dzieci i wczesnych małżeństw, nieplanowanych ciąż i obowiązków związanych z opieką nad dziećmi; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że dziewczęta romskie w Mołdawii spędzają średnio mniej niż cztery lata w szkole w porównaniu z 11 latami, jakie poświęcają na naukę szkolną dziewczęta z innych grup społecznych, z powodu małżeństw dzieci i wczesnych małżeństw, nieplanowanych ciąż i obowiązków związanych z opieką nad dziećmi;

| Q. | mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie są zdeterminowane chronić i wdrażać prawa człowieka, które przysługują kobietom i dziewczętom, oraz zapewniać im możliwość korzystania z tych praw, a także zdecydowanie promują te prawa we wszystkich stosunkach zewnętrznych, także poza współpracą na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie są zdeterminowane chronić i wdrażać prawa człowieka, które przysługują kobietom i dziewczętom, oraz zapewniać im możliwość korzystania z tych praw, a także zdecydowanie promują te prawa we wszystkich stosunkach zewnętrznych, także poza współpracą na rzecz rozwoju;

| R. | mając na uwadze, że równość płci jest nadal jednym z horyzontalnych priorytetów europejskiej polityki sąsiedztwa i Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa, a także to, że ta zrewidowana polityka powinna przewidywać większe wsparcie społeczeństwa obywatelskiego oraz ponowne skoncentrowanie się na znaczeniu równości płci; mając na uwadze, że społeczeństwo obywatelskie odgrywa bardzo ważną rolę w zapewnianiu równości kobiet i mężczyzn w Partnerstwie Wschodnim; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że równość płci jest nadal jednym z horyzontalnych priorytetów europejskiej polityki sąsiedztwa i Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa, a także to, że ta zrewidowana polityka powinna przewidywać większe wsparcie społeczeństwa obywatelskiego oraz ponowne skoncentrowanie się na znaczeniu równości płci; mając na uwadze, że społeczeństwo obywatelskie odgrywa bardzo ważną rolę w zapewnianiu równości kobiet i mężczyzn w Partnerstwie Wschodnim;

| S. | mając na uwadze, że kraje Partnerstwa Wschodniego mogą uczestniczyć w licznych unijnych programach, takich jakErasmus+, Cosme, Kreatywna Europa iHoryzont 2020; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że kraje Partnerstwa Wschodniego mogą uczestniczyć w licznych unijnych programach, takich jakErasmus+, Cosme, Kreatywna Europa iHoryzont 2020;

| T. | mając na uwadze, że opieka prenatalna, wykwalifikowana pomoc przy porodzie oraz dostęp do opieki położniczej w nagłych przypadkach i do niezbędnego wyposażenia mają kluczowe znaczenie dla zmniejszenia umieralności matek; mając na uwadze, że kraje Partnerstwa Wschodniego nadal mają zaległości w objęciu opieką wszystkich kobiet, zwłaszcza na najbiedniejszych, najbardziej oddalonych terenach lub tych należących do zmarginalizowanych grup społecznych, takich jak mniejszości narodowe, migranci i kobiety niepełnosprawne; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że opieka prenatalna, wykwalifikowana pomoc przy porodzie oraz dostęp do opieki położniczej w nagłych przypadkach i do niezbędnego wyposażenia mają kluczowe znaczenie dla zmniejszenia umieralności matek; mając na uwadze, że kraje Partnerstwa Wschodniego nadal mają zaległości w objęciu opieką wszystkich kobiet, zwłaszcza na najbiedniejszych, najbardziej oddalonych terenach lub tych należących do zmarginalizowanych grup społecznych, takich jak mniejszości narodowe, migranci i kobiety niepełnosprawne;

| 1. | uważa, że sytuacja w dziedzinie praw kobiet w krajach Partnerstwa Wschodniego wymaga poprawy; zauważa, że głębokie zmiany gospodarcze i niepewność ekonomiczna negatywnie wpływają na sytuację ekonomiczną kobiet, co skutkuje brakiem faktycznej równości kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zaznacza, że ogólna stabilność polityczna i przestrzeganie praw człowieka stanowią ogólnie niezbędny warunek wstępny wzmocnienia ochrony praw kobiet i poprawy ich sytuacji w poszczególnych krajach; |
| --- | --- |

2.

| 3. | uważa, że kraje Partnerstwa Wschodniego powinny podjąć natychmiastowe działania w celu zwiększenia równości kobiet i mężczyzn w społeczeństwie, w tym przyjąć krajowe plany działania oraz podjąć współpracę z organizacjami międzynarodowymi i zainteresowanymi stronami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie; |
| --- | --- |

3.

| 4. | apeluje do krajów Partnerstwa Wschodniego, by wypełniły luki w swoich przepisach antydyskryminacyjnych i by częściej powoływały się w orzeczeniach sądowych na ustawodawstwo, w tym na normy międzynarodowe, przeciwdziałające dyskryminacji ze względu na płeć, w celu zwiększenia wykonalności przepisów ustawowych, a także by położyły kres łamaniu praw kobiet w swoich krajach; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zauważa, że w niektórych krajach sytuacja osób LGBTI pozostaje niepewna i niepokojąca, pomimo dekryminalizacji homoseksualizmu; potępia w jak najostrzejszy sposób przypadki dyskryminacji i przemocy wobec LGBTI i wzywa władze krajowe do przyjęcia polityki zwalczającej wszelkie formy dyskryminacji ze względu na orientację seksualną; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla potrzebę prowadzenia społecznych kampanii informacyjnych oraz zmian instytucjonalnych mających na celu wykorzenienie utrwalonych stereotypów dotyczących kobiet, które to stereotypy mają negatywne skutki we wszystkich obszarach życia społecznego kobiet; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa organy krajowe do wykazania czujności i stanowczości oraz karania przypadków znieważania i stygmatyzacji osób LGBTI, zwłaszcza przez osoby pełniące urząd publiczny lub w ramach sfery publicznej; |
| --- | --- |

7.

Udział kobiet w podejmowaniu decyzji

| 8. | ubolewa, że w strukturach władzy w państwach Partnerstwa Wschodniego kobiety są znacząco i wyraźnie nieobecne; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wskazuje na wciąż występujące praktyki dyskryminacyjne na scenie politycznej krajów Partnerstwa Wschodniego, gdzie nawet jeśli kobietomudało się objąć polityczne i decyzyjne stanowiska wysokiego szczebla, nadal podważa się ich zdolności i kompetencje; |
| --- | --- |

9.

| 10. | domaga się równego dostępu do władzy i reprezentacji dla kobiet na wszystkich szczeblach rządowych i decyzyjnych w celu wspierania ich roli przywódczej; uznaje zasadniczą rolę organizacji społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowych organizacji pozarządowych we wspieraniu pozytywnych reform i środków na rzecz ochrony praw kobiet i poprawy ich udziału w życiu politycznym i społecznym; zachęca do wymiany najlepszych praktyk w zakresie promowania udziału kobiet w życiu politycznym w instytucjach zdecentralizowanych i samorządach lokalnych; podkreśla, że najlepsze rezultaty uzyskuje się wtedy, gdy działaniom tym przewodzą partie polityczne, i podkreśla zatem kluczową rolę europejskich partii politycznych i ich sekcji kobiecych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | apeluje do państw Partnerstwa Wschodniego, by propagowały i ułatwiały uczestnictwo kobiet oraz pełnienie przez nie roli przywódczej w życiu politycznym; podkreśla, że większa obecność kobiet w strukturach administracyjnych przeprowadzających najważniejsze reformy – np. antykorupcyjne i gospodarcze – byłaby korzystna; z zadowoleniem przyjmuje wszelkie działania zmierzające do realizacji tego celu, takie jak wprowadzenie obowiązkowych kwot na listach kandydatów, udzielanie dotacji, szkolenia i wsparcie działaczek i kobiet zajmujących się polityką oraz prowadzenie programów mentoringu i kampanii informacyjnych zmieniających wizerunek kobiet w mediach; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla pozytywną rolę, jaką może odegrać Zgromadzenie Parlamentarne Euronest w promowaniu udziału kobiet w polityce oraz ich widoczności w krajach Partnerstwa Wschodniego; z zadowoleniem przyjmuje pierwsze posiedzenie Forum Kobiet krajów Euronestu, które odbyło się w marcu 2016 r.; zachęca też bardziej ogólnie do tworzenia i wspierania przez UE międzynarodowych sieci kobiet w polityce; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zdecydowanie popiera udział kobiet i ich rolę w organizacjach rządowych i pozarządowych, działaniach oraz programach zwalczających korupcję oraz w walce z korupcją; jest zdania, że zasadniczo zwiększenie uczestnictwa kobiet w życiu politycznym i wyższych organach administracji krajów Partnerstwa Wschodniego przyczyniłoby się do odnowy ich klasy politycznej, a zatem wniosło wkład w dokonującą się transformację polityczną; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że misje obserwacji wyborów z ramienia UE i inne międzynarodowe misje obserwacji wyborów przedstawiają w swoich sprawozdaniach zalecenia dotyczące udziału kobiet w procesie wyborczym; wzywa UE do pełnego wykorzystywania tych zaleceń w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa; |
| --- | --- |

14.

Udział kobiet w gospodarce

| 15. | odnotowuje, że – ogólnie rzecz biorąc – kobiety w krajach Partnerstwa Wschodniego stanowią relatywnie duży odsetek ludności aktywnej zawodowo, jednak w ostatnich latach ich udział w gospodarce zmalał; |
| --- | --- |

15.

| 16. | odnotowuje, że funkcjonowanie stereotypów płci i dyskryminacja kobiet uniemożliwiają większe włączenie kobiet w rynek pracy i leżą u podstaw dodatkowych barier blokujących przedsiębiorczość kobiet; |
| --- | --- |

16.

| 17. | ubolewa nad tym, że kobiety są dużo częściej zatrudniane w sektorze usług i w sektorze państwowym, gdzie ich zarobki są znacząco niższe niż w sektorach, w których zatrudnia się przeważnie mężczyzn, a zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć jest nadal wysokie i sięga nawet 50 %; ponadto kobiety aspirujące do stanowisk kierowniczych napotykają przeszkody kulturowe i socjologiczne, co również nierzadko zdarza się w UE; |
| --- | --- |

17.

| 18. | ubolewa, że kobiety są aktywne głównie w słabo opłacanych sektorach pomimo wyższego od mężczyzn poziomu wykształcenia we wszystkich krajach Partnerstwa Wschodniego; wzywa do zaangażowania kobiet w proces podejmowania decyzji i wdrażania polityki gospodarczej, do promowania programów biznesowych na rzecz integracji i promocji udziału kobiet w spółkach i przedsiębiorstwach oraz do realizacji projektów lokalnego rozwoju mających na celu ekonomiczną emancypację kobiet; zachęca do przyjęcia ukierunkowanego podejścia na rzecz zapewnienia większej liczby kobiet stanowiących inspirujący wzór przywództwa i pracy na stanowiskach kierowniczych, tak aby młodsze pokolenia kobiet mogły uwierzyć w swoje zdolności przywódcze we wszystkich sektorach pracy; podkreśla konieczność aktywnego udziału kobiet w związkach zawodowych oraz pilną konieczność przezwyciężenia prawnych i strukturalnych barier dyskryminujących kobiety w środowisku pracy, aby osiągnąć taką samą płacę za taką samą pracę i zlikwidować różnice w wysokości wynagrodzeń i emerytur obu płci; |
| --- | --- |

18.

| 19. | odnotowuje, że przystępne cenowo usługi opieki nad dziećmi oraz jasne przepisy gwarantujące okres wychowawczy mają decydujące znaczenie dla podniesienia współczynnika aktywności zawodowej kobiet; odnotowuje, że w niektórych przypadkach brak tych gwarancji utrudnia dziewczętom i młodym kobietom dostęp do edukacji oraz rozwój ich kariery, gdyż muszą one zajmować się rodzeństwem; |
| --- | --- |

19.

| 20. | podkreśla, że to kobiety najczęściej odpowiadają za opiekę nad osobami starszymi i niesamodzielnymi, a kobietom mającym dzieci często utrudnia się powrót na rynek pracy; podkreśla, że równy udział mężczyzn i kobiet w nieodpłatnej pracy, takiej jak opieka nieformalna i obowiązki domowe, stanowi jeden z warunków wstępnych uczestnictwa kobiet w rynku pracy i ich niezależności ekonomicznej; wzywa organy krajowe do dalszego wzmacniania sieci wysokiej jakości służb opieki nad osobami starszymi i niesamodzielnymi; |
| --- | --- |

20.

| 21. | podkreśla, że w niektórych krajach Partnerstwa Wschodniego ochronne przepisy prawa zakazujące zatrudniania kobiet na stanowiskach potencjalnie niebezpiecznych ograniczają ich dostęp do niektórych zawodów i miejsc pracy i dodatkowo zmniejszają ich szanse na rynku pracy; zachęca państwa Partnerstwa do zmiany tych przepisów; |
| --- | --- |

21.

| 22. | stwierdza, że w ułatwianiu włączania kobiet i dziewcząt w rynek pracy znaczenie mają kształcenie i szkolenie zawodowe wysokiej jakości; podkreśla też rolę edukacji w eliminowaniu stereotypów dotyczących roli kobiety; zaznacza, że należy w ukierunkowany sposób pomagać i doradzać kobietom przedsiębiorcom, które często nie mają dostępu do kredytów czy do struktur handlowych i mierzą się z dużymi obciążeniami regulacyjnymi; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zachęca do rozwinięcia gospodarki społecznej dla kobiet i ułatwienia stosowania mikrokredytów jako narzędzia umożliwiającego niezależność ekonomiczną kobiet oraz stymulowania programów biznesowych, których celem jest zachęcanie kobiet do przedsiębiorczości; odnotowuje w tym względzie ogromne znaczenie przejrzystości, sprawiedliwego dostępu i odpowiedniego informowania w odniesieniu do instrumentów wsparcia finansowego; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa do zapewnienia wszystkim dzieciom równego dostępu do edukacji, w tym w żłobkach, przedszkolach, placówkach kształcenia podstawowego, średniego i uniwersyteckiego, a także edukacji w dziedzinie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki, zwracając przy tym szczególną uwagę na kształcenie i szkolenie dziewcząt z obszarów wiejskich, przez edukację i zachęcanie od najmłodszych lat, co pomogłoby wspierać wzrost w tym sektorze o zasadniczym znaczeniu dla rozwoju gospodarczego; wzywa do otwarcia dla kobiet wszystkich ścieżek edukacji i zawodów, które wciąż są przed nimi zamknięte; podkreśla problem pracy dzieci, które uniemożliwiają dzieciom dostęp do odpowiedniego kształcenia lub kształcenia zawodowego, co później wpływa na ich zdolność do uzyskania dobrej pozycji na rynku pracy; popiera poszerzenie stowarzyszenia krajów partnerskich z agencjami i programami UE, takimi jak „Horyzont 2020”, Kreatywna Europa, COSME i Erasmus+; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla, że praca dzieci nadal stanowi niezwykle poważny problem w niektórych państwach Partnerstwa Wschodniego, a zwłaszcza w Mołdawii, Gruzji i Azerbejdżanie; apeluje do tych państw o wyznaczenie konkretnych celów związanych z likwidacją wszystkich form pracy dzieci oraz o zapewnienie pełnego egzekwowania odpowiednich ustaw; |
| --- | --- |

25.

Przemoc wobec kobiet

| 26. | stwierdza, że należy zwalczać przemoc domową i przemoc uwarunkowaną płcią w krajach Partnerstwa Wschodniego, w tym molestowanie seksualne, wymuszone macierzyństwo zastępcze i handel ludźmi do celu wykorzystywania seksualnego; zjawiska te są często niezgłaszane ze względu na panujące w społeczeństwie przyzwolenie na takie zachowania; |
| --- | --- |

26.

| 27. | potępia stosowanie przemocy seksualnej wobec kobiet i dziewcząt jako narzędzia walki, w tym masowe gwałty, niewolnictwo seksualne, prostytucję i różne formy prześladowań ze względu na płeć, w tym handel ludźmi i turystykę seksualną; podkreśla, że należy zwalczać przymusowe małżeństwa rozumiane zgodnie z definicją ONZ, w tym małżeństwa dzieci i wczesne małżeństw i wzywa wschodnich sąsiadów UE do konsekwentnego występowania przeciwko wszelkiej formie eksploatacji i wykorzystywania kobiet w związku z macierzyństwem zastępczym; wzywa państwa Partnerstwa Wschodniego do pilnego podjęcia środków mających na celu zapobieganie takim poważnym przestępstwom i ściganie ich nawet poza terytorium tych państw, jeżeli zostały popełnione w obrębie ich jurysdykcji; podkreśla potrzebę wystarczającego finansowania inicjatyw na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt w sposób gwarantujący długoterminowy dostęp do skutecznych usług dla ofiar i osób poszkodowanych, co wymaga odpowiednich zasobów ludzkich i materialnych; domaga się, aby ofiarom przemocy, zwłaszcza jeśli mają one dzieci pozostające pod ich opieką, pilnie zapewniono środki pozytywne, takie jak programy szkoleń zawodowych, aby zapewnić ich integrację na rynku pracy; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zwraca uwagę, że przestępstwa na tle płciowym oraz przemoc seksualna zostały sklasyfikowane w statucie rzymskim jako zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości lub czyny mające znamiona ludobójstwa lub tortur; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2106 z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie zapobiegania przemocy seksualnej w czasie konfliktów; |
| --- | --- |

28.

| 29. | podkreśla potrzebę wprowadzenia skutecznych mechanizmów ochrony obrończyń praw człowieka; |
| --- | --- |

29.

| 30. | apeluje do krajów Partnerstwa Wschodniego, aby przeznaczyły więcej środków na walkę z wszelkimi formami przemocy wobec kobiet; mowa tu m.in. o zmianie przepisów prawa i udzielaniu wsparcia ofiarom przemocy; podkreśla, że należy dokonać zmian instytucjonalnych, aby przeciwdziałać pokutującym w społeczeństwie stereotypom, które stygmatyzują ofiary gwałtów i przemocy; |
| --- | --- |

30.

| 31. | podkreśla znaczenie, jaki ma cel zrównoważonego rozwoju nr 5, a zwłaszcza jego punkt 2, w którym mowa o wyeliminowaniu wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt w sferze publicznej i prywatnej, oraz potrzebę dokonania przeglądu ustawodawstwa państw Partnerstwa Wschodniego dotyczącego przemocy wobec kobiet i dziewcząt pod kątem jego adekwatności w skutecznym zapobieganiu przemocy wobec kobiet i dziewcząt i jej eliminacji, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby przyjęcia przepisów w sprawie wszystkich form przemocy (fizycznej, seksualnej, psychologicznej, ekonomicznej) i odpowiednich kar dla sprawców oraz rekompensaty dla ofiar i osób pokrzywdzonych; |
| --- | --- |

31.

| 32. | apeluje do krajów Partnerstwa Wschodniego o opracowanie środków zapewniających uwzględnianie kwestii płci w wymiarze sprawiedliwości, w tym przez szkolenia dla specjalistów w dziedzinie prawa, funkcjonariuszy policji i innych pracowników zajmujących się powiadomieniami i zgłoszeniami dotyczącymi przemocy wobec kobiet i dziewcząt, tak aby ofiary takiej przemocy zostały właściwie wysłuchane; wzywa ponadto do ściślejszej współpracy i rozwijania wiedzy fachowej po stronie policji, prawników, lekarzy, psychologów, władz i organów działających na zasadzie wolontariatu wspomagających ofiary takich ataków; |
| --- | --- |

32.

| 33. | ponownie stwierdza, że selekcja płci dziecka jest poważną formą przemocy uwarunkowanej płcią i narusza prawa człowieka; zachęca do organizowania kampanii informacyjnych, aby zmienić podejście społeczeństwa do praktyk selekcji płci, i apeluje o dołożenie większych starań, aby je uniemożliwić i zwalczać; |
| --- | --- |

33.

| 34. | wzywa rządy do intensywniejszego ścigania osób podejrzanych o handel ludźmi, do skazywania osób handlujących ludźmi do celów pracy przymusowej i wykorzystywania seksualnego, do zapewnienia ochrony nietykalności cielesnej kobiet, których to dotyczy, według „modelu nordyckiego”, a także do wspierania partnerskich organizacji pozarządowych, które zapewniają ofiarom pomoc w rehabilitacji i reintegracji; |
| --- | --- |

34.

| 35. | apeluje o zacieśnienie współpracy między państwami Partnerstwa Wschodniego z jednej strony a agencjami UE i organami ścigania w państwach członkowskich z drugiej strony, tak by walczyć z handlem ludźmi, który jest skądinąd jedną z najbardziej dochodowych form przestępczości zorganizowanej, i rozbijać siatki przestępcze; |
| --- | --- |

35.

| 36. | zachęca kraje Partnerstwa Wschodniego do jak najszybszego podpisania i ratyfikacji konwencji stambulskiej w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet, ponieważ nie ratyfikowało jej żadne z tych państw, oraz apeluje do władz o wprowadzenie i uważne monitorowanie skutecznego wdrażania krajowych strategii zwalczania przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa do stosowania pekińskiej platformy działania w zakresie edukacji i zdrowia w kwestiach podstawowych praw człowieka, włączając w to dostęp do dobrowolnego planowania rodziny, pełnego zakresu usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, w tym antykoncepcji oraz bezpiecznej i legalnej aborcji, a także edukacji seksualnej; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla, że ryzyko śmierci na raka szyjki macicy jest 10 razy większe w krajach Partnerstwa Wschodniego niż w Europie Zachodniej, a choroba ta stanowi najczęściej występujący nowotwór wśród kobiet w wieku od 15 do 44 lat, który ma przez to poważne konsekwencje dla społeczeństwa; wzywa do organizacji krajowych programów badań profilaktycznych i szczepień, aby przeciwdziałać tym tendencjom; |
| --- | --- |

38.

| 39. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, aby prawa kobiet, takie jak dostęp do wizy, prawo do legalnego pobytu i prawa socjalne były przyznawane kobietom indywidualnie i nie były uzależnione od ich stanu cywilnego lub związku małżeńskiego; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla, że procedury łączenia rodzin powinny przyznawać indywidualne prawa kobietom i dziewczętom dołączającym do rodzin w UE w celu uniezależnienia ich dostępu do opieki zdrowotnej, edukacji czy pracy od potencjalnie nacechowanego nadużyciami związku z członkiem rodziny; |
| --- | --- |

40.

Rola kobiet w pokojowym rozwiązywaniu konfliktów

| 41. | podkreśla rolę kobiet w rozwiązywaniu konfliktów, budowaniu pokoju i nadzwyczajnych działaniach podejmowanych w związku z konfliktami, takich jak niesienie pomocy humanitarnej dla wysiedleńców; zaznacza, że kobiety powinny w pełni uczestniczyć w negocjacjach pokojowych, odbudowie i przemianach politycznych; |
| --- | --- |

41.

| 42. | zachęca do podejmowania dalszych starań na rzecz pokojowego rozwiązywania konfliktów i apeluje o zwiększenie udziału kobiet w takich działaniach, zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 i nr 2242 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

42.

| 43. | wzywa do szczególnej ochrony kobiet i dziewcząt ubiegających się o azyl, ponieważ zwłaszcza kobiety i dziewczęta są szczególnie narażone na zagrożenia i mogą uciekać przed przemocą na tle płciowym, lecz być może nie mogą albo nie chcą ujawnić odpowiednich informacji w trakcie procesu uznania statusu uchodźcy; |
| --- | --- |

43.

Przykłady najlepszych praktyk

| 44. | podkreśla znaczenie dzielenia się najlepszymi praktykami i pozytywnymi przykładami, które można naśladować w pozostałych krajach Partnerstwa Wschodniego; jej zdaniem wśród wartych uwagi projektów koniecznie należy wymienić finansowaną przez rząd Szwecji inicjatywę UN Women – UNDP „Kobiety w życiu politycznym Mołdawii”, w ramach której pomaga się budować zdolności polityczne kobiet i organizuje kampanie informacyjne na temat udziału kobiet w procesach politycznych; |
| --- | --- |

44.

| 45. | z zadowoleniem przyjmuje program dotyczący kobiet w biznesie, organizowany przez UE i Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju w krajach Partnerstwa Wschodniego, który zapewnia małym i średnim przedsiębiorstwom kierowanym przez kobiety dostęp do finansowania i doradztwa biznesowego dzięki wspieraniu lokalnych banków partnerskich, które współpracują z takimi przedsiębiorstwami, w zakresie linii kredytowych, zarządzania ryzykiem i pomocy technicznej, a także zapewnia usługi doradztwa biznesowego, szkolenia i mentoring; |
| --- | --- |

45.

| 46. | wskazuje pozytywne przykłady większego zaangażowania kobiet w rozwiązywanie konfliktów i procesy pojednania; jednym z nich jest kaukaski dialog kobiet o pokoju i bezpieczeństwie ustanowiony w 1994 r. i prowadzony przez amerykańską Narodową Fundację Pokoju; dialog nawiązano po to, by kobiety na Kaukazie mogły pracować nad projektami m.in. z zakresu rehabilitacji dzieci poszkodowanych w wyniku wojen oraz szkoleń dotyczących budowania pokoju i demokracji; |
| --- | --- |

46.

| 47. | popiera projekty wzmacniające pozycję kobiet, zwiększające u nich wiarę w siebie, gwarantujące ich udział oraz zwiększające ich uprawnienia do podejmowania decyzji we wszystkich obszarach mających wpływ na ich życie; zwraca szczególną uwagę na rolę wolności słowa i opinii we wzmacnianiu pozycji kobiet; popiera projekty dotyczące wzmocnienia pozycji kobiet mające na celu propagowanie udziału kobiet w wyborach lokalnych, takie jak projekt WiLD (Women in Local Democracy [Kobiety w demokracji lokalnej]), dzięki któremu 70 % jego uczestniczek zostało wybranych w wyborach w Armenii w latach 2013 i 2014, albo też dotyczące ich udziału w procesie wdrażania polityki gospodarczej, takie jak projekt, który ma na celu wspieranie kobiet w zakładaniu i prowadzeniu przedsiębiorstw w rejonie Masalli, wdrażany obecnie w Azerbejdżanie w ramach Programu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje projekt Rady Europy dotyczący ułatwiania kobietom dostępu do wymiaru sprawiedliwości w pięciu państwach Partnerstwa Wschodniego, który ma na celu identyfikację i wspieranie usuwania przeszkód dla równego dostępu kobiet do wymiaru sprawiedliwości oraz wzmocnienie zdolności państw Partnerstwa Wschodniego do tworzenia środków zapewniających, aby wymiar sprawiedliwości uwzględniał kwestie płci, w tym przez szkolenia dla specjalistów w dziedzinie prawa; |
| --- | --- |

47.

Unijne wsparcie w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa

| 48. | podkreśla, że w ostatnich pięciu latach wydano 103 mln EUR na 121 projektów i programów propagujących równość w płci w europejskim sąsiedztwie, w tym 5 mln EUR przeznaczono na program dotyczący kobiet w biznesie w krajach Partnerstwa Wschodniego; uznaje, że UE już udzieliła dużego wsparcia na rzecz celów w dziedzinie praw kobiet i równości płci; mowa tu m.in. o partnerskiej pomocy w ramach TAIEX, która ułatwia przeprowadzenie reformy administracji publicznej i promuje współpracę w zakresie podstawowych zasad i polityk; |
| --- | --- |

48.

| 49. | stwierdza, że o ile równość płci jest zasadą horyzontalną uwzględnianą w całej europejskiej polityce sąsiedztwa i Europejskim Instrumencie Sąsiedztwa, to należy realizować bardziej precyzyjne i mierzalne cele w tym zakresie, mając również na uwadze nowy plan działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju na lata 2016–2020; podkreśla pilną potrzebę uwzględniania aspektu płci jako strategii urzeczywistnienia równości kobiet i mężczyzn, a także pilną potrzebę prowadzenia pozytywnych działań w ramach krajowych planów działania europejskiej polityki sąsiedztwa; |
| --- | --- |

49.

| 50. | wzywa Komisję do uwzględniania aspektu płci we wszystkich obszarach europejskiej polityki sąsiedztwa i ENI, zapewniając w ten sposób opracowywanie i monitorowanie konkretnych celów zapewniających równouprawnienie płci; |
| --- | --- |

50.

| 51. | odnotowuje, że w ramach zrewidowanej europejskiej polityki sąsiedztwa należy skupić się na priorytetach uzgodnionych z partnerami; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w regularnych sprawozdaniach, które będą informować o rozwoju wydarzeń w sąsiedztwie, nacisk zostanie położony również na równość płci; |
| --- | --- |

51.

| 52. | nalega na włączenie problematyki praw kobiet i równości płci do programów dialogu o prawach politycznych i dialogu o prawach człowieka, który jest regularnie prowadzony z krajami Partnerstwa Wschodniego, oraz zaproponowania odpowiednich działań; |
| --- | --- |

52.

| 53. | podkreśla istotną rolę dyplomacji parlamentarnej we wszystkich tych dziedzinach oraz potrzebę wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

53.

| 54. | uważa, że ważne jest gromadzenie zharmonizowanych danych na temat sytuacji kobiet w krajach Partnerstwa Wschodniego; popiera możliwość wprowadzenia wskaźnika równouprawnienia płci opracowanego przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn w krajach Partnerstwa Wschodniego; byłby to jeden z projektów finansowanych z Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla, że Europejski Instrument Sąsiedztwa powinien udzielać wsparcia lokalnym organizacjom kobiecym i społeczeństwu obywatelskiemu, które mają największą szansę na dotarcie do miejscowej ludności, na popularyzowanie wiedzy w tych regionach i na rozwiązywanie problemów, z którymi mierzą się tam kobiety i dziewczęta; |
| --- | --- |

55.

| 56. | zachęca państwa członkowskie do zacieśniania współpracy dwustronnej i wielostronnej z krajami Partnerstwa Wschodniego oraz do aktywnego zaangażowania w pomoc przejściową, wsparcie techniczne i wymianę doświadczeń; uważa, że państwa członkowskie leżące w bliskim sąsiedztwie krajów Partnerstwa Wschodniego mogą odegrać ważną rolę w ułatwianiu ściślejszych powiązań oraz angażowaniu innych państw członkowskich w partnerstwa z krajami Partnerstwa Wschodniego; |
| --- | --- |

56.

o

o o

| 57. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

57.

---

(1)  Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 27.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0018.

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0470.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0350.

(5)  Dz.U. C 181 z 19.5.2016, s. 21.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0272.

---

Środa, 14 grudnia 2016 r.

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/51 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/51

---

P8_TA(2016)0490

Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską a Uzbekistanem na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16384/1/2010 – C7-0097/2011 – 2010/0323(NLE) – 2016/2226(INI))

(2018/C 238/04)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (16384/1/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (16384/1/2010),

| — | uwzględniając projekt Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony (16388/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony (16388/2010),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 207 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0097/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 207 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0097/2011),

| — | uwzględniając swoją rezolucję przejściową z dnia 15 grudnia 2011 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję przejściową z dnia 15 grudnia 2011 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. (2) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. (2) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając najnowsze uwagi Komitetu Ekspertów ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń dotyczące Uzbekistanu w odniesieniu do Konwencji dotyczącej zniesienia pracy przymusowej (konwencja nr 105) oraz konwencji dotyczącej najgorszych form pracy dzieci (konwencja nr 182), przyjęte w 2015 r. i opublikowane w 2016 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając najnowsze uwagi Komitetu Ekspertów ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń dotyczące Uzbekistanu w odniesieniu do Konwencji dotyczącej zniesienia pracy przymusowej (konwencja nr 105) oraz konwencji dotyczącej najgorszych form pracy dzieci (konwencja nr 182), przyjęte w 2015 r. i opublikowane w 2016 r. (3),

| — | uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit drugi Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit drugi Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0330/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0330/2016),

| A. | mając na uwadze, że w grudniu 2011 r. Parlament Europejski postanowił przełożyć podjęcie decyzji w sprawie zgody na zawarcie protokołu UE–Uzbekistan dotyczącego wyrobów włókienniczych i przyjął sprawozdanie wstępne odnoszące się do zarzutów o wykorzystywaniu pracy dzieci i przymusowej pracy przy zbiorach bawełny w Uzbekistanie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w grudniu 2011 r. Parlament Europejski postanowił przełożyć podjęcie decyzji w sprawie zgody na zawarcie protokołu UE–Uzbekistan dotyczącego wyrobów włókienniczych i przyjął sprawozdanie wstępne odnoszące się do zarzutów o wykorzystywaniu pracy dzieci i przymusowej pracy przy zbiorach bawełny w Uzbekistanie;

| B. | mając na uwadze, że w sprawozdaniu wstępnym Parlament stwierdził, że rozważy udzielenie zgody wyłącznie po umożliwieniu przez władze Uzbekistanu obserwatorom MOP nieskrępowanego i dokładnego monitorowania sytuacji oraz po potwierdzeniu przez te władze, że wdrożono konkretne reformy, które przyniosły istotne wyniki w postaci rozpoczęcia procesu eliminowania zjawiska pracy przymusowej i pracy dzieci na szczeblu krajowym, wilajetów i na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w sprawozdaniu wstępnym Parlament stwierdził, że rozważy udzielenie zgody wyłącznie po umożliwieniu przez władze Uzbekistanu obserwatorom MOP nieskrępowanego i dokładnego monitorowania sytuacji oraz po potwierdzeniu przez te władze, że wdrożono konkretne reformy, które przyniosły istotne wyniki w postaci rozpoczęcia procesu eliminowania zjawiska pracy przymusowej i pracy dzieci na szczeblu krajowym, wilajetów i na szczeblu lokalnym;

| C. | mając na uwadze, że Parlament nawiązał regularny dialog z Komisją, ESDZ, rządem Uzbekistanu, MOP i społeczeństwem obywatelskim w celu monitorowania rozwoju wydarzeń w czasie zbiorów bawełny, i wywiera presję na wszystkie zaangażowane podmioty w celu doprowadzenia do położenia kresu pracy dzieci i pracy przymusowej w Uzbekistanie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Parlament nawiązał regularny dialog z Komisją, ESDZ, rządem Uzbekistanu, MOP i społeczeństwem obywatelskim w celu monitorowania rozwoju wydarzeń w czasie zbiorów bawełny, i wywiera presję na wszystkie zaangażowane podmioty w celu doprowadzenia do położenia kresu pracy dzieci i pracy przymusowej w Uzbekistanie;

| D. | mając na uwadze, że w 2013 r. rząd Uzbekistanu zezwolił MOP na monitorowanie zbiorów bawełny; mając na uwadze, że od 2013 r. MOP kilkakrotnie monitorowała sytuację, skupiając się początkowo na pracy dzieci, a następnie również na pracy przymusowej i warunkach naboru; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w 2013 r. rząd Uzbekistanu zezwolił MOP na monitorowanie zbiorów bawełny; mając na uwadze, że od 2013 r. MOP kilkakrotnie monitorowała sytuację, skupiając się początkowo na pracy dzieci, a następnie również na pracy przymusowej i warunkach naboru;

| E. | mając na uwadze, że współpraca między MOP a rządem Uzbekistanu stopniowo się rozszerza, a w 2014 r. Uzbekistan stał się pierwszym państwem w Azji Środkowej, które uzgodniło z MOP krajowy program godnej pracy; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że współpraca między MOP a rządem Uzbekistanu stopniowo się rozszerza, a w 2014 r. Uzbekistan stał się pierwszym państwem w Azji Środkowej, które uzgodniło z MOP krajowy program godnej pracy;

| F. | mając na uwadze, że monitorując ostatnie zbiory bawełny w 2015 r., MOP stwierdziła, że wykorzystywanie pracy dzieci przy zbiorach bawełny stało się rzadkie, sporadyczne i niedopuszczalne społecznie, choć konieczne jest stałe zachowanie czujności (4); |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że monitorując ostatnie zbiory bawełny w 2015 r., MOP stwierdziła, że wykorzystywanie pracy dzieci przy zbiorach bawełny stało się rzadkie, sporadyczne i niedopuszczalne społecznie, choć konieczne jest stałe zachowanie czujności (4);

| G. | mając na uwadze, że zdaniem MOP uwrażliwienie na problem pracy przymusowej w Uzbekistanie jest wciąż w początkowym stadium, niemniej jednak badania przeprowadzone przez MOP pokazują, że większość pracowników dobrowolnie bierze udział w zbiorach bawełny i ma możliwość odmówienia wykonywania tej pracy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że zdaniem MOP uwrażliwienie na problem pracy przymusowej w Uzbekistanie jest wciąż w początkowym stadium, niemniej jednak badania przeprowadzone przez MOP pokazują, że większość pracowników dobrowolnie bierze udział w zbiorach bawełny i ma możliwość odmówienia wykonywania tej pracy;

| H. | mając na uwadze, że ostateczne sprawozdane MOP poświęcone zbiorom bawełny w Uzbekistanie w 2016 r. będzie dostępne pod koniec bieżącego roku; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ostateczne sprawozdane MOP poświęcone zbiorom bawełny w Uzbekistanie w 2016 r. będzie dostępne pod koniec bieżącego roku;

| I. | mając na uwadze, że wyeliminowanie pracy przymusowej i pracy dzieci w Uzbekistanie jest realnym, lecz ciągle trwającym procesem, który wymaga wysiłków wspieranych w dalszym ciągu przez UE i wspólnotę międzynarodową, w tym również zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się kwestią praw człowieka i praw pracowniczych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wyeliminowanie pracy przymusowej i pracy dzieci w Uzbekistanie jest realnym, lecz ciągle trwającym procesem, który wymaga wysiłków wspieranych w dalszym ciągu przez UE i wspólnotę międzynarodową, w tym również zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się kwestią praw człowieka i praw pracowniczych;

| J. | mając na uwadze, że rząd Uzbekistanu przyjął plany działania mające na celu zmianę procesu naboru pracowników do zbiorów bawełny, a także we współpracy z organizacjami pracodawców i związkami zawodowymi promował kampanie informacyjne oraz opracował mechanizm gromadzenia informacji zwrotnych w celu zapobieżenia pracy przymusowej i pracy dzieci; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że rząd Uzbekistanu przyjął plany działania mające na celu zmianę procesu naboru pracowników do zbiorów bawełny, a także we współpracy z organizacjami pracodawców i związkami zawodowymi promował kampanie informacyjne oraz opracował mechanizm gromadzenia informacji zwrotnych w celu zapobieżenia pracy przymusowej i pracy dzieci;

| K. | mając na uwadze, że organizacje pozarządowe wciąż informują o naruszeniach praw człowieka w kraju, w szczególności w zakresie zbiorów bawełny, gdzie wskazują one na masową przymusową mobilizację studentów i pracowników sektora publicznego na czas zbiorów, a także na naruszenia wolności stowarzyszania się i wolności słowa, w szczególności przesłuchania obywateli informujących o zbiorach, regularne prześladowanie i nękanie obrońców praw człowieka i działaczy społeczeństwa obywatelskiego, a także uniemożliwianie międzynarodowym grupom działającym na rzecz praw człowieka oraz mediom prowadzenia działalności w kraju; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że organizacje pozarządowe wciąż informują o naruszeniach praw człowieka w kraju, w szczególności w zakresie zbiorów bawełny, gdzie wskazują one na masową przymusową mobilizację studentów i pracowników sektora publicznego na czas zbiorów, a także na naruszenia wolności stowarzyszania się i wolności słowa, w szczególności przesłuchania obywateli informujących o zbiorach, regularne prześladowanie i nękanie obrońców praw człowieka i działaczy społeczeństwa obywatelskiego, a także uniemożliwianie międzynarodowym grupom działającym na rzecz praw człowieka oraz mediom prowadzenia działalności w kraju;

| L. | mając na uwadze, że nagła śmierć prezydenta Isloma Karimowa nie powinna mieć wpływu na kontynuowanie rozpoczętego procesu poprawy warunków pracy na polach bawełny w Uzbekistanie; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że nagła śmierć prezydenta Isloma Karimowa nie powinna mieć wpływu na kontynuowanie rozpoczętego procesu poprawy warunków pracy na polach bawełny w Uzbekistanie;

| 1. | podkreśla znaczenie działania podjętego przez rząd Uzbekistanu w celu zezwolenia obserwatorom MOP na monitorowanie zbiorów bawełny oraz podjęcia szeroko zakrojonej współpracy z MOP w ramach krajowego programu godnej pracy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje istotne postępy poczynione w Uzbekistanie od 2013 r., w tym przyjęcie przepisów zakazujących korzystania z pracy dzieci, które doprowadziły do niemal całkowitego wyeliminowania pracy dzieci; zachęca władze do dalszego angażowania się w ogólnokrajową kampanię uświadamiającą, tak aby zupełnie wyeliminować to zjawisko; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z uznaniem odnosi się również do dążenia przez rząd Uzbekistanu do wyeliminowania pracy przymusowej we współpracy z MOP i do poczynionych postępów; podkreśla jednak, że nadal występują subtelne sposoby przymuszania do pracy wbrew woli; podkreśla złożoność tego procesu, który wymaga między innymi reformy polityki zatrudnienia; |
| --- | --- |

3.

| 4. | jest zdania, że z uwagi na te starania rządu Uzbekistanu Parlament powinien udzielić zgody na zawarcie protokołu UE-Uzbekistan w sprawie wyrobów włókienniczych; jest zdania, że takie udzielenie zgody stanowiłoby pozytywny sygnał zachęty dla rządu Uzbekistanu, by podejmował on dalsze działania na rzecz całkowitego wyeliminowania pracy dzieci oraz wszelkich innych form pracy przymusowej, a także by dalej zacieśniał współpracę z UE; |
| --- | --- |

4.

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje przystąpienie Federacji Związków Zawodowych Uzbekistanu w charakterze członka stowarzyszonego do Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych (ITUC) w październiku 2015 r.; podkreśla rolę uzbeckich związków zawodowych w zapewnianiu godnych warunków pracy i ochrony praw pracowniczych; wzywa rząd Uzbekistanu do pełnej współpracy ze związkami zawodowymi w tej dziedzinie; zachęca uzbeckie związki zawodowe do nasilenia działań na rzecz całkowitego wyeliminowania pracy przymusowej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | jest zaniepokojony doniesieniami niezależnych obserwatorów na temat mobilizowania obywateli przez państwo przed zbiorami w 2016 r., w tym również zmuszania do pracy pracowników sektora publicznego i studentów; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa nowo wybranego prezydenta Uzbekistanu do przyjęcia nowego paradygmatu w zakresie praw człowieka poprzez natychmiastowe wyeliminowanie wciąż stosowanej pracy przymusowej i pracy dzieci podczas zbiorów bawełny; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa Komisję i ESDZ, by regularnie i szczegółowo informowały Parlament o sytuacji w Uzbekistanie, w szczególności w odniesieniu do eliminowania pracy dzieci i pracy przymusowej; postanawia w dalszym ciągu monitorować rozwój sytuacji w Uzbekistanie i organizować regularny dialog z MOP, Komisją, ESDZ i innymi zainteresowanymi stronami, w celu całkowitego wyeliminowania pracy przymusowej i pracy dzieci w Uzbekistanie; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przyznaje, że nadal konieczne jest połączenie dialogu i współpracy, jak i wywieranie presji na rząd Uzbekistanu ze strony Unii, MOP i Banku Światowego z myślą o osiągnięciu tego celu; zastrzega sobie prawo do wezwania Komisji i Rady do uruchomienia procedury z art. 2 i 95 Umowy o partnerstwie i współpracy, aby przyjąć wszelkie niezbędne ogólne i szczegółowe środki w przypadku niedotrzymania zobowiązania do wyeliminowania pracy dzieci i pracy przymusowej; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Komisję i delegaturę UE w Taszkencie do zaangażowania się w reformę strukturalną w Uzbekistanie poprzez dialog polityczny i programy wsparcia, w tym w celu zwiększenia wynagrodzenia zbieraczy bawełny, mechanizacji i większej przejrzystości budżetowej dotyczącej przychodów ze zbiorów bawełny; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podziela pogląd, że program godnej pracy powinien zostać przedłużony na okres po 2016 r. i rozszerzony o kwestie modernizacji uzbeckiej gospodarki i poprawy polityki zatrudnienia w takich dziedzinach jak higiena i bezpieczeństwo pracy oraz inspekcje pracy, uwzględniając przy tym kwestię równości płci; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym dekret rządu Uzbekistanu nr 909 (z dnia 16 listopada 2015 r.), którego celem jest poprawa warunków pracy, zatrudnienia i ochrony socjalnej pracowników w sektorze rolniczym w latach 2016–2018; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że pomoc udzielana przez UE w ostatnich latach, skoncentrowana na praworządności i wymiarze sprawiedliwości, a także mająca na celu zapoczątkowanie reform i usprawnienie pracy uzbeckiego parlamentu, musi przynosić konkretne rezultaty; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa, że pomoc UE dla Uzbekistanu powinna także mieć na celu odchodzenie tego kraju od monokultury bawełny oraz ograniczanie jego zależności od eksportu bawełny poprzez dywersyfikację gospodarki, co stopniowo przyczyniłoby się do poprawy katastrofalnej sytuacji w zakresie środowiska, zwłaszcza w odniesieniu do pozostałości po Jeziorze Aralskim i jego dopływach; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia przewodniej inicjatywy UE dotyczącej odpowiedzialnego zarządzania łańcuchem dostaw w sektorze odzieżowym wraz z wnioskiem dotyczącym zwiększenia przejrzystości łańcucha dostaw; przypomina znaczenie porozumienia na rzecz zrównoważoności zainicjowanego w 2013 r. i podkreśla, że tego rodzaju inicjatywa może być podstawą do opracowania nowych działań w partnerstwie z państwami trzecimi służących realizacji celów w zakresie poprawy warunków pracy, higieny i bezpieczeństwa w sektorze odzieżowym; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zachęca rząd Uzbekistanu do działania na rzecz ratyfikacji i skutecznego wdrożenia wszystkich 27 najważniejszych międzynarodowych konwencji GSP+, tak aby mógł on ubiegać się o system preferencji taryfowych GSP+; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przypomina, że w 2009 i 2010 r. Rada zniosła sankcje UE, „chcąc w ten sposób zachęcić władze Uzbekistanu do podjęcia dalszych znaczących kroków w celu poprawienia sytuacji w zakresie praworządności i praw człowieka w tym kraju”, stwierdzając ponadto, że „Rada będzie wciąż uważnie monitorować sytuację w zakresie praw człowieka w Uzbekistanie” oraz że „zakres oraz jakość dialogu i współpracy będą zależały od reform w Uzbekistanie”; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa Komisję i ESDZ do monitorowania przemian politycznych w Uzbekistanie oraz do regularnego informowania Parlamentu o tym procesie; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, ESDZ oraz państwa członkowskie do wykorzystania okresu transformacji w celu domagania się konkretnej i wymiernej poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka w nadchodzących miesiącach; podkreśla, że konkretna poprawa sytuacji powinna obejmować warunki określone przez ministrów spraw zagranicznych UE w 2010 r.; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zwraca uwagę, że sektor włókienniczy, zwłaszcza produkcja bawełny, to główna dziedzina handlu między UE a Uzbekistanem; w związku z tym podkreśla, że UE powinna w pełni wykorzystać rozszerzenie umowy o partnerstwie i współpracy, aby zapewnić udział władz Uzbekistanu w procesie transformacji po nagłej śmierci prezydenta, który zaowocuje lepszymi rządami, wzmocnieniem praworządności, demokratycznymi reformami i znaczną poprawą sytuacji w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina o zobowiązaniu Unii do dalszego zacieśniania stosunków z Uzbekistanem, co wymaga poszanowania praw człowieka oraz praworządności; wzywa rząd Uzbekistanu do stworzenia większej przestrzeni dla niezależnego społeczeństwa obywatelskiego, do uwzględniania w większym stopniu obaw uzbeckich i międzynarodowych organizacji pozarządowych, a także do wywiązania się z zobowiązań podjętych na mocy Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur; |
| --- | --- |

20.

| 21. | wzywa władze Uzbekistanu, by w pełni przestrzegały podjętych zobowiązań międzynarodowych w zakresie ochrony praw człowieka; z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie przez władze propozycji amnestii z okazji 24. rocznicy konstytucji Uzbekistanu; wzywa władze Uzbekistanu do zadbania o to, by gest ten obejmował zwolnienie z więzień wszystkich osób uwięzionych na podstawie zarzutów politycznych, poprawę traktowania osób przebywających w areszcie oraz zakończenie brutalnego tłumienia protestów, przeprowadzania aresztowań i wydawania wyroków skazujących; zachęca rząd Uzbekistanu do zacieśnienia współpracy z instytucjami międzynarodowymi, w tym również w ramach jedenastu specjalnych procedur ustanowionych przez Radę Praw Człowieka ONZ (UNHRC) (5); |
| --- | --- |

21.

| 22. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządowi i parlamentowi Republiki Uzbekistanu. |
| --- | --- |

22.

---

(1)  Dz.U. C 168 E z 14.6.2013, s. 195.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0489.

(3)  Raport Komitetu Ekspertów ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń – stosowanie międzynarodowych norm pracy 2016 r. – RAPORT III (część 1A).

(4)  Raport Komitetu Ekspertów ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń – stosowanie międzynarodowych norm pracy 2016 r. – RAPORT III (część 1A), s. 218

(5)  Owe jedenaście specjalnych procedur opisano pod adresem: http://spinternet.ohchr.org/_Layouts/SpecialProceduresInternet/ViewCountryVisits.aspx?Lang=en&country=UZB. Ogólny przegląd specjalnych procedur Rady Praw Człowieka ONZ jest dostępny pod adresem: http://www.ohchr.org/en/HRBodies/SP/Pages/Welcomepage.aspx.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/55 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/55

---

P8_TA(2016)0493

Umowa między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE) – 2016/2229(INI))

(2018/C 238/05)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (10711/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (10711/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (11692/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (11692/2014),

| — | uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43 ust. 2 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0332/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 43 ust. 2 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0332/2016),

| — | uwzględniając swą rezolucję ustawodawczą z 14 grudnia 2016 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję ustawodawczą z 14 grudnia 2016 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit drugi Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit drugi Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0320/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0320/2016),

| A. | mając na uwadze, że rybacy z Danii, Norwegii i Szwecji tradycyjnie prowadzili wspólne połowy w cieśninach Kattegat i Skagerrak; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rybacy z Danii, Norwegii i Szwecji tradycyjnie prowadzili wspólne połowy w cieśninach Kattegat i Skagerrak;

| B. | mając na uwadze, że w Umowie podtrzymuje się tradycyjne prawa rybaków z Danii, Norwegii i Szwecji do połowów w cieśninach Kattegat i Skagerrak z zastrzeżeniem praw rybaków z innych państw oraz że gwarantuje się w niej również podjęcie odpowiednich środków na rzecz zarządzania połowami i ochrony zasobów rybnych w tych strefach; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w Umowie podtrzymuje się tradycyjne prawa rybaków z Danii, Norwegii i Szwecji do połowów w cieśninach Kattegat i Skagerrak z zastrzeżeniem praw rybaków z innych państw oraz że gwarantuje się w niej również podjęcie odpowiednich środków na rzecz zarządzania połowami i ochrony zasobów rybnych w tych strefach;

| C. | mając na uwadze, że w Umowie wspiera się wdrożenie zreformowanego systemu zarządzania rybołówstwem w UE wprowadzonego zgodnie z celami i podstawowymi zasadami nowej wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności wprowadzenie obowiązku wyładunku i obowiązkowych środków umożliwiających utrzymanie zasobów rybnych powyżej poziomu gwarantującego zrównoważone rybołówstwo; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w Umowie wspiera się wdrożenie zreformowanego systemu zarządzania rybołówstwem w UE wprowadzonego zgodnie z celami i podstawowymi zasadami nowej wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności wprowadzenie obowiązku wyładunku i obowiązkowych środków umożliwiających utrzymanie zasobów rybnych powyżej poziomu gwarantującego zrównoważone rybołówstwo;

| 1. | wzywa Komisję do przekazania Parlamentowi protokołów i konkluzji wszelkich konsultacji odbytych zgodnie z art. 4 Umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa Komisję, aby w ciągu ostatniego roku stosowania Umowy i przed rozpoczęciem negocjacji w sprawie jej odnowienia przekazała Parlamentowi i Radzie pełne sprawozdanie z jej wykonania; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa Komisję i Radę, aby – w granicach swych odnośnych uprawnień – niezwłocznie przekazywały Parlamentowi pełne informacje na wszystkich etapach procedur związanych z Umową i jej odnowieniem, zgodnie z art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 218 ust. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że dostęp któregokolwiek państwa trzeciego do rynku wewnętrznego musi opierać się na zasadzie wzajemności oraz że w przypadku Norwegii wszelkie opłaty celne nakładane na produkty spożywcze, w tym produkty rybołówstwa, pochodzące z UE muszą być zgodne z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że Komisja musi zagwarantować, iż opłaty celne od produktów spożywczych i produktów rybołówstwa pochodzących z UE nie będą ustalane niezgodnie z zasadami wolnego handlu w dziedzinie produktów spożywczych, w tym produktów rybołówstwa; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Królestwa Norwegii. |
| --- | --- |

6.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0492.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/57 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/57

---

P8_TA(2016)0502

Sprawozdanie roczne na temat praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie za rok 2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2015 oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie (2016/2219(INI))

(2018/C 238/06)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych obowiązującą od dnia 24 października 1945 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych obowiązującą od dnia 24 października 1945 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC) oraz inne traktaty i instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące praw człowieka, w szczególności Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, przyjęte w Nowym Jorku w dniu 16 grudnia 1966 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC) oraz inne traktaty i instrumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące praw człowieka, w szczególności Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, przyjęte w Nowym Jorku w dniu 16 grudnia 1966 r.,

| — | uwzględniając najważniejsze konwencje międzynarodowe dotyczące praw człowieka, w tym Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której UE jest stroną, |
| --- | --- |

—

uwzględniając najważniejsze konwencje międzynarodowe dotyczące praw człowieka, w tym Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której UE jest stroną,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ z dnia 18 grudnia 1979 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ z dnia 18 grudnia 1979 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) (1),

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka oraz rezolucję Parlamentu z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie 25. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka oraz rezolucję Parlamentu z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie 25. rocznicy przyjęcia Konwencji ONZ o prawach dziecka (2),

| — | uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin z dnia 18 grudnia 1990 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin z dnia 18 grudnia 1990 r. (3),

| — | uwzględniając Deklarację ONZ o prawie do rozwoju (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację ONZ o prawie do rozwoju (4),

| — | uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych ONZ oraz dokument końcowy z posiedzenia plenarnego na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego znanego pod nazwą Światowej Konferencji w sprawie Ludów Tubylczych z dnia 22 września 2014 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych ONZ oraz dokument końcowy z posiedzenia plenarnego na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego znanego pod nazwą Światowej Konferencji w sprawie Ludów Tubylczych z dnia 22 września 2014 r. (5),

| — | uwzględniając Wiedeńską deklarację i program działania przyjęte w dniu 25 czerwca 1993 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wiedeńską deklarację i program działania przyjęte w dniu 25 czerwca 1993 r. (6),

| — | uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania z 1995 r. (7) oraz program działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju (ICPD) z 1994 r. (8) oraz wyniki ich konferencji przeglądowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania z 1995 r. (7) oraz program działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju (ICPD) z 1994 r. (8) oraz wyniki ich konferencji przeglądowych,

| — | uwzględniając zasady paryskie Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące krajowych instytucji praw człowieka (NHRI) (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady paryskie Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące krajowych instytucji praw człowieka (NHRI) (9),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 25 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczący praw osób w podeszłym wieku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 25 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczący praw osób w podeszłym wieku,

| — | uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejską konwencję praw człowieka,

| — | uwzględniając art. 2, 3, 8, 21 i 23 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, 3, 8, 21 i 23 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając dokument opublikowany przez wiceprzewodniczącą Komisji Europejskiej / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dnia 28 czerwca 2016 r. pt. „Wspólna wizja, wspólne działanie: Silniejsza Europa – globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej” (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument opublikowany przez wiceprzewodniczącą Komisji Europejskiej / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dnia 28 czerwca 2016 r. pt. „Wspólna wizja, wspólne działanie: Silniejsza Europa – globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej” (10),

| — | uwzględniając strategiczne ramy i plan działania UE w dziedzinie praw człowieka i demokracji, przyjęte przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 25 czerwca 2012 r. (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategiczne ramy i plan działania UE w dziedzinie praw człowieka i demokracji, przyjęte przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 25 czerwca 2012 r. (11),

| — | uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego (12) oraz Uaktualnione wytyczne UE w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego (12) oraz Uaktualnione wytyczne UE w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego (13),

| — | uwzględniając Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019, przyjęty przez Radę w dniu 20 lipca 2015 r. (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019, przyjęty przez Radę w dniu 20 lipca 2015 r. (14),

| — | uwzględniając wytyczne Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka,

| — | uwzględniając wytyczne UE dotyczące propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE dotyczące propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań (15),

| — | uwzględniając Wytyczne na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI) (16), przyjęte przez Radę w dniu 24 czerwca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wytyczne na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI) (16), przyjęte przez Radę w dniu 24 czerwca 2013 r.,

| — | uwzględniając wytyczne dla delegacji międzyparlamentarnych Parlamentu Europejskiego dotyczące promowania praw człowieka i demokracji podczas wizyt w państwach spoza Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne dla delegacji międzyparlamentarnych Parlamentu Europejskiego dotyczące promowania praw człowieka i demokracji podczas wizyt w państwach spoza Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając roczne sprawozdanie UE dotyczące praw człowieka i demokracji na świecie w 2015 r., przyjęte przez Radę w dniu 20 czerwca 2016 r. (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając roczne sprawozdanie UE dotyczące praw człowieka i demokracji na świecie w 2015 r., przyjęte przez Radę w dniu 20 czerwca 2016 r. (17),

| — | uwzględniając plan działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet: przekształcanie życia kobiet i dziewcząt poprzez działania w ramach stosunków zewnętrznych UE na lata 2016–2020 (GAPII), przyjęty przez Radę w dniu 26 października 2015 r. (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania w sprawie równości płci oraz wzmocnienia pozycji kobiet: przekształcanie życia kobiet i dziewcząt poprzez działania w ramach stosunków zewnętrznych UE na lata 2016–2020 (GAPII), przyjęty przez Radę w dniu 26 października 2015 r. (18),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie równouprawnienia osób LGBTI (19) oraz wykaz działań, które ma podjąć Komisja w celu osiągnięcia postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI (2016–2019) (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie równouprawnienia osób LGBTI (19) oraz wykaz działań, które ma podjąć Komisja w celu osiągnięcia postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI (2016–2019) (20),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie płci w kontekście rozwoju (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie płci w kontekście rozwoju (21),

| — | uwzględniając Europejski program w zakresie migracji z dnia 13 maja 2015 r. (COM(2015)0240) oraz konkluzje Rady w sprawie migracji z dnia 20 lipca 2015 r. (22), 14 września 2015 r. (23) i 22 września 2015 r. (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejski program w zakresie migracji z dnia 13 maja 2015 r. (COM(2015)0240) oraz konkluzje Rady w sprawie migracji z dnia 20 lipca 2015 r. (22), 14 września 2015 r. (23) i 22 września 2015 r. (24),

| — | uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/260 z dnia 17 lutego 2015 r. przedłużającą mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Praw Człowieka (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/260 z dnia 17 lutego 2015 r. przedłużającą mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Praw Człowieka (25),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 5 grudnia 2014 r. w sprawie promowania i ochrony praw dziecka (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 5 grudnia 2014 r. w sprawie promowania i ochrony praw dziecka (26),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 14 maja 2012 r. pt. „Zwiększanie wpływu unijnej polityki rozwoju: Program działań na rzecz zmian” (27), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 14 maja 2012 r. pt. „Zwiększanie wpływu unijnej polityki rozwoju: Program działań na rzecz zmian” (27),

| — | uwzględniając zmienione wskaźniki UE dotyczące kompleksowego podejścia do wprowadzania w życie przez UE rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 oraz 1820 dotyczących kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, przyjęte przez Radę w dniu 20 września 2016 r. (28), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zmienione wskaźniki UE dotyczące kompleksowego podejścia do wprowadzania w życie przez UE rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 oraz 1820 dotyczących kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, przyjęte przez Radę w dniu 20 września 2016 r. (28),

| — | uwzględniając podpisaną w Stambule Konwencję Rady Europy z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (29), |
| --- | --- |

—

uwzględniając podpisaną w Stambule Konwencję Rady Europy z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (29),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2011/168/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego uchylającą wspólne stanowisko 2003/444/WPZiB (30), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2011/168/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego uchylającą wspólne stanowisko 2003/444/WPZiB (30),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa (JOIN(2015)0050), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa (JOIN(2015)0050),

| — | uwzględniając plan działania z Valletty z dni 11–12 listopada 2015 r. (31), |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania z Valletty z dni 11–12 listopada 2015 r. (31),

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 13 października 2015 r. w sprawie kobiet, pokoju i wdrażania bezpieczeństwa (32), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 13 października 2015 r. w sprawie kobiet, pokoju i wdrażania bezpieczeństwa (32),

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie przemocy na tle seksualnym jako zbrodni wojennej (33), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie przemocy na tle seksualnym jako zbrodni wojennej (33),

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 31 października 2000 r. w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (34), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 31 października 2000 r. w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (34),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie ochrony migrantów (35), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie ochrony migrantów (35),

| — | uwzględniając wydawane w trybie pilnym rezolucje PE w sprawie naruszeń praw człowieka, zasad demokracji i praworządności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wydawane w trybie pilnym rezolucje PE w sprawie naruszeń praw człowieka, zasad demokracji i praworządności,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie funduszu powierniczego UE dla Afryki: skutki dla pomocy rozwojowej i humanitarnej (36), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie funduszu powierniczego UE dla Afryki: skutki dla pomocy rozwojowej i humanitarnej (36),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi w stosunkach zewnętrznych UE (37), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi w stosunkach zewnętrznych UE (37),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie ataków na szpitale i szkoły, stanowiących pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego (38), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie ataków na szpitale i szkoły, stanowiących pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego (38),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie sytuacji na Morzu Śródziemnym i potrzeby całościowego podejścia UE do problematyki migracji (39), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie sytuacji na Morzu Śródziemnym i potrzeby całościowego podejścia UE do problematyki migracji (39),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie systematycznego masowego mordowania mniejszości religijnych przez tzw. ISIS/Daisz (40), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie systematycznego masowego mordowania mniejszości religijnych przez tzw. ISIS/Daisz (40),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2014 oraz polityki UE w tym zakresie (41), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2014 oraz polityki UE w tym zakresie (41),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 2015 r. w sprawie migracji i uchodźców w Europie (42), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 2015 r. w sprawie migracji i uchodźców w Europie (42),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie odnowienia planu działania UE w zakresie równości płci i wzmacniania pozycji kobiet w kontekście rozwoju (43), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie odnowienia planu działania UE w zakresie równości płci i wzmacniania pozycji kobiet w kontekście rozwoju (43),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie kary śmierci (44), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie kary śmierci (44),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie „Prawa człowieka a technologia: wpływ systemów inwigilacji i nadzoru na prawa człowieka w państwach trzecich” (45), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2015 r. w sprawie „Prawa człowieka a technologia: wpływ systemów inwigilacji i nadzoru na prawa człowieka w państwach trzecich” (45),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa przeznaczonego dla Parlamentu Europejskiego (46), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa przeznaczonego dla Parlamentu Europejskiego (46),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie priorytetów UE w Radzie Praw Człowieka ONZ w 2015 r. (47), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie priorytetów UE w Radzie Praw Człowieka ONZ w 2015 r. (47),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku i Syrii oraz ofensywy Państwa Islamskiego, w tym prześladowań mniejszości (48), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku i Syrii oraz ofensywy Państwa Islamskiego, w tym prześladowań mniejszości (48),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów (49), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów (49),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 października 2013 r. w sprawie dyskryminacji ze względu na przynależność kastową (50) oraz sporządzone przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. mniejszości sprawozdanie z dnia 28 stycznia 2016 r. dotyczące mniejszości i dyskryminacji ze względu na przynależność kastową (51), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 października 2013 r. w sprawie dyskryminacji ze względu na przynależność kastową (50) oraz sporządzone przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. mniejszości sprawozdanie z dnia 28 stycznia 2016 r. dotyczące mniejszości i dyskryminacji ze względu na przynależność kastową (51),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie wolności prasy i mediów na świecie (52), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie wolności prasy i mediów na świecie (52),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie strategii wolności cyfrowej w polityce zagranicznej UE (53), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie strategii wolności cyfrowej w polityce zagranicznej UE (53),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 listopada 2011 r. w sprawie poparcia Unii Europejskiej dla Międzynarodowego Trybunału Karnego: stojąc w obliczu wyzwań i pokonując trudności (54), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 listopada 2011 r. w sprawie poparcia Unii Europejskiej dla Międzynarodowego Trybunału Karnego: stojąc w obliczu wyzwań i pokonując trudności (54),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie polityk zewnętrznych UE na rzecz demokratyzacji (55), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie polityk zewnętrznych UE na rzecz demokratyzacji (55),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie strategii politycznych UE na rzecz obrońców praw człowieka (56), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie strategii politycznych UE na rzecz obrońców praw człowieka (56),

| — | uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, wdrażające ramy ONZ „Ochrona, poszanowanie i naprawa”, zatwierdzone przez Radę Praw Człowieka ONZ w rezolucji nr 17/4 z dnia 6 lipca 2011 r. (57), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, wdrażające ramy ONZ „Ochrona, poszanowanie i naprawa”, zatwierdzone przez Radę Praw Człowieka ONZ w rezolucji nr 17/4 z dnia 6 lipca 2011 r. (57),

| — | uwzględniając roczne sprawozdanie Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji za 2015 r. (58), |
| --- | --- |

—

uwzględniając roczne sprawozdanie Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji za 2015 r. (58),

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych, a także opinie Komisji Rozwoju oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0355/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych, a także opinie Komisji Rozwoju oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0355/2016),

| A. | mając na uwadze, że art. 21 TUE zobowiązuje UE do prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w oparciu o zasady, które leżały u podstaw jej utworzenia oraz które zamierza wspierać na świecie: demokracji, państwa prawa, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowania godności ludzkiej, zasad równości i solidarności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych oraz prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że art. 21 TUE zobowiązuje UE do prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w oparciu o zasady, które leżały u podstaw jej utworzenia oraz które zamierza wspierać na świecie: demokracji, państwa prawa, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowania godności ludzkiej, zasad równości i solidarności oraz poszanowania zasad Karty Narodów Zjednoczonych oraz prawa międzynarodowego;

| B. | mając na uwadze, że na podstawie wymogów art. 207 TFUE polityka handlowa UE powinna być prowadzona zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że na podstawie wymogów art. 207 TFUE polityka handlowa UE powinna być prowadzona zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych UE;

| C. | mając na uwadze, że art. 3 TUE stanowi, iż „w stosunkach zewnętrznych Unia umacnia i propaguje swoje wartości i interesy oraz wnosi wkład w ochronę swoich obywateli. Przyczynia się do pokoju, bezpieczeństwa, trwałego rozwoju Ziemi, do solidarności i wzajemnego szacunku między narodami, do swobodnego i uczciwego handlu, do wyeliminowania ubóstwa oraz do ochrony praw człowieka, w szczególności praw dziecka, a także do ścisłego przestrzegania i rozwoju prawa międzynarodowego, w szczególności zasad Karty Narodów Zjednoczonych”; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że art. 3 TUE stanowi, iż „w stosunkach zewnętrznych Unia umacnia i propaguje swoje wartości i interesy oraz wnosi wkład w ochronę swoich obywateli. Przyczynia się do pokoju, bezpieczeństwa, trwałego rozwoju Ziemi, do solidarności i wzajemnego szacunku między narodami, do swobodnego i uczciwego handlu, do wyeliminowania ubóstwa oraz do ochrony praw człowieka, w szczególności praw dziecka, a także do ścisłego przestrzegania i rozwoju prawa międzynarodowego, w szczególności zasad Karty Narodów Zjednoczonych”;

| D. | mając na uwadze, że poszanowanie, propagowanie i zachowanie niepodzielności i powszechności praw człowieka należą do najważniejszych celów polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa UE, co zostało zawarte w klauzulach dotyczących praw człowieka we wszystkich porozumieniach zawieranych przez UE z państwami trzecimi; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że poszanowanie, propagowanie i zachowanie niepodzielności i powszechności praw człowieka należą do najważniejszych celów polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa UE, co zostało zawarte w klauzulach dotyczących praw człowieka we wszystkich porozumieniach zawieranych przez UE z państwami trzecimi;

| E. | mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka, pokój, bezpieczeństwo i rozwój są ze sobą ściśle powiązane i wzajemnie się wzmacniają; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka, pokój, bezpieczeństwo i rozwój są ze sobą ściśle powiązane i wzajemnie się wzmacniają;

| F. | mając na uwadze, że polityka wspierania praw człowieka i demokracji powinna być uwzględniana we wszystkich innych unijnych kierunkach polityki posiadających wymiar zewnętrzny, takich jak polityka dotycząca rozwoju, migracji, bezpieczeństwa, zwalczania terroryzmu, sąsiedztwa, rozszerzenia i handlu, w szczególności przez wprowadzenie warunkowości w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że polityka wspierania praw człowieka i demokracji powinna być uwzględniana we wszystkich innych unijnych kierunkach polityki posiadających wymiar zewnętrzny, takich jak polityka dotycząca rozwoju, migracji, bezpieczeństwa, zwalczania terroryzmu, sąsiedztwa, rozszerzenia i handlu, w szczególności przez wprowadzenie warunkowości w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka;

| G. | mając na uwadze, że wewnętrzna i zewnętrzna spójność w obszarze praw człowieka ma zasadnicze znaczenie dla wiarygodności polityki zagranicznej UE w dziedzinie praw człowieka, a także mając na uwadze, że zwiększenie spójności wewnętrznej i zewnętrznej polityki UE oraz spójności poszczególnych strategii polityki zewnętrznej UE stanowi także nieodzowny wymóg dla osiągnięcia udanej i skutecznej polityki UE w dziedzinie praw człowieka i demokracji; mając na uwadze, że większa spójność powinna umożliwiać UE szybszą i skuteczniejszą reakcję na naruszenia praw człowieka już w ich początkowej fazie; mając na uwadze, że wyzwanie w zakresie spójności nabiera szczególnego znaczenia w odniesieniu do obecnej polityki migracyjnej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wewnętrzna i zewnętrzna spójność w obszarze praw człowieka ma zasadnicze znaczenie dla wiarygodności polityki zagranicznej UE w dziedzinie praw człowieka, a także mając na uwadze, że zwiększenie spójności wewnętrznej i zewnętrznej polityki UE oraz spójności poszczególnych strategii polityki zewnętrznej UE stanowi także nieodzowny wymóg dla osiągnięcia udanej i skutecznej polityki UE w dziedzinie praw człowieka i demokracji; mając na uwadze, że większa spójność powinna umożliwiać UE szybszą i skuteczniejszą reakcję na naruszenia praw człowieka już w ich początkowej fazie; mając na uwadze, że wyzwanie w zakresie spójności nabiera szczególnego znaczenia w odniesieniu do obecnej polityki migracyjnej;

| H. | mając na uwadze, że takie wartości jak wolność, poszanowanie praw człowieka oraz zasada przeprowadzania okresowych i rzetelnych wyborów stanowią zasadnicze elementy demokracji; mając na uwadze, że oprócz organizowania wolnych i uczciwych wyborów demokratyczne rządy charakteryzują się między innymi przejrzystym i odpowiedzialnym sprawowaniem rządów, poszanowaniem rządów prawa, wolnością słowa, poszanowaniem praw człowieka, istnieniem niezależnego systemu wymiaru sprawiedliwości, poszanowaniem prawa międzynarodowego i porozumień międzynarodowych w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że takie wartości jak wolność, poszanowanie praw człowieka oraz zasada przeprowadzania okresowych i rzetelnych wyborów stanowią zasadnicze elementy demokracji; mając na uwadze, że oprócz organizowania wolnych i uczciwych wyborów demokratyczne rządy charakteryzują się między innymi przejrzystym i odpowiedzialnym sprawowaniem rządów, poszanowaniem rządów prawa, wolnością słowa, poszanowaniem praw człowieka, istnieniem niezależnego systemu wymiaru sprawiedliwości, poszanowaniem prawa międzynarodowego i porozumień międzynarodowych w zakresie praw człowieka;

| I. | mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka na całym świecie jest zagrożone, oraz mając na uwadze, że powszechność praw człowieka jest poważnie kwestionowana przez liczne reżimy autorytarne; mając na uwadze, że na całym świecie podejmuje się liczne próby ograniczenia przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego, w tym na forach wielostronnych; mając na uwadze, że brak poszanowania praw człowieka ma negatywne skutki dla jednostki, rodziny oraz całego społeczeństwa; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka na całym świecie jest zagrożone, oraz mając na uwadze, że powszechność praw człowieka jest poważnie kwestionowana przez liczne reżimy autorytarne; mając na uwadze, że na całym świecie podejmuje się liczne próby ograniczenia przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego, w tym na forach wielostronnych; mając na uwadze, że brak poszanowania praw człowieka ma negatywne skutki dla jednostki, rodziny oraz całego społeczeństwa;

| J. | mając na uwadze, że UE była jednym z najważniejszych graczy w procesie przyjmowania programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, który wyraża dążenie do przestrzegania praw człowieka wszystkich ludzi; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że UE była jednym z najważniejszych graczy w procesie przyjmowania programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, który wyraża dążenie do przestrzegania praw człowieka wszystkich ludzi;

| K. | mając na uwadze, że nowy Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019 został przyjęty przez Radę w dniu 20 lipca 2015 r. z myślą o umożliwieniu UE sprostania tym wyzwaniom przy wykorzystaniu dostępnych instrumentów w dziedzinie praw człowieka w sposób bardziej skupiony, systematyczny i skoordynowany; mając na uwadze, że należy wdrożyć ten plan działania w powiązaniu z planem działania w sprawie równości płci na lata 2016–2020; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że nowy Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019 został przyjęty przez Radę w dniu 20 lipca 2015 r. z myślą o umożliwieniu UE sprostania tym wyzwaniom przy wykorzystaniu dostępnych instrumentów w dziedzinie praw człowieka w sposób bardziej skupiony, systematyczny i skoordynowany; mając na uwadze, że należy wdrożyć ten plan działania w powiązaniu z planem działania w sprawie równości płci na lata 2016–2020;

| L. | mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca/wysoka przedstawiciel oświadczyła, iż prawa człowieka będą jednym z jej nadrzędnych celów oraz że zamierza wykorzystać je jako wyznacznik kierunku rozwoju wszystkich swoich stosunków z państwami trzecimi; mając na uwadze, że potwierdziła ona również zobowiązanie UE do wspierania praw człowieka we wszystkich obszarach stosunków zewnętrznych „bez wyjątku”; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca/wysoka przedstawiciel oświadczyła, iż prawa człowieka będą jednym z jej nadrzędnych celów oraz że zamierza wykorzystać je jako wyznacznik kierunku rozwoju wszystkich swoich stosunków z państwami trzecimi; mając na uwadze, że potwierdziła ona również zobowiązanie UE do wspierania praw człowieka we wszystkich obszarach stosunków zewnętrznych „bez wyjątku”;

| M. | mając na uwadze, że zaangażowanie UE na rzecz skutecznego multilateralizmu, w którym centralne miejsce zajmuje ONZ, stanowi integralną część zewnętrznej polityki Unii w oparciu o przekonanie, iż wielostronny system oparty na uniwersalnych zasadach i wartościach może najlepiej uporać się z globalnymi kryzysami, wyzwaniami i zagrożeniami; mając na uwadze, że współpraca z państwami trzecimi – na wszystkich dwu- i wielostronnych forach – jest jednym z najbardziej skutecznych narzędzi służących rozwiązywaniu problemów w dziedzinie praw człowieka w państwach trzecich; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zaangażowanie UE na rzecz skutecznego multilateralizmu, w którym centralne miejsce zajmuje ONZ, stanowi integralną część zewnętrznej polityki Unii w oparciu o przekonanie, iż wielostronny system oparty na uniwersalnych zasadach i wartościach może najlepiej uporać się z globalnymi kryzysami, wyzwaniami i zagrożeniami; mając na uwadze, że współpraca z państwami trzecimi – na wszystkich dwu- i wielostronnych forach – jest jednym z najbardziej skutecznych narzędzi służących rozwiązywaniu problemów w dziedzinie praw człowieka w państwach trzecich;

| N. | mając na uwadze, że regularne sesje Rady Praw Człowieka ONZ, powoływanie specjalnych sprawozdawców, mechanizm powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz specjalne procedury, w ramach których bada się sytuację w poszczególnych krajach lub podejmuje konkretne tematy, przyczyniają się do międzynarodowych wysiłków na rzecz wspierania i przestrzegania praw człowieka, demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że regularne sesje Rady Praw Człowieka ONZ, powoływanie specjalnych sprawozdawców, mechanizm powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz specjalne procedury, w ramach których bada się sytuację w poszczególnych krajach lub podejmuje konkretne tematy, przyczyniają się do międzynarodowych wysiłków na rzecz wspierania i przestrzegania praw człowieka, demokracji i praworządności;

| O. | mając na uwadze, że UE uznaje bliską współpracę ze społeczeństwem obywatelskim i obrońcami praw człowieka w państwach trzecich za jeden ze swoich głównych priorytetów w promowaniu praw człowieka i walce z naruszeniami praw człowieka; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że UE uznaje bliską współpracę ze społeczeństwem obywatelskim i obrońcami praw człowieka w państwach trzecich za jeden ze swoich głównych priorytetów w promowaniu praw człowieka i walce z naruszeniami praw człowieka;

| P. | mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 22 października 2013 r. w sprawie lokalnych władz i społeczeństwa obywatelskiego: zaangażowanie Europy we wspieranie zrównoważonego rozwoju (59) Parlament wyraził poważne zaniepokojenie tłumieniem działalności organizacji społeczeństwa obywatelskiego, podkreślił znaczenie określenia systemu monitorowania umożliwiającego ocenę postępów w zakresie polityki i przepisów regulacyjnych oraz wezwał do propagowania sprzyjającego otoczenia dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że w wielu krajach przyjęto ostatnio rygorystyczne przepisy dotyczące organizacji pozarządowych, zgodnie z którymi organizacje zagraniczne uważa się za podmioty niepożądane w sytuacji, gdy zostaną uznane za zagrożenie dla porządku konstytucyjnego, obronności lub bezpieczeństwa kraju, oraz mając na uwadze, że tylko w 2015 r. na całym świecie zostało zamordowanych 185 działaczy broniących praw człowieka związanych z ochroną środowiska, przy czym 66 % tych zabójstw popełniono w Ameryce Łacińskiej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 22 października 2013 r. w sprawie lokalnych władz i społeczeństwa obywatelskiego: zaangażowanie Europy we wspieranie zrównoważonego rozwoju (59) Parlament wyraził poważne zaniepokojenie tłumieniem działalności organizacji społeczeństwa obywatelskiego, podkreślił znaczenie określenia systemu monitorowania umożliwiającego ocenę postępów w zakresie polityki i przepisów regulacyjnych oraz wezwał do propagowania sprzyjającego otoczenia dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że w wielu krajach przyjęto ostatnio rygorystyczne przepisy dotyczące organizacji pozarządowych, zgodnie z którymi organizacje zagraniczne uważa się za podmioty niepożądane w sytuacji, gdy zostaną uznane za zagrożenie dla porządku konstytucyjnego, obronności lub bezpieczeństwa kraju, oraz mając na uwadze, że tylko w 2015 r. na całym świecie zostało zamordowanych 185 działaczy broniących praw człowieka związanych z ochroną środowiska, przy czym 66 % tych zabójstw popełniono w Ameryce Łacińskiej;

| Q. | mając na uwadze, że w coraz większej liczbie krajów, zwłaszcza w Azji, na Bliskim Wschodzie i w Afryce, wydawane są zakazy podróżowania uniemożliwiające obrońcom praw człowieka udział w międzynarodowych wydarzeniach; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w coraz większej liczbie krajów, zwłaszcza w Azji, na Bliskim Wschodzie i w Afryce, wydawane są zakazy podróżowania uniemożliwiające obrońcom praw człowieka udział w międzynarodowych wydarzeniach;

| R. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 18 i 19 PDPC każdy człowiek ma prawo do wolności myśli, wolności sumienia, wolności religii, wolności opinii i wyrażania jej, a prawo to obejmuje swobodę posiadania niezależnej opinii, poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i poglądów wszelkimi środkami, bez względu na granice; mając na uwadze gwałtowny wzrost liczby przypadków prześladowań dotyczących jedynie osób korzystających w sposób pokojowy ze swego prawa do wolności opinii i jej wyrażania oraz wolności praktykowania kultu religijnego; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 18 i 19 PDPC każdy człowiek ma prawo do wolności myśli, wolności sumienia, wolności religii, wolności opinii i wyrażania jej, a prawo to obejmuje swobodę posiadania niezależnej opinii, poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i poglądów wszelkimi środkami, bez względu na granice; mając na uwadze gwałtowny wzrost liczby przypadków prześladowań dotyczących jedynie osób korzystających w sposób pokojowy ze swego prawa do wolności opinii i jej wyrażania oraz wolności praktykowania kultu religijnego;

| S. | mając na uwadze, że art. 20 PDPC stanowi, iż każdy ma prawo do swobodnego udziału w pokojowych zgromadzeniach i stowarzyszeniach; mając na uwadze, że w rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ nr 21/16 przypomina się państwom o ich obowiązku przestrzegania i pełnej ochrony praw osób do pokojowego gromadzenia się i swobodnego zrzeszania się zarówno w sieci, jak i poza siecią, oraz mając na uwadze, że należy wspierać wolność myśli, sumienia, wyznania i przekonań za sprawą dialogów międzywyznaniowych i międzykulturowych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że art. 20 PDPC stanowi, iż każdy ma prawo do swobodnego udziału w pokojowych zgromadzeniach i stowarzyszeniach; mając na uwadze, że w rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ nr 21/16 przypomina się państwom o ich obowiązku przestrzegania i pełnej ochrony praw osób do pokojowego gromadzenia się i swobodnego zrzeszania się zarówno w sieci, jak i poza siecią, oraz mając na uwadze, że należy wspierać wolność myśli, sumienia, wyznania i przekonań za sprawą dialogów międzywyznaniowych i międzykulturowych;

| T. | mając na uwadze, że podstawowe zasady międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka wskazane są w treści konwencji genewskich i protokołów dodatkowych oraz stanowią zasadniczy trzon wszelkich działań humanitarnych; mając na uwadze, że ochronę osób cywilnych i przesiedleńców w obszarach dotkniętych konfliktami należy zapewniać przy zachowaniu całkowitej neutralności i bezstronności oraz że warunkiem nadrzędnym niesionej pomocy musi być niezależność; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że podstawowe zasady międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka wskazane są w treści konwencji genewskich i protokołów dodatkowych oraz stanowią zasadniczy trzon wszelkich działań humanitarnych; mając na uwadze, że ochronę osób cywilnych i przesiedleńców w obszarach dotkniętych konfliktami należy zapewniać przy zachowaniu całkowitej neutralności i bezstronności oraz że warunkiem nadrzędnym niesionej pomocy musi być niezależność;

| U. | mając na uwadze, że nielegalna okupacja terytorium jest stałym naruszeniem prawa międzynarodowego, które na mocy międzynarodowego prawa humanitarnego pociąga za sobą odpowiedzialność okupanta względem ludności cywilnej zamieszkującej dane terytorium; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że nielegalna okupacja terytorium jest stałym naruszeniem prawa międzynarodowego, które na mocy międzynarodowego prawa humanitarnego pociąga za sobą odpowiedzialność okupanta względem ludności cywilnej zamieszkującej dane terytorium;

| V. | mając na uwadze, że trudno jest zachować dowody zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, zwłaszcza w czasie nienotowanej dotychczas skali przepływów uchodźców uciekających przed przemocą; mając na uwadze, że zabezpieczenie materiału dowodowego ma zasadnicze znaczenie dla postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że trudno jest zachować dowody zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, zwłaszcza w czasie nienotowanej dotychczas skali przepływów uchodźców uciekających przed przemocą; mając na uwadze, że zabezpieczenie materiału dowodowego ma zasadnicze znaczenie dla postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości;

| W. | mając na uwadze, że próby likwidacji amerykańskiego więzienia w Guantanamo zakończyły się niepowodzeniem oraz że w 2015 r. uwolniono lub przeniesiono jedynie 20 z przetrzymywanych tam więźniów; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że próby likwidacji amerykańskiego więzienia w Guantanamo zakończyły się niepowodzeniem oraz że w 2015 r. uwolniono lub przeniesiono jedynie 20 z przetrzymywanych tam więźniów;

| X. | mając na uwadze, że coraz większa liczba osób na całym świecie podejmuje ucieczkę przed wojną, konfliktami zbrojnymi lub innymi poniżającymi warunkami oraz że te przepływy uchodźców i rozmaite formy migracji stanowią ogromne wyzwanie zarówno dla UE, jak i na świecie, wymagające natychmiastowych, skutecznych i trwałych rozwiązań zgodnych ze wspólnymi wartościami europejskimi; mając na uwadze, że pomoc humanitarna świadczona przez Komisję, która jest największym darczyńcą na skalę światową, pomaga uchodźcom i wysiedleńcom w ponad 30 krajach; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że coraz większa liczba osób na całym świecie podejmuje ucieczkę przed wojną, konfliktami zbrojnymi lub innymi poniżającymi warunkami oraz że te przepływy uchodźców i rozmaite formy migracji stanowią ogromne wyzwanie zarówno dla UE, jak i na świecie, wymagające natychmiastowych, skutecznych i trwałych rozwiązań zgodnych ze wspólnymi wartościami europejskimi; mając na uwadze, że pomoc humanitarna świadczona przez Komisję, która jest największym darczyńcą na skalę światową, pomaga uchodźcom i wysiedleńcom w ponad 30 krajach;

| Y. | mając na uwadze, że walka z przemytem i wyzyskiem migrantów o nieuregulowanym statusie oraz handlem nimi wymaga krótko-, średnio- i długoterminowych reakcji, w tym środków na rzecz rozbijania siatek przestępczych oraz wymierzania sprawiedliwości przestępcom, gromadzenia i analizy danych, środków na rzecz ochrony ofiar i powrotów migrantów przebywających nielegalnie, a także współpracy z państwami trzecimi oraz długoterminowych strategii na rzecz rozwiązania problemu zapotrzebowania na ofiary handlu ludźmi i przemytu ludzi, a także głównych przyczyn migracji, które zmuszają ludzi do korzystania z usług przemytników; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że walka z przemytem i wyzyskiem migrantów o nieuregulowanym statusie oraz handlem nimi wymaga krótko-, średnio- i długoterminowych reakcji, w tym środków na rzecz rozbijania siatek przestępczych oraz wymierzania sprawiedliwości przestępcom, gromadzenia i analizy danych, środków na rzecz ochrony ofiar i powrotów migrantów przebywających nielegalnie, a także współpracy z państwami trzecimi oraz długoterminowych strategii na rzecz rozwiązania problemu zapotrzebowania na ofiary handlu ludźmi i przemytu ludzi, a także głównych przyczyn migracji, które zmuszają ludzi do korzystania z usług przemytników;

| Z. | mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości ma zasadnicze znaczenie dla osiągania postępów w dziedzinie przestrzegania praw człowieka oraz że UE i jej państwa członkowskie bezwarunkowo wspierają działania Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) od momentu jego utworzenia, propagując powszechność statutu rzymskiego i broniąc jego integralności w celu zwiększenia niezawisłości Trybunału; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości ma zasadnicze znaczenie dla osiągania postępów w dziedzinie przestrzegania praw człowieka oraz że UE i jej państwa członkowskie bezwarunkowo wspierają działania Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) od momentu jego utworzenia, propagując powszechność statutu rzymskiego i broniąc jego integralności w celu zwiększenia niezawisłości Trybunału;

| AA. | mając na uwadze, że dokonano dotychczas znaczących postępów na rzecz zniesienia kary śmierci, oraz mając na uwadze, że w wielu państwach zawieszono wykonywanie kary śmierci, a w innych podjęto w tym celu środki ustawodawcze; mając na uwadze, że w 2015 r. doszło do drastycznego wzrostu łącznej liczby egzekucji, z czego blisko 90 % wykonano w zaledwie trzech krajach, a mianowicie w Iranie, Pakistanie i Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że Białoruś pozostaje jedynym krajem w Europie, w którym nie zniesiono kary śmierci; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że dokonano dotychczas znaczących postępów na rzecz zniesienia kary śmierci, oraz mając na uwadze, że w wielu państwach zawieszono wykonywanie kary śmierci, a w innych podjęto w tym celu środki ustawodawcze; mając na uwadze, że w 2015 r. doszło do drastycznego wzrostu łącznej liczby egzekucji, z czego blisko 90 % wykonano w zaledwie trzech krajach, a mianowicie w Iranie, Pakistanie i Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że Białoruś pozostaje jedynym krajem w Europie, w którym nie zniesiono kary śmierci;

| AB. | mając na uwadze, że równość płci jest jedną z najważniejszych europejskich wartości i jest zapisana w prawnych i politycznych ramach UE, a także odgrywa kluczową rolę w programie działań ONZ do roku 2030; mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet i dziewcząt oraz ich dyskryminacja drastycznie nasiliły się w ostatnich latach, zwłaszcza w strefach ogarniętych wojną i na terytoriach, gdzie panują reżimy autorytarne; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że równość płci jest jedną z najważniejszych europejskich wartości i jest zapisana w prawnych i politycznych ramach UE, a także odgrywa kluczową rolę w programie działań ONZ do roku 2030; mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet i dziewcząt oraz ich dyskryminacja drastycznie nasiliły się w ostatnich latach, zwłaszcza w strefach ogarniętych wojną i na terytoriach, gdzie panują reżimy autorytarne;

| AC. | mając na uwadze, że według UNICEF 250 mln dzieci na świecie żyje w krajach dotkniętych konfliktem, a blisko 50 mln dzieci doświadczyło przymusowego wysiedlenia z powodu przemocy, wojny i jej okrucieństw, terroryzmu i rebelii, lub migrowało przez granicę, a wiele z nich w dalszym ciągu boleśnie doświadcza wszelkich form dyskryminacji, przemocy, wykorzystywania, nadużyć, pracy przymusowej, ubóstwa i niedożywienia; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że według UNICEF 250 mln dzieci na świecie żyje w krajach dotkniętych konfliktem, a blisko 50 mln dzieci doświadczyło przymusowego wysiedlenia z powodu przemocy, wojny i jej okrucieństw, terroryzmu i rebelii, lub migrowało przez granicę, a wiele z nich w dalszym ciągu boleśnie doświadcza wszelkich form dyskryminacji, przemocy, wykorzystywania, nadużyć, pracy przymusowej, ubóstwa i niedożywienia;

| AD. | mając na uwadze, że według UNICEF jedno na 200 dzieci na świecie jest uchodźcą, blisko jedna trzecia dzieci żyjących poza granicami kraju urodzenia to uchodźcy, a w latach 2005–2015 liczba dzieci będących uchodźcami wzrosła dwukrotnie; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że według UNICEF jedno na 200 dzieci na świecie jest uchodźcą, blisko jedna trzecia dzieci żyjących poza granicami kraju urodzenia to uchodźcy, a w latach 2005–2015 liczba dzieci będących uchodźcami wzrosła dwukrotnie;

| AE. | mając na uwadze, że art. 25 PDPC uznaje prawo każdego człowieka do „stopy życiowej zapewniającej zdrowie i dobrobyt jego i jego rodziny”, w ramach którego matka i dziecko mają prawo do specjalnej opieki i pomocy, włączając w to opiekę lekarską; mając na uwadze, że wszystkim dzieciom należy zapewnić dostęp do edukacji, wyżywienia i opieki zdrowotnej; mając na uwadze, że rezolucja Rady Praw Człowieka nr 26/28(36) zawiera apel o zwołanie kolejnego posiedzenia forum społecznego Rady, które powinno skoncentrować się na kwestii dostępu do leków w kontekście prawa każdej osoby do jak najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia fizycznego i psychicznego; mając na uwadze, że konstytucja WHO stanowi, iż „korzystanie z najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia jest jednym z podstawowych praw każdej istoty ludzkiej bez różnicy rasy, religii, przekonań politycznych, warunków ekonomicznych lub społecznych”; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że art. 25 PDPC uznaje prawo każdego człowieka do „stopy życiowej zapewniającej zdrowie i dobrobyt jego i jego rodziny”, w ramach którego matka i dziecko mają prawo do specjalnej opieki i pomocy, włączając w to opiekę lekarską; mając na uwadze, że wszystkim dzieciom należy zapewnić dostęp do edukacji, wyżywienia i opieki zdrowotnej; mając na uwadze, że rezolucja Rady Praw Człowieka nr 26/28(36) zawiera apel o zwołanie kolejnego posiedzenia forum społecznego Rady, które powinno skoncentrować się na kwestii dostępu do leków w kontekście prawa każdej osoby do jak najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia fizycznego i psychicznego; mając na uwadze, że konstytucja WHO stanowi, iż „korzystanie z najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia jest jednym z podstawowych praw każdej istoty ludzkiej bez różnicy rasy, religii, przekonań politycznych, warunków ekonomicznych lub społecznych”;

| AF. | mając na uwadze, że zgodnie z Konwencją ONZ o prawach dziecka władze muszą przestrzegać praw dziecka, które zostało odłączone od jednego lub obojga rodziców; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że zgodnie z Konwencją ONZ o prawach dziecka władze muszą przestrzegać praw dziecka, które zostało odłączone od jednego lub obojga rodziców;

| AG. | mając na uwadze, że w wielu miejscach na świecie nadal dochodzi do stosowania przemocy wobec mniejszości, w tym osób LGBTI, i ich bezprawnego prześladowania, a dyskryminacja w zakresie opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia i innych sektorów ma powszechny charakter; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że w wielu miejscach na świecie nadal dochodzi do stosowania przemocy wobec mniejszości, w tym osób LGBTI, i ich bezprawnego prześladowania, a dyskryminacja w zakresie opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia i innych sektorów ma powszechny charakter;

| AH. | mając na uwadze, że nadal z wielu części świata docierają doniesienia o przypadkach łamania praw obywatelskich i politycznych oraz gospodarczych, pracowniczych, społecznych i kulturalnych, a także o wyrządzaniu szkód w środowisku naturalnym w wyniku nadużyć, których dopuszczają się niektóre podmioty z sektora prywatnego; mając na uwadze, że istnieje silne powiązanie między korupcją, uchylaniem się od opodatkowania, nielegalnymi przepływami finansowymi i naruszeniami praw człowieka; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że nadal z wielu części świata docierają doniesienia o przypadkach łamania praw obywatelskich i politycznych oraz gospodarczych, pracowniczych, społecznych i kulturalnych, a także o wyrządzaniu szkód w środowisku naturalnym w wyniku nadużyć, których dopuszczają się niektóre podmioty z sektora prywatnego; mając na uwadze, że istnieje silne powiązanie między korupcją, uchylaniem się od opodatkowania, nielegalnymi przepływami finansowymi i naruszeniami praw człowieka;

| AI. | mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka mają zastosowanie do wszystkich państw i do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno międzynarodowych, jak i krajowych, niezależnie od ich wielkości, branży, umiejscowienia, struktury własności i struktury organizacyjnej, lecz mając również na uwadze, że skuteczne mechanizmy kontroli i sankcji pozostają wyzwaniem w światowym wdrażaniu wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; mając na uwadze, że trzeba należycie uwzględnić szczególne uwarunkowania małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) i zintegrować je z elastycznym podejściem w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw dostosowanym do ich potencjału; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka mają zastosowanie do wszystkich państw i do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno międzynarodowych, jak i krajowych, niezależnie od ich wielkości, branży, umiejscowienia, struktury własności i struktury organizacyjnej, lecz mając również na uwadze, że skuteczne mechanizmy kontroli i sankcji pozostają wyzwaniem w światowym wdrażaniu wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; mając na uwadze, że trzeba należycie uwzględnić szczególne uwarunkowania małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) i zintegrować je z elastycznym podejściem w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw dostosowanym do ich potencjału;

| AJ. | mając na uwadze, że w październiku 2015 r. Komisja opublikowała nową strategię na rzecz handlu zatytułowaną „Handel dla wszystkich”, w której określa swój cel dotyczący wykorzystywania handlu jako środka służącego wzmacnianiu praw człowieka w państwach trzecich; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że w październiku 2015 r. Komisja opublikowała nową strategię na rzecz handlu zatytułowaną „Handel dla wszystkich”, w której określa swój cel dotyczący wykorzystywania handlu jako środka służącego wzmacnianiu praw człowieka w państwach trzecich;

| AK. | mając na uwadze, że w 2015 r. UE rozpoczęła prace nad przepisami regulującymi handel minerałami, który podsyca konflikt; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że w 2015 r. UE rozpoczęła prace nad przepisami regulującymi handel minerałami, który podsyca konflikt;

| AL. | mając na uwadze, że krajowe i międzynarodowe wydarzenia sportowe, takie jak igrzyska olimpijskie i mistrzostwa świata w piłce nożnej, nie powinny być wykorzystywane do celów politycznych, ale powinny być organizowane z zapewnieniem pełnego poszanowania wszystkich praw człowieka, jak zapisano w karcie olimpijskiej, a ich celem powinien być harmonijny rozwój ludzkości z myślą o promowaniu pokojowego społeczeństwa dbającego o ochronę praw człowieka i godności ludzkiej, bez jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na narodowość, rasę, religię, poglądy polityczne, płeć, tożsamość płciową, orientację seksualną lub cechy płciowe; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że krajowe i międzynarodowe wydarzenia sportowe, takie jak igrzyska olimpijskie i mistrzostwa świata w piłce nożnej, nie powinny być wykorzystywane do celów politycznych, ale powinny być organizowane z zapewnieniem pełnego poszanowania wszystkich praw człowieka, jak zapisano w karcie olimpijskiej, a ich celem powinien być harmonijny rozwój ludzkości z myślą o promowaniu pokojowego społeczeństwa dbającego o ochronę praw człowieka i godności ludzkiej, bez jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na narodowość, rasę, religię, poglądy polityczne, płeć, tożsamość płciową, orientację seksualną lub cechy płciowe;

| AM. | mając na uwadze, że zmiany zachodzące w środowisku naturalnym stanowią zagrożenie prawa dostępu do wody, zasobów naturalnych i żywności; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że zmiany zachodzące w środowisku naturalnym stanowią zagrożenie prawa dostępu do wody, zasobów naturalnych i żywności;

Centralna pozycja praw człowieka w polityce zewnętrznej UE

| 1. | wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, iż promowanie i ochrona praw człowieka i wartości demokratycznych na całym świecie są zagrożone, a powszechność praw człowieka jest poważnie kwestionowana w wielu częściach świata, w tym przez reżimy autorytarne oraz ugrupowania terrorystyczne, np. Daisz; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wyraża głębokie zaniepokojenie licznymi, coraz częstszymi próbami ograniczenia przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka, coraz większymi ograniczeniami wolności zgromadzeń i wolności słowa oraz rosnącą liczbą represyjnych przepisów dotyczących społeczeństwa obywatelskiego przyjmowanych na całym świecie, np. w Rosji, Turcji i Chinach, w tym również pod pretekstem zwalczania terroryzmu (poprzez wprowadzanie ustaw antyterrorystycznych, sytuacji nadzwyczajnych i środków bezpieczeństwa), co często wywiera negatywny wpływ na prawa człowieka, a także prowadzi do nadużywania tych represyjnych przepisów; przypomina, że tego typu przepisy nie powinny w żaden sposób służyć ograniczaniu przestrzeni działania grup społeczeństwa obywatelskiego; apeluje o jednoznaczne potępienie tych nadużyć i naruszeń; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zdecydowanie podkreśla, że UE jest zobowiązana do prowadzenia WPZiB oraz wszystkich innych polityk posiadających wymiar zewnętrzny w oparciu o szerzenie demokracji, praworządności, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, poszanowanie godności ludzkiej, zasady równości i solidarności oraz respektowanie zasad Karty Narodów Zjednoczonych i prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego; ponownie stwierdza, że zasady te są również nierozerwalnie związane z działaniami zewnętrznymi wykraczającymi poza WPZiB, w tym z polityką rozwojową i humanitarną; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa wszystkie instytucje UE oraz państwa członkowskie do wywiązania się ze swoich zobowiązań na rzecz promowania demokracji i praworządności, ochrony i egzekwowania praw człowieka i podstawowych wolności, w tym prawa do rozwoju wszelkimi pokojowymi sposobami, oraz do umieszczenia praw człowieka w centrum relacji UE ze wszystkimi państwami trzecimi – w tym z partnerami strategicznymi – na wszelkich szczeblach; |
| --- | --- |

4.

| 5. | ponownie wzywa państwa członkowskie UE do stanowienia dobrego przykładu poprzez mówienie jednym głosem, wspierając niepodzielność, współzależność, wzajemne powiązanie i powszechność praw człowieka, a zwłaszcza poprzez ratyfikowanie wszystkich ustanowionych przez ONZ międzynarodowych aktów prawnych dotyczących praw człowieka; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że aby UE stała się wiarygodnym podmiotem w swych stosunkach zewnętrznych, powinna zapewnić większą spójność swojej polityki wewnętrznej i zewnętrznej w odniesieniu do poszanowania praw człowieka i wartości demokratycznych, przy czym dla osiągnięcia tego celu zasadnicze znaczenie mają strategie w dziedzinie praw człowieka na rzecz propagowania i ochrony praw osób LGBTI, oraz powinna czynić starania na rzecz systematycznie spójnego i jednolitego wykonywania polityki UE w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zwraca uwagę na swoje długoterminowe zobowiązanie do wspierania praw człowieka i propagowania wartości demokratycznych, które znajduje odzwierciedlenie m.in. w przyznawaniu co roku Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli, pracach Podkomisji Praw Człowieka, Obserwacji wyborów i wsparcia demokracji oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji, a także w przeprowadzanych co miesiąc debatach plenarnych i rezolucjach wydawanych w sprawie naruszeń praw człowieka, demokracji i praworządności oraz w licznych delegacjach parlamentarnych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że wielu obrońców praw człowieka jest obecnie przedmiotem ataku; wzywa UE, a zwłaszcza wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel, do przyjęcia polityki systematycznego i jednoznacznego potępiania zabójstw obrońców praw człowieka oraz wszelkich prób stosowania wobec nich jakichkolwiek form przemocy, prześladowania, grożenia, nękania, porywania, więzienia i niesłusznego aresztowania, a także do potępiania osób, które dopuszczają się takich potworności lub je tolerują oraz do wzmocnienia swojej dyplomacji publicznej poprzez otwarte i wyraźne wsparcie obrońców praw człowieka, również w odniesieniu do ich zeznań składanych na forach wielostronnych; wzywa UE do wydania wytycznych dotyczących tej polityki, co doda spójności aktualnym priorytetom UE określonym w różnych istniejących wytycznych UE; zachęca delegatury Unii i przedstawicielstwa dyplomatyczne państw członkowskich do dalszego aktywnego wspierania obrońców praw człowieka, zwłaszcza poprzez systematyczne monitorowanie procesów sądowych, odwiedzanie obrońców praw człowieka osadzonych w więzieniach oraz – tam gdzie to stosowne – wydawanie oświadczeń dotyczących indywidualnych przypadków; wzywa do ustanowienia systemu skutecznego monitorowania przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego obejmującego jasne poziomy referencyjne i wskaźniki; ponownie podkreśla znaczenie Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka w zakresie udzielania natychmiastowego i bezpośredniego wsparcia finansowego i materialnego zagrożonym obrońcom praw człowieka oraz znaczenie funduszu awaryjnego, który umożliwia delegaturom UE przyznawanie doraźnych dotacji bezpośrednich obrońcom praw człowieka, których życiu zagraża realne niebezpieczeństwo; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa UE i państwa członkowskie, aby zachęcały do ustanawiania krajowych instytucji praw człowieka zgodnie z zasadami paryskimi ONZ, wyposażonych w wystarczający mandat, zasoby i wiedzę specjalistyczną, aby mogły wypełniać misje w zakresie ochrony i przestrzegania praw człowieka; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina o konieczności rozwijania stosunków międzyparlamentarnych między Unią a jej partnerami w ramach szczerego dialogu opartego na wzajemnym zrozumieniu i zaufaniu, który ma przyczyniać się do skutecznego propagowania praw człowieka; |
| --- | --- |

10.

Ramy strategiczne UE i nowy Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji

| 11. | wyraża zadowolenie z przyjęcia drugiego Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji (na lata 2015–2019) oraz wzywa UE i państwa członkowskie do pełnego, konsekwentnego, przejrzystego i terminowego wdrożenia określonych w nim działań oraz wzmocnienia wsparcia dla demokracji; podkreśla, że potrzebne jest porozumienie i koordynacja między UE i państwami członkowskimi w celu zapewnienia spójnej realizacji tego planu działania, oraz zdecydowanie zachęca państwa członkowskie, aby wzięły na siebie większą odpowiedzialność za jego wdrażanie; podkreśla, że państwa członkowskie powinny zdawać sprawozdanie z realizacji planu działania; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że aby zrealizować ambitne cele określone w drugim planie działania, UE musi zapewnić wystarczające zasoby i wiedzę fachową, zarówno pod względem zasobów kadrowych w delegaturach, Komisji i Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ), jak i pod względem środków finansowych dostępnych na potrzeby projektów; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa, że wolne społeczeństwo obywatelskie jest jednym z fundamentów ochrony i wsparcia praw człowieka i wartości demokratycznych, dlatego wyraża zaniepokojenie kurczeniem się przestrzeni publicznej dla społeczeństwa obywatelskiego oraz coraz częstszymi przypadkami ataków na obrońców praw człowieka i dziennikarzy na świecie; z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie w planie działania celu dotyczącego zajęcia się zagrożeniami dla przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego oraz wzywa UE do wdrożenia proponowanych działań; zachęca wszystkie strony zaangażowane w działania zewnętrzne UE do określenia i zlikwidowania istniejących braków w zakresie ochrony praw człowieka i swobód demokratycznych, a także do wzmocnienia współpracy ze społeczeństwem obywatelskim, parlamentami, partiami politycznymi i samorządami terytorialnymi oraz organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi działającymi w terenie; zwraca uwagę, że w planie działania nie uwzględniono osobnego celu dotyczącego sprzyjania rozwojowi standardów demokratycznych w krajach partnerskich; wzywa Komisję do opracowania unijnych wytycznych dotyczących wspierania demokracji; |
| --- | --- |

13.

Roczne sprawozdanie UE

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje próby poczynione na rzecz poprawy oraz większej zwięzłości i lepszego usystematyzowania części tematycznej rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji, a także jego powszechniejszego udostępnienia ogółowi społeczeństwa; ponownie wyraża przekonanie, że należy podnieść znaczenie rocznego sprawozdania poprzez bardziej obiektywne podejście, w ramach którego oprócz osiągnięć i najlepszych praktyk sprawozdanie uwidoczniałoby bardzo konkretne wyzwania i ograniczenia napotykane w państwach trzecich, a także zawierałoby zalecenia dotyczące działań naprawczych oraz środki podejmowane przez ESDZ w celu przezwyciężenia tych wyzwań; ponownie podkreśla swoje stanowisko, że sprawozdania krajowe stanowiące część sprawozdania rocznego powinny być w możliwie najmniejszym stopniu opisowe, a powinny odzwierciedlać stopień wykonania krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji oraz zawierać całościowy przegląd wpływu działań UE na sytuację w poszczególnych krajach; |
| --- | --- |

14.

| 15. | ponownie wzywa do systematycznego i kompleksowego informowania o podjętych działaniach, osiągniętych wynikach i konkluzjach politycznych wyciągniętych z działań podjętych w odpowiedzi na rezolucje Parlamentu dotyczące przypadków naruszenia praw człowieka, demokracji i praworządności; nalega na konieczność zapewnienia szybkich i odpowiednich odpowiedzi na przypadki łamania praw człowieka, nawet na wczesnych etapach tego typu naruszeń; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście podjęte przez ESDZ w ramach Podkomitetu Praw Człowieka działania następcze wynikające z rezolucji dotyczących debat na temat przypadków naruszeń praw człowieka, łamania demokracji i praworządności; przypomina o swoim wniosku w sprawie kompleksowej pisemnej odpowiedzi Komisji i ESDZ na rezolucję Parlamentu w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji, która odgrywa istotną rolę w podejmowaniu systematycznych i pogłębionych działań następczych dotyczących wszystkich kwestii poruszonych przez Parlament, a także w kontroli parlamentarnej; ponawia swoje zaproszenie skierowane do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel do udziału w debacie z posłami do Parlamentu Europejskiego podczas dwóch posiedzeń plenarnych w roku, z których jedno byłoby organizowane w czasie przedstawiania rocznego sprawozdania UE, a drugie w odpowiedzi na sprawozdanie Parlamentu; |
| --- | --- |

15.

Specjalny Przedstawiciel UE (SPUE) ds. Praw Człowieka

| 16. | przypomina znaczenie silniejszego i bardziej elastycznego mandatu SPUE w zwiększaniu skuteczności, spójności i widoczności działań UE na rzecz promowania praw człowieka i zasad demokratycznych na całym świecie; ponownie wzywa do nadania temu mandatowi charakteru stałego; uważa ponadto, że SPUE powinien mieć prawo do publicznego wypowiadania się, posiadać uprawnienia w zakresie inicjatywy własnej, mieć większą widoczność publiczną oraz dysponować odpowiednimi zasobami i wiedzą fachową; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla znaczenie systematycznego wspierania społeczeństwa obywatelskiego oraz przeprowadzania z nim rzeczywistych i dogłębnych konsultacji w ramach przygotowań do wizyt SPUE w krajach partnerskich; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście mocne zaangażowanie SPUE w kontaktach z obrońcami praw człowieka i ze społeczeństwem obywatelskim, w tym z lokalnymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, młodzieżą i dziećmi, a także z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi – przed odbywaniem wizyt w państwach trzecich, a także podczas ich trwania i po ich zakończeniu, oraz podkreśla znaczenie dalszego i bardziej zdecydowanego zaangażowania w tym względzie, jak również potrzebę jasnych i przejrzystych mechanizmów monitorowania; w pełni popiera koncentrowanie się SPUE na propagowaniu i ochronie otwartej przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka jako na jednym z najważniejszych priorytetów podczas trwania powierzonego mu mandatu; wzywa SPUE do regularnego zdawania sprawozdań z odbytych wizyt Parlamentowi; ubolewa, że prace i poziom oddziaływania SPUE można jedynie częściowo ocenić na podstawie przeglądu rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka, jego wpisów w mediach społecznościowych oraz dostępnych przemówień; wyraża również ubolewanie z powodu faktu, że brakuje zarówno oficjalnych informacji na temat jego działań i planów, jak i sprawozdań z postępu prac czy przeglądów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | zachęca SPUE, aby w dalszym ciągu systematycznie popierał unijne priorytety w dziedzinie praw człowieka oraz aby zacieśniał współpracę UE ze wszystkimi stosownymi regionalnymi i międzynarodowymi organizacjami i mechanizmami w dziedzinie praw człowieka; wzywa Radę do przyjęcia – jako ogólnej zasady – praktyki systematycznego uwzględniania współpracy ze SPUE w mandacie przyszłych geograficznych SPUE; |
| --- | --- |

18.

Krajowe strategie w dziedzinie praw człowieka i demokracji oraz rola delegatur UE

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje włączenie demokracji do krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji jako niezbędnego elementu każdej gruntownej analizy sytuacji w zakresie praw człowieka i demokracji w krajach partnerskich; |
| --- | --- |

19.

| 20. | ponownie podkreśla znaczenie uwzględniania krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji na wszystkich szczeblach kształtowania polityki w stosunku do państw trzecich, w tym podczas przygotowywania dialogów politycznych wysokiego szczebla, dialogów dotyczących praw człowieka, krajowych dokumentów strategicznych i rocznych programów działania; |
| --- | --- |

20.

| 21. | ponownie podkreśla, że krajowe strategie w dziedzinie praw człowieka i demokracji powinny korespondować z działaniami UE, które mają zostać wdrożone w każdym państwie w zależności od jego szczególnych uwarunkowań oraz powinny zawierać mierzalne wskaźniki postępu i możliwość ich dostosowania w razie potrzeby; zwraca uwagę na konieczność dokonywania ciągłej oceny krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji; apeluje o dalsze usprawnianie współpracy, komunikacji i wymiany informacji między delegaturami UE, ambasadami państw członkowskich i instytucjami UE w zakresie opracowywania i wdrażania krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji; ponawia swój apel, aby posłom do Parlamentu Europejskiego przyznano dostęp do krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji oraz udostępniono im informacje na temat tego, w jaki sposób UE realizuje te strategie, oraz aby przedmiotowe strategie były przedstawiane w formacie umożliwiającym posłom należyte wypełnianie ich obowiązku przeprowadzania kontroli; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla konieczność wdrożenia spójnej i widocznej polityki UE w dziedzinie społeczeństwa obywatelskiego oraz podkreśla potrzebę zapewnienia lepiej wyrażonego zrozumienia dla stosowania dyplomacji publicznej; zachęca do publikowania krajowych strategii i planów działania w dziedzinie praw człowieka i demokracji oraz do generowania skutecznych informacji zwrotnych i podejmowania działań następczych dotyczących poszczególnych przypadków oraz do wymiany informacji; |
| --- | --- |

22.

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje wyznaczenie krajowych punktów centralnych ds. praw człowieka lub równości płci we wszystkich delegaturach Unii oraz przypomina swoje zalecenie dla wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel i ESDZ dotyczące opracowania wyraźnych wytycznych operacyjnych dotyczących roli krajowych punktów centralnych ds. praw człowieka; nalega, aby działalność krajowych punktów centralnych ds. praw człowieka była również wspierana przez personel dyplomatyczny państw członkowskich; domaga się, aby działalność krajowych punktów centralnych ds. praw człowieka była niezależna i wolna od ingerencji politycznej i nękania przez krajowe organy państw trzecich, zwłaszcza w ich kontaktach z obrońcami praw człowieka i społeczeństwem obywatelskim; usilnie podkreśla znaczenie szkolenia pracowników wszystkich delegatur Unii w zakresie treści zawartych w unijnych wytycznych w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

23.

| 24. | z zadowoleniem przyjmuje zwiększony budżet i uproszczone procedury Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR) na lata 2014–2020 oraz wzywa do zachowania śródokresowego przeglądu przewidywanego przydziału środków finansowych do EIDHR w okresie pozostałym do końca obecnych wieloletnich ram finansowych; ponownie podkreśla konieczność zapewnienia spójności i komplementarności między poszczególnymi unijnymi instrumentami finansowania, a także potrzebę zagwarantowania, że takie wzmocnienie ma zastosowanie do wszystkich instrumentów służących prawom człowieka; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa do corocznego przyjmowania rocznych planów działania w ramach EIDHR zamiast planów dwuletnich (2016–2017), jak to miało miejsce w ostatnim czasie, aby zapewnić maksymalną elastyczność w reakcji na rozwój sytuacji oraz optymalną komplementarność z innymi instrumentami finansowania zewnętrznego UE; |
| --- | --- |

25.

Dialog i konsultacje dotyczące praw człowieka

| 26. | potwierdza swoje poparcie dla dialogów poświęconych prawom człowieka i uznaje, że mogą one stanowić wydajne i skuteczne narzędzie w ramach dwustronnego zaangażowania i współpracy, o ile umożliwią stronom podejmowanie aktywnych działań w odniesieniu do istotnych kwestii i wysyłanie znaczącego przesłania politycznego, będą ukierunkowane na wyniki i obejmą spójne działania następcze, a nie jedynie wymianę informacji na temat najlepszych praktyk i wyzwań; zachęca UE do systematycznego podejmowania dyskusji na temat sytuacji w dziedzinie praw kobiet i dzieci w ramach wszystkich dialogów dotyczących praw człowieka; |
| --- | --- |

26.

| 27. | uznaje znaczenie zaangażowania w dialog dotyczący praw człowieka również z krajami borykającymi się z poważnymi problemami w zakresie praw człowieka; tym niemniej podkreśla konieczność opracowania jasnych wniosków politycznych UE w sytuacjach, gdy przedmiotowe dialogi dotyczące praw człowieka nie prowadzą do pozytywnych rezultatów; przestrzega przed spychaniem na margines dyskusji na temat praw człowieka podczas prowadzenia dialogów politycznych wysokiego szczebla; |
| --- | --- |

27.

| 28. | nalega, aby dyskusje dotyczące praw człowieka nigdy nie były traktowane podrzędnie w stosunku do innych interesów poruszanych w dyskusjach politycznych na wysokim szczeblu; ponawia swój apel skierowany do ESDZ o opracowanie mechanizmu dokonywania przeglądu funkcjonowania dialogów dotyczących praw człowieka z myślą o ich usprawnieniu; uważa, że jeśli takie dialogi będą stale kończyć się fiaskiem, należy wykorzystać alternatywne narzędzia do wspierania poprawy sytuacji w dziedzinie praw człowieka w danym kraju; |
| --- | --- |

28.

| 29. | wzywa ESDZ do systematycznego prowadzenia dialogów przygotowawczych ze społeczeństwem obywatelskim – również na szczeblu lokalnym – w celu zapewnienia bezpośredniego wkładu w dialog dotyczący praw człowieka; podkreśla, że istotne jest, aby wiceprzewodnicząca/wysoka przedstawiciel oraz ESDZ systematycznie podnosiły kwestie dotyczące poszczególnych obrońców praw człowieka podczas prowadzenia dialogów dotyczących praw człowieka; wzywa ESDZ do systematycznego monitorowania zobowiązań podjętych w ramach dialogów dotyczących praw człowieka oraz do systematycznego organizowania spotkań podsumowujących z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

29.

Wytyczne UE w sprawie praw człowieka

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje wytyczne UE w sprawie praw człowieka jako wartościowe narzędzie polityki zagranicznej UE w odniesieniu do praw człowieka zapewniające praktyczne wskazówki dla delegatur UE oraz przedstawicielstw dyplomatycznych państw członkowskich; ponawia swój apel o przyjęcie bez dalszej zwłoki nowych Wytycznych UE w sprawie promowania i ochrony praw dziecka; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zdecydowanie podkreśla znaczenie dokonywania bieżącej oceny stosowania wytycznych poprzez wykorzystywanie jasnych punktów odniesienia; wzywa Komisję do przeprowadzenia i opublikowania gruntownej oceny wdrożenia wytycznych przez delegatury Unii i przedstawicielstwa dyplomatyczne państw członkowskich we wszystkich państwach trzecich w celu wykrycia i wyeliminowania ewentualnych różnić i luk we wdrażaniu; uważa, że aby zapewnić właściwe wykonywanie wytycznych, potrzebne jest systematyczne i skuteczne szkolenie personelu ESDZ i delegatur UE; |
| --- | --- |

31.

Przeciwdziałanie wszelkim formom dyskryminacji

| 32. | zdecydowanie potępia wszelkie formy dyskryminacji, w tym ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, orientację seksualną, tożsamość płciową, język, kulturę, religię lub przekonania, pochodzenie społeczne, przynależność kastową, urodzenie, wiek, niepełnosprawność lub jakikolwiek inny status; ponawia swój apel o wzmocnienie unijnej polityki i dyplomacji, której celem powinna być likwidacja wszelkich form dyskryminacji oraz wykorzystanie każdej możliwości do wyrażenia poważnego zaniepokojenia UE takimi przejawami dyskryminacji; ponadto wzywa UE do dalszego propagowania ratyfikacji i pełnego wdrożenia wszystkich stosownych konwencji ONZ, takich jak Międzynarodowa konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej lub Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; z zadowoleniem przyjmuje prace ESDZ nad podręcznikiem antydyskryminacyjnym; |
| --- | --- |

32.

Misja i działania w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO)

| 33. | przypomina o zaangażowaniu UE na rzecz włączenia praw człowieka i aspektów płci do głównego nurtu misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony zgodnie z przełomowymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 i 1820 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz niedawną rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2242 określającą kobiety jako centralny element wszelkich wysiłków na rzecz sprostania ogólnoświatowym wyzwaniom; w tym kontekście ponownie wzywa UE i państwa członkowskie, aby w procesie budowy trwałego pojednania wspierały systematyczny udział kobiet stanowiący zasadniczy element procesów pokojowych; w związku z tym wzywa UE, by wspierała uznanie na szczeblu międzynarodowym wartości dodanej uczestnictwa kobiet w zapobieganiu konfliktom i rozwiązywaniu ich oraz w operacjach pokojowych, pomocy humanitarnej i odbudowie po zakończeniu konfliktu; |
| --- | --- |

33.

| 34. | podkreśla, że WPBiO nie tylko gwarantuje bezpieczeństwo Europy, lecz jest także jednym z instrumentów polityki zagranicznej UE i w związku z tym należy ją wykorzystać do silniejszego wspierania praw człowieka i demokracji w państwach trzecich; |
| --- | --- |

34.

| 35. | apeluje o dalszą europejską integrację wojskową w celu poprawy gotowości i elastyczności europejskich sił zbrojnych, tak aby umożliwić im reagowanie na zagrożenia oraz na przypadki poważnych naruszeń praw człowieka, ludobójstwo bądź czystki etniczne; podkreśla w związku z tym, że koncepcję „obowiązku ochrony” należy włączyć do prawa międzynarodowego oraz że UE, jako wspólnota wartości, powinna podejmować inicjatywy i znaczące działania w celu ochrony cywilów także w przypadku, gdy zagraża im ich własne państwo; |
| --- | --- |

35.

| 36. | podkreśla, że przemyt migrantów jest związany z handlem ludźmi i stanowi poważne naruszenie praw człowieka; zwraca uwagę, że misje WPBiO, takie jak operacja wojskowa Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (EUNAVFOR MED SOPHIA), stanowią skuteczny sposób walki z przemytem migrantów; zwraca się do Unii o prowadzenie i zintensyfikowanie tego rodzaju operacji; |
| --- | --- |

36.

| 37. | wzywa Radę do Spraw Zagranicznych i wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do zażądania, aby szefowie misji UE i odpowiedni przedstawiciele UE (szefowie operacji cywilnych UE, dowódcy operacji wojskowych UE i specjalni przedstawiciele UE) składali sprawozdania z przypadków poważnych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego, a także do promowania kodeksu postępowania dotyczącego działań Rady Bezpieczeństwa na rzecz zwalczania przypadków ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości lub zbrodni wojennych, zobowiązując państwa członkowskie ONZ do wspierania działań podejmowanych za pośrednictwem Rady Bezpieczeństwa w celu zapobiegania występowaniu takich zbrodni lub ich eliminowania; apeluje o uwzględnienie polityki ochrony dzieci we wszystkich operacjach cywilnych i wojskowych UE, w których dochodzi do kontaktu z dziećmi; |
| --- | --- |

37.

| 38. | apeluje do wzmocnienia współpracy UE z ONZ w kontekście opracowania wspólnej strategicznej wizji bezpieczeństwa na podstawie nowej globalnej strategii na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, jak również przeglądu operacji ONZ na rzecz pokoju i systemu budowania pokoju ONZ; podkreśla konieczność współpracy z ONZ w celu zwiększenia roli i kompetencji regionalnych i subregionalnych organizacji na rzecz zachowania pokoju, zapobiegania konfliktom, cywilnych i wojskowych operacji zarządzania kryzysowego i rozwiązywania konfliktów, jak również potrzebę dalszego rozwoju procedur stosowania WPBiO jako wsparcia operacji ONZ, w tym poprzez zastosowanie grup bojowych UE lub poprzez inicjatywy na rzecz budowania potencjału i reformy sektora bezpieczeństwa przy jednoczesnym włączaniu praw człowieka i aspektów płci do głównego nurtu podejmowanych misji i operacji; |
| --- | --- |

38.

Wielostronne zaangażowanie na rzecz praw człowieka

| 39. | stanowczo podtrzymuje, że prawa człowieka zawarte w konwencjach ONZ są powszechne, niepodzielne, współzależne i wzajemnie powiązane, jak uzgodniono w Wiedeńskiej deklaracji i programie działania z 1993 r., oraz że należy egzekwować poszanowanie tych praw; przypomina o zobowiązaniu Unii do promowania i rozwoju prawa międzynarodowego w ramach ONZ; podkreśla konieczność ratyfikacji przez państwa członkowskie wszystkich narzędzi dotyczących praw człowieka ustanowionych przez ONZ, w tym narzędzi zapisanych w treści Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych oraz, w szczególności, w protokole fakultatywnym ustanawiającym mechanizmy wnoszenia skarg i zapytań zgodnie z art. 21 TUE; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla potrzebę przywództwa UE w dążeniu do reform ONZ mających na celu wzmocnienie oddziaływania i siły opartego ma zasadach wielostronnego systemu oraz zapewnienie skuteczniejszej ochrony praw człowieka i wspieranie prawa międzynarodowego; ponadto ponownie podkreśla znaczenie zapewnienia aktywnego i konsekwentnego zaangażowania UE w mechanizmy ONZ dotyczące praw człowieka, zwłaszcza w działalność Trzeciego Komitetu, Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz Rady Praw Człowieka, w celu zwiększenia jej wiarygodności; popiera wysiłki ESDZ, delegatur UE w Nowym Jorku i Genewie oraz państw członkowskich na rzecz zwiększenia spójności działań UE w dziedzinie praw człowieka na szczeblu ONZ; zachęca UE do zwiększenia starań w zakresie inicjatyw transregionalnych oraz do inicjowania i popierania rezolucji, a także do ścisłego przestrzegania procedury powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka ONZ; potępia fakt, że miejsce w Radzie Praw Człowieka często mają państwa o udokumentowanej historii poważnych naruszeń praw człowieka, oraz wzywa państwa członkowskie UE, by publikowały informację o tym, w jaki sposób głosowały na forum Rady Praw Człowieka; apeluje w tym względzie do UE i jej państw członkowskich, aby uwzględniały równe znaczenie praw w swoim sposobie głosowania oraz aby podejmowały decyzje dotyczące głosowania w sprawie rezolucji Rady Praw Człowieka, mając na uwadze zawartość merytoryczną tych tekstów, a nie ich autorów; podkreśla znaczenie i potrzebę stałej reprezentacji UE na wszystkich wielostronnych forach oraz większego eksponowania działań UE; |
| --- | --- |

40.

| 41. | apeluje do UE o zwrócenie szczególnej uwagi na sporne terytoria w jej wschodnim sąsiedztwie, gdzie około pięć milionów ludzi żyje bez zapewnionej rzeczywistej ochrony praw człowieka i dostępu do wymiaru sprawiedliwości; apeluje do UE o potraktowanie tej kwestii jako priorytetu w dwustronnym programie mającym na celu wypracowanie rozwiązań z zainteresowanymi państwami oraz o wykorzystanie pełnej gamy będących do jej dyspozycji instrumentów na rzecz konkretnych rozwiązań wzmacniających prawa człowieka na tych terytoriach oraz wsparcia działalności tamtejszych obrońców praw człowieka; |
| --- | --- |

41.

Propagowanie swobody działania dla społeczeństwa obywatelskiego i wspieranie obrońców praw człowieka

| 42. | zdecydowanie potępia wszelkie ataki, zastraszanie, aresztowania, zabójstwa, napastowanie lub represje skierowane przeciwko prokuratorom, sędziom, prawnikom, pracownikom naukowym i dziennikarzom lub przedstawicielom wszelkich innych zawodów, których niezależność i wolność zawodowa mają zasadnicze znaczenie dla budowy demokratycznego społeczeństwa; |
| --- | --- |

42.

| 43. | ubolewa nad zwiększającą się liczbą ataków przeciwko obrońcom środowiska i obrońcom praw człowieka na całym świecie; zdecydowanie potępia bezkarność ich zabójców i apeluje do ESDZ o działania na rzecz postawienia sprawców przed sądem; |
| --- | --- |

43.

| 44. | zdecydowanie potępia fakt, że w wielu krajach na świecie przyjęto niedawno surowe przepisy w sprawie organizacji pozarządowych, które osłabiają społeczeństwo obywatelskie i prowadzą do arbitralnego stosowania oraz przewidują takie kary, jak pozbawienie wolności, zamrożenie aktywów czy zakazy wstępu dla pracowników organizacji pozarządowych, zwłaszcza tych otrzymujących finansowanie z zagranicznych funduszy publicznych; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zdecydowanie potępia stosowanie przez władze zakazów podróżowania jako narzędzia zastraszania i uciszenia niezależnych głosów obrońców praw człowieka, działaczy, prawników i dziennikarzy oraz podkreśla, że środki te są często stosowane arbitralnie bez podstaw prawnych; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla rolę delegatur UE w potwierdzaniu i propagowaniu zasadniczej roli, jaką społeczeństwo obywatelskie odgrywa w demokracji, oraz w procesie tworzenia i budowania korzystnego środowiska dla społeczeństwa obywatelskiego, wymagając jednocześnie zapewnienia maksymalnej przejrzystości i integracji w procesie współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i obrońcami praw człowieka; ubolewa przy tym, że dziesięć lat po przyjęciu Wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka dane kontaktowe osób działających w ramach punktów kontaktowych ds. praw człowieka/oficerów łącznikowych dla obrońców praw człowieka nadal nie są widoczne na stronach internetowych wszystkich delegatur UE; |
| --- | --- |

46.

| 47. | wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel oraz ministrów spraw zagranicznych UE do wprowadzenia w regularnym porządku obrad Rady do Spraw Zagranicznych dyskusji na temat wysiłków UE podejmowanych na rzecz uwolnienia obrońców praw człowieka, pracowników pomocy humanitarnej, dziennikarzy, działaczy politycznych i innych osób, jak również do powołania corocznego, publicznego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych, w którego porządku obrad znajdzie się kwestia ograniczanej przestrzeni dla społeczeństwa obywatelskiego i więzienia obrońców praw człowieka, oraz do uwzględnienia tych przypadków w kontaktach z odpowiednimi stronami przy każdej okazji, w tym przypadków wskazanych w rezolucjach Parlamentu w sprawie debat w sprawie przypadków naruszeń praw człowieka, demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

47.

| 48. | apeluje do społeczności międzynarodowej o postawienie przywódców politycznych przed sądem, jeśli nadużywają sił policyjnych i militarnych w sposób strukturalny, aby stłumić protesty przeciwko ich przywództwu lub pozostaniu przy władzy; |
| --- | --- |

48.

Migranci, uchodźcy, osoby ubiegające się o azyl i wewnętrznie przesiedlone

| 49. | wyraża solidarność z uchodźcami i migrantami, którzy z powodu poważnych naruszeń praw człowieka wielokrotnie cierpią jako ofiary konfliktów, błędów w sprawowaniu rządów oraz sieci organizujących handel ludźmi i nielegalną imigrację; potępia dramatyczną liczbę ofiar śmiertelnych na Morzu Śródziemnym; jest wyjątkowo zaniepokojony doniesieniami na temat coraz częstszych przypadków naruszeń praw człowieka podczas podróży do Europy uchodźców, nielegalnych migrantów i osób ubiegających się o azyl; zwraca uwagę na fakt, że kobiety i dzieci będące uchodźcami, osobami ubiegającymi się o azyl oraz migrantami nieposiadającymi dokumentów są szczególnie narażone na szlakach migracji, a także w samej UE; pilnie wzywa do wprowadzenia środków mających na celu poprawę spójności polityki migracyjnej oraz podkreśla konieczność zastosowania podejścia całościowego w celu znalezienia trwałych, długoterminowych i spójnych rozwiązań opartych na międzynarodowych standardach i zasadach w dziedzinie praw człowieka podczas zwalczania pierwotnych przyczyn kryzysu uchodźczego; podkreśla potrzebę solidarności w celu ochrony migrantów i uchodźców zgodnie ze strategiami politycznymi UE opartymi na prawach człowieka; w związku z tym podkreśla znaczenie rozróżniania między uchodźcami i migrantami; |
| --- | --- |

49.

| 50. | podkreśla, że konflikty, wojny, błędy w sprawowaniu rządów oraz brak poszanowania praw człowieka i demokracji stanowią zasadnicze przyczyny migracji i wysiedleń; podkreśla, że państwa przyjmujące powinny zagwarantować pełny dostęp do bezpłatnej, publicznej i dobrej jakościowo edukacji i opieki zdrowotnej, obejmującej zdrowie seksualne i reprodukcyjne oraz związane z tym prawa, a także dostęp do rynku pracy i do zakwaterowania spełniającego potrzeby uchodźców; podkreśla, że kluczem do integracji jest gotowość migrantów i uchodźców do integrowania się w połączeniu z odpowiednią polityką socjalną; apeluje do UE o wzmożenie wysiłków mających na celu wsparcie Libanu i Jordanii, w których schronienie znalazła bezprecedensowa liczba uchodźców, często stojących w obliczu wielorakich zagrożeń; |
| --- | --- |

50.

| 51. | podkreśla potrzebę zacieśnienia współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu, zarówno w celu ułatwienia uporządkowanego zarządzania przepływami migracyjnymi, jak i eliminacji pierwotnych przyczyn emigracji; podkreśla, że zasadnicze znaczenie ma zwalczanie grup odpowiedzialnych za przemyt nielegalnych migrantów; przypomina, że istotne jest, aby UE zachęcała wspomniane kraje do dołączenia do protokołu z Palermo przeciwko przemytowi nielegalnych migrantów; przypomina o zobowiązaniach uzgodnionych podczas szczytu w Valletcie; |
| --- | --- |

51.

| 52. | podkreśla pilną potrzebę opracowania i wprowadzenia kompleksowego, spójnego i odpowiednio skoordynowanego wspólnego europejskiego systemu azylu z podziałem odpowiedzialności pomiędzy poszczególne państwa członkowskie; |
| --- | --- |

52.

| 53. | apeluje do UE i państw członkowskich o zapewnienie pełnej przejrzystości w odniesieniu do funduszy przyznawanych państwom trzecim na potrzeby współpracy w dziedzinie migracji oraz o poinformowanie o zabezpieczeniach gwarantujących, że taka współpraca nie przynosi bezpośrednich ani pośrednich korzyści służbom bezpieczeństwa, policji i systemom wymiaru sprawiedliwości biorącym udział w naruszeniach praw człowieka; |
| --- | --- |

53.

| 54. | przyjmuje do wiadomości niedawny wniosek Komisji w sprawie unijnego wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia zmieniający dyrektywę w sprawie procedur azylowych; |
| --- | --- |

54.

| 55. | uważa, że aby zwiększyć efektywność readmisji oraz zapewnić spójność powrotów na szczeblu europejskim, konieczne będzie przyjęcie nowych unijnych umów o readmisji, które powinny być nadrzędne w stosunku do dwustronnych umów między państwami członkowskimi a państwami trzecimi; |
| --- | --- |

55.

| 56. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o dopilnowanie, by podczas wdrażania dyrektywy o powrotach przestrzegane były procedury, standardy i podstawowe prawa człowieka, co pozwoli UE zapewnić ludzkie i godne traktowanie osób powracających, zgodnie z zasadą non-refoulement; wzywa UE i państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na wnioski o udzielenie azylu w związku z możliwym prześladowaniem politycznym, aby zapobiegać przypadkom powrotów, które mogłyby potencjalnie wiązać się z łamaniem praw człowieka w kraju pochodzenia lub państwie trzecim; |
| --- | --- |

56.

| 57. | ponawia apel do UE o dopilnowanie, aby wszelkie porozumienia dotyczące współpracy w dziedzinie migracji i umowy o readmisji z państwami niebędącymi członkami UE były zgodne z międzynarodowymi prawami człowieka, prawem uchodźczym oraz międzynarodowym prawem morskim, a także z zasadami i wartościami UE; wzywa państwa członkowskie do przestrzegania międzynarodowej zasady non-refoulement zgodnie z prawem międzynarodowym; domaga się uwzględnienia mechanizmów monitorowania w sposób umożliwiający ocenę wpływu na prawa człowieka, jaki wywierają współpraca w dziedzinie migracji z państwami niebędącymi członkami UE oraz środki kontroli granicznej; nalega, aby prawa człowieka były uwzględniane i monitorowane w ramach wszystkich działań realizowanych przez Frontex; wzywa UE do czynnego udziału w dyskusji nad terminem „uchodźca klimatyczny”, w tym nad jego ewentualną definicją prawną w prawie międzynarodowym; |
| --- | --- |

57.

| 58. | ponadto apeluje o uwzględnienie klauzuli stanowiącej, że porozumienia te mogą zostać zawieszone do czasu skutecznego udzielenia przez strony wystarczających gwarancji dotyczących indywidualnego rozpatrywania wniosków o udzielenie azylu oraz, bardziej ogólnie, poszanowania praw migrantów, osób ubiegających się o azyl i uchodźców; |
| --- | --- |

58.

| 59. | przypomina o potrzebie przestrzegania na wodach europejskich i międzynarodowych zasady non-refoulement, która została potwierdzona przez Europejski Trybunał Praw Człowieka i obowiązujące prawodawstwo UE; przypomina o zobowiązaniu do rozwijania odpowiednich legalnych i bezpiecznych kanałów migracji, przy jednoczesnej lepszej ochronie granic zewnętrznych UE; wzywa UE i bardziej rozwinięte państwa trzecie do podpisania umów o partnerstwie z państwami trzecimi, aby sprzyjać łączeniu rodzin i mobilności na wszystkich poziomach kompetencji, w tym osób o gorszych kwalifikacjach; |
| --- | --- |

59.

| 60. | wzywa państwa członkowskie do poszanowania i pełnego wdrożenia przyjętego wspólnego unijnego pakietu azylowego i wspólnego prawodawstwa dotyczącego migracji, w szczególności do zapewnienia osobom ubiegającym się o azyl, które wymagają szczególnego traktowania, takim jak dzieci, kobiety, osoby w podeszłym wieku i osoby LGBTI, ochrony przed przemocą i dyskryminacją w trakcie procedury azylowej, a także do zapewnienia państwom członkowskim odpowiednich szkoleń umożliwiających właściwe i rozsądne postępowanie; wzywa państwa członkowskie do udziału w programach przesiedleń, umożliwiając łączenie rodzin i wydając wizy humanitarne; podkreśla znaczenie pokonania przeszkód administracyjnych i politycznych dla szybkiego wywiązania się ze zobowiązań dotyczących relokacji; rozumie, że należy przeprowadzić bezpieczny powrót osób, które w wyniku indywidualnego rozpatrzenia wniosku azylowego nie kwalifikują się do otrzymania ochrony w Unii; |
| --- | --- |

60.

| 61. | jest poważnie zaniepokojony rosnącą liczbą dzieci wśród uchodźców oraz sytuacją dzieci pozbawionych opieki, zaginionych lub odseparowanych od rodziców; wzywa państwa członkowskie do uznania za bezwzględny priorytet bezzwłocznego ponownego połączenia osób małoletnich pozbawionych opieki z członkami ich rodzin; podkreśla, że należy zapewnić dzieciom dostęp do opieki zdrowotnej i edukacji w ramach unijnych programów mających na celu wyeliminowanie pierwotnych przyczyn migracji; apeluje do państw o zaprzestanie przetrzymywania dzieci, a także o uwzględnienie najlepszego interesu dziecka we wszystkich procedurach i zagwarantowanie ochrony dzieci zgodnie z prawem międzynarodowym; podkreśla, że należy przeznaczyć odpowiednie środki na ochronę dzieci będących uchodźcami i migrantami przed przemocą, wykorzystywaniem i znęcaniem się; apeluje do Komisji o zapobieganie zaginięciom osób małoletnich pozbawionych opieki, a także o opracowanie strategii zapobiegania takim zaginięciom w przyszłości na terytorium UE oraz o ustalenie miejsca pobytu zaginionych dzieci; |
| --- | --- |

61.

| 62. | uznaje, że ubiegające się o azyl osoby LGBTI często narażone są na dodatkowe niebezpieczeństwa podczas podróży oraz po przybyciu do kraju, w którym ubiegają się o azyl, które może przybierać postać nękania, wykluczenia, przemocy seksualnej bądź innych form przemocy; przypomina, że szereg państw trzecich uznanych za „bezpieczne” dla ubiegających się o azyl dyskryminuje osoby LGBTI lub nawet traktuje homoseksualizm jak przestępstwo; podkreśla, że grupy szczególnie wrażliwe wymagają dodatkowych zabezpieczeń, i wzywa państwa do zapewnienia, aby uchodźcy LGBTI byli chronieni zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym; |
| --- | --- |

62.

| 63. | podkreśla, że należy inwestować w środki zapobiegawcze poprzez rozwijanie strategii integracji i włączenia społecznego; zwraca uwagę na potrzebę wdrożenia specjalnych programów deradykalizacji i reintegracji skierowanych do osób powracających; |
| --- | --- |

63.

| 64. | zwraca uwagę na problematyczną sytuację uchodźców w krajach sąsiadujących z Syrią oraz uważa, że UE powinna uczynić wszystko, co w jej mocy, by przyczynić się do zagwarantowania uchodźcom w tych krajach godnych warunków życia, a w szczególności dostępu do opieki zdrowotnej, edukacji i możliwości zatrudnienia; |
| --- | --- |

64.

| 65. | podkreśla dramatyczną sytuację osób wewnętrznie przesiedlonych, w szczególności ogromną ich liczbę w Iraku i Syrii, a także rosnącą liczbę osób wewnętrznie przesiedlonych na Ukrainie, których liczba sięgnęła w 2015 r. 1,4 mln; zaznacza, że programy kierowane do uchodźców w danym regionie powinny również uznawać i uwzględniać potencjalny los osób wewnętrznie przesiedlonych; wzywa Komisję, państwa członkowskie oraz społeczność międzynarodową do podjęcia działań w celu poprawy sytuacji przesiedleńców w terenie oraz do zapewnienia im dostępu do zakwaterowania, żywności, opieki zdrowotnej i edukacji; |
| --- | --- |

65.

| 66. | przypomina, że według Centrum Monitorowania Wewnętrznych Przesiedleń tylko w 2015 r. w wyniku klęsk ekologicznych przesiedlonych zostało 19,3 mln osób; przypomina, że tego rodzaju przesiedlenia dotyczą przede wszystkim regionów południowych; podkreśla w związku z tym, że 85 % tych przesiedleń ma miejsce w krajach rozwijających się i są to głównie przesiedlenia wewnętrzne i wewnątrzregionalne; |
| --- | --- |

66.

Handel ludźmi

| 67. | wzywa UE, aby walka z handlem ludźmi stała się priorytetem jej polityki zewnętrznej, z uwzględnieniem zarówno popytowej, jak i podażowej strony tego zjawiska, a także by zwróciła szczególną uwagę na ochronę ofiar oraz usprawniła komunikację i współpracę ze stosownymi podmiotami w walce z handlem ludźmi; ponownie podkreśla potrzebę wdrożenia przez wszystkie państwa członkowskie unijnej dyrektywy (2011/36/UE) i Strategii UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi; |
| --- | --- |

67.

| 68. | przypomina, że siatki przestępcze wykorzystują nasilającą się presję migracyjną, brak bezpiecznych kanałów migracji oraz bezbronność migrantów i uchodźców, zwłaszcza kobiet, dziewcząt i dzieci, które stają się ofiarami przemytu, handlu ludźmi, niewolnictwa i wykorzystywania seksualnego; |
| --- | --- |

68.

| 69. | apeluje do UE i jej państw członkowskich, aby zwracały uwagę na identyfikację ofiar handlu ludźmi wśród uchodźców i migrantów oraz ofiar naruszania praw człowieka w ramach przemytu; wzywa w tym kontekście do zapewnienia straży granicznej szkoleń pozwalających na trafną identyfikację, która ma podstawowe znaczenie dla egzekwowania uprawnień przysługujących ofiarom zgodnie z prawem; |
| --- | --- |

69.

| 70. | z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie środków na operacje „Tryton” i „Posejdon”; odnotowuje uruchomienie operacji EUNAVFOR MED SOPHIA skierowanej przeciwko przemytnikom i nielegalnym handlarzom ludźmi z regionu Morza Śródziemnego oraz wspiera wzmocnienie zarządzania zewnętrznymi granicami Unii; |
| --- | --- |

70.

| 71. | wzywa UE i państwa członkowskie do ratyfikacji i wdrożenia Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin; |
| --- | --- |

71.

Związek między rozwojem, demokracją i prawami człowieka

| 72. | wyraża głębokie zaniepokojenie wzrostem ubóstwa skrajnego i nierówności w niektórych częściach świata, co stanowi przeszkodę w pełnym korzystaniu z wszystkich praw człowieka; uważa, że poszanowanie praw człowieka i prawa do rozwoju jest ze sobą ściśle powiązane; podkreśla, że poszanowanie praw człowieka, w tym praw społecznych i gospodarczych, równość płci, dobre rządy, poszanowanie demokracji i praworządności oraz pokój i bezpieczeństwo stanowią warunki wstępne dla wyeliminowania ubóstwa i nierówności; |
| --- | --- |

72.

| 73. | z zadowoleniem przyjmuje program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; podkreśla, że celem współpracy UE na rzecz rozwoju z państwami trzecimi powinno być stworzenie środowiska międzynarodowego sprzyjającego realizacji praw społecznych i gospodarczych, oraz wzywa do wdrożenia Deklaracji ONZ o prawie do rozwoju z roku 1986; przypomina o pierwszorzędnym znaczeniu zasady spójności polityki na rzecz rozwoju, jak zapisano w art. 208 TFUE, w dążeniu do osiągnięcia poszanowania praw człowieka; wzywa UE do dopilnowania, by spójność polityki na rzecz rozwoju została faktycznie uwzględniona w polityce UE i państw członkowskich dzięki niezbędnym wytycznym, ocenom skutków oraz mechanizmom monitorowania i sprawozdawczości; uważa, że wdrożenie zasady spójności polityki na rzecz rozwoju, jak zapisano w art. 208 TFUE, oraz jasno określone ramy wyników we wszystkich instrumentach UE i mechanizmach dotyczących praw człowieka mają zasadnicze znaczenie, by zrealizować program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, zapewnić integrację marginalizowanych i szczególnie wrażliwych grup oraz włączyć do głównego nurtu podejście oparte na prawach człowieka; nalega na wzmocnienie spójności i koordynacji wszystkich polityk i instrumentów zewnętrznych UE przy wdrażaniu podejścia opartego na prawach człowieka; wzywa państwa członkowskie do działania, w ramach ich kompetencji, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w dziedzinie rozwoju oraz zgodnie z europejskimi strategiami politycznymi w tym zakresie; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny wykorzystania zestawu narzędzi potrzebnych do podejścia opartego na prawach człowieka w delegaturach oraz do przedstawienia Parlamentowi przeglądu tej oceny; |
| --- | --- |

73.

| 74. | przypomina o wprowadzeniu do unijnej polityki rozwojowej podejścia opartego na prawach człowieka, które ma na celu wprowadzenie zasad dotyczących praw człowieka do działań operacyjnych UE na rzecz rozwoju, obejmujących uzgodnienia zarówno na szczeblu centralnym, jak i w terenie, aby zsynchronizować działania w zakresie praw człowieka i współpracy na rzecz rozwoju; wzywa do szerszego rozpowszechnienia zestawu narzędzi potrzebnych do podejścia opartego na prawach człowieka wśród naszych partnerów, w tym wśród władz lokalnych, w społeczeństwie obywatelskim i sektorze prywatnym, oraz do ścisłego monitorowania przez Komisję stosowania tych narzędzi; |
| --- | --- |

74.

| 75. | jest zdania, że należy uwzględniać prawa człowieka przysługujące wszystkim ludziom jako kwestie przekrojowe w osiąganiu wszystkich celów programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; domaga się ustanowienia ram wskaźników celów zrównoważonego rozwoju sprzyjających włączeniu społecznemu, uwzględniających prawa człowieka i opartych na prawach człowieka na poziomie krajowym i międzynarodowym w celu zapewnienia przejrzystości i rozliczalności w tym względzie, aby środki przeznaczane na rozwój faktycznie trafiały do osób potrzebujących; |
| --- | --- |

75.

| 76. | ponownie stwierdza pilną potrzebę odpowiedniego zajęcia się globalnym problemem ubóstwa oraz chorób związanych z niedożywieniem i chorób zaniedbanych; apeluje o ambitną długoterminową strategię polityczną i plan działania w zakresie ogólnoświatowego zdrowia, innowacji i dostępu do leków, uwzględniające między innymi inwestycje w badania i rozwój, aby zabezpieczyć prawo do standardu życia zapewniającego zdrowie i dobrobyt każdego człowieka bez dyskryminacji ze względu na rasę, wyznanie, przekonania polityczne, warunki gospodarcze lub społeczne, tożsamość płciową lub orientację seksualną; |
| --- | --- |

76.

| 77. | jest zaniepokojony wszelkimi próbami wykorzystania funduszy przeznaczonych na działania na rzecz zwalczania ubóstwa i wspierania rozwoju – co ma praktyczny wpływ na strategie polityczne ukierunkowane na przestrzeganie praw człowieka – na cele niezwiązane z rozwojem; podkreśla, że pomoc rozwojowa powinna mieć na celu eliminację ubóstwa, a nie stać się jedynie instrumentem służącym kontroli migracji, oraz przypomina o znaczeniu 16. celu zrównoważonego rozwoju, dotyczącego pokoju, sprawiedliwości i silnych instytucji, dla większego poszanowania praw człowieka i skutecznych demokratycznych rządów; uważa, że w celu zapewnienia przejrzystości pomocy UE i rozliczalności krajów korzystających z tej pomocy do wszystkich umów w sprawie rozwoju należy wprowadzić klauzulę antykorupcyjną, a kluczowym celem wszystkich polityk zewnętrznych UE powinno być ugruntowanie praworządności, dobrych rządów, zdolności instytucjonalnych z wykorzystaniem wsparcia budżetowego, demokratycznego uczestnictwa i reprezentatywnego podejmowania decyzji, stabilności, sprawiedliwości społecznej oraz zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, umożliwiającego sprawiedliwą redystrybucję wytworzonego bogactwa; ostrzega przed populizmem, ekstremizmem i nadużyciami konstytucyjnymi, które sankcjonują łamanie praw człowieka; |
| --- | --- |

77.

| 78. | zauważa, że utrzymująca się ze względu na coraz większe potrzeby humanitarne luka w finansowaniu pomocy humanitarnej oraz niedociągnięcia Światowego Programu Żywnościowego prowadzą do ograniczenia dostaw żywności; zwraca się do państw członkowskich ONZ oraz do UE i jej państw członkowskich o wypełnienie przynajmniej zobowiązań finansowych; zwraca w tym kontekście uwagę, że większość państw członkowskich UE nie wypełniła zobowiązania polegającego na przeznaczaniu 0,7 % PKB na pomoc rozwojową, jednak z zadowoleniem przyjmuje zobowiązania UE dotyczące pomocy humanitarnej i ochrony ludności, w ramach których UE i jej państwa członkowskie są największym darczyńcą; |
| --- | --- |

78.

| 79. | z zadowoleniem przyjmuje nowy Plan inwestycji zewnętrznych oraz fundusz powierniczy na rzecz Afryki, które mają na celu wyeliminowanie pierwotnych przyczyn ubóstwa, nierówności i nielegalnej migracji poprzez stymulowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, a także promowanie poszanowania praw człowieka i prywatnych inwestycji w Afryce i w sąsiedztwie UE; domaga się, by Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego był tymczasowo stosowany w krajach sąsiadujących z UE, aby przyczynić się do ich stabilizacji; |
| --- | --- |

79.

| 80. | z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie rozdziału dotyczącego rozwoju w rocznym sprawozdaniu UE dotyczącym praw człowieka i demokracji na świecie w 2015 r. i wzywa do stosowania takiej praktyki w sprawozdaniach za kolejne lata; |
| --- | --- |

80.

Handel, biznes i prawa człowieka

| 81. | apeluje o szybkie, skuteczne i kompleksowe wdrażanie wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa wszystkie państwa należące do ONZ, w tym państwa członkowskie UE, do opracowania i wdrożenia krajowych planów działania; jest zdania, że handel i prawa człowieka mogą iść w parze, a środowisko biznesu odgrywa istotną rolę w promowaniu praw człowieka i demokracji; |
| --- | --- |

81.

| 82. | ponownie stwierdza pilną potrzebę działania w sposób ciągły, skuteczny i spójny na wszystkich szczeblach, w tym krajowym, europejskim i międzynarodowym, aby skutecznie zająć się pojawiającymi się naruszeniami praw człowieka i przypadkami korupcji popełnianymi przez międzynarodowe korporacje oraz zagwarantować ich rozliczenie, w tym poprzez zajęcie się problemami prawnymi wynikającymi z eksterytorialnego wymiaru przedsiębiorstw oraz stosowanych przez nie praktyk; |
| --- | --- |

82.

| 83. | wzywa ONZ oraz UE i jej państwa członkowskie do podejmowania w kontaktach z wielonarodowymi i europejskimi przedsiębiorstwami kwestii zawłaszczania ziemi i traktowania obrońców praw do ziemi, którzy często padają ofiarami represji, w tym gróźb, nękania, niesłusznego aresztowania, napaści i zabójstw; |
| --- | --- |

83.

| 84. | z dużym zadowoleniem przyjmuje prace przygotowawcze dotyczące wiążącego traktatu ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka; wyraża ubolewanie z powodu blokowania tego procesu oraz wzywa UE i jej państwa członkowskie do konstruktywnego uczestnictwa w tych negocjacjach; |
| --- | --- |

84.

| 85. | przypomina o różnych, lecz wzajemnie uzupełniających się rolach państw i przedsiębiorstw w odniesieniu do ochrony praw człowieka; z całą stanowczością ponownie podkreśla, że w przypadkach naruszeń praw człowieka państwa muszą zapewnić ofiarom dostęp do skutecznych środków odwoławczych; przypomina w związku z tym, że poszanowanie praw człowieka przez państwa trzecie, w tym zagwarantowanie skutecznych środków odwoławczych wszystkim ofiarom takich naruszeń, stanowi zasadniczy element stosunków zewnętrznych UE z tymi państwami; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że UE odegrała wiodącą rolę w negocjowaniu i wdrażaniu szeregu inicjatyw na rzecz globalnej odpowiedzialności, które idą w parze z propagowaniem i przestrzeganiem standardów międzynarodowych; z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady w sprawie biznesu i praw człowieka przyjęte w dniu 20 czerwca 2016 r. oraz fakt, że zachęca się w nich do uwzględniania dostępu do środków odwoławczych w krajowych planach działania dotyczących biznesu i praw człowieka; |
| --- | --- |

85.

| 86. | powtarza, że należy zwrócić uwagę na szczególny charakter MŚP, które działają głównie na szczeblu lokalnym i regionalnym, w obrębie konkretnych sektorów; uważa zatem, że podstawowe znaczenie ma odpowiednie uwzględnienie – w ramach unijnych strategii politycznych na rzecz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w tym krajowych planów działania w tej dziedzinie – specyficznych wymogów MŚP, zgodność tych strategii i planów z zasadą „najpierw myśl na małą skalę”, a także uznanie w nich nieformalnego i intuicyjnego podejścia MŚP do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; ponownie sprzeciwia się wszelkim inicjatywom, które mogłyby spowodować dodatkowe obciążenia o charakterze administracyjnym lub finansowym dla MŚP, oraz wyraża poparcie dla środków, które umożliwiałyby MŚP prowadzenie działań wspólnych; |
| --- | --- |

86.

| 87. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zagwarantowania spójności polityki dotyczącej biznesu i praw człowieka na wszystkich szczeblach, w szczególności w odniesieniu do polityki handlowej Unii; zachęca Komisję i państwa członkowskie do regularnego składania sprawozdań dotyczących działań podjętych na rzecz zapewnienia skutecznej ochrony praw człowieka w kontekście działalności gospodarczej; |
| --- | --- |

87.

| 88. | ponownie zdecydowanie apeluje o systematyczne włączanie klauzul dotyczących praw człowieka do wszystkich umów międzynarodowych, w tym umów handlowych i inwestycyjnych, które zawarto i które mają zostać zawarte między UE a państwami trzecimi; uważa ponadto za konieczne zarówno mechanizmy kontroli ex ante stosowane przed zawarciem umowy ramowej i warunkujące jej zawarcie jako podstawowe elementy umowy, jak również mechanizmy kontroli ex post umożliwiające wyciągnięcie konkretnych konsekwencji z naruszeń przedmiotowych klauzul, takie jak odpowiednie sankcje przewidziane w klauzulach umownych dotyczących praw człowieka, włącznie z (czasowym) zawieszeniem umowy; |
| --- | --- |

88.

| 89. | wzywa do ustanowienia mechanizmów na rzecz zapewnienia poszanowania praw człowieka przez państwa i przedsiębiorstwa oraz do ustanowienia mechanizmów składania skarg dostępnych dla osób, których prawa zostały naruszone przez zapisy umów handlowych i inwestycyjnych; |
| --- | --- |

89.

| 90. | odnotowuje wniosek ustawodawczy Komisji z dnia 28 września 2016 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 428/2009 w sprawie kontroli wywozu produktów i technologii podwójnego zastosowania (COM(2016)0616), którego celem jest wzmocnienie kontroli, mając na względzie, że niektóre produkty i technologie mogą być wykorzystywane w sposób stanowiący nadużycie w celu rażącego pogwałcenia praw człowieka; |
| --- | --- |

90.

| 91. | z zadowoleniem przyjmuje zawarcie porozumienia w sprawie uaktualnienia unijnych kontroli wywozu w odniesieniu do towarów, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, oraz wzywa do skutecznego i pełnego wdrożenia tego ważnego rozporządzenia; zachęca UE i państwa członkowskie do nawoływania państw trzecich do tego, aby rozważyły przyjęcie podobnego ustawodawstwa, oraz o wprowadzenie inicjatywy na rzecz propagowania międzynarodowych ram prawnych w sprawie narzędzi tortur i kary śmierci; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą rozporządzenia ustanawiającego łańcuch dostaw oparty na zasadzie należytej staranności w celu odpowiedzialnego pozyskiwania minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący aktualizacji unijnych przepisów dotyczących kontroli wywozu produktów i technologii podwójnego zastosowania; podkreśla, że prawa człowieka jako kryterium przyznawania pozwoleń na wywóz są dla Parlamentu priorytetem, oraz apeluje do państw członkowskich, aby ostatecznie uzgodniły przyjęcie bardziej nowoczesnej, elastycznej i opartej na prawach człowieka polityki eksportowej; apeluje do państw członkowskich o ściślejszą i w większym stopniu opartą na prawach człowieka kontrolę wywozu broni, zwłaszcza w przypadku wywozu do krajów o udokumentowanej historii brutalnych represji wewnętrznych i naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

91.

| 92. | z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia przez Komisję nowej strategii handlowej „Handel z korzyścią dla wszystkich”, w której dąży się do włączenia kwestii praw człowieka w główny nurt polityki handlowej oraz wykorzystania pozycji UE jako bloku handlowego do wspierania praw człowieka w państwach trzecich; podkreśla, że będzie to wymagać pełnej spójności i komplementarności inicjatyw w zakresie handlu i polityki zagranicznej, w tym ścisłej współpracy między poszczególnymi dyrekcjami generalnymi, ESDZ i organami państw członkowskich; odnotowuje plany Komisji dotyczące wzmocnienia europejskiej dyplomacji gospodarczej i podkreśla, że polityka handlowa powinna również przyczyniać się do zrównoważonego wzrostu w państwach trzecich; apeluje do Komisji o włączenie wszystkich zainteresowanych stron do dyskusji na temat ram regulacyjnych i obowiązków biznesu w krajach, w których prawdopodobnie nastąpi wzrost inwestycji prywatnych i publicznych; wzywa Komisję do zapewnienia, aby projekty wspierane przez EBI były zgodne ze strategiami politycznymi UE, oraz zaleca usprawnienie kontroli ex post oceniających gospodarczy, społeczny i środowiskowy wpływ projektów wspieranych przez EBI; |
| --- | --- |

92.

| 93. | z zadowoleniem przyjmuje nowe rozporządzenie w sprawie ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP), które weszło w życie dnia 1 stycznia 2014 r., ponieważ jest to kluczowy instrument polityki handlowej wspierający prawa człowieka i prawa pracownicze, ochronę środowiska i dobre rządy w krajach rozwijających się i podatnych na zagrożenia; z zadowoleniem przyjmuje zwłaszcza fakt, że przywileje handlowe w ramach GSP+ są nieodłącznie i pod względem prawnym zależne od ciągłego stosowania międzynarodowych konwencji w dziedzinie praw człowieka; z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie przez Komisję pierwszego dwuletniego sprawozdania dotyczącego stanu wdrażania GSP+ oraz dialog przeprowadzony z Parlamentem na temat tego sprawozdania przed jego opublikowaniem; odnotowuje, że w kilku krajach posiadających status GSP+ odnotowano naruszenia podstawowych norm pracy, oraz apeluje o doprowadzenie do rzeczywistego egzekwowania GSP+; wzywa Komisję, by zbadała możliwość włączenia Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego do wykazu konwencji, których stosowanie jest wymagane dla osiągnięcia statusu GSP+, oraz wzywa państwa wnioskujące o status GSP+, które nie są państwem-stroną statutu, do jego ratyfikacji; |
| --- | --- |

93.

| 94. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że 14 krajom przyznano szczególnie korzystne preferencje handlowe w ramach nowego systemu GSP+, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r., a także z zadowoleniem przyjmuje bardzo potrzebną zgodność z 27 konwencjami międzynarodowymi (w tym konwencjami dotyczącymi podstawowych praw człowieka i praw pracowniczych); |
| --- | --- |

94.

| 95. | ponownie zdecydowanie apeluje o dokonanie kompleksowych, wstępnych ocen oddziaływania na prawa człowieka, które w zasadniczy sposób uwzględniać będą stanowisko społeczeństwa obywatelskiego, w odniesieniu do wszelkich umów handlowych i inwestycyjnych; |
| --- | --- |

95.

| 96. | wyraża zadowolenie z przyjęcia nowych wytycznych dotyczących analizy oddziaływania na prawa człowieka w ramach ocen wpływu przeprowadzanych na rzecz inicjatyw politycznych związanych z handlem (60), jednak jest głęboko zaniepokojony jakością uwag dotyczących praw człowieka w ocenie wpływu na zrównoważony rozwój umowy o ochronie inwestycji między UE a Mjanmą/Birmą, a także faktem, że Komisja nie przeprowadziła oceny wpływu na prawa człowieka w odniesieniu do umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem; ponownie wyraża poparcie dla przeprowadzenia kompleksowej oceny w ramach oceny ex post tych porozumień; |
| --- | --- |

96.

Sport a prawa człowieka

| 97. | jest zaniepokojony powierzaniem organizacji wielkich wydarzeń sportowych państwom znanym z nieprzestrzegania praw człowieka, np. mistrzostw świata w piłce nożnej organizowanych przez FIFA w Rosji w 2018 r. i w Katarze w 2022 r. oraz igrzysk olimpijskich organizowanych w Pekinie w 2022 r., oraz naruszeniami praw człowieka spowodowanymi przez wielkie wydarzenia sportowe, w tym wymuszonymi eksmisjami bez konsultacji z zainteresowaną grupą ludności i bez rekompensaty na jej rzecz, wykorzystywaniem grup społecznie wrażliwych, takich jak dzieci i pracownicy migrujący, które może być równoznaczne z niewolnictwem, a także uciszaniem organizacji społeczeństwa obywatelskiego demaskujących takie naruszenia praw człowieka; wzywa Międzynarodowy Komitet Olimpijski i Międzynarodową Federację Piłki Nożnej (FIFA), aby dostosowały swoje praktyki do ideałów sportowych przez wprowadzenie mechanizmów zabezpieczających, umożliwiających zapobieganie wszelkim naruszeniom praw człowieka związanym z wielkimi wydarzeniami sportowymi, monitorowanie takich naruszeń oraz zapewnienie środków odwoławczych ich ofiarom; apeluje o opracowanie unijnych ram polityki dotyczących sportu i praw człowieka; wzywa UE i państwa członkowskie do nawiązania dialogu z krajowymi federacjami sportowymi, podmiotami korporacyjnymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego na temat warunków ich uczestnictwa w takich wydarzeniach; |
| --- | --- |

97.

Osoby niepełnosprawne

| 98. | z zadowoleniem przyjmuje nowe cele nr 12 i 16, a zwłaszcza podpunkt 16f konkluzji Rady w sprawie Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019 i wzywa Komisję, by systematycznie podnosiła kwestię wdrażania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, prowadząc dialog dotyczący praw człowieka z państwami trzecimi; zauważa, że należy uwzględnić szczególny charakter potrzeb osób niepełnosprawnych w kontekście walki z dyskryminacją; domaga się szczegółowej analizy skuteczności projektów w zakresie niepełnosprawności i odpowiedniego udziału organizacji osób niepełnosprawnych w procesie planowania i realizacji tych projektów; |
| --- | --- |

98.

| 99. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia osobom niepełnosprawnym rzeczywistej swobody przemieszczania się w przestrzeni publicznej, a tym samym równorzędnego uczestnictwa w życiu publicznym; |
| --- | --- |

99.

| 100. | usilnie apeluje o włączenie praw człowieka przysługujących osobom niepełnosprawnym do wszystkich unijnych strategii polityki zewnętrznej i działań zewnętrznych, zwłaszcza do unijnej polityki migracyjnej i polityki ds. uchodźców, z dostatecznym uwzględnieniem ich konkretnych potrzeb, ponieważ osoby te doświadczają dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie; przypomina, że niepełnosprawne kobiety i dzieci doświadczają dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie i niejednokrotnie narażone są na większe ryzyko przemocy, niegodziwego traktowania, wykorzystywania lub znęcania się; zdecydowanie opowiada się za zaleceniem włączenia perspektywy płci do wszystkich unijnych strategii dotyczących niepełnosprawności, w tym do polityki zagranicznej i działań zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

100.

| 101. | zachęca wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do dalszego wspierania procesu ratyfikacji i wdrażania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych przez państwa, które dotychczas jej nie ratyfikowały ani nie wdrożyły; zauważa, że UE powinna dać przykład, skutecznie wprowadzając w życie Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych na swoim terytorium; wzywa UE do przyjęcia wiodącej roli pod względem wprowadzania w życie sprzyjającego włączeniu społecznemu programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, gwarantującego, że nikt nie pozostanie w tyle, zgodnie z zaleceniami Komitetu do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych zawartymi w uwagach zamykających jego przegląd wprowadzania konwencji w życie w UE; |
| --- | --- |

101.

Prawa kobiet i dzieci

| 102. | wyraża zadowolenie z faktu przyjęcia planu działania w sprawie równości płci (2016–2020) zawierającego kompleksowy wykaz działań na rzecz poprawy sytuacji kobiet w zakresie równouprawnienia i wzmocnienia pozycji kobiet; podkreśla, że ten plan działania należy wprowadzić w życie wraz z Planem działania UE dotyczącym praw człowieka i demokracji, w celu zagwarantowania, że prawa człowieka przysługujące kobietom i dziewczętom zostaną uznane jako takie; z zadowoleniem odnosi się również do przyjęcia dokumentu pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równości płci w latach 2016–2019” promującego równość płci i prawa kobiet na całym świecie; ponownie stwierdza, że praw kobiet nie można poświęcić ze względu na szczególny wymóg jakiejkolwiek religii bądź przekonań; wzywa UE do większego wsparcia dla przyspieszenia wdrażania obowiązków i zobowiązań w obszarze praw kobiet wynikających z Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, pekińskiej platformy działania, deklaracji w sprawie ludności i rozwoju przyjętej w Kairze, odnośnych przeglądów ich wyników oraz celów zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że należy dążyć do tego, by nie zaprzepaścić dorobku pekińskiej i kairskiej platformy działania w zakresie dostępu do edukacji i opieki zdrowotnej jako podstawowych praw człowieka oraz ochrony praw seksualnych i reprodukcyjnych, jak również do zapewnienia wszelkiej niezbędnej bezpiecznej pomocy medycznej i psychologicznej oraz usług dla kobiet, które padły ofiarami gwałtu w czasie wojny, w tym bezpiecznej aborcji, jak przewiduje międzynarodowe prawo humanitarne; zwraca uwagę, że planowanie rodziny, opieka zdrowotna nad matkami, łatwy dostęp do środków antykoncepcyjnych i bezpiecznej aborcji, a także pełen wachlarz usług zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego to ważne elementy umożliwiające ratowanie kobietom życia oraz zmniejszanie śmiertelności okołoporodowej matek i umieralności dzieci; podkreśla potrzebę umieszczenia tych polityk w centrum współpracy na rzecz rozwoju z krajami trzecimi; podkreśla, że przestrzeganie wszystkich praw kobiet, zagwarantowanie poszanowania ich ludzkiej godności oraz wyeliminowanie przemocy i dyskryminacji wobec nich mają zasadnicze znaczenie dla realizacji ich praw człowieka; podkreśla przysługujące każdej osobie prawo do decydowania o sprawach dotyczących jej seksualności oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego; w tym względzie uznaje niezbywalne prawo kobiet do podejmowania niezależnych decyzji, w tym dotyczących dostępu do planowania rodziny; |
| --- | --- |

102.

| 103. | ponownie potępia wszelkie formy znęcania się nad kobietami i dziećmi oraz stosowania wobec nich przemocy, a także przemocy uwarunkowanej płcią, w tym szkodliwych praktyk wczesnych i przymusowych małżeństw, okaleczania żeńskich narządów płciowych, wyzysku i niewolnictwa, przemocy domowej oraz wykorzystywania przemocy seksualnej jako broni wojennej; uważa, że przemoc wobec kobiet znajduje również odzwierciedlenie w sferze psychologicznej, oraz podkreśla potrzebę uwzględnienia kwestii płci m.in. poprzez promowanie czynnego zaangażowania kobiet w pomoc humanitarną oraz wdrażanie strategii ochrony przed przemocą seksualną i przemocą uwarunkowaną płcią, a także podstawowych środków na rzecz zdrowia, w tym usług z dziedziny zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego; podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie muszą nie tylko walczyć z wszystkimi formami przemocy wobec kobiet, ale także muszą traktować priorytetowo wspieranie dostępu do edukacji i walkę ze stereotypami płci w odniesieniu do dziewcząt i chłopców w jak najmłodszym wieku; wzywa UE i jej państwa członkowskie do niezwłocznej ratyfikacji konwencji stambulskiej w celu zapewnienia spójności między wewnętrznymi i zewnętrznymi działaniami UE na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz przemocy uwarunkowanej płcią; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji z dnia 4 marca 2016 r. dotyczący przystąpienia UE do konwencji stambulskiej będącej pierwszym prawnie wiążącym instrumentem zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet na szczeblu międzynarodowym; wierzy, że dzięki temu poprawi się skuteczność i spójność polityki wewnętrznej i zewnętrznej UE, a także wzrośnie odpowiedzialność UE i jej rola w zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy uwarunkowanej płcią na arenie międzynarodowej; wzywa Komisję i Radę do intensywnych działań na rzecz podpisania i zawarcia konwencji przez UE, a jednocześnie do zachęcania 14 państw członkowskich, które jeszcze tego nie uczyniły, do podpisania i ratyfikowania konwencji stambulskiej oraz zadbania o właściwe stosowanie tego instrumentu; podkreśla, że należy zadbać o to, by pracownicy służby zdrowia, policjanci, prokuratorzy, sędziowie, dyplomaci i personel zajmujący się utrzymywaniem pokoju, zarówno w UE, jak i w państwach trzecich, zostali odpowiednio przeszkoleni, aby mogli pomagać ofiarom przemocy i je wspierać, zwłaszcza w przypadku kobiet i dzieci w czasie konfliktu i podczas działań w terenie; |
| --- | --- |

103.

| 104. | wyraża głębokie zaniepokojenie naruszeniami praw człowieka wobec kobiet i dzieci w obozach dla uchodźców i ośrodkach recepcyjnych, w tym zgłoszonych przypadków przemocy seksualnej i nierównego traktowania kobiet i dzieci; nalega, by ESDZ domagała się bardziej rygorystycznych zasad i dobrych praktyk w państwach trzecich; podkreśla, że zgodnie z prawem międzynarodowym kobiety i dzieci, które doświadczyły nadużyć w czasie konfliktów, muszą mieć dostęp do opieki zdrowotnej i psychologicznej, a także podkreśla potrzebę kontynuowania edukacji dzieci, zapewnienia im opieki zdrowotnej i żywności w obozach dla uchodźców, w obszarach dotkniętych konfliktami oraz na obszarach dotkniętych skrajnym ubóstwem i problemami środowiskowymi; |
| --- | --- |

104.

| 105. | zauważa, że środki ukierunkowane na walkę z przemocą uwarunkowaną płcią muszą dotyczyć także przemocy w internecie, w tym napastowania, nękania i zastraszania oraz prac mających na celu stworzenie środowiska internetowego bezpiecznego dla kobiet i dziewcząt; |
| --- | --- |

105.

| 106. | wyraża zadowolenie wobec przyjęcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2242 stawiającej kobiety w centrum wszelkich działań mających na celu sprostanie globalnym wyzwaniom i wspiera jej wdrażanie, a także wzywa do podjęcia dodatkowych wysiłków na rzecz włączania programów dotyczących kobiet, pokoju i bezpieczeństwa do wszystkich aspektów utrzymywania pokoju; podkreśla znaczenie równego, pełnego i aktywnego uczestnictwa kobiet w zapobieganiu konfliktom i ich rozwiązywaniu oraz w negocjacjach pokojowych i procesie budowania pokoju; zaleca wprowadzenie systemu kwot w celu promowania udziału kobiet na wszystkich szczeblach polityki; |
| --- | --- |

106.

| 107. | wyraża głębokie ubolewanie, że Romowie, a w szczególności romskie kobiety, nadal spotykają się z powszechną dyskryminacją i antycygańskością, które to zjawiska utrwalają cykl defaworyzacji, wykluczenia, segregacji i marginalizacji; wzywa UE i państwa członkowskie do pełnego poszanowania praw człowieka przysługujących Romom przez zapewnienie prawa do edukacji, świadczeń zdrowotnych, zatrudnienia, mieszkalnictwa i ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

107.

| 108. | wyraża głębokie ubolewanie, że brak równouprawnienia płci w sferze politycznej i niewystarczająca reprezentacja kobiet w procesie podejmowania decyzji politycznych, społecznych i gospodarczych stanowią uszczerbek dla praw podstawowych i demokracji; uważa, że w ramach zaprowadzania i utrzymywania demokracji rządy powinny dążyć do równości płci oraz zwalczać wszelkie formy dyskryminacji ze względu na płeć w społeczeństwie; podkreśla, że sprawozdania misji obserwacji wyborów zawierają precyzyjne wytyczne dla prowadzenia przez UE dialogu politycznego z państwami trzecimi mającego na celu zwiększenie uczestnictwa kobiet w procesie wyborczym oraz w życiu demokratycznym danego kraju; |
| --- | --- |

108.

| 109. | ubolewa, że wciąż istnieją państwa, w których udział kobiet w wyborach władz państwowych jest ograniczony; |
| --- | --- |

109.

| 110. | potępia fakt, że kobiety na całym świecie wciąż borykają się z ogromnymi wyzwaniami związanymi z poszukiwaniem i utrzymaniem godnej pracy, jak wskazano w sprawozdaniu Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) pt. „Kobiety w świecie pracy w 2016 r.”; |
| --- | --- |

110.

| 111. | wyraża ubolewanie, że szklany sufit dla kobiet w biznesie, zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć oraz społeczna niechęć do kobiecej przedsiębiorczości to wciąż zjawiska występujące na całym świecie; wzywa do podejmowania inicjatyw w celu dalszego wzmocnienia pozycji kobiet, zwłaszcza w obszarze samozatrudnienia i MŚP; |
| --- | --- |

111.

| 112. | przypomina, że dostęp do edukacji, szkolenia zawodowego i mikrokredytów to ważne narzędzia wzmacniania pozycji kobiet oraz zapobiegania naruszeniom ich praw człowieka; |
| --- | --- |

112.

| 113. | zachęca kobiety do aktywnego angażowania się w działalność związków zawodowych i innych organizacji, gdyż jest to ważne dla wprowadzenia aspektu płci do warunków pracy; |
| --- | --- |

113.

| 114. | zachęca państwa członkowskie, Komisję i ESDZ do skoncentrowania się na gospodarczej i politycznej emancypacji kobiet w krajach rozwijających się, poprzez wspieranie ich udziału w przedsiębiorstwach, oraz na wdrażaniu projektów z zakresu rozwoju regionalnego i lokalnego; |
| --- | --- |

114.

| 115. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do sporządzania budżetu z uwzględnieniem aspektu płci we wszystkich właściwych systemach finansowania UE; |
| --- | --- |

115.

| 116. | wzywa do inwestycji na rzecz kobiet i ludzi młodych jako skutecznego sposobu walki z ubóstwem, zwłaszcza wśród kobiet; |
| --- | --- |

116.

| 117. | wyraża poważne obawy w związku z szybko nasilającym się zagrożeniem opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe, która, jak się oczekuje, stanie się główną przyczyną zgonów, a jej ofiarami będą zwłaszcza osoby szczególnie wrażliwe i słabe w krajach rozwijających się; apeluje do Komisji o bezzwłoczne opracowanie prawdziwie skutecznej strategii zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

117.

Prawa dzieci

| 118. | po raz kolejny zwraca uwagę na pilną potrzebę powszechnej ratyfikacji i skutecznego wdrożenia Konwencji ONZ o prawach dziecka i jej protokołów fakultatywnych, a także wzywa UE do systematycznego zasięgania opinii właściwych lokalnych i międzynarodowych organizacji zajmujących się prawami dziecka oraz podnoszenia kwestii obowiązków państw-stron w zakresie wprowadzenia konwencji w życie podczas dialogów politycznych i dotyczących praw człowieka prowadzonych z państwami trzecimi; z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację konwencji przez Sudan Południowy i Somalię; ponownie wzywa Komisję i wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do zbadania sposobów i możliwości przystąpienia przez UE do Konwencji ONZ o prawach dziecka; |
| --- | --- |

118.

| 119. | wzywa UE do dalszego promowania zestawu narzędzi UE-UNICEF na rzecz praw dziecka pt. „Włączanie praw dziecka do współpracy na rzecz rozwoju” za pośrednictwem swych delegatur zewnętrznych oraz do odpowiedniego przeszkolenia personelu delegatur UE w tym zakresie; podkreśla poważny problem niezarejestrowanych dzieci urodzonych z dala od kraju pochodzenia rodziców – jest to kwestia o szczególnym znaczeniu w odniesieniu do uchodźców – i apeluje do UE o podejmowanie tego tematu we wszystkich dialogach politycznych z państwami trzecimi w stosownych przypadkach; apeluje do Komisji o opracowanie polityki ochrony dzieci rodziców, którzy są przetrzymywani w więzieniach, oraz propagowanie ich ochrony na forach międzynarodowych, w celu przezwyciężenia ich dyskryminacji i stygmatyzacji; podkreśla, że miliony dzieci wciąż cierpią z powodu niedożywienia i ponoszą w związku z tym nieodwracalne, długofalowe konsekwencje, prowadzące nawet do śmierci; apeluje do Komisji i społeczności międzynarodowej o wprowadzenie innowacyjnych sposobów skutecznej walki z niedożywieniem, zwłaszcza wśród dzieci, przez najpełniejsze wykorzystanie całego łańcucha żywnościowego, a zatem z uwzględnieniem partnerstw publiczno-prywatnych z udziałem obywateli, a także wszystkich innych dostępnych zasobów, w szczególności mediów społecznościowych; |
| --- | --- |

119.

| 120. | wyraża potrzebę udzielenia wsparcia międzynarodowego na rzecz poszukiwania i uwolnienia kobiet i dzieci wciąż pozostających w rękach Daisz oraz innych ugrupowań terrorystycznych i organizacji paramilitarnych, a także propagowania specjalnych programów dotyczących traktowania byłych więźniów w UE i na całym świecie; wyraża zaniepokojenie werbowaniem dzieci oraz ich uczestnictwem w działaniach o charakterze terrorystycznym i militarnym; podkreśla konieczność ustanowienia polityki dotyczącej poszukiwań oraz uwolnienia, rehabilitacji i ponownej integracji takich dzieci; kładzie nacisk na konieczność promowania polityki na rzecz rozbrojenia, rehabilitacji i ponownej integracji dzieci-żołnierzy; ponawia swój apel, aby Komisja zaproponowała kompleksową strategię na rzecz praw dziecka i plan działania na kolejne pięć lat w celu zapewnienia priorytetowego traktowania praw dziecka zarówno w zewnętrznej, jak i wewnętrznej polityce UE oraz promowania praw dziecka, w szczególności poprzez działania na rzecz zapewniania dostępu dzieci do wody, warunków sanitarnych, opieki zdrowotnej i edukacji, w tym w strefach konfliktu i obozach dla uchodźców; |
| --- | --- |

120.

Prawa osób w podeszłym wieku

| 121. | z zadowoleniem przyjmuje cel 16 g w ramach Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji na lata 2015–2019, przewidujący poprawę świadomości praw człowieka i szczególnych potrzeb osób w podeszłym wieku; wyraża obawy w związku z niekorzystnymi skutkami dyskryminacji ze względu na wiek; zwraca uwagę na szczególne wyzwania, jakich doświadczają osoby w podeszłym wieku w zakresie korzystania z przysługujących im praw człowieka, np. w odniesieniu do dostępu do ochrony socjalnej i opieki zdrowotnej; zachęca państwa członkowskie do skorzystania z obecnego przeglądu madryckiego międzynarodowego planu działania w kwestii starzenia się społeczeństw w celu opracowania mapy wykorzystania dostępnych instrumentów i zidentyfikowania ewentualnych luk; apeluje do UE i państw członkowskich o aktywne zaangażowanie się w prace otwartej grupy roboczej ONZ ds. starzenia się oraz o wzmożenie wysiłków mających na celu ochronę i promowanie praw osób w podeszłym wieku, w tym przez rozważenie opracowania nowego instrumentu prawnego; |
| --- | --- |

121.

Prawa przysługujące lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI)

| 122. | jest głęboko zaniepokojony nasileniem się przemocy i dyskryminacji wobec osób LGBTI; zdecydowanie potępia odnotowane w ostatnim czasie nasilenie dyskryminacyjnych praw i przypadków przemocy wobec osób ze względu na ich orientację seksualną, tożsamość płciową i cechy płciowe, a także fakt, iż w 73 krajach homoseksualizm nadal uznawany jest za przestępstwo (a osoby LGBTI są ścigane pod zarzutem „rozwiązłości”), z których 13 (61) dopuszcza karę śmierci, zaś w 20 krajach za niezgodną z prawem uważa się tożsamość transpłciową; wyraża poważne zaniepokojenie w związku z tzw. „prawami propagandowymi”, mającymi na celu ograniczenie wolności słowa i zgromadzeń osób LGBTI, a także osób popierających ich prawa; apeluje do wszystkich państw stosujących takie przepisy o ich wycofanie; zdecydowanie potępia coraz poważniejsze ograniczenia i trudne warunki działania dotyczące wolności zrzeszania się i zgromadzeń grup LGBTI i obrońców ich praw, w ramach wydarzeń i protestów, takich jak parady równości, w niektórych przypadkach przejawiające się gwałtownymi reakcjami władz wobec protestujących; ponownie podkreśla zasadniczą rolę, jaką te podstawowe prawa odgrywają w funkcjonowaniu społeczeństw demokratycznych, oraz odpowiedzialność państw za zapewnienie poszanowania takich praw i ochronę osób korzystających z tych praw; apeluje do ESDZ o nadanie priorytetowego znaczenia i stanowczości działaniom w krajach, w których dochodzi do przemocy, zabójstw, niewłaściwego traktowania oraz dyskryminacji osób LGBTI poprzez potępienie tych praktyk zgodnie z Wytycznymi UE w sprawie kary śmierci oraz wytycznymi w sprawie polityki UE dotyczącej tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, a także poprzez dalszą współpracę z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Praw Człowieka w tej dziedzinie; podkreśla znaczenie wspierania działalności obrońców praw człowieka przysługujących osobom LGBTI przez zwiększenie wsparcia i zasobów na rzecz skutecznego programowania, przez organizację wśród ogółu społeczeństwa kampanii mających na celu zwiększenie świadomości, również finansowanych przez Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, dotyczących dyskryminacji i przemocy doświadczanych przez osoby LGBTI, a także przez zapewnienie pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych osobom, które takiego wsparcia potrzebują; wzywa delegatury Unii i właściwe instytucje do czynnego promowania tych praw i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

122.

| 123. | z zadowoleniem odnosi się do wytycznych Rady do Spraw Zagranicznych na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących osobom LGBTI, przyjętych w dniu 24 czerwca 2013 r.; wzywa ESDZ i Komisję, by dążyły do bardziej strategicznego i systematycznego wdrażania wytycznych, w tym przez zwiększanie świadomości i szkolenia dla pracowników UE w państwach trzecich, w celu skutecznego poruszania kwestii praw osób LGBTI w dialogach politycznych i dotyczących praw człowieka prowadzonych z państwami trzecimi oraz na wielostronnych forach; podkreśla znaczenie powszechnego udostępnienia osobom LGBTI Wytycznych UE na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka; apeluje o konkretne działania poprawiające spójność wewnętrznej i zewnętrznej polityki UE w zakresie praw osób LGBTI; |
| --- | --- |

123.

| 124. | zachęca instytucje UE i państwa członkowskie, aby w dalszym ciągu przyczyniały się do podejmowania refleksji na temat uznawania małżeństw lub związków cywilnych osób tej samej płci za kwestię praw politycznych, społecznych i ludzkich oraz obywatelskich; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że coraz większa liczba państw szanuje prawo do założenia rodziny poprzez małżeństwo, związek partnerski i adopcję bez dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania wniosków dotyczących wzajemnego uznawania takich związków i rodzin osób tej samej płci w całej UE w celu zapewnienia równego traktowania pod względem zatrudnienia, swobodnego przemieszczania się, opodatkowania i zabezpieczenia społecznego, a zarazem ochrony dochodów rodzin oraz dzieci; |
| --- | --- |

124.

Prawa ludów tubylczych i osób należących do mniejszości

| 125. | z głębokim zaniepokojeniem zauważa, że ludy tubylcze nadal są szczególnie zagrożone dyskryminacją oraz szczególnie narażone na zmiany i zaburzenia polityczne, gospodarcze, środowiskowe i związane z zatrudnieniem; zauważa, że większość przedstawicieli tych ludów żyje poniżej progu ubóstwa oraz ma niewielki dostęp do politycznej reprezentacji i procesu podejmowania decyzji, co jest sprzeczne z przysługującym im prawem dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody, gwarantowanym na mocy Deklaracji praw ludów tubylczych ONZ i uznawanym na mocy Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju z 2005 r.; wyraża szczególne zaniepokojenie doniesieniami o rozpowszechnionych i coraz częstszych naruszeniach praw człowieka ludów tubylczych, takich jak prześladowania, arbitralne aresztowania i zabójstwa obrońców praw człowieka, przymusowe przesiedlenia, zawłaszczanie ziemi i naruszenia, jakich dopuszczają się przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

125.

| 126. | z głębokim zaniepokojeniem zauważa, że ludy tubylcze są szczególnie dotknięte naruszeniami praw człowieka związanymi z wydobyciem zasobów; wzywa Komisję i ESDZ do wspierania rygorystycznych przepisów prawnych i inicjatyw mających na celu zapewnienie przejrzystości i dobrego zarządzania w przemyśle wydobywczym i innych sektorach zasobów naturalnych, które szanują dobrowolną, uprzednią i świadomą zgodę ludności tubylczej oraz Deklarację praw ludów tubylczych ONZ; apeluje do delegatur UE o pogłębianie dialogu z ludami tubylczymi w terenie, aby identyfikować naruszenia praw człowieka i im zapobiegać; |
| --- | --- |

126.

| 127. | podkreśla, że społeczności mniejszości mają szczególne potrzeby, a we wszystkich obszarach życia gospodarczego, społecznego, politycznego i kulturalnego należy propagować pełną i rzeczywistą równość między osobami należącymi do mniejszości a osobami należącymi do większości; wzywa Komisję, by uważnie śledziła w ramach całego procesu rozszerzenia wdrażanie przepisów chroniących prawa osób należących do mniejszości; |
| --- | --- |

127.

Prawa osób dotkniętych dyskryminacją o podłożu kastowym

| 128. | potępia ciągłe naruszenia praw człowieka popełniane wobec ludzi cierpiących z powodu segregacji kastowej i dyskryminacji o podłożu kastowym, w tym odmowy równego traktowania, dostępu do systemu prawnego i zatrudnienia, ciągłej segregacji i wynikających z podziałów kastowych barier, które uniemożliwiają rozwój oraz korzystanie z podstawowych praw człowieka; jest głęboko zaniepokojony alarmującą liczbą brutalnych ataków o podłożu kastowym na dalitów oraz zinstytucjonalizowaną dyskryminacją charakteryzującą się bezkarnością; ponawia swój apel o opracowanie unijnej polityki w zakresie dyskryminacji o podłożu kastowym oraz wzywa UE, by korzystała z każdej możliwości do wyrażenia poważnego zaniepokojenia takimi przejawami dyskryminacji; |
| --- | --- |

128.

Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) / sprawiedliwość okresu przejściowego

| 129. | przypomina o powszechnym charakterze działań MTK i ponownie wyraża pełne poparcie dla jego prac; podkreśla znaczenie roli MTK na rzecz położenia kresu bezkarności sprawców najpoważniejszych zbrodni będących przedmiotem zainteresowania wspólnoty międzynarodowej oraz zagwarantowania sprawiedliwości ofiarom zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości i ludobójstwa; pozostaje czujny wobec wszelkich prób podważenia legitymacji MTK lub jego niezawisłości; |
| --- | --- |

129.

| 130. | przypomina o swojej rezolucji z dnia 4 lutego 2016 r. wzywającej członków Rady Bezpieczeństwa ONZ do poparcia koncepcji zwrócenia się przez Radę Bezpieczeństwa do MTK, tak aby możliwe było zbadanie zbrodni popełnionych w Iraku i Syrii przez tzw. ISIS/Daisz na chrześcijanach (Chaldejczykach/Syryjczykach/Asyryjczykach), jazydach oraz innych mniejszościach religijnych i etnicznych; |
| --- | --- |

130.

| 131. | z zadowoleniem przyjmuje deklarację Ukrainy, w której zaakceptowała ona jurysdykcję MTK w zakresie zbrodni popełnionych w tym kraju od dnia 20 lutego 2014 r., gdyż deklaracja ta umożliwia prokuratorowi MTK zbadanie, czy Trybunał może przeprowadzić dochodzenie w sprawie nadużyć popełnionych w trakcie trwającego konfliktu zbrojnego, nawet jeśli Ukraina wciąż nie jest państwem członkowskim MTK; |
| --- | --- |

131.

| 132. | z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady w sprawie wsparcia UE dla sprawiedliwości okresu przejściowego oraz unijne ramy polityki dotyczące wsparcia sprawiedliwości okresu przejściowego, zauważając, że UE jest pierwszą organizacją regionalną, która przyjęła taką politykę; wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz specjalnych przedstawicieli do aktywnego wspierania MTK, wykonywania jego orzeczeń i zwalczania bezkarności sprawców przestępstw określonych w statucie rzymskim oraz wyraża głębokie zaniepokojenie wobec faktu, iż wiele nakazów aresztowania nadal nie zostało wykonanych; wzywa UE i jej państwa członkowskie do współpracy z Trybunałem oraz dalszego zapewniania zdecydowanego wsparcia dyplomatycznego i politycznego na rzecz zacieśnienia i rozszerzenia stosunków między MTK i ONZ, w szczególności w kontekście Rady Bezpieczeństwa ONZ, a także do podjęcia działań na rzecz zapobiegania i skutecznego reagowania na przypadki braku współpracy z MTK; ponownie wzywa UE do przyjęcia wspólnego stanowiska w sprawie zbrodni agresji oraz poprawek z Kampali, a także wzywa państwa członkowskie do dostosowania ustawodawstwa krajowego do definicji zawartych w poprawkach z Kampali oraz co zacieśnienia współpracy z Trybunałem; ubolewa nad faktem, że niektóre kraje okazują brak poszanowania dla MTK, wycofując się lub grożąc wycofaniem z jego jurysdykcji; |
| --- | --- |

132.

| 133. | ponawia swój apel dotyczący utworzenia stanowiska specjalnego przedstawiciela UE ds. międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości i międzynarodowego prawa humanitarnego, tak aby nadać tym kwestiom należne znaczenie i widoczność, zapewnić skuteczną realizację unijnego programu oraz uwzględnić zobowiązania UE do walki z bezkarnością i wspierać misje MTK we wszystkich politykach zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

133.

| 134. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do zapewnienia MTK odpowiedniego finansowania i wzmocnienia wsparcia na rzecz międzynarodowych systemów sądownictwa karnego, w tym sprawiedliwości okresu przejściowego; |
| --- | --- |

134.

Międzynarodowe prawo humanitarne

| 135. | potępia brak poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego i wyraża głębokie zaniepokojenie alarmującym wzrostem liczby szkód pobocznych w konfliktach zbrojnych prowadzonych na całym świecie oraz śmiertelnych ataków na szpitale, szkoły, konwoje humanitarne i inne cele cywilne; wyraża poważne zaniepokojenie z powodu nasilającego się oddziaływania czynów podmiotów niepaństwowych w konfliktach na całym świecie oraz apeluje do UE, by aktywnie wykorzystywała wszystkie dostępne jej instrumenty w celu zwiększenia zgodności działań podmiotów państwowych i niepaństwowych z międzynarodowym prawem humanitarnym; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że UE i państwa członkowskie zobowiązały się wobec Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża, że zdecydowanie poprą ustanowienie skutecznego mechanizmu zapewnienia przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego, i wzywa jednocześnie wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do przedstawienia Parlamentowi celów i strategii prowadzącej do wypełnienia tego zobowiązania; wzywa społeczność międzynarodową do zwołania międzynarodowej konferencji w celu opracowania nowego międzynarodowego mechanizmu śledzenia i gromadzenia danych oraz upubliczniania naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym ataków na szpitale, pracowników medycznych i karetki pogotowia; uważa, że taki mechanizm powinien opierać się na istniejącym mechanizmie w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych (CAAC); zwraca się do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel o coroczne przedstawianie publicznego wykazu domniemanych sprawców ataków na szkoły i szpitale w celu określenia odpowiednich działań UE na rzecz położenia kresu takim atakom; |
| --- | --- |

135.

| 136. | ubolewa nad tym, że siedem państw członkowskich nadal nie ratyfikowało Konwencji o broni kasetowej; wzywa UE i państwa członkowskie do wsparcia globalnego zakazu używania fosforu białego, w szczególności przez zawarcie nowego protokołu do konwencji w sprawie pewnych broni konwencjonalnych zakazującego użycia takiej broni; |
| --- | --- |

136.

| 137. | wzywa państwa członkowskie do ratyfikacji podstawowych instrumentów międzynarodowego prawa humanitarnego oraz innych właściwych instrumentów prawnych mających wpływ na międzynarodowe prawo humanitarne; potwierdza znaczenie wytycznych UE w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego oraz ponawia swój apel do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel i ESDZ o przegląd wdrożenia tych wytycznych w świetle tragicznych wydarzeń na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza w związku z rozpowszechnioną i systematyczną bezkarnością za poważne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego i prawa dotyczącego praw człowieka; apeluje do UE o wspieranie inicjatyw mających na celu rozpowszechnianie wiedzy o międzynarodowym prawie humanitarnym i dobrych praktykach w zakresie jego stosowania oraz wzywa UE, by wykorzystała wszelkie dostępne narzędzia dwustronne, aby efektywnie propagować przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego przez jej partnerów, w tym za pośrednictwem dialogu politycznego; ponawia swój apel do państw członkowskich, by dołączyły do międzynarodowych działań na rzecz zapobiegania atakom na szkoły oraz ich wykorzystywaniu do celów wojskowych przez siły zbrojne, czego wyrazem powinno być poparcie deklaracji w sprawie bezpiecznych szkół mającej na celu wspieranie działań zmierzających do położenia kresu częstym atakom wojskowym na szkoły w czasie konfliktu zbrojnego; |
| --- | --- |

137.

| 138. | wzywa społeczność międzynarodową do zwołania międzynarodowej konferencji, tak aby zwiększyć skuteczność zasad międzynarodowego prawa humanitarnego; |
| --- | --- |

138.

| 139. | ponownie wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do podjęcia inicjatywy ukierunkowanej na nałożenie embarga EU na dostawy broni do krajów, które zostały oskarżone o poważne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności ze względu na umyślne ataki na infrastrukturę cywilną; podkreśla, że dalsze zezwalanie na sprzedaż broni takim krajom stanowi naruszenie wspólnego stanowiska Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r.; wzywa państwa członkowskie, by rozważyły przyjęcie więźniów z Guantanamo w UE; podkreśla potrzebę jak najpilniejszego zamknięcia więzienia w zatoce Guantanamo; |
| --- | --- |

139.

Wolność myśli, sumienia i religii lub przekonań

| 140. | zgodnie z art. 10 TFUE potępia wszelkie akty przemocy, prześladowania, nietolerancji i dyskryminacji ze względu na ideologię, religię lub przekonania; wyraża poważne zaniepokojenie ciągłymi doniesieniami o przemocy, prześladowaniach, nietolerancji i dyskryminacji wobec mniejszości religijnych i wyznaniowych na świecie; podkreśla, że prawo do wolności myśli, sumienia, religii lub przekonań jest prawem podstawowym, powiązanym z innymi prawami człowieka i podstawowymi wolnościami, obejmującym prawo do wiary lub niewiary, prawo do praktykowania lub niepraktykowania jakichkolwiek religii lub przekonań oraz prawo do przyjęcia, zmiany i porzucenia lub powrotu do wybranej przez siebie wiary, zgodnie z art. 18 Powszechnej deklaracji praw człowieka i art. 9 europejskiej konwencji praw człowieka; wzywa UE i państwa członkowskie, by włączyły się w debatę polityczną na temat zniesienia przepisów zakazujących bluźnierstwa; wzywa UE i państwa członkowskie do zapewnienia poszanowania i ochrony mniejszości na całym świecie, w tym na Bliskim Wschodzie, gdzie mniejszości jazydów, chrześcijan, muzułmanów i ateistów prześladowane są przez Daisz i inne grupy terrorystyczne; ubolewa nad instrumentalizacją religii lub przekonań do celów terrorystycznych; |
| --- | --- |

140.

| 141. | popiera zobowiązanie UE do propagowania prawa do wolności religii lub przekonań na forach międzynarodowych i regionalnych, w tym na forum ONZ, OBWE, Rady Europy i innych mechanizmów regionalnych, oraz zachęca UE do kontynuacji prac nad przyjęciem corocznej rezolucji ONZ w sprawie wolności religii lub przekonań i wspierania mandatu Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Wolności Religii lub Przekonań; zachęca wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel oraz ESDZ do zaangażowania się w stały dialog z organizacjami pozarządowymi, grupami religijnymi lub światopoglądowymi oraz przywódcami religijnymi; |
| --- | --- |

141.

| 142. | w pełni popiera praktykę UE polegająca na przyjmowaniu roli lidera podczas prac nad rezolucjami tematycznymi Rady Praw Człowieka ONZ i Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie wolności religii i przekonań oraz zachęca UE do wspierania mandatu Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Wolności Religii lub Przekonań, wzywa też kraje, które obecnie nie dopuszczają do wizyt Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Wolności Religii lub Przekonań, aby na nie zezwoliły; |
| --- | --- |

142.

| 143. | wzywa UE do wzmocnienia istniejących instrumentów i przyjęcia nowych, zgodnych z jej mandatem, w celu zapewnienia skutecznej ochrony mniejszości religijnych na całym świecie; |
| --- | --- |

143.

| 144. | domaga się podjęcia konkretnych działań służących skutecznemu wdrożeniu wytycznych UE w sprawie propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań, w tym: systematycznych i spójnych szkoleń dla personelu UE w głównych siedzibach i w delegaturach; sprawozdawczości w zakresie sytuacji w danych krajach i regionach; zaangażowania w ścisłą współpracę z podmiotami lokalnymi, zwłaszcza z przywódcami grup religijnych i światopoglądowych; |
| --- | --- |

144.

| 145. | wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że w niektórych częściach świata sytuacja społeczności religijnych lub światopoglądowych jest zagrożona, a całe społeczności religijne znikają lub są zmuszane do ucieczki; |
| --- | --- |

145.

| 146. | podkreśla, że obecnie chrześcijanie stanowią grupę religijną, która jest najbardziej nękana i zastraszana w większości krajów świata, w tym w Europie, gdzie chrześcijańscy uchodźcy stale doświadczają prześladowań ze względów religijnych, i że niektóre z najstarszych społeczności chrześcijańskich na świecie są zagrożone wyginięciem, zwłaszcza w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie; |
| --- | --- |

146.

| 147. | zachęca społeczność międzynarodową i UE do ochrony mniejszości oraz ustanowienia stref bezpieczeństwa; wzywa do uznania mniejszości etnicznych i religijnych zamieszkujących obszary, w których w przeszłości miały one silną pozycję i gdzie żyły wspólnie w pokojowych stosunkach – na przykład w Górach Sindżar (jazydzi) i na terenie równiny Niniwy (ludność chaldejska, syryjska i asyryjska) – oraz do zapewnienia im możliwości samodzielnego zarządzania i ochrony; wzywa do udzielenia specjalnej pomocy na rzecz zachowania (masowych) grobów na obszarach bieżących lub niedawnych konfliktów w celu dokonania ekshumacji i analizy kryminalistycznej ludzkich szczątków znajdujących się w tych grobach z myślą o zapewnieniu godnego pochówku szczątków ofiar lub wydania ich rodzinom; apeluje o ustanowienie specjalnego funduszu, który pomógłby finansować inicjatywy na rzecz zabezpieczania dowodów, aby umożliwić przeprowadzenie śledztwa i ściganie rzekomych zbrodni przeciwko ludzkości; wzywa UE i jej państwa członkowskie do pilnego powołania grupy ekspertów mających za zadanie zebranie wszelkich dowodów na dokonywane obecnie zbrodnie międzynarodowe, w tym zbrodnie ludobójstwa i wymierzone w mniejszości religijne i etniczne, w każdym miejscu na świecie, w tym zabezpieczanie masowych grobów na obszarach trwających lub niedawnych konfliktów, w celu przygotowania do międzynarodowego ścigania sprawców tych zbrodni; |
| --- | --- |

147.

Wolność słowa w internecie i poza nim oraz w mediach audiowizualnych i innych

| 148. | podkreśla, że prawa człowieka i podstawowe wolności są powszechne i muszą być chronione na całym świecie, niezależnie od tego, w jakiej formie się wyrażają; |
| --- | --- |

148.

| 149. | podkreśla znaczenie wolności słowa, niezależności mediów i pluralizmu jako podstawowych elementów budowania demokracji oraz potrzebę wzmocnienia pozycji obywateli i społeczeństwa obywatelskiego w zapewnianiu przejrzystości i rozliczalności w sektorze publicznym; |
| --- | --- |

149.

| 150. | wyraża zaniepokojenie z powodu coraz częstszych aresztowań i prób zastraszenia dziennikarzy w wielu krajach oraz podkreśla, że takie praktyki poważnie szkodzą wolności prasy; wzywa UE i społeczność międzynarodową do ochrony niezależnych dziennikarzy i blogerów, ograniczania przepaści cyfrowej oraz ułatwiania nieograniczonego dostępu do informacji i komunikacji, a także nieocenzurowanego dostępu do internetu (wolności cyfrowej); |
| --- | --- |

150.

| 151. | wyraża poważne zaniepokojenie upowszechnianiem i zwiększeniem zasięgu technologii monitorowania, nadzoru, cenzury i filtrowania, które stanowią rosnące zagrożenie dla praw człowieka i działaczy na rzecz demokracji w państwach autokratycznych; |
| --- | --- |

151.

| 152. | zdecydowanie potępia szykany w internecie, z jakimi coraz częściej spotykają się obrońcy praw człowieka, w tym naruszenia bezpieczeństwa danych przez konfiskaty sprzętu, zdalny nadzór i wycieki danych; potępia praktykę nadzoru elektronicznego i ataki hakerów mające na celu gromadzenie informacji, które mogą być wykorzystywane w procesach sądowych lub kampaniach zniesławiających, a także w procesach o zniesławienie; |
| --- | --- |

152.

| 153. | zdecydowanie potępia kontrolowanie przez władze internetu, mediów i środowisk akademickich, narastające zastraszanie, nękanie i arbitralne aresztowania obrońców praw człowieka, prawników i dziennikarzy; |
| --- | --- |

153.

| 154. | potępia ograniczenia w zakresie komunikacji cyfrowej, w tym zamykanie stron internetowych i blokowanie kont osobistych przez systemy autorytarne w celu ograniczenia wolności słowa oraz stosowane jako środki tłumienia społeczeństwa obywatelskiego; apeluje do UE i państw członkowskich o publiczne potępienie reżimów, które ograniczają komunikację cyfrową krytyków władzy i opozycji; |
| --- | --- |

154.

| 155. | podkreśla znaczenie wspierania nieograniczonego dostępu do internetu we wszystkich formach kontaktu z państwami trzecimi, w tym w ramach negocjacji akcesyjnych, negocjacji handlowych, dialogów dotyczących praw człowieka i kontaktów dyplomatycznych, a także jak najszerszego udostępniania informacji na temat praw człowieka i demokracji ludziom na całym świecie; |
| --- | --- |

155.

| 156. | wyraża zaniepokojenie szerzącą się mową nienawiści, zwłaszcza w mediach społecznościowych; wzywa Komisję do zaangażowania przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego, tak aby ich poglądy były uwzględniane w negocjacjach dotyczących kodeksów postępowania; zdecydowanie potępia rozpowszechnianie mowy nienawiści nawołującej do przemocy i terroru; |
| --- | --- |

156.

| 157. | wzywa do udzielania większego wsparcia w obszarach propagowania wolności mediów, ochrony niezależnych dziennikarzy, blogerów i demaskatorów, ograniczania przepaści cyfrowej oraz ułatwiania nieograniczonego dostępu do informacji i komunikacji, a także gwarantowania nieocenzurowanego dostępu do internetu (wolność cyfrowa); |
| --- | --- |

157.

| 158. | wzywa do aktywnego rozwijania i rozpowszechniania technologii, które pomagają chronić prawa człowieka i ułatwiają obywatelom korzystanie z praw i wolności cyfrowych, chroniąc ich bezpieczeństwa i prywatności; |
| --- | --- |

158.

| 159. | wzywa UE, by przyjęła darmowe otwarte oprogramowanie oraz by zachęcała do tego inne podmioty, ponieważ tego typu oprogramowanie zapewnia większe bezpieczeństwo i większe poszanowanie praw człowieka; |
| --- | --- |

159.

| 160. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do poruszania kwestii wolności słowa w internecie, wolności cyfrowych oraz znaczenia wolnego i otwartego internetu na wszystkich forach międzynarodowych, w tym Forum Zarządzania Internetem ONZ, grupy G-8, grupy G-20, OBWE i Rady Europy; |
| --- | --- |

160.

Zwalczanie terroryzmu

| 161. | ponownie jednoznacznie potępia terroryzm oraz wyraża pełne poparcie dla działań ukierunkowanych na likwidację organizacji terrorystycznych, w szczególności Daisz, stanowiącej wyraźne zagrożenie dla bezpieczeństwa regionalnego i międzynarodowego, przypominając jednocześnie, że działania te powinny zawsze w pełni respektować międzynarodowe prawa człowieka; popiera wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 2178 (2014) dotyczącej zwalczania zagrożeń powodowanych przez zagranicznych bojowników terrorystycznych oraz madryckich zasad przewodnich w sprawie zahamowania napływu zagranicznych bojowników terrorystycznych; |
| --- | --- |

161.

| 162. | przypomina, że Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji podkreśla znaczenie włączenia poszanowania wolności opinii i jej wyrażania do strategii politycznych na rzecz rozwoju oraz programów dotyczących terroryzmu, w tym wykorzystania technologii monitoringu cyfrowego; podkreśla, że państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać istniejące instrumenty, aby zwalczać radykalizację wśród europejskich obywateli, oraz powinny opracować skuteczne programy przeciwstawienia się działaniom propagandowym i metodom rekrutacji stosowanym przez terrorystów i ekstremistów, zwłaszcza w internecie, a także zapobiegania radykalizacji; podkreśla, że pilnie potrzebne są skoordynowane działania na szczeblu UE, i apeluje do państw członkowskich o współpracę w szczególnie wrażliwych obszarach, zwłaszcza takich jak wymiana informacji, w tym informacji wywiadowczych; |
| --- | --- |

162.

| 163. | wzywa UE do dalszej współpracy z ONZ w przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu, m.in. poprzez wykorzystanie istniejących mechanizmów w celu identyfikowania terrorystów i organizacji terrorystycznych oraz do wzmocnienia mechanizmów zamrażania aktywów na całym świecie, przy jednoczesnym zachowaniu międzynarodowych standardów sprawiedliwości proceduralnej i praworządności; apeluje do Komisji i państw członkowskich o skuteczne i pilne poruszenie tej kwestii w kontaktach z państwami, które finansują lub wspierają organizacje terrorystyczne bądź umożliwiają swoim obywatelom takie działania; |
| --- | --- |

163.

Kara śmierci

| 164. | przypomina stanowisko UE dotyczące zerowej tolerancji dla kary śmierci oraz przypomina swój wyrażany od dawna sprzeciw wobec kary śmierci, tortur i okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania oraz karania w każdym przypadku i we wszystkich okolicznościach; |
| --- | --- |

164.

| 165. | z zadowoleniem przyjmuje zniesienie kary śmierci na Fidżi, w Surinamie, Mongolii oraz w amerykańskim stanie Nebraska; |
| --- | --- |

165.

| 166. | jest głęboko zaniepokojony przywróceniem egzekucji w niektórych państwach w ostatnich latach; ubolewa, że w kolejnych państwach przywódcy polityczni rozważają ponowne wprowadzenie kary śmierci; wyraża głębokie zaniepokojenie udokumentowanym wzrostem liczby wyroków śmierci wydanych na całym świecie w 2015 r., w szczególności w Arabii Saudyjskiej, Chinach, Egipcie, Iranie, Nigerii i Pakistanie; przypomina władzom tych państw, że są one stronami Konwencji o prawach dziecka, która bezwzględnie zakazuje stosowania kary śmierci za przestępstwa popełnione przez osoby poniżej 18. roku życia; |
| --- | --- |

166.

| 167. | jest szczególnie zaniepokojony rosnącą liczbą wyroków śmierci zapadających w procesach masowych, bez gwarancji przestrzegania minimalnych standardów sprawiedliwego procesu wymaganych na mocy prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

167.

| 168. | stanowczo potępia rosnącą liczbę przypadków orzekania kar śmierci za przestępstwa związane z narkotykami oraz wzywa do niestosowania kary śmierci i egzekucji pozasądowych za tego typu przestępstwa; |
| --- | --- |

168.

| 169. | apeluje do tych państw, które zniosły karę śmierci lub wprowadziły długoletnie moratorium na jej wykonywanie, o wypełnienie swoich zobowiązań i nieprzywracanie kary śmierci; wzywa UE do dalszego wykorzystywania współpracy i dyplomacji na wszelkich możliwych forach na całym świecie w celu przeciwstawiania się karze śmierci, przy jednoczesnym dążeniu do zapewnienia pełnego poszanowania prawa do rzetelnego procesu sądowego w odniesieniu do każdej osoby, której grozi egzekucja; podkreśla znaczenie dalszego monitorowania przez UE warunków wykonywania egzekucji w krajach, w których wciąż obowiązuje kara śmierci, aby zadbać o to, że lista skazanych na śmierć jest podawana do wiadomości publicznej, a ciała są wydawane rodzinom; |
| --- | --- |

169.

| 170. | podkreśla znaczenie utrzymania wyraźnej polityki UE na rzecz całkowitego zniesienia kary śmierci na świecie, zgodnie z treścią zmienionych Wytycznych UE w sprawie kary śmierci z 2013 r., oraz dalszego opowiadania się przeciw karze śmierci; wzywa UE do podejmowania dalszych wysiłków na rzecz całkowitego zniesienia kary śmierci oraz opracowania nowych sposobów prowadzenia kampanii w tym zakresie, a także do wspierania działań w ramach EIDHR, których celem jest zapobieganie wymierzaniu kary śmierci lub egzekucjom; wzywa delegatury UE do dalszego organizowania kampanii na rzecz podnoszenia świadomości w tym obszarze; |
| --- | --- |

170.

Zwalczanie tortur i niewłaściwego traktowania

| 171. | wyraża głębokie zaniepokojenie dalszym wykorzystywaniem tortur i niewłaściwego traktowania osób zatrzymanych, między innymi w celu wymuszenia zeznań stosowanych następnie w postępowaniach karnych, które w sposób oczywisty nie spełniają międzynarodowych standardów sprawiedliwości; |
| --- | --- |

171.

| 172. | ubolewa nad faktem powszechnego wykorzystywania tortur i niewłaściwego traktowania wobec członków społeczeństwa o odmiennych poglądach w celu ich uciszenia, a także wobec grup szczególnie wrażliwych, takich jak mniejszości etniczne, językowe i religijne, osoby LGBTI, kobiety, dzieci, osoby ubiegające się o azyl i migranci; |
| --- | --- |

172.

| 173. | bezwzględnie potępia tortury i przypadki niewłaściwego traktowania dokonywane przez Daisz i inne organizacje terrorystyczne lub paramilitarne; wyraża swoją solidarność z rodzinami i społecznościami wszystkich ofiar takiej przemocy; potępia praktyki stosowane przez Daisz i inne organizacje terrorystyczne lub paramilitarne, polegające na dyskryminacji i prześladowaniu grup mniejszościowych; wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz społeczność międzynarodową do zwiększenia wysiłków na rzecz zaspokojenia pilnej potrzeby skutecznego zapobiegania dalszym cierpieniom; |
| --- | --- |

173.

| 174. | wyraża głębokie zaniepokojenie warunkami osadzania w więzieniach i stanem więzień w niektórych krajach; uważa, że należy zwalczać wszelkie formy tortur i niewłaściwego traktowania stosowane wobec więźniów, w tym również tortury psychiczne, a także zintensyfikować działania w celu zapewnienia zgodności z odnośnym prawem międzynarodowym, zwłaszcza jeżeli chodzi o dostęp do opieki zdrowotnej i leków; zdecydowanie potępia przypadki łamania tego prawa i uważa, że odmowa leczenia osób osadzonych, zwłaszcza w przypadku chorób takich jak żółtaczka i HIV, jest równoznaczna z nieudzieleniem pomocy; |
| --- | --- |

174.

| 175. | w świetle ciągłych doniesień o powszechnej praktyce stosowania egzekucji pozasądowych, tortur i niewłaściwego traktowania na całym świecie wzywa ESDZ do zwiększenia wysiłków UE, na wszelkich poziomach prowadzonego dialogu i na wszelkich forach, na rzecz walki ze stosowaniem egzekucji pozasądowych, tortur i innych form niewłaściwego traktowania, zgodnie z wytycznymi w sprawie polityki UE wobec państw trzecich dotyczącej tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania; |
| --- | --- |

175.

| 176. | wzywa ESDZ do dalszego, systematycznego podnoszenia kwestii stosowania tortur i niewłaściwego traktowania w dialogach politycznych i dotyczących praw człowieka prowadzonych z danymi państwami, jak również w oświadczeniach publicznych, a także wzywa delegatury UE oraz ambasady państw członkowskich w terenie do monitorowania przypadków tortur i niewłaściwego traktowania oraz podejmowania konkretnych działań w celu ich pełnej eliminacji, obserwowania powiązanych postępowań karnych oraz wykorzystywania wszelkich dostępnych im instrumentów na rzecz niesienia pomocy osobom, których te przypadki dotyczą; |
| --- | --- |

176.

Bezzałogowe statki powietrzne

| 177. | wyraża poważne zaniepokojenie stosowaniem uzbrojonych dronów poza międzynarodowymi ramami prawnymi; wzywa państwa członkowskie do określenia jasnej polityki i stanu prawnego uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych oraz ponawia apel o zajęcie przez UE wspólnego stanowiska dotyczącego wykorzystywania uzbrojonych dronów, szanującego prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne oraz podejmującego takie kwestie jak ramy prawne, proporcjonalność, rozliczalność, ochrona ludności cywilnej i przejrzystość; ponownie wzywa UE do zakazania opracowywania, produkcji i stosowania w pełni autonomicznej broni, która umożliwia przeprowadzanie ataków bez interwencji człowieka; wzywa UE do wyrażenia sprzeciwu wobec pozasądowych ukierunkowanych egzekucji i do zakazania tej praktyki, a także do podejmowania odpowiednich działań, zgodnie z krajowymi i międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi, w przypadku gdy istnieją uzasadnione powody, by zakładać, że osoba fizyczna lub prawna podlegająca jej jurysdykcji może być powiązana z bezprawnymi ukierunkowanymi zabójstwami za granicą; wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel, państwa członkowskie i Radę do objęcia uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych i w pełni autonomicznej broni właściwymi europejskimi i międzynarodowymi mechanizmami rozbrojenia i kontroli zbrojeń, a także wzywa państwa członkowskie, by przystąpiły do tych mechanizmów i je wzmacniały; wzywa UE do zapewnienia większej przejrzystości i rozliczalności ze strony państw członkowskich UE, a zwłaszcza państw trzecich, w zakresie stosowania uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych, jeżeli chodzi o podstawę prawną ich stosowania i odpowiedzialność operacyjną, do umożliwienia kontroli sądowej ataków przy użyciu dronów oraz do zapewnienia ofiarom bezprawnych ataków skutecznego dostępu do środków odwoławczych; |
| --- | --- |

177.

| 178. | podkreśla zakaz UE dotyczący opracowywania, produkcji i stosowania w pełni autonomicznej broni, która umożliwia przeprowadzanie ataków bez interwencji człowieka; wzywa UE, by przeciwstawiła się praktyce bezprawnych ukierunkowanych zabójstw oraz zakazała tej praktyki; |
| --- | --- |

178.

| 179. | wzywa Komisję do odpowiedniego informowania Parlamentu na temat wykorzystania środków pieniężnych UE w zakresie wszelkich projektów prac badawczo-rozwojowych związanych z budową bezzałogowych statków powietrznych do celów cywilnych i wojskowych; wzywa do przeprowadzenia analizy oddziaływania przyszłych projektów rozwoju dronów na prawa człowieka; |
| --- | --- |

179.

| 180. | podkreśla, że wpływ technologii na poprawę przestrzegania praw człowieka powinien być uwzględniany w polityce i programach UE, aby propagować ochronę praw człowieka oraz zasady demokracji, praworządności, dobrych rządów, jak również pokojowe rozwiązywanie konfliktów; |
| --- | --- |

180.

Wsparcie na rzecz demokracji i wyborów oraz misje obserwacji wyborów

| 181. | przypomina, że otwarta przestrzeń dla społeczeństwa obywatelskiego, wolności słowa, zgromadzeń i stowarzyszania się oraz właściwe poszanowanie praworządności stanowią kluczowe elementy sprawiedliwych i demokratycznych wyborów; apeluje do UE o zapewnienie, aby lokalne organizacje pozarządowe miały możliwość zgodnego z prawem obserwowania i monitorowania wyborów; podkreśla, że korupcja stanowi zagrożenie dla równego korzystania z praw człowieka i podważa procesy demokratyczne; uważa, że UE powinna podkreślać znaczenie uczciwości, rozliczalności i właściwego zarządzania sprawami publicznymi we wszystkich dialogach z państwami trzecimi zgodnie z konwencją ONZ przeciwko korupcji; przypomina, że UE powinna utrzymać swoje zobowiązanie wobec partnerów, szczególnie w swoim sąsiedztwie, w zakresie wspierania reform gospodarczych, społecznych i politycznych, ochrony praw człowieka oraz wspierania budowania praworządności, jako że są to najlepsze sposoby umacniania porządku międzynarodowego i zapewnienia stabilności jej sąsiedztwa; podkreśla w związku z tym, że przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa stanowił okazję do przypomnienia o podstawowych celach Unii, jakimi są obrona uniwersalnych wartości i propagowanie praw człowieka; przypomina, że doświadczenia zdobyte przez UE, polityków, środowisko akademickie, media, organizacje pozarządowe i społeczeństwo obywatelskie oraz wnioski wyciągnięte z przemian demokratycznych w ramach polityki rozszerzenia i sąsiedztwa mogłyby również w pozytywny sposób przyczynić się do wskazania najlepszych praktyk, które mogłyby zostać zastosowane do wspierania i konsolidowania innych procesów demokratyzacji na całym świecie; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje działalność Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji oraz unijnych programów na rzecz wsparcia organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza EIDHR; |
| --- | --- |

181.

| 182. | zaleca, aby UE opracowała bardziej kompleksowe podejście do procesów demokratycznych, jako że obserwacja wyborów stanowi tylko jeden wymiar dłuższego i szerszego cyklu; przypomina, iż proces przemian politycznych i demokratyzacji może być zrównoważony i udany tylko wówczas, gdy towarzyszy mu poszanowanie praw człowieka oraz równy dostęp do procesów demokratycznych dla kobiet, osób niepełnosprawnych i innych zmarginalizowanych grup, wsparcie wymiaru sprawiedliwości, przejrzystość, rozliczalność, pojednanie, praworządność, rozwój gospodarczo-społeczny, walka ze skrajnym ubóstwem i powołanie instytucji demokratycznych; podkreśla, że walka z korupcją w krajach przechodzących proces demokratyzacji powinna stanowić priorytet UE, ponieważ zjawisko to utrudnia ochronę i propagowanie dobrych rządów, wspiera przestępczość zorganizowaną i wiąże się z oszustwami wyborczymi; |
| --- | --- |

182.

| 183. | z zadowoleniem przyjmuje wspólny komunikat w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa i przypomina, że według TUE stosunki UE z państwami sąsiednimi muszą opierać się na wartościach Unii, obejmujących prawa człowieka i demokrację; podkreśla, że wnoszenie wkładu w stabilizację sąsiedztwa oraz propagowanie demokracji, praworządności, dobrych rządów i praw człowieka wzajemnie się uzupełniają; |
| --- | --- |

183.

| 184. | podkreśla, że UE powinna nadal wspierać demokratyczne i skuteczne instytucje działające w dziedzinie praw człowieka oraz społeczeństwo obywatelskie w krajach sąsiadujących; w tym kontekście z zadowoleniem odnotowuje stałe zaangażowanie Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji we wschodnim i południowym sąsiedztwie UE w zakresie promocji poszanowania podstawowych praw i wolności oraz zasad demokracji; |
| --- | --- |

184.

| 185. | podkreśla, że unijna polityka rozszerzenia jest jednym z najskuteczniejszych narzędzi służących wzmocnieniu poszanowania zasad demokracji i praw człowieka; apeluje do Komisji o dalsze wspieranie wzmacniania demokratycznej kultury politycznej, poszanowania praworządności, niezależności mediów i sądownictwa oraz walki z korupcją w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących; |
| --- | --- |

185.

| 186. | wzywa Komisję i ESDZ do dalszego zapewniania pełnego wsparcia bieżących procesów demokratycznych w państwach trzecich, jak również politycznego dialogu między partiami rządzącymi i opozycyjnymi a społeczeństwem obywatelskim; podkreśla znaczenie spójnego monitorowania zaleceń misji obserwacji wyborów jako element wysiłków UE na rzecz wspierania demokracji oraz krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka w danych państwach; wzywa do ściślejszej koordynacji i współpracy między Parlamentem a Komisją/ESDZ w celu zapewnienia, by wdrażanie tych zaleceń było monitorowane, podobnie jak sposób wykorzystania ukierunkowanej pomocy finansowej i technicznej UE; wzywa Komisję do przedstawienia ogólnej oceny procesów monitorowania wyborów; |
| --- | --- |

186.

| 187. | wzywa Radę i ESDZ, aby w części geograficznej rocznego sprawozdania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie zawarły odrębny rozdział poświęcony kwestii wdrażania zaleceń przyjętych w następstwie misji obserwacji wyborów w danych krajach; przypomina zawarte w planie działania zobowiązanie ESDZ, Komisji i państw członkowskich do bardziej zdecydowanego i konsekwentnego zaangażowania się we współpracę w państwach trzecich z organami wyborczymi, instytucjami parlamentarnymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w celu przyczyniania się do wzmocnienia ich pozycji, a tym samym do umocnienia procesów demokratycznych; |
| --- | --- |

187.

| 188. | apeluje do Komisji, aby jej działalność związana z wyborami, polegająca na obserwacji i wsparciu, była połączona z podobnym wsparciem dla innych ważnych podmiotów w ramach systemu demokratycznego, takich jak partie polityczne, parlamenty, władze lokalne, niezależne media i społeczeństwo obywatelskie; |
| --- | --- |

188.

| 189. | wzywa UE do dalszej pracy na rzecz określenia najlepszych praktyk w tej dziedzinie, w tym w kontekście działań na rzecz zapobiegania konfliktom oraz mediacji i ułatwiania dialogu, w celu opracowania spójnego, elastycznego i wiarygodnego podejścia UE; |
| --- | --- |

189.

| 190. | wyraża uznanie dla przeprowadzenia z powodzeniem przez ESDZ i delegatury Unii analiz drugiej generacji dotyczących demokracji oraz dla postępów w zakresie planów działania dotyczących demokracji, a także apeluje do wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel o dopilnowanie, by plany działania przekładały się na konkretne wsparcie dla demokracji w terenie; |
| --- | --- |

190.

| 191. | wzywa ESDZ do wykorzystania doświadczeń płynących z analiz dotyczących demokracji, tak aby wnioski z tych analiz zostały włączone do głównego nurtu działań zewnętrznych UE, oraz zauważa, że choć dodanie aspektu demokracji do krajowych strategii w dziedzinie praw człowieka i demokracji jest pożądane, to nie wystarcza do w pełni kompleksowego rozumienia demokracji w państwie partnerskim; |
| --- | --- |

191.

o

o o

| 192. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej oraz Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka. |
| --- | --- |

192.

---

(1)  http://www.un.org/womenwatch/daw/cedaw/cedaw.htm.

(2)  Dz.U. C 289 z 9.8.2016, s. 57.

(3)  http://www.ohchr.org/EN/ProfessionalInterest/Pages/CMW.aspx.

(4)  A/RES/41/128.

(5)  http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/69/2

(6)  http://www.ohchr.org/EN/ProfessionalInterest/Pages/Vienna.aspx

(7)  http://www.un.org/womenwatch/daw/beijing/pdf/BDPfA%20E.pdf

(8)  http://www.unfpa.org/sites/default/files/pub-pdf/programme_of_action_Web%20ENGLISH.pdf

(9)  http://www.ohchr.org/Documents/Publications/PTS-4Rev1-NHRI_en.pdf

(10)  https://europa.eu/globalstrategy/en/global-strategy-foreign-and-security-policy-european-union

(11)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-11855-2012-INIT/pl/pdf

(12)  https://www.consilium.europa.eu/uedocs/cmsUpload/111817.pdf

(13)  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=celex%3A52009XG1215%2801%29

(14)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-10897-2015-INIT/pl/pdf.

(15)  Dz.U. C 65 z 19.2.2016, s. 174.

(16)  http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/foraff/137584.pdf

(17)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-10255-2016-INIT/pl/pdf

(18)  http://www.consilium.europa.eu/en/meetings/fac/2015/10/st13201-en15_pdf/

(19)  http://www.consilium.europa.eu/pl/press/press-releases/2016/06/16-epsco-conclusions-lgbti-equality/.

(20)  http://ec.europa.eu/justice/discrimination/files/lgbti_actionlist_en.pdf

(21)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-9242-2015-INIT/pl/pdf

(22)  http://www.consilium.europa.eu/pl/press/press-releases/2015/07/20-fac-migration-conclusions/

(23)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-12002-2015-REV-1/pl/pdf

(24)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-12098-2015-INIT/pl/pdf

(25)  Dz.U. L 43 z 18.2.2015, s. 29.

(26)  http://register.consilium.europa.eu/doc/srv?l=PL&f=ST%2015559%202014%20INIT

(27)  http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/130243.pdf

(28)  http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-12525-2016-INIT/pl/pdf

(29)  https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/DisplayDCTMContent?documentId=090000168008482e

(30)  Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 56.

(31)  http://www.consilium.europa.eu/en/meetings/international-summit/2015/11/action_plan_en_pdf/

(32)  http://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/%7B65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9%7D/s_res_2242.pdf

(33)  http://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/%7B65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9%7D/CAC%20S%20RES%201820.pdf

(34)  http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=S/RES/1325(2000)

(35)  http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/69/167

(36)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0337.

(37)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0300.

(38)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0201.

(39)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0102.

(40)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0051.

(41)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0470.

(42)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0317.

(43)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0350.

(44)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0348.

(45)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0288.

(46)  Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 130.

(47)  Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 178.

(48)  Dz.U. C 234 z 28.6.2016, s. 25.

(49)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0172.

(50)  Dz.U. C 181 z 19.5.2016, s. 69.

(51)  http://www.ohchr.org/EN/HRBodies/HRC/RegularSessions/Session31/Documents/ A_HRC_31_56_en.doc.

(52)  Dz.U. C 65 z 19.2.2016, s. 105.

(53)  Dz.U. C 434 z 23.12.2015, s. 24.

(54)  Dz.U. C 153 E z 31.5.2013, s. 115.

(55)  Dz.U. C 33 E z 5.2.2013, s. 165.

(56)  Dz.U. C 236 E z 12.8.2011, s. 69.

(57)  A/HRC/RES/17/4.

(58)  https://www.democracyendowment.eu/annual-report/.

(59)  Dz.U. C 208 z 10.6.2016, s. 25.

(60)  http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2015/july/tradoc_153591.pdf.

(61)  (Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Nigeria, Somalia, Mauretania, Sudan, Sierra Leone, Jemen, Afganistan, Pakistan, Katar, Iran i Malediwy).

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/89 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/89

---

P8_TA(2016)0503

Realizacja wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (art. 36 TUE)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (2016/2036(INI))

(2018/C 238/07)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla Parlamentu Europejskiego na temat wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla Parlamentu Europejskiego na temat wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając art. 21 i 36 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 21 i 36 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami,

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa (wiceprzewodnicząca / wysoka przedstawiciel) w sprawie odpowiedzialności politycznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa (wiceprzewodnicząca / wysoka przedstawiciel) w sprawie odpowiedzialności politycznej,

| — | uwzględniając wspólny dokument roboczy z dnia 21 września 2015 r. pt. „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet – jak odmienić los dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020?” (SWD(2015)0182), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument roboczy z dnia 21 września 2015 r. pt. „Równość płci i wzmocnienie pozycji kobiet – jak odmienić los dziewcząt i kobiet w kontekście stosunków zewnętrznych UE w latach 2016–2020?” (SWD(2015)0182),

| — | uwzględniając orędzie o stanie Unii wygłoszone przez przewodniczącego Junckera w dniu 14 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając orędzie o stanie Unii wygłoszone przez przewodniczącego Junckera w dniu 14 września 2016 r.,

| — | uwzględniając globalną strategię Unii Europejskiej w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, zaprezentowaną przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel F. Mogherini w dniu 28 czerwca 2016 r., a także jej propozycje przedstawione na nieformalnym posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych w Bratysławie w dniu 2 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię Unii Europejskiej w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, zaprezentowaną przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel F. Mogherini w dniu 28 czerwca 2016 r., a także jej propozycje przedstawione na nieformalnym posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych w Bratysławie w dniu 2 września 2016 r.,

| — | uwzględniając wnioski ze szczytu w Bratysławie z dnia 16 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski ze szczytu w Bratysławie z dnia 16 września 2016 r.,

| — | uwzględniając wyniki nieoficjalnego posiedzenia ministrów obrony państw UE w Bratysławie w dniu 27 września 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki nieoficjalnego posiedzenia ministrów obrony państw UE w Bratysławie w dniu 27 września 2016 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie operacji wspierania pokoju i zaangażowania UE w działania ONZ i Unii Afrykańskiej (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie operacji wspierania pokoju i zaangażowania UE w działania ONZ i Unii Afrykańskiej (1),

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie ministrów spraw zagranicznych państw Trójkąta Weimarskiego Franka-Waltera Steinmeiera (Niemcy), Jeana-Marca Ayraulta (Francja) i Witolda Waszczykowskiego (Polska) w sprawie przyszłości Europy, złożone w Weimarze dnia 28 sierpnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie ministrów spraw zagranicznych państw Trójkąta Weimarskiego Franka-Waltera Steinmeiera (Niemcy), Jeana-Marca Ayraulta (Francja) i Witolda Waszczykowskiego (Polska) w sprawie przyszłości Europy, złożone w Weimarze dnia 28 sierpnia 2016 r.,

| — | uwzględniając francusko-niemiecką inicjatywę w sprawie obrony z września 2016 r. pod nazwą „Odnowienie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając francusko-niemiecką inicjatywę w sprawie obrony z września 2016 r. pod nazwą „Odnowienie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa”,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Kultury i Edukacji (A8-0360/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Kultury i Edukacji (A8-0360/2016),

| A. | mając na uwadze, że Unia Europejska stoi przed nieznanymi dotąd wewnętrznymi i zewnętrznymi wyzwaniami, obejmującymi konflikty międzypaństwowe, upadek państw, terroryzm, zagrożenia hybrydowe, niepewność cybernetyczną i energetyczną, przestępczość zorganizowaną oraz zmianę klimatu; mając na uwadze, że UE będzie w stanie skutecznie stawić czoła nowym wyzwaniom wyłącznie poprzez współpracę między jej strukturami a państwami członkowskimi w ramach wspólnych i prawdziwie skoordynowanych wysiłków w kontekście Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) i Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (WPBiO); |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia Europejska stoi przed nieznanymi dotąd wewnętrznymi i zewnętrznymi wyzwaniami, obejmującymi konflikty międzypaństwowe, upadek państw, terroryzm, zagrożenia hybrydowe, niepewność cybernetyczną i energetyczną, przestępczość zorganizowaną oraz zmianę klimatu; mając na uwadze, że UE będzie w stanie skutecznie stawić czoła nowym wyzwaniom wyłącznie poprzez współpracę między jej strukturami a państwami członkowskimi w ramach wspólnych i prawdziwie skoordynowanych wysiłków w kontekście Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) i Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (WPBiO);

| B. | mając na uwadze, że Unię Europejską otacza teraz strefa niestabilności, gdyż duże obszary Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej (MENA) są ogarnięte konfliktami o podłożu etniczno-religijnym i wojnami zastępczymi, a grupy terrorystyczne takie jak tzw. Państwo Islamskie (IS)/Daisz i Dżabhat Fatah an-Szam rozszerzają swoje wpływy w całym regionie; mając na uwadze, że Al-Kaida wykorzystuje brak bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej, aby wzmocnić swoje siły, a jej oddanie globalnemu dżihadowi nie słabnie; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Unię Europejską otacza teraz strefa niestabilności, gdyż duże obszary Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej (MENA) są ogarnięte konfliktami o podłożu etniczno-religijnym i wojnami zastępczymi, a grupy terrorystyczne takie jak tzw. Państwo Islamskie (IS)/Daisz i Dżabhat Fatah an-Szam rozszerzają swoje wpływy w całym regionie; mając na uwadze, że Al-Kaida wykorzystuje brak bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej, aby wzmocnić swoje siły, a jej oddanie globalnemu dżihadowi nie słabnie;

| C. | mając na uwadze, że konflikty te mają bezpośrednie i poważne konsekwencje dla bezpieczeństwa i dobrobytu obywateli europejskich, gdyż w coraz większym stopniu ogarniają UE, czy to w postaci terroryzmu, masowego przemieszczania się uchodźców czy też kampanii dezinformacyjnych mających na celu doprowadzenie do podziałów w naszych społeczeństwach; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że konflikty te mają bezpośrednie i poważne konsekwencje dla bezpieczeństwa i dobrobytu obywateli europejskich, gdyż w coraz większym stopniu ogarniają UE, czy to w postaci terroryzmu, masowego przemieszczania się uchodźców czy też kampanii dezinformacyjnych mających na celu doprowadzenie do podziałów w naszych społeczeństwach;

| D. | mając na uwadze, że Europie zagraża terroryzm na jej własnym terytorium; mając na uwadze, że niedawne akty terroru w europejskich miastach, których dopuścili się radykalni dżihadyści związani z IS/Daisz, stanowią element kompleksowej strategii tej grupy uzupełniający wojnę lądową w Syrii, Iraku i Libii, wojnę gospodarczą wymierzoną w branżę turystyczną w Afryce Północnej oraz propagandę internetową i ataki cybernetyczne; mając na uwadze, że tysiące obywateli Unii, którzy dołączyli do takich grup terrorystycznych, stanowi coraz większe zagrożenie dla naszego bezpieczeństwa zarówno w Unii, jak i w innych miejscach na świecie; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Europie zagraża terroryzm na jej własnym terytorium; mając na uwadze, że niedawne akty terroru w europejskich miastach, których dopuścili się radykalni dżihadyści związani z IS/Daisz, stanowią element kompleksowej strategii tej grupy uzupełniający wojnę lądową w Syrii, Iraku i Libii, wojnę gospodarczą wymierzoną w branżę turystyczną w Afryce Północnej oraz propagandę internetową i ataki cybernetyczne; mając na uwadze, że tysiące obywateli Unii, którzy dołączyli do takich grup terrorystycznych, stanowi coraz większe zagrożenie dla naszego bezpieczeństwa zarówno w Unii, jak i w innych miejscach na świecie;

| E. | mając na uwadze, że agresywna Rosja w dalszym ciągu narusza suwerenność i niepodległość swoich sąsiadów oraz otwarcie kwestionuje europejski i światowy pokój oraz porządek bezpieczeństwa; mając na uwadze, że Rosja jest dziś bardziej autokratyczna i agresywniej nastawiona wobec swoich sąsiadów niż kiedykolwiek wcześniej po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 r.; mając na uwadze, że oficjalna rosyjska propaganda przedstawia Zachód jako przeciwnika oraz czynnie próbuje osłabić jedność Unii Europejskiej i wewnętrzną spójność sojuszu transatlantyckiego, czy to poprzez kampanie dezinformacyjne czy też finansowanie eurosceptycznych i faszystowskich ugrupowań w Unii i w krajach kandydujących; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że agresywna Rosja w dalszym ciągu narusza suwerenność i niepodległość swoich sąsiadów oraz otwarcie kwestionuje europejski i światowy pokój oraz porządek bezpieczeństwa; mając na uwadze, że Rosja jest dziś bardziej autokratyczna i agresywniej nastawiona wobec swoich sąsiadów niż kiedykolwiek wcześniej po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 r.; mając na uwadze, że oficjalna rosyjska propaganda przedstawia Zachód jako przeciwnika oraz czynnie próbuje osłabić jedność Unii Europejskiej i wewnętrzną spójność sojuszu transatlantyckiego, czy to poprzez kampanie dezinformacyjne czy też finansowanie eurosceptycznych i faszystowskich ugrupowań w Unii i w krajach kandydujących;

Kontynuacja sukcesów UE – transformacja poprzez działanie

| 1. | przypomina, że Unia Europejska to jedno z największych osiągnięć w historii Europy oraz że siła transformacji charakteryzująca UE umożliwiła zagwarantowanie jej obywatelom pokoju, stabilizacji i dobrobytu, co dotyczy także jej państw sąsiednich, z których wiele zostało państwami członkowskimi UE; podkreśla, że UE w dalszym ciągu jest największą potęgą gospodarczą, najhojniejszym darczyńcą w dziedzinie pomocy humanitarnej i rozwojowej, a także jednym z najważniejszych podmiotów globalnej wielostronnej dyplomacji w takich kwestiach jak zmiany klimatu, międzynarodowy wymiar sprawiedliwości, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i prawa człowieka; apeluje o większą widoczność działań UE w tych obszarach; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uważa, że obecny kryzys wewnętrzny i zewnętrzny to również szansa dla UE, jeżeli wykorzysta się go do usprawnienia jej funkcjonowania i zacieśnienia współpracy w ramach UE; uważa, że obecne wyzwania wymagają reformy, dzięki której Unia stanie się lepsza i bardziej demokratyczna, a także zdolna spełniać oczekiwania obywateli; przypomina, że obywatele europejscy postrzegają skuteczną wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa jako dziedzinę działania o priorytetowym znaczeniu dla UE oraz że jest to jeden z obszarów, w których współpraca na szczeblu europejskim może być źródłem najwyższej wartości dodanej; podkreśla wobec tego, że państwa członkowskie muszą zmienić swoją mentalność, gdyż spoglądanie na politykę zagraniczną i politykę bezpieczeństwa z ograniczonej perspektywy krajowej nie odpowiada już wymogom czasu; jest przekonany, że żadne z państw członkowskich nie jest w stanie samodzielnie sprostać jakimkolwiek wyzwaniom, z jakimi mamy dziś do czynienia; jest głęboko przekonany, że podatność UE na te zagrożenia wynika bezpośrednio z niekompletnej integracji oraz braku koordynacji; podkreśla, że globalizacja i wielobiegunowość wymuszają procesy integracji, których przykładem jest UE; wzywa państwa członkowskie do wykazania się wreszcie wystarczającą jednością i wolą polityczną oraz okazania sobie wzajemnego zaufania, aby w ramach wspólnych działań możliwe było wykorzystanie dostępnych narzędzi w obronie naszych interesów i wartości; ponownie podkreśla, że UE może być silnym podmiotem globalnym zdolnym mierzyć się z innymi najważniejszymi mocarstwami tylko wówczas, jeżeli wszystkie państwa członkowskie będą mówić jednym głosem i wspólnie działać w ramach silnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje plan działania i zobowiązania podjęte na szczycie w Bratysławie i oczekuje konkretnych zobowiązań ze strony państw członkowskich dotyczących jego realizacji; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina o konieczności zapewnienia wzajemnej spójności różnych dziedzin polityki zewnętrznej Unii oraz spójności tej polityki z innymi strategiami politycznymi obejmującymi wymiar zewnętrzny, a także o konieczności dążenia do celów określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej; zauważa, że skoro budowanie odporności powinno stanowić jeden z głównych celów WPZiB, wymaga ono zastosowania kompleksowego wielosektorowego podejścia zrywającego z tradycyjnym podejściem do polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz zakładającego wykorzystanie szerokiego zakresu instrumentów z zakresu dyplomacji, bezpieczeństwa, obrony, gospodarki, handlu, rozwoju i działań humanitarnych, a także większej niezależności w kwestii bezpieczeństwa energetycznego; jest zdania, że WPZiB powinna być bardziej zdecydowana, skuteczniejsza i oparta na wartościach; podkreśla, że spójność polityki na rzecz rozwoju jest szczególnym narzędziem osiągnięcia kompleksowego podejścia operacyjnego UE zgodnie z programem działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; |
| --- | --- |

4.

| 5. | z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia przez Komisję nowej strategii handlowej „Handel z korzyścią dla wszystkich”, w której dąży się do wzmocnienia kwestii praw człowieka w ramach polityki handlowej oraz wykorzystania pozycji UE jako bloku handlowego do wspierania praw człowieka w państwach trzecich; podkreśla, że będzie to wymagać pełnej konwergencji i komplementarności inicjatyw w zakresie handlu i polityki zagranicznej, w tym ścisłej współpracy między poszczególnymi dyrekcjami generalnymi, Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i organami państw członkowskich; podkreśla znaczenie Grupy Komisarzy ds. Działań Zewnętrznych pod przewodnictwem wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel dla sprawniejszego wdrażania kompleksowego podejścia; apeluje do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel o regularne przedkładanie Parlamentowi Europejskiemu sprawozdań z prac tej grupy; apeluje do delegatur Unii o tworzenie wspólnych programów we wszystkich obszarach polityki zewnętrznej, tak aby uniknąć powielania, oszczędzić pieniądze, poprawić wydajność i wykryć ewentualne luki; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uznaje, że zmiana klimatu może mieć poważny wpływ na stabilność regionalną i globalną, jako że globalne ocieplenie wpływa na spory o terytorium, żywność, wodę i inne zasoby, osłabia gospodarkę, zagraża bezpieczeństwu w regionie i jest pierwotną przyczyną przepływów migracyjnych; ponadto zachęca UE i państwa członkowskie do zastanowienia się, w jaki sposób w krajowym i unijnym planowaniu wojskowym można by uwzględnić strategie dostosowania do zmiany klimatu i jakie zdolności, priorytety i reakcje należałoby uznać za odpowiednie; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia swoich zdolności w zakresie przeciwdziałania dezinformacji i kampaniom propagandowym docierającym do ludności w UE i w krajach z nią sąsiadujących; wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do uznania, że trwająca wojna informacyjna nie jest tylko kwestią zewnętrzną UE, ale także wewnętrzną; wyraża ubolewanie w związku z niezdolnością UE do komunikowania i odpowiedniego przedstawiania opinii publicznej w Europie działań, zasług i osiągnięć wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony; wzywa Radę, Komisję i państwa członkowskie do wypełnienia tej luki poprzez zwiększenie stopnia rozliczalności i widoczności działań zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

7.

| 8. | dostrzega, że wojna informacyjna i cybernetyczna stanowi działanie podejmowane celowo na szczeblu państwowym i pozapaństwowym w celu destabilizacji i zdyskredytowania struktur politycznych, gospodarczych i społecznych; podkreśla w tym kontekście pilną potrzebę uwzględnienia bezpieczeństwa cybernetycznego i cyberobrony w unijnej polityce wewnętrznej i zewnętrznej, a także w stosunkach UE z państwami trzecimi; wzywa państwa członkowskie do utworzenia systemu automatycznej wymiany informacji dotyczących zagrożeń i ataków cybernetycznych i hybrydowych; wzywa UE do obrony na forach międzynarodowych stanowiska, zgodnie z którym otwarta i globalna podstawowa infrastruktura internetowa powinna stanowić strefę neutralną; jest również przekonany, że UE powinna zawrzeć porozumienia ze swoimi partnerami i zwiększyć pomoc w zakresie budowania zdolności w dziedzinie cyberbezpieczeństwa oraz zwalczania cyberprzestępczości i cyberterroryzmu; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina o zobowiązaniu UE do opracowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, którą kierują zasady demokracji, praworządności, powszechności i niepodzielności praw człowieka i podstawowych wolności, a także zgodności z Kartą Narodów Zjednoczonych i prawem międzynarodowym; przypomina o planie działania UE dotyczącym praw człowieka i demokracji, w którym podkreśla się, jak ważne jest, by UE podczas misji i operacji w ramach zarządzania kryzysowego uwzględniała swoje strategie w zakresie praw człowieka i strategie dotyczące płci; przypomina o znaczeniu tzw. klauzuli praw człowieka włączanej od początku lat 90. XX w. do wszystkich umów ramowych podpisywanych z państwami trzecimi; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina, że polityka rozszerzenia jest jedną z najbardziej udanych strategii politycznych i przyczyniła się do stabilności, demokracji i dobrobytu na kontynencie europejskim; ponownie zatem potwierdza swoje zdecydowane poparcie dla procesu rozszerzenia, pod warunkiem że spełnione są kryteria kopenhaskie, w tym kryterium zdolności do przyjmowania nowych członków; podkreśla potrzebę zacieśnienia współpracy między UE a krajami kandydującymi i potencjalnymi krajami kandydującymi w kwestiach takich jak migracja, bezpieczeństwo, zwalczanie terroryzmu i przestępczości zorganizowanej oraz zwalczanie handlu ludźmi; wzywa kraje kandydujące do dołożenia wszelkich starań, aby dostosować się do WPZiB i WPBiO Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

10.

| 11. | podkreśla zaangażowanie UE na rzecz opartego na zasadach porządku międzynarodowego i skutecznej wielostronności pod egidą ONZ; wyraża uznanie dla strategicznego partnerstwa między UE a ONZ w zakresie utrzymywania pokoju i rozwiązywania sytuacji kryzysowych, obowiązującego od 2003 r.; zachęca Unię Europejską i jej państwa członkowskie do wspierania działań pokojowych ONZ oraz do współpracy z ONZ na rzecz zwiększania zdolności organizacji regionalnych w zakresie utrzymania pokoju, w szczególności Unii Afrykańskiej, przy uwzględnieniu instrumentu na rzecz pokoju w Afryce; apeluje do państw członkowskich o znaczne zwiększenie swojego wkładu wojskowego i policyjnego w misje pokojowe ONZ; z zadowoleniem przyjmuje wynikające z globalnej strategii UE zobowiązanie wobec NATO jako fundamentu zbiorowego bezpieczeństwa w Europie oraz zobowiązanie na rzecz wzmocnienia ONZ jako podstawy porządku międzynarodowego; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że obecne kryzysy uwidaczniają ograniczenia Organizacji Narodów Zjednoczonych; wzywa Unię i jej państwa członkowskie do wykorzystania swoich wpływów w celu reformy Rady Bezpieczeństwa, zwłaszcza poprzez zakaz stosowania prawa weta w przypadku masowych okrucieństw; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że bez zdecydowanego zaangażowania, współodpowiedzialności, woli politycznej i przywódczej roli państw członkowskich nie da się skutecznie wdrożyć globalnej strategii UE zaprezentowanej przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel w czerwcu 2016 r.; podkreśla, że wdrożenie tej strategii, zwłaszcza w kluczowych dziedzinach, takich jak zapobieganie konfliktom, bezpieczeństwo i obrona, wymaga przeznaczenia przez państwa członkowskie odpowiednich zasobów kadrowych i finansowych; podkreśla praktyczne i finansowe korzyści dalszej integracji europejskich zdolności obronnych; |
| --- | --- |

13.

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje zamiar opracowania planu wdrażania w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony; podkreśla, że uzupełnieniem tego planu wdrażania powinna być biała księga określająca aspiracje, zadania, wymogi i priorytety w zakresie zdolności w odniesieniu do europejskiej polityki obronnej; wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel do jak najszybszego rozpoczęcia prac nad taką białą księgą w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i Komisją, aby pierwsze rezultaty były widoczne w 2017 r.; |
| --- | --- |

14.

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje propozycję corocznej oceny stanu wdrożenia strategii; uważa, że oceny tej należy dokonywać w ramach corocznej debaty w Parlamencie oraz na podstawie sprawozdania z wdrożenia sporządzanego przez wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel; |
| --- | --- |

15.

| 16. | jest zdania, że strategię globalną należy poddawać regularnemu przeglądowi, dokonując jednocześnie analizy jej wdrożenia, równolegle do cyklu wyborczego i obejmowania urzędu przez każde nowe kolegium komisarzy, aby zweryfikować, czy jej cele i priorytety w dalszym ciągu odpowiadają wyzwaniom i zagrożeniom; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla, że działania zewnętrzne UE muszą się opierać na trzech filarach, mianowicie na dyplomacji, rozwoju i obronie; |
| --- | --- |

17.

Odpowiedzialność za nasze bezpieczeństwo – zapobieganie, obrona, odstraszanie i reagowanie

| 18. | podkreśla, że UE musi poprawić swoje bezpieczeństwo i wzmocnić zdolności obronne, gdyż swój potencjał globalnej potęgi UE może wykorzystać tylko wówczas, jeżeli połączy swoją niezrównaną miękką siłę z twardą siłą w ramach kompleksowego podejścia; przypomina, że większe i wspólne zdolności cywilne i wojskowe to kluczowe elementy mające umożliwić UE kompleksowe reagowanie na wypadek kryzysów, budowanie odporności partnerów i ochronę Europy; zauważa, że z uwagi na fakt, iż polityka siłowa znowu dominuje w stosunkach międzynarodowych, zdolności obronne i w zakresie odstraszania mają decydujące znaczenie dla naszych możliwości podczas rozmów dyplomatycznych; w związku z tym ponownie podkreśla, że należy wzmocnić i pogłębić wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony, gdyż jedynym realistycznym sposobem poprawy naszych zdolności obronnych w okresie ograniczeń budżetowych jest dążenie do osiągnięcia efektów synergii poprzez zacieśnienie współpracy w dziedzinie obrony w oparciu o potrzeby wszystkich państw członkowskich oraz ukierunkowanie na inwestycje; uważa, że ściślejsza współpraca europejska w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony poprawiłaby skuteczność i wydajność oraz pogłębiła jedność, a także sądzi, że UE i jej państwa członkowskie mogłyby uzyskać niezbędne zdolności technologiczne i przemysłowe wyłącznie w ramach takiej pogłębionej współpracy; |
| --- | --- |

18.

| 19. | jest przekonany, że z uwagi na już napięty budżet UE, dodatkowe wysiłki związane z operacjami, koszty administracyjne, a także działania przygotowawcze i projekty pilotażowe w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony potrzebne są również dodatkowe fundusze od państw członkowskich, jak i wysiłki na rzecz uzyskania większych efektów synergii; apeluje do Komisji i państw członkowskich o wykorzystanie w tym celu obecnej rewizji i obecnego przeglądu wieloletnich ram finansowych, aby uwzględnić potrzeby budżetowe rosnących wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia wydatków na obronność, aby osiągnąć określone przez NATO cele w zakresie budowania potencjału, zgodnie z którymi minimalna wysokość wydatków przeznaczanych na obronność wynosi 2 % PKB; podkreśla, że lepsza koordynacja i ograniczenie nakładania się na siebie działań UE i państw członkowskich umożliwiłyby oszczędności i zmianę przeznaczenia środków finansowych; |
| --- | --- |

19.

| 20. | jest zdania, że decydujące znaczenie ma ostateczne wdrożenie instrumentów przewidzianych w traktacie z Lizbony, zwłaszcza instrumentu stałej współpracy strukturalnej; jest zdania, że elastyczne, włączające podejście oparte na otwartym i proaktywnym uczestnictwie wszystkich państw członkowskich ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia instrumentu stałej współpracy strukturalnej; odnotowuje wspólny dokument ministrów obrony Francji i Niemiec w sprawie odnowienia wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz włoską propozycję dotyczącą silniejszej obronności europejskiej, a także w pełni popiera ich cel polegający na podjęciu pozytywnej decyzji co do ustanowienia stałej współpracy strukturalnej na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych i Obrony w listopadzie 2016 r.; wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel do przejęcia wiodącej roli w związku z tą inicjatywą, a także w związku z innymi niedawnymi propozycjami dotyczącymi wzmocnienia wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony z myślą o przygotowaniu gruntu pod dalsze ambitne decyzje w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, podjęte na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych i Obrony w listopadzie 2016 r. oraz na posiedzeniu Rady Europejskiej w grudniu 2016 r., w tym:






  — | utworzenie stałej cywilno-wojskowej kwatery głównej, w ramach której równie ważne byłyby zdolności do planowania i prowadzenia operacji wojskowych, jak i zdolności do planowania i prowadzenia operacji cywilnych i która usprawniłaby planowanie strategiczne i operacyjne w obrębie całego cyklu planowania, a także umożliwiła zacieśnienie współpracy cywilno-wojskowej i podniesienie zdolności UE w zakresie szybkiego reagowania na kryzysy; |
| --- | --- | --- |

20.

—

utworzenie stałej cywilno-wojskowej kwatery głównej, w ramach której równie ważne byłyby zdolności do planowania i prowadzenia operacji wojskowych, jak i zdolności do planowania i prowadzenia operacji cywilnych i która usprawniłaby planowanie strategiczne i operacyjne w obrębie całego cyklu planowania, a także umożliwiła zacieśnienie współpracy cywilno-wojskowej i podniesienie zdolności UE w zakresie szybkiego reagowania na kryzysy;

| — | wzmocnienie instrumentów umożliwiających UE szybkie reagowanie, zwłaszcza poprzez dalsze zwiększanie możliwości wykorzystania grup bojowych, wdrożenie art. 44 oraz wzmocnienie i szersze wykorzystanie Korpusu Europejskiego na potrzeby misji i operacji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony; |
| --- | --- |

—

wzmocnienie instrumentów umożliwiających UE szybkie reagowanie, zwłaszcza poprzez dalsze zwiększanie możliwości wykorzystania grup bojowych, wdrożenie art. 44 oraz wzmocnienie i szersze wykorzystanie Korpusu Europejskiego na potrzeby misji i operacji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony;

| — | rozszerzenie wspólnego finansowania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym również w wyniku pilnego i dogłębnego przeglądu mechanizmu ATHENA, co obejmowałoby oświadczenie w sprawie grup bojowych i jest konieczne, aby misje UE mogły być finansowane ze środków wspólnych, a nie przez poszczególne uczestniczące państwa członkowskie, dzięki czemu usunięto by potencjalną przeszkodę utrudniającą państwom członkowskim delegowanie swoich wojsk; |
| --- | --- |

—

rozszerzenie wspólnego finansowania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym również w wyniku pilnego i dogłębnego przeglądu mechanizmu ATHENA, co obejmowałoby oświadczenie w sprawie grup bojowych i jest konieczne, aby misje UE mogły być finansowane ze środków wspólnych, a nie przez poszczególne uczestniczące państwa członkowskie, dzięki czemu usunięto by potencjalną przeszkodę utrudniającą państwom członkowskim delegowanie swoich wojsk;

| — | utworzenie formacji „Obrona” w Radzie; |
| --- | --- |

—

utworzenie formacji „Obrona” w Radzie;

| 21. | zachęca do przeglądu podejścia UE do cywilnych misji w ramach WPBiO, poczynając od charakteru interwencji, po ich cele i osoby, które biorą w nich udział, aby zapewnić odpowiednie opracowanie, wdrożenie i wsparcie tych misji; z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w ramach misji i operacji WPBiO mimo nękających je braków; wzywa do większej elastyczności przepisów finansowych UE, by wesprzeć jej zdolność do reagowania na kryzysy, oraz do wdrożenia obowiązujących postanowień traktatu lizbońskiego; popiera tworzenie funduszów początkowych w celu pilnego finansowania wstępnych etapów operacji wojskowych; uważa, że nowa, skuteczniejsza procedura podejmowania decyzji w sprawie misji wojskowych UE zwiększyłaby sprawność i siłę UE w zakresie reagowania na zagrożenia i kryzysy, przy czym przyznaje, że decyzja o ewentualnym wysłaniu oddziałów na takie misje musi zapadać na szczeblu państw członkowskich; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla, że wszelkie decyzje prowadzące w kierunku europejskiej unii obrony, w tym do szerszej i stałej zorganizowanej współpracy oraz utworzenia wspólnych instrumentów obrony, muszą być podejmowane jednomyślnie przez państwa członkowskie UE; |
| --- | --- |

22.

| 23. | ubolewa, że kompleksowe zadania będące wynikiem postanowień Rady do Spraw Zagranicznych z listopada 2013 r., a także postanowień Rady Europejskiej z 2013 i 2015 r. nie zostały jeszcze w pełni zrealizowane przez Komisję, ESDZ, Europejską Agencję Obrony ani państwa członkowskie; wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz komisarz ds. rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP do przedłożenia Parlamentowi oceny wdrożenia poprzednich decyzji przed zaproponowaniem nowych zadań; zachęca do przyspieszenia prac podejmowanych w związku z europejskim planem działań w sektorze obrony oraz wysiłków Komisji mających na celu doprowadzenie do jak najściślejszej współpracy w dziedzinie obrony, w tym za pośrednictwem środków motywacyjnych w dziedzinach takich jak rynek wewnętrzny, zamówienia publiczne, badania naukowe, transport, przestrzeń kosmiczna oraz polityka cybernetyczna, energetyczna i przemysłowa; zwraca uwagę na propozycję prezydenta Francji dotyczącą europejskiego funduszu na rzecz bezpieczeństwa i obrony oraz popiera prace nad nowymi i innowacyjnymi koncepcjami finansowymi i inwestycyjnymi, w tym również z udziałem Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zauważa, że ponieważ państwa członkowskie mają problemy z utrzymaniem szerokiego zakresu pełnych zdolności operacyjnych w dziedzinie obrony, istnieje potrzeba lepszej koordynacji i bardziej przejrzystych zasad wyboru zdolności, które należy utrzymać, tak aby państwa członkowskie mogły specjalizować się w określonych zdolnościach; podkreśla praktyczne i finansowe korzyści dalszej integracji europejskich zdolności obronnych oraz zwraca uwagę na różne podejmowane w tym celu inicjatywy, którym należałoby zapewnić szersze ramy, aby stworzyć inteligentny plan działania; popiera propozycje dotyczące europejskiego semestru w dziedzinie obrony i apeluje do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel o przedstawienie w tym celu konkretnych wniosków; jest zdania, że interoperacyjność jest kluczem do większej kompatybilności i integralności sił państw członkowskich; zachęca państwa członkowskie do poszukiwania nowych możliwości wspólnych zakupów, konserwacji i utrzymania sił zbrojnych i zasobów materiałowych; |
| --- | --- |

24.

| 25. | pochwala rolę Europejskiej Agencji Obrony we wspieraniu i koordynowaniu rozwoju zdolności, a także apeluje o jej wzmocnienie, zwłaszcza poprzez podniesienie przyznawanych jej środków budżetowych; domaga się finansowania kosztów personelu i kosztów bieżących agencji z budżetu Unii; wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel oraz państwa członkowskie do przeglądu organizacji, procedur i dotychczasowych działań Europejskiej Agencji Obrony; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina, że Europa musi dysponować konkurencyjnym i innowacyjnym zapleczem przemysłowo-technologicznym umożliwiającym rozwijanie i zapewnianie wymaganych zdolności; przypomina, że zintegrowany rynek obronny i konsolidacja europejskiego przemysłu obronnego to warunki, jakie należy bezwzględnie spełnić, aby uzyskać korzyści skali i poprawić skuteczność; |
| --- | --- |

26.

| 27. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek przewodniczącego Junckera o utworzenie Europejskiego Funduszu Obronnego w celu zintensyfikowania badań i zwiększenia innowacyjności; wyraża zadowolenie, że trwają prace nad ustanowieniem działania przygotowawczego w dziedzinie badań nad obronnością, w następstwie którego w następnych wieloletnich ramach finansowych powinien powstać znaczący specjalny europejski program badań w dziedzinie obronności, finansowany przez UE i obejmujący również dodatkowe środki finansowe pochodzące od państw członkowskich; |
| --- | --- |

27.

| 28. | apeluje o aktywniejszą rolę UE w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli zbrojeń; apeluje do Rady o umożliwienie wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel odgrywania aktywniejszej roli w zakresie skutecznego rozwiązywania konfliktów i budowania pokoju; |
| --- | --- |

28.

| 29. | przypomina, że globalna strategia UE zawiera wezwanie do inwestowania w zapobieganie konfliktom, lecz w rzeczywistości zarówno Komisja, jak i Rada zaproponowały daleko idące cięcia w budżecie przeznaczonym w 2017 r. na jedyny instrument UE, którego celem jest zapobieganie konfliktom (instrument na rzecz przyczyniania się do stabilności i pokoju); podkreśla, że należy zdwoić wysiłki w dziedzinie zapobiegania konfliktom, mediacji i pojednania ze względu na liczne wyzwania w zakresie bezpieczeństwa, jakie istnieją w sąsiedztwie Europy i na innych obszarach; |
| --- | --- |

29.

| 30. | dostrzega coraz większą współzależność między bezpieczeństwem wewnętrznym a zewnętrznym i jest zdania, że obecne wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa wymagają dogłębnej krytycznej analizy naszych strategii politycznych w tejże dziedzinie z myślą o opracowaniu spójnej i ujednoliconej strategii politycznej obejmującej zarówno wymiar wewnętrzny, jak i zewnętrzny, w tym takie aspekty jak przeciwdziałanie terroryzmowi, bezpieczeństwo cybernetyczne i energetyczne, zagrożenia hybrydowe, strategiczna komunikacja i infrastruktura krytyczna; wzywa służby bezpieczeństwa państw członkowskich do zacieśnienia współpracy i usprawnienia koordynacji, do intensywniejszej wymiany danych wywiadowczych i informacji oraz apeluje do wszystkich państw członkowskich o wypełnienie zobowiązania prawnego do wymiany informacji wywiadowczych z Europolem i Eurojustem w walce przeciwko terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej; wzywa UE do dalszego zacieśniania współpracy oraz do wymiany danych wywiadowczych z krajami trzecimi w walce z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną przy jednoczesnym poszanowaniu międzynarodowego prawa humanitarnego oraz międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka; pochwala powołanie Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej; |
| --- | --- |

30.

| 31. | z zadowoleniem przyjmuje wspólną deklarację o współpracy między NATO a UE przyjętą podczas szczytu w Warszawie; w pełni popiera pogłębioną współpracę między NATO a UE w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego, migracji, strategicznej komunikacji i reagowania na zagrożenia hybrydowe; zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel o przedstawienie do końca 2016 r. konkretnych propozycji działań następczych w związku ze wspólną deklaracją z Warszawy; wyraża przekonanie, że NATO ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa zbiorowego w Europie, ale jednocześnie uważa, że UE powinna utrzymywać odpowiednie zdolności reagowania; przypomina, że silniejsze NATO i silniejsza UE wzajemnie się wzmacniają i uzupełniają; z zadowoleniem przyjmuje zawarte w globalnej strategii UE zobowiązanie wobec NATO jako fundamentu zbiorowego bezpieczeństwa w Europie; podkreśla, że UE powinna jak najlepiej wykorzystywać dostępne zasoby w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności oraz unikać ewentualnego powielania działań; ponadto uważa, że UE i jej państwa członkowskie powinny ściślej współpracować z NATO, tak aby jego inicjatywa w zakresie inteligentnej obrony oraz inicjatywa UE dotycząca wspólnego pozyskiwania i wykorzystywania zasobów wojskowych uzupełniały się i wzajemnie wzmacniały; |
| --- | --- |

31.

| 32. | podkreśla, że bezpieczeństwo państw członkowskich UE jest niepodzielne oraz że zgodnie z art. 42 ust. 7 TUE wszystkie państwa członkowskie muszą mieć zapewniony taki sam poziom bezpieczeństwa i dlatego powinny w równym stopniu, proporcjonalnie do swojego udziału, zapewniać bezpieczeństwo UE i w nim uczestniczyć, a także są obowiązane wypełniać podjęte zobowiązania; zauważa ponadto, że artykuł ten stanowi również, iż nie ma to wpływu na szczególny charakter polityki bezpieczeństwa i obrony niektórych państw członkowskich; |
| --- | --- |

32.

| 33. | dostrzega potrzebę poszukiwania kreatywnych rozwiązań w zakresie współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem w dziedzinie WPZiB/WPBiO; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uważa, że decydujące znaczenie ma wzmocnienie europejskiej architektury bezpieczeństwa, której podstawą jest akt końcowy z Helsinek z 1975 r. z jego czterema filarami i która doznała poważnych szkód z powodu nielegalnej interwencji wojskowej Rosji na Krymie i we wschodniej Ukrainie; |
| --- | --- |

34.

| 35. | stoi na stanowisku, że pora określić nową, bardziej realistyczną strategię dotyczącą stosunków UE z Rosją w oparciu o wiarygodne środki odstraszające, ale i dialog w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, takich jak przeciwdziałanie terroryzmowi, nieproliferacja i handel; podkreśla jednocześnie znaczenie zaangażowania się w większym stopniu we współpracę z rosyjskim społeczeństwem obywatelskim i wspieranie go, tak aby wzmocnić podstawę długofalowych stosunków UE–Rosja; podkreśla, że sankcje były potrzebne jako środek reagowania oraz okazały się skutecznym środkiem powstrzymującym Rosję od dalszej agresji na Ukrainie; przypomina, że zawieszenie rzeczonych sankcji zależy od pełnego wdrożenia porozumień mińskich; w pełni popiera nałożenie przez UE środków ograniczających skierowanych przeciwko osobom i podmiotom w Rosji w odpowiedzi na nielegalną aneksję Krymu i celową destabilizację Ukrainy i domaga się, aby UE nie rezygnowała z opcji stopniowego wprowadzenia dalszych sankcji, zwłaszcza w stosunku do zaawansowanych technologicznie produktów w sektorze naftowym i gazowym, w branży IT i w sektorze zbrojeniowym, jeżeli Rosja w dalszym ciągu będzie naruszać prawo międzynarodowe; uważa, że poprawa wzajemnych stosunków leży we wspólnym interesie UE i Rosji, pod warunkiem że stosowane będzie prawo międzynarodowe; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową, aby mówiły jednym głosem, wysyłając jasny sygnał rządowi rosyjskiemu, że jego działania pociągną za sobą koszty i będą miały konsekwencje; ponadto domaga się deeskalacji obecnego kryzysu i nalega, by UE i jej państwa członkowskie współpracowały z partnerami międzynarodowymi, aby wywrzeć naciski dyplomatyczne, polityczne i gospodarcze na rząd Rosji w celu zakończenia rosyjskiej agresji; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje decyzje podjęte na szczycie NATO w Warszawie; podkreśla swoje zaangażowanie na rzecz jedności, suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy; podkreśla nieważność wyborów przeprowadzonych na okupowanych obszarach Krymu; |
| --- | --- |

36.

| 37. | uważa, że ważne jest znalezienie sposobów na powstrzymanie eskalacji obecnych napięć oraz podjęcie konstruktywnego dialogu z Rosją, aby określić środki mające na celu ograniczenie ryzyka niebezpiecznych nieporozumień i błędnych ocen; podkreśla znaczenie większej wzajemnej przejrzystości działań wojskowych, aby uniknąć incydentów w powietrzu i na morzu z udziałem Rosji, a także potrzebę opracowania wspólnych standardów reagowania na ewentualne wypadki bądź incydenty; uznaje nieuzgodnione loty wojskowe bez włączonych transponderów za poważne zagrożenie dla lotnictwa cywilnego i uznaje za konieczne opracowanie środków jak najwcześniejszego wykrywania takich lotów, a także znalezienie międzynarodowych rozwiązań, aby położyć kres takim zagrożeniom dla bezpieczeństwa; uważa ponadto, że współpraca z Rosją w sprawie niedawnego porozumienia jądrowego z Iranem daje nadzieję na poprawę stosunków w innych dziedzinach, w tym stosunków z NATO, w celu złagodzenia napięć, np. w regionie Morza Bałtyckiego, w Syrii i na Ukrainie; |
| --- | --- |

37.

| 38. | wzywa UE do zacieśnienia współpracy z krajami Partnerstwa Wschodniego, aby wzmocnić ich instytucje demokratyczne, odporność i niezależność, w tym poprzez rozpoczęcie ambitnych pełnoprawnych misji w ramach WPBiO mających na celu poprawę bezpieczeństwa i większą stabilność; apeluje do UE o odgrywanie aktywniejszej roli w zakresie skutecznego rozwiązywania konfliktów i budowania pokoju; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia pomocy dla Ukrainy, w tym również pomocy obejmującej odpowiednie systemy obronne, w celu powstrzymania eskalacji militarnej we wschodniej Ukrainie, do przekształcenia grupy zadaniowej UE ds. komunikacji strategicznej z krajami wschodnimi (StratCom) w stałą strukturę UE oraz do przeznaczenia odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich z myślą o jej lepszym funkcjonowaniu; ponadto wspiera unijne aspiracje tych krajów i program reform w dziedzinach takich jak praworządność, gospodarka, administracja publiczna, walka z korupcją i ochrona mniejszości; |
| --- | --- |

38.

| 39. | przypomina zobowiązanie UE wobec jej partnerów w sąsiedztwie oraz jej zaangażowanie na rzecz wspierania reform społecznych i politycznych, umacniania praworządności, ochrony praw człowieka oraz sprzyjania rozwojowi gospodarczemu, jako że są to najlepsze sposoby umacniania porządku międzynarodowego i zapewnienia stabilności w jej sąsiedztwie; uznaje, że polityka UE nie może opierać się na uniwersalnym podejściu, w związku z czym musi wykazywać się większą elastycznością oraz umożliwiać reagowanie na zmiany sytuacji we wschodnim i południowym sąsiedztwie; stwierdza, że zmieniony europejski instrument sąsiedztwa nie spełnił oczekiwań, w szczególności w odniesieniu do zasady „więcej za więcej”; zachęca do rozważenia polityki według zasady „mniej za mniej” w odniesieniu do państw, w których następuje regres w dziedzinie sprawowania rządów, demokracji i praw człowieka; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla, że w strategicznie pojmowanym interesie UE leży pogłębienie stosunków ze Stanami Zjednoczonymi i Kanadą, choć jednocześnie UE powinna zacieśnić stosunki z Ameryką Środkową i Południową, nie tylko w celu wzmocnienia partnerstwa między obydwoma regionami, ale także by wspólnie podejmować największe globalne wyzwania; uznaje, że UE jest zdecydowanie najważniejszym partnerem gospodarczym Stanów Zjednoczonych, a jednocześnie UE i Stany Zjednoczone są najważniejszymi międzynarodowymi sojusznikami, zarówno w stosunkach dwustronnych, jak i w ramach NATO, a także w obszarach takich jak porozumienie jądrowe z Iranem, Syria i Ukraina; zachęca UE i jej państwa członkowskie do kontynuacji tych stosunków po listopadowych wyborach prezydenckich 2016 r w USA w oparciu o wspólne wartości; |
| --- | --- |

40.

Budowanie odporności i inwestowanie w prawdziwie kompleksowe podejście oparte na rozwoju, wspieraniu i umacnianiu

| 41. | podkreśla, że najważniejszym celem działań podejmowanych obecnie w Europie musi być zagwarantowanie pokoju i stabilności na naszym kontynencie, w naszym sąsiedztwie i w Afryce; uznaje, że nie można osiągnąć celów zrównoważonego rozwoju bez bezpieczeństwa oraz że zrównoważony rozwój jest warunkiem bezpieczeństwa, stabilności, sprawiedliwości społecznej i demokracji; uważa, że należy zająć się podstawowymi przyczynami braku stabilności oraz wymuszonej i nielegalnej migracji, takimi jak ubóstwo, brak perspektyw gospodarczych, konflikty zbrojne, złe rządy, zmiana klimatu, łamanie praw człowieka, nierówność i polityka handlowa, która nie stawia czoła tym wyzwaniom; uważa, że bezpieczeństwo, rozwój gospodarczy i społeczny oraz handel to elementy tej samej kompleksowej strategii i muszą one być zgodne z zasadą spójności polityki na rzecz rozwoju, określoną w art. 208 traktatu z Lizbony; apeluje o podjęcie działań na szczeblu europejskim i międzynarodowym (ONZ/G20) wymierzonych przeciwko nielegalnym transferom środków finansowych z Afryki; |
| --- | --- |

41.

| 42. | podkreśla, że UE musi zwracać szczególną uwagę na kwestię poprawy warunków życia w krajach z nią sąsiadujących i wykorzystać w tym celu wszelkie dostępne instrumenty polityczne, w tym handel, pomoc rozwojową, politykę ochrony środowiska, dyplomację i zdolności w zakresie zarządzania kryzysowego; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje nowe partnerstwo UE w zakresie migracji i plan inwestycji zewnętrznych, a także zwraca się o włączenie go w proces stosowania tych instrumentów; podkreśla potrzebę opracowania nowego podejścia do Afryki w oparciu o wartości i zasady UE, w ramach którego poprawie uległyby możliwości w zakresie handlu, inwestycji, dostępu do energii i w zakresie wzrostu gospodarczego, a także możliwe byłoby wspieranie krajów afrykańskich w dziedzinie tworzenia demokratycznych, przejrzystych i skutecznie działających instytucji oraz środków mających na celu łagodzenie skutków zmian klimatu; jest przekonany, że UE powinna dokonać przeglądu swojej polityki rozwojowej i handlowej, aby była ona zgodna z naszymi wartościami i pomocna w realizacji tych celów; apeluje do UE, a w szczególności do państw członkowskich, o przeciwdziałanie nielegalnym transferom środków finansowych i o znaczne podwyższenie zobowiązań finansowych na rzecz tego regionu, w tym również za pośrednictwem funduszu powierniczego dla Afryki, planu inwestycji zewnętrznych i Europejskiego Funduszu Rozwoju; podkreśla ważną rolę UE w osiągnięciu celów programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030; uważa, że sektor prywatny mógłby odgrywać ważną rolę w rozwoju, jeżeli będzie działać w prawnie wiążących ramach określających obowiązki przedsiębiorstw w zakresie przestrzegania praw społecznych, środowiskowych oraz praw człowieka; |
| --- | --- |

42.

| 43. | dostrzega, że świadczenie przez UE pomocy ofiarom katastrof, uchodźcom i innym potrzebującym przyniosło niejednoznaczne wyniki; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla również potrzebę nasilenia walki z pierwotnymi przyczynami terroryzmu i radykalizmu, które to zjawiska dotyczą głównie Afryki Zachodniej, Sahelu, Rogu Afryki i Bliskiego Wschodu, ale i Europa stała się celem na niespotykaną wcześniej skalę; wzywa UE do podjęcia wspólnie ze Stanami Zjednoczonymi i innymi międzynarodowymi sojusznikami wysiłków dyplomatycznych mających na celu przekonanie partnerów w tym regionie, takich jak Turcja, Arabia Saudyjska i Iran, do wspólnej, opartej na podstawach prawnych strategii z myślą o stawieniu czoła temu globalnemu wyzwaniu; ponadto zachęca, by współpracowano i koordynowano działania z innymi krajami w tej walce, a także wzywa podmioty państwowe i niepaństwowe w regionie do powstrzymania się od podsycania napięć etnicznych i wyznaniowych; wyraża głębokie zaniepokojenie poważnymi naruszeniami międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka w Jemenie, w tym bombardowaniem uczestników pogrzebu w Sanie w dniu 8 października 2016 r.; domaga się pilnego niezależnego międzynarodowego dochodzenia w tej sprawie oraz w związku z innymi naruszeniami międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wstrzymania wszelkiej współpracy w Jemenie do czasu zbadania tych naruszeń i pociągnięcia winnych do odpowiedzialności; domaga się natychmiastowego zniesienia blokady Jemenu i wzywa wszystkie strony konfliktu do wznowienia dialogu i podjęcia wysiłków na rzecz trwałego zawieszenia broni; podkreśla, że konfliktu nie można rozwiązać środkami militarnymi; |
| --- | --- |

44.

| 45. | wzywa zatem do ustanowienia ram tematycznych, aby zaproponować współpracę między Unią, krajami partnerskimi sąsiadującymi od południa i kluczowymi graczami regionalnymi, zwłaszcza w Afryce, w obszarze wyzwań regionalnych, takich jak bezpieczeństwo, rozwój, energia i zarządzanie przepływem uchodźców; uważa, że odporność naszych sąsiadów byłaby większa, gdyby zorganizowali się oni w ramach współpracy regionalnej umożliwiającej wspólne reagowanie na wyzwania związane m.in. z migracją, terroryzmem i rozwojem; wzywa zatem UE do współpracy z sąsiadami z Maghrebu w celu ożywienia i rozwoju Unii Maghrebu Arabskiego; |
| --- | --- |

45.

| 46. | przypomina, że region Sahelu i inne powiązane z nim obszary geograficzne są regionami priorytetowymi dla zapewnienia bezpieczeństwa w Unii Europejskiej, a także podkreśla niestabilność sytuacji w zakresie bezpieczeństwa w tym regionie, jak i ewentualne konsekwencje obecnego chaosu; zwraca się do UE, by podjęła starania na rzecz zacieśnienia współpracy z krajami Afryki Północnej i Sahelu w walce przeciwko nasilającej się działalności terrorystycznej w regionie Sahelu i Sahary; podkreśla, że bardzo trudne warunki życia w niektórych miejscach mogą skłaniać część ludności do wyboru alternatywy w postaci terroryzmu islamskiego; zachęca do opracowania spójnej, solidnej strategii dla regionu Sahelu mającej na celu poprawę sprawowania rządów, a także zapewnienie odpowiedzialności i legalności instytucji państwowych i regionalnych, zwiększenie bezpieczeństwa, walkę z radykalizacją, handlem ludźmi, bronią i narkotykami oraz wzmocnienie polityki gospodarczej i polityki na rzecz rozwoju; jest przekonany, że zwiększenie zdolności organizacji na szczeblu regionalnym i niższym niż regionalny, w szczególności w Afryce, ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania konfliktom, rozwiązywania konfliktów i współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa; podkreśla, że UE musi znaleźć rzeczywistą odpowiedź na tę sytuację w zakresie bezpieczeństwa, nie tylko pod względem gospodarczym, ale także politycznym i militarnym; |
| --- | --- |

46.

| 47. | podkreśla, jak ważne jest znalezienie trwałego rozwiązania konfliktu w Syrii zgodnie z procesem przejściowym określonym w komunikacie genewskim i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254 (2015); popiera wysiłki ONZ mające na celu ułatwienie negocjacji między stronami konfliktu w Syrii w sprawie porozumienia politycznego obejmującego wszystkich zainteresowanych; zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel o pilne przygotowanie europejskiej strategii w odniesieniu do Syrii; wyraża przekonanie, że negocjacje dwustronne między Rosją a Stanami Zjednoczonymi nie wystarczą, aby znaleźć trwałe rozwiązanie kryzysu w Syrii; wzywa UE do porzucenia stanowiska polegającego na niepodejmowaniu działań dyplomatycznych oraz do wywarcia presji na najważniejsze podmioty, takie jak Iran, Arabia Saudyjska, Turcja, Katar i Rosja, aby skłonić je do konstruktywnych działań i powstrzymania się od kroków przyczyniających się do dalszej eskalacji konfliktu; nadal apeluje do wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa ONZ o wypełnienie zobowiązań związanych z kryzysem; przypomina powtarzające się przypadki korzystania przez Rosję i inne państwa z prawa weta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ i uważa, że podważa to międzynarodowe wysiłki na rzecz pokoju i rozstrzygnięcia konfliktu w Syrii oraz w regionie; podkreśla, że sankcje należy zastosować wobec wszystkich osób i podmiotów winnych zbrodni przeciwko ludzkości w Syrii; wyraża głębokie zaniepokojenie w związku z masowymi i powszechnymi naruszeniami międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka przez wszystkie strony konfliktu syryjskiego i podkreśla, jak ważne jest, aby winni ponieśli odpowiedzialność za swoje czyny; ponownie podkreśla swoje wsparcie dla sąsiadów Syrii, przed którymi stoją ogromne wyzwania związane z przyjmowaniem milionów uchodźców; potwierdza swoje pełne poparcie dla niepodległości, integralności terytorialnej i suwerenności Iraku i Syrii, gdzie prawa wszystkich grup etnicznych i religijnych będą w pełni przestrzegane; |
| --- | --- |

47.

| 48. | uznaje rolę Turcji jako ważnego partnera w rozwiązaniu konfliktu w Syrii, w walce przeciwko IS/Daisz w Syrii i Iraku oraz w rozwiązaniu kryzysu migracyjnego; zdecydowanie potępia próbę dokonania wojskowego zamachu stanu wymierzoną przeciwko demokratycznie wybranemu rządowi Turcji; zachęca rząd Turcji do ochrony porządku konstytucyjnego i jednocześnie podkreśla znaczenie przestrzegania praw człowieka, praworządności, wolności słowa oraz niezawisłości władzy sądowniczej i niezależności mediów w następstwie próby zamachu, zgodnie ze swoimi zobowiązaniami jako członka Rady Europy; podkreśla, że Turcja powinna ściśle współpracować z Radą Europy w trosce o to, aby wszystkie procedury były zgodne z zasadą praworządności; jest zaniepokojony represyjnym charakterem i rozległością czystki rozpoczętej po próbie zamachu stanu, poważnie ograniczającej podstawowe wolności i prawa człowieka w Turcji; w szczególnym stopniu jest zaniepokojony rosnącą liczbą przypadków nadmiernego używania siły przez policję i złego traktowania zatrzymanych, utrzymującą się bezkarnością za łamanie praw człowieka oraz podważaniem niezależności sądownictwa; |
| --- | --- |

48.

| 49. | podkreśla potrzebę osiągnięcia rozwiązania dwupaństwowego w kwestii konfliktu na Bliskim Wschodzie, opartego na parametrach określonych w konkluzjach Rady z lipca 2014 r., gwarantującego bezpieczeństwo państwu izraelskiemu i istnienie zdolnego do samostanowienia państwa palestyńskiego w granicach z 1967 r. oraz rozstrzygającego wszelkie kwestie związane ze stałym statusem, aby zakończyć ten konflikt; wzywa UE, aby wzięła na siebie odpowiedzialność i stała się rzeczywistym aktywnym uczestnikiem procesu dyplomatycznego i jego moderatorem; wzywa instytucje UE i jej państwa członkowskie do podjęcia pilnych kroków na rzecz uchronienia wykonalności rozwiązania dwupaństwowego oraz na rzecz stworzenia pozytywnej dynamiki sprzyjającej prawdziwym negocjacjom pokojowym; wzywa władze Izraela do natychmiastowego wstrzymania swej polityki osadnictwa i cofnięcia jej skutków; podkreśla, że poszanowanie międzynarodowych praw człowieka przez wszystkie strony i niezależnie od okoliczności stanowi konieczny warunek wstępny dla osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju; podkreśla znaczenie spójności polityki UE w sytuacjach związanych z okupacją lub aneksją terytorium; |
| --- | --- |

49.

| 50. | uważa, że zwalczanie przemytu ludzi jest możliwe tylko we współpracy z krajami po drugiej stronie Morza Śródziemnego i z Afryką jako kontynentem w oparciu o poszanowanie praw człowieka oraz jest w związku z tym zdania, że Unia Europejska i jej państwa członkowskie powinny współpracować z międzynarodowymi partnerami w celu zajęcia się czynnikami wywołującymi migrację; |
| --- | --- |

50.

| 51. | zdecydowanie popiera wzmocnienie obowiązku ochronnego jako istotnej nadrzędnej zasady w działaniach UE i państw członkowskich, które dotyczą wszelkich form konfliktów, a także praw człowieka i rozwoju; |
| --- | --- |

51.

Siła europejskiej dyplomacji – wiedza, zaangażowanie i wpływy

| 52. | podkreśla ogromny potencjał UE jako potęgi dyplomatycznej, czego podstawą jest szeroki zakres instrumentów, jakimi dysponujemy, a także nasza siła normatywna w dziedzinie demokracji, wolności i praw człowieka; podkreśla w tym kontekście kluczową rolę koordynacji działań wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel, ESDZ i delegatur UE w państwach trzecich; |
| --- | --- |

52.

| 53. | uważa, że należy zwrócić szczególną uwagę na zapobieganie konfliktom poprzez przeciwdziałanie podstawowym przyczynom niestabilności i zapewnienie ludziom bezpieczeństwa; uznaje, że wczesne działania zapobiegawcze w obliczu długoterminowych zagrożeń konfliktem zbrojnym są skuteczniejsze, mniej czasochłonne i mniej kosztowne niż operacje pokojowe; apeluje do UE o objęcie przywództwa politycznego w dziedzinie dyplomacji zapobiegawczej i mediacji w konfliktach; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym rolę unijnego systemu wczesnego ostrzegania o konfliktach, zespołu wsparcia mediacji ESDZ i Europejskiego Instytutu Pokoju; wzywa do dalszego rozwoju unijnych zdolności w dziedzinie zapobiegania konfliktom i mediacji; podkreśla, że uczestnictwo kobiet w rozmowach dotyczących rozwiązywania konfliktów ma zasadnicze znaczenie dla propagowania praw i aktywności kobiet, co stanowi pierwszy krok do ich pełnego włączenia w przyszłe procesy transformacji; apeluje do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel i do Komisji o zwiększenie zasobów finansowych i administracyjnych przeznaczanych na mediację, dialog, pojednanie i reagowanie w sytuacjach kryzysowych; wzywa państwa członkowskie do ścisłego przestrzegania norm ustanowionych na mocy wspólnego stanowiska UE w sprawie wywozu broni i zaprzestania handlu bronią z państwami trzecimi, które nie spełniają wymienionych kryteriów; domaga się, aby UE rozwinęła dialog polityczny i zacieśniła współpracę w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli zbrojeń; |
| --- | --- |

53.

| 54. | zdecydowanie zachęca do dalszych negocjacji w sprawie ponownego zjednoczenia Cypru w celu osiągnięcia szybkiego i pomyślnego ich zakończenia; |
| --- | --- |

54.

| 55. | uważa, że Unia Europejska i jej państwa członkowskie muszą opracować skuteczną politykę zagraniczną, bezpieczeństwa i obrony, w ramach której respektowane będą interesy narodowe, a jednocześnie podejmowana będzie współpraca z partnerami międzynarodowymi, ONZ, organizacjami pozarządowymi, obrońcami praw człowieka i innymi podmiotami w zakresie wspólnych problemów oraz z myślą o dążeniu do pokoju, dobrobytu i stabilności na całym świecie; podkreśla potrzebę ścisłej współpracy z innymi mocarstwami globalnymi i regionalnymi w zakresie globalnych zagrożeń i wyzwań; podkreśla w szczególności decydujące znaczenie stosunków transatlantyckich, których podstawą są wspólne interesy i wartości; zauważa, że odnowienie partnerstwa strategicznego z myślą o przekształceniu go w skuteczny instrument polityki zagranicznej powinno być priorytetem dla UE; |
| --- | --- |

55.

| 56. | jest zdania, że UE powinna rozszerzyć i zintensyfikować wysiłki dyplomatyczne w Azji, w tym również w ramach ASEAN, aby przyczynić się do poprawy stabilności i bezpieczeństwa na obszarach ogarniętych konfliktami, gdzie dochodzi do wznowienia napięć, oraz współpracować w tym celu z partnerami w regionie i stać na straży prawa międzynarodowego, w tym również na Morzu Południowochińskim i Oceanie Indyjskim, a także by rozwiązywać problemy związane z ochroną praw człowieka i praworządnością; zauważa, że UE w dalszym ciągu powinna wspierać rozwój pokojowych stosunków między Chinami a ich sąsiadami w regionie Morza Południowochińskiego, w tym również z Wietnamem, Tajwanem i Filipinami, a to w ramach konstruktywnych mechanizmów dwustronnych i integracyjnych mechanizmów wielostronnych; uważa, że nie można wzmocnić i odnowić struktur ładu międzynarodowego bez zaangażowania Azji, a w szczególności Chin; podkreśla, że w świetle globalnych ambicji Chin stosunki między UE a Chinami muszą wykraczać poza więzi gospodarcze, być bardziej kompleksowe i uwzględniać rolę Chin w ONZ, ich wpływ na konflikty regionalne w krajach sąsiedzkich oraz wkład Chin w eliminację zagrożeń globalnych; |
| --- | --- |

56.

| 57. | wzywa Unię Europejską, aby nie wycofywała się zupełnie ze stref, które mają obecnie mniejsze znaczenie strategiczne, ale mogą stać się ważne w przyszłości, zarówno pod względem gospodarczym, jak i ludzkim czy wojskowym, takich jak Azja Środkowa Afryka Subsaharyjska lub Arktyka, i które są przedmiotem szczególnej uwagi innych mocarstw światowych; |
| --- | --- |

57.

| 58. | przypomina, jak doniosłe jest znaczenie Europy jako siły normatywnej i apeluje o dalsze umacnianie dyplomacji UE w dziedzinie kultury i nauki, aby przenosić europejskie atuty i wartości poza nasze granice i tam je promować; zwraca również uwagę na siłę dyplomacji gospodarczej, m.in. sankcji jako narzędzia służącego realizacji strategii UE; |
| --- | --- |

58.

| 59. | podkreśla rolę dyplomacji parlamentarnej w zacieśnianiu współpracy politycznej z partnerami UE; |
| --- | --- |

59.

| 60. | podkreśla potrzebę wzmocnienia roli parlamentów narodowych w procesie wdrażania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym również w ramach intensywnej współpracy między Parlamentem Europejskim a parlamentami narodowymi w kwestiach dotyczących polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa UE; |
| --- | --- |

60.

| 61. | podkreśla rolę, jaką odgrywają podmioty niepaństwowe oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego jako podmioty dyplomacji i kluczowi partnerzy UE, a także podkreśla znaczenie, jakie ma dla nich pomoc i zaangażowanie UE; |
| --- | --- |

61.

| 62. | podkreśla potrzebę przyspieszenia konsolidacji europejskiej służby dyplomatycznej zdolnej do pełnienia wszystkich funkcji, a w szczególności poszerzenia jej wiedzy specjalistycznej, a także wzmocnienia zdolności w zakresie planowania polityki strategicznej i opracowywania prognoz oraz w dziedzinie rozpoznania wywiadowczego; uważa, że na obszarach objętych kryzysem przedstawicielstwa ESDZ powinny też pełnić rolę konsularną w celu udzielania pomocy obywatelom UE; obstaje przy stanowisku, że w ESDZ potrzebna jest uczciwa równowaga między dyplomatami oddelegowanymi z państw członkowskich a urzędnikami UE, w tym również na stanowiskach kierowniczych; |
| --- | --- |

62.

| 63. | podkreśla, że środki finansowe przeznaczane na działania zewnętrzne UE są niewspółmierne do wyzwań, z jakimi mamy do czynienia; w związku z tym apeluje o znaczne podwyższenie – w kontekście zbliżającego się przeglądu śródokresowego – zasobów dostępnych w dziale IV wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

63.

| 64. | apeluje o wyższy stopień rozliczalności i przejrzystości, zwłaszcza w kontekście negocjacji w sprawie umów międzynarodowych; |
| --- | --- |

64.

| 65. | wyraża głębokie ubolewanie z powodu ograniczonego budżetu w wysokości ok. 320 mln EUR (0,2 % budżetu UE) przeznaczonego na WPZiB UE oraz apeluje o lepsze zarządzanie przepływami finansowymi w celu wykonania tego budżetu; podkreśla, że środki budżetowe wyasygnowane na 2016 r. pozostają na tym samym poziomie co w 2015 r. oraz że dzięki dodatkowym kwotom – 5 mln EUR w środkach bezpieczeństwa zatwierdzonych dla misji EUCAP Sahel Mali oraz 10 mln EUR dla EUBAM Libia – margines dostępny na koniec marca 2016 r. wynosił 170 mln EUR; wyraża zaniepokojenie z powodu niedoboru zasobów dostępnych na pokrycie zobowiązań, które trzeba będzie zrealizować w 2016 r., przy budżecie dodatkowym w wysokości 169 mln EUR przewidzianym wyłącznie na kontynuowanie misji kończących się w 2016 r.; |
| --- | --- |

65.

| 66. | podkreśla ważną rolę kultury w polityce zewnętrznej UE w odniesieniu do promowania globalnego dialogu oraz wzajemnego zrozumienia i uczenia się; podkreśla, że ukierunkowana polityka kulturalna i edukacyjna może sprzyjać realizacji kluczowych celów unijnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz przyczyniać się do umocnienia demokracji, praworządności oraz ochrony praw człowieka; podkreśla rolę dialogu międzykulturowego i międzyreligijnego w zwalczaniu ekstremizmu, radykalizacji i marginalizacji; apeluje do Komisji i ESDZ o uwzględnienie dyplomacji kulturalnej i dialogu międzykulturowego w instrumentach polityki zewnętrznej UE oraz w planie działania UE na rzecz rozwoju; wzywa ESDZ i delegatury UE na całym świecie do powołania attaché kulturalnego w każdym przedstawicielstwie UE w partnerskich państwach trzecich; ponadto podkreśla kluczową rolę edukacji w promowaniu kompetencji obywatelskich i międzykulturowych, a także w tworzeniu lepszych perspektyw gospodarczych i poprawie zdrowia; popiera bieżące wysiłki Komisji na rzecz wzmocnienia roli współpracy naukowej i badawczej jako narzędzia „miękkiej siły” w europejskich stosunkach zewnętrznych; podkreśla, że wymiana naukowa może przyczynić się do budowania koalicji i rozwiązywania konfliktów, szczególnie w stosunkach z krajami sąsiadującymi z UE; |
| --- | --- |

66.

o

o o

| 67. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

67.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0249.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/101 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/101

---

P8_TA(2016)0504

Instrumenty WPR służące ograniczeniu zmienności cen na rynkach rolnych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie instrumentów WPR służących ograniczeniu zmienności cen na rynkach rolnych (2016/2034(INI))

(2018/C 238/08)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady określające wspólną politykę rolną Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady określające wspólną politykę rolną Unii Europejskiej,

| — | mając na uwadze badanie przeprowadzone w marcu 2016 r. dla Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zatytułowane „Sytuacja w zakresie narzędzi zarządzania ryzykiem wdrożonych przez państwa członkowskie w latach 2014–2020: ramy krajowe i europejskie”, |
| --- | --- |

—

mając na uwadze badanie przeprowadzone w marcu 2016 r. dla Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zatytułowane „Sytuacja w zakresie narzędzi zarządzania ryzykiem wdrożonych przez państwa członkowskie w latach 2014–2020: ramy krajowe i europejskie”,

| — | uwzględniając art. 52 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Budżetowej (A8-0339/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Budżetowej (A8-0339/2016),

| A. | mając na uwadze, że rynki rolne zawsze charakteryzowała niestabilność i zmienność cen, a w ostatnich kilku latach w związku z szybko następującymi po sobie wstrząsami w zakresie popytu, podaży i cen stała się ona cechą strukturalną rolnictwa zarówno na szczeblu europejskim, jak i ogólnoświatowym; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rynki rolne zawsze charakteryzowała niestabilność i zmienność cen, a w ostatnich kilku latach w związku z szybko następującymi po sobie wstrząsami w zakresie popytu, podaży i cen stała się ona cechą strukturalną rolnictwa zarówno na szczeblu europejskim, jak i ogólnoświatowym;

| B. | mając na uwadze, że rolnictwo musi zmierzyć się z poważnym wyzwaniem, jakim jest wzrost ludności na świecie, podczas gdy wciąż jeszcze znaczna część ludzi na świecie jest niedożywiona, a w związku z wahaniami w produkcji i brakiem równowagi między podażą i popytem zmienność cen na rynkach rolnych jeszcze się nasili; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że rolnictwo musi zmierzyć się z poważnym wyzwaniem, jakim jest wzrost ludności na świecie, podczas gdy wciąż jeszcze znaczna część ludzi na świecie jest niedożywiona, a w związku z wahaniami w produkcji i brakiem równowagi między podażą i popytem zmienność cen na rynkach rolnych jeszcze się nasili;

| C. | mając na uwadze, że zmiana klimatu i szkodniki w rolnictwie niekorzystnie wpływają na wielkość produkcji rolnej, a konsekwencje zmiany klimatu w postaci susz i powodzi przyczyniają się do zmienności cen; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zmiana klimatu i szkodniki w rolnictwie niekorzystnie wpływają na wielkość produkcji rolnej, a konsekwencje zmiany klimatu w postaci susz i powodzi przyczyniają się do zmienności cen;

| D. | mając na uwadze, że warunki makroekonomiczne, w tym czynniki strukturalne, takie jak kursy walutowy, ceny energii i nawozów, stopy oprocentowania, a także spekulacja na rynkach rolnych, mogą w istotny sposób wpływać na zmienność cen; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że warunki makroekonomiczne, w tym czynniki strukturalne, takie jak kursy walutowy, ceny energii i nawozów, stopy oprocentowania, a także spekulacja na rynkach rolnych, mogą w istotny sposób wpływać na zmienność cen;

| E. | mając na uwadze, że poza Unią Europejską główni gracze na światowych rynkach rolnych wprowadzają polityki mające na celu ograniczenie zmienności oraz że w ramach grupy G-20 ds. rolnictwa dąży się w kontekście zrównoważonego rozwoju do podjęcia tej kwestii poprzez działania mające na celu zwalczanie negatywnych skutków nadmiernej zmienności cen surowców rolnych na bezpieczeństwo żywnościowe; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że poza Unią Europejską główni gracze na światowych rynkach rolnych wprowadzają polityki mające na celu ograniczenie zmienności oraz że w ramach grupy G-20 ds. rolnictwa dąży się w kontekście zrównoważonego rozwoju do podjęcia tej kwestii poprzez działania mające na celu zwalczanie negatywnych skutków nadmiernej zmienności cen surowców rolnych na bezpieczeństwo żywnościowe;

| F. | mając na uwadze, że każdy region na świecie dysponuje własnymi modelami produkcji, a także różnymi środkami w odniesieniu do środowiska i dobrostanu zwierząt, które mogą mieć poważny wpływ na koszty produkcji, oraz mając na uwadze, że europejscy rolnicy powinni być w stanie konkurować na światowym rynku; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że każdy region na świecie dysponuje własnymi modelami produkcji, a także różnymi środkami w odniesieniu do środowiska i dobrostanu zwierząt, które mogą mieć poważny wpływ na koszty produkcji, oraz mając na uwadze, że europejscy rolnicy powinni być w stanie konkurować na światowym rynku;

| G. | mając na uwadze, że decyzje polityczne, takie jak wprowadzenie embarga handlowego, mogą zwiększyć zmienność cen produktów rolnych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że decyzje polityczne, takie jak wprowadzenie embarga handlowego, mogą zwiększyć zmienność cen produktów rolnych;

| H. | mając na uwadze, że Unia Europejska nie ma prawdziwej siatki bezpieczeństwa, która hamowałaby zmienność cen rynkowych, co jest silnym czynnikiem zniechęcającym do podtrzymywania działalności rolniczej na terytorium UE; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Unia Europejska nie ma prawdziwej siatki bezpieczeństwa, która hamowałaby zmienność cen rynkowych, co jest silnym czynnikiem zniechęcającym do podtrzymywania działalności rolniczej na terytorium UE;

| I. | mając na uwadze, że otwarcie rynków i decyzje prowadzące do globalizacji gospodarki, zwłaszcza pod wpływem umów WTO lub dwustronnych umów handlowych, w ostatnich dekadach umożliwiły większą płynność rynków, ale także przyczyniły się do nasilenia zjawiska zmienności cen w rolnictwie; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że otwarcie rynków i decyzje prowadzące do globalizacji gospodarki, zwłaszcza pod wpływem umów WTO lub dwustronnych umów handlowych, w ostatnich dekadach umożliwiły większą płynność rynków, ale także przyczyniły się do nasilenia zjawiska zmienności cen w rolnictwie;

| J. | mając na uwadze, że rolnicy borykają się z rosnącymi cenami produkcji oraz ze wzrostem zadłużenia gospodarstw, oraz mając na uwadze, że w latach 2005–2010 w UE zlikwidowanych zostało 2,4 mln gospodarstw rolnych, co doprowadziło do utraty wielu miejsc pracy na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że rolnicy borykają się z rosnącymi cenami produkcji oraz ze wzrostem zadłużenia gospodarstw, oraz mając na uwadze, że w latach 2005–2010 w UE zlikwidowanych zostało 2,4 mln gospodarstw rolnych, co doprowadziło do utraty wielu miejsc pracy na obszarach wiejskich;

| K. | mając na uwadze, że rynki rolne, rozumiane jako miejsce konfrontacji podaży z popytem, są z natury niestabilne, że obecność podmiotów finansowych raczej wzmacnia tę niestabilność oraz że niewielka możliwość przystosowania się światowego zapotrzebowania na żywność do podaży produktów rolnych przyczynia się do zwielokrotnienia wpływu prawdziwego lub przypuszczalnego braku równowagi na podmioty rynkowe, co niekiedy ma ogromny wpływ na ceny produktów rolnych; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że rynki rolne, rozumiane jako miejsce konfrontacji podaży z popytem, są z natury niestabilne, że obecność podmiotów finansowych raczej wzmacnia tę niestabilność oraz że niewielka możliwość przystosowania się światowego zapotrzebowania na żywność do podaży produktów rolnych przyczynia się do zwielokrotnienia wpływu prawdziwego lub przypuszczalnego braku równowagi na podmioty rynkowe, co niekiedy ma ogromny wpływ na ceny produktów rolnych;

| L. | mając na uwadze, że finansjalizacja światowej gospodarki wraz z towarzyszącą jej spekulacją może wywierać wpływ na rynki rolne oraz może przyczynić się do zwiększenia ich niestabilności i do wzrostu zmienności cen w sytuacji, gdy surowce rolne używane są jako zwykłe aktywa finansowe; jak unaoczniły to straszliwe rozruchy wywołane widmem głodu w roku 2008, taka nadmierna finansjalizacja może być niszcząca i naganna etycznie, gdy zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu najgorzej odżywionych i najbiedniejszych populacji; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że finansjalizacja światowej gospodarki wraz z towarzyszącą jej spekulacją może wywierać wpływ na rynki rolne oraz może przyczynić się do zwiększenia ich niestabilności i do wzrostu zmienności cen w sytuacji, gdy surowce rolne używane są jako zwykłe aktywa finansowe; jak unaoczniły to straszliwe rozruchy wywołane widmem głodu w roku 2008, taka nadmierna finansjalizacja może być niszcząca i naganna etycznie, gdy zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu najgorzej odżywionych i najbiedniejszych populacji;

| M. | mając na uwadze odpowiedzialność Unii Europejskiej w zakresie przyczyniania się do zapewniania bezpieczeństwa żywnościowego w Europie oraz konkurencyjnej pozycji europejskich rolników i ogrodników na rynku światowym; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze odpowiedzialność Unii Europejskiej w zakresie przyczyniania się do zapewniania bezpieczeństwa żywnościowego w Europie oraz konkurencyjnej pozycji europejskich rolników i ogrodników na rynku światowym;

| N. | mając na uwadze, że sektor rolny i rolno-spożywczy jest istotny dla gospodarki Unii Europejskiej oraz ma zdolność przyczynienia się do zrównoważonego wzrostu; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że sektor rolny i rolno-spożywczy jest istotny dla gospodarki Unii Europejskiej oraz ma zdolność przyczynienia się do zrównoważonego wzrostu;

| O. | mając na uwadze, że zmienność cen powoduje wysoki poziom niepewności wśród producentów i konsumentów, ponieważ producenci widzą w niskich cenach zagrożenie dla swoich dochodów i zdolności inwestycyjnej, a zatem dla długoterminowej rentowności swojej działalności, natomiast wysokie ceny artykułów spożywczych ograniczają konsumentom możliwości odżywiania się i nabywania podstawowych dóbr, co prowadzi do sytuacji kryzysowych; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że zmienność cen powoduje wysoki poziom niepewności wśród producentów i konsumentów, ponieważ producenci widzą w niskich cenach zagrożenie dla swoich dochodów i zdolności inwestycyjnej, a zatem dla długoterminowej rentowności swojej działalności, natomiast wysokie ceny artykułów spożywczych ograniczają konsumentom możliwości odżywiania się i nabywania podstawowych dóbr, co prowadzi do sytuacji kryzysowych;

| P. | mając na uwadze, że zmienność cen jest szkodliwa dla działalności rolniczej i branż rolno-spożywczych, negatywnie oddziałuje na inwestycje, wzrost i zatrudnienie w terenie, ale także może poważniej dotknąć zaopatrzenie konsumentów, bezpieczeństwo żywnościowe i właściwe funkcjonowanie WPR; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że zmienność cen jest szkodliwa dla działalności rolniczej i branż rolno-spożywczych, negatywnie oddziałuje na inwestycje, wzrost i zatrudnienie w terenie, ale także może poważniej dotknąć zaopatrzenie konsumentów, bezpieczeństwo żywnościowe i właściwe funkcjonowanie WPR;

| Q. | mając na uwadze, że zmienność cen negatywnie wpływa na zdolność rolników do inwestowania i tworzenia miejsc pracy, co hamuje modernizację, innowacje, podejmowanie działalności przez młodych rolników oraz wymianę pokoleniową; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że zmienność cen negatywnie wpływa na zdolność rolników do inwestowania i tworzenia miejsc pracy, co hamuje modernizację, innowacje, podejmowanie działalności przez młodych rolników oraz wymianę pokoleniową;

| R. | mając na uwadze, że zrównoważone rolnictwo jako źródło wysokiej jakości żywności można zapewnić jedynie, gdy rolnicy otrzymają stosowne ceny producenta obejmujące wszystkie koszty zrównoważonej produkcji; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że zrównoważone rolnictwo jako źródło wysokiej jakości żywności można zapewnić jedynie, gdy rolnicy otrzymają stosowne ceny producenta obejmujące wszystkie koszty zrównoważonej produkcji;

| S. | mając na uwadze, że w kontekście „cyfrowej rewolucji” większa przejrzystość rynków europejskich i dostęp do informacji w odpowiednim czasie – obok innych narzędzi – mogą przyczyniać się do ograniczenia zmienności rynków i cen dzięki lepszemu i bardziej obiektywnemu dostępowi podmiotów gospodarczych do kształtowania rynków rolnych, przyczyniając się do skuteczniejszej ochrony dochodów rolników i przeciwdziałając spekulacji na rynkach rolnych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w kontekście „cyfrowej rewolucji” większa przejrzystość rynków europejskich i dostęp do informacji w odpowiednim czasie – obok innych narzędzi – mogą przyczyniać się do ograniczenia zmienności rynków i cen dzięki lepszemu i bardziej obiektywnemu dostępowi podmiotów gospodarczych do kształtowania rynków rolnych, przyczyniając się do skuteczniejszej ochrony dochodów rolników i przeciwdziałając spekulacji na rynkach rolnych;

| T. | mając na uwadze, że WPR w jej kształcie po reformie z 2013 r. obejmuje instrumenty zarządzania ryzykiem w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich, oraz, że obecnie na te instrumenty przeznacza się jedynie 2 % budżetu w drugim filarze i 0,4 % budżetu WPR; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że WPR w jej kształcie po reformie z 2013 r. obejmuje instrumenty zarządzania ryzykiem w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich, oraz, że obecnie na te instrumenty przeznacza się jedynie 2 % budżetu w drugim filarze i 0,4 % budżetu WPR;

Obecna sytuacja i cele

| 1. | uważa, że narażenie rolników na zmienność cen będzie postępować z różnych przyczyn, jak niestabilność i niedoskonałość rynków rolnych, globalizacja i złożony charakter rynków rolnych, większa zmienność podaży spowodowana niestabilnością klimatu, wzrostu zagrożeń dla zdrowia oraz krucha równowaga w zakresie zaopatrzenia w żywność; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uważa, że niezbędne jest przyjęcie bardziej wyrazistej i spójnej strategii politycznej, wraz z ukierunkowanymi instrumentami na poziomie unijnym i krajowym, w celu zagwarantowania wielofunkcyjnej, zrównoważonej produkcji rolnej w całej Unii, a także sprawiedliwych i opłacalnych cen, dzięki ograniczeniu negatywnych skutków odczuwanych przez podmioty, które są najbardziej narażone w szczególności na zmienność cen; |
| --- | --- |

2.

| 3. | stwierdza, że poszczególne sektory rolnictwa są w różnym stopniu narażone na zmienność cen oraz że kalibrowanie narzędzi polityki publicznej lub strategii łagodzenia podmiotów branżowych musi być dostosowane do każdego sektora i rzeczywistych obecnych i przyszłych zagrożeń, z jakimi muszą się zmierzyć rolnicy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | stwierdza, że podczas gdy Unia Europejska zmniejsza swoje strategiczne wsparcie dla rolnictwa, jej główni konkurenci na rynku światowym, zwłaszcza Stany Zjednoczone, Brazylia i Chiny, przeznaczają bardzo znaczne i coraz większe kwoty środków publicznych na rozwój nowych modeli polityki w zakresie ryzyka i na zapewnianie narzędzi ochrony swoich rolników przed skutkami zmienności cen; |
| --- | --- |

4.

| 5. | stwierdza, że Unia Europejska jest jedynym podmiotem rolniczym, który opiera swoją politykę rolną na pomocy oddzielonej od produkcji, a jednocześnie rok po roku likwiduje swoje strategiczne wsparcie dla rolnictwa; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zauważa, że Stany Zjednoczone opracowały, w ramach ustawy rolnej (Farm Bill) z 2014 r., konkretne strategie polityczne w dziedzinie ubezpieczeń dostosowane do różnych sektorów rolnictwa; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wskazuje na fakt, że chociaż WPR stale ewoluowała w ostatnich dziesięcioleciach, ważne pozostały jej główne cele polegające na gwarantowaniu rolnikom godnego poziomu życia i zapewnianiu konsumentom stabilnych i bezpiecznych dostaw żywności po przystępnych cenach; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla w tym kontekście fakt, że europejska wspólna polityka ma zasadnicze znaczenie dla sektora, który jest odpowiedzialny za zapewnianie bezpieczeństwa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności i który odgrywa podstawową rolę w wykorzystaniu zasobów naturalnych oraz w trwałym rozwoju gospodarczym i środowiskowym obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla wagę korzystania z synergii między WPR a innymi dziedzinami polityki UE; |
| --- | --- |

9.

| 10. | zauważa, że najnowsze reformy WPR prawie w całości oddzieliły pomoc bezpośrednią od wielkości produkcji, były kontynuacją procesu ujednolicenia płatności bezpośrednich oraz w większym stopniu uwzględniły aspekty społeczne i związane ze środowiskiem; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zauważa z niepokojem obniżanie środków budżetowych WPR na przestrzeni lat, zwłaszcza środków przeznaczonych na działania w ramach wspólnej organizacji rynków, otwierające możliwość renacjonalizacji WPR i zagrażające sprawiedliwym warunkom i równym warunkom działania na jednolitym rynku UE; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że średnie roczne dochody rolników w UE w ostatnich 10 latach utrzymywały się na tym samym poziomie, a nawet spadły, podczas gdy koszty produkcji stale rosły, w związku z czym znacznie zmalała liczba gospodarstw i pojawiło się zagrożenie utraty wielu miejsc pracy na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa, że Komisja powinna wykorzystać cały margines finansowy, jakim dysponuje w ramach jednolitej wspólnej organizacji rynku; |
| --- | --- |

13.

| 14. | ubolewa z powodu bardzo niskiego wskaźnika wdrażania narzędzi jednolitej wspólnej organizacji rynku służących zmniejszaniu negatywnych skutków zmienności cen oraz zarządzaniu zakłóceniami na rynkach; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zwraca uwagę, że większość instrumentów zarządzania ryzykiem, funduszy wspólnego inwestowania, narzędzi stabilizacji dochodów i ubezpieczeń na wypadek utraty dochodów, które udostępnione zostały w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich, stosowanych jest nierówno i posiada ograniczone środki budżetowe; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zaleca zatem wzmocnienie środków obecnego drugiego filara, aby zwiększyć konkurencyjność europejskiego rolnictwa oraz ściśle zaangażować organizacje producentów w proces wdrażania; |
| --- | --- |

16.

| 17. | zwraca się do Komisji o przeprowadzenie dogłębnej analizy czynników wpływających zarówno na słabe wykorzystanie instrumentów dostępnych w ramach drugiego filara WPR, jak i na nieoptymalne wdrożenie jednolitej wspólnej organizacji rynku, z myślą o przeprowadzeniu odpowiednio przeglądu odnośnych przepisów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | podkreśla znaczenie utrzymania pomocy bezpośrednich oddzielonych od wielkości produkcji w ramach obecnej WPR i jednocześnie systemu płatności jednolitych jako rekompensaty z tytułu usług publicznych oraz istotnego elementu w zapewnianiu rolnikom dochodu i pewnej stabilności finansowej; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla jednak, że obecna WPR, w związku z brakiem narzędzi reagowania lub skutecznego działania, ani w odpowiedni sposób nie uwzględniła zaobserwowanej zwiększonej zmienności rynków rolnych, ani nie umożliwiła rolnikom reagowania na sygnały rynkowe lub opracowania rozwiązań w celu radzenia sobie ze zmianami cen; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa Komisję do podjęcia pilnych działań w celu wsparcia sektorów rolnych w regionach najbardziej oddalonych, regionach górskich i regionach w niekorzystnym położeniu, gdzie koszty produkcji, zbiorów i wprowadzania na rynek produktów rolnych poza terenami, na których są produkowane, są dużo wyższe, niż w innych regionach, a także do przewidzenia specyficznych wskaźników dla uruchomienia działań osłonowych dla rynków rolnych w tych regionach; |
| --- | --- |

20.

| 21. | uważa, że niezależność i bezpieczeństwo żywnościowe UE, a także rozwój konkurencyjnego i zrównoważonego sektora transportu w całej Unii, zaspokajającego potrzeby obywateli, musi pozostać jednym ze strategicznych celów przyszłej WPR, a także, iż jednocześnie należy pilnie zagwarantować rolnikom godny poziom życia; |
| --- | --- |

21.

| 22. | uważa, że rentowna produkcja żywności nie jest możliwa bez europejskich rolników, którzy stale narażeni są na zmienność cen i znacznie zależni są od stabilności rynków i cen, a także od odpowiedniego finansowania publicznego i środków chroniących konkurencyjność gospodarstw i gospodarstw rodzinnych; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla w tym kontekście istotna rolę młodych rolników i rolników rozpoczynających działalność w zapewnianiu przyszłości rolnictwa europejskiego; |
| --- | --- |

23.

Wnioski

Organizacja sektorowa i kontraktacja

| 24. | uważa, że producenci surowców są najsłabszym ogniwem łańcucha dostaw żywności, zwłaszcza w związku z coraz większą koncentracją i rozmiarami sektora detalicznego na poziomie europejskim i krajowym, oraz że muszą oni mieć możliwość zrzeszania się w organach takich jak spółdzielnie, organizacje producentów lub własne stowarzyszenia czy organizacje międzybranżowe; |
| --- | --- |

24.

| 25. | wzywa Komisję do ułatwienia kontraktacji poprzez dostosowanie, zgodnie z art. 42 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, unijnego prawa konkurencji do specyficznych potrzeb sektora rolnego za pośrednictwem jednolitych przepisów i ich wdrożenia przez wszystkie państwa członkowskie; uważa, że cele WPR muszą mieć nadal pierwszeństwo przed regułami konkurencji, oraz że inicjatywy mające na celu lepsze dostosowanie prawa konkurencji do specyfiki sektora rolnictwa muszą opierać się na rozporządzeniu o jednolitej wspólnej organizacji rynku; |
| --- | --- |

25.

| 26. | podkreśla, że należy wzmocnić pozycję przetargową producentów w łańcuchu żywnościowym dzięki standardowym, przejrzystym i wspólnie negocjowanym umowom, w celu umożliwienia rolnikom przeciwdziałania nieuczciwym praktykom handlowym, zwiększenia ich konkurencyjności, wzmocnienia stabilności ich dochodów, generowania wartości dodanej i inwestowania w innowacje; |
| --- | --- |

26.

| 27. | zwraca się do Komisji o określenie unijnych ram prawnych zakazujących nieuczciwych praktyk handlowych w łańcuchu dostaw żywności, gdyż praktyki te mogą powodować zmienność cen na rynkach rolnych; |
| --- | --- |

27.

| 28. | podkreśla, że umowy te powinny obejmować odpowiedni okres i zawierać ceny, terminy płatności oraz inne warunki dotyczące dostaw produktów rolnych; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że rolnicy w różnych sektora rolnych powinni mieć możliwość zbiorowego negocjowania warunków umów za pośrednictwem organizacji producentów o wielkości odpowiadającej wielkości grup przemysłowych i grup dystrybutorów, z którymi negocjują; |
| --- | --- |

29.

| 30. | zwraca uwagę, że długoterminowe zintegrowane umowy w łańcuchu dostaw, umowy terminowe typu forward, umowy ze stałą marżą oraz możliwość „zakontraktowania” cen odzwierciedlających koszty produkcji na określony czas byłyby dla producentów narzędziem umożliwiającym sterowanie wpływem wahania cen na ich marżę; |
| --- | --- |

30.

| 31. | jest zdania, że powinna istnieć możliwość korzystania z nowych instrumentów w stosunkach umownych oraz że muszą być również dostępne narzędzia negocjowania warunków umów; |
| --- | --- |

31.

| 32. | stwierdza, że organizacje międzybranżowe sprzyjają atmosferze zaufania i dialogu między różnymi podmiotami (producentami, przetwórcami i dystrybutorami) i ułatwiają generowanie wartości dodanej poprzez wspólne działania, które pomagają rolnikom w lepszym zrozumieniu rynków i produkcji, propagują dobre praktyki i przejrzystość rynku, przyczyniają się do przewidywania potencjału produkcyjnego, do lepszego zarządzania podażą, a także mają na celu opracowywania umów standardowych, które są spójne z przepisami unijnymi; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca się do Komisji, aby zachęcała organizacje międzybranżowe na szczeblu UE do wspólnej obrony interesów producentów w sektorach najbardziej nastawionych na rynki transgraniczne, takich jak sektor owocowo-warzywny; |
| --- | --- |

33.

| 34. | uznaje starania, jakich dokonały spółdzielnie europejskie w zrzeszaniu producentów i pomaganiu im w umacnianiu ich pozycji w łańcuchu wartości, i uważa, że należy zachęcać je do odgrywania większej roli w sektorach rolnych, co złagodzi skutki nadmiernej zmienności rynków; |
| --- | --- |

34.

Instrumenty zarządzania ryzykiem

| 35. | zaleca dalsze rozwijanie instrumentów zarządzania ryzykiem w zakresie klimatu, zdrowia i gospodarki, w szczególności różnych rodzajów ubezpieczeń produkcji rolnej, narzędzi stabilizacji dochodów, mechanizmów indywidualnego tworzenia rezerw i funduszy wspólnego inwestowania, w ramach ukierunkowanej na rynek WPR, w celu ograniczania skutków zmienności cen i wspierania przyszłościowego zarządzania gospodarstwami; |
| --- | --- |

35.

| 36. | wzywa Komisję do wspierania wymiany dobrych praktyk między państwami członkowskimi i do rozwoju nowych narzędzi, które powinny nie tylko być sprawiedliwe, skuteczne i reaktywne, ale również przystępne i dostępne dla rolników, w celu zapobiegania ryzyku związanemu ze zmiennością cen i zarządzania nim, a tym samym utworzenia podstawy do dyskusji nad przyszłymi reformami WPR; |
| --- | --- |

36.

| 37. | podkreśla, że takie narzędzia towarzyszące systemowi płatności bezpośrednich muszą być wyposażone w wystarczające środki w celu zwiększania odporności rolnictwa, przy jednoczesnym ograniczaniu potrzeby zarządzania kryzysowego ex post; |
| --- | --- |

37.

| 38. | uważa, że zarządzane w obrębie sektorów i ustanawiane z inicjatywy rolników fundusze wspólnego inwestowania mogą zapewnić pewien poziom stabilności dochodów rolników w sytuacji, gdy marże od sprzedaży ich produktów ulegają zmianie; |
| --- | --- |

38.

| 39. | uważa ponadto, że takie fundusze wspólnego inwestowania nie powinny zastępować wsparcia dostarczanego przez Unię oraz że należy je łączyć ze wsparciem krajowym; |
| --- | --- |

39.

| 40. | zwraca się również do Komisji o podjęcie inicjatyw mających na celu zachęcanie do tworzenia takich funduszy, a jednocześnie o dopilnowanie, by jakikolwiek przyszły system zarządzania ryzykiem musiał uwzględniać, a w razie potrzeby uzupełniać, systemy ubezpieczeń przyjęte przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

40.

| 41. | uważa, że zmiennością cen można również zarządzać na poziomie krajowym i zachęca w związku z tym państwa członkowskie do uwzględniania zmienności rynków w ich zasadach opodatkowania i do umożliwienia rolnikom ustanawiania mechanizmów indywidualnego tworzenia rezerw, które mogłyby być zwolnione z podatków; |
| --- | --- |

41.

| 42. | uważa, że z gospodarczego punktu widzenia rolnicy należą do podmiotów znajdujących się na rynku w najtrudniejszej sytuacji, zwłaszcza ci, którzy poczynili inwestycje w rozwój swoich gospodarstw; |
| --- | --- |

42.

| 43. | uważa ponadto, że aby nie utracić dynamiki inwestycyjnej, należy wprowadzić instrumenty WPR, takie jak skuteczna pomoc w zakresie przepływu środków pieniężnych lub system zapobiegawczego gromadzenia oszczędności; |
| --- | --- |

43.

| 44. | podkreśla, że rolnicy mogą pozwolić sobie na innowacje jedynie, gdy koszty kapitałowe są niskie oraz gdy możliwy jest pewien poziom płynności; podkreśla w tym kontekście, że stabilne dochody są jednym z warunków dostępu rolników do kredytów; |
| --- | --- |

44.

| 45. | zwraca uwagę, że rola i działania sektora bankowego mają poważny wpływ na producentów oraz że wzrost poziomu zadłużenia gospodarstw stanowi dodatkowe obciążenie dla sektora w niestabilnych czasach; |
| --- | --- |

45.

| 46. | podkreśla wagę lepszego informowania rolników o kluczowej roli Europejskiego Banku Inwestycyjnego we wspieraniu gospodarki wiejskiej i jej rozwoju, a także informowania ich o możliwościach korzystania z innowacyjnych instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

46.

| 47. | uważa, że rolnikom i organizacjom rolniczym należy udostępniać lepsze informacje o modernizacji, zrównoważonym charakterze i konkurencyjności gospodarstw, a jednocześnie należy zapewnić im szkolenia w dziedzinie zarządzania ryzykiem, danych rynkowych, marż i zmienności; |
| --- | --- |

47.

| 48. | wzywa Komisję do przyjęcia, w ścisłej współpracy z organami krajowymi i ugrupowaniami rolników, planu mającego na celu podniesienie wiedzy na temat narzędzi zarządzania ryzykiem dostępnych w ramach II filaru oraz w ramach wspólnej organizacji rynków; |
| --- | --- |

48.

| 49. | wzywa państwa członkowskie i organy lokalne do podkreślania wyżej wymienionych aspektów w programach szkół rolniczych i szkolenia zawodowego; |
| --- | --- |

49.

| 50. | jest przekonany, że jednym z narzędzi stabilizacji rynków oraz ograniczenia wahań cen jest zapewnienie lepszej równowagi pomiędzy podażą a popytem; |
| --- | --- |

50.

Ośrodki monitorowania rynków i cen produktów rolnych

| 51. | uważa, że rynki rolne muszą być przejrzyste, co można w głównej mierze osiągnąć poprzez bardziej punktualne podawanie do wiadomości publicznej informacji o cenach i kosztach, a także uczynienie ich łatwiej dostępnymi i bardziej przydatnymi dla wszystkich zainteresowanych podmiotów wchodzącym w skład łańcucha dostaw, od produkcji po dystrybucję, ograniczając w ten sposób spekulację cenową i zmienność cen; |
| --- | --- |

51.

| 52. | zauważa jednak, że sama przejrzystość cen nie pomoże poprawić odporności rolników na wahania cen ani rozwiązać wad systemowych organizacji rynku, takich jak brak równowagi pomiędzy podażą a popytem; |
| --- | --- |

52.

| 53. | zachęca do utworzenia mapy Europy przedstawiającej w czasie rzeczywistym informacje o dostępności produktów rolnych; |
| --- | --- |

53.

| 54. | z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie dodatkowych instrumentów nadzoru rynku i objęcie nim innych sektorów; |
| --- | --- |

54.

| 55. | podkreśla, że wiedza na temat tego, jak kształtują się i zmieniają ceny, a także tendencje w zakresie podaży, jest istotnym atutem dla rolników w negocjacjach ze wszystkimi innymi zainteresowanymi stronami; |
| --- | --- |

55.

| 56. | zaleca utworzenie europejskich obserwatoriów cen w całym łańcuchu, począwszy od ceny producenta po ostateczną cenę sprzedaży, w celu przeprowadzania dynamicznej analizy rynków rolnych dla poszczególnych segmentów; |
| --- | --- |

56.

| 57. | zaleca, by podmioty gospodarcze brały udział w dostarczaniu zaktualizowanych i adekwatnych danych przedstawiających ewolucję oraz prognozy krótko- i średnioterminowe, co czynić powinny regularnie co miesiąc lub co dwa miesiące, w zależności od potrzeb danego sektora; |
| --- | --- |

57.

| 58. | wzywa Komisję do zapewnienia obserwatoriom niezbędnych środków, dzięki którym będą one w stanie wydawać zalecenia, a nie tylko monitorować zakłócenia; |
| --- | --- |

58.

Instrumenty zapobiegania kryzysom i zarządzania nimi

| 59. | jest zdania, że w zglobalizowanej gospodarce tradycyjne narzędzia WPR w dziedzinie zarządzania ryzykiem (interwencja publiczna i prywatne przechowywanie) nie są wystarczająco skuteczne; |
| --- | --- |

59.

| 60. | wzywa w związku z tym Komisję do opracowania narzędzi sektora publicznego i prywatnego, które mogłyby się ze sobą łączyć lub wzajemnie uzupełniać, a także dostosowanego, wiążącego mechanizmu wczesnego ostrzegania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynków i przeciwdziałania kryzysom rynkowym; |
| --- | --- |

60.

| 61. | uważa, że w celu zwalczania kryzysów Komisja powinna wykorzystywać wszystkie narzędzia, jakimi już dysponuje w ramach jednolitej wspólnej organizacji rynku; |
| --- | --- |

61.

| 62. | wyraża ubolewanie z powodu ograniczonego wykorzystania rezerwy na wypadek kryzysów, wynikającego głównie z zasad budżetowych, zwłaszcza z zasady jednoroczności, a także z udzielonej Komisji Europejskiej swobody podejmowania decyzji o uruchamianiu środków z rezerwy; |
| --- | --- |

62.

| 63. | w związku z tym wzywa do utworzenia rezerwy na wypadek kryzysu poza budżetem WPR, która powinna funkcjonować jako źródło finansowania instrumentów zarządzania kryzysowego; |
| --- | --- |

63.

| 64. | postrzega środki antycykliczne jako narzędzia zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacji kryzysowej, obok narzędzi zarządzania ryzykiem, dzięki którym UE może interweniować na rynkach rolnych w przypadkach kryzysów spowodowanych działaniem siły wyższej, aby zapobiec znacznym cięciom cen; |
| --- | --- |

64.

| 65. | zwraca się do Komisji o przeprowadzenie badania nad opracowaniem mechanizmu zapobiegania kryzysom wywołanym zmiennością cen i ich zwalczania przy wykorzystaniu płatności antycyklicznych, a także o zapewnienie większej elastyczności budżetów rocznych, przy jednoczesnym przestrzeganiu wieloletniej puli środków finansowych, aby uwzględnić płatności antycykliczne; |
| --- | --- |

65.

o

o o

| 66. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

66.

---

Czwartek, 15 grudnia 2016 r.

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/108 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/108

---

P8_TA(2016)0505

Sprawy tybetańskiej akademii buddystycznej Larung Gar i Ilhama Tohtiego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie tybetańskiej akademii buddyjskiej Larung Gar i Ilhama Tohtiego (2016/3026(RSP))

(2018/C 238/09)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Tybetu, zwłaszcza rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie Tybetu: plany wprowadzenia chińskiego jako głównego języka wykładowego (1), rezolucję z dnia 27 października 2011 r. w sprawie Tybetu, w szczególności samospalenia mniszek i mnichów (2), oraz rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie sytuacji w dziedzinie praw człowieka w Tybecie (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Tybetu, zwłaszcza rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie Tybetu: plany wprowadzenia chińskiego jako głównego języka wykładowego (1), rezolucję z dnia 27 października 2011 r. w sprawie Tybetu, w szczególności samospalenia mniszek i mnichów (2), oraz rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie sytuacji w dziedzinie praw człowieka w Tybecie (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie Chin: prawa mniejszości a stosowanie kary śmierci (4) i z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie sytuacji i dziedzictwa kulturowego w Kaszgarze (Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur w Chinach) (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie Chin: prawa mniejszości a stosowanie kary śmierci (4) i z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie sytuacji i dziedzictwa kulturowego w Kaszgarze (Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur w Chinach) (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie stosunków UE–Chiny (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie stosunków UE–Chiny (6),

| — | uwzględniając dziewięć rund rozmów, które odbyły się w latach 2002–2010 między wysokiej rangi przedstawicielami rządu Chin a Dalajlamą; uwzględniając chińską białą księgę w sprawie Tybetu zatytułowaną „O kierunku rozwoju Tybetu decyduje nieprzezwyciężony prąd historii”, opublikowaną przez biuro informacyjne Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej w dniu 15 kwietnia 2015 r.; uwzględniając wystosowane przez przedstawicieli XIV Dalajlamy memorandum z 2008 r. i notę z 2009 w sprawie prawdziwej autonomii mieszkańców Tybetu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dziewięć rund rozmów, które odbyły się w latach 2002–2010 między wysokiej rangi przedstawicielami rządu Chin a Dalajlamą; uwzględniając chińską białą księgę w sprawie Tybetu zatytułowaną „O kierunku rozwoju Tybetu decyduje nieprzezwyciężony prąd historii”, opublikowaną przez biuro informacyjne Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej w dniu 15 kwietnia 2015 r.; uwzględniając wystosowane przez przedstawicieli XIV Dalajlamy memorandum z 2008 r. i notę z 2009 w sprawie prawdziwej autonomii mieszkańców Tybetu,

| — | uwzględniając art. 36 konstytucji Chińskiej Republiki Ludowej, gwarantujący wszystkim obywatelom prawo do wolności wyznania, oraz art. 4, w którym zapisano prawa „narodowości mniejszościowych”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 36 konstytucji Chińskiej Republiki Ludowej, gwarantujący wszystkim obywatelom prawo do wolności wyznania, oraz art. 4, w którym zapisano prawa „narodowości mniejszościowych”,

| — | uwzględniając uwagi przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska przedstawione dnia 29 czerwca 2015 r. podczas wspólnej konferencji prasowej z premierem Chin Li Keqiangiem po 17. szczycie UE–Chiny, w których Donald Tusk mówił o „zaniepokojeniu UE z powodu ograniczeń swobody wypowiedzi i zrzeszania się w Chinach, w tym z powodu sytuacji osób należących do mniejszości, takich jak Tybetańczycy i Ujgurzy”, oraz „zachęcił Chiny do wznowienia konstruktywnego dialogu z przedstawicielami Dalajlamy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uwagi przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska przedstawione dnia 29 czerwca 2015 r. podczas wspólnej konferencji prasowej z premierem Chin Li Keqiangiem po 17. szczycie UE–Chiny, w których Donald Tusk mówił o „zaniepokojeniu UE z powodu ograniczeń swobody wypowiedzi i zrzeszania się w Chinach, w tym z powodu sytuacji osób należących do mniejszości, takich jak Tybetańczycy i Ujgurzy”, oraz „zachęcił Chiny do wznowienia konstruktywnego dialogu z przedstawicielami Dalajlamy”,

| — | uwzględniając „szóste forum robocze w sprawie Tybetu” zorganizowane przez Komitet Centralny Komunistycznej Partii Chin (KPCh) w sierpniu 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając „szóste forum robocze w sprawie Tybetu” zorganizowane przez Komitet Centralny Komunistycznej Partii Chin (KPCh) w sierpniu 2015 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 23 września 2014 r., w którym potępiono skazanie ujgurskiego profesora ekonomii Ilhama Tohtiego na karę dożywotniego więzienia i zaapelowano o jego natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 23 września 2014 r., w którym potępiono skazanie ujgurskiego profesora ekonomii Ilhama Tohtiego na karę dożywotniego więzienia i zaapelowano o jego natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie,

| — | uwzględniając rozpoczęty w 1995 r. dialog na temat praw człowieka między UE a Chinami oraz 34. rundę tego dialogu, która odbyła się w dniach 30 listopada i 1 grudnia 2015 r. w Pekinie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozpoczęty w 1995 r. dialog na temat praw człowieka między UE a Chinami oraz 34. rundę tego dialogu, która odbyła się w dniach 30 listopada i 1 grudnia 2015 r. w Pekinie,

| — | uwzględniając fakt, że w dniu 11 października 2016 r. Ilhamowi Tohtiemu przyznano Nagrodę Martina Ennalsa za obronę praw człowieka, a we wrześniu 2016 r. nominowano go do Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając fakt, że w dniu 11 października 2016 r. Ilhamowi Tohtiemu przyznano Nagrodę Martina Ennalsa za obronę praw człowieka, a we wrześniu 2016 r. nominowano go do Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli,

| — | uwzględniając partnerstwo strategiczne między UE a Chinami zapoczątkowane w 2003 r. oraz wspólny komunikat Komisji i ESDZ z dnia 22 czerwca 2016 r., skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady i zatytułowany „Elementy nowej strategii UE wobec Chin”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając partnerstwo strategiczne między UE a Chinami zapoczątkowane w 2003 r. oraz wspólny komunikat Komisji i ESDZ z dnia 22 czerwca 2016 r., skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady i zatytułowany „Elementy nowej strategii UE wobec Chin”,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z dnia 16 grudnia 1966 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z dnia 16 grudnia 1966 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że wspieranie i poszanowanie praw człowieka, zasad demokracji i praworządności powinno nadal być centralnym elementem długofalowego partnerstwa między UE a Chinami, zgodnie ze zobowiązaniem UE do stania na straży tych wartości w jej działaniach zewnętrznych oraz w związku z faktem, że Chiny wyrażają zainteresowanie przestrzeganiem tych wartości we własnym rozwoju i we współpracy międzynarodowej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wspieranie i poszanowanie praw człowieka, zasad demokracji i praworządności powinno nadal być centralnym elementem długofalowego partnerstwa między UE a Chinami, zgodnie ze zobowiązaniem UE do stania na straży tych wartości w jej działaniach zewnętrznych oraz w związku z faktem, że Chiny wyrażają zainteresowanie przestrzeganiem tych wartości we własnym rozwoju i we współpracy międzynarodowej;

| B. | mając na uwadze, że w swoich celach rozwojowych rząd Chin wskazał, iż dąży do odgrywania istotniejszej roli w podejmowaniu światowych wyzwań, takich jak pokój i bezpieczeństwo międzynarodowe oraz zmiana klimatu, a także do większego oddziaływania na światowy ład polityczny i gospodarczy, oraz zobowiązał się do lepszego przestrzegania zasad praworządności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w swoich celach rozwojowych rząd Chin wskazał, iż dąży do odgrywania istotniejszej roli w podejmowaniu światowych wyzwań, takich jak pokój i bezpieczeństwo międzynarodowe oraz zmiana klimatu, a także do większego oddziaływania na światowy ład polityczny i gospodarczy, oraz zobowiązał się do lepszego przestrzegania zasad praworządności;

| C. | mając na uwadze, że podczas 17. szczytu UE–Chiny, który odbył się dnia 29 czerwca 2015 r., otwarto nowy rozdział w dwustronnych stosunkach, oraz mając na uwadze, że w strategicznych ramach na rzecz praw człowieka i demokracji UE zobowiązała się do umieszczenia kwestii praw człowieka w centrum swoich stosunków ze wszystkimi krajami trzecimi, w tym z partnerami strategicznymi; mając na uwadze, że na zakończenie 18. szczytu UE–Chiny, który odbył się w dniach 12–13 lipca 2016 r., stwierdzono, że jeszcze przed końcem 2016 r. odbędzie się kolejna runda dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że podczas 17. szczytu UE–Chiny, który odbył się dnia 29 czerwca 2015 r., otwarto nowy rozdział w dwustronnych stosunkach, oraz mając na uwadze, że w strategicznych ramach na rzecz praw człowieka i demokracji UE zobowiązała się do umieszczenia kwestii praw człowieka w centrum swoich stosunków ze wszystkimi krajami trzecimi, w tym z partnerami strategicznymi; mając na uwadze, że na zakończenie 18. szczytu UE–Chiny, który odbył się w dniach 12–13 lipca 2016 r., stwierdzono, że jeszcze przed końcem 2016 r. odbędzie się kolejna runda dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami;

| D. | mając na uwadze, że w ostatnich dziesięcioleciach w Chinach odnotowano postępy w przestrzeganiu praw gospodarczych i społecznych, co odzwierciedla deklarowane priorytety dotyczące praw ludów do trwania i rozwoju, jednak osiągnięcia w dziedzinie praw politycznych i obywatelskich oraz wspierania praw człowieka są ograniczone; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w ostatnich dziesięcioleciach w Chinach odnotowano postępy w przestrzeganiu praw gospodarczych i społecznych, co odzwierciedla deklarowane priorytety dotyczące praw ludów do trwania i rozwoju, jednak osiągnięcia w dziedzinie praw politycznych i obywatelskich oraz wspierania praw człowieka są ograniczone;

| E. | mając na uwadze, że podczas 34. dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami, który odbył się w Pekinie w dniu 2 grudnia 2015 r., UE wyraziła obawy dotyczące przestrzegania praw osób należących do mniejszości, zwłaszcza w Tybecie i Sinciangu, a także poszanowania wolności wyznania i przekonań; mając na uwadze, że podczas 34. dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami omawiano przypadek Ilhama Tohtiego; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że podczas 34. dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami, który odbył się w Pekinie w dniu 2 grudnia 2015 r., UE wyraziła obawy dotyczące przestrzegania praw osób należących do mniejszości, zwłaszcza w Tybecie i Sinciangu, a także poszanowania wolności wyznania i przekonań; mając na uwadze, że podczas 34. dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami omawiano przypadek Ilhama Tohtiego;

| F. | mając na uwadze, że rząd Chin prowadzi obecnie masowe wyburzenia w akademii Larung Gar, największym, założonym w 1980 r., ośrodku buddyjskim na świecie, a celem tych działań jest zmniejszenie rozmiarów akademii o 50 %, przymusowa eksmisja około 4 600 mieszkańców i zniszczenie około 1 500 mieszkań; mając na uwadze, że według władz chińskich wyburzenia te są niezbędne do przeprowadzenia „korekty i naprawy”; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że rząd Chin prowadzi obecnie masowe wyburzenia w akademii Larung Gar, największym, założonym w 1980 r., ośrodku buddyjskim na świecie, a celem tych działań jest zmniejszenie rozmiarów akademii o 50 %, przymusowa eksmisja około 4 600 mieszkańców i zniszczenie około 1 500 mieszkań; mając na uwadze, że według władz chińskich wyburzenia te są niezbędne do przeprowadzenia „korekty i naprawy”;

| G. | mając na uwadze, że eksmitowani mają być przymusowo kierowani na tzw. ćwiczenia „edukacji patriotycznej”; mając na uwadze, że trzy mniszki z akademii popełniły samobójstwo w proteście przeciwko trwającym masowym wyburzeniom w Larung Gar; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że eksmitowani mają być przymusowo kierowani na tzw. ćwiczenia „edukacji patriotycznej”; mając na uwadze, że trzy mniszki z akademii popełniły samobójstwo w proteście przeciwko trwającym masowym wyburzeniom w Larung Gar;

| H. | mając na uwadze, że według doniesień od 2009 r. niezwykle duża liczba Tybetańczyków, głównie mnichów i mniszek, dokonała samopodpalenia w proteście przeciwko restrykcyjnej polityce Chin w Tybecie i na znak poparcia dla powrotu Dalajlamy oraz prawa do wolności religijnej w okręgu Aba/Ngaba w prowincji Syczuan, a także w innych częściach Wyżyny Tybetańskiej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według doniesień od 2009 r. niezwykle duża liczba Tybetańczyków, głównie mnichów i mniszek, dokonała samopodpalenia w proteście przeciwko restrykcyjnej polityce Chin w Tybecie i na znak poparcia dla powrotu Dalajlamy oraz prawa do wolności religijnej w okręgu Aba/Ngaba w prowincji Syczuan, a także w innych częściach Wyżyny Tybetańskiej;

| I. | mając na uwadze, że wysłannicy Jego Świątobliwości Dalajlamy zwrócili się do rządu Chińskiej Republiki Ludowej o znalezienie korzystnego dla obu stron rozwiązania kwestii Tybetu; mając na uwadze, że w ostatnich latach nie nastąpił żaden postęp w rozwiązywaniu kryzysu tybetańskiego, gdyż ostatnia runda rozmów odbyła się w 2010 r., a obecnie negocjacje są zawieszone; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wysłannicy Jego Świątobliwości Dalajlamy zwrócili się do rządu Chińskiej Republiki Ludowej o znalezienie korzystnego dla obu stron rozwiązania kwestii Tybetu; mając na uwadze, że w ostatnich latach nie nastąpił żaden postęp w rozwiązywaniu kryzysu tybetańskiego, gdyż ostatnia runda rozmów odbyła się w 2010 r., a obecnie negocjacje są zawieszone;

| J. | mając na uwadze, że ujgurski profesor ekonomii Ilham Tohti został skazany – po aresztowaniu w styczniu 2014 r. – na dożywotnie więzienie w dniu 23 września tego samego roku pod zarzutem rzekomego wspierania separatyzmu; mając na uwadze, że siedmiu jego dawnych studentów także zostało zatrzymanych i skazanych na wyroki więzienia od trzech do ośmiu lat za rzekomą współpracę z prof. Tohtim; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że ujgurski profesor ekonomii Ilham Tohti został skazany – po aresztowaniu w styczniu 2014 r. – na dożywotnie więzienie w dniu 23 września tego samego roku pod zarzutem rzekomego wspierania separatyzmu; mając na uwadze, że siedmiu jego dawnych studentów także zostało zatrzymanych i skazanych na wyroki więzienia od trzech do ośmiu lat za rzekomą współpracę z prof. Tohtim;

| K. | mając na uwadze, że istnieją podstawy do podejrzewania, że nie respektowano sprawiedliwości proceduralnej, zwłaszcza jeśli chodzi o prawo do obrony; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że istnieją podstawy do podejrzewania, że nie respektowano sprawiedliwości proceduralnej, zwłaszcza jeśli chodzi o prawo do obrony;

| L. | mając na uwadze, że w regionie Sinciang, w którym koncentruje się muzułmańska mniejszość etniczna Ujgurów, wielokrotnie wybuchały zamieszki o podłożu etnicznym i miały miejsce akty przemocy; mając na uwadze, że Ilham Tohti zawsze potępiał separatyzm i przemoc i dążył do pojednania opartego na poszanowaniu kultury ujgurskiej; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w regionie Sinciang, w którym koncentruje się muzułmańska mniejszość etniczna Ujgurów, wielokrotnie wybuchały zamieszki o podłożu etnicznym i miały miejsce akty przemocy; mając na uwadze, że Ilham Tohti zawsze potępiał separatyzm i przemoc i dążył do pojednania opartego na poszanowaniu kultury ujgurskiej;

| 1. | wzywa władze chińskie do zaprzestania wyburzania Larung Gar i eksmisji jej mieszkańców i do respektowania wolności religii zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Chin w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa władze chińskie do podjęcia dialogu i do konstruktywnego udziału w rozwoju Larung Gar wraz ze społecznością lokalną i jej przywódcami religijnymi, oraz do rozwiązania problemu przeludnienia akademii wyznaniowych dzięki zezwoleniu Tybetańczykom na otwarcie większej ich liczby i wybudowanie nowych obiektów; apeluje o odpowiednią rekompensatę i przekwaterowanie Tybetańczyków eksmitowanych podczas wyburzania Larung Gar do miejsc przez nich wybranych, tak aby mogli kontynuować praktyki religijne; |
| --- | --- |

2.

| 3. | ubolewa nad skazaniem dziesięciu Tybetańczyków przez trybunał ludowy średniego szczebla w Barkham na wyroki od 5 do 14 lat więzienia za udział w uroczystościach odbywających się w okręgu Ngaba z okazji osiemdziesiątych urodzin Jego Świątobliwości Dalajlamy; |
| --- | --- |

3.

| 4. | jest głęboko zaniepokojony pogarszającą się sytuacją praw człowieka w Tybecie, która prowadzi do rosnącej liczby samospaleń; krytycznie odnosi się do nasilenia militarnych pokazów siły na Wyżynie Tybetańskiej, które spowodują tylko eskalację napięcia w regionie; potępia coraz szersze stosowanie systemów inwigilacji w tybetańskich gospodarstwach domowych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | jest zaniepokojony coraz bardziej represyjną polityką wobec mniejszości, zwłaszcza Tybetańczyków i Ujgurów, gdyż nakłada się coraz więcej ograniczeń na gwarancje konstytucyjne zapewniające im prawo do swobodnej ekspresji kulturowej i wolność religii, oraz na wolność słowa i wypowiedzi, pokojowych zgromadzeń i zrzeszania się, co podważa deklarowane przez Chiny zaangażowanie na rzecz przestrzegania praworządności i międzynarodowych zobowiązań; domaga się, aby władze respektowały te podstawowe swobody; |
| --- | --- |

5.

| 6. | jest zaniepokojony przyjęciem pakietu ustaw o bezpieczeństwie i ich wpływem na mniejszości w Chinach, zwłaszcza ustawą o zwalczaniu terroryzmu, która może skutkować kryminalizacją pokojowych przejawów tybetańskiej kultury i religii, oraz ustawą o zarządzaniu międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi, która wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2017 r. i podda grupy obrońców praw człowieka ścisłej kontroli rządu, co stanowi absolutnie odgórne podejście zamiast zachęcania do partnerstwa między samorządami i rządem centralnym a społeczeństwem obywatelskim; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa chiński rząd do zmiany przepisów pakietu ustaw o bezpieczeństwie, które zawężają pole działania organizacji społeczeństwa obywatelskiego i zacieśniają kontrolę rządu nad praktykami religijnymi; wzywa chiński rząd do zapewnienia i zagwarantowania sprawiedliwego i bezpiecznego otoczenia wszystkim organizacjom pozarządowym i obrońcom praw człowieka, aby mogli swobodnie prowadzić działalność w Chinach, co może w dużym stopniu uzupełniać państwowe usługi społeczne dzięki podejściu oddolnemu i przyspieszać postęp społeczno-gospodarczy, polityczny i w zakresie praw obywatelskich; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa chiński rząd do wznowienia dialogu z przedstawicielami Tybetu, który Chiny przerwały w 2010 r., oraz do znalezienia zadowalającego wszystkie strony politycznego rozwiązania kryzysu w Tybecie; apeluje o poszanowanie wolności słowa, zrzeszania się i religii przynależnych ludności Tybetu, zgodnie z zapisami konstytucji; uważa, że poszanowanie praw mniejszości to kluczowy element demokracji i praworządności, niezbędny do zachowania stabilności politycznej; |
| --- | --- |

8.

| 9. | stanowczo potępia uwięzienie Ilhama Tohtiego, który odsiaduje wyrok dożywotniego więzienia pod zarzutem rzekomego wspierania separatyzmu; ubolewa nad faktem, że nie respektowano sprawiedliwości proceduralnej i że nie mógł on skorzystać z prawa do obrony; wzywa władze chińskie do przestrzegania zasady jednej wizyty w miesiącu dla członków rodziny; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Ilhama Tohtiego i jego zwolenników zatrzymanych w powiązaniu z jego sprawą; wzywa ponadto do przywrócenia Ilhamowi Tohtiemu prawa do nauczania i zagwarantowania mu swobody podróżowania w Chinach i poza nimi; |
| --- | --- |

10.

| 11. | przypomina o roli, jaką ma poruszanie przez UE kwestii łamania praw człowieka w Chinach, zwłaszcza w przypadku mniejszości w Tybecie i w regionie Sinciang, podczas każdego dialogu politycznego i w zakresie praw człowieka prowadzonego z władzami chińskimi, zgodnie z zobowiązaniem UE do zajmowania wspólnego, zdecydowanego i jednoznacznego stanowiska w stosunkach z Chinami, w tym podczas corocznego dialogu dotyczącego praw człowieka; podkreśla również, że w ramach toczącego się procesu reform i z powodu ich rosnącego globalnego zaangażowania Chiny włączyły się w międzynarodowe ramy praw człowieka, podpisując szereg międzynarodowych umów w zakresie praw człowieka, a zatem apeluje o dalsze prowadzenie dialogu z Chinami, aby przestrzegały tych zobowiązań; |
| --- | --- |

11.

| 12. | ubolewa nad faktem, że 35. runda dialogu dotyczącego praw człowieka UE–Chiny nie odbędzie się prawdopodobnie przed końcem 2016 r., jak wcześniej uzgodniono; wzywa chiński rząd do zgody na dialog wysokiego szczebla w pierwszych tygodniach 2017 r.; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej. |
| --- | --- |

13.

---

(1)  Dz.U. C 99 E z 3.4.2012, s. 118.

(2)  Dz.U. C 131 E z 8.5.2013, s. 121.

(3)  Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 69.

(4)  Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 80.

(5)  Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 185.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0458.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/112 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/112

---

P8_TA(2016)0506

Sytuacja mniejszości Rohindża w Mjanmie/Birmie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji mniejszości Rohindża w Mjanmie/Birmie (2016/3027(RSP))

(2018/C 238/10)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Mjanmy/Birmy i w sprawie sytuacji muzułmanów Rohindża, w szczególności rezolucję z dnia 7 lipca 2016 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Mjanmy/Birmy i w sprawie sytuacji muzułmanów Rohindża, w szczególności rezolucję z dnia 7 lipca 2016 r. (1),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie strategii UE wobec Mjanmy/Birmy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie strategii UE wobec Mjanmy/Birmy,

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Elementy strategii UE wobec Mjanmy/Birmy: szczególne partnerstwo na rzecz demokracji, pokoju i dobrobytu”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Elementy strategii UE wobec Mjanmy/Birmy: szczególne partnerstwo na rzecz demokracji, pokoju i dobrobytu”,

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini w sprawie ustanowienia rządu Republiki Związku Mjanmy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini w sprawie ustanowienia rządu Republiki Związku Mjanmy,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie niedawnej eskalacji przemocy w Mjanmie/Birmie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie niedawnej eskalacji przemocy w Mjanmie/Birmie,

| — | uwzględniając wspólny komunikat prasowy z dnia 25 listopada 2016 r. w sprawie trzeciego dorocznego dialogu dotyczącego praw człowieka między UE a Mjanmą/Birmą, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat prasowy z dnia 25 listopada 2016 r. w sprawie trzeciego dorocznego dialogu dotyczącego praw człowieka między UE a Mjanmą/Birmą,

| — | uwzględniając konkluzje Rady w sprawie bezpaństwowości z dnia 4 grudnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie bezpaństwowości z dnia 4 grudnia 2015 r.,

| — | uwzględniając niedawne briefingi wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka (OHCHR) oraz specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie z dni, odpowiednio, 29 i 18 listopada 2016 r. w sprawie pogarszania się sytuacji w zakresie praw człowieka w północnej części stanu Arakan, |
| --- | --- |

—

uwzględniając niedawne briefingi wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka (OHCHR) oraz specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie z dni, odpowiednio, 29 i 18 listopada 2016 r. w sprawie pogarszania się sytuacji w zakresie praw człowieka w północnej części stanu Arakan,

| — | uwzględniając raport wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka z dnia 20 czerwca 2016 r. pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka muzułmańskiej mniejszości Rohindża oraz innych mniejszości w Mjanmie/Birmie”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka z dnia 20 czerwca 2016 r. pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka muzułmańskiej mniejszości Rohindża oraz innych mniejszości w Mjanmie/Birmie”,

| — | uwzględniając rezolucję przyjętą przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 24 marca 2016 r. (31/24) pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję przyjętą przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 24 marca 2016 r. (31/24) pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie”,

| — | uwzględniając raport specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie z dnia 18 marca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie z dnia 18 marca 2016 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ dotyczącą statusu uchodźców z 1951 r. oraz protokół do tej konwencji z 1967 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ dotyczącą statusu uchodźców z 1951 r. oraz protokół do tej konwencji z 1967 r.,

| — | uwzględniając Konwencję z 1954 r. dotyczącą statusu bezpaństwowców oraz Konwencję z 1961 r. o ograniczaniu bezpaństwowości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję z 1954 r. dotyczącą statusu bezpaństwowców oraz Konwencję z 1961 r. o ograniczaniu bezpaństwowości,

| — | uwzględniając globalny plan działań Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców (UNHCR) na lata 2014–2024 na rzecz eliminacji bezpaństwowości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalny plan działań Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców (UNHCR) na lata 2014–2024 na rzecz eliminacji bezpaństwowości,

| — | uwzględniając art. 18–21 Powszechnej deklaracji praw człowieka (PDPC) z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18–21 Powszechnej deklaracji praw człowieka (PDPC) z 1948 r.,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r. oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych z 1966 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r. oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych z 1966 r.,

| — | uwzględniając Kartę Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN),

| — | uwzględniając sprawozdanie parlamentarzystów ASEAN działających na rzecz praw człowieka z kwietnia 2015 r. pt. „Kryzys związany z Rohindżami a zagrożenie aktami okrucieństwa w Mjanmie/Birmie”; wyzwanie dla ASEAN i apel o podjęcie działań”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie parlamentarzystów ASEAN działających na rzecz praw człowieka z kwietnia 2015 r. pt. „Kryzys związany z Rohindżami a zagrożenie aktami okrucieństwa w Mjanmie/Birmie”; wyzwanie dla ASEAN i apel o podjęcie działań”,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w swoim raporcie z dnia 20 czerwca 2016 r. wysoki komisarz ONZ ds. praw człowieka Zeid Ra’ad Al Hussein opisał ciągłe poważne naruszenia praw Rohindżów, w tym arbitralne pozbawienie obywatelstwa, co czyni ich bezpaństwowcami, poważne ograniczenia swobody poruszania się, zagrożenia dla życia i bezpieczeństwa, odmawianie im prawa do opieki zdrowotnej i edukacji, pracę przymusową, przemoc seksualną oraz ograniczenia ich praw politycznych, „co może być równoznaczne ze zbrodniami przeciwko ludzkości”; mając na uwadze, że komisarz Al Hussein wskazał, iż Rohindżowie są wykluczeni z wykonywania wielu zawodów i muszą dopełniać szczególnych formalności w celu uzyskania dostępu do szpitali, czego skutkiem są opóźnienia oraz śmierć noworodków i ich matek w czasie porodów; mając na uwadze, że John McKissick, szef biura agencji ONZ ds. uchodźców w mieście Koks Badźar w Bangladeszu, niedawno powiedział publicznie, że Mjanma/Birma próbuje „dokonać czystki etnicznej w celu usunięcia muzułmańskiej mniejszości Rohindża ze swego terytorium”; mając na uwadze, że naruszenia praw człowieka wobec mniejszości Rohindża noszą znamiona kary zbiorowej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w swoim raporcie z dnia 20 czerwca 2016 r. wysoki komisarz ONZ ds. praw człowieka Zeid Ra’ad Al Hussein opisał ciągłe poważne naruszenia praw Rohindżów, w tym arbitralne pozbawienie obywatelstwa, co czyni ich bezpaństwowcami, poważne ograniczenia swobody poruszania się, zagrożenia dla życia i bezpieczeństwa, odmawianie im prawa do opieki zdrowotnej i edukacji, pracę przymusową, przemoc seksualną oraz ograniczenia ich praw politycznych, „co może być równoznaczne ze zbrodniami przeciwko ludzkości”; mając na uwadze, że komisarz Al Hussein wskazał, iż Rohindżowie są wykluczeni z wykonywania wielu zawodów i muszą dopełniać szczególnych formalności w celu uzyskania dostępu do szpitali, czego skutkiem są opóźnienia oraz śmierć noworodków i ich matek w czasie porodów; mając na uwadze, że John McKissick, szef biura agencji ONZ ds. uchodźców w mieście Koks Badźar w Bangladeszu, niedawno powiedział publicznie, że Mjanma/Birma próbuje „dokonać czystki etnicznej w celu usunięcia muzułmańskiej mniejszości Rohindża ze swego terytorium”; mając na uwadze, że naruszenia praw człowieka wobec mniejszości Rohindża noszą znamiona kary zbiorowej;

| B. | mając na uwadze, że 9 października 2016 r. uzbrojeni napastnicy zaatakowali trzy posterunki policji w pobliżu granicy z Bangladeszem, w wyniku czego śmierć poniosło dziewięciu funkcjonariuszy, a także zaginęło wiele sztuk broni; mając na uwadze, że rząd Mjanmy/Birmy oświadczył, że uzbrojeni napastnicy byli bojówkarzami Rohindża, w wyniku czego ogłosił prowincję Maungdaw „strefą operacyjną”, z godziną policyjną i innymi surowymi obostrzeniami, w tym wobec dziennikarzy i obserwatorów z zewnątrz, którym nie zezwala się na wstęp na ten teren; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że 9 października 2016 r. uzbrojeni napastnicy zaatakowali trzy posterunki policji w pobliżu granicy z Bangladeszem, w wyniku czego śmierć poniosło dziewięciu funkcjonariuszy, a także zaginęło wiele sztuk broni; mając na uwadze, że rząd Mjanmy/Birmy oświadczył, że uzbrojeni napastnicy byli bojówkarzami Rohindża, w wyniku czego ogłosił prowincję Maungdaw „strefą operacyjną”, z godziną policyjną i innymi surowymi obostrzeniami, w tym wobec dziennikarzy i obserwatorów z zewnątrz, którym nie zezwala się na wstęp na ten teren;

| C. | mając na uwadze, że według organizacji praw człowieka źródła lokalne donoszą o poważnych naruszeniach praw człowieka przez siły rządowe w tzw. strefie operacyjnej; mając na uwadze, że rząd Mjanmy/Birmy poinformował o śmierci 69 rzekomych bojówkarzy oraz 17 funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa, której to informacji nie można niezależnie zweryfikować z powodu ograniczeń dostępu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że według organizacji praw człowieka źródła lokalne donoszą o poważnych naruszeniach praw człowieka przez siły rządowe w tzw. strefie operacyjnej; mając na uwadze, że rząd Mjanmy/Birmy poinformował o śmierci 69 rzekomych bojówkarzy oraz 17 funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa, której to informacji nie można niezależnie zweryfikować z powodu ograniczeń dostępu;

| D. | mając na uwadze, że 3 listopada 2016 r. doszło do drugiego ataku na przygraniczny posterunek policji, w wyniku czego śmierć poniósł jeden funkcjonariusz; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że 3 listopada 2016 r. doszło do drugiego ataku na przygraniczny posterunek policji, w wyniku czego śmierć poniósł jeden funkcjonariusz;

| E. | mając na uwadze, że organizacje praw człowieka, w szczególności Human Rights Watch, donoszą – na podstawie zdjęć satelitarnych – że w północnej części stanu Arakan, obecnie niedostępnej dla organizacji pozarządowych i niezależnych obserwatorów, doszło do masowych wyburzeń domów mieszkalnych i innego rodzaju budynków; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że organizacje praw człowieka, w szczególności Human Rights Watch, donoszą – na podstawie zdjęć satelitarnych – że w północnej części stanu Arakan, obecnie niedostępnej dla organizacji pozarządowych i niezależnych obserwatorów, doszło do masowych wyburzeń domów mieszkalnych i innego rodzaju budynków;

| F. | mając na uwadze, że w dniach 2 i 3 listopada 2016 r. rząd Mjanmy/Birmy zorganizował nadzorowaną przez siebie wizytę w niektórych miejscach w Maungdaw, których dotyczyły te doniesienia, z udziałem 9-osobowej delegacji zagranicznych ambasadorów, w tym koordynatora-rezydenta ONZ, którzy potwierdzili, że widzieli spalone budynki w niektórych miastach; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w dniach 2 i 3 listopada 2016 r. rząd Mjanmy/Birmy zorganizował nadzorowaną przez siebie wizytę w niektórych miejscach w Maungdaw, których dotyczyły te doniesienia, z udziałem 9-osobowej delegacji zagranicznych ambasadorów, w tym koordynatora-rezydenta ONZ, którzy potwierdzili, że widzieli spalone budynki w niektórych miastach;

| G. | mając na uwadze, że w ostatnich tygodniach co najmniej 25 000 Rohindżów uciekło do ościennego Bangladeszu, a około 30 000 mieszkańców stanu Arakan zostało przesiedlonych przemocą; mając na uwadze, że 56 000 Rohindżów jest obecnie zarejestrowanych przez Biuro UNHCR w Malezji; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w ostatnich tygodniach co najmniej 25 000 Rohindżów uciekło do ościennego Bangladeszu, a około 30 000 mieszkańców stanu Arakan zostało przesiedlonych przemocą; mając na uwadze, że 56 000 Rohindżów jest obecnie zarejestrowanych przez Biuro UNHCR w Malezji;

| H. | mając na uwadze, że od 2011 r. w Mjanmie/Birmie poczyniono kroki w kierunku reformy gospodarki i systemu politycznego; mając jednak na uwadze, że armia nadal sprawuje nieproporcjonalną kontrolę nad sprawami państwowymi; mając na uwadze, że w listopadzie 2015 r. wybrano nowy parlament krajowy, a w marcu 2016 r. powstał demokratycznie wybrany rząd krajowy; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że od 2011 r. w Mjanmie/Birmie poczyniono kroki w kierunku reformy gospodarki i systemu politycznego; mając jednak na uwadze, że armia nadal sprawuje nieproporcjonalną kontrolę nad sprawami państwowymi; mając na uwadze, że w listopadzie 2015 r. wybrano nowy parlament krajowy, a w marcu 2016 r. powstał demokratycznie wybrany rząd krajowy;

| I. | mając na uwadze, że w odpowiedzi UE i inne światowe podmioty zniosły sankcje i pozwoliły Mjanmie/Birmie na reintegrację ze światowymi strukturami politycznymi i gospodarczymi; mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie odegrały znaczącą rolę w procesie reformy i otwarcia oraz wniosły wkład taki jak m.in. znaczna pomoc rozwojowa, szkolenia i współpraca techniczna, promowanie kompleksowego ogólnokrajowego porozumienia o zawieszeniu broni oraz handel w ramach instrumentu „wszystko oprócz broni”; mając na uwadze, że UE i Mjanma/Birma prowadzą doroczny dialog dotyczący praw człowieka; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w odpowiedzi UE i inne światowe podmioty zniosły sankcje i pozwoliły Mjanmie/Birmie na reintegrację ze światowymi strukturami politycznymi i gospodarczymi; mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie odegrały znaczącą rolę w procesie reformy i otwarcia oraz wniosły wkład taki jak m.in. znaczna pomoc rozwojowa, szkolenia i współpraca techniczna, promowanie kompleksowego ogólnokrajowego porozumienia o zawieszeniu broni oraz handel w ramach instrumentu „wszystko oprócz broni”; mając na uwadze, że UE i Mjanma/Birma prowadzą doroczny dialog dotyczący praw człowieka;

| J. | mając na uwadze, że wiele problemów utrzymuje się jednak, w tym w obszarze praw człowieka, a w szczególności w odniesieniu do sytuacji muzułmańskiej mniejszości Rohindża; mając na uwadze, że ponad milion muzułmanów Rohindża mieszka w Mjanmie/Birmie od pokoleń, jednak obecnie są oni jedną z najbardziej prześladowanych mniejszości na świecie; mając na uwadze, że od wejścia w życie birmańskiej ustawy o obywatelstwie z 1982 r. oficjalnie są oni bezpaństwowcami; mając na uwadze, że władze Mjanmy/Birmy i państwa ościenne nie chcą Rohindżów, mimo że na terytorium niektórych z tych państw przebywają duże grupy uchodźców z tej mniejszości; mając na uwadze, że ramy prawne instytucjonalizują dyskryminację mniejszości, a w szczególności czynią Rohindżów bezpaństwowcami, gdyż ogłoszono, że ich tymczasowe dowody tożsamości („białe karty”) straciły ważność w marcu 2015 r., a od 2012 r. nie wydaje się metryk urodzenia dla ich dzieci; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wiele problemów utrzymuje się jednak, w tym w obszarze praw człowieka, a w szczególności w odniesieniu do sytuacji muzułmańskiej mniejszości Rohindża; mając na uwadze, że ponad milion muzułmanów Rohindża mieszka w Mjanmie/Birmie od pokoleń, jednak obecnie są oni jedną z najbardziej prześladowanych mniejszości na świecie; mając na uwadze, że od wejścia w życie birmańskiej ustawy o obywatelstwie z 1982 r. oficjalnie są oni bezpaństwowcami; mając na uwadze, że władze Mjanmy/Birmy i państwa ościenne nie chcą Rohindżów, mimo że na terytorium niektórych z tych państw przebywają duże grupy uchodźców z tej mniejszości; mając na uwadze, że ramy prawne instytucjonalizują dyskryminację mniejszości, a w szczególności czynią Rohindżów bezpaństwowcami, gdyż ogłoszono, że ich tymczasowe dowody tożsamości („białe karty”) straciły ważność w marcu 2015 r., a od 2012 r. nie wydaje się metryk urodzenia dla ich dzieci;

| K. | mając na uwadze, że władze Mjanmy/Birmy nadal odmawiają Rohindżom ich najbardziej podstawowych praw; mając na uwadze, że według sprawozdania parlamentarzystów ASEAN działających na rzecz praw człowieka z kwietnia 2015 r. w chwili, gdy redagowano to sprawozdanie, około 120 000 Rohindżów przebywało w ponad 80 obozach dla przesiedleńców wewnętrznych w stanie Arakan, z ograniczonym dostępem do pomocy humanitarnej, natomiast 100 000 innych uciekło w ostatnich latach do innych krajów drogą morską lub lądową, często oddając się w ręce przemytników ludzi, i wielu z nich zginęło podczas tych niebezpiecznych podróży; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że władze Mjanmy/Birmy nadal odmawiają Rohindżom ich najbardziej podstawowych praw; mając na uwadze, że według sprawozdania parlamentarzystów ASEAN działających na rzecz praw człowieka z kwietnia 2015 r. w chwili, gdy redagowano to sprawozdanie, około 120 000 Rohindżów przebywało w ponad 80 obozach dla przesiedleńców wewnętrznych w stanie Arakan, z ograniczonym dostępem do pomocy humanitarnej, natomiast 100 000 innych uciekło w ostatnich latach do innych krajów drogą morską lub lądową, często oddając się w ręce przemytników ludzi, i wielu z nich zginęło podczas tych niebezpiecznych podróży;

| L. | mając na uwadze, że według doniesień gwałt jest powszechnie wykorzystywany w Mjanmie/Birmie przez siły zbrojne jako narzędzie wojny w celu zastraszania mniejszości etnicznych, co ma druzgocące skutki dla ofiar; mając na uwadze, że specjalna przedstawiciel Sekretarza Generalnego ONZ ds. przemocy seksualnej w konfliktach Zainab Hawa Bangura wyraziła głębokie zaniepokojenie tym problemem; mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny umieścił gwałt i inne formy przemocy na tle seksualnym w swoim wykazie aktów stanowiących zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości; mając na uwadze, że w szczególności kobiety Rohindża padają ofiarą różnorodnych form dyskryminacji, w tym wykorzystywania seksualnego i przymusowej sterylizacji; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że według doniesień gwałt jest powszechnie wykorzystywany w Mjanmie/Birmie przez siły zbrojne jako narzędzie wojny w celu zastraszania mniejszości etnicznych, co ma druzgocące skutki dla ofiar; mając na uwadze, że specjalna przedstawiciel Sekretarza Generalnego ONZ ds. przemocy seksualnej w konfliktach Zainab Hawa Bangura wyraziła głębokie zaniepokojenie tym problemem; mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny umieścił gwałt i inne formy przemocy na tle seksualnym w swoim wykazie aktów stanowiących zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości; mając na uwadze, że w szczególności kobiety Rohindża padają ofiarą różnorodnych form dyskryminacji, w tym wykorzystywania seksualnego i przymusowej sterylizacji;

| M. | mając na uwadze, że istnieją poważne obawy dotyczące sytuacji społeczności LGBTI w Mjanmie/Birmie, do której to społeczności należą również Rohindżowie, a której członkowie wciąż są prześladowani i traktowani jak przestępcy na podstawie wykorzystywanego jako pretekst przepisu z epoki kolonialnej, tj. paragrafu 377 kodeksu karnego, oraz spotykają się z arbitralnymi aresztowaniami i przetrzymywaniem, zastraszaniem, fizycznymi napaściami i napaściami o charakterze seksualnym, a także odmową świadczeń zdrowotnych |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że istnieją poważne obawy dotyczące sytuacji społeczności LGBTI w Mjanmie/Birmie, do której to społeczności należą również Rohindżowie, a której członkowie wciąż są prześladowani i traktowani jak przestępcy na podstawie wykorzystywanego jako pretekst przepisu z epoki kolonialnej, tj. paragrafu 377 kodeksu karnego, oraz spotykają się z arbitralnymi aresztowaniami i przetrzymywaniem, zastraszaniem, fizycznymi napaściami i napaściami o charakterze seksualnym, a także odmową świadczeń zdrowotnych

| N. | mając na uwadze, że Aung San Suu Kyi ogłosiła na spotkaniu ze specjalną sprawozdawczynią ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie Yanghee Lee, że rząd nie będzie używał wyrazu „Rohindża” – nawiązując do polityki prowadzonej w czasach dyktatury wojskowej – ponieważ jest on uznawany, podobnie jak wyraz „Bengalczyk”, za obraźliwy, i że zamiast tego proponuje się nowy termin „społeczność muzułmańska w stanie Arakan”; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że Aung San Suu Kyi ogłosiła na spotkaniu ze specjalną sprawozdawczynią ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie Yanghee Lee, że rząd nie będzie używał wyrazu „Rohindża” – nawiązując do polityki prowadzonej w czasach dyktatury wojskowej – ponieważ jest on uznawany, podobnie jak wyraz „Bengalczyk”, za obraźliwy, i że zamiast tego proponuje się nowy termin „społeczność muzułmańska w stanie Arakan”;

| O. | mając na uwadze, że oprócz przygotowań do krajowej konferencji pokojowej Mjanma/Birma podjęła pewne starania, by dokonać postępów w procesie pokojowym; mając na uwadze, że kluczową kwestią jest utrzymanie krajowego zawieszenia broni oraz objęcie nim wszystkich etnicznych ugrupowań zbrojnych, aby zapewnić pokój, dobrobyt i jedność kraju; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że oprócz przygotowań do krajowej konferencji pokojowej Mjanma/Birma podjęła pewne starania, by dokonać postępów w procesie pokojowym; mając na uwadze, że kluczową kwestią jest utrzymanie krajowego zawieszenia broni oraz objęcie nim wszystkich etnicznych ugrupowań zbrojnych, aby zapewnić pokój, dobrobyt i jedność kraju;

| 1. | wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu doniesień o brutalnych starciach na północy stanu Arakan i ubolewa z powodu ofiar śmiertelnych, utraty przez ludzi źródeł utrzymania i schronienia, a także z powodu doniesień dotyczących nieproporcjonalnego użycia siły przez siły zbrojne Mjanmy/Birmy; potwierdza, że władze Mjanmy/Birmy mają obowiązek przeprowadzić śledztwo w sprawie ataków z 9 października 2016 r. i ścigać osoby odpowiedzialne za te ataki, jednak musi się to odbywać zgodnie ze zobowiązaniami i standardami w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa wojsko i siły bezpieczeństwa do natychmiastowego zaprzestania gwałtów, prześladowań i zabójstw osób należących do ludu Rohindża, a także do zaprzestania palenia ich domów; |
| --- | --- |

2.

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie przez rząd Mjanmy/Birmy utworzenia komisji śledczej w sprawie niedawnych aktów przemocy w stanie Arakan; wzywa rząd Mjanmy/Birmy, aby umożliwił ONZ i innym obserwatorom zewnętrznym pomoc w śledztwie w sprawie ostatnich wydarzeń, do jakich doszło w prowincji Maungdaw w stanie Arakan, w tym ataków z dnia 9 października 2016 r. oraz podjętych w ich następstwie działań rządu; podkreśla potrzebę odpowiedniego ścigania winnych i zapewnienia odpowiedniego zadośćuczynienia ofiarom naruszeń; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że jest to jedynie pierwszy krok w ramach szerszych działań na rzecz położenia kresu bezkarności zbrodni przeciwko mniejszości Rohindża; jest szczególnie zbulwersowany doniesieniami o stosowaniu przemocy seksualnej jako sposobu zastraszania i narzędzia wojny w zwalczaniu mniejszości Rohindża oraz domaga się osądzenia sprawców tych zbrodni; |
| --- | --- |

4.

| 5. | domaga się ponadto, by rząd Mjanmy/Birmy natychmiast umożliwił dotarcie pomocy humanitarnej do wszystkich obszarów ogarniętych konfliktem i przesiedleńców; |
| --- | --- |

5.

| 6. | domaga się, by rząd i władze cywilne Mjanmy/Birmy natychmiast położyły kres potwornej dyskryminacji i segregacji mniejszości Rohindża; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa w związku z tym rząd Mjanmy/Birmy, by zreformował ustawę o obywatelstwie z 1982 r. i przywrócił mniejszości Rohindża obywatelstwo; wzywa rząd Mjanmy/Birmy i władze stanu Arakan, aby od zaraz zaczęły rejestrować wszystkie dzieci w momencie narodzin; |
| --- | --- |

7.

| 8. | wzywa rząd Mjanmy/Birmy do zniesienia wszelkich zbędnych, dyskryminujących i nieproporcjonalnych ograniczeń w stanie Arakan; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa rząd Mjanmy/Birmy do walki z handlem ludźmi i międzynarodową przestępczością zorganizowaną; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa rząd Mjanmy/Birmy do zacieśnienia współpracy z ONZ, w tym z Biurem UNHCR oraz osobami upoważnionymi w ramach procedury specjalnej; nalega na rząd Mjanmy/Birmy, by natychmiast wprowadził w życie zalecenia zawarte w rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ nr 31/24 w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie; wzywa rząd Mjanmy/Birmy, aby zaprosił Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka do otwarcia biura w tym kraju, posiadającego pełny mandat i odpowiedni personel; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa rząd Mjanmy/Birmy, by jednoznacznie potępił wszelkie podżeganie do nienawiści na tle rasowym lub religijnym, podjął działania w celu wyeliminowania mowy nienawiści, w tym ze strony radykalnych grup buddyjskich, oraz walczył z dyskryminacją społeczną mniejszości Rohindża oraz z wrogimi działaniami wobec niej; wzywa ponadto rząd Mjanmy/Birmy, aby stał na straży powszechnego prawa do wolności religii lub przekonań; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa laureatkę Nagrody im. Sacharowa Aung San Suu Kyi, by wykorzystała swoje ważne stanowisko w rządzie Mjanmy/Birmy do poprawy sytuacji mniejszości Rohindża; przypomina oświadczenie rzecznika partii Aung San Suu Kyi z dnia 18 maja 2015 r., zgodnie z którym rząd Mjanmy/Birmy powinien przywrócić mniejszości Rohindża obywatelstwo; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zaleca rządom państw, które zmagają się z napływem uchodźców Rohindża, aby ściśle współpracowały z Biurem UNHCR, które posiada techniczną wiedzę fachową w zakresie analizy statusu uchodźców oraz mandat do ochrony uchodźców i bezpaństwowców; wzywa te kraje, aby przestrzegały zasady non-refoulement oraz aby nie odsyłały uchodźców Rohindża z powrotem, przynajmniej do czasu znalezienia zadowalającego i godnego rozwiązania ich sytuacji; wzywa w szczególności Bangladesz do umożliwienia wjazdu uchodźcom Rohindża, choć docenia starania już poczynione przez ten kraj, aby przyjąć kilkaset tysięcy uchodźców; |
| --- | --- |

13.

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie strategii UE wobec Mjanmy/Birmy; podkreśla, że zacieśnienie stosunków z Mjanmą/Birmą leży w strategicznym interesie UE; uważa, że nowy rząd ma historyczną szansę oraz obowiązek, by umocnić demokrację i zapewnić pokój, pojednanie narodowe i dobrobyt; jest zdania, że dalsze pogłębianie stosunków między UE a Mjanmą/Birmą musi być uzależnione od rzeczywistych postępów w dziedzinie praw człowieka w tym kraju; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zgadza się również z zawartym w konkluzjach Rady wezwaniem do tworzenia sprawnych instytucji demokratycznych i silnego społeczeństwa obywatelskiego, przestrzegania podstawowych praw i wolności, a także wspierania praworządności; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, by kontynuowała regularny dwustronny dialog dotyczący praw człowieka oraz by szczegółowo omówiła sytuację związaną z problematycznymi przepisami i dyskryminacją mniejszości, zwłaszcza mniejszości Rohindża, i poinformowała Parlament Europejski o wynikach tych rozmów; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa UE i jej państwa członkowskie, by nadal wspierały nowe struktury demokratyczne w Mjanmie/Birmie oraz by koncentrowały się w szczególności na współpracy technicznej w celu poprawy różnych funkcji państwa; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do dalszej analizy sytuacji w Mjanmie/Birmie podczas posiedzenia Rady Praw Człowieka ONZ w ramach punktu 4 porządku obrad; |
| --- | --- |

18.

| 19. | wzywa UE, aby wspierała Biuro UNHCR w działaniach na rzecz pomocy uchodźcom Rohindża w regionie Azji Południowej i Południowo-Wschodniej; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do poparcia globalnego planu działań Biura UNHCR na rzecz eliminacji bezpaństwowości na lata 2014–2024; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Birmy/Mjanmy, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Sekretarzowi Generalnemu ASEAN, Międzyrządowej Komisji ds. Praw Człowieka ASEAN, specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie, Wysokiemu Komisarzowi NZ ds. Uchodźców oraz Radzie Praw Człowieka ONZ. |
| --- | --- |

21.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0316.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/117 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/117

---

P8_TA(2016)0507

Zbiorowe groby w Iraku

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie zbiorowych grobów w Iraku (2016/3028(RSP))

(2018/C 238/11)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje rezolucje z dnia 27 października 2016 r. w sprawie sytuacji w północnym Iraku i Mosulu (1), z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku (2), z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku i Syrii oraz ofensywy Państwa Islamskiego, w tym prześladowań mniejszości (3), z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, zwłaszcza w kontekście Państwa Islamskiego (IS) (4), z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie ostatnich ataków i uprowadzeń dokonanych przez Państwo Islamskie/Daisz na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza wobec Asyryjczyków (5), oraz z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie systematycznego masowego mordowania mniejszości religijnych przez tzw. „ISIS/Daisz” (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje z dnia 27 października 2016 r. w sprawie sytuacji w północnym Iraku i Mosulu (1), z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku (2), z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku i Syrii oraz ofensywy Państwa Islamskiego, w tym prześladowań mniejszości (3), z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, zwłaszcza w kontekście Państwa Islamskiego (IS) (4), z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie ostatnich ataków i uprowadzeń dokonanych przez Państwo Islamskie/Daisz na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza wobec Asyryjczyków (5), oraz z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie systematycznego masowego mordowania mniejszości religijnych przez tzw. „ISIS/Daisz” (6),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie regionalnej strategii UE dotyczącej Syrii i Iraku oraz zagrożeń ze strony Daisz, z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie Iraku, z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie regionalnej strategii UE dotyczącej Syrii i Iraku oraz zagrożeń ze strony ISIS/Daisz, z dnia 20 października 2014 r. w sprawie kryzysu związanego z ISIS/Daisz w Syrii i Iraku, z dnia 14 kwietnia 2014 r. i 12 października 2015 r. w sprawie Syrii oraz z dnia 15 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku, a także konkluzje Rady Europejskiej z dnia 30 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku i Syrii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie regionalnej strategii UE dotyczącej Syrii i Iraku oraz zagrożeń ze strony Daisz, z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie Iraku, z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie regionalnej strategii UE dotyczącej Syrii i Iraku oraz zagrożeń ze strony ISIS/Daisz, z dnia 20 października 2014 r. w sprawie kryzysu związanego z ISIS/Daisz w Syrii i Iraku, z dnia 14 kwietnia 2014 r. i 12 października 2015 r. w sprawie Syrii oraz z dnia 15 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku, a także konkluzje Rady Europejskiej z dnia 30 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku i Syrii,

| — | uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Iraku i Syrii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Iraku i Syrii,

| — | uwzględniając raport opracowany przez Biuro Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka i przez misję pomocową ONZ w Iraku (UNAMI) zatytułowany „Apel o odpowiedzialność i ochronę: jazydzi, którzy przeżyli okrucieństwa popełniane przez ISIL” z sierpnia 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport opracowany przez Biuro Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka i przez misję pomocową ONZ w Iraku (UNAMI) zatytułowany „Apel o odpowiedzialność i ochronę: jazydzi, którzy przeżyli okrucieństwa popełniane przez ISIL” z sierpnia 2016 r.,

| — | uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego z 1998 r. i zawarte w nim postanowienia o jurysdykcji w odniesieniu do ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych i zbrodni agresji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego z 1998 r. i zawarte w nim postanowienia o jurysdykcji w odniesieniu do ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych i zbrodni agresji,

| — | uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między UE a Republiką Iraku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między UE a Republiką Iraku,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2253 (2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2253 (2015),

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

| — | uwzględniając swoją decyzję o przyznaniu Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli w 2016 r. irackim działaczkom za społeczności jazydzkiej i byłym więźniom ISIS/Daisz Nadii Murad i Lamiyi Aji Bashar, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją decyzję o przyznaniu Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli w 2016 r. irackim działaczkom za społeczności jazydzkiej i byłym więźniom ISIS/Daisz Nadii Murad i Lamiyi Aji Bashar,

| — | uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w sierpniu 2014 r. ISIS/Daisz zaatakowało wspólnoty jazydów wokół miasta Sindżar w irackiej prowincji Niniwa, zabijając według doniesień tysiące osób; mając na uwadze, że w grudniu 2014 r. odkryto wiele zbiorowych grobów po przejęciu przez siły kurdyjskie stref na północy gór Sindżar; mając na uwadze, że gdy siły kurdyjskie odbiły miasto Sindżar w połowie listopada 2015 r., odkryto kolejne miejsca zabójstw i przypuszczalnie zbiorowe groby; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w sierpniu 2014 r. ISIS/Daisz zaatakowało wspólnoty jazydów wokół miasta Sindżar w irackiej prowincji Niniwa, zabijając według doniesień tysiące osób; mając na uwadze, że w grudniu 2014 r. odkryto wiele zbiorowych grobów po przejęciu przez siły kurdyjskie stref na północy gór Sindżar; mając na uwadze, że gdy siły kurdyjskie odbiły miasto Sindżar w połowie listopada 2015 r., odkryto kolejne miejsca zabójstw i przypuszczalnie zbiorowe groby;

| B. | mając na uwadze, że okrucieństwa popełniane systematycznie i na szeroką skalę przez ISIS/Daisz były wymierzone w społeczność jazydów i miały na celu jej zagładę; mając na uwadze, że na mocy prawa międzynarodowego, mianowicie zgodnie z art. II przyjętej przez ONZ w 1948 r. Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, okrucieństwa takie stanowią ludobójstwo; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że okrucieństwa popełniane systematycznie i na szeroką skalę przez ISIS/Daisz były wymierzone w społeczność jazydów i miały na celu jej zagładę; mając na uwadze, że na mocy prawa międzynarodowego, mianowicie zgodnie z art. II przyjętej przez ONZ w 1948 r. Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, okrucieństwa takie stanowią ludobójstwo;

| C. | mając na uwadze, że w dniu 4 lutego 2016 r. Parlament Europejski uznał, iż ISIS/Daisz dopuszcza się ludobójstwa na chrześcijanach i jazydach oraz na innych osobach należących do mniejszości wyznaniowych i etnicznych, a następnie również Rada Europy, Departament Stanu USA, Kongres USA, parlament Zjednoczonego Królestwa, parlament Australii oraz inne instytucje krajowe i międzynarodowe uznały, że okrucieństwa popełniane przez ISIS/Daisz przeciwko mniejszościom religijnym i etnicznym w Iraku obejmują zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w dniu 4 lutego 2016 r. Parlament Europejski uznał, iż ISIS/Daisz dopuszcza się ludobójstwa na chrześcijanach i jazydach oraz na innych osobach należących do mniejszości wyznaniowych i etnicznych, a następnie również Rada Europy, Departament Stanu USA, Kongres USA, parlament Zjednoczonego Królestwa, parlament Australii oraz inne instytucje krajowe i międzynarodowe uznały, że okrucieństwa popełniane przez ISIS/Daisz przeciwko mniejszościom religijnym i etnicznym w Iraku obejmują zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo;

| D. | mając na uwadze, że równina Niniwy, Tal Afar i Sindżar, a także cały ten region jest od dawna odwieczną ojczyzną chrześcijan (Chaldejczyków, syrokatolików i Asyryjczyków), jazydów, arabskich sunnitów i szyitów, Kurdów, Szabaków, Turkmenów, jarsanitów i sabejskich mandejczyków oraz innych wspólnot, które od stuleci zamieszkiwały ten obszar w duchu powszechnego pluralizmu, stabilności i współpracy między społecznościami mimo okresów zewnętrznej przemocy i prześladowań, aż do początku tego wieku i zajęcia znacznej części regionu przez ISIS/Daisz w 2014 r.; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że równina Niniwy, Tal Afar i Sindżar, a także cały ten region jest od dawna odwieczną ojczyzną chrześcijan (Chaldejczyków, syrokatolików i Asyryjczyków), jazydów, arabskich sunnitów i szyitów, Kurdów, Szabaków, Turkmenów, jarsanitów i sabejskich mandejczyków oraz innych wspólnot, które od stuleci zamieszkiwały ten obszar w duchu powszechnego pluralizmu, stabilności i współpracy między społecznościami mimo okresów zewnętrznej przemocy i prześladowań, aż do początku tego wieku i zajęcia znacznej części regionu przez ISIS/Daisz w 2014 r.;

| E. | mając na uwadze, że po 27 października 2016 r. ugrupowanie ISIS/Daisz przewiozło porwane kobiety, w tym jazydki, do Mosulu oraz do miasta Tal Afar; mając na uwadze, że – według doniesień – niektóre z tych kobiet „rozdano” bojownikom ISIS/Daisz, a innym powiedziano, że będą towarzyszyć konwojom ISIS/Daisz; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że po 27 października 2016 r. ugrupowanie ISIS/Daisz przewiozło porwane kobiety, w tym jazydki, do Mosulu oraz do miasta Tal Afar; mając na uwadze, że – według doniesień – niektóre z tych kobiet „rozdano” bojownikom ISIS/Daisz, a innym powiedziano, że będą towarzyszyć konwojom ISIS/Daisz;

| F. | mając na uwadze, że ochrona, zabezpieczenie i zbadanie wszystkich zbiorowych grobów w Iraku oraz w Syrii są kluczowe dla zabezpieczenia i zebrania dowodów zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości oraz ludobójstwa popełnianych przez ISIS/Daisz oraz dla poniesienia odpowiedzialności przez ich sprawców; mając na uwadze, że krewnym ofiar należy zapewnić wsparcie psychologiczne i logistyczne; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że ochrona, zabezpieczenie i zbadanie wszystkich zbiorowych grobów w Iraku oraz w Syrii są kluczowe dla zabezpieczenia i zebrania dowodów zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości oraz ludobójstwa popełnianych przez ISIS/Daisz oraz dla poniesienia odpowiedzialności przez ich sprawców; mając na uwadze, że krewnym ofiar należy zapewnić wsparcie psychologiczne i logistyczne;

| G. | mając na uwadze, że wiele organizacji lokalnych dokumentuje zbrodnie popełniane przez ISIS/Daisz przeciwko jazydom, lecz posiada jedynie ograniczoną zdolność działania; mając na uwadze, że – zdaniem międzynarodowych organizacji broniących praw człowieka, takich jak Human Rights Watch – żaden międzynarodowy ekspert medycyny sądowej nie przeprowadził badań na tym obszarze, chociaż wsparcie polityczne dla takiej misji wyraziło wiele krajów, w tym Stany Zjednoczone i Niemcy; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wiele organizacji lokalnych dokumentuje zbrodnie popełniane przez ISIS/Daisz przeciwko jazydom, lecz posiada jedynie ograniczoną zdolność działania; mając na uwadze, że – zdaniem międzynarodowych organizacji broniących praw człowieka, takich jak Human Rights Watch – żaden międzynarodowy ekspert medycyny sądowej nie przeprowadził badań na tym obszarze, chociaż wsparcie polityczne dla takiej misji wyraziło wiele krajów, w tym Stany Zjednoczone i Niemcy;

| H. | mając na uwadze, że Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka oświadczył dnia 11 listopada 2016 r., że: „przekazując sytuację w Iraku Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu, nadając irackim sądom jurysdykcję w zakresie zbrodni międzynarodowych, reformując system wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych oraz umacniając zdolność sędziów do dokumentowania, badania i ścigania zbrodni, rząd Iraku może zagwarantować sprawiedliwość i zapewnić fundamenty dla trwałego pokoju w kraju; brak tych działań może poważnie podważyć długoterminowy pokój i bezpieczeństwo, na które zasługuje naród iracki; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka oświadczył dnia 11 listopada 2016 r., że: „przekazując sytuację w Iraku Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu, nadając irackim sądom jurysdykcję w zakresie zbrodni międzynarodowych, reformując system wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych oraz umacniając zdolność sędziów do dokumentowania, badania i ścigania zbrodni, rząd Iraku może zagwarantować sprawiedliwość i zapewnić fundamenty dla trwałego pokoju w kraju; brak tych działań może poważnie podważyć długoterminowy pokój i bezpieczeństwo, na które zasługuje naród iracki;

| I. | mając na uwadze, że armia iracka przy wsparciu światowej koalicji przeciwko ISIS/Daisz i oddziałów Peszmergów Regionalnego Rządu Kurdystanu rozpoczęła operację wyzwalania Mosulu, drugiego co do wielkości miasta w Iraku, a także reszty irackiego terytorium znajdującego się wciąż pod okupacją ISIS/Daisz; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że armia iracka przy wsparciu światowej koalicji przeciwko ISIS/Daisz i oddziałów Peszmergów Regionalnego Rządu Kurdystanu rozpoczęła operację wyzwalania Mosulu, drugiego co do wielkości miasta w Iraku, a także reszty irackiego terytorium znajdującego się wciąż pod okupacją ISIS/Daisz;

| 1. | potępia bezwarunkowo nieprzerwane okrucieństwa i rażące przypadki łamania międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka popełniane przez ISIS/Daisz; odnotowuje z rosnącym zaniepokojeniem, że wciąż odkrywane są nowe zbiorowe groby w Iraku i Syrii, które świadczą o terrorze stosowanym przez ISIS/Daisz; składa wyrazy współczucia wszystkim osobom w Iraku, które straciły swych krewnych na skutek zbrodni popełnionych przez ISIS/Daisz i jego popleczników; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zdecydowanie apeluje do społeczności międzynarodowej, a w szczególności do Rady Bezpieczeństwa ONZ, o uznanie ujawnionych zbiorowych grobów w Iraku jako kolejny dowód ludobójstwa i postawienie ISIS/Daisz przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym; |
| --- | --- |

2.

| 3. | wzywa władze Iraku, w tym Regionalny Rząd Kurdystanu, do podjęcia pilnych kroków na rzecz ochrony grobów wokół gór Sindżar, które stały się dostępne po odbiciu tych terenów z rąk ISIS/Daisz, a także do podjęcia wszelkich innych działań w celu zabezpieczenia dowodów zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości popełnionych przez ISIS/Daisz, tak by zapewnić pociągnięcie do odpowiedzialności; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa władze Iraku do zwrócenia się do międzynarodowych ekspertów medycyny sądowej, w tym ekspertów z doświadczeniem zawodowym w odniesieniu do trybunałów karnych, o sporządzenie mapy wszystkich zbiorowych grobów oraz o pomoc przy zabezpieczeniu i przeanalizowaniu wszystkich dowodów znalezionych w zbiorowych grobach, które są od niedawna dostępne, ponieważ ekshumacje przeprowadzane bez ekspertów medycyny sądowej mogą prowadzić do zniszczenia decydujących dowodów i znacznie skomplikować identyfikację ciał; |
| --- | --- |

4.

| 5. | wzywa UE, jej państwa członkowskie i innych potencjalnych darczyńców do ułatwienia i udzielenia pełnego wsparcia rządowi Iraku przy tworzeniu zasobów ludzkich i infrastruktury niezbędnej do zabezpieczenia i analizy dowodów, które mogą być kluczowe w przyszłych krajowych i międzynarodowych procesach rozliczania sprawców za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo; |
| --- | --- |

5.

| 6. | jest szczególnie zaniepokojony sytuacją kobiet i dzieci w tym konflikcie, w szczególności jazydzkich kobiet i dzieci, które padają ofiarami prześladowań, egzekucji, tortur, wykorzystywania seksualnego i innych aktów okrucieństwa; domaga się udostępnienia pełnego zakresu usług medycznych, szczególnie ofiarom gwałtów; wzywa, w trybie pilnym, UE i jej państwa członkowskie do ścisłej współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) i do wspierania jej w tym zakresie; apeluje o natychmiastowe uwolnienie wszystkich kobiet i dzieci więzionych nadal przez ISIS/Daisz; |
| --- | --- |

6.

| 7. | potwierdza swoje pełne poparcie dla armii irackiej, wojsk światowej koalicji przeciwko ISIS/Daisz, oddziałów Peszmergów Regionalnego Rządu Kurdystanu i ich sojuszników w ich wysiłkach na rzecz wyzwolenia Mosulu i innych części kraju z rąk ISIS/Daisz, a także swoje poparcie dla niezależności, integralności terytorialnej i suwerenności Iraku; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przypomina, że władze Iraku muszą podjąć konkretne działania w celu ochrony cywilów podczas walk, w tym poprzez zastosowanie wszelkich możliwych środków ostrożności, aby uniknąć ofiar wśród cywilów oraz naruszeń praw człowieka w czasie szturmu; podkreśla, że siły obecne na miejscu muszą w trakcie prowadzonych operacji przestrzegać międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wyraża poparcie dla Republiki Iraku i jej obywateli w odniesieniu do uznania politycznie, społecznie i gospodarczo funkcjonującej i zrównoważonej prowincji na równinie Niniwy, w Tal Afarze i Sindżarze, zgodnie z pełnoprawnie wyrażoną wolą uzyskania autonomii regionalnej, gwarantowanej konstytucją Iraku; |
| --- | --- |

9.

| 10. | podkreśla, że prawo powrotu do swej odwiecznej ojczyzny przesiedlonych rdzennych ludów równiny Niniwy, Tal Afaru i Sindżaru – z których wiele przesiedlono w obrębie Iraku – powinno być priorytetem polityki rządu irackiego przy wsparciu UE, w tym jej państw członkowskich, oraz wspólnoty międzynarodowej; podkreśla, że przy wsparciu rządu Iraku i Regionalnego Rządu Kurdystanu należy w zagwarantować tym ludom pełnię praw człowieka, w tym równość polityczną, a także prawa własności, które powinny mieć pierwszeństwo przed wszelkimi roszczeniami własnościowymi innych stron; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Irak do przystąpienia do systemu Międzynarodowego Trybunału Karnego w celu umożliwienia ścigania ISIS/Daisz za zbrodnie wojenne, ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzkości; |
| --- | --- |

11.

| 12. | wzywa społeczność międzynarodową, w tym państwa członkowskie UE, do pociągnięcia do odpowiedzialności członków ISIS/Daisz, którzy znajdują się na terytorium objętym ich jurysdykcją, w tym poprzez zastosowanie zasady represji wszechświatowej; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE do spraw praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i Radzie Reprezentantów Iraku oraz Regionalnemu Rządowi Kurdystanu. |
| --- | --- |

13.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0422.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0171.

(3)  Dz.U. C 234 z 28.6.2016, s. 25.

(4)  Dz.U. C 310 z 25.8.2016, s. 35.

(5)  Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 113.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0051.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/120 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/120

---

P8_TA(2016)0509

Środki ochronne przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie projektu dyrektywy wykonawczej Komisji zmieniającej załączniki I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (D047308/01 – 2016/3010(RSP))

(2018/C 238/12)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projektu dyrektywy wykonawczej Komisji zmieniającej załączniki I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (D047308/01, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projektu dyrektywy wykonawczej Komisji zmieniającej załączniki I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (D047308/01,

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzeniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 14 akapit drugi lit. c) i d) oraz art. 18 ust. 2, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzeniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 14 akapit drugi lit. c) i d) oraz art. 18 ust. 2,

| — | uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 11 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie (UE) 2016/2031 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (UE) 2016/2031 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin (3),

| — | uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2016/715 z dnia 11 maja 2016 r. określającą środki w odniesieniu do niektórych owoców pochodzących z niektórych państw trzecich w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się na jej terytorium organizmu szkodliwego Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2016/715 z dnia 11 maja 2016 r. określającą środki w odniesieniu do niektórych owoców pochodzących z niektórych państw trzecich w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się na jej terytorium organizmu szkodliwego Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa (4),

| — | uwzględniając opinię naukową Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 30 stycznia 2014 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię naukową Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 30 stycznia 2014 r. (5),

| — | uwzględniając projekt rezolucji Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi,

| — | uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że projekt dyrektywy wykonawczej Komisji ma na celu zmianę załączników I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE; mając na uwadze, że dyrektywa 2000/29/WE zostanie uchylona i zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, gdy tylko rozporządzenie to wejdzie w życie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że projekt dyrektywy wykonawczej Komisji ma na celu zmianę załączników I–V do dyrektywy Rady 2000/29/WE; mając na uwadze, że dyrektywa 2000/29/WE zostanie uchylona i zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, gdy tylko rozporządzenie to wejdzie w życie;

| B. | mając na uwadze, że projekt dyrektywy wykonawczej Komisji zaprzecza celom rozporządzenia (UE) 2016/2031, gdyż podważa ona wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych owoców podatnych na szkodniki, w szczególności w odniesieniu do plamistości czarnej występującej w owocach cytrusowych i Xanthomonas citri; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że projekt dyrektywy wykonawczej Komisji zaprzecza celom rozporządzenia (UE) 2016/2031, gdyż podważa ona wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych owoców podatnych na szkodniki, w szczególności w odniesieniu do plamistości czarnej występującej w owocach cytrusowych i Xanthomonas citri;

| 1. | uważa, że projekt dyrektywy wykonawczej Komisji jest niezgodny z prawem Unii, gdyż stoi w sprzeczności z celem rozporządzenia (UE) 2016/2031, jakim jest określenie ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez wszelkie gatunki, szczepy lub biotypy czynników chorobotwórczych, zwierząt lub roślin pasożytniczych szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych (zwane dalej „agrofagami”) oraz środki mające na celu ograniczenie tych rodzajów ryzyka do dopuszczalnego poziomu; przypomina w związku z tym, że rozporządzenie (UE) 2016/2031, gdy tylko wejdzie w życie (tj. 14 grudnia 2019 r.), uchyli i zastąpi dyrektywę 2000/29/WE; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa Komisję do zmiany projektu dyrektywy (6) wykonawczej w następujący sposób:

  Zmiana 1


  Projekt dyrektywy wykonawczej


  Załącznik – punkt 4 – litera a – podpunkt i – tiret 6 – punkt 16.2 – litera e








  Projekt dyrektywy wykonawczej | Zmiana |
| --- | --- | --- |
| or | skreśla się |
| (e) | in the case of fruits destined for processing, official inspections prior to export have shown that the fruits are free from symptoms of Xanthomonas citri pv. citri and Xanthomonas citri pv. aurantifolii,



  and


  transport and processing takes place under conditions, approved in accordance with the procedure referred to in Article 18(2). |

2.

Zmiana 1

Projekt dyrektywy wykonawczej

Załącznik – punkt 4 – litera a – podpunkt i – tiret 6 – punkt 16.2 – litera e

Projekt dyrektywy wykonawczej

Zmiana

or

skreśla się

(e)

in the case of fruits destined for processing, official inspections prior to export have shown that the fruits are free from symptoms of Xanthomonas citri pv. citri and Xanthomonas citri pv. aurantifolii,

Zmiana 2

Projekt dyrektywy wykonawczej

Załącznik – punkt 4 – litera a – podpunkt i – tiret 7 – punkt 16.4 – litera d – akapit 4 a (nowy)

| Projekt dyrektywy wykonawczej | Zmiana |
| --- | --- |
| | Wprowadzanie do Unii określonych owoców pochodzących z państw trzecich |
| | Do określonych owoców pochodzących z państw trzecich dołączane jest świadectwo fitosanitarne, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt ii) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE, w tym w rubryce „Deklaracja dodatkowa” podaje się następujące elementy:










  (i) | oświadczenie, że określone owoce pochodzą z obszaru produkcyjnego podlegającego zasadom odpowiedniego przetwarzania zapobiegającego Phyllosticta citricarpa i metodom uprawy prowadzonym w odpowiednim czasie od początku ostatniego cyklu wegetacyjnego, które należy przyjąć zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2; |

Projekt dyrektywy wykonawczej

Zmiana

Wprowadzanie do Unii określonych owoców pochodzących z państw trzecich

Do określonych owoców pochodzących z państw trzecich dołączane jest świadectwo fitosanitarne, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt ii) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE, w tym w rubryce „Deklaracja dodatkowa” podaje się następujące elementy:

(i)

oświadczenie, że określone owoce pochodzą z obszaru produkcyjnego podlegającego zasadom odpowiedniego przetwarzania zapobiegającego Phyllosticta citricarpa i metodom uprawy prowadzonym w odpowiednim czasie od początku ostatniego cyklu wegetacyjnego, które należy przyjąć zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2;

| (ii) | oświadczenie, że na obszarze produkcyjnym przeprowadzono odpowiednią kontrolę urzędową w trakcie sezonu wegetacyjnego oraz że nie wykryto żadnych objawów Phyllosticta citricarpa w określonych owocach od początku ostatniego cyklu wegetacyjnego; |
| --- | --- |

(ii)

oświadczenie, że na obszarze produkcyjnym przeprowadzono odpowiednią kontrolę urzędową w trakcie sezonu wegetacyjnego oraz że nie wykryto żadnych objawów Phyllosticta citricarpa w określonych owocach od początku ostatniego cyklu wegetacyjnego;

| (iii) | oświadczenie, że pobrano próbkę co najmniej 600 sztuk na 30 ton każdego gatunku owoców w czasie między przybyciem do zakładu pakującego a pakowaniem lub jej część, wybraną w miarę możliwości na podstawie ewentualnych objawów Phyllosticta citricarpa, oraz że wszystkie objęte próbką owoce wykazujące takie objawy zostały przebadane i uznane za wolne od tego szkodliwego organizmu; |
| --- | --- |

(iii)

oświadczenie, że pobrano próbkę co najmniej 600 sztuk na 30 ton każdego gatunku owoców w czasie między przybyciem do zakładu pakującego a pakowaniem lub jej część, wybraną w miarę możliwości na podstawie ewentualnych objawów Phyllosticta citricarpa, oraz że wszystkie objęte próbką owoce wykazujące takie objawy zostały przebadane i uznane za wolne od tego szkodliwego organizmu;

| (iv) | w przypadku Citrus sinensis (L.) Osbeck „Valencia”, oprócz oświadczeń, o których mowa w lit. a), b) i c): oświadczenie, że zbadano próbkę dla każdych 30 ton lub jej część pod kątem zakażenia utajonego i stwierdzono, że jest ona wolna od Phyllosticta citricarpa. |
| --- | --- |

(iv)

w przypadku Citrus sinensis (L.) Osbeck „Valencia”, oprócz oświadczeń, o których mowa w lit. a), b) i c): oświadczenie, że zbadano próbkę dla każdych 30 ton lub jej część pod kątem zakażenia utajonego i stwierdzono, że jest ona wolna od Phyllosticta citricarpa.

Wymogi dotyczące kontroli określonych owoców pochodzących z państw trzecich w Unii

Określone owoce pochodzące z państw trzecich poddaje się kontroli wzrokowej w miejscu wprowadzenia lub w miejscu przeznaczenia określonych zgodnie z dyrektywą Komisji 2004/103/WE. Kontrole te przeprowadza się na próbkach co najmniej 200 sztuk każdego gatunku określonych owoców z każdej partii 30 ton lub jej części, wybranych na podstawie ewentualnych objawów Phyllosticta citricarpa. Jeżeli objawy Phyllosticta citricarpa wykryto w trakcie kontroli, o których mowa w ust. 1, obecność tego szkodliwego organizmu należy potwierdzić lub wykluczyć w badaniu owoców wykazujących takie objawy. Jeżeli obecność Phyllosticta citricarpa zostanie potwierdzona, w przypadku partii owoców, z której dana próbka została pobrana, wydaje się zakaz wjazdu do Unii.

Wymogi dotyczące identyfikowalności

Do celów identyfikacji określone owoce wprowadza się do Unii jedynie pod warunkiem, że spełniają następujące kryteria:

| (i) | obszar produkcji, zakład pakujący, eksporterzy oraz wszystkie inne podmioty zaangażowane w produkcję, magazynowanie i transport określonych owoców zostały urzędowo zarejestrowane do tego celu; |
| --- | --- |

(i)

obszar produkcji, zakład pakujący, eksporterzy oraz wszystkie inne podmioty zaangażowane w produkcję, magazynowanie i transport określonych owoców zostały urzędowo zarejestrowane do tego celu;

| (ii) | w drodze od obszaru produkcji do miejsca wprowadzenia do Unii określonym owocom towarzyszą dokumenty wydane pod kontrolą krajowej organizacji ds. ochrony roślin; |
| --- | --- |

(ii)

w drodze od obszaru produkcji do miejsca wprowadzenia do Unii określonym owocom towarzyszą dokumenty wydane pod kontrolą krajowej organizacji ds. ochrony roślin;

| (iii) | w przypadku określonych owoców pochodzących z państw trzecich oprócz wymogów określonych w lit. a) i b) przechowuje się szczegółowe informacje dotyczące zabiegów przeprowadzonych przed zbiorem i po nim. |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku określonych owoców pochodzących z państw trzecich oprócz wymogów określonych w lit. a) i b) przechowuje się szczegółowe informacje dotyczące zabiegów przeprowadzonych przed zbiorem i po nim.

Zmiana 3

Projekt dyrektywy wykonawczej

Załącznik – punkt 4 – litera a – podpunkt i – tiret 7 – punkt 16.4 – litera e

| Projekt dyrektywy wykonawczej | Zmiana |
| --- | --- |
| or | skreśla się |
| (e) | in the case of fruits destined for processing, official visual inspections prior to export have shown that the fruits are free from symptoms of Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa,



  and


  a statement that the specified fruits originate in a field of production subjected to appropriate treatments against Phyllosticta citricarpa carried out at the appropriate time is included in the certificates referred to in Article 13(1)(ii) under the rubric „Additional declaration”,


  and


  transport and processing takes place under conditions, approved in accordance with the procedure referred to in Article 18(2). |

Projekt dyrektywy wykonawczej

Zmiana

or

skreśla się

(e)

in the case of fruits destined for processing, official visual inspections prior to export have shown that the fruits are free from symptoms of Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa,

Zmiana 4

Projekt dyrektywy wykonawczej

Załącznik – punkt 4 – litera a – podpunkt i – tiret 8 – punkt 16.6 – litera d

| Projekt dyrektywy wykonawczej | Zmiana |
| --- | --- |
| d) | have been subjected to an effective treatment to ensure freedom from Thaumatotibia leucotreta (Meyrick). The treatment data to be indicated on the certificates referred to in Article 13(1)(ii). |

Projekt dyrektywy wykonawczej

Zmiana

d)

have been subjected to an effective treatment to ensure freedom from Thaumatotibia leucotreta (Meyrick). The treatment data to be indicated on the certificates referred to in Article 13(1)(ii).

| d) | zostały poddane skutecznemu zabiegowi w celu wyeliminowania braku Thaumatotibia leucotreta (Meyrick).
  W przypadku owoców Citrus L. innych niż Citrus limon (L.) Osbeck i Citrus aurantifolia (Christm.) Swingle należy złożyć urzędowe oświadczenie, że owoce zostały poddane procesowi mrożenia (24 dni w temperaturze 0,55  oC oraz 3 dni schładzania) lub alternatywnemu, zrównoważonemu i skutecznemu procesowi umożliwiającemu uzyskanie równoważnego efektu i zatwierdzonemu zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2. na podstawie oceny EFSA, w celu wyeliminowania Thaumatotibia leucotreta (Meyrick).
  Na zaświadczeniach, o których mowa w art. 13 ust. 1 ppkt (ii), należy podać informacje o tych zabiegach. |
| --- | --- |

d)

zostały poddane skutecznemu zabiegowi w celu wyeliminowania braku Thaumatotibia leucotreta (Meyrick).
  W przypadku owoców Citrus L. innych niż Citrus limon (L.) Osbeck i Citrus aurantifolia (Christm.) Swingle należy złożyć urzędowe oświadczenie, że owoce zostały poddane procesowi mrożenia (24 dni w temperaturze 0,55  oC oraz 3 dni schładzania) lub alternatywnemu, zrównoważonemu i skutecznemu procesowi umożliwiającemu uzyskanie równoważnego efektu i zatwierdzonemu zgodnie z procedurą określoną w art. 18 ust. 2. na podstawie oceny EFSA, w celu wyeliminowania Thaumatotibia leucotreta (Meyrick).
  Na zaświadczeniach, o których mowa w art. 13 ust. 1 ppkt (ii), należy podać informacje o tych zabiegach.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(3)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

(4)  Dz.U. L 125 z 13.5.2016, s. 16.

(5)  Opinia naukowa na wniosek Komisji Europejskiej (pytanie nr EFSA-Q-2013-00334) w sprawie zagrożenia organizmem Phyllosticta citricarpa (Guignardia citricarpa) dla terytorium UE wraz z określeniem i oceną możliwości ograniczenia zagrożenia. Dziennik EFSA 2014; 12(2):3557.

(6)  Komisja przekazała Parlamentowi jedynie wersję angielską projektu dyrektywy wykonawczej, ponieważ projekt nie został przetłumaczony na inne języki urzędowe.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/125 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/125

---

P8_TA(2016)0510

Wsparcie dla ofiar talidomidu

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie wsparcia dla ofiar talidomidu (2016/3029(RSP))

(2018/C 238/13)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając mającą wkrótce nastąpić zmianę aktu w sprawie fundacji dla ofiar talidomidu, którą rząd niemiecki mógłby wykorzystać do tego, aby umożliwić ofiarom talidomidu, uznanym za takie przez wyznaczone sądownie fundusze powiernicze lub będącym beneficjentami krajowych systemów rządowych, uzyskanie zbiorowego dostępu do specjalnego funduszu zdrowotnego niemieckiej fundacji dla ofiar talidomidu (Conterganstiftung), |
| --- | --- |

—

uwzględniając mającą wkrótce nastąpić zmianę aktu w sprawie fundacji dla ofiar talidomidu, którą rząd niemiecki mógłby wykorzystać do tego, aby umożliwić ofiarom talidomidu, uznanym za takie przez wyznaczone sądownie fundusze powiernicze lub będącym beneficjentami krajowych systemów rządowych, uzyskanie zbiorowego dostępu do specjalnego funduszu zdrowotnego niemieckiej fundacji dla ofiar talidomidu (Conterganstiftung),

| — | uwzględniając hiszpański dekret królewski 1006/2010 z dnia 5 sierpnia 2010 r., regulujący procedurę przyznawania pomocy osobom, które ucierpiały z powodu stosowania talidomidu w Hiszpanii w latach 1960–1965, |
| --- | --- |

—

uwzględniając hiszpański dekret królewski 1006/2010 z dnia 5 sierpnia 2010 r., regulujący procedurę przyznawania pomocy osobom, które ucierpiały z powodu stosowania talidomidu w Hiszpanii w latach 1960–1965,

| — | uwzględniając przybliżoną liczbę osób cierpiących z powodu stosowania talidomidu w UE (ok. 2 700 w Niemczech (źródło: rząd Niemiec), ok. 500 we Włoszech (źródło: VITA – Associazione Vittime Italiane Thalidomide), 500 w Zjednoczonym Królestwie, 100 w Szwecji (źródło: opracowanie DLA Piper) i 200 w Hiszpanii (źródło: Avite, Hiszpania)), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przybliżoną liczbę osób cierpiących z powodu stosowania talidomidu w UE (ok. 2 700 w Niemczech (źródło: rząd Niemiec), ok. 500 we Włoszech (źródło: VITA – Associazione Vittime Italiane Thalidomide), 500 w Zjednoczonym Królestwie, 100 w Szwecji (źródło: opracowanie DLA Piper) i 200 w Hiszpanii (źródło: Avite, Hiszpania)),

| — | uwzględniając raport Uniwersytetu w Heidelbergu zatytułowany „Wiederholt durchzuführende Befragungen zu Problemen, speziellen Bedarfen und Versorgungsdefiziten von contergangeschädigten Menschen (2010-2013)” [Okresowo powtarzane wywiady na temat problemów i szczególnych potrzeb osób, które ucierpiały w wyniku stosowania talidomidu, oraz braków w opiece nad nimi (2010–2013)], w którym szczegółowo opisano coraz większe problemy zdrowotne oraz szczególne potrzeby ofiar talidomidu, a także braki w udzielanym im wsparciu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Uniwersytetu w Heidelbergu zatytułowany „Wiederholt durchzuführende Befragungen zu Problemen, speziellen Bedarfen und Versorgungsdefiziten von contergangeschädigten Menschen (2010-2013)” [Okresowo powtarzane wywiady na temat problemów i szczególnych potrzeb osób, które ucierpiały w wyniku stosowania talidomidu, oraz braków w opiece nad nimi (2010–2013)], w którym szczegółowo opisano coraz większe problemy zdrowotne oraz szczególne potrzeby ofiar talidomidu, a także braki w udzielanym im wsparciu,

| — | uwzględniając raport Firefly ze stycznia 2015 r., w którym uwypuklono pogarszanie się zdrowia fizycznego i psychicznego ofiar talidomidu oraz ich przyszłe potrzeby (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Firefly ze stycznia 2015 r., w którym uwypuklono pogarszanie się zdrowia fizycznego i psychicznego ofiar talidomidu oraz ich przyszłe potrzeby (1),

| — | uwzględniając raport zlecony w maju 2015 r. przez Departament Zdrowia w Nadrenii Północnej-Westfalii (Niemcy), w którym analizuje się jakość życia ofiar talidomidu i prognozuje ich przyszłe potrzeby(raport Uniwersytetu w Kolonii) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport zlecony w maju 2015 r. przez Departament Zdrowia w Nadrenii Północnej-Westfalii (Niemcy), w którym analizuje się jakość życia ofiar talidomidu i prognozuje ich przyszłe potrzeby(raport Uniwersytetu w Kolonii) (2),

| — | uwzględniając listy otwarte przewodniczących grup politycznych w Parlamencie Europejskim, w których podkreślono, że ofiary talidomidu znoszą chroniczny, wyniszczający ból i cierpią z powodu niezaspokojonych potrzeb, |
| --- | --- |

—

uwzględniając listy otwarte przewodniczących grup politycznych w Parlamencie Europejskim, w których podkreślono, że ofiary talidomidu znoszą chroniczny, wyniszczający ból i cierpią z powodu niezaspokojonych potrzeb,

| — | uwzględniając konferencję prasową zorganizowaną w Parlamencie Europejskim w Brukseli w dniu 27 maja 2015 r., podczas której posłowie do PE ze wszystkich grup politycznych podkreślili, że ofiarom talidomidu należy pomóc w radzeniu sobie z problemami zdrowotnymi (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konferencję prasową zorganizowaną w Parlamencie Europejskim w Brukseli w dniu 27 maja 2015 r., podczas której posłowie do PE ze wszystkich grup politycznych podkreślili, że ofiarom talidomidu należy pomóc w radzeniu sobie z problemami zdrowotnymi (3),

| — | uwzględniając uroczystości we wrześniu 2015 r. upamiętniające 50. rocznicę przyjęcia pierwszych w Europie uregulowań w dziedzinie farmaceutyki mających na celu ochronę obywateli UE, przez co kolejny raz wskazano, że skuteczne przepisy farmaceutyczne to trwałe dziedzictwo, które pozostało po tysiącach zmarłych niemowląt i dzieciach z poważnymi wadami wrodzonymi powstałymi w wyniku przyjmowania talidomidu przez kobiety w okresie ciąży; |
| --- | --- |

—

uwzględniając uroczystości we wrześniu 2015 r. upamiętniające 50. rocznicę przyjęcia pierwszych w Europie uregulowań w dziedzinie farmaceutyki mających na celu ochronę obywateli UE, przez co kolejny raz wskazano, że skuteczne przepisy farmaceutyczne to trwałe dziedzictwo, które pozostało po tysiącach zmarłych niemowląt i dzieciach z poważnymi wadami wrodzonymi powstałymi w wyniku przyjmowania talidomidu przez kobiety w okresie ciąży;

| — | uwzględniając pytanie do Komisji (O-000035/2016 – B8-0120/2016) i debatę na temat talidomidu na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 marca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie do Komisji (O-000035/2016 – B8-0120/2016) i debatę na temat talidomidu na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 marca 2016 r.,

| — | uwzględniając pismo międzynarodowej firmy prawniczej Ince and Co. z dnia 5 marca 2015 r. opisujące, w jaki sposób brak nadzoru farmaceutycznego oraz zatajanie dowodów dotyczących skutków stosowania talidomidu wpłynęły na zdrowie ofiar tego leku (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo międzynarodowej firmy prawniczej Ince and Co. z dnia 5 marca 2015 r. opisujące, w jaki sposób brak nadzoru farmaceutycznego oraz zatajanie dowodów dotyczących skutków stosowania talidomidu wpłynęły na zdrowie ofiar tego leku (4),

| — | uwzględniając oświadczenie federalnego rządu Niemiec z czerwca 2016 r. w sprawie przyjęcia odpowiedzialności za ofiary talidomidu i zapewnienia im niebiurokratycznego wsparcia (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie federalnego rządu Niemiec z czerwca 2016 r. w sprawie przyjęcia odpowiedzialności za ofiary talidomidu i zapewnienia im niebiurokratycznego wsparcia (5),

| — | uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że talidomid był wprowadzany do obrotu pod koniec lat 50. i na początku lat 60. XX w. przez Chemie Grünenthal GmbH jako bezpieczny lek łagodzący poranne nudności, bóle głowy, kaszel, bezsenność i przeziębienie; mając na uwadze, że skutkiem jego stosowania przez ciężarne kobiety w wielu krajach europejskich były zgony i wady rozwojowe tysięcy dzieci; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że talidomid był wprowadzany do obrotu pod koniec lat 50. i na początku lat 60. XX w. przez Chemie Grünenthal GmbH jako bezpieczny lek łagodzący poranne nudności, bóle głowy, kaszel, bezsenność i przeziębienie; mając na uwadze, że skutkiem jego stosowania przez ciężarne kobiety w wielu krajach europejskich były zgony i wady rozwojowe tysięcy dzieci;

| B. | mając na uwadze, że dokumenty pochodzące z okresu skandalu z talidomidem, które zostały w niezależny sposób sprawdzone przez międzynarodową firmę prawniczą Ince and Co., wskazują na poważny brak skutecznego nadzoru farmaceutycznego w Republice Federalnej Niemiec, w przeciwieństwie do takich państw jak USA, Francja, Portugalia i Turcja; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że dokumenty pochodzące z okresu skandalu z talidomidem, które zostały w niezależny sposób sprawdzone przez międzynarodową firmę prawniczą Ince and Co., wskazują na poważny brak skutecznego nadzoru farmaceutycznego w Republice Federalnej Niemiec, w przeciwieństwie do takich państw jak USA, Francja, Portugalia i Turcja;

| C. | mając na uwadze, że w niezależny sposób zweryfikowane badania (6) prowadzą do niezaprzeczalnego wniosku, iż w 1970 r. Republika Federalna Niemiec ingerowała w postępowanie karne przeciwko Chemie Grünenthal GmbH, niemieckiej firmie produkującej talidomid, co spowodowało, że nie udało się ustalić winy producenta; mając ponadto na uwadze, że podjęto kroki, aby zapobiec wszczynaniu postępowań cywilnych przeciwko tej firmie, co z dużym prawdopodobieństwem uniemożliwiło ofiarom dochodzenie sprawiedliwości lub otrzymanie odpowiedniego wsparcia finansowego w związku z ich bieżącymi i przyszłymi problemami zdrowotnymi; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w niezależny sposób zweryfikowane badania (6) prowadzą do niezaprzeczalnego wniosku, iż w 1970 r. Republika Federalna Niemiec ingerowała w postępowanie karne przeciwko Chemie Grünenthal GmbH, niemieckiej firmie produkującej talidomid, co spowodowało, że nie udało się ustalić winy producenta; mając ponadto na uwadze, że podjęto kroki, aby zapobiec wszczynaniu postępowań cywilnych przeciwko tej firmie, co z dużym prawdopodobieństwem uniemożliwiło ofiarom dochodzenie sprawiedliwości lub otrzymanie odpowiedniego wsparcia finansowego w związku z ich bieżącymi i przyszłymi problemami zdrowotnymi;

| D. | mając na uwadze, że w opublikowanych niedawno raportach w Niemczech (raport Uniwersytetu w Heidelbergu i raport Uniwersytetu w Kolonii) i Zjednoczonym Królestwie (raport Firefly) stwierdzono, iż ofiary talidomidu potrzebują coraz większego wsparcia, aby mogły zaspokoić swoje potrzeby zdrowotne, aby mogły się poruszać i prowadzić samodzielne życie, gdyż ich stan fizyczny gwałtownie się pogarsza z uwagi na charakter ich niepełnosprawności i z powodu wieloletniego – od momentu urodzenia – braku wsparcia; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w opublikowanych niedawno raportach w Niemczech (raport Uniwersytetu w Heidelbergu i raport Uniwersytetu w Kolonii) i Zjednoczonym Królestwie (raport Firefly) stwierdzono, iż ofiary talidomidu potrzebują coraz większego wsparcia, aby mogły zaspokoić swoje potrzeby zdrowotne, aby mogły się poruszać i prowadzić samodzielne życie, gdyż ich stan fizyczny gwałtownie się pogarsza z uwagi na charakter ich niepełnosprawności i z powodu wieloletniego – od momentu urodzenia – braku wsparcia;

| E. | uznając, że o ile Niemcy ponoszą szczególną odpowiedzialność, inne rządy krajowe są także odpowiedzialne za zapewnienie sprawiedliwego traktowania ofiar talidomidu na ich terytorium; |
| --- | --- |

E.

uznając, że o ile Niemcy ponoszą szczególną odpowiedzialność, inne rządy krajowe są także odpowiedzialne za zapewnienie sprawiedliwego traktowania ofiar talidomidu na ich terytorium;

| F. | przyznając, że przewodniczący grup politycznych w Parlamencie Europejskim poparli w listach otwartych działania, które mają pomóc ofiarom talidomidu w zakresie ich potrzeb zdrowotnych; |
| --- | --- |

F.

przyznając, że przewodniczący grup politycznych w Parlamencie Europejskim poparli w listach otwartych działania, które mają pomóc ofiarom talidomidu w zakresie ich potrzeb zdrowotnych;

| G. | przypominając konferencję prasową w Brukseli w maju 2015 r., popartą przez wszystkie grupy polityczne w Parlamencie Europejskim, na której uwypuklono niezaspokojone potrzeby zdrowotne ofiar talidomidu; |
| --- | --- |

G.

przypominając konferencję prasową w Brukseli w maju 2015 r., popartą przez wszystkie grupy polityczne w Parlamencie Europejskim, na której uwypuklono niezaspokojone potrzeby zdrowotne ofiar talidomidu;

| H. | przypominając, że we wrześniu 2015 r. w Brukseli Komisja świętowała 50. rocznicę przyjęcia pierwszego aktu unijnego prawa farmaceutycznego, który w dużej mierze powstał w wyniku skandalu z talidomidem; podkreślając, że choć struktury regulacyjne, jakie później stworzono, walnie przyczyniały się przez minione 50 lat do ochrony milionów obywateli UE przed podobnym nieszczęściem, to ofiary talidomidu ciągle zmagają się z bolesnymi i wyniszczającymi konsekwencjami stosowania leku; |
| --- | --- |

H.

przypominając, że we wrześniu 2015 r. w Brukseli Komisja świętowała 50. rocznicę przyjęcia pierwszego aktu unijnego prawa farmaceutycznego, który w dużej mierze powstał w wyniku skandalu z talidomidem; podkreślając, że choć struktury regulacyjne, jakie później stworzono, walnie przyczyniały się przez minione 50 lat do ochrony milionów obywateli UE przed podobnym nieszczęściem, to ofiary talidomidu ciągle zmagają się z bolesnymi i wyniszczającymi konsekwencjami stosowania leku;

| I. | przypominając, że w debacie na posiedzeniu plenarnym w Strasburgu w marcu 2016 r. posłowie do PE ze wszystkich grup politycznych podkreślali pilny charakter zaspokojenia potrzeb ofiar talidomidu, a europejski komisarz ds. zdrowia i bezpieczeństwa żywności Vytenis Andriukaitis stwierdził, że uznaje wolę znalezienia dla wszystkich ofiar talidomidu odpowiedniego rozwiązania, które poprawiłoby jakość ich życia; |
| --- | --- |

I.

przypominając, że w debacie na posiedzeniu plenarnym w Strasburgu w marcu 2016 r. posłowie do PE ze wszystkich grup politycznych podkreślali pilny charakter zaspokojenia potrzeb ofiar talidomidu, a europejski komisarz ds. zdrowia i bezpieczeństwa żywności Vytenis Andriukaitis stwierdził, że uznaje wolę znalezienia dla wszystkich ofiar talidomidu odpowiedniego rozwiązania, które poprawiłoby jakość ich życia;

| J. | zauważając, że obecnie istnieje w Parlamencie Europejskim i Komisji zarówno możliwość, jak i wola, aby – zgodnie ze standardami etycznymi i humanitarnymi – naprawić krzywdy wyrządzone w wyniku braku kontroli farmaceutycznej, a następnie zatajania dowodów, co doprowadziło do tragedii związanej z talidomidem; |
| --- | --- |

J.

zauważając, że obecnie istnieje w Parlamencie Europejskim i Komisji zarówno możliwość, jak i wola, aby – zgodnie ze standardami etycznymi i humanitarnymi – naprawić krzywdy wyrządzone w wyniku braku kontroli farmaceutycznej, a następnie zatajania dowodów, co doprowadziło do tragedii związanej z talidomidem;

| K. | potwierdzając oświadczenie złożone w czerwcu 2016 r. przez federalny rząd Niemiec (7), że musi on przyjąć odpowiedzialność i zapewnić wsparcie finansowe bez uciążliwych procedur administracyjnych i długotrwałych indywidualnych badań; |
| --- | --- |

K.

potwierdzając oświadczenie złożone w czerwcu 2016 r. przez federalny rząd Niemiec (7), że musi on przyjąć odpowiedzialność i zapewnić wsparcie finansowe bez uciążliwych procedur administracyjnych i długotrwałych indywidualnych badań;

| L. | zauważając, że federalny rząd Niemiec uznał także w czerwcu 2016 r, iż zmiana aktu w sprawie fundacji dla ofiar talidomidu jest konieczna i wykonalna przed styczniem 2017 r.; |
| --- | --- |

L.

zauważając, że federalny rząd Niemiec uznał także w czerwcu 2016 r, iż zmiana aktu w sprawie fundacji dla ofiar talidomidu jest konieczna i wykonalna przed styczniem 2017 r.;

| M. | zauważając, że wiele ofiar w całej UE często nie jest w stanie złożyć wniosku o finansowanie na pokrycie kosztów usług społecznych, i jest to obecnie największy problem ofiar talidomidu, które jako osoby w wieku przekraczającym 50 lub 60 lat będą w nadchodzących latach potrzebowały tych usług jeszcze częściej, gdyż ich opiekunowie – często partnerzy lub krewni – mogą sami podupaść na zdrowiu lub umrzeć; |
| --- | --- |

M.

zauważając, że wiele ofiar w całej UE często nie jest w stanie złożyć wniosku o finansowanie na pokrycie kosztów usług społecznych, i jest to obecnie największy problem ofiar talidomidu, które jako osoby w wieku przekraczającym 50 lub 60 lat będą w nadchodzących latach potrzebowały tych usług jeszcze częściej, gdyż ich opiekunowie – często partnerzy lub krewni – mogą sami podupaść na zdrowiu lub umrzeć;

| 1. | nalega na państwa członkowskie i Komisję, aby skoordynowały działania i środki, które mają formalnie uznać ofiary talidomidu i zapewnić im rekompensatę; |
| --- | --- |

1.

| 2. | nalega na rząd federalny Niemiec, aby wykorzystał okazję, jaką daje zbliżająca się zmiana aktu w sprawie fundacji dla ofiar talidomidu, do tego, aby umożliwić ofiarom talidomidu, uznanym za takie przez wyznaczone sądownie fundusze powiernicze lub będącym beneficjentami krajowych systemów rządowych, uzyskanie dostępu do specjalnego funduszu zdrowotnego niemieckiej fundacji dla niepełnosprawnych ofiar talidomidu (Conterganstiftung für behinderte Menschen); |
| --- | --- |

2.

| 3. | domaga się, aby ofiary talidomidu ze Zjednoczonego Królestwa, Hiszpanii, Włoch, Szwecji i innych państw członkowskich zostały zbiorowo objęte tym systemem, jeżeli ich status osób cierpiących z powodu skutków stosowania talidomidu został w dobrej wierze potwierdzony w ich krajach; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca się do władz Hiszpanii, aby dokonały przeglądu procesu rozpoczętego przez rząd w 2010 r. i ułatwiły właściwe zidentyfikowanie ofiar talidomidu w Hiszpanii oraz udzielenie im rekompensat w ramach systemu krajowego, jak stwierdzono w nieustawodawczym wniosku w sprawie ochrony osób cierpiących w wyniku stosowania talidomidu (161/000331), zatwierdzonym jednomyślnie przez Kongres Deputowanych Hiszpanii w dniu 24 listopada 2016 r.; |
| --- | --- |

4.

| 5. | nalega na Komisję, aby sporządziła protokół ramowy na szczeblu europejskim, na mocy którego wszyscy obywatele europejscy dotknięci skutkami stosowania talidomidu otrzymaliby jednakowe rekompensaty, niezależnie od tego, z którego państwa członkowskiego pochodzą, a także, by opracowała unijny program pomocy i wsparcia (obejmujący pomoc finansową i świadczenia socjalne) dla ofiar talidomidu i ich rodzin; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca się do firmy Grünenthal, aby wywiązała się ze swoich obowiązków, zapewniając odpowiednią rekompensatę i opiekę tym ofiarom, które jeszcze nie zostały uznane, dokonując przeglądu procedury uznawania statusu ofiar oraz inicjując dialog z ofiarami w celu naprawienia wyrządzonych krzywd; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie i państwom członkowskim. |
| --- | --- |

7.

---

(1)  http://www.thalidomidetrust.org/wp-content/uploads/2014/01/Firefly-report-March-2015.pdf

(2)  http://www.thalidomidetrust.org/wp-content/uploads/2016/04/The-Cologne-Report.pdf

(3)  http://www.fiftyyearfight.org/latest/europe-speaks-loudly-with-one-voice:-press-conference

(4)  http://www.fiftyyearfight.org/images/Appendix_1._Ince_letter.pdf

(5)  http://www.bmfsfj.de/BMFSFJ/kinder-und-jugend,did=225796.html

(6)  http://www.fiftyyearfight.org/images/Appendix_1._Ince_letter.pdf

(7)  https://www.bmfsfj.de/bmfsfj/aktuelles/alle-meldungen/leistungen-sollen-gerechter-verteilt-werden/90418?view=DEFAULT

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/128 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/128

---

P8_TA(2016)0511

Produkty lecznicze stosowane w pediatrii

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (2016/2902(RSP))

(2018/C 238/14)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1902/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1901/2006 w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (1) (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1902/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1901/2006 w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (1) (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii”),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Lepsze leki dla dzieci – od koncepcji do realizacji. Ogólne sprawozdanie na temat doświadczeń zdobytych w wyniku stosowania rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii” (COM(2013)0443), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Lepsze leki dla dzieci – od koncepcji do realizacji. Ogólne sprawozdanie na temat doświadczeń zdobytych w wyniku stosowania rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii” (COM(2013)0443),

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 17 czerwca 2016 r. dotyczące wzmocnienia równowagi w systemach farmaceutycznych w UE i jej państwach członkowskich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 17 czerwca 2016 r. dotyczące wzmocnienia równowagi w systemach farmaceutycznych w UE i jej państwach członkowskich,

| — | uwzględniając sprawozdanie powołanego przez Sekretarza Generalnego ONZ panelu wysokiego szczebla ds. dostępu do leków pt. „Promoting Innovation and Access to Health Technologies” [Promowanie innowacji i dostępu do technologii medycznych], opublikowane we wrześniu 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie powołanego przez Sekretarza Generalnego ONZ panelu wysokiego szczebla ds. dostępu do leków pt. „Promoting Innovation and Access to Health Technologies” [Promowanie innowacji i dostępu do technologii medycznych], opublikowane we wrześniu 2016 r.,

| — | uwzględniając pytanie skierowane do Komisji dotyczące przeglądu rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (O-000135/2016 – B8-1818/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie skierowane do Komisji dotyczące przeglądu rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (O-000135/2016 – B8-1818/2016),

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że rozporządzenie w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii miało istotny wpływ na rozwój produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, ponieważ firmy farmaceutyczne uważają postęp w tej dziedzinie za integralną część ogólnego rozwoju produktu; mając na uwadze, że liczba projektów badawczych w dziedzinie pediatrii znacząco się zwiększyła, oraz mając na uwadze, że obecnie dostępnych jest więcej wysokiej jakości informacji dotyczących stosowania w pediatrii zatwierdzonych produktów leczniczych; mając na uwadze, że zwiększyła się również względna liczba pediatrycznych badań klinicznych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że rozporządzenie w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii miało istotny wpływ na rozwój produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, ponieważ firmy farmaceutyczne uważają postęp w tej dziedzinie za integralną część ogólnego rozwoju produktu; mając na uwadze, że liczba projektów badawczych w dziedzinie pediatrii znacząco się zwiększyła, oraz mając na uwadze, że obecnie dostępnych jest więcej wysokiej jakości informacji dotyczących stosowania w pediatrii zatwierdzonych produktów leczniczych; mając na uwadze, że zwiększyła się również względna liczba pediatrycznych badań klinicznych;

| B. | mając na uwadze, że rozporządzenie w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii przyczyniło się do poprawy ogólnej sytuacji i przynosi wymierne korzyści w przypadku wielu chorób dziecięcych; mając jednak na uwadze, że w szeregu obszarów nie osiągnięto dostatecznych postępów, szczególnie w onkologii dziecięcej i neonatologii; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że rozporządzenie w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii przyczyniło się do poprawy ogólnej sytuacji i przynosi wymierne korzyści w przypadku wielu chorób dziecięcych; mając jednak na uwadze, że w szeregu obszarów nie osiągnięto dostatecznych postępów, szczególnie w onkologii dziecięcej i neonatologii;

| C. | mając na uwadze, że nowotwory dziecięce pozostają główną przyczyną spowodowanej chorobą śmierci dzieci w wieku powyżej pierwszego roku życia, oraz mając na uwadze, że co roku w Europie na raka umiera 6 000 młodych ludzi; mając na uwadze, że dwie trzecie osób, które wychodzą z choroby, cierpi z powodu skutków ubocznych stosowanych obecnie terapii (w przypadku 50 % pacjentów są one poważne), oraz mając na uwadze, że konieczna jest stała poprawa jakości życia dzieci, które pokonały raka; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że nowotwory dziecięce pozostają główną przyczyną spowodowanej chorobą śmierci dzieci w wieku powyżej pierwszego roku życia, oraz mając na uwadze, że co roku w Europie na raka umiera 6 000 młodych ludzi; mając na uwadze, że dwie trzecie osób, które wychodzą z choroby, cierpi z powodu skutków ubocznych stosowanych obecnie terapii (w przypadku 50 % pacjentów są one poważne), oraz mając na uwadze, że konieczna jest stała poprawa jakości życia dzieci, które pokonały raka;

| D. | mając na uwadze, że rozporządzenie w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii przyczyniło się do ożywienia dialogu i współpracy w zakresie rozwoju produktów leczniczych stosowanych w pediatrii pomiędzy wieloma zainteresowanymi stronami; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że rozporządzenie w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii przyczyniło się do ożywienia dialogu i współpracy w zakresie rozwoju produktów leczniczych stosowanych w pediatrii pomiędzy wieloma zainteresowanymi stronami;

| E. | mając na uwadze, że mniej niż 10 % dzieci dotkniętych nawrotem nieuleczalnej i zagrażającej życiu choroby ma dostęp do nowych, eksperymentalnych leków testowanych w badaniach klinicznych, które mogłyby mieć korzystny wpływ na ich stan; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że mniej niż 10 % dzieci dotkniętych nawrotem nieuleczalnej i zagrażającej życiu choroby ma dostęp do nowych, eksperymentalnych leków testowanych w badaniach klinicznych, które mogłyby mieć korzystny wpływ na ich stan;

| F. | mając na uwadze, że znaczny wzrost dostępu do innowacyjnych terapii może uratować życie dzieci i nastolatków cierpiących na choroby zagrażające życiu, takie jak choroby nowotworowe, oraz mając na uwadze, że w związku z tym terapie te muszą zostać bez zbędnej zwłoki sprawdzone w drodze odpowiednich badań na dzieciach; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że znaczny wzrost dostępu do innowacyjnych terapii może uratować życie dzieci i nastolatków cierpiących na choroby zagrażające życiu, takie jak choroby nowotworowe, oraz mając na uwadze, że w związku z tym terapie te muszą zostać bez zbędnej zwłoki sprawdzone w drodze odpowiednich badań na dzieciach;

| G. | mając na uwadze, że stosowanie u dzieci leków poza wskazaniami rejestracyjnymi jest nadal rozpowszechnione w UE w wielu obszarach terapeutycznych; mając na uwadze, że choć badania na temat zasięgu stosowania leków poza wskazaniami rejestracyjnymi w populacji pediatrycznej różnią się pod względem zakresu i populacji pacjentów, od wprowadzenia rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii nie odnotowano spadku, jeśli chodzi o przepisywanie leków poza wskazaniami rejestracyjnymi; mając na uwadze, że Europejska Agencja Leków (EMA) została już wezwana do opracowania w oparciu o potrzeby medyczne wytycznych dotyczących stosowania leków poza wskazaniami rejestracyjnymi i licencyjnymi oraz do stworzenia wykazu leków stosowanych poza wskazaniami rejestracyjnymi mimo istnienia licencjonowanych produktów alternatywnych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że stosowanie u dzieci leków poza wskazaniami rejestracyjnymi jest nadal rozpowszechnione w UE w wielu obszarach terapeutycznych; mając na uwadze, że choć badania na temat zasięgu stosowania leków poza wskazaniami rejestracyjnymi w populacji pediatrycznej różnią się pod względem zakresu i populacji pacjentów, od wprowadzenia rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii nie odnotowano spadku, jeśli chodzi o przepisywanie leków poza wskazaniami rejestracyjnymi; mając na uwadze, że Europejska Agencja Leków (EMA) została już wezwana do opracowania w oparciu o potrzeby medyczne wytycznych dotyczących stosowania leków poza wskazaniami rejestracyjnymi i licencyjnymi oraz do stworzenia wykazu leków stosowanych poza wskazaniami rejestracyjnymi mimo istnienia licencjonowanych produktów alternatywnych;

| H. | mając na uwadze, że w rozporządzeniu w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii ustanowiono przepisy dotyczące opracowywania produktów leczniczych stosowanych u ludzi, aby zaspokoić szczególne potrzeby terapeutyczne populacji pediatrycznej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w rozporządzeniu w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii ustanowiono przepisy dotyczące opracowywania produktów leczniczych stosowanych u ludzi, aby zaspokoić szczególne potrzeby terapeutyczne populacji pediatrycznej;

| I. | mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii tylko dwa innowacyjne celowane leki przeciwnowotworowe zostały dopuszczone w leczeniu nowotworów złośliwych u dzieci w oparciu o uzgodniony plan badań klinicznych z udziałem populacji pediatrycznej (PIP); |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii tylko dwa innowacyjne celowane leki przeciwnowotworowe zostały dopuszczone w leczeniu nowotworów złośliwych u dzieci w oparciu o uzgodniony plan badań klinicznych z udziałem populacji pediatrycznej (PIP);

| J. | mając na uwadze, że na mocy obowiązujących ram regulacyjnych prawny wymóg opracowywania leków stosowanych w pediatrii nie ma zastosowania, kiedy leki te powstają w warunkach przewidzianych dla dorosłych, które nie występują w przypadku dzieci; mając na uwadze, że takie podejście regulacyjne jest niezadowalające w przypadku chorób typowych wyłącznie dla wieku dziecięcego; mając ponadto na uwadze, że liczba rocznych sprawozdań w sprawie odroczonych środków, które są przedkładane EMA na mocy art. 34 ust. 4 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, co roku rośnie; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że na mocy obowiązujących ram regulacyjnych prawny wymóg opracowywania leków stosowanych w pediatrii nie ma zastosowania, kiedy leki te powstają w warunkach przewidzianych dla dorosłych, które nie występują w przypadku dzieci; mając na uwadze, że takie podejście regulacyjne jest niezadowalające w przypadku chorób typowych wyłącznie dla wieku dziecięcego; mając ponadto na uwadze, że liczba rocznych sprawozdań w sprawie odroczonych środków, które są przedkładane EMA na mocy art. 34 ust. 4 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, co roku rośnie;

| K. | mając na uwadze, że wiele rodzajów nowotworów dziecięcych nie występuje u dorosłych; mając jednak na uwadze, że mechanizm działania leku, który jest skuteczny w leczeniu nowotworu występującego u osób dorosłych, może też funkcjonować w przypadku nowotworu występującego u dzieci; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wiele rodzajów nowotworów dziecięcych nie występuje u dorosłych; mając jednak na uwadze, że mechanizm działania leku, który jest skuteczny w leczeniu nowotworu występującego u osób dorosłych, może też funkcjonować w przypadku nowotworu występującego u dzieci;

| L. | mając na uwadze, że w przypadku chorób występujących wyłącznie u dzieci, takich jak nowotwory dziecięce, rynek stwarza ograniczone zachęty do opracowywania specjalnych leków stosowanych w pediatrii; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w przypadku chorób występujących wyłącznie u dzieci, takich jak nowotwory dziecięce, rynek stwarza ograniczone zachęty do opracowywania specjalnych leków stosowanych w pediatrii;

| M. | mając na uwadze, że trzeci program działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 obejmuje zobowiązanie do poprawy zasobów i wiedzy fachowej na potrzeby pacjentów dotkniętych chorobami rzadkimi; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że trzeci program działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 obejmuje zobowiązanie do poprawy zasobów i wiedzy fachowej na potrzeby pacjentów dotkniętych chorobami rzadkimi;

| N. | mając na uwadze, że pediatryczne badania kliniczne leków onkologicznych rozpoczynają się z poważnymi opóźnieniami, ponieważ twórcy leków czekają na to, aby dany lek przyniósł najpierw obiecujące rezultaty w leczeniu dorosłych pacjentów; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że pediatryczne badania kliniczne leków onkologicznych rozpoczynają się z poważnymi opóźnieniami, ponieważ twórcy leków czekają na to, aby dany lek przyniósł najpierw obiecujące rezultaty w leczeniu dorosłych pacjentów;

| O. | mając na uwadze, że nie ma sposobu, aby powstrzymać badacza od przerwania obiecującego badania pediatrycznego na wczesnym etapie, jeśli lek nie przynosi pozytywnych rezultatów w docelowej populacji dorosłych; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że nie ma sposobu, aby powstrzymać badacza od przerwania obiecującego badania pediatrycznego na wczesnym etapie, jeśli lek nie przynosi pozytywnych rezultatów w docelowej populacji dorosłych;

| P. | mając na uwadze, że finansowe nagrody i zachęty do opracowywania produktów leczniczych dla populacji pediatrycznej, takie jak pozwolenie na dopuszczenie do obrotu ze wskazaniem do stosowania w pediatrii, pojawiają się zbyt późno i przynoszą ograniczone efekty; mając na uwadze, że o ile konieczne jest zapewnienie, by nagrody i zachęty nie były niewłaściwie wykorzystywane lub nadużywane przez firmy farmaceutyczne, to trzeba też ocenić istniejące systemy nagradzania w celu określenia, jak można je usprawnić, by lepiej pobudzać badania i opracowywanie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, zwłaszcza w onkologii dziecięcej; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że finansowe nagrody i zachęty do opracowywania produktów leczniczych dla populacji pediatrycznej, takie jak pozwolenie na dopuszczenie do obrotu ze wskazaniem do stosowania w pediatrii, pojawiają się zbyt późno i przynoszą ograniczone efekty; mając na uwadze, że o ile konieczne jest zapewnienie, by nagrody i zachęty nie były niewłaściwie wykorzystywane lub nadużywane przez firmy farmaceutyczne, to trzeba też ocenić istniejące systemy nagradzania w celu określenia, jak można je usprawnić, by lepiej pobudzać badania i opracowywanie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, zwłaszcza w onkologii dziecięcej;

| Q. | mając na uwadze, że posiadacze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu mają obowiązek aktualizować druki informacyjne w celu uwzględnienia najnowszej wiedzy naukowej; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że posiadacze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu mają obowiązek aktualizować druki informacyjne w celu uwzględnienia najnowszej wiedzy naukowej;

| R. | mając na uwadze, że PIP są zatwierdzane po skomplikowanych negocjacjach między organami regulacyjnymi a firmami farmaceutycznymi i zbyt często okazują się być niewykonalne lub rozpoczynają się zbyt późno z powodu nieprawidłowego zastosowania, koncentrującego się raczej na rzadkiej formie nowotworu osób dorosłych występującej u dzieci niż na potencjalnie szerszym zastosowaniu nowego leku w terapii innych istotnych nowotworów dziecięcych; mając na uwadze, że nie wszystkie zatwierdzone PIP zostają ukończone, gdyż badania nad określoną substancją czynną często są przerywane na późniejszym etapie, jeżeli wstępne oczekiwania co do bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego nie potwierdzą się; mając na uwadze, że dotychczas ukończono jedynie 12 % zatwierdzonych PIP; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że PIP są zatwierdzane po skomplikowanych negocjacjach między organami regulacyjnymi a firmami farmaceutycznymi i zbyt często okazują się być niewykonalne lub rozpoczynają się zbyt późno z powodu nieprawidłowego zastosowania, koncentrującego się raczej na rzadkiej formie nowotworu osób dorosłych występującej u dzieci niż na potencjalnie szerszym zastosowaniu nowego leku w terapii innych istotnych nowotworów dziecięcych; mając na uwadze, że nie wszystkie zatwierdzone PIP zostają ukończone, gdyż badania nad określoną substancją czynną często są przerywane na późniejszym etapie, jeżeli wstępne oczekiwania co do bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego nie potwierdzą się; mając na uwadze, że dotychczas ukończono jedynie 12 % zatwierdzonych PIP;

| S. | mając na uwadze, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 536/2014 w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi przewiduje utworzenie jednego portalu służącego do składania wniosków, umożliwiającego sponsorom złożenie jednego wniosku dotyczącego badań prowadzonych w więcej niż jednym państwie członkowskim; mając na uwadze, że takie badania transgraniczne są szczególnie ważne w przypadku chorób rzadkich, takich jak choroby nowotworowe dzieci, gdyż w jednym kraju może nie być wystarczającej liczby pacjentów do przeprowadzenia badań; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 536/2014 w sprawie badań klinicznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi przewiduje utworzenie jednego portalu służącego do składania wniosków, umożliwiającego sponsorom złożenie jednego wniosku dotyczącego badań prowadzonych w więcej niż jednym państwie członkowskim; mając na uwadze, że takie badania transgraniczne są szczególnie ważne w przypadku chorób rzadkich, takich jak choroby nowotworowe dzieci, gdyż w jednym kraju może nie być wystarczającej liczby pacjentów do przeprowadzenia badań;

| T. | mając na uwadze dużą liczbę zmian dokonywanych w PIP; mając jednak na uwadze, że o ile poważne zmiany PIP są omawiane z Komitetem Pediatrycznym, w przypadku zmian wywołujących słabsze skutki nie jest to określone tak precyzyjnie; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze dużą liczbę zmian dokonywanych w PIP; mając jednak na uwadze, że o ile poważne zmiany PIP są omawiane z Komitetem Pediatrycznym, w przypadku zmian wywołujących słabsze skutki nie jest to określone tak precyzyjnie;

| U. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii państwa członkowskie muszą przedstawić Komisji szczegółowe dowody konkretnych zobowiązań do wspierania badań nad produktami leczniczymi stosowanymi w pediatrii, ich opracowywania i dostępności; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii państwa członkowskie muszą przedstawić Komisji szczegółowe dowody konkretnych zobowiązań do wspierania badań nad produktami leczniczymi stosowanymi w pediatrii, ich opracowywania i dostępności;

| V. | mając na uwadze, że na podstawie art. 40 ust. 1 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii w budżecie Wspólnoty należy przewidzieć środki finansowe przeznaczone na badania nad produktami leczniczymi dla populacji pediatrycznej w celu wspierania badań nad produktami leczniczymi lub substancjami czynnymi niechronionymi patentem lub dodatkowym świadectwem ochronnym; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że na podstawie art. 40 ust. 1 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii w budżecie Wspólnoty należy przewidzieć środki finansowe przeznaczone na badania nad produktami leczniczymi dla populacji pediatrycznej w celu wspierania badań nad produktami leczniczymi lub substancjami czynnymi niechronionymi patentem lub dodatkowym świadectwem ochronnym;

| W. | mając na uwadze, że na mocy art. 50 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii Komisja ma obowiązek przedłożyć Parlamentowi i Radzie do dnia 26 stycznia 2017 r. sprawozdanie na temat doświadczeń zdobytych w wyniku stosowania art. 36, 37 i 38, obejmujące analizę ekonomicznych skutków stosowania systemu nagród i zachęt, jak również analizę przewidywanego wpływu rozporządzenia na zdrowie publiczne z myślą o zaproponowaniu koniecznych zmian; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że na mocy art. 50 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii Komisja ma obowiązek przedłożyć Parlamentowi i Radzie do dnia 26 stycznia 2017 r. sprawozdanie na temat doświadczeń zdobytych w wyniku stosowania art. 36, 37 i 38, obejmujące analizę ekonomicznych skutków stosowania systemu nagród i zachęt, jak również analizę przewidywanego wpływu rozporządzenia na zdrowie publiczne z myślą o zaproponowaniu koniecznych zmian;

| 1. | wzywa Komisję do terminowego przedłożenia sprawozdania przewidzianego w art. 50 rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii; podkreśla, że takie sprawozdanie musi zawierać wszechstronne określenie i dogłębną analizę przeszkód, które utrudniają obecnie innowacje w zakresie produktów leczniczych przeznaczonych dla populacji pediatrycznej; podkreśla znaczenie, jakie dla skutecznego kształtowania polityki ma solidna baza dowodowa tego rodzaju; |
| --- | --- |

1.

| 2. | na podstawie powyższych ustaleń wzywa Komisję, aby rozważyła dokonanie zmian, w tym w drodze legislacyjnego przeglądu rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, które uwzględnią w należyty sposób: a) plany opracowywania leków stosowanych w pediatrii oparte raczej na mechanizmie działania, a nie tylko na rodzaju choroby, b) modele priorytetowości chorób i leków, które uwzględniają niezaspokojone pediatryczne potrzeby medyczne oraz wykonalność, c) wcześniejsze i realniejsze PIP, d) zachęty, które lepiej pobudzają badania i skuteczniej służą potrzebom populacji pediatrycznej, a jednocześnie zapewniają ocenę procesu badań i kosztów opracowania leków oraz pełną przejrzystość wyników klinicznych, oraz e) strategie pozwalające unikać stosowania w pediatrii leków poza wskazaniami rejestracyjnymi, w przypadku gdy istnieją zatwierdzone produkty lecznicze stosowane w pediatrii; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że w onkologii dziecięcej obowiązkowe opracowywanie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii na podstawie mechanizmu działania leku dostosowanego raczej do biologii guzów niż do wskazania ograniczającego zastosowanie leku do danego rodzaju nowotworu może nieść korzyści w postaci ratowania życia; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że potrzeby pediatrii oraz leki różnych firm powinny być traktowane priorytetowo na podstawie danych naukowych, aby dopasować najlepsze dostępne terapie do potrzeb terapeutycznych dzieci, zwłaszcza dzieci chorych na nowotwory, oraz że umożliwiłoby to optymalne wykorzystanie zasobów przeznaczonych na badania; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla znaczenie, jakie dla badań naukowych nad licznymi chorobami dziecięcymi i rzadkimi mają badania transgraniczne; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie (UE) nr 536/2014 , które ułatwi prowadzenie tego rodzaju badań, oraz wzywa EMA, aby zadbała o jak najszybsze stworzenie infrastruktury niezbędnej do jego wdrożenia; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że wczesna realizacja PIP i wczesne nawiązanie dialogu naukowego i regulacyjnego oraz współpraca z EMA pozwoli firmom zoptymalizować ogólny rozwój pediatrii, a w szczególności opracowywanie realniejszych PIP; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa Komisję, aby rozważyła zmianę rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii, aby uniemożliwić wczesne przerywanie obiecujących badań na populacji pediatrycznej z powodu rozczarowujących wyników w docelowej populacji dorosłych; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla pilną potrzebę oceny, jak różne sposoby finansowania i nagradzania – w tym liczne narzędzia oparte na mechanizmach uniezależniania – mogą zostać w najlepszy sposób wykorzystane do pobudzenia i przyspieszenia procesu opracowywania leków stosowanych w pediatrii w obszarach, w których są najbardziej potrzebne, w szczególności w neonatologii i onkologii dziecięcej, zwłaszcza w leczeniu nowotworów, które występują wyłącznie u dzieci; uważa, że nagradzanie powinno sprzyjać rozpoczynaniu prac nad tymi lekami, kiedy tylko dostępne są wystarczające przesłanki naukowe dla ich podania populacji pediatrycznej oraz dane dotyczące bezpiecznego zastosowania u dorosłych, a ponadto nagrody nie powinny zależeć od dowiedzionej wartości terapeutycznej we wskazaniu leczniczym dla dorosłych; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wzywa Komisję do podjęcia w trybie pilnym prac nad wszelkimi możliwymi zmianami regulacyjnymi, które tymczasem mogłyby poprawić sytuację; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa Komisję, aby po krytycznym przeglądzie obecnie finansowanych projektów odnowiła przepisy dotyczące finansowania w programie „Horyzont 2020”, opracowane w celu wspierania wysokiej jakości pediatrycznych badań klinicznych; |
| --- | --- |

10.

| 11. | wzywa Komisję, aby wzmocniła rolę europejskiej sieci kontaktów do celów pediatrycznych badań klinicznych oraz aby dopilnowała wprowadzenia przez państwa członkowskie środków mających wspierać badania nad produktami leczniczymi stosowanymi w pediatrii, ich opracowywanie i dostępność; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji. |
| --- | --- |

12.

---

(1)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 20.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/132 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/132

---

P8_TA(2016)0512

Działalność Komisji Petycji w 2015 r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2015 (2016/2146(INI))

(2018/C 238/15)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie wyniku obrad Komisji Petycji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie wyniku obrad Komisji Petycji,

| — | uwzględniając art. 10 i 11 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 10 i 11 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając Protokół nr 1 do TFUE w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 1 do TFUE w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Protokół nr 2 do TFUE w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół nr 2 do TFUE w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| — | uwzględniając znaczenie prawa do składania petycji, a także wagę bezzwłocznego informowania Parlamentu o konkretnych problemach obywateli lub osób zamieszkałych w Unii, zgodnie z art. 24 i 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając znaczenie prawa do składania petycji, a także wagę bezzwłocznego informowania Parlamentu o konkretnych problemach obywateli lub osób zamieszkałych w Unii, zgodnie z art. 24 i 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 228 TFUE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 228 TFUE,

| — | uwzględniając art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w którym mowa jest o prawie do składania petycji do Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w którym mowa jest o prawie do składania petycji do Parlamentu Europejskiego,

| — | uwzględniając postanowienia TFUE dotyczące postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w szczególności art. 258 i 260, |
| --- | --- |

—

uwzględniając postanowienia TFUE dotyczące postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w szczególności art. 258 i 260,

| — | uwzględniając art. 52 i art. 216 ust. 8 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 52 i art. 216 ust. 8 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Petycji (A8-0366/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Petycji (A8-0366/2016),

| A. | mając na uwadze, że roczne sprawozdanie z działalności Komisji Petycji ma na celu przedstawienie analizy dotyczącej petycji otrzymanych w 2015 r. i stosunków z innymi instytucjami oraz przedstawienie wiernego obrazu celów osiągniętych w roku 2015; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że roczne sprawozdanie z działalności Komisji Petycji ma na celu przedstawienie analizy dotyczącej petycji otrzymanych w 2015 r. i stosunków z innymi instytucjami oraz przedstawienie wiernego obrazu celów osiągniętych w roku 2015;

| B. | mając na uwadze, że w 2015 r. Parlament otrzymał 1 431 petycji, co stanowi spadek o blisko 47 % w stosunku do 2014 r., w którym do instytucji tej wpłynęło 2 714 petycji; mając na uwadze, że 943 petycje zostały uznane za dopuszczalne, z czego 424 petycje zostały poddane szybkiej ocenie i zostały zamknięte po należytym poinformowaniu składającego petycję o kwestii, która budziła jego obawy, a 519 petycji pozostaje otwartych do dyskusji w Komisji Petycji; mając na uwadze, że 483 petycje zostały uznane za niedopuszczalne; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w 2015 r. Parlament otrzymał 1 431 petycji, co stanowi spadek o blisko 47 % w stosunku do 2014 r., w którym do instytucji tej wpłynęło 2 714 petycji; mając na uwadze, że 943 petycje zostały uznane za dopuszczalne, z czego 424 petycje zostały poddane szybkiej ocenie i zostały zamknięte po należytym poinformowaniu składającego petycję o kwestii, która budziła jego obawy, a 519 petycji pozostaje otwartych do dyskusji w Komisji Petycji; mając na uwadze, że 483 petycje zostały uznane za niedopuszczalne;

| C. | mając na uwadze, że w stosunku do całkowitej liczby ludności UE liczba petycji jest raczej niewielka, co świadczy o tym, że większość obywateli i osób zamieszkałych w UE niestety nie wie jeszcze o istnieniu prawa do składania petycji oraz o jego użyteczności jako środka służącego zwróceniu uwagi instytucji europejskich i państw członkowskich na zagadnienia, które ich dotyczą i budzą ich obawy oraz wchodzą w zakres działań UE; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w stosunku do całkowitej liczby ludności UE liczba petycji jest raczej niewielka, co świadczy o tym, że większość obywateli i osób zamieszkałych w UE niestety nie wie jeszcze o istnieniu prawa do składania petycji oraz o jego użyteczności jako środka służącego zwróceniu uwagi instytucji europejskich i państw członkowskich na zagadnienia, które ich dotyczą i budzą ich obawy oraz wchodzą w zakres działań UE;

| D. | mając na uwadze, że w 2015 r. 483 petycje uznano za niedopuszczalne i że zakres kompetencji UE wciąż nie jest powszechnie znany, o czym świadczy wysoki odsetek otrzymanych petycji, które uznano za niedopuszczalne (33,8 %); mając na uwadze, że w celu naprawy powyższego należałoby zachęcać do komunikacji z obywatelami i usprawniać ją, a także wyjaśniać poszczególne zakresy kompetencji – europejski, krajowy i lokalny; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w 2015 r. 483 petycje uznano za niedopuszczalne i że zakres kompetencji UE wciąż nie jest powszechnie znany, o czym świadczy wysoki odsetek otrzymanych petycji, które uznano za niedopuszczalne (33,8 %); mając na uwadze, że w celu naprawy powyższego należałoby zachęcać do komunikacji z obywatelami i usprawniać ją, a także wyjaśniać poszczególne zakresy kompetencji – europejski, krajowy i lokalny;

| E. | mając na uwadze, że każda petycja jest sprawdzana i rozpatrywana uważnie, efektywnie i przejrzyście; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że każda petycja jest sprawdzana i rozpatrywana uważnie, efektywnie i przejrzyście;

| F. | mając na uwadze, że składający petycje to na ogół obywatele, którym zależy na ochronie praw podstawowych, na udoskonaleniu naszych społeczeństw i na ich przyszłym dobrobycie; mając na uwadze, że od ich doświadczeń z rozpatrywaniem petycji w dużym stopniu zależy, jak będą oni postrzegać instytucje europejskie i poszanowanie dla prawa do składania petycji zapisanego w prawie UE; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że składający petycje to na ogół obywatele, którym zależy na ochronie praw podstawowych, na udoskonaleniu naszych społeczeństw i na ich przyszłym dobrobycie; mając na uwadze, że od ich doświadczeń z rozpatrywaniem petycji w dużym stopniu zależy, jak będą oni postrzegać instytucje europejskie i poszanowanie dla prawa do składania petycji zapisanego w prawie UE;

| G. | mając na uwadze, że Parlament Europejski to jedyna instytucja UE wybierana bezpośrednio przez obywateli, a prawo do składania petycji daje obywatelom możliwość zwrócenia się do wybranych przedstawicieli ze sprawami będącymi przedmiotem ich troski; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Parlament Europejski to jedyna instytucja UE wybierana bezpośrednio przez obywateli, a prawo do składania petycji daje obywatelom możliwość zwrócenia się do wybranych przedstawicieli ze sprawami będącymi przedmiotem ich troski;

| H. | mając na uwadze, że zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu promowania dobrych rządów i zapewnienia udziału społeczeństwa obywatelskiego unijne instytucje, organy i jednostki powinny działać w możliwie jak najbardziej przejrzysty sposób; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu promowania dobrych rządów i zapewnienia udziału społeczeństwa obywatelskiego unijne instytucje, organy i jednostki powinny działać w możliwie jak najbardziej przejrzysty sposób;

| I. | mając na uwadze, że prawo do składania petycji powinno być zasadniczym elementem demokracji uczestniczącej w celu rzeczywistej ochrony prawa każdego obywatela do bezpośredniego uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii; mając na uwadze, że faktyczne sprawowanie rządów zgodnie z podejściem demokratycznym i uczestniczącym musi zapewniać pełną przejrzystość, skuteczną ochronę praw podstawowych i rzeczywiste zaangażowanie obywateli w procesy decyzyjne; mając na uwadze, że dzięki petycjom Parlament Europejski może dowiedzieć się o problemach obywateli, udzielić im informacji i pomóc w rozwiązywaniu ich problemów, wzywając również inne instytucje UE oraz instytucje innych państw członkowskich, w ramach ich kompetencji, do podjęcia w tym celu wszelkich wysiłków; mając na uwadze, że wspomniane petycje powinny służyć ocenie wpływu przepisów wspólnotowych na codzienne życie mieszkańców UE; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że prawo do składania petycji powinno być zasadniczym elementem demokracji uczestniczącej w celu rzeczywistej ochrony prawa każdego obywatela do bezpośredniego uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii; mając na uwadze, że faktyczne sprawowanie rządów zgodnie z podejściem demokratycznym i uczestniczącym musi zapewniać pełną przejrzystość, skuteczną ochronę praw podstawowych i rzeczywiste zaangażowanie obywateli w procesy decyzyjne; mając na uwadze, że dzięki petycjom Parlament Europejski może dowiedzieć się o problemach obywateli, udzielić im informacji i pomóc w rozwiązywaniu ich problemów, wzywając również inne instytucje UE oraz instytucje innych państw członkowskich, w ramach ich kompetencji, do podjęcia w tym celu wszelkich wysiłków; mając na uwadze, że wspomniane petycje powinny służyć ocenie wpływu przepisów wspólnotowych na codzienne życie mieszkańców UE;

| J. | mając na uwadze, że kryzys uchodźczy, poważne społeczno-gospodarcze skutki kryzysu finansowego oraz wzrost ksenofobii i rasizmu w całej Europie podważają zaufanie do systemu i integracji europejskiej jako całości; mając na uwadze, że na Komisji Petycji spoczywa odpowiedzialność za ogromne wyzwanie, jakim jest utrzymanie i umocnienie konstruktywnego dialogu z obywatelami europejskimi i osobami zamieszkałymi w UE na temat kwestii europejskich; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że kryzys uchodźczy, poważne społeczno-gospodarcze skutki kryzysu finansowego oraz wzrost ksenofobii i rasizmu w całej Europie podważają zaufanie do systemu i integracji europejskiej jako całości; mając na uwadze, że na Komisji Petycji spoczywa odpowiedzialność za ogromne wyzwanie, jakim jest utrzymanie i umocnienie konstruktywnego dialogu z obywatelami europejskimi i osobami zamieszkałymi w UE na temat kwestii europejskich;

| K. | mając na uwadze, że Komisja Petycji potrafi najlepiej pokazać obywatelom, co Unia Europejska dla nich robi i jakie rozwiązania można znaleźć na poziomie europejskim, krajowym lub lokalnym; mając na uwadze, że Komisja Petycji może podjąć znaczny wysiłek polegający na wyjaśnianiu oraz ewentualnie udowadnianiu sukcesów i korzyści związanych z projektem integracji europejskiej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Komisja Petycji potrafi najlepiej pokazać obywatelom, co Unia Europejska dla nich robi i jakie rozwiązania można znaleźć na poziomie europejskim, krajowym lub lokalnym; mając na uwadze, że Komisja Petycji może podjąć znaczny wysiłek polegający na wyjaśnianiu oraz ewentualnie udowadnianiu sukcesów i korzyści związanych z projektem integracji europejskiej;

| L. | mając na uwadze, że prawo do składania petycji powinno dawać Parlamentowi Europejskiemu większą zdolność reagowania i pomagania w rozwiązywaniu problemów związanych głównie ze stosowaniem i transpozycją prawa UE; mając na uwadze, że petycje są cennym źródłem informacji z pierwszej ręki, opartych na własnych doświadczeniach obywateli, które pomagają wykryć ewentualne naruszenia i niedociągnięcia we wdrażaniu przepisów UE na szczeblu krajowym, a ostatecznie w ich monitorowaniu przez Komisję pełniącą funkcję strażnika Traktatów; mając na uwadze, że petycje dotyczące obszarów działalności UE i spełniające kryteria dopuszczalności są podstawowym instrumentem wczesnego wykrywania opóźnionej transpozycji i rzeczywistego egzekwowania prawa UE przez państwa członkowskie; mając na uwadze, że petycje umożliwiają obywatelom Unii zgłaszanie braków w stosowaniu prawa UE oraz pomagają wykrywać przypadki naruszeń prawa UE; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że prawo do składania petycji powinno dawać Parlamentowi Europejskiemu większą zdolność reagowania i pomagania w rozwiązywaniu problemów związanych głównie ze stosowaniem i transpozycją prawa UE; mając na uwadze, że petycje są cennym źródłem informacji z pierwszej ręki, opartych na własnych doświadczeniach obywateli, które pomagają wykryć ewentualne naruszenia i niedociągnięcia we wdrażaniu przepisów UE na szczeblu krajowym, a ostatecznie w ich monitorowaniu przez Komisję pełniącą funkcję strażnika Traktatów; mając na uwadze, że petycje dotyczące obszarów działalności UE i spełniające kryteria dopuszczalności są podstawowym instrumentem wczesnego wykrywania opóźnionej transpozycji i rzeczywistego egzekwowania prawa UE przez państwa członkowskie; mając na uwadze, że petycje umożliwiają obywatelom Unii zgłaszanie braków w stosowaniu prawa UE oraz pomagają wykrywać przypadki naruszeń prawa UE;

| M. | mając zatem na uwadze, że petycje mają duże znaczenie w procesie ustawodawczym, dostarczając innym komisjom Parlamentu Europejskiego użytecznych i bezpośrednich informacji na potrzeby prowadzonych przez nie prac legislacyjnych w podlegających im obszarom działania; mając na uwadze, że petycje nie wchodzą wyłącznie w zakres odpowiedzialności Komisji Petycji, lecz powinny być wspólnym wysiłkiem wszystkich komisji Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

M.

mając zatem na uwadze, że petycje mają duże znaczenie w procesie ustawodawczym, dostarczając innym komisjom Parlamentu Europejskiego użytecznych i bezpośrednich informacji na potrzeby prowadzonych przez nie prac legislacyjnych w podlegających im obszarom działania; mając na uwadze, że petycje nie wchodzą wyłącznie w zakres odpowiedzialności Komisji Petycji, lecz powinny być wspólnym wysiłkiem wszystkich komisji Parlamentu Europejskiego;

| N. | mając na uwadze, że w petycjach obywatele unijni i osoby zamieszkałe w UE mogą zgłaszać przypadki złego stosowania prawa UE; mając na uwadze, że tym samym obywatele są cennym źródłem informacji służących wykrywaniu naruszeń prawa UE; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w petycjach obywatele unijni i osoby zamieszkałe w UE mogą zgłaszać przypadki złego stosowania prawa UE; mając na uwadze, że tym samym obywatele są cennym źródłem informacji służących wykrywaniu naruszeń prawa UE;

| O. | mając na uwadze, że petycje nie tylko dostarczają odpowiednich informacji zwrotnych na temat stosowania istniejących przepisów, lecz również mogą być pomocne w określaniu luk w prawie Unii, a także ocenie wpływu braku regulacji w niektórych obszarach, dając tym samym impuls do dalszych wysiłków ustawodawczych; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że petycje nie tylko dostarczają odpowiednich informacji zwrotnych na temat stosowania istniejących przepisów, lecz również mogą być pomocne w określaniu luk w prawie Unii, a także ocenie wpływu braku regulacji w niektórych obszarach, dając tym samym impuls do dalszych wysiłków ustawodawczych;

| P. | mając na uwadze, że Komisja Petycji w coraz większym stopniu wykorzystywała szczególne instrumenty, które ma do dyspozycji jako komisja, takie jak pytania wymagające odpowiedzi ustnej i krótkie rezolucje, aby wyeksponować poszczególne kwestie budzące obawy obywateli lub kierować pytania i rezolucje na sesję plenarną Parlamentu, na przykład rezolucje dotyczące prawa hipotecznego i ryzykownych instrumentów finansowych w Hiszpanii lub dotyczące najlepszego zabezpieczenia dobra dziecka w Europie; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że Komisja Petycji w coraz większym stopniu wykorzystywała szczególne instrumenty, które ma do dyspozycji jako komisja, takie jak pytania wymagające odpowiedzi ustnej i krótkie rezolucje, aby wyeksponować poszczególne kwestie budzące obawy obywateli lub kierować pytania i rezolucje na sesję plenarną Parlamentu, na przykład rezolucje dotyczące prawa hipotecznego i ryzykownych instrumentów finansowych w Hiszpanii lub dotyczące najlepszego zabezpieczenia dobra dziecka w Europie;

| Q. | mając na uwadze, że w roku 2015 r. petycje składane przez obywateli były rozpatrywane szybciej i skuteczniej, gdyż mniej czasu zajmowała korespondencja ze składającymi petycje; mając na uwadze, że sekretariat podjął godny uwagi wysiłek w celu doprowadzenia do takiej poprawy; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w roku 2015 r. petycje składane przez obywateli były rozpatrywane szybciej i skuteczniej, gdyż mniej czasu zajmowała korespondencja ze składającymi petycje; mając na uwadze, że sekretariat podjął godny uwagi wysiłek w celu doprowadzenia do takiej poprawy;

| R. | mając na uwadze, że składający petycje przyczyniają się aktywnie do pracy komisji, dostarczając informacje uzupełniające z pierwszej ręki członkom komisji, Komisji i obecnym przedstawicielom państw członkowskich; mając na uwadze, że uczestnicząc w debatach i przedstawiając petycje uzupełnione bardziej szczegółowymi informacjami, przyczyniają się oni do płynnego i konstruktywnego dialogu z posłami do Parlamentu Europejskiego i z Komisją; mając również na uwadze, że w 2015 r. w posiedzeniach Komisji Petycji wzięło aktywny udział 191 składających petycje; mając na uwadze, że choć liczba ta wydaje się stosunkowo niewielka, nie można zapominać, iż posiedzenia Komisji Petycji są transmitowane, co umożliwia składającym petycje śledzenie debat na żywo zarówno w czasie rzeczywistym, jak i później za pośrednictwem transmisji wideo w internecie; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że składający petycje przyczyniają się aktywnie do pracy komisji, dostarczając informacje uzupełniające z pierwszej ręki członkom komisji, Komisji i obecnym przedstawicielom państw członkowskich; mając na uwadze, że uczestnicząc w debatach i przedstawiając petycje uzupełnione bardziej szczegółowymi informacjami, przyczyniają się oni do płynnego i konstruktywnego dialogu z posłami do Parlamentu Europejskiego i z Komisją; mając również na uwadze, że w 2015 r. w posiedzeniach Komisji Petycji wzięło aktywny udział 191 składających petycje; mając na uwadze, że choć liczba ta wydaje się stosunkowo niewielka, nie można zapominać, iż posiedzenia Komisji Petycji są transmitowane, co umożliwia składającym petycje śledzenie debat na żywo zarówno w czasie rzeczywistym, jak i później za pośrednictwem transmisji wideo w internecie;

| S. | mając na uwadze, że przyjęto szczególną metodę rozpatrywania petycji dotyczących dobra dzieci i utworzono w związku z tą kwestią specjalną grupę roboczą, powołaną w dniu 17 września 2015 r., której przewodniczącą wybrana została Eleonora Evi; podkreśla, że wszystkie grupy robocze powinny być wyposażone w jasny mandat, tak aby zapewnić konkretne wyniki i zapobiegać nieuzasadnionym opóźnieniom w rozpatrywaniu petycji; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że przyjęto szczególną metodę rozpatrywania petycji dotyczących dobra dzieci i utworzono w związku z tą kwestią specjalną grupę roboczą, powołaną w dniu 17 września 2015 r., której przewodniczącą wybrana została Eleonora Evi; podkreśla, że wszystkie grupy robocze powinny być wyposażone w jasny mandat, tak aby zapewnić konkretne wyniki i zapobiegać nieuzasadnionym opóźnieniom w rozpatrywaniu petycji;

| T. | mając na uwadze, że złożeniu petycji często towarzyszy jednoczesne złożenie skargi do Komisji, a skarga ta może prowadzić do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; mając na uwadze, że w 2015 r. Parlament Europejski zaalarmował Komisję za pomocą petycji i pytań w sprawie niedostatków w stosowaniu i wykonywaniu określonych aktów prawa UE przez niektóre państwa członkowskie; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że złożeniu petycji często towarzyszy jednoczesne złożenie skargi do Komisji, a skarga ta może prowadzić do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; mając na uwadze, że w 2015 r. Parlament Europejski zaalarmował Komisję za pomocą petycji i pytań w sprawie niedostatków w stosowaniu i wykonywaniu określonych aktów prawa UE przez niektóre państwa członkowskie;

| U. | mając na uwadze, że wynikiem tych petycji były skargi dotyczące kwestii związanych z ochroną środowiska; mając na uwadze, że Komisja wysłała Finlandii wezwanie do usunięcia uchybienia związane z transpozycją dyrektywy w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska; mając na uwadze, że w pięciu innych sprawach w dziedzinie ochrony środowiska Komisja wszczęła rozmowy dwustronne z określonymi państwami członkowskimi; mając na uwadze, że sprawy te były związane z gazem łupkowym, zarządzaniem populacją wilków, nieprawidłowym stosowaniem dyrektywy dotyczącej oceny strategicznej wpływu na środowisko i zgodnością ustawodawstwa krajowego z wymogami dyrektywy dotyczącej publicznego dostępu do informacji o środowisku; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że wynikiem tych petycji były skargi dotyczące kwestii związanych z ochroną środowiska; mając na uwadze, że Komisja wysłała Finlandii wezwanie do usunięcia uchybienia związane z transpozycją dyrektywy w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska; mając na uwadze, że w pięciu innych sprawach w dziedzinie ochrony środowiska Komisja wszczęła rozmowy dwustronne z określonymi państwami członkowskimi; mając na uwadze, że sprawy te były związane z gazem łupkowym, zarządzaniem populacją wilków, nieprawidłowym stosowaniem dyrektywy dotyczącej oceny strategicznej wpływu na środowisko i zgodnością ustawodawstwa krajowego z wymogami dyrektywy dotyczącej publicznego dostępu do informacji o środowisku;

| V. | mając na uwadze, że petycje obywateli dotyczyły też kwestii wymiaru sprawiedliwości i współpracy sądowej, a na podstawie jednej z petycji Komisja nawiązała rozmowy dwustronne z państwem członkowskim na temat obowiązujących w nim ograniczeń w zakresie zmiany nazwiska po zawarciu małżeństwa; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że petycje obywateli dotyczyły też kwestii wymiaru sprawiedliwości i współpracy sądowej, a na podstawie jednej z petycji Komisja nawiązała rozmowy dwustronne z państwem członkowskim na temat obowiązujących w nim ograniczeń w zakresie zmiany nazwiska po zawarciu małżeństwa;

| W. | mając na uwadze, że Komisja nawiązała też na podstawie petycji rozmowy dwustronne z różnymi państwami członkowskimi na temat podatków od nieruchomości i na temat płaconego przez studentów podatku lokalnego z tytułu pobytu; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że Komisja nawiązała też na podstawie petycji rozmowy dwustronne z różnymi państwami członkowskimi na temat podatków od nieruchomości i na temat płaconego przez studentów podatku lokalnego z tytułu pobytu;

| X. | mając na uwadze, że Komisja ma zamiar umocnić stosowanie prawodawstwa UE na podstawie transpozycji i systematycznych kontroli zgodności ustawodawstwa krajowego; mając na uwadze, że Komisja ogłosiła, że podejmie stosowne środki, w tym uruchamiając nowe projekty EU Pilot i wszczynając nowe postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, jeżeli wykryje ewentualne naruszenia prawodawstwa UE; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że Komisja ma zamiar umocnić stosowanie prawodawstwa UE na podstawie transpozycji i systematycznych kontroli zgodności ustawodawstwa krajowego; mając na uwadze, że Komisja ogłosiła, że podejmie stosowne środki, w tym uruchamiając nowe projekty EU Pilot i wszczynając nowe postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, jeżeli wykryje ewentualne naruszenia prawodawstwa UE;

| Y. | mając na uwadze, że zaangażowanie Parlamentu Europejskiego w te procedury gwarantuje dodatkową kontrolę nad pracami rozpoznawczymi prowadzonymi przez właściwe instytucje UE; mając na uwadze, że żadnej petycji nie powinno się zamykać, jeśli jest w trakcie rozpatrywania przez Komisję; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że zaangażowanie Parlamentu Europejskiego w te procedury gwarantuje dodatkową kontrolę nad pracami rozpoznawczymi prowadzonymi przez właściwe instytucje UE; mając na uwadze, że żadnej petycji nie powinno się zamykać, jeśli jest w trakcie rozpatrywania przez Komisję;

| Z. | mając na uwadze, że w rocznym sprawozdaniu z kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej Komisja publikuje informacje o działaniach podjętych w związku z naruszeniami prawa unijnego, a w komunikatach prasowych podaje informacje o postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; mając na uwadze, że można uzyskać wgląd do decyzji dotyczących postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w bazie danych Komisji dostępnej na stronie internetowej Europa; mając na uwadze, że Komisja mogłaby zwiększyć przejrzystość i usprawnić współpracę z Parlamentem, przekazując Komisji Petycji bardziej szczegółowe informacje w sprawach związanych z petycjami; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że w rocznym sprawozdaniu z kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej Komisja publikuje informacje o działaniach podjętych w związku z naruszeniami prawa unijnego, a w komunikatach prasowych podaje informacje o postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; mając na uwadze, że można uzyskać wgląd do decyzji dotyczących postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w bazie danych Komisji dostępnej na stronie internetowej Europa; mając na uwadze, że Komisja mogłaby zwiększyć przejrzystość i usprawnić współpracę z Parlamentem, przekazując Komisji Petycji bardziej szczegółowe informacje w sprawach związanych z petycjami;

| AA. | mając na uwadze, że główne tematy podejmowane w petycjach obejmują wiele kwestii, takich jak ochrona środowiska (w szczególności oczyszczanie ścieków, gospodarowanie odpadami, gospodarowanie wodami w dorzeczach, poszukiwanie złóż i wydobycie gazu oraz węglowodorów), naruszenia praw konsumentów, stosowanie prawa (w szczególności praw związanych z pieczą nad małoletnimi), prawa podstawowe (w szczególności prawa dziecka, osób niepełnosprawnych i mniejszości), swobodny przepływ osób, dyskryminacja, imigracja, zatrudnienie i dobrostan zwierząt; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że główne tematy podejmowane w petycjach obejmują wiele kwestii, takich jak ochrona środowiska (w szczególności oczyszczanie ścieków, gospodarowanie odpadami, gospodarowanie wodami w dorzeczach, poszukiwanie złóż i wydobycie gazu oraz węglowodorów), naruszenia praw konsumentów, stosowanie prawa (w szczególności praw związanych z pieczą nad małoletnimi), prawa podstawowe (w szczególności prawa dziecka, osób niepełnosprawnych i mniejszości), swobodny przepływ osób, dyskryminacja, imigracja, zatrudnienie i dobrostan zwierząt;

| AB. | mając na uwadze, że działa portal internetowy Komisji Petycji, który rozpoczął funkcjonowanie pod koniec 2014 r., lecz jeszcze nie został ukończony; mając na uwadze, że celem tego portalu jest oferowanie obywatelom unijnym i osobom zamieszkałym w UE narzędzia elektronicznego umożliwiającego składanie petycji i stałe obserwowanie przebiegu procedury, a także składanie podpisu elektronicznego pod własnymi petycjami oraz wyrażenie poparcia dla złożonych przez inne osoby petycji na interesujące ich tematy; mając na uwadze, że niedociągnięcia dotyczące niektórych podstawowych funkcji, np. wyszukiwarki, utrzymywały się w 2015 r. i jeszcze do niedawna zakłócały rolę portalu jako interaktywnej strefy wymiany między obywatelami; mając na uwadze, że problem ten został wreszcie rozwiązany; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że działa portal internetowy Komisji Petycji, który rozpoczął funkcjonowanie pod koniec 2014 r., lecz jeszcze nie został ukończony; mając na uwadze, że celem tego portalu jest oferowanie obywatelom unijnym i osobom zamieszkałym w UE narzędzia elektronicznego umożliwiającego składanie petycji i stałe obserwowanie przebiegu procedury, a także składanie podpisu elektronicznego pod własnymi petycjami oraz wyrażenie poparcia dla złożonych przez inne osoby petycji na interesujące ich tematy; mając na uwadze, że niedociągnięcia dotyczące niektórych podstawowych funkcji, np. wyszukiwarki, utrzymywały się w 2015 r. i jeszcze do niedawna zakłócały rolę portalu jako interaktywnej strefy wymiany między obywatelami; mając na uwadze, że problem ten został wreszcie rozwiązany;

| AC. | mając na uwadze, że portal został zaprojektowany, aby zwiększyć przejrzystość i interaktywność procedury petycji przy jednoczesnym zapewnieniu większej efektywności administracyjnej, co leży w interesie składających petycje, posłów i ogółu społeczeństwa; mając na uwadze, że realizacja drugiego etapu projektu ma na celu przede wszystkim usprawnienie obsługi administracyjnej petycji; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że portal został zaprojektowany, aby zwiększyć przejrzystość i interaktywność procedury petycji przy jednoczesnym zapewnieniu większej efektywności administracyjnej, co leży w interesie składających petycje, posłów i ogółu społeczeństwa; mając na uwadze, że realizacja drugiego etapu projektu ma na celu przede wszystkim usprawnienie obsługi administracyjnej petycji;

| AD. | mając na uwadze, że kolejne opóźnienia w realizacji dalszych etapów projektu doprowadziły do dodatkowego obciążenia pracą w sekretariacie Komisji Petycji ze względu na konieczność ręcznego wprowadzania odpowiednich plików do różnych baz danych; mając na uwadze, że niektóre petycje wciąż nie zostały wprowadzone, ponieważ dotychczas na portalu zamieszczono tylko petycje otrzymane w 2013, 2014 i 2015 r., i że pracuje się obecnie nad zamieszczeniem w systemie petycji otrzymanych w 2016 r.; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że kolejne opóźnienia w realizacji dalszych etapów projektu doprowadziły do dodatkowego obciążenia pracą w sekretariacie Komisji Petycji ze względu na konieczność ręcznego wprowadzania odpowiednich plików do różnych baz danych; mając na uwadze, że niektóre petycje wciąż nie zostały wprowadzone, ponieważ dotychczas na portalu zamieszczono tylko petycje otrzymane w 2013, 2014 i 2015 r., i że pracuje się obecnie nad zamieszczeniem w systemie petycji otrzymanych w 2016 r.;

| AE. | mając na uwadze, że zaradzono pewnym uchybieniom, konkretnie w funkcji wyszukiwania i w przetwarzaniu poufnych danych składającego petycję, i mając na uwadze, że od drugiej połowy 2016 r. nadal zgodnie z planem toczą się prace nad poprawą przydatności i widoczności usługi dla obywateli; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że zaradzono pewnym uchybieniom, konkretnie w funkcji wyszukiwania i w przetwarzaniu poufnych danych składającego petycję, i mając na uwadze, że od drugiej połowy 2016 r. nadal zgodnie z planem toczą się prace nad poprawą przydatności i widoczności usługi dla obywateli;

| AF. | mając na uwadze, że dopuszczalność petycji opiera się na kryteriach określonych w art. 227 TFUE; mając na uwadze, że pojęcie zakresu działań UE znacznie wykracza poza długą listę kompetencji; mając na uwadze, że ogłoszenie niedopuszczalności może podlegać kontroli legalności, jeżeli nie zostanie należycie uzasadnione w świetle wspomnianych kryteriów; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że dopuszczalność petycji opiera się na kryteriach określonych w art. 227 TFUE; mając na uwadze, że pojęcie zakresu działań UE znacznie wykracza poza długą listę kompetencji; mając na uwadze, że ogłoszenie niedopuszczalności może podlegać kontroli legalności, jeżeli nie zostanie należycie uzasadnione w świetle wspomnianych kryteriów;

| AG. | mając na uwadze, że podstawową odpowiedzialnością sądów krajowych jest dopilnowanie właściwego wdrożenia prawodawstwa UE w państwach członkowskich; mając na uwadze w tym kontekście, że wystąpienie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest przydatnym narzędziem dostępnym dla krajowych systemów sądownictwa; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich procedura ta jest wykorzystywana w niewielkim stopniu albo w ogóle nie jest stosowana; mając na uwadze, że ta początkowa odpowiedzialność nie powinna w żadnym razie uniemożliwiać Komisji, jako strażniczce Traktatów, odgrywania bardziej aktywnej roli, jeżeli chodzi o zapewnianie zgodności z prawem UE, mając na uwadze, że petycje stanowią alternatywną i niezależną metodę dochodzenia i sprawdzania zgodności z prawodawstwem UE oraz mając również na uwadze, że te dwie alternatywne procedury nie powinny wzajemnie się wykluczać; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, że podstawową odpowiedzialnością sądów krajowych jest dopilnowanie właściwego wdrożenia prawodawstwa UE w państwach członkowskich; mając na uwadze w tym kontekście, że wystąpienie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest przydatnym narzędziem dostępnym dla krajowych systemów sądownictwa; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich procedura ta jest wykorzystywana w niewielkim stopniu albo w ogóle nie jest stosowana; mając na uwadze, że ta początkowa odpowiedzialność nie powinna w żadnym razie uniemożliwiać Komisji, jako strażniczce Traktatów, odgrywania bardziej aktywnej roli, jeżeli chodzi o zapewnianie zgodności z prawem UE, mając na uwadze, że petycje stanowią alternatywną i niezależną metodę dochodzenia i sprawdzania zgodności z prawodawstwem UE oraz mając również na uwadze, że te dwie alternatywne procedury nie powinny wzajemnie się wykluczać;

| AH. | mając na uwadze, że europejska inicjatywa obywatelska powinna być istotnym narzędziem umożliwiającym obywatelom bezpośredni udział w kształtowaniu strategii politycznych UE oraz że należy w pełni wykorzystać potencjał tego narzędzia, a jednocześnie zapewnić obywatelom pełne informacje na temat dziedzin kompetencji UE i kompetencji krajowych; mając na uwadze, że obywatelom należy lepiej przedstawić podstawowe różnice między europejską inicjatywą europejską a prawem do składania petycji; mając na uwadze, że Parlament odpowiada w szczególności za zapewnienie faktycznego sukcesu tego instrumentu; mając na uwadze, że z wystąpień na wysłuchaniu publicznym w dniu 22 lutego 2015 r. wynika, iż wśród organizacji, które zgłosiły europejską inicjatywę obywatelską, powszechne jest odczucie, że należy usunąć bariery administracyjne, by uzyskać jak największy udział obywateli; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że europejska inicjatywa obywatelska powinna być istotnym narzędziem umożliwiającym obywatelom bezpośredni udział w kształtowaniu strategii politycznych UE oraz że należy w pełni wykorzystać potencjał tego narzędzia, a jednocześnie zapewnić obywatelom pełne informacje na temat dziedzin kompetencji UE i kompetencji krajowych; mając na uwadze, że obywatelom należy lepiej przedstawić podstawowe różnice między europejską inicjatywą europejską a prawem do składania petycji; mając na uwadze, że Parlament odpowiada w szczególności za zapewnienie faktycznego sukcesu tego instrumentu; mając na uwadze, że z wystąpień na wysłuchaniu publicznym w dniu 22 lutego 2015 r. wynika, iż wśród organizacji, które zgłosiły europejską inicjatywę obywatelską, powszechne jest odczucie, że należy usunąć bariery administracyjne, by uzyskać jak największy udział obywateli;

| AI. | mając na uwadze opinię Komisji Petycji, że po upływie ponad trzech lat od rozpoczęcia stosowania rozporządzenia nr (UE) nr 211/2011 w dniu 1 kwietnia 2012 r. należy dokonać oceny jego wdrożenia, aby stwierdzić ewentualne słabe punkty i zaproponować skuteczne konkretne rozwiązania służące przeprowadzeniu szybkiego przeglądu tego dokumentu w celu usprawnienia jego funkcjonowania; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze opinię Komisji Petycji, że po upływie ponad trzech lat od rozpoczęcia stosowania rozporządzenia nr (UE) nr 211/2011 w dniu 1 kwietnia 2012 r. należy dokonać oceny jego wdrożenia, aby stwierdzić ewentualne słabe punkty i zaproponować skuteczne konkretne rozwiązania służące przeprowadzeniu szybkiego przeglądu tego dokumentu w celu usprawnienia jego funkcjonowania;

| AJ. | mając na uwadze, że w 2015 r. ze względu na obciążenie Komisji Petycji pracą odbyła się tylko jedna wizyta rozpoznawcza związana z petycjami analizowanymi w 2015 r.; mając na uwadze, że wizyta rozpoznawcza przeprowadzona w Zjednoczonym Królestwie w dniach 5 i 6 listopada 2015 r. w sprawie kwestii przysposobienia bez zgody rodziców umożliwiła członkom delegacji lepsze zrozumienie sytuacji dzięki możliwości przedyskutowania tego problemu z przedstawicielami różnych instytucji zaangażowanych w tę sprawę w Zjednoczonym Królestwie; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że w 2015 r. ze względu na obciążenie Komisji Petycji pracą odbyła się tylko jedna wizyta rozpoznawcza związana z petycjami analizowanymi w 2015 r.; mając na uwadze, że wizyta rozpoznawcza przeprowadzona w Zjednoczonym Królestwie w dniach 5 i 6 listopada 2015 r. w sprawie kwestii przysposobienia bez zgody rodziców umożliwiła członkom delegacji lepsze zrozumienie sytuacji dzięki możliwości przedyskutowania tego problemu z przedstawicielami różnych instytucji zaangażowanych w tę sprawę w Zjednoczonym Królestwie;

| AK. | mając na uwadze, że wizyty stanowią szczególne uprawienie komisji i fundamentalną część jej pracy, która wiąże się z interakcją ze składającymi petycje i władzami zaangażowanych państw członkowskich; mając na uwadze, że posłowie uczestniczący w delegacjach komisji biorą udział na równych warunkach we wszystkich działaniach, w tym w opracowywaniu sprawozdania końcowego; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że wizyty stanowią szczególne uprawienie komisji i fundamentalną część jej pracy, która wiąże się z interakcją ze składającymi petycje i władzami zaangażowanych państw członkowskich; mając na uwadze, że posłowie uczestniczący w delegacjach komisji biorą udział na równych warunkach we wszystkich działaniach, w tym w opracowywaniu sprawozdania końcowego;

| AL. | mając na uwadze obowiązki Komisji Petycji względem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, do którego zadań należy rozpatrywanie skarg kierowanych przez obywateli unijnych i osoby zamieszkałe w UE w związku z niewłaściwym administrowaniem w instytucjach i organach UE, któremu poświęcone są sprawozdania roczne Komisji Petycji sporządzane na podstawie sprawozdania rocznego samego Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze obowiązki Komisji Petycji względem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, do którego zadań należy rozpatrywanie skarg kierowanych przez obywateli unijnych i osoby zamieszkałe w UE w związku z niewłaściwym administrowaniem w instytucjach i organach UE, któremu poświęcone są sprawozdania roczne Komisji Petycji sporządzane na podstawie sprawozdania rocznego samego Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich;

| AM. | mając na uwadze, że w dniu 26 maja 2015 r. Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich Emily O’Reilly przedstawiła przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego Martinowi Schulzowi sprawozdanie roczne za rok 2014; mając także na uwadze, że w dniu 23 czerwca 2015 r. Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawiła swoje sprawozdanie na posiedzeniu Komisji Petycji, która jest odpowiedzialna za stosunki z jej instytucją; |
| --- | --- |

AM.

mając na uwadze, że w dniu 26 maja 2015 r. Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich Emily O’Reilly przedstawiła przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego Martinowi Schulzowi sprawozdanie roczne za rok 2014; mając także na uwadze, że w dniu 23 czerwca 2015 r. Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawiła swoje sprawozdanie na posiedzeniu Komisji Petycji, która jest odpowiedzialna za stosunki z jej instytucją;

| AN. | mając na uwadze, że Komisja Petycji jest członkiem europejskiej sieci rzeczników praw obywatelskich (ENO), w której skład wchodzą rzecznicy krajowi i regionalni, komisje petycji i podobne organizacje z państw członkowskich Unii Europejskiej, krajów kandydujących do członkostwa w UE i innych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub strefy Schengen; mając na uwadze, że Komisja Petycji Parlamentu Europejskiego jest pełnoprawnym członkiem tej sieci, która obecnie liczy 94 biura w 36 krajach; |
| --- | --- |

AN.

mając na uwadze, że Komisja Petycji jest członkiem europejskiej sieci rzeczników praw obywatelskich (ENO), w której skład wchodzą rzecznicy krajowi i regionalni, komisje petycji i podobne organizacje z państw członkowskich Unii Europejskiej, krajów kandydujących do członkostwa w UE i innych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub strefy Schengen; mając na uwadze, że Komisja Petycji Parlamentu Europejskiego jest pełnoprawnym członkiem tej sieci, która obecnie liczy 94 biura w 36 krajach;

| AO. | mając na uwadze, że każda petycja jest uważnie analizowana i rozpatrywana oraz że każdy składający petycję musi otrzymać odpowiedź w rozsądnym terminie; mając na uwadze, że każdy składający petycję musi zostać poinformowany o powodach zamknięcia petycji; |
| --- | --- |

AO.

mając na uwadze, że każda petycja jest uważnie analizowana i rozpatrywana oraz że każdy składający petycję musi otrzymać odpowiedź w rozsądnym terminie; mając na uwadze, że każdy składający petycję musi zostać poinformowany o powodach zamknięcia petycji;

| AP. | mając na uwadze, że wszyscy składający petycję powinni mieć możliwość bezpośredniego przedstawiania spraw Komisji Petycji; |
| --- | --- |

AP.

mając na uwadze, że wszyscy składający petycję powinni mieć możliwość bezpośredniego przedstawiania spraw Komisji Petycji;

| 1. | podkreśla, że prawo do składania petycji powinno dawać Parlamentowi Europejskiemu większą zdolność reagowania i pomagać w rozwiązywaniu problemów związanych głównie z transpozycją i ze stosowaniem prawa UE, gdyż petycje, których przedmiot dotyczy obszarów działalności UE i które spełniają kryteria dopuszczalności, są cennym źródłem informacji pozwalających na wykrywanie ewentualnych naruszeń i niedociągnięć we wdrażaniu przepisów UE; wzywa Komisję do lepszego wykorzystania jej uprawnień, jeżeli chodzi o zapewnienie skutecznego wdrożenia przepisów UE, na przykład w drodze szybszego wykorzystywania postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na mocy art. 258 i 260 TFUE; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca uwagę na pracę, jaką wykonuje Komisja Petycji w zakresie wysłuchiwania i pomocy w rozwiązywaniu problemów dotykających obywateli; uważa, że za pośrednictwem petycji można lepiej oceniać wpływ prawodawstwa UE na życie codzienne obywateli, jako że mogą one stanowić swego rodzaju pomost między obywatelami a instytucjami; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że Komisja Petycji ma możliwość – która jest jednocześnie ogromnym wyzwaniem – nawiązania opartego na zaufaniu i owocnego dialogu z obywatelami, co potencjalnie może przybliżyć instytucje UE do obywateli; odnotowuje również, że powinna przyczyniać się do promowania demokracji uczestniczącej; uważa, że w tym celu zasadnicze znaczenie ma zapewnienie adekwatnej odpowiedzi na petycje, zarówno jeżeli chodzi o czas, jak i jakość odpowiedzi; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że należy zapewnić równą i proporcjonalną reprezentację narodowości składających petycję w debatach publicznych komisji; aby umocnić europejski wymiar komisji, należy zachęcać do odpowiedniej i sprawiedliwej reprezentacji wszystkich państw członkowskich w jej debatach publicznych; podkreśla, że Komisja Petycji musi traktować wszystkie petycje dopuszczalne jako równie ważne i postępować z nimi z zachowaniem takiego samego obiektywizmu; podkreśla, że petycje związane z kampanią wyborczą w jednym z państw członkowskich nie powinny być rozpatrywane w trybie pilnym; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że petycje mają duże znaczenie w procesie ustawodawczym, gdyż wskazują na istniejące braki i luki w transpozycji prawodawstwa wspólnotowego i dostarczają innym komisjom Parlamentu Europejskiego użytecznych i bezpośrednich informacji na potrzeby prowadzonych przez nie prac legislacyjnych i ich odpowiednich obszarach działania; z zadowoleniem przyjmuje nasilenie kontaktów Komisji Petycji z pozostałymi komisjami parlamentarnymi, a także częstsze omawianie spraw związanych z petycjami na posiedzeniach plenarnych; uważa, że petycje nie wchodzą wyłącznie w zakres odpowiedzialności Komisji Petycji, lecz powinny być wspólnym wysiłkiem wszystkich komisji Parlamentu Europejskiego; z zadowoleniem przyjmuje zamiar utworzenia nieformalnej sieci poświęconej petycjom w Parlamencie, z udziałem przedstawicieli wszystkich komisji parlamentarnych, służącej zagwarantowaniu niezakłóconej i skutecznej koordynacji prac związanych z petycjami; uważa, że sieć ta musi umożliwić lepsze zrozumienie roli petycji w pracach parlamentarnych i zacieśnić współpracę między komisjami w sprawach zgłaszanych przez składających petycje; zwraca się do wszystkich właściwych komisji parlamentarnych, by przywiązywały należytą wagę do przekazywanych im petycji i podejmowały konieczne wysiłki w celu udostępnienia informacji niezbędnych do ich właściwego rozpatrzenia; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uznaje, że Parlament również odgrywa istotną rolę polityczną w odniesieniu do działań wykonawczych Komisji, kontrolując coroczne sprawozdania dotyczące monitorowania wdrażania prawa UE i przyjmując odpowiednie rezolucje parlamentarne; apeluje do Komisji, aby uwzględniała rezolucje przedkładane w Parlamencie przez komisję PETI, które wskazują na konkretne luki w stosowaniu i wdrażaniu prawa UE na podstawie petycji, oraz wzywa Komisję do podejmowania odpowiednich działań i przekazywania PE informacji zwrotnych na temat działań następczych; ponadto wzywa Radę i Parlament do podjęcia konkretnych działań dotyczących przyjęcia rozporządzenia (UE) .../... [2013/0140(COD)] w związku ze zwolnieniem muszek owocowych Drosophila melanogaster z kontroli weterynaryjnych na granicach zewnętrznych UE zgodnie z sugestią laureatów nagrody Nobla (profesorów biochemii) wyrażoną w petycji 1358/2011; |
| --- | --- |

6.

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2015 r. skrócił się czas rozpatrywania petycji, utrzymuje jednak, że sekretariat Komisji Petycji potrzebuje natychmiast większych zasobów technicznych i ludzkich, by zagwarantować staranne zbadanie i jeszcze szybsze rozpatrywanie petycji, a jednocześnie zapewnić jakość ich przetwarzania; wzywa do cyfryzacji procesu rozpatrywania petycji, zwłaszcza poprzez wprowadzenie nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych w celu zapewnienia skutecznego rozpatrywania petycji na czas oraz optymalnego wykorzystania istniejących zasobów ludzkich, a jednocześnie do utrzymania prawa obywateli do przesyłania petycji pocztą tradycyjną; |
| --- | --- |

7.

| 8. | nadal uważa za szczególny obowiązek zapewnienie, by składający petycje otrzymywali szczegółowe uzasadnienie stwierdzenia niedopuszczalności petycji lub jej zamknięcia ze względu na jej niezasadność; |
| --- | --- |

8.

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja jest zaangażowana w procedurę petycji i podejmuje zobowiązania z nią związane oraz odpowiada w jak najkrótszym czasie na kolejne petycje przesyłane przez Parlament; zauważa, że odpowiedzi Komisji są zazwyczaj szczegółowe i dotyczą petycji należących do jej właściwości; przypomina jednak, że w wielu przypadkach Komisja nie przedstawia nowych informacji w odpowiedzi na petycje, w odniesieniu do których proszona jest o uzupełnienie w związku ze zmianą sytuacji i kontekstu opisanego w petycjach; wyraża ubolewanie z powodu przypadków, w których Komisja koncentruje się głównie na aspektach proceduralnych i nie bada istoty sprawy; przypomina Komisji, że petycje, w których zgłaszane jest potencjalne naruszenie prawa Unii, mogą zostać zamknięte dopiero po przeprowadzeniu ich odpowiedniej analizy; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do wysyłania na posiedzenia Komisji Petycji zasadniczo kompetentnych w danej sprawie urzędników, ponieważ jakość ogólnego rozpatrywania petycji wzrasta, jeżeli podczas debat Komisję reprezentują najwyżsi rangą dostępni urzędnicy; ubolewa, że w czasie posiedzeń komisji odpowiedzi Komisji najczęściej ograniczają się do treści oficjalnej odpowiedzi wysłanej komisji i nie wnoszą żadnych nowych czy istotnych informacji, które pozwoliłyby rozwiązać przedstawione problemy; stwierdza, że odpowiedzi pisemne są należycie uwzględniane, tak jak i wyjaśnienia podczas debat ustnych prowadzonych przez Komisję Petycji; |
| --- | --- |

9.

| 10. | uważa, że Komisja jako strażniczka Traktatów, zwłaszcza w kwestii spraw dotyczących środowiska, powinna wykraczać poza wyłącznie formalną ocenę zgodności proceduralnej i bardziej skupiać się na faktycznej treści przedmiotu sprawy; przypomina zasadę ostrożności i ogólnego ducha unijnych przepisów w dziedzinie środowiska, których celem jest zapobieżenie nieodwracalnemu zniszczeniu obszarów wrażliwych pod względem ekologicznym, oraz pilnie wzywa Komisję do przyjęcia podejścia, które dopuszcza wykorzystanie jej uprawnień i prerogatyw na zasadzie ex ante; |
| --- | --- |

10.

| 11. | nie zgadza się z coraz częściej stosowaną przez Komisję interpretacją 27. sprawozdania rocznego Parlamentu z kontroli stosowania prawa Unii Europejskiej (za rok 2009), zgodnie z którą byłaby ona uprawniona do zamknięcia dossier, w związku z którymi nie podjęto jeszcze formalnych działań związanych z postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, lub do zawieszenia takiego już wszczętego postępowania w sprawach, które są przedmiotem postępowania przed sądem krajowym; ponownie określa pierwotnego ducha ww. sprawozdania, w którym wniesiono o to, by Komisja wzmogła działania w celu zapewnienia spójnego wdrażania przepisów UE, w ramach udzielonych jej uprawnień, korzystając z mechanizmu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego niezależnie od postępowania sądowego wszczętego na poziomie krajowym; |
| --- | --- |

11.

| 12. | będzie w przyszłości zwracać większą uwagę na to, by Komisja regularnie składała Parlamentowi sprawozdanie z przebiegu postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom wszczętych przeciwko poszczególnym państwom członkowskim, tak aby umożliwić lepszą współpracę i aby zainteresowani składający petycje byli informowani o postępach na wczesnym etapie; |
| --- | --- |

12.

| 13. | uważa, że w interesie przejrzystości i w duchu lojalnej współpracy między poszczególnymi instytucjami UE oraz zgodnie z porozumieniem ramowym dotyczącym stosunków pomiędzy Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską Komisja w razie potrzeby powinna udostępniać Parlamentowi, na jego wniosek, zestawienie poszczególnych spraw związanych z procedurami EU Pilot; przypomina o wcześniejszych wnioskach Komisji Petycji dotyczących zapewnienia dostępu do dokumentów dotyczących procedur EU Pilot oraz postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, ponieważ petycje często prowadzą do wszczęcia takich postępowań; ponownie apeluje do Komisji o informowanie Komisji Petycji o rozwoju sytuacji w postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego związanych bezpośrednio z petycjami; dostrzega konieczność zapewnienia maksymalnej przejrzystości ujawniania informacji dotyczących procedur EU Pilot i już zakończonych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

13.

| 14. | uważa, że niezbędne informacje dotyczące postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, które wszczęto w wyniku rozpoznania w związku z petycjami, powinny być terminowo przekazywane Parlamentowi, zwłaszcza na wniosek Komisji Petycji; |
| --- | --- |

14.

| 15. | za bardzo istotne uważa poprawienie współpracy z parlamentami krajowymi i ich właściwymi komisjami, a także z rządami państw członkowskich, zwłaszcza, aby pomóc zagwarantować rozpatrywanie petycji przez odpowiednie i właściwe organy; ponownie wzywa do nawiązania zorganizowanego dialogu z państwami członkowskimi w formie regularnych posiedzeń z odpowiednimi komisjami z parlamentów narodowych; z zadowoleniem zauważa, że delegacja z Komisji Petycji niemieckiego Bundestagu była obecna na posiedzeniu Komisji Petycji w dniu 4 maja 2015 r.; ma nadzieję, że taki dialog może przyczynić się do lojalnej współpracy w zakresie dążenia do owocnych rozwiązań spraw powtarzających się w składanych petycjach, jak np. kwestia Jugendamt; zachęca przedstawicieli państw członkowskich oraz organów lokalnych lub regionalnych do udziału w posiedzeniach Komisji Petycji; ponownie podkreśla znaczenie udziału przedstawicieli Rady i Komisji w posiedzeniach i wysłuchaniach Komisji Petycji; |
| --- | --- |

15.

| 16. | uznaje wpływ skutecznego stosowania prawa UE na poprawę wiarygodności instytucji UE; przypomina, że prawo do składania petycji, zapisane w Traktacie z Lizbony, jest ważnym elementem obywatelstwa europejskiego i prawdziwym barometrem, jeżeli chodzi o monitorowanie stosowania prawa UE oraz stwierdzanie ewentualnych luk; apeluje do komisji PETI o wyznaczenie regularnych posiedzeń z krajowymi komisjami petycji w celu zwiększenia wiedzy o obawach obywateli Unii w UE i w państwach członkowskich oraz dalszego wzmocnienia ich praw przez lepsze stanowienie i wdrażanie prawa; |
| --- | --- |

16.

| 17. | powtarza wezwanie zawarte w swojej rezolucji z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w 2013 r. (1) do nawiązania intensywnego, zorganizowanego dialogu z państwami członkowskimi, na przykład w drodze regularnych spotkań z członkami krajowych komisji petycji lub innych właściwych organów; apeluje do państw członkowskich o odnotowywanie zaleceń sformułowanych w sprawozdaniach z misji rozpoznawczych i w trakcie dialogów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2015 r. 191 obywateli przedstawiło swoje petycje bezpośrednio w Komisji Petycji; przypomina o możliwości korzystania z wideokonferencji lub wszelkich innych środków, dzięki którym składający petycje mogą czynnie uczestniczyć w pracach Komisji Petycji, jeśli nie mogą być fizycznie obecni na jej posiedzeniach, i popiera częstsze korzystanie z takich rozwiązań; |
| --- | --- |

18.

| 19. | odnotowuje rygorystyczną i ścisłą interpretację Komisji dotyczącą art. 51 ust. 1 Karty praw podstawowych, który stanowi między innymi, że Karta jest skierowana do państw członkowskich „wyłącznie w zakresie, w jakim stosują one prawo Unii”; stwierdza, że art. 51 ust. 2 Karty stanowi, iż Karta „nie rozszerza zakresu zastosowania prawa Unii poza kompetencje Unii”; przypomina, że oczekiwania obywateli UE często wykraczają poza to, co zostało przewidziane w Karcie, oraz zwraca się do Komisji o rozważenie przyjęcia nowego podejścia, które w większym stopniu spełniałoby te oczekiwania; wzywa do szerszej interpretacji zakresu stosowania Karty oraz do ponownej oceny adekwatności tego artykułu w ramach przyszłych przeglądów Karty i Traktatów; podkreśla, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby państwa członkowskie angażowały się w pełne stosowanie postanowień Karty w swoich ustawodawstwach krajowych, aby zagwarantować ochronę praw podstawowych swoich obywateli wykraczającą poza wdrażanie prawa UE, i przypomina, że są one związane również innymi zobowiązaniami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

19.

| 20. | ubolewa, że składający petycję wciąż nie są dostatecznie informowani o podstawach uznawania petycji za niedopuszczalne; |
| --- | --- |

20.

| 21. | ubolewa nad ścisłą i ograniczającą interpretacją Komisji dotyczącą art. 51 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, który stanowi, że „postanowienia [...] karty mają zastosowanie do instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przy poszanowaniu zasady pomocniczości oraz do państw członkowskich wyłącznie w zakresie, w jakim stosują one prawo Unii”; przypomina, że ze względu na istnienie art. 51 Karty oczekiwania obywateli wykraczają często poza ścisłe możliwości wynikające z postanowień prawnych Karty i często nie są spełniane właśnie ze względu na tą ścisłą i ograniczającą interpretację; apeluje do Komisji o przyjęcie nowego podejścia, bardziej dostosowanego do tych oczekiwań; |
| --- | --- |

21.

| 22. | wyraża ubolewanie, że obywatele Polski i Zjednoczonego Królestwa wciąż nie są chronieni Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

22.

| 23. | podkreśla, że w styczniu 2015 r. dwóch posłów zostało powołanych na członków przedstawicieli Komisji Petycji w strukturach konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych i uczestniczyło w analizie sprawozdania wstępnego Unii Europejskiej i Komitetu ONZ ds. praw osób niepełnosprawnych w Genewie, w Szwajcarii, w dniach 27–28 sierpnia 2015 r.; zwraca uwagę na ważną pracę, jaką Komisja Petycji wykonuje w sposób ciągły w kontekście wdrażania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; odnotowuje należycie fakt, że rok 2015 był bardzo znaczący, gdyż po raz pierwszy jednostka Organizacja Narodów Zjednoczonych dokonała przeglądu przestrzegania zobowiązań w dziedzinie praw człowieka w UE; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komitet ONZ miał okazję wysłuchania wszystkich szczegółowych informacji dotyczących funkcji ochronnej Komisji Petycji; podkreśla, że Komisja rozpoczęła włączanie uwag końcowych Komitetu ONZ ds. praw osób niepełnosprawnych do procesu rozpatrywania petycji (2); wyraża zadowolenie, że wysłuchanie publiczne „Ochrona praw osób niepełnosprawnych z perspektywy otrzymanych petycji”, zorganizowane przez Komisję Petycji w dniu 15 października 2015 r., charakteryzowało się wysokim poziomem dostępności; zwraca uwagę na znaczenie konkluzji zawartych w badaniu zleconym przez Departament Tematyczny C, zatytułowanym „Rola ochrony świadczonej przez Komisję Petycji w kontekście stosowania Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych”; uważa, że Komisja Petycji powinna nadal organizować wydarzenia związane z petycjami dotyczącymi niepełnosprawności; apeluje, aby wzmocnić zdolności Komisji Petycji i jej sekretariatu w celu umożliwienia jej odpowiedniego wypełniania funkcji ochronnej; apeluje, aby do rozpatrywania problemów związanych z niepełnosprawnością został wyznaczony odpowiedzialny urzędnik; odnotowuje istotne działania następcze przeprowadzone przez komisję w 2015 r. w odniesieniu do niepełnosprawności w bardziej szczegółowych kwestiach, na przykład dotyczących ratyfikacji Traktatu z Marrakeszu, odblokowania dyrektywy przeciw dyskryminacji, zwolnienia z ceł niektórych produktów przeznaczonych do rozwoju kulturalnego, edukacyjnego lub naukowego osób niepełnosprawnych, czy też problematyki opiekunów rodzinnych; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa do szybkiej ratyfikacji na szczeblu UE Traktatu z Marrakeszu, aby ułatwić dostęp do opublikowanych utworów osobom niewidomym, niedowidzącym lub mającym problemy z odczytaniem druku, bez względu na konflikt kompetencji przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; przypomina, że w swoich uwagach końcowych z września 2015 r. Komitet ONZ do spraw Praw Osób Niepełnosprawnych wskazał na kilka nieprawidłowości w UE uniemożliwiających pełną zgodność z postanowieniami Konwencji; stwierdza, że UE musi szybko przyjąć zmieniony europejski akt w sprawie dostępności oraz zapewnić skuteczne i dostępne mechanizmy egzekwowania i wnoszenia skarg; odnotowuje wymóg rozdziału ról Komisji Europejskiej przez odsunięcie jej od niezależnych ram monitorowania, aby zapewnić tym ramom odpowiednie zasoby umożliwiające spełnianie ich funkcji; |
| --- | --- |

24.

| 25. | podkreśla różnorodność tematów poruszanych w petycjach składanych przez obywateli, wśród których znajdują się prawa podstawowe, dobro dziecka, prawa osób niepełnosprawnych, prawa osób przynależących do mniejszości, prawa dzieci, rynek wewnętrzny, prawo ochrony środowiska, stosunki pracy, polityka migracyjna, umowy handlowe, problematyka zdrowia publicznego, transport, prawa zwierząt i dyskryminacja; |
| --- | --- |

25.

| 26. | wyraża ubolewanie z powodu bardzo restrykcyjnego podejścia Komisji w odpowiedziach na petycje dotyczące różnych aspektów dobrostanu zwierząt, jeżeli chodzi o interpretację odpowiedzialności na podstawie art. 13 TFUE; wzywa Komisję do ponownego rozważenia jej obecnego podejścia oraz do lepszego wykorzystania tej podstawy prawnej, tak aby mieć udział w zapewnieniu lepszej ochrony praw zwierząt w całej UE; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla wrażliwy charakter petycji dotyczących praw dzieci, ponieważ w takich przypadkach występuje potrzeba udzielenia pilnej i adekwatnej odpowiedzi na obawy składającego petycję przy jednoczesnej ochronie dobra dziecka w kontekście wizyt rozpoznawczych, które komisja PETI może organizować w ramach analizowania petycji; |
| --- | --- |

27.

| 28. | jest zdania, że przeprowadzanie wysłuchań publicznych stanowi ważne narzędzie umożliwiające bardziej pogłębioną analizę zgłaszanych przez obywateli problemów objętych zakresem działalności UE, a także ogólnych aspektów funkcjonowania UE oraz związanych z tym niedociągnięć; zwraca uwagę na wysłuchania publiczne zorganizowane w dniu 26 lutego 2015 r. wraz z Komisją Spraw Konstytucyjnych w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej, w dniu 23 czerwca 2015 r. w sprawie prawa do składania petycji, w dniu 15 października 2015 r. w sprawie ochrony praw osób niepełnosprawnych, w dniu 11 maja 2015 r., wraz z trzema innymi komisjami, w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Stop wiwisekcji”, a także uznaje za przydatne warsztaty w sprawie adopcji transgranicznych przeprowadzone w dniu 1 grudnia 2015 r. wraz z Komisją Prawną; |
| --- | --- |

28.

| 29. | uważa, że europejska inicjatywa obywatelska jest nowym prawem politycznym przysługującym obywatelom, a także odpowiednim narzędziem ustalania programu na rzecz demokracji uczestniczącej w Unii Europejskiej, które umożliwia obywatelom branie bezpośredniego i aktywnego udziału w dotyczących ich projektach i procesach, a także którego potencjał należy bezsprzecznie w pełni wykorzystać i zwiększyć, aby zachęcić jak największą liczbę obywatelek i obywateli UE do udziału w dalszym rozwijaniu procesu integracji europejskiej; uważa też, że jednym z priorytetowych celów UE musi być wzmocnienie ochrony praw podstawowych, legitymacji demokratycznej i przejrzystości instytucji; przypomina Komisji, że powinna zastosować się do zaleceń przedstawionych w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 28 października 2015 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (3), by zapewnić rzeczywiste wykonywanie prawa do występowania z europejską inicjatywą obywatelską; potwierdza, że zobowiązuje się aktywnie uczestniczyć w przeprowadzaniu wysłuchań publicznych dotyczących inicjatyw, które udało się uruchomić; zobowiązuje się nadać priorytetowe znaczenie na szczeblu instytucjonalnym kwestii skuteczności tego procesu, który jest elementem demokracji uczestniczącej, i podjąć następcze działania legislacyjne; |
| --- | --- |

29.

| 30. | ubolewa z powodu faktu, iż Komisja uznała, że jest za wcześnie na przegląd rozporządzenia (UE) nr 211/2011, które stosuje się od ponad trzech lat, tj. od 1 kwietnia 2012 r.; uważa, że konieczna jest kompleksowa ocena jego wprowadzenia w życie w celu usunięcia wszystkich stwierdzonych uchybień i zaproponowania możliwych rozwiązań służących szybkiemu przeglądowi rozporządzenia w celu zagwarantowania, że procedury i warunki niezbędne dla europejskich inicjatyw obywatelskich będą rzeczywiście jasne, proste, łatwe do stosowania i odpowiednie do potrzeb; z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Komisji z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej oraz decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich OI/9/2013TN i wzywa Komisję, aby dokonując przeglądu tego instrumentu, dopilnowała, by europejska inicjatywa obywatelska wnosiła rzeczywisty wkład do Unii zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, a także aby wdrożone zostały wszystkie odpowiednie środki prawne z myślą o podjęciu odpowiednich działań następczych, jeżeli dana inicjatywa obywatelska zostanie uznana za przeprowadzoną pomyślnie; apeluje do Komisji, aby wobec różnych wykrytych niedociągnięć jak najszybciej przedstawiła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia (UE) nr 211/2011; |
| --- | --- |

30.

| 31. | zwraca uwagę na swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie prawa hipotecznego i ryzykownych instrumentów finansowych w Hiszpanii (4) w świetle otrzymanych petycji, w której Parlament sformułował szereg zaleceń na rzecz prawidłowego stosowania prawodawstwa UE w dziedzinie prawa hipotecznego i zwalczania nadużyć w sektorze bankowym; zachęca Komisję, by uważnie nadzorowała stosowanie we wszystkich państwach członkowskich dyrektywy 2014/17/UE w sprawie kredytu hipotecznego, dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, oraz by upowszechniała najlepsze praktyki z myślą o lepszej ochronie obywateli znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej; |
| --- | --- |

31.

| 32. | wyraża zaniepokojenie z powodu dowiedzionych nieprawidłowości w odpowiednim dostępie do wymiaru sprawiedliwości w niektórych państwach członkowskich, ujawnionych w wyniku rozpatrywania petycji; uważa, że jest to kluczowa kwestia, którą należy zająć się bezzwłocznie, aby zagwarantować prawidłowe demokratyczne funkcjonowanie Unii i korzystanie przez jej obywateli i osoby zamieszkałe w UE z praw podstawowych; uważa, że Unia powinna dać przykład, wprowadzając filar konwencji z Aarhus dotyczący dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach związanych ze środowiskiem; |
| --- | --- |

32.

| 33. | zwraca uwagę na swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2016 r. dotyczącą działań Komisji Petycji w roku 2014 (5), z także na swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania z działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich za rok 2014 (6); |
| --- | --- |

33.

| 34. | wyraża zadowolenie z powodu przywrócenia bardziej normalnego poziomu działalności w dziedzinie wizyt rozpoznawczych oraz oczekuje, że w nadchodzących latach potencjał tej specyficznej prerogatywy Komisji Petycji będzie w pełni wykorzystywany aż do samego końca kadencji; podkreśla znaczenie dokumentów roboczych, w tym specjalnych zaleceń, opracowywanych po każdej wizycie, i wzywa różne zainteresowane organy do ich należytego uwzględniania; uważa, że stopień zgodności z tymi zaleceniami powinien podlegać okresowej ocenie; |
| --- | --- |

34.

| 35. | podkreśla pracę zrealizowaną w 2015 r. przez Komisję Petycji zmierzającą do udostępnienia składającym petycje portalu internetowego, na którym mogą się rejestrować, składać petycje, pobierać dokumenty towarzyszące i popierać petycje już uznane za dopuszczalne; podkreśla aktualizację wspomnianego portalu, na którym zamieszczono petycje zarejestrowane w 2013, 2014 i 2015 r.; wyraża zadowolenie, że zostały odnowione i ulepszone nowe funkcje związane z wyszukiwaniem, poparciem i poufnością składającego petycję; |
| --- | --- |

35.

| 36. | przypomina o środkach koniecznych nadal do realizacji pozostałych faz projektu portalu internetowego petycji, dzięki któremu składający petycję będą mogli otrzymywać w czasie rzeczywistym informacje o statusie petycji i być automatycznie powiadamiani o zmianach w procesie rozpatrywania, takich jak ogłoszenie dopuszczalności, otrzymanie odpowiedzi Komisji lub włączenie petycji do porządku obrad posiedzenia komisji oraz zamieszczenie odsyłacza do transmisji posiedzenia w internecie, i tym samym będą otrzymywać jasne i bezpośrednie informacje z sekretariatu Komisji Petycji; podkreśla, że portal internetowy jest kluczowym źródłem informacji dla obywateli UE i należy zatem zapewnić informacje o cyklu życia petycji; |
| --- | --- |

36.

| 37. | zwraca uwagę na przyjęcie rozporządzenia (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym; podkreśla z mocą, że Komisja Petycji oraz wszystkie instytucje Unii Europejskiej powinny dopuszczać składanie dokumentów opatrzonych podpisem elektronicznym z wszystkich 28 państw członkowskich; |
| --- | --- |

37.

| 38. | podkreśla ważną rolę sieci SOLVIT, która jest siecią rozwiązywania problemów między państwami członkowskimi i która powinna rozwinąć w pełni swój potencjał we współpracy z tymi państwami oraz ośrodkami krajowymi SOLVIT zależnymi od krajowych organów administracji, a także apeluje o wyposażenie jej w większe zasoby i o przeprowadzenie bardziej systematycznej analizy problemów wykrytych za pomocą SOLVIT, gdyż wspomniana sieć przyczynia się do przedstawiania wiernego obrazu dysfunkcji jednolitego rynku; |
| --- | --- |

38.

| 39. | apeluje do Zjednoczonego Królestwa o odnotowanie zaleceń sformułowanych w sprawozdaniu z misji rozpoznawczej przeprowadzonej w Londynie w dniach 5 i 6 listopada 2015 r., zatwierdzonym przez komisję w dniu 19 kwietnia 2016 r.; |
| --- | --- |

39.

| 40. | podkreśla znaczenie współpracy z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich oraz udziału Parlamentu Europejskiego w europejskiej sieci rzeczników praw obywatelskich; wyraża uznanie dla dobrych stosunków instytucjonalnych między Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich a Komisją Petycji; wyraża uznanie dla pracy rzecznik na rzecz poprawy dobrej administracji w UE, a szczególnie docenia jej regularny wkład w prace Komisji Petycji przez cały rok; |
| --- | --- |

40.

| 41. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz sprawozdania Komisji Petycji Radzie, Komisji, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, rządom i parlamentom państw członkowskich, ich komisjom petycji oraz ich krajowym rzecznikom praw obywatelskich lub organom o podobnych kompetencjach. |
| --- | --- |

41.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0204.

(2)  Przyjęte przez komitet ONZ podczas 14. posiedzenia (w dniach 17 sierpnia – 4 września 2015 r.); zob.: http://tbinternet.ohchr.org/_layouts/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=CRPD%2fC%2fEU%2fCO%2f1&Lang=en

(3)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0382.

(4)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0347.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0021.

(6)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0062.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/142 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/142

---

P8_TA(2016)0513

Międzynarodowe porozumienia w dziedzinie lotnictwa

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa (2016/2961(RSP))

(2018/C 238/16)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając decyzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów w sprawie bezpieczeństwa lotniczego z Japonią i Chinami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów w sprawie bezpieczeństwa lotniczego z Japonią i Chinami,

| — | uwzględniając decyzje Rady z dnia 7 czerwca 2016 r. upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE ze Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), Turcją, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje Rady z dnia 7 czerwca 2016 r. upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE ze Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), Turcją, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 września 2012 r. zatytułowany „Unijna polityka w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa – jak sprostać przyszłym wyzwaniom?” (COM(2012)0556), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 września 2012 r. zatytułowany „Unijna polityka w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa – jak sprostać przyszłym wyzwaniom?” (COM(2012)0556),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. zatytułowany „Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa” (COM(2015)0598), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. zatytułowany „Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa” (COM(2015)0598),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa (1),

| — | uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (2) („porozumienie ramowe”), w szczególności jego pkt 23–29 oraz załączniki II i III, |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (2) („porozumienie ramowe”), w szczególności jego pkt 23–29 oraz załączniki II i III,

| — | uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, zwłaszcza wyrok z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie Mauritiusa (C-658/11) i z dnia 14 czerwca 2016 r. w sprawie Tanzanii (C-263/14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, zwłaszcza wyrok z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie Mauritiusa (C-658/11) i z dnia 14 czerwca 2016 r. w sprawie Tanzanii (C-263/14),

| — | uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 12 marca 2014 r. zawarte między Parlamentem Europejskim a Radą w sprawie przekazywania Parlamentowi Europejskiemu i wykorzystywania przez niego posiadanych przez Radę informacji niejawnych dotyczących spraw innych niż z dziedziny wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 12 marca 2014 r. zawarte między Parlamentem Europejskim a Radą w sprawie przekazywania Parlamentowi Europejskiemu i wykorzystywania przez niego posiadanych przez Radę informacji niejawnych dotyczących spraw innych niż z dziedziny wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (3),

| — | uwzględniając decyzję Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2013 r. określającą przepisy regulujące postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2013 r. określającą przepisy regulujące postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim,

| — | uwzględniając praktyczne ustalenia dotyczące dostarczania informacji o międzynarodowych negocjacjach w sprawie lotnictwa, w tym dostępu do informacji poufnych, uzgodnione między przewodniczącym Komisji Transportu i Turystyki a komisarz ds. transportu w formie wymiany pism w dniach 19 stycznia i 18 marca 2016 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając praktyczne ustalenia dotyczące dostarczania informacji o międzynarodowych negocjacjach w sprawie lotnictwa, w tym dostępu do informacji poufnych, uzgodnione między przewodniczącym Komisji Transportu i Turystyki a komisarz ds. transportu w formie wymiany pism w dniach 19 stycznia i 18 marca 2016 r.,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 218, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 218,

| — | uwzględniając skierowane do Komisji pytanie w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa (O-000128/2016 – B8-1807/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając skierowane do Komisji pytanie w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa (O-000128/2016 – B8-1807/2016),

| — | uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w strategii w dziedzinie lotnictwa Komisja zaproponowała, by rozpocząć negocjacje w sprawie bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym z Japonią i Chinami oraz w sprawie umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE z Chinami, Turcją, Meksykiem, sześcioma państwami członkowskimi Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej, z Armenią oraz ASEAN; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w strategii w dziedzinie lotnictwa Komisja zaproponowała, by rozpocząć negocjacje w sprawie bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym z Japonią i Chinami oraz w sprawie umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE z Chinami, Turcją, Meksykiem, sześcioma państwami członkowskimi Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej, z Armenią oraz ASEAN;

| B. | mając na uwadze, że Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów w sprawie bezpieczeństwa lotniczego z Japonią i Chinami oraz umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE z ASEAN, Turcją, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów w sprawie bezpieczeństwa lotniczego z Japonią i Chinami oraz umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE z ASEAN, Turcją, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi;

| C. | mając na uwadze, że w odniesieniu do umów obejmujących dziedziny podlegające zwykłej procedurze ustawodawczej wymagana jest zgoda Parlamentu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w odniesieniu do umów obejmujących dziedziny podlegające zwykłej procedurze ustawodawczej wymagana jest zgoda Parlamentu;

| D. | mając na uwadze, że podczas negocjacji przez Komisję umów między Unią i państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, Parlament jest „natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury”(Artykuł 218 ust. 10 TFUE), |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że podczas negocjacji przez Komisję umów między Unią i państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, Parlament jest „natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury”(Artykuł 218 ust. 10 TFUE),

| E. | mając na uwadze, że porozumienie ramowe powinno zagwarantować jak najskuteczniejsze i najbardziej przejrzyste wykonywanie uprawnień i przywilejów instytucji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że porozumienie ramowe powinno zagwarantować jak najskuteczniejsze i najbardziej przejrzyste wykonywanie uprawnień i przywilejów instytucji;

| F. | mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się w porozumieniu ramowym do przestrzegania zasady równego traktowania Parlamentu i Rady w kwestiach legislacyjnych i budżetowych, szczególnie w odniesieniu do wstępu na posiedzenia i przekazywania dokumentów lub innych informacji; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się w porozumieniu ramowym do przestrzegania zasady równego traktowania Parlamentu i Rady w kwestiach legislacyjnych i budżetowych, szczególnie w odniesieniu do wstępu na posiedzenia i przekazywania dokumentów lub innych informacji;

| 1. | podkreśla, że aby Parlament był w stanie podjąć decyzję o ewentualnym udzieleniu zgody po zakończeniu negocjacji, musi on śledzić ten proces od samego początku; sądzi, że również w interesie innych instytucji leży, aby zidentyfikować wszelkie kwestie mające wystarczające znaczenie, by podać w wątpliwość gotowość Parlamentu do wydania zgody, i zająć się nimi na wczesnym etapie; |
| --- | --- |

1.

| 2. | przypomina, że porozumienie ramowe przewiduje w szczególności obowiązek informowania Parlamentu od początku, regularnie i, jeżeli to konieczne, w sposób poufny o wszystkich szczegółach trwającej procedury na wszystkich etapach negocjacji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | oczekuje od Komisji, że udzieli ona właściwej komisji Parlamentu informacji o zamiarze podjęcia negocjacji w celu zawarcia lub zmiany międzynarodowych umów o ruchu lotniczym; oczekuje, że Komisja dojdzie do porozumienia z Radą i partnerami negocjacyjnymi w celu umożliwienia posłom do Parlamentu Europejskiego dostępu do wszelkich istotnych dokumentów, w tym wytycznych negocjacyjnych i tekstów skonsolidowanych, jednocześnie i na równi z Radą; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca uwagę, że zgodnie z art. 24 porozumienia ramowego wymienione wyżej informacje muszą być przekazywane Parlamentowi w taki sposób, aby mógł on w razie konieczności wyrazić swoją opinię; pilnie wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi sprawozdania na temat tego, jak uwzględniano opinie Parlamentu; |
| --- | --- |

4.

| 5. | przypomina, że zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE Rada i Komisja są zobowiązane natychmiastowo i w pełni informować Parlament na wszystkich etapach procedury; |
| --- | --- |

5.

| 6. | przyznaje, że otrzymując poufne informacje o toczących się negocjacjach, Parlament ma obowiązek zapewnić, że ich poufny charakter zostanie w pełni zachowany; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zauważa, że Regulamin Parlamentu zezwala zgromadzeniu plenarnemu „na podstawie sprawozdania właściwej komisji [...] przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich uwzględnienie przed zawarciem [rozpatrywanej umowy międzynarodowej]” (art. 108 ust. 4); |
| --- | --- |

7.

| 8. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

8.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0394.

(2)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(3)  Dz.U. C 95 z 1.4.2014, s. 1.

---

III Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Wtorek, 13 grudnia 2016 r.

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/144 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/144

---

P8_TA(2016)0482

Umowa ramowa między UE a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną w sprawie ogólnych zasad udziału Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w programach unijnych ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną w sprawie ogólnych zasad udziału Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w programach unijnych (16152/2014 – C8-0152/2015 – 2014/0195(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 238/17)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (16152/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (16152/2014),

| — | uwzględniając projekt Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną w sprawie ogólnych zasad udziału Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w programach unijnych (16150/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Unią Europejską a Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną w sprawie ogólnych zasad udziału Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w programach unijnych (16150/2014),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 212, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0152/2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 212, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0152/2015),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0367/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0367/2016),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie Protokołu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. |
| --- | --- |

2.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/145 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/145

---

P8_TA(2016)0483

Północno-wschodni Atlantyk: połowy stad głębinowych i połowy na wodach międzynarodowych ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębokowodnych w północno-wschodnim Atlantyku i przepisy dotyczące połowów w wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002 (11625/1/2016 – C8-0427/2016 – 2012/0179(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2018/C 238/18)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11625/1/2016 – C8-0427/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11625/1/2016 – C8-0427/2016),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 13 lutego 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 13 lutego 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komisji (COM(2016)0667), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji (COM(2016)0667),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0371), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0371),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 76 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 76 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Rybołówstwa (A8-0369/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Rybołówstwa (A8-0369/2016),

| 1. | zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | stwierdza, że akt prawny zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu prawnego zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Dz.U. C 133 z 9.5.2013, s. 41.

(2)  Teksty przyjęte w dniu 10.12.2013, P7_TA(2013)0539.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/146 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/146

---

P8_TA(2016)0484

Ogólny przegląd Regulaminu Parlamentu

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie ogólnego przeglądu Regulaminu Parlamentu (2016/2114(REG)) (*1)

(2018/C 238/19)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 226 i 227 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 226 i 227 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Prawnej (A8-0344/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Prawnej (A8-0344/2016),

| 1. | podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższych zmian; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że te zmiany w Regulaminie uwzględniają przepisy Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (1); |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do sekretarza generalnego o podjęcie niezbędnych działań, aby niezwłocznie dostosować systemy informatyczne Parlamentu do zmienionego Regulaminu oraz stworzyć odpowiednie elektroniczne narzędzia umożliwiające między innymi dalsze monitorowanie pytań wymagających odpowiedzi pisemnej kierowanych do innych instytucji unijnych; |
| --- | --- |

3.

| 4. | postanawia skreślić z Regulaminu art. 106 ust. 4, skoro tylko procedura regulacyjna połączona z kontrolą zostanie usunięta z obowiązujących przepisów, oraz zwraca się, aby w międzyczasie odpowiednie służby dodały do tego artykułu przypis odnoszący się do przyszłego uchylenia ww. procedury; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zwraca się do Konferencji Przewodniczących o dokonanie przeglądu Kodeksu postępowania w negocjacjach w kontekście zwykłej procedury ustawodawczej, żeby dostosować go do art. 73–73d przyjętych w wyniku z niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca uwagę na potrzebę przeorganizowania załączników do Regulaminu, tak aby zawierały one jedynie sformułowania mające tę samą moc prawną i wymagające tej samej większości proceduralnej co sam Regulamin oraz aby zawierały załącznik VI, który zawiera przepisy wykonawcze do Regulaminu, pomimo że wymaga on odmiennej procedury i odmiennej większości do jego przyjęcia; domaga się, by inne obowiązujące załączniki i wszelkie sformułowania dodatkowe, które mogą mieć znaczenie dla pracy posłów, zgrupowano w kompendium, które będzie towarzyszyło Regulaminowi; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zaznacza, że zmiany w Regulaminie wchodzą w życie pierwszego dnia sesji następującej po sesji, na której zostały przyjęte, z wyjątkiem:






  a) | poprawek w art. 212 ust. 1 i 2 o składzie delegacji międzyparlamentarnych, który wchodzi w życie w stosunku do istniejących delegacji wraz z otwarciem pierwszej sesji następującej po najbliższych wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbędą się w 2019 r.; |
| --- | --- | --- |

7.

a)

poprawek w art. 212 ust. 1 i 2 o składzie delegacji międzyparlamentarnych, który wchodzi w życie w stosunku do istniejących delegacji wraz z otwarciem pierwszej sesji następującej po najbliższych wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbędą się w 2019 r.;

| b) | poprawek w art. 199 o składzie komisji oraz skreślenia art. 200 o zastępcach, które wchodzą w życie wraz z otwarciem pierwszej sesji następującej po najbliższych wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbędą się w 2019 r. |
| --- | --- |

b)

poprawek w art. 199 o składzie komisji oraz skreślenia art. 200 o zastępcach, które wchodzą w życie wraz z otwarciem pierwszej sesji następującej po najbliższych wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbędą się w 2019 r.

Obecne zasady dotyczące wyboru członków komisji śledczych i komisji specjalnych pozostają w mocy do czasu otwarcia pierwszej sesji następującej po najbliższych wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbędą się w 2019 r., mimo zmian w art. 196, art. 197 ust. 1 i art. 198 ust. 3.

| 8. | wzywa do rozważenia nowego przeglądu artykułów Regulaminu dotyczących wewnętrznych procedur budżetowych; |
| --- | --- |

8.

| 9. | postanawia, że posłowie dostosowują swoje oświadczenia majątkowe w celu odzwierciedlenia zmian wprowadzonych w art. 4 załącznika I do Regulaminu najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od daty wejścia w życie tych zmian; zobowiązuje Prezydium i sekretarza generalnego do podjęcia – w okresie trzech miesięcy od daty wejścia w życie – odpowiednich kroków umożliwiających dostosowanie oświadczeń przez posłów; postanawia, że oświadczenia przedłożone na podstawie przepisów Regulaminu obowiązujących w dniu przyjęcia niniejszej decyzji pozostają ważne przez okres sześciu miesięcy od daty ww. wejścia w życie; postanawia ponadto, że przepisy te będą również odnosiły się do posłów, których mandat rozpoczął się w przedmiotowym okresie; |
| --- | --- |

9.

| 10. | negatywnie ocenia prezentowanie na stronie internetowej Parlamentu danych statystycznych na temat objaśnień głosowania, przemówień na posiedzeniu plenarnym, pytań poselskich, poprawek i projektów rezolucji, które – jak się wydaje – mają na platformach takich jak MEPRanking świadczyć o tym, którzy posłowie do Parlamentu Europejskiego są rzekomo „aktywni”; wzywa swoje Prezydium do zaprzestania udostępniania nieopracowanych statystycznych danych liczbowych oraz do uwzględnienia bardziej odpowiednich kryteriów pozwalających na ocenę aktywności posłów; |
| --- | --- |

10.

| 11. | zwraca się do Komisji Spraw Konstytucyjnych, by dokonała przeglądu art. 168a z nowymi definicjami progów, a także by rok po wejściu w życie tego artykułu dokonała przeglądu stosowania takich progów do konkretnych artykułów; |
| --- | --- |

11.

| 12. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji. |
| --- | --- |

12.

Poprawka 1

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 2

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 |
| Niezależność mandatu | Niezależność mandatu |
| Posłowie
  do Parlamentu Europejskiego wykonują swój mandat w sposób niezależny. Nie mogą być związani instrukcjami ani nie otrzymują mandatu wiążącego. | Zgodnie z art. 6 ust. 1 aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz z art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 Statutu posła
  do Parlamentu Europejskiego
  posłowie
  wykonują swój mandat w sposób
  wolny i
  niezależny, nie mogą być związani instrukcjami ani nie otrzymują mandatu wiążącego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 2

Artykuł 2

Niezależność mandatu

Niezależność mandatu

Posłowie
  do Parlamentu Europejskiego wykonują swój mandat w sposób niezależny. Nie mogą być związani instrukcjami ani nie otrzymują mandatu wiążącego.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz z art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 Statutu posła
  do Parlamentu Europejskiego
  posłowie
  wykonują swój mandat w sposób
  wolny i
  niezależny, nie mogą być związani instrukcjami ani nie otrzymują mandatu wiążącego.

Poprawka 2

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 3

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 3 | Artykuł 3 |
| Weryfikacja mandatów | Weryfikacja mandatów |
| 1.   Po wyborach do Parlamentu Europejskiego Przewodniczący zwraca się do właściwych organów państw członkowskich o niezwłoczne przekazanie Parlamentowi nazwisk wybranych posłów, tak aby wszyscy posłowie mogli rozpocząć wykonywanie mandatu od otwarcia pierwszego posiedzenia po wyborach. | 1.   Po wyborach do Parlamentu Europejskiego Przewodniczący zwraca się do właściwych organów państw członkowskich o niezwłoczne przekazanie Parlamentowi nazwisk wybranych posłów, tak aby wszyscy posłowie mogli rozpocząć wykonywanie mandatu od otwarcia pierwszego posiedzenia po wyborach. |
| Jednocześnie Przewodniczący zwraca uwagę tych organów na odpowiednie przepisy aktu z dnia 20 września 1976 r. i zwraca się o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wykluczenia niepołączalności z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego. | Jednocześnie Przewodniczący zwraca uwagę tych organów na odpowiednie przepisy aktu z dnia 20 września 1976 r. i zwraca się o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wykluczenia niepołączalności z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| 2.   Każdy poseł, o którego wyborze Parlament został poinformowany, przed objęciem mandatu parlamentarnego oświadcza na piśmie, że nie zajmuje żadnego stanowiska niepołączalnego z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. Oświadczenie należy sporządzić po wyborach powszechnych, w miarę możliwości nie później niż sześć dni przed inauguracyjnym posiedzeniem Parlamentu. Do czasu zweryfikowania mandatu posła lub wydania orzeczenia dotyczącego ewentualnego sporu oraz pod warunkiem uprzedniego podpisania przez posła oświadczenia, o którym mowa powyżej, poseł bierze udział w posiedzeniach Parlamentu i jego organów zachowując pełnię związanych z tym praw. | 2.   Każdy poseł, o którego wyborze Parlament został poinformowany, przed objęciem mandatu parlamentarnego oświadcza na piśmie, że nie zajmuje żadnego stanowiska niepołączalnego z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. Oświadczenie należy sporządzić po wyborach powszechnych, w miarę możliwości nie później niż sześć dni przed inauguracyjnym posiedzeniem Parlamentu. Do czasu zweryfikowania mandatu posła lub wydania orzeczenia dotyczącego ewentualnego sporu oraz pod warunkiem uprzedniego podpisania przez posła oświadczenia, o którym mowa powyżej, poseł bierze udział w posiedzeniach Parlamentu i jego organów zachowując pełnię związanych z tym praw. |
| Jeżeli na podstawie faktów możliwych do zweryfikowania za pomocą ogólnodostępnych źródeł zostanie stwierdzone, że poseł zajmuje stanowisko niepołączalne z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r., Parlament, na podstawie informacji otrzymanych od Przewodniczącego, stwierdza wakat. | Jeżeli na podstawie faktów możliwych do zweryfikowania za pomocą ogólnodostępnych źródeł zostanie stwierdzone, że poseł zajmuje stanowisko niepołączalne z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r., Parlament, na podstawie informacji otrzymanych od Przewodniczącego, stwierdza wakat. |
| 3.   Parlament, na podstawie sprawozdania
  komisji odpowiedzialnej za weryfikację mandatów
  , przystępuje niezwłocznie do weryfikacji mandatów i stwierdza ważność mandatu każdego z nowo wybranych posłów, a także rozstrzyga ewentualne spory zgłoszone zgodnie z postanowieniami aktu z dnia 20 września 1976 r.,
  z wyjątkiem sporów opartych na krajowych ordynacjach wyborczych
  . | 3.   Parlament, na podstawie sprawozdania
  właściwej komisji
  , przystępuje niezwłocznie do weryfikacji mandatów i stwierdza ważność mandatu każdego z nowo wybranych posłów, a także rozstrzyga ewentualne spory zgłoszone zgodnie z postanowieniami aktu z dnia 20 września 1976 r.
  inne niż spory
  ,
  które – na mocy tego aktu – podlegają wyłącznie przepisom krajowym, do których akt się odnosi
  . |
| | Sprawozdanie właściwej komisji opiera się na oficjalnym komunikacie każdego państwa członkowskiego w sprawie pełnych wyników wyborów, zawierającym nazwiska wybranych kandydatów oraz nazwiska ich ewentualnych zastępców w kolejności ustalonej według wyników głosowania. |
| | Ważność mandatu posła nie może zostać stwierdzona przed złożeniem przez niego pisemnych oświadczeń wymaganych zgodnie z niniejszym artykułem oraz z załącznikiem I do niniejszego Regulaminu. |
| 4.
     
  Sprawozdanie właściwej komisji opiera się na oficjalnym komunikacie każdego państwa członkowskiego w sprawie wyników wyborów, zawierającym nazwiska wybranych kandydatów oraz nazwiska ich ewentualnych zastępców w kolejności ustalonej według wyników głosowania. | |
| Ważność mandatu posła nie może zostać stwierdzona przed złożeniem przez niego pisemnego oświadczenia zgodnie z niniejszym artykułem oraz z załącznikiem I do niniejszego Regulaminu. | |
| Parlament może
  , na podstawie
  sprawozdania
  komisji,
  rozstrzygać
  w dowolnym momencie
  w sprawie sporów dotyczących
  ważności mandatu posła. | 4.
     
  Parlament
  , na podstawie
  wniosku właściwej
  komisji,
  dokonuje niezwłocznej weryfikacji mandatów poszczególnych posłów, którzy zastępują posłów ustępujących, i może
  w dowolnym momencie
  rozstrzygać spory dotyczące
  ważności mandatu posła. |
| 5.   Jeżeli powołanie posła następuje w wyniku rezygnacji kandydatów znajdujących się na tej samej liście, komisja czuwa nad tym, by rezygnacje odbywały się zgodnie z duchem i literą Aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz art. 4 ust. 3 niniejszego Regulaminu. | 5.   Jeżeli powołanie posła następuje w wyniku rezygnacji kandydatów znajdujących się na tej samej liście, komisja czuwa nad tym, by rezygnacje odbywały się zgodnie z duchem i literą Aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz art. 4 ust. 3 niniejszego Regulaminu. |
| 6.   Komisja czuwa, aby każda informacja mogąca wpłynąć na
  wykonywanie mandatu
  posła do Parlamentu Europejskiego lub na kolejność wprowadzania zastępców została niezwłocznie zgłoszona Parlamentowi przez władze państw członkowskich lub Unii; w przypadku powołania posła komisja dba o to, aby została wskazana data, z którą staje się ono skuteczne. | 6.   Komisja czuwa, aby każda informacja mogąca wpłynąć na
  wybieralność
  posła do Parlamentu Europejskiego lub na
  wybieralność bądź
  kolejność wprowadzania zastępców została niezwłocznie zgłoszona Parlamentowi przez władze państw członkowskich lub Unii; w przypadku powołania posła komisja dba o to, aby została wskazana data, z którą staje się ono skuteczne. |
| Jeśli właściwe organy państwa członkowskiego rozpoczęły postępowanie mogące doprowadzić do pozbawienia posła mandatu, Przewodniczący wnosi o regularne informowanie go o stanie postępowania i przekazuje sprawę właściwej komisji. Na podstawie wniosku komisji Parlament będzie mógł zająć stanowisko w tej sprawie. | Jeśli właściwe organy państwa członkowskiego rozpoczęły postępowanie mogące doprowadzić do pozbawienia posła mandatu, Przewodniczący wnosi o regularne informowanie go o stanie postępowania i przekazuje sprawę właściwej komisji. Na podstawie wniosku komisji Parlament będzie mógł zająć stanowisko w tej sprawie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 3

Artykuł 3

Weryfikacja mandatów

Weryfikacja mandatów

1.   Po wyborach do Parlamentu Europejskiego Przewodniczący zwraca się do właściwych organów państw członkowskich o niezwłoczne przekazanie Parlamentowi nazwisk wybranych posłów, tak aby wszyscy posłowie mogli rozpocząć wykonywanie mandatu od otwarcia pierwszego posiedzenia po wyborach.

1.   Po wyborach do Parlamentu Europejskiego Przewodniczący zwraca się do właściwych organów państw członkowskich o niezwłoczne przekazanie Parlamentowi nazwisk wybranych posłów, tak aby wszyscy posłowie mogli rozpocząć wykonywanie mandatu od otwarcia pierwszego posiedzenia po wyborach.

Jednocześnie Przewodniczący zwraca uwagę tych organów na odpowiednie przepisy aktu z dnia 20 września 1976 r. i zwraca się o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wykluczenia niepołączalności z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego.

Jednocześnie Przewodniczący zwraca uwagę tych organów na odpowiednie przepisy aktu z dnia 20 września 1976 r. i zwraca się o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wykluczenia niepołączalności z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego.

2.   Każdy poseł, o którego wyborze Parlament został poinformowany, przed objęciem mandatu parlamentarnego oświadcza na piśmie, że nie zajmuje żadnego stanowiska niepołączalnego z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. Oświadczenie należy sporządzić po wyborach powszechnych, w miarę możliwości nie później niż sześć dni przed inauguracyjnym posiedzeniem Parlamentu. Do czasu zweryfikowania mandatu posła lub wydania orzeczenia dotyczącego ewentualnego sporu oraz pod warunkiem uprzedniego podpisania przez posła oświadczenia, o którym mowa powyżej, poseł bierze udział w posiedzeniach Parlamentu i jego organów zachowując pełnię związanych z tym praw.

2.   Każdy poseł, o którego wyborze Parlament został poinformowany, przed objęciem mandatu parlamentarnego oświadcza na piśmie, że nie zajmuje żadnego stanowiska niepołączalnego z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. Oświadczenie należy sporządzić po wyborach powszechnych, w miarę możliwości nie później niż sześć dni przed inauguracyjnym posiedzeniem Parlamentu. Do czasu zweryfikowania mandatu posła lub wydania orzeczenia dotyczącego ewentualnego sporu oraz pod warunkiem uprzedniego podpisania przez posła oświadczenia, o którym mowa powyżej, poseł bierze udział w posiedzeniach Parlamentu i jego organów zachowując pełnię związanych z tym praw.

Jeżeli na podstawie faktów możliwych do zweryfikowania za pomocą ogólnodostępnych źródeł zostanie stwierdzone, że poseł zajmuje stanowisko niepołączalne z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r., Parlament, na podstawie informacji otrzymanych od Przewodniczącego, stwierdza wakat.

Jeżeli na podstawie faktów możliwych do zweryfikowania za pomocą ogólnodostępnych źródeł zostanie stwierdzone, że poseł zajmuje stanowisko niepołączalne z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 2 aktu z dnia 20 września 1976 r., Parlament, na podstawie informacji otrzymanych od Przewodniczącego, stwierdza wakat.

3.   Parlament, na podstawie sprawozdania
  komisji odpowiedzialnej za weryfikację mandatów
  , przystępuje niezwłocznie do weryfikacji mandatów i stwierdza ważność mandatu każdego z nowo wybranych posłów, a także rozstrzyga ewentualne spory zgłoszone zgodnie z postanowieniami aktu z dnia 20 września 1976 r.,
  z wyjątkiem sporów opartych na krajowych ordynacjach wyborczych
  .

3.   Parlament, na podstawie sprawozdania
  właściwej komisji
  , przystępuje niezwłocznie do weryfikacji mandatów i stwierdza ważność mandatu każdego z nowo wybranych posłów, a także rozstrzyga ewentualne spory zgłoszone zgodnie z postanowieniami aktu z dnia 20 września 1976 r.
  inne niż spory
  ,
  które – na mocy tego aktu – podlegają wyłącznie przepisom krajowym, do których akt się odnosi
  .

Sprawozdanie właściwej komisji opiera się na oficjalnym komunikacie każdego państwa członkowskiego w sprawie pełnych wyników wyborów, zawierającym nazwiska wybranych kandydatów oraz nazwiska ich ewentualnych zastępców w kolejności ustalonej według wyników głosowania.

Ważność mandatu posła nie może zostać stwierdzona przed złożeniem przez niego pisemnych oświadczeń wymaganych zgodnie z niniejszym artykułem oraz z załącznikiem I do niniejszego Regulaminu.

4.
     
  Sprawozdanie właściwej komisji opiera się na oficjalnym komunikacie każdego państwa członkowskiego w sprawie wyników wyborów, zawierającym nazwiska wybranych kandydatów oraz nazwiska ich ewentualnych zastępców w kolejności ustalonej według wyników głosowania.

Ważność mandatu posła nie może zostać stwierdzona przed złożeniem przez niego pisemnego oświadczenia zgodnie z niniejszym artykułem oraz z załącznikiem I do niniejszego Regulaminu.

Parlament może
  , na podstawie
  sprawozdania
  komisji,
  rozstrzygać
  w dowolnym momencie
  w sprawie sporów dotyczących
  ważności mandatu posła.

4.
     
  Parlament
  , na podstawie
  wniosku właściwej
  komisji,
  dokonuje niezwłocznej weryfikacji mandatów poszczególnych posłów, którzy zastępują posłów ustępujących, i może
  w dowolnym momencie
  rozstrzygać spory dotyczące
  ważności mandatu posła.

5.   Jeżeli powołanie posła następuje w wyniku rezygnacji kandydatów znajdujących się na tej samej liście, komisja czuwa nad tym, by rezygnacje odbywały się zgodnie z duchem i literą Aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz art. 4 ust. 3 niniejszego Regulaminu.

5.   Jeżeli powołanie posła następuje w wyniku rezygnacji kandydatów znajdujących się na tej samej liście, komisja czuwa nad tym, by rezygnacje odbywały się zgodnie z duchem i literą Aktu z dnia 20 września 1976 r. oraz art. 4 ust. 3 niniejszego Regulaminu.

6.   Komisja czuwa, aby każda informacja mogąca wpłynąć na
  wykonywanie mandatu
  posła do Parlamentu Europejskiego lub na kolejność wprowadzania zastępców została niezwłocznie zgłoszona Parlamentowi przez władze państw członkowskich lub Unii; w przypadku powołania posła komisja dba o to, aby została wskazana data, z którą staje się ono skuteczne.

6.   Komisja czuwa, aby każda informacja mogąca wpłynąć na
  wybieralność
  posła do Parlamentu Europejskiego lub na
  wybieralność bądź
  kolejność wprowadzania zastępców została niezwłocznie zgłoszona Parlamentowi przez władze państw członkowskich lub Unii; w przypadku powołania posła komisja dba o to, aby została wskazana data, z którą staje się ono skuteczne.

Jeśli właściwe organy państwa członkowskiego rozpoczęły postępowanie mogące doprowadzić do pozbawienia posła mandatu, Przewodniczący wnosi o regularne informowanie go o stanie postępowania i przekazuje sprawę właściwej komisji. Na podstawie wniosku komisji Parlament będzie mógł zająć stanowisko w tej sprawie.

Jeśli właściwe organy państwa członkowskiego rozpoczęły postępowanie mogące doprowadzić do pozbawienia posła mandatu, Przewodniczący wnosi o regularne informowanie go o stanie postępowania i przekazuje sprawę właściwej komisji. Na podstawie wniosku komisji Parlament będzie mógł zająć stanowisko w tej sprawie.

Poprawka 3

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 4

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 4 | Artykuł 4 |
| Okres wykonywania mandatu parlamentarnego | Okres wykonywania mandatu parlamentarnego |
| 1.   Poseł rozpoczyna i kończy wykonywanie mandatu w terminach określonych w 
  akcie
  z dnia 20 września 1976 r.
  Mandat posła wygasa w wyniku śmierci posła lub zrzeczenia się przez niego mandatu. | 1.   Poseł rozpoczyna i kończy wykonywanie mandatu w terminach określonych w 
  art. 5 i 13 aktu
  z dnia 20 września 1976 r. |
| 2.
     
  Posłowie pełnią swoje funkcje do chwili otwarcia pierwszego posiedzenia Parlamentu po wyborach. | |
| 3.   Poseł zrzekający się mandatu ma obowiązek poinformować o tym Przewodniczącego i podać datę, z którą zrzeczenie się jest skuteczne, nie przekraczającą trzech miesięcy od daty złożenia powiadomienia o zrzeczeniu. Powiadomienie ma formę protokołu sporządzonego w obecności Sekretarza Generalnego lub jego przedstawiciela, podpisanego przez tegoż oraz przez zainteresowanego posła oraz przedłożonego niezwłocznie właściwej komisji, która włącza go do porządku obrad swojego pierwszego posiedzenia następującego po otrzymaniu protokołu. | 3.   Poseł zrzekający się mandatu ma obowiązek poinformować o tym Przewodniczącego i podać datę, z którą zrzeczenie się jest skuteczne, nie przekraczającą trzech miesięcy od daty złożenia powiadomienia o zrzeczeniu. Powiadomienie ma formę protokołu sporządzonego w obecności Sekretarza Generalnego lub jego przedstawiciela, podpisanego przez tegoż oraz przez zainteresowanego posła oraz przedłożonego niezwłocznie właściwej komisji, która włącza go do porządku obrad swojego pierwszego posiedzenia następującego po otrzymaniu protokołu. |
| Jeśli właściwa komisja uzna, że zrzeczenie się jest
  niezgodne
  z 
  duchem lub literą aktu
  z dnia 20 września 1976 r.,
  powiadamia o tym Parlament, aby ten zdecydował
  w 
  przedmiocie wakatu
  . | Jeśli właściwa komisja uzna, że zrzeczenie się
  mandatu
  jest
  zgodne
  z 
  aktem
  z dnia 20 września 1976 r.,
  ogłoszony zostaje wakat ze skutkiem od dnia wskazanego
  w 
  protokole przez posła zrzekającego się mandatu, a Przewodniczący powiadamia o tym Parlament
  . |
| W przeciwnym przypadku wakat stwierdza się od dnia wskazanego w protokole przez zrzekającego się posła. Parlament nie przeprowadza głosowania w tej sprawie
  . | Jeżeli właściwa komisja uzna, że zrzeczenie
  się
  mandatu jest niezgodne z aktem z dnia


  20 września 1976 r
  .
  , proponuje Parlamentowi, by nie ogłaszał wakatu
  . |
| Dla wyjątkowych sytuacji została stworzona procedura uproszczona. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy pomiędzy dniem, w którym zrzeczenie się mandatu nabiera mocy, a dniem pierwszego posiedzenia właściwej komisji odbywa się jedna lub więcej sesji co, wskutek braku stwierdzenia wakatu, pozbawiłoby grupę polityczną, do której należy poseł zrzekający się mandatu, możliwości zastąpienia go we wspomnianych okresach sesji. Procedura ta upoważnia sprawozdawcę właściwej komisji odpowiedzialnego za powyższe kwestie do niezwłocznego przystąpienia do rozpatrzenia każdego prawidłowo zgłoszonego zrzeczenia się i, w przypadku, gdyby jakiekolwiek opóźnienie w zbadaniu sprawy mogło mieć negatywne skutki, do przedstawienia go przewodniczącemu komisji, aby ten, zgodnie z postanowieniami ust. 3: | |
| — | zgłosił Przewodniczącemu Parlamentu w imieniu komisji, że może zostać stwierdzony wakat, lub |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 4

Artykuł 4

Okres wykonywania mandatu parlamentarnego

Okres wykonywania mandatu parlamentarnego

1.   Poseł rozpoczyna i kończy wykonywanie mandatu w terminach określonych w 
  akcie
  z dnia 20 września 1976 r.
  Mandat posła wygasa w wyniku śmierci posła lub zrzeczenia się przez niego mandatu.

1.   Poseł rozpoczyna i kończy wykonywanie mandatu w terminach określonych w 
  art. 5 i 13 aktu
  z dnia 20 września 1976 r.

2.
     
  Posłowie pełnią swoje funkcje do chwili otwarcia pierwszego posiedzenia Parlamentu po wyborach.

3.   Poseł zrzekający się mandatu ma obowiązek poinformować o tym Przewodniczącego i podać datę, z którą zrzeczenie się jest skuteczne, nie przekraczającą trzech miesięcy od daty złożenia powiadomienia o zrzeczeniu. Powiadomienie ma formę protokołu sporządzonego w obecności Sekretarza Generalnego lub jego przedstawiciela, podpisanego przez tegoż oraz przez zainteresowanego posła oraz przedłożonego niezwłocznie właściwej komisji, która włącza go do porządku obrad swojego pierwszego posiedzenia następującego po otrzymaniu protokołu.

3.   Poseł zrzekający się mandatu ma obowiązek poinformować o tym Przewodniczącego i podać datę, z którą zrzeczenie się jest skuteczne, nie przekraczającą trzech miesięcy od daty złożenia powiadomienia o zrzeczeniu. Powiadomienie ma formę protokołu sporządzonego w obecności Sekretarza Generalnego lub jego przedstawiciela, podpisanego przez tegoż oraz przez zainteresowanego posła oraz przedłożonego niezwłocznie właściwej komisji, która włącza go do porządku obrad swojego pierwszego posiedzenia następującego po otrzymaniu protokołu.

Jeśli właściwa komisja uzna, że zrzeczenie się jest
  niezgodne
  z 
  duchem lub literą aktu
  z dnia 20 września 1976 r.,
  powiadamia o tym Parlament, aby ten zdecydował
  w 
  przedmiocie wakatu
  .

Jeśli właściwa komisja uzna, że zrzeczenie się
  mandatu
  jest
  zgodne
  z 
  aktem
  z dnia 20 września 1976 r.,
  ogłoszony zostaje wakat ze skutkiem od dnia wskazanego
  w 
  protokole przez posła zrzekającego się mandatu, a Przewodniczący powiadamia o tym Parlament
  .

W przeciwnym przypadku wakat stwierdza się od dnia wskazanego w protokole przez zrzekającego się posła. Parlament nie przeprowadza głosowania w tej sprawie
  .

Jeżeli właściwa komisja uzna, że zrzeczenie
  się
  mandatu jest niezgodne z aktem z dnia


  20 września 1976 r
  .
  , proponuje Parlamentowi, by nie ogłaszał wakatu
  .

Dla wyjątkowych sytuacji została stworzona procedura uproszczona. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy pomiędzy dniem, w którym zrzeczenie się mandatu nabiera mocy, a dniem pierwszego posiedzenia właściwej komisji odbywa się jedna lub więcej sesji co, wskutek braku stwierdzenia wakatu, pozbawiłoby grupę polityczną, do której należy poseł zrzekający się mandatu, możliwości zastąpienia go we wspomnianych okresach sesji. Procedura ta upoważnia sprawozdawcę właściwej komisji odpowiedzialnego za powyższe kwestie do niezwłocznego przystąpienia do rozpatrzenia każdego prawidłowo zgłoszonego zrzeczenia się i, w przypadku, gdyby jakiekolwiek opóźnienie w zbadaniu sprawy mogło mieć negatywne skutki, do przedstawienia go przewodniczącemu komisji, aby ten, zgodnie z postanowieniami ust. 3:

—

zgłosił Przewodniczącemu Parlamentu w imieniu komisji, że może zostać stwierdzony wakat, lub

| — | zwołał nadzwyczajne posiedzenie komisji w celu zbadania poszczególnych trudności zgłoszonych przez sprawozdawcę. |
| --- | --- |

—

zwołał nadzwyczajne posiedzenie komisji w celu zbadania poszczególnych trudności zgłoszonych przez sprawozdawcę.

3a.
     
  Jeżeli przed kolejną sesją plenarną nie zaplanowano żadnego posiedzenia właściwej komisji, sprawozdawca właściwej komisji niezwłocznie rozpatruje każde prawidłowo zgłoszone zrzeczenie się mandatu. Jeżeli opóźnienie w zbadaniu zgłoszenia miałoby negatywne skutki, sprawozdawca przekazuje sprawę przewodniczącemu komisji, zwracając się zgodnie z ust. 3 o:

| — | powiadomienie Przewodniczącego w imieniu komisji, że można ogłosić wakat; lub |
| --- | --- |

—

powiadomienie Przewodniczącego w imieniu komisji, że można ogłosić wakat; lub

| — | zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia komisji w celu zbadania poszczególnych trudności zgłoszonych przez sprawozdawcę. |
| --- | --- |

—

zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia komisji w celu zbadania poszczególnych trudności zgłoszonych przez sprawozdawcę.

4.   W sytuacji gdy
  właściwy organ państwa członkowskiego powiadomi Przewodniczącego o wygaśnięciu mandatu posła do Parlamentu Europejskiego zgodnie z przepisami tego państwa członkowskiego albo w wyniku niepołączalności stanowisk
  w rozumieniu art. 7 ust.
  3
  aktu z dnia 20 września 1976 r.
  , albo cofnięcia
  mandatu
  zgodnie z art. 13 ust. 3 tego aktu
  , Przewodniczący powiadamia
  Parlament
  o 
  wygaśnięciu mandatu w dniu podanym przez państwo członkowskie i zwraca się do państwa członkowskiego o niezwłoczne obsadzenie zwolnionego miejsca
  .

4.
     
  Jeżeli właściwe organy państw członkowskich lub Unii bądź zainteresowany poseł powiadamiają Przewodniczącego o powołaniu lub wyborze posła na stanowisko niepołączalne
  w rozumieniu art. 7 ust.
  1 lub ust. 2
  aktu z dnia 20 września 1976 r.
  z wykonywaniem
  mandatu
  posła do Parlamentu Europejskiego
  , Przewodniczący powiadamia o 
  tym Parlament, który ogłasza wakat ze skutkiem od dnia wystąpienia niepołączalności stanowisk
  .

Po poinformowaniu Przewodniczącego przez
  właściwe organy państw członkowskich
  lub Unii albo przez samego zainteresowanego
  posła
  o powołaniu go lub wyborze na stanowisko niepołączalne
  z 
  mandatem posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu
  art. 7 ust.
  1 i 2
  aktu z dnia 20 września 1976 r., Przewodniczący powiadamia o 
  tym Parlament
  ,
  który stwierdza wakat
  .

Jeżeli
  właściwe organy państw członkowskich
  powiadamiają Przewodniczącego o wygaśnięciu mandatu
  posła
  do Parlamentu Europejskiego w wyniku niezgodności
  z 
  dodatkowymi przepisami krajowymi przyjętymi na mocy
  art. 7 ust.
  3
  aktu z dnia 20 września 1976 r.
  albo cofnięcia mandatu zgodnie z art. 13 ust. 3 tego aktu
  , Przewodniczący powiadamia
  Parlament
  o 
  wygaśnięciu mandatu z dniem podanym przez państwo członkowskie. Jeżeli nie zostaje wskazana data, za termin wygaśnięcia mandatu uznaje się datę powiadomienia Parlamentu przez państwo członkowskie.

5.   
  Organy
  państw członkowskich
  oraz
  Unii
  powiadamiają
  Przewodniczącego o 
  wszelkich funkcjach
  ,
  jakie
  zamierzają powierzyć posłowi. Przewodniczący przekazuje sprawę
  komisji przedmiotowo właściwej
  w celu zbadania zgodności
  planowanych
  funkcji z 
  duchem i literą aktu
  z dnia 20 września 1976 r. Wnioski komisji Przewodniczący przekazuje Parlamentowi, posłowi i zainteresowanym organom.

5.   
  Jeżeli organy
  państw członkowskich
  lub
  Unii
  powiadomią
  Przewodniczącego o 
  funkcji
  ,
  jaką
  zamierzają powierzyć posłowi, Przewodniczący przekazuje sprawę
  właściwej komisji
  w celu zbadania zgodności
  planowanej
  funkcji z 
  aktem
  z dnia 20 września 1976 r. Wnioski komisji Przewodniczący przekazuje Parlamentowi, posłowi i zainteresowanym organom.

6.
     
  Za datę wygaśnięcia mandatu i powstania wakatu uważa się:

| — | w przypadku zrzeczenia się mandatu: datę stwierdzenia przez Parlament wakatu, zgodnie z protokołem zrzeczenia się; |
| --- | --- |

—

w przypadku zrzeczenia się mandatu: datę stwierdzenia przez Parlament wakatu, zgodnie z protokołem zrzeczenia się;

| — | w przypadku powołania lub wyboru na stanowisko niepołączalne z mandatem posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lub 2 aktu z dnia 20 września 1976 r.: datę wskazaną przez właściwe organy państw członkowskich lub Unii albo przez zainteresowanego posła. |
| --- | --- |

—

w przypadku powołania lub wyboru na stanowisko niepołączalne z mandatem posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lub 2 aktu z dnia 20 września 1976 r.: datę wskazaną przez właściwe organy państw członkowskich lub Unii albo przez zainteresowanego posła.

7.   Po stwierdzeniu wakatu Parlament informuje o nim zainteresowane państwo członkowskie i zwraca się do niego o niezwłoczne obsadzenie zwolnionego miejsca.

7.   Po stwierdzeniu wakatu
  przez
  Parlament
  Przewodniczący
  informuje o nim zainteresowane państwo członkowskie i zwraca się do niego o niezwłoczne obsadzenie zwolnionego miejsca.

8.
     
  Wszelkie zastrzeżenia dotyczące ważności mandatu posła, którego mandat został wcześniej zweryfikowany, zostają przekazane właściwej komisji. Komisja ta jest zobowiązana niezwłocznie złożyć sprawozdanie Parlamentowi, najpóźniej na początku następnej sesji miesięcznej.

9.   Parlament
  zastrzega sobie prawo do unieważnienia mandatu
  lub
  odmówienia
  stwierdzenia wakatu
  w przypadku, gdy
  zostanie uprawdopodobnione, że przyjęcie mandatu lub jego zrzeczenie się wynika z błędów rzeczowych bądź z wady oświadczenia woli.

9.   Parlament
  może unieważnić mandat
  lub
  odmówić
  stwierdzenia wakatu,
  jeżeli
  zostanie uprawdopodobnione, że przyjęcie mandatu lub jego zrzeczenie się wynika z błędów rzeczowych bądź z wady oświadczenia woli.

Poprawka 4

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 5

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 5 | Artykuł 5 |
| Przywileje i immunitety | Przywileje i immunitety |
| 1.   Posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje oraz immunitety
  przewidziane
  w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. | 1.   Posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje oraz immunitety
  określone
  w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. |
| 2.   Immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego członków. | 2.   
  Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz w celu zapewnienia niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji.
  Immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego członków. |
| 3.   
  Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wyborze posłów Przewodniczący
  wydaje posłom
  legitymacje umożliwiające
  im swobodne poruszanie się po terytorium państw członkowskich. | 3.   
  Na wniosek posła oraz pod warunkiem zgody Przewodniczącego Parlamentu Unia Europejska
  wydaje posłom
  unijny dokument laissez-passer umożliwiający
  im swobodne poruszanie się po terytorium państw członkowskich
  i innych krajów, które uznają go za ważny dokument podróży
  . |
| | 3a.
     
  W celu wykonywania mandatu każdemu posłowi przysługuje na mocy przepisów Regulaminu prawo do aktywnego uczestnictwa w pracach komisji i delegacji Parlamentu. |
| 4.   Posłowie mają prawo wglądu do wszystkich dokumentów będących w posiadaniu Parlamentu lub poszczególnych komisji z wyjątkiem osobistych dokumentów i rachunków, do których wgląd ma wyłącznie poseł, którego one dotyczą.
  Załącznik VIII do niniejszego Regulaminu
  określa wyjątki od powyższej zasady dotyczące dokumentów, do których można odmówić publicznego dostępu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. | 4.   Posłowie mają prawo wglądu do wszystkich dokumentów będących w posiadaniu Parlamentu lub poszczególnych komisji z wyjątkiem osobistych dokumentów i rachunków, do których wgląd ma wyłącznie poseł, którego one dotyczą.
  Artykuł 210a
  określa wyjątki od powyższej zasady dotyczące dokumentów, do których można odmówić publicznego dostępu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. |
| | Za zgodą Prezydium można, na podstawie umotywowanej decyzji, odmówić posłowi dostępu do dokumentu Parlamentu, jeżeli Prezydium po wysłuchaniu posła stwierdzi, że udzielenie dostępu wpłynęłoby negatywnie na interes instytucjonalny Parlamentu lub na interes publiczny w stopniu, który byłby nie do przyjęcia, oraz że poseł pragnie dostępu ze względów prywatnych i osobistych. Poseł może wnieść sprzeciw na piśmie wobec tej decyzji w terminie jednego miesiąca od powiadomienia o niej. Aby sprzeciw na piśmie został uznany, musi być umotywowany. Decyzję w przedmiocie sprzeciwu podejmuje Parlament bez debaty w trakcie pierwszego posiedzenia po wniesieniu sprzeciwu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 5

Artykuł 5

Przywileje i immunitety

Przywileje i immunitety

1.   Posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje oraz immunitety
  przewidziane
  w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

1.   Posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje oraz immunitety
  określone
  w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

2.   Immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego członków.

2.   
  Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz w celu zapewnienia niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji.
  Immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego członków.

3.   
  Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wyborze posłów Przewodniczący
  wydaje posłom
  legitymacje umożliwiające
  im swobodne poruszanie się po terytorium państw członkowskich.

3.   
  Na wniosek posła oraz pod warunkiem zgody Przewodniczącego Parlamentu Unia Europejska
  wydaje posłom
  unijny dokument laissez-passer umożliwiający
  im swobodne poruszanie się po terytorium państw członkowskich
  i innych krajów, które uznają go za ważny dokument podróży
  .

3a.
     
  W celu wykonywania mandatu każdemu posłowi przysługuje na mocy przepisów Regulaminu prawo do aktywnego uczestnictwa w pracach komisji i delegacji Parlamentu.

4.   Posłowie mają prawo wglądu do wszystkich dokumentów będących w posiadaniu Parlamentu lub poszczególnych komisji z wyjątkiem osobistych dokumentów i rachunków, do których wgląd ma wyłącznie poseł, którego one dotyczą.
  Załącznik VIII do niniejszego Regulaminu
  określa wyjątki od powyższej zasady dotyczące dokumentów, do których można odmówić publicznego dostępu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

4.   Posłowie mają prawo wglądu do wszystkich dokumentów będących w posiadaniu Parlamentu lub poszczególnych komisji z wyjątkiem osobistych dokumentów i rachunków, do których wgląd ma wyłącznie poseł, którego one dotyczą.
  Artykuł 210a
  określa wyjątki od powyższej zasady dotyczące dokumentów, do których można odmówić publicznego dostępu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Za zgodą Prezydium można, na podstawie umotywowanej decyzji, odmówić posłowi dostępu do dokumentu Parlamentu, jeżeli Prezydium po wysłuchaniu posła stwierdzi, że udzielenie dostępu wpłynęłoby negatywnie na interes instytucjonalny Parlamentu lub na interes publiczny w stopniu, który byłby nie do przyjęcia, oraz że poseł pragnie dostępu ze względów prywatnych i osobistych. Poseł może wnieść sprzeciw na piśmie wobec tej decyzji w terminie jednego miesiąca od powiadomienia o niej. Aby sprzeciw na piśmie został uznany, musi być umotywowany. Decyzję w przedmiocie sprzeciwu podejmuje Parlament bez debaty w trakcie pierwszego posiedzenia po wniesieniu sprzeciwu.

Poprawka 5

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 6

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 6 | Artykuł 6 |
| Uchylenie immunitetu | Uchylenie immunitetu |
| 1.   
  Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz do zagwarantowania niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji.
  Każdy wniosek o uchylenie immunitetu jest oceniany zgodnie z art. 7, 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz zgodnie z zasadami, o których mowa w 
  niniejszym artykule
  . | 1.   Każdy wniosek o uchylenie immunitetu jest oceniany zgodnie z art. 7, 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz zgodnie z zasadami, o których mowa w 
  art. 5 ust. 2
  . |
| 2.   Gdy poseł został wezwany do wystąpienia w charakterze świadka lub biegłego, wniosek o uchylenie immunitetu nie jest konieczny, pod warunkiem że: | 2.   Gdy poseł został wezwany do wystąpienia w charakterze świadka lub biegłego, wniosek o uchylenie immunitetu nie jest konieczny, pod warunkiem że: |
| — | nie będzie zobowiązany stawić się w terminie uniemożliwiającym bądź utrudniającym wykonywanie obowiązków parlamentarnych lub będzie mógł dostarczyć oświadczenie w formie pisemnej lub każdej innej, które nie zakłóci wykonywania obowiązków parlamentarnych; oraz |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 6

Artykuł 6

Uchylenie immunitetu

Uchylenie immunitetu

1.   
  Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz do zagwarantowania niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji.
  Każdy wniosek o uchylenie immunitetu jest oceniany zgodnie z art. 7, 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz zgodnie z zasadami, o których mowa w 
  niniejszym artykule
  .

1.   Każdy wniosek o uchylenie immunitetu jest oceniany zgodnie z art. 7, 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz zgodnie z zasadami, o których mowa w 
  art. 5 ust. 2
  .

2.   Gdy poseł został wezwany do wystąpienia w charakterze świadka lub biegłego, wniosek o uchylenie immunitetu nie jest konieczny, pod warunkiem że:

2.   Gdy poseł został wezwany do wystąpienia w charakterze świadka lub biegłego, wniosek o uchylenie immunitetu nie jest konieczny, pod warunkiem że:

—

nie będzie zobowiązany stawić się w terminie uniemożliwiającym bądź utrudniającym wykonywanie obowiązków parlamentarnych lub będzie mógł dostarczyć oświadczenie w formie pisemnej lub każdej innej, które nie zakłóci wykonywania obowiązków parlamentarnych; oraz

| — | nie będzie zobowiązany stawić się w terminie uniemożliwiającym bądź utrudniającym wykonywanie obowiązków parlamentarnych lub będzie mógł dostarczyć oświadczenie w formie pisemnej lub każdej innej, które nie zakłóci wykonywania obowiązków parlamentarnych; oraz |
| --- | --- |

—

nie będzie zobowiązany stawić się w terminie uniemożliwiającym bądź utrudniającym wykonywanie obowiązków parlamentarnych lub będzie mógł dostarczyć oświadczenie w formie pisemnej lub każdej innej, które nie zakłóci wykonywania obowiązków parlamentarnych; oraz

| — | nie będzie zobowiązany do składania zeznań dotyczących informacji poufnych, które uzyskał w związku z wykonywanym mandatem, a których ujawnienie uznałby za niewskazane. |
| --- | --- |

—

nie będzie zobowiązany do składania zeznań dotyczących informacji poufnych, które uzyskał w związku z wykonywanym mandatem, a których ujawnienie uznałby za niewskazane.

| — | nie będzie zobowiązany do składania zeznań dotyczących informacji poufnych, które uzyskał w związku z wykonywanym mandatem, a których ujawnienie uznałby za niewskazane. |
| --- | --- |

—

nie będzie zobowiązany do składania zeznań dotyczących informacji poufnych, które uzyskał w związku z wykonywanym mandatem, a których ujawnienie uznałby za niewskazane.

Poprawka 6

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 7

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 7 | Artykuł 7 |
| Korzystanie z przywilejów i immunitetu | Korzystanie z przywilejów i immunitetu |
| 1.   W przypadkach gdy istnieje podejrzenie, że
  przywileje lub immunitet
  posła lub byłego posła
  zostały naruszone
  przez organy
  władz
  państwa członkowskiego, można złożyć zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu wniosek o 
  podjęcie
  przez Parlament decyzji, czy
  rzeczywiście
  doszło do naruszenia tych przywilejów
  lub
  immunitetu. | 1.   W przypadkach gdy istnieje podejrzenie, że
  doszło
  lub
  może wkrótce dojść do naruszenia przywilejów i immunitetu
  posła lub byłego posła przez organy państwa członkowskiego, można złożyć zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu wniosek o 
  stwierdzenie
  przez Parlament
  w drodze
  decyzji, czy doszło
  lub prawdopodobne jest, że dojdzie
  do naruszenia tych przywilejów
  i
  immunitetu. |
| 2.   Taki wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu można złożyć zwłaszcza wtedy, gdy uzna się, że
  istnieją
  okoliczności
  stanowiące
  administracyjne lub inne ograniczenie swobody przemieszczania się posłów udających się na miejsce obrad Parlamentu lub z niego powracających bądź ograniczenie swobody wyrażania opinii lub głosowania podczas wykonywania obowiązków, albo że
  istnieją
  okoliczności objęte zakresem art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. | 2.   Taki wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu można złożyć zwłaszcza wtedy, gdy uzna się, że
  istniejące
  okoliczności
  stanowiłyby
  administracyjne lub inne ograniczenie swobody przemieszczania się posłów udających się na miejsce obrad Parlamentu lub z niego powracających bądź ograniczenie swobody wyrażania opinii lub głosowania podczas wykonywania obowiązków, albo że
  istniejące
  okoliczności
  byłyby
  objęte zakresem art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. |
| 3.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie jest dopuszczalny, jeżeli wpłynął już wniosek o uchylenie immunitetu tego posła lub o skorzystanie z tego immunitetu, dotyczący
  tego samego postępowania prawnego
  , niezależnie od tego, czy decyzja została już podjęta. | 3.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie jest dopuszczalny, jeżeli wpłynął już wniosek o uchylenie immunitetu tego posła lub o skorzystanie z tego immunitetu, dotyczący
  tych samych okoliczności faktycznych
  , niezależnie od tego, czy decyzja została już podjęta. |
| 4.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie będzie dalej brany pod uwagę, jeżeli wpłynie wniosek o uchylenie immunitetu tego posła dotyczący
  tego samego postępowania prawnego
  . | 4.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie będzie dalej brany pod uwagę, jeżeli wpłynie wniosek o uchylenie immunitetu tego posła dotyczący
  tych samych okoliczności faktycznych
  . |
| 5.   W przypadku gdy podjęto decyzję o odmowie wyrażenia zgody na skorzystanie przez posła z przywilejów i immunitetu, poseł może zwrócić się o ponowne rozpatrzenie decyzji, przedstawiając nowe dowody. Wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji jest niedopuszczalny, jeżeli zostanie wniesiona skarga na decyzję na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub jeżeli Przewodniczący uzna, że przedstawione nowe dowody nie są dostatecznie przekonujące, by uzasadnić ponowne rozpatrzenie. | 5.   W przypadku gdy podjęto decyzję o odmowie wyrażenia zgody na skorzystanie przez posła z przywilejów i immunitetu, poseł może
  w drodze wyjątku
  zwrócić się o ponowne rozpatrzenie decyzji, przedstawiając nowe dowody
  zgodnie z art. 9 ust. 1
  . Wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji jest niedopuszczalny, jeżeli zostanie wniesiona skarga na decyzję na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub jeżeli Przewodniczący uzna, że przedstawione nowe dowody nie są dostatecznie przekonujące, by uzasadnić ponowne rozpatrzenie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 7

Artykuł 7

Korzystanie z przywilejów i immunitetu

Korzystanie z przywilejów i immunitetu

1.   W przypadkach gdy istnieje podejrzenie, że
  przywileje lub immunitet
  posła lub byłego posła
  zostały naruszone
  przez organy
  władz
  państwa członkowskiego, można złożyć zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu wniosek o 
  podjęcie
  przez Parlament decyzji, czy
  rzeczywiście
  doszło do naruszenia tych przywilejów
  lub
  immunitetu.

1.   W przypadkach gdy istnieje podejrzenie, że
  doszło
  lub
  może wkrótce dojść do naruszenia przywilejów i immunitetu
  posła lub byłego posła przez organy państwa członkowskiego, można złożyć zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu wniosek o 
  stwierdzenie
  przez Parlament
  w drodze
  decyzji, czy doszło
  lub prawdopodobne jest, że dojdzie
  do naruszenia tych przywilejów
  i
  immunitetu.

2.   Taki wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu można złożyć zwłaszcza wtedy, gdy uzna się, że
  istnieją
  okoliczności
  stanowiące
  administracyjne lub inne ograniczenie swobody przemieszczania się posłów udających się na miejsce obrad Parlamentu lub z niego powracających bądź ograniczenie swobody wyrażania opinii lub głosowania podczas wykonywania obowiązków, albo że
  istnieją
  okoliczności objęte zakresem art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

2.   Taki wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu można złożyć zwłaszcza wtedy, gdy uzna się, że
  istniejące
  okoliczności
  stanowiłyby
  administracyjne lub inne ograniczenie swobody przemieszczania się posłów udających się na miejsce obrad Parlamentu lub z niego powracających bądź ograniczenie swobody wyrażania opinii lub głosowania podczas wykonywania obowiązków, albo że
  istniejące
  okoliczności
  byłyby
  objęte zakresem art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

3.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie jest dopuszczalny, jeżeli wpłynął już wniosek o uchylenie immunitetu tego posła lub o skorzystanie z tego immunitetu, dotyczący
  tego samego postępowania prawnego
  , niezależnie od tego, czy decyzja została już podjęta.

3.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie jest dopuszczalny, jeżeli wpłynął już wniosek o uchylenie immunitetu tego posła lub o skorzystanie z tego immunitetu, dotyczący
  tych samych okoliczności faktycznych
  , niezależnie od tego, czy decyzja została już podjęta.

4.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie będzie dalej brany pod uwagę, jeżeli wpłynie wniosek o uchylenie immunitetu tego posła dotyczący
  tego samego postępowania prawnego
  .

4.   Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie będzie dalej brany pod uwagę, jeżeli wpłynie wniosek o uchylenie immunitetu tego posła dotyczący
  tych samych okoliczności faktycznych
  .

5.   W przypadku gdy podjęto decyzję o odmowie wyrażenia zgody na skorzystanie przez posła z przywilejów i immunitetu, poseł może zwrócić się o ponowne rozpatrzenie decyzji, przedstawiając nowe dowody. Wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji jest niedopuszczalny, jeżeli zostanie wniesiona skarga na decyzję na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub jeżeli Przewodniczący uzna, że przedstawione nowe dowody nie są dostatecznie przekonujące, by uzasadnić ponowne rozpatrzenie.

5.   W przypadku gdy podjęto decyzję o odmowie wyrażenia zgody na skorzystanie przez posła z przywilejów i immunitetu, poseł może
  w drodze wyjątku
  zwrócić się o ponowne rozpatrzenie decyzji, przedstawiając nowe dowody
  zgodnie z art. 9 ust. 1
  . Wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji jest niedopuszczalny, jeżeli zostanie wniesiona skarga na decyzję na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub jeżeli Przewodniczący uzna, że przedstawione nowe dowody nie są dostatecznie przekonujące, by uzasadnić ponowne rozpatrzenie.

Poprawka 7

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 9

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 9 | Artykuł 9 |
| Procedury dotyczące immunitetu | Procedury dotyczące immunitetu |
| 1.   Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji. | 1.   Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji. |
| Posła lub byłego posła może
  reprezentować
  inny poseł
  . Wniosek nie może zostać złożony przez innego
  posła
  bez zgody zainteresowanego posła
  . | 1a.
     
  Za zgodą zainteresowanego
  posła lub byłego posła
  wniosek
  może
  złożyć
  inny poseł
  , który został upoważniony do reprezentowania zainteresowanego posła lub byłego
  posła
  na wszystkich etapach postępowania
  . |
| | Poseł, który reprezentuje zainteresowanego posła lub byłego posła, nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji przez komisję. |
| 2.   Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności. | 2.   Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności. |
| 3.   Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów. | 3.   Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.
  Nie dopuszcza się składania poprawek. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną. |
| 4.   Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego. | 4.   Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego. |
| 5.   Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień, może
  także
  przedłożyć wszelkie dokumenty
  oraz
  dowody pisemne, które uzna za istotne.
  Posła może reprezentować inny poseł. | 5.   Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień
  i
  może przedłożyć wszelkie dokumenty
  lub inne
  dowody pisemne, które uzna za istotne. |
| Poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania. | Poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania. |
| Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień. | Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień. |
| Jeżeli poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów i od tej decyzji nie ma odwołania. | Jeżeli poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów i od tej decyzji nie ma odwołania. |
| Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień. | Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień. |
| 6.   Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu opiera się na więcej niż jednej podstawie, to każda z nich może być przedmiotem odrębnej decyzji. Sprawozdanie komisji może, w drodze wyjątku, zawierać propozycję, aby uchylenie immunitetu dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia poseł nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu
  wykonywania
  obowiązków wynikających z mandatu. | 6.   Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu
  lub o skorzystanie z immunitetu
  opiera się na więcej niż jednej podstawie, to każda z nich może być przedmiotem odrębnej decyzji. Sprawozdanie komisji może, w drodze wyjątku, zawierać propozycję, aby uchylenie immunitetu
  lub skorzystanie z immunitetu
  dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia poseł nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu
  wykonywanie
  obowiązków wynikających z mandatu. |
| 7.   Komisja może wydać uzasadnioną opinię co do właściwości wyżej wymienionego organu oraz co do dopuszczalności wniosku, natomiast nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła oraz o zasadności wszczęcia wobec niego postępowania karnego na podstawie zarzutów, które są mu stawiane, nawet wtedy, gdy badanie wniosku pozwala komisji na dokładne zapoznanie się ze szczegółami sprawy. | 7.   Komisja może wydać uzasadnioną opinię co do właściwości wyżej wymienionego organu oraz co do dopuszczalności wniosku, natomiast nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła oraz o zasadności wszczęcia wobec niego postępowania karnego na podstawie zarzutów, które są mu stawiane, nawet wtedy, gdy badanie wniosku pozwala komisji na dokładne zapoznanie się ze szczegółami sprawy. |
| 8.   
  Sprawozdanie
  komisji
  jest wpisywane jako pierwszy punkt
  porządku dziennego pierwszego posiedzenia po jego
  złożeniu
  .
  Nie są przyjmowane żadne poprawki do
  wniosku
  (wniosków) dotyczącego decyzji
  . | 8.   
  Wniosek
  komisji
  dotyczący decyzji jest włączany do
  porządku dziennego pierwszego posiedzenia
  następującego
  po
  dniu
  jego
  złożenia
  .
  Do takiego
  wniosku
  nie można zgłaszać poprawek
  . |
| Debata dotyczy jedynie argumentów „za” lub „przeciw” wnioskowi o uchylenie lub utrzymanie immunitetu albo o skorzystanie z przywilejów lub immunitetu. | Debata dotyczy jedynie argumentów „za” lub „przeciw” wnioskowi o uchylenie lub utrzymanie immunitetu albo o skorzystanie z przywilejów lub immunitetu. |
| Z zastrzeżeniem postanowień art. 164, poseł, którego przywileje i immunitety są przedmiotem postępowania, nie może zabierać głosu w debacie. | Z zastrzeżeniem postanowień art. 164, poseł, którego przywileje i immunitety są przedmiotem postępowania, nie może zabierać głosu w debacie. |
| Wniosek lub wnioski dotyczące decyzji zawarte w sprawozdaniu są poddawane pod głosowanie w trakcie pierwszego głosowania następującego po debacie. | Wniosek lub wnioski dotyczące decyzji zawarte w sprawozdaniu są poddawane pod głosowanie w trakcie pierwszego głosowania następującego po debacie. |
| Po ich rozpatrzeniu przez Parlament odbywa się odrębne głosowanie nad każdym z wniosków zawartych w sprawozdaniu. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną. | Po ich rozpatrzeniu przez Parlament odbywa się odrębne głosowanie nad każdym z wniosków zawartych w sprawozdaniu. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną. |
| 9.   Przewodniczący niezwłocznie przekazuje decyzję Parlamentu posłowi, którego dotyczy procedura oraz właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego wnosząc zarazem o informowanie go o przebiegu postępowania oraz o orzeczeniach wydanych w jego wyniku. Niezwłocznie po otrzymaniu tych informacji Przewodniczący przedstawia je Parlamentowi w formie, którą uzna za najbardziej odpowiednią, w razie potrzeby po konsultacji z właściwą komisją. | 9.   Przewodniczący niezwłocznie przekazuje decyzję Parlamentu posłowi, którego dotyczy procedura oraz właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego wnosząc zarazem o informowanie go o przebiegu postępowania oraz o orzeczeniach wydanych w jego wyniku. Niezwłocznie po otrzymaniu tych informacji Przewodniczący przedstawia je Parlamentowi w formie, którą uzna za najbardziej odpowiednią, w razie potrzeby po konsultacji z właściwą komisją. |
| 10.   Komisja rozpatruje powyższe kwestie oraz bada wszelkie otrzymane dokumenty zachowując najwyższą poufność. | 10.   Komisja rozpatruje powyższe kwestie oraz bada wszelkie otrzymane dokumenty zachowując najwyższą poufność.
  Wnioski dotyczące procedur związanych z immunitetem komisja rozpatruje zawsze z wyłączeniem jawności. |
| 11.   
  Po konsultacji z państwami członkowskimi komisja może sporządzić listę organów państw członkowskich uprawnionych do składania wniosków
  o uchylenie immunitetu posła. | 11.   
  Parlament rozpatruje jedynie wnioski
  o uchylenie immunitetu posła
  , które zostały mu przekazane przez ograny sądowe lub przez stałe przedstawicielstwa państw członkowskich
  . |
| 12.   Komisja opracowuje zasady stosowania niniejszego artykułu. | 12.   Komisja opracowuje zasady stosowania niniejszego artykułu. |
| 13.   Każde zapytanie odnoszące się do zakresu stosowania przywilejów oraz immunitetów, zgłoszone przez właściwy organ, jest rozpatrywane zgodnie z powyższymi postanowieniami. | 13.   Każde zapytanie odnoszące się do zakresu stosowania przywilejów oraz immunitetów, zgłoszone przez właściwy organ, jest rozpatrywane zgodnie z powyższymi postanowieniami. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 9

Artykuł 9

Procedury dotyczące immunitetu

Procedury dotyczące immunitetu

1.   Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji.

1.   Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji.

Posła lub byłego posła może
  reprezentować
  inny poseł
  . Wniosek nie może zostać złożony przez innego
  posła
  bez zgody zainteresowanego posła
  .

1a.
     
  Za zgodą zainteresowanego
  posła lub byłego posła
  wniosek
  może
  złożyć
  inny poseł
  , który został upoważniony do reprezentowania zainteresowanego posła lub byłego
  posła
  na wszystkich etapach postępowania
  .

Poseł, który reprezentuje zainteresowanego posła lub byłego posła, nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji przez komisję.

2.   Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności.

2.   Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności.

3.   Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.

3.   Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów.
  Nie dopuszcza się składania poprawek. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną.

4.   Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego.

4.   Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego.

5.   Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień, może
  także
  przedłożyć wszelkie dokumenty
  oraz
  dowody pisemne, które uzna za istotne.
  Posła może reprezentować inny poseł.

5.   Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień
  i
  może przedłożyć wszelkie dokumenty
  lub inne
  dowody pisemne, które uzna za istotne.

Poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania.

Poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania.

Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień.

Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień.

Jeżeli poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów i od tej decyzji nie ma odwołania.

Jeżeli poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów i od tej decyzji nie ma odwołania.

Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień.

Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień.

6.   Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu opiera się na więcej niż jednej podstawie, to każda z nich może być przedmiotem odrębnej decyzji. Sprawozdanie komisji może, w drodze wyjątku, zawierać propozycję, aby uchylenie immunitetu dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia poseł nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu
  wykonywania
  obowiązków wynikających z mandatu.

6.   Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu
  lub o skorzystanie z immunitetu
  opiera się na więcej niż jednej podstawie, to każda z nich może być przedmiotem odrębnej decyzji. Sprawozdanie komisji może, w drodze wyjątku, zawierać propozycję, aby uchylenie immunitetu
  lub skorzystanie z immunitetu
  dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia poseł nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu
  wykonywanie
  obowiązków wynikających z mandatu.

7.   Komisja może wydać uzasadnioną opinię co do właściwości wyżej wymienionego organu oraz co do dopuszczalności wniosku, natomiast nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła oraz o zasadności wszczęcia wobec niego postępowania karnego na podstawie zarzutów, które są mu stawiane, nawet wtedy, gdy badanie wniosku pozwala komisji na dokładne zapoznanie się ze szczegółami sprawy.

7.   Komisja może wydać uzasadnioną opinię co do właściwości wyżej wymienionego organu oraz co do dopuszczalności wniosku, natomiast nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła oraz o zasadności wszczęcia wobec niego postępowania karnego na podstawie zarzutów, które są mu stawiane, nawet wtedy, gdy badanie wniosku pozwala komisji na dokładne zapoznanie się ze szczegółami sprawy.

8.   
  Sprawozdanie
  komisji
  jest wpisywane jako pierwszy punkt
  porządku dziennego pierwszego posiedzenia po jego
  złożeniu
  .
  Nie są przyjmowane żadne poprawki do
  wniosku
  (wniosków) dotyczącego decyzji
  .

8.   
  Wniosek
  komisji
  dotyczący decyzji jest włączany do
  porządku dziennego pierwszego posiedzenia
  następującego
  po
  dniu
  jego
  złożenia
  .
  Do takiego
  wniosku
  nie można zgłaszać poprawek
  .

Debata dotyczy jedynie argumentów „za” lub „przeciw” wnioskowi o uchylenie lub utrzymanie immunitetu albo o skorzystanie z przywilejów lub immunitetu.

Debata dotyczy jedynie argumentów „za” lub „przeciw” wnioskowi o uchylenie lub utrzymanie immunitetu albo o skorzystanie z przywilejów lub immunitetu.

Z zastrzeżeniem postanowień art. 164, poseł, którego przywileje i immunitety są przedmiotem postępowania, nie może zabierać głosu w debacie.

Z zastrzeżeniem postanowień art. 164, poseł, którego przywileje i immunitety są przedmiotem postępowania, nie może zabierać głosu w debacie.

Wniosek lub wnioski dotyczące decyzji zawarte w sprawozdaniu są poddawane pod głosowanie w trakcie pierwszego głosowania następującego po debacie.

Wniosek lub wnioski dotyczące decyzji zawarte w sprawozdaniu są poddawane pod głosowanie w trakcie pierwszego głosowania następującego po debacie.

Po ich rozpatrzeniu przez Parlament odbywa się odrębne głosowanie nad każdym z wniosków zawartych w sprawozdaniu. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną.

Po ich rozpatrzeniu przez Parlament odbywa się odrębne głosowanie nad każdym z wniosków zawartych w sprawozdaniu. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną.

9.   Przewodniczący niezwłocznie przekazuje decyzję Parlamentu posłowi, którego dotyczy procedura oraz właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego wnosząc zarazem o informowanie go o przebiegu postępowania oraz o orzeczeniach wydanych w jego wyniku. Niezwłocznie po otrzymaniu tych informacji Przewodniczący przedstawia je Parlamentowi w formie, którą uzna za najbardziej odpowiednią, w razie potrzeby po konsultacji z właściwą komisją.

9.   Przewodniczący niezwłocznie przekazuje decyzję Parlamentu posłowi, którego dotyczy procedura oraz właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego wnosząc zarazem o informowanie go o przebiegu postępowania oraz o orzeczeniach wydanych w jego wyniku. Niezwłocznie po otrzymaniu tych informacji Przewodniczący przedstawia je Parlamentowi w formie, którą uzna za najbardziej odpowiednią, w razie potrzeby po konsultacji z właściwą komisją.

10.   Komisja rozpatruje powyższe kwestie oraz bada wszelkie otrzymane dokumenty zachowując najwyższą poufność.

10.   Komisja rozpatruje powyższe kwestie oraz bada wszelkie otrzymane dokumenty zachowując najwyższą poufność.
  Wnioski dotyczące procedur związanych z immunitetem komisja rozpatruje zawsze z wyłączeniem jawności.

11.   
  Po konsultacji z państwami członkowskimi komisja może sporządzić listę organów państw członkowskich uprawnionych do składania wniosków
  o uchylenie immunitetu posła.

11.   
  Parlament rozpatruje jedynie wnioski
  o uchylenie immunitetu posła
  , które zostały mu przekazane przez ograny sądowe lub przez stałe przedstawicielstwa państw członkowskich
  .

12.   Komisja opracowuje zasady stosowania niniejszego artykułu.

12.   Komisja opracowuje zasady stosowania niniejszego artykułu.

13.   Każde zapytanie odnoszące się do zakresu stosowania przywilejów oraz immunitetów, zgłoszone przez właściwy organ, jest rozpatrywane zgodnie z powyższymi postanowieniami.

13.   Każde zapytanie odnoszące się do zakresu stosowania przywilejów oraz immunitetów, zgłoszone przez właściwy organ, jest rozpatrywane zgodnie z powyższymi postanowieniami.

Poprawka 8

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 10

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 10 | skreśla się |
| Stosowanie Statutu posła | |
| Parlament przyjmuje Statut posła do Parlamentu Europejskiego oraz wszelkie zmiany do niego na podstawie wniosku komisji przedmiotowo właściwej. Artykuł 150 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Prezydium odpowiada za stosowanie tych przepisów i podejmuje decyzje w sprawie środków finansowych na podstawie rocznego budżetu. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 10

skreśla się

Stosowanie Statutu posła

Parlament przyjmuje Statut posła do Parlamentu Europejskiego oraz wszelkie zmiany do niego na podstawie wniosku komisji przedmiotowo właściwej. Artykuł 150 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Prezydium odpowiada za stosowanie tych przepisów i podejmuje decyzje w sprawie środków finansowych na podstawie rocznego budżetu.

Poprawki 9 i 314

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 11

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 11 | Artykuł 11 |
| Interesy finansowe posłów
  , normy postępowania, obowiązkowy rejestr służący przejrzystości
  i 
  wstęp do pomieszczeń Parlamentu | Interesy finansowe posłów i 
  normy postępowania |
| 1.   Parlament ustanawia zasady dotyczące przejrzystości interesów finansowych posłów w postaci załączonego do niniejszego Regulaminu kodeksu postępowania przyjętego większością głosów posłów
  zgodnie z art. 232 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

   (1). | 1.   Parlament ustanawia zasady dotyczące przejrzystości interesów finansowych posłów w postaci załączonego do niniejszego Regulaminu kodeksu postępowania przyjętego większością głosów posłów (1). |
| Zasady te nie mogą w 
  żadnym wypadku
  utrudniać lub ograniczać wykonywania mandatu, prowadzenia działalności politycznej ani innej działalności związanej z mandatem. | Zasady te nie mogą w 
  innych sprawach
  utrudniać lub ograniczać wykonywania mandatu, prowadzenia działalności politycznej ani innej działalności związanej z mandatem. |
| | 1a.
     
  Posłowie powinni przyjąć systematyczną praktykę spotykania się wyłącznie z tymi przedstawicielami grup interesu, którzy są zarejestrowani w rejestrze służącym przejrzystości

   (1a)

  . |
| 2.   Postępowanie posłów odznacza się wzajemnym szacunkiem, opiera się na wartościach i zasadach określonych w 
  podstawowych aktach Unii Europejskiej
  , cechuje się poszanowaniem powagi Parlamentu
  i
  nie może powodować zakłóceń w sprawnym przebiegu prac parlamentarnych
  ani też naruszania spokoju w budynkach Parlamentu.
  Posłowie stosują się do przepisów Parlamentu dotyczących postępowania z informacjami poufnymi. | 2.   Postępowanie posłów odznacza się wzajemnym szacunkiem, opiera się na wartościach i zasadach określonych w 
  traktatach, a zwłaszcza w Karcie praw podstawowych
  ,
  i
  cechuje się poszanowaniem powagi Parlamentu
  . Ponadto
  nie może
  ono
  powodować zakłóceń w sprawnym przebiegu prac parlamentarnych
  , zagrażać zachowaniu bezpieczeństwa i porządku na terenie Parlamentu ani powodować niewłaściwego działania sprzętu do niego należącego
  . |
| | W debatach parlamentarnych posłowie wystrzegają się wypowiedzi lub zachowania o charakterze zniesławiającym, rasistowskim czy ksenofobicznym, a także eksponowania transparentów. |
| | Posłowie stosują się do przepisów Parlamentu dotyczących postępowania z informacjami poufnymi. |
| Nieposzanowanie tych standardów i przepisów może prowadzić do zastosowania środków zgodnie z art. 165, 166 i 167. | Nieposzanowanie tych standardów i przepisów może prowadzić do zastosowania środków zgodnie z art. 165, 166 i 167. |
| 3.   Stosowanie niniejszego artykułu nie ogranicza w 
  żaden
  sposób żywotności debat parlamentarnych ani wolności słowa posłów. | 3.   Stosowanie niniejszego artykułu nie ogranicza w 
  inny
  sposób żywotności debat parlamentarnych ani wolności słowa posłów. |
| Opiera się ono na pełnym poszanowaniu prerogatyw posłów, które zostały określone w odpowiednim prawie pierwotnym oraz w odpowiednich przepisach Statutu posła. | Opiera się ono na pełnym poszanowaniu prerogatyw posłów, które zostały określone w odpowiednim prawie pierwotnym oraz w odpowiednich przepisach Statutu posła. |
| Opiera się ono na zasadzie przejrzystości i gwarantuje, że wszelkie postanowienia w tym zakresie będą podawane do wiadomości posłów, którzy są indywidualnie powiadamiani o przysługujących im prawach i obowiązkach. | Opiera się ono na zasadzie przejrzystości i gwarantuje, że wszelkie postanowienia w tym zakresie będą podawane do wiadomości posłów, którzy są indywidualnie powiadamiani o przysługujących im prawach i obowiązkach. |
| | 3a.
     
  Gdy osoba zatrudniona przez posła lub inna osoba, której poseł umożliwił dostęp do pomieszczeń lub urządzeń Parlamentu, nie przestrzega norm postępowania określonych w ust. 2, na posła można odpowiednio nałożyć sankcje określone w art. 166. |
| 4.   
  Na początku każdej kadencji kwestorzy
  ustalają maksymalną liczbę asystentów, których może akredytować każdy poseł
  (akredytowani asystenci)
  . | 4.   
  Kwestorzy
  ustalają maksymalną liczbę asystentów, których może akredytować każdy poseł. |
| 5.
     
  Długoterminowe przepustki uprawniające do wstępu do pomieszczeń Parlamentu wydawane są osobom spoza instytucji Unii pod kontrolą kwestorów. Przepustki te są ważne maksymalnie przez rok, a ich ważność podlega przedłużeniu. Prezydium ustala zasady korzystania z tych przepustek. | |
| Przepustki mogą być wydawane: | |
| — | osobom ujętym w rejestrze służącym przejrzystości

   (2)

  lub osobom reprezentującym organizacje ujęte w tym rejestrze bądź będącym pracownikami tych organizacji, przy czym fakt figurowania w rejestrze nie oznacza automatycznie prawa do otrzymania przepustki uprawniającej do wstępu; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 11

Artykuł 11

Interesy finansowe posłów
  , normy postępowania, obowiązkowy rejestr służący przejrzystości
  i 
  wstęp do pomieszczeń Parlamentu

Interesy finansowe posłów i 
  normy postępowania

1.   Parlament ustanawia zasady dotyczące przejrzystości interesów finansowych posłów w postaci załączonego do niniejszego Regulaminu kodeksu postępowania przyjętego większością głosów posłów
  zgodnie z art. 232 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

   (1).

1.   Parlament ustanawia zasady dotyczące przejrzystości interesów finansowych posłów w postaci załączonego do niniejszego Regulaminu kodeksu postępowania przyjętego większością głosów posłów (1).

Zasady te nie mogą w 
  żadnym wypadku
  utrudniać lub ograniczać wykonywania mandatu, prowadzenia działalności politycznej ani innej działalności związanej z mandatem.

Zasady te nie mogą w 
  innych sprawach
  utrudniać lub ograniczać wykonywania mandatu, prowadzenia działalności politycznej ani innej działalności związanej z mandatem.

1a.
     
  Posłowie powinni przyjąć systematyczną praktykę spotykania się wyłącznie z tymi przedstawicielami grup interesu, którzy są zarejestrowani w rejestrze służącym przejrzystości

   (1a)

  .

2.   Postępowanie posłów odznacza się wzajemnym szacunkiem, opiera się na wartościach i zasadach określonych w 
  podstawowych aktach Unii Europejskiej
  , cechuje się poszanowaniem powagi Parlamentu
  i
  nie może powodować zakłóceń w sprawnym przebiegu prac parlamentarnych
  ani też naruszania spokoju w budynkach Parlamentu.
  Posłowie stosują się do przepisów Parlamentu dotyczących postępowania z informacjami poufnymi.

2.   Postępowanie posłów odznacza się wzajemnym szacunkiem, opiera się na wartościach i zasadach określonych w 
  traktatach, a zwłaszcza w Karcie praw podstawowych
  ,
  i
  cechuje się poszanowaniem powagi Parlamentu
  . Ponadto
  nie może
  ono
  powodować zakłóceń w sprawnym przebiegu prac parlamentarnych
  , zagrażać zachowaniu bezpieczeństwa i porządku na terenie Parlamentu ani powodować niewłaściwego działania sprzętu do niego należącego
  .

W debatach parlamentarnych posłowie wystrzegają się wypowiedzi lub zachowania o charakterze zniesławiającym, rasistowskim czy ksenofobicznym, a także eksponowania transparentów.

Posłowie stosują się do przepisów Parlamentu dotyczących postępowania z informacjami poufnymi.

Nieposzanowanie tych standardów i przepisów może prowadzić do zastosowania środków zgodnie z art. 165, 166 i 167.

Nieposzanowanie tych standardów i przepisów może prowadzić do zastosowania środków zgodnie z art. 165, 166 i 167.

3.   Stosowanie niniejszego artykułu nie ogranicza w 
  żaden
  sposób żywotności debat parlamentarnych ani wolności słowa posłów.

3.   Stosowanie niniejszego artykułu nie ogranicza w 
  inny
  sposób żywotności debat parlamentarnych ani wolności słowa posłów.

Opiera się ono na pełnym poszanowaniu prerogatyw posłów, które zostały określone w odpowiednim prawie pierwotnym oraz w odpowiednich przepisach Statutu posła.

Opiera się ono na pełnym poszanowaniu prerogatyw posłów, które zostały określone w odpowiednim prawie pierwotnym oraz w odpowiednich przepisach Statutu posła.

Opiera się ono na zasadzie przejrzystości i gwarantuje, że wszelkie postanowienia w tym zakresie będą podawane do wiadomości posłów, którzy są indywidualnie powiadamiani o przysługujących im prawach i obowiązkach.

Opiera się ono na zasadzie przejrzystości i gwarantuje, że wszelkie postanowienia w tym zakresie będą podawane do wiadomości posłów, którzy są indywidualnie powiadamiani o przysługujących im prawach i obowiązkach.

3a.
     
  Gdy osoba zatrudniona przez posła lub inna osoba, której poseł umożliwił dostęp do pomieszczeń lub urządzeń Parlamentu, nie przestrzega norm postępowania określonych w ust. 2, na posła można odpowiednio nałożyć sankcje określone w art. 166.

4.   
  Na początku każdej kadencji kwestorzy
  ustalają maksymalną liczbę asystentów, których może akredytować każdy poseł
  (akredytowani asystenci)
  .

4.   
  Kwestorzy
  ustalają maksymalną liczbę asystentów, których może akredytować każdy poseł.

5.
     
  Długoterminowe przepustki uprawniające do wstępu do pomieszczeń Parlamentu wydawane są osobom spoza instytucji Unii pod kontrolą kwestorów. Przepustki te są ważne maksymalnie przez rok, a ich ważność podlega przedłużeniu. Prezydium ustala zasady korzystania z tych przepustek.

Przepustki mogą być wydawane:

—

osobom ujętym w rejestrze służącym przejrzystości

   (2)

  lub osobom reprezentującym organizacje ujęte w tym rejestrze bądź będącym pracownikami tych organizacji, przy czym fakt figurowania w rejestrze nie oznacza automatycznie prawa do otrzymania przepustki uprawniającej do wstępu;

| — | osobom, które pragną mieć regularny wstęp do pomieszczeń Parlamentu, a nie są objęte zakresem stosowania porozumienia w sprawie utworzenia rejestru służącego przejrzystości

   (3)

  ; |
| --- | --- |

—

osobom, które pragną mieć regularny wstęp do pomieszczeń Parlamentu, a nie są objęte zakresem stosowania porozumienia w sprawie utworzenia rejestru służącego przejrzystości

   (3)

  ;

| — | asystentom krajowym posłów oraz osobom asystującym członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

—

asystentom krajowym posłów oraz osobom asystującym członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów.

6.
     
  Podmioty, które wpisują się do rejestru służącego przejrzystości muszą w ramach ich stosunków z Parlamentem przestrzegać:

| — | kodeksu postępowania załączonego do porozumienia

   (4)

  ; |
| --- | --- |

—

kodeksu postępowania załączonego do porozumienia

   (4)

  ;

| — | procedur i innych zobowiązań określonych w porozumieniu; oraz |
| --- | --- |

—

procedur i innych zobowiązań określonych w porozumieniu; oraz

| — | postanowień niniejszego artykułu, a także odnoszących się do niego przepisów wykonawczych. |
| --- | --- |

—

postanowień niniejszego artykułu, a także odnoszących się do niego przepisów wykonawczych.

7.
     
  Kwestorzy określają, w jakim zakresie kodeks postępowania ma zastosowanie do osób, które posiadają długoterminowe przepustki, ale nie są objęte zakresem stosowania porozumienia.

8.
     
  Przepustka zostaje odebrana na mocy uzasadnionej decyzji kwestorów w następujących przypadkach:

| — | skreślenie z rejestru służącego przejrzystości, chyba że za nieodebraniem przepustki przemawiają istotne powody; |
| --- | --- |

—

skreślenie z rejestru służącego przejrzystości, chyba że za nieodebraniem przepustki przemawiają istotne powody;

| — | poważne uchybienie obowiązkom przewidzianym w ust. 6. |
| --- | --- |

—

poważne uchybienie obowiązkom przewidzianym w ust. 6.

9.
     
  Prezydium na wniosek sekretarza generalnego przyjmuje środki niezbędne do wdrożenia rejestru służącego przejrzystości, zgodnie z postanowieniami umowy w sprawie utworzenia tego rejestru.

Przepisy dotyczące stosowania ust. 5-8 określone są w załączniku

   (5)

  .

10.   Kodeks postępowania, prawa i przywileje byłych posłów są ustalane decyzją Prezydium. Nie będą wprowadzane żadne różnice w traktowaniu byłych posłów.

10.   Kodeks postępowania, prawa i przywileje byłych posłów są ustalane decyzją Prezydium. Nie będą wprowadzane żadne różnice w traktowaniu byłych posłów.

Poprawka 10

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 12

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 12 | Artykuł 12 |
| Postępowania wewnętrzne Europejskiego Urzędu do Spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) | Postępowania wewnętrzne Europejskiego Urzędu do Spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) |
| Wspólne zasady prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) zawarte w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 25 maja 1999 r., przewidujące środki niezbędne do zapewnienia sprawnego przebiegu tych postępowań, stosuje się także wewnątrz Parlamentu, zgodnie z decyzją Parlamentu
  załączoną do Regulaminu

   (6). | Wspólne zasady prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) zawarte w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 25 maja 1999 r., przewidujące środki niezbędne do zapewnienia sprawnego przebiegu tych postępowań, stosuje się także wewnątrz Parlamentu, zgodnie z decyzją Parlamentu
  z dnia 18 listopada 1999 r. dotyczącą warunków oraz trybu prowadzenia dochodzeń wewnętrznych w zakresie walki z przestępstwami finansowymi, korupcją oraz wszelką nielegalną działalnością szkodliwą dla interesów Wspólnot
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 12

Artykuł 12

Postępowania wewnętrzne Europejskiego Urzędu do Spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

Postępowania wewnętrzne Europejskiego Urzędu do Spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

Wspólne zasady prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) zawarte w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 25 maja 1999 r., przewidujące środki niezbędne do zapewnienia sprawnego przebiegu tych postępowań, stosuje się także wewnątrz Parlamentu, zgodnie z decyzją Parlamentu
  załączoną do Regulaminu

   (6).

Wspólne zasady prowadzenia dochodzeń wewnętrznych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) zawarte w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 25 maja 1999 r., przewidujące środki niezbędne do zapewnienia sprawnego przebiegu tych postępowań, stosuje się także wewnątrz Parlamentu, zgodnie z decyzją Parlamentu
  z dnia 18 listopada 1999 r. dotyczącą warunków oraz trybu prowadzenia dochodzeń wewnętrznych w zakresie walki z przestępstwami finansowymi, korupcją oraz wszelką nielegalną działalnością szkodliwą dla interesów Wspólnot
  .

Poprawka 11

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 13

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 13 | Artykuł 13 |
| Obserwatorzy | Obserwatorzy |
| 1.   Po podpisaniu przez dane państwo traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej, Przewodniczący, po uzyskaniu zgody Konferencji Przewodniczących, może zwrócić się do parlamentu państwa przystępującego o wyznaczenie spośród jego własnych posłów pewnej liczby obserwatorów, równej liczbie przyszłych mandatów w Parlamencie Europejskim przyznanych temu państwu. | 1.   Po podpisaniu przez dane państwo traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej, Przewodniczący, po uzyskaniu zgody Konferencji Przewodniczących, może zwrócić się do parlamentu państwa przystępującego o wyznaczenie spośród jego własnych posłów pewnej liczby obserwatorów, równej liczbie przyszłych mandatów w Parlamencie Europejskim przyznanych temu państwu. |
| 2.   Obserwatorzy ci biorą udział w posiedzeniach Parlamentu w oczekiwaniu na wejście w życie traktatu akcesyjnego i dysponują prawem zabierania głosu w komisjach i grupach politycznych. Nie mają prawa do głosowania bądź do kandydowania w wyborach dotyczących stanowisk w Parlamencie. Ich udział w pracach Parlamentu nie ma żadnego wpływu prawnego na działania Parlamentu. | 2.   Obserwatorzy ci biorą udział w posiedzeniach Parlamentu w oczekiwaniu na wejście w życie traktatu akcesyjnego i dysponują prawem zabierania głosu w komisjach i grupach politycznych. Nie mają prawa do głosowania bądź do kandydowania w wyborach dotyczących stanowisk w Parlamencie
  ani nie mogą reprezentować Parlamentu na zewnątrz
  . Ich udział w pracach Parlamentu nie ma żadnego wpływu prawnego na działania Parlamentu. |
| 3.   W odniesieniu do korzystania z infrastruktury Parlamentu oraz zwrotu kosztów ponoszonych z tytułu działań obserwacyjnych, obserwatorów traktuje się tak samo, jak posłów do PE. | 3.   W odniesieniu do korzystania z infrastruktury Parlamentu oraz zwrotu kosztów
  podróży i utrzymania
  ponoszonych z tytułu działań obserwacyjnych, obserwatorów traktuje się tak samo jak posłów do PE. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 13

Artykuł 13

Obserwatorzy

Obserwatorzy

1.   Po podpisaniu przez dane państwo traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej, Przewodniczący, po uzyskaniu zgody Konferencji Przewodniczących, może zwrócić się do parlamentu państwa przystępującego o wyznaczenie spośród jego własnych posłów pewnej liczby obserwatorów, równej liczbie przyszłych mandatów w Parlamencie Europejskim przyznanych temu państwu.

1.   Po podpisaniu przez dane państwo traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej, Przewodniczący, po uzyskaniu zgody Konferencji Przewodniczących, może zwrócić się do parlamentu państwa przystępującego o wyznaczenie spośród jego własnych posłów pewnej liczby obserwatorów, równej liczbie przyszłych mandatów w Parlamencie Europejskim przyznanych temu państwu.

2.   Obserwatorzy ci biorą udział w posiedzeniach Parlamentu w oczekiwaniu na wejście w życie traktatu akcesyjnego i dysponują prawem zabierania głosu w komisjach i grupach politycznych. Nie mają prawa do głosowania bądź do kandydowania w wyborach dotyczących stanowisk w Parlamencie. Ich udział w pracach Parlamentu nie ma żadnego wpływu prawnego na działania Parlamentu.

2.   Obserwatorzy ci biorą udział w posiedzeniach Parlamentu w oczekiwaniu na wejście w życie traktatu akcesyjnego i dysponują prawem zabierania głosu w komisjach i grupach politycznych. Nie mają prawa do głosowania bądź do kandydowania w wyborach dotyczących stanowisk w Parlamencie
  ani nie mogą reprezentować Parlamentu na zewnątrz
  . Ich udział w pracach Parlamentu nie ma żadnego wpływu prawnego na działania Parlamentu.

3.   W odniesieniu do korzystania z infrastruktury Parlamentu oraz zwrotu kosztów ponoszonych z tytułu działań obserwacyjnych, obserwatorów traktuje się tak samo, jak posłów do PE.

3.   W odniesieniu do korzystania z infrastruktury Parlamentu oraz zwrotu kosztów
  podróży i utrzymania
  ponoszonych z tytułu działań obserwacyjnych, obserwatorów traktuje się tak samo jak posłów do PE.

Poprawka 12

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 14

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 14 | Artykuł 14 |
| Czasowe sprawowanie funkcji Przewodniczącego | Czasowe sprawowanie funkcji Przewodniczącego |
| 1.   W trakcie posiedzenia przewidzianego w art. 146 ust. 2, jak i każdego innego posiedzenia poświęconego wyborowi Przewodniczącego i Prezydium, ustępujący Przewodniczący lub w razie jego braku jeden z ustępujących wiceprzewodniczących w porządku pierwszeństwa, lub też w razie ich braku poseł sprawujący swój urząd najdłużej pełni funkcję Przewodniczącego-Seniora do czasu ogłoszenia wyboru Przewodniczącego. | 1.   W trakcie posiedzenia przewidzianego w art. 146 ust. 2, jak i każdego innego posiedzenia poświęconego wyborowi Przewodniczącego i Prezydium, ustępujący Przewodniczący lub w razie jego braku jeden z ustępujących wiceprzewodniczących w porządku pierwszeństwa, lub też w razie ich braku poseł sprawujący swój urząd najdłużej pełni funkcję Przewodniczącego-Seniora do czasu ogłoszenia wyboru Przewodniczącego. |
| 2.   Pod przewodnictwem posła sprawującego czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy ust. 1 nie może odbywać się debata, której przedmiotem nie jest wybór Przewodniczącego lub weryfikacja mandatów. | 2.   Pod przewodnictwem posła sprawującego czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy ust. 1 nie może odbywać się debata, której przedmiotem nie jest wybór Przewodniczącego lub weryfikacja mandatów
  zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi Regulaminu. Wszelkie inne kwestie związane z weryfikacją mandatów poruszane podczas obrad pod jego przewodnictwem odsyła się do właściwej komisji
  . |
| Uprawnienia Przewodniczącego, o których mowa w art.3 ust.2 drugi akapit, wykonuje poseł sprawujący czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy ust. 1. Wszelkie inne kwestie związane z weryfikacją mandatów, poruszane podczas obrad pod jego przewodnictwem, odsyła się do komisji odpowiedzialnej za weryfikację mandatów. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 14

Artykuł 14

Czasowe sprawowanie funkcji Przewodniczącego

Czasowe sprawowanie funkcji Przewodniczącego

1.   W trakcie posiedzenia przewidzianego w art. 146 ust. 2, jak i każdego innego posiedzenia poświęconego wyborowi Przewodniczącego i Prezydium, ustępujący Przewodniczący lub w razie jego braku jeden z ustępujących wiceprzewodniczących w porządku pierwszeństwa, lub też w razie ich braku poseł sprawujący swój urząd najdłużej pełni funkcję Przewodniczącego-Seniora do czasu ogłoszenia wyboru Przewodniczącego.

1.   W trakcie posiedzenia przewidzianego w art. 146 ust. 2, jak i każdego innego posiedzenia poświęconego wyborowi Przewodniczącego i Prezydium, ustępujący Przewodniczący lub w razie jego braku jeden z ustępujących wiceprzewodniczących w porządku pierwszeństwa, lub też w razie ich braku poseł sprawujący swój urząd najdłużej pełni funkcję Przewodniczącego-Seniora do czasu ogłoszenia wyboru Przewodniczącego.

2.   Pod przewodnictwem posła sprawującego czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy ust. 1 nie może odbywać się debata, której przedmiotem nie jest wybór Przewodniczącego lub weryfikacja mandatów.

2.   Pod przewodnictwem posła sprawującego czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy ust. 1 nie może odbywać się debata, której przedmiotem nie jest wybór Przewodniczącego lub weryfikacja mandatów
  zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi Regulaminu. Wszelkie inne kwestie związane z weryfikacją mandatów poruszane podczas obrad pod jego przewodnictwem odsyła się do właściwej komisji
  .

Uprawnienia Przewodniczącego, o których mowa w art.3 ust.2 drugi akapit, wykonuje poseł sprawujący czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy ust. 1. Wszelkie inne kwestie związane z weryfikacją mandatów, poruszane podczas obrad pod jego przewodnictwem, odsyła się do komisji odpowiedzialnej za weryfikację mandatów.

Poprawki 13 i 383

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 15

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 15 | Artykuł 15 |
| Kandydatury i przepisy ogólne | Kandydatury i przepisy ogólne |
| 1.   Przewodniczący, wiceprzewodniczący i kwestorzy są wybierani w głosowaniu tajnym, zgodnie z art. 182. Kandydatury
  mogą być proponowane wyłącznie
  za zgodą zainteresowanych
  . Kandydaturę
  może zgłosić jedynie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów.
  Jednakże,
  jeżeli liczba kandydatur nie przekracza liczby miejsc do obsadzenia,
  kandydaci mogą być wybrani
  przez aklamację. | 1.   Przewodniczący,
  a następnie
  wiceprzewodniczący i kwestorzy są wybierani w głosowaniu tajnym, zgodnie z art. 182. |
| | Kandydatury
  zgłasza się
  za zgodą zainteresowanych
  , przy czym kandydaturę
  może zgłosić jedynie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów.
  Przed każdą turą głosowania można zgłaszać nowe kandydatury. |
| | Jeżeli
  liczba kandydatur nie przekracza liczby miejsc do obsadzenia,
  kandydatów wybiera się
  przez aklamację
  , chyba że co najmniej jedna piąta posłów zasiadających w Parlamencie wystąpi o głosowanie tajne. |
| | W przypadku gdy w jednym głosowaniu musi zostać wybrana więcej niż jedna osoba sprawująca daną funkcję, karta do głosowania jest ważna jedynie wówczas, gdy oddano ponad połowę dostępnych głosów. |
| Jeżeli ma zostać zastąpiony tylko jeden wiceprzewodniczący, a istnieje tylko jeden kandydat, może on zostać wybrany przez aklamację. Przewodniczący ma prawo decydowania, czy wybór nastąpi przez aklamację czy w głosowaniu tajnym. Nowo wybrany wiceprzewodniczący zajmie w porządku pierwszeństwa miejsce wiceprzewodniczącego, którego zastępuje. | |
| 2.   Podczas wyboru Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wskazane jest zapewnienie sprawiedliwej reprezentacji
  państw członkowskich oraz opcji politycznych
  . | 2.   Podczas wyboru Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wskazane jest zapewnienie sprawiedliwej reprezentacji
  opcji politycznych, a także równowagi płci i równowagi geograficznej
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 15

Artykuł 15

Kandydatury i przepisy ogólne

Kandydatury i przepisy ogólne

1.   Przewodniczący, wiceprzewodniczący i kwestorzy są wybierani w głosowaniu tajnym, zgodnie z art. 182. Kandydatury
  mogą być proponowane wyłącznie
  za zgodą zainteresowanych
  . Kandydaturę
  może zgłosić jedynie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów.
  Jednakże,
  jeżeli liczba kandydatur nie przekracza liczby miejsc do obsadzenia,
  kandydaci mogą być wybrani
  przez aklamację.

1.   Przewodniczący,
  a następnie
  wiceprzewodniczący i kwestorzy są wybierani w głosowaniu tajnym, zgodnie z art. 182.

Kandydatury
  zgłasza się
  za zgodą zainteresowanych
  , przy czym kandydaturę
  może zgłosić jedynie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów.
  Przed każdą turą głosowania można zgłaszać nowe kandydatury.

Jeżeli
  liczba kandydatur nie przekracza liczby miejsc do obsadzenia,
  kandydatów wybiera się
  przez aklamację
  , chyba że co najmniej jedna piąta posłów zasiadających w Parlamencie wystąpi o głosowanie tajne.

W przypadku gdy w jednym głosowaniu musi zostać wybrana więcej niż jedna osoba sprawująca daną funkcję, karta do głosowania jest ważna jedynie wówczas, gdy oddano ponad połowę dostępnych głosów.

Jeżeli ma zostać zastąpiony tylko jeden wiceprzewodniczący, a istnieje tylko jeden kandydat, może on zostać wybrany przez aklamację. Przewodniczący ma prawo decydowania, czy wybór nastąpi przez aklamację czy w głosowaniu tajnym. Nowo wybrany wiceprzewodniczący zajmie w porządku pierwszeństwa miejsce wiceprzewodniczącego, którego zastępuje.

2.   Podczas wyboru Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wskazane jest zapewnienie sprawiedliwej reprezentacji
  państw członkowskich oraz opcji politycznych
  .

2.   Podczas wyboru Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wskazane jest zapewnienie sprawiedliwej reprezentacji
  opcji politycznych, a także równowagi płci i równowagi geograficznej
  .

Poprawka 14

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 16

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 16 | Artykuł 16 |
| Wybór Przewodniczącego – przemówienie inauguracyjne | Wybór Przewodniczącego – przemówienie inauguracyjne |
| 1.   
  W pierwszej kolejności przeprowadzany jest wybór Przewodniczącego. Przed każdą turą głosowania kandydatury powinny być przedstawione
  posłowi sprawującemu czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14, który informuje o nich Parlament. Jeśli po trzech turach głosowań żaden kandydat nie otrzyma bezwzględnej większości oddanych głosów, w czwartej turze kandydują tylko dwaj posłowie, którzy w trzeciej turze otrzymali największą liczbę głosów; w przypadku tej samej liczby głosów za wybranego uznany zostaje kandydat starszy wiekiem. | 1.   
  Kandydatury na Przewodniczącego zgłasza się
  posłowi sprawującemu czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14, który
  to poseł
  informuje o nich Parlament. Jeśli po trzech turach głosowań żaden kandydat nie otrzyma bezwzględnej większości oddanych głosów
  , w drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1
  , w czwartej turze kandydują tylko dwaj posłowie, którzy w trzeciej turze otrzymali największą liczbę głosów; w przypadku tej samej liczby głosów za wybranego uznany zostaje kandydat starszy wiekiem. |
| 2.   Po wyborach poseł sprawujący czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14 ustępuje miejsca wybranemu Przewodniczącemu. Przemówienie inauguracyjne może wygłosić jedynie wybrany Przewodniczący. | 2.   Po wyborach poseł sprawujący czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14 ustępuje miejsca wybranemu Przewodniczącemu. Przemówienie inauguracyjne może wygłosić jedynie wybrany Przewodniczący. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 16

Artykuł 16

Wybór Przewodniczącego – przemówienie inauguracyjne

Wybór Przewodniczącego – przemówienie inauguracyjne

1.   
  W pierwszej kolejności przeprowadzany jest wybór Przewodniczącego. Przed każdą turą głosowania kandydatury powinny być przedstawione
  posłowi sprawującemu czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14, który informuje o nich Parlament. Jeśli po trzech turach głosowań żaden kandydat nie otrzyma bezwzględnej większości oddanych głosów, w czwartej turze kandydują tylko dwaj posłowie, którzy w trzeciej turze otrzymali największą liczbę głosów; w przypadku tej samej liczby głosów za wybranego uznany zostaje kandydat starszy wiekiem.

1.   
  Kandydatury na Przewodniczącego zgłasza się
  posłowi sprawującemu czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14, który
  to poseł
  informuje o nich Parlament. Jeśli po trzech turach głosowań żaden kandydat nie otrzyma bezwzględnej większości oddanych głosów
  , w drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1
  , w czwartej turze kandydują tylko dwaj posłowie, którzy w trzeciej turze otrzymali największą liczbę głosów; w przypadku tej samej liczby głosów za wybranego uznany zostaje kandydat starszy wiekiem.

2.   Po wyborach poseł sprawujący czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14 ustępuje miejsca wybranemu Przewodniczącemu. Przemówienie inauguracyjne może wygłosić jedynie wybrany Przewodniczący.

2.   Po wyborach poseł sprawujący czasowo funkcję Przewodniczącego na mocy art. 14 ustępuje miejsca wybranemu Przewodniczącemu. Przemówienie inauguracyjne może wygłosić jedynie wybrany Przewodniczący.

Poprawka 15

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 17

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 17 | Artykuł 17 |
| Wybór wiceprzewodniczących | Wybór wiceprzewodniczących |
| 1.   W dalszej kolejności,
  przy pomocy jednej karty do głosowania,
  odbywają się wybory wiceprzewodniczących. W pierwszej turze, na do 14 miejsc do obsadzenia, za wybranych uznaje się tych kandydatów, którzy otrzymali bezwzględną większość oddanych głosów, w kolejności otrzymanych głosów. Jeśli liczba wybranych kandydatów jest mniejsza od liczby miejsc do obsadzenia, w celu obsadzenia pozostałych miejsc przeprowadza się na tych samych zasadach drugą turę wyborów. Jeśli do obsadzenia pozostałych miejsc niezbędna jest trzecia tura wyborów, obowiązuje zasada głosowania zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby oddanych głosów, za wybranych uznaje się najstarszych wiekiem kandydatów. | 1.   W dalszej kolejności,
  w jednym głosowaniu
  odbywają się wybory wiceprzewodniczących. W pierwszej turze, na do 14 miejsc do obsadzenia, za wybranych uznaje się tych kandydatów, którzy otrzymali bezwzględną większość oddanych głosów, w kolejności otrzymanych głosów. Jeśli liczba wybranych kandydatów jest mniejsza od liczby miejsc do obsadzenia, w celu obsadzenia pozostałych miejsc przeprowadza się na tych samych zasadach drugą turę wyborów. Jeśli do obsadzenia pozostałych miejsc niezbędna jest trzecia tura wyborów, obowiązuje zasada głosowania zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby oddanych głosów, za wybranych uznaje się najstarszych wiekiem kandydatów. |
| Chociaż, w odróżnieniu od postanowień art. 16 ust. 1, zgłaszanie nowych kandydatur pomiędzy turami głosowań nie jest wyraźnie przewidziane w trakcie wyboru wiceprzewodniczących, to jest ono dozwolone ze względu na suwerenność Parlamentu, który powinien mieć możność rozpatrzenia każdej dopuszczalnej kandydatury, tym bardziej, że brak tej możliwości mógłby stanowić przeszkodę dla sprawnego przebiegu wyborów. | |
| 2.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 20 ust. 1, porządek pierwszeństwa wiceprzewodniczących ustalany jest według kolejności, w jakiej zostali wybrani, a w przypadku równej ilości głosów, według starszeństwa. | 2.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 20 ust. 1, porządek pierwszeństwa wiceprzewodniczących ustalany jest według kolejności, w jakiej zostali wybrani, a w przypadku równej ilości głosów, według starszeństwa. |
| Jeśli wyboru dokonano przez aklamację, w celu ustalenia porządku pierwszeństwa przeprowadza się głosowanie tajne. | Jeśli wyboru dokonano przez aklamację, w celu ustalenia porządku pierwszeństwa przeprowadza się głosowanie tajne. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 17

Artykuł 17

Wybór wiceprzewodniczących

Wybór wiceprzewodniczących

1.   W dalszej kolejności,
  przy pomocy jednej karty do głosowania,
  odbywają się wybory wiceprzewodniczących. W pierwszej turze, na do 14 miejsc do obsadzenia, za wybranych uznaje się tych kandydatów, którzy otrzymali bezwzględną większość oddanych głosów, w kolejności otrzymanych głosów. Jeśli liczba wybranych kandydatów jest mniejsza od liczby miejsc do obsadzenia, w celu obsadzenia pozostałych miejsc przeprowadza się na tych samych zasadach drugą turę wyborów. Jeśli do obsadzenia pozostałych miejsc niezbędna jest trzecia tura wyborów, obowiązuje zasada głosowania zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby oddanych głosów, za wybranych uznaje się najstarszych wiekiem kandydatów.

1.   W dalszej kolejności,
  w jednym głosowaniu
  odbywają się wybory wiceprzewodniczących. W pierwszej turze, na do 14 miejsc do obsadzenia, za wybranych uznaje się tych kandydatów, którzy otrzymali bezwzględną większość oddanych głosów, w kolejności otrzymanych głosów. Jeśli liczba wybranych kandydatów jest mniejsza od liczby miejsc do obsadzenia, w celu obsadzenia pozostałych miejsc przeprowadza się na tych samych zasadach drugą turę wyborów. Jeśli do obsadzenia pozostałych miejsc niezbędna jest trzecia tura wyborów, obowiązuje zasada głosowania zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby oddanych głosów, za wybranych uznaje się najstarszych wiekiem kandydatów.

Chociaż, w odróżnieniu od postanowień art. 16 ust. 1, zgłaszanie nowych kandydatur pomiędzy turami głosowań nie jest wyraźnie przewidziane w trakcie wyboru wiceprzewodniczących, to jest ono dozwolone ze względu na suwerenność Parlamentu, który powinien mieć możność rozpatrzenia każdej dopuszczalnej kandydatury, tym bardziej, że brak tej możliwości mógłby stanowić przeszkodę dla sprawnego przebiegu wyborów.

2.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 20 ust. 1, porządek pierwszeństwa wiceprzewodniczących ustalany jest według kolejności, w jakiej zostali wybrani, a w przypadku równej ilości głosów, według starszeństwa.

2.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 20 ust. 1, porządek pierwszeństwa wiceprzewodniczących ustalany jest według kolejności, w jakiej zostali wybrani, a w przypadku równej ilości głosów, według starszeństwa.

Jeśli wyboru dokonano przez aklamację, w celu ustalenia porządku pierwszeństwa przeprowadza się głosowanie tajne.

Jeśli wyboru dokonano przez aklamację, w celu ustalenia porządku pierwszeństwa przeprowadza się głosowanie tajne.

Poprawka 16

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 18

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 18 | Artykuł 18 |
| Wybór kwestorów | Wybór kwestorów |
| Po wyborze wiceprzewodniczących Parlament przystępuje do wyboru pięciu kwestorów. | Parlament wybiera pięciu kwestorów w takiej samej procedurze, jaka obowiązuje przy wyborze wiceprzewodniczących
  . |
| Przy wyborze kwestorów stosuje się takie same zasady, jakie obowiązują przy wyborze wiceprzewodniczących. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 18

Artykuł 18

Wybór kwestorów

Wybór kwestorów

Po wyborze wiceprzewodniczących Parlament przystępuje do wyboru pięciu kwestorów.

Parlament wybiera pięciu kwestorów w takiej samej procedurze, jaka obowiązuje przy wyborze wiceprzewodniczących
  .

Przy wyborze kwestorów stosuje się takie same zasady, jakie obowiązują przy wyborze wiceprzewodniczących.

Poprawka 17

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 19

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 19 | Artykuł 19 |
| Kadencje | Kadencje |
| 1.   Kadencja Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wynosi dwa i pół roku. | 1.   Kadencja Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wynosi dwa i pół roku. |
| Zmieniając grupę polityczną poseł zachowuje stanowisko, które zajmował w Prezydium lub
  w Kolegium Kwestorów
  do końca wykonywania swojego dwuipółrocznego mandatu. | Zmieniając grupę polityczną, poseł zachowuje stanowisko, które zajmował w Prezydium lub
  jako kwestor,
  do końca wykonywania swojego dwuipółrocznego mandatu. |
| 2.   Jeśli przed upływem kadencji pojawia się wakat, poseł wybrany do jego objęcia pełni funkcję jedynie przez okres pozostający do zakończenia kadencji poprzednika na danym stanowisku. | 2.   Jeśli przed upływem kadencji pojawia się wakat, poseł wybrany do jego objęcia pełni funkcję jedynie przez okres pozostający do zakończenia kadencji poprzednika na danym stanowisku. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 19

Artykuł 19

Kadencje

Kadencje

1.   Kadencja Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wynosi dwa i pół roku.

1.   Kadencja Przewodniczącego, wiceprzewodniczących i kwestorów wynosi dwa i pół roku.

Zmieniając grupę polityczną poseł zachowuje stanowisko, które zajmował w Prezydium lub
  w Kolegium Kwestorów
  do końca wykonywania swojego dwuipółrocznego mandatu.

Zmieniając grupę polityczną, poseł zachowuje stanowisko, które zajmował w Prezydium lub
  jako kwestor,
  do końca wykonywania swojego dwuipółrocznego mandatu.

2.   Jeśli przed upływem kadencji pojawia się wakat, poseł wybrany do jego objęcia pełni funkcję jedynie przez okres pozostający do zakończenia kadencji poprzednika na danym stanowisku.

2.   Jeśli przed upływem kadencji pojawia się wakat, poseł wybrany do jego objęcia pełni funkcję jedynie przez okres pozostający do zakończenia kadencji poprzednika na danym stanowisku.

Poprawka 18

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 20

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 20 | Artykuł 20 |
| Wakaty | Wakaty |
| 1.   W przypadku wakującego miejsca Przewodniczącego, wiceprzewodniczącego lub kwestora przystępuje się do wyboru ich następców, zgodnie z powyższymi postanowieniami. | 1.   W przypadku wakującego miejsca Przewodniczącego, wiceprzewodniczącego lub kwestora przystępuje się do wyboru ich następców, zgodnie z powyższymi postanowieniami. |
| Nowo wybrany wiceprzewodniczący zajmuje w porządku pierwszeństwa miejsce ustępującego wiceprzewodniczącego. | Nowo wybrany wiceprzewodniczący zajmuje w porządku pierwszeństwa miejsce ustępującego wiceprzewodniczącego. |
| 2.   
  Gdy
  wakat dotyczy stanowiska Przewodniczącego,
  pierwszy wiceprzewodniczący
  pełni jego funkcję do chwili wybrania nowego Przewodniczącego. | 2.   
  Jeżeli
  wakat dotyczy stanowiska Przewodniczącego,
  jeden z wiceprzewodniczących, wyłoniony zgodnie z porządkiem pierwszeństwa,
  pełni jego funkcję do chwili wybrania nowego Przewodniczącego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 20

Artykuł 20

Wakaty

Wakaty

1.   W przypadku wakującego miejsca Przewodniczącego, wiceprzewodniczącego lub kwestora przystępuje się do wyboru ich następców, zgodnie z powyższymi postanowieniami.

1.   W przypadku wakującego miejsca Przewodniczącego, wiceprzewodniczącego lub kwestora przystępuje się do wyboru ich następców, zgodnie z powyższymi postanowieniami.

Nowo wybrany wiceprzewodniczący zajmuje w porządku pierwszeństwa miejsce ustępującego wiceprzewodniczącego.

Nowo wybrany wiceprzewodniczący zajmuje w porządku pierwszeństwa miejsce ustępującego wiceprzewodniczącego.

2.   
  Gdy
  wakat dotyczy stanowiska Przewodniczącego,
  pierwszy wiceprzewodniczący
  pełni jego funkcję do chwili wybrania nowego Przewodniczącego.

2.   
  Jeżeli
  wakat dotyczy stanowiska Przewodniczącego,
  jeden z wiceprzewodniczących, wyłoniony zgodnie z porządkiem pierwszeństwa,
  pełni jego funkcję do chwili wybrania nowego Przewodniczącego.

Poprawka 19

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 22

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 22 | Artykuł 22 |
| Kompetencje Przewodniczącego | Kompetencje Przewodniczącego |
| 1.   Zgodnie z 
  zasadami przewidzianymi w
  niniejszym
  Regulaminie,
  Przewodniczący kieruje całością prac Parlamentu i jego organów oraz posiada pełnię uprawnień do przewodniczenia obradom Parlamentu i zapewnienia ich sprawnego przebiegu. | 1.   Zgodnie z niniejszym
  Regulaminem
  Przewodniczący kieruje całością prac Parlamentu i jego organów oraz posiada pełnię uprawnień do przewodniczenia obradom Parlamentu i zapewnienia ich sprawnego przebiegu. |
| Niniejszy przepis może być interpretowany w ten sposób, że uprawnienia w nim przyznane obejmują prawo do wyeliminowania nadużywania takich wniosków, jak wnioski porządkowe, wnioski w sprawach proceduralnych, wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania i wnioski o głosowanie odrębne, podzielone lub imienne, jeżeli Przewodniczący jest przekonany, że mają one w oczywisty sposób na celu i przyniosą w konsekwencji poważne i długotrwałe zakłócenie procedur Izby lub wykonywania praw innych posłów. | |
| Do uprawnień przyznanych w niniejszym przepisie należy prawo do poddawania tekstów pod głosowanie w innej kolejności, niż ustalona w dokumencie stanowiącym przedmiot głosowania. Odpowiednio do postanowień art. 174 ust. 7 Przewodniczący może zwrócić się w tym celu o uprzednią zgodę do Parlamentu. | |
| 2.   Przewodniczący otwiera, zawiesza i zamyka posiedzenia oraz rozstrzyga o dopuszczalności poprawek
  , o pytaniach kierowanych do Rady i Komisji oraz
  o 
  zgodności sprawozdań z Regulaminem
  . Dba o przestrzeganie Regulaminu i utrzymanie porządku, udziela głosu, ogłasza zamknięcie debat, poddaje wnioski pod głosowanie i ogłasza wyniki głosowania. Kieruje też do komisji informacje dotyczące spraw leżących w ich gestii. | 2.   Przewodniczący otwiera, zawiesza i zamyka posiedzenia oraz rozstrzyga o dopuszczalności poprawek
  i innych tekstów poddawanych pod głosowanie, a także
  o 
  dopuszczalności pytań parlamentarnych
  .
  Przewodniczący
  dba o przestrzeganie Regulaminu i utrzymanie porządku, udziela głosu, ogłasza zamknięcie debat, poddaje wnioski pod głosowanie i ogłasza wyniki głosowania, Kieruje też do komisji informacje dotyczące spraw leżących w ich gestii. |
| 3.   Przewodniczący może zabrać głos w dyskusji tylko w celu jej podsumowania lub zdyscyplinowania mówcy. Jeżeli chce on brać udział w debacie, opuszcza fotel Przewodniczącego, który może zająć ponownie dopiero po jej zakończeniu. | 3.   Przewodniczący może zabrać głos w dyskusji tylko w celu jej podsumowania lub zdyscyplinowania mówcy. Jeżeli chce on brać udział w debacie, opuszcza fotel Przewodniczącego, który może zająć ponownie dopiero po jej zakończeniu. |
| 4.   Na płaszczyźnie kontaktów międzynarodowych, podczas oficjalnych uroczystości, w czynnościach administracyjnych, sądowych i finansowych Parlament jest reprezentowany przez Przewodniczącego, który może delegować te uprawnienia. | 4.   Na płaszczyźnie kontaktów międzynarodowych, podczas oficjalnych uroczystości, w czynnościach administracyjnych, sądowych i finansowych Parlament jest reprezentowany przez Przewodniczącego, który może delegować te uprawnienia. |
| | 4a.
     
  Przewodniczący odpowiada za bezpieczeństwo i nietykalność lokali Parlamentu Europejskiego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 22

Artykuł 22

Kompetencje Przewodniczącego

Kompetencje Przewodniczącego

1.   Zgodnie z 
  zasadami przewidzianymi w
  niniejszym
  Regulaminie,
  Przewodniczący kieruje całością prac Parlamentu i jego organów oraz posiada pełnię uprawnień do przewodniczenia obradom Parlamentu i zapewnienia ich sprawnego przebiegu.

1.   Zgodnie z niniejszym
  Regulaminem
  Przewodniczący kieruje całością prac Parlamentu i jego organów oraz posiada pełnię uprawnień do przewodniczenia obradom Parlamentu i zapewnienia ich sprawnego przebiegu.

Niniejszy przepis może być interpretowany w ten sposób, że uprawnienia w nim przyznane obejmują prawo do wyeliminowania nadużywania takich wniosków, jak wnioski porządkowe, wnioski w sprawach proceduralnych, wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania i wnioski o głosowanie odrębne, podzielone lub imienne, jeżeli Przewodniczący jest przekonany, że mają one w oczywisty sposób na celu i przyniosą w konsekwencji poważne i długotrwałe zakłócenie procedur Izby lub wykonywania praw innych posłów.

Do uprawnień przyznanych w niniejszym przepisie należy prawo do poddawania tekstów pod głosowanie w innej kolejności, niż ustalona w dokumencie stanowiącym przedmiot głosowania. Odpowiednio do postanowień art. 174 ust. 7 Przewodniczący może zwrócić się w tym celu o uprzednią zgodę do Parlamentu.

2.   Przewodniczący otwiera, zawiesza i zamyka posiedzenia oraz rozstrzyga o dopuszczalności poprawek
  , o pytaniach kierowanych do Rady i Komisji oraz
  o 
  zgodności sprawozdań z Regulaminem
  . Dba o przestrzeganie Regulaminu i utrzymanie porządku, udziela głosu, ogłasza zamknięcie debat, poddaje wnioski pod głosowanie i ogłasza wyniki głosowania. Kieruje też do komisji informacje dotyczące spraw leżących w ich gestii.

2.   Przewodniczący otwiera, zawiesza i zamyka posiedzenia oraz rozstrzyga o dopuszczalności poprawek
  i innych tekstów poddawanych pod głosowanie, a także
  o 
  dopuszczalności pytań parlamentarnych
  .
  Przewodniczący
  dba o przestrzeganie Regulaminu i utrzymanie porządku, udziela głosu, ogłasza zamknięcie debat, poddaje wnioski pod głosowanie i ogłasza wyniki głosowania, Kieruje też do komisji informacje dotyczące spraw leżących w ich gestii.

3.   Przewodniczący może zabrać głos w dyskusji tylko w celu jej podsumowania lub zdyscyplinowania mówcy. Jeżeli chce on brać udział w debacie, opuszcza fotel Przewodniczącego, który może zająć ponownie dopiero po jej zakończeniu.

3.   Przewodniczący może zabrać głos w dyskusji tylko w celu jej podsumowania lub zdyscyplinowania mówcy. Jeżeli chce on brać udział w debacie, opuszcza fotel Przewodniczącego, który może zająć ponownie dopiero po jej zakończeniu.

4.   Na płaszczyźnie kontaktów międzynarodowych, podczas oficjalnych uroczystości, w czynnościach administracyjnych, sądowych i finansowych Parlament jest reprezentowany przez Przewodniczącego, który może delegować te uprawnienia.

4.   Na płaszczyźnie kontaktów międzynarodowych, podczas oficjalnych uroczystości, w czynnościach administracyjnych, sądowych i finansowych Parlament jest reprezentowany przez Przewodniczącego, który może delegować te uprawnienia.

4a.
     
  Przewodniczący odpowiada za bezpieczeństwo i nietykalność lokali Parlamentu Europejskiego.

Poprawka 20

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 23

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 23 | Artykuł 23 |
| Kompetencje wiceprzewodniczących | Kompetencje wiceprzewodniczących |
| 1.   W razie nieobecności Przewodniczącego, niemożności wykonywania przez niego obowiązków lub w przypadku, gdy chce on uczestniczyć w dyskusji zgodnie z art. 22 ust. 3, zastępuje go jeden z wiceprzewodniczących, zgodnie z art. 17 ust. 2. | 1.   W razie nieobecności Przewodniczącego, niemożności wykonywania przez niego obowiązków lub w przypadku, gdy chce on uczestniczyć w dyskusji zgodnie z art. 22 ust. 3, zastępuje go jeden z wiceprzewodniczących, zgodnie z art. 17 ust. 2. |
| 2.   Wiceprzewodniczący pełnią również obowiązki nałożone na nich w art. 25, 27 ust. 3 i 5 oraz art. 71 ust. 3. | 2.   Wiceprzewodniczący pełnią również obowiązki nałożone na nich w art. 25, 27 ust. 3 i 5 oraz art. 71 ust. 3. |
| 3.   Przewodniczący może przekazać wiceprzewodniczącym wszelkie obowiązki, jak reprezentowanie Parlamentu podczas określonych uroczystości lub czynności. W szczególności może on wyznaczyć jednego z wiceprzewodniczących do wykonywania obowiązków powierzonych Przewodniczącemu w art.
  130 ust. 2 i
  ust. 2
  załącznika II
  . | 3.   Przewodniczący może przekazać wiceprzewodniczącym wszelkie obowiązki, jak reprezentowanie Parlamentu podczas określonych uroczystości lub czynności. W szczególności może on wyznaczyć jednego z wiceprzewodniczących do wykonywania obowiązków powierzonych Przewodniczącemu w art.
  129 i art. 130
  ust. 2. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 23

Artykuł 23

Kompetencje wiceprzewodniczących

Kompetencje wiceprzewodniczących

1.   W razie nieobecności Przewodniczącego, niemożności wykonywania przez niego obowiązków lub w przypadku, gdy chce on uczestniczyć w dyskusji zgodnie z art. 22 ust. 3, zastępuje go jeden z wiceprzewodniczących, zgodnie z art. 17 ust. 2.

1.   W razie nieobecności Przewodniczącego, niemożności wykonywania przez niego obowiązków lub w przypadku, gdy chce on uczestniczyć w dyskusji zgodnie z art. 22 ust. 3, zastępuje go jeden z wiceprzewodniczących, zgodnie z art. 17 ust. 2.

2.   Wiceprzewodniczący pełnią również obowiązki nałożone na nich w art. 25, 27 ust. 3 i 5 oraz art. 71 ust. 3.

2.   Wiceprzewodniczący pełnią również obowiązki nałożone na nich w art. 25, 27 ust. 3 i 5 oraz art. 71 ust. 3.

3.   Przewodniczący może przekazać wiceprzewodniczącym wszelkie obowiązki, jak reprezentowanie Parlamentu podczas określonych uroczystości lub czynności. W szczególności może on wyznaczyć jednego z wiceprzewodniczących do wykonywania obowiązków powierzonych Przewodniczącemu w art.
  130 ust. 2 i
  ust. 2
  załącznika II
  .

3.   Przewodniczący może przekazać wiceprzewodniczącym wszelkie obowiązki, jak reprezentowanie Parlamentu podczas określonych uroczystości lub czynności. W szczególności może on wyznaczyć jednego z wiceprzewodniczących do wykonywania obowiązków powierzonych Przewodniczącemu w art.
  129 i art. 130
  ust. 2.

Poprawka 21

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 25

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 25 | Artykuł 25 |
| Kompetencje Prezydium | Kompetencje Prezydium |
| 1.   Prezydium wykonuje zadania powierzone mu Regulaminem. | 1.   Prezydium wykonuje zadania powierzone mu Regulaminem. |
| 2.   Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących organizacji wewnętrznej Parlamentu, jego Sekretariatu i organów. | 2.   Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących organizacji wewnętrznej Parlamentu, jego Sekretariatu i organów. |
| 3.   Na wniosek Sekretarza Generalnego lub grupy politycznej Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących posłów. | 3.   Na wniosek Sekretarza Generalnego lub grupy politycznej Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących posłów. |
| 4.   Prezydium reguluje kwestie związane z przebiegiem posiedzeń. | 4.   Prezydium reguluje kwestie związane z przebiegiem posiedzeń. |
| „Przebieg posiedzeń” obejmuje również kwestie dotyczące postępowania posłów we wszystkich pomieszczeniach Parlamentu. | |
| 5.   Prezydium przyjmuje przewidziane w art. 35 postanowienia dotyczące posłów niezrzeszonych. | 5.   Prezydium przyjmuje przewidziane w art. 35 postanowienia dotyczące posłów niezrzeszonych. |
| 6.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu, jak również ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego oraz finansowego urzędników i innych pracowników. | 6.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu, jak również ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego oraz finansowego urzędników i innych pracowników. |
| 7.   Prezydium sporządza wstępny projekt preliminarza budżetowego Parlamentu. | 7.   Prezydium sporządza wstępny projekt preliminarza budżetowego Parlamentu. |
| 8.   Prezydium przyjmuje wytyczne dla kwestorów
  , zgodnie z art. 28
  . | 8.   Prezydium przyjmuje wytyczne dla kwestorów
  i może zwrócić się do nich o wykonanie określonych zadań
  . |
| 9.   Prezydium jest organem właściwym do udzielania zgody na organizację posiedzeń komisji poza ich zwykłymi miejscami pracy, organizację przesłuchań
  , jak i na
  wyjazdy sprawozdawców w celach badawczych oraz informacyjnych. | 9.   Prezydium jest organem właściwym do udzielania zgody na organizację posiedzeń komisji poza ich zwykłymi miejscami pracy
  lub wyjazdów komisji poza ich zwykłe miejsca pracy
  , organizację przesłuchań
  oraz na
  wyjazdy sprawozdawców w celach badawczych oraz informacyjnych. |
| Jeżeli zostanie udzielona zgoda na takie posiedzenia lub
  spotkania
  , kwestie związane ze stosowaniem języków ustalane są
  w zależności od języków urzędowych używanych przez członków komisji i ich zastępców, o zapewnienie których złożą oni wniosek
  . | Jeżeli zostanie udzielona zgoda na takie posiedzenia lub
  wyjazdy
  , kwestie związane ze stosowaniem języków ustalane są
  na podstawie kodeksu postępowania w kwestii wielojęzyczności przyjętego przez Prezydium. Ta sama zasada dotyczy także delegacji
  . |
| Zasada ta dotyczy także delegacji, chyba że stali członkowie delegacji i ich zastępcy postanowią inaczej. | |
| 10.   Prezydium mianuje Sekretarza Generalnego, zgodnie z art. 222. | 10.   Prezydium mianuje Sekretarza Generalnego, zgodnie z art. 222. |
| 11.   Prezydium określa zasady stosowania
  rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
  przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz
  zasad
  dotyczących ich finansowania.
  Stosując to rozporządzenie wypełnia zadania nałożone na nie przez Regulamin Parlamentu. | 11.   Prezydium określa zasady stosowania przepisów regulujących partie
  i fundacje
  polityczne na poziomie europejskim oraz
  przepisów
  dotyczących ich finansowania. |
| 12.   Prezydium ustanawia przepisy dotyczące postępowania Parlamentu, jego organów, osób sprawujących funkcję i innych posłów względem informacji poufnych, przy uwzględnieniu wszelkich zawartych w tych sprawach porozumień międzyinstytucjonalnych. Przepisy te publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  oraz załączone do niniejszego Regulaminu

   (7). | 12.   Prezydium ustanawia przepisy dotyczące postępowania Parlamentu, jego organów, osób sprawujących funkcję i innych posłów względem informacji poufnych, przy uwzględnieniu wszelkich zawartych w tych sprawach porozumień międzyinstytucjonalnych. Przepisy te publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| 13.   Przewodniczący lub Prezydium mogą powierzyć jednemu lub kilku członkom Prezydium zadania ogólne lub szczegółowe leżące w zakresie kompetencji Przewodniczącego lub Prezydium. Jednocześnie ustalany jest sposób wykonania tych zadań. | 13.   Przewodniczący lub Prezydium mogą powierzyć jednemu lub kilku członkom Prezydium zadania ogólne lub szczegółowe leżące w zakresie kompetencji Przewodniczącego lub Prezydium. Jednocześnie ustalany jest sposób wykonania tych zadań. |
| 14.   Prezydium wyznacza dwóch wiceprzewodniczących, którzy odpowiadają za utrzymywanie kontaktów z parlamentami krajowymi. | 14.   Prezydium wyznacza dwóch wiceprzewodniczących, którzy odpowiadają za utrzymywanie kontaktów z parlamentami krajowymi. |
| Przedstawiają oni Konferencji Przewodniczących okresowe sprawozdania ze swojej działalności. | |
| | 14a.
     
  Prezydium wyznacza wiceprzewodniczącego, który odpowiada za prowadzenie systematycznych konsultacji z europejskim społeczeństwem obywatelskim na istotne tematy. |
| | 14b.
     
  Prezydium odpowiada za stosowanie Statutu posła i podejmuje decyzje w sprawie kwot świadczeń na podstawie rocznego budżetu. |
| 15.
     
  Po wyborze nowego Parlamentu ustępujące Prezydium pełni swoje funkcje do czasu pierwszego posiedzenia nowo wybranego Parlamentu. | |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 25

Artykuł 25

Kompetencje Prezydium

Kompetencje Prezydium

1.   Prezydium wykonuje zadania powierzone mu Regulaminem.

1.   Prezydium wykonuje zadania powierzone mu Regulaminem.

2.   Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących organizacji wewnętrznej Parlamentu, jego Sekretariatu i organów.

2.   Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących organizacji wewnętrznej Parlamentu, jego Sekretariatu i organów.

3.   Na wniosek Sekretarza Generalnego lub grupy politycznej Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących posłów.

3.   Na wniosek Sekretarza Generalnego lub grupy politycznej Prezydium podejmuje decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących posłów.

4.   Prezydium reguluje kwestie związane z przebiegiem posiedzeń.

4.   Prezydium reguluje kwestie związane z przebiegiem posiedzeń.

„Przebieg posiedzeń” obejmuje również kwestie dotyczące postępowania posłów we wszystkich pomieszczeniach Parlamentu.

5.   Prezydium przyjmuje przewidziane w art. 35 postanowienia dotyczące posłów niezrzeszonych.

5.   Prezydium przyjmuje przewidziane w art. 35 postanowienia dotyczące posłów niezrzeszonych.

6.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu, jak również ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego oraz finansowego urzędników i innych pracowników.

6.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu, jak również ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego oraz finansowego urzędników i innych pracowników.

7.   Prezydium sporządza wstępny projekt preliminarza budżetowego Parlamentu.

7.   Prezydium sporządza wstępny projekt preliminarza budżetowego Parlamentu.

8.   Prezydium przyjmuje wytyczne dla kwestorów
  , zgodnie z art. 28
  .

8.   Prezydium przyjmuje wytyczne dla kwestorów
  i może zwrócić się do nich o wykonanie określonych zadań
  .

9.   Prezydium jest organem właściwym do udzielania zgody na organizację posiedzeń komisji poza ich zwykłymi miejscami pracy, organizację przesłuchań
  , jak i na
  wyjazdy sprawozdawców w celach badawczych oraz informacyjnych.

9.   Prezydium jest organem właściwym do udzielania zgody na organizację posiedzeń komisji poza ich zwykłymi miejscami pracy
  lub wyjazdów komisji poza ich zwykłe miejsca pracy
  , organizację przesłuchań
  oraz na
  wyjazdy sprawozdawców w celach badawczych oraz informacyjnych.

Jeżeli zostanie udzielona zgoda na takie posiedzenia lub
  spotkania
  , kwestie związane ze stosowaniem języków ustalane są
  w zależności od języków urzędowych używanych przez członków komisji i ich zastępców, o zapewnienie których złożą oni wniosek
  .

Jeżeli zostanie udzielona zgoda na takie posiedzenia lub
  wyjazdy
  , kwestie związane ze stosowaniem języków ustalane są
  na podstawie kodeksu postępowania w kwestii wielojęzyczności przyjętego przez Prezydium. Ta sama zasada dotyczy także delegacji
  .

Zasada ta dotyczy także delegacji, chyba że stali członkowie delegacji i ich zastępcy postanowią inaczej.

10.   Prezydium mianuje Sekretarza Generalnego, zgodnie z art. 222.

10.   Prezydium mianuje Sekretarza Generalnego, zgodnie z art. 222.

11.   Prezydium określa zasady stosowania
  rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
  przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz
  zasad
  dotyczących ich finansowania.
  Stosując to rozporządzenie wypełnia zadania nałożone na nie przez Regulamin Parlamentu.

11.   Prezydium określa zasady stosowania przepisów regulujących partie
  i fundacje
  polityczne na poziomie europejskim oraz
  przepisów
  dotyczących ich finansowania.

12.   Prezydium ustanawia przepisy dotyczące postępowania Parlamentu, jego organów, osób sprawujących funkcję i innych posłów względem informacji poufnych, przy uwzględnieniu wszelkich zawartych w tych sprawach porozumień międzyinstytucjonalnych. Przepisy te publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  oraz załączone do niniejszego Regulaminu

   (7).

12.   Prezydium ustanawia przepisy dotyczące postępowania Parlamentu, jego organów, osób sprawujących funkcję i innych posłów względem informacji poufnych, przy uwzględnieniu wszelkich zawartych w tych sprawach porozumień międzyinstytucjonalnych. Przepisy te publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

13.   Przewodniczący lub Prezydium mogą powierzyć jednemu lub kilku członkom Prezydium zadania ogólne lub szczegółowe leżące w zakresie kompetencji Przewodniczącego lub Prezydium. Jednocześnie ustalany jest sposób wykonania tych zadań.

13.   Przewodniczący lub Prezydium mogą powierzyć jednemu lub kilku członkom Prezydium zadania ogólne lub szczegółowe leżące w zakresie kompetencji Przewodniczącego lub Prezydium. Jednocześnie ustalany jest sposób wykonania tych zadań.

14.   Prezydium wyznacza dwóch wiceprzewodniczących, którzy odpowiadają za utrzymywanie kontaktów z parlamentami krajowymi.

14.   Prezydium wyznacza dwóch wiceprzewodniczących, którzy odpowiadają za utrzymywanie kontaktów z parlamentami krajowymi.

Przedstawiają oni Konferencji Przewodniczących okresowe sprawozdania ze swojej działalności.

14a.
     
  Prezydium wyznacza wiceprzewodniczącego, który odpowiada za prowadzenie systematycznych konsultacji z europejskim społeczeństwem obywatelskim na istotne tematy.

14b.
     
  Prezydium odpowiada za stosowanie Statutu posła i podejmuje decyzje w sprawie kwot świadczeń na podstawie rocznego budżetu.

15.
     
  Po wyborze nowego Parlamentu ustępujące Prezydium pełni swoje funkcje do czasu pierwszego posiedzenia nowo wybranego Parlamentu.

Poprawka 22

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 26

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 26 | Artykuł 26 |
| Skład Konferencji Przewodniczących | Skład Konferencji Przewodniczących |
| 1.   W skład Konferencji Przewodniczących wchodzą Przewodniczący Parlamentu oraz przewodniczący grup politycznych. Przewodniczący grupy politycznej może być reprezentowany przez członka tej grupy. | 1.   W skład Konferencji Przewodniczących wchodzą Przewodniczący Parlamentu oraz przewodniczący grup politycznych. Przewodniczący grupy politycznej może być reprezentowany przez członka tej grupy. |
| 2.   Przewodniczący Parlamentu
  zaprasza do udziału w posiedzeniach Konferencji Przewodniczących
  jednego
  przedstawiciela posłów niezrzeszonych
  ,
  który uczestniczy
  w 
  nich bez prawa głosu
  . | 2.   Przewodniczący Parlamentu
  , po umożliwieniu posłom niezrzeszonym wyrażenia opinii, zaprasza
  jednego
  z nich do udziału
  ,
  bez prawa głosu,
  w 
  posiedzeniach Konferencji Przewodniczących
  . |
| 3.   Konferencja Przewodniczących dąży do uzyskania konsensusu w rozpatrywaniu kierowanych do niej kwestii. | 3.   Konferencja Przewodniczących dąży do uzyskania konsensusu w rozpatrywaniu kierowanych do niej kwestii. |
| Jeśli nie udaje się osiągnąć konsensusu, przeprowadzane jest głosowanie; oddane głosy waży się według liczby członków każdej grupy politycznej. | Jeśli nie udaje się osiągnąć konsensusu, przeprowadzane jest głosowanie; oddane głosy waży się według liczby członków każdej grupy politycznej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 26

Artykuł 26

Skład Konferencji Przewodniczących

Skład Konferencji Przewodniczących

1.   W skład Konferencji Przewodniczących wchodzą Przewodniczący Parlamentu oraz przewodniczący grup politycznych. Przewodniczący grupy politycznej może być reprezentowany przez członka tej grupy.

1.   W skład Konferencji Przewodniczących wchodzą Przewodniczący Parlamentu oraz przewodniczący grup politycznych. Przewodniczący grupy politycznej może być reprezentowany przez członka tej grupy.

2.   Przewodniczący Parlamentu
  zaprasza do udziału w posiedzeniach Konferencji Przewodniczących
  jednego
  przedstawiciela posłów niezrzeszonych
  ,
  który uczestniczy
  w 
  nich bez prawa głosu
  .

2.   Przewodniczący Parlamentu
  , po umożliwieniu posłom niezrzeszonym wyrażenia opinii, zaprasza
  jednego
  z nich do udziału
  ,
  bez prawa głosu,
  w 
  posiedzeniach Konferencji Przewodniczących
  .

3.   Konferencja Przewodniczących dąży do uzyskania konsensusu w rozpatrywaniu kierowanych do niej kwestii.

3.   Konferencja Przewodniczących dąży do uzyskania konsensusu w rozpatrywaniu kierowanych do niej kwestii.

Jeśli nie udaje się osiągnąć konsensusu, przeprowadzane jest głosowanie; oddane głosy waży się według liczby członków każdej grupy politycznej.

Jeśli nie udaje się osiągnąć konsensusu, przeprowadzane jest głosowanie; oddane głosy waży się według liczby członków każdej grupy politycznej.

Poprawki 23 i 387

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 27

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 27 | Artykuł 27 |
| Kompetencje Konferencji Przewodniczących | Kompetencje Konferencji Przewodniczących |
| 1.   Konferencja Przewodniczących wykonuje zadania powierzone jej niniejszym Regulaminem. | 1.   Konferencja Przewodniczących wykonuje zadania powierzone jej niniejszym Regulaminem. |
| 2.   Konferencja Przewodniczących decyduje o organizacji prac Parlamentu oraz o kwestiach związanych z planowaniem prac ustawodawczych. | 2.   Konferencja Przewodniczących decyduje o organizacji prac Parlamentu oraz o kwestiach związanych z planowaniem prac ustawodawczych. |
| 3.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym w kwestiach dotyczących kontaktów z innymi organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz z parlamentami narodowymi państw członkowskich. | 3.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym w kwestiach dotyczących kontaktów z innymi organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz z parlamentami narodowymi państw członkowskich.
  Decyzje w sprawie mandatu i składu reprezentacji Parlamentu, która ma uczestniczyć w obradach prowadzonych na forum Rady i innych instytucji Unii Europejskiej na temat kluczowych zagadnień związanych z rozwojem Unii Europejskiej (tzw. proces szerpów), podejmowane są w oparciu o odpowiednie stanowiska Parlamentu i z uwzględnieniem różnorodności poglądów politycznych reprezentowanych w Parlamencie. Wiceprzewodniczący, którym powierzono utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi, przedstawiają Konferencji Przewodniczących okresowe sprawozdanie ze swojej działalności w tym zakresie. |
| 4.   Konferencja Przewodniczących jest organem odpowiedzialnym za kwestie dotyczące kontaktów z krajami trzecimi oraz z instytucjami i organizacjami pozawspólnotowymi. | 4.   Konferencja Przewodniczących jest organem odpowiedzialnym za kwestie dotyczące kontaktów z krajami trzecimi oraz z instytucjami i organizacjami pozawspólnotowymi. |
| 5.   Konferencja Przewodniczących jest odpowiedzialna za organizację systematycznych konsultacji z europejskim społeczeństwem obywatelskim na istotne tematy. Mogą one obejmować organizację debat publicznych, otwartych dla zainteresowanych obywateli, na tematy związane z ogólnym interesem europejskim.
  Prezydium mianuje wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego
  za prowadzenie takich konsultacji
  , który
  przedstawia
  sprawozdania
  Konferencji Przewodniczących. | 5.   Konferencja Przewodniczących jest odpowiedzialna za organizację systematycznych konsultacji z europejskim społeczeństwem obywatelskim na istotne tematy. Mogą one obejmować organizację debat publicznych, otwartych dla zainteresowanych obywateli, na tematy związane z ogólnym interesem europejskim.
  Wiceprzewodniczący odpowiedzialny
  za prowadzenie takich konsultacji przedstawia Konferencji Przewodniczących
  okresowe sprawozdanie ze swojej działalności w tym zakresie
  . |
| 6.   Konferencja Przewodniczących sporządza projekt porządku dziennego sesji miesięcznych Parlamentu. | 6.   Konferencja Przewodniczących sporządza projekt porządku dziennego sesji miesięcznych Parlamentu. |
| 7.   Konferencja Przewodniczących
  jest organem odpowiedzialnym za skład
  i 
  kompetencje
  komisji
  oraz
  komisji śledczych, jak również wspólnych komisji parlamentarnych, stałych delegacji
  oraz
  delegacji ad hoc. | 7.   Konferencja Przewodniczących
  przedstawia Parlamentowi propozycje dotyczące składu
  i 
  kompetencji
  komisji, komisji śledczych, jak również wspólnych komisji parlamentarnych
  i
  stałych delegacji
  . Konferencja Przewodniczących jest organem odpowiedzialnym za zatwierdzanie
  delegacji ad hoc. |
| 8.   Konferencja Przewodniczących decyduje o przydziale miejsc na sali posiedzeń, zgodnie z art. 36. | 8.   Konferencja Przewodniczących decyduje o przydziale miejsc na sali posiedzeń, zgodnie z art. 36. |
| 9.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym do udzielania zgody na sporządzenie sprawozdania z własnej inicjatywy. | 9.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym do udzielania zgody na sporządzenie sprawozdania z własnej inicjatywy. |
| 10.   Konferencja Przewodniczących składa do Prezydium wnioski dotyczące kwestii administracyjnych i budżetowych grup politycznych. | 10.   Konferencja Przewodniczących składa do Prezydium wnioski dotyczące kwestii administracyjnych i budżetowych grup politycznych. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 27

Artykuł 27

Kompetencje Konferencji Przewodniczących

Kompetencje Konferencji Przewodniczących

1.   Konferencja Przewodniczących wykonuje zadania powierzone jej niniejszym Regulaminem.

1.   Konferencja Przewodniczących wykonuje zadania powierzone jej niniejszym Regulaminem.

2.   Konferencja Przewodniczących decyduje o organizacji prac Parlamentu oraz o kwestiach związanych z planowaniem prac ustawodawczych.

2.   Konferencja Przewodniczących decyduje o organizacji prac Parlamentu oraz o kwestiach związanych z planowaniem prac ustawodawczych.

3.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym w kwestiach dotyczących kontaktów z innymi organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz z parlamentami narodowymi państw członkowskich.

3.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym w kwestiach dotyczących kontaktów z innymi organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz z parlamentami narodowymi państw członkowskich.
  Decyzje w sprawie mandatu i składu reprezentacji Parlamentu, która ma uczestniczyć w obradach prowadzonych na forum Rady i innych instytucji Unii Europejskiej na temat kluczowych zagadnień związanych z rozwojem Unii Europejskiej (tzw. proces szerpów), podejmowane są w oparciu o odpowiednie stanowiska Parlamentu i z uwzględnieniem różnorodności poglądów politycznych reprezentowanych w Parlamencie. Wiceprzewodniczący, którym powierzono utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi, przedstawiają Konferencji Przewodniczących okresowe sprawozdanie ze swojej działalności w tym zakresie.

4.   Konferencja Przewodniczących jest organem odpowiedzialnym za kwestie dotyczące kontaktów z krajami trzecimi oraz z instytucjami i organizacjami pozawspólnotowymi.

4.   Konferencja Przewodniczących jest organem odpowiedzialnym za kwestie dotyczące kontaktów z krajami trzecimi oraz z instytucjami i organizacjami pozawspólnotowymi.

5.   Konferencja Przewodniczących jest odpowiedzialna za organizację systematycznych konsultacji z europejskim społeczeństwem obywatelskim na istotne tematy. Mogą one obejmować organizację debat publicznych, otwartych dla zainteresowanych obywateli, na tematy związane z ogólnym interesem europejskim.
  Prezydium mianuje wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego
  za prowadzenie takich konsultacji
  , który
  przedstawia
  sprawozdania
  Konferencji Przewodniczących.

5.   Konferencja Przewodniczących jest odpowiedzialna za organizację systematycznych konsultacji z europejskim społeczeństwem obywatelskim na istotne tematy. Mogą one obejmować organizację debat publicznych, otwartych dla zainteresowanych obywateli, na tematy związane z ogólnym interesem europejskim.
  Wiceprzewodniczący odpowiedzialny
  za prowadzenie takich konsultacji przedstawia Konferencji Przewodniczących
  okresowe sprawozdanie ze swojej działalności w tym zakresie
  .

6.   Konferencja Przewodniczących sporządza projekt porządku dziennego sesji miesięcznych Parlamentu.

6.   Konferencja Przewodniczących sporządza projekt porządku dziennego sesji miesięcznych Parlamentu.

7.   Konferencja Przewodniczących
  jest organem odpowiedzialnym za skład
  i 
  kompetencje
  komisji
  oraz
  komisji śledczych, jak również wspólnych komisji parlamentarnych, stałych delegacji
  oraz
  delegacji ad hoc.

7.   Konferencja Przewodniczących
  przedstawia Parlamentowi propozycje dotyczące składu
  i 
  kompetencji
  komisji, komisji śledczych, jak również wspólnych komisji parlamentarnych
  i
  stałych delegacji
  . Konferencja Przewodniczących jest organem odpowiedzialnym za zatwierdzanie
  delegacji ad hoc.

8.   Konferencja Przewodniczących decyduje o przydziale miejsc na sali posiedzeń, zgodnie z art. 36.

8.   Konferencja Przewodniczących decyduje o przydziale miejsc na sali posiedzeń, zgodnie z art. 36.

9.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym do udzielania zgody na sporządzenie sprawozdania z własnej inicjatywy.

9.   Konferencja Przewodniczących jest organem właściwym do udzielania zgody na sporządzenie sprawozdania z własnej inicjatywy.

10.   Konferencja Przewodniczących składa do Prezydium wnioski dotyczące kwestii administracyjnych i budżetowych grup politycznych.

10.   Konferencja Przewodniczących składa do Prezydium wnioski dotyczące kwestii administracyjnych i budżetowych grup politycznych.

Poprawka 24

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 28

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 28 | Artykuł 28 |
| Kompetencje kwestorów | Kompetencje kwestorów |
| Kwestorzy są odpowiedzialni za sprawy administracyjne oraz finansowe bezpośrednio dotyczące posłów, zgodnie z wytycznymi Prezydium. | Kwestorzy są odpowiedzialni za sprawy administracyjne oraz finansowe bezpośrednio dotyczące posłów, zgodnie z wytycznymi Prezydium
  , a także za inne zadania im powierzone
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 28

Artykuł 28

Kompetencje kwestorów

Kompetencje kwestorów

Kwestorzy są odpowiedzialni za sprawy administracyjne oraz finansowe bezpośrednio dotyczące posłów, zgodnie z wytycznymi Prezydium.

Kwestorzy są odpowiedzialni za sprawy administracyjne oraz finansowe bezpośrednio dotyczące posłów, zgodnie z wytycznymi Prezydium
  , a także za inne zadania im powierzone
  .

Poprawka 25

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 29

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 29 | Artykuł 29 |
| Konferencja Przewodniczących Komisji | Konferencja Przewodniczących Komisji |
| 1.   Konferencja Przewodniczących Komisji składa się z przewodniczących wszystkich komisji stałych oraz specjalnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego. | 1.   Konferencja Przewodniczących Komisji składa się z przewodniczących wszystkich komisji stałych oraz specjalnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego. |
| W przypadku
  nieobecności przewodniczącego
  zebraniu
  Konferencji przewodniczy
  najstarszy z posłów, a w razie jego nieobecności -
  najstarszy z obecnych posłów. | 1a.
     
  W razie
  nieobecności przewodniczącego
  posiedzeniu
  Konferencji przewodniczy najstarszy z obecnych posłów. |
| 2.   Konferencja Przewodniczących Komisji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia dotyczące prac komisji oraz ustalania porządku dziennego sesji miesięcznych. | 2.   Konferencja Przewodniczących Komisji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia dotyczące prac komisji oraz ustalania porządku dziennego sesji miesięcznych. |
| 3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Komisji. | 3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 29

Artykuł 29

Konferencja Przewodniczących Komisji

Konferencja Przewodniczących Komisji

1.   Konferencja Przewodniczących Komisji składa się z przewodniczących wszystkich komisji stałych oraz specjalnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego.

1.   Konferencja Przewodniczących Komisji składa się z przewodniczących wszystkich komisji stałych oraz specjalnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego.

W przypadku
  nieobecności przewodniczącego
  zebraniu
  Konferencji przewodniczy
  najstarszy z posłów, a w razie jego nieobecności -
  najstarszy z obecnych posłów.

1a.
     
  W razie
  nieobecności przewodniczącego
  posiedzeniu
  Konferencji przewodniczy najstarszy z obecnych posłów.

2.   Konferencja Przewodniczących Komisji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia dotyczące prac komisji oraz ustalania porządku dziennego sesji miesięcznych.

2.   Konferencja Przewodniczących Komisji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia dotyczące prac komisji oraz ustalania porządku dziennego sesji miesięcznych.

3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Komisji.

3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Komisji.

Poprawka 26

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 30

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 30 | Artykuł 30 |
| Konferencja Przewodniczących Delegacji | Konferencja Przewodniczących Delegacji |
| 1.   Konferencja Przewodniczących Delegacji składa się z przewodniczących wszystkich stałych delegacji międzyparlamentarnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego. | 1.   Konferencja Przewodniczących Delegacji składa się z przewodniczących wszystkich stałych delegacji międzyparlamentarnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego. |
| W przypadku
  nieobecności przewodniczącego
  zebraniu
  Konferencji przewodniczy
  najstarszy z posłów, a w razie jego nieobecności -
  najstarszy z obecnych posłów. | 1a.
     
  W razie
  nieobecności przewodniczącego
  posiedzeniu
  Konferencji przewodniczy najstarszy z obecnych posłów. |
| 2.   Konferencja Przewodniczących Delegacji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia związane z pracami delegacji. | 2.   Konferencja Przewodniczących Delegacji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia związane z pracami delegacji. |
| 3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Delegacji. | 3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Delegacji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 30

Artykuł 30

Konferencja Przewodniczących Delegacji

Konferencja Przewodniczących Delegacji

1.   Konferencja Przewodniczących Delegacji składa się z przewodniczących wszystkich stałych delegacji międzyparlamentarnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego.

1.   Konferencja Przewodniczących Delegacji składa się z przewodniczących wszystkich stałych delegacji międzyparlamentarnych. Konferencja wybiera swojego przewodniczącego.

W przypadku
  nieobecności przewodniczącego
  zebraniu
  Konferencji przewodniczy
  najstarszy z posłów, a w razie jego nieobecności -
  najstarszy z obecnych posłów.

1a.
     
  W razie
  nieobecności przewodniczącego
  posiedzeniu
  Konferencji przewodniczy najstarszy z obecnych posłów.

2.   Konferencja Przewodniczących Delegacji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia związane z pracami delegacji.

2.   Konferencja Przewodniczących Delegacji może przekazywać Konferencji Przewodniczących zalecenia związane z pracami delegacji.

3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Delegacji.

3.   Prezydium oraz Konferencja Przewodniczących mogą przekazać niektóre zadania Konferencji Przewodniczących Delegacji.

Poprawka 27

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 30 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 30a |
| | Ciągłość funkcji w okresie wyborczym |
| | Podczas wyborów nowego Parlamentu wszyscy ustępujący posłowie zasiadający w organach lub sprawujący urząd pełnią swoje funkcje do daty pierwszego posiedzenia nowo wybranego Parlamentu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 30a

Ciągłość funkcji w okresie wyborczym

Podczas wyborów nowego Parlamentu wszyscy ustępujący posłowie zasiadający w organach lub sprawujący urząd pełnią swoje funkcje do daty pierwszego posiedzenia nowo wybranego Parlamentu.

Poprawka 28

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 31

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 31 | Artykuł 31 |
| Jawność prac Prezydium i Konferencji Przewodniczących | Jawność prac Prezydium i Konferencji Przewodniczących |
| 1.   Protokoły obrad Prezydium oraz Konferencji Przewodniczących są tłumaczone na wszystkie języki urzędowe
  , drukowane
  i doręczane wszystkim posłom oraz są publicznie dostępne, chyba że Prezydium lub Konferencja Przewodniczących wyjątkowo postanowi inaczej w odniesieniu do niektórych punktów protokołu,
  w celu zachowania poufności
  z 
  przyczyn określonych w
  art. 4 ust. 1-4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. | 1.   Protokoły obrad Prezydium oraz Konferencji Przewodniczących są tłumaczone na wszystkie języki urzędowe i doręczane wszystkim posłom oraz są publicznie dostępne, chyba że Prezydium lub Konferencja Przewodniczących
  w celu zachowania poufności
  wyjątkowo postanowi inaczej w odniesieniu do niektórych punktów protokołu, z 
  zastrzeżeniem
  art. 4 ust. 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| 2.   Każdy poseł może składać pytania dotyczące
  działalności
  Prezydium,
  Konferencji
  Przewodniczących oraz kwestorów. Pytania te są przedstawiane Przewodniczącemu w formie pisemnej. Są one podawane do wiadomości posłów i publikowane wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami na stronie internetowej Parlamentu w terminie do 30 dni od daty ich przedstawienia. | 2.   Każdy poseł może składać pytania dotyczące
  wykonywania obowiązków przez
  Prezydium,
  Konferencję
  Przewodniczących oraz kwestorów. Pytania te są przedstawiane Przewodniczącemu w formie pisemnej. Są one podawane do wiadomości posłów i publikowane wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami na stronie internetowej Parlamentu w terminie do 30 dni od daty ich przedstawienia. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 31

Artykuł 31

Jawność prac Prezydium i Konferencji Przewodniczących

Jawność prac Prezydium i Konferencji Przewodniczących

1.   Protokoły obrad Prezydium oraz Konferencji Przewodniczących są tłumaczone na wszystkie języki urzędowe
  , drukowane
  i doręczane wszystkim posłom oraz są publicznie dostępne, chyba że Prezydium lub Konferencja Przewodniczących wyjątkowo postanowi inaczej w odniesieniu do niektórych punktów protokołu,
  w celu zachowania poufności
  z 
  przyczyn określonych w
  art. 4 ust. 1-4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady.

1.   Protokoły obrad Prezydium oraz Konferencji Przewodniczących są tłumaczone na wszystkie języki urzędowe i doręczane wszystkim posłom oraz są publicznie dostępne, chyba że Prezydium lub Konferencja Przewodniczących
  w celu zachowania poufności
  wyjątkowo postanowi inaczej w odniesieniu do niektórych punktów protokołu, z 
  zastrzeżeniem
  art. 4 ust. 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady.

2.   Każdy poseł może składać pytania dotyczące
  działalności
  Prezydium,
  Konferencji
  Przewodniczących oraz kwestorów. Pytania te są przedstawiane Przewodniczącemu w formie pisemnej. Są one podawane do wiadomości posłów i publikowane wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami na stronie internetowej Parlamentu w terminie do 30 dni od daty ich przedstawienia.

2.   Każdy poseł może składać pytania dotyczące
  wykonywania obowiązków przez
  Prezydium,
  Konferencję
  Przewodniczących oraz kwestorów. Pytania te są przedstawiane Przewodniczącemu w formie pisemnej. Są one podawane do wiadomości posłów i publikowane wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami na stronie internetowej Parlamentu w terminie do 30 dni od daty ich przedstawienia.

Poprawka 29

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 32

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 32 | Artykuł 32 |
| Tworzenie
  grup politycznych | Ustanawianie i rozwiązywanie
  grup politycznych |
| 1.   Posłowie mogą łączyć się w grupy według kryterium podobieństwa poglądów politycznych. | 1.   Posłowie mogą łączyć się w grupy według kryterium podobieństwa poglądów politycznych. |
| Zazwyczaj Parlament nie ocenia podobieństwa poglądów politycznych członków danej grupy. Tworząc zgodnie z niniejszym artykułem grupę polityczną posłowie z założenia uznają, że podzielają swoje poglądy polityczne. Jedynie w przypadku, gdy poszczególni posłowie negują podobieństwo swoich poglądów, konieczne jest, by Parlament ocenił, czy grupa ukonstytuowała się zgodnie z Regulaminem. | Zazwyczaj Parlament nie ocenia podobieństwa poglądów politycznych członków danej grupy. Tworząc zgodnie z niniejszym artykułem grupę polityczną, posłowie z założenia uznają, że podzielają swoje poglądy polityczne. Jedynie w przypadku, gdy poszczególni posłowie negują podobieństwo swoich poglądów, konieczne jest, by Parlament ocenił, czy grupa ukonstytuowała się zgodnie z Regulaminem. |
| 2.   Każda grupa polityczna składa się z posłów wybranych w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich. Minimalna liczba posłów konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi dwadzieścia pięć. | 2.   Każda grupa polityczna składa się z posłów wybranych w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich. Minimalna liczba posłów konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi dwadzieścia pięć. |
| 3.   W przypadku gdy grupa nie osiągnie
  wymaganego progu
  , Przewodniczący, w porozumieniu z Konferencją Przewodniczących, może zezwolić na jej istnienie aż do następnego posiedzenia inauguracyjnego Parlamentu, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków: | 3.   W przypadku gdy grupa nie osiągnie
  jednego z wymaganych progów
  , Przewodniczący, w porozumieniu z Konferencją Przewodniczących, może zezwolić na jej istnienie aż do następnego posiedzenia inauguracyjnego Parlamentu, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków: |
| — | posłowie nadal reprezentują przynajmniej jedną piątą państw członkowskich; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 32

Artykuł 32

Tworzenie
  grup politycznych

Ustanawianie i rozwiązywanie
  grup politycznych

1.   Posłowie mogą łączyć się w grupy według kryterium podobieństwa poglądów politycznych.

1.   Posłowie mogą łączyć się w grupy według kryterium podobieństwa poglądów politycznych.

Zazwyczaj Parlament nie ocenia podobieństwa poglądów politycznych członków danej grupy. Tworząc zgodnie z niniejszym artykułem grupę polityczną posłowie z założenia uznają, że podzielają swoje poglądy polityczne. Jedynie w przypadku, gdy poszczególni posłowie negują podobieństwo swoich poglądów, konieczne jest, by Parlament ocenił, czy grupa ukonstytuowała się zgodnie z Regulaminem.

Zazwyczaj Parlament nie ocenia podobieństwa poglądów politycznych członków danej grupy. Tworząc zgodnie z niniejszym artykułem grupę polityczną, posłowie z założenia uznają, że podzielają swoje poglądy polityczne. Jedynie w przypadku, gdy poszczególni posłowie negują podobieństwo swoich poglądów, konieczne jest, by Parlament ocenił, czy grupa ukonstytuowała się zgodnie z Regulaminem.

2.   Każda grupa polityczna składa się z posłów wybranych w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich. Minimalna liczba posłów konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi dwadzieścia pięć.

2.   Każda grupa polityczna składa się z posłów wybranych w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich. Minimalna liczba posłów konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi dwadzieścia pięć.

3.   W przypadku gdy grupa nie osiągnie
  wymaganego progu
  , Przewodniczący, w porozumieniu z Konferencją Przewodniczących, może zezwolić na jej istnienie aż do następnego posiedzenia inauguracyjnego Parlamentu, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

3.   W przypadku gdy grupa nie osiągnie
  jednego z wymaganych progów
  , Przewodniczący, w porozumieniu z Konferencją Przewodniczących, może zezwolić na jej istnienie aż do następnego posiedzenia inauguracyjnego Parlamentu, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

—

posłowie nadal reprezentują przynajmniej jedną piątą państw członkowskich;

| — | posłowie nadal reprezentują przynajmniej jedną piątą państw członkowskich; |
| --- | --- |

—

posłowie nadal reprezentują przynajmniej jedną piątą państw członkowskich;

| — | grupa istnieje od ponad roku. |
| --- | --- |

—

grupa istnieje od ponad roku.

| — | grupa istnieje od ponad roku. |
| --- | --- |

—

grupa istnieje od ponad roku.

Przewodniczący nie stosuje tego odstępstwa, jeżeli istnieją wystarczające dowody, by podejrzewać, że jest ono nadużywane.

Przewodniczący nie stosuje tego odstępstwa, jeżeli istnieją wystarczające dowody, by podejrzewać, że jest ono nadużywane.

4.   Poseł może należeć tylko do jednej grupy politycznej.

4.   Poseł może należeć tylko do jednej grupy politycznej.

5.   Utworzenie grupy politycznej zgłasza się Przewodniczącemu. Zgłoszenie to zawiera nazwę grupy oraz nazwiska jej członków i członków prezydium.

5.   Utworzenie grupy politycznej zgłasza się Przewodniczącemu. Zgłoszenie to zawiera nazwę grupy oraz nazwiska jej członków i członków prezydium.
  Jest ono podpisane przez wszystkich członków grupy.

6.   Zgłoszenie
  o utworzeniu grupy politycznej podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  .

6.   Zgłoszenie
  zostaje załączone do protokołu sesji miesięcznej, podczas której ogłoszono ustanowienie grupy politycznej
  .

6a.
     
  Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym ustanowienie grup politycznych. Ogłoszenie takie obowiązuje z mocą wsteczną od chwili, gdy grupa powiadomi Przewodniczącego o swoim ustanowieniu, zgodnie z niniejszym artykułem.

Przewodniczący ogłasza także na posiedzeniu plenarnym rozwiązanie grup politycznych. Takie ogłoszenie wywołuje skutek prawny dnia następującego po dniu, w którym warunki istnienia grupy przestały być spełniane.

Poprawka 30

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 33

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 33 | Artykuł 33 |
| Działalność i sytuacja prawna grup politycznych | Działalność i sytuacja prawna grup politycznych |
| 1.   Grupy polityczne pełnią swoje funkcje, w tym zadania nałożone na nie w Regulaminie, w ramach działalności Unii. Grupy polityczne dysponują sekretariatem włączonym do schematu organizacyjnego Sekretariatu Generalnego, infrastrukturą administracyjną oraz środkami przewidzianymi w budżecie Parlamentu. | 1.   Grupy polityczne pełnią swoje funkcje, w tym zadania nałożone na nie w Regulaminie, w ramach działalności Unii. Grupy polityczne dysponują sekretariatem włączonym do schematu organizacyjnego Sekretariatu Generalnego, infrastrukturą administracyjną oraz środkami przewidzianymi w budżecie Parlamentu. |
| | 1a.
     
  Na początku każdej kadencji parlamentarnej Konferencja Przewodniczących stara się uzgodnić procedury mające zapewnić odzwierciedlenie różnorodności politycznej Parlamentu w komisjach i delegacjach oraz organach decyzyjnych. |
| 2.   Prezydium uchwala przepisy dotyczące udostępniania tej infrastruktury i środków, ich wykorzystania, kontroli oraz delegowania odnoszących się do nich uprawnień budżetowych. | 2.   Prezydium
  , uwzględniając propozycje przedstawione przez Konferencję Przewodniczących,
  uchwala przepisy dotyczące udostępniania tej infrastruktury i środków, ich wykorzystania, kontroli oraz delegowania odnoszących się do nich uprawnień budżetowych
  , a także skutków ich nieprzestrzegania
  . |
| 3.   Przepisy te określają skutki administracyjne i finansowe rozwiązania grupy politycznej. | 3.   Przepisy te określają skutki administracyjne i finansowe rozwiązania grupy politycznej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 33

Artykuł 33

Działalność i sytuacja prawna grup politycznych

Działalność i sytuacja prawna grup politycznych

1.   Grupy polityczne pełnią swoje funkcje, w tym zadania nałożone na nie w Regulaminie, w ramach działalności Unii. Grupy polityczne dysponują sekretariatem włączonym do schematu organizacyjnego Sekretariatu Generalnego, infrastrukturą administracyjną oraz środkami przewidzianymi w budżecie Parlamentu.

1.   Grupy polityczne pełnią swoje funkcje, w tym zadania nałożone na nie w Regulaminie, w ramach działalności Unii. Grupy polityczne dysponują sekretariatem włączonym do schematu organizacyjnego Sekretariatu Generalnego, infrastrukturą administracyjną oraz środkami przewidzianymi w budżecie Parlamentu.

1a.
     
  Na początku każdej kadencji parlamentarnej Konferencja Przewodniczących stara się uzgodnić procedury mające zapewnić odzwierciedlenie różnorodności politycznej Parlamentu w komisjach i delegacjach oraz organach decyzyjnych.

2.   Prezydium uchwala przepisy dotyczące udostępniania tej infrastruktury i środków, ich wykorzystania, kontroli oraz delegowania odnoszących się do nich uprawnień budżetowych.

2.   Prezydium
  , uwzględniając propozycje przedstawione przez Konferencję Przewodniczących,
  uchwala przepisy dotyczące udostępniania tej infrastruktury i środków, ich wykorzystania, kontroli oraz delegowania odnoszących się do nich uprawnień budżetowych
  , a także skutków ich nieprzestrzegania
  .

3.   Przepisy te określają skutki administracyjne i finansowe rozwiązania grupy politycznej.

3.   Przepisy te określają skutki administracyjne i finansowe rozwiązania grupy politycznej.

Poprawka 31

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 34

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 34 | Artykuł 34 |
| Zespoły międzypartyjne | Zespoły międzypartyjne |
| 1.   Poszczególni posłowie mogą tworzyć zespoły międzypartyjne lub inne nieformalne grupy posłów w celu prowadzenia nieoficjalnej wymiany poglądów na temat konkretnych kwestii pomiędzy różnymi grupami politycznymi, zbliżając do siebie posłów z różnych komisji parlamentarnych, a także zachęcając do kontaktów pomiędzy posłami a społeczeństwem obywatelskim. | 1.   Poszczególni posłowie mogą tworzyć zespoły międzypartyjne lub inne nieformalne grupy posłów w celu prowadzenia nieoficjalnej wymiany poglądów na temat konkretnych kwestii pomiędzy różnymi grupami politycznymi, zbliżając do siebie posłów z różnych komisji parlamentarnych, a także zachęcając do kontaktów pomiędzy posłami a społeczeństwem obywatelskim. |
| 2.   Takie grupy lub zespoły nie mogą uczestniczyć w żadnych działaniach
  , które mogą
  prowadzić do zakłócenia oficjalnej działalności Parlamentu lub jego organów. Z zastrzeżeniem przestrzegania warunków określonych w przyjętych przez Prezydium przepisach dotyczących tworzenia zespołów międzypartyjnych, grupy polityczne mogą ułatwiać ich działalność, udzielając im wsparcia logistycznego. | 2.   Takie grupy lub zespoły
  zachowują pełną przejrzystość w swoich działaniach i
  nie mogą uczestniczyć w żadnych działaniach
  mogących
  prowadzić do zakłócenia oficjalnej działalności Parlamentu lub jego organów. Z zastrzeżeniem przestrzegania warunków określonych w przyjętych przez Prezydium przepisach dotyczących tworzenia zespołów międzypartyjnych, grupy polityczne mogą ułatwiać ich działalność, udzielając im wsparcia logistycznego. |
| Takie grupy lub zespoły
  mają obowiązek składania oświadczeń dotyczących wszelkiego wsparcia zewnętrznego czy to w formie pieniężnej, czy
  w naturze
  (np. wykonywania prac sekretarskich), które, gdyby zostało udzielone posłowi indywidualnie, wymagałoby zgłoszenia na mocy załącznika I. | 3.
     
  Zespoły międzypartyjne
  mają obowiązek składania
  rocznych
  oświadczeń dotyczących wszelkiego wsparcia zewnętrznego czy to w formie pieniężnej, czy
  niepieniężnej
  (np. wykonywania prac sekretarskich), które, gdyby zostało udzielone posłowi indywidualnie, wymagałoby zgłoszenia na mocy załącznika I. |
| Kwestorzy prowadzą rejestr oświadczeń, o których mowa w 
  akapicie drugim
  . Rejestr jest udostępniany na stronie internetowej Parlamentu. Kwestorzy przyjmują szczegółowe zasady dotyczące tych oświadczeń. | 4.
     Kwestorzy prowadzą rejestr oświadczeń, o których mowa w 
  ust. 3
  . Rejestr jest udostępniany na stronie internetowej Parlamentu. Kwestorzy przyjmują szczegółowe zasady dotyczące tych oświadczeń
  i zapewniają skuteczne egzekwowanie niniejszego artykułu
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 34

Artykuł 34

Zespoły międzypartyjne

Zespoły międzypartyjne

1.   Poszczególni posłowie mogą tworzyć zespoły międzypartyjne lub inne nieformalne grupy posłów w celu prowadzenia nieoficjalnej wymiany poglądów na temat konkretnych kwestii pomiędzy różnymi grupami politycznymi, zbliżając do siebie posłów z różnych komisji parlamentarnych, a także zachęcając do kontaktów pomiędzy posłami a społeczeństwem obywatelskim.

1.   Poszczególni posłowie mogą tworzyć zespoły międzypartyjne lub inne nieformalne grupy posłów w celu prowadzenia nieoficjalnej wymiany poglądów na temat konkretnych kwestii pomiędzy różnymi grupami politycznymi, zbliżając do siebie posłów z różnych komisji parlamentarnych, a także zachęcając do kontaktów pomiędzy posłami a społeczeństwem obywatelskim.

2.   Takie grupy lub zespoły nie mogą uczestniczyć w żadnych działaniach
  , które mogą
  prowadzić do zakłócenia oficjalnej działalności Parlamentu lub jego organów. Z zastrzeżeniem przestrzegania warunków określonych w przyjętych przez Prezydium przepisach dotyczących tworzenia zespołów międzypartyjnych, grupy polityczne mogą ułatwiać ich działalność, udzielając im wsparcia logistycznego.

2.   Takie grupy lub zespoły
  zachowują pełną przejrzystość w swoich działaniach i
  nie mogą uczestniczyć w żadnych działaniach
  mogących
  prowadzić do zakłócenia oficjalnej działalności Parlamentu lub jego organów. Z zastrzeżeniem przestrzegania warunków określonych w przyjętych przez Prezydium przepisach dotyczących tworzenia zespołów międzypartyjnych, grupy polityczne mogą ułatwiać ich działalność, udzielając im wsparcia logistycznego.

Takie grupy lub zespoły
  mają obowiązek składania oświadczeń dotyczących wszelkiego wsparcia zewnętrznego czy to w formie pieniężnej, czy
  w naturze
  (np. wykonywania prac sekretarskich), które, gdyby zostało udzielone posłowi indywidualnie, wymagałoby zgłoszenia na mocy załącznika I.

3.
     
  Zespoły międzypartyjne
  mają obowiązek składania
  rocznych
  oświadczeń dotyczących wszelkiego wsparcia zewnętrznego czy to w formie pieniężnej, czy
  niepieniężnej
  (np. wykonywania prac sekretarskich), które, gdyby zostało udzielone posłowi indywidualnie, wymagałoby zgłoszenia na mocy załącznika I.

Kwestorzy prowadzą rejestr oświadczeń, o których mowa w 
  akapicie drugim
  . Rejestr jest udostępniany na stronie internetowej Parlamentu. Kwestorzy przyjmują szczegółowe zasady dotyczące tych oświadczeń.

4.
     Kwestorzy prowadzą rejestr oświadczeń, o których mowa w 
  ust. 3
  . Rejestr jest udostępniany na stronie internetowej Parlamentu. Kwestorzy przyjmują szczegółowe zasady dotyczące tych oświadczeń
  i zapewniają skuteczne egzekwowanie niniejszego artykułu
  .

Poprawka 32

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| LEGISLACJA
  ,
  BUDŻET
  I INNE PROCEDURY | PROCEDURA USTAWODAWCZA, BUDŻETOWA
  ,
  UDZIELENIA ABSOLUTORIUM
  I INNE PROCEDURY |

Tekst obowiązujący

Poprawka

LEGISLACJA
  ,
  BUDŻET
  I INNE PROCEDURY

PROCEDURA USTAWODAWCZA, BUDŻETOWA
  ,
  UDZIELENIA ABSOLUTORIUM
  I INNE PROCEDURY

Poprawka 33

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 37

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 37 | Artykuł 37 |
| Program prac Komisji | Programowanie roczne |
| 1.   Parlament współdziała z Komisją i Radą w celu określenia programu działalności ustawodawczej Unii Europejskiej. | 1.   Parlament współdziała z Komisją i Radą w celu określenia programu działalności ustawodawczej Unii Europejskiej. |
| Parlament i Komisja współpracują w trakcie przygotowywania programu prac Komisji – który stanowi wkład Komisji w roczne i wieloletnie programowanie Unii -zgodnie z terminarzem oraz trybem uzgodnionymi przez obie instytucje
  i określonymi w załączniku

   (8). | Parlament i Komisja współpracują w trakcie przygotowywania programu prac Komisji – który stanowi wkład Komisji w roczne i wieloletnie programowanie Unii – zgodnie z terminarzem oraz trybem uzgodnionymi przez obie instytucje (8). |
| | 1a.
     
  Po przyjęciu programu prac Komisji Parlament, Rada i Komisja, zgodnie z pkt 7 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa

   (8a)

  , dokonują wymiany poglądów i uzgadniają wspólną deklarację w sprawie rocznego programowania międzyinstytucjonalnego określającą ogólne cele i priorytety. |
| | Przed podjęciem negocjacji z Radą i Komisją nad wspólną deklaracją Przewodniczący dokonuje wymiany poglądów z Konferencją Przewodniczących i Konferencją Przewodniczących Komisji na temat ogólnych celów i priorytetów Parlamentu. |
| | Przed podpisaniem wspólnej deklaracji Przewodniczący zwraca się do Konferencji Przewodniczących o zatwierdzenie tej deklaracji. |
| 2.
     
  W pilnych i nieprzewidzianych przypadkach dana instytucja może, z własnej inicjatywy i zgodnie z procedurami ustanowionymi w traktatach, zaproponować dołączenie do środków prawnych proponowanych w programie prac Komisji. | |
| 3.   przekazuje
  rezolucję przyjętą
  przez Parlament innym instytucjom uczestniczącym w procesie ustawodawczym Unii Europejskiej oraz parlamentom państw członkowskich. | 3.   
  Przewodniczący
  przekazuje
  wszelkie przyjęte
  przez Parlament
  rezolucje w sprawie programu działalności ustawodawczej i priorytetów ustawodawczych
  innym instytucjom uczestniczącym w procesie ustawodawczym Unii Europejskiej oraz parlamentom państw członkowskich. |
| Przewodniczący zwraca się do Rady o wydanie opinii w sprawie programu prac Komisji oraz w sprawie rezolucji Parlamentu. | |
| 4.
     
  Jeśli jedna z instytucji nie jest w stanie dotrzymać przyjętego kalendarza prac, informuje inne instytucje o powodach opóźnienia oraz proponuje nowy kalendarz prac. | |
| | 4a.
     
  Jeżeli Komisja zamierza wycofać wniosek, właściwy komisarz zostaje zaproszony na posiedzenie właściwej komisji w celu omówienia tego zamiaru. Na takie posiedzenie może również zostać zaproszona prezydencja Rady. Jeżeli właściwa komisja nie zgadza się z zamiarem wycofania wniosku, może zwrócić się do Komisji o złożenie oświadczenia przed Parlamentem. Stosuje się art. 123. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 37

Artykuł 37

Program prac Komisji

Programowanie roczne

1.   Parlament współdziała z Komisją i Radą w celu określenia programu działalności ustawodawczej Unii Europejskiej.

1.   Parlament współdziała z Komisją i Radą w celu określenia programu działalności ustawodawczej Unii Europejskiej.

Parlament i Komisja współpracują w trakcie przygotowywania programu prac Komisji – który stanowi wkład Komisji w roczne i wieloletnie programowanie Unii -zgodnie z terminarzem oraz trybem uzgodnionymi przez obie instytucje
  i określonymi w załączniku

   (8).

Parlament i Komisja współpracują w trakcie przygotowywania programu prac Komisji – który stanowi wkład Komisji w roczne i wieloletnie programowanie Unii – zgodnie z terminarzem oraz trybem uzgodnionymi przez obie instytucje (8).

1a.
     
  Po przyjęciu programu prac Komisji Parlament, Rada i Komisja, zgodnie z pkt 7 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa

   (8a)

  , dokonują wymiany poglądów i uzgadniają wspólną deklarację w sprawie rocznego programowania międzyinstytucjonalnego określającą ogólne cele i priorytety.

Przed podjęciem negocjacji z Radą i Komisją nad wspólną deklaracją Przewodniczący dokonuje wymiany poglądów z Konferencją Przewodniczących i Konferencją Przewodniczących Komisji na temat ogólnych celów i priorytetów Parlamentu.

Przed podpisaniem wspólnej deklaracji Przewodniczący zwraca się do Konferencji Przewodniczących o zatwierdzenie tej deklaracji.

2.
     
  W pilnych i nieprzewidzianych przypadkach dana instytucja może, z własnej inicjatywy i zgodnie z procedurami ustanowionymi w traktatach, zaproponować dołączenie do środków prawnych proponowanych w programie prac Komisji.

3.   przekazuje
  rezolucję przyjętą
  przez Parlament innym instytucjom uczestniczącym w procesie ustawodawczym Unii Europejskiej oraz parlamentom państw członkowskich.

3.   
  Przewodniczący
  przekazuje
  wszelkie przyjęte
  przez Parlament
  rezolucje w sprawie programu działalności ustawodawczej i priorytetów ustawodawczych
  innym instytucjom uczestniczącym w procesie ustawodawczym Unii Europejskiej oraz parlamentom państw członkowskich.

Przewodniczący zwraca się do Rady o wydanie opinii w sprawie programu prac Komisji oraz w sprawie rezolucji Parlamentu.

4.
     
  Jeśli jedna z instytucji nie jest w stanie dotrzymać przyjętego kalendarza prac, informuje inne instytucje o powodach opóźnienia oraz proponuje nowy kalendarz prac.

4a.
     
  Jeżeli Komisja zamierza wycofać wniosek, właściwy komisarz zostaje zaproszony na posiedzenie właściwej komisji w celu omówienia tego zamiaru. Na takie posiedzenie może również zostać zaproszona prezydencja Rady. Jeżeli właściwa komisja nie zgadza się z zamiarem wycofania wniosku, może zwrócić się do Komisji o złożenie oświadczenia przed Parlamentem. Stosuje się art. 123.

Poprawka 34

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 38

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 38 | Artykuł 38 |
| Przestrzeganie
  Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej | Przestrzeganie
  praw podstawowych |
| 1.   We wszystkich działaniach Parlament w pełni przestrzega praw
  podstawowych określonych
  w 
  Karcie Praw Podstawowych
  Unii Europejskiej. | 1.   We wszystkich działaniach Parlament w pełni przestrzega praw
  , wolności i zasad uznanych
  w 
  art. 6 Traktatu o
  Unii Europejskiej
  i wartości zapisanych w jego art. 2
  . |
| Parlament przestrzega również w pełni praw i zasad zapisanych w art. 2 i art. 6 ust. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej. | |
| 2.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów uważa, że wniosek dotyczący aktu prawnego lub jego fragmenty są niezgodne z prawami
  zapisanymi w Karcie Praw Podstawowych
  Unii Europejskiej, na ich wniosek sprawa zostaje przekazana komisji
  odpowiedzialnej za dokonanie wykładni Karty. Opinia powyższej komisji jest załączana do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej
  . | 2.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów uważa, że wniosek dotyczący aktu prawnego lub jego fragmenty są niezgodne z prawami
  podstawowymi
  Unii Europejskiej, na ich wniosek sprawa zostaje przekazana komisji
  właściwej w dziedzinie ochrony praw podstawowych
  . |
| | 2a.
     
  Wniosek ten zgłasza się w terminie czterech tygodni roboczych od ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym skierowania sprawy do komisji. |
| | 2b.
     
  Opinię komisji właściwej w dziedzinie ochrony praw podstawowych załącza się do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 38

Artykuł 38

Przestrzeganie
  Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Przestrzeganie
  praw podstawowych

1.   We wszystkich działaniach Parlament w pełni przestrzega praw
  podstawowych określonych
  w 
  Karcie Praw Podstawowych
  Unii Europejskiej.

1.   We wszystkich działaniach Parlament w pełni przestrzega praw
  , wolności i zasad uznanych
  w 
  art. 6 Traktatu o
  Unii Europejskiej
  i wartości zapisanych w jego art. 2
  .

Parlament przestrzega również w pełni praw i zasad zapisanych w art. 2 i art. 6 ust. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

2.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów uważa, że wniosek dotyczący aktu prawnego lub jego fragmenty są niezgodne z prawami
  zapisanymi w Karcie Praw Podstawowych
  Unii Europejskiej, na ich wniosek sprawa zostaje przekazana komisji
  odpowiedzialnej za dokonanie wykładni Karty. Opinia powyższej komisji jest załączana do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej
  .

2.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów uważa, że wniosek dotyczący aktu prawnego lub jego fragmenty są niezgodne z prawami
  podstawowymi
  Unii Europejskiej, na ich wniosek sprawa zostaje przekazana komisji
  właściwej w dziedzinie ochrony praw podstawowych
  .

2a.
     
  Wniosek ten zgłasza się w terminie czterech tygodni roboczych od ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym skierowania sprawy do komisji.

2b.
     
  Opinię komisji właściwej w dziedzinie ochrony praw podstawowych załącza się do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej.

Poprawka 36

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 39

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 39 | Artykuł 39 |
| Weryfikacja podstawy prawnej | Weryfikacja podstawy prawnej |
| 1.   Właściwa komisja weryfikuje w pierwszej kolejności podstawę prawną każdego wniosku dotyczącego aktu
  prawnego oraz każdego innego dokumentu o charakterze ustawodawczym
  . | 1.   Właściwa komisja weryfikuje w pierwszej kolejności podstawę prawną każdego wniosku dotyczącego aktu
  prawnie wiążącego
  . |
| 2.   W przypadku, gdy właściwa komisja kwestionuje ważność lub adekwatność podstawy prawnej – dotyczy to także weryfikacji kryterium, o którym mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej – zwraca się ona do komisji właściwej do spraw prawnych o wydanie opinii. | 2.   W przypadku gdy właściwa komisja kwestionuje ważność lub adekwatność podstawy prawnej – dotyczy to także weryfikacji kryterium, o którym mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej – zwraca się ona do komisji właściwej do spraw prawnych o wydanie opinii. |
| 3.   Komisja
  do spraw
  prawnych może również rozpatrywać z własnej inicjatywy
  kwestie
  dotyczące podstawy prawnej
  wniosków dotyczących aktów prawnych
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję. | 3.   Komisja
  właściwa w kwestiach
  prawnych może również rozpatrywać z własnej inicjatywy
  sprawy
  dotyczące podstawy prawnej
  na dowolnym etapie procedury ustawodawczej
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję. |
| 4.   
  Jeżeli
  komisja do spraw prawnych postanowi zakwestionować ważność lub adekwatność podstawy prawnej, przekazuje ona swoje wnioski Parlamentowi. Parlament głosuje nad tymi wnioskami, zanim przejdzie do głosowania nad przedmiotem przedstawionego wniosku. | 4.   
  W stosownych przypadkach, po wymianie poglądów z Radą i Komisją zgodnie z ustaleniami uzgodnionymi na szczeblu międzyinstytucjonalnym

   (1a)

  , w przypadku gdy
  komisja do spraw prawnych postanowi zakwestionować ważność lub adekwatność podstawy prawnej, przekazuje ona swoje wnioski Parlamentowi.
  Z zastrzeżeniem art. 63
  Parlament głosuje nad tymi wnioskami, zanim przejdzie do głosowania nad przedmiotem przedstawionego wniosku. |
| 5.   
  Niedopuszczalne jest przedstawianie
  na posiedzeniu plenarnym
  poprawek mających
  na celu zmianę podstawy prawnej
  wniosków dotyczących aktów prawnych, jeżeli
  komisja przedmiotowo właściwa ani komisja
  do spraw
  prawnych
  nie zakwestionowały uprzednio ważności lub adekwatności podstawy prawnej
  . | 5.   
  Poprawki złożone
  na posiedzeniu plenarnym
  , mające
  na celu zmianę podstawy prawnej
  , której ważności lub adekwatności nie zakwestionowała uprzednio
  komisja przedmiotowo właściwa ani komisja
  właściwa w kwestiach
  prawnych
  , są niedopuszczalne
  . |
| 6.
     
  Jeżeli Komisja nie zgadza się na zmianę swojego wniosku w celu dostosowania go do podstawy prawnej przyjętej przez Parlament, sprawozdawca lub przewodniczący komisji ds. prawnych lub komisji przedmiotowo właściwej może zaproponować przełożenie głosowania w sprawie przedmiotu przedstawionego wniosku na późniejsze posiedzenie. | |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 39

Artykuł 39

Weryfikacja podstawy prawnej

Weryfikacja podstawy prawnej

1.   Właściwa komisja weryfikuje w pierwszej kolejności podstawę prawną każdego wniosku dotyczącego aktu
  prawnego oraz każdego innego dokumentu o charakterze ustawodawczym
  .

1.   Właściwa komisja weryfikuje w pierwszej kolejności podstawę prawną każdego wniosku dotyczącego aktu
  prawnie wiążącego
  .

2.   W przypadku, gdy właściwa komisja kwestionuje ważność lub adekwatność podstawy prawnej – dotyczy to także weryfikacji kryterium, o którym mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej – zwraca się ona do komisji właściwej do spraw prawnych o wydanie opinii.

2.   W przypadku gdy właściwa komisja kwestionuje ważność lub adekwatność podstawy prawnej – dotyczy to także weryfikacji kryterium, o którym mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej – zwraca się ona do komisji właściwej do spraw prawnych o wydanie opinii.

3.   Komisja
  do spraw
  prawnych może również rozpatrywać z własnej inicjatywy
  kwestie
  dotyczące podstawy prawnej
  wniosków dotyczących aktów prawnych
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

3.   Komisja
  właściwa w kwestiach
  prawnych może również rozpatrywać z własnej inicjatywy
  sprawy
  dotyczące podstawy prawnej
  na dowolnym etapie procedury ustawodawczej
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

4.   
  Jeżeli
  komisja do spraw prawnych postanowi zakwestionować ważność lub adekwatność podstawy prawnej, przekazuje ona swoje wnioski Parlamentowi. Parlament głosuje nad tymi wnioskami, zanim przejdzie do głosowania nad przedmiotem przedstawionego wniosku.

4.   
  W stosownych przypadkach, po wymianie poglądów z Radą i Komisją zgodnie z ustaleniami uzgodnionymi na szczeblu międzyinstytucjonalnym

   (1a)

  , w przypadku gdy
  komisja do spraw prawnych postanowi zakwestionować ważność lub adekwatność podstawy prawnej, przekazuje ona swoje wnioski Parlamentowi.
  Z zastrzeżeniem art. 63
  Parlament głosuje nad tymi wnioskami, zanim przejdzie do głosowania nad przedmiotem przedstawionego wniosku.

5.   
  Niedopuszczalne jest przedstawianie
  na posiedzeniu plenarnym
  poprawek mających
  na celu zmianę podstawy prawnej
  wniosków dotyczących aktów prawnych, jeżeli
  komisja przedmiotowo właściwa ani komisja
  do spraw
  prawnych
  nie zakwestionowały uprzednio ważności lub adekwatności podstawy prawnej
  .

5.   
  Poprawki złożone
  na posiedzeniu plenarnym
  , mające
  na celu zmianę podstawy prawnej
  , której ważności lub adekwatności nie zakwestionowała uprzednio
  komisja przedmiotowo właściwa ani komisja
  właściwa w kwestiach
  prawnych
  , są niedopuszczalne
  .

6.
     
  Jeżeli Komisja nie zgadza się na zmianę swojego wniosku w celu dostosowania go do podstawy prawnej przyjętej przez Parlament, sprawozdawca lub przewodniczący komisji ds. prawnych lub komisji przedmiotowo właściwej może zaproponować przełożenie głosowania w sprawie przedmiotu przedstawionego wniosku na późniejsze posiedzenie.

Poprawka 37

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 40

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 40 | Artykuł 40 |
| Przekazanie uprawnień ustawodawczych | Przekazanie uprawnień ustawodawczych
  i przyznanie uprawnień wykonawczych |
| 1.   Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przekazuje Komisji uprawnienia ustawodawcze zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na cele, treść, zakres i czas obowiązywania przekazanych uprawnień, a także na warunki, którym podlega to przekazanie uprawnień. | 1.   Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przekazuje Komisji uprawnienia ustawodawcze zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na cele, treść, zakres i czas obowiązywania przekazanych uprawnień, a także na warunki, którym podlega to przekazanie uprawnień. |
| | 1a.
     
  Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przyznaje uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na fakt, że przy wykonywaniu uprawnień wykonawczych Komisja nie może zmienić ani uzupełnić aktu prawnego, nawet w odniesieniu do elementów innych niż istotne. |
| 2.   Komisja przedmiotowo właściwa w danej sprawie może w każdym momencie zażądać opinii od komisji właściwej dla interpretacji i stosowania prawa Unii. | 2.   Komisja przedmiotowo właściwa w danej sprawie może w każdym momencie zażądać opinii od komisji właściwej dla interpretacji i stosowania prawa Unii. |
| 3.   Komisja właściwa dla interpretacji i stosowania prawa Unii może również z własnej inicjatywy rozpatrzyć kwestie dotyczące przekazania uprawnień ustawodawczych. Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję. | 3.   Komisja właściwa dla interpretacji i stosowania prawa Unii może również z własnej inicjatywy rozpatrzyć kwestie dotyczące przekazania uprawnień ustawodawczych
  i przyznania uprawnień wykonawczych
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 40

Artykuł 40

Przekazanie uprawnień ustawodawczych

Przekazanie uprawnień ustawodawczych
  i przyznanie uprawnień wykonawczych

1.   Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przekazuje Komisji uprawnienia ustawodawcze zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na cele, treść, zakres i czas obowiązywania przekazanych uprawnień, a także na warunki, którym podlega to przekazanie uprawnień.

1.   Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przekazuje Komisji uprawnienia ustawodawcze zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na cele, treść, zakres i czas obowiązywania przekazanych uprawnień, a także na warunki, którym podlega to przekazanie uprawnień.

1a.
     
  Badając wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, który przyznaje uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament zwraca szczególną uwagę na fakt, że przy wykonywaniu uprawnień wykonawczych Komisja nie może zmienić ani uzupełnić aktu prawnego, nawet w odniesieniu do elementów innych niż istotne.

2.   Komisja przedmiotowo właściwa w danej sprawie może w każdym momencie zażądać opinii od komisji właściwej dla interpretacji i stosowania prawa Unii.

2.   Komisja przedmiotowo właściwa w danej sprawie może w każdym momencie zażądać opinii od komisji właściwej dla interpretacji i stosowania prawa Unii.

3.   Komisja właściwa dla interpretacji i stosowania prawa Unii może również z własnej inicjatywy rozpatrzyć kwestie dotyczące przekazania uprawnień ustawodawczych. Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

3.   Komisja właściwa dla interpretacji i stosowania prawa Unii może również z własnej inicjatywy rozpatrzyć kwestie dotyczące przekazania uprawnień ustawodawczych
  i przyznania uprawnień wykonawczych
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

Poprawka 38

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 41

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 41 | Artykuł 41 |
| Weryfikacja zgodności finansowej | Weryfikacja zgodności finansowej |
| 1.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu
  prawnego
  pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament bada, czy zostały przewidziane wystarczające środki finansowe. | 1.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu
  prawnie wiążącego
  pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament bada, czy zostały przewidziane wystarczające środki finansowe. |
| 2.   
  Z zastrzeżeniem art. 47,
  właściwa
  komisja
  weryfikuje każdy wniosek dotyczący aktu
  ustawodawczego oraz każdy inny dokument o charakterze ustawodawczym
  pod kątem zgodności finansowej
  danego aktu z wieloletnimi ramami finansowymi
  . | 2.   
  Komisja przedmiotowo
  właściwa weryfikuje każdy wniosek dotyczący aktu
  prawnie wiążącego
  pod kątem
  jego
  zgodności finansowej
  z rozporządzeniem w sprawie wieloletnich ram finansowych
  . |
| 3.   Zmieniając wysokość środków finansowych przeznaczonych na pokrycie potrzeb związanych z rozpatrywanym aktem prawnym, właściwa komisja zasięga opinii komisji właściwej do spraw budżetowych. | 3.   Zmieniając wysokość środków finansowych przeznaczonych na pokrycie potrzeb związanych z rozpatrywanym aktem prawnym, właściwa komisja zasięga opinii komisji właściwej do spraw budżetowych. |
| 4.   Komisja do spraw budżetowych może także rozpatrywać z własnej inicjatywy kwestie zgodności finansowej wniosków dotyczących aktów
  prawnych
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję. | 4.   Komisja do spraw budżetowych może także rozpatrywać z własnej inicjatywy kwestie zgodności finansowej wniosków dotyczących aktów
  prawnie wiążących
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję. |
| 5.   Jeżeli komisja do spraw budżetowych postanowi zakwestionować zgodność finansową danego
  aktu prawnego
  , przekazuje ona swoje
  wnioski
  Parlamentowi,
  który poddaje je
  pod głosowanie. | 5.   Jeżeli komisja do spraw budżetowych postanowi zakwestionować zgodność finansową danego
  wniosku
  , przekazuje ona swoje
  uwagi
  Parlamentowi,
  zanim Parlament podda wniosek
  pod głosowanie. |
| 6.
     
  Parlament może przyjąć akt prawny uznany za niezgodny, przy czym ostateczna decyzja należy do władzy budżetowej. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 41

Artykuł 41

Weryfikacja zgodności finansowej

Weryfikacja zgodności finansowej

1.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu
  prawnego
  pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament bada, czy zostały przewidziane wystarczające środki finansowe.

1.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu
  prawnie wiążącego
  pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament bada, czy zostały przewidziane wystarczające środki finansowe.

2.   
  Z zastrzeżeniem art. 47,
  właściwa
  komisja
  weryfikuje każdy wniosek dotyczący aktu
  ustawodawczego oraz każdy inny dokument o charakterze ustawodawczym
  pod kątem zgodności finansowej
  danego aktu z wieloletnimi ramami finansowymi
  .

2.   
  Komisja przedmiotowo
  właściwa weryfikuje każdy wniosek dotyczący aktu
  prawnie wiążącego
  pod kątem
  jego
  zgodności finansowej
  z rozporządzeniem w sprawie wieloletnich ram finansowych
  .

3.   Zmieniając wysokość środków finansowych przeznaczonych na pokrycie potrzeb związanych z rozpatrywanym aktem prawnym, właściwa komisja zasięga opinii komisji właściwej do spraw budżetowych.

3.   Zmieniając wysokość środków finansowych przeznaczonych na pokrycie potrzeb związanych z rozpatrywanym aktem prawnym, właściwa komisja zasięga opinii komisji właściwej do spraw budżetowych.

4.   Komisja do spraw budżetowych może także rozpatrywać z własnej inicjatywy kwestie zgodności finansowej wniosków dotyczących aktów
  prawnych
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

4.   Komisja do spraw budżetowych może także rozpatrywać z własnej inicjatywy kwestie zgodności finansowej wniosków dotyczących aktów
  prawnie wiążących
  . Informuje ona wówczas w należyty sposób właściwą komisję.

5.   Jeżeli komisja do spraw budżetowych postanowi zakwestionować zgodność finansową danego
  aktu prawnego
  , przekazuje ona swoje
  wnioski
  Parlamentowi,
  który poddaje je
  pod głosowanie.

5.   Jeżeli komisja do spraw budżetowych postanowi zakwestionować zgodność finansową danego
  wniosku
  , przekazuje ona swoje
  uwagi
  Parlamentowi,
  zanim Parlament podda wniosek
  pod głosowanie.

6.
     
  Parlament może przyjąć akt prawny uznany za niezgodny, przy czym ostateczna decyzja należy do władzy budżetowej.

Poprawka 39

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 42

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 42 | Artykuł 42 |
| Badanie przestrzegania
  zasady
  pomocniczości | Badanie przestrzegania
  zasad
  pomocniczości
  i proporcjonalności |
| 1.   Badając wniosek dotyczący aktu prawnego, Parlament zwraca szczególną uwagę na przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności. | 1.   Badając wniosek dotyczący aktu prawnego, Parlament zwraca szczególną uwagę na przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności. |
| 2.   
  Komisja odpowiedzialna za przestrzeganie
  zasady pomocniczości może podjąć decyzję o wydaniu zaleceń dla komisji przedmiotowo właściwej odnoszących się do
  każdego
  wniosku dotyczącego aktu
  prawnego
  . | 2.   
  Wyłącznie komisja właściwa w kwestii przestrzegania
  zasady pomocniczości może podjąć decyzję o wydaniu zaleceń dla komisji przedmiotowo właściwej odnoszących się do wniosku dotyczącego aktu
  ustawodawczego
  . |
| 3.
     
  Jeżeli parlament krajowy wysyła do Przewodniczącego uzasadnioną opinię zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów krajowych w Unii Europejskiej oraz art. 6 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, dokument ten jest odsyłany do komisji przedmiotowo właściwej oraz przekazywany tytułem informacji komisji odpowiedzialnej za przestrzeganie zasady pomocniczości. | |
| 4.   Z wyjątkiem pilnych przypadków, o których mowa w art. 4 Protokołu w sprawie roli parlamentów
  krajowych
  w Unii Europejskiej, komisja nie przystępuje do ostatecznego głosowania przed upływem terminu ośmiu tygodni określonego w art. 6 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności. | 4.   Z wyjątkiem pilnych przypadków, o których mowa w art. 4 Protokołu
  nr 1
  w sprawie roli parlamentów
  narodowych
  w Unii Europejskiej, komisja
  przedmiotowo właściwa
  nie przystępuje do ostatecznego głosowania przed upływem terminu ośmiu tygodni określonego w art. 6 Protokołu
  nr 2
  w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności. |
| | 4a.
     
  Jeżeli parlament narodowy wysyła Przewodniczącemu uzasadnioną opinię zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, dokument ten jest odsyłany do komisji przedmiotowo właściwej oraz przekazywany tytułem informacji komisji właściwej w kwestii przestrzegania zasady pomocniczości. |
| 5.   W przypadku gdy uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności wniosku dotyczącego aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej jedną trzecią głosów przyznanych parlamentom krajowym lub jedną czwartą głosów w przypadku wniosku dotyczącego aktu prawnego przedłożonego na podstawie art. 76 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament wstrzymuje się z decyzją do czasu, gdy autor wniosku oświadczy, jakie zamierza zastosować podejście. | 5.   W przypadku gdy uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności wniosku dotyczącego aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej jedną trzecią głosów przyznanych parlamentom krajowym lub jedną czwartą głosów w przypadku wniosku dotyczącego aktu prawnego przedłożonego na podstawie art. 76 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament wstrzymuje się z decyzją do czasu, gdy autor wniosku oświadczy, jakie zamierza zastosować podejście. |
| 6.   Jeżeli w ramach zwykłej procedury ustawodawczej uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności projektu aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej zwykłą większość głosów przyznanych parlamentom krajowym, komisja przedmiotowo właściwa, po rozpatrzeniu przedłożonych uzasadnionych opinii parlamentów krajowych i Komisji oraz po wysłuchaniu poglądów komisji przedmiotowo właściwej za poszanowanie zasady pomocniczości, może zalecić Parlamentowi odrzucenie projektu ze względu na naruszenie zasady pomocniczości lub wydaje dla Parlamentu jakiekolwiek inne zalecenie, które może zawierać sugerowane poprawki dotyczące przestrzegania zasady pomocniczości. Opinię wydaną przez komisję odpowiedzialną za przestrzeganie zasady pomocniczości załącza się do każdego tego typu zalecenia. | 6.   Jeżeli w ramach zwykłej procedury ustawodawczej uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności projektu aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej zwykłą większość głosów przyznanych parlamentom krajowym, komisja przedmiotowo właściwa, po rozpatrzeniu przedłożonych uzasadnionych opinii parlamentów krajowych i Komisji oraz po wysłuchaniu poglądów komisji przedmiotowo właściwej za poszanowanie zasady pomocniczości, może zalecić Parlamentowi odrzucenie projektu ze względu na naruszenie zasady pomocniczości lub wydaje dla Parlamentu jakiekolwiek inne zalecenie, które może zawierać sugerowane poprawki dotyczące przestrzegania zasady pomocniczości. Opinię wydaną przez komisję odpowiedzialną za przestrzeganie zasady pomocniczości załącza się do każdego tego typu zalecenia. |
| Zalecenie zostaje przekazane Parlamentowi do debaty i pod głosowanie. Jeżeli zalecenie dotyczące odrzucenia wniosku zostaje przyjęte większością oddanych głosów, przewodniczący ogłasza zamknięcie procedury. W przypadku gdy Parlament nie odrzuci wniosku, procedura ma dalszy ciąg przy uwzględnieniu zatwierdzonych przez Parlament zaleceń. | Zalecenie zostaje przekazane Parlamentowi do debaty i pod głosowanie. Jeżeli zalecenie dotyczące odrzucenia wniosku zostaje przyjęte większością oddanych głosów, Przewodniczący ogłasza zamknięcie procedury. W przypadku gdy Parlament nie odrzuci wniosku, procedura ma dalszy ciąg przy uwzględnieniu zatwierdzonych przez Parlament zaleceń. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 42

Artykuł 42

Badanie przestrzegania
  zasady
  pomocniczości

Badanie przestrzegania
  zasad
  pomocniczości
  i proporcjonalności

1.   Badając wniosek dotyczący aktu prawnego, Parlament zwraca szczególną uwagę na przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności.

1.   Badając wniosek dotyczący aktu prawnego, Parlament zwraca szczególną uwagę na przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności.

2.   
  Komisja odpowiedzialna za przestrzeganie
  zasady pomocniczości może podjąć decyzję o wydaniu zaleceń dla komisji przedmiotowo właściwej odnoszących się do
  każdego
  wniosku dotyczącego aktu
  prawnego
  .

2.   
  Wyłącznie komisja właściwa w kwestii przestrzegania
  zasady pomocniczości może podjąć decyzję o wydaniu zaleceń dla komisji przedmiotowo właściwej odnoszących się do wniosku dotyczącego aktu
  ustawodawczego
  .

3.
     
  Jeżeli parlament krajowy wysyła do Przewodniczącego uzasadnioną opinię zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów krajowych w Unii Europejskiej oraz art. 6 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, dokument ten jest odsyłany do komisji przedmiotowo właściwej oraz przekazywany tytułem informacji komisji odpowiedzialnej za przestrzeganie zasady pomocniczości.

4.   Z wyjątkiem pilnych przypadków, o których mowa w art. 4 Protokołu w sprawie roli parlamentów
  krajowych
  w Unii Europejskiej, komisja nie przystępuje do ostatecznego głosowania przed upływem terminu ośmiu tygodni określonego w art. 6 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności.

4.   Z wyjątkiem pilnych przypadków, o których mowa w art. 4 Protokołu
  nr 1
  w sprawie roli parlamentów
  narodowych
  w Unii Europejskiej, komisja
  przedmiotowo właściwa
  nie przystępuje do ostatecznego głosowania przed upływem terminu ośmiu tygodni określonego w art. 6 Protokołu
  nr 2
  w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności.

4a.
     
  Jeżeli parlament narodowy wysyła Przewodniczącemu uzasadnioną opinię zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, dokument ten jest odsyłany do komisji przedmiotowo właściwej oraz przekazywany tytułem informacji komisji właściwej w kwestii przestrzegania zasady pomocniczości.

5.   W przypadku gdy uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności wniosku dotyczącego aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej jedną trzecią głosów przyznanych parlamentom krajowym lub jedną czwartą głosów w przypadku wniosku dotyczącego aktu prawnego przedłożonego na podstawie art. 76 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament wstrzymuje się z decyzją do czasu, gdy autor wniosku oświadczy, jakie zamierza zastosować podejście.

5.   W przypadku gdy uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności wniosku dotyczącego aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej jedną trzecią głosów przyznanych parlamentom krajowym lub jedną czwartą głosów w przypadku wniosku dotyczącego aktu prawnego przedłożonego na podstawie art. 76 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Parlament wstrzymuje się z decyzją do czasu, gdy autor wniosku oświadczy, jakie zamierza zastosować podejście.

6.   Jeżeli w ramach zwykłej procedury ustawodawczej uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności projektu aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej zwykłą większość głosów przyznanych parlamentom krajowym, komisja przedmiotowo właściwa, po rozpatrzeniu przedłożonych uzasadnionych opinii parlamentów krajowych i Komisji oraz po wysłuchaniu poglądów komisji przedmiotowo właściwej za poszanowanie zasady pomocniczości, może zalecić Parlamentowi odrzucenie projektu ze względu na naruszenie zasady pomocniczości lub wydaje dla Parlamentu jakiekolwiek inne zalecenie, które może zawierać sugerowane poprawki dotyczące przestrzegania zasady pomocniczości. Opinię wydaną przez komisję odpowiedzialną za przestrzeganie zasady pomocniczości załącza się do każdego tego typu zalecenia.

6.   Jeżeli w ramach zwykłej procedury ustawodawczej uzasadnione opinie zawierające zarzuty co do niezgodności projektu aktu prawnego z zasadą pomocniczości stanowią co najmniej zwykłą większość głosów przyznanych parlamentom krajowym, komisja przedmiotowo właściwa, po rozpatrzeniu przedłożonych uzasadnionych opinii parlamentów krajowych i Komisji oraz po wysłuchaniu poglądów komisji przedmiotowo właściwej za poszanowanie zasady pomocniczości, może zalecić Parlamentowi odrzucenie projektu ze względu na naruszenie zasady pomocniczości lub wydaje dla Parlamentu jakiekolwiek inne zalecenie, które może zawierać sugerowane poprawki dotyczące przestrzegania zasady pomocniczości. Opinię wydaną przez komisję odpowiedzialną za przestrzeganie zasady pomocniczości załącza się do każdego tego typu zalecenia.

Zalecenie zostaje przekazane Parlamentowi do debaty i pod głosowanie. Jeżeli zalecenie dotyczące odrzucenia wniosku zostaje przyjęte większością oddanych głosów, przewodniczący ogłasza zamknięcie procedury. W przypadku gdy Parlament nie odrzuci wniosku, procedura ma dalszy ciąg przy uwzględnieniu zatwierdzonych przez Parlament zaleceń.

Zalecenie zostaje przekazane Parlamentowi do debaty i pod głosowanie. Jeżeli zalecenie dotyczące odrzucenia wniosku zostaje przyjęte większością oddanych głosów, Przewodniczący ogłasza zamknięcie procedury. W przypadku gdy Parlament nie odrzuci wniosku, procedura ma dalszy ciąg przy uwzględnieniu zatwierdzonych przez Parlament zaleceń.

Poprawka 40

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 44

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 44 | Artykuł 44 |
| Reprezentacja Parlamentu na posiedzeniach Rady | Reprezentacja Parlamentu na posiedzeniach Rady |
| Jeżeli Rada wnioskuje, by Parlament wziął udział w jej posiedzeniu,
  w trakcie którego występuje ona w charakterze ustawodawcy,
  Przewodniczący Parlamentu zwraca się do przewodniczącego lub sprawozdawcy
  właściwej komisji
  lub do innego posła wyznaczonego przez daną komisję by reprezentował Parlament. | Jeżeli Rada wnioskuje, by Parlament wziął udział w jej posiedzeniu, Przewodniczący Parlamentu zwraca się do przewodniczącego lub sprawozdawcy
  komisji przedmiotowo właściwej
  lub do innego posła wyznaczonego przez daną komisję, by reprezentował Parlament. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 44

Artykuł 44

Reprezentacja Parlamentu na posiedzeniach Rady

Reprezentacja Parlamentu na posiedzeniach Rady

Jeżeli Rada wnioskuje, by Parlament wziął udział w jej posiedzeniu,
  w trakcie którego występuje ona w charakterze ustawodawcy,
  Przewodniczący Parlamentu zwraca się do przewodniczącego lub sprawozdawcy
  właściwej komisji
  lub do innego posła wyznaczonego przez daną komisję by reprezentował Parlament.

Jeżeli Rada wnioskuje, by Parlament wziął udział w jej posiedzeniu, Przewodniczący Parlamentu zwraca się do przewodniczącego lub sprawozdawcy
  komisji przedmiotowo właściwej
  lub do innego posła wyznaczonego przez daną komisję, by reprezentował Parlament.

Poprawka 41

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 45

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 45 | Artykuł 45 |
| Prawo
  inicjatywy przyznane Parlamentowi w traktatach | Prawo
  Parlamentu do przedstawiania wniosków |
| W przypadkach, w których traktaty dają Parlamentowi prawo inicjatywy, właściwa komisja może zadecydować o sporządzeniu sprawozdania z własnej inicjatywy. | W przypadkach, w których traktaty dają Parlamentowi prawo inicjatywy, właściwa komisja może zadecydować o sporządzeniu sprawozdania z własnej inicjatywy
  zgodnie z art. 52
  . |
| Sprawozdanie zawiera: | Sprawozdanie zawiera: |
| a) | projekt rezolucji; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 45

Artykuł 45

Prawo
  inicjatywy przyznane Parlamentowi w traktatach

Prawo
  Parlamentu do przedstawiania wniosków

W przypadkach, w których traktaty dają Parlamentowi prawo inicjatywy, właściwa komisja może zadecydować o sporządzeniu sprawozdania z własnej inicjatywy.

W przypadkach, w których traktaty dają Parlamentowi prawo inicjatywy, właściwa komisja może zadecydować o sporządzeniu sprawozdania z własnej inicjatywy
  zgodnie z art. 52
  .

Sprawozdanie zawiera:

Sprawozdanie zawiera:

a)

projekt rezolucji;

| a) | projekt rezolucji; |
| --- | --- |

a)

projekt rezolucji;

| b) | ewentualnie – projekt decyzji lub
  projekt wniosku; |
| --- | --- |

b)

ewentualnie – projekt decyzji lub
  projekt wniosku;

| b) | projekt wniosku; |
| --- | --- |

b)

projekt wniosku;

| c) | uzasadnienie, zawierające w razie potrzeby kosztorys. |
| --- | --- |

c)

uzasadnienie, zawierające w razie potrzeby kosztorys.

| c) | uzasadnienie, zawierające w razie potrzeby kosztorys. |
| --- | --- |

c)

uzasadnienie, zawierające w razie potrzeby kosztorys.

W przypadku gdy przyjęcie aktu przez Parlament wymaga zatwierdzenia przez Radę lub jej zgody oraz wydania opinii przez Komisję lub jej zgody, Parlament może – w następstwie głosowania nad proponowanym aktem i nad wnioskiem sprawozdawcy – zadecydować o odroczeniu głosowania nad projektem rezolucji do czasu zajęcia przez Radę lub Komisję stanowiska w sprawie.

W przypadku gdy przyjęcie aktu przez Parlament wymaga zatwierdzenia przez Radę lub jej zgody oraz wydania opinii przez Komisję lub jej zgody, Parlament może – w następstwie głosowania nad proponowanym aktem i nad wnioskiem sprawozdawcy – zadecydować o odroczeniu głosowania nad projektem rezolucji do czasu zajęcia przez Radę lub Komisję stanowiska w sprawie.

Poprawka 42

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 46

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 46 | Artykuł 46 |
| Inicjatywa przewidziana w art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej | Zwrócenie się do Komisji o przedstawienie wniosku |
| 1.   Zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej Parlament może, przyjmując rezolucję na podstawie sprawozdania z inicjatywy własnej właściwej komisji sporządzonego zgodnie z art. 52, zwrócić się do Komisji o przedłożenie wszelkich stosownych wniosków mających na celu przyjęcie nowego lub modyfikację istniejącego aktu prawnego. Rezolucja jest przyjmowana większością głosów posłów do Parlamentu. Parlament może jednocześnie ustalić termin przedłożenia wniosku. | 1.   Zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej Parlament może, przyjmując rezolucję na podstawie sprawozdania z inicjatywy własnej właściwej komisji sporządzonego zgodnie z art. 52, zwrócić się do Komisji o przedłożenie wszelkich stosownych wniosków mających na celu przyjęcie nowego lub modyfikację istniejącego aktu prawnego. Rezolucja jest przyjmowana większością głosów posłów do Parlamentu. Parlament może jednocześnie ustalić termin przedłożenia wniosku. |
| 2.   Każdy poseł może przedłożyć wniosek dotyczący aktu prawnego Unii w ramach prawa Parlamentu do inicjatywy ustawodawczej zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. | 2.   Każdy poseł może przedłożyć wniosek dotyczący aktu prawnego Unii w ramach prawa Parlamentu do inicjatywy ustawodawczej zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| Taki wniosek może przedłożyć maksymalnie dziesięciu posłów. We wniosku podaje się
  jego
  podstawę prawną i można do niego dołączyć uzasadnienie
  złożone z
  nie więcej niż 150 słów. | Taki wniosek może przedłożyć
  wspólnie
  maksymalnie dziesięciu posłów. We wniosku podaje się podstawę prawną
  , na której się on opiera,
  i można do niego dołączyć uzasadnienie
  liczące
  nie więcej niż 150 słów. |
| | Wniosek przedkładany jest Przewodniczącemu, który sprawdza, czy spełnione zostały wymogi prawne. Może on przekazać właściwiej komisji wniosek o opinię co do adekwatności jego podstawy prawnej lub o jej sprawdzenie. Jeżeli Przewodniczący uzna wniosek za dopuszczalny, ogłasza to na posiedzeniu plenarnym i przekazuje go właściwej komisji. |
| | Przed przekazaniem właściwej komisji wniosek tłumaczony jest na języki urzędowe, które przewodniczący tej komisji uzna za niezbędne do podjęcia decyzji w sprawie nadania wnioskowi dalszego biegu. |
| | Właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie dalszego działania w ciągu trzech miesięcy od przekazania wniosku, po umożliwieniu autorom wniosku wystąpienia przed komisją. |
| | W tytule sprawozdania wymienia się nazwiska autorów wniosku. |
| 3.
     
  Wniosek przedkładany jest przewodniczącemu, który sprawdza, czy spełnione zostały wymogi prawne. Może on przekazać właściwiej komisji wniosek o opinię co do stosowności jego podstawy prawnej lub o jej sprawdzenie. Jeśli przewodniczący uzna wniosek za dopuszczalny, ogłasza to na posiedzeniu plenarnym i przekazuje go właściwej komisji. | |
| Przed przekazaniem właściwej komisji wniosek tłumaczony jest na języki urzędowe, które przewodniczący tej komisji uzna za niezbędne do podjęcia decyzji w sprawie nadania wnioskowi dalszego biegu. | |
| Komisja może zalecić przewodniczącemu, by wniosek został przedłożony do podpisu wszystkim posłom, z zastrzeżeniem warunków i terminów określonych w art. 136 ust. 2, 3 i 7. | |
| Jeśli taki wniosek zostanie podpisany przez większość posłów do Parlamentu, sprawozdanie w sprawie wniosku uznaje się za zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących. Po wysłuchaniu autorów wniosku, komisja sporządza sprawozdanie zgodnie z art. 52. | |
| Jeśli wniosek nie zostanie przedłożony do dodatkowych podpisów lub nie zostanie podpisany przez większość posłów do Parlamentu, właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie dalszej procedury w ciągu trzech miesięcy od jego przekazania i po wysłuchaniu jego autorów. | |
| W tytule sprawozdania wymienia się nazwiska autorów wniosku. | |
| 4.   Rezolucja Parlamentu wskazuje odpowiednią podstawę prawną oraz zawiera
  szczegółowe
  zalecenia dotyczące treści wymaganego wniosku
  , który powinien uwzględniać prawa podstawowe i zasadę pomocniczości
  . | 4.   Rezolucja Parlamentu wskazuje odpowiednią podstawę prawną oraz zawiera zalecenia dotyczące treści wymaganego wniosku. |
| 5.   Jeżeli wymagany wniosek pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament wskazuje sposób zapewnienia odpowiednich środków finansowych. | 5.   Jeżeli wymagany wniosek pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament wskazuje sposób zapewnienia wystarczających środków finansowych. |
| 6.   Właściwa komisja nadzoruje postępy w przygotowywaniu wszelkich zaproponowanych aktów
  ustawodawczych
  sporządzonych na specjalny wniosek Parlamentu. | 6.   Właściwa komisja nadzoruje postępy w przygotowywaniu wszelkich zaproponowanych aktów
  prawnych Unii
  sporządzonych na specjalny wniosek Parlamentu. |
| | 6a.
     
  Konferencja Przewodniczących Komisji regularnie monitoruje zgodność działań Komisji z pkt 10 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, na mocy którego Komisja odpowiada na wezwanie do przedstawienia wniosków w terminie trzech miesięcy, informując o zamierzonych działaniach następczych w przyjętym w tym celu specjalnym komunikacie. Konferencja Przewodniczących Komisji informuje regularnie Konferencję Przewodniczących o wynikach takiego monitorowania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 46

Artykuł 46

Inicjatywa przewidziana w art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zwrócenie się do Komisji o przedstawienie wniosku

1.   Zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej Parlament może, przyjmując rezolucję na podstawie sprawozdania z inicjatywy własnej właściwej komisji sporządzonego zgodnie z art. 52, zwrócić się do Komisji o przedłożenie wszelkich stosownych wniosków mających na celu przyjęcie nowego lub modyfikację istniejącego aktu prawnego. Rezolucja jest przyjmowana większością głosów posłów do Parlamentu. Parlament może jednocześnie ustalić termin przedłożenia wniosku.

1.   Zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej Parlament może, przyjmując rezolucję na podstawie sprawozdania z inicjatywy własnej właściwej komisji sporządzonego zgodnie z art. 52, zwrócić się do Komisji o przedłożenie wszelkich stosownych wniosków mających na celu przyjęcie nowego lub modyfikację istniejącego aktu prawnego. Rezolucja jest przyjmowana większością głosów posłów do Parlamentu. Parlament może jednocześnie ustalić termin przedłożenia wniosku.

2.   Każdy poseł może przedłożyć wniosek dotyczący aktu prawnego Unii w ramach prawa Parlamentu do inicjatywy ustawodawczej zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   Każdy poseł może przedłożyć wniosek dotyczący aktu prawnego Unii w ramach prawa Parlamentu do inicjatywy ustawodawczej zgodnie z art. 225 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Taki wniosek może przedłożyć maksymalnie dziesięciu posłów. We wniosku podaje się
  jego
  podstawę prawną i można do niego dołączyć uzasadnienie
  złożone z
  nie więcej niż 150 słów.

Taki wniosek może przedłożyć
  wspólnie
  maksymalnie dziesięciu posłów. We wniosku podaje się podstawę prawną
  , na której się on opiera,
  i można do niego dołączyć uzasadnienie
  liczące
  nie więcej niż 150 słów.

Wniosek przedkładany jest Przewodniczącemu, który sprawdza, czy spełnione zostały wymogi prawne. Może on przekazać właściwiej komisji wniosek o opinię co do adekwatności jego podstawy prawnej lub o jej sprawdzenie. Jeżeli Przewodniczący uzna wniosek za dopuszczalny, ogłasza to na posiedzeniu plenarnym i przekazuje go właściwej komisji.

Przed przekazaniem właściwej komisji wniosek tłumaczony jest na języki urzędowe, które przewodniczący tej komisji uzna za niezbędne do podjęcia decyzji w sprawie nadania wnioskowi dalszego biegu.

Właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie dalszego działania w ciągu trzech miesięcy od przekazania wniosku, po umożliwieniu autorom wniosku wystąpienia przed komisją.

W tytule sprawozdania wymienia się nazwiska autorów wniosku.

3.
     
  Wniosek przedkładany jest przewodniczącemu, który sprawdza, czy spełnione zostały wymogi prawne. Może on przekazać właściwiej komisji wniosek o opinię co do stosowności jego podstawy prawnej lub o jej sprawdzenie. Jeśli przewodniczący uzna wniosek za dopuszczalny, ogłasza to na posiedzeniu plenarnym i przekazuje go właściwej komisji.

Przed przekazaniem właściwej komisji wniosek tłumaczony jest na języki urzędowe, które przewodniczący tej komisji uzna za niezbędne do podjęcia decyzji w sprawie nadania wnioskowi dalszego biegu.

Komisja może zalecić przewodniczącemu, by wniosek został przedłożony do podpisu wszystkim posłom, z zastrzeżeniem warunków i terminów określonych w art. 136 ust. 2, 3 i 7.

Jeśli taki wniosek zostanie podpisany przez większość posłów do Parlamentu, sprawozdanie w sprawie wniosku uznaje się za zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących. Po wysłuchaniu autorów wniosku, komisja sporządza sprawozdanie zgodnie z art. 52.

Jeśli wniosek nie zostanie przedłożony do dodatkowych podpisów lub nie zostanie podpisany przez większość posłów do Parlamentu, właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie dalszej procedury w ciągu trzech miesięcy od jego przekazania i po wysłuchaniu jego autorów.

W tytule sprawozdania wymienia się nazwiska autorów wniosku.

4.   Rezolucja Parlamentu wskazuje odpowiednią podstawę prawną oraz zawiera
  szczegółowe
  zalecenia dotyczące treści wymaganego wniosku
  , który powinien uwzględniać prawa podstawowe i zasadę pomocniczości
  .

4.   Rezolucja Parlamentu wskazuje odpowiednią podstawę prawną oraz zawiera zalecenia dotyczące treści wymaganego wniosku.

5.   Jeżeli wymagany wniosek pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament wskazuje sposób zapewnienia odpowiednich środków finansowych.

5.   Jeżeli wymagany wniosek pociąga za sobą skutki finansowe, Parlament wskazuje sposób zapewnienia wystarczających środków finansowych.

6.   Właściwa komisja nadzoruje postępy w przygotowywaniu wszelkich zaproponowanych aktów
  ustawodawczych
  sporządzonych na specjalny wniosek Parlamentu.

6.   Właściwa komisja nadzoruje postępy w przygotowywaniu wszelkich zaproponowanych aktów
  prawnych Unii
  sporządzonych na specjalny wniosek Parlamentu.

6a.
     
  Konferencja Przewodniczących Komisji regularnie monitoruje zgodność działań Komisji z pkt 10 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, na mocy którego Komisja odpowiada na wezwanie do przedstawienia wniosków w terminie trzech miesięcy, informując o zamierzonych działaniach następczych w przyjętym w tym celu specjalnym komunikacie. Konferencja Przewodniczących Komisji informuje regularnie Konferencję Przewodniczących o wynikach takiego monitorowania.

Poprawka 43

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 47

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 47 | Artykuł 47 |
| Rozpatrywanie
  dokumentów ustawodawczych | Rozpatrywanie
  aktów prawnie wiążących |
| 1.   Przewodniczący przekazuje właściwej komisji do rozpatrzenia wnioski dotyczące aktów
  ustawodawczych lub inne dokumenty o charakterze ustawodawczym
  . | 1.   Przewodniczący przekazuje właściwej komisji do rozpatrzenia wnioski dotyczące aktów
  prawnie wiążących otrzymane od innych instytucji lub państw członkowskich
  . |
| W przypadku wątpliwości, przed poinformowaniem Parlamentu o przekazaniu wniosku właściwej komisji, Przewodniczący może zastosować art. 201 ust. 2 Regulaminu. | |
| Jeżeli wniosek figuruje w programie prac Komisji, właściwa komisja może mianować sprawozdawcę odpowiedzialnego za prace nad tym wnioskiem. | |
| Przewodniczący przekazuje komisji właściwej do rozpatrzenia wniosku wyniki konsultacji z Radą lub wnioski o wydanie opinii złożone przez Komisję. | |
| Postanowienia art. 38-46, 57-63 i 75 dotyczące pierwszego czytania stosuje się do wniosków dotyczących aktów ustawodawczych, niezależnie od tego, czy wymagają one jednego, dwóch czy trzech czytań. | |
| | 1a.
     
  W razie wątpliwości, przed ogłoszeniem na posiedzeniu plenarnym przekazania wniosku właściwej komisji, Przewodniczący może skierować do Konferencji Przewodniczących pytanie dotyczące właściwości. Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub jej przewodniczącego, zgodnie z art. 201a ust. 2. |
| | 1b.
     
  Właściwa komisja może w każdej chwili postanowić o wyznaczeniu sprawozdawcy odpowiedzialnego za przygotowanie prac nad wnioskiem. Powinna ona rozważyć to w szczególności, gdy wniosek figuruje w programie prac Komisji. |
| 2.   
  Stanowiska Rady są przekazywane do rozpatrzenia komisji przedmiotowo właściwej w pierwszym czytaniu. | |
| Postanowienia art. 64-69 i 76 dotyczące drugiego czytania stosuje się do stanowisk Rady. | |
| 3.   
  Podczas następującej po drugim czytaniu procedury pojednawczej pomiędzy Parlamentem a Radą wniosek nie może zostać odesłany do komisji. | |
| Postanowienia art. 70, 71 i 72 dotyczące trzeciego czytania stosuje się do procedury pojednawczej. | |
| 4.   
  Artykułów 49, 50, 53, art. 59 ust. 1 i 3, art. 60, 61 i 188 nie stosuje się do drugiego ani trzeciego czytania. | |
| 5.   W przypadku niezgodności pomiędzy postanowieniami Regulaminu dotyczącymi drugiego i trzeciego czytania a jakimikolwiek innymi postanowieniami Regulaminu stosuje się postanowienia dotyczące drugiego i trzeciego czytania. | 5.   W przypadku niezgodności pomiędzy postanowieniami Regulaminu dotyczącymi drugiego i trzeciego czytania a jakimikolwiek innymi postanowieniami Regulaminu stosuje się postanowienia dotyczące drugiego i trzeciego czytania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 47

Artykuł 47

Rozpatrywanie
  dokumentów ustawodawczych

Rozpatrywanie
  aktów prawnie wiążących

1.   Przewodniczący przekazuje właściwej komisji do rozpatrzenia wnioski dotyczące aktów
  ustawodawczych lub inne dokumenty o charakterze ustawodawczym
  .

1.   Przewodniczący przekazuje właściwej komisji do rozpatrzenia wnioski dotyczące aktów
  prawnie wiążących otrzymane od innych instytucji lub państw członkowskich
  .

W przypadku wątpliwości, przed poinformowaniem Parlamentu o przekazaniu wniosku właściwej komisji, Przewodniczący może zastosować art. 201 ust. 2 Regulaminu.

Jeżeli wniosek figuruje w programie prac Komisji, właściwa komisja może mianować sprawozdawcę odpowiedzialnego za prace nad tym wnioskiem.

Przewodniczący przekazuje komisji właściwej do rozpatrzenia wniosku wyniki konsultacji z Radą lub wnioski o wydanie opinii złożone przez Komisję.

Postanowienia art. 38-46, 57-63 i 75 dotyczące pierwszego czytania stosuje się do wniosków dotyczących aktów ustawodawczych, niezależnie od tego, czy wymagają one jednego, dwóch czy trzech czytań.

1a.
     
  W razie wątpliwości, przed ogłoszeniem na posiedzeniu plenarnym przekazania wniosku właściwej komisji, Przewodniczący może skierować do Konferencji Przewodniczących pytanie dotyczące właściwości. Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub jej przewodniczącego, zgodnie z art. 201a ust. 2.

1b.
     
  Właściwa komisja może w każdej chwili postanowić o wyznaczeniu sprawozdawcy odpowiedzialnego za przygotowanie prac nad wnioskiem. Powinna ona rozważyć to w szczególności, gdy wniosek figuruje w programie prac Komisji.

2.   
  Stanowiska Rady są przekazywane do rozpatrzenia komisji przedmiotowo właściwej w pierwszym czytaniu.

Postanowienia art. 64-69 i 76 dotyczące drugiego czytania stosuje się do stanowisk Rady.

3.   
  Podczas następującej po drugim czytaniu procedury pojednawczej pomiędzy Parlamentem a Radą wniosek nie może zostać odesłany do komisji.

Postanowienia art. 70, 71 i 72 dotyczące trzeciego czytania stosuje się do procedury pojednawczej.

4.   
  Artykułów 49, 50, 53, art. 59 ust. 1 i 3, art. 60, 61 i 188 nie stosuje się do drugiego ani trzeciego czytania.

5.   W przypadku niezgodności pomiędzy postanowieniami Regulaminu dotyczącymi drugiego i trzeciego czytania a jakimikolwiek innymi postanowieniami Regulaminu stosuje się postanowienia dotyczące drugiego i trzeciego czytania.

5.   W przypadku niezgodności pomiędzy postanowieniami Regulaminu dotyczącymi drugiego i trzeciego czytania a jakimikolwiek innymi postanowieniami Regulaminu stosuje się postanowienia dotyczące drugiego i trzeciego czytania.

Poprawka 44

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 47 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 47a |
| | Przyspieszenie procedury ustawodawczej |
| | Właściwa komisja lub właściwe komisje mogą postanowić o przyspieszeniu procedur ustawodawczych, w koordynacji z Radą i Komisją, w odniesieniu do konkretnych wniosków, w szczególności tych, które zostały wybrane z określonych jako priorytetowe we wspólnej deklaracji w sprawie rocznego programowania międzyinstytucjonalnego na mocy art. 37 ust. 1a. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 47a

Przyspieszenie procedury ustawodawczej

Właściwa komisja lub właściwe komisje mogą postanowić o przyspieszeniu procedur ustawodawczych, w koordynacji z Radą i Komisją, w odniesieniu do konkretnych wniosków, w szczególności tych, które zostały wybrane z określonych jako priorytetowe we wspólnej deklaracji w sprawie rocznego programowania międzyinstytucjonalnego na mocy art. 37 ust. 1a.

Poprawka 45

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 48

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 48 | Artykuł 48 |
| Procedury ustawodawcze w sprawie inicjatyw państw członkowskich | Procedury ustawodawcze w sprawie inicjatyw
  instytucji innych niż Komisja lub inicjatyw
  państw członkowskich |
| 1.   
  Inicjatywy złożone
  przez
  jedno z państw członkowskich zgodnie z art. 76 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej są rozpatrywane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu oraz art
  .
  38-43, 47 i 59 niniejszego Regulaminu
  . | 1.   
  Przy rozpatrywaniu inicjatyw przedstawionych
  przez
  instytucje inne niż Komisja lub przez państwa członkowskie właściwa komisja może zwrócić się do przedstawicieli instytucji lub państw członkowskich o to, by przedstawili swoje inicjatywy komisji
  .
  Przedstawicielom państw członkowskich przedstawiających inicjatywę może towarzyszyć Prezydencja Rady
  . |
| 2.   
  Właściwa komisja może zwrócić się do przedstawicieli państw członkowskich, od których pochodzi dana inicjatywa, o jej przedstawienie. Przedstawicielom tym może towarzyszyć Prezydencja Rady. | |
| 3.   Przed przystąpieniem do głosowania właściwa komisja zwraca się do Komisji z pytaniem, czy
  jest
  ona w 
  trakcie przygotowywania opinii w sprawie danej inicjatywy
  . W przypadku odpowiedzi pozytywnej
  sprawozdanie komisji
  nie
  może zostać przyjęte
  przed otrzymaniem opinii Komisji. | 3.   Przed przystąpieniem do głosowania właściwa komisja zwraca się do Komisji z pytaniem, czy
  przygotowuje
  ona
  opinię
  w 
  sprawie danej inicjatywy lub czy zamierza przedstawić wkrótce alternatywny wniosek
  . W przypadku
  otrzymania
  odpowiedzi pozytywnej
  komisja
  nie
  przyjmuje sprawozdania
  przed otrzymaniem opinii
  lub alternatywnego wniosku
  Komisji. |
| 4.   Jeżeli jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu przedstawiono Parlamentowi co najmniej dwa wnioski przygotowane przez Komisję Europejską
  lub jedno z państw członkowskich mające ten sam cel ustawodawczy
  , to są one przedmiotem jednego sprawozdania. Właściwa komisja wskazuje w nim, do którego tekstu odnoszą się proponowane zmiany, oraz wymienia w rezolucji ustawodawczej wszystkie inne teksty. | 4.   Jeżeli jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu przedstawiono Parlamentowi co najmniej dwa
  mające ten sam cel ustawodawczy
  wnioski przygotowane przez Komisję Europejską
  , inne instytucje lub państwa członkowskie
  , to są one przedmiotem jednego sprawozdania. Właściwa komisja wskazuje w nim, do którego tekstu odnoszą się proponowane zmiany, oraz wymienia w rezolucji ustawodawczej wszystkie inne teksty. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 48

Artykuł 48

Procedury ustawodawcze w sprawie inicjatyw państw członkowskich

Procedury ustawodawcze w sprawie inicjatyw
  instytucji innych niż Komisja lub inicjatyw
  państw członkowskich

1.   
  Inicjatywy złożone
  przez
  jedno z państw członkowskich zgodnie z art. 76 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej są rozpatrywane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu oraz art
  .
  38-43, 47 i 59 niniejszego Regulaminu
  .

1.   
  Przy rozpatrywaniu inicjatyw przedstawionych
  przez
  instytucje inne niż Komisja lub przez państwa członkowskie właściwa komisja może zwrócić się do przedstawicieli instytucji lub państw członkowskich o to, by przedstawili swoje inicjatywy komisji
  .
  Przedstawicielom państw członkowskich przedstawiających inicjatywę może towarzyszyć Prezydencja Rady
  .

2.   
  Właściwa komisja może zwrócić się do przedstawicieli państw członkowskich, od których pochodzi dana inicjatywa, o jej przedstawienie. Przedstawicielom tym może towarzyszyć Prezydencja Rady.

3.   Przed przystąpieniem do głosowania właściwa komisja zwraca się do Komisji z pytaniem, czy
  jest
  ona w 
  trakcie przygotowywania opinii w sprawie danej inicjatywy
  . W przypadku odpowiedzi pozytywnej
  sprawozdanie komisji
  nie
  może zostać przyjęte
  przed otrzymaniem opinii Komisji.

3.   Przed przystąpieniem do głosowania właściwa komisja zwraca się do Komisji z pytaniem, czy
  przygotowuje
  ona
  opinię
  w 
  sprawie danej inicjatywy lub czy zamierza przedstawić wkrótce alternatywny wniosek
  . W przypadku
  otrzymania
  odpowiedzi pozytywnej
  komisja
  nie
  przyjmuje sprawozdania
  przed otrzymaniem opinii
  lub alternatywnego wniosku
  Komisji.

4.   Jeżeli jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu przedstawiono Parlamentowi co najmniej dwa wnioski przygotowane przez Komisję Europejską
  lub jedno z państw członkowskich mające ten sam cel ustawodawczy
  , to są one przedmiotem jednego sprawozdania. Właściwa komisja wskazuje w nim, do którego tekstu odnoszą się proponowane zmiany, oraz wymienia w rezolucji ustawodawczej wszystkie inne teksty.

4.   Jeżeli jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu przedstawiono Parlamentowi co najmniej dwa
  mające ten sam cel ustawodawczy
  wnioski przygotowane przez Komisję Europejską
  , inne instytucje lub państwa członkowskie
  , to są one przedmiotem jednego sprawozdania. Właściwa komisja wskazuje w nim, do którego tekstu odnoszą się proponowane zmiany, oraz wymienia w rezolucji ustawodawczej wszystkie inne teksty.

Poprawka 46

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 49

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 49 | Artykuł 49 |
| Sprawozdania ustawodawcze | Sprawozdania ustawodawcze |
| 1.   Przewodniczący komisji
  parlamentarnej
  , do której przekazano wniosek dotyczący aktu
  ustawodawczego
  , proponuje zastosowanie określonej procedury. | 1.   Przewodniczący komisji, do której przekazano wniosek dotyczący aktu
  prawnie wiążącego
  , proponuje zastosowanie określonej procedury. |
| 2.   Po podjęciu decyzji o wyborze procedury oraz jeżeli nie ma zastosowania art. 50, komisja
  parlamentarna
  wybiera spośród swoich członków lub stałych zastępców sprawozdawcę dla wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, o ile nie uczyniła tego już wcześniej na podstawie
  programu prac Komisji ustalonego zgodnie z art
  .
  37
  . | 2.   Po podjęciu decyzji o wyborze procedury oraz jeżeli nie ma zastosowania
  procedura uproszczona, o której mowa w
  art. 50, komisja wybiera spośród swoich członków lub stałych zastępców sprawozdawcę dla wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, o ile nie uczyniła tego już wcześniej na podstawie
  art. 47 ust
  .
  1b
  . |
| 3.   Sprawozdanie komisji zawiera: | 3.   Sprawozdanie komisji zawiera: |
| a) | ewentualne projekty poprawek do wniosku, w razie potrzeby ze zwięzłymi uzasadnieniami, których przygotowanie należy do
  sprawozdawcy
  i które nie są poddawane pod głosowanie; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 49

Artykuł 49

Sprawozdania ustawodawcze

Sprawozdania ustawodawcze

1.   Przewodniczący komisji
  parlamentarnej
  , do której przekazano wniosek dotyczący aktu
  ustawodawczego
  , proponuje zastosowanie określonej procedury.

1.   Przewodniczący komisji, do której przekazano wniosek dotyczący aktu
  prawnie wiążącego
  , proponuje zastosowanie określonej procedury.

2.   Po podjęciu decyzji o wyborze procedury oraz jeżeli nie ma zastosowania art. 50, komisja
  parlamentarna
  wybiera spośród swoich członków lub stałych zastępców sprawozdawcę dla wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, o ile nie uczyniła tego już wcześniej na podstawie
  programu prac Komisji ustalonego zgodnie z art
  .
  37
  .

2.   Po podjęciu decyzji o wyborze procedury oraz jeżeli nie ma zastosowania
  procedura uproszczona, o której mowa w
  art. 50, komisja wybiera spośród swoich członków lub stałych zastępców sprawozdawcę dla wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, o ile nie uczyniła tego już wcześniej na podstawie
  art. 47 ust
  .
  1b
  .

3.   Sprawozdanie komisji zawiera:

3.   Sprawozdanie komisji zawiera:

a)

ewentualne projekty poprawek do wniosku, w razie potrzeby ze zwięzłymi uzasadnieniami, których przygotowanie należy do
  sprawozdawcy
  i które nie są poddawane pod głosowanie;

| a) | ewentualne projekty poprawek do wniosku, w razie potrzeby ze zwięzłymi uzasadnieniami, których przygotowanie należy do
  autora
  i które nie są poddawane pod głosowanie; |
| --- | --- |

a)

ewentualne projekty poprawek do wniosku, w razie potrzeby ze zwięzłymi uzasadnieniami, których przygotowanie należy do
  autora
  i które nie są poddawane pod głosowanie;

| b) | projekt rezolucji ustawodawczej, zgodnie z postanowieniami art. 59 ust.
  2
  ; |
| --- | --- |

b)

projekt rezolucji ustawodawczej, zgodnie z postanowieniami art. 59 ust.
  2
  ;

| b) | projekt rezolucji ustawodawczej, zgodnie z postanowieniami art. 59 ust.
  1c
  ; |
| --- | --- |

b)

projekt rezolucji ustawodawczej, zgodnie z postanowieniami art. 59 ust.
  1c
  ;

| c) | w 
  razie potrzeby
  , uzasadnienie zawierające kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z 
  perspektywą finansową. |
| --- | --- |

c)

w 
  razie potrzeby
  , uzasadnienie zawierające kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z 
  perspektywą finansową.

| c) | w 
  stosownych przypadkach
  , uzasadnienie zawierające
  w razie konieczności
  kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z 
  wieloletnimi ramami finansowymi; |
| --- | --- |

c)

w 
  stosownych przypadkach
  , uzasadnienie zawierające
  w razie konieczności
  kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z 
  wieloletnimi ramami finansowymi;

| ca) | jeśli ocena jest dostępna, odniesienie do oceny skutków przeprowadzonej przez Parlament. |
| --- | --- |

ca)

jeśli ocena jest dostępna, odniesienie do oceny skutków przeprowadzonej przez Parlament.

Poprawka 47

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 50

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 50 | Artykuł 50 |
| Procedura uproszczona | Procedura uproszczona |
| 1.   Pod koniec pierwszej debaty nad wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego przewodniczący komisji może zaproponować przyjęcie wniosku bez poprawek. O ile nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna dziesiąta członków komisji
  , przewodniczący
  komisji przedstawia Parlamentowi sprawozdanie dotyczące przyjęcia wniosku. Art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4 stosuje się. | 1.   Pod koniec pierwszej debaty nad wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego przewodniczący komisji może zaproponować przyjęcie wniosku bez poprawek.
  Proponowana procedura zostaje uznana za zatwierdzoną,
  o ile nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna dziesiąta członków komisji
  . Przewodniczący
  komisji
  lub sprawozdawca, jeżeli został mianowany,
  przedstawia Parlamentowi sprawozdanie dotyczące przyjęcia wniosku. Art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4 stosuje się. |
| 2.   
  Jako rozwiązanie alternatywne przewodniczący
  komisji może zaproponować, że on sam lub sprawozdawca sporządzi listę poprawek odzwierciedlających dyskusję w komisji. Jeżeli
  komisja przyjmie tę propozycję,
  poprawki te przedkładane są członkom komisji. Jeżeli w terminie nie krótszym niż
  21 dni
  od przekazania listy poprawek co najmniej jedna dziesiąta członków komisji nie
  wyraziła
  zastrzeżeń, sprawozdanie uważa się za przyjęte. W takim przypadku projekt rezolucji ustawodawczej oraz poprawki są przedkładane Parlamentowi do zatwierdzenia bez debaty, zgodnie z art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4. | 2.   
  Przewodniczący
  komisji może
  także
  zaproponować, że on sam lub sprawozdawca sporządzi listę poprawek odzwierciedlających dyskusję w komisji. Jeżeli
  nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna dziesiąta członków komisji, zaproponowaną procedurę uznaje się za zatwierdzoną, a
  te poprawki są przedkładane członkom komisji. |
| | Jeżeli w 
  wyznaczonym
  terminie nie krótszym niż
  10 dni roboczych
  od
  daty
  przekazania listy poprawek co najmniej jedna dziesiąta członków komisji nie
  wyrazi
  zastrzeżeń
  wobec poprawek
  , sprawozdanie uważa się za przyjęte
  przez komisję
  . W takim przypadku projekt rezolucji ustawodawczej oraz poprawki są przedkładane Parlamentowi do zatwierdzenia bez debaty, zgodnie z art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4. |
| | Jeżeli zastrzeżenie wobec poprawek wyrazi co najmniej jedna dziesiąta członków komisji, poddaje się je pod głosowanie na następnym posiedzeniu komisji. |
| 3.   
  Jeżeli sprzeciw wyraziła co najmniej jedna dziesiąta członków komisji, poprawki poddaje się pod głosowanie na następnym posiedzeniu komisji. | |
| 4.   
  Ustęp 1 zdanie pierwsze i drugie, ust. 2 zdanie pierwsze
  ,
  drugie i trzecie oraz ust. 3
  stosuje się odpowiednio do opinii komisji w rozumieniu art. 53. | 4.   
  Z wyjątkiem przepisów dotyczących przedkładania wniosków Parlamentowi
  ,
  niniejszy artykuł
  stosuje się odpowiednio do opinii komisji w rozumieniu art. 53. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 50

Artykuł 50

Procedura uproszczona

Procedura uproszczona

1.   Pod koniec pierwszej debaty nad wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego przewodniczący komisji może zaproponować przyjęcie wniosku bez poprawek. O ile nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna dziesiąta członków komisji
  , przewodniczący
  komisji przedstawia Parlamentowi sprawozdanie dotyczące przyjęcia wniosku. Art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4 stosuje się.

1.   Pod koniec pierwszej debaty nad wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego przewodniczący komisji może zaproponować przyjęcie wniosku bez poprawek.
  Proponowana procedura zostaje uznana za zatwierdzoną,
  o ile nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna dziesiąta członków komisji
  . Przewodniczący
  komisji
  lub sprawozdawca, jeżeli został mianowany,
  przedstawia Parlamentowi sprawozdanie dotyczące przyjęcia wniosku. Art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4 stosuje się.

2.   
  Jako rozwiązanie alternatywne przewodniczący
  komisji może zaproponować, że on sam lub sprawozdawca sporządzi listę poprawek odzwierciedlających dyskusję w komisji. Jeżeli
  komisja przyjmie tę propozycję,
  poprawki te przedkładane są członkom komisji. Jeżeli w terminie nie krótszym niż
  21 dni
  od przekazania listy poprawek co najmniej jedna dziesiąta członków komisji nie
  wyraziła
  zastrzeżeń, sprawozdanie uważa się za przyjęte. W takim przypadku projekt rezolucji ustawodawczej oraz poprawki są przedkładane Parlamentowi do zatwierdzenia bez debaty, zgodnie z art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4.

2.   
  Przewodniczący
  komisji może
  także
  zaproponować, że on sam lub sprawozdawca sporządzi listę poprawek odzwierciedlających dyskusję w komisji. Jeżeli
  nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna dziesiąta członków komisji, zaproponowaną procedurę uznaje się za zatwierdzoną, a
  te poprawki są przedkładane członkom komisji.

Jeżeli w 
  wyznaczonym
  terminie nie krótszym niż
  10 dni roboczych
  od
  daty
  przekazania listy poprawek co najmniej jedna dziesiąta członków komisji nie
  wyrazi
  zastrzeżeń
  wobec poprawek
  , sprawozdanie uważa się za przyjęte
  przez komisję
  . W takim przypadku projekt rezolucji ustawodawczej oraz poprawki są przedkładane Parlamentowi do zatwierdzenia bez debaty, zgodnie z art. 150 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 i 4.

Jeżeli zastrzeżenie wobec poprawek wyrazi co najmniej jedna dziesiąta członków komisji, poddaje się je pod głosowanie na następnym posiedzeniu komisji.

3.   
  Jeżeli sprzeciw wyraziła co najmniej jedna dziesiąta członków komisji, poprawki poddaje się pod głosowanie na następnym posiedzeniu komisji.

4.   
  Ustęp 1 zdanie pierwsze i drugie, ust. 2 zdanie pierwsze
  ,
  drugie i trzecie oraz ust. 3
  stosuje się odpowiednio do opinii komisji w rozumieniu art. 53.

4.   
  Z wyjątkiem przepisów dotyczących przedkładania wniosków Parlamentowi
  ,
  niniejszy artykuł
  stosuje się odpowiednio do opinii komisji w rozumieniu art. 53.

Poprawka 48

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 51

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 51 | Artykuł 51 |
| Sprawozdania nieustawodawcze | Sprawozdania nieustawodawcze |
| 1.   Jeżeli komisja przygotowuje sprawozdanie nieustawodawcze, powołuje ona sprawozdawcę spośród swoich członków lub stałych zastępców. | 1.   Jeżeli komisja przygotowuje sprawozdanie nieustawodawcze, powołuje ona sprawozdawcę spośród swoich członków lub stałych zastępców. |
| 2.   
  Sprawozdawca jest zobowiązany do przygotowania sprawozdania komisji oraz do jego przedstawienia w jej imieniu na posiedzeniu plenarnym. | |
| 3.   Sprawozdanie komisji zawiera: | 3.   Sprawozdanie komisji zawiera: |
| a) | projekt rezolucji; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 51

Artykuł 51

Sprawozdania nieustawodawcze

Sprawozdania nieustawodawcze

1.   Jeżeli komisja przygotowuje sprawozdanie nieustawodawcze, powołuje ona sprawozdawcę spośród swoich członków lub stałych zastępców.

1.   Jeżeli komisja przygotowuje sprawozdanie nieustawodawcze, powołuje ona sprawozdawcę spośród swoich członków lub stałych zastępców.

2.   
  Sprawozdawca jest zobowiązany do przygotowania sprawozdania komisji oraz do jego przedstawienia w jej imieniu na posiedzeniu plenarnym.

3.   Sprawozdanie komisji zawiera:

3.   Sprawozdanie komisji zawiera:

a)

projekt rezolucji;

| a) | projekt rezolucji; |
| --- | --- |

a)

projekt rezolucji;

| b) | uzasadnienie zawierające kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z wieloletnimi ramami finansowymi; |
| --- | --- |

b)

uzasadnienie zawierające kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z wieloletnimi ramami finansowymi;

| b) | uzasadnienie zawierające
  w razie konieczności
  kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z wieloletnimi ramami finansowymi; |
| --- | --- |

b)

uzasadnienie zawierające
  w razie konieczności
  kosztorys, który określa ewentualne skutki finansowe sprawozdania oraz ich zgodność z wieloletnimi ramami finansowymi;

| c) | teksty projektów rezolucji, które powinny znaleźć się w sprawozdaniu zgodnie z art. 133 ust. 4. |
| --- | --- |

c)

teksty projektów rezolucji, które powinny znaleźć się w sprawozdaniu zgodnie z art. 133 ust. 4.

| c) | teksty projektów rezolucji, które należy ująć w sprawozdaniu zgodnie z art. 133 ust. 4. |
| --- | --- |

c)

teksty projektów rezolucji, które należy ująć w sprawozdaniu zgodnie z art. 133 ust. 4.

Poprawka 49

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 52

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 52 | Artykuł 52 |
| Sprawozdania z własnej inicjatywy | Sprawozdania z własnej inicjatywy |
| 1.   Jeżeli komisja
  , do której nie zwrócono się o konsultację
  lub
  opinię na podstawie
  art.
  201 ust. 1,
  zamierza
  przygotować
  sprawozdanie dotyczące kwestii należącej do obszaru jej właściwości
  oraz przedstawić Parlamentowi projekt rezolucji w tej sprawie
  ,
  powinna ona zwrócić się wcześniej o zgodę do
  Konferencji Przewodniczących
  . Ewentualna odmowa musi zawierać uzasadnienie. Jeżeli przedmiotem sprawozdania jest wniosek, który został złożony przez posła zgodnie z art. 46 ust. 2, zgoda może nie zostać wydana jedynie w przypadku, gdy nie są spełnione warunki art. 5 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego oraz art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. | 1.   Jeżeli komisja zamierza
  sporządzić
  sprawozdanie
  nieustawodawcze
  lub
  sprawozdanie zgodnie z
  art.
  45 lub 46
  dotyczące kwestii należącej do obszaru jej właściwości,
  w przypadku której nie nastąpiło przekazanie do innej komisji, może to uczynić wyłącznie za zgodą
  Konferencji Przewodniczących. |
| | Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w sprawie złożonych zgodnie z 
  akapitem pierwszym wniosków o udzielenie
  zgody na sporządzenie sprawozdań na podstawie przepisów wykonawczych, które sama przyjmuje. |
| Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w sprawie
  wniosków
  złożonych zgodnie z 
  ust. 1 dotyczących wyrażenia
  zgody na sporządzenie sprawozdań na podstawie przepisów wykonawczych, które sama przyjmuje.
  W przypadku zakwestionowania właściwości komisji do sporządzenia sprawozdania, którego dotyczy wniosek o wyrażenie zgody, Konferencja Przewodniczących w terminie sześciu tygodni podejmuje decyzję na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub, w przypadku jego braku, swojego Przewodniczącego. Jeżeli Konferencja Przewodniczących nie podejmie decyzji w powyższym terminie, zalecenie uznaje się za przyjęte. | |
| | 1a.
     
  Odmowa udzielenia takiej zgody musi być każdorazowo uzasadniona. |
| | Jeżeli przedmiot sprawozdania uzasadnia skorzystanie przez Parlament z prawa do inicjatywy, o którym mowa w art. 45, odmowa udzielenia zgody może mieć miejsce wyłącznie z uwagi na niespełnienie warunków określonych w traktatach. |
| | 1b.
     
  W przypadkach, o których mowa w art. 45 i 46, Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie dwóch miesięcy. |
| 2.   
  Projekty rezolucji zawarte w sprawozdaniach z własnej inicjatywy
  są rozpatrywane
  przez Parlament zgodnie z procedurą
  krótkiej prezentacji
  określoną
  w art. 151. Poprawki do takich projektów rezolucji do rozważenia na posiedzeniu plenarnym są dopuszczalne jedynie, jeżeli zostały złożone przez sprawozdawcę w celu uwzględnienia nowych informacji
  lub
  przez co najmniej jedną dziesiątą posłów do Parlamentu. Grupy polityczne mogą składać projekty rezolucji w celu zastąpienia rezolucji zawartej w sprawozdaniu, zgodnie z art. 170 ust. 4. W odniesieniu do projektu rezolucji komisji i poprawek do niego stosuje się art.
  176 i
  180. Artykuł 180 stosuje się również w przypadku jednego głosowania nad alternatywnymi projektami rezolucji. | 2.   
  Przedstawione Parlamentowi projekty rezolucji
  są rozpatrywane
  w procedurze
  krótkiej prezentacji
  określonej
  w art. 151. Poprawki do takich projektów rezolucji
  i wnioski o głosowanie podzielone i głosowanie odrębne
  do rozważenia na posiedzeniu plenarnym są dopuszczalne jedynie, jeżeli zostały złożone przez sprawozdawcę w celu uwzględnienia nowych informacji
  albo
  przez co najmniej jedną dziesiątą posłów do Parlamentu. Grupy polityczne mogą składać projekty rezolucji w celu zastąpienia rezolucji zawartej w sprawozdaniu, zgodnie z art. 170 ust. 4. W odniesieniu do projektu rezolucji komisji i poprawek do niego stosuje się art. 180. Artykuł 180 stosuje się również w przypadku jednego głosowania nad alternatywnymi projektami rezolucji. |
| Akapit pierwszy nie ma zastosowania w przypadku, gdy temat sprawozdania uzasadnia przeprowadzenie priorytetowej debaty na posiedzeniu plenarnym, gdy sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z prawem do inicjatywy, o którym mowa w art. 45 lub 46, lub gdy sprawozdanie zostało dopuszczone jako strategiczne

   (9)

  . | |
| | 2a.
     
  Ustępu 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiot sprawozdania uzasadnia przeprowadzenie priorytetowej debaty na posiedzeniu plenarnym, gdy sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z prawem do inicjatywy, o którym mowa w art. 45 lub 46, lub gdy sprawozdanie zostało dopuszczone jako sprawozdanie strategiczne

   (9a)

  . |
| 3.   
  W przypadku gdy przedmiot sprawozdania uzasadnia skorzystanie przez Parlament z prawa do inicjatywy, o którym mowa w art. 45, odmowa udzielenia zezwolenia może mieć miejsce wyłącznie z uwagi na niespełnienie warunków określonych w traktatach. | |
| 4.   
  W przypadkach, o których mowa w art. 45 i 46, Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie dwóch miesięcy. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 52

Artykuł 52

Sprawozdania z własnej inicjatywy

Sprawozdania z własnej inicjatywy

1.   Jeżeli komisja
  , do której nie zwrócono się o konsultację
  lub
  opinię na podstawie
  art.
  201 ust. 1,
  zamierza
  przygotować
  sprawozdanie dotyczące kwestii należącej do obszaru jej właściwości
  oraz przedstawić Parlamentowi projekt rezolucji w tej sprawie
  ,
  powinna ona zwrócić się wcześniej o zgodę do
  Konferencji Przewodniczących
  . Ewentualna odmowa musi zawierać uzasadnienie. Jeżeli przedmiotem sprawozdania jest wniosek, który został złożony przez posła zgodnie z art. 46 ust. 2, zgoda może nie zostać wydana jedynie w przypadku, gdy nie są spełnione warunki art. 5 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego oraz art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

1.   Jeżeli komisja zamierza
  sporządzić
  sprawozdanie
  nieustawodawcze
  lub
  sprawozdanie zgodnie z
  art.
  45 lub 46
  dotyczące kwestii należącej do obszaru jej właściwości,
  w przypadku której nie nastąpiło przekazanie do innej komisji, może to uczynić wyłącznie za zgodą
  Konferencji Przewodniczących.

Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w sprawie złożonych zgodnie z 
  akapitem pierwszym wniosków o udzielenie
  zgody na sporządzenie sprawozdań na podstawie przepisów wykonawczych, które sama przyjmuje.

Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w sprawie
  wniosków
  złożonych zgodnie z 
  ust. 1 dotyczących wyrażenia
  zgody na sporządzenie sprawozdań na podstawie przepisów wykonawczych, które sama przyjmuje.
  W przypadku zakwestionowania właściwości komisji do sporządzenia sprawozdania, którego dotyczy wniosek o wyrażenie zgody, Konferencja Przewodniczących w terminie sześciu tygodni podejmuje decyzję na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub, w przypadku jego braku, swojego Przewodniczącego. Jeżeli Konferencja Przewodniczących nie podejmie decyzji w powyższym terminie, zalecenie uznaje się za przyjęte.

1a.
     
  Odmowa udzielenia takiej zgody musi być każdorazowo uzasadniona.

Jeżeli przedmiot sprawozdania uzasadnia skorzystanie przez Parlament z prawa do inicjatywy, o którym mowa w art. 45, odmowa udzielenia zgody może mieć miejsce wyłącznie z uwagi na niespełnienie warunków określonych w traktatach.

1b.
     
  W przypadkach, o których mowa w art. 45 i 46, Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie dwóch miesięcy.

2.   
  Projekty rezolucji zawarte w sprawozdaniach z własnej inicjatywy
  są rozpatrywane
  przez Parlament zgodnie z procedurą
  krótkiej prezentacji
  określoną
  w art. 151. Poprawki do takich projektów rezolucji do rozważenia na posiedzeniu plenarnym są dopuszczalne jedynie, jeżeli zostały złożone przez sprawozdawcę w celu uwzględnienia nowych informacji
  lub
  przez co najmniej jedną dziesiątą posłów do Parlamentu. Grupy polityczne mogą składać projekty rezolucji w celu zastąpienia rezolucji zawartej w sprawozdaniu, zgodnie z art. 170 ust. 4. W odniesieniu do projektu rezolucji komisji i poprawek do niego stosuje się art.
  176 i
  180. Artykuł 180 stosuje się również w przypadku jednego głosowania nad alternatywnymi projektami rezolucji.

2.   
  Przedstawione Parlamentowi projekty rezolucji
  są rozpatrywane
  w procedurze
  krótkiej prezentacji
  określonej
  w art. 151. Poprawki do takich projektów rezolucji
  i wnioski o głosowanie podzielone i głosowanie odrębne
  do rozważenia na posiedzeniu plenarnym są dopuszczalne jedynie, jeżeli zostały złożone przez sprawozdawcę w celu uwzględnienia nowych informacji
  albo
  przez co najmniej jedną dziesiątą posłów do Parlamentu. Grupy polityczne mogą składać projekty rezolucji w celu zastąpienia rezolucji zawartej w sprawozdaniu, zgodnie z art. 170 ust. 4. W odniesieniu do projektu rezolucji komisji i poprawek do niego stosuje się art. 180. Artykuł 180 stosuje się również w przypadku jednego głosowania nad alternatywnymi projektami rezolucji.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania w przypadku, gdy temat sprawozdania uzasadnia przeprowadzenie priorytetowej debaty na posiedzeniu plenarnym, gdy sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z prawem do inicjatywy, o którym mowa w art. 45 lub 46, lub gdy sprawozdanie zostało dopuszczone jako strategiczne

   (9)

  .

2a.
     
  Ustępu 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiot sprawozdania uzasadnia przeprowadzenie priorytetowej debaty na posiedzeniu plenarnym, gdy sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z prawem do inicjatywy, o którym mowa w art. 45 lub 46, lub gdy sprawozdanie zostało dopuszczone jako sprawozdanie strategiczne

   (9a)

  .

3.   
  W przypadku gdy przedmiot sprawozdania uzasadnia skorzystanie przez Parlament z prawa do inicjatywy, o którym mowa w art. 45, odmowa udzielenia zezwolenia może mieć miejsce wyłącznie z uwagi na niespełnienie warunków określonych w traktatach.

4.   
  W przypadkach, o których mowa w art. 45 i 46, Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie dwóch miesięcy.

Poprawka 50

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 53

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 53 | Artykuł 53 |
| Opinie komisji | Opinie komisji |
| 1.   W przypadku gdy komisja, której jako pierwszej powierzono rozpatrzenie sprawy, pragnie zasięgnąć opinii innej komisji lub jeżeli
  opinię w sprawie sprawozdania komisji rozpatrującej sprawę jako pierwsza pragnie wydać inna komisja
  , mogą one zwrócić się do Przewodniczącego
  Parlamentu
  o wyznaczenie, zgodnie z art. 201 ust. 3, jednej z nich jako komisji
  przedmiotowo
  właściwej, a drugiej jako komisji opiniodawczej. | 1.   W przypadku gdy komisja, której jako pierwszej powierzono rozpatrzenie sprawy, pragnie zasięgnąć opinii innej komisji lub jeżeli
  inna komisja pragnie przekazać swoją opinię komisji której pierwotnie powierzono rozparzenie sprawy
  , mogą one zwrócić się do Przewodniczącego o wyznaczenie, zgodnie z art. 201 ust. 3, jednej z nich jako komisji właściwej, a drugiej jako komisji opiniodawczej. |
| | Komisja opiniodawcza może wyznaczyć sprawozdawcę spośród swoich członków lub stałych zastępców bądź przesłać swoje stanowisko w formie pisma od przewodniczącego. |
| 2.   
  W przypadku dokumentów o charakterze ustawodawczym
  w 
  rozumieniu art. 47 ust. 1 wydanie opinii polega na złożeniu poprawek
  do rozpatrywanego przez komisję tekstu, w razie potrzeby wraz ze zwięzłymi uzasadnieniami.
  Za
  uzasadnienia te
  odpowiada sprawozdawca komisji opiniodawczej.
  Nie są
  one
  poddawane pod głosowanie. W razie potrzeby komisja opiniodawcza może przedstawić w formie pisemnej zwięzłe uzasadnienie dotyczące całego tekstu opinii. | 2.   
  Jeżeli opinia dotyczy wniosku
  w 
  sprawie prawnie wiążącego aktu, obejmuje ona poprawki
  do rozpatrywanego przez komisję tekstu, w razie potrzeby wraz ze zwięzłymi uzasadnieniami. Uzasadnienia te
  leżą w gestii ich autorów i
  nie są poddawane pod głosowanie. W razie potrzeby komisja opiniodawcza może przedstawić w formie pisemnej zwięzłe uzasadnienie dotyczące całego tekstu opinii.
  Za takie zwięzłe uzasadnienia pisemne odpowiada sprawozdawca. |
| W przypadku tekstów nieustawodawczych wydanie opinii polega na udzieleniu wskazówek dotyczących
  projektu rezolucji przedstawionego przez komisję przedmiotowo właściwą. | Jeżeli opinia nie dotyczy wniosku w sprawie prawnie wiążącego aktu, obejmuje ona wskazówki dotyczące
  projektu rezolucji przedstawionego przez komisję przedmiotowo właściwą. |
| Komisja przedmiotowo właściwa głosuje nad powyższymi poprawkami lub wskazówkami. | Komisja przedmiotowo właściwa głosuje nad powyższymi poprawkami lub wskazówkami. |
| Opinie dotyczą wyłącznie kwestii, które wchodzą w zakres właściwości komisji opiniodawczej. | Opinie dotyczą wyłącznie kwestii, które wchodzą w zakres właściwości komisji opiniodawczej. |
| 3.   Komisja przedmiotowo właściwa wyznacza termin, w jakim musi się wypowiedzieć komisja opiniodawcza, tak aby jej opinia mogła być wzięta pod uwagę przez komisję przedmiotowo właściwą. Informuje ona niezwłocznie o wszelkich zmianach w kalendarzu prac podanym do wiadomości komisji lub komisjom opiniodawczym. Komisja przedmiotowo właściwa nie przedstawia swoich wniosków przed upływem tego terminu. | 3.   Komisja przedmiotowo właściwa wyznacza termin, w jakim musi się wypowiedzieć komisja opiniodawcza, tak aby jej opinia mogła być wzięta pod uwagę przez komisję przedmiotowo właściwą. Informuje ona niezwłocznie o wszelkich zmianach w kalendarzu prac podanym do wiadomości komisji lub komisjom opiniodawczym. Komisja przedmiotowo właściwa nie przedstawia swoich wniosków przed upływem tego terminu. |
| | 3a.
     
  Komisja opiniodawcza może również zdecydować o zaprezentowaniu swojego stanowiska w formie poprawek, które po przyjęciu muszą zostać złożone bezpośrednio we właściwej komisji. Poprawki te w imieniu komisji składa przewodniczący lub sprawozdawca. |
| | 3b.
     
  Komisja opiniodawcza przedkłada poprawki, o których mowa w ust. 3a, z zachowaniem terminu składania poprawek wyznaczonego przez właściwą komisję. |
| 4.   Wszystkie przyjęte
  opinie są załączane
  do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej. | 4.   Wszystkie
  opinie i poprawki
  przyjęte
  przez komisję opiniodawczą załącza się
  do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej. |
| 5.   
  Jedynie właściwa komisja ma prawo przedstawiać poprawki na posiedzeniu plenarnym
  . | 5.   
  Komisje opiniodawcze w rozumieniu niniejszego artykułu nie mogą składać poprawek do rozpatrzenia przez Parlament
  . |
| 6.   Przewodniczący i sprawozdawca komisji opiniodawczej są zapraszani do udziału w posiedzeniach komisji przedmiotowo właściwej z głosem doradczym, o ile posiedzenia dotyczą kwestii wspólnej dla obu komisji. | 6.   Przewodniczący i sprawozdawca komisji opiniodawczej są zapraszani do udziału w posiedzeniach właściwej komisji z głosem doradczym, o ile posiedzenia dotyczą kwestii wspólnej dla obu komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 53

Artykuł 53

Opinie komisji

Opinie komisji

1.   W przypadku gdy komisja, której jako pierwszej powierzono rozpatrzenie sprawy, pragnie zasięgnąć opinii innej komisji lub jeżeli
  opinię w sprawie sprawozdania komisji rozpatrującej sprawę jako pierwsza pragnie wydać inna komisja
  , mogą one zwrócić się do Przewodniczącego
  Parlamentu
  o wyznaczenie, zgodnie z art. 201 ust. 3, jednej z nich jako komisji
  przedmiotowo
  właściwej, a drugiej jako komisji opiniodawczej.

1.   W przypadku gdy komisja, której jako pierwszej powierzono rozpatrzenie sprawy, pragnie zasięgnąć opinii innej komisji lub jeżeli
  inna komisja pragnie przekazać swoją opinię komisji której pierwotnie powierzono rozparzenie sprawy
  , mogą one zwrócić się do Przewodniczącego o wyznaczenie, zgodnie z art. 201 ust. 3, jednej z nich jako komisji właściwej, a drugiej jako komisji opiniodawczej.

Komisja opiniodawcza może wyznaczyć sprawozdawcę spośród swoich członków lub stałych zastępców bądź przesłać swoje stanowisko w formie pisma od przewodniczącego.

2.   
  W przypadku dokumentów o charakterze ustawodawczym
  w 
  rozumieniu art. 47 ust. 1 wydanie opinii polega na złożeniu poprawek
  do rozpatrywanego przez komisję tekstu, w razie potrzeby wraz ze zwięzłymi uzasadnieniami.
  Za
  uzasadnienia te
  odpowiada sprawozdawca komisji opiniodawczej.
  Nie są
  one
  poddawane pod głosowanie. W razie potrzeby komisja opiniodawcza może przedstawić w formie pisemnej zwięzłe uzasadnienie dotyczące całego tekstu opinii.

2.   
  Jeżeli opinia dotyczy wniosku
  w 
  sprawie prawnie wiążącego aktu, obejmuje ona poprawki
  do rozpatrywanego przez komisję tekstu, w razie potrzeby wraz ze zwięzłymi uzasadnieniami. Uzasadnienia te
  leżą w gestii ich autorów i
  nie są poddawane pod głosowanie. W razie potrzeby komisja opiniodawcza może przedstawić w formie pisemnej zwięzłe uzasadnienie dotyczące całego tekstu opinii.
  Za takie zwięzłe uzasadnienia pisemne odpowiada sprawozdawca.

W przypadku tekstów nieustawodawczych wydanie opinii polega na udzieleniu wskazówek dotyczących
  projektu rezolucji przedstawionego przez komisję przedmiotowo właściwą.

Jeżeli opinia nie dotyczy wniosku w sprawie prawnie wiążącego aktu, obejmuje ona wskazówki dotyczące
  projektu rezolucji przedstawionego przez komisję przedmiotowo właściwą.

Komisja przedmiotowo właściwa głosuje nad powyższymi poprawkami lub wskazówkami.

Komisja przedmiotowo właściwa głosuje nad powyższymi poprawkami lub wskazówkami.

Opinie dotyczą wyłącznie kwestii, które wchodzą w zakres właściwości komisji opiniodawczej.

Opinie dotyczą wyłącznie kwestii, które wchodzą w zakres właściwości komisji opiniodawczej.

3.   Komisja przedmiotowo właściwa wyznacza termin, w jakim musi się wypowiedzieć komisja opiniodawcza, tak aby jej opinia mogła być wzięta pod uwagę przez komisję przedmiotowo właściwą. Informuje ona niezwłocznie o wszelkich zmianach w kalendarzu prac podanym do wiadomości komisji lub komisjom opiniodawczym. Komisja przedmiotowo właściwa nie przedstawia swoich wniosków przed upływem tego terminu.

3.   Komisja przedmiotowo właściwa wyznacza termin, w jakim musi się wypowiedzieć komisja opiniodawcza, tak aby jej opinia mogła być wzięta pod uwagę przez komisję przedmiotowo właściwą. Informuje ona niezwłocznie o wszelkich zmianach w kalendarzu prac podanym do wiadomości komisji lub komisjom opiniodawczym. Komisja przedmiotowo właściwa nie przedstawia swoich wniosków przed upływem tego terminu.

3a.
     
  Komisja opiniodawcza może również zdecydować o zaprezentowaniu swojego stanowiska w formie poprawek, które po przyjęciu muszą zostać złożone bezpośrednio we właściwej komisji. Poprawki te w imieniu komisji składa przewodniczący lub sprawozdawca.

3b.
     
  Komisja opiniodawcza przedkłada poprawki, o których mowa w ust. 3a, z zachowaniem terminu składania poprawek wyznaczonego przez właściwą komisję.

4.   Wszystkie przyjęte
  opinie są załączane
  do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej.

4.   Wszystkie
  opinie i poprawki
  przyjęte
  przez komisję opiniodawczą załącza się
  do sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej.

5.   
  Jedynie właściwa komisja ma prawo przedstawiać poprawki na posiedzeniu plenarnym
  .

5.   
  Komisje opiniodawcze w rozumieniu niniejszego artykułu nie mogą składać poprawek do rozpatrzenia przez Parlament
  .

6.   Przewodniczący i sprawozdawca komisji opiniodawczej są zapraszani do udziału w posiedzeniach komisji przedmiotowo właściwej z głosem doradczym, o ile posiedzenia dotyczą kwestii wspólnej dla obu komisji.

6.   Przewodniczący i sprawozdawca komisji opiniodawczej są zapraszani do udziału w posiedzeniach właściwej komisji z głosem doradczym, o ile posiedzenia dotyczą kwestii wspólnej dla obu komisji.

Poprawka 51

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 54

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 54 | Artykuł 54 |
| Procedura
  obejmująca zaangażowane komisje | Procedura
  zaangażowanych komisji |
| Jeżeli kwestia właściwości została skierowana do Konferencji Przewodniczących zgodnie z art. 201
  ust. 2 lub art. 52
  , a Konferencja Przewodniczących uznała, na podstawie załącznika VII, że dana sprawa należy w prawie równej mierze do właściwości co najmniej dwóch komisji lub że różne aspekty tej samej sprawy wchodzą w zakres właściwości co najmniej dwóch komisji, stosuje się art. 53 oraz następujące postanowienia uzupełniające: | 1.   Jeżeli kwestia właściwości została skierowana do Konferencji Przewodniczących zgodnie z art. 201
  a
  , a Konferencja Przewodniczących uznała, na podstawie załącznika VII, że dana sprawa należy w prawie równej mierze do właściwości co najmniej dwóch komisji lub że różne aspekty tej samej sprawy wchodzą w zakres właściwości co najmniej dwóch komisji, stosuje się art. 53 oraz następujące postanowienia uzupełniające: |
| — | kalendarz prac jest ustalany wspólnie przez zainteresowane komisje; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 54

Artykuł 54

Procedura
  obejmująca zaangażowane komisje

Procedura
  zaangażowanych komisji

Jeżeli kwestia właściwości została skierowana do Konferencji Przewodniczących zgodnie z art. 201
  ust. 2 lub art. 52
  , a Konferencja Przewodniczących uznała, na podstawie załącznika VII, że dana sprawa należy w prawie równej mierze do właściwości co najmniej dwóch komisji lub że różne aspekty tej samej sprawy wchodzą w zakres właściwości co najmniej dwóch komisji, stosuje się art. 53 oraz następujące postanowienia uzupełniające:

1.   Jeżeli kwestia właściwości została skierowana do Konferencji Przewodniczących zgodnie z art. 201
  a
  , a Konferencja Przewodniczących uznała, na podstawie załącznika VII, że dana sprawa należy w prawie równej mierze do właściwości co najmniej dwóch komisji lub że różne aspekty tej samej sprawy wchodzą w zakres właściwości co najmniej dwóch komisji, stosuje się art. 53 oraz następujące postanowienia uzupełniające:

—

kalendarz prac jest ustalany wspólnie przez zainteresowane komisje;

| — | kalendarz prac jest ustalany wspólnie przez zainteresowane komisje; |
| --- | --- |

—

kalendarz prac jest ustalany wspólnie przez zainteresowane komisje;

| — | sprawozdawca oraz autorzy opinii informują się na bieżąco oraz starają się osiągnąć porozumienie co do tekstów, które każdy z nich proponuje swojej komisji, oraz co do stanowisk zajmowanych wobec poprawek; |
| --- | --- |

—

sprawozdawca oraz autorzy opinii informują się na bieżąco oraz starają się osiągnąć porozumienie co do tekstów, które każdy z nich proponuje swojej komisji, oraz co do stanowisk zajmowanych wobec poprawek;

| — | sprawozdawca oraz autorzy opinii informują się na bieżąco oraz starają się osiągnąć porozumienie co do tekstów, które każdy z nich proponuje swojej komisji, oraz co do stanowisk zajmowanych wobec poprawek; |
| --- | --- |

—

sprawozdawca oraz autorzy opinii informują się na bieżąco oraz starają się osiągnąć porozumienie co do tekstów, które każdy z nich proponuje swojej komisji, oraz co do stanowisk zajmowanych wobec poprawek;

| — | zainteresowani przewodniczący, sprawozdawca i sprawozdawcy komisji opiniodawczych wspólnie uzgadniają, które części tekstu należą do ich poszczególnych wyłącznych lub wspólnych właściwości oraz uzgadniają szczegóły współpracy. W przypadku braku porozumienia co do wyznaczenia zakresu właściwości, sprawa kierowana jest – na wniosek jednej z zainteresowanych komisji – do Konferencji Przewodniczących, która może podjąć decyzję w sprawie poszczególnych uprawnień, bądź postanowić, że zastosowanie w tym przypadku ma procedura wspólnych posiedzeń komisji zgodnie z art. 55 Regulaminu
  ; art. 201 ust. 2 akapit drugi Regulaminu stosuje się odpowiednio; |
| --- | --- |

—

zainteresowani przewodniczący, sprawozdawca i sprawozdawcy komisji opiniodawczych wspólnie uzgadniają, które części tekstu należą do ich poszczególnych wyłącznych lub wspólnych właściwości oraz uzgadniają szczegóły współpracy. W przypadku braku porozumienia co do wyznaczenia zakresu właściwości, sprawa kierowana jest – na wniosek jednej z zainteresowanych komisji – do Konferencji Przewodniczących, która może podjąć decyzję w sprawie poszczególnych uprawnień, bądź postanowić, że zastosowanie w tym przypadku ma procedura wspólnych posiedzeń komisji zgodnie z art. 55 Regulaminu
  ; art. 201 ust. 2 akapit drugi Regulaminu stosuje się odpowiednio;

| — | zainteresowani przewodniczący, sprawozdawca i sprawozdawcy komisji opiniodawczych
  , których obowiązuje zasada dobrej i lojalnej współpracy,
  wspólnie uzgadniają, które części tekstu należą do ich poszczególnych wyłącznych lub wspólnych właściwości oraz uzgadniają szczegóły współpracy. W przypadku braku porozumienia co do wyznaczenia zakresu właściwości, sprawa kierowana jest – na wniosek jednej z zainteresowanych komisji – do Konferencji Przewodniczących, która może podjąć decyzję w sprawie poszczególnych uprawnień, bądź postanowić, że zastosowanie w tym przypadku ma procedura wspólnych posiedzeń komisji zgodnie z art. 55 Regulaminu
  . Decyzję tę podejmuje się zgodnie z procedurą i w terminie określonym w art. 201a. |
| --- | --- |

—

zainteresowani przewodniczący, sprawozdawca i sprawozdawcy komisji opiniodawczych
  , których obowiązuje zasada dobrej i lojalnej współpracy,
  wspólnie uzgadniają, które części tekstu należą do ich poszczególnych wyłącznych lub wspólnych właściwości oraz uzgadniają szczegóły współpracy. W przypadku braku porozumienia co do wyznaczenia zakresu właściwości, sprawa kierowana jest – na wniosek jednej z zainteresowanych komisji – do Konferencji Przewodniczących, która może podjąć decyzję w sprawie poszczególnych uprawnień, bądź postanowić, że zastosowanie w tym przypadku ma procedura wspólnych posiedzeń komisji zgodnie z art. 55 Regulaminu
  . Decyzję tę podejmuje się zgodnie z procedurą i w terminie określonym w art. 201a.

| — | komisja przedmiotowo właściwa
  przyjmuje poprawki komisji zaangażowanej bez głosowania, jeśli dotyczą one aspektów, które wchodzą w wyłączny zakres właściwości zaangażowanej komisji. Jeżeli poprawki dotyczące kwestii wchodzących w zakres wspólnych właściwości komisji właściwej i komisji zaangażowanej zostaną
  odrzucone
  przez tę pierwszą,
  komisja
  zaangażowana może złożyć te poprawki bezpośrednio na posiedzeniu plenarnym; |
| --- | --- |

—

komisja przedmiotowo właściwa
  przyjmuje poprawki komisji zaangażowanej bez głosowania, jeśli dotyczą one aspektów, które wchodzą w wyłączny zakres właściwości zaangażowanej komisji. Jeżeli poprawki dotyczące kwestii wchodzących w zakres wspólnych właściwości komisji właściwej i komisji zaangażowanej zostaną
  odrzucone
  przez tę pierwszą,
  komisja
  zaangażowana może złożyć te poprawki bezpośrednio na posiedzeniu plenarnym;

| — | właściwa komisja
  przyjmuje poprawki komisji zaangażowanej bez głosowania, jeśli dotyczą one aspektów, które wchodzą w wyłączny zakres właściwości zaangażowanej komisji.
  Jeżeli właściwa komisja nie przestrzega wyłącznej właściwości zaangażowanej komisji, zaangażowana komisja może złożyć poprawki bezpośrednio na posiedzeniu plenarnym.
  Jeżeli poprawki dotyczące kwestii wchodzących w zakres wspólnych właściwości komisji właściwej i komisji zaangażowanej
  nie
  zostaną
  przyjęte
  przez tę pierwszą, zaangażowana
  komisja
  może złożyć te poprawki bezpośrednio na posiedzeniu plenarnym; |
| --- | --- |

—

właściwa komisja
  przyjmuje poprawki komisji zaangażowanej bez głosowania, jeśli dotyczą one aspektów, które wchodzą w wyłączny zakres właściwości zaangażowanej komisji.
  Jeżeli właściwa komisja nie przestrzega wyłącznej właściwości zaangażowanej komisji, zaangażowana komisja może złożyć poprawki bezpośrednio na posiedzeniu plenarnym.
  Jeżeli poprawki dotyczące kwestii wchodzących w zakres wspólnych właściwości komisji właściwej i komisji zaangażowanej
  nie
  zostaną
  przyjęte
  przez tę pierwszą, zaangażowana
  komisja
  może złożyć te poprawki bezpośrednio na posiedzeniu plenarnym;

| — | w przypadku gdy w odniesieniu do projektu toczy się postępowanie pojednawcze, w skład delegacji Parlamentu wchodzi autor opinii z komisji zaangażowanej. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy w odniesieniu do projektu toczy się postępowanie pojednawcze, w skład delegacji Parlamentu wchodzi autor opinii z komisji zaangażowanej.

| — | w przypadku gdy w odniesieniu do projektu toczy się postępowanie pojednawcze, w skład delegacji Parlamentu wchodzi autor opinii z komisji zaangażowanej. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy w odniesieniu do projektu toczy się postępowanie pojednawcze, w skład delegacji Parlamentu wchodzi autor opinii z komisji zaangażowanej.

Brzmienie powyższego artykułu nie przewiduje żadnego ograniczenia zakresu jego zastosowania. Wnioski o zastosowanie procedury obejmującej zaangażowane komisje w odniesieniu do sprawozdań nieustawodawczych sporządzanych na podstawie art. 52 ust. 1 oraz art. 132 ust. 1 i 2 są dopuszczalne.

Procedura obejmująca zaangażowane komisje zgodnie z niniejszym artykułem nie ma zastosowania do zalecenia, które ma zostać wydane przez właściwą komisję parlamentarną na mocy art. 99.

Decyzja Konferencji Przewodniczących o zastosowaniu procedury obejmującej zaangażowane komisje stosuje się na wszystkich etapach procedury.

Decyzja Konferencji Przewodniczących o zastosowaniu procedury obejmującej zaangażowane komisje stosuje się na wszystkich etapach procedury.

Uprawnienia związane ze statusem „właściwej komisji” wykonywane są przez komisję prowadzącą. Musi ona wykonywać powyższe uprawnienia z poszanowaniem prerogatyw zaangażowanej komisji, a w szczególności z poszanowaniem obowiązku lojalnej współpracy w kwestii kalendarza prac i przysługującego zaangażowanej komisji prawa określania poprawek przedkładanych Parlamentowi w zakresie jej wyłącznej właściwości.

Uprawnienia związane ze statusem „właściwej komisji” wykonywane są przez komisję prowadzącą. Musi ona wykonywać powyższe uprawnienia z poszanowaniem prerogatyw zaangażowanej komisji, a w szczególności z poszanowaniem obowiązku lojalnej współpracy w kwestii kalendarza prac i przysługującego zaangażowanej komisji prawa określania poprawek przedkładanych Parlamentowi w zakresie jej wyłącznej właściwości.

W przypadku, gdy komisja prowadząca naruszy prerogatywy zaangażowanej komisji decyzje podjęte przez tą pierwszą pozostają ważne, natomiast zaangażowana komisja może przedłożyć poprawki bezpośrednio Parlamentowi, w granicach swej wyłącznej właściwości.

1a.
     
  Procedura ustanowiona w niniejszym artykule nie ma zastosowania do zaleceń, które mają zostać przyjęte przez właściwą komisję na mocy art. 99.

Poprawka 52

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 55

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 55 | Artykuł 55 |
| Procedura
  obejmująca wspólne posiedzenia komisji | Procedura
  wspólnych posiedzeń komisji |
| 1.   Jeżeli do Konferencji Przewodniczących wpłynie pytanie dotyczące kompetencji zgodnie z art. 201
  ust. 2
  , może ona podjąć decyzję o zastosowaniu procedury obejmującej wspólne posiedzenia komisji oraz wspólne głosowanie, gdy: | 1.   Jeżeli do Konferencji Przewodniczących wpłynie pytanie dotyczące właściwości zgodnie z art. 201
  a
  , może ona podjąć decyzję o zastosowaniu procedury obejmującej wspólne posiedzenia komisji oraz wspólne głosowanie, gdy: |
| — | dana sprawa, zgodnie z załącznikiem VI, nierozerwalnie wchodzi w zakres kompetencji kilku komisji, oraz |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 55

Artykuł 55

Procedura
  obejmująca wspólne posiedzenia komisji

Procedura
  wspólnych posiedzeń komisji

1.   Jeżeli do Konferencji Przewodniczących wpłynie pytanie dotyczące kompetencji zgodnie z art. 201
  ust. 2
  , może ona podjąć decyzję o zastosowaniu procedury obejmującej wspólne posiedzenia komisji oraz wspólne głosowanie, gdy:

1.   Jeżeli do Konferencji Przewodniczących wpłynie pytanie dotyczące właściwości zgodnie z art. 201
  a
  , może ona podjąć decyzję o zastosowaniu procedury obejmującej wspólne posiedzenia komisji oraz wspólne głosowanie, gdy:

—

dana sprawa, zgodnie z załącznikiem VI, nierozerwalnie wchodzi w zakres kompetencji kilku komisji, oraz

| — | dana sprawa, zgodnie z załącznikiem VI, nierozerwalnie wchodzi w zakres właściwości kilku komisji, oraz |
| --- | --- |

—

dana sprawa, zgodnie z załącznikiem VI, nierozerwalnie wchodzi w zakres właściwości kilku komisji, oraz

| — | Konferencja uzna, że kwestia ta ma znaczenie zasadnicze. |
| --- | --- |

—

Konferencja uzna, że kwestia ta ma znaczenie zasadnicze.

| — | Konferencja uzna, że kwestia ta ma znaczenie zasadnicze. |
| --- | --- |

—

Konferencja uzna, że kwestia ta ma znaczenie zasadnicze.

2.   W takim przypadku odpowiedni sprawozdawcy sporządzają jeden projekt sprawozdania. Projekt ren analizują i głosują nad nim zaangażowane komisje podczas wspólnych posiedzeń przebiegających pod wspólnym przewodnictwem ich przewodniczących.

2.   W takim przypadku odpowiedni sprawozdawcy sporządzają jeden projekt sprawozdania. Projekt ren analizują i głosują nad nim zaangażowane komisje podczas wspólnych posiedzeń przebiegających pod wspólnym przewodnictwem ich przewodniczących.

Na wszystkich etapach procedury uprawnienia wynikające ze statusu komisji właściwej mogą być wykonywane przez zaangażowane komisje wyłącznie gdy działają one wspólnie. Komisje mogą tworzyć międzykomisyjne grupy robocze celem przygotowania wspólnych posiedzeń i głosowań.

Na wszystkich etapach procedury uprawnienia wynikające ze statusu komisji właściwej mogą być wykonywane przez zaangażowane komisje wyłącznie, gdy działają one wspólnie. Komisje mogą tworzyć międzykomisyjne grupy robocze celem przygotowania wspólnych posiedzeń i głosowań.

3.   W drugim czytaniu w ramach zwykłej procedury ustawodawczej stanowisko Rady jest rozpatrywane na wspólnym posiedzeniu zaangażowanych komisji, które w przypadku braku porozumienia między ich przewodniczącymi odbywa się w środę w pierwszym tygodniu przeznaczonym na posiedzenia organów parlamentarnych po przedłożeniu Parlamentowi stanowiska Rady. W przypadku braku porozumienia co do terminu kolejnego posiedzenia zostanie ono zwołane przez przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji. Głosowanie nad zaleceniem do drugiego czytania odbywa się na wspólnym posiedzeniu w oparciu o wspólny projekt przygotowany przez odpowiednich sprawozdawców zaangażowanych komisji lub – w przypadku braku wspólnego projektu – na podstawie poprawek przedstawionych przez zaangażowane komisje.

3.   W drugim czytaniu w ramach zwykłej procedury ustawodawczej stanowisko Rady jest rozpatrywane na wspólnym posiedzeniu zaangażowanych komisji, które w przypadku braku porozumienia między ich przewodniczącymi odbywa się w środę w pierwszym tygodniu przeznaczonym na posiedzenia organów parlamentarnych po przedłożeniu Parlamentowi stanowiska Rady. W przypadku braku porozumienia co do terminu kolejnego posiedzenia zostanie ono zwołane przez przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji. Głosowanie nad zaleceniem do drugiego czytania odbywa się na wspólnym posiedzeniu w oparciu o wspólny projekt przygotowany przez odpowiednich sprawozdawców zaangażowanych komisji lub – w przypadku braku wspólnego projektu – na podstawie poprawek przedstawionych przez zaangażowane komisje.

W trzecim czytaniu w ramach zwykłej procedury ustawodawczej przewodniczący i sprawozdawcy zaangażowanych komisji stają się z urzędu członkami delegacji do komitetu pojednawczego.

W trzecim czytaniu w ramach zwykłej procedury ustawodawczej przewodniczący i sprawozdawcy zaangażowanych komisji stają się z urzędu członkami delegacji do komitetu pojednawczego.

Powyższy artykuł może być stosowany w odniesieniu do procedury prowadzącej do wydania zalecenia w sprawie przyjęcia lub odrzucenia zawarcia umowy międzynarodowej zgodnie z art. 108 ust. 5 i art. 99 ust. 1 Regulaminu, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w tym artykule.

Poprawka 53

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 56

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  56 | Artykuł
  52a |
| Sporządzanie sprawozdań | Sporządzanie sprawozdań |
| | -1.
     
  Sprawozdawca jest odpowiedzialny za przygotowanie sprawozdania komisji oraz za jego przedstawienie w imieniu komisji na posiedzeniu plenarnym. |
| 1.   Uzasadnienie sporządza sprawozdawca i nie jest ono poddawane pod głosowanie. Uzasadnienie musi być jednak zgodne z tekstem projektu rezolucji poddawanego pod głosowanie oraz z ewentualnymi poprawkami zaproponowanymi przez komisję. W przeciwnym wypadku przewodniczący komisji może usunąć uzasadnienie. | 1.   Uzasadnienie sporządza sprawozdawca i nie jest ono poddawane pod głosowanie. Uzasadnienie musi być jednak zgodne z tekstem projektu rezolucji poddawanego pod głosowanie oraz z ewentualnymi poprawkami zaproponowanymi przez komisję. W przeciwnym wypadku przewodniczący komisji może usunąć uzasadnienie. |
| 2.   Wynik głosowania nad całością sprawozdania jest podawany w sprawozdaniu
  . Ponadto
  ,
  jeśli w trakcie głosowania wniosek taki zgłosi co najmniej jedna trzecia obecnych członków komisji, w sprawozdaniu
  wskazuje
  się
  sposób głosowania poszczególnych członków komisji. | 2.   Wynik głosowania nad całością sprawozdania jest podawany w sprawozdaniu,
  które zgodnie z art. 208 ust. 3
  wskazuje sposób głosowania poszczególnych członków komisji. |
| 3.   
  W przypadku braku jednomyślności sprawozdanie powinno także zawierać streszczenie opinii mniejszości. Wyrażone
  w momencie głosowania nad całością tekstu
  opinie
  mniejszości mogą na prośbę ich autorów stanowić przedmiot
  nie przekraczającej
  200 słów pisemnej deklaracji załączanej do uzasadnienia. | 3.   
  Przyjęte
  w momencie głosowania nad całością tekstu
  stanowiska
  mniejszości mogą na prośbę ich autorów stanowić przedmiot
  nieprzekraczającej
  200 słów pisemnej deklaracji załączanej do uzasadnienia. |
| Spory mogące wyniknąć przy stosowaniu
  powyższych postanowień
  rozstrzyga przewodniczący. | Spory mogące wyniknąć przy stosowaniu
  postanowień niniejszego ustępu
  rozstrzyga przewodniczący. |
| 4.   Komisja może, na podstawie wniosku swojego
  prezydium
  , ustalić termin, w którym sprawozdawca przedstawi projekt sprawozdania. Termin ten może zostać przedłużony lub też można powołać nowego sprawozdawcę. | 4.   Komisja może, na podstawie wniosku swojego
  przewodniczącego
  , ustalić termin, w którym sprawozdawca przedstawi projekt sprawozdania. Termin ten może zostać przedłużony lub też można powołać nowego sprawozdawcę. |
| 5.   Po upływie tego terminu komisja może zobowiązać swojego przewodniczącego do zwrócenia się z wnioskiem o wpisanie przekazanej jej sprawy do porządku dziennego jednego ze najbliższych posiedzeń Parlamentu. W takim wypadku debaty mogą się odbywać na podstawie ustnego sprawozdania komisji. | 5.   Po upływie tego terminu komisja może zobowiązać swojego przewodniczącego do zwrócenia się z wnioskiem o wpisanie przekazanej jej sprawy do porządku dziennego jednego ze najbliższych posiedzeń Parlamentu. W takim wypadku debaty
  i głosowania
  mogą się odbywać na podstawie ustnego sprawozdania komisji. |
| | (Ten artykuł po zmianach zostanie przeniesiony przed art. 53.) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  56

Artykuł
  52a

Sporządzanie sprawozdań

Sporządzanie sprawozdań

-1.
     
  Sprawozdawca jest odpowiedzialny za przygotowanie sprawozdania komisji oraz za jego przedstawienie w imieniu komisji na posiedzeniu plenarnym.

1.   Uzasadnienie sporządza sprawozdawca i nie jest ono poddawane pod głosowanie. Uzasadnienie musi być jednak zgodne z tekstem projektu rezolucji poddawanego pod głosowanie oraz z ewentualnymi poprawkami zaproponowanymi przez komisję. W przeciwnym wypadku przewodniczący komisji może usunąć uzasadnienie.

1.   Uzasadnienie sporządza sprawozdawca i nie jest ono poddawane pod głosowanie. Uzasadnienie musi być jednak zgodne z tekstem projektu rezolucji poddawanego pod głosowanie oraz z ewentualnymi poprawkami zaproponowanymi przez komisję. W przeciwnym wypadku przewodniczący komisji może usunąć uzasadnienie.

2.   Wynik głosowania nad całością sprawozdania jest podawany w sprawozdaniu
  . Ponadto
  ,
  jeśli w trakcie głosowania wniosek taki zgłosi co najmniej jedna trzecia obecnych członków komisji, w sprawozdaniu
  wskazuje
  się
  sposób głosowania poszczególnych członków komisji.

2.   Wynik głosowania nad całością sprawozdania jest podawany w sprawozdaniu,
  które zgodnie z art. 208 ust. 3
  wskazuje sposób głosowania poszczególnych członków komisji.

3.   
  W przypadku braku jednomyślności sprawozdanie powinno także zawierać streszczenie opinii mniejszości. Wyrażone
  w momencie głosowania nad całością tekstu
  opinie
  mniejszości mogą na prośbę ich autorów stanowić przedmiot
  nie przekraczającej
  200 słów pisemnej deklaracji załączanej do uzasadnienia.

3.   
  Przyjęte
  w momencie głosowania nad całością tekstu
  stanowiska
  mniejszości mogą na prośbę ich autorów stanowić przedmiot
  nieprzekraczającej
  200 słów pisemnej deklaracji załączanej do uzasadnienia.

Spory mogące wyniknąć przy stosowaniu
  powyższych postanowień
  rozstrzyga przewodniczący.

Spory mogące wyniknąć przy stosowaniu
  postanowień niniejszego ustępu
  rozstrzyga przewodniczący.

4.   Komisja może, na podstawie wniosku swojego
  prezydium
  , ustalić termin, w którym sprawozdawca przedstawi projekt sprawozdania. Termin ten może zostać przedłużony lub też można powołać nowego sprawozdawcę.

4.   Komisja może, na podstawie wniosku swojego
  przewodniczącego
  , ustalić termin, w którym sprawozdawca przedstawi projekt sprawozdania. Termin ten może zostać przedłużony lub też można powołać nowego sprawozdawcę.

5.   Po upływie tego terminu komisja może zobowiązać swojego przewodniczącego do zwrócenia się z wnioskiem o wpisanie przekazanej jej sprawy do porządku dziennego jednego ze najbliższych posiedzeń Parlamentu. W takim wypadku debaty mogą się odbywać na podstawie ustnego sprawozdania komisji.

5.   Po upływie tego terminu komisja może zobowiązać swojego przewodniczącego do zwrócenia się z wnioskiem o wpisanie przekazanej jej sprawy do porządku dziennego jednego ze najbliższych posiedzeń Parlamentu. W takim wypadku debaty
  i głosowania
  mogą się odbywać na podstawie ustnego sprawozdania komisji.

(Ten artykuł po zmianach zostanie przeniesiony przed art. 53.)

Poprawka 54

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 3 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ 3 | ROZDZIAŁ 3 |
| PIERWSZE CZYTANIE | ZWYKŁA PROCEDURA USTAWODAWCZA |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 3

ROZDZIAŁ 3

PIERWSZE CZYTANIE

ZWYKŁA PROCEDURA USTAWODAWCZA

Poprawka 55

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 3 – sekcja 1 (nowa)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | SEKCJA 1 |
| | PIERWSZE CZYTANIE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

SEKCJA 1

PIERWSZE CZYTANIE

Poprawka 56

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 3 – nagłówek 1

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Rozpatrywanie na szczeblu komisji | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Rozpatrywanie na szczeblu komisji

skreśla się

Poprawka 57

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 57

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 57 | skreśla się |
| Zmiany we wniosku dotyczącym aktu ustawodawczego | |
| 1.   
  Jeżeli Komisja Europejska poinformuje Parlament, że zamierza zmienić swój wniosek, lub jeżeli właściwa komisja w inny sposób poweźmie o tym wiadomość, właściwa komisja zawiesza rozpatrywanie wniosku do chwili otrzymania nowego wniosku lub zmian wniesionych przez Komisję Europejską. | |
| 2.   
  Jeżeli Rada w istotny sposób zmieni wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, zastosowanie mają postanowienia art. 63. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 57

skreśla się

Zmiany we wniosku dotyczącym aktu ustawodawczego

1.   
  Jeżeli Komisja Europejska poinformuje Parlament, że zamierza zmienić swój wniosek, lub jeżeli właściwa komisja w inny sposób poweźmie o tym wiadomość, właściwa komisja zawiesza rozpatrywanie wniosku do chwili otrzymania nowego wniosku lub zmian wniesionych przez Komisję Europejską.

2.   
  Jeżeli Rada w istotny sposób zmieni wniosek dotyczący aktu ustawodawczego, zastosowanie mają postanowienia art. 63.

Poprawka 58

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 58

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 58 | skreśla się |
| Stanowisko Komisji oraz Rady w sprawie poprawek | |
| 1.   
  Zanim właściwa komisja przystąpi do ostatecznego głosowania w sprawie wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, zwraca się do niej o przekazanie stanowiska w sprawie wszystkich przyjętych przez siebie poprawek do jej wniosku oraz występuje do Rady o przekazanie uwag. | |
| 2.   
  Jeżeli Komisja nie może zająć stanowiska lub jeżeli oświadczy, że nie jest gotowa zaakceptować wszystkich poprawek przyjętych przez właściwą komisję, komisja ta może odroczyć końcowe głosowanie. | |
| 3.   
  W razie potrzeby stanowisko Komisji jest dołącza się do sprawozdania. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 58

skreśla się

Stanowisko Komisji oraz Rady w sprawie poprawek

1.   
  Zanim właściwa komisja przystąpi do ostatecznego głosowania w sprawie wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, zwraca się do niej o przekazanie stanowiska w sprawie wszystkich przyjętych przez siebie poprawek do jej wniosku oraz występuje do Rady o przekazanie uwag.

2.   
  Jeżeli Komisja nie może zająć stanowiska lub jeżeli oświadczy, że nie jest gotowa zaakceptować wszystkich poprawek przyjętych przez właściwą komisję, komisja ta może odroczyć końcowe głosowanie.

3.   
  W razie potrzeby stanowisko Komisji jest dołącza się do sprawozdania.

Poprawka 59

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 3 – nagłówek 2

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Rozpatrywanie na posiedzeniu plenarnym | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Rozpatrywanie na posiedzeniu plenarnym

skreśla się

Poprawka 60

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 59

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 59 | Artykuł 59 |
| Zamknięcie pierwszego czytania | Głosowanie na posiedzeniu plenarnym – pierwsze czytanie |
| | -1.
     
  Parlament może zatwierdzić, zmienić lub odrzucić projekt aktu ustawodawczego. |
| 1.   Parlament
  rozpatruje wniosek dotyczący
  aktu ustawodawczego na
  podstawie sprawozdania sporządzonego przez właściwą komisję, zgodnie z art. 49
  . | 1.   Parlament
  głosuje w pierwszej kolejności nad każdym wnioskiem w sprawie natychmiastowego odrzucenia projektu
  aktu ustawodawczego
  złożonym
  na
  piśmie przez komisję właściwą, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów
  . |
| | W przypadku przyjęcia wniosku o odrzucenie Przewodniczący zwraca się do instytucji, od której pochodzi projekt aktu ustawodawczego, o jego wycofanie. |
| | Jeśli instytucja, od której pochodzi projekt aktu ustawodawczego, wycofa ten projekt, Przewodniczący wydaje oświadczenie o zakończeniu procedury. |
| | Jeśli instytucja, od której pochodzi projekt aktu ustawodawczego, nie wycofa tego projektu, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie w Parlamencie zostało zakończone, chyba że na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy właściwej komisji bądź danej grupy politycznej albo co najmniej 40 posłów Parlament postanowi odesłać sprawę do właściwej komisji do ponownego rozpatrzenia. |
| | Jeżeli wniosek w sprawie odrzucenia nie zostanie przyjęty, Parlament postępuje zgodnie z ust. 1a–1c. |
| | 1a.
     
  Wszelkie wstępne porozumienia przedłożone przez komisję właściwą zgodnie z art. 73d ust. 4 mają priorytet podczas głosowania i są poddawane pod jedno głosowanie, chyba że na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi jednak przeprowadzić głosowanie nad poprawkami zgodnie z ust. 1b. W takim wypadku Parlament podejmuje także decyzję, czy głosowanie nad poprawkami ma zostać przeprowadzone natychmiast. Jeżeli nie, Parlament określa nowy termin składania poprawek, a głosowanie przeprowadza się na kolejnym posiedzeniu. |
| | Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie zostanie przyjęte, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie w Parlamencie zostało zakończone. |
| | Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie nie uzyska poparcia większości głosów oddanych, Przewodniczący wyznacza nowy termin składania poprawek do projektu aktu ustawodawczego. Poprawki te są następnie poddawane pod głosowanie na kolejnym posiedzeniu w celu zakończenia pierwszego czytania w Parlamencie. |
| | 1b.
     
  Jeżeli nie zostanie przyjęty wniosek w sprawie odrzucenia zgodnie z ust. 1 bądź nie zostanie przyjęte wstępne porozumienie zgodnie z ust. 1a, wszelkie poprawki do projektu aktu ustawodawczego poddaje się następnie pod głosowanie, w tym w stosownych przypadkach poszczególne części wstępnego porozumienia, jeżeli złożone zostaną wnioski w sprawie głosowań podzielonych lub głosowań odrębnych bądź poprawek kolidujących. |
| | Przed głosowaniem nad poprawkami Przewodniczący może wystąpić do Komisji o przedstawienie jej stanowiska oraz do Rady o przekazanie uwag. |
| | Po przeprowadzeniu głosowania nad tymi poprawkami Parlament głosuje nad całym projektem aktu ustawodawczego z ewentualnymi zmianami. |
| | Jeżeli cały projekt aktu ustawodawczego z ewentualnymi zmianami zostanie przyjęty, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie zostało zakończone, chyba że Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy komisji właściwej, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów postanowi odesłać sprawę do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych zgodnie z art. 59a, 73a oraz 73d. |
| | Jeżeli cały projekt aktu ustawodawczego z ewentualnymi zmianami nie uzyska większości oddanych głosów, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie zostało zakończone, chyba że Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy komisji właściwej, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów postanowi odesłać sprawę do komisji właściwej do ponownego rozpatrzenia. |
| | 1c.
     
  Po głosowaniach przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–1b oraz głosowaniach przeprowadzonych następnie w sprawie poprawek do projektu rezolucji ustawodawczej dotyczących wniosków proceduralnych, jeżeli takowe zostaną złożone, rezolucję ustawodawczą uznaje się za przyjętą. W razie potrzeby rezolucję ustawodawczą dostosowuje się zgodnie z art. 193 ust. 2 w celu odzwierciedlenia wyników głosowań przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–1b. |
| | Przewodniczący przekazuje tekst rezolucji ustawodawczej oraz stanowisko Parlamentu Radzie i Komisji, a także grupie państw członkowskich, Trybunałowi Sprawiedliwości lub Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w przypadku gdy projekt aktu ustawodawczego był ich autorstwa. |
| 2.   
  Parlament głosuje w pierwszej kolejności nad poprawkami do wniosku będącego przedmiotem sprawozdania właściwej komisji, następnie nad wnioskiem z ewentualnymi zmianami, następnie nad poprawkami do projektu rezolucji ustawodawczej, a na końcu nad całością projektu rezolucji ustawodawczej, który zawiera wyłącznie oświadczenie o przyjęciu przez Parlament wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, o jego odrzuceniu lub o zaproponowaniu poprawek oraz wszelkie wnioski formalne. | |
| Przyjęcie projektu rezolucji ustawodawczej zamyka pierwsze czytanie. Jeżeli Parlament nie przyjmie rezolucji ustawodawczej, wniosek zostaje odesłany do właściwej komisji. | |
| Każde sprawozdanie przedstawione w toku procedury ustawodawczej musi być zgodne z postanowieniami art. 39, 47 i 49. Przedstawienie przez komisję rezolucji nieustawodawczej musi odbywać się zgodnie z procedurą przekazania przewidzianą w art. 52 lub 201. | |
| 3.   
  Przewodniczący przekazuje Radzie i Komisji tekst wniosku w brzmieniu przyjętym przez Parlament wraz z towarzyszącą mu rezolucją jako stanowisko Parlamentu. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 59

Artykuł 59

Zamknięcie pierwszego czytania

Głosowanie na posiedzeniu plenarnym – pierwsze czytanie

-1.
     
  Parlament może zatwierdzić, zmienić lub odrzucić projekt aktu ustawodawczego.

1.   Parlament
  rozpatruje wniosek dotyczący
  aktu ustawodawczego na
  podstawie sprawozdania sporządzonego przez właściwą komisję, zgodnie z art. 49
  .

1.   Parlament
  głosuje w pierwszej kolejności nad każdym wnioskiem w sprawie natychmiastowego odrzucenia projektu
  aktu ustawodawczego
  złożonym
  na
  piśmie przez komisję właściwą, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów
  .

W przypadku przyjęcia wniosku o odrzucenie Przewodniczący zwraca się do instytucji, od której pochodzi projekt aktu ustawodawczego, o jego wycofanie.

Jeśli instytucja, od której pochodzi projekt aktu ustawodawczego, wycofa ten projekt, Przewodniczący wydaje oświadczenie o zakończeniu procedury.

Jeśli instytucja, od której pochodzi projekt aktu ustawodawczego, nie wycofa tego projektu, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie w Parlamencie zostało zakończone, chyba że na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy właściwej komisji bądź danej grupy politycznej albo co najmniej 40 posłów Parlament postanowi odesłać sprawę do właściwej komisji do ponownego rozpatrzenia.

Jeżeli wniosek w sprawie odrzucenia nie zostanie przyjęty, Parlament postępuje zgodnie z ust. 1a–1c.

1a.
     
  Wszelkie wstępne porozumienia przedłożone przez komisję właściwą zgodnie z art. 73d ust. 4 mają priorytet podczas głosowania i są poddawane pod jedno głosowanie, chyba że na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi jednak przeprowadzić głosowanie nad poprawkami zgodnie z ust. 1b. W takim wypadku Parlament podejmuje także decyzję, czy głosowanie nad poprawkami ma zostać przeprowadzone natychmiast. Jeżeli nie, Parlament określa nowy termin składania poprawek, a głosowanie przeprowadza się na kolejnym posiedzeniu.

Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie zostanie przyjęte, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie w Parlamencie zostało zakończone.

Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie nie uzyska poparcia większości głosów oddanych, Przewodniczący wyznacza nowy termin składania poprawek do projektu aktu ustawodawczego. Poprawki te są następnie poddawane pod głosowanie na kolejnym posiedzeniu w celu zakończenia pierwszego czytania w Parlamencie.

1b.
     
  Jeżeli nie zostanie przyjęty wniosek w sprawie odrzucenia zgodnie z ust. 1 bądź nie zostanie przyjęte wstępne porozumienie zgodnie z ust. 1a, wszelkie poprawki do projektu aktu ustawodawczego poddaje się następnie pod głosowanie, w tym w stosownych przypadkach poszczególne części wstępnego porozumienia, jeżeli złożone zostaną wnioski w sprawie głosowań podzielonych lub głosowań odrębnych bądź poprawek kolidujących.

Przed głosowaniem nad poprawkami Przewodniczący może wystąpić do Komisji o przedstawienie jej stanowiska oraz do Rady o przekazanie uwag.

Po przeprowadzeniu głosowania nad tymi poprawkami Parlament głosuje nad całym projektem aktu ustawodawczego z ewentualnymi zmianami.

Jeżeli cały projekt aktu ustawodawczego z ewentualnymi zmianami zostanie przyjęty, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie zostało zakończone, chyba że Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy komisji właściwej, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów postanowi odesłać sprawę do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych zgodnie z art. 59a, 73a oraz 73d.

Jeżeli cały projekt aktu ustawodawczego z ewentualnymi zmianami nie uzyska większości oddanych głosów, Przewodniczący ogłasza, że pierwsze czytanie zostało zakończone, chyba że Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy komisji właściwej, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów postanowi odesłać sprawę do komisji właściwej do ponownego rozpatrzenia.

1c.
     
  Po głosowaniach przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–1b oraz głosowaniach przeprowadzonych następnie w sprawie poprawek do projektu rezolucji ustawodawczej dotyczących wniosków proceduralnych, jeżeli takowe zostaną złożone, rezolucję ustawodawczą uznaje się za przyjętą. W razie potrzeby rezolucję ustawodawczą dostosowuje się zgodnie z art. 193 ust. 2 w celu odzwierciedlenia wyników głosowań przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–1b.

Przewodniczący przekazuje tekst rezolucji ustawodawczej oraz stanowisko Parlamentu Radzie i Komisji, a także grupie państw członkowskich, Trybunałowi Sprawiedliwości lub Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w przypadku gdy projekt aktu ustawodawczego był ich autorstwa.

2.   
  Parlament głosuje w pierwszej kolejności nad poprawkami do wniosku będącego przedmiotem sprawozdania właściwej komisji, następnie nad wnioskiem z ewentualnymi zmianami, następnie nad poprawkami do projektu rezolucji ustawodawczej, a na końcu nad całością projektu rezolucji ustawodawczej, który zawiera wyłącznie oświadczenie o przyjęciu przez Parlament wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego, o jego odrzuceniu lub o zaproponowaniu poprawek oraz wszelkie wnioski formalne.

Przyjęcie projektu rezolucji ustawodawczej zamyka pierwsze czytanie. Jeżeli Parlament nie przyjmie rezolucji ustawodawczej, wniosek zostaje odesłany do właściwej komisji.

Każde sprawozdanie przedstawione w toku procedury ustawodawczej musi być zgodne z postanowieniami art. 39, 47 i 49. Przedstawienie przez komisję rezolucji nieustawodawczej musi odbywać się zgodnie z procedurą przekazania przewidzianą w art. 52 lub 201.

3.   
  Przewodniczący przekazuje Radzie i Komisji tekst wniosku w brzmieniu przyjętym przez Parlament wraz z towarzyszącą mu rezolucją jako stanowisko Parlamentu.

Poprawka 61

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 59 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 59a |
| | Odesłanie do właściwej komisji |
| | Jeżeli zgodnie z art. 59 sprawa zostanie odesłana do właściwej komisji do ponownego rozpatrzenia lub w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych zgodnie z art. 73a i 73d, właściwa komisja zdaje Parlamentowi sprawozdanie, w formie pisemnej lub ustnej, w terminie czterech miesięcy, który to termin może zostać wydłużony przez Konferencję Przewodniczących. |
| | Po odesłaniu sprawy do komisji właściwa komisja przed podjęciem decyzji w kwestii procedury musi umożliwić zaangażowanej komisji, zgodnie z art. 54, dokonanie wyboru dotyczącego poprawek wchodzących w zakres jej wyłącznych kompetencji, w szczególności wyboru poprawek, które należy ponownie przedłożyć na posiedzeniu plenarnym. |
| | Nic nie stoi na przeszkodzie, aby po sporządzeniu sprawozdania przez komisję właściwą, do której sprawa została odesłana, Parlament zadecydował o przeprowadzeniu – w stosownych przypadkach – debaty podsumowującej. |
| | (Dwa ostatnie ustępy dodaje się jako wykładnię.) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 59a

Odesłanie do właściwej komisji

Jeżeli zgodnie z art. 59 sprawa zostanie odesłana do właściwej komisji do ponownego rozpatrzenia lub w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych zgodnie z art. 73a i 73d, właściwa komisja zdaje Parlamentowi sprawozdanie, w formie pisemnej lub ustnej, w terminie czterech miesięcy, który to termin może zostać wydłużony przez Konferencję Przewodniczących.

Po odesłaniu sprawy do komisji właściwa komisja przed podjęciem decyzji w kwestii procedury musi umożliwić zaangażowanej komisji, zgodnie z art. 54, dokonanie wyboru dotyczącego poprawek wchodzących w zakres jej wyłącznych kompetencji, w szczególności wyboru poprawek, które należy ponownie przedłożyć na posiedzeniu plenarnym.

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby po sporządzeniu sprawozdania przez komisję właściwą, do której sprawa została odesłana, Parlament zadecydował o przeprowadzeniu – w stosownych przypadkach – debaty podsumowującej.

(Dwa ostatnie ustępy dodaje się jako wykładnię.)

Poprawka 62

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 60

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 60 | skreśla się |
| Odrzucenie wniosku Komisji | |
| 1.   
  Jeżeli wniosek Komisji nie uzyska większości oddanych głosów lub jeżeli zostanie przyjęty wniosek o jego odrzucenie złożony przez komisję przedmiotowo właściwą lub przez co najmniej 40 posłów Przewodniczący, zanim Parlament przejdzie do głosowania nad rezolucją ustawodawczą, zwraca się do Komisji o wycofanie wniosku. | |
| 2.   
  Jeżeli Komisja wycofa swój wniosek, Przewodniczący ogłasza zamknięcie procedury i informuje o tym Radę. | |
| 3.   
  Jeżeli Komisja nie wycofa swojego wniosku, Parlament ponownie odsyła sprawę do właściwej komisji bez przeprowadzania głosowania nad projektem rezolucji ustawodawczej, chyba że Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy komisji przedmiotowo właściwej, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów, przeprowadza głosowanie nad projektem rezolucji ustawodawczej. | |
| W przypadku wniosku o odesłanie do komisji właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie stosowanej procedury i ponownie sporządza dla Parlamentu sprawozdanie w formie ustnej lub pisemnej, w ustalonym przez Parlament terminie, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy. | |
| Po odesłaniu sprawy do komisji na podstawie ust. 3 komisja prowadząca przed podjęciem decyzji w przedmiocie procedury musi umożliwić zaangażowanej komisji, zgodnie z art. 54, dokonanie wyboru dotyczącego poprawek wchodzących w zakres jej wyłącznej właściwości, a w szczególności wyboru poprawek, które należy ponownie przedłożyć Parlamentowi. | |
| Termin ustalony zgodnie z ust. 3 akapit drugi ma zastosowanie do złożenia w formie pisemnej lub ustnego przedstawienia sprawozdania właściwej komisji. Nie dotyczy on określenia przez Parlament odpowiedniej chwili na rozważenie stosowanej procedury. | |
| 4.   
  Jeżeli właściwa komisja nie jest w stanie dotrzymać wyznaczonego terminu, składa ona, w oparciu o art. 188 ust. 1, wniosek o odesłanie sprawy do komisji. W razie potrzeby Parlament może, w oparciu o art. 188 ust. 5, wyznaczyć nowy termin. Jeżeli wniosek o odesłanie sprawy nie zostanie przyjęty, Parlament przystępuje do głosowania nad projektem rezolucji ustawodawczej. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 60

skreśla się

Odrzucenie wniosku Komisji

1.   
  Jeżeli wniosek Komisji nie uzyska większości oddanych głosów lub jeżeli zostanie przyjęty wniosek o jego odrzucenie złożony przez komisję przedmiotowo właściwą lub przez co najmniej 40 posłów Przewodniczący, zanim Parlament przejdzie do głosowania nad rezolucją ustawodawczą, zwraca się do Komisji o wycofanie wniosku.

2.   
  Jeżeli Komisja wycofa swój wniosek, Przewodniczący ogłasza zamknięcie procedury i informuje o tym Radę.

3.   
  Jeżeli Komisja nie wycofa swojego wniosku, Parlament ponownie odsyła sprawę do właściwej komisji bez przeprowadzania głosowania nad projektem rezolucji ustawodawczej, chyba że Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy komisji przedmiotowo właściwej, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów, przeprowadza głosowanie nad projektem rezolucji ustawodawczej.

W przypadku wniosku o odesłanie do komisji właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie stosowanej procedury i ponownie sporządza dla Parlamentu sprawozdanie w formie ustnej lub pisemnej, w ustalonym przez Parlament terminie, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

Po odesłaniu sprawy do komisji na podstawie ust. 3 komisja prowadząca przed podjęciem decyzji w przedmiocie procedury musi umożliwić zaangażowanej komisji, zgodnie z art. 54, dokonanie wyboru dotyczącego poprawek wchodzących w zakres jej wyłącznej właściwości, a w szczególności wyboru poprawek, które należy ponownie przedłożyć Parlamentowi.

Termin ustalony zgodnie z ust. 3 akapit drugi ma zastosowanie do złożenia w formie pisemnej lub ustnego przedstawienia sprawozdania właściwej komisji. Nie dotyczy on określenia przez Parlament odpowiedniej chwili na rozważenie stosowanej procedury.

4.   
  Jeżeli właściwa komisja nie jest w stanie dotrzymać wyznaczonego terminu, składa ona, w oparciu o art. 188 ust. 1, wniosek o odesłanie sprawy do komisji. W razie potrzeby Parlament może, w oparciu o art. 188 ust. 5, wyznaczyć nowy termin. Jeżeli wniosek o odesłanie sprawy nie zostanie przyjęty, Parlament przystępuje do głosowania nad projektem rezolucji ustawodawczej.

Poprawka 63

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 61

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 61 | skreśla się |
| Przyjęcie poprawek do wniosku Komisji | |
| 1.   
  Jeżeli wniosek Komisji zostanie zatwierdzony w całości, z zastrzeżeniem wprowadzenia przyjętych poprawek, głosowanie w sprawie projektu rezolucji ustawodawczej odracza się do czasu przedstawienia przez Komisję swojego stanowiska odnośnie do każdej z proponowanych przez Parlament poprawek. | |
| Jeżeli Komisja nie może przedstawić swojego stanowiska z chwilą zakończenia głosowania w Parlamencie nad jej wnioskiem, informuje Przewodniczącego lub właściwą komisję o terminie, w jakim będzie mogła je przedstawić; wniosek ten zostaje wówczas wpisany do projektu porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej następującej po tym terminie. | |
| 2.   
  Jeżeli Komisja poinformuje, że nie zamierza przyjąć wszystkich poprawek Parlamentu, sprawozdawca właściwej komisji lub jej przewodniczący, składa oficjalny wniosek do Parlamentu dotyczący możliwości przystąpienia do głosowania nad projektem rezolucji ustawodawczej. Przed złożeniem takiego wniosku sprawozdawca lub przewodniczący właściwej komisji może zwrócić się do Przewodniczącego o zawieszenie debaty. | |
| Jeżeli Parlament zadecyduje o odroczeniu głosowania, sprawa zostaje uznana za odesłaną do właściwej komisji w celu ponownego rozpatrzenia. | |
| W takim przypadku właściwa komisja ponownie sporządza dla Parlamentu sprawozdanie w formie ustnej lub pisemnej, w ustalonym przez Parlament terminie, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy. | |
| Jeżeli właściwa komisja nie jest w stanie dotrzymać tego terminu, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 60 ust. 4. | |
| Na tym etapie dopuszczalne są jedynie złożone przez właściwą komisję poprawki mające na celu osiągnięcie kompromisu z Komisją. | |
| Nic nie stoi na przeszkodzie, aby po sporządzeniu sprawozdania przez komisję właściwą, do której sprawa została odesłana, Parlament zadecydował o przeprowadzeniu – w stosownych przypadkach – debaty podsumowującej. | |
| 3.   
  Zastosowanie ust. 2 nie wyklucza możliwości złożenia przez każdego innego posła wniosku o odesłanie sprawy zgodnie z art. 188. | |
| W przypadku odesłania sprawy na podstawie ust. 2 właściwa komisja jest obowiązana przede wszystkim sporządzić w wyznaczonym terminie sprawozdanie w ramach mandatu nadanego przez niniejszy przepis oraz, jeżeli wyniknie taka potrzeba, złożyć poprawki mające na celu osiągnięcie kompromisu z Komisją, jednak nie ma ona obowiązku ponownego rozpatrywania wszystkich postanowień przyjętych przez Parlament. | |
| Ze względu na powstałą z powodu odesłania przerwę w pracach, komisja dysponuje zwiększoną swobodą i może, gdy uzna to za niezbędne do wypracowania kompromisu, zaproponować ponowne rozważenie przyjętych uprzednio na posiedzeniu plenarnym postanowień. | |
| W takim przypadku, zważywszy, że dopuszczalne są jedynie poprawki komisji mające na celu osiągnięcie kompromisu oraz w celu zachowania suwerenności Parlamentu, sprawozdanie, o którym mowa ust. 2, musi wyraźnie określać które z już zatwierdzonych postanowień upadną w razie przyjęcia proponowanych poprawek. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 61

skreśla się

Przyjęcie poprawek do wniosku Komisji

1.   
  Jeżeli wniosek Komisji zostanie zatwierdzony w całości, z zastrzeżeniem wprowadzenia przyjętych poprawek, głosowanie w sprawie projektu rezolucji ustawodawczej odracza się do czasu przedstawienia przez Komisję swojego stanowiska odnośnie do każdej z proponowanych przez Parlament poprawek.

Jeżeli Komisja nie może przedstawić swojego stanowiska z chwilą zakończenia głosowania w Parlamencie nad jej wnioskiem, informuje Przewodniczącego lub właściwą komisję o terminie, w jakim będzie mogła je przedstawić; wniosek ten zostaje wówczas wpisany do projektu porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej następującej po tym terminie.

2.   
  Jeżeli Komisja poinformuje, że nie zamierza przyjąć wszystkich poprawek Parlamentu, sprawozdawca właściwej komisji lub jej przewodniczący, składa oficjalny wniosek do Parlamentu dotyczący możliwości przystąpienia do głosowania nad projektem rezolucji ustawodawczej. Przed złożeniem takiego wniosku sprawozdawca lub przewodniczący właściwej komisji może zwrócić się do Przewodniczącego o zawieszenie debaty.

Jeżeli Parlament zadecyduje o odroczeniu głosowania, sprawa zostaje uznana za odesłaną do właściwej komisji w celu ponownego rozpatrzenia.

W takim przypadku właściwa komisja ponownie sporządza dla Parlamentu sprawozdanie w formie ustnej lub pisemnej, w ustalonym przez Parlament terminie, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

Jeżeli właściwa komisja nie jest w stanie dotrzymać tego terminu, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 60 ust. 4.

Na tym etapie dopuszczalne są jedynie złożone przez właściwą komisję poprawki mające na celu osiągnięcie kompromisu z Komisją.

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby po sporządzeniu sprawozdania przez komisję właściwą, do której sprawa została odesłana, Parlament zadecydował o przeprowadzeniu – w stosownych przypadkach – debaty podsumowującej.

3.   
  Zastosowanie ust. 2 nie wyklucza możliwości złożenia przez każdego innego posła wniosku o odesłanie sprawy zgodnie z art. 188.

W przypadku odesłania sprawy na podstawie ust. 2 właściwa komisja jest obowiązana przede wszystkim sporządzić w wyznaczonym terminie sprawozdanie w ramach mandatu nadanego przez niniejszy przepis oraz, jeżeli wyniknie taka potrzeba, złożyć poprawki mające na celu osiągnięcie kompromisu z Komisją, jednak nie ma ona obowiązku ponownego rozpatrywania wszystkich postanowień przyjętych przez Parlament.

Ze względu na powstałą z powodu odesłania przerwę w pracach, komisja dysponuje zwiększoną swobodą i może, gdy uzna to za niezbędne do wypracowania kompromisu, zaproponować ponowne rozważenie przyjętych uprzednio na posiedzeniu plenarnym postanowień.

W takim przypadku, zważywszy, że dopuszczalne są jedynie poprawki komisji mające na celu osiągnięcie kompromisu oraz w celu zachowania suwerenności Parlamentu, sprawozdanie, o którym mowa ust. 2, musi wyraźnie określać które z już zatwierdzonych postanowień upadną w razie przyjęcia proponowanych poprawek.

Poprawka 64

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 3 – nagłówek 3

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Dalsza procedura | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Dalsza procedura

skreśla się

Poprawka 65

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 62

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 62 | skreśla się |
| Postępowanie po przyjęciu stanowiska przez Parlament | |
| 1.   
  W okresie następującym po przyjęciu przez Parlament stanowiska w kwestii wniosku Komisji, przewodniczący i sprawozdawca właściwej komisji śledzą przebieg dalszych prac zmierzających do przyjęcia wniosku przez Radę, w szczególności w celu upewnienia się, że zobowiązania dotyczące stanowiska przyjętego przez Radę lub Komisję wobec Parlamentu są przez nie rzeczywiście przestrzegane. | |
| 2.   
  Właściwa komisja może zaprosić Komisję i Radę do wspólnego omówienia sprawy. | |
| 3.   
  Na każdym etapie omawianej procedury właściwa komisja, jeżeli uzna to za niezbędne, może zgodnie z niniejszym artykułem złożyć projekt rezolucji zalecając Parlamentowi, aby: | |
| — | zwrócił się do Komisji o wycofanie wniosku, lub |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 62

skreśla się

Postępowanie po przyjęciu stanowiska przez Parlament

1.   
  W okresie następującym po przyjęciu przez Parlament stanowiska w kwestii wniosku Komisji, przewodniczący i sprawozdawca właściwej komisji śledzą przebieg dalszych prac zmierzających do przyjęcia wniosku przez Radę, w szczególności w celu upewnienia się, że zobowiązania dotyczące stanowiska przyjętego przez Radę lub Komisję wobec Parlamentu są przez nie rzeczywiście przestrzegane.

2.   
  Właściwa komisja może zaprosić Komisję i Radę do wspólnego omówienia sprawy.

3.   
  Na każdym etapie omawianej procedury właściwa komisja, jeżeli uzna to za niezbędne, może zgodnie z niniejszym artykułem złożyć projekt rezolucji zalecając Parlamentowi, aby:

—

zwrócił się do Komisji o wycofanie wniosku, lub

| — | zwrócił się do Komisji lub Rady o ponowne przekazanie sprawy Parlamentowi zgodnie z art. 63 lub zwrócił się do Komisji o przedstawienie nowego wniosku, lub |
| --- | --- |

—

zwrócił się do Komisji lub Rady o ponowne przekazanie sprawy Parlamentowi zgodnie z art. 63 lub zwrócił się do Komisji o przedstawienie nowego wniosku, lub

| — | zadecydował o podjęciu wszelkich innych kroków, które uzna za niezbędne. |
| --- | --- |

—

zadecydował o podjęciu wszelkich innych kroków, które uzna za niezbędne.

Wniosek ten wpisuje się do projektu porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej po podjęciu decyzji przez komisję.

Poprawka 66

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 63

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 63 | Artykuł 63 |
| Ponowne przekazanie do Parlamentu | Ponowne przekazanie do Parlamentu |
| Zwykła procedura ustawodawcza | |
| 1.   Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie wniosku do Parlamentu,
  jeżeli
  : | 1.   Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie wniosku do Parlamentu,
  w przypadku gdy
  : |
| — | po zajęciu przez Parlament stanowiska Komisja wycofa swój pierwotny wniosek zastępując go innym z wyjątkiem sytuacji, gdy wycofanie wniosku ma na celu uwzględnienie stanowiska Parlamentu, lub lub |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 63

Artykuł 63

Ponowne przekazanie do Parlamentu

Ponowne przekazanie do Parlamentu

Zwykła procedura ustawodawcza

1.   Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie wniosku do Parlamentu,
  jeżeli
  :

1.   Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie wniosku do Parlamentu,
  w przypadku gdy
  :

—

po zajęciu przez Parlament stanowiska Komisja wycofa swój pierwotny wniosek zastępując go innym z wyjątkiem sytuacji, gdy wycofanie wniosku ma na celu uwzględnienie stanowiska Parlamentu, lub lub

| — | Komisja wprowadzi lub planuje wprowadzić
  istotne zmiany
  w pierwotnym wniosku
  z wyjątkiem sytuacji, gdy zmiany te mają na celu uwzględnienie stanowiska Parlamentu,
  lub |
| --- | --- |

—

Komisja wprowadzi lub planuje wprowadzić
  istotne zmiany
  w pierwotnym wniosku
  z wyjątkiem sytuacji, gdy zmiany te mają na celu uwzględnienie stanowiska Parlamentu,
  lub

| — | po zajęciu przez Parlament stanowiska Komisja zastępuje pierwotny wniosek, wprowadza w nim
  istotne zmiany
  lub planuje ich wprowadzenie
  z wyjątkiem sytuacji, gdy zmiany te mają na celu uwzględnienie stanowiska Parlamentu, |
| --- | --- |

—

po zajęciu przez Parlament stanowiska Komisja zastępuje pierwotny wniosek, wprowadza w nim
  istotne zmiany
  lub planuje ich wprowadzenie
  z wyjątkiem sytuacji, gdy zmiany te mają na celu uwzględnienie stanowiska Parlamentu,

| — | na skutek upływu czasu lub zmiany okoliczności
  charakter zagadnienia będącego przedmiotem wniosku uległ istotnym zmianom; lub |
| --- | --- |

—

na skutek upływu czasu lub zmiany okoliczności
  charakter zagadnienia będącego przedmiotem wniosku uległ istotnym zmianom; lub

| — | charakter zagadnienia będącego przedmiotem wniosku uległ istotnym zmianom
  na skutek upływu czasu lub zmiany okoliczności,
  lub |
| --- | --- |

—

charakter zagadnienia będącego przedmiotem wniosku uległ istotnym zmianom
  na skutek upływu czasu lub zmiany okoliczności,
  lub

| — | od czasu zajęcia stanowiska przez Parlament odbyły się nowe wybory do Parlamentu, a Konferencja Przewodniczących uzna to za wskazane. |
| --- | --- |

—

od czasu zajęcia stanowiska przez Parlament odbyły się nowe wybory do Parlamentu, a Konferencja Przewodniczących uzna to za wskazane.

| — | od czasu zajęcia stanowiska przez Parlament odbyły się nowe wybory do Parlamentu, a Konferencja Przewodniczących uzna to za wskazane. |
| --- | --- |

—

od czasu zajęcia stanowiska przez Parlament odbyły się nowe wybory do Parlamentu, a Konferencja Przewodniczących uzna to za wskazane.

1a.
     
  Jeżeli przewidywana jest zmiana podstawy prawnej wniosku, która spowodowałaby, że zwykła procedura ustawodawcza nie będzie miała już zastosowania do tego wniosku, Parlament, Rada i Komisja, zgodnie z pkt 25 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, dokonują wymiany poglądów w tej sprawie poprzez swoich Przewodniczących lub ich przedstawicieli.

2.   
  Na
  wniosek właściwej komisji
  Parlament
  zwraca się do Rady o ponowne przekazanie
  mu wniosku przedstawionego przez Komisję zgodnie z art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jeżeli Rada zamierza zmienić podstawę prawną powyższego wniosku w taki sposób
  , że zwykła procedura ustawodawcza nie miałaby już zastosowania.

2.   
  W następstwie wymiany poglądów, o której mowa w ust. 1a, Przewodniczący na
  wniosek właściwej komisji zwraca się do Rady o ponowne przekazanie
  Parlamentowi projektu prawnie wiążącego aktu, w którym Komisja lub Rada zamierzają wprowadzić zmiany w podstawie prawnej przewidzianej w stanowisku Parlamentu w pierwszym czytaniu skutkujące tym
  , że zwykła procedura ustawodawcza nie miałaby już zastosowania.

Inne procedury

3.   
  Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Rady o ponowną konsultację z Parlamentem w tych samych okolicznościach i na tych samych warunkach, jak przewidziano w ust. 1, a także wtedy, gdy Rada zmienia lub planuje w istotny sposób zmienić pierwotny wniosek, o którym Parlament wydał opinię, chyba że zmiany te mają na celu wprowadzenie poprawek Parlamentu.

4.   
  Przewodniczący zwraca się także o ponowne przekazanie Parlamentowi wniosku dotyczącego aktu w okolicznościach przewidzianych w niniejszym artykule, jeżeli Parlament podejmie taką decyzję na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów.

Poprawka 67

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 4 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ 4 | SEKCJA 2 |
| DRUGIE CZYTANIE | DRUGIE CZYTANIE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 4

SEKCJA 2

DRUGIE CZYTANIE

DRUGIE CZYTANIE

Poprawka 68

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 4 – nagłówek 1

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Rozpatrywanie na szczeblu komisji | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Rozpatrywanie na szczeblu komisji

skreśla się

Poprawka 69

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 64

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 64 | Artykuł 64 |
| Ogłoszenie stanowiska Rady | Ogłoszenie stanowiska Rady |
| 1.   Ogłoszenie stanowiska Rady zgodnie z art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej następuje z chwilą, gdy Przewodniczący poinformuje o nim na posiedzeniu plenarnym. Przewodniczący przystępuje do ogłoszenia po otrzymaniu dokumentów zawierających stanowisko wszystkich oświadczeń zapisanych w protokole Rady sporządzonym w trakcie przyjmowania przez nią wspólnego stanowiska, powodów, które skłoniły Radę do jego przyjęcia oraz stanowiska Komisji, należycie przetłumaczonych na języki urzędowe Unii Europejskiej. Przewodniczący ogłasza wspólne stanowisko w trakcie pierwszej sesji miesięcznej po otrzymaniu powyższych dokumentów. | 1.   Ogłoszenie stanowiska Rady zgodnie z art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej następuje z chwilą, gdy Przewodniczący poinformuje o nim na posiedzeniu plenarnym. Przewodniczący przystępuje do ogłoszenia po otrzymaniu dokumentów zawierających stanowisko wszystkich oświadczeń zapisanych w protokole Rady sporządzonym w trakcie przyjmowania przez nią wspólnego stanowiska, powodów, które skłoniły Radę do jego przyjęcia oraz stanowiska Komisji, należycie przetłumaczonych na języki urzędowe Unii Europejskiej. Przewodniczący ogłasza wspólne stanowisko w trakcie pierwszej sesji miesięcznej po otrzymaniu powyższych dokumentów. |
| Przed przystąpieniem do ogłoszenia wspólnego stanowiska Przewodniczący sprawdza, konsultując się z przewodniczącym właściwej komisji i/lub sprawozdawcą, czy otrzymany tekst posiada cechy stanowiska Rady dotyczącego pierwszego czytania oraz czy nie zachodzi żaden z przypadków przewidzianych w art. 63. W przeciwnym wypadku Przewodniczący szuka odpowiedniego rozwiązania w porozumieniu z właściwą komisją oraz, jeśli to możliwe, w porozumieniu z Radą. | Przed przystąpieniem do ogłoszenia wspólnego stanowiska Przewodniczący sprawdza, konsultując się z przewodniczącym właściwej komisji i/lub sprawozdawcą, czy otrzymany tekst posiada cechy stanowiska Rady dotyczącego pierwszego czytania oraz czy nie zachodzi żaden z przypadków przewidzianych w art. 63. W przeciwnym wypadku Przewodniczący szuka odpowiedniego rozwiązania w porozumieniu z właściwą komisją oraz, jeśli to możliwe, w porozumieniu z Radą. |
| | 1a.
     
  Od dnia ogłoszenia stanowiska Rady na posiedzeniu plenarnym, uważa się je za przekazane z urzędu właściwej komisji w pierwszym czytaniu. |
| 2.   Lista ogłoszonych wspólnych stanowisk jest publikowana w protokole posiedzeń Parlamentu, wraz z nazwą właściwej komisji. | 2.   Lista ogłoszonych wspólnych stanowisk jest publikowana w protokole posiedzeń Parlamentu, wraz z nazwą właściwej komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 64

Artykuł 64

Ogłoszenie stanowiska Rady

Ogłoszenie stanowiska Rady

1.   Ogłoszenie stanowiska Rady zgodnie z art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej następuje z chwilą, gdy Przewodniczący poinformuje o nim na posiedzeniu plenarnym. Przewodniczący przystępuje do ogłoszenia po otrzymaniu dokumentów zawierających stanowisko wszystkich oświadczeń zapisanych w protokole Rady sporządzonym w trakcie przyjmowania przez nią wspólnego stanowiska, powodów, które skłoniły Radę do jego przyjęcia oraz stanowiska Komisji, należycie przetłumaczonych na języki urzędowe Unii Europejskiej. Przewodniczący ogłasza wspólne stanowisko w trakcie pierwszej sesji miesięcznej po otrzymaniu powyższych dokumentów.

1.   Ogłoszenie stanowiska Rady zgodnie z art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej następuje z chwilą, gdy Przewodniczący poinformuje o nim na posiedzeniu plenarnym. Przewodniczący przystępuje do ogłoszenia po otrzymaniu dokumentów zawierających stanowisko wszystkich oświadczeń zapisanych w protokole Rady sporządzonym w trakcie przyjmowania przez nią wspólnego stanowiska, powodów, które skłoniły Radę do jego przyjęcia oraz stanowiska Komisji, należycie przetłumaczonych na języki urzędowe Unii Europejskiej. Przewodniczący ogłasza wspólne stanowisko w trakcie pierwszej sesji miesięcznej po otrzymaniu powyższych dokumentów.

Przed przystąpieniem do ogłoszenia wspólnego stanowiska Przewodniczący sprawdza, konsultując się z przewodniczącym właściwej komisji i/lub sprawozdawcą, czy otrzymany tekst posiada cechy stanowiska Rady dotyczącego pierwszego czytania oraz czy nie zachodzi żaden z przypadków przewidzianych w art. 63. W przeciwnym wypadku Przewodniczący szuka odpowiedniego rozwiązania w porozumieniu z właściwą komisją oraz, jeśli to możliwe, w porozumieniu z Radą.

Przed przystąpieniem do ogłoszenia wspólnego stanowiska Przewodniczący sprawdza, konsultując się z przewodniczącym właściwej komisji i/lub sprawozdawcą, czy otrzymany tekst posiada cechy stanowiska Rady dotyczącego pierwszego czytania oraz czy nie zachodzi żaden z przypadków przewidzianych w art. 63. W przeciwnym wypadku Przewodniczący szuka odpowiedniego rozwiązania w porozumieniu z właściwą komisją oraz, jeśli to możliwe, w porozumieniu z Radą.

1a.
     
  Od dnia ogłoszenia stanowiska Rady na posiedzeniu plenarnym, uważa się je za przekazane z urzędu właściwej komisji w pierwszym czytaniu.

2.   Lista ogłoszonych wspólnych stanowisk jest publikowana w protokole posiedzeń Parlamentu, wraz z nazwą właściwej komisji.

2.   Lista ogłoszonych wspólnych stanowisk jest publikowana w protokole posiedzeń Parlamentu, wraz z nazwą właściwej komisji.

Poprawka 70

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 65

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 65 | Artykuł 65 |
| Przedłużenie terminów | Przedłużenie terminów |
| 1.   Na wniosek przewodniczącego właściwej komisji
  w przypadku terminów przewidzianych
  dla drugiego czytania
  albo na wniosek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego w przypadku terminów przewidzianych dla postępowania pojednawczego, Przewodniczący przedłuża te terminy
  na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. | 1.   Na wniosek przewodniczącego właściwej komisji
  Przewodniczący przedłuża terminy przewidziane
  dla drugiego czytania na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| 2.   Przewodniczący informuje Parlament o każdym przedłużeniu terminu na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokonanym zarówno z inicjatywy Parlamentu jak i Rady. | 2.   Przewodniczący informuje Parlament o każdym przedłużeniu terminu na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokonanym zarówno z inicjatywy Parlamentu jak i Rady. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 65

Artykuł 65

Przedłużenie terminów

Przedłużenie terminów

1.   Na wniosek przewodniczącego właściwej komisji
  w przypadku terminów przewidzianych
  dla drugiego czytania
  albo na wniosek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego w przypadku terminów przewidzianych dla postępowania pojednawczego, Przewodniczący przedłuża te terminy
  na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

1.   Na wniosek przewodniczącego właściwej komisji
  Przewodniczący przedłuża terminy przewidziane
  dla drugiego czytania na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   Przewodniczący informuje Parlament o każdym przedłużeniu terminu na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokonanym zarówno z inicjatywy Parlamentu jak i Rady.

2.   Przewodniczący informuje Parlament o każdym przedłużeniu terminu na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokonanym zarówno z inicjatywy Parlamentu jak i Rady.

Poprawka 71

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 66

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 66 | Artykuł 66 |
| Odesłanie do właściwej
  komisji
  oraz procedura rozpatrywania | Procedura w
  komisji
  właściwej |
| 1.   
  Od dnia, w którym zgodnie z art. 64 ust. 1 Parlament zostaje poinformowany o stanowisku Rady, uważa się je za przekazane z urzędu przedmiotowo właściwej komisji oraz komisjom opiniodawczym w pierwszym czytaniu. | |
| 2.   Stanowisko Rady jest wpisywane jako
  pierwszy
  punkt w porządku dziennym pierwszego posiedzenia
  komisji przedmiotowo właściwej
  następującego po dacie ogłoszenia jej stanowiska. Rada może zostać poproszona o jego przedstawienie. | 2.   Stanowisko Rady jest wpisywane jako
  priorytetowy
  punkt w porządku dziennym pierwszego posiedzenia
  właściwej komisji
  następującego po dacie ogłoszenia jej stanowiska. Rada może zostać poproszona o jego przedstawienie. |
| 3.   Sprawozdawcą w drugim czytaniu jest ta sama osoba co w pierwszym, chyba że zapadnie inna decyzja. | 3.   Sprawozdawcą w drugim czytaniu jest ta sama osoba co w pierwszym, chyba że zapadnie inna decyzja. |
| 4.   Postanowienia art. 69 ust. 2
  , 3
  i 
  5 dotyczące drugiego czytania w Parlamencie
  stosują się do obrad właściwej komisji. Jedynie członkowie komisji lub ich stali zastępcy mogą składać propozycje odrzucenia lub poprawki. Komisja podejmuje decyzje większością oddanych głosów. | 4.   Postanowienia
  dotyczące dopuszczalności poprawek do stanowiska Rady w
  art. 69 ust. 2 i 
  3
  stosują się do obrad właściwej komisji. Jedynie członkowie komisji lub ich stali zastępcy mogą składać propozycje odrzucenia lub poprawki. Komisja podejmuje decyzje większością oddanych głosów. |
| 5.   
  Przed przystąpieniem do głosowania komisja może zwrócić się do przewodniczącego oraz sprawozdawcy o przedyskutowanie złożonych w komisji poprawek z przewodniczącym Rady lub jego przedstawicielem oraz z obecnym członkiem Komisji właściwym w danej kwestii. Po dyskusji sprawozdawca może przedstawić poprawki kompromisowe. | |
| 6.   Właściwa komisja przedstawia zalecenie do drugiego czytania, proponując przyjęcie, zmianę lub odrzucenie stanowiska przyjętego przez Radę. Zalecenie zawiera krótkie uzasadnienie proponowanej decyzji. | 6.   Właściwa komisja przedstawia zalecenie do drugiego czytania, proponując przyjęcie, zmianę lub odrzucenie stanowiska przyjętego przez Radę. Zalecenie zawiera krótkie uzasadnienie proponowanej decyzji. |
| | 6a.
     
  Artykułów 49, 50, 53 i 188 nie stosuje się do drugiego czytania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 66

Artykuł 66

Odesłanie do właściwej
  komisji
  oraz procedura rozpatrywania

Procedura w
  komisji
  właściwej

1.   
  Od dnia, w którym zgodnie z art. 64 ust. 1 Parlament zostaje poinformowany o stanowisku Rady, uważa się je za przekazane z urzędu przedmiotowo właściwej komisji oraz komisjom opiniodawczym w pierwszym czytaniu.

2.   Stanowisko Rady jest wpisywane jako
  pierwszy
  punkt w porządku dziennym pierwszego posiedzenia
  komisji przedmiotowo właściwej
  następującego po dacie ogłoszenia jej stanowiska. Rada może zostać poproszona o jego przedstawienie.

2.   Stanowisko Rady jest wpisywane jako
  priorytetowy
  punkt w porządku dziennym pierwszego posiedzenia
  właściwej komisji
  następującego po dacie ogłoszenia jej stanowiska. Rada może zostać poproszona o jego przedstawienie.

3.   Sprawozdawcą w drugim czytaniu jest ta sama osoba co w pierwszym, chyba że zapadnie inna decyzja.

3.   Sprawozdawcą w drugim czytaniu jest ta sama osoba co w pierwszym, chyba że zapadnie inna decyzja.

4.   Postanowienia art. 69 ust. 2
  , 3
  i 
  5 dotyczące drugiego czytania w Parlamencie
  stosują się do obrad właściwej komisji. Jedynie członkowie komisji lub ich stali zastępcy mogą składać propozycje odrzucenia lub poprawki. Komisja podejmuje decyzje większością oddanych głosów.

4.   Postanowienia
  dotyczące dopuszczalności poprawek do stanowiska Rady w
  art. 69 ust. 2 i 
  3
  stosują się do obrad właściwej komisji. Jedynie członkowie komisji lub ich stali zastępcy mogą składać propozycje odrzucenia lub poprawki. Komisja podejmuje decyzje większością oddanych głosów.

5.   
  Przed przystąpieniem do głosowania komisja może zwrócić się do przewodniczącego oraz sprawozdawcy o przedyskutowanie złożonych w komisji poprawek z przewodniczącym Rady lub jego przedstawicielem oraz z obecnym członkiem Komisji właściwym w danej kwestii. Po dyskusji sprawozdawca może przedstawić poprawki kompromisowe.

6.   Właściwa komisja przedstawia zalecenie do drugiego czytania, proponując przyjęcie, zmianę lub odrzucenie stanowiska przyjętego przez Radę. Zalecenie zawiera krótkie uzasadnienie proponowanej decyzji.

6.   Właściwa komisja przedstawia zalecenie do drugiego czytania, proponując przyjęcie, zmianę lub odrzucenie stanowiska przyjętego przez Radę. Zalecenie zawiera krótkie uzasadnienie proponowanej decyzji.

6a.
     
  Artykułów 49, 50, 53 i 188 nie stosuje się do drugiego czytania.

Poprawka 72

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 4 – nagłówek 2

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Rozpatrywanie na posiedzeniu plenarnym | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Rozpatrywanie na posiedzeniu plenarnym

skreśla się

Poprawka 73

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 67

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 67 | Artykuł 67 |
| Zamknięcie drugiego czytania | Przedkładanie wniosków Parlamentowi |
| 1.   Stanowisko Rady oraz, jeśli jest ono dostępne, zalecenie do drugiego czytania wydane przez właściwą komisję, są wpisywane z urzędu do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej, w trakcie której środa jest dniem poprzedzającym, a zarazem najbliższym daty upływu trzymiesięcznego lub – jeżeli termin został przedłużony zgodnie z art. 65 – czteromiesięcznego terminu, chyba że sprawę rozpatrywano w trakcie wcześniejszej sesji miesięcznej. | Stanowisko Rady oraz, jeśli jest ono dostępne, zalecenie do drugiego czytania wydane przez właściwą komisję, są wpisywane z urzędu do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej, w trakcie której środa jest dniem poprzedzającym, a zarazem najbliższym daty upływu trzymiesięcznego lub – jeżeli termin został przedłużony zgodnie z art. 65 – czteromiesięcznego terminu, chyba że sprawę rozpatrywano w trakcie wcześniejszej sesji miesięcznej. |
| Ponieważ teksty zaleceń do drugiego czytania mają formę uzasadnienia, w którym właściwa komisja wyjaśnia swoje stanowisko wobec stanowiska Rady. Teksty te nie są poddawane pod głosowanie. | |
| 2.   
  Drugie czytanie zostaje zamknięte z chwilą przyjęcia, odrzucenia lub wniesienia przez Parlament poprawek do stanowiska Rady w terminach przewidzianych w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zgodnie z postanowieniami tych artykułów. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 67

Artykuł 67

Zamknięcie drugiego czytania

Przedkładanie wniosków Parlamentowi

1.   Stanowisko Rady oraz, jeśli jest ono dostępne, zalecenie do drugiego czytania wydane przez właściwą komisję, są wpisywane z urzędu do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej, w trakcie której środa jest dniem poprzedzającym, a zarazem najbliższym daty upływu trzymiesięcznego lub – jeżeli termin został przedłużony zgodnie z art. 65 – czteromiesięcznego terminu, chyba że sprawę rozpatrywano w trakcie wcześniejszej sesji miesięcznej.

Stanowisko Rady oraz, jeśli jest ono dostępne, zalecenie do drugiego czytania wydane przez właściwą komisję, są wpisywane z urzędu do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej, w trakcie której środa jest dniem poprzedzającym, a zarazem najbliższym daty upływu trzymiesięcznego lub – jeżeli termin został przedłużony zgodnie z art. 65 – czteromiesięcznego terminu, chyba że sprawę rozpatrywano w trakcie wcześniejszej sesji miesięcznej.

Ponieważ teksty zaleceń do drugiego czytania mają formę uzasadnienia, w którym właściwa komisja wyjaśnia swoje stanowisko wobec stanowiska Rady. Teksty te nie są poddawane pod głosowanie.

2.   
  Drugie czytanie zostaje zamknięte z chwilą przyjęcia, odrzucenia lub wniesienia przez Parlament poprawek do stanowiska Rady w terminach przewidzianych w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zgodnie z postanowieniami tych artykułów.

Poprawka 74

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 67 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 67 a |
| | Głosowanie na posiedzeniu plenarnym – drugie czytanie |
| | 1.   
  Parlament głosuje w pierwszej kolejności nad każdym wnioskiem w sprawie natychmiastowego odrzucenia stanowiska Rady złożonym na piśmie przez komisję właściwą, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. Aby wniosek ten został przyjęty, wymaga uzyskania większości głosów posłów do Parlamentu. |
| | W przypadku przyjęcia wniosku w sprawie odrzucenia stanowiska Rady, skutkującego odrzuceniem tego stanowiska, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym zamknięcie procedury ustawodawczej. |
| | Jeżeli wniosek w sprawie odrzucenia nie zostanie przyjęty, Parlament postępuje zgodnie z ust. 2–5. |
| | 2.   
  Wszelkie wstępne porozumienia przedłożone przez właściwą komisję zgodnie z art. 73d ust. 4 mają priorytet podczas głosowania i są poddawane pod jedno głosowanie, chyba że na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi o natychmiastowym przeprowadzeniu głosowania nad poprawkami zgodnie z ust. 3. |
| | Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie uzyska większość głosów posłów do Parlamentu, Przewodniczący ogłasza, że drugie czytanie w Parlamencie zostało zakończone. |
| | Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie nie uzyska większości głosów posłów do Parlamentu, Parlament postępuje zgodnie z ust. 3–5. |
| | 3.   
  Jeżeli nie zostanie przyjęty wniosek w sprawie odrzucenia zgodnie z ust. 1 bądź nie zostanie przyjęte wstępne porozumienie zgodnie z ust. 2, wszelkie poprawki do stanowiska Rady, w tym poprawki zawarte we wstępnym porozumieniu, przedłożonym przez właściwą komisję na mocy art. 73d ust. 4 poddaje się następnie pod głosowanie. Wszelkie poprawki do stanowiska Rady są przyjmowane wyłącznie większością głosów posłów do Parlamentu. |
| | Przed głosowaniem nad poprawkami Przewodniczący może wystąpić do Komisji o przedstawienie jej stanowiska oraz do Rady o przekazanie uwag. |
| | 4.   
  Mimo odrzucenia przez Parlament w głosowaniu wstępnego wniosku o odrzucenie stanowiska Rady na mocy ust. 1 Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów może rozpatrzyć kolejny wniosek o odrzucenie po głosowaniu nad poprawkami zgodnie z ust. 2 lub 3. Aby wniosek ten został przyjęty, wymaga uzyskania większości głosów posłów do Parlamentu. |
| | Jeżeli stanowisko Rady zostanie odrzucone, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym zamknięcie procedury ustawodawczej. |
| | 5.   
  Po głosowaniach przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–4 oraz głosowaniach przeprowadzonych następnie w sprawie poprawek do projektu rezolucji ustawodawczej dotyczących wniosków proceduralnych, Przewodniczący ogłasza, że drugie czytanie w Parlamencie zostało zakończone, a rezolucję ustawodawczą uznaje się za przyjętą. W razie potrzeby rezolucję ustawodawczą dostosowuje się zgodnie z art. 193 ust. 2 w celu odzwierciedlenia wyników głosowań przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–4 lub zastosowania art. 76. |
| | Tekst rezolucji ustawodawczej oraz stanowiska Parlamentu, jeżeli takowe zostaną przyjęte, przekazuje się Przewodniczącym Rady i Komisji. |
| | Jeżeli nie przedstawiono propozycji odrzucenia lub zmiany stanowiska Rady, uważa się je za przyjęte. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 67 a

Głosowanie na posiedzeniu plenarnym – drugie czytanie

1.   
  Parlament głosuje w pierwszej kolejności nad każdym wnioskiem w sprawie natychmiastowego odrzucenia stanowiska Rady złożonym na piśmie przez komisję właściwą, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. Aby wniosek ten został przyjęty, wymaga uzyskania większości głosów posłów do Parlamentu.

W przypadku przyjęcia wniosku w sprawie odrzucenia stanowiska Rady, skutkującego odrzuceniem tego stanowiska, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym zamknięcie procedury ustawodawczej.

Jeżeli wniosek w sprawie odrzucenia nie zostanie przyjęty, Parlament postępuje zgodnie z ust. 2–5.

2.   
  Wszelkie wstępne porozumienia przedłożone przez właściwą komisję zgodnie z art. 73d ust. 4 mają priorytet podczas głosowania i są poddawane pod jedno głosowanie, chyba że na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi o natychmiastowym przeprowadzeniu głosowania nad poprawkami zgodnie z ust. 3.

Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie uzyska większość głosów posłów do Parlamentu, Przewodniczący ogłasza, że drugie czytanie w Parlamencie zostało zakończone.

Jeżeli w drodze jednego głosowania wstępne porozumienie nie uzyska większości głosów posłów do Parlamentu, Parlament postępuje zgodnie z ust. 3–5.

3.   
  Jeżeli nie zostanie przyjęty wniosek w sprawie odrzucenia zgodnie z ust. 1 bądź nie zostanie przyjęte wstępne porozumienie zgodnie z ust. 2, wszelkie poprawki do stanowiska Rady, w tym poprawki zawarte we wstępnym porozumieniu, przedłożonym przez właściwą komisję na mocy art. 73d ust. 4 poddaje się następnie pod głosowanie. Wszelkie poprawki do stanowiska Rady są przyjmowane wyłącznie większością głosów posłów do Parlamentu.

Przed głosowaniem nad poprawkami Przewodniczący może wystąpić do Komisji o przedstawienie jej stanowiska oraz do Rady o przekazanie uwag.

4.   
  Mimo odrzucenia przez Parlament w głosowaniu wstępnego wniosku o odrzucenie stanowiska Rady na mocy ust. 1 Parlament na wniosek przewodniczącego lub sprawozdawcy właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów może rozpatrzyć kolejny wniosek o odrzucenie po głosowaniu nad poprawkami zgodnie z ust. 2 lub 3. Aby wniosek ten został przyjęty, wymaga uzyskania większości głosów posłów do Parlamentu.

Jeżeli stanowisko Rady zostanie odrzucone, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym zamknięcie procedury ustawodawczej.

5.   
  Po głosowaniach przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–4 oraz głosowaniach przeprowadzonych następnie w sprawie poprawek do projektu rezolucji ustawodawczej dotyczących wniosków proceduralnych, Przewodniczący ogłasza, że drugie czytanie w Parlamencie zostało zakończone, a rezolucję ustawodawczą uznaje się za przyjętą. W razie potrzeby rezolucję ustawodawczą dostosowuje się zgodnie z art. 193 ust. 2 w celu odzwierciedlenia wyników głosowań przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–4 lub zastosowania art. 76.

Tekst rezolucji ustawodawczej oraz stanowiska Parlamentu, jeżeli takowe zostaną przyjęte, przekazuje się Przewodniczącym Rady i Komisji.

Jeżeli nie przedstawiono propozycji odrzucenia lub zmiany stanowiska Rady, uważa się je za przyjęte.

Poprawka 75

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 68

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 68 | skreśla się |
| Odrzucenie stanowiska Rady | |
| 1.   
  Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć, w terminie wyznaczonym przez Przewodniczącego, pisemny wniosek o odrzucenie stanowiska Rady. Do przyjęcia takiego wniosku wymagana jest większość głosów członków Parlamentu. Wniosek o odrzucenie stanowiska Rady jest poddawany pod głosowanie przed głosowaniem nad wszelkimi poprawkami. | |
| 2.   
  Mimo odrzucenia przez Parlament w głosowaniu wniosku o odrzucenie stanowiska Rady, na podstawie zalecenia sprawozdawcy Parlament może rozpatrzyć nowy wniosek o odrzucenie po głosowaniu nad poprawkami i przesłuchaniu oświadczenia Komisji zgodnie z art. 69 ust. 5. | |
| 3.   
  Jeżeli stanowisko Rady zostanie odrzucone, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym zamknięcie procedury ustawodawczej. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 68

skreśla się

Odrzucenie stanowiska Rady

1.   
  Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć, w terminie wyznaczonym przez Przewodniczącego, pisemny wniosek o odrzucenie stanowiska Rady. Do przyjęcia takiego wniosku wymagana jest większość głosów członków Parlamentu. Wniosek o odrzucenie stanowiska Rady jest poddawany pod głosowanie przed głosowaniem nad wszelkimi poprawkami.

2.   
  Mimo odrzucenia przez Parlament w głosowaniu wniosku o odrzucenie stanowiska Rady, na podstawie zalecenia sprawozdawcy Parlament może rozpatrzyć nowy wniosek o odrzucenie po głosowaniu nad poprawkami i przesłuchaniu oświadczenia Komisji zgodnie z art. 69 ust. 5.

3.   
  Jeżeli stanowisko Rady zostanie odrzucone, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym zamknięcie procedury ustawodawczej.

Poprawka 76

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 69

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 69 | Artykuł 69 |
| Poprawki
  do stanowiska Rady | Dopuszczalność poprawek
  do stanowiska Rady |
| 1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do stanowiska Rady w celu ich rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym. | 1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do stanowiska Rady w celu ich rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym. |
| 2.   Poprawki do stanowiska Rady są dopuszczalne tylko wówczas, gdy są one zgodne z postanowieniami art. 169 i 170 oraz jeśli mają na celu: | 2.   Poprawki do stanowiska Rady są dopuszczalne tylko wówczas, gdy są one zgodne z postanowieniami art. 169 i 170 oraz jeśli mają na celu: |
| a) | przywrócenie w całości bądź w części stanowiska przyjętego przez Parlament w trakcie pierwszego czytania; lub |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 69

Artykuł 69

Poprawki
  do stanowiska Rady

Dopuszczalność poprawek
  do stanowiska Rady

1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do stanowiska Rady w celu ich rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym.

1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do stanowiska Rady w celu ich rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym.

2.   Poprawki do stanowiska Rady są dopuszczalne tylko wówczas, gdy są one zgodne z postanowieniami art. 169 i 170 oraz jeśli mają na celu:

2.   Poprawki do stanowiska Rady są dopuszczalne tylko wówczas, gdy są one zgodne z postanowieniami art. 169 i 170 oraz jeśli mają na celu:

a)

przywrócenie w całości bądź w części stanowiska przyjętego przez Parlament w trakcie pierwszego czytania; lub

| a) | przywrócenie w całości bądź w części stanowiska przyjętego przez Parlament w trakcie pierwszego czytania; lub |
| --- | --- |

a)

przywrócenie w całości bądź w części stanowiska przyjętego przez Parlament w trakcie pierwszego czytania; lub

| b) | osiągnięcie kompromisu pomiędzy Radą a Parlamentem; lub |
| --- | --- |

b)

osiągnięcie kompromisu pomiędzy Radą a Parlamentem; lub

| b) | osiągnięcie kompromisu pomiędzy Radą a Parlamentem; lub |
| --- | --- |

b)

osiągnięcie kompromisu pomiędzy Radą a Parlamentem; lub

| c) | zmianę tych elementów stanowiska Rady, które nie zostały zamieszczone w projekcie złożonym do pierwszego czytania, lub zostały w nim zamieszczone w innym brzmieniu,
  a które nie wnoszą istotnych zmian w rozumieniu art. 63;
  lub |
| --- | --- |

c)

zmianę tych elementów stanowiska Rady, które nie zostały zamieszczone w projekcie złożonym do pierwszego czytania, lub zostały w nim zamieszczone w innym brzmieniu,
  a które nie wnoszą istotnych zmian w rozumieniu art. 63;
  lub

| c) | zmianę tych elementów stanowiska Rady, które nie zostały zamieszczone w projekcie złożonym do pierwszego czytania, lub zostały w nim zamieszczone w innym brzmieniu, lub |
| --- | --- |

c)

zmianę tych elementów stanowiska Rady, które nie zostały zamieszczone w projekcie złożonym do pierwszego czytania, lub zostały w nim zamieszczone w innym brzmieniu, lub

| d) | uwzględnienie nowego faktu lub sytuacji prawnej zaistniałych po pierwszym czytaniu. |
| --- | --- |

d)

uwzględnienie nowego faktu lub sytuacji prawnej zaistniałych po pierwszym czytaniu.

| d) | uwzględnienie nowego faktu lub sytuacji prawnej zaistniałych po
  przyjęciu stanowiska Parlamentu w
  pierwszym czytaniu. |
| --- | --- |

d)

uwzględnienie nowego faktu lub sytuacji prawnej zaistniałych po
  przyjęciu stanowiska Parlamentu w
  pierwszym czytaniu.

Decyzja Przewodniczącego w sprawie dopuszczalności lub odrzucenia poprawek jest ostateczna.

Decyzja Przewodniczącego w sprawie dopuszczalności lub odrzucenia poprawek jest ostateczna.

3.   Jeżeli od czasu pierwszego czytania odbyły się nowe wybory do Parlamentu, ale nie powoływano się na art. 63, Przewodniczący może postanowić o odstąpieniu od ograniczeń dotyczących dopuszczalności poprawek, wymienionych w ust. 2.

3.   Jeżeli od czasu pierwszego czytania odbyły się nowe wybory do Parlamentu, ale nie powoływano się na art. 63, Przewodniczący może postanowić o odstąpieniu od ograniczeń dotyczących dopuszczalności poprawek, wymienionych w ust. 2.

4.   
  Poprawki są przyjmowane wyłącznie większością głosów członków Parlamentu.

5.   
  Przed głosowaniem nad poprawkami Przewodniczący może wystąpić do Komisji o przedstawienie jej stanowiska oraz do Rady o przekazanie uwag.

Poprawka 77

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 5 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ 5 | SEKCJA 4 |
| TRZECIE CZYTANIE | PROCEDURA POJEDNAWCZA I
  TRZECIE CZYTANIE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 5

SEKCJA 4

TRZECIE CZYTANIE

PROCEDURA POJEDNAWCZA I
  TRZECIE CZYTANIE

Poprawka 78

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 5 – nagłówek 1

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Procedura pojednawcza | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Procedura pojednawcza

skreśla się

Poprawka 79

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 69 b (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 69b |
| | Przedłużenie terminów |
| | 1.   
  Na wniosek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego Przewodniczący przedłuża terminy przewidziane dla trzeciego czytania na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| | 2.   
  Przewodniczący informuje Parlament o każdym przedłużeniu terminu na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokonanym zarówno z inicjatywy Parlamentu, jak i Rady. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 69b

Przedłużenie terminów

1.   
  Na wniosek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego Przewodniczący przedłuża terminy przewidziane dla trzeciego czytania na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   
  Przewodniczący informuje Parlament o każdym przedłużeniu terminu na podstawie art. 294 ust. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokonanym zarówno z inicjatywy Parlamentu, jak i Rady.

Poprawka 80

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 71

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 71 | Artykuł 71 |
| Delegacja do komitetu pojednawczego | Delegacja do komitetu pojednawczego |
| 1.   Delegacja Parlamentu do komitetu pojednawczego składa się z takiej samej liczby członków, co delegacja Rady. | 1.   Delegacja Parlamentu do komitetu pojednawczego składa się z takiej samej liczby członków, co delegacja Rady. |
| 2.   Skład polityczny delegacji odzwierciedla podział Parlamentu na grupy polityczne. Konferencja Przewodniczących ustala dokładną liczbę członków poszczególnych grup politycznych wchodzących w skład delegacji. | 2.   Skład polityczny delegacji odzwierciedla podział Parlamentu na grupy polityczne. Konferencja Przewodniczących ustala dokładną liczbę członków poszczególnych grup politycznych wchodzących w skład delegacji. |
| 3.   Członkowie delegacji są powoływani przez grupy polityczne dla każdego przypadku postępowania pojednawczego, w miarę możliwości spośród członków
  zainteresowanych
  komisji, za wyjątkiem trzech stałych członków kolejnych delegacji, wyznaczonych na okres 12 miesięcy. Trzej stali członkowie są wyznaczani przez grupy polityczne spośród wiceprzewodniczących i reprezentują co najmniej dwie różne grupy polityczne. W skład każdej delegacji wchodzą przewodniczący oraz sprawozdawca właściwej komisji. | 3.   Członkowie delegacji są powoływani przez grupy polityczne dla każdego przypadku postępowania pojednawczego, w miarę możliwości spośród członków
  właściwej
  komisji, za wyjątkiem trzech stałych członków kolejnych delegacji, wyznaczonych na okres 12 miesięcy. Trzej stali członkowie są wyznaczani przez grupy polityczne spośród wiceprzewodniczących i reprezentują co najmniej dwie różne grupy polityczne. W skład każdej delegacji wchodzą przewodniczący oraz sprawozdawca
  w drugim czytaniu we
  właściwej
  komisji, a także sprawozdawca każdej zaangażowanej
  komisji. |
| 4.   Grupy polityczne reprezentowane w delegacji wyznaczają zastępców. | 4.   Grupy polityczne reprezentowane w delegacji wyznaczają zastępców. |
| 5.   Grupy polityczne
  i posłowie niezrzeszeni niereprezentowani
  w delegacji mają prawo oddelegować po jednym przedstawicielu na wszelkie wewnętrzne posiedzenia przygotowawcze delegacji. | 5.   Grupy polityczne
  niereprezentowane
  w delegacji mają prawo oddelegować po jednym przedstawicielu na wszelkie wewnętrzne posiedzenia przygotowawcze delegacji.
  Jeżeli w skład delegacji nie wchodzi żaden poseł niezrzeszony, w wewnętrznych posiedzeniach przygotowawczych delegacji może uczestniczyć jeden poseł niezrzeszony. |
| 6.   Delegacją kieruje Przewodniczący Parlamentu lub jeden z trzech stałych członków. | 6.   Delegacją kieruje Przewodniczący Parlamentu lub jeden z trzech stałych członków. |
| 7.   Delegacja podejmuje decyzje większością głosów swoich członków. Obrady delegacji nie są jawne. | 7.   Delegacja podejmuje decyzje większością głosów swoich członków. Obrady delegacji nie są jawne. |
| Konferencja Przewodniczących przyjmuje uzupełniające wytyczne proceduralne dotyczące pracy delegacji do komitetu pojednawczego. | Konferencja Przewodniczących przyjmuje uzupełniające wytyczne proceduralne dotyczące pracy delegacji do komitetu pojednawczego. |
| 8.   Delegacja informuje Parlament o wynikach postępowania pojednawczego. | 8.   Delegacja informuje Parlament o wynikach postępowania pojednawczego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 71

Artykuł 71

Delegacja do komitetu pojednawczego

Delegacja do komitetu pojednawczego

1.   Delegacja Parlamentu do komitetu pojednawczego składa się z takiej samej liczby członków, co delegacja Rady.

1.   Delegacja Parlamentu do komitetu pojednawczego składa się z takiej samej liczby członków, co delegacja Rady.

2.   Skład polityczny delegacji odzwierciedla podział Parlamentu na grupy polityczne. Konferencja Przewodniczących ustala dokładną liczbę członków poszczególnych grup politycznych wchodzących w skład delegacji.

2.   Skład polityczny delegacji odzwierciedla podział Parlamentu na grupy polityczne. Konferencja Przewodniczących ustala dokładną liczbę członków poszczególnych grup politycznych wchodzących w skład delegacji.

3.   Członkowie delegacji są powoływani przez grupy polityczne dla każdego przypadku postępowania pojednawczego, w miarę możliwości spośród członków
  zainteresowanych
  komisji, za wyjątkiem trzech stałych członków kolejnych delegacji, wyznaczonych na okres 12 miesięcy. Trzej stali członkowie są wyznaczani przez grupy polityczne spośród wiceprzewodniczących i reprezentują co najmniej dwie różne grupy polityczne. W skład każdej delegacji wchodzą przewodniczący oraz sprawozdawca właściwej komisji.

3.   Członkowie delegacji są powoływani przez grupy polityczne dla każdego przypadku postępowania pojednawczego, w miarę możliwości spośród członków
  właściwej
  komisji, za wyjątkiem trzech stałych członków kolejnych delegacji, wyznaczonych na okres 12 miesięcy. Trzej stali członkowie są wyznaczani przez grupy polityczne spośród wiceprzewodniczących i reprezentują co najmniej dwie różne grupy polityczne. W skład każdej delegacji wchodzą przewodniczący oraz sprawozdawca
  w drugim czytaniu we
  właściwej
  komisji, a także sprawozdawca każdej zaangażowanej
  komisji.

4.   Grupy polityczne reprezentowane w delegacji wyznaczają zastępców.

4.   Grupy polityczne reprezentowane w delegacji wyznaczają zastępców.

5.   Grupy polityczne
  i posłowie niezrzeszeni niereprezentowani
  w delegacji mają prawo oddelegować po jednym przedstawicielu na wszelkie wewnętrzne posiedzenia przygotowawcze delegacji.

5.   Grupy polityczne
  niereprezentowane
  w delegacji mają prawo oddelegować po jednym przedstawicielu na wszelkie wewnętrzne posiedzenia przygotowawcze delegacji.
  Jeżeli w skład delegacji nie wchodzi żaden poseł niezrzeszony, w wewnętrznych posiedzeniach przygotowawczych delegacji może uczestniczyć jeden poseł niezrzeszony.

6.   Delegacją kieruje Przewodniczący Parlamentu lub jeden z trzech stałych członków.

6.   Delegacją kieruje Przewodniczący Parlamentu lub jeden z trzech stałych członków.

7.   Delegacja podejmuje decyzje większością głosów swoich członków. Obrady delegacji nie są jawne.

7.   Delegacja podejmuje decyzje większością głosów swoich członków. Obrady delegacji nie są jawne.

Konferencja Przewodniczących przyjmuje uzupełniające wytyczne proceduralne dotyczące pracy delegacji do komitetu pojednawczego.

Konferencja Przewodniczących przyjmuje uzupełniające wytyczne proceduralne dotyczące pracy delegacji do komitetu pojednawczego.

8.   Delegacja informuje Parlament o wynikach postępowania pojednawczego.

8.   Delegacja informuje Parlament o wynikach postępowania pojednawczego.

Poprawka 81

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 5 – nagłówek 2

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Rozpatrywanie na posiedzeniu plenarnym | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Rozpatrywanie na posiedzeniu plenarnym

skreśla się

Poprawka 82

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 72

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 72 | Artykuł 72 |
| Wspólny projekt | Wspólny projekt |
| 1.   Jeżeli komitet pojednawczy uzgodni wspólny projekt, punkt ten zostaje wpisany do porządku dziennego posiedzenia plenarnego Parlamentu, które odbędzie się w ciągu sześciu tygodni, lub – jeśli termin został przedłużony – ośmiu tygodni po przyjęciu przez komitet pojednawczy wspólnego projektu. | 1.   Jeżeli komitet pojednawczy uzgodni wspólny projekt, punkt ten zostaje wpisany do porządku dziennego posiedzenia plenarnego Parlamentu, które odbędzie się w ciągu sześciu tygodni, lub – jeśli termin został przedłużony – ośmiu tygodni po przyjęciu przez komitet pojednawczy wspólnego projektu. |
| 2.   Przewodniczący delegacji lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie na temat wspólnego projektu, do którego dołączone jest sprawozdanie. | 2.   Przewodniczący delegacji lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie na temat wspólnego projektu, do którego dołączone jest sprawozdanie. |
| 3.   Nie można zgłaszać poprawek do wspólnego projektu. | 3.   Nie można zgłaszać poprawek do wspólnego projektu. |
| 4.   Wspólny projekt stanowi jako całość przedmiot jednego głosowania. Projekt zostaje przyjęty, jeżeli uzyska większość oddanych głosów. | 4.   Wspólny projekt stanowi jako całość przedmiot jednego głosowania. Projekt zostaje przyjęty, jeżeli uzyska większość oddanych głosów. |
| 5.   Jeżeli komitet pojednawczy nie osiągnie porozumienia w sprawie wspólnego projektu, przewodniczący lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie. Po złożeniu oświadczenia następuje debata. | 5.   Jeżeli komitet pojednawczy nie osiągnie porozumienia w sprawie wspólnego projektu, przewodniczący lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie. Po złożeniu oświadczenia następuje debata. |
| | 5a.
     
  Podczas następującej po drugim czytaniu procedury pojednawczej pomiędzy Parlamentem a Radą wniosek nie może zostać odesłany do komisji. |
| | 5b.
     
  Przepisów art. 49, 50 i 53 nie stosuje się w trzecim czytaniu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 72

Artykuł 72

Wspólny projekt

Wspólny projekt

1.   Jeżeli komitet pojednawczy uzgodni wspólny projekt, punkt ten zostaje wpisany do porządku dziennego posiedzenia plenarnego Parlamentu, które odbędzie się w ciągu sześciu tygodni, lub – jeśli termin został przedłużony – ośmiu tygodni po przyjęciu przez komitet pojednawczy wspólnego projektu.

1.   Jeżeli komitet pojednawczy uzgodni wspólny projekt, punkt ten zostaje wpisany do porządku dziennego posiedzenia plenarnego Parlamentu, które odbędzie się w ciągu sześciu tygodni, lub – jeśli termin został przedłużony – ośmiu tygodni po przyjęciu przez komitet pojednawczy wspólnego projektu.

2.   Przewodniczący delegacji lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie na temat wspólnego projektu, do którego dołączone jest sprawozdanie.

2.   Przewodniczący delegacji lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie na temat wspólnego projektu, do którego dołączone jest sprawozdanie.

3.   Nie można zgłaszać poprawek do wspólnego projektu.

3.   Nie można zgłaszać poprawek do wspólnego projektu.

4.   Wspólny projekt stanowi jako całość przedmiot jednego głosowania. Projekt zostaje przyjęty, jeżeli uzyska większość oddanych głosów.

4.   Wspólny projekt stanowi jako całość przedmiot jednego głosowania. Projekt zostaje przyjęty, jeżeli uzyska większość oddanych głosów.

5.   Jeżeli komitet pojednawczy nie osiągnie porozumienia w sprawie wspólnego projektu, przewodniczący lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie. Po złożeniu oświadczenia następuje debata.

5.   Jeżeli komitet pojednawczy nie osiągnie porozumienia w sprawie wspólnego projektu, przewodniczący lub inny wyznaczony członek delegacji Parlamentu do komitetu pojednawczego składa oświadczenie. Po złożeniu oświadczenia następuje debata.

5a.
     
  Podczas następującej po drugim czytaniu procedury pojednawczej pomiędzy Parlamentem a Radą wniosek nie może zostać odesłany do komisji.

5b.
     
  Przepisów art. 49, 50 i 53 nie stosuje się w trzecim czytaniu.

Poprawka 83

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 6 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ 6 | SEKCJA 5 |
| ZAMKNIĘCIE PROCEDURY
  USTAWODAWCZEJ | ZAMKNIĘCIE PROCEDURY |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 6

SEKCJA 5

ZAMKNIĘCIE PROCEDURY
  USTAWODAWCZEJ

ZAMKNIĘCIE PROCEDURY

Poprawka 84

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 3 – sekcja 3 (nowa)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | SEKCJA 3 |
| | NEGOCJACJE MIĘDZYINSTYTUCJONALNE W ZWYKŁYCH PROCEDURACH USTAWODAWCZYCH |
| | (Sekcję 3 należy wstawić przed sekcją 4 dotyczącą procedury pojednawczej i trzeciego czytania i powinna ona zawierać art. 73 ze zmianami oraz art. 73a–73d). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

SEKCJA 3

NEGOCJACJE MIĘDZYINSTYTUCJONALNE W ZWYKŁYCH PROCEDURACH USTAWODAWCZYCH

(Sekcję 3 należy wstawić przed sekcją 4 dotyczącą procedury pojednawczej i trzeciego czytania i powinna ona zawierać art. 73 ze zmianami oraz art. 73a–73d).

Poprawka 85

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 73

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 73 | Artykuł 73 |
| Negocjacje międzyinstytucjonalne w procedurach ustawodawczych | Przepisy ogólne |
| 1.   Negocjacje z pozostałymi instytucjami mające na celu osiągnięcie porozumienia w trakcie trwania procedury ustawodawczej są prowadzone z uwzględnieniem kodeksu postępowania określonego przez Konferencję Przewodniczących (10). | Negocjacje z pozostałymi instytucjami mające na celu osiągnięcie porozumienia w trakcie trwania procedury ustawodawczej
  mogą być podjęte jedynie na podstawie decyzji przyjętej zgodnie z art. 73a–73c lub po odesłaniu przez Parlament do ponownych negocjacji międzyinstytucjonalnych. Negocjacje takie
  są prowadzone z uwzględnieniem kodeksu postępowania określonego przez Konferencję Przewodniczących (10). |
| 2.   
  Negocjacji takich nie podejmuje się przed przyjęciem przez właściwą komisję decyzji w sprawie ich rozpoczęcia. Decyzja taka zapada większością głosów członków komisji, odrębnie dla każdej procedury ustawodawczej. Decyzja określa mandat i skład zespołu negocjacyjnego. O decyzjach takich powiadamia się Przewodniczącego, który regularnie informuje Konferencję Przewodniczących. | |
| Mandat składa się ze sprawozdania przyjętego w komisji i przedłożonego do późniejszego rozpatrzenia przez Parlament. W drodze wyjątku, jeżeli komisja właściwa uzna za zasadne podjęcie negocjacji przed przyjęciem sprawozdania w komisji, mandat może składać się ze zbioru poprawek lub zbioru jasno określonych celów, priorytetów lub kierunków. | |
| 3.   
  Zespołem negocjacyjnym kieruje sprawozdawca, a jego pracom przewodniczy przewodniczący komisji właściwej lub wiceprzewodniczący wyznaczony przez przewodniczącego. Zespół ten obejmuje przynajmniej kontrsprawozdawców z każdej grupy politycznej. | |
| 4.   
  Każdy dokument, który ma być omawiany na posiedzeniu z udziałem Rady i Komisji (posiedzeniu trójstronnym), ma formę dokumentu określającego odpowiednie stanowiska uczestniczących instytucji oraz możliwe rozwiązania kompromisowe i jest udostępniany zespołowi negocjacyjnemu co najmniej 48 godzin, a w pilnych przypadkach co najmniej 24 godziny przed danym posiedzeniem trójstronnym. | |
| Po każdym posiedzeniu trójstronnym zespół negocjacyjny składa z niego sprawozdanie na kolejnym posiedzeniu właściwej komisji. Komisji tej udostępnia się dokumenty przedstawiające wyniki ostatniego posiedzenia trójstronnego. | |
| Jeżeli nie ma możliwości zwołania posiedzenia komisji w stosownym terminie, zespół negocjacyjny składa sprawozdanie przewodniczącemu, kontrsprawozdawcom i koordynatorom komisji, stosownie do przypadku. | |
| Właściwa komisja może aktualizować mandat w świetle postępów negocjacji. | |
| 5.   
  Jeżeli negocjacje prowadzą do kompromisu, niezwłocznie informuje się o tym właściwą komisję. Uzgodniony tekst przekazuje się właściwej komisji do rozpatrzenia. W przypadku zatwierdzenia uzgodnionego tekstu w drodze głosowania w komisji, tekst ten przedkładany jest do rozpatrzenia przez Parlament w odpowiedniej formie, w tym w formie poprawek kompromisowych. Można go przedstawić w formie tekstu skonsolidowanego pod warunkiem, że wyraźnie pokazuje zmiany w rozpatrywanym wniosku dotyczącym rozpatrywanego aktu. | |
| 6.   
  Jeżeli procedura obejmuje zaangażowane komisje lub wspólne posiedzenia komisji, art. 54 i 55 mają zastosowanie do decyzji o rozpoczęciu negocjacji oraz do ich przebiegu. | |
| W razie braku porozumienia między zainteresowanymi komisjami warunki rozpoczęcia i przebiegu negocjacji ustala przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji zgodnie z zasadami określonymi we wspomnianych artykułach. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 73

Artykuł 73

Negocjacje międzyinstytucjonalne w procedurach ustawodawczych

Przepisy ogólne

1.   Negocjacje z pozostałymi instytucjami mające na celu osiągnięcie porozumienia w trakcie trwania procedury ustawodawczej są prowadzone z uwzględnieniem kodeksu postępowania określonego przez Konferencję Przewodniczących (10).

Negocjacje z pozostałymi instytucjami mające na celu osiągnięcie porozumienia w trakcie trwania procedury ustawodawczej
  mogą być podjęte jedynie na podstawie decyzji przyjętej zgodnie z art. 73a–73c lub po odesłaniu przez Parlament do ponownych negocjacji międzyinstytucjonalnych. Negocjacje takie
  są prowadzone z uwzględnieniem kodeksu postępowania określonego przez Konferencję Przewodniczących (10).

2.   
  Negocjacji takich nie podejmuje się przed przyjęciem przez właściwą komisję decyzji w sprawie ich rozpoczęcia. Decyzja taka zapada większością głosów członków komisji, odrębnie dla każdej procedury ustawodawczej. Decyzja określa mandat i skład zespołu negocjacyjnego. O decyzjach takich powiadamia się Przewodniczącego, który regularnie informuje Konferencję Przewodniczących.

Mandat składa się ze sprawozdania przyjętego w komisji i przedłożonego do późniejszego rozpatrzenia przez Parlament. W drodze wyjątku, jeżeli komisja właściwa uzna za zasadne podjęcie negocjacji przed przyjęciem sprawozdania w komisji, mandat może składać się ze zbioru poprawek lub zbioru jasno określonych celów, priorytetów lub kierunków.

3.   
  Zespołem negocjacyjnym kieruje sprawozdawca, a jego pracom przewodniczy przewodniczący komisji właściwej lub wiceprzewodniczący wyznaczony przez przewodniczącego. Zespół ten obejmuje przynajmniej kontrsprawozdawców z każdej grupy politycznej.

4.   
  Każdy dokument, który ma być omawiany na posiedzeniu z udziałem Rady i Komisji (posiedzeniu trójstronnym), ma formę dokumentu określającego odpowiednie stanowiska uczestniczących instytucji oraz możliwe rozwiązania kompromisowe i jest udostępniany zespołowi negocjacyjnemu co najmniej 48 godzin, a w pilnych przypadkach co najmniej 24 godziny przed danym posiedzeniem trójstronnym.

Po każdym posiedzeniu trójstronnym zespół negocjacyjny składa z niego sprawozdanie na kolejnym posiedzeniu właściwej komisji. Komisji tej udostępnia się dokumenty przedstawiające wyniki ostatniego posiedzenia trójstronnego.

Jeżeli nie ma możliwości zwołania posiedzenia komisji w stosownym terminie, zespół negocjacyjny składa sprawozdanie przewodniczącemu, kontrsprawozdawcom i koordynatorom komisji, stosownie do przypadku.

Właściwa komisja może aktualizować mandat w świetle postępów negocjacji.

5.   
  Jeżeli negocjacje prowadzą do kompromisu, niezwłocznie informuje się o tym właściwą komisję. Uzgodniony tekst przekazuje się właściwej komisji do rozpatrzenia. W przypadku zatwierdzenia uzgodnionego tekstu w drodze głosowania w komisji, tekst ten przedkładany jest do rozpatrzenia przez Parlament w odpowiedniej formie, w tym w formie poprawek kompromisowych. Można go przedstawić w formie tekstu skonsolidowanego pod warunkiem, że wyraźnie pokazuje zmiany w rozpatrywanym wniosku dotyczącym rozpatrywanego aktu.

6.   
  Jeżeli procedura obejmuje zaangażowane komisje lub wspólne posiedzenia komisji, art. 54 i 55 mają zastosowanie do decyzji o rozpoczęciu negocjacji oraz do ich przebiegu.

W razie braku porozumienia między zainteresowanymi komisjami warunki rozpoczęcia i przebiegu negocjacji ustala przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji zgodnie z zasadami określonymi we wspomnianych artykułach.

Poprawka 86

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 73 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 73a |
| | Negocjacje przed pierwszym czytaniem w Parlamencie |
| | 1.   
  W przypadku przyjęcia przez komisję sprawozdania ustawodawczego zgodnie z art. 49, komisja może większością głosów swoich członków podjąć decyzję o przystąpieniu do negocjacji na podstawie tego sprawozdania. |
| | 2.   
  Decyzje o przystąpieniu do negocjacji są ogłaszane na początku miesięcznego posiedzenia plenarnego po ich przyjęciu w komisji. Do końca dnia następującego po tym ogłoszeniu na posiedzeniu plenarnym grupy polityczne lub poszczególni posłowie, stanowiący łącznie co najmniej jedną dziesiątą posłów do Parlamentu, mogą złożyć pisemny wniosek o poddanie pod głosowanie decyzji komisji o przystąpieniu do negocjacji. Parlament przeprowadza głosowanie w sprawie takich wniosków podczas tego samego posiedzenia plenarnego. |
| | Jeżeli przed upływem terminu określonego w akapicie pierwszym nie wpłynie żaden taki wniosek, Przewodniczący informuje Parlament o tym fakcie. Jeżeli wniosek zostanie złożony, Przewodniczący może bezpośrednio przed głosowaniem udzielić głosu jednemu mówcy popierającemu przyjęcie wniosku i jednemu mówcy występującemu przeciw jego przyjęciu. Każdy mówca może złożyć oświadczenie trwające maksymalnie dwie minuty. |
| | 3.   
  Jeżeli Parlament odrzuci decyzję komisji o przystąpieniu do negocjacji, projekt aktu ustawodawczego i sprawozdanie właściwej komisji są zapisywane w porządku obrad następnego miesięcznego posiedzenia plenarnego, a Przewodniczący określa termin składania poprawek. Stosuje się art. 59 ust. 1b. |
| | 4.   
  Negocjacje można rozpocząć w dowolnym momencie po upływie terminu określonego w ust. 2 akapit pierwszy, jeżeli nie wpłynął żaden wniosek o głosowanie na posiedzeniu plenarnym nad decyzją o przystąpieniu do negocjacji. Jeżeli taki wniosek został przedstawiony, negocjacje można rozpocząć w dowolnym momencie po zatwierdzeniu decyzji komisji o przystąpieniu do negocjacji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 73a

Negocjacje przed pierwszym czytaniem w Parlamencie

1.   
  W przypadku przyjęcia przez komisję sprawozdania ustawodawczego zgodnie z art. 49, komisja może większością głosów swoich członków podjąć decyzję o przystąpieniu do negocjacji na podstawie tego sprawozdania.

2.   
  Decyzje o przystąpieniu do negocjacji są ogłaszane na początku miesięcznego posiedzenia plenarnego po ich przyjęciu w komisji. Do końca dnia następującego po tym ogłoszeniu na posiedzeniu plenarnym grupy polityczne lub poszczególni posłowie, stanowiący łącznie co najmniej jedną dziesiątą posłów do Parlamentu, mogą złożyć pisemny wniosek o poddanie pod głosowanie decyzji komisji o przystąpieniu do negocjacji. Parlament przeprowadza głosowanie w sprawie takich wniosków podczas tego samego posiedzenia plenarnego.

Jeżeli przed upływem terminu określonego w akapicie pierwszym nie wpłynie żaden taki wniosek, Przewodniczący informuje Parlament o tym fakcie. Jeżeli wniosek zostanie złożony, Przewodniczący może bezpośrednio przed głosowaniem udzielić głosu jednemu mówcy popierającemu przyjęcie wniosku i jednemu mówcy występującemu przeciw jego przyjęciu. Każdy mówca może złożyć oświadczenie trwające maksymalnie dwie minuty.

3.   
  Jeżeli Parlament odrzuci decyzję komisji o przystąpieniu do negocjacji, projekt aktu ustawodawczego i sprawozdanie właściwej komisji są zapisywane w porządku obrad następnego miesięcznego posiedzenia plenarnego, a Przewodniczący określa termin składania poprawek. Stosuje się art. 59 ust. 1b.

4.   
  Negocjacje można rozpocząć w dowolnym momencie po upływie terminu określonego w ust. 2 akapit pierwszy, jeżeli nie wpłynął żaden wniosek o głosowanie na posiedzeniu plenarnym nad decyzją o przystąpieniu do negocjacji. Jeżeli taki wniosek został przedstawiony, negocjacje można rozpocząć w dowolnym momencie po zatwierdzeniu decyzji komisji o przystąpieniu do negocjacji.

Poprawka 87

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 73 b (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 73b |
| | Negocjacje przed pierwszym czytaniem w Radzie |
| | Jeżeli Parlament przyjął stanowisko w pierwszym czytaniu, stanowi ono mandat do negocjacji z innymi instytucjami. Właściwa komisja może następnie w dowolnym momencie większością głosów swoich członków postanowić o przystąpieniu do negocjacji. Takie decyzje są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym w czasie sesji miesięcznej następującej po głosowaniu w komisji oraz odnotowywane w protokole. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 73b

Negocjacje przed pierwszym czytaniem w Radzie

Jeżeli Parlament przyjął stanowisko w pierwszym czytaniu, stanowi ono mandat do negocjacji z innymi instytucjami. Właściwa komisja może następnie w dowolnym momencie większością głosów swoich członków postanowić o przystąpieniu do negocjacji. Takie decyzje są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym w czasie sesji miesięcznej następującej po głosowaniu w komisji oraz odnotowywane w protokole.

Poprawka 88

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 73 c (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 73c |
| | Negocjacje przed drugim czytaniem w Parlamencie |
| | Jeżeli Rada przekazała właściwej komisji swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu – zgodnie z art. 69 – stanowi mandat do negocjacji z innymi instytucjami. Właściwa komisja może następnie podjąć decyzję o przystąpieniu do negocjacji w dowolnym momencie. |
| | Jeżeli stanowisko Rady zawiera elementy nieobjęte projektem aktu ustawodawczego lub stanowiskiem Parlamentu w pierwszym czytaniu, komisja może przyjąć wytyczne (również w formie poprawek do stanowiska Rady) dla zespołu negocjacyjnego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 73c

Negocjacje przed drugim czytaniem w Parlamencie

Jeżeli Rada przekazała właściwej komisji swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu – zgodnie z art. 69 – stanowi mandat do negocjacji z innymi instytucjami. Właściwa komisja może następnie podjąć decyzję o przystąpieniu do negocjacji w dowolnym momencie.

Jeżeli stanowisko Rady zawiera elementy nieobjęte projektem aktu ustawodawczego lub stanowiskiem Parlamentu w pierwszym czytaniu, komisja może przyjąć wytyczne (również w formie poprawek do stanowiska Rady) dla zespołu negocjacyjnego.

Poprawka 305

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Rozdział 6 – artykuł 73 d (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 73d |
| | Przebieg negocjacji |
| | 1.   
  Zespołem negocjacyjnym Parlamentu kieruje sprawozdawca, a jego pracom przewodniczy przewodniczący komisji właściwej lub wiceprzewodniczący wyznaczony przez przewodniczącego. Zespół ten obejmuje przynajmniej kontrsprawozdawców z każdej grupy politycznej, która jest zainteresowana udziałem w negocjacjach. |
| | 2.   
  Każdy dokument, który ma być omawiany na posiedzeniu z udziałem Rady i Komisji (posiedzeniu trójstronnym), jest udostępniany zespołowi negocjacyjnemu na co najmniej 48 godzin, a w pilnych przypadkach na co najmniej 24 godziny, przed danym posiedzeniem trójstronnym. |
| | 3.   
  Po każdym posiedzeniu trójstronnym przewodniczący zespołu negocjacyjnego i sprawozdawca składają w imieniu zespołu negocjacyjnego sprawozdanie na następnym posiedzeniu właściwej komisji. |
| | Jeżeli nie ma możliwości zwołania posiedzenia komisji w stosownym terminie, przewodniczący zespołu negocjacyjnego i sprawozdawca składają w imieniu zespołu negocjacyjnego sprawozdanie na posiedzeniu komisji koordynatorów. |
| | 4.   
  Jeżeli negocjacje prowadzą do wstępnego porozumienia, niezwłocznie informuje się o tym właściwą komisję. Komisji tej udostępnia się dokumenty przedstawiające wyniki ostatniego posiedzenia trójstronnego. Dokumenty te są także publikowane. Wstępne porozumienie przedkłada się właściwej komisji, która podejmuje decyzję w jednym głosowaniu większością oddanych głosów. Jeżeli porozumienie to zostanie zatwierdzone, Parlament poddaje je pod obrady z wyraźnym wskazaniem wszelkich zmian w projekcie aktu ustawodawczego. |
| | 5.   
  W razie braku porozumienia między zainteresowanymi komisjami na mocy art. 54 i 55 szczegółowe reguły dotyczące rozpoczęcia i przebiegu negocjacji ustala przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji zgodnie z zasadami określonymi we wspomnianych artykułach. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 73d

Przebieg negocjacji

1.   
  Zespołem negocjacyjnym Parlamentu kieruje sprawozdawca, a jego pracom przewodniczy przewodniczący komisji właściwej lub wiceprzewodniczący wyznaczony przez przewodniczącego. Zespół ten obejmuje przynajmniej kontrsprawozdawców z każdej grupy politycznej, która jest zainteresowana udziałem w negocjacjach.

2.   
  Każdy dokument, który ma być omawiany na posiedzeniu z udziałem Rady i Komisji (posiedzeniu trójstronnym), jest udostępniany zespołowi negocjacyjnemu na co najmniej 48 godzin, a w pilnych przypadkach na co najmniej 24 godziny, przed danym posiedzeniem trójstronnym.

3.   
  Po każdym posiedzeniu trójstronnym przewodniczący zespołu negocjacyjnego i sprawozdawca składają w imieniu zespołu negocjacyjnego sprawozdanie na następnym posiedzeniu właściwej komisji.

Jeżeli nie ma możliwości zwołania posiedzenia komisji w stosownym terminie, przewodniczący zespołu negocjacyjnego i sprawozdawca składają w imieniu zespołu negocjacyjnego sprawozdanie na posiedzeniu komisji koordynatorów.

4.   
  Jeżeli negocjacje prowadzą do wstępnego porozumienia, niezwłocznie informuje się o tym właściwą komisję. Komisji tej udostępnia się dokumenty przedstawiające wyniki ostatniego posiedzenia trójstronnego. Dokumenty te są także publikowane. Wstępne porozumienie przedkłada się właściwej komisji, która podejmuje decyzję w jednym głosowaniu większością oddanych głosów. Jeżeli porozumienie to zostanie zatwierdzone, Parlament poddaje je pod obrady z wyraźnym wskazaniem wszelkich zmian w projekcie aktu ustawodawczego.

5.   
  W razie braku porozumienia między zainteresowanymi komisjami na mocy art. 54 i 55 szczegółowe reguły dotyczące rozpoczęcia i przebiegu negocjacji ustala przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji zgodnie z zasadami określonymi we wspomnianych artykułach.

Poprawka 90

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 74

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 74 | skreśla się |
| Zatwierdzenie decyzji o rozpoczęciu negocjacji międzyinstytucjonalnych przed przyjęciem sprawozdania w komisji | |
| 1.   
  Każda decyzja jakiejkolwiek komisji o rozpoczęciu negocjacji przed przyjęciem sprawozdania w komisji tłumaczona jest na wszystkie języki urzędowe, doręczana wszystkim posłom do Parlamentu i przekazywana Konferencji Przewodniczących. | |
| Na wniosek grupy politycznej Konferencja Przewodniczących może podjąć decyzję o włączeniu tej kwestii – jako punktu do rozpatrzenia z debatą i głosowaniem – do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej następującej po doręczeniu dokumentów, w którym to przypadku przewodniczący określa termin składania poprawek. | |
| W przypadku nieprzyjęcia przez Konferencję Przewodniczących decyzji o włączeniu tego punktu do projektu porządku dziennego tej sesji miesięcznej, decyzja o rozpoczęciu negocjacji ogłaszana jest przez przewodniczącego podczas otwarcia tej sesji miesięcznej. | |
| 2.   
  Rozpatrzenie punktu wraz z debatą i głosowaniem zostaje wpisane do projektu porządku obrad sesji miesięcznej następującej po ogłoszeniu decyzji, a Przewodniczący określa termin składania poprawek, jeżeli w ciągu 48 godzin od ogłoszenia decyzji wystąpi o to z wnioskiem grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów. | |
| W przeciwnym wypadku decyzja w sprawie rozpoczęcia negocjacji uznawana jest za zatwierdzoną. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 74

skreśla się

Zatwierdzenie decyzji o rozpoczęciu negocjacji międzyinstytucjonalnych przed przyjęciem sprawozdania w komisji

1.   
  Każda decyzja jakiejkolwiek komisji o rozpoczęciu negocjacji przed przyjęciem sprawozdania w komisji tłumaczona jest na wszystkie języki urzędowe, doręczana wszystkim posłom do Parlamentu i przekazywana Konferencji Przewodniczących.

Na wniosek grupy politycznej Konferencja Przewodniczących może podjąć decyzję o włączeniu tej kwestii – jako punktu do rozpatrzenia z debatą i głosowaniem – do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej następującej po doręczeniu dokumentów, w którym to przypadku przewodniczący określa termin składania poprawek.

W przypadku nieprzyjęcia przez Konferencję Przewodniczących decyzji o włączeniu tego punktu do projektu porządku dziennego tej sesji miesięcznej, decyzja o rozpoczęciu negocjacji ogłaszana jest przez przewodniczącego podczas otwarcia tej sesji miesięcznej.

2.   
  Rozpatrzenie punktu wraz z debatą i głosowaniem zostaje wpisane do projektu porządku obrad sesji miesięcznej następującej po ogłoszeniu decyzji, a Przewodniczący określa termin składania poprawek, jeżeli w ciągu 48 godzin od ogłoszenia decyzji wystąpi o to z wnioskiem grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów.

W przeciwnym wypadku decyzja w sprawie rozpoczęcia negocjacji uznawana jest za zatwierdzoną.

Poprawka 91

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 75

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  75 | Artykuł
  63a |
| Porozumienie w pierwszym czytaniu | Porozumienie w pierwszym czytaniu |
| Jeżeli zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada poinformuje Parlament, że przyjęła jego stanowisko, Przewodniczący, po ostatecznym opracowaniu zgodnie z art. 193, ogłasza na posiedzeniu plenarnym, że
  wniosek
  został przyjęty w 
  takim
  brzmieniu, które odpowiada stanowisku Parlamentu. | Jeżeli zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada poinformuje Parlament, że przyjęła jego stanowisko, Przewodniczący, po ostatecznym opracowaniu zgodnie z art. 193, ogłasza na posiedzeniu plenarnym, że
  akt ustawodawczy
  został przyjęty w brzmieniu, które odpowiada stanowisku Parlamentu. |
| | (Należy przesunąć ten artykuł na koniec sekcji 1 dotyczącej pierwszego czytania). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  75

Artykuł
  63a

Porozumienie w pierwszym czytaniu

Porozumienie w pierwszym czytaniu

Jeżeli zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada poinformuje Parlament, że przyjęła jego stanowisko, Przewodniczący, po ostatecznym opracowaniu zgodnie z art. 193, ogłasza na posiedzeniu plenarnym, że
  wniosek
  został przyjęty w 
  takim
  brzmieniu, które odpowiada stanowisku Parlamentu.

Jeżeli zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada poinformuje Parlament, że przyjęła jego stanowisko, Przewodniczący, po ostatecznym opracowaniu zgodnie z art. 193, ogłasza na posiedzeniu plenarnym, że
  akt ustawodawczy
  został przyjęty w brzmieniu, które odpowiada stanowisku Parlamentu.

(Należy przesunąć ten artykuł na koniec sekcji 1 dotyczącej pierwszego czytania).

Poprawka 92

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 76

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  76 | Artykuł
  69a |
| Porozumienie w drugim czytaniu | Porozumienie w drugim czytaniu |
| Jeżeli
  żadna propozycja
  odrzucenia stanowiska Rady lub wniesienia do niego poprawek nie zostanie
  przyjęta
  na podstawie art.
  68
  i 69 w terminach wyznaczonych do składania i głosowania w sprawie poprawek oraz wniosków o odrzucenie, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym ostateczne przyjęcie proponowanego aktu prawnego.
  Następnie przystępuje on, wspólnie z przewodniczącym Rady, do jego podpisania oraz zarządza ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z art. 78. | Jeżeli
  żaden wniosek w sprawie
  odrzucenia stanowiska Rady lub wniesienia do niego poprawek nie zostanie
  złożony
  na podstawie art.
  67a
  i 69 w terminach wyznaczonych do składania i głosowania w sprawie poprawek oraz wniosków o odrzucenie, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym ostateczne przyjęcie proponowanego aktu prawnego. |
| | (Należy przesunąć ten artykuł na koniec sekcji 2 dotyczącej drugiego czytania). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  76

Artykuł
  69a

Porozumienie w drugim czytaniu

Porozumienie w drugim czytaniu

Jeżeli
  żadna propozycja
  odrzucenia stanowiska Rady lub wniesienia do niego poprawek nie zostanie
  przyjęta
  na podstawie art.
  68
  i 69 w terminach wyznaczonych do składania i głosowania w sprawie poprawek oraz wniosków o odrzucenie, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym ostateczne przyjęcie proponowanego aktu prawnego.
  Następnie przystępuje on, wspólnie z przewodniczącym Rady, do jego podpisania oraz zarządza ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z art. 78.

Jeżeli
  żaden wniosek w sprawie
  odrzucenia stanowiska Rady lub wniesienia do niego poprawek nie zostanie
  złożony
  na podstawie art.
  67a
  i 69 w terminach wyznaczonych do składania i głosowania w sprawie poprawek oraz wniosków o odrzucenie, Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu plenarnym ostateczne przyjęcie proponowanego aktu prawnego.

(Należy przesunąć ten artykuł na koniec sekcji 2 dotyczącej drugiego czytania).

Poprawka 93

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 77

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 77 | skreśla się |
| Wymogi dotyczące sporządzania aktów prawnych | |
| 1.   
  Akty prawne przyjęte wspólnie przez Parlament i Radę zgodnie ze zwykła procedurą ustawodawczą wskazują rodzaj, numer porządkowy, datę uchwalenia oraz przedmiot aktu. | |
| 2.   
  Akty prawne przyjęte wspólnie przez Parlament i Radę zawierają: | |
| a) | sformułowanie: „Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej”; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 77

skreśla się

Wymogi dotyczące sporządzania aktów prawnych

1.   
  Akty prawne przyjęte wspólnie przez Parlament i Radę zgodnie ze zwykła procedurą ustawodawczą wskazują rodzaj, numer porządkowy, datę uchwalenia oraz przedmiot aktu.

2.   
  Akty prawne przyjęte wspólnie przez Parlament i Radę zawierają:

a)

sformułowanie: „Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej”;

| b) | wskazanie postanowień, na mocy których przyjęto dany akt prawny, poprzedzone słowem: „uwzględniając”; |
| --- | --- |

b)

wskazanie postanowień, na mocy których przyjęto dany akt prawny, poprzedzone słowem: „uwzględniając”;

| c) | umocowanie zawierające odniesienie do przedstawionych wniosków, jak również wydanych opinii oraz przeprowadzonych konsultacji; |
| --- | --- |

c)

umocowanie zawierające odniesienie do przedstawionych wniosków, jak również wydanych opinii oraz przeprowadzonych konsultacji;

| d) | preambułę przyjętego aktu poprzedzoną słowami: „mając na uwadze, że” lub „mając na uwadze, co następuje”; |
| --- | --- |

d)

preambułę przyjętego aktu poprzedzoną słowami: „mając na uwadze, że” lub „mając na uwadze, co następuje”;

| e) | sformułowanie: „przyjmują niniejsze rozporządzenie” lub „przyjmują niniejszą dyrektywę” lub „przyjmują niniejszą decyzję” lub „stanowią, co następuje”, poprzedzające tekst aktu prawnego. |
| --- | --- |

e)

sformułowanie: „przyjmują niniejsze rozporządzenie” lub „przyjmują niniejszą dyrektywę” lub „przyjmują niniejszą decyzję” lub „stanowią, co następuje”, poprzedzające tekst aktu prawnego.

3.   
  Akty prawne dzielą się na artykuły, w razie potrzeby pogrupowane w rozdziały i działy.

4.   
  Ostatni artykuł aktu prawnego określa datę jego wejścia w życie, w przypadku gdy jest ona wcześniejsza lub późniejsza niż dwudziesty dzień po jego ogłoszeniu.

5.   
  Po ostatnim artykule aktu prawnego następuje:

| — | sformułowanie dotyczące jego stosowania, zgodne z odpowiednimi postanowieniami Traktatów; |
| --- | --- |

—

sformułowanie dotyczące jego stosowania, zgodne z odpowiednimi postanowieniami Traktatów;

| — | „Sporządzono w ...” i data przyjęcia aktu prawnego; sformułowanie; |
| --- | --- |

—

„Sporządzono w ...” i data przyjęcia aktu prawnego; sformułowanie;

| — | „W imieniu Parlamentu Europejskiego, Przewodniczący”, „W imieniu Rady, Przewodniczący”, nazwisko Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczącego Rady pełniących swoje funkcje w czasie uchwalenia danego aktu prawnego. |
| --- | --- |

—

„W imieniu Parlamentu Europejskiego, Przewodniczący”, „W imieniu Rady, Przewodniczący”, nazwisko Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczącego Rady pełniących swoje funkcje w czasie uchwalenia danego aktu prawnego.

Poprawka 94

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 78

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 78 | Artykuł 78 |
| Podpisanie przyjętych aktów prawnych | Podpisanie
  i publikacja
  przyjętych aktów prawnych |
| Po opracowaniu ostatecznej wersji tekstu przyjętego zgodnie z art. 193 Regulaminu i po sprawdzeniu należytego przeprowadzenia wszystkich procedur, akty przyjęte zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą podpisywane są przez Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego
  i publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez sekretarzy generalnych Parlamentu i Rady
  . | Po opracowaniu ostatecznej wersji tekstu przyjętego zgodnie z art. 193 Regulaminu i 
  załącznikiem XVIa oraz
  po sprawdzeniu należytego przeprowadzenia wszystkich procedur, akty przyjęte zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą podpisywane są przez Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego. |
| | Sekretarze generalni Parlamentu i Rady podejmują następnie działania w celu opublikowania aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 78

Artykuł 78

Podpisanie przyjętych aktów prawnych

Podpisanie
  i publikacja
  przyjętych aktów prawnych

Po opracowaniu ostatecznej wersji tekstu przyjętego zgodnie z art. 193 Regulaminu i po sprawdzeniu należytego przeprowadzenia wszystkich procedur, akty przyjęte zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą podpisywane są przez Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego
  i publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez sekretarzy generalnych Parlamentu i Rady
  .

Po opracowaniu ostatecznej wersji tekstu przyjętego zgodnie z art. 193 Regulaminu i 
  załącznikiem XVIa oraz
  po sprawdzeniu należytego przeprowadzenia wszystkich procedur, akty przyjęte zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą podpisywane są przez Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego.

Sekretarze generalni Parlamentu i Rady podejmują następnie działania w celu opublikowania aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Poprawka 95

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 4 (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | ROZDZIAŁ 4 |
| | PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE PROCEDURY KONSULTACJI |
| | (Należy wstawić po art. 78) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 4

PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE PROCEDURY KONSULTACJI

(Należy wstawić po art. 78)

Poprawka 96

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 78 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 78a |
| | Zmieniony wniosek dotyczący aktu prawnie wiążącego |
| | Jeżeli Komisja zamierza zastąpić lub zmienić swój wniosek dotyczący aktu prawnie wiążącego, właściwa komisja może odroczyć jego rozpatrywanie do chwili otrzymania nowego wniosku lub poprawek Komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 78a

Zmieniony wniosek dotyczący aktu prawnie wiążącego

Jeżeli Komisja zamierza zastąpić lub zmienić swój wniosek dotyczący aktu prawnie wiążącego, właściwa komisja może odroczyć jego rozpatrywanie do chwili otrzymania nowego wniosku lub poprawek Komisji.

Poprawka 97

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 78 b (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 78b |
| | Stanowisko Komisji w sprawie poprawek |
| | Zanim właściwa komisja przystąpi do głosowania końcowego nad wnioskiem dotyczącym aktu prawnie wiążącego, może zwrócić się do Komisji o przedstawienie stanowiska w sprawie wszystkich przyjętych przez siebie poprawek do wniosku. |
| | W razie potrzeby stanowisko Komisji dołącza się do sprawozdania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 78b

Stanowisko Komisji w sprawie poprawek

Zanim właściwa komisja przystąpi do głosowania końcowego nad wnioskiem dotyczącym aktu prawnie wiążącego, może zwrócić się do Komisji o przedstawienie stanowiska w sprawie wszystkich przyjętych przez siebie poprawek do wniosku.

W razie potrzeby stanowisko Komisji dołącza się do sprawozdania.

Poprawka 98

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 78 c (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 78c |
| | Głosowanie na posiedzeniu plenarnym |
| | Stosuje się odpowiednio art. 59 ust. - 1, 1, 1b i 1c. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 78c

Głosowanie na posiedzeniu plenarnym

Stosuje się odpowiednio art. 59 ust. - 1, 1, 1b i 1c.

Poprawka 99

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 78 d (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 78d |
| | Postępowanie po przyjęciu stanowiska przez Parlament |
| | 1.   
  W okresie następującym po przyjęciu przez Parlament stanowiska w sprawie projektu aktu prawnie wiążącego, przewodniczący i sprawozdawca właściwej komisji śledzą przebieg dalszych prac nad tym projektem aktu w ramach procedury prowadzącej do jego przyjęcia przez Radę, w szczególności w celu upewnienia się, że Rada lub Komisja należycie przestrzegają wszelkich zobowiązań wobec Parlamentu dotyczących ich stanowiska. Regularnie przedkładają oni komisji sprawozdanie w tej sprawie. |
| | 2.   
  Właściwa komisja może wezwać Komisję i Radę do wspólnego omówienia sprawy. |
| | 3.   
  Na każdym etapie tej procedury właściwa komisja może, jeżeli uzna to za konieczne, złożyć projekt rezolucji, zalecając Parlamentowi, aby: |
| | — | zwrócił się do Komisji o wycofanie wniosku, |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 78d

Postępowanie po przyjęciu stanowiska przez Parlament

1.   
  W okresie następującym po przyjęciu przez Parlament stanowiska w sprawie projektu aktu prawnie wiążącego, przewodniczący i sprawozdawca właściwej komisji śledzą przebieg dalszych prac nad tym projektem aktu w ramach procedury prowadzącej do jego przyjęcia przez Radę, w szczególności w celu upewnienia się, że Rada lub Komisja należycie przestrzegają wszelkich zobowiązań wobec Parlamentu dotyczących ich stanowiska. Regularnie przedkładają oni komisji sprawozdanie w tej sprawie.

2.   
  Właściwa komisja może wezwać Komisję i Radę do wspólnego omówienia sprawy.

3.   
  Na każdym etapie tej procedury właściwa komisja może, jeżeli uzna to za konieczne, złożyć projekt rezolucji, zalecając Parlamentowi, aby:

—

zwrócił się do Komisji o wycofanie wniosku,

| — | zwrócił się do Komisji lub Rady o ponowne przekazanie mu sprawy zgodnie z art. 78e, lub zwrócił się do Komisji o przedstawienie nowego wniosku, lub |
| --- | --- |

—

zwrócił się do Komisji lub Rady o ponowne przekazanie mu sprawy zgodnie z art. 78e, lub zwrócił się do Komisji o przedstawienie nowego wniosku, lub

| — | postanowił o podjęciu wszelkich innych działań, które uzna za właściwe. |
| --- | --- |

—

postanowił o podjęciu wszelkich innych działań, które uzna za właściwe.

Wniosek ten wpisuje się do projektu porządku dziennego sesji miesięcznej następującej po przyjęciu wniosku przez komisję.

Poprawka 100

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Ustęp 78 e (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 78e |
| | Ponowne przekazanie do Parlamentu |
| | 1.   
  Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Rady o ponowną konsultację z Parlamentem w takich samych okolicznościach i na takich samych warunkach, jakie przewidziano w art. 63 ust. 1, a także wtedy, gdy Rada zmienia lub zamierza w istotny sposób zmienić projekt aktu prawnie wiążącego, w sprawie którego Parlament pierwotnie zajął stanowisko, chyba że zmiany te mają na celu wprowadzenie poprawek Parlamentu. |
| | 2.   
  Przewodniczący zwraca się także o ponowne przekazanie Parlamentowi projektu aktu prawnie wiążącego w okolicznościach określonych w niniejszym artykule, jeżeli Parlament podejmie taką decyzję na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 78e

Ponowne przekazanie do Parlamentu

1.   
  Na wniosek właściwej komisji Przewodniczący zwraca się do Rady o ponowną konsultację z Parlamentem w takich samych okolicznościach i na takich samych warunkach, jakie przewidziano w art. 63 ust. 1, a także wtedy, gdy Rada zmienia lub zamierza w istotny sposób zmienić projekt aktu prawnie wiążącego, w sprawie którego Parlament pierwotnie zajął stanowisko, chyba że zmiany te mają na celu wprowadzenie poprawek Parlamentu.

2.   
  Przewodniczący zwraca się także o ponowne przekazanie Parlamentowi projektu aktu prawnie wiążącego w okolicznościach określonych w niniejszym artykule, jeżeli Parlament podejmie taką decyzję na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów.

Poprawka 101

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 7 – numeracja

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ
  7 | ROZDZIAŁ
  5 |
| SPRAWY KONSTYTUCYJNE | SPRAWY KONSTYTUCYJNE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ
  7

ROZDZIAŁ
  5

SPRAWY KONSTYTUCYJNE

SPRAWY KONSTYTUCYJNE

Poprawka 102

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 81

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 81 | Artykuł 81 |
| Traktaty akcesyjne | Traktaty akcesyjne |
| 1.   Każdy wniosek państwa europejskiego o przystąpienie do Unii Europejskiej jest przekazywany właściwej komisji do rozpatrzenia. | 1.   Każdy wniosek państwa europejskiego o przystąpienie do Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej
  jest przekazywany właściwej komisji do rozpatrzenia. |
| 2.   Na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament może zwrócić się do Komisji lub Rady o udział w debacie przed rozpoczęciem negocjacji z państwem kandydującym. | 2.   Na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament może zwrócić się do Komisji lub Rady o udział w debacie przed rozpoczęciem negocjacji z państwem kandydującym. |
| 3.   
  Przez cały okres trwania negocjacji Komisja
  i 
  Rada
  regularnie i wyczerpująco
  informują właściwą komisję parlamentarną
  , w razie potrzeby w trybie poufnym, o postępach w negocjacjach. | 3.   
  Właściwa komisja zwraca się do Komisji
  i 
  Rady, by
  regularnie i wyczerpująco
  informowały ją
  , w razie potrzeby w trybie poufnym, o postępach w negocjacjach. |
| 4.   Na każdym etapie negocjacji Parlament może, na podstawie sprawozdania właściwej komisji, przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich wzięcie pod uwagę przed zawarciem traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej. | 4.   Na każdym etapie negocjacji Parlament może, na podstawie sprawozdania właściwej komisji, przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich wzięcie pod uwagę przed zawarciem traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej. |
| 5.   Po zakończeniu negocjacji, lecz przed podpisaniem jakiegokolwiek porozumienia, projekt porozumienia jest przekazywany Parlamentowi w celu uzyskania zgody Parlamentu zgodnie z art. 99 Regulaminu. | 5.   Po zakończeniu negocjacji, lecz przed podpisaniem jakiegokolwiek porozumienia, projekt porozumienia jest przekazywany Parlamentowi w celu uzyskania zgody Parlamentu zgodnie z art. 99 Regulaminu.
  Zgodnie z art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej zgoda Parlamentu wymaga większości głosów posłów do Parlamentu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 81

Artykuł 81

Traktaty akcesyjne

Traktaty akcesyjne

1.   Każdy wniosek państwa europejskiego o przystąpienie do Unii Europejskiej jest przekazywany właściwej komisji do rozpatrzenia.

1.   Każdy wniosek państwa europejskiego o przystąpienie do Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej
  jest przekazywany właściwej komisji do rozpatrzenia.

2.   Na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament może zwrócić się do Komisji lub Rady o udział w debacie przed rozpoczęciem negocjacji z państwem kandydującym.

2.   Na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament może zwrócić się do Komisji lub Rady o udział w debacie przed rozpoczęciem negocjacji z państwem kandydującym.

3.   
  Przez cały okres trwania negocjacji Komisja
  i 
  Rada
  regularnie i wyczerpująco
  informują właściwą komisję parlamentarną
  , w razie potrzeby w trybie poufnym, o postępach w negocjacjach.

3.   
  Właściwa komisja zwraca się do Komisji
  i 
  Rady, by
  regularnie i wyczerpująco
  informowały ją
  , w razie potrzeby w trybie poufnym, o postępach w negocjacjach.

4.   Na każdym etapie negocjacji Parlament może, na podstawie sprawozdania właściwej komisji, przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich wzięcie pod uwagę przed zawarciem traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej.

4.   Na każdym etapie negocjacji Parlament może, na podstawie sprawozdania właściwej komisji, przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich wzięcie pod uwagę przed zawarciem traktatu o przystąpieniu państwa do Unii Europejskiej.

5.   Po zakończeniu negocjacji, lecz przed podpisaniem jakiegokolwiek porozumienia, projekt porozumienia jest przekazywany Parlamentowi w celu uzyskania zgody Parlamentu zgodnie z art. 99 Regulaminu.

5.   Po zakończeniu negocjacji, lecz przed podpisaniem jakiegokolwiek porozumienia, projekt porozumienia jest przekazywany Parlamentowi w celu uzyskania zgody Parlamentu zgodnie z art. 99 Regulaminu.
  Zgodnie z art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej zgoda Parlamentu wymaga większości głosów posłów do Parlamentu.

Poprawka 103

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 83

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 83 | Artykuł 83 |
| Naruszenie przez państwo członkowskie podstawowych zasad | Naruszenie przez państwo członkowskie podstawowych zasad
  i wartości |
| 1.   Na podstawie specjalnego sprawozdania właściwej komisji opracowanego zgodnie z art. 45 i 52 Parlament może: | 1.   Na podstawie specjalnego sprawozdania właściwej komisji opracowanego zgodnie z art. 45 i 52 Parlament może: |
| a) | poddać pod głosowanie uzasadniony wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 83

Artykuł 83

Naruszenie przez państwo członkowskie podstawowych zasad

Naruszenie przez państwo członkowskie podstawowych zasad
  i wartości

1.   Na podstawie specjalnego sprawozdania właściwej komisji opracowanego zgodnie z art. 45 i 52 Parlament może:

1.   Na podstawie specjalnego sprawozdania właściwej komisji opracowanego zgodnie z art. 45 i 52 Parlament może:

a)

poddać pod głosowanie uzasadniony wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej;

| a) | poddać pod głosowanie uzasadniony wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

a)

poddać pod głosowanie uzasadniony wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej;

| b) | poddać pod głosowanie wniosek wzywający Komisję lub państwa członkowskie do przedstawienia wniosku zgodnie z art. 7 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

b)

poddać pod głosowanie wniosek wzywający Komisję lub państwa członkowskie do przedstawienia wniosku zgodnie z art. 7 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej;

| b) | poddać pod głosowanie wniosek wzywający Komisję lub państwa członkowskie do przedstawienia wniosku zgodnie z art. 7 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

b)

poddać pod głosowanie wniosek wzywający Komisję lub państwa członkowskie do przedstawienia wniosku zgodnie z art. 7 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej;

| c) | poddać pod głosowanie wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 3 lub, następnie, z art. 7 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

c)

poddać pod głosowanie wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 3 lub, następnie, z art. 7 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

| c) | poddać pod głosowanie wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 3 lub, następnie, z art. 7 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

c)

poddać pod głosowanie wniosek wzywający Radę do podjęcia działań zgodnie z art. 7 ust. 3 lub, następnie, z art. 7 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

2.   Każdy wniosek Rady o wyrażenie zgody na propozycję przedłożoną zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 Traktatu o Unii Europejskiej wraz z uwagami przekazanymi przez zainteresowane państwo członkowskie, jest przedstawiany w Parlamencie i kierowany do właściwej komisji zgodnie z art. 99. Z wyjątkiem pilnych i uzasadnionych przypadków, Parlament podejmuje decyzję na podstawie propozycji właściwej komisji.

2.   Każdy wniosek Rady o wyrażenie zgody na propozycję przedłożoną zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 Traktatu o Unii Europejskiej wraz z uwagami przekazanymi przez zainteresowane państwo członkowskie, jest przedstawiany w Parlamencie i kierowany do właściwej komisji zgodnie z art. 99. Z wyjątkiem pilnych i uzasadnionych przypadków, Parlament podejmuje decyzję na podstawie propozycji właściwej komisji.

3.   
  Decyzje
  , o których mowa w ust. 1 i 2, wymagają większości dwóch trzecich oddanych głosów reprezentujących większość
  członków
  Parlamentu.

3.   
  Zgodnie z art. 354 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzje
  , o których mowa w ust. 1 i 2, wymagają większości dwóch trzecich oddanych głosów reprezentujących większość
  posłów do
  Parlamentu.

4.   Z zastrzeżeniem zgody Konferencji Przewodniczących
  komisja przedmiotowo właściwa
  może przedłożyć projekt rezolucji towarzyszącej. Projekt ten wyraża opinię Parlamentu co do poważnego naruszenia zasad podstawowych przez państwo członkowskie
  oraz co do odpowiednich sankcji
  ,
  ich modyfikacji
  lub
  zniesienia
  .

4.   Z zastrzeżeniem zgody Konferencji Przewodniczących
  właściwa komisja
  może przedłożyć projekt rezolucji towarzyszącej. Projekt ten wyraża opinię Parlamentu co do poważnego naruszenia zasad podstawowych przez państwo członkowskie
  , środków, jakie należy przyjąć
  ,
  oraz zmiany
  lub
  uchylenia tych środków
  .

5.   Właściwa komisja czuwa nad tym, aby Parlament był wyczerpująco informowany oraz, jeżeli to konieczne, aby wydał opinię co do wszystkich dalszych decyzji podejmowanych po udzieleniu zgody na podstawie ust. 3. Rada jest proszona o przekazywanie informacji na temat rozwoju sytuacji. Na podstawie sporządzonej za zgodą Konferencji Przewodniczących propozycji właściwej komisji Parlament może przyjąć zalecenia dla Rady.

5.   Właściwa komisja czuwa nad tym, aby Parlament był wyczerpująco informowany oraz, jeżeli to konieczne, aby wydał opinię co do wszystkich dalszych decyzji podejmowanych po udzieleniu zgody na podstawie ust. 3. Rada jest proszona o przekazywanie informacji na temat rozwoju sytuacji. Na podstawie sporządzonej za zgodą Konferencji Przewodniczących propozycji właściwej komisji Parlament może przyjąć zalecenia dla Rady.

Poprawka 104

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 84

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 84 | Artykuł 84 |
| Skład Parlamentu | Skład Parlamentu |
| W stosownym czasie przed końcem kadencji parlamentarnej Parlament może na podstawie sprawozdania sporządzonego przez właściwą komisję zgodnie z art. 45 przedstawić propozycję
  modyfikacji
  swojego składu. Projekt decyzji Rady Europejskiej określającej skład Parlamentu jest rozpatrywany zgodnie z art. 99. | W stosownym czasie przed końcem kadencji parlamentarnej Parlament może, na podstawie sprawozdania sporządzonego przez właściwą komisję zgodnie z art. 
  14 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z art.
   45
  i 52 Regulaminu,
  przedstawić propozycję
  zmiany
  swojego składu. Projekt decyzji Rady Europejskiej określającej skład Parlamentu jest rozpatrywany zgodnie z art. 99. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 84

Artykuł 84

Skład Parlamentu

Skład Parlamentu

W stosownym czasie przed końcem kadencji parlamentarnej Parlament może na podstawie sprawozdania sporządzonego przez właściwą komisję zgodnie z art. 45 przedstawić propozycję
  modyfikacji
  swojego składu. Projekt decyzji Rady Europejskiej określającej skład Parlamentu jest rozpatrywany zgodnie z art. 99.

W stosownym czasie przed końcem kadencji parlamentarnej Parlament może, na podstawie sprawozdania sporządzonego przez właściwą komisję zgodnie z art. 
  14 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z art.
   45
  i 52 Regulaminu,
  przedstawić propozycję
  zmiany
  swojego składu. Projekt decyzji Rady Europejskiej określającej skład Parlamentu jest rozpatrywany zgodnie z art. 99.

Poprawka 105

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 85

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 85 | Artykuł 85 |
| Ściślejsza współpraca pomiędzy państwami członkowskimi | Ściślejsza współpraca pomiędzy państwami członkowskimi |
| 1.   Wnioski mające na celu wprowadzenie ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej są przekazywane przez Przewodniczącego do rozpatrzenia właściwej komisji.
  Artykuły 39, 41, 43, 47-63 i
  99
  Regulaminu stosuje się odpowiednio
  . | 1.   Wnioski mające na celu wprowadzenie ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej są przekazywane przez Przewodniczącego do rozpatrzenia właściwej komisji.
  Artykuł
  99 stosuje się. |
| 2.   Właściwa komisja sprawdza zgodność z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z art. 326–334 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. | 2.   Właściwa komisja sprawdza zgodność z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z art. 326–334 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| 3.   Po ustanowieniu ściślejszej współpracy późniejsze akty prawne proponowane w jej ramach podlegają w Parlamencie tym samym procedurom co akty nie wchodzące w zakres ściślejszej współpracy. Artykuł 47 stosuje się. | 3.   Po ustanowieniu ściślejszej współpracy późniejsze akty prawne proponowane w jej ramach podlegają na posiedzeniu plenarnym tym samym procedurom co akty nie wchodzące w zakres ściślejszej współpracy. Artykuł 47 stosuje się. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 85

Artykuł 85

Ściślejsza współpraca pomiędzy państwami członkowskimi

Ściślejsza współpraca pomiędzy państwami członkowskimi

1.   Wnioski mające na celu wprowadzenie ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej są przekazywane przez Przewodniczącego do rozpatrzenia właściwej komisji.
  Artykuły 39, 41, 43, 47-63 i
  99
  Regulaminu stosuje się odpowiednio
  .

1.   Wnioski mające na celu wprowadzenie ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej są przekazywane przez Przewodniczącego do rozpatrzenia właściwej komisji.
  Artykuł
  99 stosuje się.

2.   Właściwa komisja sprawdza zgodność z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z art. 326–334 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   Właściwa komisja sprawdza zgodność z art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z art. 326–334 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

3.   Po ustanowieniu ściślejszej współpracy późniejsze akty prawne proponowane w jej ramach podlegają w Parlamencie tym samym procedurom co akty nie wchodzące w zakres ściślejszej współpracy. Artykuł 47 stosuje się.

3.   Po ustanowieniu ściślejszej współpracy późniejsze akty prawne proponowane w jej ramach podlegają na posiedzeniu plenarnym tym samym procedurom co akty nie wchodzące w zakres ściślejszej współpracy. Artykuł 47 stosuje się.

Poprawka 106

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 8 – numeracja

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ
  8 | ROZDZIAŁ
  6 |
| PROCEDURY BUDŻETOWE | PROCEDURY BUDŻETOWE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ
  8

ROZDZIAŁ
  6

PROCEDURY BUDŻETOWE

PROCEDURY BUDŻETOWE

Poprawka 107

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 86

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 86 | Artykuł 86 |
| Wieloletnie ramy finansowe | Wieloletnie ramy finansowe |
| W przypadku gdy
  Rada wymaga zgody Parlamentu w odniesieniu do wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe,
  sprawa zostaje przekazana do komisji przedmiotowo właściwej
  zgodnie z 
  procedurą określoną w
   art. 99.
  Do osiągnięcia zgody Parlamentu wymagana jest większość
  głosów
  jego członków
  . | Jeżeli
  Rada wymaga zgody Parlamentu w odniesieniu do wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe,
  sprawę rozpatruje się
  zgodnie z art. 99
  . Zgodnie z art. 312 ust
  . 
  2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zgoda Parlamentu wymaga większości
  głosów
  posłów do Parlamentu
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 86

Artykuł 86

Wieloletnie ramy finansowe

Wieloletnie ramy finansowe

W przypadku gdy
  Rada wymaga zgody Parlamentu w odniesieniu do wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe,
  sprawa zostaje przekazana do komisji przedmiotowo właściwej
  zgodnie z 
  procedurą określoną w
   art. 99.
  Do osiągnięcia zgody Parlamentu wymagana jest większość
  głosów
  jego członków
  .

Jeżeli
  Rada wymaga zgody Parlamentu w odniesieniu do wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe,
  sprawę rozpatruje się
  zgodnie z art. 99
  . Zgodnie z art. 312 ust
  . 
  2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zgoda Parlamentu wymaga większości
  głosów
  posłów do Parlamentu
  .

Poprawka 108

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 86 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 86a |
| | Roczna procedura budżetowa |
| | Właściwa komisja może podjąć decyzję o sporządzeniu sprawozdania dotyczącego budżetu, jakie uzna za stosowne, z uwzględnieniem załącznika do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami

   (1a)

  . |
| | Każda inna komisja może wydać opinię w terminie określonym przez właściwą komisję. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 86a

Roczna procedura budżetowa

Właściwa komisja może podjąć decyzję o sporządzeniu sprawozdania dotyczącego budżetu, jakie uzna za stosowne, z uwzględnieniem załącznika do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami

   (1a)

  .

Każda inna komisja może wydać opinię w terminie określonym przez właściwą komisję.

Poprawka 109

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 87

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 87 | skreśla się |
| Dokumenty robocze | |
| 1.   
  Posłom udostępniane są następujące dokumenty: | |
| a) | projekt budżetu przedstawiany przez Komisję; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 87

skreśla się

Dokumenty robocze

1.   
  Posłom udostępniane są następujące dokumenty:

a)

projekt budżetu przedstawiany przez Komisję;

| b) | sprawozdanie Rady z obrad nad projektem budżetu; |
| --- | --- |

b)

sprawozdanie Rady z obrad nad projektem budżetu;

| c) | stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu przyjęte zgodnie z art. 314 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

c)

stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu przyjęte zgodnie z art. 314 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| d) | wszelkie projekty decyzji w sprawie kwot miesięcznego prowizorium budżetowego zgodnie z art. 315 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

d)

wszelkie projekty decyzji w sprawie kwot miesięcznego prowizorium budżetowego zgodnie z art. 315 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   
  Powyższe dokumenty są przekazywane właściwej komisji. Każda zainteresowana komisja może wydać swoją opinię.

3.   
  Przewodniczący wyznacza termin, w jakim komisje, które zamierzają wydać opinię, przekazują ją właściwej komisji.

Poprawka 110

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 88

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 88 | Artykuł 88 |
| Rozpatrywanie
  projektu budżetu
  – pierwszy etap | Stanowisko Parlamentu w sprawie
  projektu budżetu |
| 1.   
  Zgodnie z określonymi niżej zasadami każdy poseł może złożyć i przedstawić projekty poprawek
  do projektu budżetu. | 1.   
  Poprawki
  do
  stanowiska Rady w sprawie
  projektu budżetu
  mogą być składane we właściwej komisji przez indywidualnych posłów
  . |
| | Na posiedzeniu plenarnym poprawki do stanowiska Rady mogą zostać złożone przez co najmniej 40 posłów lub w imieniu komisji lub grupy politycznej. |
| 2.   
  Propozycje poprawek
  są
  dopuszczalne, jeżeli zostały złożone
  na piśmie
  i podpisane przez co najmniej 40 posłów albo przedłożone w imieniu grupy politycznej lub komisji,
  określają
  pozycje budżetowe
  ,
  których
  dotyczą
  , oraz zapewniają przestrzeganie zasady równowagi przychodów i wydatków. Projekty poprawek zawierają wszelkie użyteczne informacje do zamieszczenia w uwagach do danej pozycji budżetowej
  . | 2.   
  Poprawki
  są
  składane wraz z uzasadnieniem
  na piśmie
  , opatrzone podpisem autorów i
  określają
  linię budżetową
  ,
  której
  dotyczą. |
| Do wszystkich projektów poprawek do projektu budżetu dołączane są pisemne uzasadnienia. | |
| 3.   Przewodniczący wyznacza termin składania
  projektów
  poprawek. | 3.   Przewodniczący wyznacza termin składania poprawek. |
| 4.   Właściwa komisja
  wydaje opinię na temat złożonych tekstów
  przed poddaniem ich pod dyskusję na posiedzeniu plenarnym. | 4.   Właściwa komisja
  przeprowadza głosowanie nad poprawkami
  przed poddaniem ich pod dyskusję na posiedzeniu plenarnym. |
| Projekty poprawek
  , które zostały odrzucone przez właściwą komisję,
  są poddawane
  pod głosowanie
  na posiedzeniu plenarnym
  jedynie wówczas, gdy komisja lub co najmniej 40 posłów złoży odpowiedni wniosek na piśmie w terminie wyznaczonym przez Przewodniczącego. Termin ten nie może być w żadnym wypadku krótszy niż dwadzieścia cztery godziny przed rozpoczęciem głosowania. | 4a.
     
  Poprawki złożone na posiedzeniu plenarnym
  , które zostały odrzucone przez właściwą komisję,
  mogą być poddane
  pod głosowanie jedynie wówczas, gdy komisja lub co najmniej 40 posłów złoży odpowiedni wniosek na piśmie w terminie wyznaczonym przez Przewodniczącego. Termin ten nie może być w żadnym wypadku krótszy niż dwadzieścia cztery godziny przed rozpoczęciem głosowania. |
| 5.   
  Projekty poprawek
  do preliminarza budżetowego Parlamentu Europejskiego zbieżne z projektami odrzuconymi wcześniej przez Parlament na etapie ustalania preliminarza są poddawane pod dyskusję jedynie wówczas, gdy właściwa komisja wyda pozytywną opinię. | 5.   
  Poprawki
  do preliminarza budżetowego Parlamentu Europejskiego zbieżne z projektami odrzuconymi wcześniej przez Parlament na etapie ustalania preliminarza są poddawane pod dyskusję jedynie wówczas, gdy właściwa komisja wyda pozytywną opinię. |
| 6.   
  Na zasadzie odstępstwa od postanowień art. 59 ust. 2 Parlament stanowi w oddzielnych, następujących
  po sobie
  głosowaniach
  w sprawie: | 6.   
  Parlament przeprowadza następujące
  po sobie
  głosowania
  w sprawie: |
| — | każdego
  projektu
  poprawki
  , |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 88

Artykuł 88

Rozpatrywanie
  projektu budżetu
  – pierwszy etap

Stanowisko Parlamentu w sprawie
  projektu budżetu

1.   
  Zgodnie z określonymi niżej zasadami każdy poseł może złożyć i przedstawić projekty poprawek
  do projektu budżetu.

1.   
  Poprawki
  do
  stanowiska Rady w sprawie
  projektu budżetu
  mogą być składane we właściwej komisji przez indywidualnych posłów
  .

Na posiedzeniu plenarnym poprawki do stanowiska Rady mogą zostać złożone przez co najmniej 40 posłów lub w imieniu komisji lub grupy politycznej.

2.   
  Propozycje poprawek
  są
  dopuszczalne, jeżeli zostały złożone
  na piśmie
  i podpisane przez co najmniej 40 posłów albo przedłożone w imieniu grupy politycznej lub komisji,
  określają
  pozycje budżetowe
  ,
  których
  dotyczą
  , oraz zapewniają przestrzeganie zasady równowagi przychodów i wydatków. Projekty poprawek zawierają wszelkie użyteczne informacje do zamieszczenia w uwagach do danej pozycji budżetowej
  .

2.   
  Poprawki
  są
  składane wraz z uzasadnieniem
  na piśmie
  , opatrzone podpisem autorów i
  określają
  linię budżetową
  ,
  której
  dotyczą.

Do wszystkich projektów poprawek do projektu budżetu dołączane są pisemne uzasadnienia.

3.   Przewodniczący wyznacza termin składania
  projektów
  poprawek.

3.   Przewodniczący wyznacza termin składania poprawek.

4.   Właściwa komisja
  wydaje opinię na temat złożonych tekstów
  przed poddaniem ich pod dyskusję na posiedzeniu plenarnym.

4.   Właściwa komisja
  przeprowadza głosowanie nad poprawkami
  przed poddaniem ich pod dyskusję na posiedzeniu plenarnym.

Projekty poprawek
  , które zostały odrzucone przez właściwą komisję,
  są poddawane
  pod głosowanie
  na posiedzeniu plenarnym
  jedynie wówczas, gdy komisja lub co najmniej 40 posłów złoży odpowiedni wniosek na piśmie w terminie wyznaczonym przez Przewodniczącego. Termin ten nie może być w żadnym wypadku krótszy niż dwadzieścia cztery godziny przed rozpoczęciem głosowania.

4a.
     
  Poprawki złożone na posiedzeniu plenarnym
  , które zostały odrzucone przez właściwą komisję,
  mogą być poddane
  pod głosowanie jedynie wówczas, gdy komisja lub co najmniej 40 posłów złoży odpowiedni wniosek na piśmie w terminie wyznaczonym przez Przewodniczącego. Termin ten nie może być w żadnym wypadku krótszy niż dwadzieścia cztery godziny przed rozpoczęciem głosowania.

5.   
  Projekty poprawek
  do preliminarza budżetowego Parlamentu Europejskiego zbieżne z projektami odrzuconymi wcześniej przez Parlament na etapie ustalania preliminarza są poddawane pod dyskusję jedynie wówczas, gdy właściwa komisja wyda pozytywną opinię.

5.   
  Poprawki
  do preliminarza budżetowego Parlamentu Europejskiego zbieżne z projektami odrzuconymi wcześniej przez Parlament na etapie ustalania preliminarza są poddawane pod dyskusję jedynie wówczas, gdy właściwa komisja wyda pozytywną opinię.

6.   
  Na zasadzie odstępstwa od postanowień art. 59 ust. 2 Parlament stanowi w oddzielnych, następujących
  po sobie
  głosowaniach
  w sprawie:

6.   
  Parlament przeprowadza następujące
  po sobie
  głosowania
  w sprawie:

—

każdego
  projektu
  poprawki
  ,

| — | poprawek do stanowiska Rady w sprawie
  projektu
  budżetu według sekcji
  , |
| --- | --- |

—

poprawek do stanowiska Rady w sprawie
  projektu
  budżetu według sekcji
  ,

| — | sekcji projektu budżetu, |
| --- | --- |

—

sekcji projektu budżetu,

| — | projektów rezolucji odnoszących się do projektu budżetu. |
| --- | --- |

—

projektów rezolucji odnoszących się do projektu budżetu.

| — | projektów rezolucji odnoszących się do projektu budżetu. |
| --- | --- |

—

projektów rezolucji odnoszących się do projektu budżetu.

Zastosowanie ma jednak art. 174 ust. 
  4–8
  .

Zastosowanie ma jednak art. 174 ust. 
  4–8a
  .

7.   Artykuły, rozdziały, tytuły i sekcje projektu budżetu, do których nie wniesiono
  projektów
  poprawek uznaje się za przyjęte.

7.   Artykuły, rozdziały, tytuły i sekcje projektu budżetu, do których nie wniesiono poprawek, uznaje się za przyjęte.

8.   Do przyjęcia
  projektów
  poprawek wymagana jest większość głosów
  członków
  Parlamentu.

8.   
  Zgodnie z art. 314 ust. 4 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  do przyjęcia poprawek wymagana jest większość głosów
  posłów do
  Parlamentu.

9.   Jeżeli Parlament wniósł poprawki do projektu budżetu,
  zmieniony projekt budżetu przekazywany jest wraz z uzasadnieniami
  Radzie i Komisji.

9.   Jeżeli Parlament wniósł poprawki do
  stanowiska Rady w sprawie
  projektu budżetu,
  zmienione w ten sposób stanowisko jest przekazywane
  Radzie i Komisji
  wraz z uzasadnieniami oraz protokołem posiedzenia, na którym przyjęto poprawki
  .

10.   
  Rada i Komisja otrzymują protokół z przebiegu posiedzenia, w czasie którego Parlament głosował nad projektem budżetu.

Poprawka 111

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 89

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  89 | Artykuł
  95a |
| Rozmowy trójstronne dotyczące kwestii finansowych | Współpraca międzyinstytucjonalna |
| Przewodniczący uczestniczy w regularnych spotkaniach przewodniczących Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji zwoływanych z inicjatywy Komisji w ramach procedur budżetowych, o których mowa w części szóstej tytuł II Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przewodniczący podejmuje wszelkie środki niezbędne do popierania konsultacji i zbliżania stanowisk instytucji w celu ułatwienia wdrożenia procedur, o których mowa powyżej. | Zgodnie z art. 324 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  Przewodniczący uczestniczy w regularnych spotkaniach przewodniczących Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji zwoływanych z inicjatywy Komisji w ramach procedur budżetowych, o których mowa w części szóstej tytuł II Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przewodniczący podejmuje wszelkie środki niezbędne do popierania konsultacji i zbliżania stanowisk instytucji w celu ułatwienia wdrożenia procedur, o których mowa powyżej. |
| Przewodniczący Parlamentu może powierzyć to zadanie wiceprzewodniczącemu mającemu doświadczenie w kwestiach budżetowych lub przewodniczącemu komisji właściwej dla spraw budżetowych. | Przewodniczący Parlamentu może powierzyć to zadanie wiceprzewodniczącemu mającemu doświadczenie w kwestiach budżetowych lub przewodniczącemu komisji właściwej dla spraw budżetowych. |
| | (Należy przesunąć ten artykuł ze zmianami na koniec rozdziału dotyczącego procedur budżetowych, po art. 95). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  89

Artykuł
  95a

Rozmowy trójstronne dotyczące kwestii finansowych

Współpraca międzyinstytucjonalna

Przewodniczący uczestniczy w regularnych spotkaniach przewodniczących Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji zwoływanych z inicjatywy Komisji w ramach procedur budżetowych, o których mowa w części szóstej tytuł II Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przewodniczący podejmuje wszelkie środki niezbędne do popierania konsultacji i zbliżania stanowisk instytucji w celu ułatwienia wdrożenia procedur, o których mowa powyżej.

Zgodnie z art. 324 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  Przewodniczący uczestniczy w regularnych spotkaniach przewodniczących Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji zwoływanych z inicjatywy Komisji w ramach procedur budżetowych, o których mowa w części szóstej tytuł II Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przewodniczący podejmuje wszelkie środki niezbędne do popierania konsultacji i zbliżania stanowisk instytucji w celu ułatwienia wdrożenia procedur, o których mowa powyżej.

Przewodniczący Parlamentu może powierzyć to zadanie wiceprzewodniczącemu mającemu doświadczenie w kwestiach budżetowych lub przewodniczącemu komisji właściwej dla spraw budżetowych.

Przewodniczący Parlamentu może powierzyć to zadanie wiceprzewodniczącemu mającemu doświadczenie w kwestiach budżetowych lub przewodniczącemu komisji właściwej dla spraw budżetowych.

(Należy przesunąć ten artykuł ze zmianami na koniec rozdziału dotyczącego procedur budżetowych, po art. 95).

Poprawka 112

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 91

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 91 | Artykuł 91 |
| Ostateczne przyjęcie budżetu | Ostateczne przyjęcie budżetu |
| Jeżeli Przewodniczący
  jest przekonany
  , że budżet został przyjęty zgodnie z przepisami art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ogłasza na posiedzeniu, że budżet został ostatecznie przyjęty. Przewodniczący zarządza publikację budżetu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | Jeżeli Przewodniczący
  uzna
  , że budżet został przyjęty zgodnie z przepisami art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ogłasza na posiedzeniu, że budżet został ostatecznie przyjęty. Przewodniczący zarządza publikację budżetu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 91

Artykuł 91

Ostateczne przyjęcie budżetu

Ostateczne przyjęcie budżetu

Jeżeli Przewodniczący
  jest przekonany
  , że budżet został przyjęty zgodnie z przepisami art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ogłasza na posiedzeniu, że budżet został ostatecznie przyjęty. Przewodniczący zarządza publikację budżetu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Jeżeli Przewodniczący
  uzna
  , że budżet został przyjęty zgodnie z przepisami art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ogłasza na posiedzeniu, że budżet został ostatecznie przyjęty. Przewodniczący zarządza publikację budżetu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Poprawka 113

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 93

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 93 | Artykuł 93 |
| Udzielenie Komisji absolutorium z wykonania budżetu | Udzielenie Komisji absolutorium z wykonania budżetu |
| Postanowienia dotyczące procedur
  wykonawczych stosowanych przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia
  Komisji absolutorium z wykonania budżetu, zgodnie z postanowieniami finansowymi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z rozporządzeniem finansowym, są załączone do niniejszego Regulaminu (11).
  Załącznik ten jest przyjmowany zgodnie z art. 227 ust. 2. | Postanowienia dotyczące procedur
  udzielania
  Komisji absolutorium z wykonania budżetu zgodnie z postanowieniami finansowymi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z rozporządzeniem finansowym są załączone do niniejszego Regulaminu (11). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 93

Artykuł 93

Udzielenie Komisji absolutorium z wykonania budżetu

Udzielenie Komisji absolutorium z wykonania budżetu

Postanowienia dotyczące procedur
  wykonawczych stosowanych przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia
  Komisji absolutorium z wykonania budżetu, zgodnie z postanowieniami finansowymi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z rozporządzeniem finansowym, są załączone do niniejszego Regulaminu (11).
  Załącznik ten jest przyjmowany zgodnie z art. 227 ust. 2.

Postanowienia dotyczące procedur
  udzielania
  Komisji absolutorium z wykonania budżetu zgodnie z postanowieniami finansowymi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z rozporządzeniem finansowym są załączone do niniejszego Regulaminu (11).

Poprawka 114

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 94

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 94 | Artykuł 94 |
| Inne procedury udzielania absolutorium | Inne procedury udzielania absolutorium |
| Postanowienia dotyczące procedury stosowanej przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu stosuje się również do procedury udzielania absolutorium: | Postanowienia dotyczące procedury stosowanej przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu
  , zgodnie z art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
  stosuje się również do procedury udzielania absolutorium: |
| — | Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 94

Artykuł 94

Inne procedury udzielania absolutorium

Inne procedury udzielania absolutorium

Postanowienia dotyczące procedury stosowanej przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu stosuje się również do procedury udzielania absolutorium:

Postanowienia dotyczące procedury stosowanej przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu
  , zgodnie z art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
  stosuje się również do procedury udzielania absolutorium:

—

Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego;

| — | Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

—

Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego;

| — | osobom odpowiedzialnym za wykonanie budżetów innych instytucji i organów Unii Europejskiej, takich jak Rada
  (w zakresie funkcji wykonawczych)
  , Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów; |
| --- | --- |

—

osobom odpowiedzialnym za wykonanie budżetów innych instytucji i organów Unii Europejskiej, takich jak Rada
  (w zakresie funkcji wykonawczych)
  , Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów;

| — | osobom odpowiedzialnym za wykonanie budżetów innych instytucji i organów Unii Europejskiej, takich jak Rada, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów; |
| --- | --- |

—

osobom odpowiedzialnym za wykonanie budżetów innych instytucji i organów Unii Europejskiej, takich jak Rada, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów;

| — | Komisji z wykonania budżetu Europejskiego Funduszu Rozwoju; |
| --- | --- |

—

Komisji z wykonania budżetu Europejskiego Funduszu Rozwoju;

| — | Komisji z wykonania budżetu Europejskiego Funduszu Rozwoju; |
| --- | --- |

—

Komisji z wykonania budżetu Europejskiego Funduszu Rozwoju;

| — | organom odpowiedzialnym za wykonanie budżetu jednostek prawnie niezależnych wykonujących zadania Unii, w zakresie, w jakim ich czynności podlegają przepisom wymagającym udzielenia absolutorium przez Parlament Europejski; |
| --- | --- |

—

organom odpowiedzialnym za wykonanie budżetu jednostek prawnie niezależnych wykonujących zadania Unii, w zakresie, w jakim ich czynności podlegają przepisom wymagającym udzielenia absolutorium przez Parlament Europejski;

| — | organom odpowiedzialnym za wykonanie budżetu jednostek prawnie niezależnych wykonujących zadania Unii, w zakresie, w jakim ich czynności podlegają przepisom wymagającym udzielenia absolutorium przez Parlament Europejski; |
| --- | --- |

—

organom odpowiedzialnym za wykonanie budżetu jednostek prawnie niezależnych wykonujących zadania Unii, w zakresie, w jakim ich czynności podlegają przepisom wymagającym udzielenia absolutorium przez Parlament Europejski;

Poprawka 115

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 95

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  95 | Artykuł
  92a |
| Kontrola Parlamentu nad wykonywaniem
  budżetu | Wykonanie
  budżetu |
| 1.   Parlament kontroluje wykonywanie budżetu bieżącego. Zadanie to powierza komisjom właściwym w sprawach budżetu i kontroli budżetowej oraz innym zainteresowanym komisjom. | 1.   Parlament kontroluje wykonywanie budżetu bieżącego. Zadanie to powierza komisjom właściwym w sprawach budżetu i kontroli budżetowej oraz innym zainteresowanym komisjom. |
| 2.   Co roku, przed
  pierwszym
  czytaniem projektu budżetu na kolejny rok budżetowy, Parlament bada problemy związane z wykonywaniem budżetu bieżącego, we właściwych przypadkach na podstawie projektu rezolucji przedstawionego przez właściwą komisję parlamentarną. | 2.   Co roku, przed czytaniem projektu budżetu na kolejny rok budżetowy, Parlament bada problemy związane z wykonywaniem budżetu bieżącego, we właściwych przypadkach na podstawie projektu rezolucji przedstawionego przez właściwą komisję parlamentarną. |
| | (Ten artykuł po zmianach zostanie przeniesiony przed art. 93.) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  95

Artykuł
  92a

Kontrola Parlamentu nad wykonywaniem
  budżetu

Wykonanie
  budżetu

1.   Parlament kontroluje wykonywanie budżetu bieżącego. Zadanie to powierza komisjom właściwym w sprawach budżetu i kontroli budżetowej oraz innym zainteresowanym komisjom.

1.   Parlament kontroluje wykonywanie budżetu bieżącego. Zadanie to powierza komisjom właściwym w sprawach budżetu i kontroli budżetowej oraz innym zainteresowanym komisjom.

2.   Co roku, przed
  pierwszym
  czytaniem projektu budżetu na kolejny rok budżetowy, Parlament bada problemy związane z wykonywaniem budżetu bieżącego, we właściwych przypadkach na podstawie projektu rezolucji przedstawionego przez właściwą komisję parlamentarną.

2.   Co roku, przed czytaniem projektu budżetu na kolejny rok budżetowy, Parlament bada problemy związane z wykonywaniem budżetu bieżącego, we właściwych przypadkach na podstawie projektu rezolucji przedstawionego przez właściwą komisję parlamentarną.

(Ten artykuł po zmianach zostanie przeniesiony przed art. 93.)

Poprawka 116

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 9 – numeracja

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ
  9 | ROZDZIAŁ
  7 |
| WEWNĘTRZNE PROCEDURY BUDŻETOWE | WEWNĘTRZNE PROCEDURY BUDŻETOWE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ
  9

ROZDZIAŁ
  7

WEWNĘTRZNE PROCEDURY BUDŻETOWE

WEWNĘTRZNE PROCEDURY BUDŻETOWE

Poprawka 117

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 98

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 98 | Artykuł 98 |
| Uprawnienia w zakresie ponoszenia i pokrywania wydatków | Uprawnienia w zakresie ponoszenia i pokrywania wydatków
  , zatwierdzania sprawozdań finansowych i udzielania absolutorium |
| 1.   Po konsultacji z właściwą komisją Przewodniczący podejmuje lub zleca podjęcie decyzji w sprawie poniesienia i pokrycia wydatków w ramach wewnętrznego regulaminu finansowego przyjętego przez Prezydium. | 1.   Po konsultacji z właściwą komisją Przewodniczący podejmuje lub zleca podjęcie decyzji w sprawie poniesienia i pokrycia wydatków w ramach wewnętrznego regulaminu finansowego przyjętego przez Prezydium. |
| 2.   Przewodniczący przekazuje do właściwej komisji projekt rocznego sprawozdania finansowego. | 2.   Przewodniczący przekazuje do właściwej komisji projekt rocznego sprawozdania finansowego. |
| 3.   Na podstawie sprawozdania właściwej komisji Parlament zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz stanowi o udzieleniu absolutorium. | 3.   Na podstawie sprawozdania właściwej komisji Parlament zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz stanowi o udzieleniu absolutorium. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 98

Artykuł 98

Uprawnienia w zakresie ponoszenia i pokrywania wydatków

Uprawnienia w zakresie ponoszenia i pokrywania wydatków
  , zatwierdzania sprawozdań finansowych i udzielania absolutorium

1.   Po konsultacji z właściwą komisją Przewodniczący podejmuje lub zleca podjęcie decyzji w sprawie poniesienia i pokrycia wydatków w ramach wewnętrznego regulaminu finansowego przyjętego przez Prezydium.

1.   Po konsultacji z właściwą komisją Przewodniczący podejmuje lub zleca podjęcie decyzji w sprawie poniesienia i pokrycia wydatków w ramach wewnętrznego regulaminu finansowego przyjętego przez Prezydium.

2.   Przewodniczący przekazuje do właściwej komisji projekt rocznego sprawozdania finansowego.

2.   Przewodniczący przekazuje do właściwej komisji projekt rocznego sprawozdania finansowego.

3.   Na podstawie sprawozdania właściwej komisji Parlament zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz stanowi o udzieleniu absolutorium.

3.   Na podstawie sprawozdania właściwej komisji Parlament zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz stanowi o udzieleniu absolutorium.

Poprawka 118

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 10 – numeracja

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ
  10 | ROZDZIAŁ
  8 |
| PROCEDURA ZGODY | PROCEDURA ZGODY |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ
  10

ROZDZIAŁ
  8

PROCEDURA ZGODY

PROCEDURA ZGODY

Poprawka 119

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 99

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 99 | Artykuł 99 |
| Procedura zgody | Procedura zgody |
| 1.   Poproszony o 
  wyrażenie
  zgody na
  proponowany
  akt
  prawny Parlament podejmuje decyzję na podstawie wydanego przez właściwą komisję parlamentarną zalecenia
  w sprawie przyjęcia lub odrzucenia
  danego
  aktu. Zalecenie zawiera umocowania, lecz nie zawiera motywów.
  Zalecenie
  może
  zawierać
  krótkie uzasadnienie, które sporządza sprawozdawca i które nie jest poddawane pod głosowanie. Artykuł 56 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
  Poprawki złożone w komisji są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy mają one na celu odrzucenie zalecenia proponowanego przez sprawozdawcę. | 1.   
  Jeżeli Parlament zostanie
  poproszony o 
  udzielenie
  zgody na akt
  prawnie wiążący, właściwa komisja przedstawia mu zalecenie
  w sprawie przyjęcia lub odrzucenia
  proponowanego
  aktu. |
| | Zalecenie zawiera umocowania, lecz nie zawiera motywów.
  Poprawki w komisji są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy mają one na celu odrzucenie zalecenia proponowanego przez sprawozdawcę. |
| | Zaleceniu
  może
  towarzyszyć
  krótkie uzasadnienie, które sporządza sprawozdawca i które nie jest poddawane pod głosowanie. Artykuł 56 ust. 1 stosuje się odpowiednio. |
| Komisja
  przedmiotowo właściwa
  może złożyć projekt rezolucji nieustawodawczej.
  Inne komisje mogą uczestniczyć w opracowaniu rezolucji zgodnie z art. 201 ust. 3 w połączeniu z art. 53, 54 lub 55
  . | 1a.
     
  W razie konieczności właściwa
  komisja może
  również
  złożyć
  sprawozdanie obejmujące
  projekt rezolucji nieustawodawczej
  , podając przyczyny udzielenia lub nieudzielenia zgody przez Parlament oraz, w stosownych przypadkach, wydając zalecenia dotyczące wykonania proponowanego aktu
  . |
| | 1b.
     
  Właściwa komisja bezzwłocznie rozpatruje wniosek o udzielenie zgody. Jeżeli właściwa komisja nie przyjmie zalecenia w ciągu 6 miesięcy od daty przedstawienia jej wniosku o udzielenie zgody, Konferencja Przewodniczących może wprowadzić daną sprawę do porządku obrad celem jej rozpatrzenia podczas kolejnej sesji miesięcznej albo – w należycie uzasadnionych przypadkach – podjąć decyzję o przedłużeniu tego 6-miesięcznego okresu. |
| W drodze jednego głosowania nad udzieleniem zgody Parlament podejmuje decyzję w sprawie aktu prawnego
  , który według postanowień Traktatu o Unii Europejskiej lub Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wymaga jego zgody –
  bez względu na to, czy zalecenie komisji przedmiotowo właściwej dotyczy przyjęcia czy odrzucenia danego aktu – przy czym nie ma możliwości wnoszenia poprawek
  . Większość wymagana do udzielenia zgody jest większością określoną w odpowiednim artykule Traktatu o Unii Europejskiej lub Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowiącym podstawę prawną proponowanego aktu lub, jeżeli nie określa jej odpowiedni artykuł, większością oddanych głosów
  . W przypadku nieuzyskania wymaganej większości proponowany akt zostaje odrzucony. | 1c.
     W drodze jednego głosowania nad udzieleniem zgody Parlament podejmuje decyzję w sprawie
  proponowanego
  aktu prawnego bez względu na to, czy zalecenie komisji przedmiotowo właściwej dotyczy przyjęcia czy odrzucenia danego aktu – przy czym nie ma możliwości wnoszenia poprawek. W przypadku nieuzyskania wymaganej większości proponowany akt zostaje odrzucony. |
| 2.   
  Ponadto w przypadku umów międzynarodowych, traktatów akcesyjnych, stwierdzenia poważnego i trwałego naruszenia podstawowych zasad przez państwo członkowskie, ustalania składu Parlamentu, podejmowania wzmocnionej współpracy między państwami członkowskimi lub przyjmowania wieloletnich ram finansowych stosuje się odpowiednio art. 108, 81, 83, 84, 85 i 86. | |
| 3.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu prawnego lub planowana umowa międzynarodowa wymaga zgody Parlamentu, właściwa komisja może przedstawić
  w Parlamencie
  wstępne sprawozdanie. Sprawozdanie to zawiera projekt rezolucji z zaleceniami dotyczącymi zmiany lub wdrożenia proponowanego aktu
  ustawodawczego lub planowanej umowy międzynarodowej
  . | 3.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu prawnego lub planowana umowa międzynarodowa wymaga zgody Parlamentu, właściwa komisja może
  w dowolnym czasie
  przedstawić
  na posiedzeniu plenarnym
  wstępne sprawozdanie. Sprawozdanie to zawiera projekt rezolucji z zaleceniami dotyczącymi zmiany lub wdrożenia proponowanego aktu. |
| 4.   
  Komisja przedmiotowo właściwa bezzwłocznie rozpatruje wniosek o udzielenie zgody. Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa postanowi nie wydawać zalecenia lub nie przyjmie zalecenia w ciągu sześciu miesięcy od daty przedstawienia jej wniosku o udzielenie zgody, Konferencja Przewodniczących może wprowadzić daną sprawę do porządku obrad kolejnej sesji miesięcznej celem jej rozpatrzenia lub, w należycie uzasadnionych przypadkach, podjąć decyzję o przedłużeniu tego sześciomiesięcznego okresu. | |
| Jeżeli zgoda Parlamentu jest wymagana do zawarcia umowy międzynarodowej, Parlament może w świetle zalecenia komisji przedmiotowo właściwej podjąć decyzję o zawieszeniu procedury zgody na okres nie dłuższy niż jeden rok. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 99

Artykuł 99

Procedura zgody

Procedura zgody

1.   Poproszony o 
  wyrażenie
  zgody na
  proponowany
  akt
  prawny Parlament podejmuje decyzję na podstawie wydanego przez właściwą komisję parlamentarną zalecenia
  w sprawie przyjęcia lub odrzucenia
  danego
  aktu. Zalecenie zawiera umocowania, lecz nie zawiera motywów.
  Zalecenie
  może
  zawierać
  krótkie uzasadnienie, które sporządza sprawozdawca i które nie jest poddawane pod głosowanie. Artykuł 56 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
  Poprawki złożone w komisji są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy mają one na celu odrzucenie zalecenia proponowanego przez sprawozdawcę.

1.   
  Jeżeli Parlament zostanie
  poproszony o 
  udzielenie
  zgody na akt
  prawnie wiążący, właściwa komisja przedstawia mu zalecenie
  w sprawie przyjęcia lub odrzucenia
  proponowanego
  aktu.

Zalecenie zawiera umocowania, lecz nie zawiera motywów.
  Poprawki w komisji są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy mają one na celu odrzucenie zalecenia proponowanego przez sprawozdawcę.

Zaleceniu
  może
  towarzyszyć
  krótkie uzasadnienie, które sporządza sprawozdawca i które nie jest poddawane pod głosowanie. Artykuł 56 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Komisja
  przedmiotowo właściwa
  może złożyć projekt rezolucji nieustawodawczej.
  Inne komisje mogą uczestniczyć w opracowaniu rezolucji zgodnie z art. 201 ust. 3 w połączeniu z art. 53, 54 lub 55
  .

1a.
     
  W razie konieczności właściwa
  komisja może
  również
  złożyć
  sprawozdanie obejmujące
  projekt rezolucji nieustawodawczej
  , podając przyczyny udzielenia lub nieudzielenia zgody przez Parlament oraz, w stosownych przypadkach, wydając zalecenia dotyczące wykonania proponowanego aktu
  .

1b.
     
  Właściwa komisja bezzwłocznie rozpatruje wniosek o udzielenie zgody. Jeżeli właściwa komisja nie przyjmie zalecenia w ciągu 6 miesięcy od daty przedstawienia jej wniosku o udzielenie zgody, Konferencja Przewodniczących może wprowadzić daną sprawę do porządku obrad celem jej rozpatrzenia podczas kolejnej sesji miesięcznej albo – w należycie uzasadnionych przypadkach – podjąć decyzję o przedłużeniu tego 6-miesięcznego okresu.

W drodze jednego głosowania nad udzieleniem zgody Parlament podejmuje decyzję w sprawie aktu prawnego
  , który według postanowień Traktatu o Unii Europejskiej lub Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wymaga jego zgody –
  bez względu na to, czy zalecenie komisji przedmiotowo właściwej dotyczy przyjęcia czy odrzucenia danego aktu – przy czym nie ma możliwości wnoszenia poprawek
  . Większość wymagana do udzielenia zgody jest większością określoną w odpowiednim artykule Traktatu o Unii Europejskiej lub Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowiącym podstawę prawną proponowanego aktu lub, jeżeli nie określa jej odpowiedni artykuł, większością oddanych głosów
  . W przypadku nieuzyskania wymaganej większości proponowany akt zostaje odrzucony.

1c.
     W drodze jednego głosowania nad udzieleniem zgody Parlament podejmuje decyzję w sprawie
  proponowanego
  aktu prawnego bez względu na to, czy zalecenie komisji przedmiotowo właściwej dotyczy przyjęcia czy odrzucenia danego aktu – przy czym nie ma możliwości wnoszenia poprawek. W przypadku nieuzyskania wymaganej większości proponowany akt zostaje odrzucony.

2.   
  Ponadto w przypadku umów międzynarodowych, traktatów akcesyjnych, stwierdzenia poważnego i trwałego naruszenia podstawowych zasad przez państwo członkowskie, ustalania składu Parlamentu, podejmowania wzmocnionej współpracy między państwami członkowskimi lub przyjmowania wieloletnich ram finansowych stosuje się odpowiednio art. 108, 81, 83, 84, 85 i 86.

3.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu prawnego lub planowana umowa międzynarodowa wymaga zgody Parlamentu, właściwa komisja może przedstawić
  w Parlamencie
  wstępne sprawozdanie. Sprawozdanie to zawiera projekt rezolucji z zaleceniami dotyczącymi zmiany lub wdrożenia proponowanego aktu
  ustawodawczego lub planowanej umowy międzynarodowej
  .

3.   Jeżeli wniosek dotyczący aktu prawnego lub planowana umowa międzynarodowa wymaga zgody Parlamentu, właściwa komisja może
  w dowolnym czasie
  przedstawić
  na posiedzeniu plenarnym
  wstępne sprawozdanie. Sprawozdanie to zawiera projekt rezolucji z zaleceniami dotyczącymi zmiany lub wdrożenia proponowanego aktu.

4.   
  Komisja przedmiotowo właściwa bezzwłocznie rozpatruje wniosek o udzielenie zgody. Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa postanowi nie wydawać zalecenia lub nie przyjmie zalecenia w ciągu sześciu miesięcy od daty przedstawienia jej wniosku o udzielenie zgody, Konferencja Przewodniczących może wprowadzić daną sprawę do porządku obrad kolejnej sesji miesięcznej celem jej rozpatrzenia lub, w należycie uzasadnionych przypadkach, podjąć decyzję o przedłużeniu tego sześciomiesięcznego okresu.

Jeżeli zgoda Parlamentu jest wymagana do zawarcia umowy międzynarodowej, Parlament może w świetle zalecenia komisji przedmiotowo właściwej podjąć decyzję o zawieszeniu procedury zgody na okres nie dłuższy niż jeden rok.

Poprawka 120

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 11 – numeracja

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ
  11 | ROZDZIAŁ
  9 |
| INNE PROCEDURY | INNE PROCEDURY |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ
  11

ROZDZIAŁ
  9

INNE PROCEDURY

INNE PROCEDURY

Poprawka 121

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 100

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 100 | Artykuł 100 |
| Procedura wydawania opinii
  na podstawie art. 140 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej | Procedura wydawania opinii
  w sprawie odstępstw od przyjęcia euro |
| 1.   W celu wydania opinii
  w sprawie zaleceń Rady
  zgodnie z art.
  art.
  140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  po przedłożeniu powyższych zaleceń przez Radę na posiedzeniu plenarnym,
  Parlament obraduje na podstawie
  przedstawionej przez właściwą komisję parlamentarną pisemnej lub ustnej propozycji przyjęcia
  lub
  odrzucenia zaleceń będących przedmiotem konsultacji z Parlamentem
  . | 1.   W celu wydania opinii zgodnie z art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Parlament obraduje na podstawie
  sprawozdania właściwej komisji, w którym opowiada się ona za przyjęciem
  lub
  odrzuceniem proponowanego aktu
  . |
| 2.   Parlament
  głosuje
  następnie
  nad wszystkimi zaleceniami łącznie, przy czym nie ma
  możliwości wnoszenia poprawek. | 2.   Parlament
  przeprowadza
  następnie
  jedno głosowanie nad proponowanym aktem bez
  możliwości wnoszenia poprawek. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 100

Artykuł 100

Procedura wydawania opinii
  na podstawie art. 140 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Procedura wydawania opinii
  w sprawie odstępstw od przyjęcia euro

1.   W celu wydania opinii
  w sprawie zaleceń Rady
  zgodnie z art.
  art.
  140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  po przedłożeniu powyższych zaleceń przez Radę na posiedzeniu plenarnym,
  Parlament obraduje na podstawie
  przedstawionej przez właściwą komisję parlamentarną pisemnej lub ustnej propozycji przyjęcia
  lub
  odrzucenia zaleceń będących przedmiotem konsultacji z Parlamentem
  .

1.   W celu wydania opinii zgodnie z art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Parlament obraduje na podstawie
  sprawozdania właściwej komisji, w którym opowiada się ona za przyjęciem
  lub
  odrzuceniem proponowanego aktu
  .

2.   Parlament
  głosuje
  następnie
  nad wszystkimi zaleceniami łącznie, przy czym nie ma
  możliwości wnoszenia poprawek.

2.   Parlament
  przeprowadza
  następnie
  jedno głosowanie nad proponowanym aktem bez
  możliwości wnoszenia poprawek.

Poprawka 122

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 102

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 102 | Artykuł 102 |
| Procedury dotyczące rozpatrywania porozumień dobrowolnych | Procedury dotyczące rozpatrywania
  planowanych
  porozumień dobrowolnych |
| 1.   Jeżeli Komisja poinformuje Parlament o zamiarze skorzystania z możliwości zastosowania porozumień dobrowolnych jako alternatywy dla ustawodawstwa, właściwa komisja może sporządzić sprawozdanie dotyczące merytorycznej strony danego problemu, zgodnie z art. 52. | 1.   Jeżeli Komisja poinformuje Parlament o zamiarze skorzystania z możliwości zastosowania porozumień dobrowolnych jako alternatywy dla ustawodawstwa, właściwa komisja może sporządzić sprawozdanie dotyczące merytorycznej strony danego problemu, zgodnie z art. 52. |
| 2.   Jeżeli Komisja powiadomi o zamiarze zawarcia dobrowolnego porozumienia, właściwa komisja może przedstawić projekt rezolucji zalecającej przyjęcie lub odrzucenie wniosku oraz określającej warunki jego przyjęcia lub odrzucenia. | 2.   Jeżeli Komisja powiadomi o zamiarze zawarcia dobrowolnego porozumienia, właściwa komisja może przedstawić projekt rezolucji zalecającej przyjęcie lub odrzucenie wniosku oraz określającej warunki jego przyjęcia lub odrzucenia. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 102

Artykuł 102

Procedury dotyczące rozpatrywania porozumień dobrowolnych

Procedury dotyczące rozpatrywania
  planowanych
  porozumień dobrowolnych

1.   Jeżeli Komisja poinformuje Parlament o zamiarze skorzystania z możliwości zastosowania porozumień dobrowolnych jako alternatywy dla ustawodawstwa, właściwa komisja może sporządzić sprawozdanie dotyczące merytorycznej strony danego problemu, zgodnie z art. 52.

1.   Jeżeli Komisja poinformuje Parlament o zamiarze skorzystania z możliwości zastosowania porozumień dobrowolnych jako alternatywy dla ustawodawstwa, właściwa komisja może sporządzić sprawozdanie dotyczące merytorycznej strony danego problemu, zgodnie z art. 52.

2.   Jeżeli Komisja powiadomi o zamiarze zawarcia dobrowolnego porozumienia, właściwa komisja może przedstawić projekt rezolucji zalecającej przyjęcie lub odrzucenie wniosku oraz określającej warunki jego przyjęcia lub odrzucenia.

2.   Jeżeli Komisja powiadomi o zamiarze zawarcia dobrowolnego porozumienia, właściwa komisja może przedstawić projekt rezolucji zalecającej przyjęcie lub odrzucenie wniosku oraz określającej warunki jego przyjęcia lub odrzucenia.

Poprawka 123

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 103

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 103 | Artykuł 103 |
| Ujednolicenie | Ujednolicenie |
| 1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący ujednolicenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych. Komisja ta rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (12) w celu zbadania, czy ogranicza się on do ściśle pojętej ujednolicenia, bez zmian o charakterze merytorycznym. | 1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący ujednolicenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych. Komisja ta rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (12) w celu zbadania, czy ogranicza się on do ściśle pojętej ujednolicenia, bez zmian o charakterze merytorycznym. |
| 2.   Na własny wniosek lub na wniosek komisji właściwej w kwestiach prawnych, komisja przedmiotowo właściwa dla aktów prawnych będących przedmiotem ujednolicenia może być poproszona o wydania opinii w sprawie zasadności przeprowadzenia ujednolicenia | 2.   Na własny wniosek lub na wniosek komisji właściwej w kwestiach prawnych, komisja przedmiotowo właściwa dla aktów prawnych będących przedmiotem ujednolicenia może być poproszona o wydanie opinii w sprawie zasadności przeprowadzenia ujednolicenia |
| 3.   Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne. | 3.   Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne. |
| Na wniosek sprawozdawcy przewodniczący komisji właściwej w kwestiach prawnych może jednak przedłożyć tej komisji do zatwierdzenia
  zmiany dotyczące dostosowań technicznych
  , pod warunkiem że są one niezbędne dla zapewnienia zgodności wniosku z zasadami ujednolicenia i nie wnoszą do wniosku zmian merytorycznych. | Na wniosek sprawozdawcy przewodniczący komisji właściwej w kwestiach prawnych może jednak przedłożyć tej komisji do zatwierdzenia
  dostosowania techniczne
  , pod warunkiem że są one niezbędne dla zapewnienia zgodności wniosku z zasadami ujednolicenia i nie wnoszą do wniosku zmian merytorycznych. |
| 4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie spowoduje zmian merytorycznych w prawie Unii, przedkłada go do zatwierdzenia Parlamentowi. | 4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie spowoduje zmian merytorycznych w prawie Unii, przedkłada go do zatwierdzenia Parlamentowi. |
| W przypadku gdy komisja uzna, że wniosek wnosi zmiany merytoryczne, komisja ta proponuje Parlamentowi jego odrzucenie. | W przypadku gdy komisja uzna, że wniosek wnosi zmiany merytoryczne, komisja ta proponuje Parlamentowi jego odrzucenie. |
| W obu przypadkach Parlament stanowi w drodze jednego głosowania, bez poprawek i debaty. | W obu przypadkach Parlament stanowi w drodze jednego głosowania, bez poprawek i debaty. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 103

Artykuł 103

Ujednolicenie

Ujednolicenie

1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący ujednolicenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych. Komisja ta rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (12) w celu zbadania, czy ogranicza się on do ściśle pojętej ujednolicenia, bez zmian o charakterze merytorycznym.

1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący ujednolicenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych. Komisja ta rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (12) w celu zbadania, czy ogranicza się on do ściśle pojętej ujednolicenia, bez zmian o charakterze merytorycznym.

2.   Na własny wniosek lub na wniosek komisji właściwej w kwestiach prawnych, komisja przedmiotowo właściwa dla aktów prawnych będących przedmiotem ujednolicenia może być poproszona o wydania opinii w sprawie zasadności przeprowadzenia ujednolicenia

2.   Na własny wniosek lub na wniosek komisji właściwej w kwestiach prawnych, komisja przedmiotowo właściwa dla aktów prawnych będących przedmiotem ujednolicenia może być poproszona o wydanie opinii w sprawie zasadności przeprowadzenia ujednolicenia

3.   Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne.

3.   Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne.

Na wniosek sprawozdawcy przewodniczący komisji właściwej w kwestiach prawnych może jednak przedłożyć tej komisji do zatwierdzenia
  zmiany dotyczące dostosowań technicznych
  , pod warunkiem że są one niezbędne dla zapewnienia zgodności wniosku z zasadami ujednolicenia i nie wnoszą do wniosku zmian merytorycznych.

Na wniosek sprawozdawcy przewodniczący komisji właściwej w kwestiach prawnych może jednak przedłożyć tej komisji do zatwierdzenia
  dostosowania techniczne
  , pod warunkiem że są one niezbędne dla zapewnienia zgodności wniosku z zasadami ujednolicenia i nie wnoszą do wniosku zmian merytorycznych.

4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie spowoduje zmian merytorycznych w prawie Unii, przedkłada go do zatwierdzenia Parlamentowi.

4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie spowoduje zmian merytorycznych w prawie Unii, przedkłada go do zatwierdzenia Parlamentowi.

W przypadku gdy komisja uzna, że wniosek wnosi zmiany merytoryczne, komisja ta proponuje Parlamentowi jego odrzucenie.

W przypadku gdy komisja uzna, że wniosek wnosi zmiany merytoryczne, komisja ta proponuje Parlamentowi jego odrzucenie.

W obu przypadkach Parlament stanowi w drodze jednego głosowania, bez poprawek i debaty.

W obu przypadkach Parlament stanowi w drodze jednego głosowania, bez poprawek i debaty.

Poprawka 124

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 104

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 104 | Artykuł 104 |
| Przekształcenie | Przekształcenie |
| 1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący przekształcenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych oraz komisji przedmiotowo właściwej. | 1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący przekształcenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych oraz komisji przedmiotowo właściwej. |
| 2.   Komisja właściwa w kwestiach prawnych rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (13) w celu zbadania, czy nie zawiera on zmian merytorycznych innych niż te, które określono w nim jako takie. | 2.   Komisja właściwa w kwestiach prawnych rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (13) w celu zbadania, czy nie zawiera on zmian merytorycznych innych niż te, które określono w nim jako takie. |
| Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne w ramach rozpatrywania wniosku. Art. 103 ust. 3 akapit drugi stosuje się jednak w odniesieniu do przepisów niezmienionych we wniosku dotyczącym przekształcenia. | Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne w ramach rozpatrywania wniosku. Art. 103 ust. 3 akapit drugi stosuje się jednak w odniesieniu do przepisów niezmienionych we wniosku dotyczącym przekształcenia. |
| 3.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą. | 3.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą. |
| W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 169 i 170, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany. | W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 169 i 170, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany. |
| Jeżeli
  jednak
  , zgodnie z pkt 8 porozumienia międzyinstytucjonalnego
  ,
  właściwa komisja zamierza także złożyć poprawki to ujednoliconych fragmentów wniosku
  ,
  powiadamia ona niezwłocznie o tym zamiarze Radę i Komisję, zaś Komisja powinna poinformować komisję
  ,
  przed głosowaniem zgodnie z art. 58, o swoim stanowisku w sprawie poprawek i o tym, czy zamierza wycofać wniosek dotyczący przekształcenia
  . | Poprawki do niezmienionych fragmentów wniosku mogą
  jednak
  być dopuszczone – w drodze wyjątku
  ,
  po rozpatrzeniu każdej z nich – przez przewodniczącego komisji przedmiotowo właściwej
  ,
  jeżeli uzna on, że jest to niezbędne z przyczyn związanych z wewnętrzną logiką tekstu lub ponieważ poprawki te są nierozerwalnie związane z innymi dopuszczalnymi poprawkami. Przyczyny te należy wymienić w pisemnym uzasadnieniu do poprawek. |
| 4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek obejmuje zmiany merytoryczne inne niż te, które określono w nim jako takie, proponuje Parlamentowi odrzucenie wniosku i informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą. | 4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek obejmuje zmiany merytoryczne inne niż te, które określono w nim jako takie, proponuje Parlamentowi odrzucenie wniosku i informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą. |
| Przewodniczący zwraca się w tym przypadku do Komisji o wycofanie wniosku. Jeżeli Komisja wycofa wniosek, Przewodniczący stwierdza bezprzedmiotowość procedury i informuje o tym Radę. W przypadku niewycofania wniosku przez Komisję Parlament odsyła go do komisji przedmiotowo właściwej, która rozpatruje wniosek zgodnie ze zwykłą procedurą. | Przewodniczący zwraca się w tym przypadku do Komisji o wycofanie wniosku. Jeżeli Komisja wycofa wniosek, Przewodniczący stwierdza bezprzedmiotowość procedury i informuje o tym Radę. W przypadku niewycofania wniosku przez Komisję Parlament odsyła go do komisji przedmiotowo właściwej, która rozpatruje wniosek zgodnie ze zwykłą procedurą. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 104

Artykuł 104

Przekształcenie

Przekształcenie

1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący przekształcenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych oraz komisji przedmiotowo właściwej.

1.   Jeżeli Parlamentowi zostanie przedstawiony wniosek dotyczący przekształcenia prawa Unii, wniosek ten przekazywany jest komisji właściwej w kwestiach prawnych oraz komisji przedmiotowo właściwej.

2.   Komisja właściwa w kwestiach prawnych rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (13) w celu zbadania, czy nie zawiera on zmian merytorycznych innych niż te, które określono w nim jako takie.

2.   Komisja właściwa w kwestiach prawnych rozpatruje wniosek zgodnie z ustaleniami przyjętymi na poziomie międzyinstytucjonalnym (13) w celu zbadania, czy nie zawiera on zmian merytorycznych innych niż te, które określono w nim jako takie.

Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne w ramach rozpatrywania wniosku. Art. 103 ust. 3 akapit drugi stosuje się jednak w odniesieniu do przepisów niezmienionych we wniosku dotyczącym przekształcenia.

Poprawki do tekstu wniosku nie są dopuszczalne w ramach rozpatrywania wniosku. Art. 103 ust. 3 akapit drugi stosuje się jednak w odniesieniu do przepisów niezmienionych we wniosku dotyczącym przekształcenia.

3.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.

3.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.

W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 169 i 170, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany.

W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 169 i 170, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany.

Jeżeli
  jednak
  , zgodnie z pkt 8 porozumienia międzyinstytucjonalnego
  ,
  właściwa komisja zamierza także złożyć poprawki to ujednoliconych fragmentów wniosku
  ,
  powiadamia ona niezwłocznie o tym zamiarze Radę i Komisję, zaś Komisja powinna poinformować komisję
  ,
  przed głosowaniem zgodnie z art. 58, o swoim stanowisku w sprawie poprawek i o tym, czy zamierza wycofać wniosek dotyczący przekształcenia
  .

Poprawki do niezmienionych fragmentów wniosku mogą
  jednak
  być dopuszczone – w drodze wyjątku
  ,
  po rozpatrzeniu każdej z nich – przez przewodniczącego komisji przedmiotowo właściwej
  ,
  jeżeli uzna on, że jest to niezbędne z przyczyn związanych z wewnętrzną logiką tekstu lub ponieważ poprawki te są nierozerwalnie związane z innymi dopuszczalnymi poprawkami. Przyczyny te należy wymienić w pisemnym uzasadnieniu do poprawek.

4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek obejmuje zmiany merytoryczne inne niż te, które określono w nim jako takie, proponuje Parlamentowi odrzucenie wniosku i informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.

4.   Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek obejmuje zmiany merytoryczne inne niż te, które określono w nim jako takie, proponuje Parlamentowi odrzucenie wniosku i informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.

Przewodniczący zwraca się w tym przypadku do Komisji o wycofanie wniosku. Jeżeli Komisja wycofa wniosek, Przewodniczący stwierdza bezprzedmiotowość procedury i informuje o tym Radę. W przypadku niewycofania wniosku przez Komisję Parlament odsyła go do komisji przedmiotowo właściwej, która rozpatruje wniosek zgodnie ze zwykłą procedurą.

Przewodniczący zwraca się w tym przypadku do Komisji o wycofanie wniosku. Jeżeli Komisja wycofa wniosek, Przewodniczący stwierdza bezprzedmiotowość procedury i informuje o tym Radę. W przypadku niewycofania wniosku przez Komisję Parlament odsyła go do komisji przedmiotowo właściwej, która rozpatruje wniosek zgodnie ze zwykłą procedurą.

Poprawka 125

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 9 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | ROZDZIAŁ 9A |
| | AKTY DELEGOWANE I WYKONAWCZE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 9A

AKTY DELEGOWANE I WYKONAWCZE

Poprawka 126

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 105

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 105 | Artykuł 105 |
| Akty delegowane | Akty delegowane |
| 1.   Jeżeli Komisja przekazuje Parlamentowi akt delegowany, przewodniczący odsyła go do komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  podjąć decyzję o mianowaniu sprawozdawcy celem
  zbadania jednego lub kilku aktów delegowanych. | 1.   Jeżeli Komisja przekazuje Parlamentowi akt delegowany, przewodniczący odsyła go do komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  wyznaczyć jednego ze swoich członków do
  zbadania jednego lub kilku aktów delegowanych. |
| 2.   Przewodniczący informuje Parlament o dacie otrzymania aktu delegowanego we wszystkich językach urzędowych oraz o terminie, w którym może zostać wyrażony sprzeciw. Termin ten zaczyna biec od
  tej daty
  . | 2.   
  Na sesji miesięcznej następującej po otrzymaniu
  aktu delegowanego Przewodniczący informuje Parlament o dacie otrzymania aktu delegowanego we wszystkich językach urzędowych oraz o terminie, w którym może zostać wyrażony sprzeciw. Termin ten zaczyna biec od
  daty otrzymania aktu delegowanego
  . |
| Informacja publikowana jest w protokole posiedzenia, wraz z nazwą komisji przedmiotowo właściwej. | Informacja publikowana jest w protokole posiedzenia, wraz z nazwą komisji przedmiotowo właściwej. |
| 3.   Zgodnie z postanowieniami podstawowego aktu ustawodawczego komisja przedmiotowo właściwa, jeśli uzna to za stosowne, może, po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi komisjami,
  przedstawić Parlamentowi
  projekt
  uzasadnionej rezolucji
  .
  Ten projekt
  rezolucji
  wskazuje powody wyrażenia sprzeciwu przez Parlament i
  może
  zawierać skierowany do Komisji wniosek o przedstawienie nowego aktu delegowanego uwzględniającego zalecenia sformułowane przez Parlament
  . | 3.   Zgodnie z postanowieniami podstawowego aktu ustawodawczego komisja przedmiotowo właściwa, jeśli uzna to za stosowne, może, po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi komisjami,
  złożyć uzasadniony
  projekt
  rezolucji wyrażającej sprzeciw wobec aktu delegowanego
  .
  Jeżeli na 10 dni roboczych przed początkiem sesji miesięcznej, której środa wypada przed dniem upływu terminu, o którym mowa w ust. 5, i najbliżej tego dnia, właściwa komisja nie złoży takiego projektu
  rezolucji
  , grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów
  może
  złożyć projekt rezolucji w tej sprawie, w celu wprowadzenia go do porządku dziennego wspomnianej wyżej sesji miesięcznej
  . |
| 4.   
  Jeżeli na dziesięć dni roboczych przed początkiem sesji miesięcznej, której środa poprzedza dzień upływu terminu, o którym mowa w ust. 5 i wypada najbliżej tego dnia, komisja przedmiotowo właściwa nie przedstawi projektu rezolucji, grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów może złożyć projekt rezolucji w tej sprawie, w celu wprowadzenia go do porządku dziennego wspomnianej wyżej sesji miesięcznej. | |
| | 4a.
     
  Projekt rezolucji złożony zgodnie z ust. 3 podaje powody, dla których Parlament zgłasza sprzeciw, i może zawierać skierowany do Komisji wniosek o przedstawienie nowego aktu delegowanego uwzględniającego zalecenia Parlamentu. |
| 5.   Parlament
  podejmuje,
  w terminie przewidzianym w podstawowym akcie ustawodawczym,
  decyzję w sprawie każdego złożonego projektu rezolucji większością głosów określoną w
   art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. | 5.   Parlament
  zatwierdza taki projekt
  w terminie przewidzianym w podstawowym akcie ustawodawczym,
  zgodnie z
   art. 290
  ust. 2
  Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  , większością głosów posłów do Parlamentu
  . |
| Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa uzna za stosowne, zgodnie z 
  postanowieniami
  podstawowego aktu ustawodawczego, przedłużenie terminu wyrażania sprzeciwu wobec aktu delegowanego, przewodniczący komisji przedmiotowo właściwej informuje o tym w imieniu Parlamentu Radę i Komisję. | Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa uzna za stosowne, zgodnie z 
  przepisami
  podstawowego aktu ustawodawczego, przedłużenie terminu wyrażania sprzeciwu wobec aktu delegowanego, przewodniczący komisji przedmiotowo właściwej informuje o tym w imieniu Parlamentu Radę i Komisję. |
| 6.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa zaleci, by przed upływem terminu przewidzianego w podstawowym akcie ustawodawczym Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec aktu delegowanego: | 6.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa zaleci, by przed upływem terminu przewidzianego w podstawowym akcie ustawodawczym Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec aktu delegowanego: |
| — | informuje ona o tym przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji pismem zawierającym uzasadnienie i przedstawia odpowiednie zalecenie; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 105

Artykuł 105

Akty delegowane

Akty delegowane

1.   Jeżeli Komisja przekazuje Parlamentowi akt delegowany, przewodniczący odsyła go do komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  podjąć decyzję o mianowaniu sprawozdawcy celem
  zbadania jednego lub kilku aktów delegowanych.

1.   Jeżeli Komisja przekazuje Parlamentowi akt delegowany, przewodniczący odsyła go do komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  wyznaczyć jednego ze swoich członków do
  zbadania jednego lub kilku aktów delegowanych.

2.   Przewodniczący informuje Parlament o dacie otrzymania aktu delegowanego we wszystkich językach urzędowych oraz o terminie, w którym może zostać wyrażony sprzeciw. Termin ten zaczyna biec od
  tej daty
  .

2.   
  Na sesji miesięcznej następującej po otrzymaniu
  aktu delegowanego Przewodniczący informuje Parlament o dacie otrzymania aktu delegowanego we wszystkich językach urzędowych oraz o terminie, w którym może zostać wyrażony sprzeciw. Termin ten zaczyna biec od
  daty otrzymania aktu delegowanego
  .

Informacja publikowana jest w protokole posiedzenia, wraz z nazwą komisji przedmiotowo właściwej.

Informacja publikowana jest w protokole posiedzenia, wraz z nazwą komisji przedmiotowo właściwej.

3.   Zgodnie z postanowieniami podstawowego aktu ustawodawczego komisja przedmiotowo właściwa, jeśli uzna to za stosowne, może, po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi komisjami,
  przedstawić Parlamentowi
  projekt
  uzasadnionej rezolucji
  .
  Ten projekt
  rezolucji
  wskazuje powody wyrażenia sprzeciwu przez Parlament i
  może
  zawierać skierowany do Komisji wniosek o przedstawienie nowego aktu delegowanego uwzględniającego zalecenia sformułowane przez Parlament
  .

3.   Zgodnie z postanowieniami podstawowego aktu ustawodawczego komisja przedmiotowo właściwa, jeśli uzna to za stosowne, może, po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi komisjami,
  złożyć uzasadniony
  projekt
  rezolucji wyrażającej sprzeciw wobec aktu delegowanego
  .
  Jeżeli na 10 dni roboczych przed początkiem sesji miesięcznej, której środa wypada przed dniem upływu terminu, o którym mowa w ust. 5, i najbliżej tego dnia, właściwa komisja nie złoży takiego projektu
  rezolucji
  , grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów
  może
  złożyć projekt rezolucji w tej sprawie, w celu wprowadzenia go do porządku dziennego wspomnianej wyżej sesji miesięcznej
  .

4.   
  Jeżeli na dziesięć dni roboczych przed początkiem sesji miesięcznej, której środa poprzedza dzień upływu terminu, o którym mowa w ust. 5 i wypada najbliżej tego dnia, komisja przedmiotowo właściwa nie przedstawi projektu rezolucji, grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów może złożyć projekt rezolucji w tej sprawie, w celu wprowadzenia go do porządku dziennego wspomnianej wyżej sesji miesięcznej.

4a.
     
  Projekt rezolucji złożony zgodnie z ust. 3 podaje powody, dla których Parlament zgłasza sprzeciw, i może zawierać skierowany do Komisji wniosek o przedstawienie nowego aktu delegowanego uwzględniającego zalecenia Parlamentu.

5.   Parlament
  podejmuje,
  w terminie przewidzianym w podstawowym akcie ustawodawczym,
  decyzję w sprawie każdego złożonego projektu rezolucji większością głosów określoną w
   art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

5.   Parlament
  zatwierdza taki projekt
  w terminie przewidzianym w podstawowym akcie ustawodawczym,
  zgodnie z
   art. 290
  ust. 2
  Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  , większością głosów posłów do Parlamentu
  .

Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa uzna za stosowne, zgodnie z 
  postanowieniami
  podstawowego aktu ustawodawczego, przedłużenie terminu wyrażania sprzeciwu wobec aktu delegowanego, przewodniczący komisji przedmiotowo właściwej informuje o tym w imieniu Parlamentu Radę i Komisję.

Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa uzna za stosowne, zgodnie z 
  przepisami
  podstawowego aktu ustawodawczego, przedłużenie terminu wyrażania sprzeciwu wobec aktu delegowanego, przewodniczący komisji przedmiotowo właściwej informuje o tym w imieniu Parlamentu Radę i Komisję.

6.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa zaleci, by przed upływem terminu przewidzianego w podstawowym akcie ustawodawczym Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec aktu delegowanego:

6.   Jeżeli komisja przedmiotowo właściwa zaleci, by przed upływem terminu przewidzianego w podstawowym akcie ustawodawczym Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec aktu delegowanego:

—

informuje ona o tym przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji pismem zawierającym uzasadnienie i przedstawia odpowiednie zalecenie;

| — | informuje ona o tym przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji pismem zawierającym uzasadnienie i przedstawia odpowiednie zalecenie; |
| --- | --- |

—

informuje ona o tym przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji pismem zawierającym uzasadnienie i przedstawia odpowiednie zalecenie;

| — | jeżeli sprzeciw nie zostanie wyrażony ani podczas kolejnego posiedzenia Konferencji Przewodniczących Komisji, ani, w pilnych przypadkach, przy zastosowaniu procedury pisemnej, jej przewodniczący powiadamia o tym przewodniczącego Parlamentu, który jak najszybciej informuje zgromadzenie plenarne; |
| --- | --- |

—

jeżeli sprzeciw nie zostanie wyrażony ani podczas kolejnego posiedzenia Konferencji Przewodniczących Komisji, ani, w pilnych przypadkach, przy zastosowaniu procedury pisemnej, jej przewodniczący powiadamia o tym przewodniczącego Parlamentu, który jak najszybciej informuje zgromadzenie plenarne;

| — | jeżeli sprzeciw nie zostanie wyrażony ani podczas kolejnego posiedzenia Konferencji Przewodniczących Komisji, ani, w pilnych przypadkach, przy zastosowaniu procedury pisemnej, jej przewodniczący powiadamia o tym przewodniczącego Parlamentu, który jak najszybciej informuje zgromadzenie plenarne; |
| --- | --- |

—

jeżeli sprzeciw nie zostanie wyrażony ani podczas kolejnego posiedzenia Konferencji Przewodniczących Komisji, ani, w pilnych przypadkach, przy zastosowaniu procedury pisemnej, jej przewodniczący powiadamia o tym przewodniczącego Parlamentu, który jak najszybciej informuje zgromadzenie plenarne;

| — | jeżeli w terminie dwudziestu czterech godzin po ogłoszeniu na posiedzeniu plenarnym grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów wyrazi sprzeciw wobec zalecenia, jest ono poddawane pod głosowanie; |
| --- | --- |

—

jeżeli w terminie dwudziestu czterech godzin po ogłoszeniu na posiedzeniu plenarnym grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów wyrazi sprzeciw wobec zalecenia, jest ono poddawane pod głosowanie;

| — | jeżeli w terminie dwudziestu czterech godzin po ogłoszeniu na posiedzeniu plenarnym grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów wyrazi sprzeciw wobec zalecenia, jest ono poddawane pod głosowanie; |
| --- | --- |

—

jeżeli w terminie dwudziestu czterech godzin po ogłoszeniu na posiedzeniu plenarnym grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów wyrazi sprzeciw wobec zalecenia, jest ono poddawane pod głosowanie;

| — | jeżeli w tym samym terminie sprzeciw nie zostanie wyrażony, zalecenie uznaje się za przyjęte; |
| --- | --- |

—

jeżeli w tym samym terminie sprzeciw nie zostanie wyrażony, zalecenie uznaje się za przyjęte;

| — | jeżeli w tym samym terminie sprzeciw nie zostanie wyrażony, zalecenie uznaje się za przyjęte; |
| --- | --- |

—

jeżeli w tym samym terminie sprzeciw nie zostanie wyrażony, zalecenie uznaje się za przyjęte;

| — | przyjęcie takiego zalecenia oznacza, że każda późniejsza propozycja sprzeciwu wobec aktu delegowanego jest niedopuszczalna. |
| --- | --- |

—

przyjęcie takiego zalecenia oznacza, że każda późniejsza propozycja sprzeciwu wobec aktu delegowanego jest niedopuszczalna.

| — | przyjęcie takiego zalecenia oznacza, że każda późniejsza propozycja sprzeciwu wobec aktu delegowanego jest niedopuszczalna. |
| --- | --- |

—

przyjęcie takiego zalecenia oznacza, że każda późniejsza propozycja sprzeciwu wobec aktu delegowanego jest niedopuszczalna.

7.   Komisja przedmiotowo właściwa może, zgodnie z 
  postanowieniami
  podstawowego aktu ustawodawczego, przedstawić Parlamentowi projekt
  uzasadnionej
  rezolucji odwołującej – w całości lub w części – przekazanie uprawnień przewidziane w tym akcie
  . Parlament stanowi większością głosów określoną w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  .

7.   Komisja przedmiotowo właściwa może, zgodnie z 
  przepisami
  podstawowego aktu ustawodawczego, przedstawić Parlamentowi projekt rezolucji odwołującej – w całości lub w części – przekazanie uprawnień przewidziane w tym akcie
  lub sprzeciwiającej się automatycznemu przedłużeniu okresu, na który przekazano uprawnienia
  .

Zgodnie z art. 290 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzja o odwołaniu przekazania uprawnień wymaga większości głosów posłów do Parlamentu.

8.   Przewodniczący informuje Radę i Komisję o stanowiskach przyjętych na mocy niniejszego artykułu.

8.   Przewodniczący informuje Radę i Komisję o stanowiskach przyjętych na mocy niniejszego artykułu.

Poprawka 127

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 106

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 106 | Artykuł 106 |
| Akty i środki wykonawcze | Akty i środki wykonawcze |
| 1.   Jeżeli Komisja przedłoży Parlamentowi projekt aktu lub środka wykonawczego, przewodniczący przekazuje go komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  podjąć decyzję o mianowaniu sprawozdawcy celem
  zbadania jednego lub kilku projektów aktów lub środków wykonawczych. | 1.   Jeżeli Komisja przedłoży Parlamentowi projekt aktu lub środka wykonawczego, przewodniczący przekazuje go komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  wyznaczyć jednego ze swoich członków do
  zbadania jednego lub kilku projektów aktów lub środków wykonawczych. |
| 2.   Komisja przedmiotowo właściwa może przedstawić Parlamentowi projekt uzasadnionej rezolucji wskazujący, że wniosek w sprawie aktu lub środka wykonawczego przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w podstawowym akcie ustawodawczym lub jest niezgodny z prawem Unii z innych powodów. | 2.   Komisja przedmiotowo właściwa może przedstawić Parlamentowi projekt uzasadnionej rezolucji wskazujący, że wniosek w sprawie aktu lub środka wykonawczego przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w podstawowym akcie ustawodawczym lub jest niezgodny z prawem Unii z innych powodów. |
| 3.   Projekt rezolucji może zawierać skierowany do Komisji wniosek o wycofanie
  aktu, środka lub
  projektu aktu lub środka, o jego zmianę z uwzględnieniem uwag zgłoszonych przez Parlament lub o przedstawienie nowego wniosku ustawodawczego. Przewodniczący informuje Radę i Komisję o zajętym stanowisku. | 3.   Projekt rezolucji może zawierać skierowany do Komisji wniosek o wycofanie projektu aktu lub środka
  wykonawczego
  , o jego zmianę z uwzględnieniem uwag zgłoszonych przez Parlament lub o przedstawienie nowego wniosku ustawodawczego. Przewodniczący informuje Radę i Komisję o zajętym stanowisku. |
| 4.   Jeżeli środki wykonawcze przewidywane przez Komisję podlegają procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą określonej w decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zastosowanie mają następujące postanowienia dodatkowe: | 4.   Jeżeli środki wykonawcze przewidywane przez Komisję podlegają procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą określonej w decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zastosowanie mają następujące postanowienia dodatkowe: |
| a) | czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać w momencie przekazania Parlamentowi projektu
  środków
  we wszystkich językach urzędowych. W przypadku skrócenia czasu przeznaczonego na kontrolę, przewidzianego w art. 5a ust. 5 lit. b) decyzji 1999/468/WE, oraz w nagłych przypadkach przewidzianych w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać od daty otrzymania przez Parlament ostatecznego projektu
  środków wykonawczych
  w wersjach językowych przedłożonych członkom komisji ustanowionej zgodnie z decyzją 1999/468/WE, chyba że sprzeciwi się temu przewodniczący właściwej komisji
  parlamentarnej
  .
  Art.
   158 nie ma w 
  takim przypadku zastosowania
  ; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 106

Artykuł 106

Akty i środki wykonawcze

Akty i środki wykonawcze

1.   Jeżeli Komisja przedłoży Parlamentowi projekt aktu lub środka wykonawczego, przewodniczący przekazuje go komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  podjąć decyzję o mianowaniu sprawozdawcy celem
  zbadania jednego lub kilku projektów aktów lub środków wykonawczych.

1.   Jeżeli Komisja przedłoży Parlamentowi projekt aktu lub środka wykonawczego, przewodniczący przekazuje go komisji właściwej dla podstawowego aktu ustawodawczego, która może
  wyznaczyć jednego ze swoich członków do
  zbadania jednego lub kilku projektów aktów lub środków wykonawczych.

2.   Komisja przedmiotowo właściwa może przedstawić Parlamentowi projekt uzasadnionej rezolucji wskazujący, że wniosek w sprawie aktu lub środka wykonawczego przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w podstawowym akcie ustawodawczym lub jest niezgodny z prawem Unii z innych powodów.

2.   Komisja przedmiotowo właściwa może przedstawić Parlamentowi projekt uzasadnionej rezolucji wskazujący, że wniosek w sprawie aktu lub środka wykonawczego przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w podstawowym akcie ustawodawczym lub jest niezgodny z prawem Unii z innych powodów.

3.   Projekt rezolucji może zawierać skierowany do Komisji wniosek o wycofanie
  aktu, środka lub
  projektu aktu lub środka, o jego zmianę z uwzględnieniem uwag zgłoszonych przez Parlament lub o przedstawienie nowego wniosku ustawodawczego. Przewodniczący informuje Radę i Komisję o zajętym stanowisku.

3.   Projekt rezolucji może zawierać skierowany do Komisji wniosek o wycofanie projektu aktu lub środka
  wykonawczego
  , o jego zmianę z uwzględnieniem uwag zgłoszonych przez Parlament lub o przedstawienie nowego wniosku ustawodawczego. Przewodniczący informuje Radę i Komisję o zajętym stanowisku.

4.   Jeżeli środki wykonawcze przewidywane przez Komisję podlegają procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą określonej w decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zastosowanie mają następujące postanowienia dodatkowe:

4.   Jeżeli środki wykonawcze przewidywane przez Komisję podlegają procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą określonej w decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zastosowanie mają następujące postanowienia dodatkowe:

a)

czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać w momencie przekazania Parlamentowi projektu
  środków
  we wszystkich językach urzędowych. W przypadku skrócenia czasu przeznaczonego na kontrolę, przewidzianego w art. 5a ust. 5 lit. b) decyzji 1999/468/WE, oraz w nagłych przypadkach przewidzianych w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać od daty otrzymania przez Parlament ostatecznego projektu
  środków wykonawczych
  w wersjach językowych przedłożonych członkom komisji ustanowionej zgodnie z decyzją 1999/468/WE, chyba że sprzeciwi się temu przewodniczący właściwej komisji
  parlamentarnej
  .
  Art.
   158 nie ma w 
  takim przypadku zastosowania
  ;

| a) | czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać w momencie przekazania Parlamentowi projektu
  środka wykonawczego
  we wszystkich językach urzędowych. W przypadku skrócenia czasu przeznaczonego na kontrolę, przewidzianego w art. 5a ust. 5 lit. b) decyzji 1999/468/WE, oraz w nagłych przypadkach przewidzianych w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE, czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać od daty otrzymania przez Parlament ostatecznego projektu
  środka wykonawczego
  w wersjach językowych przedłożonych członkom komisji ustanowionej zgodnie z decyzją 1999/468/WE, chyba że sprzeciwi się temu przewodniczący właściwej komisji.
  W obu przypadkach wymienionych w poprzednim zdaniu art
  . 158 nie stosuje się; |
| --- | --- |

a)

czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać w momencie przekazania Parlamentowi projektu
  środka wykonawczego
  we wszystkich językach urzędowych. W przypadku skrócenia czasu przeznaczonego na kontrolę, przewidzianego w art. 5a ust. 5 lit. b) decyzji 1999/468/WE, oraz w nagłych przypadkach przewidzianych w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE, czas przeznaczony na kontrolę zaczyna upływać od daty otrzymania przez Parlament ostatecznego projektu
  środka wykonawczego
  w wersjach językowych przedłożonych członkom komisji ustanowionej zgodnie z decyzją 1999/468/WE, chyba że sprzeciwi się temu przewodniczący właściwej komisji.
  W obu przypadkach wymienionych w poprzednim zdaniu art
  . 158 nie stosuje się;

| b) | jeżeli podstawą projektu środka wykonawczego jest art. 5a ust. 5 lub 6 decyzji 1999/468/WE, który dotyczy skrócenia terminów wyrażenia przez Parlament sprzeciwu, projekt rezolucji sprzeciwiającej się przyjęciu tego projektu środka może zostać złożony przez przewodniczącego właściwej komisji, jeżeli nie mogła ona zebrać się we właściwym czasie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli podstawą projektu środka wykonawczego jest art. 5a ust. 5 lub 6 decyzji 1999/468/WE, który dotyczy skrócenia terminów wyrażenia przez Parlament sprzeciwu, projekt rezolucji sprzeciwiającej się przyjęciu tego projektu środka może zostać złożony przez przewodniczącego właściwej komisji, jeżeli nie mogła ona zebrać się we właściwym czasie;

| b) | jeżeli podstawą projektu środka wykonawczego jest art. 5a ust. 5 lub 6 decyzji 1999/468/WE, który dotyczy skrócenia terminów wyrażenia przez Parlament sprzeciwu, projekt rezolucji sprzeciwiającej się przyjęciu tego projektu środka może zostać złożony przez przewodniczącego właściwej komisji, jeżeli nie mogła ona zebrać się we właściwym czasie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli podstawą projektu środka wykonawczego jest art. 5a ust. 5 lub 6 decyzji 1999/468/WE, który dotyczy skrócenia terminów wyrażenia przez Parlament sprzeciwu, projekt rezolucji sprzeciwiającej się przyjęciu tego projektu środka może zostać złożony przez przewodniczącego właściwej komisji, jeżeli nie mogła ona zebrać się we właściwym czasie;

| c) | Parlament, podejmując decyzję większością głosów wszystkich posłów, może
  sprzeciwić się przyjęciu
  projektu środka wykonawczego
  , wskazując
  , że projekt ten przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w akcie podstawowym, jest niezgodny z celem lub treścią aktu podstawowego lub narusza zasadę pomocniczości bądź proporcjonalności; |
| --- | --- |

c)

Parlament, podejmując decyzję większością głosów wszystkich posłów, może
  sprzeciwić się przyjęciu
  projektu środka wykonawczego
  , wskazując
  , że projekt ten przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w akcie podstawowym, jest niezgodny z celem lub treścią aktu podstawowego lub narusza zasadę pomocniczości bądź proporcjonalności;

| c) | Parlament, podejmując decyzję większością głosów wszystkich posłów, może
  przyjąć rezolucję wyrażającą sprzeciw wobec przyjęcia
  projektu środka wykonawczego
  i wskazującą
  , że projekt ten przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w akcie podstawowym, jest niezgodny z celem lub treścią aktu podstawowego lub narusza zasadę pomocniczości bądź proporcjonalności; |
| --- | --- |

c)

Parlament, podejmując decyzję większością głosów wszystkich posłów, może
  przyjąć rezolucję wyrażającą sprzeciw wobec przyjęcia
  projektu środka wykonawczego
  i wskazującą
  , że projekt ten przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w akcie podstawowym, jest niezgodny z celem lub treścią aktu podstawowego lub narusza zasadę pomocniczości bądź proporcjonalności;

Jeżeli na 10 dni roboczych przed początkiem sesji miesięcznej, której środa wypada przed dniem upływu terminu na wyrażenie sprzeciwu wobec przyjęcia projektu środka wykonawczego i najbliżej tego dnia, właściwa komisja nie złoży projektu takiej rezolucji, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć projekt rezolucji w tej sprawie, w celu wprowadzenia go do porządku dziennego wspomnianej powyżej sesji miesięcznej.

| d) | w przypadku gdy właściwa komisja w 
  następstwie należycie uzasadnionego wniosku Komisji
  zaleci w zawierającym uzasadnienie piśmie do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji, by Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec proponowanego środka przed upływem normalnego terminu przewidzianego w art. 5a ust. 3 lit. c) lub art. 5a ust. 4 lit. e) decyzji 1999/468/WE, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 105, ust. 6. |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy właściwa komisja w 
  następstwie należycie uzasadnionego wniosku Komisji
  zaleci w zawierającym uzasadnienie piśmie do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji, by Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec proponowanego środka przed upływem normalnego terminu przewidzianego w art. 5a ust. 3 lit. c) lub art. 5a ust. 4 lit. e) decyzji 1999/468/WE, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 105, ust. 6.

| d) | w przypadku gdy właściwa komisja zaleci w zawierającym uzasadnienie piśmie do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji zaleci, by Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec proponowanego środka przed upływem zwykłego terminu przewidzianego w art. 5a ust. 3 lit. c) lub art. 5a ust. 4 lit. e) decyzji 1999/468/WE, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 105 ust. 6. |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy właściwa komisja zaleci w zawierającym uzasadnienie piśmie do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji zaleci, by Parlament oświadczył, że nie wyraża sprzeciwu wobec proponowanego środka przed upływem zwykłego terminu przewidzianego w art. 5a ust. 3 lit. c) lub art. 5a ust. 4 lit. e) decyzji 1999/468/WE, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 105 ust. 6.

Poprawka 128

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 108

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 108 | Artykuł 108 |
| Umowy międzynarodowe | Umowy międzynarodowe |
| 1.   Jeżeli planowane jest rozpoczęcie negocjacji dotyczących zawarcia, przedłużenia lub wprowadzenia zmian do umowy międzynarodowej, właściwa komisja może postanowić
  o sporządzeniu sprawozdania
  lub
  monitorowaniu
  w inny sposób
  procedury i
  informuje o tej decyzji Konferencję Przewodniczących Komisji.
  W stosownych przypadkach inne komisje mogą być poproszone o wydanie opinii, zgodnie z art. 53 ust. 1. W stosownych przypadkach zastosowanie mają art. 201 ust. 2, art. 54 lub 55. | 1.   Jeżeli planowane jest rozpoczęcie negocjacji dotyczących zawarcia, przedłużenia lub wprowadzenia zmian do umowy międzynarodowej, właściwa komisja może postanowić
  , że sporządzi sprawozdanie
  lub
  że będzie
  w inny sposób
  monitorować ten etap przygotowawczy.
  Informuje
  ona
  o tej decyzji Konferencję Przewodniczących Komisji. |
| Przewodniczący i sprawozdawcy właściwej komisji oraz zaangażowanych komisji podejmują wspólnie odpowiednie działania dla zapewnienia, aby Parlament otrzymywał, w razie potrzeby w trybie poufnym, natychmiastowe, systematyczne i wyczerpujące informacje na wszystkich etapach negocjacji i zawierania porozumień międzynarodowych, w tym informacje dotyczące projektu wytycznych negocjacyjnych i przyjętych wytycznych negocjacyjnych oraz informacje, o których mowa w ust. 3. | |
| — | od Komisji, zgodnie z jej zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i z porozumienia ramowego dotyczącego stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską, oraz |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 108

Artykuł 108

Umowy międzynarodowe

Umowy międzynarodowe

1.   Jeżeli planowane jest rozpoczęcie negocjacji dotyczących zawarcia, przedłużenia lub wprowadzenia zmian do umowy międzynarodowej, właściwa komisja może postanowić
  o sporządzeniu sprawozdania
  lub
  monitorowaniu
  w inny sposób
  procedury i
  informuje o tej decyzji Konferencję Przewodniczących Komisji.
  W stosownych przypadkach inne komisje mogą być poproszone o wydanie opinii, zgodnie z art. 53 ust. 1. W stosownych przypadkach zastosowanie mają art. 201 ust. 2, art. 54 lub 55.

1.   Jeżeli planowane jest rozpoczęcie negocjacji dotyczących zawarcia, przedłużenia lub wprowadzenia zmian do umowy międzynarodowej, właściwa komisja może postanowić
  , że sporządzi sprawozdanie
  lub
  że będzie
  w inny sposób
  monitorować ten etap przygotowawczy.
  Informuje
  ona
  o tej decyzji Konferencję Przewodniczących Komisji.

Przewodniczący i sprawozdawcy właściwej komisji oraz zaangażowanych komisji podejmują wspólnie odpowiednie działania dla zapewnienia, aby Parlament otrzymywał, w razie potrzeby w trybie poufnym, natychmiastowe, systematyczne i wyczerpujące informacje na wszystkich etapach negocjacji i zawierania porozumień międzynarodowych, w tym informacje dotyczące projektu wytycznych negocjacyjnych i przyjętych wytycznych negocjacyjnych oraz informacje, o których mowa w ust. 3.

—

od Komisji, zgodnie z jej zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i z porozumienia ramowego dotyczącego stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską, oraz

| — | od Rady, zgodnie z jej zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

od Rady, zgodnie z jej zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

1a.
     
  Właściwa komisja jak najszybciej zasięga w Komisji informacji co do podstawy prawnej wybranej do zawarcia umowy międzynarodowej, o której mowa w ust. 1. Właściwa komisja weryfikuje tę wybraną podstawę prawną zgodnie z art. 39.

2.   Na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament może zwrócić się do Rady o nieudzielanie zgody na rozpoczęcie negocjacji zanim nie wypowie się on, na podstawie sprawozdania właściwej komisji, co do planowanego mandatu negocjacyjnego.

2.   Na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament może zwrócić się do Rady o nieudzielanie zgody na rozpoczęcie negocjacji zanim nie wypowie się on, na podstawie sprawozdania właściwej komisji, co do planowanego mandatu negocjacyjnego.

3.   
  Gdy planowane jest otwarcie negocjacji, właściwa komisja zasięga w Komisji informacji co do podstawy prawnej wybranej do zawarcia umowy międzynarodowej, o której mowa w ustępie 1. Właściwa komisja weryfikuje wybraną podstawę prawną, zgodnie z art. 39. Jeżeli Komisja nie określi podstawy prawnej lub jeśli ważność tej podstawy została zakwestionowana, zastosowanie mają postanowienia art. 39.

4.   Na każdym etapie trwania negocjacji i po ich zakończeniu aż do momentu zawarcia umowy międzynarodowej Parlament może, na podstawie sprawozdania właściwej komisji
  oraz
  po rozpatrzeniu wszelkich stosownych wniosków
  przedłożonych zgodnie z art. 134,
  przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich uwzględnienie przed zawarciem tej umowy.

4.   Na każdym etapie trwania negocjacji i po ich zakończeniu aż do momentu zawarcia umowy międzynarodowej Parlament może, na podstawie sprawozdania właściwej komisji
  , sporządzić sprawozdanie z własnej inicjatywy lub –
  po rozpatrzeniu wszelkich stosownych wniosków
  złożonych przez grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów –
  przyjąć zalecenia
  dla Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
  i zwrócić się o ich uwzględnienie przed zawarciem tej umowy.

5.   Przewodniczący przekazuje skierowane do Parlamentu wnioski Rady o wyrażenie zgody lub o wydanie opinii do rozpatrzenia właściwej komisji zgodnie z art. 99 lub art. 47 ust. 1.

5.   Przewodniczący przekazuje skierowane do Parlamentu wnioski Rady o wyrażenie zgody lub o wydanie opinii do rozpatrzenia właściwej komisji zgodnie z art. 99 lub art. 47 ust. 1.

6.   
  Przed
  głosowaniem
  właściwa komisja, grupa polityczna
  lub co najmniej jedna dziesiąta posłów
  mogą
  wystąpić z wnioskiem, aby Parlament zasięgnął opinii Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zgodności umowy międzynarodowej z traktatami.
  W przypadku przyjęcia takiego wniosku przez Parlament głosowanie zostaje odroczone do chwili wydania opinii przez Trybunał

   (14)

  .

6.   
  W dowolnym czasie przed
  głosowaniem
  Parlamentu nad wnioskiem o wyrażenie zgody lub wydanie opinii właściwa komisja
  lub co najmniej jedna dziesiąta posłów
  może
  wystąpić z wnioskiem, aby Parlament zasięgnął opinii Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zgodności umowy międzynarodowej z traktatami.

Przed głosowaniem Parlamentu nad tym wnioskiem Przewodniczący może zwrócić się do komisji właściwej w kwestiach prawnych o sporządzenie opinii, w której przedstawia ona Parlamentowi swoje uwagi.

Jeżeli Parlament przyjmie wniosek o zasięgnięcie opinii Trybunału Sprawiedliwości, głosowanie nad wnioskiem o wyrażenie zgody lub wydanie opinii zostaje odroczone do chwili wydania opinii przez Trybunał.

7.   
  W sprawach dotyczących zawarcia, przedłużenia lub wprowadzenia zmian do umowy międzynarodowej
  lub
  protokołu finansowego zawartego przez Unię Europejską Parlament wydaje opinię lub wyraża zgodę
  w 
  drodze jednego głosowania, większością oddanych głosów
  .
  Poprawki do tekstu umowy lub protokołu nie są dopuszczalne
  .

7.   
  Jeżeli Parlament otrzyma wniosek o wyrażenie zgody na zawarcie, przedłużenie
  lub
  zmianę umowy międzynarodowej, podejmuje decyzję
  w 
  jednym głosowaniu zgodnie z art
  . 
  99
  .

Jeżeli Parlament odmówi wyrażenia zgody, Przewodniczący powiadamia Radę, że dana umowa nie może zostać zawarta, przedłużona lub zmieniona.

Z zastrzeżeniem art. 99 ust. 1b Parlament na podstawie zalecenia właściwej komisji może podjąć decyzję o odroczeniu swojej decyzji w sprawie procedury zgody na okres nie dłuższy niż jeden rok.

8.   Jeżeli opinia wydana przez Parlament jest negatywna, Przewodniczący zwraca się do Rady o niezawieranie umowy.

8.   
  Jeżeli Parlament zostanie poproszony o wydanie opinii w sprawie zawarcia, przedłużenia lub zmiany umowy międzynarodowej, wówczas poprawki do tekstu umowy nie są dopuszczalne. Z zastrzeżeniem art. 170 ust. 1 poprawki do projektu decyzji Rady są dopuszczalne.

Jeżeli opinia wydana przez Parlament jest negatywna, Przewodniczący zwraca się do Rady o niezawieranie umowy.

9.   
  Jeżeli Parlament odmówi wyrażenia zgody na zawarcie umowy międzynarodowej, Przewodniczący informuje Radę, że umowa nie może zostać zawarta.

9a.
     
  Przewodniczący i sprawozdawcy właściwej komisji oraz wszystkich zaangażowanych komisji wspólnie upewniają się, że zgodnie z art. 218 ust. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada, Komisja oraz Wiceprzewodniczący Komisji / Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa udzielają Parlamentowi – w razie potrzeby w trybie poufnym – natychmiastowych, systematycznych i wyczerpujących informacji na wszystkich etapach przygotowań do negocjacji, samych negocjacji i zawierania umów międzynarodowych, w tym informacji dotyczących projektu i ostatecznie przyjętego tekstu wytycznych negocjacyjnych, a także informacji związanych z wdrażaniem tych umów.

Poprawka 129

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 109

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 109 | Artykuł 109 |
| Procedury oparte na art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w przypadkach tymczasowego stosowania
  lub
  zawieszenia
  umów międzynarodowych lub
  ustalenia
  stanowiska Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej | Tymczasowe stosowanie
  lub
  zawieszenie
  umów międzynarodowych lub
  ustalenie
  stanowiska Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej |
| W przypadku, gdy
  Komisja,
  zgodnie ze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z porozumienia ramowego dotyczącego stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską,
  powiadomi Parlament i Radę
  o zamiarze wystąpienia z wnioskiem o tymczasowe obowiązywanie lub zawieszenie danej umowy międzynarodowej, złożenie oświadczenia przez Parlament oraz debata następują na posiedzeniu plenarnym.
  Parlament może
  wydawać
  zalecenia,
  zgodnie z art. 108
  lub art. 113
  Regulaminu
  . | Jeżeli
  Komisja
  lub Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel
  powiadomi Parlament i Radę,
  że zamierza zaproponować tymczasowe stosowanie lub zawieszenie umowy międzynarodowej, Parlament może zwrócić się do Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych
  i 
  Polityki Bezpieczeństwa o przedstawienie oświadczenia, po którym nastąpi debata.
  Parlament
  może wydać
  zalecenia
  na podstawie sprawozdania właściwej komisji
  lub
  w trybie
  art. 113
  , w których to zaleceniach
  może
  w szczególności zwrócić się do Rady
  ,
  aby tymczasowo nie stosowała umowy, dopóki Parlament nie wyrazi zgody
  . |
| Identyczna procedura obowiązuje
  w przypadku powiadomienia Parlamentu przez Komisję o wniosku dotyczącym stanowisk
  , które mają zostać przyjęte w imieniu Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej. | Identyczna procedura obowiązuje
  , kiedy Komisja lub Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel proponuje stanowiska
  , które mają zostać przyjęte w imieniu Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 109

Artykuł 109

Procedury oparte na art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w przypadkach tymczasowego stosowania
  lub
  zawieszenia
  umów międzynarodowych lub
  ustalenia
  stanowiska Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej

Tymczasowe stosowanie
  lub
  zawieszenie
  umów międzynarodowych lub
  ustalenie
  stanowiska Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej

W przypadku, gdy
  Komisja,
  zgodnie ze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z porozumienia ramowego dotyczącego stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską,
  powiadomi Parlament i Radę
  o zamiarze wystąpienia z wnioskiem o tymczasowe obowiązywanie lub zawieszenie danej umowy międzynarodowej, złożenie oświadczenia przez Parlament oraz debata następują na posiedzeniu plenarnym.
  Parlament może
  wydawać
  zalecenia,
  zgodnie z art. 108
  lub art. 113
  Regulaminu
  .

Jeżeli
  Komisja
  lub Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel
  powiadomi Parlament i Radę,
  że zamierza zaproponować tymczasowe stosowanie lub zawieszenie umowy międzynarodowej, Parlament może zwrócić się do Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych
  i 
  Polityki Bezpieczeństwa o przedstawienie oświadczenia, po którym nastąpi debata.
  Parlament
  może wydać
  zalecenia
  na podstawie sprawozdania właściwej komisji
  lub
  w trybie
  art. 113
  , w których to zaleceniach
  może
  w szczególności zwrócić się do Rady
  ,
  aby tymczasowo nie stosowała umowy, dopóki Parlament nie wyrazi zgody
  .

Identyczna procedura obowiązuje
  w przypadku powiadomienia Parlamentu przez Komisję o wniosku dotyczącym stanowisk
  , które mają zostać przyjęte w imieniu Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej.

Identyczna procedura obowiązuje
  , kiedy Komisja lub Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel proponuje stanowiska
  , które mają zostać przyjęte w imieniu Unii w organie utworzonym na mocy umowy międzynarodowej.

Poprawka 130

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 110

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 110 | Artykuł 110 |
| Specjalni przedstawiciele | Specjalni przedstawiciele |
| 1.   Jeżeli Rada postanowi mianować specjalnego przedstawiciela zgodnie z art. 33 Traktatu o Unii Europejskiej, Przewodniczący, na wniosek właściwej komisji, zwraca się do Rady o złożenie oświadczenia oraz o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące mandatu, celów i innych istotnych aspektów zadań i roli, jaką ma pełnić przedstawiciel. | 1.   Jeżeli Rada postanowi mianować specjalnego przedstawiciela zgodnie z art. 33 Traktatu o Unii Europejskiej, Przewodniczący, na wniosek właściwej komisji, zwraca się do Rady o złożenie oświadczenia oraz o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące mandatu, celów i innych istotnych aspektów zadań i roli, jaką ma pełnić przedstawiciel. |
| 2.   Po jego mianowaniu, lecz przed objęciem stanowiska specjalny przedstawiciel może zostać poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją i o udzielenie odpowiedzi na jej pytania. | 2.   Po jego mianowaniu, lecz przed objęciem stanowiska specjalny przedstawiciel może zostać poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją i o udzielenie odpowiedzi na jej pytania. |
| 3.   
  Zgodnie z art. 134,
  w terminie
  trzech
  miesięcy od przesłuchania właściwa komisja może
  zaproponować zalecenie odnoszące się bezpośrednio do oświadczenia specjalnego
  przedstawiciela
  i
  do
  udzielonych przez niego odpowiedzi
  . | 3.   W terminie
  dwóch
  miesięcy od przesłuchania właściwa komisja może
  sporządzić dla Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego
  Przedstawiciela
  Unii
  do
  Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zalecenia bezpośrednio dotyczące kandydata
  . |
| 4.   Parlament zwraca się do specjalnego przedstawiciela o należyte i regularne informowanie Parlamentu o praktycznej realizacji jego mandatu. | 4.   Parlament zwraca się do specjalnego przedstawiciela o należyte i regularne informowanie Parlamentu o praktycznej realizacji jego mandatu. |
| 5.   
  Specjalny przedstawiciel powołany przez Radę, z mandatem w zakresie poszczególnych kwestii politycznych, może zostać zaproszony przez Parlament lub poprosić o zaproszenie do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 110

Artykuł 110

Specjalni przedstawiciele

Specjalni przedstawiciele

1.   Jeżeli Rada postanowi mianować specjalnego przedstawiciela zgodnie z art. 33 Traktatu o Unii Europejskiej, Przewodniczący, na wniosek właściwej komisji, zwraca się do Rady o złożenie oświadczenia oraz o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące mandatu, celów i innych istotnych aspektów zadań i roli, jaką ma pełnić przedstawiciel.

1.   Jeżeli Rada postanowi mianować specjalnego przedstawiciela zgodnie z art. 33 Traktatu o Unii Europejskiej, Przewodniczący, na wniosek właściwej komisji, zwraca się do Rady o złożenie oświadczenia oraz o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące mandatu, celów i innych istotnych aspektów zadań i roli, jaką ma pełnić przedstawiciel.

2.   Po jego mianowaniu, lecz przed objęciem stanowiska specjalny przedstawiciel może zostać poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją i o udzielenie odpowiedzi na jej pytania.

2.   Po jego mianowaniu, lecz przed objęciem stanowiska specjalny przedstawiciel może zostać poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją i o udzielenie odpowiedzi na jej pytania.

3.   
  Zgodnie z art. 134,
  w terminie
  trzech
  miesięcy od przesłuchania właściwa komisja może
  zaproponować zalecenie odnoszące się bezpośrednio do oświadczenia specjalnego
  przedstawiciela
  i
  do
  udzielonych przez niego odpowiedzi
  .

3.   W terminie
  dwóch
  miesięcy od przesłuchania właściwa komisja może
  sporządzić dla Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego
  Przedstawiciela
  Unii
  do
  Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zalecenia bezpośrednio dotyczące kandydata
  .

4.   Parlament zwraca się do specjalnego przedstawiciela o należyte i regularne informowanie Parlamentu o praktycznej realizacji jego mandatu.

4.   Parlament zwraca się do specjalnego przedstawiciela o należyte i regularne informowanie Parlamentu o praktycznej realizacji jego mandatu.

5.   
  Specjalny przedstawiciel powołany przez Radę, z mandatem w zakresie poszczególnych kwestii politycznych, może zostać zaproszony przez Parlament lub poprosić o zaproszenie do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją.

Poprawka 131

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 111

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 111 | Artykuł 111 |
| Reprezentacja na szczeblu międzynarodowym | Reprezentacja na szczeblu międzynarodowym |
| 1.   Kandydat na stanowisko szefa zewnętrznego przedstawicielstwa Unii może zostać zaproszony do stawienia się przed
  właściwym organem Parlamentu
  w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania. | 1.   Kandydat na stanowisko szefa zewnętrznego przedstawicielstwa Unii może zostać zaproszony do stawienia się przed
  właściwą komisją
  w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania. |
| 2.   W terminie
  trzech
  miesięcy od przesłuchania, o którym mowa w ust. 1, właściwa komisja może przyjąć rezolucję lub wydać zalecenie
  dotyczące
  bezpośrednio
  złożonego oświadczenia i udzielonych odpowiedzi
  . | 2.   W terminie
  dwóch
  miesięcy od przesłuchania, o którym mowa w ust. 1, właściwa komisja może przyjąć rezolucję lub wydać zalecenie bezpośrednio
  dotyczące kandydata
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 111

Artykuł 111

Reprezentacja na szczeblu międzynarodowym

Reprezentacja na szczeblu międzynarodowym

1.   Kandydat na stanowisko szefa zewnętrznego przedstawicielstwa Unii może zostać zaproszony do stawienia się przed
  właściwym organem Parlamentu
  w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania.

1.   Kandydat na stanowisko szefa zewnętrznego przedstawicielstwa Unii może zostać zaproszony do stawienia się przed
  właściwą komisją
  w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania.

2.   W terminie
  trzech
  miesięcy od przesłuchania, o którym mowa w ust. 1, właściwa komisja może przyjąć rezolucję lub wydać zalecenie
  dotyczące
  bezpośrednio
  złożonego oświadczenia i udzielonych odpowiedzi
  .

2.   W terminie
  dwóch
  miesięcy od przesłuchania, o którym mowa w ust. 1, właściwa komisja może przyjąć rezolucję lub wydać zalecenie bezpośrednio
  dotyczące kandydata
  .

Poprawka 132

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 112

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  112 | Artykuł
  113a |
| Konsultacje z Parlamentem i informowanie Parlamentu w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa | Konsultacje z Parlamentem i informowanie Parlamentu w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa |
| 1.   W przypadku konsultacji z Parlamentem zgodnie z art. 36 Traktatu o Unii Europejskiej sprawa jest przekazywana właściwej komisji, która może
  przedstawić zalecenia
  zgodnie z art. 113 Regulaminu. | 1.   W przypadku konsultacji z Parlamentem zgodnie z art. 36 Traktatu o Unii Europejskiej sprawa jest przekazywana właściwej komisji, która może
  sporządzić projekt zaleceń
  zgodnie z art. 113 Regulaminu. |
| 2.   Zainteresowane komisje czynią starania, aby Wiceprzewodniczący Komisji/Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa dostarczał im regularnie i na czas informacji o rozwoju i wdrażaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii, o przewidywanych kosztach każdej podejmowanej w ramach tej polityki decyzji pociągającej za sobą skutki finansowe oraz o wszelkich innych kwestiach finansowych dotyczących działań podejmowanych w zakresie tej polityki. Wyjątkowo, na wniosek Wiceprzewodniczącego / Wysokiego Przedstawiciela, komisja może postanowić o utajnieniu obrad. | 2.   Zainteresowane komisje czynią starania, aby Wiceprzewodniczący Komisji / Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa dostarczał im regularnie i na czas informacji o rozwoju i wdrażaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii, o przewidywanych kosztach każdej podejmowanej w ramach tej polityki decyzji pociągającej za sobą skutki finansowe oraz o wszelkich innych kwestiach finansowych dotyczących działań podejmowanych w zakresie tej polityki. Wyjątkowo, na wniosek Wiceprzewodniczącego / Wysokiego Przedstawiciela, komisja może postanowić o utajnieniu obrad. |
| 3.   Dwa razy do roku przeprowadzana jest debata w sprawie opracowanego przez Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela dokumentu konsultacyjnego, który przedstawia zasadnicze aspekty i najważniejsze kierunki wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym także europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz ich skutki finansowe dla budżetu Unii. Zastosowanie mają procedury przewidziane w art. 123. | 3.   Dwa razy do roku przeprowadzana jest debata w sprawie opracowanego przez Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela dokumentu konsultacyjnego, który przedstawia zasadnicze aspekty i najważniejsze kierunki wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym także europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz ich skutki finansowe dla budżetu Unii. Zastosowanie mają procedury przewidziane w art. 123. |
| (Zob. także wykładnię art. 134.) | |
| 4.   Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel zapraszany jest na każdą odbywającą się na posiedzeniu plenarnym debatę dotyczącą polityki zagranicznej, bezpieczeństwa lub obrony. | 4.   Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel zapraszany jest na każdą odbywającą się na posiedzeniu plenarnym debatę dotyczącą polityki zagranicznej, bezpieczeństwa lub obrony. |
| | Zmieniony artykuł należy umieścić po art. 113 (i w związku z tym zawrzeć w nowo utworzonym rozdziale 2a). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  112

Artykuł
  113a

Konsultacje z Parlamentem i informowanie Parlamentu w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

Konsultacje z Parlamentem i informowanie Parlamentu w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

1.   W przypadku konsultacji z Parlamentem zgodnie z art. 36 Traktatu o Unii Europejskiej sprawa jest przekazywana właściwej komisji, która może
  przedstawić zalecenia
  zgodnie z art. 113 Regulaminu.

1.   W przypadku konsultacji z Parlamentem zgodnie z art. 36 Traktatu o Unii Europejskiej sprawa jest przekazywana właściwej komisji, która może
  sporządzić projekt zaleceń
  zgodnie z art. 113 Regulaminu.

2.   Zainteresowane komisje czynią starania, aby Wiceprzewodniczący Komisji/Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa dostarczał im regularnie i na czas informacji o rozwoju i wdrażaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii, o przewidywanych kosztach każdej podejmowanej w ramach tej polityki decyzji pociągającej za sobą skutki finansowe oraz o wszelkich innych kwestiach finansowych dotyczących działań podejmowanych w zakresie tej polityki. Wyjątkowo, na wniosek Wiceprzewodniczącego / Wysokiego Przedstawiciela, komisja może postanowić o utajnieniu obrad.

2.   Zainteresowane komisje czynią starania, aby Wiceprzewodniczący Komisji / Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa dostarczał im regularnie i na czas informacji o rozwoju i wdrażaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii, o przewidywanych kosztach każdej podejmowanej w ramach tej polityki decyzji pociągającej za sobą skutki finansowe oraz o wszelkich innych kwestiach finansowych dotyczących działań podejmowanych w zakresie tej polityki. Wyjątkowo, na wniosek Wiceprzewodniczącego / Wysokiego Przedstawiciela, komisja może postanowić o utajnieniu obrad.

3.   Dwa razy do roku przeprowadzana jest debata w sprawie opracowanego przez Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela dokumentu konsultacyjnego, który przedstawia zasadnicze aspekty i najważniejsze kierunki wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym także europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz ich skutki finansowe dla budżetu Unii. Zastosowanie mają procedury przewidziane w art. 123.

3.   Dwa razy do roku przeprowadzana jest debata w sprawie opracowanego przez Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela dokumentu konsultacyjnego, który przedstawia zasadnicze aspekty i najważniejsze kierunki wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym także europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz ich skutki finansowe dla budżetu Unii. Zastosowanie mają procedury przewidziane w art. 123.

(Zob. także wykładnię art. 134.)

4.   Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel zapraszany jest na każdą odbywającą się na posiedzeniu plenarnym debatę dotyczącą polityki zagranicznej, bezpieczeństwa lub obrony.

4.   Wiceprzewodniczący / Wysoki Przedstawiciel zapraszany jest na każdą odbywającą się na posiedzeniu plenarnym debatę dotyczącą polityki zagranicznej, bezpieczeństwa lub obrony.

Zmieniony artykuł należy umieścić po art. 113 (i w związku z tym zawrzeć w nowo utworzonym rozdziale 2a).

Poprawka 133

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł II – rozdział 2 a – nagłówek (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | ROZDZIAŁ 2A |
| | ZALECENIA W SPRAWIE DZIAŁAŃ ZEWNĘTRZNYCH UNII |
| | (Do umieszczenia przed art. 113) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 2A

ZALECENIA W SPRAWIE DZIAŁAŃ ZEWNĘTRZNYCH UNII

(Do umieszczenia przed art. 113)

Poprawka 134

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 113

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 113 | Artykuł 113 |
| Zalecenia w 
  zakresie wspólnej
  polityki
  zagranicznej i bezpieczeństwa | Zalecenia w 
  sprawie
  polityki
  zewnętrznej Unii |
| 1.   
  Za zgodą Konferencji Przewodniczących lub na podstawie wniosku zgodnie z art. 134 komisja właściwa
  do spraw
  wspólnej
  polityki
  zagranicznej i bezpieczeństwa może sporządzać
  , w 
  ramach swoich kompetencji, zalecenia dla Rady
  . | 1.   
  Właściwa komisja może sporządzić projekt zaleceń dla Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii
  do Spraw
  Zagranicznych i
  Polityki
  Bezpieczeństwa w sprawach wchodzących w zakres stosowania tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej (działania zewnętrzne Unii) lub w przypadkach
  ,
  gdy umowa międzynarodowa wchodząca
  w 
  zakres stosowania art. 108 nie została przekazana Parlamentowi lub Parlament nie został o niej powiadomiony na mocy art
  . 
  109
  . |
| 2.   W pilnych przypadkach
  zgoda, o której mowa w ust. 1, może być udzielona przez Przewodniczącego, który
  może
  również
  zezwolić na nadzwyczajne posiedzenie danej komisji. | 2.   W pilnych przypadkach
  Przewodniczący
  może zezwolić na nadzwyczajne posiedzenie danej komisji. |
| 3.   W ramach procedury przyjmowania
  powyższych
  zaleceń
  , które muszą zostać poddane pod głosowanie
  w formie pisemnej
  , art. 158 nie ma zastosowania, natomiast mogą być zgłaszane ustne poprawki
  . | 3.   W ramach procedury przyjmowania
  tego projektu
  zaleceń
  na etapie komisji tekst
  w formie pisemnej
  musi zostać poddany pod głosowanie
  . |
| Niestosowanie art. 158 jest możliwe tylko w pracach na forum komisji, w pilnych przypadkach. Odstępstwa od postanowień art. 158 nie są dopuszczalne na posiedzeniach komisji nie mających charakteru pilnego, ani na posiedzeniach plenarnych. | |
| Przepis zezwalający na zgłaszanie ustnych poprawek oznacza, że poseł nie może sprzeciwić się poddaniu ustnych poprawek pod głosowanie w komisji. | |
| | 3a.
     
  W pilnych przypadkach, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się art. 158 na szczeblu komisji, natomiast dopuszcza się poprawki ustne. Posłowie nie mogą sprzeciwić się poddaniu poprawek ustnych pod głosowanie w komisji. |
| 4.   
  Sporządzone w ten sposób zalecenia są wpisywane
  do porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej następującej bezpośrednio po ich przedstawieniu. W przypadkach uznanych decyzją Przewodniczącego za pilne, zalecenia mogą być wpisane do porządku dziennego bieżącej sesji miesięcznej.
  Zalecenia uważa się za przyjęte, chyba że co najmniej 40 posłów zgłosi sprzeciw w formie pisemnej przed rozpoczęciem sesji miesięcznej. W takim przypadku zalecenia komisji są wpisywane do porządku dziennego tej sesji miesięcznej w celu poddania ich pod debatę i głosowanie. Poprawki mogą być zgłaszane przez grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. | 4.   
  Projekt zaleceń sporządzony przez komisję jest wpisywany
  do porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej następującej bezpośrednio po ich przedstawieniu. W przypadkach uznanych decyzją Przewodniczącego za pilne, zalecenia mogą być wpisane do porządku dziennego bieżącej sesji miesięcznej. |
| | 4a.
     
  Zalecenia uważa się za przyjęte, chyba że przed rozpoczęciem sesji miesięcznej co najmniej 40 posłów zgłosi sprzeciw na piśmie. Jeśli zgłoszono taki sprzeciw, projekt zaleceń komisji jest wpisywany do porządku dziennego tej samej sesji miesięcznej. Takie zalecenia są poddawane pod debatę, a każda poprawka złożona przez grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów zostaje poddana pod głosowanie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 113

Artykuł 113

Zalecenia w 
  zakresie wspólnej
  polityki
  zagranicznej i bezpieczeństwa

Zalecenia w 
  sprawie
  polityki
  zewnętrznej Unii

1.   
  Za zgodą Konferencji Przewodniczących lub na podstawie wniosku zgodnie z art. 134 komisja właściwa
  do spraw
  wspólnej
  polityki
  zagranicznej i bezpieczeństwa może sporządzać
  , w 
  ramach swoich kompetencji, zalecenia dla Rady
  .

1.   
  Właściwa komisja może sporządzić projekt zaleceń dla Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii
  do Spraw
  Zagranicznych i
  Polityki
  Bezpieczeństwa w sprawach wchodzących w zakres stosowania tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej (działania zewnętrzne Unii) lub w przypadkach
  ,
  gdy umowa międzynarodowa wchodząca
  w 
  zakres stosowania art. 108 nie została przekazana Parlamentowi lub Parlament nie został o niej powiadomiony na mocy art
  . 
  109
  .

2.   W pilnych przypadkach
  zgoda, o której mowa w ust. 1, może być udzielona przez Przewodniczącego, który
  może
  również
  zezwolić na nadzwyczajne posiedzenie danej komisji.

2.   W pilnych przypadkach
  Przewodniczący
  może zezwolić na nadzwyczajne posiedzenie danej komisji.

3.   W ramach procedury przyjmowania
  powyższych
  zaleceń
  , które muszą zostać poddane pod głosowanie
  w formie pisemnej
  , art. 158 nie ma zastosowania, natomiast mogą być zgłaszane ustne poprawki
  .

3.   W ramach procedury przyjmowania
  tego projektu
  zaleceń
  na etapie komisji tekst
  w formie pisemnej
  musi zostać poddany pod głosowanie
  .

Niestosowanie art. 158 jest możliwe tylko w pracach na forum komisji, w pilnych przypadkach. Odstępstwa od postanowień art. 158 nie są dopuszczalne na posiedzeniach komisji nie mających charakteru pilnego, ani na posiedzeniach plenarnych.

Przepis zezwalający na zgłaszanie ustnych poprawek oznacza, że poseł nie może sprzeciwić się poddaniu ustnych poprawek pod głosowanie w komisji.

3a.
     
  W pilnych przypadkach, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się art. 158 na szczeblu komisji, natomiast dopuszcza się poprawki ustne. Posłowie nie mogą sprzeciwić się poddaniu poprawek ustnych pod głosowanie w komisji.

4.   
  Sporządzone w ten sposób zalecenia są wpisywane
  do porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej następującej bezpośrednio po ich przedstawieniu. W przypadkach uznanych decyzją Przewodniczącego za pilne, zalecenia mogą być wpisane do porządku dziennego bieżącej sesji miesięcznej.
  Zalecenia uważa się za przyjęte, chyba że co najmniej 40 posłów zgłosi sprzeciw w formie pisemnej przed rozpoczęciem sesji miesięcznej. W takim przypadku zalecenia komisji są wpisywane do porządku dziennego tej sesji miesięcznej w celu poddania ich pod debatę i głosowanie. Poprawki mogą być zgłaszane przez grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów.

4.   
  Projekt zaleceń sporządzony przez komisję jest wpisywany
  do porządku dziennego pierwszej sesji miesięcznej następującej bezpośrednio po ich przedstawieniu. W przypadkach uznanych decyzją Przewodniczącego za pilne, zalecenia mogą być wpisane do porządku dziennego bieżącej sesji miesięcznej.

4a.
     
  Zalecenia uważa się za przyjęte, chyba że przed rozpoczęciem sesji miesięcznej co najmniej 40 posłów zgłosi sprzeciw na piśmie. Jeśli zgłoszono taki sprzeciw, projekt zaleceń komisji jest wpisywany do porządku dziennego tej samej sesji miesięcznej. Takie zalecenia są poddawane pod debatę, a każda poprawka złożona przez grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów zostaje poddana pod głosowanie.

Poprawka 135

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 114

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 114 | Artykuł 114 |
| Łamanie praw człowieka | Łamanie praw człowieka |
| Podczas każdej sesji miesięcznej każda z właściwych komisji, bez konieczności występowania o zgodę, może złożyć, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 113 ust. 4, projekt rezolucji dotyczącej przypadków łamania praw człowieka. | Podczas każdej sesji miesięcznej każda z właściwych komisji, bez konieczności występowania o zgodę, może złożyć, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 113 ust. 4
  i 4a
  , projekt rezolucji dotyczącej przypadków łamania praw człowieka. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 114

Artykuł 114

Łamanie praw człowieka

Łamanie praw człowieka

Podczas każdej sesji miesięcznej każda z właściwych komisji, bez konieczności występowania o zgodę, może złożyć, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 113 ust. 4, projekt rezolucji dotyczącej przypadków łamania praw człowieka.

Podczas każdej sesji miesięcznej każda z właściwych komisji, bez konieczności występowania o zgodę, może złożyć, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 113 ust. 4
  i 4a
  , projekt rezolucji dotyczącej przypadków łamania praw człowieka.

Poprawka 136

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 115

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 115 | Artykuł 115 |
| Przejrzystość w działalności Parlamentu | Przejrzystość w działalności Parlamentu |
| 1.   Parlament zapewnia jak największą przejrzystość swoich działań, zgodnie z art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. | 1.   Parlament zapewnia jak największą przejrzystość swoich działań, zgodnie z art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| 2.   Debaty Parlamentu są jawne. | 2.   Debaty Parlamentu są jawne. |
| 3.   Posiedzenia komisji
  parlamentarnych
  są z reguły jawne. Komisje mogą jednak, najpóźniej w momencie przyjmowania porządku dziennego danego posiedzenia, postanowić o podziale porządku dziennego posiedzenia na punkty omawiane publicznie i punkty omawiane z wyłączeniem jawności. Jeżeli posiedzenie odbywa się z wyłączeniem jawności komisja może
  ujawnić dokumenty oraz protokół posiedzenia
  z 
  zastrzeżeniem postanowień art. 4 ust. 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. W przypadku naruszenia przepisów o obowiązku zachowania poufności stosuje się art. 166. | 3.   Posiedzenia komisji są z reguły jawne. Komisje mogą jednak, najpóźniej w momencie przyjmowania porządku dziennego danego posiedzenia, postanowić o podziale porządku dziennego posiedzenia na punkty omawiane publicznie i punkty omawiane z wyłączeniem jawności. Jeżeli posiedzenie odbywa się z wyłączeniem jawności komisja może
  postanowić, że udostępni dokumenty
  z 
  posiedzenia do wglądu publicznego
  . |
| 4.   
  Rozpatrywanie przez właściwą komisję wniosków dotyczących immunitetu na podstawie art. 9 odbywa się zawsze z wyłączeniem jawności. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 115

Artykuł 115

Przejrzystość w działalności Parlamentu

Przejrzystość w działalności Parlamentu

1.   Parlament zapewnia jak największą przejrzystość swoich działań, zgodnie z art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

1.   Parlament zapewnia jak największą przejrzystość swoich działań, zgodnie z art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

2.   Debaty Parlamentu są jawne.

2.   Debaty Parlamentu są jawne.

3.   Posiedzenia komisji
  parlamentarnych
  są z reguły jawne. Komisje mogą jednak, najpóźniej w momencie przyjmowania porządku dziennego danego posiedzenia, postanowić o podziale porządku dziennego posiedzenia na punkty omawiane publicznie i punkty omawiane z wyłączeniem jawności. Jeżeli posiedzenie odbywa się z wyłączeniem jawności komisja może
  ujawnić dokumenty oraz protokół posiedzenia
  z 
  zastrzeżeniem postanowień art. 4 ust. 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. W przypadku naruszenia przepisów o obowiązku zachowania poufności stosuje się art. 166.

3.   Posiedzenia komisji są z reguły jawne. Komisje mogą jednak, najpóźniej w momencie przyjmowania porządku dziennego danego posiedzenia, postanowić o podziale porządku dziennego posiedzenia na punkty omawiane publicznie i punkty omawiane z wyłączeniem jawności. Jeżeli posiedzenie odbywa się z wyłączeniem jawności komisja może
  postanowić, że udostępni dokumenty
  z 
  posiedzenia do wglądu publicznego
  .

4.   
  Rozpatrywanie przez właściwą komisję wniosków dotyczących immunitetu na podstawie art. 9 odbywa się zawsze z wyłączeniem jawności.

Poprawka 137

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 116

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 116 | Artykuł 116 |
| Publiczny dostęp do dokumentów | Publiczny dostęp do dokumentów |
| 1.   Każdy obywatel Unii Europejskiej oraz każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów Parlamentu zgodnie z art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z zachowaniem zasad, warunków i ograniczeń określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady
  oraz zgodnie ze szczegółowymi postanowieniami niniejszego Regulaminu
  . | 1.   Każdy obywatel Unii Europejskiej oraz każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów Parlamentu zgodnie z art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z zachowaniem zasad, warunków i ograniczeń określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| W taki sam sposób udostępnia się, w miarę możliwości, dokumenty Parlamentu innym osobom fizycznym i prawnym. | W taki sam sposób udostępnia się, w miarę możliwości, dokumenty Parlamentu innym osobom fizycznym i prawnym. |
| Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 jest publikowane dla celów informacyjnych wraz z Regulaminem Parlamentu

   (15)

  . | |
| 2.   Dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów termin „dokument Parlamentu” oznacza wszelką treść w rozumieniu art. 3 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 sporządzoną lub otrzymaną przez osoby wykonujące mandat parlamentarny w rozumieniu tytułu I rozdział 2, przez organy Parlamentu, komisje i delegacje międzyparlamentarne oraz przez Sekretariat Parlamentu. | 2.   Dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów termin „dokument Parlamentu” oznacza wszelką treść w rozumieniu art. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 sporządzoną lub otrzymaną przez osoby wykonujące mandat parlamentarny w rozumieniu tytułu I rozdział 2, przez organy Parlamentu, komisje i delegacje międzyparlamentarne oraz przez Sekretariat Parlamentu. |
| Dokumenty sporządzone przez posłów lub przez grupy polityczne są, dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów, dokumentami Parlamentu,
  jeżeli
  zostały złożone zgodnie z niniejszym Regulaminem. | Zgodnie z art. 4 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
  dokumenty sporządzone przez posłów lub przez grupy polityczne są, dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów, dokumentami Parlamentu
  tylko wtedy
  ,
  gdy
  zostały złożone zgodnie z niniejszym Regulaminem. |
| Prezydium ustala zasady mające na celu zapewnienie rejestracji wszystkich dokumentów Parlamentu. | Prezydium ustala zasady mające na celu zapewnienie rejestracji wszystkich dokumentów Parlamentu. |
| 3.   Parlament
  sporządza
  rejestr dokumentów Parlamentu. Dokumenty ustawodawcze oraz niektóre inne kategorie dokumentów są, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, bezpośrednio dostępne poprzez rejestr Parlamentu. W miarę możliwości w rejestrze zamieszczane są odsyłacze do innych dokumentów Parlamentu. | 3.   Parlament
  prowadzi publiczny internetowy
  rejestr dokumentów Parlamentu. Dokumenty ustawodawcze oraz niektóre inne kategorie dokumentów są, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, bezpośrednio dostępne poprzez
  publiczny
  rejestr
  internetowy
  Parlamentu. W miarę możliwości w 
  publicznym
  rejestrze
  internetowym
  zamieszczane są odsyłacze do innych dokumentów Parlamentu. |
| Kategorie dokumentów bezpośrednio dostępnych są wymienione na liście przyjętej przez Prezydium oraz opublikowanej
  na stronie internetowej
  Parlamentu. Lista ta nie ogranicza prawa dostępu do dokumentów nienależących do
  powyższych
  kategorii. Dokumenty te
  są udostępniane
  na pisemny wniosek. | Kategorie dokumentów bezpośrednio dostępnych
  w publicznym rejestrze internetowym Parlamentu
  są wymienione na liście przyjętej przez Prezydium oraz opublikowanej
  w publicznym rejestrze internetowym
  Parlamentu. Lista ta nie ogranicza prawa dostępu do dokumentów nienależących do
  wyszczególnionych
  kategorii. Dokumenty te
  mogą być udostępnione
  na pisemny wniosek
  zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001
  . |
| Prezydium
  może przyjąć zgodne
  z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001
  postanowienia regulujące warunki udostępniania dokumentów. Postanowienia te są publikowane
  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | Prezydium
  przyjmuje przepisy dotyczące dostępu do dokumentów zgodnie
  z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001
  , które publikuje się
  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| 4.   Prezydium wyznacza organy odpowiedzialne za rozpatrywanie wstępnych wniosków o udostępnienie dokumentów (art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001) oraz
  podejmuje decyzje dotyczące
  wniosków potwierdzających (art. 8 rozporządzenia)
  oraz
  wniosków o udostępnienie dokumentów sensytywnych (art. 9 rozporządzenia). | 4.   Prezydium wyznacza organy odpowiedzialne za rozpatrywanie wstępnych wniosków o udostępnienie dokumentów (art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001) oraz
  za przyjmowanie decyzji w sprawie
  wniosków potwierdzających (art. 8 rozporządzenia)
  i w sprawie
  wniosków o udostępnienie dokumentów sensytywnych (art. 9 rozporządzenia). |
| 5.   
  Konferencja Przewodniczących powołuje przedstawicieli Parlamentu w komitecie międzyinstytucjonalnym utworzonym na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. | |
| 6.   Jeden z wiceprzewodniczących jest odpowiedzialny za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o udostępnienie dokumentów. | 6.   Jeden z wiceprzewodniczących jest odpowiedzialny za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o udostępnienie dokumentów. |
| | 6a.
     
  Prezydium przyjmuje coroczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| 7.   Właściwa komisja parlamentarna
  sporządza, na podstawie informacji otrzymanych z Prezydium oraz z innych źródeł, roczne
  sprawozdanie
  , o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, a następnie przedstawia je na posiedzeniu plenarnym
  . | 7.   Właściwa komisja parlamentarna
  regularnie kontroluje przejrzystość działań Parlamentu i przedstawia na posiedzeniu plenarnym
  sprawozdanie
  zawierające wnioski i zalecenia
  . |
| Ponadto właściwa komisja
  bada
  i 
  ocenia
  sprawozdania sporządzone przez inne instytucje i agencje zgodnie z art. 17
  wyżej wymienionego
  rozporządzenia. | Ponadto właściwa komisja
  może badać
  i 
  oceniać
  sprawozdania sporządzone przez inne instytucje i agencje zgodnie z art. 17 rozporządzenia
  (WE) nr 1049/2001
  . |
| | 7a.
     
  Konferencja Przewodniczących powołuje przedstawicieli Parlamentu w komitecie międzyinstytucjonalnym utworzonym na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 116

Artykuł 116

Publiczny dostęp do dokumentów

Publiczny dostęp do dokumentów

1.   Każdy obywatel Unii Europejskiej oraz każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów Parlamentu zgodnie z art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z zachowaniem zasad, warunków i ograniczeń określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady
  oraz zgodnie ze szczegółowymi postanowieniami niniejszego Regulaminu
  .

1.   Każdy obywatel Unii Europejskiej oraz każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów Parlamentu zgodnie z art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z zachowaniem zasad, warunków i ograniczeń określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady.

W taki sam sposób udostępnia się, w miarę możliwości, dokumenty Parlamentu innym osobom fizycznym i prawnym.

W taki sam sposób udostępnia się, w miarę możliwości, dokumenty Parlamentu innym osobom fizycznym i prawnym.

Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 jest publikowane dla celów informacyjnych wraz z Regulaminem Parlamentu

   (15)

  .

2.   Dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów termin „dokument Parlamentu” oznacza wszelką treść w rozumieniu art. 3 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 sporządzoną lub otrzymaną przez osoby wykonujące mandat parlamentarny w rozumieniu tytułu I rozdział 2, przez organy Parlamentu, komisje i delegacje międzyparlamentarne oraz przez Sekretariat Parlamentu.

2.   Dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów termin „dokument Parlamentu” oznacza wszelką treść w rozumieniu art. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 sporządzoną lub otrzymaną przez osoby wykonujące mandat parlamentarny w rozumieniu tytułu I rozdział 2, przez organy Parlamentu, komisje i delegacje międzyparlamentarne oraz przez Sekretariat Parlamentu.

Dokumenty sporządzone przez posłów lub przez grupy polityczne są, dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów, dokumentami Parlamentu,
  jeżeli
  zostały złożone zgodnie z niniejszym Regulaminem.

Zgodnie z art. 4 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
  dokumenty sporządzone przez posłów lub przez grupy polityczne są, dla potrzeb związanych z dostępem do dokumentów, dokumentami Parlamentu
  tylko wtedy
  ,
  gdy
  zostały złożone zgodnie z niniejszym Regulaminem.

Prezydium ustala zasady mające na celu zapewnienie rejestracji wszystkich dokumentów Parlamentu.

Prezydium ustala zasady mające na celu zapewnienie rejestracji wszystkich dokumentów Parlamentu.

3.   Parlament
  sporządza
  rejestr dokumentów Parlamentu. Dokumenty ustawodawcze oraz niektóre inne kategorie dokumentów są, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, bezpośrednio dostępne poprzez rejestr Parlamentu. W miarę możliwości w rejestrze zamieszczane są odsyłacze do innych dokumentów Parlamentu.

3.   Parlament
  prowadzi publiczny internetowy
  rejestr dokumentów Parlamentu. Dokumenty ustawodawcze oraz niektóre inne kategorie dokumentów są, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, bezpośrednio dostępne poprzez
  publiczny
  rejestr
  internetowy
  Parlamentu. W miarę możliwości w 
  publicznym
  rejestrze
  internetowym
  zamieszczane są odsyłacze do innych dokumentów Parlamentu.

Kategorie dokumentów bezpośrednio dostępnych są wymienione na liście przyjętej przez Prezydium oraz opublikowanej
  na stronie internetowej
  Parlamentu. Lista ta nie ogranicza prawa dostępu do dokumentów nienależących do
  powyższych
  kategorii. Dokumenty te
  są udostępniane
  na pisemny wniosek.

Kategorie dokumentów bezpośrednio dostępnych
  w publicznym rejestrze internetowym Parlamentu
  są wymienione na liście przyjętej przez Prezydium oraz opublikowanej
  w publicznym rejestrze internetowym
  Parlamentu. Lista ta nie ogranicza prawa dostępu do dokumentów nienależących do
  wyszczególnionych
  kategorii. Dokumenty te
  mogą być udostępnione
  na pisemny wniosek
  zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001
  .

Prezydium
  może przyjąć zgodne
  z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001
  postanowienia regulujące warunki udostępniania dokumentów. Postanowienia te są publikowane
  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Prezydium
  przyjmuje przepisy dotyczące dostępu do dokumentów zgodnie
  z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001
  , które publikuje się
  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.   Prezydium wyznacza organy odpowiedzialne za rozpatrywanie wstępnych wniosków o udostępnienie dokumentów (art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001) oraz
  podejmuje decyzje dotyczące
  wniosków potwierdzających (art. 8 rozporządzenia)
  oraz
  wniosków o udostępnienie dokumentów sensytywnych (art. 9 rozporządzenia).

4.   Prezydium wyznacza organy odpowiedzialne za rozpatrywanie wstępnych wniosków o udostępnienie dokumentów (art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001) oraz
  za przyjmowanie decyzji w sprawie
  wniosków potwierdzających (art. 8 rozporządzenia)
  i w sprawie
  wniosków o udostępnienie dokumentów sensytywnych (art. 9 rozporządzenia).

5.   
  Konferencja Przewodniczących powołuje przedstawicieli Parlamentu w komitecie międzyinstytucjonalnym utworzonym na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

6.   Jeden z wiceprzewodniczących jest odpowiedzialny za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o udostępnienie dokumentów.

6.   Jeden z wiceprzewodniczących jest odpowiedzialny za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o udostępnienie dokumentów.

6a.
     
  Prezydium przyjmuje coroczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

7.   Właściwa komisja parlamentarna
  sporządza, na podstawie informacji otrzymanych z Prezydium oraz z innych źródeł, roczne
  sprawozdanie
  , o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, a następnie przedstawia je na posiedzeniu plenarnym
  .

7.   Właściwa komisja parlamentarna
  regularnie kontroluje przejrzystość działań Parlamentu i przedstawia na posiedzeniu plenarnym
  sprawozdanie
  zawierające wnioski i zalecenia
  .

Ponadto właściwa komisja
  bada
  i 
  ocenia
  sprawozdania sporządzone przez inne instytucje i agencje zgodnie z art. 17
  wyżej wymienionego
  rozporządzenia.

Ponadto właściwa komisja
  może badać
  i 
  oceniać
  sprawozdania sporządzone przez inne instytucje i agencje zgodnie z art. 17 rozporządzenia
  (WE) nr 1049/2001
  .

7a.
     
  Konferencja Przewodniczących powołuje przedstawicieli Parlamentu w komitecie międzyinstytucjonalnym utworzonym na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Poprawka 138

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 116 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 116a |
| | Wstęp do Parlamentu |
| | 1.   
  Przepustki uprawniające posłów, asystentów posłów i osoby trzecie do wstępu do pomieszczeń Parlamentu są wydawane na podstawie przepisów ustanowionych przez Prezydium. Przepisy te dotyczą również korzystania z przepustek i ich wycofywania. |
| | 2.   
  Nie wydaje się przepustek osobom indywidualnym z otoczenia posła, które objęte są zakresem porozumienia między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską w sprawie „Rejestru służącego przejrzystości” dotyczącego organizacji i osób samozatrudnionych zaangażowanych w opracowanie i realizację polityki Unii Europejskiej

   (1a)

  . |
| | 3.   
  Podmioty wymienione w rejestrze służącym przejrzystości i ich przedstawiciele posiadający długoterminowe przepustki uprawniające do wstępu do pomieszczeń Parlamentu Europejskiego muszą przestrzegać: |
| | — | kodeksu postępowania dla rejestrujących się podmiotów, załączonego do porozumienia; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 116a

Wstęp do Parlamentu

1.   
  Przepustki uprawniające posłów, asystentów posłów i osoby trzecie do wstępu do pomieszczeń Parlamentu są wydawane na podstawie przepisów ustanowionych przez Prezydium. Przepisy te dotyczą również korzystania z przepustek i ich wycofywania.

2.   
  Nie wydaje się przepustek osobom indywidualnym z otoczenia posła, które objęte są zakresem porozumienia między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską w sprawie „Rejestru służącego przejrzystości” dotyczącego organizacji i osób samozatrudnionych zaangażowanych w opracowanie i realizację polityki Unii Europejskiej

   (1a)

  .

3.   
  Podmioty wymienione w rejestrze służącym przejrzystości i ich przedstawiciele posiadający długoterminowe przepustki uprawniające do wstępu do pomieszczeń Parlamentu Europejskiego muszą przestrzegać:

—

kodeksu postępowania dla rejestrujących się podmiotów, załączonego do porozumienia;

| — | procedur i innych zobowiązań określonych w porozumieniu; oraz |
| --- | --- |

—

procedur i innych zobowiązań określonych w porozumieniu; oraz

| — | przepisów wykonawczych odnoszących się do niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

—

przepisów wykonawczych odnoszących się do niniejszego artykułu.

Bez uszczerbku dla stosowania ogólnych przepisów regulujących wycofywanie lub tymczasową dezaktywację długoterminowych przepustek uprawniających do wstępu do pomieszczeń Parlamentu oraz o ile nie przemawiają przeciw temu istotne powody, Sekretarz Generalny – za zgodą kwestorów – wycofuje lub dezaktywuje długoterminową przepustkę uprawniającą do wstępu do pomieszczeń Parlamentu, jeżeli jej posiadacz został skreślony z rejestru służącego przejrzystości z powodu naruszenia kodeksu postępowania dla rejestrujących się podmiotów, dopuścił się poważnego uchybienia obowiązkom przewidzianym w niniejszym ustępie lub odmówił przyjęcia oficjalnego wezwania do udziału w wysłuchaniu lub posiedzeniu komisji bądź współpracy z komisją śledczą bez należytego uzasadnienia.

4.   
  Kwestorzy mogą określić, w jakim zakresie kodeks postępowania wymieniony w ust. 2 ma zastosowanie do osób, które posiadają długoterminowe przepustki, ale nie są objęte zakresem stosowania porozumienia.

5.   
  Prezydium – na wniosek Sekretarza Generalnego – przyjmuje środki niezbędne do wdrożenia rejestru służącego przejrzystości zgodnie z postanowieniami umowy w sprawie utworzenia tego rejestru.

Poprawka 139

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 117

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 117 | Artykuł 117 |
| Wybór przewodniczącego Komisji | Wybór przewodniczącego Komisji |
| 1.   Po zaproponowaniu przez Radę Europejską kandydata na stanowisko Przewodniczącego Komisji, Przewodniczący zwraca się do tego kandydata o złożenie oświadczenia i przedstawienie przed Parlamentem założeń politycznych. Po złożeniu oświadczenia następuje debata. | 1.   Po zaproponowaniu przez Radę Europejską kandydata na stanowisko Przewodniczącego Komisji, Przewodniczący zwraca się do tego kandydata o złożenie oświadczenia i przedstawienie przed Parlamentem założeń politycznych. Po złożeniu oświadczenia następuje debata. |
| Do uczestnictwa w debacie zapraszana jest Rada Europejska. | Do uczestnictwa w debacie zapraszana jest Rada Europejska. |
| 2.   
  Parlament
  dokonuje wyboru przewodniczącego Komisji większością głosów
  swoich członków
  . | 2.   
  Zgodnie z art. 17 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej Parlament
  dokonuje wyboru przewodniczącego Komisji większością głosów
  posłów do Parlamentu
  . |
| Głosowanie jest
  tajne
  . | Głosowanie jest
  imienne
  . |
| 3.   Jeżeli kandydat został wybrany, Przewodniczący Parlamentu informuje o tym Radę zwracając się do niej, jak również do nowo wybranego przewodniczącego Komisji, o wspólne zaproponowanie kandydatów na stanowiska członków Komisji. | 3.   Jeżeli kandydat został wybrany, Przewodniczący Parlamentu informuje o tym Radę zwracając się do niej, jak również do nowo wybranego przewodniczącego Komisji, o wspólne zaproponowanie kandydatów na stanowiska członków Komisji. |
| 4.   Jeżeli kandydat nie otrzyma wymaganej większości, Przewodniczący zwraca się do Rady Europejskiej o zaproponowanie w ciągu miesiąca nowej kandydatury, która podlegać będzie takiej samej procedurze wyboru. | 4.   Jeżeli kandydat nie otrzyma wymaganej większości, Przewodniczący zwraca się do Rady Europejskiej o zaproponowanie w ciągu miesiąca nowej kandydatury, która podlegać będzie takiej samej procedurze wyboru. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 117

Artykuł 117

Wybór przewodniczącego Komisji

Wybór przewodniczącego Komisji

1.   Po zaproponowaniu przez Radę Europejską kandydata na stanowisko Przewodniczącego Komisji, Przewodniczący zwraca się do tego kandydata o złożenie oświadczenia i przedstawienie przed Parlamentem założeń politycznych. Po złożeniu oświadczenia następuje debata.

1.   Po zaproponowaniu przez Radę Europejską kandydata na stanowisko Przewodniczącego Komisji, Przewodniczący zwraca się do tego kandydata o złożenie oświadczenia i przedstawienie przed Parlamentem założeń politycznych. Po złożeniu oświadczenia następuje debata.

Do uczestnictwa w debacie zapraszana jest Rada Europejska.

Do uczestnictwa w debacie zapraszana jest Rada Europejska.

2.   
  Parlament
  dokonuje wyboru przewodniczącego Komisji większością głosów
  swoich członków
  .

2.   
  Zgodnie z art. 17 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej Parlament
  dokonuje wyboru przewodniczącego Komisji większością głosów
  posłów do Parlamentu
  .

Głosowanie jest
  tajne
  .

Głosowanie jest
  imienne
  .

3.   Jeżeli kandydat został wybrany, Przewodniczący Parlamentu informuje o tym Radę zwracając się do niej, jak również do nowo wybranego przewodniczącego Komisji, o wspólne zaproponowanie kandydatów na stanowiska członków Komisji.

3.   Jeżeli kandydat został wybrany, Przewodniczący Parlamentu informuje o tym Radę zwracając się do niej, jak również do nowo wybranego przewodniczącego Komisji, o wspólne zaproponowanie kandydatów na stanowiska członków Komisji.

4.   Jeżeli kandydat nie otrzyma wymaganej większości, Przewodniczący zwraca się do Rady Europejskiej o zaproponowanie w ciągu miesiąca nowej kandydatury, która podlegać będzie takiej samej procedurze wyboru.

4.   Jeżeli kandydat nie otrzyma wymaganej większości, Przewodniczący zwraca się do Rady Europejskiej o zaproponowanie w ciągu miesiąca nowej kandydatury, która podlegać będzie takiej samej procedurze wyboru.

Poprawka 140

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 118

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 118 | Artykuł 118 |
| Wybór Komisji | Wybór Komisji |
| | - 1.
     
  Przewodniczący zwraca się do nowo wybranego przewodniczącego Komisji o powiadomienie Parlamentu o podziale zakresu obowiązków między członków proponowanego kolegium komisarzy zgodnie z wytycznymi politycznymi nowo wybranego przewodniczącego Komisji. |
| 1.   Po konsultacji z nowo wybranym przewodniczącym Komisji, Przewodniczący zwraca się do kandydatów na stanowiska członków Komisji wskazanych przez nowo wybranego przewodniczącego Komisji i Radę o stawienie się przed komisjami parlamentarnymi właściwymi dla przedmiotu ich przewidywanej działalności.
  Przesłuchania te są jawne. | 1.   Po konsultacji z nowo wybranym przewodniczącym Komisji, Przewodniczący zwraca się do kandydatów na stanowiska członków Komisji wskazanych przez nowo wybranego przewodniczącego Komisji i Radę o stawienie się przed komisjami
  lub organami
  parlamentarnymi właściwymi dla przedmiotu ich przewidywanej działalności. |
| | 1a.
     
  Przesłuchania są prowadzone przez komisje. |
| | Wyjątkowo przesłuchanie można przeprowadzić w innej formie, jeżeli do zakresu obowiązków kandydata na komisarza mają należeć głównie kwestie horyzontalne, pod warunkiem że w takim przesłuchaniu będą uczestniczyć właściwe komisje. Przesłuchania są publiczne. |
| 2.   
  Przewodniczący może zwrócić się do nowo wybranego przewodniczącego Komisji o poinformowanie Parlamentu o podziale obowiązków w proponowanym składzie kolegium komisarzy zgodnie z własnymi wytycznymi politycznymi. | |
| 3.   Właściwa komisja lub komisje zwracają się do kandydata na komisarza o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania. Przesłuchania są organizowane w sposób pozwalający kandydatom na komisarzy na dostarczenie Parlamentowi wszystkich istotnych informacji. Postanowienia dotyczące organizacji tych przesłuchań określone są w załączniku do niniejszego Regulaminu (16). | 3.   Właściwa komisja lub komisje zwracają się do kandydata na komisarza o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania. Przesłuchania są organizowane w sposób pozwalający kandydatom na komisarzy na dostarczenie Parlamentowi wszystkich istotnych informacji. Postanowienia dotyczące organizacji tych przesłuchań określone są w załączniku do niniejszego Regulaminu. |
| 4.   Nowo wybrany przewodniczący
  przedstawia
  członków Komisji i ich
  program
  podczas posiedzenia Parlamentu, na które zaproszeni zostają przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Rady. Po złożeniu oświadczenia następuje debata. | 4.   Nowo wybrany przewodniczący
  jest proszony o przedstawienie
  członków Komisji i ich
  programu
  podczas posiedzenia Parlamentu, na które zaproszeni zostają przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Rady. Po złożeniu oświadczenia następuje debata. |
| 5.   Pod koniec debaty każda grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedłożyć projekt rezolucji. Stosuje się art. 123 ust. 3
  , 4 i
  5. | 5.   Pod koniec debaty każda grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedłożyć projekt rezolucji. Stosuje się art. 123 ust. 3–5
  b
  . |
| Po głosowaniu nad projektem rezolucji Parlament zatwierdza lub odrzuca skład Komisji większością oddanych głosów. | |
| Powyższe głosowanie jest imienne. | |
| Parlament może przełożyć głosowanie na następne posiedzenie. | |
| | 5a.
     
  Po głosowaniu nad projektem rezolucji Parlament w głosowaniu imiennym zatwierdza lub odrzuca skład Komisji większością oddanych głosów. Parlament może przełożyć głosowanie na następne posiedzenie. |
| 6.   Przewodniczący informuje Radę o zatwierdzeniu lub odrzuceniu proponowanego składu Komisji. | 6.   Przewodniczący informuje Radę o zatwierdzeniu lub odrzuceniu proponowanego składu Komisji. |
| 7.   W przypadku znaczącej zmiany zakresu
  przedmiotowego działalności
  w 
  trakcie kadencji
  Komisji
  , obsadzenia wakatu lub mianowania nowego komisarza
  w 
  następstwie przystąpienia do UE nowego państwa członkowskiego zainteresowani komisarze wzywani są
  do
  stawienia się przed przedmiotowo właściwymi komisjami
  zgodnie z ust. 3. | 7.   W przypadku znaczącej zmiany zakresu
  obowiązków lub zmiany
  w 
  składzie
  Komisji w 
  trakcie jej kadencji zainteresowani komisarze lub kandydaci na komisarzy zostają wezwani
  do
  wzięcia udziału w przesłuchaniu przeprowadzanym
  zgodnie z ust.
  1a i
  3. |
| | 7a.
     
  W razie zmian w zakresie obowiązków lub w interesach finansowych komisarza w trakcie wykonywania mandatu sytuacja ta stanowi przedmiot kontroli przez Parlament zgodnie z załącznikiem XVI. |
| | Jeżeli podczas kadencji komisarza stwierdza się występowanie konfliktu interesów, a przewodniczący Komisji nie jest w stanie wypełnić zaleceń Parlamentu, aby rozwiązać ten konflikt interesów, Parlament może zwrócić się do przewodniczącego Komisji o wycofanie poparcia dla tego komisarza, zgodnie z ust. 5 porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, a w razie potrzeby o podjęcie działań w celu pozbawienia zainteresowanego komisarza prawa do emerytury lub innych podobnych korzyści zgodnie z art. 245 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 118

Artykuł 118

Wybór Komisji

Wybór Komisji

- 1.
     
  Przewodniczący zwraca się do nowo wybranego przewodniczącego Komisji o powiadomienie Parlamentu o podziale zakresu obowiązków między członków proponowanego kolegium komisarzy zgodnie z wytycznymi politycznymi nowo wybranego przewodniczącego Komisji.

1.   Po konsultacji z nowo wybranym przewodniczącym Komisji, Przewodniczący zwraca się do kandydatów na stanowiska członków Komisji wskazanych przez nowo wybranego przewodniczącego Komisji i Radę o stawienie się przed komisjami parlamentarnymi właściwymi dla przedmiotu ich przewidywanej działalności.
  Przesłuchania te są jawne.

1.   Po konsultacji z nowo wybranym przewodniczącym Komisji, Przewodniczący zwraca się do kandydatów na stanowiska członków Komisji wskazanych przez nowo wybranego przewodniczącego Komisji i Radę o stawienie się przed komisjami
  lub organami
  parlamentarnymi właściwymi dla przedmiotu ich przewidywanej działalności.

1a.
     
  Przesłuchania są prowadzone przez komisje.

Wyjątkowo przesłuchanie można przeprowadzić w innej formie, jeżeli do zakresu obowiązków kandydata na komisarza mają należeć głównie kwestie horyzontalne, pod warunkiem że w takim przesłuchaniu będą uczestniczyć właściwe komisje. Przesłuchania są publiczne.

2.   
  Przewodniczący może zwrócić się do nowo wybranego przewodniczącego Komisji o poinformowanie Parlamentu o podziale obowiązków w proponowanym składzie kolegium komisarzy zgodnie z własnymi wytycznymi politycznymi.

3.   Właściwa komisja lub komisje zwracają się do kandydata na komisarza o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania. Przesłuchania są organizowane w sposób pozwalający kandydatom na komisarzy na dostarczenie Parlamentowi wszystkich istotnych informacji. Postanowienia dotyczące organizacji tych przesłuchań określone są w załączniku do niniejszego Regulaminu (16).

3.   Właściwa komisja lub komisje zwracają się do kandydata na komisarza o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania. Przesłuchania są organizowane w sposób pozwalający kandydatom na komisarzy na dostarczenie Parlamentowi wszystkich istotnych informacji. Postanowienia dotyczące organizacji tych przesłuchań określone są w załączniku do niniejszego Regulaminu.

4.   Nowo wybrany przewodniczący
  przedstawia
  członków Komisji i ich
  program
  podczas posiedzenia Parlamentu, na które zaproszeni zostają przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Rady. Po złożeniu oświadczenia następuje debata.

4.   Nowo wybrany przewodniczący
  jest proszony o przedstawienie
  członków Komisji i ich
  programu
  podczas posiedzenia Parlamentu, na które zaproszeni zostają przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Rady. Po złożeniu oświadczenia następuje debata.

5.   Pod koniec debaty każda grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedłożyć projekt rezolucji. Stosuje się art. 123 ust. 3
  , 4 i
  5.

5.   Pod koniec debaty każda grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedłożyć projekt rezolucji. Stosuje się art. 123 ust. 3–5
  b
  .

Po głosowaniu nad projektem rezolucji Parlament zatwierdza lub odrzuca skład Komisji większością oddanych głosów.

Powyższe głosowanie jest imienne.

Parlament może przełożyć głosowanie na następne posiedzenie.

5a.
     
  Po głosowaniu nad projektem rezolucji Parlament w głosowaniu imiennym zatwierdza lub odrzuca skład Komisji większością oddanych głosów. Parlament może przełożyć głosowanie na następne posiedzenie.

6.   Przewodniczący informuje Radę o zatwierdzeniu lub odrzuceniu proponowanego składu Komisji.

6.   Przewodniczący informuje Radę o zatwierdzeniu lub odrzuceniu proponowanego składu Komisji.

7.   W przypadku znaczącej zmiany zakresu
  przedmiotowego działalności
  w 
  trakcie kadencji
  Komisji
  , obsadzenia wakatu lub mianowania nowego komisarza
  w 
  następstwie przystąpienia do UE nowego państwa członkowskiego zainteresowani komisarze wzywani są
  do
  stawienia się przed przedmiotowo właściwymi komisjami
  zgodnie z ust. 3.

7.   W przypadku znaczącej zmiany zakresu
  obowiązków lub zmiany
  w 
  składzie
  Komisji w 
  trakcie jej kadencji zainteresowani komisarze lub kandydaci na komisarzy zostają wezwani
  do
  wzięcia udziału w przesłuchaniu przeprowadzanym
  zgodnie z ust.
  1a i
  3.

7a.
     
  W razie zmian w zakresie obowiązków lub w interesach finansowych komisarza w trakcie wykonywania mandatu sytuacja ta stanowi przedmiot kontroli przez Parlament zgodnie z załącznikiem XVI.

Jeżeli podczas kadencji komisarza stwierdza się występowanie konfliktu interesów, a przewodniczący Komisji nie jest w stanie wypełnić zaleceń Parlamentu, aby rozwiązać ten konflikt interesów, Parlament może zwrócić się do przewodniczącego Komisji o wycofanie poparcia dla tego komisarza, zgodnie z ust. 5 porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, a w razie potrzeby o podjęcie działań w celu pozbawienia zainteresowanego komisarza prawa do emerytury lub innych podobnych korzyści zgodnie z art. 245 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Poprawka 141

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 118 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 118a |
| | Programowanie wieloletnie |
| | Po mianowaniu nowego składu Komisji Parlament, Rada i Komisja, zgodnie z art. 5 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, przeprowadzają dyskusję i uzgadniają wspólne wnioski w sprawie programowania wieloletniego. |
| | W tym celu przed negocjacjami z Radą i Komisją na temat wspólnych wniosków w sprawie programowania wieloletniego Przewodniczący przeprowadza wymianę poglądów z Konferencją Przewodniczących na temat głównych celów i priorytetów polityki na nową kadencję. W tej wymianie poglądów uwzględnia się między innymi priorytety przedstawione przez nowo wybranego przewodniczącego Komisji, a także odpowiedzi udzielone przez kandydatów na komisarzy w trakcie przesłuchań, o których mowa w art. 118. |
| | Przed podpisaniem wspólnych wniosków Przewodniczący zwraca się do Konferencji Przewodniczących o ich zatwierdzenie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 118a

Programowanie wieloletnie

Po mianowaniu nowego składu Komisji Parlament, Rada i Komisja, zgodnie z art. 5 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, przeprowadzają dyskusję i uzgadniają wspólne wnioski w sprawie programowania wieloletniego.

W tym celu przed negocjacjami z Radą i Komisją na temat wspólnych wniosków w sprawie programowania wieloletniego Przewodniczący przeprowadza wymianę poglądów z Konferencją Przewodniczących na temat głównych celów i priorytetów polityki na nową kadencję. W tej wymianie poglądów uwzględnia się między innymi priorytety przedstawione przez nowo wybranego przewodniczącego Komisji, a także odpowiedzi udzielone przez kandydatów na komisarzy w trakcie przesłuchań, o których mowa w art. 118.

Przed podpisaniem wspólnych wniosków Przewodniczący zwraca się do Konferencji Przewodniczących o ich zatwierdzenie.

Poprawka 142

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 119

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 119 | Artykuł 119 |
| Wotum nieufności dla Komisji | Wotum nieufności dla Komisji |
| 1.   Wniosek o wotum nieufności dla Komisji może złożyć na ręce Przewodniczącego Parlamentu jedna dziesiąta
  członków
  Parlamentu. | 1.   Wniosek o wotum nieufności dla Komisji może złożyć na ręce Przewodniczącego Parlamentu jedna dziesiąta
  posłów do Parlamentu. Jeżeli w ciągu dwóch poprzednich miesięcy został poddany pod głosowanie wniosek o wotum nieufności, nowy wniosek może zostać złożony tylko przez jedną piątą posłów do Parlamentu. |
| 2.   Wniosek
  powinien być
  zatytułowany
  „wniosek
  o wotum nieufności” i 
  zawierać
  uzasadnienie. Wniosek jest przekazywany Komisji. | 2.   Wniosek
  jest
  zatytułowany
  „wniosek
  o wotum nieufności” i 
  zawiera
  uzasadnienie. Wniosek jest przekazywany Komisji. |
| 3.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o wotum nieufności Przewodniczący powiadamia posłów o jego wpłynięciu. | 3.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o wotum nieufności Przewodniczący powiadamia posłów o jego wpłynięciu. |
| 4.   Debata nad wotum nieufności odbywa się najwcześniej dwadzieścia cztery godziny po powiadomieniu posłów o wpłynięciu wniosku. | 4.   Debata nad wotum nieufności odbywa się najwcześniej dwadzieścia cztery godziny po powiadomieniu posłów o wpłynięciu wniosku. |
| 5.   Głosowanie nad wnioskiem o wotum nieufności jest imienne i odbywa się najwcześniej czterdzieści osiem godzin po otwarciu debaty. | 5.   Głosowanie nad wnioskiem o wotum nieufności jest imienne i odbywa się najwcześniej czterdzieści osiem godzin po otwarciu debaty. |
| 6.   
  Debata
  i głosowanie odbywają się najpóźniej podczas pierwszej sesji miesięcznej następującej po złożeniu wniosku. | 6.   
  Z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, debata
  i głosowanie odbywają się najpóźniej podczas pierwszej sesji miesięcznej następującej po złożeniu wniosku. |
| 7.   
  Do
  uchwalenia wotum nieufności wymagana jest większość dwóch trzecich oddanych głosów i większość głosów
  członków
  Parlamentu. Wyniki głosowania przekazywane są przewodniczącemu Rady i przewodniczącemu Komisji. | 7.   
  Zgodnie z art. 234 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do
  uchwalenia wotum nieufności wymagana jest większość dwóch trzecich oddanych głosów i większość głosów
  posłów do
  Parlamentu. Wyniki głosowania przekazywane są przewodniczącemu Rady i przewodniczącemu Komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 119

Artykuł 119

Wotum nieufności dla Komisji

Wotum nieufności dla Komisji

1.   Wniosek o wotum nieufności dla Komisji może złożyć na ręce Przewodniczącego Parlamentu jedna dziesiąta
  członków
  Parlamentu.

1.   Wniosek o wotum nieufności dla Komisji może złożyć na ręce Przewodniczącego Parlamentu jedna dziesiąta
  posłów do Parlamentu. Jeżeli w ciągu dwóch poprzednich miesięcy został poddany pod głosowanie wniosek o wotum nieufności, nowy wniosek może zostać złożony tylko przez jedną piątą posłów do Parlamentu.

2.   Wniosek
  powinien być
  zatytułowany
  „wniosek
  o wotum nieufności” i 
  zawierać
  uzasadnienie. Wniosek jest przekazywany Komisji.

2.   Wniosek
  jest
  zatytułowany
  „wniosek
  o wotum nieufności” i 
  zawiera
  uzasadnienie. Wniosek jest przekazywany Komisji.

3.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o wotum nieufności Przewodniczący powiadamia posłów o jego wpłynięciu.

3.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o wotum nieufności Przewodniczący powiadamia posłów o jego wpłynięciu.

4.   Debata nad wotum nieufności odbywa się najwcześniej dwadzieścia cztery godziny po powiadomieniu posłów o wpłynięciu wniosku.

4.   Debata nad wotum nieufności odbywa się najwcześniej dwadzieścia cztery godziny po powiadomieniu posłów o wpłynięciu wniosku.

5.   Głosowanie nad wnioskiem o wotum nieufności jest imienne i odbywa się najwcześniej czterdzieści osiem godzin po otwarciu debaty.

5.   Głosowanie nad wnioskiem o wotum nieufności jest imienne i odbywa się najwcześniej czterdzieści osiem godzin po otwarciu debaty.

6.   
  Debata
  i głosowanie odbywają się najpóźniej podczas pierwszej sesji miesięcznej następującej po złożeniu wniosku.

6.   
  Z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, debata
  i głosowanie odbywają się najpóźniej podczas pierwszej sesji miesięcznej następującej po złożeniu wniosku.

7.   
  Do
  uchwalenia wotum nieufności wymagana jest większość dwóch trzecich oddanych głosów i większość głosów
  członków
  Parlamentu. Wyniki głosowania przekazywane są przewodniczącemu Rady i przewodniczącemu Komisji.

7.   
  Zgodnie z art. 234 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do
  uchwalenia wotum nieufności wymagana jest większość dwóch trzecich oddanych głosów i większość głosów
  posłów do
  Parlamentu. Wyniki głosowania przekazywane są przewodniczącemu Rady i przewodniczącemu Komisji.

Poprawka 143

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 120

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 120 | Artykuł 120 |
| Mianowanie sędziów i rzeczników generalnych w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej | Mianowanie sędziów i rzeczników generalnych w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| Na wniosek właściwej komisji Parlament mianuje swojego kandydata do siedmioosobowego zespołu odpowiedzialnego za dokładne zbadanie, czy kandydaci odpowiadają warunkom sprawowania funkcji sędziego lub rzecznika generalnego w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej. | Na wniosek właściwej komisji Parlament mianuje swojego kandydata do siedmioosobowego zespołu odpowiedzialnego za dokładne zbadanie, czy kandydaci odpowiadają warunkom sprawowania funkcji sędziego lub rzecznika generalnego w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Sądzie.
  Właściwa komisja wyłania kandydata, którego chce zaproponować, w drodze głosowania zwykłą większością. W tym celu koordynatorzy tej komisji sporządzają krótką listę kandydatów. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 120

Artykuł 120

Mianowanie sędziów i rzeczników generalnych w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Mianowanie sędziów i rzeczników generalnych w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Na wniosek właściwej komisji Parlament mianuje swojego kandydata do siedmioosobowego zespołu odpowiedzialnego za dokładne zbadanie, czy kandydaci odpowiadają warunkom sprawowania funkcji sędziego lub rzecznika generalnego w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Na wniosek właściwej komisji Parlament mianuje swojego kandydata do siedmioosobowego zespołu odpowiedzialnego za dokładne zbadanie, czy kandydaci odpowiadają warunkom sprawowania funkcji sędziego lub rzecznika generalnego w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Sądzie.
  Właściwa komisja wyłania kandydata, którego chce zaproponować, w drodze głosowania zwykłą większością. W tym celu koordynatorzy tej komisji sporządzają krótką listę kandydatów.

Poprawka 144

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 121

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 121 | Artykuł 121 |
| Powoływanie członków Trybunału Obrachunkowego | Powoływanie członków Trybunału Obrachunkowego |
| 1.   Osoby wyznaczone na członków Trybunału Obrachunkowego proszone są o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i udzielenia odpowiedzi na pytania jej członków. Komisja głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym. | 1.   Osoby wyznaczone na członków Trybunału Obrachunkowego proszone są o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i udzielenia odpowiedzi na pytania jej członków. Komisja głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym. |
| 2.   Właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie powołania proponowanych kandydatów
  w formie sprawozdania zawierającego odrębne projekty wniosków dotyczących decyzji w odniesieniu do każdego kandydata
  . | 2.   Właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie powołania proponowanych kandydatów. |
| 3.   Głosowanie na posiedzeniu plenarnym odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia kandydatur, chyba że na żądanie właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej. Parlament głosuje
  osobno
  nad każdą kandydaturą
  . Głosowanie jest tajne, a decyzja podejmowana jest większością oddanych głosów
  . | 3.   Głosowanie na posiedzeniu plenarnym odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia kandydatur, chyba że na żądanie właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej. Parlament głosuje
  oddzielnie
  nad każdą kandydaturą
  w głosowaniu tajnym
  . |
| 4.   Jeśli Parlament wyda negatywną opinię w sprawie indywidualnej kandydatury, Przewodniczący wzywa Radę do jej wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury. | 4.   Jeśli Parlament wyda negatywną opinię w sprawie indywidualnej kandydatury, Przewodniczący wzywa Radę do jej wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 121

Artykuł 121

Powoływanie członków Trybunału Obrachunkowego

Powoływanie członków Trybunału Obrachunkowego

1.   Osoby wyznaczone na członków Trybunału Obrachunkowego proszone są o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i udzielenia odpowiedzi na pytania jej członków. Komisja głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym.

1.   Osoby wyznaczone na członków Trybunału Obrachunkowego proszone są o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i udzielenia odpowiedzi na pytania jej członków. Komisja głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym.

2.   Właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie powołania proponowanych kandydatów
  w formie sprawozdania zawierającego odrębne projekty wniosków dotyczących decyzji w odniesieniu do każdego kandydata
  .

2.   Właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie powołania proponowanych kandydatów.

3.   Głosowanie na posiedzeniu plenarnym odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia kandydatur, chyba że na żądanie właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej. Parlament głosuje
  osobno
  nad każdą kandydaturą
  . Głosowanie jest tajne, a decyzja podejmowana jest większością oddanych głosów
  .

3.   Głosowanie na posiedzeniu plenarnym odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia kandydatur, chyba że na żądanie właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej. Parlament głosuje
  oddzielnie
  nad każdą kandydaturą
  w głosowaniu tajnym
  .

4.   Jeśli Parlament wyda negatywną opinię w sprawie indywidualnej kandydatury, Przewodniczący wzywa Radę do jej wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury.

4.   Jeśli Parlament wyda negatywną opinię w sprawie indywidualnej kandydatury, Przewodniczący wzywa Radę do jej wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury.

Poprawka 145

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 122

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 122 | Artykuł 122 |
| Powoływanie członków zarządu Europejskiego Banku Centralnego | Powoływanie członków zarządu Europejskiego Banku Centralnego |
| 1.   Kandydat proponowany na stanowisko prezesa Europejskiego Banku Centralnego zostaje poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i 
  udzielenia
  odpowiedzi na pytania jej członków. | 1.   Kandydat proponowany na stanowisko prezesa
  , wiceprezesa lub członka zarządu
  Europejskiego Banku Centralnego zostaje poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i 
  o udzielenie
  odpowiedzi na pytania jej członków. |
| 2.   Właściwa komisja zaleca Parlamentowi przyjęcie lub odrzucenie proponowanej kandydatury. | 2.   Właściwa komisja zaleca Parlamentowi przyjęcie lub odrzucenie proponowanej kandydatury. |
| 3.   Głosowanie odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia propozycji, chyba że na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej. | 3.   Głosowanie odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia propozycji, chyba że na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej.
  Parlament głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym. |
| 4.   Jeśli Parlament wyda opinię
  negatywną
  , Przewodniczący wzywa Radę do
  wycofania
  propozycji i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury. | 4.   Jeśli Parlament wyda
  negatywną
  opinię
  w sprawie kandydatury
  , Przewodniczący wzywa Radę do
  jej
  wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury. |
| 5.   
  Tę samą procedurę stosuje się w odniesieniu do kandydatów zaproponowanych na stanowiska wiceprzewodniczącego i innych członków zarządu Europejskiego Banku Centralnego. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 122

Artykuł 122

Powoływanie członków zarządu Europejskiego Banku Centralnego

Powoływanie członków zarządu Europejskiego Banku Centralnego

1.   Kandydat proponowany na stanowisko prezesa Europejskiego Banku Centralnego zostaje poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i 
  udzielenia
  odpowiedzi na pytania jej członków.

1.   Kandydat proponowany na stanowisko prezesa
  , wiceprezesa lub członka zarządu
  Europejskiego Banku Centralnego zostaje poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną i 
  o udzielenie
  odpowiedzi na pytania jej członków.

2.   Właściwa komisja zaleca Parlamentowi przyjęcie lub odrzucenie proponowanej kandydatury.

2.   Właściwa komisja zaleca Parlamentowi przyjęcie lub odrzucenie proponowanej kandydatury.

3.   Głosowanie odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia propozycji, chyba że na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej.

3.   Głosowanie odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia propozycji, chyba że na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej.
  Parlament głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym.

4.   Jeśli Parlament wyda opinię
  negatywną
  , Przewodniczący wzywa Radę do
  wycofania
  propozycji i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury.

4.   Jeśli Parlament wyda
  negatywną
  opinię
  w sprawie kandydatury
  , Przewodniczący wzywa Radę do
  jej
  wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury.

5.   
  Tę samą procedurę stosuje się w odniesieniu do kandydatów zaproponowanych na stanowiska wiceprzewodniczącego i innych członków zarządu Europejskiego Banku Centralnego.

Poprawka 146

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 122 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 122a |
| | Powoływanie członków organów zarządzania gospodarczego |
| | 1.   
  Niniejszy artykuł ma zastosowanie do powoływania: |
| | — | przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Rady ds. Nadzoru Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 122a

Powoływanie członków organów zarządzania gospodarczego

1.   
  Niniejszy artykuł ma zastosowanie do powoływania:

—

przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Rady ds. Nadzoru Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;

| — | przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i stałych członków Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; |
| --- | --- |

—

przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i stałych członków Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;

| — | przewodniczących i dyrektorów wykonawczych europejskich urzędów nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych); oraz |
| --- | --- |

—

przewodniczących i dyrektorów wykonawczych europejskich urzędów nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych); oraz

| — | dyrektora zarządzającego i zastępcy dyrektora zarządzającego Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych. |
| --- | --- |

—

dyrektora zarządzającego i zastępcy dyrektora zarządzającego Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych.

2.   
  Każdy kandydat zostaje poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją parlamentarną oraz o udzielenie odpowiedzi na pytania zadawane przez członków tej komisji.

3.   
  Właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie każdej propozycji powołania.

4.   
  Głosowanie odbywa się w terminie dwóch miesięcy od wpłynięcia propozycji powołania, chyba że na wniosek właściwej komisji, grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów Parlament postanowi inaczej. Parlament głosuje oddzielnie nad każdą kandydaturą w głosowaniu tajnym.

5.   
  Jeżeli decyzja Parlamentu w sprawie danej kandydatury jest negatywna, Przewodniczący wzywa do jej wycofania i przedstawienia Parlamentowi nowej kandydatury.

Poprawka 147

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 123

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 123 | Artykuł 123 |
| Oświadczenia Komisji, Rady i Rady Europejskiej | Oświadczenia Komisji, Rady i Rady Europejskiej |
| 1.   Członkowie Komisji, Rady i Rady Europejskiej mogą w każdej chwili zwrócić się do Przewodniczącego Parlamentu o udzielenie im głosu w celu złożenia oświadczenia. Przewodniczący Rady Europejskiej wygłasza oświadczenie po każdym posiedzeniu Rady. Przewodniczący Parlamentu decyduje, kiedy ma zostać złożone oświadczenie i czy nastąpi po nim obszerna debata czy też 30-minutowa tura krótkich i zwięzłych pytań ze strony posłów. | 1.   Członkowie Komisji, Rady i Rady Europejskiej mogą w każdej chwili zwrócić się do Przewodniczącego Parlamentu o udzielenie im głosu w celu złożenia oświadczenia. Przewodniczący Rady Europejskiej wygłasza oświadczenie po każdym posiedzeniu Rady. Przewodniczący Parlamentu decyduje, kiedy ma zostać złożone oświadczenie i czy nastąpi po nim obszerna debata czy też 30-minutowa tura krótkich i konkretnych pytań ze strony posłów. |
| 2.   Wpisując oświadczenie i następującą po nim debatę do porządku dziennego Parlament decyduje, czy debata zostanie zakończona uchwaleniem rezolucji. Parlament nie może podjąć takiej decyzji, jeśli podczas bieżącej lub kolejnej sesji miesięcznej przewidziane jest sprawozdanie na ten sam temat, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności Przewodniczący zgłosi inną propozycję. Jeśli Parlament postanowi o zamknięciu debaty rezolucją, komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć projekt rezolucji. | 2.   Wpisując oświadczenie i następującą po nim debatę do porządku dziennego, Parlament decyduje, czy debata zostanie zakończona uchwaleniem rezolucji. Parlament nie może podjąć takiej decyzji, jeśli podczas bieżącej lub kolejnej sesji miesięcznej przewidziane jest sprawozdanie na ten sam temat, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności Przewodniczący zgłosi inną propozycję. Jeśli Parlament postanowi o zamknięciu debaty rezolucją, komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć projekt rezolucji. |
| 3.   Projekty rezolucji poddawane są pod głosowanie
  tego samego dnia
  . Przewodniczący decyduje o ewentualnych odstępstwach od tej zasady. Dopuszcza się wyjaśnienia dotyczące
  sposobu
  głosowania. | 3.   Projekty rezolucji poddawane są pod głosowanie
  w najbliższym możliwym terminie głosowania
  . Przewodniczący decyduje o ewentualnych odstępstwach od tej zasady. Dopuszcza się wyjaśnienia dotyczące głosowania. |
| 4.   Wspólny projekt rezolucji zastępuje wcześniejsze projekty złożone przez jego sygnatariuszy, nie zastępuje natomiast projektów złożonych przez inne komisje, grupy polityczne lub posłów. | 4.   Wspólny projekt rezolucji zastępuje wcześniejsze projekty złożone przez jego sygnatariuszy, nie zastępuje natomiast projektów złożonych przez inne komisje, grupy polityczne lub posłów. |
| | 4a.
     
  Jeżeli wspólny projekt rezolucji złożony został przez grupy polityczne reprezentujące wyraźną większość, Przewodniczący może poddać ten projekt rezolucji pod głosowanie w pierwszej kolejności. |
| 5.   Po przyjęciu projektu rezolucji żaden inny projekt nie jest poddawany pod głosowanie, chyba że w drodze wyjątku Przewodniczący postanowi inaczej. | 5.   Po przyjęciu projektu rezolucji żaden inny projekt nie jest poddawany pod głosowanie, chyba że w drodze wyjątku Przewodniczący postanowi inaczej. |
| | 5a.
     
  Autor lub autorzy projektu rezolucji złożonego na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu lub art. 135 ust. 2 mogą wycofać go przed ostatecznym głosowaniem. |
| | 5b.
     
  Wycofany projekt rezolucji może zostać niezwłocznie podjęty i ponownie zgłoszony przez grupę polityczną, komisję lub grupę posłów w liczbie wymaganej do jego złożenia. Ust. 5a oraz niniejszy ustęp mają również zastosowanie do rezolucji składanych na mocy art. 105 i 106. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 123

Artykuł 123

Oświadczenia Komisji, Rady i Rady Europejskiej

Oświadczenia Komisji, Rady i Rady Europejskiej

1.   Członkowie Komisji, Rady i Rady Europejskiej mogą w każdej chwili zwrócić się do Przewodniczącego Parlamentu o udzielenie im głosu w celu złożenia oświadczenia. Przewodniczący Rady Europejskiej wygłasza oświadczenie po każdym posiedzeniu Rady. Przewodniczący Parlamentu decyduje, kiedy ma zostać złożone oświadczenie i czy nastąpi po nim obszerna debata czy też 30-minutowa tura krótkich i zwięzłych pytań ze strony posłów.

1.   Członkowie Komisji, Rady i Rady Europejskiej mogą w każdej chwili zwrócić się do Przewodniczącego Parlamentu o udzielenie im głosu w celu złożenia oświadczenia. Przewodniczący Rady Europejskiej wygłasza oświadczenie po każdym posiedzeniu Rady. Przewodniczący Parlamentu decyduje, kiedy ma zostać złożone oświadczenie i czy nastąpi po nim obszerna debata czy też 30-minutowa tura krótkich i konkretnych pytań ze strony posłów.

2.   Wpisując oświadczenie i następującą po nim debatę do porządku dziennego Parlament decyduje, czy debata zostanie zakończona uchwaleniem rezolucji. Parlament nie może podjąć takiej decyzji, jeśli podczas bieżącej lub kolejnej sesji miesięcznej przewidziane jest sprawozdanie na ten sam temat, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności Przewodniczący zgłosi inną propozycję. Jeśli Parlament postanowi o zamknięciu debaty rezolucją, komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć projekt rezolucji.

2.   Wpisując oświadczenie i następującą po nim debatę do porządku dziennego, Parlament decyduje, czy debata zostanie zakończona uchwaleniem rezolucji. Parlament nie może podjąć takiej decyzji, jeśli podczas bieżącej lub kolejnej sesji miesięcznej przewidziane jest sprawozdanie na ten sam temat, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności Przewodniczący zgłosi inną propozycję. Jeśli Parlament postanowi o zamknięciu debaty rezolucją, komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć projekt rezolucji.

3.   Projekty rezolucji poddawane są pod głosowanie
  tego samego dnia
  . Przewodniczący decyduje o ewentualnych odstępstwach od tej zasady. Dopuszcza się wyjaśnienia dotyczące
  sposobu
  głosowania.

3.   Projekty rezolucji poddawane są pod głosowanie
  w najbliższym możliwym terminie głosowania
  . Przewodniczący decyduje o ewentualnych odstępstwach od tej zasady. Dopuszcza się wyjaśnienia dotyczące głosowania.

4.   Wspólny projekt rezolucji zastępuje wcześniejsze projekty złożone przez jego sygnatariuszy, nie zastępuje natomiast projektów złożonych przez inne komisje, grupy polityczne lub posłów.

4.   Wspólny projekt rezolucji zastępuje wcześniejsze projekty złożone przez jego sygnatariuszy, nie zastępuje natomiast projektów złożonych przez inne komisje, grupy polityczne lub posłów.

4a.
     
  Jeżeli wspólny projekt rezolucji złożony został przez grupy polityczne reprezentujące wyraźną większość, Przewodniczący może poddać ten projekt rezolucji pod głosowanie w pierwszej kolejności.

5.   Po przyjęciu projektu rezolucji żaden inny projekt nie jest poddawany pod głosowanie, chyba że w drodze wyjątku Przewodniczący postanowi inaczej.

5.   Po przyjęciu projektu rezolucji żaden inny projekt nie jest poddawany pod głosowanie, chyba że w drodze wyjątku Przewodniczący postanowi inaczej.

5a.
     
  Autor lub autorzy projektu rezolucji złożonego na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu lub art. 135 ust. 2 mogą wycofać go przed ostatecznym głosowaniem.

5b.
     
  Wycofany projekt rezolucji może zostać niezwłocznie podjęty i ponownie zgłoszony przez grupę polityczną, komisję lub grupę posłów w liczbie wymaganej do jego złożenia. Ust. 5a oraz niniejszy ustęp mają również zastosowanie do rezolucji składanych na mocy art. 105 i 106.

Poprawka 148

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 124

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 124 | Artykuł 124 |
| Wyjaśnienia decyzji Komisji | Wyjaśnienia decyzji Komisji |
| Po konsultacji z Konferencją Przewodniczących,
  Przewodniczący Parlamentu
  może zwrócić
  się do Przewodniczącego Komisji, do członka Komisji odpowiedzialnego za kontakty z Parlamentem lub, po uzgodnieniu, do innego członka Komisji, o złożenie przed Parlamentem oświadczenia po każdym posiedzeniu Komisji w celu wyjaśnienia najistotniejszych podjętych decyzji. Po złożeniu oświadczenia następuje trwająca co najmniej trzydzieści minut debata, w czasie której posłowie mogą zadawać krótkie, zwięzłe pytania. | Przewodniczący Parlamentu
  zwraca
  się do przewodniczącego Komisji, do członka Komisji odpowiedzialnego za kontakty z Parlamentem lub, po uzgodnieniu, do innego członka Komisji o złożenie przed Parlamentem oświadczenia po każdym posiedzeniu Komisji w celu wyjaśnienia najistotniejszych podjętych decyzji
  , chyba że ze względu na harmonogram prac lub z powodu względnej wagi politycznej danego zagadnienia Konferencja Przewodniczących zdecyduje, iż nie jest to konieczne
  . Po złożeniu oświadczenia następuje trwająca co najmniej trzydzieści minut debata, w czasie której posłowie mogą zadawać krótkie i konkretne pytania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 124

Artykuł 124

Wyjaśnienia decyzji Komisji

Wyjaśnienia decyzji Komisji

Po konsultacji z Konferencją Przewodniczących,
  Przewodniczący Parlamentu
  może zwrócić
  się do Przewodniczącego Komisji, do członka Komisji odpowiedzialnego za kontakty z Parlamentem lub, po uzgodnieniu, do innego członka Komisji, o złożenie przed Parlamentem oświadczenia po każdym posiedzeniu Komisji w celu wyjaśnienia najistotniejszych podjętych decyzji. Po złożeniu oświadczenia następuje trwająca co najmniej trzydzieści minut debata, w czasie której posłowie mogą zadawać krótkie, zwięzłe pytania.

Przewodniczący Parlamentu
  zwraca
  się do przewodniczącego Komisji, do członka Komisji odpowiedzialnego za kontakty z Parlamentem lub, po uzgodnieniu, do innego członka Komisji o złożenie przed Parlamentem oświadczenia po każdym posiedzeniu Komisji w celu wyjaśnienia najistotniejszych podjętych decyzji
  , chyba że ze względu na harmonogram prac lub z powodu względnej wagi politycznej danego zagadnienia Konferencja Przewodniczących zdecyduje, iż nie jest to konieczne
  . Po złożeniu oświadczenia następuje trwająca co najmniej trzydzieści minut debata, w czasie której posłowie mogą zadawać krótkie i konkretne pytania.

Poprawka 149

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 125

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 125 | Artykuł 125 |
| Oświadczenia Trybunału Obrachunkowego | Oświadczenia Trybunału Obrachunkowego |
| 1.   W ramach procedury udzielania absolutorium lub czynności Parlamentu związanych z kontrolą budżetową, prezes Trybunału Obrachunkowego może zostać zaproszony do
  zabrania głosu
  w celu przedstawienia uwag zawartych w sprawozdaniu rocznym, w sprawozdaniach specjalnych lub w opiniach Trybunału, jak też w celu objaśnienia programu pracy Trybunału. | 1.   W ramach procedury udzielania absolutorium lub czynności Parlamentu związanych z kontrolą budżetową prezes Trybunału Obrachunkowego może zostać zaproszony do
  złożenia oświadczenia
  w celu przedstawienia uwag zawartych w sprawozdaniu rocznym, w sprawozdaniach specjalnych lub w opiniach Trybunału, jak też w celu objaśnienia programu pracy Trybunału. |
| 2.   Parlament może zadecydować o przeprowadzeniu odrębnej debaty z udziałem Komisji i Rady nad każdą kwestią zawartą w powyższych oświadczeniach, w szczególności gdy zasygnalizowane zostaną nieprawidłowości w zarządzaniu finansami. | 2.   Parlament może zadecydować o przeprowadzeniu odrębnej debaty z udziałem Komisji i Rady nad każdą kwestią zawartą w powyższych oświadczeniach, w szczególności gdy zasygnalizowane zostaną nieprawidłowości w zarządzaniu finansami. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 125

Artykuł 125

Oświadczenia Trybunału Obrachunkowego

Oświadczenia Trybunału Obrachunkowego

1.   W ramach procedury udzielania absolutorium lub czynności Parlamentu związanych z kontrolą budżetową, prezes Trybunału Obrachunkowego może zostać zaproszony do
  zabrania głosu
  w celu przedstawienia uwag zawartych w sprawozdaniu rocznym, w sprawozdaniach specjalnych lub w opiniach Trybunału, jak też w celu objaśnienia programu pracy Trybunału.

1.   W ramach procedury udzielania absolutorium lub czynności Parlamentu związanych z kontrolą budżetową prezes Trybunału Obrachunkowego może zostać zaproszony do
  złożenia oświadczenia
  w celu przedstawienia uwag zawartych w sprawozdaniu rocznym, w sprawozdaniach specjalnych lub w opiniach Trybunału, jak też w celu objaśnienia programu pracy Trybunału.

2.   Parlament może zadecydować o przeprowadzeniu odrębnej debaty z udziałem Komisji i Rady nad każdą kwestią zawartą w powyższych oświadczeniach, w szczególności gdy zasygnalizowane zostaną nieprawidłowości w zarządzaniu finansami.

2.   Parlament może zadecydować o przeprowadzeniu odrębnej debaty z udziałem Komisji i Rady nad każdą kwestią zawartą w powyższych oświadczeniach, w szczególności gdy zasygnalizowane zostaną nieprawidłowości w zarządzaniu finansami.

Poprawka 150

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 126

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 126 | Artykuł 126 |
| Oświadczenia Europejskiego Banku Centralnego | Oświadczenia Europejskiego Banku Centralnego |
| 1.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego
  przedstawia
  Parlamentowi
  roczne sprawozdanie
  Banku
  dotyczące
  działalności Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz polityki monetarnej w roku poprzednim i bieżącym. | 1.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego
  zostaje wezwany do przedstawienia
  Parlamentowi
  rocznego sprawozdania
  Banku
  , które dotyczy
  działalności Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz polityki monetarnej w roku poprzednim i bieżącym. |
| 2.   Po tym wystąpieniu następuje ogólna debata. | 2.   Po tym wystąpieniu następuje ogólna debata. |
| 3.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego jest zapraszany do uczestnictwa w posiedzeniach właściwej komisji co najmniej cztery razy w roku w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania. | 3.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego jest zapraszany do uczestnictwa w posiedzeniach właściwej komisji co najmniej cztery razy w roku w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania. |
| 4.   Na wniosek Parlamentu lub swój własny prezes, wiceprezes lub inni członkowie zarządu Europejskiego Banku Centralnego są zapraszani do uczestnictwa w innych posiedzeniach. | 4.   Na wniosek Parlamentu lub swój własny prezes, wiceprezes lub inni członkowie zarządu Europejskiego Banku Centralnego są zapraszani do uczestnictwa w innych posiedzeniach. |
| 5.   Pełne sprawozdanie z prac przewidzianych w ust. 3 i 4
  jest sporządzane w językach urzędowych
  . | 5.   
  Sporządzane jest
  pełne sprawozdanie z prac przewidzianych w ust. 3 i 4. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 126

Artykuł 126

Oświadczenia Europejskiego Banku Centralnego

Oświadczenia Europejskiego Banku Centralnego

1.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego
  przedstawia
  Parlamentowi
  roczne sprawozdanie
  Banku
  dotyczące
  działalności Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz polityki monetarnej w roku poprzednim i bieżącym.

1.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego
  zostaje wezwany do przedstawienia
  Parlamentowi
  rocznego sprawozdania
  Banku
  , które dotyczy
  działalności Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz polityki monetarnej w roku poprzednim i bieżącym.

2.   Po tym wystąpieniu następuje ogólna debata.

2.   Po tym wystąpieniu następuje ogólna debata.

3.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego jest zapraszany do uczestnictwa w posiedzeniach właściwej komisji co najmniej cztery razy w roku w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania.

3.   Prezes Europejskiego Banku Centralnego jest zapraszany do uczestnictwa w posiedzeniach właściwej komisji co najmniej cztery razy w roku w celu złożenia oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na pytania.

4.   Na wniosek Parlamentu lub swój własny prezes, wiceprezes lub inni członkowie zarządu Europejskiego Banku Centralnego są zapraszani do uczestnictwa w innych posiedzeniach.

4.   Na wniosek Parlamentu lub swój własny prezes, wiceprezes lub inni członkowie zarządu Europejskiego Banku Centralnego są zapraszani do uczestnictwa w innych posiedzeniach.

5.   Pełne sprawozdanie z prac przewidzianych w ust. 3 i 4
  jest sporządzane w językach urzędowych
  .

5.   
  Sporządzane jest
  pełne sprawozdanie z prac przewidzianych w ust. 3 i 4.

Poprawka 151

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 127

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 127 | skreśla się |
| Zalecenia dotyczące głównych kierunków polityki gospodarczej | |
| 1.   
  Zalecenia Komisji dotyczące głównych kierunków polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii są przekazywane właściwej komisji, która na posiedzeniu plenarnym przedstawia sprawozdanie Parlamentowi. | |
| 2.   
  Rada jest proszona o informowanie Parlamentu zarówno o treści swoich zaleceń, jak i o stanowisku, jakie zajęła Rada Europejska. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 127

skreśla się

Zalecenia dotyczące głównych kierunków polityki gospodarczej

1.   
  Zalecenia Komisji dotyczące głównych kierunków polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii są przekazywane właściwej komisji, która na posiedzeniu plenarnym przedstawia sprawozdanie Parlamentowi.

2.   
  Rada jest proszona o informowanie Parlamentu zarówno o treści swoich zaleceń, jak i o stanowisku, jakie zajęła Rada Europejska.

Poprawka 152

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 128

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 128 | Artykuł 128 |
| Pytania wymagające odpowiedzi ustnej i debaty | Pytania wymagające odpowiedzi ustnej i debaty |
| 1.   Komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może
  wnieść
  pytania do Rady lub Komisji oraz wnioskować o ich wpisanie do porządku dziennego obrad Parlamentu. | 1.   Komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może
  kierować
  pytania do Rady
  , Komisji
  lub
  Wiceprzewodniczącego
  Komisji
  / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
  oraz wnioskować o ich wpisanie do porządku dziennego obrad Parlamentu. |
| Pytania są przekazywane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który przedkłada je niezwłocznie Konferencji Przewodniczących. | Pytania są przekazywane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który przedkłada je niezwłocznie Konferencji Przewodniczących. |
| Konferencja Przewodniczących decyduje, czy
  i w jakim porządku
  pytania te zostaną wpisane do porządku dziennego. Pytania niewpisane do porządku dziennego obrad Parlamentu w terminie trzech miesięcy od ich złożenia tracą ważność. | Konferencja Przewodniczących decyduje, czy pytania te zostaną wpisane do
  projektu
  porządku dziennego
  zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 149
  . Pytania niewpisane do
  projektu
  porządku dziennego obrad Parlamentu w terminie trzech miesięcy od ich złożenia tracą ważność. |
| 2.   Pytania do Komisji muszą
  jej
  zostać przekazane co najmniej na tydzień, a pytania do Rady co najmniej na trzy tygodnie przed posiedzeniem, do którego porządku dziennego są wpisane. | 2.   Pytania do Komisji
  i do Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
  muszą zostać przekazane
  adresatowi
  co najmniej na tydzień, a pytania do Rady co najmniej na trzy tygodnie przed posiedzeniem, do którego porządku dziennego są wpisane. |
| 3.   Pytania odnoszące się do
  dziedzin wymienionych w art. 42 Traktatu o Unii Europejskiej
  nie podlegają
  terminowi przewidzianemu
  w ust. 2
  niniejszego artykułu. Rada jest zobowiązana do udzielenia odpowiedzi na te pytania
  w odpowiednim terminie tak, aby Parlament został należycie poinformowany. | 3.   Pytania odnoszące się do
  wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony
  nie podlegają
  terminom przewidzianym
  w ust. 2
  , a odpowiedź musi zostać udzielona
  w odpowiednim terminie tak, aby Parlament został należycie poinformowany. |
| 4.   Jeden z autorów pytania
  ma do dyspozycji pięć minut na jego rozwinięcie.
  Odpowiedzi
  udziela jeden z członków instytucji, której ono dotyczy
  . | 4.   Jeden z autorów pytania
  może je rozwinąć. Adresat pytania udziela
  odpowiedzi. |
| Autor pytania ma prawo do wykorzystania całego wzmiankowanego czasu na wypowiedź. | |
| 5.   Artykuł 123 ust. 2-
  5
  stosuje się odpowiednio. | 5.   Artykuł 123 ust. 2-
  5b, dotyczący składania projektów rezolucji i głosowania nad nimi,
  stosuje się odpowiednio. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 128

Artykuł 128

Pytania wymagające odpowiedzi ustnej i debaty

Pytania wymagające odpowiedzi ustnej i debaty

1.   Komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może
  wnieść
  pytania do Rady lub Komisji oraz wnioskować o ich wpisanie do porządku dziennego obrad Parlamentu.

1.   Komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może
  kierować
  pytania do Rady
  , Komisji
  lub
  Wiceprzewodniczącego
  Komisji
  / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
  oraz wnioskować o ich wpisanie do porządku dziennego obrad Parlamentu.

Pytania są przekazywane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który przedkłada je niezwłocznie Konferencji Przewodniczących.

Pytania są przekazywane w formie pisemnej Przewodniczącemu, który przedkłada je niezwłocznie Konferencji Przewodniczących.

Konferencja Przewodniczących decyduje, czy
  i w jakim porządku
  pytania te zostaną wpisane do porządku dziennego. Pytania niewpisane do porządku dziennego obrad Parlamentu w terminie trzech miesięcy od ich złożenia tracą ważność.

Konferencja Przewodniczących decyduje, czy pytania te zostaną wpisane do
  projektu
  porządku dziennego
  zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 149
  . Pytania niewpisane do
  projektu
  porządku dziennego obrad Parlamentu w terminie trzech miesięcy od ich złożenia tracą ważność.

2.   Pytania do Komisji muszą
  jej
  zostać przekazane co najmniej na tydzień, a pytania do Rady co najmniej na trzy tygodnie przed posiedzeniem, do którego porządku dziennego są wpisane.

2.   Pytania do Komisji
  i do Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
  muszą zostać przekazane
  adresatowi
  co najmniej na tydzień, a pytania do Rady co najmniej na trzy tygodnie przed posiedzeniem, do którego porządku dziennego są wpisane.

3.   Pytania odnoszące się do
  dziedzin wymienionych w art. 42 Traktatu o Unii Europejskiej
  nie podlegają
  terminowi przewidzianemu
  w ust. 2
  niniejszego artykułu. Rada jest zobowiązana do udzielenia odpowiedzi na te pytania
  w odpowiednim terminie tak, aby Parlament został należycie poinformowany.

3.   Pytania odnoszące się do
  wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony
  nie podlegają
  terminom przewidzianym
  w ust. 2
  , a odpowiedź musi zostać udzielona
  w odpowiednim terminie tak, aby Parlament został należycie poinformowany.

4.   Jeden z autorów pytania
  ma do dyspozycji pięć minut na jego rozwinięcie.
  Odpowiedzi
  udziela jeden z członków instytucji, której ono dotyczy
  .

4.   Jeden z autorów pytania
  może je rozwinąć. Adresat pytania udziela
  odpowiedzi.

Autor pytania ma prawo do wykorzystania całego wzmiankowanego czasu na wypowiedź.

5.   Artykuł 123 ust. 2-
  5
  stosuje się odpowiednio.

5.   Artykuł 123 ust. 2-
  5b, dotyczący składania projektów rezolucji i głosowania nad nimi,
  stosuje się odpowiednio.

Poprawka 153

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 129

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 129 | Artykuł 129 |
| Tura pytań | Tura pytań |
| 1.   Tura pytań do Komisji
  ma
  miejsce podczas każdej sesji miesięcznej i trwa dziewięćdziesiąt minut oraz dotyczy jednego lub większej liczby konkretnych zagadnień przekrojowych, o których decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących na miesiąc przed sesją miesięczną. | 1.   Tura pytań do Komisji
  może mieć
  miejsce podczas każdej sesji miesięcznej i trwa
  maksymalnie
  dziewięćdziesiąt minut oraz dotyczy jednego lub większej liczby konkretnych zagadnień przekrojowych, o których decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących na miesiąc przed sesją miesięczną. |
| 2.   Zakres odpowiedzialności komisarzy zaproszonych przez Konferencję Przewodniczących do udziału w turze pytań musi odpowiadać konkretnemu zagadnieniu przekrojowemu, którego mają dotyczyć zadawane im pytania. Na sesję miesięczną zaprasza się nie więcej niż dwóch komisarzy, z możliwością zaproszenia trzeciego w zależności od konkretnego zagadnienia przekrojowego wybranego na turę pytań. | 2.   Zakres odpowiedzialności komisarzy zaproszonych przez Konferencję Przewodniczących do udziału w turze pytań musi odpowiadać konkretnemu zagadnieniu przekrojowemu, którego mają dotyczyć zadawane im pytania. Na sesję miesięczną zaprasza się nie więcej niż dwóch komisarzy, z możliwością zaproszenia trzeciego w zależności od konkretnego zagadnienia przekrojowego wybranego na turę pytań. |
| 3.   
  Turę pytań przeprowadza się zgodnie z systemem głosowania, którego szczegóły przedstawiono w załączniku do niniejszego Regulaminu

   (17)

  ; | |
| 4.   Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Rady, Przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Eurogrupy. | 4.   Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Rady, przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Eurogrupy. |
| | 4a.
     
  Czas przeznaczony na turę pytań nie jest w konkretny sposób przydzielany z wyprzedzeniem. Przewodniczący dba o to, aby w miarę możliwości pytania składać mogli na przemian posłowie różnych orientacji politycznych i pochodzący z różnych państw członkowskich. |
| | 4b.
     
  Poseł ma minutę na sformułowanie pytania, zaś komisarz dwie minuty na udzielenie odpowiedzi. Poseł ten może w czasie 30 sekund zadać pytanie uzupełniające bezpośrednio odnoszące się do pytania głównego. Komisarz ma dwie minuty na udzielenie odpowiedzi na pytanie uzupełniające. |
| | Pytania oraz pytania uzupełniające muszą bezpośrednio dotyczyć wybranego zagadnienia przekrojowego, w sprawie którego podjęto decyzję zgodnie z ust. 1. Przewodniczący może podjąć decyzję w sprawie dopuszczalności pytań. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 129

Artykuł 129

Tura pytań

Tura pytań

1.   Tura pytań do Komisji
  ma
  miejsce podczas każdej sesji miesięcznej i trwa dziewięćdziesiąt minut oraz dotyczy jednego lub większej liczby konkretnych zagadnień przekrojowych, o których decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących na miesiąc przed sesją miesięczną.

1.   Tura pytań do Komisji
  może mieć
  miejsce podczas każdej sesji miesięcznej i trwa
  maksymalnie
  dziewięćdziesiąt minut oraz dotyczy jednego lub większej liczby konkretnych zagadnień przekrojowych, o których decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących na miesiąc przed sesją miesięczną.

2.   Zakres odpowiedzialności komisarzy zaproszonych przez Konferencję Przewodniczących do udziału w turze pytań musi odpowiadać konkretnemu zagadnieniu przekrojowemu, którego mają dotyczyć zadawane im pytania. Na sesję miesięczną zaprasza się nie więcej niż dwóch komisarzy, z możliwością zaproszenia trzeciego w zależności od konkretnego zagadnienia przekrojowego wybranego na turę pytań.

2.   Zakres odpowiedzialności komisarzy zaproszonych przez Konferencję Przewodniczących do udziału w turze pytań musi odpowiadać konkretnemu zagadnieniu przekrojowemu, którego mają dotyczyć zadawane im pytania. Na sesję miesięczną zaprasza się nie więcej niż dwóch komisarzy, z możliwością zaproszenia trzeciego w zależności od konkretnego zagadnienia przekrojowego wybranego na turę pytań.

3.   
  Turę pytań przeprowadza się zgodnie z systemem głosowania, którego szczegóły przedstawiono w załączniku do niniejszego Regulaminu

   (17)

  ;

4.   Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Rady, Przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Eurogrupy.

4.   Zgodnie z wytycznymi określonymi przez Konferencję Przewodniczących poszczególne tury pytań mogą być prowadzone z udziałem Rady, przewodniczącego Komisji, Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Przewodniczącego Eurogrupy.

4a.
     
  Czas przeznaczony na turę pytań nie jest w konkretny sposób przydzielany z wyprzedzeniem. Przewodniczący dba o to, aby w miarę możliwości pytania składać mogli na przemian posłowie różnych orientacji politycznych i pochodzący z różnych państw członkowskich.

4b.
     
  Poseł ma minutę na sformułowanie pytania, zaś komisarz dwie minuty na udzielenie odpowiedzi. Poseł ten może w czasie 30 sekund zadać pytanie uzupełniające bezpośrednio odnoszące się do pytania głównego. Komisarz ma dwie minuty na udzielenie odpowiedzi na pytanie uzupełniające.

Pytania oraz pytania uzupełniające muszą bezpośrednio dotyczyć wybranego zagadnienia przekrojowego, w sprawie którego podjęto decyzję zgodnie z ust. 1. Przewodniczący może podjąć decyzję w sprawie dopuszczalności pytań.

Poprawka 154

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 130

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 130 | Artykuł 130 |
| Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie | Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie |
| 1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Przewodniczącego Rady Europejskiej, Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (18). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor. | 1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Przewodniczącego Rady Europejskiej, Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (18). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor. |
| 2.   Pytania są przekazywane Przewodniczącemu. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Decyzja Przewodniczącego opiera się nie tylko na przepisach określonych w załączniku, o którym mowa w ustępie 1, ale także na ogólnych przepisach Regulaminu. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego. | 2.   Pytania są przekazywane Przewodniczącemu. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Decyzja Przewodniczącego opiera się nie tylko na przepisach określonych w załączniku, o którym mowa w ustępie 1, ale także na ogólnych przepisach Regulaminu. Autor pytania zostaje powiadomiony o 
  uzasadnionej
  decyzji Przewodniczącego. |
| 3.   Pytania składa się w formie elektronicznej. Każdy poseł może złożyć maksymalnie
  pięć
  pytań
  miesięcznie
  . | 3.   Pytania składa się w formie elektronicznej. Każdy poseł może złożyć maksymalnie
  dwadzieścia
  pytań
  w okresie trzech kolejnych miesięcy
  . |
| W wyjątkowych przypadkach poseł może złożyć dodatkowe pytania w formie wydrukowanego i podpisanego dokumentu przekazywanego osobiście do stosownego działu Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego. | |
| Po upływie jednego roku od rozpoczęcia ósmej kadencji Konferencja Przewodniczących przeprowadzi ocenę procedury składania dodatkowych pytań. | |
| Wyrażenie „w wyjątkowych przypadkach” należy interpretować, jako oznaczające, że dodatkowe pytanie dotyczy sprawy pilnej i nie można czekać z jego złożeniem do następnego miesiąca. Ponadto, liczba pytań składanych na mocy art. 130 ust. 3 akapit drugi musi być mniejsza od dopuszczalnej liczby pięciu pytań miesięcznie. | |
| | 3a.
     
  Oprócz autora pytanie mogą poprzeć też inni posłowie. Zgodnie z ust. 3 pytania te zostaną zaliczone na poczet maksymalnej liczby pytań jedynie autorowi, a nie posłom popierającym pytanie. |
| 4.   Jeśli
  odpowiedź
  na dane pytanie
  nie mogła zostać udzielona w wymaganym terminie
  , na wniosek autora
  zostaje
  ono wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji.
  Artykuł 129 stosuje się odpowiednio. | 4.   Jeśli
  adresat nie mógł udzielić odpowiedzi
  na dane pytanie
  w ciągu trzech tygodni (pytanie priorytetowe) lub sześciu tygodni (pytanie niepriorytetowe) od przekazania mu pytania
  , na wniosek autora
  może
  ono
  zostać
  wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji. |
| Zważywszy, że przewodniczący komisji parlamentarnej jest uprawniony do zwoływania posiedzeń tej komisji na mocy art. 206 ust. 1, w imię dobrej organizacji pracy, do niego należy decydowanie o porządku dziennym zwoływanego przez niego posiedzenia. Uprawnienia te nie wyłączają przewidzianego w art. 130 ust. 4 obowiązku wpisania pytania pisemnego, na wniosek jego autora, do porządku dziennego następnego posiedzenia komisji. Jednak przewodniczący może według własnego uznania przedstawić, z uwzględnieniem priorytetów politycznych, propozycje dotyczące porządku prac posiedzenia i zasad proceduralnych (na przykład procedura bez debaty wraz z ewentualnym przyjęciem decyzji w sprawie dalszych działań lub, w stosownym przypadku, zalecenie przełożenia punktu na jedno z kolejnych posiedzeń). | |
| 5.   
  Na pytania wymagające natychmiastowej odpowiedzi, lecz dla których nie jest konieczne przeprowadzenie pogłębionych badań (pytania priorytetowe), należy udzielić odpowiedzi w terminie trzech tygodni od momentu ich przekazania adresatom.
  Każdy poseł może złożyć raz w miesiącu pytanie priorytetowe. | 5.   Każdy poseł może złożyć jedno pytanie priorytetowe w miesiącu. |
| Odpowiedzi na inne pytania (niepriorytetowe) powinny być udzielone w terminie sześciu tygodni od momentu ich przekazania adresatom. | |
| 6.   Pytania wraz z 
  odpowiedziami
  są publikowane na stronie internetowej Parlamentu. | 6.   Pytania
  i odpowiedzi,
  wraz z 
  wszelkimi dotyczącymi ich załącznikami,
  są publikowane na stronie internetowej Parlamentu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 130

Artykuł 130

Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie

Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie

1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Przewodniczącego Rady Europejskiej, Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji/Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (18). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

1.   Każdy poseł może wnosić pytania wymagające odpowiedzi na piśmie do Przewodniczącego Rady Europejskiej, Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (18). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

2.   Pytania są przekazywane Przewodniczącemu. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Decyzja Przewodniczącego opiera się nie tylko na przepisach określonych w załączniku, o którym mowa w ustępie 1, ale także na ogólnych przepisach Regulaminu. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego.

2.   Pytania są przekazywane Przewodniczącemu. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Decyzja Przewodniczącego opiera się nie tylko na przepisach określonych w załączniku, o którym mowa w ustępie 1, ale także na ogólnych przepisach Regulaminu. Autor pytania zostaje powiadomiony o 
  uzasadnionej
  decyzji Przewodniczącego.

3.   Pytania składa się w formie elektronicznej. Każdy poseł może złożyć maksymalnie
  pięć
  pytań
  miesięcznie
  .

3.   Pytania składa się w formie elektronicznej. Każdy poseł może złożyć maksymalnie
  dwadzieścia
  pytań
  w okresie trzech kolejnych miesięcy
  .

W wyjątkowych przypadkach poseł może złożyć dodatkowe pytania w formie wydrukowanego i podpisanego dokumentu przekazywanego osobiście do stosownego działu Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego.

Po upływie jednego roku od rozpoczęcia ósmej kadencji Konferencja Przewodniczących przeprowadzi ocenę procedury składania dodatkowych pytań.

Wyrażenie „w wyjątkowych przypadkach” należy interpretować, jako oznaczające, że dodatkowe pytanie dotyczy sprawy pilnej i nie można czekać z jego złożeniem do następnego miesiąca. Ponadto, liczba pytań składanych na mocy art. 130 ust. 3 akapit drugi musi być mniejsza od dopuszczalnej liczby pięciu pytań miesięcznie.

3a.
     
  Oprócz autora pytanie mogą poprzeć też inni posłowie. Zgodnie z ust. 3 pytania te zostaną zaliczone na poczet maksymalnej liczby pytań jedynie autorowi, a nie posłom popierającym pytanie.

4.   Jeśli
  odpowiedź
  na dane pytanie
  nie mogła zostać udzielona w wymaganym terminie
  , na wniosek autora
  zostaje
  ono wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji.
  Artykuł 129 stosuje się odpowiednio.

4.   Jeśli
  adresat nie mógł udzielić odpowiedzi
  na dane pytanie
  w ciągu trzech tygodni (pytanie priorytetowe) lub sześciu tygodni (pytanie niepriorytetowe) od przekazania mu pytania
  , na wniosek autora
  może
  ono
  zostać
  wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji.

Zważywszy, że przewodniczący komisji parlamentarnej jest uprawniony do zwoływania posiedzeń tej komisji na mocy art. 206 ust. 1, w imię dobrej organizacji pracy, do niego należy decydowanie o porządku dziennym zwoływanego przez niego posiedzenia. Uprawnienia te nie wyłączają przewidzianego w art. 130 ust. 4 obowiązku wpisania pytania pisemnego, na wniosek jego autora, do porządku dziennego następnego posiedzenia komisji. Jednak przewodniczący może według własnego uznania przedstawić, z uwzględnieniem priorytetów politycznych, propozycje dotyczące porządku prac posiedzenia i zasad proceduralnych (na przykład procedura bez debaty wraz z ewentualnym przyjęciem decyzji w sprawie dalszych działań lub, w stosownym przypadku, zalecenie przełożenia punktu na jedno z kolejnych posiedzeń).

5.   
  Na pytania wymagające natychmiastowej odpowiedzi, lecz dla których nie jest konieczne przeprowadzenie pogłębionych badań (pytania priorytetowe), należy udzielić odpowiedzi w terminie trzech tygodni od momentu ich przekazania adresatom.
  Każdy poseł może złożyć raz w miesiącu pytanie priorytetowe.

5.   Każdy poseł może złożyć jedno pytanie priorytetowe w miesiącu.

Odpowiedzi na inne pytania (niepriorytetowe) powinny być udzielone w terminie sześciu tygodni od momentu ich przekazania adresatom.

6.   Pytania wraz z 
  odpowiedziami
  są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

6.   Pytania
  i odpowiedzi,
  wraz z 
  wszelkimi dotyczącymi ich załącznikami,
  są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

Poprawka 295

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 130 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 130a |
| | Interpelacje dotyczące kwestii drugorzędnych wymagające odpowiedzi na piśmie |
| | 1.   
  W interpelacjach dotyczących kwestii drugorzędnych składających się z pytań wymagających odpowiedzi na piśmie komisja, grupa polityczna lub co najmniej 5 % zasiadających w Parlamencie może się zwrócić do Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa o przedstawienie informacji dotyczących konkretnie wskazanych kwestii. |
| | Pytania takie przedkłada się przewodniczącemu, który, z zastrzeżeniem że są one ogólnie zgodne z Regulaminem oraz kryteriami ustanowionymi w załączniku do Regulaminu

   (1a)

  , zwraca się do adresatów z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi w terminie dwóch tygodni; w porozumieniu z autorami pytania Przewodniczący może przedłużyć ten termin. |
| | 2.   
  Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 130a

Interpelacje dotyczące kwestii drugorzędnych wymagające odpowiedzi na piśmie

1.   
  W interpelacjach dotyczących kwestii drugorzędnych składających się z pytań wymagających odpowiedzi na piśmie komisja, grupa polityczna lub co najmniej 5 % zasiadających w Parlamencie może się zwrócić do Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa o przedstawienie informacji dotyczących konkretnie wskazanych kwestii.

Pytania takie przedkłada się przewodniczącemu, który, z zastrzeżeniem że są one ogólnie zgodne z Regulaminem oraz kryteriami ustanowionymi w załączniku do Regulaminu

   (1a)

  , zwraca się do adresatów z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi w terminie dwóch tygodni; w porozumieniu z autorami pytania Przewodniczący może przedłużyć ten termin.

2.   
  Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

Poprawka 296

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 130 b (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 130b |
| | Interpelacje dotyczące kwestii pierwszorzędnych wymagające odpowiedzi na piśmie i debaty |
| | 1.   
  W interpelacjach dotyczących kwestii pierwszorzędnych składających się z pytań wymagających odpowiedzi na piśmie i debaty komisja, grupa polityczna lub co najmniej 5 % zasiadających w Parlamencie może się zwrócić do Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. Pytania mogą zawierać krótkie uzasadnienie. |
| | Pytania takie przedkłada się na piśmie przewodniczącemu, który, z zastrzeżeniem że są ogólnie zgodne z Regulaminem oraz kryteriami ustanowionymi w załączniku do Regulaminu

   (1a)

  , niezwłocznie informuje adresatów pytań i zwraca się do nich o informację, czy na pytanie zostanie udzielona odpowiedź, a jeśli tak, to kiedy. |
| | 2.   
  Po otrzymaniu odpowiedzi na piśmie interpelacje dotyczące kwestii pierwszorzędnych zostają wpisane do projektu porządku dziennego posiedzenia plenarnego Parlamentu zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 149. Na wniosek komisji, grupy politycznej lub co najmniej pięciu procent liczby posłów zasiadających w Parlamencie należy przeprowadzić debatę w komisji. |
| | 3.   
  Jeżeli adresat odmawia udzielenie odpowiedzi na pytanie lub nie jest w stanie tego uczynić w ciągu trzech tygodni, pytanie zostaje wpisane do projektu porządku dziennego. Na wniosek komisji, grupy politycznej lub co najmniej pięciu procent liczby posłów zasiadających w Parlamencie należy przeprowadzić debatę w komisji. Przed rozpoczęciem debaty jednemu z autorów pytania można udzielić głosu, by przedstawił dodatkowe powody zadania pytania. |
| | 4.   
  Jeden z autorów pytania może je rozwinąć. Odpowiedzi udziela jeden z członków instytucji, której ono dotyczy. |
| | Artykuł 123 ust. 2–5, dotyczący składania projektów rezolucji i głosowania nad nimi, stosuje się odpowiednio. |
| | 5.   
  Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 130b

Interpelacje dotyczące kwestii pierwszorzędnych wymagające odpowiedzi na piśmie i debaty

1.   
  W interpelacjach dotyczących kwestii pierwszorzędnych składających się z pytań wymagających odpowiedzi na piśmie i debaty komisja, grupa polityczna lub co najmniej 5 % zasiadających w Parlamencie może się zwrócić do Rady, Komisji lub Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. Pytania mogą zawierać krótkie uzasadnienie.

Pytania takie przedkłada się na piśmie przewodniczącemu, który, z zastrzeżeniem że są ogólnie zgodne z Regulaminem oraz kryteriami ustanowionymi w załączniku do Regulaminu

   (1a)

  , niezwłocznie informuje adresatów pytań i zwraca się do nich o informację, czy na pytanie zostanie udzielona odpowiedź, a jeśli tak, to kiedy.

2.   
  Po otrzymaniu odpowiedzi na piśmie interpelacje dotyczące kwestii pierwszorzędnych zostają wpisane do projektu porządku dziennego posiedzenia plenarnego Parlamentu zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 149. Na wniosek komisji, grupy politycznej lub co najmniej pięciu procent liczby posłów zasiadających w Parlamencie należy przeprowadzić debatę w komisji.

3.   
  Jeżeli adresat odmawia udzielenie odpowiedzi na pytanie lub nie jest w stanie tego uczynić w ciągu trzech tygodni, pytanie zostaje wpisane do projektu porządku dziennego. Na wniosek komisji, grupy politycznej lub co najmniej pięciu procent liczby posłów zasiadających w Parlamencie należy przeprowadzić debatę w komisji. Przed rozpoczęciem debaty jednemu z autorów pytania można udzielić głosu, by przedstawił dodatkowe powody zadania pytania.

4.   
  Jeden z autorów pytania może je rozwinąć. Odpowiedzi udziela jeden z członków instytucji, której ono dotyczy.

Artykuł 123 ust. 2–5, dotyczący składania projektów rezolucji i głosowania nad nimi, stosuje się odpowiednio.

5.   
  Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

Poprawka 155

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 131

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 131 | Artykuł 131 |
| Pytania do Europejskiego Banku Centralnego wymagające odpowiedzi na piśmie | Pytania do Europejskiego Banku Centralnego wymagające odpowiedzi na piśmie |
| 1.   Każdy poseł może skierować do Europejskiego Banku Centralnego do sześciu pytań wymagających odpowiedzi na piśmie miesięcznie zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (19). Autor pytań ponosi wyłączną odpowiedzialność za ich treść. | 1.   Każdy poseł może skierować do Europejskiego Banku Centralnego do sześciu pytań wymagających odpowiedzi na piśmie miesięcznie zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (19). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor. |
| 2.   Pytania są przedkładane na piśmie przewodniczącemu właściwej komisji, który powiadamia o nich Europejski Bank Centralny. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego. | 2.   Pytania są przedkładane na piśmie przewodniczącemu właściwej komisji, który powiadamia o nich Europejski Bank Centralny. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego. |
| 3.   Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu. | 3.   Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu. |
| 4.   Jeśli odpowiedź na dane pytanie nie została udzielona w 
  wymaganym
  terminie, na wniosek jego autora
  zostaje
  ono wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji z udziałem Prezesa Europejskiego Banku Centralnego. | 4.   Jeśli odpowiedź na dane pytanie nie została udzielona w terminie
  sześciu tygodni
  , na wniosek jego autora
  może
  ono
  zostać
  wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji z udziałem Prezesa Europejskiego Banku Centralnego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 131

Artykuł 131

Pytania do Europejskiego Banku Centralnego wymagające odpowiedzi na piśmie

Pytania do Europejskiego Banku Centralnego wymagające odpowiedzi na piśmie

1.   Każdy poseł może skierować do Europejskiego Banku Centralnego do sześciu pytań wymagających odpowiedzi na piśmie miesięcznie zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (19). Autor pytań ponosi wyłączną odpowiedzialność za ich treść.

1.   Każdy poseł może skierować do Europejskiego Banku Centralnego do sześciu pytań wymagających odpowiedzi na piśmie miesięcznie zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku do niniejszego Regulaminu (19). Wyłączną odpowiedzialność za treść pytań ponosi ich autor.

2.   Pytania są przedkładane na piśmie przewodniczącemu właściwej komisji, który powiadamia o nich Europejski Bank Centralny. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego.

2.   Pytania są przedkładane na piśmie przewodniczącemu właściwej komisji, który powiadamia o nich Europejski Bank Centralny. Przewodniczący rozstrzyga wątpliwości dotyczące dopuszczalności pytań. Autor pytania zostaje powiadomiony o decyzji Przewodniczącego.

3.   Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

3.   Pytania wraz z odpowiedziami są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

4.   Jeśli odpowiedź na dane pytanie nie została udzielona w 
  wymaganym
  terminie, na wniosek jego autora
  zostaje
  ono wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji z udziałem Prezesa Europejskiego Banku Centralnego.

4.   Jeśli odpowiedź na dane pytanie nie została udzielona w terminie
  sześciu tygodni
  , na wniosek jego autora
  może
  ono
  zostać
  wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji z udziałem Prezesa Europejskiego Banku Centralnego.

Poprawka 156

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 131 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 131 a |
| | Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie dotyczące jednolitego mechanizmu nadzorczego i jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji |
| | 1.   
  Artykuł 131 ust. 1, 2 i 3 stosuje się odpowiednio do pytań wymagających odpowiedzi na piśmie dotyczących jednolitego mechanizmu nadzorczego i jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Liczbę takich pytań odlicza się od limitu sześciu pytań ustalonego w art. 131 ust. 1. |
| | 2.   
  Jeśli odpowiedź na dane pytanie nie została udzielona w terminie pięciu tygodni, na wniosek jego autora może ono zostać wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji z udziałem przewodniczącego zarządu adresata pytania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 131 a

Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie dotyczące jednolitego mechanizmu nadzorczego i jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1.   
  Artykuł 131 ust. 1, 2 i 3 stosuje się odpowiednio do pytań wymagających odpowiedzi na piśmie dotyczących jednolitego mechanizmu nadzorczego i jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Liczbę takich pytań odlicza się od limitu sześciu pytań ustalonego w art. 131 ust. 1.

2.   
  Jeśli odpowiedź na dane pytanie nie została udzielona w terminie pięciu tygodni, na wniosek jego autora może ono zostać wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia właściwej komisji z udziałem przewodniczącego zarządu adresata pytania.

Poprawka 157

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł V – rozdział 4 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| SPRAWOZDANIA INNYCH INSTYTUCJI | SPRAWOZDANIA INNYCH INSTYTUCJI I ORGANÓW |

Tekst obowiązujący

Poprawka

SPRAWOZDANIA INNYCH INSTYTUCJI

SPRAWOZDANIA INNYCH INSTYTUCJI I ORGANÓW

Poprawka 158

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 132

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 132 | Artykuł 132 |
| Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji | Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji
  lub organów |
| 1.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji, w odniesieniu do których traktaty przewidują konsultację z Parlamentem lub dla których inne przepisy prawne wymagają wydania opinii przez Parlament, stanowią przedmiot sprawozdania przedstawianego na posiedzeniu plenarnym Parlamentu. | 1.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji
  lub organów
  , w odniesieniu do których traktaty przewidują konsultację z Parlamentem lub dla których inne przepisy prawne wymagają wydania opinii przez Parlament, stanowią przedmiot sprawozdania przedstawianego na posiedzeniu plenarnym Parlamentu. |
| 2.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji nieobjęte zakresem ust. 1 są odsyłane do właściwej komisji, która może zaproponować sporządzenie sprawozdania zgodnie z art. 52. | 2.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji
  lub organów
  nieobjęte zakresem ust. 1 są odsyłane do właściwej komisji, która
  rozpatruje je i która
  może
  przedłożyć Parlamentowi krótki projekt rezolucji lub
  zaproponować sporządzenie sprawozdania zgodnie z art. 52
  , jeżeli uzna, że Parlament powinien zająć stanowisko w ważnej kwestii ujętej w takich sprawozdaniach
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 132

Artykuł 132

Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji

Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji
  lub organów

1.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji, w odniesieniu do których traktaty przewidują konsultację z Parlamentem lub dla których inne przepisy prawne wymagają wydania opinii przez Parlament, stanowią przedmiot sprawozdania przedstawianego na posiedzeniu plenarnym Parlamentu.

1.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji
  lub organów
  , w odniesieniu do których traktaty przewidują konsultację z Parlamentem lub dla których inne przepisy prawne wymagają wydania opinii przez Parlament, stanowią przedmiot sprawozdania przedstawianego na posiedzeniu plenarnym Parlamentu.

2.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji nieobjęte zakresem ust. 1 są odsyłane do właściwej komisji, która może zaproponować sporządzenie sprawozdania zgodnie z art. 52.

2.   Sprawozdania roczne oraz pozostałe sprawozdania innych instytucji
  lub organów
  nieobjęte zakresem ust. 1 są odsyłane do właściwej komisji, która
  rozpatruje je i która
  może
  przedłożyć Parlamentowi krótki projekt rezolucji lub
  zaproponować sporządzenie sprawozdania zgodnie z art. 52
  , jeżeli uzna, że Parlament powinien zająć stanowisko w ważnej kwestii ujętej w takich sprawozdaniach
  .

Poprawka 159

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 133

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 133 | Artykuł 133 |
| Projekty rezolucji | Projekty rezolucji |
| 1.   Każdy poseł może złożyć projekt rezolucji w sprawie objętej zakresem działalności Unii Europejskiej. | 1.   Każdy poseł może złożyć projekt rezolucji w sprawie objętej zakresem działalności Unii Europejskiej. |
| Projekt nie może przekraczać dwustu słów. | Projekt nie może przekraczać dwustu słów. |
| | 1a.
     
  Treść takiego projektu rezolucji nie może: |
| | — | zawierać decyzji w sprawach, dla których przyjęcia niniejszy Regulamin przewiduje inną specjalną procedurę i uprawnienia, zwłaszcza te przewidziane w art. 46, ani |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 133

Artykuł 133

Projekty rezolucji

Projekty rezolucji

1.   Każdy poseł może złożyć projekt rezolucji w sprawie objętej zakresem działalności Unii Europejskiej.

1.   Każdy poseł może złożyć projekt rezolucji w sprawie objętej zakresem działalności Unii Europejskiej.

Projekt nie może przekraczać dwustu słów.

Projekt nie może przekraczać dwustu słów.

1a.
     
  Treść takiego projektu rezolucji nie może:

—

zawierać decyzji w sprawach, dla których przyjęcia niniejszy Regulamin przewiduje inną specjalną procedurę i uprawnienia, zwłaszcza te przewidziane w art. 46, ani

| — | dotyczyć przedmiotu toczących się w Parlamencie procedur. |
| --- | --- |

—

dotyczyć przedmiotu toczących się w Parlamencie procedur.

1b.
     
  Każdy poseł może złożyć jeden taki projekt rezolucji miesięcznie.

1c.
     
  Projekt rezolucji przedkładany jest Przewodniczącemu, który sprawdza, czy spełnione zostały obowiązujące kryteria. Jeśli Przewodniczący uzna projekt rezolucji za dopuszczalny, ogłasza to na posiedzeniu plenarnym i przekazuje go właściwej komisji.

2.   Właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie procedury.

2.   Właściwa komisja podejmuje decyzję w sprawie procedury
  , w tym w sprawie połączenia projektu rezolucji z innymi projektami rezolucji lub sprawozdaniami, przyjęcia opinii, która może przybrać formę pisma, lub sporządzenia sprawozdania zgodnie z art. 52. Może ona również zadecydować o niepodejmowaniu działań w związku z projektem rezolucji
  .

Komisja może dołączyć projekt rezolucji do innych projektów rezolucji lub sprawozdań.

Komisja może zdecydować o wydaniu opinii, ewentualnie w formie pisma.

Komisja może zadecydować o sporządzeniu sprawozdania na podstawie art. 52.

3.   Autorzy projektu rezolucji są powiadamiani o decyzjach komisji i Konferencji Przewodniczących.

3.   Autorzy projektu rezolucji są powiadamiani o decyzjach
  Przewodniczącego,
  komisji i Konferencji Przewodniczących.

4.   Sprawozdanie zawiera tekst złożonego projektu rezolucji.

4.   Sprawozdanie zawiera tekst złożonego projektu rezolucji.

5.   Przewodniczący przekazuje opinie w formie pism skierowanych do innych instytucji Unii Europejskiej.

5.   Przewodniczący przekazuje opinie w formie pism skierowanych do innych instytucji Unii Europejskiej.

6.   
  Autor lub autorzy projektu rezolucji złożonego na podstawie art. 123 ust. 2, art. 128 ust. 5 lub art. 135 ust. 2 mogą wycofać go przed ostatecznym głosowaniem nad nim.

7.   Projekt rezolucji złożony w oparciu o ust. 1 może zostać wycofany przez jego autora lub autorów bądź jego pierwszego sygnatariusza przed podjęciem przez właściwą komisję decyzji o sporządzeniu, na podstawie ust. 2, sprawozdania na jego temat.

7.   Projekt rezolucji złożony w oparciu o ust. 1 może zostać wycofany przez jego autora lub autorów bądź jego pierwszego sygnatariusza przed podjęciem przez właściwą komisję decyzji o sporządzeniu, na podstawie ust. 2, sprawozdania na jego temat.

Jeśli projekt został przejęty przez komisję w tej formie, jedynie ta komisja może go wycofać do momentu rozpoczęcia ostatecznego głosowania.

Jeśli projekt został przejęty przez komisję w tej formie, jedynie ta komisja może go wycofać do momentu rozpoczęcia ostatecznego głosowania.

8.   
  Wycofany projekt rezolucji może zostać niezwłocznie podjęty i ponownie zgłoszony przez grupę polityczną, komisję lub grupę posłów w liczbie wymaganej do jego złożenia.

Komisje są obowiązane dbać, aby projekty rezolucji złożone zgodnie z niniejszym artykułem i odpowiadające ustalonym warunkom stanowiły przedmiot dalszego postępowania i znalazły właściwe miejsce w dokumentach dotyczących tego postępowania.

Poprawka 160

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 134

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 134 | skreśla się |
| Zalecenia dla Rady | |
| 1.   
  Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedstawić projekt zalecenia dla Rady w kwestiach objętych tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej lub też w przypadku, gdy nie skonsultowano się z Parlamentem w sprawie umowy międzynarodowej objętej zakresem art. 108 lub art. 109. | |
| 2.   
  Projekty te są odsyłane do właściwej komisji dla dokonania ich oceny. | |
| Właściwa komisja w razie potrzeby przekazuje sprawę Parlamentowi, zgodnie z procedurą przewidzianą w niniejszym Regulaminie. | |
| 3.   
  Składając sprawozdanie właściwa komisja przedkłada Parlamentowi projekt zalecenia dla Rady i jego krótkie uzasadnienie oraz, w stosownych przypadkach, opinie komisji, z którymi konsultowano się w tej sprawie. | |
| Zastosowanie tego ustępu nie wymaga uprzedniej zgody Konferencji Przewodniczących. | |
| 4.   
  Zastosowanie mają postanowienia art. 113. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 134

skreśla się

Zalecenia dla Rady

1.   
  Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedstawić projekt zalecenia dla Rady w kwestiach objętych tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej lub też w przypadku, gdy nie skonsultowano się z Parlamentem w sprawie umowy międzynarodowej objętej zakresem art. 108 lub art. 109.

2.   
  Projekty te są odsyłane do właściwej komisji dla dokonania ich oceny.

Właściwa komisja w razie potrzeby przekazuje sprawę Parlamentowi, zgodnie z procedurą przewidzianą w niniejszym Regulaminie.

3.   
  Składając sprawozdanie właściwa komisja przedkłada Parlamentowi projekt zalecenia dla Rady i jego krótkie uzasadnienie oraz, w stosownych przypadkach, opinie komisji, z którymi konsultowano się w tej sprawie.

Zastosowanie tego ustępu nie wymaga uprzedniej zgody Konferencji Przewodniczących.

4.   
  Zastosowanie mają postanowienia art. 113.

Poprawka 161

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 135

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 135 | Artykuł 135 |
| Debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa | Debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa |
| 1.   Na pisemny wniosek przekazany Przewodniczącemu przez komisję, delegację międzyparlamentarną, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów może odbyć się debata nad wymagającym pilnego działania przypadkiem łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa
  (art. 149 ust. 3)
  . | 1.   Na pisemny wniosek przekazany Przewodniczącemu przez komisję, delegację międzyparlamentarną, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów może odbyć się debata nad wymagającym pilnego działania przypadkiem łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. |
| 2.   Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, i zgodnie z zasadami przewidzianymi w załączniku IV, Konferencja Przewodniczących ustala listę tematów do wpisania do końcowego projektu porządku dziennego następnej debaty dotyczącej przypadków łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Liczba tematów wpisanych do porządku dziennego nie powinna przekraczać trzech, łącznie z podrozdziałami. | 2.   Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, i zgodnie z zasadami przewidzianymi w załączniku IV, Konferencja Przewodniczących ustala listę tematów do wpisania do końcowego projektu porządku dziennego następnej debaty dotyczącej przypadków łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Liczba tematów wpisanych do porządku dziennego nie powinna przekraczać trzech, łącznie z podrozdziałami. |
| Zgodnie z postanowieniami art. 152, Parlament może zadecydować o wycofaniu tematu przewidzianego do debaty i zastąpieniu go tematem, który nie był przewidziany. Projekty rezolucji dotyczące wybranych tematów składane
  są
  do końca dnia, w którym przyjmowany jest porządek dzienny. Przewodniczący wyznacza dokładny termin składania projektów tych rezolucji. | Zgodnie z postanowieniami art. 152, Parlament może zadecydować o wycofaniu tematu przewidzianego do debaty i zastąpieniu go tematem, który nie był przewidziany. Projekty rezolucji dotyczące wybranych tematów
  mogą być
  składane
  przez komisję, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów
  do końca dnia, w którym przyjmowany jest porządek dzienny. Przewodniczący wyznacza dokładny termin składania projektów tych rezolucji. |
| 3.   W ramach czasu przewidzianego na debatę, tj. najwyżej sześćdziesięciu minut w czasie sesji miesięcznej, czas na zabranie głosu przez grupy polityczne i przez posłów niezrzeszonych rozdzielany jest zgodnie z art. 162 ust. 4 i 5. | 3.   W ramach czasu przewidzianego na debatę, tj. najwyżej sześćdziesięciu minut w czasie sesji miesięcznej, czas na zabranie głosu przez grupy polityczne i przez posłów niezrzeszonych rozdzielany jest zgodnie z art. 162 ust. 4 i 5. |
| Po odliczeniu czasu przeznaczonego na przedstawienie projektów rezolucji
  , na głosowania
  oraz na ewentualne wystąpienia Komisji i Rady, pozostały czas rozdziela się między grupy polityczne i posłów niezrzeszonych. | Po odliczeniu czasu przeznaczonego na przedstawienie projektów rezolucji oraz na ewentualne wystąpienia Komisji i Rady, pozostały czas rozdziela się między grupy polityczne i posłów niezrzeszonych. |
| 4.   Niezwłocznie po zakończeniu debaty przystępuje się do głosowania. Nie stosuje się postanowień art. 183. | 4.   Niezwłocznie po zakończeniu debaty przystępuje się do głosowania. Nie stosuje się postanowień art. 183
  odnoszących się do wyjaśnień dotyczących głosowania
  . |
| Głosowania przeprowadzane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu mogą odbywać się wspólnie, w ramach uprawnień Przewodniczącego i Konferencji Przewodniczących. | Głosowania przeprowadzane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu mogą odbywać się wspólnie, w ramach uprawnień Przewodniczącego i Konferencji Przewodniczących. |
| 5.   Jeżeli wpłyną dwa lub więcej niż dwa projekty rezolucji dotyczących tego samego tematu, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 123 ust. 4. | 5.   Jeżeli wpłyną dwa lub więcej niż dwa projekty rezolucji dotyczących tego samego tematu, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 123 ust. 4
  i 4a
  . |
| 6.   Przewodniczący oraz przewodniczący grup politycznych mogą zadecydować o poddaniu projektu rezolucji pod głosowanie bez debaty. Decyzja taka wymaga jednomyślności przewodniczących wszystkich grup politycznych. | 6.   Przewodniczący oraz przewodniczący grup politycznych mogą zadecydować o poddaniu projektu rezolucji pod głosowanie bez debaty. Decyzja taka wymaga jednomyślności przewodniczących wszystkich grup politycznych. |
| Postanowień art. 187, 188 i art.
  190
  nie stosuje się do projektów rezolucji wpisanych do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. | Postanowień art. 187 i 188 nie stosuje się do projektów rezolucji wpisanych do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. |
| Dopiero po zatwierdzeniu listy tematów złożone zostają projekty rezolucji w celu ich rozpatrzenia podczas debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Projekty rezolucji, które nie zostaną rozpatrzone w przewidzianym czasie debaty, tracą ważność. To samo dotyczy projektów rezolucji, w przypadku których, w związku z wnioskiem złożonym zgodnie z art. 168 ust. 3, nie osiągnięto wymaganego kworum.
  Posłowie
  mają prawo do ponownego złożenia tych projektów rezolucji w celu ich przekazania do rozpatrzenia w komisji zgodnie z art. 133 lub włączenia do debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa podczas następnej sesji miesięcznej. | Dopiero po zatwierdzeniu listy tematów złożone zostają projekty rezolucji w celu ich rozpatrzenia podczas debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Projekty rezolucji, które nie zostaną rozpatrzone w przewidzianym czasie debaty, tracą ważność. To samo dotyczy projektów rezolucji, w przypadku których, w związku z wnioskiem złożonym zgodnie z art. 168 ust. 3, nie osiągnięto wymaganego kworum.
  Autorzy
  mają prawo do ponownego złożenia tych projektów rezolucji w celu ich przekazania do rozpatrzenia w komisji zgodnie z art. 133 lub włączenia do debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa podczas następnej sesji miesięcznej. |
| Temat, który nie figuruje już w porządku dziennym danej sesji miesięcznej, nie może zostać wpisany do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. | Temat, który nie figuruje już w porządku dziennym danej sesji miesięcznej, nie może zostać wpisany do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. |
| Żadne postanowienie Regulaminu nie zezwala na wspólną dyskusję nad projektem rezolucji złożonym zgodnie z ust. 2 akapit drugi i nad sprawozdaniem komisji na ten sam temat. | Żadne postanowienie Regulaminu nie zezwala na wspólną dyskusję nad projektem rezolucji złożonym zgodnie z ust. 2 akapit drugi i nad sprawozdaniem komisji na ten sam temat. |
| * * * | |
| Jeżeli zgodnie z art. 168 ust. 3 został złożony wniosek o stwierdzenie kworum, obowiązuje on wyłącznie w odniesieniu do projektu rezolucji, który ma być poddany pod głosowanie, nie obowiązuje natomiast dla kolejnych projektów. | Jeżeli zgodnie z art. 168 ust. 3 został złożony wniosek o stwierdzenie kworum, obowiązuje on wyłącznie w odniesieniu do projektu rezolucji, który ma być poddany pod głosowanie, nie obowiązuje natomiast dla kolejnych projektów. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 135

Artykuł 135

Debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa

Debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa

1.   Na pisemny wniosek przekazany Przewodniczącemu przez komisję, delegację międzyparlamentarną, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów może odbyć się debata nad wymagającym pilnego działania przypadkiem łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa
  (art. 149 ust. 3)
  .

1.   Na pisemny wniosek przekazany Przewodniczącemu przez komisję, delegację międzyparlamentarną, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów może odbyć się debata nad wymagającym pilnego działania przypadkiem łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa.

2.   Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, i zgodnie z zasadami przewidzianymi w załączniku IV, Konferencja Przewodniczących ustala listę tematów do wpisania do końcowego projektu porządku dziennego następnej debaty dotyczącej przypadków łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Liczba tematów wpisanych do porządku dziennego nie powinna przekraczać trzech, łącznie z podrozdziałami.

2.   Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, i zgodnie z zasadami przewidzianymi w załączniku IV, Konferencja Przewodniczących ustala listę tematów do wpisania do końcowego projektu porządku dziennego następnej debaty dotyczącej przypadków łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Liczba tematów wpisanych do porządku dziennego nie powinna przekraczać trzech, łącznie z podrozdziałami.

Zgodnie z postanowieniami art. 152, Parlament może zadecydować o wycofaniu tematu przewidzianego do debaty i zastąpieniu go tematem, który nie był przewidziany. Projekty rezolucji dotyczące wybranych tematów składane
  są
  do końca dnia, w którym przyjmowany jest porządek dzienny. Przewodniczący wyznacza dokładny termin składania projektów tych rezolucji.

Zgodnie z postanowieniami art. 152, Parlament może zadecydować o wycofaniu tematu przewidzianego do debaty i zastąpieniu go tematem, który nie był przewidziany. Projekty rezolucji dotyczące wybranych tematów
  mogą być
  składane
  przez komisję, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów
  do końca dnia, w którym przyjmowany jest porządek dzienny. Przewodniczący wyznacza dokładny termin składania projektów tych rezolucji.

3.   W ramach czasu przewidzianego na debatę, tj. najwyżej sześćdziesięciu minut w czasie sesji miesięcznej, czas na zabranie głosu przez grupy polityczne i przez posłów niezrzeszonych rozdzielany jest zgodnie z art. 162 ust. 4 i 5.

3.   W ramach czasu przewidzianego na debatę, tj. najwyżej sześćdziesięciu minut w czasie sesji miesięcznej, czas na zabranie głosu przez grupy polityczne i przez posłów niezrzeszonych rozdzielany jest zgodnie z art. 162 ust. 4 i 5.

Po odliczeniu czasu przeznaczonego na przedstawienie projektów rezolucji
  , na głosowania
  oraz na ewentualne wystąpienia Komisji i Rady, pozostały czas rozdziela się między grupy polityczne i posłów niezrzeszonych.

Po odliczeniu czasu przeznaczonego na przedstawienie projektów rezolucji oraz na ewentualne wystąpienia Komisji i Rady, pozostały czas rozdziela się między grupy polityczne i posłów niezrzeszonych.

4.   Niezwłocznie po zakończeniu debaty przystępuje się do głosowania. Nie stosuje się postanowień art. 183.

4.   Niezwłocznie po zakończeniu debaty przystępuje się do głosowania. Nie stosuje się postanowień art. 183
  odnoszących się do wyjaśnień dotyczących głosowania
  .

Głosowania przeprowadzane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu mogą odbywać się wspólnie, w ramach uprawnień Przewodniczącego i Konferencji Przewodniczących.

Głosowania przeprowadzane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu mogą odbywać się wspólnie, w ramach uprawnień Przewodniczącego i Konferencji Przewodniczących.

5.   Jeżeli wpłyną dwa lub więcej niż dwa projekty rezolucji dotyczących tego samego tematu, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 123 ust. 4.

5.   Jeżeli wpłyną dwa lub więcej niż dwa projekty rezolucji dotyczących tego samego tematu, zastosowanie ma procedura przewidziana w art. 123 ust. 4
  i 4a
  .

6.   Przewodniczący oraz przewodniczący grup politycznych mogą zadecydować o poddaniu projektu rezolucji pod głosowanie bez debaty. Decyzja taka wymaga jednomyślności przewodniczących wszystkich grup politycznych.

6.   Przewodniczący oraz przewodniczący grup politycznych mogą zadecydować o poddaniu projektu rezolucji pod głosowanie bez debaty. Decyzja taka wymaga jednomyślności przewodniczących wszystkich grup politycznych.

Postanowień art. 187, 188 i art.
  190
  nie stosuje się do projektów rezolucji wpisanych do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa.

Postanowień art. 187 i 188 nie stosuje się do projektów rezolucji wpisanych do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa.

Dopiero po zatwierdzeniu listy tematów złożone zostają projekty rezolucji w celu ich rozpatrzenia podczas debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Projekty rezolucji, które nie zostaną rozpatrzone w przewidzianym czasie debaty, tracą ważność. To samo dotyczy projektów rezolucji, w przypadku których, w związku z wnioskiem złożonym zgodnie z art. 168 ust. 3, nie osiągnięto wymaganego kworum.
  Posłowie
  mają prawo do ponownego złożenia tych projektów rezolucji w celu ich przekazania do rozpatrzenia w komisji zgodnie z art. 133 lub włączenia do debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa podczas następnej sesji miesięcznej.

Dopiero po zatwierdzeniu listy tematów złożone zostają projekty rezolucji w celu ich rozpatrzenia podczas debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa. Projekty rezolucji, które nie zostaną rozpatrzone w przewidzianym czasie debaty, tracą ważność. To samo dotyczy projektów rezolucji, w przypadku których, w związku z wnioskiem złożonym zgodnie z art. 168 ust. 3, nie osiągnięto wymaganego kworum.
  Autorzy
  mają prawo do ponownego złożenia tych projektów rezolucji w celu ich przekazania do rozpatrzenia w komisji zgodnie z art. 133 lub włączenia do debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa podczas następnej sesji miesięcznej.

Temat, który nie figuruje już w porządku dziennym danej sesji miesięcznej, nie może zostać wpisany do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa.

Temat, który nie figuruje już w porządku dziennym danej sesji miesięcznej, nie może zostać wpisany do porządku dziennego debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa.

Żadne postanowienie Regulaminu nie zezwala na wspólną dyskusję nad projektem rezolucji złożonym zgodnie z ust. 2 akapit drugi i nad sprawozdaniem komisji na ten sam temat.

Żadne postanowienie Regulaminu nie zezwala na wspólną dyskusję nad projektem rezolucji złożonym zgodnie z ust. 2 akapit drugi i nad sprawozdaniem komisji na ten sam temat.

- * *

Jeżeli zgodnie z art. 168 ust. 3 został złożony wniosek o stwierdzenie kworum, obowiązuje on wyłącznie w odniesieniu do projektu rezolucji, który ma być poddany pod głosowanie, nie obowiązuje natomiast dla kolejnych projektów.

Jeżeli zgodnie z art. 168 ust. 3 został złożony wniosek o stwierdzenie kworum, obowiązuje on wyłącznie w odniesieniu do projektu rezolucji, który ma być poddany pod głosowanie, nie obowiązuje natomiast dla kolejnych projektów.

Poprawka 162

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 136

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 136 | skreśla się |
| Oświadczenia pisemne | |
| 1.   
  Co najmniej dziesięciu posłów z co najmniej trzech grup politycznych może przedstawić pisemne oświadczenie o długości nieprzekraczającej 200 słów, które dotyczy wyłącznie spraw wchodzących w zakres kompetencji Unii Europejskiej. Treść takiego oświadczenia nie może wykraczać poza formę oświadczenia. W szczególności nie może ono wzywać do podejmowania jakiegokolwiek działania ustawodawczego, zawierać decyzji w sprawach, dla których przyjęcia niniejszy Regulamin przewiduje specjalną procedurę i uprawnienia, ani zajmować się przedmiotem toczących się w Parlamencie procedur. | |
| 2.   
  Odnośnie do każdego przypadku zezwolenie na podjęcie dalszych działań podlega umotywowanej decyzji przewodniczącego zgodnie z ust. 1. Oświadczenia pisemne są publikowane w językach urzędowych na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego i rozpowszechniane drogą elektroniczną wśród wszystkich posłów. Oświadczenia są umieszczane w elektronicznym rejestrze wraz z nazwiskami ich sygnatariuszy. Rejestr jest jawny i dostępny za pośrednictwem strony internetowej Parlamentu Europejskiego. Przewodniczący zachowuje również papierowe kopie oświadczeń pisemnych wraz z podpisami. | |
| 3.   
  Każdy poseł może złożyć swój podpis pod oświadczeniem wpisanym do elektronicznego rejestru. Można go wycofać w każdej chwili przed upływem okresu trzech miesięcy od wpisania oświadczenia do rejestru. W przypadku takiego wycofania temu posłowi nie będzie wolno ponownie złożyć podpisu pod tym oświadczeniem. | |
| 4.   
  Jeśli po upływie trzech miesięcy od umieszczenia oświadczenia w rejestrze pod oświadczeniem podpisze się większość członków Parlamentu, Przewodniczący informuje o tym Parlament. Jako niewiążące dla Parlamentu, oświadczenie jest publikowane w protokole wraz z nazwiskami sygnatariuszy. | |
| 5.   
  Procedura zamykana jest wraz z przekazaniem adresatom, pod koniec sesji miesięcznej, oświadczenia, z podaniem nazwisk sygnatariuszy. | |
| 6.   
  Jeżeli instytucje będące adresatami przyjętego oświadczenia w terminie trzech miesięcy od jego otrzymania nie poinformują Parlamentu o zamierzonych działaniach następczych, na wniosek jednego z autorów oświadczenia sprawa zostaje włączona do porządku dziennego kolejnego posiedzenia właściwej komisji. | |
| 7.   
  Oświadczenie pisemne wpisane do rejestru od ponad trzech miesięcy i nie podpisane przez co najmniej połowę posłów do Parlamentu traci ważność, przy czym trzymiesięczny termin nie może w żadnym wypadku ulec przedłużeniu. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 136

skreśla się

Oświadczenia pisemne

1.   
  Co najmniej dziesięciu posłów z co najmniej trzech grup politycznych może przedstawić pisemne oświadczenie o długości nieprzekraczającej 200 słów, które dotyczy wyłącznie spraw wchodzących w zakres kompetencji Unii Europejskiej. Treść takiego oświadczenia nie może wykraczać poza formę oświadczenia. W szczególności nie może ono wzywać do podejmowania jakiegokolwiek działania ustawodawczego, zawierać decyzji w sprawach, dla których przyjęcia niniejszy Regulamin przewiduje specjalną procedurę i uprawnienia, ani zajmować się przedmiotem toczących się w Parlamencie procedur.

2.   
  Odnośnie do każdego przypadku zezwolenie na podjęcie dalszych działań podlega umotywowanej decyzji przewodniczącego zgodnie z ust. 1. Oświadczenia pisemne są publikowane w językach urzędowych na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego i rozpowszechniane drogą elektroniczną wśród wszystkich posłów. Oświadczenia są umieszczane w elektronicznym rejestrze wraz z nazwiskami ich sygnatariuszy. Rejestr jest jawny i dostępny za pośrednictwem strony internetowej Parlamentu Europejskiego. Przewodniczący zachowuje również papierowe kopie oświadczeń pisemnych wraz z podpisami.

3.   
  Każdy poseł może złożyć swój podpis pod oświadczeniem wpisanym do elektronicznego rejestru. Można go wycofać w każdej chwili przed upływem okresu trzech miesięcy od wpisania oświadczenia do rejestru. W przypadku takiego wycofania temu posłowi nie będzie wolno ponownie złożyć podpisu pod tym oświadczeniem.

4.   
  Jeśli po upływie trzech miesięcy od umieszczenia oświadczenia w rejestrze pod oświadczeniem podpisze się większość członków Parlamentu, Przewodniczący informuje o tym Parlament. Jako niewiążące dla Parlamentu, oświadczenie jest publikowane w protokole wraz z nazwiskami sygnatariuszy.

5.   
  Procedura zamykana jest wraz z przekazaniem adresatom, pod koniec sesji miesięcznej, oświadczenia, z podaniem nazwisk sygnatariuszy.

6.   
  Jeżeli instytucje będące adresatami przyjętego oświadczenia w terminie trzech miesięcy od jego otrzymania nie poinformują Parlamentu o zamierzonych działaniach następczych, na wniosek jednego z autorów oświadczenia sprawa zostaje włączona do porządku dziennego kolejnego posiedzenia właściwej komisji.

7.   
  Oświadczenie pisemne wpisane do rejestru od ponad trzech miesięcy i nie podpisane przez co najmniej połowę posłów do Parlamentu traci ważność, przy czym trzymiesięczny termin nie może w żadnym wypadku ulec przedłużeniu.

Poprawka 163

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł V – rozdział 5 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | ROZDZIAŁ 5A |
| | ZASIĘGANIE OPINII INNYCH INSTYTUCJI I ORGANÓW |
| | (Wstawić po art. 136) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 5A

ZASIĘGANIE OPINII INNYCH INSTYTUCJI I ORGANÓW

(Wstawić po art. 136)

Poprawka 164

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 137

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 137 | Artykuł 137 |
| Zasięganie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego | Zasięganie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego |
| 1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament. | 1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament. |
| 2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach. | 2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach. |
| Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wyda swoją opinię. | Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wyda swoją opinię. |
| Wnioski o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
  są przedkładane do zatwierdzenia przez Parlament bez debaty
  . | Wnioski o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
  ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej Parlamentu i uznaje za zatwierdzone, chyba że w ciągu 24 godzin od ich ogłoszenia grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złoży wniosek o przeprowadzenie w tej sprawie głosowania
  . |
| 3.   Opinie przekazane przez Komitet Ekonomiczno-Społeczny są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej. | 3.   Opinie przekazane przez Komitet Ekonomiczno-Społeczny są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 137

Artykuł 137

Zasięganie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Zasięganie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament.

1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament.

2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach.

2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach.

Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wyda swoją opinię.

Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wyda swoją opinię.

Wnioski o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
  są przedkładane do zatwierdzenia przez Parlament bez debaty
  .

Wnioski o zasięgnięcie opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
  ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej Parlamentu i uznaje za zatwierdzone, chyba że w ciągu 24 godzin od ich ogłoszenia grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złoży wniosek o przeprowadzenie w tej sprawie głosowania
  .

3.   Opinie przekazane przez Komitet Ekonomiczno-Społeczny są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej.

3.   Opinie przekazane przez Komitet Ekonomiczno-Społeczny są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej.

Poprawka 165

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 138

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 138 | Artykuł 138 |
| Zasięganie opinii Komitetu Regionów | Zasięganie opinii Komitetu Regionów |
| 1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament. | 1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament. |
| 2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach. | 2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach. |
| Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Komitet Regionów powinien wydać swoją opinię. | Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Komitet Regionów powinien wydać swoją opinię. |
| Wnioski o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów
  są przedkładane do zatwierdzenia przez Parlament bez debaty
  . | Wnioski o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów
  ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej Parlamentu i uznaje za zatwierdzone, chyba że w ciągu 24 godzin od ich ogłoszenia grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złoży wniosek o przeprowadzenie w tej sprawie głosowania
  . |
| 3.   Opinie przekazane przez Komitet Regionów są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej. | 3.   Opinie przekazane przez Komitet Regionów są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 138

Artykuł 138

Zasięganie opinii Komitetu Regionów

Zasięganie opinii Komitetu Regionów

1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament.

1.   W przypadkach, w których Traktat przewiduje zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów, Przewodniczący wszczyna procedurę konsultacji i informuje o tym Parlament.

2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach.

2.   Każda komisja może wnioskować o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów w sprawach natury ogólnej lub w konkretnych kwestiach.

Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Komitet Regionów powinien wydać swoją opinię.

Komisja jest zobowiązana wyznaczyć termin, w którym Komitet Regionów powinien wydać swoją opinię.

Wnioski o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów
  są przedkładane do zatwierdzenia przez Parlament bez debaty
  .

Wnioski o zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów
  ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej Parlamentu i uznaje za zatwierdzone, chyba że w ciągu 24 godzin od ich ogłoszenia grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złoży wniosek o przeprowadzenie w tej sprawie głosowania
  .

3.   Opinie przekazane przez Komitet Regionów są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej.

3.   Opinie przekazane przez Komitet Regionów są przekazywane do komisji przedmiotowo właściwej.

Poprawka 166

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 140

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 140 | Artykuł 140 |
| Porozumienia międzyinstytucjonalne | Porozumienia międzyinstytucjonalne |
| 1.   Parlament może zawierać porozumienia z innymi instytucjami w ramach stosowania traktatów lub w celu usprawnienia lub wyjaśnienia procedur. | 1.   Parlament może zawierać porozumienia z innymi instytucjami w ramach stosowania traktatów lub w celu usprawnienia lub wyjaśnienia procedur. |
| Porozumienia mogą mieć formę wspólnych deklaracji, wymiany pism lub kodeksów postępowania lub inną odpowiednią formę. Po zbadaniu dokumentów przez komisję
  odpowiedzialną za sprawy konstytucyjne
  i ich przyjęciu przez Parlament, są one podpisywane przez Przewodniczącego
  i mogą być, w celach informacyjnych, załączone do Regulaminu
  . | Porozumienia mogą mieć formę wspólnych deklaracji, wymiany pism lub kodeksów postępowania lub inną odpowiednią formę. Po zbadaniu dokumentów przez komisję
  właściwą w kwestiach konstytucyjnych
  i 
  po
  ich przyjęciu przez Parlament, są one podpisywane przez Przewodniczącego. |
| 2.   Jeśli porozumienia te pociągają za sobą zmiany w zakresie praw i obowiązków wynikających z Regulaminu, tworzą nowe prawa i obowiązki regulaminowe dla posłów albo dla organów Parlamentu lub też wprowadzają zmiany albo wykładnię do Regulaminu Parlamentu, to przed podpisaniem porozumienia sprawa jest kierowana do zbadania przez właściwą komisję, zgodnie z art. 226 ust. 2-6. | 2.   Jeśli porozumienia te pociągają za sobą zmiany w zakresie praw i obowiązków wynikających z Regulaminu, tworzą nowe prawa i obowiązki regulaminowe dla posłów albo dla organów Parlamentu lub też wprowadzają zmiany albo wykładnię do Regulaminu Parlamentu, to przed podpisaniem porozumienia sprawa jest kierowana do zbadania przez właściwą komisję, zgodnie z art. 226 ust. 2–6. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 140

Artykuł 140

Porozumienia międzyinstytucjonalne

Porozumienia międzyinstytucjonalne

1.   Parlament może zawierać porozumienia z innymi instytucjami w ramach stosowania traktatów lub w celu usprawnienia lub wyjaśnienia procedur.

1.   Parlament może zawierać porozumienia z innymi instytucjami w ramach stosowania traktatów lub w celu usprawnienia lub wyjaśnienia procedur.

Porozumienia mogą mieć formę wspólnych deklaracji, wymiany pism lub kodeksów postępowania lub inną odpowiednią formę. Po zbadaniu dokumentów przez komisję
  odpowiedzialną za sprawy konstytucyjne
  i ich przyjęciu przez Parlament, są one podpisywane przez Przewodniczącego
  i mogą być, w celach informacyjnych, załączone do Regulaminu
  .

Porozumienia mogą mieć formę wspólnych deklaracji, wymiany pism lub kodeksów postępowania lub inną odpowiednią formę. Po zbadaniu dokumentów przez komisję
  właściwą w kwestiach konstytucyjnych
  i 
  po
  ich przyjęciu przez Parlament, są one podpisywane przez Przewodniczącego.

2.   Jeśli porozumienia te pociągają za sobą zmiany w zakresie praw i obowiązków wynikających z Regulaminu, tworzą nowe prawa i obowiązki regulaminowe dla posłów albo dla organów Parlamentu lub też wprowadzają zmiany albo wykładnię do Regulaminu Parlamentu, to przed podpisaniem porozumienia sprawa jest kierowana do zbadania przez właściwą komisję, zgodnie z art. 226 ust. 2-6.

2.   Jeśli porozumienia te pociągają za sobą zmiany w zakresie praw i obowiązków wynikających z Regulaminu, tworzą nowe prawa i obowiązki regulaminowe dla posłów albo dla organów Parlamentu lub też wprowadzają zmiany albo wykładnię do Regulaminu Parlamentu, to przed podpisaniem porozumienia sprawa jest kierowana do zbadania przez właściwą komisję, zgodnie z art. 226 ust. 2–6.

Poprawka 167

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 141

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 141 | Artykuł 141 |
| Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej | Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 1.   W terminach określonych przez traktaty i statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dla wnoszenia skarg przez instytucje Unii oraz osoby fizyczne i prawne, Parlament bada prawo Unii i 
  środki wykonawcze
  w celu
  stwierdzenia
  pełnego poszanowania traktatów,
  a
  w szczególności
  wynikające z nich uprawnienia
  Parlamentu. | 1.   W terminach określonych przez traktaty i statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dla wnoszenia skarg przez instytucje Unii oraz osoby fizyczne i prawne Parlament bada prawo Unii i 
  jego wdrażanie
  w celu
  zapewnienia
  pełnego poszanowania traktatów, w szczególności
  w odniesieniu do uprawnień
  Parlamentu. |
| 2.   Właściwa
  komisja
  składa Parlamentowi sprawozdanie, w razie potrzeby w formie ustnej, jeśli ma przypuszczenie, że nastąpiło naruszenie prawa Unii. | 2.   
  Komisja
  właściwa
  w kwestiach prawnych
  składa Parlamentowi sprawozdanie, w razie potrzeby w formie ustnej, jeśli ma przypuszczenie, że nastąpiło naruszenie prawa Unii.
  W stosownych przypadkach może wysłuchać opinii komisji przedmiotowo właściwej. |
| 3.   Przewodniczący wnosi w imieniu Parlamentu skargę zgodnie z zaleceniem właściwej
  komisji
  . | 3.   Przewodniczący wnosi w imieniu Parlamentu skargę zgodnie z zaleceniem
  komisji
  właściwej
  w kwestiach prawnych
  . |
| Na początku kolejnej sesji miesięcznej Przewodniczący może zwrócić się do
  zgromadzenia plenarnego
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi. Jeżeli
  zgromadzenie plenarne
  większością oddanych głosów wypowie się przeciwko podtrzymaniu skargi, Przewodniczący wycofuje skargę. | Na początku kolejnej sesji miesięcznej Przewodniczący może zwrócić się do
  Parlamentu
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi. Jeżeli
  Parlament
  większością oddanych głosów wypowie się przeciwko podtrzymaniu skargi, Przewodniczący wycofuje skargę. |
| Jeżeli Przewodniczący złoży skargę wbrew zaleceniu właściwej komisji, na początku kolejnej sesji miesięcznej zwraca się on do
  zgromadzenia plenarnego
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi. | Jeżeli Przewodniczący złoży skargę wbrew zaleceniu właściwej komisji, na początku kolejnej sesji miesięcznej zwraca się on do
  Parlamentu
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi. |
| 4.   Przewodniczący przedstawia uwagi lub interweniuje w imieniu Parlamentu w postępowaniach sądowych po konsultacji z właściwą
  komisją
  . | 4.   Przewodniczący przedstawia uwagi lub interweniuje w imieniu Parlamentu w postępowaniach sądowych po konsultacji z 
  komisją
  właściwą
  w kwestiach prawnych
  . |
| Jeżeli Przewodniczący zamierza odejść od zalecenia
  właściwej
  komisji, informuje ją o tym i przekazuje sprawę Konferencji Przewodniczących, uzasadniając swoją decyzję. | Jeżeli Przewodniczący zamierza odejść od zalecenia komisji właściwej
  w kwestiach prawnych
  , informuje ją o tym i przekazuje sprawę Konferencji Przewodniczących, uzasadniając swoją decyzję. |
| Jeżeli Konferencja Przewodniczących uzna, że Parlament – w drodze wyjątku – nie powinien wnosić uwag do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ani występować przed nim w przypadku gdy kwestionowana jest legalność aktu przyjętego przez Parlament,
  kwestia
  zostaje niezwłocznie przekazana
  zgromadzeniu plenarnemu
  . | Jeżeli Konferencja Przewodniczących uzna, że Parlament – w drodze wyjątku – nie powinien wnosić uwag do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ani występować przed nim, w przypadku gdy kwestionowana jest legalność aktu przyjętego przez Parlament,
  sprawa
  zostaje niezwłocznie przekazana
  Parlamentowi
  . |
| W nagłych przypadkach Przewodniczący może podjąć działania zapobiegawcze celem zachowania terminów określonych przez właściwy sąd. W takich przypadkach jak najszybciej uruchamia się procedurę przewidzianą w niniejszym ustępie. | |
| Regulamin nie stawia przeszkód, by właściwa komisja podjęła odpowiednie kroki proceduralne pozwalające jej na terminowe przekazanie zalecenia w pilnych przypadkach. | Regulamin nie stawia przeszkód, by właściwa komisja podjęła odpowiednie kroki proceduralne pozwalające jej na terminowe przekazanie zalecenia w pilnych przypadkach. |
| Artykuł 108 ust. 6 Regulaminu ustanawia szczególną procedurę dotyczącą decyzji Parlamentu w przedmiocie wykonania uprawnienia do zasięgnięcia opinii Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 218 ust. 11 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w sprawie zgodności umowy międzynarodowej z traktatami. Przepis ten stanowi lex specialis, który ma pierwszeństwo przed ogólną zasadą ustanowioną w art. 141. | |
| W przypadku gdy chodzi o wykonanie uprawnień Parlamentu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i gdy dany akt nie jest objęty zakresem art. 141, procedura przewidziana w tym artykule ma zastosowanie przez analogię. | W przypadku gdy chodzi o wykonanie uprawnień Parlamentu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i gdy dany akt nie jest objęty zakresem art. 141, procedura przewidziana w tym artykule ma zastosowanie przez analogię. |
| | 4a.
     
  W pilnych przypadkach i w razie potrzeby po konsultacjach z przewodniczącym i sprawozdawcą komisji właściwej w kwestiach prawnych Przewodniczący może podjąć działania zapobiegawcze w celu dotrzymania odpowiednich terminów. W takich przypadkach jak najszybciej uruchamia się procedurę przewidzianą odpowiednio w ust. 3 i 4. |
| | 4b.
     
  Komisja właściwa w kwestiach prawnych opracowuje zasady, którymi będzie się kierować przy stosowaniu niniejszego artykułu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 141

Artykuł 141

Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej

1.   W terminach określonych przez traktaty i statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dla wnoszenia skarg przez instytucje Unii oraz osoby fizyczne i prawne, Parlament bada prawo Unii i 
  środki wykonawcze
  w celu
  stwierdzenia
  pełnego poszanowania traktatów,
  a
  w szczególności
  wynikające z nich uprawnienia
  Parlamentu.

1.   W terminach określonych przez traktaty i statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dla wnoszenia skarg przez instytucje Unii oraz osoby fizyczne i prawne Parlament bada prawo Unii i 
  jego wdrażanie
  w celu
  zapewnienia
  pełnego poszanowania traktatów, w szczególności
  w odniesieniu do uprawnień
  Parlamentu.

2.   Właściwa
  komisja
  składa Parlamentowi sprawozdanie, w razie potrzeby w formie ustnej, jeśli ma przypuszczenie, że nastąpiło naruszenie prawa Unii.

2.   
  Komisja
  właściwa
  w kwestiach prawnych
  składa Parlamentowi sprawozdanie, w razie potrzeby w formie ustnej, jeśli ma przypuszczenie, że nastąpiło naruszenie prawa Unii.
  W stosownych przypadkach może wysłuchać opinii komisji przedmiotowo właściwej.

3.   Przewodniczący wnosi w imieniu Parlamentu skargę zgodnie z zaleceniem właściwej
  komisji
  .

3.   Przewodniczący wnosi w imieniu Parlamentu skargę zgodnie z zaleceniem
  komisji
  właściwej
  w kwestiach prawnych
  .

Na początku kolejnej sesji miesięcznej Przewodniczący może zwrócić się do
  zgromadzenia plenarnego
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi. Jeżeli
  zgromadzenie plenarne
  większością oddanych głosów wypowie się przeciwko podtrzymaniu skargi, Przewodniczący wycofuje skargę.

Na początku kolejnej sesji miesięcznej Przewodniczący może zwrócić się do
  Parlamentu
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi. Jeżeli
  Parlament
  większością oddanych głosów wypowie się przeciwko podtrzymaniu skargi, Przewodniczący wycofuje skargę.

Jeżeli Przewodniczący złoży skargę wbrew zaleceniu właściwej komisji, na początku kolejnej sesji miesięcznej zwraca się on do
  zgromadzenia plenarnego
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi.

Jeżeli Przewodniczący złoży skargę wbrew zaleceniu właściwej komisji, na początku kolejnej sesji miesięcznej zwraca się on do
  Parlamentu
  o podjęcie decyzji o podtrzymaniu skargi.

4.   Przewodniczący przedstawia uwagi lub interweniuje w imieniu Parlamentu w postępowaniach sądowych po konsultacji z właściwą
  komisją
  .

4.   Przewodniczący przedstawia uwagi lub interweniuje w imieniu Parlamentu w postępowaniach sądowych po konsultacji z 
  komisją
  właściwą
  w kwestiach prawnych
  .

Jeżeli Przewodniczący zamierza odejść od zalecenia
  właściwej
  komisji, informuje ją o tym i przekazuje sprawę Konferencji Przewodniczących, uzasadniając swoją decyzję.

Jeżeli Przewodniczący zamierza odejść od zalecenia komisji właściwej
  w kwestiach prawnych
  , informuje ją o tym i przekazuje sprawę Konferencji Przewodniczących, uzasadniając swoją decyzję.

Jeżeli Konferencja Przewodniczących uzna, że Parlament – w drodze wyjątku – nie powinien wnosić uwag do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ani występować przed nim w przypadku gdy kwestionowana jest legalność aktu przyjętego przez Parlament,
  kwestia
  zostaje niezwłocznie przekazana
  zgromadzeniu plenarnemu
  .

Jeżeli Konferencja Przewodniczących uzna, że Parlament – w drodze wyjątku – nie powinien wnosić uwag do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ani występować przed nim, w przypadku gdy kwestionowana jest legalność aktu przyjętego przez Parlament,
  sprawa
  zostaje niezwłocznie przekazana
  Parlamentowi
  .

W nagłych przypadkach Przewodniczący może podjąć działania zapobiegawcze celem zachowania terminów określonych przez właściwy sąd. W takich przypadkach jak najszybciej uruchamia się procedurę przewidzianą w niniejszym ustępie.

Regulamin nie stawia przeszkód, by właściwa komisja podjęła odpowiednie kroki proceduralne pozwalające jej na terminowe przekazanie zalecenia w pilnych przypadkach.

Regulamin nie stawia przeszkód, by właściwa komisja podjęła odpowiednie kroki proceduralne pozwalające jej na terminowe przekazanie zalecenia w pilnych przypadkach.

Artykuł 108 ust. 6 Regulaminu ustanawia szczególną procedurę dotyczącą decyzji Parlamentu w przedmiocie wykonania uprawnienia do zasięgnięcia opinii Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 218 ust. 11 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w sprawie zgodności umowy międzynarodowej z traktatami. Przepis ten stanowi lex specialis, który ma pierwszeństwo przed ogólną zasadą ustanowioną w art. 141.

W przypadku gdy chodzi o wykonanie uprawnień Parlamentu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i gdy dany akt nie jest objęty zakresem art. 141, procedura przewidziana w tym artykule ma zastosowanie przez analogię.

W przypadku gdy chodzi o wykonanie uprawnień Parlamentu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i gdy dany akt nie jest objęty zakresem art. 141, procedura przewidziana w tym artykule ma zastosowanie przez analogię.

4a.
     
  W pilnych przypadkach i w razie potrzeby po konsultacjach z przewodniczącym i sprawozdawcą komisji właściwej w kwestiach prawnych Przewodniczący może podjąć działania zapobiegawcze w celu dotrzymania odpowiednich terminów. W takich przypadkach jak najszybciej uruchamia się procedurę przewidzianą odpowiednio w ust. 3 i 4.

4b.
     
  Komisja właściwa w kwestiach prawnych opracowuje zasady, którymi będzie się kierować przy stosowaniu niniejszego artykułu.

Poprawka 168

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 143

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 143 | Artykuł 143 |
| Konferencja Komisji do Spraw
  Europejskich
  (COSAC) | Konferencja Komisji
  Parlamentarnvch
  do Spraw
  Unijnych
  (COSAC) |
| 1.   Na wniosek Przewodniczącego Konferencja Przewodniczących wyznacza członków delegacji na Konferencji Komisji do Spraw Europejskich i może udzielić im mandatu. Delegacji przewodniczy wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego odpowiedzialny za utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi oraz przewodniczący komisji odpowiedzialnej za sprawy
  instytucjonalne
  . | 1.   Na wniosek Przewodniczącego Konferencja Przewodniczących wyznacza członków delegacji na Konferencji Komisji do Spraw Europejskich i może udzielić im mandatu. Delegacji przewodniczy wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego odpowiedzialny za utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi oraz przewodniczący komisji odpowiedzialnej za sprawy
  konstytucyjne
  . |
| 2.   Inni członkowie delegacji są wybierani zależnie od tematyki omawianej w czasie obrad Konferencji Komisji do Spraw Europejskich, a w ich skład powinni wejść w miarę możliwości przedstawiciele komisji odpowiedzialnych za te kwestie.
  Po każdym posiedzeniu delegacja składa sprawozdanie. | 2.   Inni członkowie delegacji są wybierani zależnie od tematyki omawianej w czasie obrad Konferencji Komisji do Spraw Europejskich, a w ich skład powinni wejść w miarę możliwości przedstawiciele komisji odpowiedzialnych za te kwestie. |
| 3.   Należycie uwzględnia się ogólną równowagę sił politycznych w Parlamencie. | 3.   Należycie uwzględnia się ogólną równowagę sił politycznych w Parlamencie. |
| | 3a.
     
  Po każdym posiedzeniu COSAC delegacja składa Konferencji Przewodniczących sprawozdanie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 143

Artykuł 143

Konferencja Komisji do Spraw
  Europejskich
  (COSAC)

Konferencja Komisji
  Parlamentarnvch
  do Spraw
  Unijnych
  (COSAC)

1.   Na wniosek Przewodniczącego Konferencja Przewodniczących wyznacza członków delegacji na Konferencji Komisji do Spraw Europejskich i może udzielić im mandatu. Delegacji przewodniczy wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego odpowiedzialny za utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi oraz przewodniczący komisji odpowiedzialnej za sprawy
  instytucjonalne
  .

1.   Na wniosek Przewodniczącego Konferencja Przewodniczących wyznacza członków delegacji na Konferencji Komisji do Spraw Europejskich i może udzielić im mandatu. Delegacji przewodniczy wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego odpowiedzialny za utrzymywanie kontaktów z parlamentami narodowymi oraz przewodniczący komisji odpowiedzialnej za sprawy
  konstytucyjne
  .

2.   Inni członkowie delegacji są wybierani zależnie od tematyki omawianej w czasie obrad Konferencji Komisji do Spraw Europejskich, a w ich skład powinni wejść w miarę możliwości przedstawiciele komisji odpowiedzialnych za te kwestie.
  Po każdym posiedzeniu delegacja składa sprawozdanie.

2.   Inni członkowie delegacji są wybierani zależnie od tematyki omawianej w czasie obrad Konferencji Komisji do Spraw Europejskich, a w ich skład powinni wejść w miarę możliwości przedstawiciele komisji odpowiedzialnych za te kwestie.

3.   Należycie uwzględnia się ogólną równowagę sił politycznych w Parlamencie.

3.   Należycie uwzględnia się ogólną równowagę sił politycznych w Parlamencie.

3a.
     
  Po każdym posiedzeniu COSAC delegacja składa Konferencji Przewodniczących sprawozdanie.

Poprawka 169

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 146

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 146 | Artykuł 146 |
| Zwoływanie Parlamentu | Zwoływanie Parlamentu |
| 1.   Parlament zbiera się z mocy prawa w drugi wtorek marca każdego roku
  i
  podejmuje niezależną decyzję o długości przerw w sesji. | 1.   
  Zgodnie z art. 229 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  Parlament zbiera się z mocy prawa w drugi wtorek marca każdego roku
  . Parlament
  podejmuje niezależną decyzję o długości przerw w sesji. |
| 2.   Parlament zbiera się ponadto z mocy prawa w pierwszy wtorek po upływie jednego miesiąca od końca okresu ustalonego w art. 10 ust. 1 Aktu z dnia 20 września 1976 r. | 2.   Parlament zbiera się ponadto z mocy prawa w pierwszy wtorek po upływie jednego miesiąca od końca okresu ustalonego w art. 10 ust. 1 Aktu z dnia 20 września 1976 r. |
| 3.   Konferencja Przewodniczących może zmienić długość przerw ustalonych zgodnie z ust. 1, podejmując uzasadnioną decyzję co najmniej piętnaście dni przed ustalonym uprzednio przez Parlament terminem wznowienia obrad, przy czym wznowienie sesji nie może zostać przełożone o więcej niż dwa tygodnie. | 3.   Konferencja Przewodniczących może zmienić długość przerw ustalonych zgodnie z ust. 1, podejmując uzasadnioną decyzję co najmniej piętnaście dni przed ustalonym uprzednio przez Parlament terminem wznowienia obrad, przy czym wznowienie sesji nie może zostać przełożone o więcej niż dwa tygodnie. |
| 4.   Na wniosek większości członków Parlamentu lub na wniosek Komisji lub Rady, po konsultacji z Konferencją Przewodniczących, Przewodniczący zwołuje Parlament w trybie nadzwyczajnym. | 4.   Na wniosek większości członków Parlamentu lub na wniosek Komisji lub Rady, po konsultacji z Konferencją Przewodniczących, Przewodniczący zwołuje Parlament w trybie nadzwyczajnym. |
| W pilnych przypadkach Przewodniczący może ponadto, za zgodą Konferencji Przewodniczących, zwołać Parlament w trybie nadzwyczajnym. | W pilnych przypadkach Przewodniczący może ponadto, za zgodą Konferencji Przewodniczących, zwołać Parlament w trybie nadzwyczajnym. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 146

Artykuł 146

Zwoływanie Parlamentu

Zwoływanie Parlamentu

1.   Parlament zbiera się z mocy prawa w drugi wtorek marca każdego roku
  i
  podejmuje niezależną decyzję o długości przerw w sesji.

1.   
  Zgodnie z art. 229 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
  Parlament zbiera się z mocy prawa w drugi wtorek marca każdego roku
  . Parlament
  podejmuje niezależną decyzję o długości przerw w sesji.

2.   Parlament zbiera się ponadto z mocy prawa w pierwszy wtorek po upływie jednego miesiąca od końca okresu ustalonego w art. 10 ust. 1 Aktu z dnia 20 września 1976 r.

2.   Parlament zbiera się ponadto z mocy prawa w pierwszy wtorek po upływie jednego miesiąca od końca okresu ustalonego w art. 10 ust. 1 Aktu z dnia 20 września 1976 r.

3.   Konferencja Przewodniczących może zmienić długość przerw ustalonych zgodnie z ust. 1, podejmując uzasadnioną decyzję co najmniej piętnaście dni przed ustalonym uprzednio przez Parlament terminem wznowienia obrad, przy czym wznowienie sesji nie może zostać przełożone o więcej niż dwa tygodnie.

3.   Konferencja Przewodniczących może zmienić długość przerw ustalonych zgodnie z ust. 1, podejmując uzasadnioną decyzję co najmniej piętnaście dni przed ustalonym uprzednio przez Parlament terminem wznowienia obrad, przy czym wznowienie sesji nie może zostać przełożone o więcej niż dwa tygodnie.

4.   Na wniosek większości członków Parlamentu lub na wniosek Komisji lub Rady, po konsultacji z Konferencją Przewodniczących, Przewodniczący zwołuje Parlament w trybie nadzwyczajnym.

4.   Na wniosek większości członków Parlamentu lub na wniosek Komisji lub Rady, po konsultacji z Konferencją Przewodniczących, Przewodniczący zwołuje Parlament w trybie nadzwyczajnym.

W pilnych przypadkach Przewodniczący może ponadto, za zgodą Konferencji Przewodniczących, zwołać Parlament w trybie nadzwyczajnym.

W pilnych przypadkach Przewodniczący może ponadto, za zgodą Konferencji Przewodniczących, zwołać Parlament w trybie nadzwyczajnym.

Poprawka 170

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 148

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 148 | Artykuł 148 |
| Uczestnictwo w posiedzeniach | Uczestnictwo w posiedzeniach |
| 1.   Na każdym posiedzeniu przedkładana jest posłom do podpisu w lista obecności. | 1.   Na każdym posiedzeniu przedkładana jest posłom do podpisu w lista obecności. |
| 2.   Nazwiska posłów
  , których obecność została poświadczona
  na liście, są
  odnotowywane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „obecna/obecny”. Nazwiska posłów, których nieobecność została usprawiedliwiona przez przewodniczącego, są
  odnotowywane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „usprawiedliwiona/usprawiedliwiony”. | 2.   Nazwiska posłów
  odnotowanych jako obecni
  na liście są
  podawane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „obecna/obecny”. Nazwiska posłów, których nieobecność została usprawiedliwiona przez Przewodniczącego, są
  podawane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „usprawiedliwiona/usprawiedliwiony”. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 148

Artykuł 148

Uczestnictwo w posiedzeniach

Uczestnictwo w posiedzeniach

1.   Na każdym posiedzeniu przedkładana jest posłom do podpisu w lista obecności.

1.   Na każdym posiedzeniu przedkładana jest posłom do podpisu w lista obecności.

2.   Nazwiska posłów
  , których obecność została poświadczona
  na liście, są
  odnotowywane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „obecna/obecny”. Nazwiska posłów, których nieobecność została usprawiedliwiona przez przewodniczącego, są
  odnotowywane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „usprawiedliwiona/usprawiedliwiony”.

2.   Nazwiska posłów
  odnotowanych jako obecni
  na liście są
  podawane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „obecna/obecny”. Nazwiska posłów, których nieobecność została usprawiedliwiona przez Przewodniczącego, są
  podawane
  w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „usprawiedliwiona/usprawiedliwiony”.

Poprawka 171

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 149

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 149 | Artykuł 149 |
| Projekt porządku dziennego | Projekt porządku dziennego |
| 1.   Przed każdą sesją miesięczną Konferencja Przewodniczących sporządza na podstawie zaleceń konferencji przewodniczących komisji projekt porządku dziennego
  , uwzględniając przy tym uzgodniony program prac Komisji, o którym mowa w art. 37
  . | 1.   Przed każdą sesją miesięczną Konferencja Przewodniczących sporządza na podstawie zaleceń Konferencji Przewodniczących Komisji projekt porządku dziennego. |
| Na zaproszenie Przewodniczącego Komisja i Rada mogą uczestniczyć, w obradach Konferencji Przewodniczących, dotyczących projektu porządku dziennego. | Na zaproszenie Przewodniczącego Komisja i Rada mogą uczestniczyć, w obradach Konferencji Przewodniczących, dotyczących projektu porządku dziennego. |
| 2.   Projekt porządku dziennego może wskazywać, kiedy będą poddane pod głosowanie niektóre punkty, rozpatrzenie których przewiduje. | 2.   Projekt porządku dziennego może wskazywać, kiedy będą poddane pod głosowanie niektóre punkty, rozpatrzenie których przewiduje. |
| 3.   
  Projekt porządku dziennego może zawierać jeden lub dwa punkty przewidujące debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, zgodnie z art. 135, trwające w sumie nie dłużej niż 60 minut. | |
| 4.   Końcowy projekt porządku dziennego jest
  przekazywany
  posłom na co najmniej trzy godziny przed otwarciem sesji miesięcznej. | 4.   Końcowy projekt porządku dziennego jest
  udostępniany
  posłom na co najmniej trzy godziny przed otwarciem sesji miesięcznej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 149

Artykuł 149

Projekt porządku dziennego

Projekt porządku dziennego

1.   Przed każdą sesją miesięczną Konferencja Przewodniczących sporządza na podstawie zaleceń konferencji przewodniczących komisji projekt porządku dziennego
  , uwzględniając przy tym uzgodniony program prac Komisji, o którym mowa w art. 37
  .

1.   Przed każdą sesją miesięczną Konferencja Przewodniczących sporządza na podstawie zaleceń Konferencji Przewodniczących Komisji projekt porządku dziennego.

Na zaproszenie Przewodniczącego Komisja i Rada mogą uczestniczyć, w obradach Konferencji Przewodniczących, dotyczących projektu porządku dziennego.

Na zaproszenie Przewodniczącego Komisja i Rada mogą uczestniczyć, w obradach Konferencji Przewodniczących, dotyczących projektu porządku dziennego.

2.   Projekt porządku dziennego może wskazywać, kiedy będą poddane pod głosowanie niektóre punkty, rozpatrzenie których przewiduje.

2.   Projekt porządku dziennego może wskazywać, kiedy będą poddane pod głosowanie niektóre punkty, rozpatrzenie których przewiduje.

3.   
  Projekt porządku dziennego może zawierać jeden lub dwa punkty przewidujące debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, zgodnie z art. 135, trwające w sumie nie dłużej niż 60 minut.

4.   Końcowy projekt porządku dziennego jest
  przekazywany
  posłom na co najmniej trzy godziny przed otwarciem sesji miesięcznej.

4.   Końcowy projekt porządku dziennego jest
  udostępniany
  posłom na co najmniej trzy godziny przed otwarciem sesji miesięcznej.

Poprawka 172

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 150

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 150 | Artykuł 150 |
| Procedura na posiedzeniu plenarnym bez poprawek i debaty | Procedura na posiedzeniu plenarnym bez poprawek i debaty |
| 1.   
  Każdy wniosek dotyczący aktu ustawodawczego (pierwsze czytanie), jak również każdy projekt rezolucji nieustawodawczej, przyjęte
  w komisji przy mniej niż jednej dziesiątej członków komisji głosujących przeciw,
  są wpisywane
  do porządku dziennego obrad Parlamentu w celu przyjęcia bez poprawek. | 1.   
  Jeżeli sprawozdanie przyjęto
  w komisji przy mniej niż jednej dziesiątej członków komisji głosujących przeciw,
  wpisuje się je
  do porządku dziennego obrad Parlamentu w celu przyjęcia bez poprawek. |
| Nad tym punktem przeprowadza się jedno głosowanie, chyba że przed ustaleniem końcowego projektu porządku dziennego grupy polityczne lub posłowie występujący indywidualnie, którzy reprezentują razem jedną dziesiątą członków Parlamentu, złożą pisemny wniosek o zgodę na wnoszenie poprawek. W takim przypadku Przewodniczący wyznacza termin ich wnoszenia. | Nad tym punktem przeprowadza się jedno głosowanie, chyba że przed ustaleniem końcowego projektu porządku dziennego grupy polityczne lub posłowie występujący indywidualnie, którzy reprezentują razem jedną dziesiątą członków Parlamentu, złożą pisemny wniosek o zgodę na wnoszenie poprawek. W takim przypadku Przewodniczący wyznacza termin ich wnoszenia. |
| 2.   Punkty wpisane do końcowego projektu porządku dziennego w celu poddania pod głosowanie bez poprawek nie są również przedmiotem debaty, chyba że Parlament, podczas przyjmowania porządku dziennego na początku sesji miesięcznej, podejmie inną decyzję na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących lub na wniosek grupy politycznej albo co najmniej 40 posłów. | 2.   Punkty wpisane do końcowego projektu porządku dziennego w celu poddania pod głosowanie bez poprawek nie są również przedmiotem debaty, chyba że Parlament, podczas przyjmowania porządku dziennego na początku sesji miesięcznej, podejmie inną decyzję na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących lub na wniosek grupy politycznej albo co najmniej 40 posłów. |
| 3.   Przy sporządzaniu końcowego projektu porządku dziennego sesji miesięcznej Konferencja Przewodniczących może zaproponować wpisanie innych punktów do rozpatrzenia bez poprawek lub bez debaty. Przy uchwalaniu porządku dziennego Parlament nie może przyjąć takich propozycji jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wyraziło w formie pisemnej swój sprzeciw najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej. | 3.   Przy sporządzaniu końcowego projektu porządku dziennego sesji miesięcznej Konferencja Przewodniczących może zaproponować wpisanie innych punktów do rozpatrzenia bez poprawek lub bez debaty. Przy uchwalaniu porządku dziennego Parlament nie może przyjąć takich propozycji jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wyraziło w formie pisemnej swój sprzeciw najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej. |
| 4.   Przy rozpatrywaniu punktu bez debaty sprawozdawca lub przewodniczący właściwej komisji może bezpośrednio przed głosowaniem złożyć nie przekraczające dwóch minut oświadczenie. | 4.   Przy rozpatrywaniu punktu bez debaty sprawozdawca lub przewodniczący właściwej komisji może bezpośrednio przed głosowaniem złożyć nie przekraczające dwóch minut oświadczenie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 150

Artykuł 150

Procedura na posiedzeniu plenarnym bez poprawek i debaty

Procedura na posiedzeniu plenarnym bez poprawek i debaty

1.   
  Każdy wniosek dotyczący aktu ustawodawczego (pierwsze czytanie), jak również każdy projekt rezolucji nieustawodawczej, przyjęte
  w komisji przy mniej niż jednej dziesiątej członków komisji głosujących przeciw,
  są wpisywane
  do porządku dziennego obrad Parlamentu w celu przyjęcia bez poprawek.

1.   
  Jeżeli sprawozdanie przyjęto
  w komisji przy mniej niż jednej dziesiątej członków komisji głosujących przeciw,
  wpisuje się je
  do porządku dziennego obrad Parlamentu w celu przyjęcia bez poprawek.

Nad tym punktem przeprowadza się jedno głosowanie, chyba że przed ustaleniem końcowego projektu porządku dziennego grupy polityczne lub posłowie występujący indywidualnie, którzy reprezentują razem jedną dziesiątą członków Parlamentu, złożą pisemny wniosek o zgodę na wnoszenie poprawek. W takim przypadku Przewodniczący wyznacza termin ich wnoszenia.

Nad tym punktem przeprowadza się jedno głosowanie, chyba że przed ustaleniem końcowego projektu porządku dziennego grupy polityczne lub posłowie występujący indywidualnie, którzy reprezentują razem jedną dziesiątą członków Parlamentu, złożą pisemny wniosek o zgodę na wnoszenie poprawek. W takim przypadku Przewodniczący wyznacza termin ich wnoszenia.

2.   Punkty wpisane do końcowego projektu porządku dziennego w celu poddania pod głosowanie bez poprawek nie są również przedmiotem debaty, chyba że Parlament, podczas przyjmowania porządku dziennego na początku sesji miesięcznej, podejmie inną decyzję na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących lub na wniosek grupy politycznej albo co najmniej 40 posłów.

2.   Punkty wpisane do końcowego projektu porządku dziennego w celu poddania pod głosowanie bez poprawek nie są również przedmiotem debaty, chyba że Parlament, podczas przyjmowania porządku dziennego na początku sesji miesięcznej, podejmie inną decyzję na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących lub na wniosek grupy politycznej albo co najmniej 40 posłów.

3.   Przy sporządzaniu końcowego projektu porządku dziennego sesji miesięcznej Konferencja Przewodniczących może zaproponować wpisanie innych punktów do rozpatrzenia bez poprawek lub bez debaty. Przy uchwalaniu porządku dziennego Parlament nie może przyjąć takich propozycji jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wyraziło w formie pisemnej swój sprzeciw najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej.

3.   Przy sporządzaniu końcowego projektu porządku dziennego sesji miesięcznej Konferencja Przewodniczących może zaproponować wpisanie innych punktów do rozpatrzenia bez poprawek lub bez debaty. Przy uchwalaniu porządku dziennego Parlament nie może przyjąć takich propozycji jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wyraziło w formie pisemnej swój sprzeciw najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej.

4.   Przy rozpatrywaniu punktu bez debaty sprawozdawca lub przewodniczący właściwej komisji może bezpośrednio przed głosowaniem złożyć nie przekraczające dwóch minut oświadczenie.

4.   Przy rozpatrywaniu punktu bez debaty sprawozdawca lub przewodniczący właściwej komisji może bezpośrednio przed głosowaniem złożyć nie przekraczające dwóch minut oświadczenie.

Poprawka 173

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 152

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  152 | Artykuł
  149a |
| Przyjęcie i zmiana porządku dziennego | Przyjęcie i zmiana porządku dziennego |
| 1.   Na początku każdej sesji miesięcznej Parlament
  podejmuje decyzję co
  do końcowego projektu porządku dziennego
  . Propozycje zmian
  mogą być przedstawiane przez komisję, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. Propozycje te muszą zostać przedłożone Przewodniczącemu najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej. W sprawie każdej
  propozycji
  Przewodniczący może udzielić głosu jej autorowi oraz
  jednemu mówcy popierającemu propozycję i
  jednemu mówcy wyrażającemu sprzeciw. Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty. | 1.   Na początku każdej sesji miesięcznej Parlament
  przyjmuje porządek dzienny sesji. Poprawki
  do końcowego projektu porządku dziennego mogą być przedstawiane przez komisję, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. Propozycje te muszą zostać przedłożone Przewodniczącemu najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej. W sprawie każdej
  poprawki
  Przewodniczący może udzielić głosu jej autorowi oraz jednemu mówcy wyrażającemu sprzeciw. Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty. |
| 2.   Po przyjęciu, porządek dzienny nie może być zmieniany, chyba że zachodzą okoliczności wymienione w art. 154 lub art. 187-191 lub na podstawie propozycji Przewodniczącego. | 2.   Po przyjęciu, porządek dzienny nie może być zmieniany, chyba że zachodzą okoliczności wymienione w art. 154 lub art. 187-191 lub na podstawie propozycji Przewodniczącego. |
| Odrzucony wniosek proceduralny mający na celu zmianę porządku dziennego nie może zostać złożony ponownie na tej samej sesji miesięcznej. | Odrzucony wniosek proceduralny mający na celu zmianę porządku dziennego nie może zostać złożony ponownie na tej samej sesji miesięcznej. |
| 3.   Przed zamknięciem posiedzenia Przewodniczący informuje Parlament o dacie, godzinie i porządku dziennym następnego posiedzenia. | 3.   Przed zamknięciem posiedzenia Przewodniczący informuje Parlament o dacie, godzinie i porządku dziennym następnego posiedzenia. |
| | Artykuł ten zostanie umieszczony bezpośrednio po art. 149, ponieważ dotyczy projektu porządku dziennego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  152

Artykuł
  149a

Przyjęcie i zmiana porządku dziennego

Przyjęcie i zmiana porządku dziennego

1.   Na początku każdej sesji miesięcznej Parlament
  podejmuje decyzję co
  do końcowego projektu porządku dziennego
  . Propozycje zmian
  mogą być przedstawiane przez komisję, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. Propozycje te muszą zostać przedłożone Przewodniczącemu najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej. W sprawie każdej
  propozycji
  Przewodniczący może udzielić głosu jej autorowi oraz
  jednemu mówcy popierającemu propozycję i
  jednemu mówcy wyrażającemu sprzeciw. Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.

1.   Na początku każdej sesji miesięcznej Parlament
  przyjmuje porządek dzienny sesji. Poprawki
  do końcowego projektu porządku dziennego mogą być przedstawiane przez komisję, grupę polityczną lub co najmniej 40 posłów. Propozycje te muszą zostać przedłożone Przewodniczącemu najpóźniej na godzinę przed otwarciem sesji miesięcznej. W sprawie każdej
  poprawki
  Przewodniczący może udzielić głosu jej autorowi oraz jednemu mówcy wyrażającemu sprzeciw. Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.

2.   Po przyjęciu, porządek dzienny nie może być zmieniany, chyba że zachodzą okoliczności wymienione w art. 154 lub art. 187-191 lub na podstawie propozycji Przewodniczącego.

2.   Po przyjęciu, porządek dzienny nie może być zmieniany, chyba że zachodzą okoliczności wymienione w art. 154 lub art. 187-191 lub na podstawie propozycji Przewodniczącego.

Odrzucony wniosek proceduralny mający na celu zmianę porządku dziennego nie może zostać złożony ponownie na tej samej sesji miesięcznej.

Odrzucony wniosek proceduralny mający na celu zmianę porządku dziennego nie może zostać złożony ponownie na tej samej sesji miesięcznej.

3.   Przed zamknięciem posiedzenia Przewodniczący informuje Parlament o dacie, godzinie i porządku dziennym następnego posiedzenia.

3.   Przed zamknięciem posiedzenia Przewodniczący informuje Parlament o dacie, godzinie i porządku dziennym następnego posiedzenia.

Artykuł ten zostanie umieszczony bezpośrednio po art. 149, ponieważ dotyczy projektu porządku dziennego.

Poprawka 174

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 153 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 153a |
| | Debata na aktualny temat, o której przeprowadzenie wnioskuje grupa polityczna |
| | 1.   
  Na każdym posiedzeniu plenarnym w projekcie porządku dziennego należy zarezerwować jeden lub dwa co najmniej 60-minutowe przedziały czasowe na debaty poświęcone aktualnym kwestiom o istotnym znaczeniu dla polityki Unii Europejskiej. |
| | 2.   
  Każda grupa polityczna ma prawo zaproponować wybraną przez siebie aktualną kwestię na co najmniej jedną tego typu debatę rocznie. Konferencja Przewodniczących zapewnia grupom politycznym równe warunki korzystania z tego prawa w okresie rocznym. |
| | 3.   
  Grupy polityczne informują Przewodniczącego na piśmie o wybranym przez siebie aktualnym temacie przed sporządzeniem ostatecznego projektu porządku dziennego przez Konferencję Przewodniczących. Przestrzega się w pełni art. 38 ust. 1 dotyczącego praw, wolności i zasad uznanych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej oraz wartości zapisanych w jego art. 2. |
| | 4.   
  Konferencja Przewodniczących ustala, kiedy odbędzie się debata. Stanowiąc większością reprezentującą cztery piąte posłów do Parlamentu, Konferencja Przewodniczących może odrzucić kwestię zaproponowaną przez grupę. |
| | 5.   
  Wprowadzenia do debaty dokonuje przedstawiciel grupy politycznej, która zaproponowała aktualną kwestię. Czas wystąpień następujących po tym wprowadzeniu rozdzielany jest zgodnie z art. 162 ust. 4 i 5. |
| | 6.   
  Debata jest zamykana bez uchwalania rezolucji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 153a

Debata na aktualny temat, o której przeprowadzenie wnioskuje grupa polityczna

1.   
  Na każdym posiedzeniu plenarnym w projekcie porządku dziennego należy zarezerwować jeden lub dwa co najmniej 60-minutowe przedziały czasowe na debaty poświęcone aktualnym kwestiom o istotnym znaczeniu dla polityki Unii Europejskiej.

2.   
  Każda grupa polityczna ma prawo zaproponować wybraną przez siebie aktualną kwestię na co najmniej jedną tego typu debatę rocznie. Konferencja Przewodniczących zapewnia grupom politycznym równe warunki korzystania z tego prawa w okresie rocznym.

3.   
  Grupy polityczne informują Przewodniczącego na piśmie o wybranym przez siebie aktualnym temacie przed sporządzeniem ostatecznego projektu porządku dziennego przez Konferencję Przewodniczących. Przestrzega się w pełni art. 38 ust. 1 dotyczącego praw, wolności i zasad uznanych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej oraz wartości zapisanych w jego art. 2.

4.   
  Konferencja Przewodniczących ustala, kiedy odbędzie się debata. Stanowiąc większością reprezentującą cztery piąte posłów do Parlamentu, Konferencja Przewodniczących może odrzucić kwestię zaproponowaną przez grupę.

5.   
  Wprowadzenia do debaty dokonuje przedstawiciel grupy politycznej, która zaproponowała aktualną kwestię. Czas wystąpień następujących po tym wprowadzeniu rozdzielany jest zgodnie z art. 162 ust. 4 i 5.

6.   
  Debata jest zamykana bez uchwalania rezolucji.

Poprawka 175

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 154

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 154 | Artykuł 154 |
| Tryb pilny | Tryb pilny |
| 1.   Przewodniczący, komisja, grupa polityczna, co najmniej 40 posłów, Komisja lub Rada mogą zwrócić się do Parlamentu o przeprowadzenie w trybie pilnym debaty na temat projektu
  będącego przedmiotem konsultacji Parlamentu
  zgodnie z art. 47 ust. 1. Wniosek taki musi być przedstawiony w formie pisemnej i zawierać uzasadnienie. | 1.   Przewodniczący, komisja, grupa polityczna, co najmniej 40 posłów, Komisja lub Rada mogą zwrócić się do Parlamentu o przeprowadzenie w trybie pilnym debaty na temat projektu
  przedstawionego Parlamentowi
  zgodnie z art. 47 ust. 1. Wniosek taki musi być przedstawiony w formie pisemnej i zawierać uzasadnienie. |
| 2.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie debaty w trybie pilnym Przewodniczący informuje o nim Parlament. Głosowanie nad wnioskiem odbywa się na początku pierwszego posiedzenia następującego po posiedzeniu, na którym poinformowano o wpłynięciu wniosku, pod warunkiem, że projekt, którego dotyczy wniosek, został doręczony w językach urzędowych. W przypadku gdy wpłynęło kilka wniosków dotyczących tej samej sprawy, przyjęcie lub odrzucenie jednego wniosku o zastosowanie trybu pilnego odnosi się do wszystkich wniosków w tej sprawie. | 2.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie debaty w trybie pilnym Przewodniczący informuje o nim Parlament. Głosowanie nad wnioskiem odbywa się na początku pierwszego posiedzenia następującego po posiedzeniu, na którym poinformowano o wpłynięciu wniosku, pod warunkiem, że projekt, którego dotyczy wniosek, został doręczony w językach urzędowych. W przypadku gdy wpłynęło kilka wniosków dotyczących tej samej sprawy, przyjęcie lub odrzucenie jednego wniosku o zastosowanie trybu pilnego odnosi się do wszystkich wniosków w tej sprawie. |
| 3.   Przed głosowaniem udziela się głosu jedynie wnioskodawcy, jednemu mówcy
  za, jednemu mówcy
  przeciw oraz przewodniczącemu
  i/lub
  sprawozdawcy właściwej komisji,
  przy czym
  każde wystąpienie jest ograniczone do trzech minut. | 3.   Przed głosowaniem udziela się głosu jedynie wnioskodawcy, jednemu mówcy przeciw oraz przewodniczącemu
  lub
  sprawozdawcy właściwej komisji,
  a
  każde wystąpienie jest ograniczone do trzech minut. |
| 4.   Punkty, co do których zastosowano tryb pilny, mają pierwszeństwo przed pozostałymi punktami porządku dziennego. Przewodniczący ustala, kiedy odbędzie się debata i głosowanie nad nimi. | 4.   Punkty, co do których zastosowano tryb pilny, mają pierwszeństwo przed pozostałymi punktami porządku dziennego. Przewodniczący ustala, kiedy odbędzie się debata i głosowanie nad nimi. |
| 5.   
  Debata w trybie pilnym
  może
  odbyć się
  bez przedstawiania sprawozdania lub, wyjątkowo, tylko na podstawie ustnego sprawozdania właściwej komisji. | 5.   
  Tryb pilny
  może
  zostać zastosowany
  bez przedstawiania sprawozdania lub, wyjątkowo, tylko na podstawie ustnego sprawozdania właściwej komisji. |
| | Jeżeli stosuje się tryb pilny i toczą się negocjacje międzyinstytucjonalne, nie stosuje się art. 73 i 73a. Artykuł 73d stosuje się odpowiednio. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 154

Artykuł 154

Tryb pilny

Tryb pilny

1.   Przewodniczący, komisja, grupa polityczna, co najmniej 40 posłów, Komisja lub Rada mogą zwrócić się do Parlamentu o przeprowadzenie w trybie pilnym debaty na temat projektu
  będącego przedmiotem konsultacji Parlamentu
  zgodnie z art. 47 ust. 1. Wniosek taki musi być przedstawiony w formie pisemnej i zawierać uzasadnienie.

1.   Przewodniczący, komisja, grupa polityczna, co najmniej 40 posłów, Komisja lub Rada mogą zwrócić się do Parlamentu o przeprowadzenie w trybie pilnym debaty na temat projektu
  przedstawionego Parlamentowi
  zgodnie z art. 47 ust. 1. Wniosek taki musi być przedstawiony w formie pisemnej i zawierać uzasadnienie.

2.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie debaty w trybie pilnym Przewodniczący informuje o nim Parlament. Głosowanie nad wnioskiem odbywa się na początku pierwszego posiedzenia następującego po posiedzeniu, na którym poinformowano o wpłynięciu wniosku, pod warunkiem, że projekt, którego dotyczy wniosek, został doręczony w językach urzędowych. W przypadku gdy wpłynęło kilka wniosków dotyczących tej samej sprawy, przyjęcie lub odrzucenie jednego wniosku o zastosowanie trybu pilnego odnosi się do wszystkich wniosków w tej sprawie.

2.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie debaty w trybie pilnym Przewodniczący informuje o nim Parlament. Głosowanie nad wnioskiem odbywa się na początku pierwszego posiedzenia następującego po posiedzeniu, na którym poinformowano o wpłynięciu wniosku, pod warunkiem, że projekt, którego dotyczy wniosek, został doręczony w językach urzędowych. W przypadku gdy wpłynęło kilka wniosków dotyczących tej samej sprawy, przyjęcie lub odrzucenie jednego wniosku o zastosowanie trybu pilnego odnosi się do wszystkich wniosków w tej sprawie.

3.   Przed głosowaniem udziela się głosu jedynie wnioskodawcy, jednemu mówcy
  za, jednemu mówcy
  przeciw oraz przewodniczącemu
  i/lub
  sprawozdawcy właściwej komisji,
  przy czym
  każde wystąpienie jest ograniczone do trzech minut.

3.   Przed głosowaniem udziela się głosu jedynie wnioskodawcy, jednemu mówcy przeciw oraz przewodniczącemu
  lub
  sprawozdawcy właściwej komisji,
  a
  każde wystąpienie jest ograniczone do trzech minut.

4.   Punkty, co do których zastosowano tryb pilny, mają pierwszeństwo przed pozostałymi punktami porządku dziennego. Przewodniczący ustala, kiedy odbędzie się debata i głosowanie nad nimi.

4.   Punkty, co do których zastosowano tryb pilny, mają pierwszeństwo przed pozostałymi punktami porządku dziennego. Przewodniczący ustala, kiedy odbędzie się debata i głosowanie nad nimi.

5.   
  Debata w trybie pilnym
  może
  odbyć się
  bez przedstawiania sprawozdania lub, wyjątkowo, tylko na podstawie ustnego sprawozdania właściwej komisji.

5.   
  Tryb pilny
  może
  zostać zastosowany
  bez przedstawiania sprawozdania lub, wyjątkowo, tylko na podstawie ustnego sprawozdania właściwej komisji.

Jeżeli stosuje się tryb pilny i toczą się negocjacje międzyinstytucjonalne, nie stosuje się art. 73 i 73a. Artykuł 73d stosuje się odpowiednio.

Poprawka 176

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 156

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 156 | Artykuł 156 |
| Terminy | Terminy |
| Z wyjątkiem przypadków postępowania w trybie pilnym przewidzianych w art. 135 i art. 154, debata i głosowanie nad danym tekstem mogą zostać otwarte tylko wówczas, gdy został on
  doręczony
  co najmniej 24 godziny wcześniej. | Z wyjątkiem przypadków postępowania w trybie pilnym przewidzianych w art. 135 i art. 154, debata i głosowanie nad danym tekstem mogą zostać otwarte tylko wówczas, gdy został on
  udostępniony
  co najmniej 24 godziny wcześniej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 156

Artykuł 156

Terminy

Terminy

Z wyjątkiem przypadków postępowania w trybie pilnym przewidzianych w art. 135 i art. 154, debata i głosowanie nad danym tekstem mogą zostać otwarte tylko wówczas, gdy został on
  doręczony
  co najmniej 24 godziny wcześniej.

Z wyjątkiem przypadków postępowania w trybie pilnym przewidzianych w art. 135 i art. 154, debata i głosowanie nad danym tekstem mogą zostać otwarte tylko wówczas, gdy został on
  udostępniony
  co najmniej 24 godziny wcześniej.

Poprawka 177

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 157

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 157 | Artykuł 157 |
| Wstęp na salę obrad | Wstęp na salę obrad |
| 1.   Na salę obrad nie ma wstępu nikt poza posłami do Parlamentu, członkami Komisji i Rady, Sekretarzem Generalnym Parlamentu, członkami personelu wezwanymi w celu pełnienia swoich obowiązków
  , ekspertami i urzędnikami Unii Europejskiej
  . | 1.   Na salę obrad nie ma wstępu nikt poza posłami do Parlamentu, członkami Komisji i Rady, Sekretarzem Generalnym Parlamentu, członkami personelu wezwanymi w celu pełnienia swoich obowiązków
  oraz osobami zaproszonymi przez Przewodniczącego
  . |
| 2.   Na galerię wpuszczane są jedynie osoby będące w posiadaniu ważnego identyfikatora wystawianego w tym celu przez Przewodniczącego lub Sekretarza Generalnego Parlamentu. | 2.   Na galerię wpuszczane są jedynie osoby będące w posiadaniu ważnego identyfikatora wystawianego w tym celu przez Przewodniczącego lub Sekretarza Generalnego Parlamentu. |
| 3.   Osoby wpuszczone na galerię zajmują miejsca siedzące i zachowują ciszę. Każda osoba wyrażająca oznaki aprobaty lub dezaprobaty jest natychmiast wyprowadzana przez strażników. | 3.   Osoby wpuszczone na galerię zajmują miejsca siedzące i zachowują ciszę. Każda osoba wyrażająca oznaki aprobaty lub dezaprobaty jest natychmiast wyprowadzana przez strażników. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 157

Artykuł 157

Wstęp na salę obrad

Wstęp na salę obrad

1.   Na salę obrad nie ma wstępu nikt poza posłami do Parlamentu, członkami Komisji i Rady, Sekretarzem Generalnym Parlamentu, członkami personelu wezwanymi w celu pełnienia swoich obowiązków
  , ekspertami i urzędnikami Unii Europejskiej
  .

1.   Na salę obrad nie ma wstępu nikt poza posłami do Parlamentu, członkami Komisji i Rady, Sekretarzem Generalnym Parlamentu, członkami personelu wezwanymi w celu pełnienia swoich obowiązków
  oraz osobami zaproszonymi przez Przewodniczącego
  .

2.   Na galerię wpuszczane są jedynie osoby będące w posiadaniu ważnego identyfikatora wystawianego w tym celu przez Przewodniczącego lub Sekretarza Generalnego Parlamentu.

2.   Na galerię wpuszczane są jedynie osoby będące w posiadaniu ważnego identyfikatora wystawianego w tym celu przez Przewodniczącego lub Sekretarza Generalnego Parlamentu.

3.   Osoby wpuszczone na galerię zajmują miejsca siedzące i zachowują ciszę. Każda osoba wyrażająca oznaki aprobaty lub dezaprobaty jest natychmiast wyprowadzana przez strażników.

3.   Osoby wpuszczone na galerię zajmują miejsca siedzące i zachowują ciszę. Każda osoba wyrażająca oznaki aprobaty lub dezaprobaty jest natychmiast wyprowadzana przez strażników.

Poprawka 178

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 158

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 158 | Artykuł 158 |
| Ustalenia odnoszące się do języków | Ustalenia odnoszące się do języków |
| 1.   Wszystkie dokumenty Parlamentu są sporządzane w językach urzędowych. | 1.   Wszystkie dokumenty Parlamentu są sporządzane w językach urzędowych. |
| 2.   Wszyscy posłowie mają prawo do wypowiadania się w Parlamencie w wybranym języku urzędowym. Wystąpienia w jednym z języków urzędowych są tłumaczone symultanicznie na wszystkie inne języki urzędowe oraz na każdy inny język, który Prezydium uzna za niezbędny. | 2.   Wszyscy posłowie mają prawo do wypowiadania się w Parlamencie w wybranym języku urzędowym. Wystąpienia w jednym z języków urzędowych są tłumaczone symultanicznie na wszystkie inne języki urzędowe oraz na każdy inny język, który Prezydium uzna za niezbędny. |
| 3.   Podczas posiedzeń komisji i delegacji zapewniane jest tłumaczenie na języki urzędowe używane i wnioskowane przez członków komisji lub delegacji i ich zastępców. | 3.   Podczas posiedzeń komisji i delegacji zapewniane jest tłumaczenie na języki urzędowe używane i wnioskowane przez członków komisji lub delegacji i ich zastępców. |
| 4.   W trakcie posiedzeń komisji lub delegacji odbywających się poza ich zwykłymi miejscami pracy zapewniane jest tłumaczenie z i na języki tych członków, którzy potwierdzili swój udział w posiedzeniu. Zasada ta może zostać złagodzona
  za zgodą członków komisji lub delegacji
  .
  Ewentualne spory rozstrzyga Prezydium
  . | 4.   W trakcie posiedzeń komisji lub delegacji odbywających się poza ich zwykłymi miejscami pracy zapewniane jest tłumaczenie z i na języki tych członków, którzy potwierdzili swój udział w posiedzeniu. Zasada ta może zostać złagodzona
  w drodze wyjątku
  .
  Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy
  . |
| Jeżeli po ogłoszeniu wyników głosowania okaże się, że występują niezgodności pomiędzy tekstami sporządzonymi w różnych językach, Przewodniczący podejmuje decyzję o ważności ogłoszonych wyników głosowania w myśl art. 184 ust. 5. Jeśli zatwierdzi on wyniki, określa też, którą z wersji uznaje się za uchwaloną. Wersja oryginalna nie może być jednak zawsze uznawana za tekst oficjalny, ponieważ możliwa jest sytuacja, w której teksty sporządzone we wszystkich innych językach różnią się od tekstu oryginalnego. | |
| | 4a.
     
  Po ogłoszeniu wyników głosowania Przewodniczący rozstrzyga w sprawie wniosków dotyczących zarzutu niezgodności pomiędzy różnymi wersjami językowymi. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 158

Artykuł 158

Ustalenia odnoszące się do języków

Ustalenia odnoszące się do języków

1.   Wszystkie dokumenty Parlamentu są sporządzane w językach urzędowych.

1.   Wszystkie dokumenty Parlamentu są sporządzane w językach urzędowych.

2.   Wszyscy posłowie mają prawo do wypowiadania się w Parlamencie w wybranym języku urzędowym. Wystąpienia w jednym z języków urzędowych są tłumaczone symultanicznie na wszystkie inne języki urzędowe oraz na każdy inny język, który Prezydium uzna za niezbędny.

2.   Wszyscy posłowie mają prawo do wypowiadania się w Parlamencie w wybranym języku urzędowym. Wystąpienia w jednym z języków urzędowych są tłumaczone symultanicznie na wszystkie inne języki urzędowe oraz na każdy inny język, który Prezydium uzna za niezbędny.

3.   Podczas posiedzeń komisji i delegacji zapewniane jest tłumaczenie na języki urzędowe używane i wnioskowane przez członków komisji lub delegacji i ich zastępców.

3.   Podczas posiedzeń komisji i delegacji zapewniane jest tłumaczenie na języki urzędowe używane i wnioskowane przez członków komisji lub delegacji i ich zastępców.

4.   W trakcie posiedzeń komisji lub delegacji odbywających się poza ich zwykłymi miejscami pracy zapewniane jest tłumaczenie z i na języki tych członków, którzy potwierdzili swój udział w posiedzeniu. Zasada ta może zostać złagodzona
  za zgodą członków komisji lub delegacji
  .
  Ewentualne spory rozstrzyga Prezydium
  .

4.   W trakcie posiedzeń komisji lub delegacji odbywających się poza ich zwykłymi miejscami pracy zapewniane jest tłumaczenie z i na języki tych członków, którzy potwierdzili swój udział w posiedzeniu. Zasada ta może zostać złagodzona
  w drodze wyjątku
  .
  Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy
  .

Jeżeli po ogłoszeniu wyników głosowania okaże się, że występują niezgodności pomiędzy tekstami sporządzonymi w różnych językach, Przewodniczący podejmuje decyzję o ważności ogłoszonych wyników głosowania w myśl art. 184 ust. 5. Jeśli zatwierdzi on wyniki, określa też, którą z wersji uznaje się za uchwaloną. Wersja oryginalna nie może być jednak zawsze uznawana za tekst oficjalny, ponieważ możliwa jest sytuacja, w której teksty sporządzone we wszystkich innych językach różnią się od tekstu oryginalnego.

4a.
     
  Po ogłoszeniu wyników głosowania Przewodniczący rozstrzyga w sprawie wniosków dotyczących zarzutu niezgodności pomiędzy różnymi wersjami językowymi.

Poprawka 179

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 159

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 159 | Artykuł 159 |
| Przepis przejściowy | Przepis przejściowy |
| 1.   W okresie przejściowym trwającym do końca ósmej kadencji (20) dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 158, jeżeli i o ile liczba tłumaczy ustnych lub pisemnych dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków. | 1.   W okresie przejściowym trwającym do końca ósmej kadencji (20) dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 158, jeżeli i o ile liczba tłumaczy ustnych lub pisemnych dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków. |
| 2.   Na wniosek Sekretarza Generalnego Prezydium stwierdza zaistnienie warunków określonych w ust. 1 w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, których to dotyczy, i co pół roku weryfikuje swoją decyzję na podstawie sprawozdania na temat postępów przygotowanego przez Sekretarza Generalnego. Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy przejściowe. | 2.   Na wniosek Sekretarza Generalnego
  oraz z zastrzeżeniem odstępstw, o których mowa w ust. 3,
  Prezydium stwierdza zaistnienie warunków określonych w ust. 1 w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, których to dotyczy, i co pół roku weryfikuje swoją decyzję na podstawie sprawozdania na temat postępów przygotowanego przez Sekretarza Generalnego. Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy przejściowe. |
| 3.   Zastosowanie mają przyjęte przez Radę na podstawie traktatów tymczasowe odstępstwa w odniesieniu do sporządzania aktów prawnych
  z wyjątkiem rozporządzeń przyjmowanych wspólnie przez Parlament Europejski i Radę
  . | 3.   Zastosowanie mają przyjęte przez Radę na podstawie traktatów tymczasowe odstępstwa w odniesieniu do sporządzania aktów prawnych. |
| 4.   Na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może w każdym czasie postanowić o wcześniejszym uchyleniu niniejszego artykułu lub, z końcem terminu określonego w ust. 1, o przedłużeniu tego terminu. | 4.   Na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może w każdym czasie postanowić o wcześniejszym uchyleniu niniejszego artykułu lub, z końcem terminu określonego w ust. 1, o przedłużeniu tego terminu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 159

Artykuł 159

Przepis przejściowy

Przepis przejściowy

1.   W okresie przejściowym trwającym do końca ósmej kadencji (20) dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 158, jeżeli i o ile liczba tłumaczy ustnych lub pisemnych dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków.

1.   W okresie przejściowym trwającym do końca ósmej kadencji (20) dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 158, jeżeli i o ile liczba tłumaczy ustnych lub pisemnych dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków.

2.   Na wniosek Sekretarza Generalnego Prezydium stwierdza zaistnienie warunków określonych w ust. 1 w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, których to dotyczy, i co pół roku weryfikuje swoją decyzję na podstawie sprawozdania na temat postępów przygotowanego przez Sekretarza Generalnego. Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy przejściowe.

2.   Na wniosek Sekretarza Generalnego
  oraz z zastrzeżeniem odstępstw, o których mowa w ust. 3,
  Prezydium stwierdza zaistnienie warunków określonych w ust. 1 w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, których to dotyczy, i co pół roku weryfikuje swoją decyzję na podstawie sprawozdania na temat postępów przygotowanego przez Sekretarza Generalnego. Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy przejściowe.

3.   Zastosowanie mają przyjęte przez Radę na podstawie traktatów tymczasowe odstępstwa w odniesieniu do sporządzania aktów prawnych
  z wyjątkiem rozporządzeń przyjmowanych wspólnie przez Parlament Europejski i Radę
  .

3.   Zastosowanie mają przyjęte przez Radę na podstawie traktatów tymczasowe odstępstwa w odniesieniu do sporządzania aktów prawnych.

4.   Na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może w każdym czasie postanowić o wcześniejszym uchyleniu niniejszego artykułu lub, z końcem terminu określonego w ust. 1, o przedłużeniu tego terminu.

4.   Na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może w każdym czasie postanowić o wcześniejszym uchyleniu niniejszego artykułu lub, z końcem terminu określonego w ust. 1, o przedłużeniu tego terminu.

Poprawka 180

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 160

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 160 | Artykuł 160 |
| Doręczanie dokumentów | Doręczanie dokumentów |
| Dokumenty będące podstawą debat oraz decyzji Parlamentu są
  drukowane i doręczane
  posłom.
  Ich listę umieszcza się w protokole posiedzeń Parlamentu. | Dokumenty będące podstawą debat oraz decyzji Parlamentu są
  udostępniane
  posłom. |
| Z zastrzeżeniem akapitu pierwszego, posłowie oraz grupy polityczne mają, poprzez bezpośredni dostęp do wewnętrznego systemu komputerowego Parlamentu, wgląd do każdego dokumentu przygotowawczego, który nie ma charakteru poufnego (projekt sprawozdania, projekt zalecenia, projekt opinii, dokument roboczy, poprawki wniesione w komisji). | Z zastrzeżeniem akapitu pierwszego, posłowie oraz grupy polityczne mają, poprzez bezpośredni dostęp do wewnętrznego systemu komputerowego Parlamentu, wgląd do każdego dokumentu przygotowawczego, który nie ma charakteru poufnego (projekt sprawozdania, projekt zalecenia, projekt opinii, dokument roboczy, poprawki wniesione w komisji). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 160

Artykuł 160

Doręczanie dokumentów

Doręczanie dokumentów

Dokumenty będące podstawą debat oraz decyzji Parlamentu są
  drukowane i doręczane
  posłom.
  Ich listę umieszcza się w protokole posiedzeń Parlamentu.

Dokumenty będące podstawą debat oraz decyzji Parlamentu są
  udostępniane
  posłom.

Z zastrzeżeniem akapitu pierwszego, posłowie oraz grupy polityczne mają, poprzez bezpośredni dostęp do wewnętrznego systemu komputerowego Parlamentu, wgląd do każdego dokumentu przygotowawczego, który nie ma charakteru poufnego (projekt sprawozdania, projekt zalecenia, projekt opinii, dokument roboczy, poprawki wniesione w komisji).

Z zastrzeżeniem akapitu pierwszego, posłowie oraz grupy polityczne mają, poprzez bezpośredni dostęp do wewnętrznego systemu komputerowego Parlamentu, wgląd do każdego dokumentu przygotowawczego, który nie ma charakteru poufnego (projekt sprawozdania, projekt zalecenia, projekt opinii, dokument roboczy, poprawki wniesione w komisji).

Poprawka 181

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 162

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 162 | Artykuł 162 |
| Przydzielanie czasu wystąpień oraz lista mówców | Przydzielanie czasu wystąpień oraz lista mówców |
| 1.   Konferencja Przewodniczących może zaproponować przydzielenie czasu wystąpień w trakcie danej debaty. Parlament głosuje nad tą propozycją bez debaty. | 1.   Konferencja Przewodniczących może zaproponować przydzielenie czasu wystąpień w trakcie danej debaty. Parlament głosuje nad tą propozycją bez debaty. |
| 2.   Żaden poseł nie może zabrać głosu, jeżeli nie udzielił mu go Przewodniczący. Mówca przemawia ze swojego miejsca i zwraca się do Przewodniczącego. Jeśli mówca odbiega od tematu, Przewodniczący przywołuje go do porządku. | 2.   Żaden poseł nie może zabrać głosu, jeżeli nie udzielił mu go Przewodniczący. Mówca przemawia ze swojego miejsca i zwraca się do Przewodniczącego. Jeśli mówca odbiega od tematu, Przewodniczący przywołuje go do porządku. |
| 3.   Dla pierwszej części danej debaty Przewodniczący może sporządzić listę mówców obejmującą jedną lub więcej tur mówców ze wszystkich grup politycznych, które pragną zabrać głos, w kolejności zależnej od wielkości grupy
  , i która obejmuje także jednego posła niezrzeszonego
  . | 3.   Dla pierwszej części danej debaty Przewodniczący może sporządzić listę mówców obejmującą jedną lub więcej tur mówców ze wszystkich grup politycznych, które pragną zabrać głos, w kolejności zależnej od wielkości grupy. |
| 4.   Czas wystąpień w tej części debaty jest przydzielany według następujących zasad: | 4.   Czas wystąpień w tej części debaty jest przydzielany według następujących zasad: |
| a) | pierwsza część czasu wystąpień jest rozdzielana równo pomiędzy wszystkie grupy polityczne; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 162

Artykuł 162

Przydzielanie czasu wystąpień oraz lista mówców

Przydzielanie czasu wystąpień oraz lista mówców

1.   Konferencja Przewodniczących może zaproponować przydzielenie czasu wystąpień w trakcie danej debaty. Parlament głosuje nad tą propozycją bez debaty.

1.   Konferencja Przewodniczących może zaproponować przydzielenie czasu wystąpień w trakcie danej debaty. Parlament głosuje nad tą propozycją bez debaty.

2.   Żaden poseł nie może zabrać głosu, jeżeli nie udzielił mu go Przewodniczący. Mówca przemawia ze swojego miejsca i zwraca się do Przewodniczącego. Jeśli mówca odbiega od tematu, Przewodniczący przywołuje go do porządku.

2.   Żaden poseł nie może zabrać głosu, jeżeli nie udzielił mu go Przewodniczący. Mówca przemawia ze swojego miejsca i zwraca się do Przewodniczącego. Jeśli mówca odbiega od tematu, Przewodniczący przywołuje go do porządku.

3.   Dla pierwszej części danej debaty Przewodniczący może sporządzić listę mówców obejmującą jedną lub więcej tur mówców ze wszystkich grup politycznych, które pragną zabrać głos, w kolejności zależnej od wielkości grupy
  , i która obejmuje także jednego posła niezrzeszonego
  .

3.   Dla pierwszej części danej debaty Przewodniczący może sporządzić listę mówców obejmującą jedną lub więcej tur mówców ze wszystkich grup politycznych, które pragną zabrać głos, w kolejności zależnej od wielkości grupy.

4.   Czas wystąpień w tej części debaty jest przydzielany według następujących zasad:

4.   Czas wystąpień w tej części debaty jest przydzielany według następujących zasad:

a)

pierwsza część czasu wystąpień jest rozdzielana równo pomiędzy wszystkie grupy polityczne;

| a) | pierwsza część czasu wystąpień jest rozdzielana równo pomiędzy wszystkie grupy polityczne; |
| --- | --- |

a)

pierwsza część czasu wystąpień jest rozdzielana równo pomiędzy wszystkie grupy polityczne;

| b) | druga część czasu wystąpień jest rozdzielana pomiędzy grupy polityczne proporcjonalnie do ogólnej liczby ich członków; |
| --- | --- |

b)

druga część czasu wystąpień jest rozdzielana pomiędzy grupy polityczne proporcjonalnie do ogólnej liczby ich członków;

| b) | druga część czasu wystąpień jest rozdzielana pomiędzy grupy polityczne proporcjonalnie do ogólnej liczby ich członków; |
| --- | --- |

b)

druga część czasu wystąpień jest rozdzielana pomiędzy grupy polityczne proporcjonalnie do ogólnej liczby ich członków;

| c) | posłom niezrzeszonym przydziela się ogółem czas wystąpień obliczony według części przydzielonych każdej grupie politycznej zgodnie z lit. a) i b). |
| --- | --- |

c)

posłom niezrzeszonym przydziela się ogółem czas wystąpień obliczony według części przydzielonych każdej grupie politycznej zgodnie z lit. a) i b).

| c) | posłom niezrzeszonym przydziela się ogółem czas wystąpień obliczony według części przydzielonych każdej grupie politycznej zgodnie z lit. a) i b). |
| --- | --- |

c)

posłom niezrzeszonym przydziela się ogółem czas wystąpień obliczony według części przydzielonych każdej grupie politycznej zgodnie z lit. a) i b).

| ca) | przy przydzielaniu czasu wystąpień na posiedzeniu plenarnym należy uwzględnić fakt, iż posłowie niepełnosprawni mogą potrzebować więcej czasu na wystąpienie. |
| --- | --- |

ca)

przy przydzielaniu czasu wystąpień na posiedzeniu plenarnym należy uwzględnić fakt, iż posłowie niepełnosprawni mogą potrzebować więcej czasu na wystąpienie.

5.   Jeżeli czas wystąpień został ustalony dla kilku punktów porządku dziennego łącznie, grupy polityczne informują Przewodniczącego, jaką część czasu swojego wystąpienia zamierzają poświęcić na każdy z tych punktów. Przewodniczący czuwa nad przestrzeganiem przydzielonego czasu wystąpień.

5.   Jeżeli czas wystąpień został ustalony dla kilku punktów porządku dziennego łącznie, grupy polityczne informują Przewodniczącego, jaką część czasu swojego wystąpienia zamierzają poświęcić na każdy z tych punktów. Przewodniczący czuwa nad przestrzeganiem przydzielonego czasu wystąpień.

6.   Pozostały czas przeznaczony na debatę nie jest w konkretny sposób przydzielany z wyprzedzeniem. Przewodniczący natomiast
  udziela
  posłom głosu zwykle na czas nieprzekraczający jednej minuty. Przewodniczący dba o to aby, w miarę możliwości, przemawiali na przemian mówcy o różnych orientacjach politycznych i pochodzący z różnych państw członkowskich.

6.   Pozostały czas przeznaczony na debatę nie jest w konkretny sposób przydzielany z wyprzedzeniem. Przewodniczący natomiast
  może udzielić
  posłom głosu zwykle na czas nieprzekraczający jednej minuty. Przewodniczący dba o to aby, w miarę możliwości, przemawiali na przemian mówcy o różnych orientacjach politycznych i pochodzący z różnych państw członkowskich.

7.   Prawo do wypowiedzi w pierwszej kolejności mogą otrzymać na własny wniosek przewodniczący lub sprawozdawca właściwej komisji oraz przewodniczący grup politycznych wypowiadający się w imieniu swoich grup, bądź też mówcy ich zastępujący.

7.   Prawo do wypowiedzi w pierwszej kolejności mogą otrzymać
  od Przewodniczącego
  na własny wniosek przewodniczący lub sprawozdawca właściwej komisji oraz przewodniczący grup politycznych wypowiadający się w imieniu swoich grup, bądź też mówcy ich zastępujący.

8.   Jeżeli Przewodniczący uważa, że nie doprowadzi to do zakłócenia debaty, może udzielić głosu posłom, którzy poprzez podniesienie niebieskiej kartki zgłaszają chęć zadania innemu posłowi pytania o długości nieprzekraczającej 30 sekund,
  w trakcie jego przemówienia
  ,
  o ile
  poseł przemawiający wyrazi zgodę.

8.   Jeżeli Przewodniczący uważa, że nie doprowadzi to do zakłócenia debaty
  lub, przez zadawanie kolejnych pytań zgłaszanych poprzez podniesienie niebieskiej kartki, do wyraźnego braku równowagi w związku z przynależnością do grup politycznych zabierających głos posłów
  , może udzielić głosu posłom, którzy poprzez podniesienie niebieskiej kartki zgłaszają chęć zadania innemu posłowi
  w trakcie jego przemówienia
  pytania o długości nieprzekraczającej 30 sekund,
  związanego z tym, co poseł powiedział
  ,
  pod warunkiem że
  poseł przemawiający wyrazi zgodę.

9.   Czas wypowiedzi jest ograniczony do jednej minuty dla wystąpień dotyczących: protokołów posiedzeń, wniosków proceduralnych oraz zmian w ostatecznym projekcie porządku dziennego lub w porządku dziennym.

9.   Czas wypowiedzi jest ograniczony do jednej minuty dla wystąpień dotyczących: protokołów posiedzeń, wniosków proceduralnych oraz zmian w ostatecznym projekcie porządku dziennego lub w porządku dziennym.

10.   
  Przewodniczący, niezależnie od jego innych uprawnień porządkowych, może polecić usunięcie z protokołów posiedzeń wystąpień posłów, którym nie udzielono głosu lub którzy kontynuowali wystąpienie po przekroczeniu przydzielonego im czasu.

11.   Podczas debaty nad sprawozdaniem Komisja i Rada z zasady zabierają głos niezwłocznie po przedstawieniu sprawozdania przez sprawozdawcę. Rada, Komisja oraz sprawozdawca mogą ponownie zabrać głos, w szczególności w celu odpowiedzi na wystąpienia posłów.

11.   Podczas debaty nad sprawozdaniem Komisja i Rada z zasady zabierają głos niezwłocznie po przedstawieniu sprawozdania przez sprawozdawcę. Rada, Komisja oraz sprawozdawca mogą ponownie zabrać głos, w szczególności w celu odpowiedzi na wystąpienia posłów.

12.   Posłowie, którzy nie zabierali głosu w danej debacie mogą, nie częściej niż raz w sesji miesięcznej, złożyć pisemne oświadczenie o długości nieprzekraczającej 200 słów, które zostaje załączone do pełnego sprawozdania z debaty.

12.   Posłowie, którzy nie zabierali głosu w danej debacie mogą, nie częściej niż raz w sesji miesięcznej, złożyć pisemne oświadczenie o długości nieprzekraczającej 200 słów, które zostaje załączone do pełnego sprawozdania z debaty.

13.   
  Z zastrzeżeniem
  art. 230 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Przewodniczący stara się osiągnąć porozumienie z Komisją, Radą i przewodniczącym Rady Europejskiej co do odpowiedniego przydziału czasu ich wystąpień.

13.   
  Z należytym uwzględnieniem
  art. 230 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Przewodniczący stara się osiągnąć porozumienie z Komisją, Radą i przewodniczącym Rady Europejskiej co do odpowiedniego przydziału czasu ich wystąpień.

Poprawka 182

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 164 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 164a |
| | Zapobieganie zakłóceniom |
| | Przewodniczący ma prawo do wyeliminowania nadużywania takich wniosków, jak wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu, wnioski proceduralne, wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu lub wnioski o głosowanie odrębne, podzielone lub imienne, jeżeli jest przekonany, że wnioski te miałyby w oczywisty sposób na celu i przyniosłyby w konsekwencji poważne i długotrwałe zakłócenie procedur Parlamentu lub wykonywania praw posłów. |
| | (W rozdziale 3 „Ogólne zasady prowadzenia posiedzeń”) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 164a

Zapobieganie zakłóceniom

Przewodniczący ma prawo do wyeliminowania nadużywania takich wniosków, jak wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu, wnioski proceduralne, wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu lub wnioski o głosowanie odrębne, podzielone lub imienne, jeżeli jest przekonany, że wnioski te miałyby w oczywisty sposób na celu i przyniosłyby w konsekwencji poważne i długotrwałe zakłócenie procedur Parlamentu lub wykonywania praw posłów.

(W rozdziale 3 „Ogólne zasady prowadzenia posiedzeń”)

Poprawka 183

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 165

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 165 | Artykuł 165 |
| Środki natychmiastowe | Środki natychmiastowe |
| 1.   Przewodniczący przywołuje do porządku każdego posła, który zakłóca prawidłowy przebieg posiedzenia lub którego postępowanie nie jest zgodne z odpowiednimi postanowieniami art. 11. | 1.   Przewodniczący przywołuje do porządku każdego posła, który zakłóca prawidłowy przebieg posiedzenia lub którego postępowanie nie jest zgodne z odpowiednimi postanowieniami art. 11. |
| 2.   W przypadku ponownego zakłócenia porządku przez posła Przewodniczący ponownie przywołuje go do porządku, z odnotowaniem tego faktu w protokole. | 2.   W przypadku ponownego zakłócenia porządku przez posła Przewodniczący ponownie przywołuje go do porządku, z odnotowaniem tego faktu w protokole. |
| 3.   W przypadku dalszego zakłócania porządku lub kolejnego naruszenia porządku Przewodniczący może odebrać posłowi głos i zarządzić usunięcie go z sali obrad do końca posiedzenia. W przypadku wyjątkowo poważnego zakłócenia porządku Przewodniczący może zastosować ostatni z wymienionych środków także natychmiast i bez powtórnego przywołania do porządku. Sekretarz Generalny niezwłocznie zapewnia zastosowanie takiego środka dyscyplinarnego przy pomocy woźnych oraz, w razie potrzeby, służb ochrony Parlamentu.. | 3.   W przypadku dalszego zakłócania porządku lub kolejnego naruszenia porządku Przewodniczący może odebrać posłowi głos i zarządzić usunięcie go z sali obrad do końca posiedzenia. W przypadku wyjątkowo poważnego zakłócenia porządku Przewodniczący może zastosować ostatni z wymienionych środków także natychmiast i bez powtórnego przywołania do porządku. Sekretarz Generalny niezwłocznie zapewnia zastosowanie takiego środka dyscyplinarnego przy pomocy woźnych oraz, w razie potrzeby, służb ochrony Parlamentu. |
| 4.   W przypadku zakłócenia porządku w sposób utrudniający kontynuację obrad Przewodniczący, w celu przywrócenia porządku, zawiesza posiedzenie na określony czas lub zamyka je. Jeżeli nie może on dojść do głosu, opuszcza fotel Przewodniczącego, co oznacza zawieszenie posiedzenia. Posiedzenie jest wznawiane po ponownym zwołaniu go przez Przewodniczącego. | 4.   W przypadku zakłócenia porządku w sposób utrudniający kontynuację obrad Przewodniczący, w celu przywrócenia porządku, zawiesza posiedzenie na określony czas lub zamyka je. Jeżeli nie może on dojść do głosu, opuszcza fotel Przewodniczącego, co oznacza zawieszenie posiedzenia. Posiedzenie jest wznawiane po ponownym zwołaniu go przez Przewodniczącego. |
| | 4a.
     
  Przewodniczący może zadecydować o przerwaniu transmisji na żywo z posiedzenia w przypadku posługiwania się przez posła językiem o charakterze zniesławiającym, rasistowskim lub ksenofobicznym, lub w przypadku zachowania o takim charakterze. |
| | 4b.
     
  Przewodniczący może zadecydować o usunięciu z audiowizualnego zapisu obrad tych części wypowiedzi posła, w których pojawiają się sformułowania zniesławiające, rasistowskie lub ksenofobiczne. |
| | Decyzja ta wchodzi w życie ze skutkiem natychmiastowym. Wymaga ona jednak potwierdzenia przez Prezydium w terminie nieprzekraczającym czterech tygodni od daty jej podjęcia, a jeżeli Prezydium nie zbierze się w tym czasie, na jego najbliższym posiedzeniu. |
| 5.   Uprawnienia, o których mowa w ust. 1-4, przysługują odpowiednio przewodniczącemu posiedzenia organów, komisji i delegacji, przewidzianych w Regulaminie. | 5.   Uprawnienia, o których mowa w ust. 1-4
  b
  , przysługują odpowiednio przewodniczącemu posiedzenia organów, komisji i delegacji, przewidzianych w Regulaminie. |
| 6.   W razie konieczności, uwzględniając wagę naruszenia norm postępowania, poseł prowadzący obrady może, najpóźniej do dnia rozpoczęcia następnej sesji lub do następnego posiedzenia danego organu, komisji lub delegacji, zwrócić się do Przewodniczącego o zastosowanie art. 166. | 6.   W razie konieczności, uwzględniając wagę naruszenia norm postępowania, poseł prowadzący obrady może, najpóźniej do dnia rozpoczęcia następnej sesji lub do następnego posiedzenia danego organu, komisji lub delegacji, zwrócić się do Przewodniczącego o zastosowanie art. 166. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 165

Artykuł 165

Środki natychmiastowe

Środki natychmiastowe

1.   Przewodniczący przywołuje do porządku każdego posła, który zakłóca prawidłowy przebieg posiedzenia lub którego postępowanie nie jest zgodne z odpowiednimi postanowieniami art. 11.

1.   Przewodniczący przywołuje do porządku każdego posła, który zakłóca prawidłowy przebieg posiedzenia lub którego postępowanie nie jest zgodne z odpowiednimi postanowieniami art. 11.

2.   W przypadku ponownego zakłócenia porządku przez posła Przewodniczący ponownie przywołuje go do porządku, z odnotowaniem tego faktu w protokole.

2.   W przypadku ponownego zakłócenia porządku przez posła Przewodniczący ponownie przywołuje go do porządku, z odnotowaniem tego faktu w protokole.

3.   W przypadku dalszego zakłócania porządku lub kolejnego naruszenia porządku Przewodniczący może odebrać posłowi głos i zarządzić usunięcie go z sali obrad do końca posiedzenia. W przypadku wyjątkowo poważnego zakłócenia porządku Przewodniczący może zastosować ostatni z wymienionych środków także natychmiast i bez powtórnego przywołania do porządku. Sekretarz Generalny niezwłocznie zapewnia zastosowanie takiego środka dyscyplinarnego przy pomocy woźnych oraz, w razie potrzeby, służb ochrony Parlamentu..

3.   W przypadku dalszego zakłócania porządku lub kolejnego naruszenia porządku Przewodniczący może odebrać posłowi głos i zarządzić usunięcie go z sali obrad do końca posiedzenia. W przypadku wyjątkowo poważnego zakłócenia porządku Przewodniczący może zastosować ostatni z wymienionych środków także natychmiast i bez powtórnego przywołania do porządku. Sekretarz Generalny niezwłocznie zapewnia zastosowanie takiego środka dyscyplinarnego przy pomocy woźnych oraz, w razie potrzeby, służb ochrony Parlamentu.

4.   W przypadku zakłócenia porządku w sposób utrudniający kontynuację obrad Przewodniczący, w celu przywrócenia porządku, zawiesza posiedzenie na określony czas lub zamyka je. Jeżeli nie może on dojść do głosu, opuszcza fotel Przewodniczącego, co oznacza zawieszenie posiedzenia. Posiedzenie jest wznawiane po ponownym zwołaniu go przez Przewodniczącego.

4.   W przypadku zakłócenia porządku w sposób utrudniający kontynuację obrad Przewodniczący, w celu przywrócenia porządku, zawiesza posiedzenie na określony czas lub zamyka je. Jeżeli nie może on dojść do głosu, opuszcza fotel Przewodniczącego, co oznacza zawieszenie posiedzenia. Posiedzenie jest wznawiane po ponownym zwołaniu go przez Przewodniczącego.

4a.
     
  Przewodniczący może zadecydować o przerwaniu transmisji na żywo z posiedzenia w przypadku posługiwania się przez posła językiem o charakterze zniesławiającym, rasistowskim lub ksenofobicznym, lub w przypadku zachowania o takim charakterze.

4b.
     
  Przewodniczący może zadecydować o usunięciu z audiowizualnego zapisu obrad tych części wypowiedzi posła, w których pojawiają się sformułowania zniesławiające, rasistowskie lub ksenofobiczne.

Decyzja ta wchodzi w życie ze skutkiem natychmiastowym. Wymaga ona jednak potwierdzenia przez Prezydium w terminie nieprzekraczającym czterech tygodni od daty jej podjęcia, a jeżeli Prezydium nie zbierze się w tym czasie, na jego najbliższym posiedzeniu.

5.   Uprawnienia, o których mowa w ust. 1-4, przysługują odpowiednio przewodniczącemu posiedzenia organów, komisji i delegacji, przewidzianych w Regulaminie.

5.   Uprawnienia, o których mowa w ust. 1-4
  b
  , przysługują odpowiednio przewodniczącemu posiedzenia organów, komisji i delegacji, przewidzianych w Regulaminie.

6.   W razie konieczności, uwzględniając wagę naruszenia norm postępowania, poseł prowadzący obrady może, najpóźniej do dnia rozpoczęcia następnej sesji lub do następnego posiedzenia danego organu, komisji lub delegacji, zwrócić się do Przewodniczącego o zastosowanie art. 166.

6.   W razie konieczności, uwzględniając wagę naruszenia norm postępowania, poseł prowadzący obrady może, najpóźniej do dnia rozpoczęcia następnej sesji lub do następnego posiedzenia danego organu, komisji lub delegacji, zwrócić się do Przewodniczącego o zastosowanie art. 166.

Poprawka 184

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 166

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 166 | Artykuł 166 |
| Sankcje | Sankcje |
| 1.   W przypadku
  wyjątkowo
  poważnego zakłócenia obrad lub prac Parlamentu z naruszeniem zasad określonych w art. 11 Przewodniczący
  , po przesłuchaniu zainteresowanego posła,
  podejmuje umotywowaną decyzję w sprawie nałożenia odpowiedniej sankcji
  , o której informuje zainteresowanego posła, przewodniczących organów, komisji i delegacji, do których poseł należy, a następnie podaje ją do wiadomości na posiedzeniu plenarnym
  . | 1.   W przypadku poważnego zakłócenia obrad lub prac Parlamentu z naruszeniem zasad określonych w art. 11 Przewodniczący podejmuje umotywowaną decyzję w sprawie nałożenia odpowiedniej sankcji. |
| | Przed wydaniem decyzji Przewodniczący zwraca się do zainteresowanego posła o przedstawienie uwag na piśmie. W wyjątkowych przypadkach Przewodniczący może postanowić o przeprowadzeniu ustnego przesłuchania danego posła. |
| | O decyzji informuje się danego posła listem poleconym lub, w nagłych przypadkach, za pośrednictwem woźnych. |
| | Wszelkie sankcje nałożone na posła – po powiadomieniu go o nich – są ogłaszane przez Przewodniczącego na posiedzeniu plenarnym i przekazywane przewodniczącym organów, komisji i delegacji, do których poseł należy. |
| | Z chwilą gdy decyzja o nałożeniu sankcji stanie się ostateczna, jest publikowana na stronie internetowej Parlamentu w miejscu pozwalającym na nadanie jej dużej widoczności i pozostaje dostępna do końca kadencji parlamentarnej. |
| 2.   Ocena zaobserwowanych zachowań musi uwzględniać
  , w oparciu o wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego Regulaminu,
  ich wyjątkowy, powtarzający się lub ciągły charakter, a także ich wagę (21). | 2.   Ocena zaobserwowanych zachowań musi uwzględniać ich wyjątkowy, powtarzający się lub ciągły charakter, a także ich wagę. |
| | Należy odróżnić dające się zaobserwować zachowania, które mogą być tolerowane, pod warunkiem że nie są one obraźliwe, zniesławiające, rasistowskie lub ksenofobiczne i mieszczą się w rozsądnych granicach, od tych, które powodują rzeczywiste zakłócenie działalności parlamentarnej. |
| 3.   Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka z następujących środków: | 3.   Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka z następujących środków: |
| a) | naganę; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 166

Artykuł 166

Sankcje

Sankcje

1.   W przypadku
  wyjątkowo
  poważnego zakłócenia obrad lub prac Parlamentu z naruszeniem zasad określonych w art. 11 Przewodniczący
  , po przesłuchaniu zainteresowanego posła,
  podejmuje umotywowaną decyzję w sprawie nałożenia odpowiedniej sankcji
  , o której informuje zainteresowanego posła, przewodniczących organów, komisji i delegacji, do których poseł należy, a następnie podaje ją do wiadomości na posiedzeniu plenarnym
  .

1.   W przypadku poważnego zakłócenia obrad lub prac Parlamentu z naruszeniem zasad określonych w art. 11 Przewodniczący podejmuje umotywowaną decyzję w sprawie nałożenia odpowiedniej sankcji.

Przed wydaniem decyzji Przewodniczący zwraca się do zainteresowanego posła o przedstawienie uwag na piśmie. W wyjątkowych przypadkach Przewodniczący może postanowić o przeprowadzeniu ustnego przesłuchania danego posła.

O decyzji informuje się danego posła listem poleconym lub, w nagłych przypadkach, za pośrednictwem woźnych.

Wszelkie sankcje nałożone na posła – po powiadomieniu go o nich – są ogłaszane przez Przewodniczącego na posiedzeniu plenarnym i przekazywane przewodniczącym organów, komisji i delegacji, do których poseł należy.

Z chwilą gdy decyzja o nałożeniu sankcji stanie się ostateczna, jest publikowana na stronie internetowej Parlamentu w miejscu pozwalającym na nadanie jej dużej widoczności i pozostaje dostępna do końca kadencji parlamentarnej.

2.   Ocena zaobserwowanych zachowań musi uwzględniać
  , w oparciu o wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego Regulaminu,
  ich wyjątkowy, powtarzający się lub ciągły charakter, a także ich wagę (21).

2.   Ocena zaobserwowanych zachowań musi uwzględniać ich wyjątkowy, powtarzający się lub ciągły charakter, a także ich wagę.

Należy odróżnić dające się zaobserwować zachowania, które mogą być tolerowane, pod warunkiem że nie są one obraźliwe, zniesławiające, rasistowskie lub ksenofobiczne i mieszczą się w rozsądnych granicach, od tych, które powodują rzeczywiste zakłócenie działalności parlamentarnej.

3.   Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka z następujących środków:

3.   Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka z następujących środków:

a)

naganę;

| a) | naganę; |
| --- | --- |

a)

naganę;

| b) | utratę prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres od 2 do
  10
  dni; |
| --- | --- |

b)

utratę prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres od 2 do
  10
  dni;

| b) | utratę prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres od 2 do
  30
  dni; |
| --- | --- |

b)

utratę prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres od 2 do
  30
  dni;

| c) | bez uszczerbku dla prawa do głosowania na posiedzeniu plenarnym i z zastrzeżeniem ścisłego poszanowania w takim przypadku norm postępowania, czasowe zawieszenie uczestnictwa w całości lub w części prac Parlamentu na okres od 2 do
  10 następujących po sobie
  dni, w czasie których obraduje Parlament lub którykolwiek z jego organów, komisji lub delegacji; |
| --- | --- |

c)

bez uszczerbku dla prawa do głosowania na posiedzeniu plenarnym i z zastrzeżeniem ścisłego poszanowania w takim przypadku norm postępowania, czasowe zawieszenie uczestnictwa w całości lub w części prac Parlamentu na okres od 2 do
  10 następujących po sobie
  dni, w czasie których obraduje Parlament lub którykolwiek z jego organów, komisji lub delegacji;

| c) | bez uszczerbku dla prawa do głosowania na posiedzeniu plenarnym i z zastrzeżeniem ścisłego poszanowania w takim przypadku norm postępowania, czasowe zawieszenie uczestnictwa w całości lub w części prac Parlamentu na okres od 2 do
  30
  dni, w czasie których obraduje Parlament lub którykolwiek z jego organów, komisji lub delegacji; |
| --- | --- |

c)

bez uszczerbku dla prawa do głosowania na posiedzeniu plenarnym i z zastrzeżeniem ścisłego poszanowania w takim przypadku norm postępowania, czasowe zawieszenie uczestnictwa w całości lub w części prac Parlamentu na okres od 2 do
  30
  dni, w czasie których obraduje Parlament lub którykolwiek z jego organów, komisji lub delegacji;

| d) | przedłożenie Konferencji Przewodniczących, zgodnie z art. 21, wniosku o zawieszenie lub odwołanie posła z jednej lub więcej funkcji sprawowanych w Parlamencie. |
| --- | --- |

d)

przedłożenie Konferencji Przewodniczących, zgodnie z art. 21, wniosku o zawieszenie lub odwołanie posła z jednej lub więcej funkcji sprawowanych w Parlamencie.

| da) | zakaz reprezentowania Parlamentu przez posła w delegacjach międzyparlamentarnych, na międzyparlamentarnych konferencjach lub na forach międzyinstytucjonalnych przez okres do jednego roku. |
| --- | --- |

da)

zakaz reprezentowania Parlamentu przez posła w delegacjach międzyparlamentarnych, na międzyparlamentarnych konferencjach lub na forach międzyinstytucjonalnych przez okres do jednego roku.

| db) | w przypadku naruszenia obowiązku zachowania poufności ograniczenie prawa dostępu do informacji poufnych lub niejawnych przez okres do jednego roku. |
| --- | --- |

db)

w przypadku naruszenia obowiązku zachowania poufności ograniczenie prawa dostępu do informacji poufnych lub niejawnych przez okres do jednego roku.

3a.
     
  Środki, o których mowa w ust. 3 lit. b) – d b), mogą zostać podwojone w przypadku powtarzających się naruszeń lub gdy poseł odmówi zastosowania się do środka podjętego na podstawie art. 165 ust. 3.

3b.
     
  Przewodniczący może dodatkowo przedłożyć Konferencji Przewodniczących, zgodnie z procedurą określoną w art. 21, wniosek o zawieszenie lub odwołanie posła z jednej lub większej liczby funkcji sprawowanych w Parlamencie.

Poprawka 185

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 167

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 167 | Artykuł 167 |
| Wewnętrzne postępowanie odwoławcze | Wewnętrzne postępowanie odwoławcze |
| Zainteresowany poseł może w terminie dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia o sankcji nałożonej przez Przewodniczącego wnieść do Prezydium wewnętrzne odwołanie wstrzymujące zastosowanie sankcji. W okresie nieprzekraczającym czterech tygodni od daty wniesienia odwołania Prezydium może uchylić, utrzymać w mocy lub
  zmniejszyć
  wymiar nałożonej sankcji, nie naruszając przysługującego zainteresowanemu posłowi prawa do skorzystania z zewnętrznego postępowania odwoławczego. W przypadku braku decyzji Prezydium w wyznaczonym terminie sankcję uznaje się za nieważną. | Zainteresowany poseł może
  na mocy art. 166 ust. 1-3a
  w terminie dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia o sankcji nałożonej przez Przewodniczącego wnieść do Prezydium wewnętrzne odwołanie wstrzymujące zastosowanie sankcji. W okresie nieprzekraczającym czterech tygodni od daty wniesienia odwołania
  lub, jeśli Prezydium nie zbierze się w tym czasie, na jego najbliższym posiedzeniu,
  Prezydium może uchylić, utrzymać w mocy lub
  zmienić
  wymiar nałożonej sankcji, nie naruszając przysługującego zainteresowanemu posłowi prawa do skorzystania z zewnętrznego postępowania odwoławczego. W przypadku braku decyzji Prezydium w wyznaczonym terminie sankcję uznaje się za nieważną. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 167

Artykuł 167

Wewnętrzne postępowanie odwoławcze

Wewnętrzne postępowanie odwoławcze

Zainteresowany poseł może w terminie dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia o sankcji nałożonej przez Przewodniczącego wnieść do Prezydium wewnętrzne odwołanie wstrzymujące zastosowanie sankcji. W okresie nieprzekraczającym czterech tygodni od daty wniesienia odwołania Prezydium może uchylić, utrzymać w mocy lub
  zmniejszyć
  wymiar nałożonej sankcji, nie naruszając przysługującego zainteresowanemu posłowi prawa do skorzystania z zewnętrznego postępowania odwoławczego. W przypadku braku decyzji Prezydium w wyznaczonym terminie sankcję uznaje się za nieważną.

Zainteresowany poseł może
  na mocy art. 166 ust. 1-3a
  w terminie dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia o sankcji nałożonej przez Przewodniczącego wnieść do Prezydium wewnętrzne odwołanie wstrzymujące zastosowanie sankcji. W okresie nieprzekraczającym czterech tygodni od daty wniesienia odwołania
  lub, jeśli Prezydium nie zbierze się w tym czasie, na jego najbliższym posiedzeniu,
  Prezydium może uchylić, utrzymać w mocy lub
  zmienić
  wymiar nałożonej sankcji, nie naruszając przysługującego zainteresowanemu posłowi prawa do skorzystania z zewnętrznego postępowania odwoławczego. W przypadku braku decyzji Prezydium w wyznaczonym terminie sankcję uznaje się za nieważną.

Poprawka 186

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł VII – rozdział 5 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| KWORUM I GŁOSOWANIE | KWORUM
  , POPRAWKI
  I GŁOSOWANIE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

KWORUM I GŁOSOWANIE

KWORUM
  , POPRAWKI
  I GŁOSOWANIE

Poprawka 187

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 168

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 168 | Artykuł 168 |
| Kworum | Kworum |
| 1.   Parlament obraduje, ustala porządek dzienny oraz przyjmuje protokół posiedzenia niezależnie od liczby posłów obecnych na sali. | 1.   Parlament obraduje, ustala porządek dzienny oraz przyjmuje protokół posiedzenia niezależnie od liczby posłów obecnych na sali. |
| 2.   Kworum jest osiągnięte, jeśli na sali obrad znajduje się jedna trzecia członków Parlamentu. | 2.   Kworum jest osiągnięte, jeśli na sali obrad znajduje się jedna trzecia członków Parlamentu. |
| 3.   Głosowanie jest ważne niezależnie od liczby głosujących, chyba że na wcześniejszy wniosek co najmniej 40 posłów Przewodniczący
  w momencie głosowania
  stwierdzi brak kworum.
  Jeżeli wyniki głosowania wykażą brak
  kworum, głosowanie zostaje wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia. | 3.   Głosowanie jest ważne niezależnie od liczby głosujących, chyba że na wcześniejszy wniosek co najmniej 40 posłów Przewodniczący stwierdzi brak kworum.
  Jeśli liczba obecnych posłów nie stanowi
  kworum,
  Przewodniczący ogłasza brak kworum i
  głosowanie zostaje wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia. |
| Wniosek o stwierdzenie kworum może być złożony wyłącznie przez co najmniej 40 posłów. Wniosek złożony w imieniu grupy politycznej nie jest dopuszczalny. | |
| W celu ustalenia wyników
  głosowania
  należy wziąć pod uwagę, zgodnie z ust. 2, wszystkich
  posłów
  obecnych na sali obrad oraz
  ,
  zgodnie z ust. 4, wszystkich posłów, którzy wnioskowali o stwierdzenie kworum.
  Nie może być
  w tym celu
  zastosowany
  elektroniczny system głosowania
  . Drzwi prowadzące na salę obrad nie mogą zostać zamknięte. | Elektroniczny system
  głosowania
  może zostać zastosowany do sprawdzenia progu 40
  posłów,
  ale
  nie może być zastosowany
  do stwierdzenia kworum
  . Drzwi prowadzące na salę obrad nie mogą zostać zamknięte. |
| Jeśli liczba obecnych posłów nie stanowi kworum, Przewodniczący nie ogłasza wyniku głosowania, a tylko stwierdza brak kworum. | |
| Ostatnie zdanie ustępu 3 nie ma zastosowania do głosowań nad wnioskami proceduralnymi, a jedynie do głosowań w kwestiach merytorycznych. | |
| 4.   Posłowie, którzy
  wnioskowali
  o stwierdzenie kworum, są brani pod uwagę przy ustalaniu liczby obecnych zgodnie z ust. 2, nawet jeśli
  nie są już obecni na sali
  obrad. | 4.   Posłowie, którzy
  wnioskują
  o stwierdzenie kworum,
  muszą być obecni na sali obrad w momencie zgłoszenia takiego wniosku i
  są brani pod uwagę przy ustalaniu liczby obecnych zgodnie z ust. 2
  i 3
  , nawet jeśli
  potem opuszczą salę
  obrad. |
| Posłowie, którzy wnioskowali o stwierdzenie kworum, muszą być obecni na sali obrad w momencie zgłoszenia takiego wniosku. | |
| 5.   Jeżeli obecnych jest mniej niż 40 posłów, Przewodniczący może stwierdzić brak kworum. | 5.   Jeżeli obecnych jest mniej niż 40 posłów, Przewodniczący może stwierdzić brak kworum. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 168

Artykuł 168

Kworum

Kworum

1.   Parlament obraduje, ustala porządek dzienny oraz przyjmuje protokół posiedzenia niezależnie od liczby posłów obecnych na sali.

1.   Parlament obraduje, ustala porządek dzienny oraz przyjmuje protokół posiedzenia niezależnie od liczby posłów obecnych na sali.

2.   Kworum jest osiągnięte, jeśli na sali obrad znajduje się jedna trzecia członków Parlamentu.

2.   Kworum jest osiągnięte, jeśli na sali obrad znajduje się jedna trzecia członków Parlamentu.

3.   Głosowanie jest ważne niezależnie od liczby głosujących, chyba że na wcześniejszy wniosek co najmniej 40 posłów Przewodniczący
  w momencie głosowania
  stwierdzi brak kworum.
  Jeżeli wyniki głosowania wykażą brak
  kworum, głosowanie zostaje wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia.

3.   Głosowanie jest ważne niezależnie od liczby głosujących, chyba że na wcześniejszy wniosek co najmniej 40 posłów Przewodniczący stwierdzi brak kworum.
  Jeśli liczba obecnych posłów nie stanowi
  kworum,
  Przewodniczący ogłasza brak kworum i
  głosowanie zostaje wpisane do porządku dziennego następnego posiedzenia.

Wniosek o stwierdzenie kworum może być złożony wyłącznie przez co najmniej 40 posłów. Wniosek złożony w imieniu grupy politycznej nie jest dopuszczalny.

W celu ustalenia wyników
  głosowania
  należy wziąć pod uwagę, zgodnie z ust. 2, wszystkich
  posłów
  obecnych na sali obrad oraz
  ,
  zgodnie z ust. 4, wszystkich posłów, którzy wnioskowali o stwierdzenie kworum.
  Nie może być
  w tym celu
  zastosowany
  elektroniczny system głosowania
  . Drzwi prowadzące na salę obrad nie mogą zostać zamknięte.

Elektroniczny system
  głosowania
  może zostać zastosowany do sprawdzenia progu 40
  posłów,
  ale
  nie może być zastosowany
  do stwierdzenia kworum
  . Drzwi prowadzące na salę obrad nie mogą zostać zamknięte.

Jeśli liczba obecnych posłów nie stanowi kworum, Przewodniczący nie ogłasza wyniku głosowania, a tylko stwierdza brak kworum.

Ostatnie zdanie ustępu 3 nie ma zastosowania do głosowań nad wnioskami proceduralnymi, a jedynie do głosowań w kwestiach merytorycznych.

4.   Posłowie, którzy
  wnioskowali
  o stwierdzenie kworum, są brani pod uwagę przy ustalaniu liczby obecnych zgodnie z ust. 2, nawet jeśli
  nie są już obecni na sali
  obrad.

4.   Posłowie, którzy
  wnioskują
  o stwierdzenie kworum,
  muszą być obecni na sali obrad w momencie zgłoszenia takiego wniosku i
  są brani pod uwagę przy ustalaniu liczby obecnych zgodnie z ust. 2
  i 3
  , nawet jeśli
  potem opuszczą salę
  obrad.

Posłowie, którzy wnioskowali o stwierdzenie kworum, muszą być obecni na sali obrad w momencie zgłoszenia takiego wniosku.

5.   Jeżeli obecnych jest mniej niż 40 posłów, Przewodniczący może stwierdzić brak kworum.

5.   Jeżeli obecnych jest mniej niż 40 posłów, Przewodniczący może stwierdzić brak kworum.

Poprawka 188

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 168 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 168a |
| | Progi |
| | 1.   
  Na użytek niniejszego Regulaminu i o ile nie postanowiono inaczej, stosuje się następujące definicje: |
| | a) | „niski próg” oznacza jedną dwudziestą posłów do Parlamentu lub grupy politycznej; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 168a

Progi

1.   
  Na użytek niniejszego Regulaminu i o ile nie postanowiono inaczej, stosuje się następujące definicje:

a)

„niski próg” oznacza jedną dwudziestą posłów do Parlamentu lub grupy politycznej;

| b) | „średni próg” oznacza jedną dziesiątą posłów do Parlamentu, tworzoną przez jedną lub kilka grup politycznych bądź przez poszczególnych posłów bądź przez kombinację obu tych opcji; |
| --- | --- |

b)

„średni próg” oznacza jedną dziesiątą posłów do Parlamentu, tworzoną przez jedną lub kilka grup politycznych bądź przez poszczególnych posłów bądź przez kombinację obu tych opcji;

| c) | „wysoki próg” oznacza jedną piątą posłów do Parlamentu, tworzoną przez jedną lub kilka grup politycznych bądź przez poszczególnych posłów lub przez kombinację obu tych opcji. |
| --- | --- |

c)

„wysoki próg” oznacza jedną piątą posłów do Parlamentu, tworzoną przez jedną lub kilka grup politycznych bądź przez poszczególnych posłów lub przez kombinację obu tych opcji.

2.   
  Jeżeli w celu ustalenia, czy osiągnięty został odpowiedni próg, wymagany jest podpis posła, podpis ten może zostać złożony odręcznie lub w formie elektronicznej z użyciem systemu podpisu elektronicznego Parlamentu. Poseł może w stosownym terminie wycofać się ze złożonego podpisu, nie może go jednak później złożyć ponownie.

3.   
  Jeżeli do osiągnięcia progu niezbędne jest poparcie grupy politycznej, grupa ta działa za pośrednictwem swego przewodniczącego lub za pośrednictwem osoby specjalnie wyznaczonej przez niego w tym celu.

4.   
  Poparcie grupy politycznej w celu zastosowania średniego i wysokiego progu liczone jest następująco:

| — | w przypadku zastosowania w trakcie posiedzenia artykułu przewidującego taki próg: wszyscy posłowie należący do grupy wyrażającej poparcie, fizycznie obecni na sali; |
| --- | --- |

—

w przypadku zastosowania w trakcie posiedzenia artykułu przewidującego taki próg: wszyscy posłowie należący do grupy wyrażającej poparcie, fizycznie obecni na sali;

| — | w pozostałych przypadkach: wszyscy posłowie należący do popierającej grupy. |
| --- | --- |

—

w pozostałych przypadkach: wszyscy posłowie należący do popierającej grupy.

Poprawka 189

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Dostosowanie przekrojowe

| Tekst obowiązujący | Dostosowanie przekrojowe |
| --- | --- |
| | Przekrojowe dostosowanie przepisów i poprawek do nowych definicji progów zgodnie z art. 168a |
| | A. | W następujących artykułach lub poprawkach dotyczących wspomnianych artykułów sformułowanie „grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów” we wszystkich formach fleksyjnych zastępuje się sformułowaniem „grupa polityczna lub posłowie w liczbie osiągającej co najmniej niski próg” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej: |

Tekst obowiązujący

Dostosowanie przekrojowe

Przekrojowe dostosowanie przepisów i poprawek do nowych definicji progów zgodnie z art. 168a

A.

Artykuł 15 ust. 1

Artykuł 38 ust. 2

Artykuł 38 a ust. 1 (nowy)

Artykuł 59 ust. 1 akapit 1

Artykuł 59 ust. 1 akapit 4 (nowy)

Artykuł 59 ust. 1a akapit 1 (nowy)

Artykuł 59 ust. 1b akapit 4 (nowy)

Artykuł 59 ust. 1b akapit 5 (nowy)

Artykuł 63 ust. 4 i art. 78e ust. 2

Artykuł 67a ust. 1 akapit 1 (nowy) i art. 68 ust. 1

Artykuł 67a ust. 2 akapit 1 (nowy)

Artykuł 67a ust. 4 akapit 1 (nowy)

Artykuł 69 ust. 1

Artykuł 81 ust. 2

Artykuł 88 ust. 1 akapit 2

Artykuł 105 ust. 3 i 4

Artykuł 105 ust. 6 tiret 3

Artykuł 106 ust. 4 lit. c) akapit 2 (nowy)

Artykuł 108 ust. 2

Artykuł 108 ust. 4

Artykuł 113 ust. 4a (nowy)

Artykuł 118 ust. 5 akapit 1

Artykuł 121 ust. 3

Artykuł 122 ust. 3

Artykuł 122 a ust. 4 (nowy)

Artykuł 123 ust. 2

Artykuł 128 ust. 1 akapit 1

Artykuł 135 ust. 1

Artykuł 135 ust. 2

Artykuł 137 ust. 2 akapit 3

Artykuł 138 ust. 2 akapit 3

Artykuł 150 ust. 2

Artykuł 150 ust. 3

Artykuł 152 ust. 1

Artykuł 153 ust. 1

Artykuł 154 ust. 1

Artykuł 169 ust. 1 akapit 1

Artykuł 170 ust. 4 akapit 1

Artykuł 174 ust. 5

Artykuł 174 ust. 6

Artykuł 176 ust. 1

Artykuł 180 ust. 1

Artykuł 187 ust. 1 akapit 1

Artykuł 188 ust. 1 akapit 1 i 2

Artykuł 189 ust. 1 akapit 1

Artykuł 190 ust. 1 akapit 1

Artykuł 190 ust. 4

Artykuł 226 ust. 4

Artykuł 231 ust. 4

Załącznik XVI ustęp 1c akapit 7

W art. 88 ust. 4 i art. 113 ust. 4a sformułowanie „co najmniej 40 posłów” we wszystkich formach fleksyjnych zastępuje się sformułowaniem „grupa polityczna lub posłowie w liczbie stanowiącej co najmniej niski próg” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

| B. | W art. 50 ust. 1 i art. 50 ust. 2 akapit 1 sformułowanie „co najmniej jedna dziesiąta członków komisji” we wszystkich formach fleksyjnych zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej średni próg w komisji” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej. |
| --- | --- |

B.

W art. 73a ust. 2 i art. 150 ust. 1 akapit 2 sformułowanie „grupy polityczne lub posłowie występujący indywidualnie, którzy reprezentują razem jedną dziesiątą posłów do Parlamentu” we wszystkich formach fleksyjnych zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej średni próg” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

W art. 210a ust. 4 sformułowanie „trzech członków komisji” zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej średni próg w komisji” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

| C. | W art. 15 ust. 1 sformułowanie „jedna piąta posłów zasiadających w Parlamencie” zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej wysoki próg” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej. |
| --- | --- |

C.

W art. 182 ust. 2 i art. 180a ust. 2 sformułowanie „co najmniej jedna piąta członków Parlamentu” zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej wysoki próg” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

W art. 191 ust. 1 sformułowanie „grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów” zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej wysoki próg” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

W art. 204 ust. 2 akapit 1 i art. 208 ust. 2 sformułowanie odpowiednio „co najmniej jednej szóstej członków komisji” i „jedna szósta członków komisji” we wszystkich formach fleksyjnych zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej wysoki próg w komisji” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

W art. 208 ust. 3 sformułowanie „jednej czwartej członków komisji” zastępuje się sformułowaniem „posłowie lub grupa polityczna (grupy polityczne) w liczbie stanowiącej co najmniej wysoki próg w komisji” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej.

| D. | To przekrojowe dostosowanie progów nie ma wpływu na przyjęcie, odrzucenie czy zmianę wyżej wymienionych przepisów i poprawek w odniesieniu do aspektów niezwiązanych z progami. |
| --- | --- |

D.

(Zmiana dotyczy całości tekstu. Jej przyjęcie wiąże się z koniecznością wprowadzenia zmian w całym dokumencie).

Poprawka 190

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 169

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 169 | Artykuł 169 |
| Składanie i przedstawianie poprawek | Składanie i przedstawianie poprawek |
| 1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym. | 1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym.
  Publikuje się nazwiska wszystkich sygnatariuszy. |
| Poprawki muszą być złożone w formie pisemnej i podpisane przez ich autorów. | Poprawki muszą być złożone w formie pisemnej i podpisane przez ich autorów. |
| Do poprawek do
  dokumentów o charakterze ustawodawczym w rozumieniu art. 47 ust. 1
  mogą być dołączane krótkie wyjaśnienia. Wyjaśnienia te leżą w gestii autorów. Nie są one poddawane pod głosowanie. | Do poprawek do
  wniosków dotyczących aktów prawnie wiążących
  mogą być dołączane krótkie wyjaśnienia. Wyjaśnienia te leżą w gestii autorów. Nie są one poddawane pod głosowanie. |
| 2.   Z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych w art. 170, poprawka może mieć na celu zmianę którejkolwiek części tekstu, a także wykreślenie, dodanie lub zastąpienie słów lub liczb. | 2.   Z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych w art. 170, poprawka może mieć na celu zmianę którejkolwiek części tekstu, a także wykreślenie, dodanie lub zastąpienie słów lub liczb. |
| W rozumieniu niniejszego artykułu i art. 170 słowo ”tekst” oznacza całość projektu rezolucji, projektu rezolucji ustawodawczej, projektu decyzji lub też całość wniosku dotyczącego aktu
  ustawodawczego
  . | W rozumieniu niniejszego artykułu i art. 170 słowo ”tekst” oznacza całość projektu rezolucji, projektu rezolucji ustawodawczej, projektu decyzji lub też całość wniosku dotyczącego aktu
  prawnie wiążącego
  . |
| 3.   Termin składania poprawek wyznacza Przewodniczący. | 3.   Termin składania poprawek wyznacza Przewodniczący. |
| 4.   Poprawka może zostać przedstawiona w czasie debaty przez jej autora lub przez posła wyznaczonego przez autora do zastąpienia go. | 4.   Poprawka może zostać przedstawiona w czasie debaty przez jej autora lub przez posła wyznaczonego przez autora do zastąpienia go. |
| 5.   Jeżeli autor wycofa swoją poprawkę i nie zostanie ona natychmiast podjęta przez innego posła, poprawka ta upada. | 5.   Jeżeli autor wycofa swoją poprawkę i nie zostanie ona natychmiast podjęta przez innego posła, poprawka ta upada. |
| 6.   Poprawki mogą zostać poddane pod głosowanie wyłącznie po ich
  wydrukowaniu i doręczeniu
  we wszystkich językach urzędowych, chyba że Parlament postanowi inaczej. Decyzja taka nie może zostać podjęta, jeśli sprzeciwi się jej co najmniej 40 posłów. Parlament unika podjęcia decyzji, w wyniku których w niedopuszczalnym stopniu poszkodowani zostaliby posłowie posługujący się określonym językiem. | 6.   Poprawki mogą zostać poddane pod głosowanie wyłącznie po ich
  udostępnieniu
  we wszystkich językach urzędowych, chyba że Parlament postanowi inaczej. Decyzja taka nie może zostać podjęta, jeśli sprzeciwi się jej co najmniej 40 posłów. Parlament unika podjęcia decyzji, w wyniku których w niedopuszczalnym stopniu poszkodowani zostaliby posłowie posługujący się określonym językiem. |
| W przypadku, gdy obecnych jest mniej niż 100 posłów Parlament nie może postanowić inaczej jeżeli przynajmniej jedna dziesiąta obecnych posłów wyraża sprzeciw. | W przypadku, gdy obecnych jest mniej niż 100 posłów Parlament nie może postanowić inaczej jeżeli przynajmniej jedna dziesiąta obecnych posłów wyraża sprzeciw. |
| Na wniosek Przewodniczącego poprawka ustna lub jakakolwiek inna zmiana ustna traktowana jest jak poprawka
  niedoręczona
  we wszystkich językach urzędowych. Jeżeli Przewodniczący uzna ją za dopuszczalną na podstawie art. 170 ust. 3 i o ile nie został wyrażony sprzeciw zgodnie z art. 169 ust. 6, jest ona poddawana pod głosowanie według ustalonego porządku. | Na wniosek Przewodniczącego poprawka ustna lub jakakolwiek inna zmiana ustna traktowana jest jak poprawka
  niedostępna
  we wszystkich językach urzędowych. Jeżeli Przewodniczący uzna ją za dopuszczalną na podstawie art. 170 ust. 3 i o ile nie został wyrażony sprzeciw zgodnie z art. 169 ust. 6, jest ona poddawana pod głosowanie według ustalonego porządku. |
| W komisji liczbę głosów wymaganą do wyrażenia sprzeciwu wobec poddania pod głosowanie takiej poprawki lub takiej zmiany ustala się na podstawie art. 209 proporcjonalnie do liczby, która ma zastosowanie na posiedzeniu plenarnym, w razie potrzeby zaokrąglonej do liczby wyższej. | W komisji liczbę głosów wymaganą do wyrażenia sprzeciwu wobec poddania pod głosowanie takiej poprawki lub takiej zmiany ustala się na podstawie art. 209 proporcjonalnie do liczby, która ma zastosowanie na posiedzeniu plenarnym, w razie potrzeby zaokrąglonej do liczby wyższej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 169

Artykuł 169

Składanie i przedstawianie poprawek

Składanie i przedstawianie poprawek

1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym.

1.   Właściwa komisja, grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może złożyć poprawki do rozpatrzenia na posiedzeniu plenarnym.
  Publikuje się nazwiska wszystkich sygnatariuszy.

Poprawki muszą być złożone w formie pisemnej i podpisane przez ich autorów.

Poprawki muszą być złożone w formie pisemnej i podpisane przez ich autorów.

Do poprawek do
  dokumentów o charakterze ustawodawczym w rozumieniu art. 47 ust. 1
  mogą być dołączane krótkie wyjaśnienia. Wyjaśnienia te leżą w gestii autorów. Nie są one poddawane pod głosowanie.

Do poprawek do
  wniosków dotyczących aktów prawnie wiążących
  mogą być dołączane krótkie wyjaśnienia. Wyjaśnienia te leżą w gestii autorów. Nie są one poddawane pod głosowanie.

2.   Z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych w art. 170, poprawka może mieć na celu zmianę którejkolwiek części tekstu, a także wykreślenie, dodanie lub zastąpienie słów lub liczb.

2.   Z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych w art. 170, poprawka może mieć na celu zmianę którejkolwiek części tekstu, a także wykreślenie, dodanie lub zastąpienie słów lub liczb.

W rozumieniu niniejszego artykułu i art. 170 słowo ”tekst” oznacza całość projektu rezolucji, projektu rezolucji ustawodawczej, projektu decyzji lub też całość wniosku dotyczącego aktu
  ustawodawczego
  .

W rozumieniu niniejszego artykułu i art. 170 słowo ”tekst” oznacza całość projektu rezolucji, projektu rezolucji ustawodawczej, projektu decyzji lub też całość wniosku dotyczącego aktu
  prawnie wiążącego
  .

3.   Termin składania poprawek wyznacza Przewodniczący.

3.   Termin składania poprawek wyznacza Przewodniczący.

4.   Poprawka może zostać przedstawiona w czasie debaty przez jej autora lub przez posła wyznaczonego przez autora do zastąpienia go.

4.   Poprawka może zostać przedstawiona w czasie debaty przez jej autora lub przez posła wyznaczonego przez autora do zastąpienia go.

5.   Jeżeli autor wycofa swoją poprawkę i nie zostanie ona natychmiast podjęta przez innego posła, poprawka ta upada.

5.   Jeżeli autor wycofa swoją poprawkę i nie zostanie ona natychmiast podjęta przez innego posła, poprawka ta upada.

6.   Poprawki mogą zostać poddane pod głosowanie wyłącznie po ich
  wydrukowaniu i doręczeniu
  we wszystkich językach urzędowych, chyba że Parlament postanowi inaczej. Decyzja taka nie może zostać podjęta, jeśli sprzeciwi się jej co najmniej 40 posłów. Parlament unika podjęcia decyzji, w wyniku których w niedopuszczalnym stopniu poszkodowani zostaliby posłowie posługujący się określonym językiem.

6.   Poprawki mogą zostać poddane pod głosowanie wyłącznie po ich
  udostępnieniu
  we wszystkich językach urzędowych, chyba że Parlament postanowi inaczej. Decyzja taka nie może zostać podjęta, jeśli sprzeciwi się jej co najmniej 40 posłów. Parlament unika podjęcia decyzji, w wyniku których w niedopuszczalnym stopniu poszkodowani zostaliby posłowie posługujący się określonym językiem.

W przypadku, gdy obecnych jest mniej niż 100 posłów Parlament nie może postanowić inaczej jeżeli przynajmniej jedna dziesiąta obecnych posłów wyraża sprzeciw.

W przypadku, gdy obecnych jest mniej niż 100 posłów Parlament nie może postanowić inaczej jeżeli przynajmniej jedna dziesiąta obecnych posłów wyraża sprzeciw.

Na wniosek Przewodniczącego poprawka ustna lub jakakolwiek inna zmiana ustna traktowana jest jak poprawka
  niedoręczona
  we wszystkich językach urzędowych. Jeżeli Przewodniczący uzna ją za dopuszczalną na podstawie art. 170 ust. 3 i o ile nie został wyrażony sprzeciw zgodnie z art. 169 ust. 6, jest ona poddawana pod głosowanie według ustalonego porządku.

Na wniosek Przewodniczącego poprawka ustna lub jakakolwiek inna zmiana ustna traktowana jest jak poprawka
  niedostępna
  we wszystkich językach urzędowych. Jeżeli Przewodniczący uzna ją za dopuszczalną na podstawie art. 170 ust. 3 i o ile nie został wyrażony sprzeciw zgodnie z art. 169 ust. 6, jest ona poddawana pod głosowanie według ustalonego porządku.

W komisji liczbę głosów wymaganą do wyrażenia sprzeciwu wobec poddania pod głosowanie takiej poprawki lub takiej zmiany ustala się na podstawie art. 209 proporcjonalnie do liczby, która ma zastosowanie na posiedzeniu plenarnym, w razie potrzeby zaokrąglonej do liczby wyższej.

W komisji liczbę głosów wymaganą do wyrażenia sprzeciwu wobec poddania pod głosowanie takiej poprawki lub takiej zmiany ustala się na podstawie art. 209 proporcjonalnie do liczby, która ma zastosowanie na posiedzeniu plenarnym, w razie potrzeby zaokrąglonej do liczby wyższej.

Poprawka 191

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 170

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 170 | Artykuł 170 |
| Dopuszczalność poprawek | Dopuszczalność poprawek |
| 1.   
  Poprawka
  jest niedopuszczalna, jeżeli: | 1.   
  Z zastrzeżeniem dodatkowych warunków określonych w art. 52 ust. 2 dotyczących sprawozdań z własnej inicjatywy i w art. 69 ust. 2 dotyczących poprawek do stanowiska Rady, poprawka
  jest niedopuszczalna, jeżeli: |
| a) | jej treść nie ma bezpośredniego związku z tekstem, którego zmianę ma na celu; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 170

Artykuł 170

Dopuszczalność poprawek

Dopuszczalność poprawek

1.   
  Poprawka
  jest niedopuszczalna, jeżeli:

1.   
  Z zastrzeżeniem dodatkowych warunków określonych w art. 52 ust. 2 dotyczących sprawozdań z własnej inicjatywy i w art. 69 ust. 2 dotyczących poprawek do stanowiska Rady, poprawka
  jest niedopuszczalna, jeżeli:

a)

jej treść nie ma bezpośredniego związku z tekstem, którego zmianę ma na celu;

| a) | jej treść nie ma bezpośredniego związku z tekstem, którego zmianę ma na celu; |
| --- | --- |

a)

jej treść nie ma bezpośredniego związku z tekstem, którego zmianę ma na celu;

| b) | ma na celu usunięcie lub zastąpienie całego tekstu; |
| --- | --- |

b)

ma na celu usunięcie lub zastąpienie całego tekstu;

| b) | ma na celu usunięcie lub zastąpienie całego tekstu; |
| --- | --- |

b)

ma na celu usunięcie lub zastąpienie całego tekstu;

| c) | ma na celu zmianę więcej niż jednego artykułu lub ustępu tekstu, do którego się odnosi; postanowienie to nie stosuje się do poprawek kompromisowych ani do poprawek mających na celu naniesienie identycznych zmian w danym wyrażeniu w całym tekście; |
| --- | --- |

c)

ma na celu zmianę więcej niż jednego artykułu lub ustępu tekstu, do którego się odnosi; postanowienie to nie stosuje się do poprawek kompromisowych ani do poprawek mających na celu naniesienie identycznych zmian w danym wyrażeniu w całym tekście;

| c) | ma na celu zmianę więcej niż jednego artykułu lub ustępu tekstu, do którego się odnosi; postanowienie to nie stosuje się do poprawek kompromisowych ani do poprawek mających na celu naniesienie identycznych zmian w danym wyrażeniu w całym tekście; |
| --- | --- |

c)

ma na celu zmianę więcej niż jednego artykułu lub ustępu tekstu, do którego się odnosi; postanowienie to nie stosuje się do poprawek kompromisowych ani do poprawek mających na celu naniesienie identycznych zmian w danym wyrażeniu w całym tekście;

| ca) | ma na celu zmianę wniosku dotyczącego ujednolicenia unijnego aktu prawnego; stosuje się jednak odpowiednio art. 103 ust. 3 akapit drugi Regulaminu; |
| --- | --- |

ca)

ma na celu zmianę wniosku dotyczącego ujednolicenia unijnego aktu prawnego; stosuje się jednak odpowiednio art. 103 ust. 3 akapit drugi Regulaminu;

| cb) | ma na celu zmianę tych części wniosku dotyczącego przekształcenia unijnego aktu prawnego, które pozostają niezmienne w takim wniosku; stosuje się jednak odpowiednio art. 104 ust. 2 akapit drugi oraz art. 104 ust. 3 akapit trzeci; |
| --- | --- |

cb)

ma na celu zmianę tych części wniosku dotyczącego przekształcenia unijnego aktu prawnego, które pozostają niezmienne w takim wniosku; stosuje się jednak odpowiednio art. 104 ust. 2 akapit drugi oraz art. 104 ust. 3 akapit trzeci;

| d) | okaże się, że w co najmniej jednym języku urzędowym sformułowanie
  tekstu
  , do którego odnosi się poprawka, nie wymaga wprowadzania zmian
  ; w takim przypadku Przewodniczący poszukuje wraz z zainteresowanymi odpowiedniego rozwiązania językowego. |
| --- | --- |

d)

okaże się, że w co najmniej jednym języku urzędowym sformułowanie
  tekstu
  , do którego odnosi się poprawka, nie wymaga wprowadzania zmian
  ; w takim przypadku Przewodniczący poszukuje wraz z zainteresowanymi odpowiedniego rozwiązania językowego.

| d) | ma jedynie zapewnić językową poprawność lub dotyczy spójności terminologicznej
  tekstu
  w języku, w którym poprawkę tę złożono
  ; w takim przypadku Przewodniczący poszukuje wraz z zainteresowanymi odpowiedniego rozwiązania językowego. |
| --- | --- |

d)

ma jedynie zapewnić językową poprawność lub dotyczy spójności terminologicznej
  tekstu
  w języku, w którym poprawkę tę złożono
  ; w takim przypadku Przewodniczący poszukuje wraz z zainteresowanymi odpowiedniego rozwiązania językowego.

2.   
  Poprawka upada, jeżeli jest sprzeczna z podjętymi wcześniej w trakcie tego samego głosowania decyzjami dotyczącymi tego samego tekstu.

3.   O dopuszczalności poprawek decyduje Przewodniczący.

3.   O dopuszczalności poprawek decyduje Przewodniczący.

Decyzja Przewodniczącego dotycząca dopuszczalności poprawek podejmowana zgodnie z ust. 3 opiera się nie tylko na postanowieniach ust. 1
  i 2
  niniejszego artykułu, ale na podstawie całości postanowień Regulaminu.

Decyzja Przewodniczącego dotycząca dopuszczalności poprawek podejmowana zgodnie z ust. 3 opiera się nie tylko na postanowieniach ust. 1 niniejszego artykułu, ale na podstawie całości postanowień Regulaminu.

4.   Grupa polityczna lub posłowie w liczbie co najmniej 40 mogą złożyć alternatywny projekt rezolucji w celu zastąpienia projektu rezolucji nieustawodawczej zawartego w sprawozdaniu komisji.

4.   Grupa polityczna lub posłowie w liczbie co najmniej 40 mogą złożyć alternatywny projekt rezolucji w celu zastąpienia projektu rezolucji nieustawodawczej zawartego w sprawozdaniu komisji.

W takim przypadku grupa ta lub zainteresowani posłowie nie mogą wnosić poprawek do projektu rezolucji właściwej komisji. Alternatywny projekt rezolucji nie może być dłuższy niż projekt właściwej komisji. Przedkładany jest on do zatwierdzenia przez Parlament w jednym głosowaniu, bez poprawek.

W takim przypadku grupa ta lub zainteresowani posłowie nie mogą wnosić poprawek do projektu rezolucji właściwej komisji. Alternatywny projekt rezolucji nie może być dłuższy niż projekt właściwej komisji. Przedkładany jest on do zatwierdzenia przez Parlament w jednym głosowaniu, bez poprawek.

Stosuje się odpowiednio art
  .
  123 ust.
  4.

Artykuł 123 ust
  .
  4 i
  4
  a, dotyczące wspólnych projektów rezolucji, stosuje się odpowiednio
  .

4a.
     
  Za zgodą Przewodniczącego poprawki mogą zostać wyjątkowo złożone po upływie terminu składania poprawek, jeżeli są to poprawki kompromisowe lub jeżeli wystąpiły problemy natury technicznej. Przewodniczący podejmuje następnie decyzję co do dopuszczalności takich poprawek. Przewodniczący występuje o zgodę Parlamentu, aby poddać takie poprawki pod głosowanie.

W odniesieniu do dopuszczalności poprawek kompromisowych mogą być stosowane następujące ogólne kryteria dopuszczalności:

| — | zasadniczo poprawki kompromisowe odnoszą się do tych części tekstu, do których poprawki wniesiono przed upływem terminu składania poprawek; |
| --- | --- |

—

zasadniczo poprawki kompromisowe odnoszą się do tych części tekstu, do których poprawki wniesiono przed upływem terminu składania poprawek;

| — | zasadniczo poprawki kompromisowe składane są przez grupy polityczne reprezentujące większość posłów do Parlamentu, przewodniczących lub sprawozdawców zainteresowanych komisji lub przez autorów innych poprawek; |
| --- | --- |

—

zasadniczo poprawki kompromisowe składane są przez grupy polityczne reprezentujące większość posłów do Parlamentu, przewodniczących lub sprawozdawców zainteresowanych komisji lub przez autorów innych poprawek;

| — | zasadniczo poprawki kompromisowe łączą się z wycofaniem innych poprawek do tego samego fragmentu tekstu. |
| --- | --- |

—

zasadniczo poprawki kompromisowe łączą się z wycofaniem innych poprawek do tego samego fragmentu tekstu.

Tylko Przewodniczący może zaproponować rozpatrzenie poprawek kompromisowych. Aby poddać poprawkę kompromisową pod głosowanie, Przewodniczący musi uzyskać zgodę Parlamentu i w tym celu zwraca się z pytaniem, czy ktoś sprzeciwia się przeprowadzaniu takiego głosowania. W przypadku sprzeciwu Parlament decyduje większością oddanych głosów.

Poprawka 192

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 171

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 171 | Artykuł 171 |
| Procedura głosowania | Procedura głosowania |
| 1.   
  Do
  głosowań nad
  sprawozdaniami
  stosuje się następującą procedurę: | 1.   
  O ile przepisy szczególne Regulaminu nie stanowią inaczej, do
  głosowań nad
  tekstami przekazanymi Parlamentowi
  stosuje się następującą procedurę: |
| a) | najpierw przeprowadza się głosowanie nad
  ewentualnymi
  poprawkami do
  tekstu, którego dotyczy sprawozdanie właściwej komisji; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 171

Artykuł 171

Procedura głosowania

Procedura głosowania

1.   
  Do
  głosowań nad
  sprawozdaniami
  stosuje się następującą procedurę:

1.   
  O ile przepisy szczególne Regulaminu nie stanowią inaczej, do
  głosowań nad
  tekstami przekazanymi Parlamentowi
  stosuje się następującą procedurę:

a)

najpierw przeprowadza się głosowanie nad
  ewentualnymi
  poprawkami do
  tekstu, którego dotyczy sprawozdanie właściwej komisji;

| a) | najpierw
  , w stosownych przypadkach,
  przeprowadza się głosowanie nad poprawkami do
  wniosku dotyczącego aktu prawnie wiążącego, |
| --- | --- |

a)

najpierw
  , w stosownych przypadkach,
  przeprowadza się głosowanie nad poprawkami do
  wniosku dotyczącego aktu prawnie wiążącego,

| b) | następnie głosuje się nad całością
  tekstu
  z ewentualnymi poprawkami; |
| --- | --- |

b)

następnie głosuje się nad całością
  tekstu
  z ewentualnymi poprawkami;

| b) | następnie
  , w stosowanych przypadkach,
  głosuje się nad całością
  wniosku
  z ewentualnymi poprawkami; |
| --- | --- |

b)

następnie
  , w stosowanych przypadkach,
  głosuje się nad całością
  wniosku
  z ewentualnymi poprawkami;

| c) | następnie głosuje się nad poprawkami do projektu rezolucji lub do projektu rezolucji ustawodawczej; |
| --- | --- |

c)

następnie głosuje się nad poprawkami do projektu rezolucji lub do projektu rezolucji ustawodawczej;

| c) | następnie głosuje się nad poprawkami do projektu rezolucji lub do projektu rezolucji ustawodawczej; |
| --- | --- |

c)

następnie głosuje się nad poprawkami do projektu rezolucji lub do projektu rezolucji ustawodawczej;

| d) | na końcu odbywa się głosowanie nad całością projektu rezolucji
  lub projektu rezolucji ustawodawczej
  (głosowanie końcowe). |
| --- | --- |

d)

na końcu odbywa się głosowanie nad całością projektu rezolucji
  lub projektu rezolucji ustawodawczej
  (głosowanie końcowe).

| d) | na końcu odbywa się głosowanie nad całością projektu rezolucji (głosowanie końcowe). |
| --- | --- |

d)

na końcu odbywa się głosowanie nad całością projektu rezolucji (głosowanie końcowe).

Parlament nie głosuje nad uzasadnieniem zawartym w sprawozdaniu.

Parlament nie głosuje nad uzasadnieniami zawartymi w sprawozdaniu.

2.   
  Przy drugim czytaniu stosuje się następującą procedurę:

| a) | jeżeli nie zaproponowano odrzucenia lub zmiany stanowiska Rady, uważa się je za przyjęte, zgodnie z art. 76; |
| --- | --- |

a)

jeżeli nie zaproponowano odrzucenia lub zmiany stanowiska Rady, uważa się je za przyjęte, zgodnie z art. 76;

| b) | wniosek o odrzucenie stanowiska Rady jest poddawany pod głosowanie przed wszelkimi poprawkami (art. 68 ust. 1); (c) |
| --- | --- |

b)

wniosek o odrzucenie stanowiska Rady jest poddawany pod głosowanie przed wszelkimi poprawkami (art. 68 ust. 1); (c)

| c) | jeżeli do stanowiska Rady złożono kilka poprawek, poddaje się je pod głosowanie w kolejności wskazanej w art. 174; (d) |
| --- | --- |

c)

jeżeli do stanowiska Rady złożono kilka poprawek, poddaje się je pod głosowanie w kolejności wskazanej w art. 174; (d)

| d) | jeżeli Parlament głosował nad wniesieniem poprawek do stanowiska Rady, dodatkowe głosowanie nad całością tekstu może odbyć się jedynie z zachowaniem postanowień art. 68 ust. 2. |
| --- | --- |

d)

jeżeli Parlament głosował nad wniesieniem poprawek do stanowiska Rady, dodatkowe głosowanie nad całością tekstu może odbyć się jedynie z zachowaniem postanowień art. 68 ust. 2.

3.   
  Do trzeciego czytania stosuje się procedurę przedstawioną w art. 72.

4.   Podczas poddawania pod głosowanie
  tekstów ustawodawczych
  oraz projektów rezolucji nieustawodawczych przystępuje się w pierwszej kolejności do głosowań nad częścią merytoryczną, a następnie do głosowań nad umocowaniami oraz motywami.
  Poprawki sprzeczne z wynikami wcześniejszych głosowań upadają.

4.   Podczas poddawania pod głosowanie
  wniosków dotyczących aktów prawnie wiążących
  oraz projektów rezolucji nieustawodawczych przystępuje się w pierwszej kolejności do głosowań nad częścią merytoryczną, a następnie do głosowań nad umocowaniami oraz motywami.

4a.
     
  Poprawka upada, jeżeli jest sprzeczna z podjętymi wcześniej w trakcie tego samego głosowania decyzjami dotyczącymi tego samego tekstu.

5.   Podczas głosowania dopuszczalne
  są
  jedynie
  krótkie wystąpienia
  sprawozdawcy
  przedstawiające stanowisko
  jego właściwej komisji w sprawie poddawanych pod głosowanie poprawek.

5.   Podczas głosowania dopuszczalne
  jest
  jedynie
  wystąpienie
  sprawozdawcy
  lub, w
  jego
  zastępstwie, przewodniczącego komisji. Może on zwięźle przedstawić stanowisko
  właściwej komisji w sprawie poddawanych pod głosowanie poprawek.

Poprawka 193

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 172

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 172 | skreśla się |
| Równa liczba głosów | |
| 1.   
  W przypadku równej liczby głosów oddanych w głosowaniu przeprowadzonym na podstawie art. 171 ust. 1 lit. b) lub d), całość tekstu jest odsyłana do komisji. Procedurę tę stosuje się także w przypadku głosowań na podstawie art. 3 i 9 oraz głosowań końcowych na podstawie art. 199 i art. 212 z tym że w przypadku dwóch ostatnich artykułów odesłanie następuje do Konferencji Przewodniczących. | |
| 2.   
  W przypadku równej liczby głosów w głosowaniu nad całością porządku dziennego (art. 152), nad całością protokołu obrad (art. 192) lub nad tekstem poddanym pod głosowanie podzielone zgodnie z art. 176, poddawany pod głosowanie tekst uznaje się za przyjęty. | |
| 3.   
  We wszystkich innych przypadkach równej liczby głosów, z zastrzeżeniem artykułów wymagających większości kwalifikowanej, poddawane pod głosowanie tekst lub propozycję uważa się za odrzucone. | |
| Artykuł 172 ust. 3 powinien być rozumiany w ten sposób, że w przypadku wystąpienia równej liczby głosów w głosowaniu nad projektem zalecenia, na podstawie art. 141 ust. 4, nieinterweniowania w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, taka równa ilość głosów nie oznacza przyjęcia zalecenia interweniowania przez Parlament w tym postępowaniu. W takim przypadku uznaje się, że właściwa komisja nie sformułowała zalecenia. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 172

skreśla się

Równa liczba głosów

1.   
  W przypadku równej liczby głosów oddanych w głosowaniu przeprowadzonym na podstawie art. 171 ust. 1 lit. b) lub d), całość tekstu jest odsyłana do komisji. Procedurę tę stosuje się także w przypadku głosowań na podstawie art. 3 i 9 oraz głosowań końcowych na podstawie art. 199 i art. 212 z tym że w przypadku dwóch ostatnich artykułów odesłanie następuje do Konferencji Przewodniczących.

2.   
  W przypadku równej liczby głosów w głosowaniu nad całością porządku dziennego (art. 152), nad całością protokołu obrad (art. 192) lub nad tekstem poddanym pod głosowanie podzielone zgodnie z art. 176, poddawany pod głosowanie tekst uznaje się za przyjęty.

3.   
  We wszystkich innych przypadkach równej liczby głosów, z zastrzeżeniem artykułów wymagających większości kwalifikowanej, poddawane pod głosowanie tekst lub propozycję uważa się za odrzucone.

Artykuł 172 ust. 3 powinien być rozumiany w ten sposób, że w przypadku wystąpienia równej liczby głosów w głosowaniu nad projektem zalecenia, na podstawie art. 141 ust. 4, nieinterweniowania w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, taka równa ilość głosów nie oznacza przyjęcia zalecenia interweniowania przez Parlament w tym postępowaniu. W takim przypadku uznaje się, że właściwa komisja nie sformułowała zalecenia.

Poprawka 194

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 173

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 173 | skreśla się |
| Zasady głosowania | |
| 1.   
  Głosowanie nad sprawozdaniami opiera się na zaleceniu właściwej komisji. Komisja ta może powierzyć to zadanie swojemu przewodniczącemu i swojemu sprawozdawcy. | |
| 2.   
  Może ona zalecić głosowanie łączne nad wszystkimi poprawkami lub niektórymi spośród nich, przyjęcie poprawek, ich odrzucenie lub anulowanie. | |
| Może ona również zaproponować poprawki kompromisowe. | |
| 3.   
  Jeżeli zaleca ona przeprowadzenie głosowania łącznego, poprawki, których ono dotyczy, są poddawane pod głosowanie w pierwszej kolejności, w głosowaniu łącznym. | |
| 4.   
  Jeżeli komisja zaproponuje poprawkę kompromisową, to poprawka ta ma pierwszeństwo w głosowaniu. | |
| 5.   
  Poprawka, co do której wnioskowano o głosowanie imienne, jest przedmiotem odrębnego głosowania. | |
| 6.   
  Głosowanie podzielone nie jest dopuszczalne w przypadku głosowania łącznego lub głosowania nad poprawką kompromisową. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 173

skreśla się

Zasady głosowania

1.   
  Głosowanie nad sprawozdaniami opiera się na zaleceniu właściwej komisji. Komisja ta może powierzyć to zadanie swojemu przewodniczącemu i swojemu sprawozdawcy.

2.   
  Może ona zalecić głosowanie łączne nad wszystkimi poprawkami lub niektórymi spośród nich, przyjęcie poprawek, ich odrzucenie lub anulowanie.

Może ona również zaproponować poprawki kompromisowe.

3.   
  Jeżeli zaleca ona przeprowadzenie głosowania łącznego, poprawki, których ono dotyczy, są poddawane pod głosowanie w pierwszej kolejności, w głosowaniu łącznym.

4.   
  Jeżeli komisja zaproponuje poprawkę kompromisową, to poprawka ta ma pierwszeństwo w głosowaniu.

5.   
  Poprawka, co do której wnioskowano o głosowanie imienne, jest przedmiotem odrębnego głosowania.

6.   
  Głosowanie podzielone nie jest dopuszczalne w przypadku głosowania łącznego lub głosowania nad poprawką kompromisową.

Poprawka 195

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 174

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 174 | Artykuł 174 |
| Kolejność głosowania nad poprawkami | Kolejność głosowania nad poprawkami |
| 1.   Poprawki mają pierwszeństwo przed tekstem, do którego się odnoszą, i są poddawane pod głosowanie przed nim. | 1.   Poprawki mają pierwszeństwo przed tekstem, do którego się odnoszą, i są poddawane pod głosowanie przed nim. |
| 2.   Jeśli dwie lub więcej wykluczających się wzajemnie poprawek odnosi się do tego samego fragmentu tekstu, pierwszeństwo ma ta poprawka, która najbardziej odbiega od pierwotnego tekstu i jest ona poddawana pod głosowanie jako pierwsza. Jej przyjęcie oznacza odrzucenie innych poprawek. Jeżeli zostaje ona odrzucona, poddawana jest pod głosowanie kolejna poprawka mająca pierwszeństwo przed innymi. Tak samo postępuje się z pozostałymi poprawkami. W przypadku wątpliwości co do pierwszeństwa rozstrzyga Przewodniczący. Jeśli wszystkie poprawki zostały odrzucone, tekst pierwotny uważa się za przyjęty, chyba że w wymaganym terminie złożono wniosek o głosowanie odrębne. | 2.   Jeśli dwie lub więcej wykluczających się wzajemnie poprawek odnosi się do tego samego fragmentu tekstu, pierwszeństwo ma ta poprawka, która najbardziej odbiega od pierwotnego tekstu i jest ona poddawana pod głosowanie jako pierwsza. Jej przyjęcie oznacza odrzucenie innych poprawek. Jeżeli zostaje ona odrzucona, poddawana jest pod głosowanie kolejna poprawka mająca pierwszeństwo przed innymi. Tak samo postępuje się z pozostałymi poprawkami. W przypadku wątpliwości co do pierwszeństwa rozstrzyga Przewodniczący. Jeśli wszystkie poprawki zostały odrzucone, tekst pierwotny uważa się za przyjęty, chyba że w wymaganym terminie złożono wniosek o głosowanie odrębne. |
| 3.   
  Przewodniczący
  może poddać pod głosowanie najpierw tekst pierwotny lub poddać pod głosowanie poprawkę, która mniej odbiega od tekstu pierwotnego, przed poprawką, która odbiega od niego najbardziej. | 3.   
  Niemniej jednak, jeżeli Przewodniczący uzna, że usprawni to głosowanie,
  może poddać pod głosowanie najpierw tekst pierwotny lub poddać pod głosowanie poprawkę, która mniej odbiega od tekstu pierwotnego, przed poprawką, która odbiega od niego najbardziej. |
| Jeśli tekst lub jedna z tych poprawek uzyska większość, wszystkie inne poprawki dotyczące
  tego samego
  tekstu upadają. | Jeśli tekst lub jedna z tych poprawek uzyska większość, wszystkie inne poprawki dotyczące
  tej samej części
  tekstu upadają. |
| 4.   
  Wyjątkowo, na podstawie propozycji Przewodniczącego, mogą zostać poddane pod głosowanie poprawki złożone po zamknięciu debaty, jeżeli są to poprawki kompromisowe lub jeżeli wystąpiły problemy natury technicznej. Przewodniczący występuje o zgodę Parlamentu, aby poddać je pod głosowanie. | |
| Zgodnie z art. 170 ust. 3 o dopuszczalności poprawek decyduje Przewodniczący. W przypadku poprawki kompromisowej złożonej po zamknięciu debaty, zgodnie z niniejszym ustępem Przewodniczący decyduje o jej dopuszczalności osobno dla każdego przypadku, upewniając się, że poprawka ma charakter kompromisowy. | |
| Tylko Przewodniczący może zaproponować wzięcie poprawek kompromisowych pod uwagę. Aby poddać poprawkę pod głosowanie Przewodniczący występuje o zgodę Parlamentu pytając, czy ktoś sprzeciwia się poddaniu pod głosowanie poprawki kompromisowej. W przypadku sprzeciwu Parlament decyduje większością oddanych głosów. | |
| | 4a.
     
  Jeżeli poprawki kompromisowe poddaje się pod głosowanie, mają one pierwszeństwo w głosowaniu. |
| | 4b.
     
  Głosowanie podzielone nie jest dopuszczalne w przypadku głosowania nad poprawką kompromisową. |
| 5.   Jeżeli właściwa komisja złożyła kilka poprawek do tekstu będącego przedmiotem sprawozdania, Przewodniczący poddaje je pod głosowanie łącznie, chyba że grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wnioskowało o głosowanie odrębne lub złożone zostały także inne poprawki. | 5.   Jeżeli właściwa komisja złożyła kilka poprawek do tekstu będącego przedmiotem sprawozdania, Przewodniczący poddaje je pod głosowanie łącznie, chyba że grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wnioskowało
  – w odniesieniu do konkretnych elementów tekstu –
  o 
  głosowanie podzielone lub
  głosowanie odrębne lub złożone zostały także inne
  kolidujące
  poprawki. |
| 6.   Przewodniczący może zarządzić łączne głosowanie nad innymi poprawkami, jeżeli się one uzupełniają
  . W takim przypadku stosuje on procedurę przewidzianą w ust. 5
  . Autorzy poprawek mogą zaproponować łączne głosowanie
  nad nimi
  , jeśli ich poprawki uzupełniają się. | 6.   Przewodniczący może zarządzić łączne głosowanie nad innymi poprawkami, jeżeli się one uzupełniają
  , chyba że grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wnioskowało o głosowanie podzielone lub głosowanie odrębne
  . Autorzy poprawek mogą
  również
  zaproponować łączne głosowanie, jeśli ich poprawki uzupełniają się. |
| 7.   Po przyjęciu lub odrzuceniu danej poprawki Przewodniczący może zadecydować o poddaniu pod głosowanie łączne innych poprawek mających podobną treść lub cele. Przed podjęciem decyzji Przewodniczący może wystąpić o zgodę Parlamentu. | 7.   Po przyjęciu lub odrzuceniu danej poprawki Przewodniczący może zadecydować o poddaniu pod głosowanie łączne innych poprawek mających podobną treść lub cele. Przed podjęciem decyzji Przewodniczący może wystąpić o zgodę Parlamentu. |
| Poprawki te mogą odnosić się do różnych części pierwotnego tekstu. | Poprawki te mogą odnosić się do różnych części pierwotnego tekstu. |
| 8.   Dwie lub więcej identycznych poprawek złożonych przez różnych autorów poddaje się pod głosowanie jako jedną poprawkę. | 8.   Dwie lub więcej identycznych poprawek złożonych przez różnych autorów poddaje się pod głosowanie jako jedną poprawkę. |
| | 8a.
     
  Poprawka, w odniesieniu do której wnioskowano o głosowanie imienne, jest przedmiotem odrębnego głosowania. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 174

Artykuł 174

Kolejność głosowania nad poprawkami

Kolejność głosowania nad poprawkami

1.   Poprawki mają pierwszeństwo przed tekstem, do którego się odnoszą, i są poddawane pod głosowanie przed nim.

1.   Poprawki mają pierwszeństwo przed tekstem, do którego się odnoszą, i są poddawane pod głosowanie przed nim.

2.   Jeśli dwie lub więcej wykluczających się wzajemnie poprawek odnosi się do tego samego fragmentu tekstu, pierwszeństwo ma ta poprawka, która najbardziej odbiega od pierwotnego tekstu i jest ona poddawana pod głosowanie jako pierwsza. Jej przyjęcie oznacza odrzucenie innych poprawek. Jeżeli zostaje ona odrzucona, poddawana jest pod głosowanie kolejna poprawka mająca pierwszeństwo przed innymi. Tak samo postępuje się z pozostałymi poprawkami. W przypadku wątpliwości co do pierwszeństwa rozstrzyga Przewodniczący. Jeśli wszystkie poprawki zostały odrzucone, tekst pierwotny uważa się za przyjęty, chyba że w wymaganym terminie złożono wniosek o głosowanie odrębne.

2.   Jeśli dwie lub więcej wykluczających się wzajemnie poprawek odnosi się do tego samego fragmentu tekstu, pierwszeństwo ma ta poprawka, która najbardziej odbiega od pierwotnego tekstu i jest ona poddawana pod głosowanie jako pierwsza. Jej przyjęcie oznacza odrzucenie innych poprawek. Jeżeli zostaje ona odrzucona, poddawana jest pod głosowanie kolejna poprawka mająca pierwszeństwo przed innymi. Tak samo postępuje się z pozostałymi poprawkami. W przypadku wątpliwości co do pierwszeństwa rozstrzyga Przewodniczący. Jeśli wszystkie poprawki zostały odrzucone, tekst pierwotny uważa się za przyjęty, chyba że w wymaganym terminie złożono wniosek o głosowanie odrębne.

3.   
  Przewodniczący
  może poddać pod głosowanie najpierw tekst pierwotny lub poddać pod głosowanie poprawkę, która mniej odbiega od tekstu pierwotnego, przed poprawką, która odbiega od niego najbardziej.

3.   
  Niemniej jednak, jeżeli Przewodniczący uzna, że usprawni to głosowanie,
  może poddać pod głosowanie najpierw tekst pierwotny lub poddać pod głosowanie poprawkę, która mniej odbiega od tekstu pierwotnego, przed poprawką, która odbiega od niego najbardziej.

Jeśli tekst lub jedna z tych poprawek uzyska większość, wszystkie inne poprawki dotyczące
  tego samego
  tekstu upadają.

Jeśli tekst lub jedna z tych poprawek uzyska większość, wszystkie inne poprawki dotyczące
  tej samej części
  tekstu upadają.

4.   
  Wyjątkowo, na podstawie propozycji Przewodniczącego, mogą zostać poddane pod głosowanie poprawki złożone po zamknięciu debaty, jeżeli są to poprawki kompromisowe lub jeżeli wystąpiły problemy natury technicznej. Przewodniczący występuje o zgodę Parlamentu, aby poddać je pod głosowanie.

Zgodnie z art. 170 ust. 3 o dopuszczalności poprawek decyduje Przewodniczący. W przypadku poprawki kompromisowej złożonej po zamknięciu debaty, zgodnie z niniejszym ustępem Przewodniczący decyduje o jej dopuszczalności osobno dla każdego przypadku, upewniając się, że poprawka ma charakter kompromisowy.

Tylko Przewodniczący może zaproponować wzięcie poprawek kompromisowych pod uwagę. Aby poddać poprawkę pod głosowanie Przewodniczący występuje o zgodę Parlamentu pytając, czy ktoś sprzeciwia się poddaniu pod głosowanie poprawki kompromisowej. W przypadku sprzeciwu Parlament decyduje większością oddanych głosów.

4a.
     
  Jeżeli poprawki kompromisowe poddaje się pod głosowanie, mają one pierwszeństwo w głosowaniu.

4b.
     
  Głosowanie podzielone nie jest dopuszczalne w przypadku głosowania nad poprawką kompromisową.

5.   Jeżeli właściwa komisja złożyła kilka poprawek do tekstu będącego przedmiotem sprawozdania, Przewodniczący poddaje je pod głosowanie łącznie, chyba że grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wnioskowało o głosowanie odrębne lub złożone zostały także inne poprawki.

5.   Jeżeli właściwa komisja złożyła kilka poprawek do tekstu będącego przedmiotem sprawozdania, Przewodniczący poddaje je pod głosowanie łącznie, chyba że grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wnioskowało
  – w odniesieniu do konkretnych elementów tekstu –
  o 
  głosowanie podzielone lub
  głosowanie odrębne lub złożone zostały także inne
  kolidujące
  poprawki.

6.   Przewodniczący może zarządzić łączne głosowanie nad innymi poprawkami, jeżeli się one uzupełniają
  . W takim przypadku stosuje on procedurę przewidzianą w ust. 5
  . Autorzy poprawek mogą zaproponować łączne głosowanie
  nad nimi
  , jeśli ich poprawki uzupełniają się.

6.   Przewodniczący może zarządzić łączne głosowanie nad innymi poprawkami, jeżeli się one uzupełniają
  , chyba że grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów wnioskowało o głosowanie podzielone lub głosowanie odrębne
  . Autorzy poprawek mogą
  również
  zaproponować łączne głosowanie, jeśli ich poprawki uzupełniają się.

7.   Po przyjęciu lub odrzuceniu danej poprawki Przewodniczący może zadecydować o poddaniu pod głosowanie łączne innych poprawek mających podobną treść lub cele. Przed podjęciem decyzji Przewodniczący może wystąpić o zgodę Parlamentu.

7.   Po przyjęciu lub odrzuceniu danej poprawki Przewodniczący może zadecydować o poddaniu pod głosowanie łączne innych poprawek mających podobną treść lub cele. Przed podjęciem decyzji Przewodniczący może wystąpić o zgodę Parlamentu.

Poprawki te mogą odnosić się do różnych części pierwotnego tekstu.

Poprawki te mogą odnosić się do różnych części pierwotnego tekstu.

8.   Dwie lub więcej identycznych poprawek złożonych przez różnych autorów poddaje się pod głosowanie jako jedną poprawkę.

8.   Dwie lub więcej identycznych poprawek złożonych przez różnych autorów poddaje się pod głosowanie jako jedną poprawkę.

8a.
     
  Poprawka, w odniesieniu do której wnioskowano o głosowanie imienne, jest przedmiotem odrębnego głosowania.

Poprawka 196

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 175

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 175 | Artykuł 175 |
| Rozpatrywanie
  w komisjach poprawek złożonych na posiedzeniu plenarnym | Ograniczanie
  w komisjach poprawek złożonych na posiedzeniu plenarnym |
| Jeśli wpłynęło więcej niż pięćdziesiąt poprawek
  i
  wniosków o głosowanie podzielone lub głosowanie odrębne
  odnośnie do sprawozdania
  ,
  które
  ma być
  rozpatrywane
  na posiedzeniu plenarnym, Przewodniczący może zwrócić się do
  właściwej
  komisji, po konsultacji z jej przewodniczącym, o 
  zebranie się w celu rozpatrzenia
  tych poprawek lub wniosków. Poprawka lub wniosek o głosowanie podzielone czy głosowanie odrębne, które na tym etapie nie otrzymają poparcia jednej
  dziesiątej
  członków komisji, nie są poddawane pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym. | Jeśli wpłynęło więcej niż pięćdziesiąt poprawek
  lub
  wniosków o głosowanie podzielone lub głosowanie odrębne
  dotyczących przedstawionego przez komisję tekstu
  ,
  który
  ma być
  rozpatrywany
  na posiedzeniu plenarnym, Przewodniczący może zwrócić się do
  tej
  komisji, po konsultacji z jej przewodniczącym, o 
  głosowanie nad każdą z
  tych poprawek lub
  każdym z tych
  wniosków. Poprawka lub wniosek o głosowanie podzielone czy głosowanie odrębne, które na tym etapie nie otrzymają poparcia jednej
  trzeciej
  członków komisji, nie są poddawane pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 175

Artykuł 175

Rozpatrywanie
  w komisjach poprawek złożonych na posiedzeniu plenarnym

Ograniczanie
  w komisjach poprawek złożonych na posiedzeniu plenarnym

Jeśli wpłynęło więcej niż pięćdziesiąt poprawek
  i
  wniosków o głosowanie podzielone lub głosowanie odrębne
  odnośnie do sprawozdania
  ,
  które
  ma być
  rozpatrywane
  na posiedzeniu plenarnym, Przewodniczący może zwrócić się do
  właściwej
  komisji, po konsultacji z jej przewodniczącym, o 
  zebranie się w celu rozpatrzenia
  tych poprawek lub wniosków. Poprawka lub wniosek o głosowanie podzielone czy głosowanie odrębne, które na tym etapie nie otrzymają poparcia jednej
  dziesiątej
  członków komisji, nie są poddawane pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym.

Jeśli wpłynęło więcej niż pięćdziesiąt poprawek
  lub
  wniosków o głosowanie podzielone lub głosowanie odrębne
  dotyczących przedstawionego przez komisję tekstu
  ,
  który
  ma być
  rozpatrywany
  na posiedzeniu plenarnym, Przewodniczący może zwrócić się do
  tej
  komisji, po konsultacji z jej przewodniczącym, o 
  głosowanie nad każdą z
  tych poprawek lub
  każdym z tych
  wniosków. Poprawka lub wniosek o głosowanie podzielone czy głosowanie odrębne, które na tym etapie nie otrzymają poparcia jednej
  trzeciej
  członków komisji, nie są poddawane pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym.

Poprawka 197

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 176

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 176 | Artykuł 176 |
| Głosowanie podzielone | Głosowanie podzielone |
| 1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może wnioskować o przeprowadzenie głosowania podzielonego, jeżeli poddawany pod głosowanie tekst zawiera więcej niż jedno postanowienie lub odnosi się do kilku kwestii, albo jeżeli może on być podzielony na części mające odrębne znaczenie lub wartość normatywną. | 1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może wnioskować o przeprowadzenie głosowania podzielonego, jeżeli poddawany pod głosowanie tekst zawiera więcej niż jedno postanowienie lub odnosi się do kilku kwestii, albo jeżeli może on być podzielony na części mające odrębne znaczenie lub wartość normatywną. |
| 2.   Wniosek ten musi zostać przedstawiony wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczy inny termin. Przewodniczący podejmuje następnie decyzję co do wniosku. | 2.   Wniosek ten musi zostać przedstawiony
  najpóźniej
  wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczy inny termin. Przewodniczący podejmuje następnie decyzję co do wniosku. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 176

Artykuł 176

Głosowanie podzielone

Głosowanie podzielone

1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może wnioskować o przeprowadzenie głosowania podzielonego, jeżeli poddawany pod głosowanie tekst zawiera więcej niż jedno postanowienie lub odnosi się do kilku kwestii, albo jeżeli może on być podzielony na części mające odrębne znaczenie lub wartość normatywną.

1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może wnioskować o przeprowadzenie głosowania podzielonego, jeżeli poddawany pod głosowanie tekst zawiera więcej niż jedno postanowienie lub odnosi się do kilku kwestii, albo jeżeli może on być podzielony na części mające odrębne znaczenie lub wartość normatywną.

2.   Wniosek ten musi zostać przedstawiony wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczy inny termin. Przewodniczący podejmuje następnie decyzję co do wniosku.

2.   Wniosek ten musi zostać przedstawiony
  najpóźniej
  wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczy inny termin. Przewodniczący podejmuje następnie decyzję co do wniosku.

Poprawki 198 i 347

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 178

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 178 | Artykuł 178 |
| Głosowanie | Głosowanie |
| 1.   Głosowanie w Parlamencie odbywa się zazwyczaj przez podniesienie ręki. | 1.   Głosowanie w Parlamencie odbywa się zazwyczaj przez podniesienie ręki. |
| | Niemniej jednak Przewodniczący w każdej chwili może zadecydować o przeprowadzeniu głosowania z zastosowaniem elektronicznego systemu głosowania. |
| | 1a.
     
  Przewodniczący ogłasza otwarcie i zamknięcie każdego głosowania. |
| | Po ogłoszeniu przez Przewodniczącego otwarcia głosowania nikt, poza samym Przewodniczącym, nie może zabierać głosu aż do ogłoszenia przez niego zamknięcia głosowania. |
| | 1b.
     
  W przypadku przyjęcia lub odrzucenia tekstu tylko głosy „za” i „przeciw” są uwzględniane przy obliczaniu wyniku głosowania, chyba że wymagana większość została określona w traktatach. |
| 2.   Jeżeli Przewodniczący zadecyduje, że rezultat głosowania budzi wątpliwości, przeprowadza się głosowanie elektroniczne. Jeśli system elektroniczny nie działa, posłowie głosują przez powstanie z miejsc. | 2.   Jeżeli Przewodniczący zadecyduje, że rezultat głosowania
  przez podniesienie ręki
  budzi wątpliwości, przeprowadza się głosowanie elektroniczne. Jeśli system elektroniczny nie działa, posłowie głosują przez powstanie z miejsc. |
| | 2a.
     
  Wynik głosowania jest ustalany i ogłaszany przez Przewodniczącego. |
| 3.   Wynik głosowania jest rejestrowany. | 3.   Wynik głosowania jest rejestrowany. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 178

Artykuł 178

Głosowanie

Głosowanie

1.   Głosowanie w Parlamencie odbywa się zazwyczaj przez podniesienie ręki.

1.   Głosowanie w Parlamencie odbywa się zazwyczaj przez podniesienie ręki.

Niemniej jednak Przewodniczący w każdej chwili może zadecydować o przeprowadzeniu głosowania z zastosowaniem elektronicznego systemu głosowania.

1a.
     
  Przewodniczący ogłasza otwarcie i zamknięcie każdego głosowania.

Po ogłoszeniu przez Przewodniczącego otwarcia głosowania nikt, poza samym Przewodniczącym, nie może zabierać głosu aż do ogłoszenia przez niego zamknięcia głosowania.

1b.
     
  W przypadku przyjęcia lub odrzucenia tekstu tylko głosy „za” i „przeciw” są uwzględniane przy obliczaniu wyniku głosowania, chyba że wymagana większość została określona w traktatach.

2.   Jeżeli Przewodniczący zadecyduje, że rezultat głosowania budzi wątpliwości, przeprowadza się głosowanie elektroniczne. Jeśli system elektroniczny nie działa, posłowie głosują przez powstanie z miejsc.

2.   Jeżeli Przewodniczący zadecyduje, że rezultat głosowania
  przez podniesienie ręki
  budzi wątpliwości, przeprowadza się głosowanie elektroniczne. Jeśli system elektroniczny nie działa, posłowie głosują przez powstanie z miejsc.

2a.
     
  Wynik głosowania jest ustalany i ogłaszany przez Przewodniczącego.

3.   Wynik głosowania jest rejestrowany.

3.   Wynik głosowania jest rejestrowany.

Poprawka 199

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 179

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 179 | Artykuł 179 |
| Głosowanie końcowe | Głosowanie końcowe |
| Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie w ramach jakiegokolwiek głosowania pojedynczego lub końcowego zgodnie z art. 180 ust. 2.
  Głosowanie w sprawie poprawek odbywa się imiennie jedynie na wniosek złożony zgodnie z art. 180. | Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie w ramach jakiegokolwiek głosowania pojedynczego lub końcowego zgodnie z art. 180 ust. 2. |
| Przepisy art. 179 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła. | Przepisy art. 179 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 179

Artykuł 179

Głosowanie końcowe

Głosowanie końcowe

Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie w ramach jakiegokolwiek głosowania pojedynczego lub końcowego zgodnie z art. 180 ust. 2.
  Głosowanie w sprawie poprawek odbywa się imiennie jedynie na wniosek złożony zgodnie z art. 180.

Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie w ramach jakiegokolwiek głosowania pojedynczego lub końcowego zgodnie z art. 180 ust. 2.

Przepisy art. 179 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła.

Przepisy art. 179 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła.

Poprawka 200

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 179 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 179a |
| | Równa liczba głosów |
| | 1.   
  W przypadku równej liczby głosów oddanych w głosowaniu przeprowadzonym na podstawie art. 171 ust. 1 lit. b) lub d), całość tekstu jest odsyłana do komisji. Procedurę tę stosuje się także w przypadku głosowań na podstawie art. 3 i 9 . |
| | 2.   
  W przypadku równej liczby głosów w głosowaniu nad tekstem poddanym pod głosowanie podzielone zgodnie z art. 176 poddawany pod głosowanie tekst uznaje się za przyjęty. |
| | 3.   
  We wszystkich innych przypadkach równej liczby głosów, z zastrzeżeniem artykułów wymagających większości kwalifikowanej, poddawane pod głosowanie tekst lub propozycję uważa się za odrzucone. |
| | Artykuł 179a ust. 3 należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku wystąpienia równej liczby głosów w głosowaniu nad projektem zalecenia, na podstawie art. 141 ust. 4, nieinterweniowania w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, taka równa ilość głosów nie oznacza przyjęcia zalecenia, zgodnie z którym Parlament powinien interweniować w tym postępowaniu. W takim przypadku uznaje się, że właściwa komisja nie sformułowała zalecenia. |
| | Przewodniczący może głosować, ale nie ma głosu rozstrzygającego. |
| | (Dwa ostatnie akapity dodaje się jako wykładnię.) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 179a

Równa liczba głosów

1.   
  W przypadku równej liczby głosów oddanych w głosowaniu przeprowadzonym na podstawie art. 171 ust. 1 lit. b) lub d), całość tekstu jest odsyłana do komisji. Procedurę tę stosuje się także w przypadku głosowań na podstawie art. 3 i 9 .

2.   
  W przypadku równej liczby głosów w głosowaniu nad tekstem poddanym pod głosowanie podzielone zgodnie z art. 176 poddawany pod głosowanie tekst uznaje się za przyjęty.

3.   
  We wszystkich innych przypadkach równej liczby głosów, z zastrzeżeniem artykułów wymagających większości kwalifikowanej, poddawane pod głosowanie tekst lub propozycję uważa się za odrzucone.

Artykuł 179a ust. 3 należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku wystąpienia równej liczby głosów w głosowaniu nad projektem zalecenia, na podstawie art. 141 ust. 4, nieinterweniowania w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, taka równa ilość głosów nie oznacza przyjęcia zalecenia, zgodnie z którym Parlament powinien interweniować w tym postępowaniu. W takim przypadku uznaje się, że właściwa komisja nie sformułowała zalecenia.

Przewodniczący może głosować, ale nie ma głosu rozstrzygającego.

(Dwa ostatnie akapity dodaje się jako wykładnię.)

Poprawka 201

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 180

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 180 | Artykuł 180 |
| Głosowanie imienne | Głosowanie imienne |
| 1.   Poza przypadkami przewidzianymi w 
  art. 118 ust. 5 i art. 119 ust. 5 i art.179
  głosowanie imienne przeprowadza się, jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złożyło pisemny wniosek w tej sprawie wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczył inny termin. | 1.   Poza przypadkami przewidzianymi w 
  niniejszych przepisach
  głosowanie imienne przeprowadza się, jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złożyło pisemny wniosek w tej sprawie
  najpóźniej
  wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczył inny termin. |
| Przepisy art. 180
  ust.1
  dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła. | Przepisy art. 180 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła. |
| | 1a.
     
  Każda grupa polityczna może złożyć nie więcej, niż sto wniosków o głosowanie imienne podczas jednej sesji. |
| 2.   Głosowanie imienne przeprowadzane jest przy użyciu elektronicznego systemu głosowania. Jeśli nie jest on dostępny z powodów technicznych, głosowanie imienne
  przeprowadza się
  w kolejności alfabetycznej rozpoczynając od wybranego losowo nazwiska posła. Przewodniczący głosuje jako ostatni. | 2.   Głosowanie imienne przeprowadzane jest przy użyciu elektronicznego systemu głosowania. |
| | Jeśli nie jest on dostępny z powodów technicznych, głosowanie imienne
  można przeprowadzić
  w kolejności alfabetycznej rozpoczynając od wybranego losowo nazwiska posła. Przewodniczący głosuje jako ostatni.
  Głosowanie odbywa się ustnie przez wypowiedzenie słów
  „tak”, „nie” lub „wstrzymuję się”. |
| Głosujący posłowie odpowiadają głośno
  „tak”, „nie” lub „wstrzymuję się”
  . W przypadku przyjęcia lub odrzucenia tylko głosy „za” i ”przeciw” są uwzględniane przy obliczaniu wyniku głosowania. Wynik głosowania jest ustalany i ogłaszany przez Przewodniczącego. | |
| Wynik głosowania jest wpisywany do protokołu posiedzenia. Lista głosujących, uporządkowana według grup politycznych i według kolejności alfabetycznej nazwisk posłów, zawiera informację o sposobie głosowania każdego z posłów. | 2a.
     Wynik głosowania jest wpisywany do protokołu posiedzenia. Lista głosujących, uporządkowana według grup politycznych i według kolejności alfabetycznej nazwisk posłów, zawiera informację o sposobie głosowania każdego z posłów. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 180

Artykuł 180

Głosowanie imienne

Głosowanie imienne

1.   Poza przypadkami przewidzianymi w 
  art. 118 ust. 5 i art. 119 ust. 5 i art.179
  głosowanie imienne przeprowadza się, jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złożyło pisemny wniosek w tej sprawie wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczył inny termin.

1.   Poza przypadkami przewidzianymi w 
  niniejszych przepisach
  głosowanie imienne przeprowadza się, jeżeli grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów złożyło pisemny wniosek w tej sprawie
  najpóźniej
  wieczorem w dniu poprzedzającym głosowanie, chyba że Przewodniczący wyznaczył inny termin.

Przepisy art. 180
  ust.1
  dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła.

Przepisy art. 180 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła.

1a.
     
  Każda grupa polityczna może złożyć nie więcej, niż sto wniosków o głosowanie imienne podczas jednej sesji.

2.   Głosowanie imienne przeprowadzane jest przy użyciu elektronicznego systemu głosowania. Jeśli nie jest on dostępny z powodów technicznych, głosowanie imienne
  przeprowadza się
  w kolejności alfabetycznej rozpoczynając od wybranego losowo nazwiska posła. Przewodniczący głosuje jako ostatni.

2.   Głosowanie imienne przeprowadzane jest przy użyciu elektronicznego systemu głosowania.

Jeśli nie jest on dostępny z powodów technicznych, głosowanie imienne
  można przeprowadzić
  w kolejności alfabetycznej rozpoczynając od wybranego losowo nazwiska posła. Przewodniczący głosuje jako ostatni.
  Głosowanie odbywa się ustnie przez wypowiedzenie słów
  „tak”, „nie” lub „wstrzymuję się”.

Głosujący posłowie odpowiadają głośno
  „tak”, „nie” lub „wstrzymuję się”
  . W przypadku przyjęcia lub odrzucenia tylko głosy „za” i ”przeciw” są uwzględniane przy obliczaniu wyniku głosowania. Wynik głosowania jest ustalany i ogłaszany przez Przewodniczącego.

Wynik głosowania jest wpisywany do protokołu posiedzenia. Lista głosujących, uporządkowana według grup politycznych i według kolejności alfabetycznej nazwisk posłów, zawiera informację o sposobie głosowania każdego z posłów.

2a.
     Wynik głosowania jest wpisywany do protokołu posiedzenia. Lista głosujących, uporządkowana według grup politycznych i według kolejności alfabetycznej nazwisk posłów, zawiera informację o sposobie głosowania każdego z posłów.

Poprawka 202

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 180 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 180a |
| | Głosowanie tajne |
| | 1.   
  W przypadku powoływania na stanowiska przeprowadzane jest głosowanie tajne, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1 i art. 204 ust. 2 akapit drugi. |
| | Przy obliczaniu oddanych głosów bierze się pod uwagę jedynie karty do głosowania z nazwiskami kandydatów, którzy zostali zgłoszeni. |
| | 2.   
  Głosowanie tajne przeprowadza się także, gdy wnioskuje o to co najmniej jedna piąta członków Parlamentu. Wniosek taki musi zostać złożony przed rozpoczęciem głosowania. |
| | 3.   
  Wniosek o głosowanie tajne ma pierwszeństwo przed wnioskiem o głosowanie imienne. |
| | 4.   
  Wyniki głosowania tajnego obliczane są przez dwóch do ośmiu posłów wybranych w drodze losowania, chyba że przeprowadzane jest głosowanie elektroniczne. |
| | W przypadku głosowania określonego w ust. 1 liczenia głosów nie mogą dokonywać kandydaci. |
| | Nazwiska posłów, którzy wzięli udział w głosowaniu tajnym są rejestrowane w protokole posiedzenia, na którym odbyło się głosowanie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 180a

Głosowanie tajne

1.   
  W przypadku powoływania na stanowiska przeprowadzane jest głosowanie tajne, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1 i art. 204 ust. 2 akapit drugi.

Przy obliczaniu oddanych głosów bierze się pod uwagę jedynie karty do głosowania z nazwiskami kandydatów, którzy zostali zgłoszeni.

2.   
  Głosowanie tajne przeprowadza się także, gdy wnioskuje o to co najmniej jedna piąta członków Parlamentu. Wniosek taki musi zostać złożony przed rozpoczęciem głosowania.

3.   
  Wniosek o głosowanie tajne ma pierwszeństwo przed wnioskiem o głosowanie imienne.

4.   
  Wyniki głosowania tajnego obliczane są przez dwóch do ośmiu posłów wybranych w drodze losowania, chyba że przeprowadzane jest głosowanie elektroniczne.

W przypadku głosowania określonego w ust. 1 liczenia głosów nie mogą dokonywać kandydaci.

Nazwiska posłów, którzy wzięli udział w głosowaniu tajnym są rejestrowane w protokole posiedzenia, na którym odbyło się głosowanie.

Poprawka 203

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 181

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 181 | Artykuł 181 |
| Głosowanie elektroniczne | Stosowanie elektronicznego systemu głosowania |
| 1.   
  Dla przeprowadzenia głosowań przewidzianych w art. 178, 180 i art. 182 Przewodniczący w każdej chwili może zadecydować o zastosowaniu elektronicznego systemu głosowania. | |
| Jeżeli zastosowanie elektronicznego systemu głosowania jest niemożliwe z przyczyn technicznych, głosowanie przeprowadza się zgodnie z art. 178, 180 ust. 2 lub art. 182. | |
| Techniczne warunki stosowania tego systemu określone są w instrukcjach Prezydium. | 1.   Techniczne warunki stosowania tego systemu określone są w instrukcjach Prezydium. |
| 2.   W przypadku głosowania elektronicznego rejestrowany jest jedynie wynik liczbowy. | 2.   W przypadku głosowania elektronicznego rejestrowany jest jedynie wynik liczbowy
  , chyba że chodzi o głosowanie imienne
  . |
| Jeżeli jednak złożono zgodnie z art. 180 ust. 1 wniosek o głosowanie imienne, wynik głosowania jest rejestrowany imiennie i wpisywany do protokołu posiedzenia, z listą głosujących uporządkowaną według grup politycznych i według kolejności alfabetycznej nazwisk posłów. | |
| 3.   
  Głosowanie imienne przeprowadza się zgodnie z art. 180 ust. 2, jeżeli wnioskuje o to większość obecnych posłów. Aby stwierdzić, czy ten warunek został spełniony, może zostać zastosowany system, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. | |
| | 3a.
     
  Przewodniczący w każdej chwili może zadecydować o zastosowaniu elektronicznego systemu głosowania do sprawdzenia progu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 181

Artykuł 181

Głosowanie elektroniczne

Stosowanie elektronicznego systemu głosowania

1.   
  Dla przeprowadzenia głosowań przewidzianych w art. 178, 180 i art. 182 Przewodniczący w każdej chwili może zadecydować o zastosowaniu elektronicznego systemu głosowania.

Jeżeli zastosowanie elektronicznego systemu głosowania jest niemożliwe z przyczyn technicznych, głosowanie przeprowadza się zgodnie z art. 178, 180 ust. 2 lub art. 182.

Techniczne warunki stosowania tego systemu określone są w instrukcjach Prezydium.

1.   Techniczne warunki stosowania tego systemu określone są w instrukcjach Prezydium.

2.   W przypadku głosowania elektronicznego rejestrowany jest jedynie wynik liczbowy.

2.   W przypadku głosowania elektronicznego rejestrowany jest jedynie wynik liczbowy
  , chyba że chodzi o głosowanie imienne
  .

Jeżeli jednak złożono zgodnie z art. 180 ust. 1 wniosek o głosowanie imienne, wynik głosowania jest rejestrowany imiennie i wpisywany do protokołu posiedzenia, z listą głosujących uporządkowaną według grup politycznych i według kolejności alfabetycznej nazwisk posłów.

3.   
  Głosowanie imienne przeprowadza się zgodnie z art. 180 ust. 2, jeżeli wnioskuje o to większość obecnych posłów. Aby stwierdzić, czy ten warunek został spełniony, może zostać zastosowany system, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3a.
     
  Przewodniczący w każdej chwili może zadecydować o zastosowaniu elektronicznego systemu głosowania do sprawdzenia progu.

Poprawka 204

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 182

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 182 | skreśla się |
| Głosowanie tajne | |
| 1.   
  W przypadku nominacji przeprowadzane jest głosowanie tajne, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1, 199 ust. 1 i art. 204 ust. 2 drugi akapit. | |
| Przy obliczaniu oddanych głosów bierze się pod uwagę jedynie karty do głosowania z nazwiskiem posła, którego kandydatura została zgłoszona. | |
| 2.   
  Głosowanie tajne może być przeprowadzone także, gdy wnioskuje o to co najmniej jedna piąta członków Parlamentu. Wniosek taki musi zostać złożony przed rozpoczęciem głosowania. | |
| Jeżeli wniosek o przeprowadzenie tajnego głosowania został złożony przed rozpoczęciem głosowania przez co najmniej jedną piątą członków Parlamentu, Parlament musi przeprowadzić takie głosowanie. | |
| 3.   
  Wniosek o głosowanie tajne ma pierwszeństwo przed wnioskiem o głosowanie imienne. | |
| 4.   
  Wyniki głosowania tajnego obliczane są przez dwóch do ośmiu posłów wybranych w drodze losowania, chyba że przeprowadzane jest głosowanie elektroniczne. | |
| W przypadku głosowania określonego w ust. 1 liczenia głosów nie mogą dokonywać kandydaci. | |
| Nazwiska posłów, którzy wzięli udział w głosowaniu tajnym są rejestrowane w protokole posiedzenia, na którym odbyło się głosowanie. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 182

skreśla się

Głosowanie tajne

1.   
  W przypadku nominacji przeprowadzane jest głosowanie tajne, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1, 199 ust. 1 i art. 204 ust. 2 drugi akapit.

Przy obliczaniu oddanych głosów bierze się pod uwagę jedynie karty do głosowania z nazwiskiem posła, którego kandydatura została zgłoszona.

2.   
  Głosowanie tajne może być przeprowadzone także, gdy wnioskuje o to co najmniej jedna piąta członków Parlamentu. Wniosek taki musi zostać złożony przed rozpoczęciem głosowania.

Jeżeli wniosek o przeprowadzenie tajnego głosowania został złożony przed rozpoczęciem głosowania przez co najmniej jedną piątą członków Parlamentu, Parlament musi przeprowadzić takie głosowanie.

3.   
  Wniosek o głosowanie tajne ma pierwszeństwo przed wnioskiem o głosowanie imienne.

4.   
  Wyniki głosowania tajnego obliczane są przez dwóch do ośmiu posłów wybranych w drodze losowania, chyba że przeprowadzane jest głosowanie elektroniczne.

W przypadku głosowania określonego w ust. 1 liczenia głosów nie mogą dokonywać kandydaci.

Nazwiska posłów, którzy wzięli udział w głosowaniu tajnym są rejestrowane w protokole posiedzenia, na którym odbyło się głosowanie.

Poprawka 205

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 182 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 182a |
| | Kwestionowanie ważności głosowania |
| | 1.   
  Wnioski w sprawie przestrzegania regulaminu dotyczące ważności głosowania mogą być składane po ogłoszeniu przez Przewodniczącego zamknięcia głosowania. |
| | 2.   
  Po ogłoszeniu wyników głosowania, które odbyło się przez podniesienie ręki, mogą być składane wnioski o ich weryfikację za pomocą systemu elektronicznego. |
| | 3.   
  Przewodniczący podejmuje decyzję w sprawie ważności ogłoszonego wyniku. Decyzja Przewodniczącego jest ostateczna. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 182a

Kwestionowanie ważności głosowania

1.   
  Wnioski w sprawie przestrzegania regulaminu dotyczące ważności głosowania mogą być składane po ogłoszeniu przez Przewodniczącego zamknięcia głosowania.

2.   
  Po ogłoszeniu wyników głosowania, które odbyło się przez podniesienie ręki, mogą być składane wnioski o ich weryfikację za pomocą systemu elektronicznego.

3.   
  Przewodniczący podejmuje decyzję w sprawie ważności ogłoszonego wyniku. Decyzja Przewodniczącego jest ostateczna.

Poprawka 206

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 183

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 183 | Artykuł 183 |
| Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu | Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu |
| 1.   Po zakończeniu
  ogólnej debaty
  każdy poseł może złożyć nieprzekraczające jednej minuty oświadczenie ustne lub nieprzekraczające 200 słów oświadczenie pisemne dotyczące
  końcowego
  głosowania, które to oświadczenie jest
  włączane do pełnego sprawozdania z posiedzenia
  . | 1.   Po zakończeniu
  głosowania
  każdy poseł może złożyć nieprzekraczające jednej minuty oświadczenie ustne
  dotyczące stanowiska zajętego w pojedynczym
  lub
  końcowym głosowaniu w sprawie przedłożonej Parlamentowi. Każdy poseł może złożyć w jednej sesji maksymalnie trzy oświadczenia ustne dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu. |
| | Każdy poseł może złożyć w sprawie takiego głosowania
  nieprzekraczające 200 słów oświadczenie pisemne dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu, które to oświadczenie jest
  publikowane na stronie internetowej tego posła na portalu Parlamentu. |
| Grupa polityczna może złożyć wyjaśnienie dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nieprzekraczające dwóch minut. | Grupa polityczna może złożyć wyjaśnienie dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nieprzekraczające dwóch minut. |
| Po rozpoczęciu pierwszego wyjaśnienia dotyczącego stanowiska zajętego w głosowaniu nie są dopuszczalne dalsze wnioski w tej sprawie. | Po rozpoczęciu pierwszego wyjaśnienia dotyczącego stanowiska zajętego w głosowaniu
  odnośnie do pierwszego punktu
  nie są dopuszczalne dalsze wnioski w tej sprawie. |
| Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu w odniesieniu do
  głosowania końcowego przyjmowane są
  w każdej sprawie przedłożonej Parlamentowi. Wyrażenie „głosowanie końcowe” nie przesądza o rodzaju głosowania, lecz oznacza ostatnie głosowanie w danej sprawie. | Dopuszcza się
  wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu w odniesieniu do
  pojedynczego lub końcowego głosowania
  w każdej sprawie przedłożonej Parlamentowi. Wyrażenie „głosowanie końcowe” nie przesądza o rodzaju głosowania, lecz oznacza ostatnie głosowanie w danej sprawie. |
| 2.   Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nie są dopuszczalne w przypadku głosowania nad kwestiami proceduralnymi. | 2.   Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nie są dopuszczalne w przypadku głosowania
  tajnego lub głosowania
  nad kwestiami proceduralnymi. |
| 3.   Jeżeli do porządku dziennego Parlamentu wpisany jest
  zgodnie z art. 150 wniosek dotyczący aktu ustawodawczego lub sprawozdanie
  , posłowie mogą składać pisemne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu zgodnie z ust. 1. | 3.   Jeżeli do porządku dziennego Parlamentu wpisany jest
  punkt bez poprawek lub bez debaty
  , posłowie mogą składać
  jedynie
  pisemne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu zgodnie z ust. 1. |
| Pisemne lub ustne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu muszą mieć bezpośredni związek
  z tekstem będącym przedmiotem głosowania
  . | Pisemne lub ustne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu muszą mieć bezpośredni związek
  ze sprawą przedłożoną Parlamentowi
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 183

Artykuł 183

Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu

Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu

1.   Po zakończeniu
  ogólnej debaty
  każdy poseł może złożyć nieprzekraczające jednej minuty oświadczenie ustne lub nieprzekraczające 200 słów oświadczenie pisemne dotyczące
  końcowego
  głosowania, które to oświadczenie jest
  włączane do pełnego sprawozdania z posiedzenia
  .

1.   Po zakończeniu
  głosowania
  każdy poseł może złożyć nieprzekraczające jednej minuty oświadczenie ustne
  dotyczące stanowiska zajętego w pojedynczym
  lub
  końcowym głosowaniu w sprawie przedłożonej Parlamentowi. Każdy poseł może złożyć w jednej sesji maksymalnie trzy oświadczenia ustne dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu.

Każdy poseł może złożyć w sprawie takiego głosowania
  nieprzekraczające 200 słów oświadczenie pisemne dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu, które to oświadczenie jest
  publikowane na stronie internetowej tego posła na portalu Parlamentu.

Grupa polityczna może złożyć wyjaśnienie dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nieprzekraczające dwóch minut.

Grupa polityczna może złożyć wyjaśnienie dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nieprzekraczające dwóch minut.

Po rozpoczęciu pierwszego wyjaśnienia dotyczącego stanowiska zajętego w głosowaniu nie są dopuszczalne dalsze wnioski w tej sprawie.

Po rozpoczęciu pierwszego wyjaśnienia dotyczącego stanowiska zajętego w głosowaniu
  odnośnie do pierwszego punktu
  nie są dopuszczalne dalsze wnioski w tej sprawie.

Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu w odniesieniu do
  głosowania końcowego przyjmowane są
  w każdej sprawie przedłożonej Parlamentowi. Wyrażenie „głosowanie końcowe” nie przesądza o rodzaju głosowania, lecz oznacza ostatnie głosowanie w danej sprawie.

Dopuszcza się
  wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu w odniesieniu do
  pojedynczego lub końcowego głosowania
  w każdej sprawie przedłożonej Parlamentowi. Wyrażenie „głosowanie końcowe” nie przesądza o rodzaju głosowania, lecz oznacza ostatnie głosowanie w danej sprawie.

2.   Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nie są dopuszczalne w przypadku głosowania nad kwestiami proceduralnymi.

2.   Wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu nie są dopuszczalne w przypadku głosowania
  tajnego lub głosowania
  nad kwestiami proceduralnymi.

3.   Jeżeli do porządku dziennego Parlamentu wpisany jest
  zgodnie z art. 150 wniosek dotyczący aktu ustawodawczego lub sprawozdanie
  , posłowie mogą składać pisemne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu zgodnie z ust. 1.

3.   Jeżeli do porządku dziennego Parlamentu wpisany jest
  punkt bez poprawek lub bez debaty
  , posłowie mogą składać
  jedynie
  pisemne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu zgodnie z ust. 1.

Pisemne lub ustne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu muszą mieć bezpośredni związek
  z tekstem będącym przedmiotem głosowania
  .

Pisemne lub ustne wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu muszą mieć bezpośredni związek
  ze sprawą przedłożoną Parlamentowi
  .

Poprawka 207

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 184

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 184 | skreśla się |
| Kwestionowanie ważności głosowania | |
| 1.   
  Przewodniczący ogłasza otwarcie i zamknięcie każdego głosowania. | |
| 2.   
  Po ogłoszeniu przez Przewodniczącego otwarcia głosowania nikt, poza samym Przewodniczącym, nie może zabierać głosu aż do ogłoszenia przez niego zamknięcia głosowania. | |
| 3.   
  Wnioski w sprawie przestrzegania regulaminu dotyczące ważności głosowania mogą być składane po ogłoszeniu przez Przewodniczącego zamknięcia głosowania. | |
| 4.   
  Po ogłoszeniu wyników głosowania, które odbyło się przez podniesienie ręki, mogą być składane wnioski o ich weryfikację za pomocą systemu elektronicznego. | |
| 5.   
  Przewodniczący podejmuje decyzję w sprawie ważności ogłoszonego wyniku. Od jego decyzji nie ma odwołania. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 184

skreśla się

Kwestionowanie ważności głosowania

1.   
  Przewodniczący ogłasza otwarcie i zamknięcie każdego głosowania.

2.   
  Po ogłoszeniu przez Przewodniczącego otwarcia głosowania nikt, poza samym Przewodniczącym, nie może zabierać głosu aż do ogłoszenia przez niego zamknięcia głosowania.

3.   
  Wnioski w sprawie przestrzegania regulaminu dotyczące ważności głosowania mogą być składane po ogłoszeniu przez Przewodniczącego zamknięcia głosowania.

4.   
  Po ogłoszeniu wyników głosowania, które odbyło się przez podniesienie ręki, mogą być składane wnioski o ich weryfikację za pomocą systemu elektronicznego.

5.   
  Przewodniczący podejmuje decyzję w sprawie ważności ogłoszonego wyniku. Od jego decyzji nie ma odwołania.

Poprawka 208

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł VII – rozdział 6 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ 6 | ROZDZIAŁ 6 |
| WYSTĄPIENIA W SPRAWACH PROCEDURALNYCH | WNIOSKI W SPRAWIE PRZESTRZEGANIA REGULAMINU I
  WYSTĄPIENIA W SPRAWACH PROCEDURALNYCH |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 6

ROZDZIAŁ 6

WYSTĄPIENIA W SPRAWACH PROCEDURALNYCH

WNIOSKI W SPRAWIE PRZESTRZEGANIA REGULAMINU I
  WYSTĄPIENIA W SPRAWACH PROCEDURALNYCH

Poprawka 209

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 185

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 185 | Artykuł 185 |
| Wnioski proceduralne | Wnioski proceduralne |
| 1.   W pierwszej kolejności udziela się głosu w celu złożenia następujących wniosków proceduralnych: | 1.   W pierwszej kolejności udziela się głosu w celu złożenia następujących wniosków proceduralnych: |
| a) | wniosek o stwierdzenie niedopuszczalności (art. 187); |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 185

Artykuł 185

Wnioski proceduralne

Wnioski proceduralne

1.   W pierwszej kolejności udziela się głosu w celu złożenia następujących wniosków proceduralnych:

1.   W pierwszej kolejności udziela się głosu w celu złożenia następujących wniosków proceduralnych:

a)

wniosek o stwierdzenie niedopuszczalności (art. 187);

| a) | wniosek o stwierdzenie niedopuszczalności (art. 187); |
| --- | --- |

a)

wniosek o stwierdzenie niedopuszczalności (art. 187);

| b) | wniosek o odesłanie do komisji (art. 188); |
| --- | --- |

b)

wniosek o odesłanie do komisji (art. 188);

| b) | wniosek o odesłanie do komisji (art. 188); |
| --- | --- |

b)

wniosek o odesłanie do komisji (art. 188);

| c) | wniosek o zamknięcie debaty (art. 189); |
| --- | --- |

c)

wniosek o zamknięcie debaty (art. 189);

| c) | wniosek o zamknięcie debaty (art. 189); |
| --- | --- |

c)

wniosek o zamknięcie debaty (art. 189);

| d) | wniosek o odroczenie debaty lub głosowania (art. 190); lub |
| --- | --- |

d)

wniosek o odroczenie debaty lub głosowania (art. 190); lub

| d) | wniosek o odroczenie debaty lub głosowania (art. 190); lub |
| --- | --- |

d)

wniosek o odroczenie debaty lub głosowania (art. 190); lub

| e) | wniosek o zawieszenie lub przerwanie posiedzenia (art. 191). |
| --- | --- |

e)

wniosek o zawieszenie lub przerwanie posiedzenia (art. 191).

| e) | wniosek o zawieszenie lub przerwanie posiedzenia (art. 191). |
| --- | --- |

e)

wniosek o zawieszenie lub przerwanie posiedzenia (art. 191).

w pierwszej kolejności udziela się głosu.

w pierwszej kolejności udziela się głosu.

W sprawie tych wniosków głos zabierać mogą, poza wnioskodawcą, jedynie jeden mówca
  za i jeden mówca
  przeciw, jak również przewodniczący lub sprawozdawca właściwej komisji.

W sprawie tych wniosków głos zabierać mogą, poza wnioskodawcą, jedynie jeden mówca przeciw, jak również przewodniczący lub sprawozdawca właściwej komisji.

2.   Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.

2.   Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.

Poprawka 210

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 186

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  186 | Artykuł
  184a |
| Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu | Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu |
| 1.   Poseł może zabrać głos w celu zwrócenia uwagi Przewodniczącego na nieprzestrzeganie Regulaminu. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. | 1.   Poseł może zabrać głos w celu zwrócenia uwagi Przewodniczącego na nieprzestrzeganie Regulaminu. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. |
| 2.   Wnioski o udzielenie głosu w celu złożenia wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu mają pierwszeństwo przed innymi wnioskami o udzielenie głosu. | 2.   Wnioski o udzielenie głosu w celu złożenia wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu mają pierwszeństwo przed innymi wnioskami o udzielenie głosu
  lub wnioskami proceduralnymi
  . |
| 3.   Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty. | 3.   Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty. |
| 4.   W przypadku wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu Przewodniczący niezwłocznie podejmuje decyzję w tej sprawie zgodnie z postanowieniami Regulaminu i ogłasza ją bezpośrednio po zgłoszeniu wniosku. Decyzja ta nie podlega głosowaniu. | 4.   W przypadku wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu Przewodniczący niezwłocznie podejmuje decyzję w tej sprawie zgodnie z postanowieniami Regulaminu i ogłasza ją bezpośrednio po zgłoszeniu wniosku. Decyzja ta nie podlega głosowaniu. |
| 5.   Wyjątkowo Przewodniczący może oświadczyć, że jego decyzja zostanie ogłoszona później, w każdym jednak przypadku w ciągu 24 godzin po zgłoszeniu wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu. Przełożenie terminu podjęcia decyzji nie pociąga za sobą odroczenia debaty. Przewodniczący może przedstawić sprawę właściwej komisji. | 5.   Wyjątkowo Przewodniczący może oświadczyć, że jego decyzja zostanie ogłoszona później, w każdym jednak przypadku w ciągu 24 godzin po zgłoszeniu wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu. Przełożenie terminu podjęcia decyzji nie pociąga za sobą odroczenia debaty. Przewodniczący może przedstawić sprawę właściwej komisji. |
| Wniosek o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu musi odnosić się do omawianego w danej chwili punktu porządku obrad. Przewodniczący może wezwać autora wniosku o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu dotyczącego innego zagadnienia do zabrania głosu w stosownej chwili, np. po zakończeniu rozpatrywania określonego punktu porządku obrad lub przed przerwą w posiedzeniu. | Wniosek o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu musi odnosić się do omawianego w danej chwili punktu porządku obrad. Przewodniczący może wezwać autora wniosku o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu dotyczącego innego zagadnienia do zabrania głosu w stosownej chwili, np. po zakończeniu rozpatrywania określonego punktu porządku obrad lub przed przerwą w posiedzeniu. |
| | (Ten artykuł po zmianach zostanie przeniesiony przed art. 185.) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  186

Artykuł
  184a

Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu

Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu

1.   Poseł może zabrać głos w celu zwrócenia uwagi Przewodniczącego na nieprzestrzeganie Regulaminu. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje.

1.   Poseł może zabrać głos w celu zwrócenia uwagi Przewodniczącego na nieprzestrzeganie Regulaminu. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje. Na początku swojego wystąpienia poseł wskazuje artykuł, do którego się odwołuje.

2.   Wnioski o udzielenie głosu w celu złożenia wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu mają pierwszeństwo przed innymi wnioskami o udzielenie głosu.

2.   Wnioski o udzielenie głosu w celu złożenia wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu mają pierwszeństwo przed innymi wnioskami o udzielenie głosu
  lub wnioskami proceduralnymi
  .

3.   Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.

3.   Czas wystąpienia jest ograniczony do jednej minuty.

4.   W przypadku wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu Przewodniczący niezwłocznie podejmuje decyzję w tej sprawie zgodnie z postanowieniami Regulaminu i ogłasza ją bezpośrednio po zgłoszeniu wniosku. Decyzja ta nie podlega głosowaniu.

4.   W przypadku wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu Przewodniczący niezwłocznie podejmuje decyzję w tej sprawie zgodnie z postanowieniami Regulaminu i ogłasza ją bezpośrednio po zgłoszeniu wniosku. Decyzja ta nie podlega głosowaniu.

5.   Wyjątkowo Przewodniczący może oświadczyć, że jego decyzja zostanie ogłoszona później, w każdym jednak przypadku w ciągu 24 godzin po zgłoszeniu wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu. Przełożenie terminu podjęcia decyzji nie pociąga za sobą odroczenia debaty. Przewodniczący może przedstawić sprawę właściwej komisji.

5.   Wyjątkowo Przewodniczący może oświadczyć, że jego decyzja zostanie ogłoszona później, w każdym jednak przypadku w ciągu 24 godzin po zgłoszeniu wniosku w sprawie przestrzegania Regulaminu. Przełożenie terminu podjęcia decyzji nie pociąga za sobą odroczenia debaty. Przewodniczący może przedstawić sprawę właściwej komisji.

Wniosek o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu musi odnosić się do omawianego w danej chwili punktu porządku obrad. Przewodniczący może wezwać autora wniosku o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu dotyczącego innego zagadnienia do zabrania głosu w stosownej chwili, np. po zakończeniu rozpatrywania określonego punktu porządku obrad lub przed przerwą w posiedzeniu.

Wniosek o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu musi odnosić się do omawianego w danej chwili punktu porządku obrad. Przewodniczący może wezwać autora wniosku o udzielenie głosu w sprawie przestrzegania Regulaminu dotyczącego innego zagadnienia do zabrania głosu w stosownej chwili, np. po zakończeniu rozpatrywania określonego punktu porządku obrad lub przed przerwą w posiedzeniu.

(Ten artykuł po zmianach zostanie przeniesiony przed art. 185.)

Poprawka 211

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 187

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 187 | Artykuł 187 |
| Wniosek o stwierdzenie niedopuszczlności | Wniosek o stwierdzenie niedopuszczlności |
| 1.   W momencie otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego może zostać złożony wniosek o rezygnację z debaty nad tym punktem z powodu niedopuszczalności
  (pytanie wstępne)
  . Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie. | 1.   W momencie otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego wniosek o rezygnację z debaty nad tym punktem z powodu niedopuszczalności może zostać złożony
  przez grupę polityczną lub 40 posłów.
  Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie. |
| Zamiar złożenia pytania wstępnego powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament. | Zamiar złożenia pytania wstępnego powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament. |
| 2.   Jeśli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi niezwłocznie do następnego punktu porządku dziennego. | 2.   Jeśli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi niezwłocznie do następnego punktu porządku dziennego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 187

Artykuł 187

Wniosek o stwierdzenie niedopuszczlności

Wniosek o stwierdzenie niedopuszczlności

1.   W momencie otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego może zostać złożony wniosek o rezygnację z debaty nad tym punktem z powodu niedopuszczalności
  (pytanie wstępne)
  . Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie.

1.   W momencie otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego wniosek o rezygnację z debaty nad tym punktem z powodu niedopuszczalności może zostać złożony
  przez grupę polityczną lub 40 posłów.
  Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie.

Zamiar złożenia pytania wstępnego powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament.

Zamiar złożenia pytania wstępnego powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament.

2.   Jeśli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi niezwłocznie do następnego punktu porządku dziennego.

2.   Jeśli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi niezwłocznie do następnego punktu porządku dziennego.

Poprawka 212

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 188

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 188 | Artykuł 188 |
| Odesłanie do komisji | Odesłanie do komisji |
| 1.   O odesłanie sprawy do komisji może wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów podczas ustalania porządku dziennego lub przed otwarciem debaty. | 1.   O odesłanie sprawy do komisji może wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów podczas ustalania porządku dziennego lub przed otwarciem debaty. |
| Zamiar złożenia wniosku o odesłanie do komisji jest zgłaszany co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który niezwłocznie informuje o nim Parlament. | Zamiar złożenia wniosku o odesłanie do komisji jest zgłaszany co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który niezwłocznie informuje o nim Parlament. |
| 2.   O odesłanie sprawy do komisji może też wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów przed głosowaniem lub w jego trakcie. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie. | 2.   O odesłanie sprawy do komisji może też wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów przed głosowaniem lub w jego trakcie. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie. |
| 3.   Wniosek o odesłanie do komisji może być zgłoszony tylko raz w ciągu każdego z powyższych etapów procedury. | 3.   Wniosek o odesłanie do komisji może być zgłoszony tylko raz w ciągu każdego z powyższych etapów procedury. |
| 4.   Odesłanie do komisji zawiesza
  debatę nad rozpatrywanym punktem
  . | 4.   Odesłanie do komisji zawiesza
  rozpatrywanie danego punktu
  . |
| 5.   Parlament może wyznaczyć komisji termin, w jakim powinna ona przedstawić swoje wnioski. | 5.   Parlament może wyznaczyć komisji termin, w jakim powinna ona przedstawić swoje wnioski. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 188

Artykuł 188

Odesłanie do komisji

Odesłanie do komisji

1.   O odesłanie sprawy do komisji może wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów podczas ustalania porządku dziennego lub przed otwarciem debaty.

1.   O odesłanie sprawy do komisji może wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów podczas ustalania porządku dziennego lub przed otwarciem debaty.

Zamiar złożenia wniosku o odesłanie do komisji jest zgłaszany co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który niezwłocznie informuje o nim Parlament.

Zamiar złożenia wniosku o odesłanie do komisji jest zgłaszany co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który niezwłocznie informuje o nim Parlament.

2.   O odesłanie sprawy do komisji może też wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów przed głosowaniem lub w jego trakcie. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie.

2.   O odesłanie sprawy do komisji może też wnioskować grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów przed głosowaniem lub w jego trakcie. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie.

3.   Wniosek o odesłanie do komisji może być zgłoszony tylko raz w ciągu każdego z powyższych etapów procedury.

3.   Wniosek o odesłanie do komisji może być zgłoszony tylko raz w ciągu każdego z powyższych etapów procedury.

4.   Odesłanie do komisji zawiesza
  debatę nad rozpatrywanym punktem
  .

4.   Odesłanie do komisji zawiesza
  rozpatrywanie danego punktu
  .

5.   Parlament może wyznaczyć komisji termin, w jakim powinna ona przedstawić swoje wnioski.

5.   Parlament może wyznaczyć komisji termin, w jakim powinna ona przedstawić swoje wnioski.

Poprawka 213

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 190

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 190 | Artykuł 190 |
| Odroczenie debaty lub głosowania | Odroczenie debaty lub głosowania |
| 1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może w chwili otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego przedstawić wniosek o odroczenie debaty na wskazany termin. Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie. | 1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może w chwili otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego przedstawić wniosek o odroczenie debaty na wskazany termin. Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie. |
| Zamiar złożenia wniosku o odroczenie debaty powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament. | Zamiar złożenia wniosku o odroczenie debaty powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament. |
| 2.   Jeżeli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi do następnego punktu porządku dziennego. Odroczona debata jest podejmowana w wyznaczonym terminie. | 2.   Jeżeli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi do następnego punktu porządku dziennego. Odroczona debata jest podejmowana w wyznaczonym terminie. |
| 3.   Jeżeli wniosek odrzucono, nie może być on przedstawiony ponownie w trakcie tej samej sesji miesięcznej. | 3.   Jeżeli wniosek odrzucono, nie może być on przedstawiony ponownie w trakcie tej samej sesji miesięcznej. |
| 4.   Przed głosowaniem lub w jego trakcie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedstawić wniosek o odroczenie głosowania. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie. | 4.   Przed głosowaniem lub w jego trakcie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedstawić wniosek o odroczenie głosowania. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie. |
| Decyzja Parlamentu o odroczenie debaty na późniejszą sesję miesięczną powinna wskazywać, na którą sesję miesięczną debata ma zostać wpisana, przy założeniu, że porządek dzienny tej sesji miesięcznej jest ustalany zgodnie z art. 149 i art. 152 Regulaminu. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 190

Artykuł 190

Odroczenie debaty lub głosowania

Odroczenie debaty lub głosowania

1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może w chwili otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego przedstawić wniosek o odroczenie debaty na wskazany termin. Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie.

1.   Grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może w chwili otwarcia debaty nad danym punktem porządku dziennego przedstawić wniosek o odroczenie debaty na wskazany termin. Głosowanie nad tym wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie.

Zamiar złożenia wniosku o odroczenie debaty powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament.

Zamiar złożenia wniosku o odroczenie debaty powinien być zgłoszony co najmniej dwadzieścia cztery godziny wcześniej Przewodniczącemu, który informuje o nim niezwłocznie Parlament.

2.   Jeżeli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi do następnego punktu porządku dziennego. Odroczona debata jest podejmowana w wyznaczonym terminie.

2.   Jeżeli wniosek został przyjęty, Parlament przechodzi do następnego punktu porządku dziennego. Odroczona debata jest podejmowana w wyznaczonym terminie.

3.   Jeżeli wniosek odrzucono, nie może być on przedstawiony ponownie w trakcie tej samej sesji miesięcznej.

3.   Jeżeli wniosek odrzucono, nie może być on przedstawiony ponownie w trakcie tej samej sesji miesięcznej.

4.   Przed głosowaniem lub w jego trakcie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedstawić wniosek o odroczenie głosowania. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie.

4.   Przed głosowaniem lub w jego trakcie grupa polityczna lub co najmniej 40 posłów może przedstawić wniosek o odroczenie głosowania. Wniosek taki jest niezwłocznie poddawany pod głosowanie.

Decyzja Parlamentu o odroczenie debaty na późniejszą sesję miesięczną powinna wskazywać, na którą sesję miesięczną debata ma zostać wpisana, przy założeniu, że porządek dzienny tej sesji miesięcznej jest ustalany zgodnie z art. 149 i art. 152 Regulaminu.

Poprawka 214

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 191

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 191 | Artykuł 191 |
| Zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia | Zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia |
| Posiedzenie może zostać zawieszone lub zamknięte w trakcie debaty lub głosowania, jeżeli decyzję taką podejmie Parlament na podstawie propozycji Przewodniczącego lub na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów. Głosowanie nad tą propozycją lub wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie. | Posiedzenie może zostać zawieszone lub zamknięte w trakcie debaty lub głosowania, jeżeli decyzję taką podejmie Parlament na podstawie propozycji Przewodniczącego lub na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów. Głosowanie nad tą propozycją lub wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie. |
| W przypadku złożenia wniosku o zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia procedurę głosowania nad tym wnioskiem należy wszcząć bez zbędnej zwłoki. Należy stosować zwyczajowe środki ogłaszania głosowań plenarnych i zgodnie z obecną praktyką należy zapewnić posłom dość czasu na dotarcie do sali obrad plenarnych. | W przypadku złożenia wniosku o zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia procedurę głosowania nad tym wnioskiem należy wszcząć bez zbędnej zwłoki. Należy stosować zwyczajowe środki ogłaszania głosowań plenarnych i zgodnie z obecną praktyką należy zapewnić posłom dość czasu na dotarcie do sali obrad plenarnych. |
| Analogicznie do art.
  152
  ust. 2 akapit drugi Regulaminu, w przypadku odrzucenia takiego wniosku podobny wniosek nie może zostać złożony ponownie w tym samym dniu. W myśl
  interpretacji
  art.
  22 ust. 1
  Regulaminu Przewodniczący jest uprawniony do wyeliminowania nadużywania wniosków składanych na podstawie niniejszego artykułu. | Analogicznie do art.
  149a
  ust. 2 akapit drugi Regulaminu, w przypadku odrzucenia takiego wniosku podobny wniosek nie może zostać złożony ponownie w tym samym dniu. W myśl art.
  164a
  Regulaminu Przewodniczący jest uprawniony do wyeliminowania nadużywania wniosków składanych na podstawie niniejszego artykułu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 191

Artykuł 191

Zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia

Zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia

Posiedzenie może zostać zawieszone lub zamknięte w trakcie debaty lub głosowania, jeżeli decyzję taką podejmie Parlament na podstawie propozycji Przewodniczącego lub na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów. Głosowanie nad tą propozycją lub wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie.

Posiedzenie może zostać zawieszone lub zamknięte w trakcie debaty lub głosowania, jeżeli decyzję taką podejmie Parlament na podstawie propozycji Przewodniczącego lub na wniosek grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów. Głosowanie nad tą propozycją lub wnioskiem przeprowadza się niezwłocznie.

W przypadku złożenia wniosku o zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia procedurę głosowania nad tym wnioskiem należy wszcząć bez zbędnej zwłoki. Należy stosować zwyczajowe środki ogłaszania głosowań plenarnych i zgodnie z obecną praktyką należy zapewnić posłom dość czasu na dotarcie do sali obrad plenarnych.

W przypadku złożenia wniosku o zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia procedurę głosowania nad tym wnioskiem należy wszcząć bez zbędnej zwłoki. Należy stosować zwyczajowe środki ogłaszania głosowań plenarnych i zgodnie z obecną praktyką należy zapewnić posłom dość czasu na dotarcie do sali obrad plenarnych.

Analogicznie do art.
  152
  ust. 2 akapit drugi Regulaminu, w przypadku odrzucenia takiego wniosku podobny wniosek nie może zostać złożony ponownie w tym samym dniu. W myśl
  interpretacji
  art.
  22 ust. 1
  Regulaminu Przewodniczący jest uprawniony do wyeliminowania nadużywania wniosków składanych na podstawie niniejszego artykułu.

Analogicznie do art.
  149a
  ust. 2 akapit drugi Regulaminu, w przypadku odrzucenia takiego wniosku podobny wniosek nie może zostać złożony ponownie w tym samym dniu. W myśl art.
  164a
  Regulaminu Przewodniczący jest uprawniony do wyeliminowania nadużywania wniosków składanych na podstawie niniejszego artykułu.

Poprawka 215

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 192

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 192 | Artykuł 192 |
| Protokół obrad | Protokół obrad |
| 1.   Protokół każdego posiedzenia, opisujący szczegółowo obrady i decyzje Parlamentu oraz nazwiska mówców, jest
  doręczany
  najpóźniej na pół godziny przed rozpoczęciem popołudniowej części następnego posiedzenia. | 1.   Protokół każdego posiedzenia, opisujący szczegółowo obrady i decyzje Parlamentu oraz
  zawierający
  nazwiska mówców,
  a także wyniki wszystkich głosowań nad wszystkimi poprawkami,
  jest
  udostępniany
  najpóźniej na pół godziny przed rozpoczęciem popołudniowej części następnego posiedzenia. |
| W ramach procedur ustawodawczych za „decyzje” w rozumieniu niniejszego artykułu uważa się także wszelkie poprawki przyjęte przez Parlament, nawet jeśli ostatecznie odnośny wniosek Komisji, zgodnie z art. 60 ust. 1, lub stanowisko Rady, zgodnie z art. 68 ust. 3, zostają odrzucone. | |
| | 1a.
     
  Wykaz dokumentów będących podstawą debat oraz decyzji Parlamentu jest publikowany w protokole. |
| 2.   Na początku popołudniowej części każdego posiedzenia Przewodniczący przedkłada Parlamentowi do zatwierdzenia protokół poprzedniego posiedzenia. | 2.   Na początku popołudniowej części każdego posiedzenia Przewodniczący przedkłada Parlamentowi do zatwierdzenia protokół poprzedniego posiedzenia. |
| 3.   Jeżeli do protokołu zgłoszono zastrzeżenia, Parlament decyduje w razie potrzeby o wzięciu pod uwagę żądanych zmian. Poseł nie może zabierać głosu w tej sprawie dłużej niż jedną minutę. | 3.   Jeżeli do protokołu zgłoszono zastrzeżenia, Parlament decyduje w razie potrzeby o wzięciu pod uwagę żądanych zmian. Poseł nie może zabierać głosu w tej sprawie dłużej niż jedną minutę. |
| 4.   Protokół opatrzony podpisem Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego jest przechowywany w archiwach Parlamentu. Zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | 4.   Protokół opatrzony podpisem Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego jest przechowywany w archiwach Parlamentu. Zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 192

Artykuł 192

Protokół obrad

Protokół obrad

1.   Protokół każdego posiedzenia, opisujący szczegółowo obrady i decyzje Parlamentu oraz nazwiska mówców, jest
  doręczany
  najpóźniej na pół godziny przed rozpoczęciem popołudniowej części następnego posiedzenia.

1.   Protokół każdego posiedzenia, opisujący szczegółowo obrady i decyzje Parlamentu oraz
  zawierający
  nazwiska mówców,
  a także wyniki wszystkich głosowań nad wszystkimi poprawkami,
  jest
  udostępniany
  najpóźniej na pół godziny przed rozpoczęciem popołudniowej części następnego posiedzenia.

W ramach procedur ustawodawczych za „decyzje” w rozumieniu niniejszego artykułu uważa się także wszelkie poprawki przyjęte przez Parlament, nawet jeśli ostatecznie odnośny wniosek Komisji, zgodnie z art. 60 ust. 1, lub stanowisko Rady, zgodnie z art. 68 ust. 3, zostają odrzucone.

1a.
     
  Wykaz dokumentów będących podstawą debat oraz decyzji Parlamentu jest publikowany w protokole.

2.   Na początku popołudniowej części każdego posiedzenia Przewodniczący przedkłada Parlamentowi do zatwierdzenia protokół poprzedniego posiedzenia.

2.   Na początku popołudniowej części każdego posiedzenia Przewodniczący przedkłada Parlamentowi do zatwierdzenia protokół poprzedniego posiedzenia.

3.   Jeżeli do protokołu zgłoszono zastrzeżenia, Parlament decyduje w razie potrzeby o wzięciu pod uwagę żądanych zmian. Poseł nie może zabierać głosu w tej sprawie dłużej niż jedną minutę.

3.   Jeżeli do protokołu zgłoszono zastrzeżenia, Parlament decyduje w razie potrzeby o wzięciu pod uwagę żądanych zmian. Poseł nie może zabierać głosu w tej sprawie dłużej niż jedną minutę.

4.   Protokół opatrzony podpisem Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego jest przechowywany w archiwach Parlamentu. Zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.   Protokół opatrzony podpisem Przewodniczącego i Sekretarza Generalnego jest przechowywany w archiwach Parlamentu. Zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Poprawka 216

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 194

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 194 | Artykuł 194 |
| Pełne sprawozdanie z obrad | Pełne sprawozdanie z obrad |
| 1.   Pełne sprawozdanie z obrad jest sporządzane dla każdego posiedzenia w formie wielojęzycznego dokumentu, w którym wszystkie wypowiedzi zamieszczane są w 
  oryginalnej wersji językowej
  . | 1.   Pełne sprawozdanie z obrad jest sporządzane dla każdego posiedzenia w formie wielojęzycznego dokumentu, w którym wszystkie wypowiedzi zamieszczane są w 
  oryginalnym języku urzędowym
  . |
| | 1a.
     
  Przewodniczący, bez uszczerbku dla swych innych uprawnień porządkowych, może polecić usunięcie z pełnych sprawozdań wystąpień posłów, którym nie udzielono głosu lub którzy kontynuowali wystąpienie po przekroczeniu przydzielonego im czasu. |
| 2.   Mówcy mogą wprowadzać zmiany w tekstach swoich wypowiedzi w terminie pięciu dni roboczych. Zmiany przesyła się w tym terminie do Sekretariatu. | 2.   Mówcy mogą wprowadzać zmiany w tekstach swoich wypowiedzi w terminie pięciu dni roboczych. Zmiany przesyła się w tym terminie do Sekretariatu. |
| 3.   Wielojęzyczne pełne sprawozdanie jest publikowane jako załącznik do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i zachowywane w archiwach Parlamentu. | 3.   Wielojęzyczne pełne sprawozdanie jest publikowane jako załącznik do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i zachowywane w archiwach Parlamentu. |
| 4.   Pisemnego tłumaczenia fragmentów pełnego sprawozdania na którykolwiek z języków urzędowych dokonuje się na wniosek posła. W razie potrzeby tłumaczenie dostarcza się w krótkim czasie. | 4.   Pisemnego tłumaczenia fragmentów pełnego sprawozdania na którykolwiek z języków urzędowych dokonuje się na wniosek posła. W razie potrzeby tłumaczenie dostarcza się w krótkim czasie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 194

Artykuł 194

Pełne sprawozdanie z obrad

Pełne sprawozdanie z obrad

1.   Pełne sprawozdanie z obrad jest sporządzane dla każdego posiedzenia w formie wielojęzycznego dokumentu, w którym wszystkie wypowiedzi zamieszczane są w 
  oryginalnej wersji językowej
  .

1.   Pełne sprawozdanie z obrad jest sporządzane dla każdego posiedzenia w formie wielojęzycznego dokumentu, w którym wszystkie wypowiedzi zamieszczane są w 
  oryginalnym języku urzędowym
  .

1a.
     
  Przewodniczący, bez uszczerbku dla swych innych uprawnień porządkowych, może polecić usunięcie z pełnych sprawozdań wystąpień posłów, którym nie udzielono głosu lub którzy kontynuowali wystąpienie po przekroczeniu przydzielonego im czasu.

2.   Mówcy mogą wprowadzać zmiany w tekstach swoich wypowiedzi w terminie pięciu dni roboczych. Zmiany przesyła się w tym terminie do Sekretariatu.

2.   Mówcy mogą wprowadzać zmiany w tekstach swoich wypowiedzi w terminie pięciu dni roboczych. Zmiany przesyła się w tym terminie do Sekretariatu.

3.   Wielojęzyczne pełne sprawozdanie jest publikowane jako załącznik do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i zachowywane w archiwach Parlamentu.

3.   Wielojęzyczne pełne sprawozdanie jest publikowane jako załącznik do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i zachowywane w archiwach Parlamentu.

4.   Pisemnego tłumaczenia fragmentów pełnego sprawozdania na którykolwiek z języków urzędowych dokonuje się na wniosek posła. W razie potrzeby tłumaczenie dostarcza się w krótkim czasie.

4.   Pisemnego tłumaczenia fragmentów pełnego sprawozdania na którykolwiek z języków urzędowych dokonuje się na wniosek posła. W razie potrzeby tłumaczenie dostarcza się w krótkim czasie.

Poprawka 217

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 195

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 195 | Artykuł 195 |
| Audiowizualny zapis obrad | Audiowizualny zapis obrad |
| 1.   Obrady Parlamentu są transmitowane w czasie rzeczywistym na jego stronie internetowej w językach, w których są prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych. | 1.   Obrady Parlamentu są transmitowane w czasie rzeczywistym na jego stronie internetowej w językach, w których są prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych. |
| 2.   Natychmiast po posiedzeniu sporządza się zindeksowany audiowizualny zapis obrad w językach, w których były prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych i udostępnia się go na stronie internetowej Parlamentu przez
  całą trwającą
  i kolejną kadencję parlamentarną, po czym zostaje on zachowany w archiwach Parlamentu. Audiowizualny zapis obrad zostaje powiązany z wielojęzycznym pełnym sprawozdaniem z obrad, gdy tylko staje się ono dostępne. | 2.   Natychmiast po posiedzeniu sporządza się zindeksowany audiowizualny zapis obrad w językach, w których były prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych i udostępnia się go na stronie internetowej Parlamentu przez
  pozostały okres bieżącej kadencji
  i 
  całą
  kolejną kadencję parlamentarną, po czym zostaje on zachowany w archiwach Parlamentu. Audiowizualny zapis obrad zostaje powiązany z wielojęzycznym pełnym sprawozdaniem z obrad, gdy tylko staje się ono dostępne. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 195

Artykuł 195

Audiowizualny zapis obrad

Audiowizualny zapis obrad

1.   Obrady Parlamentu są transmitowane w czasie rzeczywistym na jego stronie internetowej w językach, w których są prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych.

1.   Obrady Parlamentu są transmitowane w czasie rzeczywistym na jego stronie internetowej w językach, w których są prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych.

2.   Natychmiast po posiedzeniu sporządza się zindeksowany audiowizualny zapis obrad w językach, w których były prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych i udostępnia się go na stronie internetowej Parlamentu przez
  całą trwającą
  i kolejną kadencję parlamentarną, po czym zostaje on zachowany w archiwach Parlamentu. Audiowizualny zapis obrad zostaje powiązany z wielojęzycznym pełnym sprawozdaniem z obrad, gdy tylko staje się ono dostępne.

2.   Natychmiast po posiedzeniu sporządza się zindeksowany audiowizualny zapis obrad w językach, w których były prowadzone, wraz z wielojęzyczną ścieżką dźwiękową ze wszystkich aktywnych kabin tłumaczeniowych i udostępnia się go na stronie internetowej Parlamentu przez
  pozostały okres bieżącej kadencji
  i 
  całą
  kolejną kadencję parlamentarną, po czym zostaje on zachowany w archiwach Parlamentu. Audiowizualny zapis obrad zostaje powiązany z wielojęzycznym pełnym sprawozdaniem z obrad, gdy tylko staje się ono dostępne.

Poprawka 218

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł VIII – rozdział 1 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| KOMIS JE
  — POWOŁYWANIE I KOMPETENCJE | KOMISJE |

Tekst obowiązujący

Poprawka

KOMIS JE
  — POWOŁYWANIE I KOMPETENCJE

KOMISJE

Poprawka 219

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 196

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 196 | Artykuł 196 |
| Powoływanie komisji stałych | Powoływanie komisji stałych |
| Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje komisje stałe
  , których
  kompetencje są określone w załączniku do Regulaminu (22).
  Wybór
  członków komisji następuje podczas pierwszej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu oraz ponownie po upływie dwóch i pół roku. | Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje komisje stałe
  . Ich
  kompetencje są określone w załączniku do Regulaminu (22)

  , który przyjmuje się większością oddanych głosów
  .
  Powołanie
  członków komisji następuje podczas pierwszej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu oraz ponownie po upływie dwóch i pół roku. |
| Kompetencje komisji stałych mogą zostać
  ustalone
  w innym terminie niż data powołania komisji. | Kompetencje komisji stałych mogą zostać
  określone
  w innym terminie niż data powołania komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 196

Artykuł 196

Powoływanie komisji stałych

Powoływanie komisji stałych

Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje komisje stałe
  , których
  kompetencje są określone w załączniku do Regulaminu (22).
  Wybór
  członków komisji następuje podczas pierwszej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu oraz ponownie po upływie dwóch i pół roku.

Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje komisje stałe
  . Ich
  kompetencje są określone w załączniku do Regulaminu (22)

  , który przyjmuje się większością oddanych głosów
  .
  Powołanie
  członków komisji następuje podczas pierwszej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu oraz ponownie po upływie dwóch i pół roku.

Kompetencje komisji stałych mogą zostać
  ustalone
  w innym terminie niż data powołania komisji.

Kompetencje komisji stałych mogą zostać
  określone
  w innym terminie niż data powołania komisji.

Poprawka 220

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 197

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 197 | Artykuł 197 |
| Powoływanie komisji specjalnych | Komisje specjalne |
| Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament może w każdej chwili powołać komisje specjalne, których
  uprawnienia
  ,
  skład
  i 
  okres funkcjonowania
  są ustalane równocześnie z decyzją o ich powołaniu.
  Komisje te są powoływane na nie dłużej niż dwanaście miesięcy, chyba że pod koniec tego okresu Parlament zadecyduje o przedłużeniu okresu ich funkcjonowania. | 1.   Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament może w każdej chwili powołać komisje specjalne, których
  kompetencje
  ,
  wielkość liczbowa
  i 
  długość kadencji
  są ustalane równocześnie z decyzją o ich powołaniu. |
| Z uwagi na fakt, iż uprawnienia, skład i okres funkcjonowania komisji specjalnych są określane równocześnie z decyzją o ich powołaniu, Parlament nie może później modyfikować ich kompetencji, niezależnie od tego, czy chodzi o ich ograniczenie czy rozszerzenie. | |
| | 1a.
     
  Kadencja komisji specjalnych nie przekracza 12 miesięcy, chyba że pod koniec tego okresu Parlament ją przedłuży. Kadencja komisji specjalnej rozpoczyna się z dniem jej posiedzenia inauguracyjnego, chyba że w decyzji Parlamentu powołującej komisję specjalną postanowiono inaczej. |
| | 1b.
     
  Komisje specjalne nie mogą wydawać opinii dla innych komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 197

Artykuł 197

Powoływanie komisji specjalnych

Komisje specjalne

Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament może w każdej chwili powołać komisje specjalne, których
  uprawnienia
  ,
  skład
  i 
  okres funkcjonowania
  są ustalane równocześnie z decyzją o ich powołaniu.
  Komisje te są powoływane na nie dłużej niż dwanaście miesięcy, chyba że pod koniec tego okresu Parlament zadecyduje o przedłużeniu okresu ich funkcjonowania.

1.   Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament może w każdej chwili powołać komisje specjalne, których
  kompetencje
  ,
  wielkość liczbowa
  i 
  długość kadencji
  są ustalane równocześnie z decyzją o ich powołaniu.

Z uwagi na fakt, iż uprawnienia, skład i okres funkcjonowania komisji specjalnych są określane równocześnie z decyzją o ich powołaniu, Parlament nie może później modyfikować ich kompetencji, niezależnie od tego, czy chodzi o ich ograniczenie czy rozszerzenie.

1a.
     
  Kadencja komisji specjalnych nie przekracza 12 miesięcy, chyba że pod koniec tego okresu Parlament ją przedłuży. Kadencja komisji specjalnej rozpoczyna się z dniem jej posiedzenia inauguracyjnego, chyba że w decyzji Parlamentu powołującej komisję specjalną postanowiono inaczej.

1b.
     
  Komisje specjalne nie mogą wydawać opinii dla innych komisji.

Poprawki 221 i 307

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 198

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 198 | Artykuł 198 |
| Komisje śledcze | Komisje śledcze |
| 1.   
  Na
  wniosek jednej czwartej swoich członków Parlament może powołać komisję śledczą do zbadania zarzutów naruszenia
  prawa Unii
  lub niewłaściwego administrowania w 
  jego stosowaniu
  przez instytucje lub organy Unii, administrację publiczną jednego z państw członkowskich albo osoby upoważnione przez prawo Unii do jego stosowania. | 1.   
  Zgodnie z art. 226 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 2 decyzji 95/167/WE, Euratom, EWWiS Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. w sprawie szczegółowych przepisów regulujących egzekwowanie przez Parlament Europejski jego prawa do prowadzenia dochodzeń, na
  wniosek jednej czwartej swoich członków Parlament może powołać komisję śledczą do zbadania zarzutów naruszenia lub niewłaściwego administrowania w 
  stosowaniu prawa Unii
  przez instytucje lub organy Unii, administrację publiczną jednego z państw członkowskich albo osoby upoważnione przez prawo Unii do jego stosowania. |
| Decyzja o powołaniu komisji śledczej jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie jednego miesiąca. Parlament stosuje ponadto wszelkie środki konieczne do podania tej decyzji w jak najszerszym zakresie do wiadomości publicznej. | |
| | Poprawki nie mogą dotyczyć przedmiotu postępowania, określanego przez jedną czwartą posłów do Parlamentu, ani terminu wyznaczonego w ust. 10. |
| | 1a.
     
  Decyzja o powołaniu komisji śledczej jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie jednego miesiąca od jej podjęcia. |
| 2.   Tryb funkcjonowania komisji śledczej regulowany jest postanowieniami niniejszego Regulaminu odnoszącymi się do komisji, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień szczególnych niniejszego artykułu oraz
  załączonej do niniejszego Regulaminu
  decyzji
  Parlamentu Europejskiego
  ,
  Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. dotyczącej zasad wykonywania uprawnień śledczych przez Parlament Europejski

   (23). | 2.   Tryb funkcjonowania komisji śledczej regulowany jest postanowieniami niniejszego Regulaminu odnoszącymi się do komisji, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień szczególnych niniejszego artykułu oraz decyzji
  95/167/WE, Euratom
  ,
  EWWiS
  . |
| 3.   Wniosek o powołanie komisji śledczej powinien określać przedmiot postępowania oraz zawierać szczegółowe uzasadnienie jego wszczęcia. Parlament
  , na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących,
  podejmuje decyzję w kwestii powołania komisji, a w przypadku decyzji pozytywnej również w kwestii jej składu
  , zgodnie z postanowieniami art. 199
  . | 3.   Wniosek o powołanie komisji śledczej powinien określać przedmiot postępowania oraz zawierać szczegółowe uzasadnienie jego wszczęcia. Parlament podejmuje decyzję w kwestii powołania komisji, a w przypadku decyzji pozytywnej również w kwestii jej składu
  liczbowego
  . |
| 4.   
  Komisja śledcza kończy swoje prace wraz z przedłożeniem sprawozdania w terminie nie przekraczającym dwunastu miesięcy. Parlament może dwukrotnie zdecydować o przedłużeniu tego terminu o kolejne trzy miesiące. | |
| Prawo do głosowania w komisji mają jedynie jej członkowie lub, w przypadku ich nieobecności, stali zastępcy. | |
| | 4a.
     
  Komisje śledcze nie mogą wydawać opinii dla innych komisji. |
| | 4b.
     
  Prawo do głosowania w komisji śledczej mają jedynie jej członkowie lub, w przypadku ich nieobecności, ich zastępcy. |
| 5.   Komisja śledcza wybiera swojego przewodniczącego i 
  dwóch
  wiceprzewodniczących oraz powołuje jednego lub kilku sprawozdawców. Komisja może ponadto powierzać swoim członkom konkretne zadania lub przekazać im kompetencje, przy czym są oni obowiązani składać szczegółowe sprawozdania. | 5.   Komisja śledcza wybiera swojego przewodniczącego i wiceprzewodniczących oraz powołuje jednego lub kilku sprawozdawców. Komisja może ponadto powierzać swoim członkom konkretne zadania lub przekazać im kompetencje, przy czym są oni obowiązani składać szczegółowe sprawozdania. |
| W razie konieczności lub w pilnych przypadkach
  prezydium przejmuje
  czynności komisji pomiędzy jej posiedzeniami, z zastrzeżeniem ich zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu. | 5a.
     W razie konieczności lub w pilnych przypadkach
  koordynatorzy komisji przejmują
  czynności komisji pomiędzy jej posiedzeniami, z zastrzeżeniem ich zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu. |
| 6.   
  Jeżeli komisja śledcza uzna, że zostało naruszone jedno z jej praw, zwraca się do Przewodniczącego Parlamentu z propozycją podjęcia odpowiednich środków. | |
| 7.   
  Komisja śledcza może zwrócić się do instytucji lub osób wymienionych w art. 3 decyzji, o której mowa w ustępie 2, w celu przeprowadzenia przesłuchania lub uzyskania dokumentów. | |
| Koszty przejazdu oraz pobytu członków i urzędników instytucji oraz organów Unii są pokrywane przez te organy i instytucje. Koszty przejazdu oraz pobytu pozostałych osób, które stają przed komisją śledczą, zwraca Parlament Europejski, zgodnie z zasadami stosowanymi do przesłuchań biegłych. | |
| Każda osoba wezwana do złożenia zeznań przed komisją śledczą może powoływać się na prawa, które przysługiwałyby jej jako świadkowi przed sądem w kraju jej pochodzenia. Powinna ona zostać poinformowana o tych prawach przed rozpoczęciem przesłuchania. | |
| W odniesieniu do języków używanych w komisji śledczej zastosowanie mają postanowienia art. 158. Jednakże prezydium komisji: | 7.   W odniesieniu do języków używanych w komisji śledczej zastosowanie mają postanowienia art. 158. Jednakże prezydium komisji: |
| — | może ograniczyć zakres tłumaczenia ustnego do języków urzędowych używanych przez osoby biorące udział w pracach, jeśli uzna to za niezbędne dla zachowania poufności, oraz |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 198

Artykuł 198

Komisje śledcze

Komisje śledcze

1.   
  Na
  wniosek jednej czwartej swoich członków Parlament może powołać komisję śledczą do zbadania zarzutów naruszenia
  prawa Unii
  lub niewłaściwego administrowania w 
  jego stosowaniu
  przez instytucje lub organy Unii, administrację publiczną jednego z państw członkowskich albo osoby upoważnione przez prawo Unii do jego stosowania.

1.   
  Zgodnie z art. 226 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 2 decyzji 95/167/WE, Euratom, EWWiS Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. w sprawie szczegółowych przepisów regulujących egzekwowanie przez Parlament Europejski jego prawa do prowadzenia dochodzeń, na
  wniosek jednej czwartej swoich członków Parlament może powołać komisję śledczą do zbadania zarzutów naruszenia lub niewłaściwego administrowania w 
  stosowaniu prawa Unii
  przez instytucje lub organy Unii, administrację publiczną jednego z państw członkowskich albo osoby upoważnione przez prawo Unii do jego stosowania.

Decyzja o powołaniu komisji śledczej jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie jednego miesiąca. Parlament stosuje ponadto wszelkie środki konieczne do podania tej decyzji w jak najszerszym zakresie do wiadomości publicznej.

Poprawki nie mogą dotyczyć przedmiotu postępowania, określanego przez jedną czwartą posłów do Parlamentu, ani terminu wyznaczonego w ust. 10.

1a.
     
  Decyzja o powołaniu komisji śledczej jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w terminie jednego miesiąca od jej podjęcia.

2.   Tryb funkcjonowania komisji śledczej regulowany jest postanowieniami niniejszego Regulaminu odnoszącymi się do komisji, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień szczególnych niniejszego artykułu oraz
  załączonej do niniejszego Regulaminu
  decyzji
  Parlamentu Europejskiego
  ,
  Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. dotyczącej zasad wykonywania uprawnień śledczych przez Parlament Europejski

   (23).

2.   Tryb funkcjonowania komisji śledczej regulowany jest postanowieniami niniejszego Regulaminu odnoszącymi się do komisji, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień szczególnych niniejszego artykułu oraz decyzji
  95/167/WE, Euratom
  ,
  EWWiS
  .

3.   Wniosek o powołanie komisji śledczej powinien określać przedmiot postępowania oraz zawierać szczegółowe uzasadnienie jego wszczęcia. Parlament
  , na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących,
  podejmuje decyzję w kwestii powołania komisji, a w przypadku decyzji pozytywnej również w kwestii jej składu
  , zgodnie z postanowieniami art. 199
  .

3.   Wniosek o powołanie komisji śledczej powinien określać przedmiot postępowania oraz zawierać szczegółowe uzasadnienie jego wszczęcia. Parlament podejmuje decyzję w kwestii powołania komisji, a w przypadku decyzji pozytywnej również w kwestii jej składu
  liczbowego
  .

4.   
  Komisja śledcza kończy swoje prace wraz z przedłożeniem sprawozdania w terminie nie przekraczającym dwunastu miesięcy. Parlament może dwukrotnie zdecydować o przedłużeniu tego terminu o kolejne trzy miesiące.

Prawo do głosowania w komisji mają jedynie jej członkowie lub, w przypadku ich nieobecności, stali zastępcy.

4a.
     
  Komisje śledcze nie mogą wydawać opinii dla innych komisji.

4b.
     
  Prawo do głosowania w komisji śledczej mają jedynie jej członkowie lub, w przypadku ich nieobecności, ich zastępcy.

5.   Komisja śledcza wybiera swojego przewodniczącego i 
  dwóch
  wiceprzewodniczących oraz powołuje jednego lub kilku sprawozdawców. Komisja może ponadto powierzać swoim członkom konkretne zadania lub przekazać im kompetencje, przy czym są oni obowiązani składać szczegółowe sprawozdania.

5.   Komisja śledcza wybiera swojego przewodniczącego i wiceprzewodniczących oraz powołuje jednego lub kilku sprawozdawców. Komisja może ponadto powierzać swoim członkom konkretne zadania lub przekazać im kompetencje, przy czym są oni obowiązani składać szczegółowe sprawozdania.

W razie konieczności lub w pilnych przypadkach
  prezydium przejmuje
  czynności komisji pomiędzy jej posiedzeniami, z zastrzeżeniem ich zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu.

5a.
     W razie konieczności lub w pilnych przypadkach
  koordynatorzy komisji przejmują
  czynności komisji pomiędzy jej posiedzeniami, z zastrzeżeniem ich zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu.

6.   
  Jeżeli komisja śledcza uzna, że zostało naruszone jedno z jej praw, zwraca się do Przewodniczącego Parlamentu z propozycją podjęcia odpowiednich środków.

7.   
  Komisja śledcza może zwrócić się do instytucji lub osób wymienionych w art. 3 decyzji, o której mowa w ustępie 2, w celu przeprowadzenia przesłuchania lub uzyskania dokumentów.

Koszty przejazdu oraz pobytu członków i urzędników instytucji oraz organów Unii są pokrywane przez te organy i instytucje. Koszty przejazdu oraz pobytu pozostałych osób, które stają przed komisją śledczą, zwraca Parlament Europejski, zgodnie z zasadami stosowanymi do przesłuchań biegłych.

Każda osoba wezwana do złożenia zeznań przed komisją śledczą może powoływać się na prawa, które przysługiwałyby jej jako świadkowi przed sądem w kraju jej pochodzenia. Powinna ona zostać poinformowana o tych prawach przed rozpoczęciem przesłuchania.

W odniesieniu do języków używanych w komisji śledczej zastosowanie mają postanowienia art. 158. Jednakże prezydium komisji:

7.   W odniesieniu do języków używanych w komisji śledczej zastosowanie mają postanowienia art. 158. Jednakże prezydium komisji:

—

może ograniczyć zakres tłumaczenia ustnego do języków urzędowych używanych przez osoby biorące udział w pracach, jeśli uzna to za niezbędne dla zachowania poufności, oraz

| — | może ograniczyć zakres tłumaczenia ustnego do języków urzędowych używanych przez osoby biorące udział w pracach, jeśli uzna to za niezbędne dla zachowania poufności, oraz |
| --- | --- |

—

może ograniczyć zakres tłumaczenia ustnego do języków urzędowych używanych przez osoby biorące udział w pracach, jeśli uzna to za niezbędne dla zachowania poufności, oraz

| — | podejmuje decyzje w sprawie tłumaczenia pisemnego otrzymanych dokumentów tak, aby komisja mogła szybko i skutecznie wywiązać się ze swoich obowiązków, przy zachowaniu wymaganej tajności i poufności. |
| --- | --- |

—

podejmuje decyzje w sprawie tłumaczenia pisemnego otrzymanych dokumentów tak, aby komisja mogła szybko i skutecznie wywiązać się ze swoich obowiązków, przy zachowaniu wymaganej tajności i poufności.

| — | podejmuje decyzje w sprawie tłumaczenia pisemnego otrzymanych dokumentów tak, aby komisja mogła szybko i skutecznie wywiązać się ze swoich obowiązków, przy zachowaniu wymaganej tajności i poufności. |
| --- | --- |

—

podejmuje decyzje w sprawie tłumaczenia pisemnego otrzymanych dokumentów tak, aby komisja mogła szybko i skutecznie wywiązać się ze swoich obowiązków, przy zachowaniu wymaganej tajności i poufności.

8.   
  Przewodniczący komisji śledczej czuwa wraz z jej prezydium nad przestrzeganiem tajnego lub poufnego charakteru prac i uprzedza w tym zakresie jej członków w odpowiednim czasie.

Przypomina on również wyraźnie o treści postanowień art. 2 ust. 2 wyżej wymienionej decyzji. Zastosowanie mają postanowienia części A załącznika VII do Regulaminu.

9.   
  Dokumenty tajne i poufne rozpatrywane są z zastosowaniem środków technicznych zapewniających osobisty dostęp do tych dokumentów wyłącznie posłom odpowiedzialnym za ich rozpatrywanie. Posłowie ci zobowiązują się uroczyście, że nie udostępnią żadnej innej osobie informacji tajnych lub poufnych w rozumieniu niniejszego artykułu oraz że użyją ich jedynie w celu przygotowania sprawozdania dla komisji śledczej. Posiedzenia odbywają się w salach wyposażonych w ten sposób, aby obrady nie mogły być słyszane przez osoby nieupoważnione.

9a.
     
  W przypadku gdy zarzuty naruszenia lub niewłaściwego stosowania prawa Unii wskazują na możliwą odpowiedzialność instytucji lub organu państwa członkowskiego, komisja śledcza może zwrócić się do parlamentu danego państwa członkowskiego o współpracę w śledztwie.

10.   
  Po zakończeniu
  prac
  komisja śledcza przedstawia Parlamentowi sprawozdanie dotyczące ich wyników, uwzględniające
  w 
  razie potrzeby
  opinie mniejszości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 56. Sprawozdanie to jest publikowane.

10.   
  Komisja śledcza kończy swoje prace wraz z przedstawieniem sprawozdania z wynikami
  prac
  w terminie nieprzekraczającym dwunastu miesięcy od jej posiedzenia inauguracyjnego. Parlament może dwukrotnie zdecydować o przedłużeniu tego terminu o kolejne trzy miesiące.
   W 
  stosownym przypadku sprawozdanie może zawierać
  opinie mniejszości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 56. Sprawozdanie to jest publikowane.

Na wniosek komisji śledczej Parlament przeprowadza debatę nad sprawozdaniem w trakcie pierwszej sesji miesięcznej następującej po jego przedstawieniu.

Na wniosek komisji śledczej Parlament przeprowadza debatę nad sprawozdaniem w trakcie pierwszej sesji miesięcznej następującej po jego przedstawieniu.

Komisja śledcza może również przedłożyć Parlamentowi projekt zalecenia dla instytucji lub organów Wspólnot Europejskich albo państw członkowskich.

10a.
     Komisja śledcza może również przedłożyć Parlamentowi projekt zalecenia dla instytucji lub organów Wspólnot Europejskich albo państw członkowskich.

11.   Przewodniczący Parlamentu zobowiązuje właściwą zgodnie z załącznikiem VI komisję do kontroli działań podjętych na podstawie wyników prac komisji śledczej i, w razie potrzeby, do przygotowania sprawozdania na ten temat. Podejmuje on wszelkie inne środki, jakie uzna za stosowne, w celu zapewnienia podjęcia konkretnych działań w związku z wynikami postępowania. Zgodnie z art. 199 ust. 2, poprawki mogą być wnoszone wyłącznie do propozycji Konferencji Przewodniczących dotyczącej składu komisji śledczej (ust. 3).

11.   Przewodniczący Parlamentu zobowiązuje właściwą zgodnie z załącznikiem VI komisję do kontroli działań podjętych na podstawie wyników prac komisji śledczej i, w razie potrzeby, do przygotowania sprawozdania na ten temat. Podejmuje on wszelkie inne środki, jakie uzna za stosowne, w celu zapewnienia podjęcia konkretnych działań w związku z wynikami postępowania. Zgodnie z art. 199 ust. 2, poprawki mogą być wnoszone wyłącznie do propozycji Konferencji Przewodniczących dotyczącej składu komisji śledczej (ust. 3).

Zgodnie z art. 199 ust. 2, poprawki mogą być wnoszone wyłącznie do propozycji Konferencji Przewodniczących dotyczącej składu komisji śledczej (ust. 3).

Poprawki nie mogą dotyczyć przedmiotu postępowania ustalonego przez jedną czwartą członków Parlamentu (ust. 3), ani terminu wyznaczonego w ust. 4.

(Ustęp 1 akapit drugi dodaje się jako wykładnię.)

Poprawka 222

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 199

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 199 | Artykuł 199 |
| Skład komisji | Skład komisji |
| 1.   
  Wybór członków
  komisji i komisji śledczych
  następuje po wyznaczeniu kandydatów
  przez grupy polityczne oraz posłów niezrzeszonych.
  Konferencja Przewodniczących przedstawia kandydatury Parlamentowi. Skład komisji odzwierciedla w miarę możliwości skład Parlamentu. | 1.   
  Członkowie
  komisji
  , komisji specjalnych
  i komisji śledczych
  są powoływani
  przez grupy polityczne oraz posłów niezrzeszonych. |
| | Konferencja Przewodniczących określa termin, do którego grupy polityczne oraz posłowie niezrzeszeni powiadamiają Przewodniczącego o powołanych członkach, a ten następnie ogłasza powołanych członków na posiedzeniu plenarnym. |
| W przypadku gdy poseł zmienia grupę polityczną, zachowuje on miejsca w komisjach parlamentarnych do końca dwuipółrocznej kadencji. Jednakże, jeżeli fakt zmiany grupy politycznej przez jednego z posłów zakłóca równowagę w zakresie reprezentacji różnych opcji politycznych w jednej z komisji, Konferencja Przewodniczących musi, zgodnie z procedurą, o której mowa w drugim zdaniu ustępu 1, przedstawić nowe propozycje składu tej komisji, przy zachowaniu indywidualnych praw danego posła. | |
| Proporcjonalność podziału miejsc w komisjach między grupami politycznymi nie powinna odbiegać od najbardziej odpowiedniej liczby całkowitej. Jeśli jakaś grupa postanowi nie zasiadać w komisji, miejsca w komisji pozostają wolne i wielkość komisji jest zmniejszona o odpowiednią liczbę. Nie należy zezwalać na wymianę miejsc między grupami politycznymi. | |
| | 1a.
     
  Skład komisji odzwierciedla, w miarę możliwości, skład Parlamentu. Podział miejsc w komisjach między grupami politycznymi musi stanowić najbliższą liczbę całkowitą powyżej albo najbliższą liczbę całkowitą poniżej obliczonej proporcji. |
| | Jeżeli grupom politycznym nie uda się osiągnąć porozumienia co do należnego im udziału w komisji lub komisjach, decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących. |
| | 1b.
     
  Jeżeli grupa polityczna postanowi nie zasiadać w komisji lub jeżeli grupie politycznej nie uda się powołać swoich członków w terminie wyznaczonym przez Konferencję Przewodniczących, miejsca w komisji pozostają wolne. Wymianę miejsc między grupami politycznymi jest niedopuszczalna. |
| | 1c.
     
  Jeżeli fakt zmiany grupy politycznej przez jednego z posłów zakłóca proporcjonalny podział miejsc w komisji zgodnie z ust. 1a, a grupom politycznym nie udaje się dojść do porozumienia, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi przepisami, Konferencja Przewodniczących podejmuje niezbędne decyzje. |
| | 1d.
     
  O wszelkich postanowionych zmianach dotyczących powołania przez grupy polityczne i posłów niezrzeszonych należy informować przewodniczącego, który ogłasza to Parlamentowi najpóźniej na początku kolejnego posiedzenia. Decyzje te wchodzą w życie z dniem ich ogłoszenia. |
| | 1e.
     
  Grupy polityczne i posłowie niezrzeszeni mogą powołać do każdej komisji zastępców w liczbie nieprzekraczającej liczby członków, jaką grupa polityczna lub posłowie niezrzeszeni mają prawo powołać do danej komisji. Przewodniczący musi zostać poinformowany o powołaniu zastępców. Zastępcy są uprawnieni do uczestnictwa w posiedzeniach komisji, zabierania głosu, a także do głosowania w razie nieobecności członka komisji. |
| | 1f.
     
  W przypadku nieobecności członka komisji, gdy nie powołano jego zastępców lub są oni nieobecni, członek komisji może wyznaczyć do zastępowania go na posiedzeniach innego posła z tej samej grupy politycznej lub – gdy członek jest posłem niezrzeszonym – innego posła niezrzeszonego, z prawem do głosowania. Nazwisko zastępcy należy zgłosić przewodniczącemu komisji najpóźniej przed rozpoczęciem głosowania. |
| | Uprzedniego zgłoszenia, o którym mowa w ostatnim zdaniu ustępu 1f, należy dokonać przed końcem debaty lub przed rozpoczęciem głosowania nad punktem (punktami) obrad, w odniesieniu do którego (których) członek komisji wyznaczył zastępcę. |
| 2.   
  Poprawki do propozycji Konferencji Przewodniczących są dopuszczalne pod warunkiem, że przedstawi je co najmniej czterdziestu posłów. Parlament podejmuje decyzję dotyczącą poprawek w głosowaniu tajnym. | |
| 3.   
  Za wybranych uznaje się posłów, których nazwiska figurują w propozycjach Konferencji Przewodniczących, ewentualnie zmienionych zgodnie z ust. 2. | |
| 4.   
  Jeżeli grupa polityczna nie przedstawi zgodnie z ust. 1 kandydatów do komisji śledczej w terminie ustalonym przez Konferencję Przewodniczących, Konferencja przedstawia Parlamentowi jedynie te kandydatury, które zostały zgłoszone w terminie. | |
| 5.   
  Jeżeli pojawią się wakaty, Konferencja Przewodniczących może podjąć tymczasową decyzję o zastąpieniu członków komisji za zgodą posłów, którzy mają objąć wakaty, oraz uwzględniając postanowienia ust. 1. | |
| 6.   
  Zmiany te podlegają zatwierdzeniu przez Parlament na następnym posiedzeniu. | |
| | Zgodnie z tym artykułem: |
| | — | status członka lub zastępcy zależy jedynie od przynależności do danej grupy politycznej; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 199

Artykuł 199

Skład komisji

Skład komisji

1.   
  Wybór członków
  komisji i komisji śledczych
  następuje po wyznaczeniu kandydatów
  przez grupy polityczne oraz posłów niezrzeszonych.
  Konferencja Przewodniczących przedstawia kandydatury Parlamentowi. Skład komisji odzwierciedla w miarę możliwości skład Parlamentu.

1.   
  Członkowie
  komisji
  , komisji specjalnych
  i komisji śledczych
  są powoływani
  przez grupy polityczne oraz posłów niezrzeszonych.

Konferencja Przewodniczących określa termin, do którego grupy polityczne oraz posłowie niezrzeszeni powiadamiają Przewodniczącego o powołanych członkach, a ten następnie ogłasza powołanych członków na posiedzeniu plenarnym.

W przypadku gdy poseł zmienia grupę polityczną, zachowuje on miejsca w komisjach parlamentarnych do końca dwuipółrocznej kadencji. Jednakże, jeżeli fakt zmiany grupy politycznej przez jednego z posłów zakłóca równowagę w zakresie reprezentacji różnych opcji politycznych w jednej z komisji, Konferencja Przewodniczących musi, zgodnie z procedurą, o której mowa w drugim zdaniu ustępu 1, przedstawić nowe propozycje składu tej komisji, przy zachowaniu indywidualnych praw danego posła.

Proporcjonalność podziału miejsc w komisjach między grupami politycznymi nie powinna odbiegać od najbardziej odpowiedniej liczby całkowitej. Jeśli jakaś grupa postanowi nie zasiadać w komisji, miejsca w komisji pozostają wolne i wielkość komisji jest zmniejszona o odpowiednią liczbę. Nie należy zezwalać na wymianę miejsc między grupami politycznymi.

1a.
     
  Skład komisji odzwierciedla, w miarę możliwości, skład Parlamentu. Podział miejsc w komisjach między grupami politycznymi musi stanowić najbliższą liczbę całkowitą powyżej albo najbliższą liczbę całkowitą poniżej obliczonej proporcji.

Jeżeli grupom politycznym nie uda się osiągnąć porozumienia co do należnego im udziału w komisji lub komisjach, decyzję podejmuje Konferencja Przewodniczących.

1b.
     
  Jeżeli grupa polityczna postanowi nie zasiadać w komisji lub jeżeli grupie politycznej nie uda się powołać swoich członków w terminie wyznaczonym przez Konferencję Przewodniczących, miejsca w komisji pozostają wolne. Wymianę miejsc między grupami politycznymi jest niedopuszczalna.

1c.
     
  Jeżeli fakt zmiany grupy politycznej przez jednego z posłów zakłóca proporcjonalny podział miejsc w komisji zgodnie z ust. 1a, a grupom politycznym nie udaje się dojść do porozumienia, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi przepisami, Konferencja Przewodniczących podejmuje niezbędne decyzje.

1d.
     
  O wszelkich postanowionych zmianach dotyczących powołania przez grupy polityczne i posłów niezrzeszonych należy informować przewodniczącego, który ogłasza to Parlamentowi najpóźniej na początku kolejnego posiedzenia. Decyzje te wchodzą w życie z dniem ich ogłoszenia.

1e.
     
  Grupy polityczne i posłowie niezrzeszeni mogą powołać do każdej komisji zastępców w liczbie nieprzekraczającej liczby członków, jaką grupa polityczna lub posłowie niezrzeszeni mają prawo powołać do danej komisji. Przewodniczący musi zostać poinformowany o powołaniu zastępców. Zastępcy są uprawnieni do uczestnictwa w posiedzeniach komisji, zabierania głosu, a także do głosowania w razie nieobecności członka komisji.

1f.
     
  W przypadku nieobecności członka komisji, gdy nie powołano jego zastępców lub są oni nieobecni, członek komisji może wyznaczyć do zastępowania go na posiedzeniach innego posła z tej samej grupy politycznej lub – gdy członek jest posłem niezrzeszonym – innego posła niezrzeszonego, z prawem do głosowania. Nazwisko zastępcy należy zgłosić przewodniczącemu komisji najpóźniej przed rozpoczęciem głosowania.

Uprzedniego zgłoszenia, o którym mowa w ostatnim zdaniu ustępu 1f, należy dokonać przed końcem debaty lub przed rozpoczęciem głosowania nad punktem (punktami) obrad, w odniesieniu do którego (których) członek komisji wyznaczył zastępcę.

2.   
  Poprawki do propozycji Konferencji Przewodniczących są dopuszczalne pod warunkiem, że przedstawi je co najmniej czterdziestu posłów. Parlament podejmuje decyzję dotyczącą poprawek w głosowaniu tajnym.

3.   
  Za wybranych uznaje się posłów, których nazwiska figurują w propozycjach Konferencji Przewodniczących, ewentualnie zmienionych zgodnie z ust. 2.

4.   
  Jeżeli grupa polityczna nie przedstawi zgodnie z ust. 1 kandydatów do komisji śledczej w terminie ustalonym przez Konferencję Przewodniczących, Konferencja przedstawia Parlamentowi jedynie te kandydatury, które zostały zgłoszone w terminie.

5.   
  Jeżeli pojawią się wakaty, Konferencja Przewodniczących może podjąć tymczasową decyzję o zastąpieniu członków komisji za zgodą posłów, którzy mają objąć wakaty, oraz uwzględniając postanowienia ust. 1.

6.   
  Zmiany te podlegają zatwierdzeniu przez Parlament na następnym posiedzeniu.

Zgodnie z tym artykułem:

—

status członka lub zastępcy zależy jedynie od przynależności do danej grupy politycznej;

| — | jeśli zmianie ulega liczba członków komisji reprezentujących w niej daną grupę polityczną, takiej samej zmianie ulega maksymalna liczba stałych zastępców, których grupa ta może powołać; |
| --- | --- |

—

jeśli zmianie ulega liczba członków komisji reprezentujących w niej daną grupę polityczną, takiej samej zmianie ulega maksymalna liczba stałych zastępców, których grupa ta może powołać;

| — | jeśli poseł zmienia grupę polityczną, nie może on zachować w komisji funkcji członka lub zastępcy powierzonej mu przez poprzednią grupę; |
| --- | --- |

—

jeśli poseł zmienia grupę polityczną, nie może on zachować w komisji funkcji członka lub zastępcy powierzonej mu przez poprzednią grupę;

| — | członek komisji nie może w żadnym wypadku zastępować innego jej członka należącego do innej grupy politycznej. |
| --- | --- |

—

członek komisji nie może w żadnym wypadku zastępować innego jej członka należącego do innej grupy politycznej.

(Dwa ostatnie nienumerowane ustępy w artykule dodaje się jako wykładnię.)

Poprawka 223

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 200

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 200 | skreśla się |
| Zastępcy członków komisji | |
| 1.   
  Grupy polityczne i posłowie niezrzeszeni mogą wyznaczyć do każdej komisji stałych zastępców w tej samej liczbie, co liczba członków z poszczególnych grup politycznych oraz posłów niezrzeszonych w danej komisji. Przewodniczący musi zostać poinformowany o wyznaczeniu zastępców. Stali zastępcy są uprawnieni do uczestnictwa w posiedzeniach komisji, zabierania głosu, a także do głosowania w razie nieobecności członka komisji. | |
| W przypadku wakatu na stanowisku członka komisji stały zastępca z tej samej grupy politycznej jest uprawniony do głosowania zamiast członka komisji do chwili tymczasowego zastąpienia członka komisji zgodnie z art. 199 ust. 5 albo, jeżeli nie podjęto decyzji o tymczasowym zastąpieniu, do chwili powołania nowego członka komisji. Podstawą powyższego uprawnienia jest decyzja Parlamentu w przedmiocie składu liczbowego komisji; ma ono na celu zagwarantowanie, by w głosowaniu mogła brać udział ta sama liczba członków danej grupy politycznej, co przed powstaniem wakatu. | |
| 2.   
  Ponadto, w razie nieobecności członka komisji oraz w przypadku, gdy nie wyznaczono jego stałych zastępców lub są oni nieobecni, członek komisji może wyznaczyć do zastępowania go na posiedzeniach innego posła z tej samej grupy politycznej, z prawem do głosowania. Należy zgłosić nazwisko zastępcy przewodniczącemu komisji przed rozpoczęciem głosowania. | |
| Ust. 2 stosuje się odpowiednio do posłów niezrzeszonych. | |
| Uprzedniego zgłoszenia, o którym mowa w ostatnim zdaniu ustępu 2, należy dokonać przed końcem debaty lub przed rozpoczęciem głosowania nad punktem (punktami) obrad, w odniesieniu do którego (których) członek komisji wyznaczył zastępcę. | |
| * * * | |
| Powyższe postanowienia obejmują dwie jasno określone w tekście zasady: | |
| — | grupa polityczna nie może mieć w danej komisji większej liczby stałych zastępców niż członków; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 200

skreśla się

Zastępcy członków komisji

1.   
  Grupy polityczne i posłowie niezrzeszeni mogą wyznaczyć do każdej komisji stałych zastępców w tej samej liczbie, co liczba członków z poszczególnych grup politycznych oraz posłów niezrzeszonych w danej komisji. Przewodniczący musi zostać poinformowany o wyznaczeniu zastępców. Stali zastępcy są uprawnieni do uczestnictwa w posiedzeniach komisji, zabierania głosu, a także do głosowania w razie nieobecności członka komisji.

W przypadku wakatu na stanowisku członka komisji stały zastępca z tej samej grupy politycznej jest uprawniony do głosowania zamiast członka komisji do chwili tymczasowego zastąpienia członka komisji zgodnie z art. 199 ust. 5 albo, jeżeli nie podjęto decyzji o tymczasowym zastąpieniu, do chwili powołania nowego członka komisji. Podstawą powyższego uprawnienia jest decyzja Parlamentu w przedmiocie składu liczbowego komisji; ma ono na celu zagwarantowanie, by w głosowaniu mogła brać udział ta sama liczba członków danej grupy politycznej, co przed powstaniem wakatu.

2.   
  Ponadto, w razie nieobecności członka komisji oraz w przypadku, gdy nie wyznaczono jego stałych zastępców lub są oni nieobecni, członek komisji może wyznaczyć do zastępowania go na posiedzeniach innego posła z tej samej grupy politycznej, z prawem do głosowania. Należy zgłosić nazwisko zastępcy przewodniczącemu komisji przed rozpoczęciem głosowania.

Ust. 2 stosuje się odpowiednio do posłów niezrzeszonych.

Uprzedniego zgłoszenia, o którym mowa w ostatnim zdaniu ustępu 2, należy dokonać przed końcem debaty lub przed rozpoczęciem głosowania nad punktem (punktami) obrad, w odniesieniu do którego (których) członek komisji wyznaczył zastępcę.

- * *

Powyższe postanowienia obejmują dwie jasno określone w tekście zasady:

—

grupa polityczna nie może mieć w danej komisji większej liczby stałych zastępców niż członków;

| — | stałych zastępów członków komisji mogą powoływać wyłącznie grupy polityczne, pod tym tylko warunkiem, że poinformują o tym Przewodniczącego Parlamentu. |
| --- | --- |

—

stałych zastępów członków komisji mogą powoływać wyłącznie grupy polityczne, pod tym tylko warunkiem, że poinformują o tym Przewodniczącego Parlamentu.

Podsumowując:

| — | status stałego zastępcy zależy jedynie od przynależności do danej grupy politycznej; |
| --- | --- |

—

status stałego zastępcy zależy jedynie od przynależności do danej grupy politycznej;

| — | jeśli zmianie ulega liczba członków komisji reprezentujących w niej daną grupę polityczną, takiej samej zmianie ulega maksymalna liczba stałych zastępców, których grupa ta może powołać; |
| --- | --- |

—

jeśli zmianie ulega liczba członków komisji reprezentujących w niej daną grupę polityczną, takiej samej zmianie ulega maksymalna liczba stałych zastępców, których grupa ta może powołać;

| — | jeśli poseł zmienia grupę polityczną, nie może on zachować funkcji stałego zastępcy powierzonej mu przez poprzednią grupę; |
| --- | --- |

—

jeśli poseł zmienia grupę polityczną, nie może on zachować funkcji stałego zastępcy powierzonej mu przez poprzednią grupę;

| — | członek komisji nie może w żadnym wypadku zastępować innego jej członka należącego do innej grupy politycznej. |
| --- | --- |

—

członek komisji nie może w żadnym wypadku zastępować innego jej członka należącego do innej grupy politycznej.

Poprawka 224

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 201

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 201 | Artykuł 201 |
| Kompetencje komisji | Kompetencje komisji |
| 1.   Komisje stałe mają za zadanie rozpatrywanie spraw powierzonych im przez Parlament bądź, w przerwie między sesjami miesięcznymi, przez Przewodniczącego w imieniu Konferencji Przewodniczących.
  Zadania komisji specjalnych i komisji śledczych są określane w momencie ich powoływania. Komisje te nie mogą wydawać opinii dla innych komisji. | 1.   Komisje stałe mają za zadanie rozpatrywanie spraw powierzonych im przez Parlament bądź, w przerwie między sesjami miesięcznymi, przez Przewodniczącego w imieniu Konferencji Przewodniczących. |
| (Zob. wykładnię do art. 197.) | |
| 2.   
  W przypadku, gdy stała komisja uzna się za niewłaściwą do rozpatrzenia danej sprawy lub też w przypadku sporu kompetencyjnego pomiędzy dwiema lub więcej komisjami stałymi, sprawa przekazywana jest do Konferencji Przewodniczących w terminie czterech tygodni roboczych od ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym skierowania sprawy do komisji. | |
| Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie sześciu tygodni na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub, jeśli takiego zalecenia nie otrzymuje, od jej przewodniczącego. W przypadku niepodjęcia przez Konferencję Przewodniczących decyzji w tym terminie, zalecenie uważa się za przyjęte. | |
| Przewodniczący komisji mogą zawierać porozumienia z innymi przewodniczącymi komisji w sprawie przydzielania poszczególnej komisji jakiegoś punktu obrad, a porozumienia te wymagają, w miarę potrzeby, zgody na zastosowanie procedury obejmującej zaangażowane komisje zgodnie z art. 54. | |
| 3.   Jeżeli w danej kwestii kompetentnych jest kilka komisji, wyznacza się jedną właściwą komisję oraz komisje opiniodawcze. | 3.   Jeżeli w danej kwestii kompetentnych jest kilka komisji, wyznacza się jedną właściwą komisję oraz komisje opiniodawcze. |
| Liczba komisji zajmujących się jednocześnie tą samą sprawą nie może jednak przekroczyć trzech, chyba że
  , w uzasadnionych przypadkach,
  zapadnie decyzja o odstąpieniu od tej reguły, na warunkach określonych w ust. 1. | Liczba komisji zajmujących się jednocześnie tą samą sprawą nie może jednak przekroczyć trzech, chyba że zapadnie decyzja o odstąpieniu od tej reguły, na warunkach określonych w ust. 1. |
| 4.   Dwie lub więcej komisji lub podkomisji mogą przystąpić do wspólnego rozpatrywania spraw leżących w zakresie ich kompetencji, jednak bez możliwości podejmowania decyzji. | 4.   Dwie lub więcej komisji lub podkomisji mogą przystąpić do wspólnego rozpatrywania spraw leżących w zakresie ich kompetencji, jednak bez możliwości podejmowania decyzji
  wspólnie, chyba że stosuje się art. 55
  . |
| 5.   Za zgodą
  Prezydium
  komisja może zlecić jednemu lub kilku swoim członkom misję badawczą lub informacyjną. | 5.   Za zgodą
  odpowiednich organów Parlamentu
  komisja może zlecić jednemu lub kilku swoim członkom misję badawczą lub informacyjną. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 201

Artykuł 201

Kompetencje komisji

Kompetencje komisji

1.   Komisje stałe mają za zadanie rozpatrywanie spraw powierzonych im przez Parlament bądź, w przerwie między sesjami miesięcznymi, przez Przewodniczącego w imieniu Konferencji Przewodniczących.
  Zadania komisji specjalnych i komisji śledczych są określane w momencie ich powoływania. Komisje te nie mogą wydawać opinii dla innych komisji.

1.   Komisje stałe mają za zadanie rozpatrywanie spraw powierzonych im przez Parlament bądź, w przerwie między sesjami miesięcznymi, przez Przewodniczącego w imieniu Konferencji Przewodniczących.

(Zob. wykładnię do art. 197.)

2.   
  W przypadku, gdy stała komisja uzna się za niewłaściwą do rozpatrzenia danej sprawy lub też w przypadku sporu kompetencyjnego pomiędzy dwiema lub więcej komisjami stałymi, sprawa przekazywana jest do Konferencji Przewodniczących w terminie czterech tygodni roboczych od ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym skierowania sprawy do komisji.

Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie sześciu tygodni na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub, jeśli takiego zalecenia nie otrzymuje, od jej przewodniczącego. W przypadku niepodjęcia przez Konferencję Przewodniczących decyzji w tym terminie, zalecenie uważa się za przyjęte.

Przewodniczący komisji mogą zawierać porozumienia z innymi przewodniczącymi komisji w sprawie przydzielania poszczególnej komisji jakiegoś punktu obrad, a porozumienia te wymagają, w miarę potrzeby, zgody na zastosowanie procedury obejmującej zaangażowane komisje zgodnie z art. 54.

3.   Jeżeli w danej kwestii kompetentnych jest kilka komisji, wyznacza się jedną właściwą komisję oraz komisje opiniodawcze.

3.   Jeżeli w danej kwestii kompetentnych jest kilka komisji, wyznacza się jedną właściwą komisję oraz komisje opiniodawcze.

Liczba komisji zajmujących się jednocześnie tą samą sprawą nie może jednak przekroczyć trzech, chyba że
  , w uzasadnionych przypadkach,
  zapadnie decyzja o odstąpieniu od tej reguły, na warunkach określonych w ust. 1.

Liczba komisji zajmujących się jednocześnie tą samą sprawą nie może jednak przekroczyć trzech, chyba że zapadnie decyzja o odstąpieniu od tej reguły, na warunkach określonych w ust. 1.

4.   Dwie lub więcej komisji lub podkomisji mogą przystąpić do wspólnego rozpatrywania spraw leżących w zakresie ich kompetencji, jednak bez możliwości podejmowania decyzji.

4.   Dwie lub więcej komisji lub podkomisji mogą przystąpić do wspólnego rozpatrywania spraw leżących w zakresie ich kompetencji, jednak bez możliwości podejmowania decyzji
  wspólnie, chyba że stosuje się art. 55
  .

5.   Za zgodą
  Prezydium
  komisja może zlecić jednemu lub kilku swoim członkom misję badawczą lub informacyjną.

5.   Za zgodą
  odpowiednich organów Parlamentu
  komisja może zlecić jednemu lub kilku swoim członkom misję badawczą lub informacyjną.

Poprawka 225

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 201 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 201 a |
| | Sprawy dotyczące właściwości |
| | 1.   
  Jeżeli stała komisja uzna się za niewłaściwą do rozpatrzenia danej sprawy lub w razie sporu o właściwość między dwiema lub większą liczbą komisji stałych, sprawę właściwości przedstawia się Konferencji Przewodniczących Komisji w terminie czterech tygodni od ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym skierowania sprawy do komisji. |
| | 2.   
  Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie sześciu tygodni od przedstawienia sprawy na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub – jeśli takiego zalecenia nie otrzymała – na podstawie zalecenia jej przewodniczącego. W przypadku niepodjęcia przez Konferencję Przewodniczących decyzji w tym terminie, zalecenie uważa się za przyjęte. |
| | 3.   
  Przewodniczący komisji mogą zawierać porozumienia z innymi przewodniczącymi komisji w sprawie przydzielania poszczególnej komisji jakiegoś punktu obrad, a porozumienia te wymagają, w miarę potrzeby, zgody na zastosowanie procedury obejmującej zaangażowane komisje zgodnie z art. 54. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 201 a

Sprawy dotyczące właściwości

1.   
  Jeżeli stała komisja uzna się za niewłaściwą do rozpatrzenia danej sprawy lub w razie sporu o właściwość między dwiema lub większą liczbą komisji stałych, sprawę właściwości przedstawia się Konferencji Przewodniczących Komisji w terminie czterech tygodni od ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym skierowania sprawy do komisji.

2.   
  Konferencja Przewodniczących podejmuje decyzję w terminie sześciu tygodni od przedstawienia sprawy na podstawie zalecenia Konferencji Przewodniczących Komisji lub – jeśli takiego zalecenia nie otrzymała – na podstawie zalecenia jej przewodniczącego. W przypadku niepodjęcia przez Konferencję Przewodniczących decyzji w tym terminie, zalecenie uważa się za przyjęte.

3.   
  Przewodniczący komisji mogą zawierać porozumienia z innymi przewodniczącymi komisji w sprawie przydzielania poszczególnej komisji jakiegoś punktu obrad, a porozumienia te wymagają, w miarę potrzeby, zgody na zastosowanie procedury obejmującej zaangażowane komisje zgodnie z art. 54.

Poprawka 226

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 202

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 202 | skreśla się |
| Komisja odpowiedzialna za weryfikację mandatów | |
| Jedna z komisji powołanych w myśl niniejszego Regulaminu zajmuje się weryfikacją mandatów oraz przygotowaniem decyzji dotyczących sporów wyborczych. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 202

skreśla się

Komisja odpowiedzialna za weryfikację mandatów

Jedna z komisji powołanych w myśl niniejszego Regulaminu zajmuje się weryfikacją mandatów oraz przygotowaniem decyzji dotyczących sporów wyborczych.

Poprawka 227

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 203

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 203 | Artykuł 203 |
| Podkomisje | Podkomisje |
| 1.   
  Za uprzednią zgodą Konferencji Przewodniczących każda
  komisja stała lub specjalna może, w celu lepszej organizacji swych prac, powołać w swoim obrębie jedną lub kilka podkomisji, określając ich skład zgodnie z art. 199, oraz kompetencje. Podkomisje składają sprawozdania komisji
  , która je powołała
  . | 1.   
  Podkomisje można powoływać w trybie art. 196.
  Komisja stała lub specjalna może
  również –
  w celu lepszej organizacji swych prac
  i za uprzednią zgodą Konferencji Przewodniczących –
  powołać w swoim obrębie jedną lub kilka podkomisji, określając ich skład zgodnie z 
  odpowiednimi uregulowaniami
  art. 199 oraz kompetencje
  , które leżą w zakresie kompetencji komisji głównej
  . Podkomisje składają sprawozdania
  swojej
  komisji
  głównej
  . |
| 2.   Procedurę przyjętą dla komisji stosuje się do podkomisji. | 2.   Procedurę przyjętą dla komisji stosuje się do podkomisji
  , chyba że niniejszy Regulamin stanowi inaczej
  . |
| | 2a.
     
  Stałych członków podkomisji wybiera się spośród członków komisji głównej. |
| 3.   Zastępcy mogą zasiadać w podkomisjach na tych samych warunkach, jakie obowiązują w odniesieniu do komisji. | 3.   Zastępcy mogą zasiadać w podkomisjach na tych samych warunkach, jakie obowiązują w odniesieniu do komisji. |
| 4.   
  Stosowanie powyższych postanowień powinno zapewnić stosunek zależności między podkomisją a komisją, w obrębie której została ona utworzona. W tym celu wszyscy członkowie podkomisji są wybierani spośród członków komisji głównej. | |
| | 4a.
     
  Przewodniczący komisji głównej może włączyć przewodniczących podkomisji w prace koordynatorów lub zezwolić im na przewodniczenie obradom w komisji głównej w trakcie debat dotyczących kwestii objętych właściwością danych podkomisji, pod warunkiem że ten sposób postępowania zostanie poddany do rozważenia przez prezydium komisji i że prezydium go zatwierdzi. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 203

Artykuł 203

Podkomisje

Podkomisje

1.   
  Za uprzednią zgodą Konferencji Przewodniczących każda
  komisja stała lub specjalna może, w celu lepszej organizacji swych prac, powołać w swoim obrębie jedną lub kilka podkomisji, określając ich skład zgodnie z art. 199, oraz kompetencje. Podkomisje składają sprawozdania komisji
  , która je powołała
  .

1.   
  Podkomisje można powoływać w trybie art. 196.
  Komisja stała lub specjalna może
  również –
  w celu lepszej organizacji swych prac
  i za uprzednią zgodą Konferencji Przewodniczących –
  powołać w swoim obrębie jedną lub kilka podkomisji, określając ich skład zgodnie z 
  odpowiednimi uregulowaniami
  art. 199 oraz kompetencje
  , które leżą w zakresie kompetencji komisji głównej
  . Podkomisje składają sprawozdania
  swojej
  komisji
  głównej
  .

2.   Procedurę przyjętą dla komisji stosuje się do podkomisji.

2.   Procedurę przyjętą dla komisji stosuje się do podkomisji
  , chyba że niniejszy Regulamin stanowi inaczej
  .

2a.
     
  Stałych członków podkomisji wybiera się spośród członków komisji głównej.

3.   Zastępcy mogą zasiadać w podkomisjach na tych samych warunkach, jakie obowiązują w odniesieniu do komisji.

3.   Zastępcy mogą zasiadać w podkomisjach na tych samych warunkach, jakie obowiązują w odniesieniu do komisji.

4.   
  Stosowanie powyższych postanowień powinno zapewnić stosunek zależności między podkomisją a komisją, w obrębie której została ona utworzona. W tym celu wszyscy członkowie podkomisji są wybierani spośród członków komisji głównej.

4a.
     
  Przewodniczący komisji głównej może włączyć przewodniczących podkomisji w prace koordynatorów lub zezwolić im na przewodniczenie obradom w komisji głównej w trakcie debat dotyczących kwestii objętych właściwością danych podkomisji, pod warunkiem że ten sposób postępowania zostanie poddany do rozważenia przez prezydium komisji i że prezydium go zatwierdzi.

Poprawka 228

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 204

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 204 | Artykuł 204 |
| Prezydium komisji | Prezydium komisji |
| Na swoim pierwszym posiedzeniu po
  wyborze
  członków komisji zgodnie z art. 199, komisja wybiera przewodniczącego oraz, w odrębnych głosowaniach, wiceprzewodniczących, którzy stanowią prezydium komisji. Liczbę wybieranych wiceprzewodniczących ustala Parlament na wniosek Konferencji Przewodniczących. | 1.   Na swoim pierwszym posiedzeniu po
  powołaniu
  członków komisji zgodnie z art. 199 komisja wybiera
  spośród stałych członków tej komisji
  przewodniczącego oraz, w odrębnych głosowaniach, wiceprzewodniczących, którzy stanowią prezydium komisji. Liczbę wybieranych wiceprzewodniczących ustala Parlament na wniosek Konferencji Przewodniczących.
  Skład prezydium każdej komisji musi odzwierciedlać różnorodność Parlamentu. W skład prezydium nie mogą wchodzić wyłącznie mężczyźni lub wyłącznie kobiety, zaś wiceprzewodniczący nie mogą pochodzić z tego samego państwa członkowskiego. |
| Tylko członkowie komisji, wybrani zgodnie z art. 199, mogą zostać wybrani do jej prezydium. | |
| Jeżeli liczba kandydatów odpowiada liczbie miejsc do obsadzenia,
  można dokonać wyboru
  przez aklamację. | 2.   Jeżeli liczba kandydatów odpowiada liczbie miejsc do obsadzenia,
  wybór następuje
  przez aklamację.
  Jeżeli jednak w danym głosowaniu występuje więcej niż jeden kandydat lub co najmniej jedna szósta członków komisji zażądała głosowania, wybór odbywa się w głosowaniu tajnym. |
| W przeciwnym wypadku lub na wniosek jednej szóstej członków komisji odbywa się on w głosowaniu tajnym. | |
| W przypadku tylko jednej kandydatury wyboru dokonuje się bezwzględną większością oddanych głosów, do których zalicza się głosy „za” i głosy „przeciw”. | W przypadku tylko jednej kandydatury wyboru dokonuje się bezwzględną większością oddanych głosów, do których zalicza się głosy „za” i głosy „przeciw”. |
| W przypadku kilku kandydatur
  w pierwszej turze wyborów
  wybrany zostaje kandydat, który otrzymał bezwzględną większość
  oddanych
  głosów
  , zdefiniowaną
  w 
  poprzednim akapicie
  . W drugiej turze wybrany zostaje kandydat, który otrzymał największą liczbę głosów. Przy równej liczbie głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem. | W przypadku kilku kandydatur wybrany zostaje kandydat, który otrzymał bezwzględną większość głosów
  oddanych
  w 
  pierwszej turze wyborów
  . W drugiej turze wybrany zostaje kandydat, który otrzymał największą liczbę głosów. Przy równej liczbie głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem. |
| Jeżeli niezbędna jest druga tura wyborów, mogą być przedstawiane nowe kandydatury. | |
| Niniejsze postanowienie nie zabrania przewodniczącemu głównej komisji włączania przewodniczących podkomisji w prace prezydium lub zezwalania im na prowadzenie obrad w trakcie debat dotyczących kwestii objętych właściwością danych podkomisji – w rzeczywistości zezwala na to – pod warunkiem, że ten sposób postępowania zostanie poddany do rozważenia przez całość prezydium i że prezydium wyrazi na niego zgodę. | |
| | 2a.
     
  Do osób sprawujących funkcje w Parlamencie stosuje się odpowiednio następujące przepisy: art. 14 (Czasowe sprawowanie funkcji Przewodniczącego), art. 15 (Kandydatury i przepisy ogólne), art. 16 (Wybór Przewodniczącego – przemówienie inauguracyjne), art. 19 (Kadencje) i art. 20 (Wakaty). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 204

Artykuł 204

Prezydium komisji

Prezydium komisji

Na swoim pierwszym posiedzeniu po
  wyborze
  członków komisji zgodnie z art. 199, komisja wybiera przewodniczącego oraz, w odrębnych głosowaniach, wiceprzewodniczących, którzy stanowią prezydium komisji. Liczbę wybieranych wiceprzewodniczących ustala Parlament na wniosek Konferencji Przewodniczących.

1.   Na swoim pierwszym posiedzeniu po
  powołaniu
  członków komisji zgodnie z art. 199 komisja wybiera
  spośród stałych członków tej komisji
  przewodniczącego oraz, w odrębnych głosowaniach, wiceprzewodniczących, którzy stanowią prezydium komisji. Liczbę wybieranych wiceprzewodniczących ustala Parlament na wniosek Konferencji Przewodniczących.
  Skład prezydium każdej komisji musi odzwierciedlać różnorodność Parlamentu. W skład prezydium nie mogą wchodzić wyłącznie mężczyźni lub wyłącznie kobiety, zaś wiceprzewodniczący nie mogą pochodzić z tego samego państwa członkowskiego.

Tylko członkowie komisji, wybrani zgodnie z art. 199, mogą zostać wybrani do jej prezydium.

Jeżeli liczba kandydatów odpowiada liczbie miejsc do obsadzenia,
  można dokonać wyboru
  przez aklamację.

2.   Jeżeli liczba kandydatów odpowiada liczbie miejsc do obsadzenia,
  wybór następuje
  przez aklamację.
  Jeżeli jednak w danym głosowaniu występuje więcej niż jeden kandydat lub co najmniej jedna szósta członków komisji zażądała głosowania, wybór odbywa się w głosowaniu tajnym.

W przeciwnym wypadku lub na wniosek jednej szóstej członków komisji odbywa się on w głosowaniu tajnym.

W przypadku tylko jednej kandydatury wyboru dokonuje się bezwzględną większością oddanych głosów, do których zalicza się głosy „za” i głosy „przeciw”.

W przypadku tylko jednej kandydatury wyboru dokonuje się bezwzględną większością oddanych głosów, do których zalicza się głosy „za” i głosy „przeciw”.

W przypadku kilku kandydatur
  w pierwszej turze wyborów
  wybrany zostaje kandydat, który otrzymał bezwzględną większość
  oddanych
  głosów
  , zdefiniowaną
  w 
  poprzednim akapicie
  . W drugiej turze wybrany zostaje kandydat, który otrzymał największą liczbę głosów. Przy równej liczbie głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem.

W przypadku kilku kandydatur wybrany zostaje kandydat, który otrzymał bezwzględną większość głosów
  oddanych
  w 
  pierwszej turze wyborów
  . W drugiej turze wybrany zostaje kandydat, który otrzymał największą liczbę głosów. Przy równej liczbie głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem.

Jeżeli niezbędna jest druga tura wyborów, mogą być przedstawiane nowe kandydatury.

Niniejsze postanowienie nie zabrania przewodniczącemu głównej komisji włączania przewodniczących podkomisji w prace prezydium lub zezwalania im na prowadzenie obrad w trakcie debat dotyczących kwestii objętych właściwością danych podkomisji – w rzeczywistości zezwala na to – pod warunkiem, że ten sposób postępowania zostanie poddany do rozważenia przez całość prezydium i że prezydium wyrazi na niego zgodę.

2a.
     
  Do osób sprawujących funkcje w Parlamencie stosuje się odpowiednio następujące przepisy: art. 14 (Czasowe sprawowanie funkcji Przewodniczącego), art. 15 (Kandydatury i przepisy ogólne), art. 16 (Wybór Przewodniczącego – przemówienie inauguracyjne), art. 19 (Kadencje) i art. 20 (Wakaty).

Poprawka 229

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 205

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 205 | Artykuł 205 |
| Koordynatorzy komisji
  i kontrsprawozdawcy | Koordynatorzy komisji |
| 1.   Grupy polityczne mogą
  mianować
  jednego ze swych członków
  koordynatorem
  . | 1.   Grupy polityczne mogą
  wyznaczyć na koordynatora
  jednego ze swych członków
  w każdej komisji
  . |
| 2.   W 
  stosownych przypadkach
  koordynatorzy komisji są wzywani przez przewodniczącego komisji do przygotowania decyzji, które mają być podjęte przez komisję, w szczególności decyzji dotyczących procedury i mianowania sprawozdawców. Komisja może przekazać koordynatorom uprawnienia do podejmowania niektórych decyzji, z wyjątkiem decyzji dotyczących przyjęcia sprawozdań, opinii lub poprawek. Wiceprzewodniczący mogą zostać zaproszeni do udziału w roli doradców w posiedzeniach koordynatorów komisji.
  Koordynatorzy dążą do osiągnięcia konsensusu.
  Jeżeli nie można osiągnąć konsensusu
  podejmują
  decyzję jedynie większością głosów wyraźnie reprezentującą zdecydowaną większość komisji uwzględniając wielkość poszczególnych grup politycznych. | 2.   W 
  razie potrzeby
  koordynatorzy komisji są wzywani przez przewodniczącego komisji do przygotowania decyzji, które mają być podjęte przez komisję, w szczególności decyzji dotyczących procedury i mianowania sprawozdawców. Komisja może przekazać koordynatorom uprawnienia do podejmowania niektórych decyzji, z wyjątkiem decyzji dotyczących przyjęcia sprawozdań,
  projektów rezolucji,
  opinii lub poprawek. |
| | Wiceprzewodniczący mogą zostać zaproszeni do udziału w roli doradców w posiedzeniach koordynatorów komisji. |
| | Jeżeli nie można osiągnąć konsensusu,
  koordynatorzy mogą podjąć
  decyzję jedynie większością głosów wyraźnie reprezentującą zdecydowaną większość komisji przy uwzględnieniu wielkości poszczególnych grup politycznych. |
| | Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu komisji wszystkie decyzje i zalecenia koordynatorów, które w przypadku braku sprzeciwu uznaje się za przyjęte i należycie uwzględnia w protokole posiedzenia komisji. |
| 3.   
  Przewodniczący komisji wzywają koordynatorów komisji do przygotowania wysłuchań kandydatów na komisarzy. Po zakończeniu wysłuchań koordynatorzy spotykają się w celu dokonania oceny kandydatów zgodnie z procedurą określoną w załączniku XVI. | |
| 4.   
  Grupy polityczne mogą wyznaczać kontrsprawozdawcę do każdego sprawozdania w celu śledzenia postępów w pracy nad danym sprawozdaniem oraz poszukiwania kompromisu w komisji w imieniu grupy politycznej. Nazwiska kontrsprawozdawców podaje się do wiadomości przewodniczącemu. Na wniosek koordynatorów komisja może w szczególności zadecydować o włączeniu kontrsprawozdawców w poszukiwanie porozumienia z Radą w zwykłej procedurze ustawodawczej. | |
| Posłowie niezrzeszeni nie stanowią grupy politycznej w rozumieniu art. 32 i nie mogą w związku z tym mianować koordynatorów, którzy jako jedyni mają prawo uczestniczyć w posiedzeniach koordynatorów. | Posłowie niezrzeszeni nie stanowią grupy politycznej w rozumieniu art. 32 i nie mogą w związku z tym mianować koordynatorów, którzy jako jedyni mają prawo uczestniczyć w posiedzeniach koordynatorów. |
| Posiedzenia koordynatorów mają na celu przygotowanie decyzji komisji i nie mogą zastąpić posiedzeń komisji, jeśli nie zostały w sposób wyraźny przekazane uprawnienia. W związku z powyższym decyzje podejmowane na posiedzeniu koordynatorów muszą być przedmiotem uprzedniego przekazania uprawnień. W przypadku braku takiego przekazania uprawnień koordynatorzy mogą przyjmować jedynie zalecenia, które wymagają formalnego zatwierdzenia ex post przez komisję. | |
| We wszystkich przypadkach należy zapewnić posłom niezrzeszonym prawo dostępu do informacji, zgodnie z zasadą niedyskryminacji, poprzez przekazywanie informacji i umożliwienie udziału w posiedzeniach koordynatorów członkowi sekretariatu posłów niezrzeszonych. | We wszystkich przypadkach należy zapewnić posłom niezrzeszonym prawo dostępu do informacji, zgodnie z zasadą niedyskryminacji, poprzez przekazywanie informacji i umożliwienie udziału w posiedzeniach koordynatorów członkowi sekretariatu posłów niezrzeszonych. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 205

Artykuł 205

Koordynatorzy komisji
  i kontrsprawozdawcy

Koordynatorzy komisji

1.   Grupy polityczne mogą
  mianować
  jednego ze swych członków
  koordynatorem
  .

1.   Grupy polityczne mogą
  wyznaczyć na koordynatora
  jednego ze swych członków
  w każdej komisji
  .

2.   W 
  stosownych przypadkach
  koordynatorzy komisji są wzywani przez przewodniczącego komisji do przygotowania decyzji, które mają być podjęte przez komisję, w szczególności decyzji dotyczących procedury i mianowania sprawozdawców. Komisja może przekazać koordynatorom uprawnienia do podejmowania niektórych decyzji, z wyjątkiem decyzji dotyczących przyjęcia sprawozdań, opinii lub poprawek. Wiceprzewodniczący mogą zostać zaproszeni do udziału w roli doradców w posiedzeniach koordynatorów komisji.
  Koordynatorzy dążą do osiągnięcia konsensusu.
  Jeżeli nie można osiągnąć konsensusu
  podejmują
  decyzję jedynie większością głosów wyraźnie reprezentującą zdecydowaną większość komisji uwzględniając wielkość poszczególnych grup politycznych.

2.   W 
  razie potrzeby
  koordynatorzy komisji są wzywani przez przewodniczącego komisji do przygotowania decyzji, które mają być podjęte przez komisję, w szczególności decyzji dotyczących procedury i mianowania sprawozdawców. Komisja może przekazać koordynatorom uprawnienia do podejmowania niektórych decyzji, z wyjątkiem decyzji dotyczących przyjęcia sprawozdań,
  projektów rezolucji,
  opinii lub poprawek.

Wiceprzewodniczący mogą zostać zaproszeni do udziału w roli doradców w posiedzeniach koordynatorów komisji.

Jeżeli nie można osiągnąć konsensusu,
  koordynatorzy mogą podjąć
  decyzję jedynie większością głosów wyraźnie reprezentującą zdecydowaną większość komisji przy uwzględnieniu wielkości poszczególnych grup politycznych.

Przewodniczący ogłasza na posiedzeniu komisji wszystkie decyzje i zalecenia koordynatorów, które w przypadku braku sprzeciwu uznaje się za przyjęte i należycie uwzględnia w protokole posiedzenia komisji.

3.   
  Przewodniczący komisji wzywają koordynatorów komisji do przygotowania wysłuchań kandydatów na komisarzy. Po zakończeniu wysłuchań koordynatorzy spotykają się w celu dokonania oceny kandydatów zgodnie z procedurą określoną w załączniku XVI.

4.   
  Grupy polityczne mogą wyznaczać kontrsprawozdawcę do każdego sprawozdania w celu śledzenia postępów w pracy nad danym sprawozdaniem oraz poszukiwania kompromisu w komisji w imieniu grupy politycznej. Nazwiska kontrsprawozdawców podaje się do wiadomości przewodniczącemu. Na wniosek koordynatorów komisja może w szczególności zadecydować o włączeniu kontrsprawozdawców w poszukiwanie porozumienia z Radą w zwykłej procedurze ustawodawczej.

Posłowie niezrzeszeni nie stanowią grupy politycznej w rozumieniu art. 32 i nie mogą w związku z tym mianować koordynatorów, którzy jako jedyni mają prawo uczestniczyć w posiedzeniach koordynatorów.

Posłowie niezrzeszeni nie stanowią grupy politycznej w rozumieniu art. 32 i nie mogą w związku z tym mianować koordynatorów, którzy jako jedyni mają prawo uczestniczyć w posiedzeniach koordynatorów.

Posiedzenia koordynatorów mają na celu przygotowanie decyzji komisji i nie mogą zastąpić posiedzeń komisji, jeśli nie zostały w sposób wyraźny przekazane uprawnienia. W związku z powyższym decyzje podejmowane na posiedzeniu koordynatorów muszą być przedmiotem uprzedniego przekazania uprawnień. W przypadku braku takiego przekazania uprawnień koordynatorzy mogą przyjmować jedynie zalecenia, które wymagają formalnego zatwierdzenia ex post przez komisję.

We wszystkich przypadkach należy zapewnić posłom niezrzeszonym prawo dostępu do informacji, zgodnie z zasadą niedyskryminacji, poprzez przekazywanie informacji i umożliwienie udziału w posiedzeniach koordynatorów członkowi sekretariatu posłów niezrzeszonych.

We wszystkich przypadkach należy zapewnić posłom niezrzeszonym prawo dostępu do informacji, zgodnie z zasadą niedyskryminacji, poprzez przekazywanie informacji i umożliwienie udziału w posiedzeniach koordynatorów członkowi sekretariatu posłów niezrzeszonych.

Poprawka 230

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 205 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 205 a |
| | Kontrsprawozdawcy |
| | Grupy polityczne mogą wyznaczać kontrsprawozdawcę do każdego sprawozdania w celu śledzenia postępów w pracy nad danym sprawozdaniem oraz poszukiwania kompromisu w komisji w imieniu grupy politycznej. Nazwiska kontrsprawozdawców podaje się do wiadomości przewodniczącemu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 205 a

Kontrsprawozdawcy

Grupy polityczne mogą wyznaczać kontrsprawozdawcę do każdego sprawozdania w celu śledzenia postępów w pracy nad danym sprawozdaniem oraz poszukiwania kompromisu w komisji w imieniu grupy politycznej. Nazwiska kontrsprawozdawców podaje się do wiadomości przewodniczącemu.

Poprawka 231

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Tytuł VIII – rozdział 2 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ 2 | skreśla się |
| KOMISJE – ZASADY FUNKCJONOWANIA | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ROZDZIAŁ 2

skreśla się

KOMISJE – ZASADY FUNKCJONOWANIA

Poprawka 232

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 206

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 206 | Artykuł 206 |
| Posiedzenia komisji | Posiedzenia komisji |
| 1.   Posiedzenia komisji zwoływane są przez ich przewodniczących lub z inicjatywy Przewodniczącego Parlamentu. | 1.   Posiedzenia komisji zwoływane są przez ich przewodniczących lub z inicjatywy Przewodniczącego Parlamentu. |
| | Zwołując posiedzenie, przewodniczący przedstawia projekt porządku dziennego. Komisja podejmuje decyzję w sprawie porządku dziennego na początku posiedzenia. |
| 2.   Komisja i 
  Rada
  mogą
  uczestniczyć w
  posiedzeniach komisji na zaproszenie przewodniczącego komisji wystosowane w jej imieniu. | 2.   Komisja
  , Rada
  i 
  inne instytucje Unii
  mogą
  zabierać głos na
  posiedzeniach komisji na zaproszenie przewodniczącego komisji wystosowane w jej imieniu. |
| Na podstawie
  specjalnej
  decyzji komisji każda inna osoba może zostać zaproszona do udziału w posiedzeniu i do zabrania głosu. | Na podstawie decyzji komisji każda inna osoba może zostać zaproszona do udziału w posiedzeniu i do zabrania głosu. |
| Analogicznie, decyzję dotyczącą uczestnictwa w posiedzeniach komisji osobistych asystentów posłów pozostawia się w gestii poszczególnych komisji. | |
| Komisja, do której odesłano daną sprawę, może, po uzyskaniu zgody Prezydium, przeprowadzić przesłuchanie biegłych jeśli uzna, że jest ono niezbędne dla właściwego przebiegu prac nad tą sprawą. | Komisja, do której odesłano daną sprawę, może, po uzyskaniu zgody Prezydium, przeprowadzić przesłuchanie biegłych jeśli uzna, że jest ono niezbędne dla właściwego przebiegu prac nad tą sprawą. |
| Komisje opiniodawcze mogą na własne życzenie uczestniczyć w przesłuchaniu. | |
| Interpretacji przepisów zawartych w niniejszym ustępie dokonuje się zgodnie z pkt 50 porozumienia ramowego dotyczącego stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską

   (24)

  . | |
| 3.   Z zastrzeżeniem art. 53 ust. 6 posłowie
  mogą uczestniczyć
  w posiedzeniach komisji, do których nie należą,
  bez prawa
  głosu,
  o ile
  komisja
  nie
  postanowi inaczej. | 3.   Z zastrzeżeniem art. 53 ust. 6 posłowie
  , którzy uczestniczą
  w posiedzeniach komisji, do których nie należą,
  nie mogą zabierać
  głosu
  w debacie
  ,
  chyba że dana
  komisja postanowi inaczej. |
| Komisja może jednak zezwolić tym posłom na udział w jej
  pracach
  z głosem doradczym. | Komisja może jednak zezwolić tym posłom na udział w jej
  posiedzeniach
  z głosem doradczym. |
| | 3a.
     
  Artykuł 162 ust. 2 o przydzielaniu czasu wystąpień stosuje się odpowiednio do komisji. |
| | 3b.
     
  Jeżeli sporządza się pełne sprawozdanie z obrad, stosuje się odpowiednio art. 194 ust. 1a, 2 i 4. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 206

Artykuł 206

Posiedzenia komisji

Posiedzenia komisji

1.   Posiedzenia komisji zwoływane są przez ich przewodniczących lub z inicjatywy Przewodniczącego Parlamentu.

1.   Posiedzenia komisji zwoływane są przez ich przewodniczących lub z inicjatywy Przewodniczącego Parlamentu.

Zwołując posiedzenie, przewodniczący przedstawia projekt porządku dziennego. Komisja podejmuje decyzję w sprawie porządku dziennego na początku posiedzenia.

2.   Komisja i 
  Rada
  mogą
  uczestniczyć w
  posiedzeniach komisji na zaproszenie przewodniczącego komisji wystosowane w jej imieniu.

2.   Komisja
  , Rada
  i 
  inne instytucje Unii
  mogą
  zabierać głos na
  posiedzeniach komisji na zaproszenie przewodniczącego komisji wystosowane w jej imieniu.

Na podstawie
  specjalnej
  decyzji komisji każda inna osoba może zostać zaproszona do udziału w posiedzeniu i do zabrania głosu.

Na podstawie decyzji komisji każda inna osoba może zostać zaproszona do udziału w posiedzeniu i do zabrania głosu.

Analogicznie, decyzję dotyczącą uczestnictwa w posiedzeniach komisji osobistych asystentów posłów pozostawia się w gestii poszczególnych komisji.

Komisja, do której odesłano daną sprawę, może, po uzyskaniu zgody Prezydium, przeprowadzić przesłuchanie biegłych jeśli uzna, że jest ono niezbędne dla właściwego przebiegu prac nad tą sprawą.

Komisja, do której odesłano daną sprawę, może, po uzyskaniu zgody Prezydium, przeprowadzić przesłuchanie biegłych jeśli uzna, że jest ono niezbędne dla właściwego przebiegu prac nad tą sprawą.

Komisje opiniodawcze mogą na własne życzenie uczestniczyć w przesłuchaniu.

Interpretacji przepisów zawartych w niniejszym ustępie dokonuje się zgodnie z pkt 50 porozumienia ramowego dotyczącego stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską

   (24)

  .

3.   Z zastrzeżeniem art. 53 ust. 6 posłowie
  mogą uczestniczyć
  w posiedzeniach komisji, do których nie należą,
  bez prawa
  głosu,
  o ile
  komisja
  nie
  postanowi inaczej.

3.   Z zastrzeżeniem art. 53 ust. 6 posłowie
  , którzy uczestniczą
  w posiedzeniach komisji, do których nie należą,
  nie mogą zabierać
  głosu
  w debacie
  ,
  chyba że dana
  komisja postanowi inaczej.

Komisja może jednak zezwolić tym posłom na udział w jej
  pracach
  z głosem doradczym.

Komisja może jednak zezwolić tym posłom na udział w jej
  posiedzeniach
  z głosem doradczym.

3a.
     
  Artykuł 162 ust. 2 o przydzielaniu czasu wystąpień stosuje się odpowiednio do komisji.

3b.
     
  Jeżeli sporządza się pełne sprawozdanie z obrad, stosuje się odpowiednio art. 194 ust. 1a, 2 i 4.

Poprawka 233

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 207

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 207 | Artykuł 207 |
| Protokoły posiedzeń komisji | Protokoły posiedzeń komisji |
| Protokół każdego posiedzenia komisji
  jest doręczany
  wszystkim jej członkom i 
  przedstawiany
  do zatwierdzenia przez komisję. | Protokół każdego posiedzenia komisji
  udostępnia się
  wszystkim jej członkom i 
  przedstawia
  do zatwierdzenia przez komisję. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 207

Artykuł 207

Protokoły posiedzeń komisji

Protokoły posiedzeń komisji

Protokół każdego posiedzenia komisji
  jest doręczany
  wszystkim jej członkom i 
  przedstawiany
  do zatwierdzenia przez komisję.

Protokół każdego posiedzenia komisji
  udostępnia się
  wszystkim jej członkom i 
  przedstawia
  do zatwierdzenia przez komisję.

Poprawka 234

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 208

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 208 | Artykuł 208 |
| Głosowanie w komisji | Głosowanie w komisji |
| 1.   
  Każdy poseł może złożyć
  poprawki do rozpatrzenia w komisji. | 1.   
  Z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 o drugim czytaniu,
  poprawki
  lub projekty wniosków o odrzucenie, które przedstawiono
  do rozpatrzenia w komisji
  , zawsze podpisuje członek stały danej komisji lub jego zastępca, lub też kontrasygnuje przynajmniej jeden taki członek
  . |
| 2.   Głosowanie w komisji jest ważne, gdy jedna czwarta jej członków jest faktycznie obecna. Jeżeli jednak jedna szósta członków komisji złoży taki wniosek przed rozpoczęciem głosowania, jest ono ważne jedynie gdy uczestniczy w nim większość
  członków komisji
  . | 2.   Głosowanie w komisji jest ważne, gdy jedna czwarta jej członków jest faktycznie obecna. Jeżeli jednak jedna szósta członków komisji złoży taki wniosek przed rozpoczęciem głosowania, jest ono ważne jedynie gdy uczestniczy w nim większość
  jej członków
  . |
| 3.   Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem, przeprowadzane w komisji, jest głosowaniem imiennym, zgodnie z art. 180 ust. 2. Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego. | 3.   Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem
  lub opinią
  , przeprowadzane w komisji, jest głosowaniem imiennym, zgodnie z art. 180 ust. 2
  i 2a
  . Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego. |
| Przepisy art. 208 ust. 3 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła. | Przepisy art. 208 ust. 3 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła. |
| 4.   
  Przewodniczący komisji może brać udział w debatach i w głosowaniu bez głosu rozstrzygającego. | |
| 5.   W związku ze złożonymi poprawkami komisja, zamiast przystąpić do głosowania, może zwrócić się do sprawozdawcy o przedstawienie nowego projektu uwzględniającego możliwie jak największą liczbę poprawek. W takim przypadku ustalany jest nowy termin składania poprawek
  do tego projektu
  . | 5.   W związku ze złożonymi poprawkami komisja, zamiast przystąpić do głosowania, może zwrócić się do sprawozdawcy o przedstawienie nowego projektu uwzględniającego możliwie jak największą liczbę poprawek. W takim przypadku ustalany jest nowy termin składania poprawek. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 208

Artykuł 208

Głosowanie w komisji

Głosowanie w komisji

1.   
  Każdy poseł może złożyć
  poprawki do rozpatrzenia w komisji.

1.   
  Z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 o drugim czytaniu,
  poprawki
  lub projekty wniosków o odrzucenie, które przedstawiono
  do rozpatrzenia w komisji
  , zawsze podpisuje członek stały danej komisji lub jego zastępca, lub też kontrasygnuje przynajmniej jeden taki członek
  .

2.   Głosowanie w komisji jest ważne, gdy jedna czwarta jej członków jest faktycznie obecna. Jeżeli jednak jedna szósta członków komisji złoży taki wniosek przed rozpoczęciem głosowania, jest ono ważne jedynie gdy uczestniczy w nim większość
  członków komisji
  .

2.   Głosowanie w komisji jest ważne, gdy jedna czwarta jej członków jest faktycznie obecna. Jeżeli jednak jedna szósta członków komisji złoży taki wniosek przed rozpoczęciem głosowania, jest ono ważne jedynie gdy uczestniczy w nim większość
  jej członków
  .

3.   Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem, przeprowadzane w komisji, jest głosowaniem imiennym, zgodnie z art. 180 ust. 2. Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego.

3.   Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem
  lub opinią
  , przeprowadzane w komisji, jest głosowaniem imiennym, zgodnie z art. 180 ust. 2
  i 2a
  . Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego.

Przepisy art. 208 ust. 3 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła.

Przepisy art. 208 ust. 3 dotyczące głosowania imiennego nie mają zastosowania do sprawozdań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i art. 9 ust. 3, 6 i 8, w ramach procedur dotyczących immunitetu posła.

4.   
  Przewodniczący komisji może brać udział w debatach i w głosowaniu bez głosu rozstrzygającego.

5.   W związku ze złożonymi poprawkami komisja, zamiast przystąpić do głosowania, może zwrócić się do sprawozdawcy o przedstawienie nowego projektu uwzględniającego możliwie jak największą liczbę poprawek. W takim przypadku ustalany jest nowy termin składania poprawek
  do tego projektu
  .

5.   W związku ze złożonymi poprawkami komisja, zamiast przystąpić do głosowania, może zwrócić się do sprawozdawcy o przedstawienie nowego projektu uwzględniającego możliwie jak największą liczbę poprawek. W takim przypadku ustalany jest nowy termin składania poprawek.

Poprawka 235

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 209

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 209 | Artykuł 209 |
| Zastosowanie przepisów dotyczących posiedzeń plenarnych do posiedzeń komisji | Zastosowanie przepisów dotyczących posiedzeń plenarnych do posiedzeń komisji |
| Do
  posiedzeń
  komisji stosuje się odpowiednio
  przepisy
  art.
  14
  ,
  15
  ,
  16
  ,
  19
  ,
  20
  ,
  38-48, 160
  ,
  162
  ust.
  2 i 10
  ,
  165
  ,
  167
  ,
  169-172
  ,
  174, 176
  ust.
  1
  ,
  177, 178
  , 181, 182, 184
  -187
  , 190 i 191. | Do komisji stosuje się odpowiednio
  następujące przepisy dotyczące głosowania i wystąpień w sprawach proceduralnych:
  art.
  164a (Zapobieganie zakłóceniom)
  ,
  art. 168a (Progi)
  ,
  art. 169 (Składanie i przedstawianie poprawek)
  ,
  art. 170 (Dopuszczalność poprawek)
  ,
  art. 171 (Procedura głosowania)
  ,
  art. 174 (Kolejność głosowania nad poprawkami) z wyjątkiem ust. 4b
  ,
  art. 176
  ust.
  1 (Głosowanie podzielone)
  ,
  art. 177 (Prawo do głosowania)
  ,
  art. 178 (Głosowanie)
  ,
  art. 179a (Równa liczba głosów)
  ,
  art. 180
  ust.
  2 i 2a (Głosowanie imienne)
  ,
  art. 180a (Głosowanie tajne)
  ,
  art.
  181
  (Głosowanie elektroniczne)
  ,
  art.
  182
  a (Kwestionowanie ważności głosowania)
  ,
  art.
  184
  a (Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu)
  ,
  art.
  190
  (Odroczenie debaty lub głosowania)
  i 
  art.
  191
  (Zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia)
  . |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 209

Artykuł 209

Zastosowanie przepisów dotyczących posiedzeń plenarnych do posiedzeń komisji

Zastosowanie przepisów dotyczących posiedzeń plenarnych do posiedzeń komisji

Do
  posiedzeń
  komisji stosuje się odpowiednio
  przepisy
  art.
  14
  ,
  15
  ,
  16
  ,
  19
  ,
  20
  ,
  38-48, 160
  ,
  162
  ust.
  2 i 10
  ,
  165
  ,
  167
  ,
  169-172
  ,
  174, 176
  ust.
  1
  ,
  177, 178
  , 181, 182, 184
  -187
  , 190 i 191.

Do komisji stosuje się odpowiednio
  następujące przepisy dotyczące głosowania i wystąpień w sprawach proceduralnych:
  art.
  164a (Zapobieganie zakłóceniom)
  ,
  art. 168a (Progi)
  ,
  art. 169 (Składanie i przedstawianie poprawek)
  ,
  art. 170 (Dopuszczalność poprawek)
  ,
  art. 171 (Procedura głosowania)
  ,
  art. 174 (Kolejność głosowania nad poprawkami) z wyjątkiem ust. 4b
  ,
  art. 176
  ust.
  1 (Głosowanie podzielone)
  ,
  art. 177 (Prawo do głosowania)
  ,
  art. 178 (Głosowanie)
  ,
  art. 179a (Równa liczba głosów)
  ,
  art. 180
  ust.
  2 i 2a (Głosowanie imienne)
  ,
  art. 180a (Głosowanie tajne)
  ,
  art.
  181
  (Głosowanie elektroniczne)
  ,
  art.
  182
  a (Kwestionowanie ważności głosowania)
  ,
  art.
  184
  a (Wnioski w sprawie przestrzegania Regulaminu)
  ,
  art.
  190
  (Odroczenie debaty lub głosowania)
  i 
  art.
  191
  (Zawieszenie lub zamknięcie posiedzenia)
  .

Poprawka 236

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 210 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 210a |
| | Procedura zapoznawania się przez komisję z informacjami poufnymi otrzymanymi przez Parlament Europejski |
| | 1.   
  Jeżeli Parlament ma prawny obowiązek rozpatrzenia informacji otrzymanych jako informacje poufne, przewodniczący właściwej komisji stosuje z urzędu tryb poufny z ust. 3. |
| | 2.   
  Z zastrzeżeniem ust. 1, w braku prawnego obowiązku rozpatrzenia otrzymanych informacji jako informacji poufnych, komisja może zastosować z urzędu tryb poufny z ust. 3 do informacji lub dokumentu, które jeden z jej członków wskazał w pisemnym lub ustnym wniosku. W takim przypadku dla podjęcia decyzji o zastosowaniu trybu poufnego wymagana jest większość dwóch trzecich głosów obecnych członków. |
| | 3.   
  Jeżeli przewodniczący komisji ogłosił zastosowanie trybu poufnego, w posiedzeniu uczestniczą jedynie członkowie komisji, urzędnicy oraz wyznaczeni wcześniej przez przewodniczącego eksperci, jeżeli jest to absolutnie konieczne. |
| | Dokumenty rozdaje się na początku posiedzenia, a następnie zbiera w chwili jego zakończenia. Dokumenty są ponumerowane. Nie wolno sporządzać notatek lub fotokopii. |
| | Protokół posiedzenia nie zawiera żadnych szczegółów dyskusji nad sprawą, która był rozpatrywana w trybie poufnym. W protokole może znaleźć się jedynie decyzja, o ile została podjęta. |
| | 4.   
  Trzech członków komisji, która obradowała w trybie poufnym, może wnioskować o rozpatrzenie przypadków niezachowania poufności. Wniosek ten może być wpisany do porządku dziennego następnego posiedzenia komisji. Większością głosów członków komisja może postanowić o przekazaniu przewodniczącemu sprawy do rozważenia zgodnie z art. 11 i 166. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 210a

Procedura zapoznawania się przez komisję z informacjami poufnymi otrzymanymi przez Parlament Europejski

1.   
  Jeżeli Parlament ma prawny obowiązek rozpatrzenia informacji otrzymanych jako informacje poufne, przewodniczący właściwej komisji stosuje z urzędu tryb poufny z ust. 3.

2.   
  Z zastrzeżeniem ust. 1, w braku prawnego obowiązku rozpatrzenia otrzymanych informacji jako informacji poufnych, komisja może zastosować z urzędu tryb poufny z ust. 3 do informacji lub dokumentu, które jeden z jej członków wskazał w pisemnym lub ustnym wniosku. W takim przypadku dla podjęcia decyzji o zastosowaniu trybu poufnego wymagana jest większość dwóch trzecich głosów obecnych członków.

3.   
  Jeżeli przewodniczący komisji ogłosił zastosowanie trybu poufnego, w posiedzeniu uczestniczą jedynie członkowie komisji, urzędnicy oraz wyznaczeni wcześniej przez przewodniczącego eksperci, jeżeli jest to absolutnie konieczne.

Dokumenty rozdaje się na początku posiedzenia, a następnie zbiera w chwili jego zakończenia. Dokumenty są ponumerowane. Nie wolno sporządzać notatek lub fotokopii.

Protokół posiedzenia nie zawiera żadnych szczegółów dyskusji nad sprawą, która był rozpatrywana w trybie poufnym. W protokole może znaleźć się jedynie decyzja, o ile została podjęta.

4.   
  Trzech członków komisji, która obradowała w trybie poufnym, może wnioskować o rozpatrzenie przypadków niezachowania poufności. Wniosek ten może być wpisany do porządku dziennego następnego posiedzenia komisji. Większością głosów członków komisja może postanowić o przekazaniu przewodniczącemu sprawy do rozważenia zgodnie z art. 11 i 166.

Poprawka 237

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 211

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 211 | Artykuł 211 |
| Wysłuchania publiczne dotyczące inicjatyw obywatelskich | Wysłuchania publiczne dotyczące inicjatyw obywatelskich |
| 1.   Po opublikowaniu przez Komisję inicjatywy obywatelskiej w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej, na wniosek przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji Przewodniczący Parlamentu Europejskiego: | 1.   Po opublikowaniu przez Komisję inicjatywy obywatelskiej w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej, na wniosek przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji Przewodniczący Parlamentu Europejskiego: |
| a) | zwraca się do komisji
  ustawodawczej
  przedmiotowo właściwej zgodnie z załącznikiem VI o zorganizowanie wysłuchania publicznego przewidzianego w art. 11 rozporządzenia (UE)
  nr
  211/2011; komisja przedmiotowo właściwa dla petycji zostaje z urzędu zaangażowana w prace
  komisji ustawodawczej
  na podstawie art. 54 niniejszego Regulaminu; |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 211

Artykuł 211

Wysłuchania publiczne dotyczące inicjatyw obywatelskich

Wysłuchania publiczne dotyczące inicjatyw obywatelskich

1.   Po opublikowaniu przez Komisję inicjatywy obywatelskiej w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej, na wniosek przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji Przewodniczący Parlamentu Europejskiego:

1.   Po opublikowaniu przez Komisję inicjatywy obywatelskiej w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej, na wniosek przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji Przewodniczący Parlamentu Europejskiego:

a)

zwraca się do komisji
  ustawodawczej
  przedmiotowo właściwej zgodnie z załącznikiem VI o zorganizowanie wysłuchania publicznego przewidzianego w art. 11 rozporządzenia (UE)
  nr
  211/2011; komisja przedmiotowo właściwa dla petycji zostaje z urzędu zaangażowana w prace
  komisji ustawodawczej
  na podstawie art. 54 niniejszego Regulaminu;

| a) | zwraca się do komisji przedmiotowo właściwej zgodnie z załącznikiem VI o zorganizowanie wysłuchania publicznego przewidzianego w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 211/2011; komisja przedmiotowo właściwa dla petycji zostaje z urzędu zaangażowana w prace na podstawie art. 54 niniejszego Regulaminu; |
| --- | --- |

a)

zwraca się do komisji przedmiotowo właściwej zgodnie z załącznikiem VI o zorganizowanie wysłuchania publicznego przewidzianego w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 211/2011; komisja przedmiotowo właściwa dla petycji zostaje z urzędu zaangażowana w prace na podstawie art. 54 niniejszego Regulaminu;

| b) | jeżeli co najmniej dwie inicjatywy obywatelskie opublikowane w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 211/2011 dotyczą podobnej sprawy, może – po konsultacji z organizatorami – zadecydować o zorganizowaniu wspólnego wysłuchania publicznego, na którym wszystkie odnośne inicjatywy obywatelskie zostaną omówione na równych prawach. |
| --- | --- |

b)

jeżeli co najmniej dwie inicjatywy obywatelskie opublikowane w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 211/2011 dotyczą podobnej sprawy, może – po konsultacji z organizatorami – zadecydować o zorganizowaniu wspólnego wysłuchania publicznego, na którym wszystkie odnośne inicjatywy obywatelskie zostaną omówione na równych prawach.

| b) | jeżeli co najmniej dwie inicjatywy obywatelskie opublikowane w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 211/2011 dotyczą podobnej sprawy, może – po konsultacji z organizatorami – zadecydować o zorganizowaniu wspólnego wysłuchania publicznego, na którym wszystkie odnośne inicjatywy obywatelskie zostaną omówione na równych prawach. |
| --- | --- |

b)

jeżeli co najmniej dwie inicjatywy obywatelskie opublikowane w odpowiednim rejestrze zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 211/2011 dotyczą podobnej sprawy, może – po konsultacji z organizatorami – zadecydować o zorganizowaniu wspólnego wysłuchania publicznego, na którym wszystkie odnośne inicjatywy obywatelskie zostaną omówione na równych prawach.

2.   Komisja przedmiotowo właściwa:

2.   Komisja przedmiotowo właściwa:

| a) | upewnia się, że organizatorzy zostali przyjęci przez Komisję na odpowiednim szczeblu zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 211/2011; |
| --- | --- |

a)

upewnia się, że organizatorzy zostali przyjęci przez Komisję na odpowiednim szczeblu zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 211/2011;

| a) | upewnia się, że organizatorzy zostali przyjęci przez Komisję na odpowiednim szczeblu zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 211/2011; |
| --- | --- |

a)

upewnia się, że organizatorzy zostali przyjęci przez Komisję na odpowiednim szczeblu zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 211/2011;

| b) | dba o to, aby Komisja – w razie potrzeby przy wsparciu Konferencji Przewodniczących Komisji – była odpowiednio zaangażowana w organizację wysłuchania publicznego oraz aby podczas wysłuchania była reprezentowana na odpowiednim szczeblu. |
| --- | --- |

b)

dba o to, aby Komisja – w razie potrzeby przy wsparciu Konferencji Przewodniczących Komisji – była odpowiednio zaangażowana w organizację wysłuchania publicznego oraz aby podczas wysłuchania była reprezentowana na odpowiednim szczeblu.

| b) | dba o to, aby Komisja – w razie potrzeby przy wsparciu Konferencji Przewodniczących Komisji – była odpowiednio zaangażowana w organizację wysłuchania publicznego oraz aby podczas wysłuchania była reprezentowana na odpowiednim szczeblu. |
| --- | --- |

b)

dba o to, aby Komisja – w razie potrzeby przy wsparciu Konferencji Przewodniczących Komisji – była odpowiednio zaangażowana w organizację wysłuchania publicznego oraz aby podczas wysłuchania była reprezentowana na odpowiednim szczeblu.

3.   Przewodniczący komisji przedmiotowo właściwej wyznacza odpowiednią datę wysłuchania publicznego, przypadającą w terminie trzech miesięcy od przedłożenia inicjatywy Komisji zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 211/2011.

3.   Przewodniczący komisji przedmiotowo właściwej wyznacza odpowiednią datę wysłuchania publicznego, przypadającą w terminie trzech miesięcy od przedłożenia inicjatywy Komisji zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 211/2011.

4.   Komisja przedmiotowo właściwa organizuje w Parlamencie wysłuchanie publiczne, w stosownych przypadkach we współpracy z innymi instytucjami i organami Unii zainteresowanymi taką współpracą. Może ona zaprosić do udziału inne zainteresowane strony.

4.   Komisja przedmiotowo właściwa organizuje w Parlamencie wysłuchanie publiczne, w stosownych przypadkach we współpracy z innymi instytucjami i organami Unii zainteresowanymi taką współpracą. Może ona zaprosić do udziału inne zainteresowane strony.

Komisja przedmiotowo właściwa zaprasza do przedstawienia inicjatywy na wysłuchaniu reprezentatywną grupę organizatorów, w tym co najmniej jedną z osób do kontaktu, o których mowa w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 211/2011.

Komisja przedmiotowo właściwa zaprasza do przedstawienia inicjatywy na wysłuchaniu reprezentatywną grupę organizatorów, w tym co najmniej jedną z osób do kontaktu, o których mowa w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 211/2011.

5.   Stosownie do uzgodnień poczynionych z Komisją Prezydium przyjmuje przepisy dotyczące zwrotu poniesionych kosztów.

5.   Stosownie do uzgodnień poczynionych z Komisją Prezydium przyjmuje przepisy dotyczące zwrotu poniesionych kosztów.

6.   Przewodniczący Parlamentu oraz przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji mogą powierzyć swoje uprawnienia na mocy niniejszego artykułu odpowiednio wiceprzewodniczącemu lub innemu przewodniczącemu komisji.

6.   Przewodniczący Parlamentu oraz przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji mogą powierzyć swoje uprawnienia na mocy niniejszego artykułu odpowiednio wiceprzewodniczącemu lub innemu przewodniczącemu komisji.

7.   Jeżeli są spełnione warunki określone w art. 54 lub 55, przepisy te mają również odpowiednie zastosowanie do innych komisji.
  Zastosowanie ma
  również art. 201.

7.   Jeżeli są spełnione warunki określone w art. 54 lub 55, przepisy te mają również odpowiednie zastosowanie do innych komisji.
  Stosuje się
  również art. 201
  i 201a
  .

Artykuł 25 ust. 9 nie ma zastosowania do wysłuchań publicznych dotyczących inicjatyw obywatelskich.

Artykuł 25 ust. 9 nie ma zastosowania do wysłuchań publicznych dotyczących inicjatyw obywatelskich.

7a.
     
  Jeżeli w terminie dwunastu miesięcy po wydaniu pozytywnej opinii w sprawie inicjatywy Komisja nie przedstawiła w trybie art. 9 rozporządzenia (UE) nr 211/2011 wniosku dotyczącego aktu prawnego w sprawie pomyślnie zgłoszonej inicjatywy obywatelskiej, wskazując w komunikacie działania, jakie zamierza podjąć, właściwa komisja może zorganizować wysłuchanie w porozumieniu z organizatorami inicjatywy obywatelskiej, a w razie potrzeby uruchomić procedurę z art. 46, żeby Parlament mógł korzystać z prawa do zażądania od Komisji, by przedłożyła odpowiedni wniosek.

Poprawka 238

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 212

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 212 | Artykuł 212 |
| Powoływanie i funkcje delegacji międzyparlamentarnych | Powoływanie i funkcje delegacji międzyparlamentarnych |
| 1.   Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje stałe delegacje międzyparlamentarne i ustala ich charakter oraz liczbę członków w zależności od zakresu ich uprawnień. Członkowie delegacji
  wybierani
  są podczas pierwszej lub drugiej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu na okres kadencji parlamentarnej. | 1.   Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje stałe delegacje międzyparlamentarne i ustala ich charakter oraz liczbę członków w zależności od zakresu ich uprawnień. Członkowie delegacji są
  powoływani przez grupy polityczne i posłów niezrzeszonych
  podczas pierwszej lub drugiej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu na okres kadencji parlamentarnej. |
| 2.   
  Wybór członków delegacji odbywa się po przedstawieniu Konferencji Przewodniczących kandydatów przez grupy polityczne oraz przez posłów niezrzeszonych
  .
  Konferencja Przewodniczących przedkłada Parlamentowi propozycje uwzględniające, w miarę możliwości, potrzebę zapewnienia sprawiedliwej reprezentacji państw członkowskich oraz opcji politycznych
  .
  Zastosowanie ma art.
  199
  ust. 2, 3, 5 i 6
  . | 2.   
  Grupy polityczne zapewniają w miarę możliwości sprawiedliwą reprezentację państw członkowskich, poglądów politycznych i płci
  .
  Osoby posiadające to samo obywatelstwo nie mogą stanowić więcej, niż jedną trzecią członków delegacji. Artykuł
  199
  stosuje się odpowiednio
  . |
| 3.   Prezydia delegacji są powoływane z zastosowaniem procedury ustanowionej dla komisji stałych, zgodnie z art. 204. | 3.   Prezydia delegacji są powoływane z zastosowaniem procedury ustanowionej dla komisji stałych, zgodnie z art. 204. |
| 4.   Ogólne kompetencje poszczególnych delegacji są określane przez Parlament, który może je w każdej chwili rozszerzyć lub ograniczyć. | 4.   Ogólne kompetencje poszczególnych delegacji są określane przez Parlament, który może je w każdej chwili rozszerzyć lub ograniczyć. |
| 5.   Postanowienia wykonawcze dotyczące działalności delegacji są przyjmowane przez Konferencję Przewodniczących na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Delegacji. | 5.   Postanowienia wykonawcze dotyczące działalności delegacji są przyjmowane przez Konferencję Przewodniczących na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Delegacji. |
| 6.   Przewodniczący delegacji składa sprawozdanie z jej prac komisji właściwej do spraw zagranicznych
  i bezpieczeństwa
  . | 6.   Przewodniczący delegacji składa
  regularnie
  sprawozdanie z jej prac komisji właściwej do spraw zagranicznych. |
| 7.   Przewodniczący delegacji ma możliwość wypowiedzenia się przed komisją, jeśli w porządku dziennym jest punkt dotyczący zakresu kompetencji delegacji. Ma to zastosowanie również podczas posiedzeń delegacji do przewodniczącego lub sprawozdawcy tej komisji. | 7.   Przewodniczący delegacji ma możliwość wypowiedzenia się przed komisją, jeśli w porządku dziennym jest punkt dotyczący zakresu kompetencji delegacji. Ma to zastosowanie również podczas posiedzeń delegacji do przewodniczącego lub sprawozdawcy tej komisji. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 212

Artykuł 212

Powoływanie i funkcje delegacji międzyparlamentarnych

Powoływanie i funkcje delegacji międzyparlamentarnych

1.   Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje stałe delegacje międzyparlamentarne i ustala ich charakter oraz liczbę członków w zależności od zakresu ich uprawnień. Członkowie delegacji
  wybierani
  są podczas pierwszej lub drugiej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu na okres kadencji parlamentarnej.

1.   Na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Parlament powołuje stałe delegacje międzyparlamentarne i ustala ich charakter oraz liczbę członków w zależności od zakresu ich uprawnień. Członkowie delegacji są
  powoływani przez grupy polityczne i posłów niezrzeszonych
  podczas pierwszej lub drugiej sesji miesięcznej nowo wybranego Parlamentu na okres kadencji parlamentarnej.

2.   
  Wybór członków delegacji odbywa się po przedstawieniu Konferencji Przewodniczących kandydatów przez grupy polityczne oraz przez posłów niezrzeszonych
  .
  Konferencja Przewodniczących przedkłada Parlamentowi propozycje uwzględniające, w miarę możliwości, potrzebę zapewnienia sprawiedliwej reprezentacji państw członkowskich oraz opcji politycznych
  .
  Zastosowanie ma art.
  199
  ust. 2, 3, 5 i 6
  .

2.   
  Grupy polityczne zapewniają w miarę możliwości sprawiedliwą reprezentację państw członkowskich, poglądów politycznych i płci
  .
  Osoby posiadające to samo obywatelstwo nie mogą stanowić więcej, niż jedną trzecią członków delegacji. Artykuł
  199
  stosuje się odpowiednio
  .

3.   Prezydia delegacji są powoływane z zastosowaniem procedury ustanowionej dla komisji stałych, zgodnie z art. 204.

3.   Prezydia delegacji są powoływane z zastosowaniem procedury ustanowionej dla komisji stałych, zgodnie z art. 204.

4.   Ogólne kompetencje poszczególnych delegacji są określane przez Parlament, który może je w każdej chwili rozszerzyć lub ograniczyć.

4.   Ogólne kompetencje poszczególnych delegacji są określane przez Parlament, który może je w każdej chwili rozszerzyć lub ograniczyć.

5.   Postanowienia wykonawcze dotyczące działalności delegacji są przyjmowane przez Konferencję Przewodniczących na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Delegacji.

5.   Postanowienia wykonawcze dotyczące działalności delegacji są przyjmowane przez Konferencję Przewodniczących na podstawie propozycji Konferencji Przewodniczących Delegacji.

6.   Przewodniczący delegacji składa sprawozdanie z jej prac komisji właściwej do spraw zagranicznych
  i bezpieczeństwa
  .

6.   Przewodniczący delegacji składa
  regularnie
  sprawozdanie z jej prac komisji właściwej do spraw zagranicznych.

7.   Przewodniczący delegacji ma możliwość wypowiedzenia się przed komisją, jeśli w porządku dziennym jest punkt dotyczący zakresu kompetencji delegacji. Ma to zastosowanie również podczas posiedzeń delegacji do przewodniczącego lub sprawozdawcy tej komisji.

7.   Przewodniczący delegacji ma możliwość wypowiedzenia się przed komisją, jeśli w porządku dziennym jest punkt dotyczący zakresu kompetencji delegacji. Ma to zastosowanie również podczas posiedzeń delegacji do przewodniczącego lub sprawozdawcy tej komisji.

Poprawka 239

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 213

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł
  213 | Artykuł
  214a |
| Współpraca ze Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy | Współpraca ze Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy |
| 1.   Organy Parlamentu, w szczególności komisje, współpracują ze swoimi odpowiednikami w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zwłaszcza w celu zwiększenia efektywności prac oraz uniknięcia dublowania działań. | 1.   Organy Parlamentu, w szczególności komisje, współpracują ze swoimi odpowiednikami w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zwłaszcza w celu zwiększenia efektywności prac oraz uniknięcia dublowania działań. |
| 2.   Tryb
  wprowadzenia w życie powyższych postanowień
  ustala Konferencja Przewodniczących w porozumieniu z właściwymi organami Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. | 2.   Tryb
  tej współpracy
  ustala Konferencja Przewodniczących w porozumieniu z właściwymi organami Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. |
| | (Ten artykuł po zmianach zostanie umieszczony po art. 214.) |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł
  213

Artykuł
  214a

Współpraca ze Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy

Współpraca ze Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy

1.   Organy Parlamentu, w szczególności komisje, współpracują ze swoimi odpowiednikami w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zwłaszcza w celu zwiększenia efektywności prac oraz uniknięcia dublowania działań.

1.   Organy Parlamentu, w szczególności komisje, współpracują ze swoimi odpowiednikami w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zwłaszcza w celu zwiększenia efektywności prac oraz uniknięcia dublowania działań.

2.   Tryb
  wprowadzenia w życie powyższych postanowień
  ustala Konferencja Przewodniczących w porozumieniu z właściwymi organami Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.

2.   Tryb
  tej współpracy
  ustala Konferencja Przewodniczących w porozumieniu z właściwymi organami Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.

(Ten artykuł po zmianach zostanie umieszczony po art. 214.)

Poprawka 240

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 214

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 214 | Artykuł 214 |
| Wspólne komisje parlamentarne | Wspólne komisje parlamentarne |
| 1.   Parlament może powoływać wspólne komisje parlamentarne z parlamentami państw stowarzyszonych z Unią lub parlamentami państw, z którymi zostały rozpoczęte negocjacje akcesyjne. | 1.   Parlament może powoływać wspólne komisje parlamentarne z parlamentami państw stowarzyszonych z Unią lub parlamentami państw, z którymi zostały rozpoczęte negocjacje akcesyjne. |
| Komisje te mogą sporządzać zalecenia pod adresem reprezentowanych w nich parlamentów. Zalecenia skierowane do Parlamentu Europejskiego są przekazywane właściwej komisji, która przedstawia propozycje działań wynikających z otrzymanych zaleceń. | Komisje te mogą sporządzać zalecenia pod adresem reprezentowanych w nich parlamentów. Zalecenia skierowane do Parlamentu Europejskiego są przekazywane właściwej komisji, która przedstawia propozycje działań wynikających z otrzymanych zaleceń. |
| 2.   Ogólny zakres kompetencji poszczególnych wspólnych komisji parlamentarnych jest określany przez Parlament Europejski
  oraz przez umowy
  z państwami trzecimi. | 2.   Ogólny zakres kompetencji poszczególnych wspólnych komisji parlamentarnych jest określany przez Parlament Europejski
  zgodnie z umowami
  z państwami trzecimi. |
| 3.   Działalność wspólnych komisji parlamentarnych jest regulowana przez procedury przewidziane w danej umowie. Opierają się one na zasadzie równej reprezentacji delegacji Parlamentu Europejskiego i parlamentu partnerskiego. | 3.   Działalność wspólnych komisji parlamentarnych jest regulowana przez procedury przewidziane w danej umowie. Opierają się one na zasadzie równej reprezentacji delegacji Parlamentu Europejskiego i parlamentu partnerskiego. |
| 4.   Wspólne komisje parlamentarne przyjmują swój regulamin i przedkładają go do zatwierdzenia
  przez
  Prezydium
  Parlamentu Europejskiego oraz parlamentu partnerskiego
  . | 4.   Wspólne komisje parlamentarne przyjmują swój regulamin i przedkładają go do zatwierdzenia
  , przy czym w Parlamencie Europejskim zatwierdza je
  Prezydium
  , a w parlamencie państwa trzeciego – jego właściwy organ
  . |
| 5.   Wybór członków delegacji Parlamentu Europejskiego do wspólnych komisji parlamentarnych, jak również powoływanie prezydiów tych delegacji, odbywają się według procedury ustalonej dla delegacji międzyparlamentarnych. | 5.   Wybór członków delegacji Parlamentu Europejskiego do wspólnych komisji parlamentarnych, jak również powoływanie prezydiów tych delegacji, odbywają się według procedury ustalonej dla delegacji międzyparlamentarnych. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 214

Artykuł 214

Wspólne komisje parlamentarne

Wspólne komisje parlamentarne

1.   Parlament może powoływać wspólne komisje parlamentarne z parlamentami państw stowarzyszonych z Unią lub parlamentami państw, z którymi zostały rozpoczęte negocjacje akcesyjne.

1.   Parlament może powoływać wspólne komisje parlamentarne z parlamentami państw stowarzyszonych z Unią lub parlamentami państw, z którymi zostały rozpoczęte negocjacje akcesyjne.

Komisje te mogą sporządzać zalecenia pod adresem reprezentowanych w nich parlamentów. Zalecenia skierowane do Parlamentu Europejskiego są przekazywane właściwej komisji, która przedstawia propozycje działań wynikających z otrzymanych zaleceń.

Komisje te mogą sporządzać zalecenia pod adresem reprezentowanych w nich parlamentów. Zalecenia skierowane do Parlamentu Europejskiego są przekazywane właściwej komisji, która przedstawia propozycje działań wynikających z otrzymanych zaleceń.

2.   Ogólny zakres kompetencji poszczególnych wspólnych komisji parlamentarnych jest określany przez Parlament Europejski
  oraz przez umowy
  z państwami trzecimi.

2.   Ogólny zakres kompetencji poszczególnych wspólnych komisji parlamentarnych jest określany przez Parlament Europejski
  zgodnie z umowami
  z państwami trzecimi.

3.   Działalność wspólnych komisji parlamentarnych jest regulowana przez procedury przewidziane w danej umowie. Opierają się one na zasadzie równej reprezentacji delegacji Parlamentu Europejskiego i parlamentu partnerskiego.

3.   Działalność wspólnych komisji parlamentarnych jest regulowana przez procedury przewidziane w danej umowie. Opierają się one na zasadzie równej reprezentacji delegacji Parlamentu Europejskiego i parlamentu partnerskiego.

4.   Wspólne komisje parlamentarne przyjmują swój regulamin i przedkładają go do zatwierdzenia
  przez
  Prezydium
  Parlamentu Europejskiego oraz parlamentu partnerskiego
  .

4.   Wspólne komisje parlamentarne przyjmują swój regulamin i przedkładają go do zatwierdzenia
  , przy czym w Parlamencie Europejskim zatwierdza je
  Prezydium
  , a w parlamencie państwa trzeciego – jego właściwy organ
  .

5.   Wybór członków delegacji Parlamentu Europejskiego do wspólnych komisji parlamentarnych, jak również powoływanie prezydiów tych delegacji, odbywają się według procedury ustalonej dla delegacji międzyparlamentarnych.

5.   Wybór członków delegacji Parlamentu Europejskiego do wspólnych komisji parlamentarnych, jak również powoływanie prezydiów tych delegacji, odbywają się według procedury ustalonej dla delegacji międzyparlamentarnych.

Poprawka 241

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 215

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 215 | Artykuł 215 |
| Prawo do składania petycji | Prawo do składania petycji |
| 1.   
  Każdy
  obywatel Unii Europejskiej jak również każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim ma prawo kierowania, indywidualnie lub wspólnie z innymi obywatelami lub osobami, petycji do Parlamentu w sprawach objętych zakresem działalności Unii Europejskiej, które dotyczą ich bezpośrednio. | 1.   
  Zgodnie z art. 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej każdy
  obywatel Unii Europejskiej jak również każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim ma prawo kierowania, indywidualnie lub wspólnie z innymi obywatelami lub osobami, petycji do Parlamentu w sprawach objętych zakresem działalności Unii Europejskiej, które dotyczą ich bezpośrednio. |
| 2.   Petycje do Parlamentu muszą zawierać nazwisko
  , obywatelstwo
  oraz miejsce zamieszkania każdej z osób składających petycję. | 2.   Petycje do Parlamentu muszą zawierać nazwisko oraz miejsce zamieszkania każdej z osób składających petycję. |
| | 2a.
     
  Skierowanych do Parlamentu pism, w których wyraźnie brak zamiaru skierowania petycji, nie rejestruje się jako petycji, lecz bezzwłocznie przekazuje się właściwej służbie celem dalszego procedowania. |
| 3.   W przypadku gdy pod petycją złożyło podpis kilka osób fizycznych lub prawnych, sygnatariusze wyznaczają przedstawiciela i jego zastępców, którzy są uznawani za składających petycję do celów niniejszego tytułu. | 3.   W przypadku gdy pod petycją złożyło podpis kilka osób fizycznych lub prawnych, sygnatariusze wyznaczają przedstawiciela i jego zastępców, którzy są uznawani za składających petycję do celów niniejszego tytułu. |
| W przypadku gdy przedstawiciel lub jego zastępca nie zostali wyznaczeni, pierwszy sygnatariusz lub inna odpowiednia osoba jest uznawana za składającego petycję. | W przypadku gdy przedstawiciel lub jego zastępca nie zostali wyznaczeni, pierwszy sygnatariusz lub inna odpowiednia osoba jest uznawana za składającego petycję. |
| 4.   Każda osoba składająca petycję może w każdej chwili wycofać
  poparcie dla petycji
  . | 4.   Każda osoba składająca petycję może w każdej chwili wycofać
  swój podpis pod petycją
  . |
| Po wycofaniu poparcia przez wszystkich składających petycję
  , petycja staje się
  bezprzedmiotowa
  . | Jeżeli wszyscy składający petycję wycofają podpisy
  , petycja staje się
  nieważna
  . |
| 5.   Petycje muszą być sporządzone w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej. | 5.   Petycje muszą być sporządzone w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej. |
| Petycje sporządzone w innych językach będą rozpatrywane tylko wówczas, gdy składający petycję dołączy ich tłumaczenie na jeden z języków urzędowych. W korespondencji ze składającym petycję Parlament używa języka urzędowego, w którym zostało sporządzone tłumaczenie. | Petycje sporządzone w innych językach będą rozpatrywane tylko wówczas, gdy składający petycję dołączy ich tłumaczenie na jeden z języków urzędowych. W korespondencji ze składającym petycję Parlament używa języka urzędowego, w którym zostało sporządzone tłumaczenie. |
| Prezydium może podjąć decyzję, zgodnie z którą petycje i korespondencja ze składającym petycję mogą być sporządzane w innych językach
  używanych w danym państwie członkowskim
  . | Prezydium może podjąć decyzję, zgodnie z którą petycje i korespondencja ze składającym petycję mogą być sporządzane w innych językach
  , które zgodnie z porządkiem konstytucyjnym danych państw członkowskich mają status języków urzędowych na całym ich terytorium lub jego części
  . |
| | 5a.
     
  Petycje mogą być składane drogą pocztową lub za pośrednictwem portalu petycji udostępnionego na stronie internetowej Parlamentu, który pomaga składającemu petycję w zredagowaniu petycji w sposób zgodny z ust. 1 i 2. |
| | 5b.
     
  Jeżeli wpłynęło kilka petycji w podobnej sprawie, można je rozpatrywać wspólnie. |
| 6.   Petycje, które spełniają warunki przewidziane w ust. 2, są wpisywane do rejestru ogólnego w kolejności ich wpływania. Jeżeli nie spełniają powyższych warunków, umieszcza się je w aktach nie nadając im dalszego biegu. Uzasadnienie decyzji podaje się do wiadomości składającemu petycję. | 6.   Petycje, które spełniają warunki przewidziane w ust. 2, są wpisywane do rejestru ogólnego w kolejności ich wpływania. Jeżeli nie spełniają powyższych warunków, umieszcza się je w aktach nie nadając im dalszego biegu. Uzasadnienie decyzji podaje się do wiadomości składającemu petycję. |
| 7.   Przewodniczący przekazuje petycje wpisane do rejestru ogólnego właściwej komisji, która orzeka o dopuszczalności
  lub niedopuszczalności
  petycji zgodnie z art. 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. | 7.   Przewodniczący przekazuje petycje wpisane do rejestru ogólnego właściwej komisji, która orzeka o dopuszczalności petycji zgodnie z art. 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| Jeżeli właściwa komisja nie osiąga konsensusu w sprawie dopuszczalności petycji, petycja ogłaszana jest jako dopuszczalna na wniosek co najmniej jednej
  czwartej
  członków komisji. | Jeżeli właściwa komisja nie osiąga konsensusu w sprawie dopuszczalności petycji, petycja ogłaszana jest jako dopuszczalna na wniosek co najmniej jednej
  trzeciej
  członków komisji. |
| 8.   Petycje uznane przez komisję za niedopuszczalne umieszcza się w aktach pozostawiając bez dalszego biegu. Decyzja wraz z uzasadnieniem doręczana jest składającemu petycję. W miarę możliwości zaleca się składającemu petycję inne drogi odwoławcze. | 8.   Petycje uznane przez komisję za niedopuszczalne umieszcza się w aktach pozostawiając bez dalszego biegu. Decyzja wraz z uzasadnieniem doręczana jest składającemu petycję. W miarę możliwości zaleca się składającemu petycję inne drogi odwoławcze. |
| 9.   Petycje wpisane do rejestru
  zasadniczo
  posiadają status dokumentów jawnych, zaś imię i nazwisko składającego petycję oraz treść petycji mogą zostać dla celów przejrzystości opublikowane przez Parlament. | 9.   Petycje wpisane do rejestru posiadają status dokumentów jawnych, zaś imię i nazwisko składającego petycję
  , ewentualnych osób składających podpisy pod petycją i osób ją popierających
  oraz treść petycji mogą zostać dla celów przejrzystości opublikowane przez Parlament.
  Odpowiednio powiadamia się składającego petycję, osoby składające pod petycją podpisy i osoby ją popierające. |
| 10.   
  Bez względu na postanowienia zawarte w powyższym
  ust. 9 składający petycję może zwrócić się z wnioskiem o utajnienie
  jego
  nazwiska w celu ochrony
  swojej
  prywatności. W takim przypadku Parlament zobowiązany jest przychylić się do tego wniosku. | 10.   
  Niezależnie od
  ust. 9, składający petycję
  , osoba składająca podpis pod petycją lub ją popierająca
  może zwrócić się z wnioskiem o utajnienie
  swojego
  nazwiska w celu ochrony prywatności. W takim przypadku Parlament zobowiązany jest przychylić się do tego wniosku. |
| W przypadku gdy w związku ze skargą składającego petycję nie może zostać wszczęte postępowanie z powodu anonimowości, składający petycję konsultowany jest w sprawie kroków, które mają zostać podjęte w następstwie tej skargi. | W przypadku gdy w związku ze skargą składającego petycję nie może zostać wszczęte postępowanie z powodu anonimowości, składający petycję konsultowany jest w sprawie kroków, które mają zostać podjęte w następstwie tej skargi. |
| | 10a.
     
  W celu ochrony praw osób trzecich Parlament – z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanej osoby trzeciej – może nadać anonimowy charakter petycji lub innym danym zawartym w petycji, jeżeli uzna to za stosowne. |
| 11.   
  Składający petycję może zwrócić się z wnioskiem, by jego petycja została rozpatrzona w trybie poufnym; w takim przypadku Parlament podejmuje odpowiednie środki ostrożności gwarantujące, że treść petycji nie zostanie udostępniona do wiadomości publicznej. Składający petycję będzie informowany o szczegółowych warunkach zastosowania powyższego przepisu. | |
| 12.   
  Jeżeli komisja uzna to za stosowne, może przedłożyć kwestię Rzecznikowi Praw Obywatelskich. | |
| 13.   Petycje kierowane do Parlamentu przez osoby fizyczne lub prawne, które nie są obywatelami Unii Europejskiej oraz które nie zamieszkują lub nie mają swojej statutowej siedziby na terenie państwa członkowskiego, są rejestrowane oraz przechowywane osobno. Co miesiąc Przewodniczący przekazuje zestawienie otrzymanych w poprzednim miesiącu petycji wraz z ich tematami komisji właściwej dla petycji. Komisja może zwrócić się o udostępnienie jej tych petycji, których rozpatrzenie uważa za stosowne. | 13.   Petycje kierowane do Parlamentu przez osoby fizyczne lub prawne, które nie są obywatelami Unii Europejskiej oraz które nie zamieszkują lub nie mają swojej statutowej siedziby na terenie państwa członkowskiego, są rejestrowane oraz przechowywane osobno. Co miesiąc Przewodniczący przekazuje zestawienie otrzymanych w poprzednim miesiącu petycji wraz z ich tematami komisji właściwej dla petycji. Komisja może zwrócić się o udostępnienie jej tych petycji, których rozpatrzenie uważa za stosowne. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 215

Artykuł 215

Prawo do składania petycji

Prawo do składania petycji

1.   
  Każdy
  obywatel Unii Europejskiej jak również każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim ma prawo kierowania, indywidualnie lub wspólnie z innymi obywatelami lub osobami, petycji do Parlamentu w sprawach objętych zakresem działalności Unii Europejskiej, które dotyczą ich bezpośrednio.

1.   
  Zgodnie z art. 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej każdy
  obywatel Unii Europejskiej jak również każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim ma prawo kierowania, indywidualnie lub wspólnie z innymi obywatelami lub osobami, petycji do Parlamentu w sprawach objętych zakresem działalności Unii Europejskiej, które dotyczą ich bezpośrednio.

2.   Petycje do Parlamentu muszą zawierać nazwisko
  , obywatelstwo
  oraz miejsce zamieszkania każdej z osób składających petycję.

2.   Petycje do Parlamentu muszą zawierać nazwisko oraz miejsce zamieszkania każdej z osób składających petycję.

2a.
     
  Skierowanych do Parlamentu pism, w których wyraźnie brak zamiaru skierowania petycji, nie rejestruje się jako petycji, lecz bezzwłocznie przekazuje się właściwej służbie celem dalszego procedowania.

3.   W przypadku gdy pod petycją złożyło podpis kilka osób fizycznych lub prawnych, sygnatariusze wyznaczają przedstawiciela i jego zastępców, którzy są uznawani za składających petycję do celów niniejszego tytułu.

3.   W przypadku gdy pod petycją złożyło podpis kilka osób fizycznych lub prawnych, sygnatariusze wyznaczają przedstawiciela i jego zastępców, którzy są uznawani za składających petycję do celów niniejszego tytułu.

W przypadku gdy przedstawiciel lub jego zastępca nie zostali wyznaczeni, pierwszy sygnatariusz lub inna odpowiednia osoba jest uznawana za składającego petycję.

W przypadku gdy przedstawiciel lub jego zastępca nie zostali wyznaczeni, pierwszy sygnatariusz lub inna odpowiednia osoba jest uznawana za składającego petycję.

4.   Każda osoba składająca petycję może w każdej chwili wycofać
  poparcie dla petycji
  .

4.   Każda osoba składająca petycję może w każdej chwili wycofać
  swój podpis pod petycją
  .

Po wycofaniu poparcia przez wszystkich składających petycję
  , petycja staje się
  bezprzedmiotowa
  .

Jeżeli wszyscy składający petycję wycofają podpisy
  , petycja staje się
  nieważna
  .

5.   Petycje muszą być sporządzone w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej.

5.   Petycje muszą być sporządzone w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej.

Petycje sporządzone w innych językach będą rozpatrywane tylko wówczas, gdy składający petycję dołączy ich tłumaczenie na jeden z języków urzędowych. W korespondencji ze składającym petycję Parlament używa języka urzędowego, w którym zostało sporządzone tłumaczenie.

Petycje sporządzone w innych językach będą rozpatrywane tylko wówczas, gdy składający petycję dołączy ich tłumaczenie na jeden z języków urzędowych. W korespondencji ze składającym petycję Parlament używa języka urzędowego, w którym zostało sporządzone tłumaczenie.

Prezydium może podjąć decyzję, zgodnie z którą petycje i korespondencja ze składającym petycję mogą być sporządzane w innych językach
  używanych w danym państwie członkowskim
  .

Prezydium może podjąć decyzję, zgodnie z którą petycje i korespondencja ze składającym petycję mogą być sporządzane w innych językach
  , które zgodnie z porządkiem konstytucyjnym danych państw członkowskich mają status języków urzędowych na całym ich terytorium lub jego części
  .

5a.
     
  Petycje mogą być składane drogą pocztową lub za pośrednictwem portalu petycji udostępnionego na stronie internetowej Parlamentu, który pomaga składającemu petycję w zredagowaniu petycji w sposób zgodny z ust. 1 i 2.

5b.
     
  Jeżeli wpłynęło kilka petycji w podobnej sprawie, można je rozpatrywać wspólnie.

6.   Petycje, które spełniają warunki przewidziane w ust. 2, są wpisywane do rejestru ogólnego w kolejności ich wpływania. Jeżeli nie spełniają powyższych warunków, umieszcza się je w aktach nie nadając im dalszego biegu. Uzasadnienie decyzji podaje się do wiadomości składającemu petycję.

6.   Petycje, które spełniają warunki przewidziane w ust. 2, są wpisywane do rejestru ogólnego w kolejności ich wpływania. Jeżeli nie spełniają powyższych warunków, umieszcza się je w aktach nie nadając im dalszego biegu. Uzasadnienie decyzji podaje się do wiadomości składającemu petycję.

7.   Przewodniczący przekazuje petycje wpisane do rejestru ogólnego właściwej komisji, która orzeka o dopuszczalności
  lub niedopuszczalności
  petycji zgodnie z art. 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

7.   Przewodniczący przekazuje petycje wpisane do rejestru ogólnego właściwej komisji, która orzeka o dopuszczalności petycji zgodnie z art. 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Jeżeli właściwa komisja nie osiąga konsensusu w sprawie dopuszczalności petycji, petycja ogłaszana jest jako dopuszczalna na wniosek co najmniej jednej
  czwartej
  członków komisji.

Jeżeli właściwa komisja nie osiąga konsensusu w sprawie dopuszczalności petycji, petycja ogłaszana jest jako dopuszczalna na wniosek co najmniej jednej
  trzeciej
  członków komisji.

8.   Petycje uznane przez komisję za niedopuszczalne umieszcza się w aktach pozostawiając bez dalszego biegu. Decyzja wraz z uzasadnieniem doręczana jest składającemu petycję. W miarę możliwości zaleca się składającemu petycję inne drogi odwoławcze.

8.   Petycje uznane przez komisję za niedopuszczalne umieszcza się w aktach pozostawiając bez dalszego biegu. Decyzja wraz z uzasadnieniem doręczana jest składającemu petycję. W miarę możliwości zaleca się składającemu petycję inne drogi odwoławcze.

9.   Petycje wpisane do rejestru
  zasadniczo
  posiadają status dokumentów jawnych, zaś imię i nazwisko składającego petycję oraz treść petycji mogą zostać dla celów przejrzystości opublikowane przez Parlament.

9.   Petycje wpisane do rejestru posiadają status dokumentów jawnych, zaś imię i nazwisko składającego petycję
  , ewentualnych osób składających podpisy pod petycją i osób ją popierających
  oraz treść petycji mogą zostać dla celów przejrzystości opublikowane przez Parlament.
  Odpowiednio powiadamia się składającego petycję, osoby składające pod petycją podpisy i osoby ją popierające.

10.   
  Bez względu na postanowienia zawarte w powyższym
  ust. 9 składający petycję może zwrócić się z wnioskiem o utajnienie
  jego
  nazwiska w celu ochrony
  swojej
  prywatności. W takim przypadku Parlament zobowiązany jest przychylić się do tego wniosku.

10.   
  Niezależnie od
  ust. 9, składający petycję
  , osoba składająca podpis pod petycją lub ją popierająca
  może zwrócić się z wnioskiem o utajnienie
  swojego
  nazwiska w celu ochrony prywatności. W takim przypadku Parlament zobowiązany jest przychylić się do tego wniosku.

W przypadku gdy w związku ze skargą składającego petycję nie może zostać wszczęte postępowanie z powodu anonimowości, składający petycję konsultowany jest w sprawie kroków, które mają zostać podjęte w następstwie tej skargi.

W przypadku gdy w związku ze skargą składającego petycję nie może zostać wszczęte postępowanie z powodu anonimowości, składający petycję konsultowany jest w sprawie kroków, które mają zostać podjęte w następstwie tej skargi.

10a.
     
  W celu ochrony praw osób trzecich Parlament – z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanej osoby trzeciej – może nadać anonimowy charakter petycji lub innym danym zawartym w petycji, jeżeli uzna to za stosowne.

11.   
  Składający petycję może zwrócić się z wnioskiem, by jego petycja została rozpatrzona w trybie poufnym; w takim przypadku Parlament podejmuje odpowiednie środki ostrożności gwarantujące, że treść petycji nie zostanie udostępniona do wiadomości publicznej. Składający petycję będzie informowany o szczegółowych warunkach zastosowania powyższego przepisu.

12.   
  Jeżeli komisja uzna to za stosowne, może przedłożyć kwestię Rzecznikowi Praw Obywatelskich.

13.   Petycje kierowane do Parlamentu przez osoby fizyczne lub prawne, które nie są obywatelami Unii Europejskiej oraz które nie zamieszkują lub nie mają swojej statutowej siedziby na terenie państwa członkowskiego, są rejestrowane oraz przechowywane osobno. Co miesiąc Przewodniczący przekazuje zestawienie otrzymanych w poprzednim miesiącu petycji wraz z ich tematami komisji właściwej dla petycji. Komisja może zwrócić się o udostępnienie jej tych petycji, których rozpatrzenie uważa za stosowne.

13.   Petycje kierowane do Parlamentu przez osoby fizyczne lub prawne, które nie są obywatelami Unii Europejskiej oraz które nie zamieszkują lub nie mają swojej statutowej siedziby na terenie państwa członkowskiego, są rejestrowane oraz przechowywane osobno. Co miesiąc Przewodniczący przekazuje zestawienie otrzymanych w poprzednim miesiącu petycji wraz z ich tematami komisji właściwej dla petycji. Komisja może zwrócić się o udostępnienie jej tych petycji, których rozpatrzenie uważa za stosowne.

Poprawka 242

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 216

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 216 | Artykuł 216 |
| Rozpatrywanie petycji | Rozpatrywanie petycji |
| 1.   Petycje, które uznano za dopuszczalne, rozpatrywane są przez właściwą komisję w ramach jej zwyczajowej działalności w formie debaty na posiedzeniu zwyczajnym, bądź też w formie procedury pisemnej. Jeżeli petycja ma zostać poddana debacie lub składający petycję sam wyrazi takie życzenie, może on zostać zaproszony na posiedzenie komisji. Przewodniczący według swego uznania może udzielić prawa głosu składającemu petycję. | 1.   Petycje, które uznano za dopuszczalne, rozpatrywane są przez właściwą komisję w ramach jej zwyczajowej działalności w formie debaty na posiedzeniu zwyczajnym, bądź też w formie procedury pisemnej. Jeżeli petycja ma zostać poddana debacie lub składający petycję sam wyrazi takie życzenie, może on zostać zaproszony na posiedzenie komisji. Przewodniczący według swego uznania może udzielić prawa głosu składającemu petycję. |
| 2.   Komisja może, w związku
  z dopuszczalną petycją
  , postanowić o 
  sporządzeniu sprawozdania z własnej inicjatywy zgodnie z art. 52 ust. 1 Regulaminu lub o
  złożeniu Parlamentowi zwięzłego projektu rezolucji pod warunkiem
  braku sprzeciwu
  Konferencji Przewodniczących. Takie projekty rezolucji wpisywane są do projektu porządku dziennego sesji, która będzie miała miejsce najpóźniej osiem tygodni po ich przyjęciu w komisji. Projekty rezolucji
  poddawane są
  pod jedno głosowanie
  bez debaty, chyba że Konferencja Przewodniczących postanowi
  w 
  drodze wyjątku zastosować art. 151
  . | 2.   Komisja może, w związku
  petycją uznaną za dopuszczalną
  , postanowić o złożeniu Parlamentowi zwięzłego projektu rezolucji pod warunkiem
  uprzedniego powiadomienia
  Konferencji Przewodniczących
  Komisji i braku sprzeciwu z jej strony
  . Takie projekty rezolucji wpisywane są do projektu porządku dziennego sesji, która będzie miała miejsce najpóźniej osiem tygodni po ich przyjęciu w komisji. Projekty rezolucji
  poddaje się
  pod jedno głosowanie
  . Konferencja Przewodniczących może zaproponować zastosowanie art. 151;
  w 
  przeciwnym razie projekty przyjmuje się bez debaty
  . |
| Zgodnie z art. 53 i załącznikiem VI komisja może zasięgnąć opinii innych komisji, właściwych do rozpatrywania spraw będących przedmiotem petycji | |
| 3.   
  Zwłaszcza jeśli
  sprawozdanie
  dotyczy
  . stosowania lub wykładni prawa unijnego lub proponowanych zmian do istniejących przepisów, angażuje się komisję przedmiotowo właściwą zgodnie z art. 53
  ust. 1 oraz art.
  54
  tiret pierwsze i drugie
  . Właściwa komisja przyjmuje bez głosowania propozycje komisji przedmiotowo właściwej dotyczące części projektu rezolucji, odnoszących się do stosowania lub wykładni prawa unijnego lub zmian do istniejących przepisów. Jeśli właściwa komisja nie przyjmie tych propozycji, komisja zaangażowana może zgłosić je bezpośrednio Parlamentowi. | 3.   
  Jeżeli komisja zamierza sporządzić
  sprawozdanie
  z własnej inicjatywy w trybie art. 52 ust
  .
  1 w sprawie uznanej za dopuszczalną petycji, która dotyczy w szczególności
  stosowania lub wykładni prawa unijnego lub proponowanych zmian do istniejących przepisów, angażuje się komisję przedmiotowo właściwą zgodnie z art. 53
  i
  54. Właściwa komisja przyjmuje bez głosowania propozycje komisji przedmiotowo właściwej dotyczące części projektu rezolucji, odnoszących się do stosowania lub wykładni prawa unijnego lub zmian do istniejących przepisów. Jeśli właściwa komisja nie przyjmie tych propozycji, komisja zaangażowana może zgłosić je bezpośrednio Parlamentowi. |
| 4.   
  Tworzy się elektroniczny rejestr umożliwiający obywatelom przyłączenie się do składającego
  petycję
  poprzez złożenie podpisu elektronicznego pod uznaną za dopuszczalną oraz wpisaną do rejestru petycją lub wycofanie poparcia dla petycji
  . | 4.   
  Sygnatariusze mogą poprzeć
  petycję
  uznaną za dopuszczalną lub wycofać poparcie dla niej na portalu petycji, który udostępnia się na stronie internetowej Parlamentu
  . |
| 5.   
  W ramach analizowania petycji, ustalania stanu faktycznego lub poszukiwania rozwiązań komisja może zorganizować misje informacyjne do państwa członkowskiego lub regionu, o którym jest mowa w petycji. | |
| Sprawozdania z wizyt sporządzane są przez ich uczestników. Są one przekazywane Przewodniczącemu po zatwierdzeniu przez komisję. | |
| Jedynym celem misji informacyjnych i sprawozdań z tych misji jest dostarczenie komisji informacji niezbędnych do dalszego rozpatrywania petycji. Za sporządzanie takich sprawozdań odpowiedzialni są wyłącznie uczestnicy misji, którzy dążą do osiągnięcia konsensusu. W braku takiego konsensusu w sprawozdaniu przedstawia się rozbieżne wnioski dotyczące faktów i oceny. Sprawozdanie przedkładane jest komisji do zatwierdzenia w jednym głosowaniu, chyba że przewodniczący zezwoli, w uzasadnionych przypadkach, na składanie poprawek do poszczególnych części sprawozdania. Art. 56 nie ma zastosowania do sprawozdań ani bezpośrednio, ani odpowiednio. W przypadku niezatwierdzenia sprawozdania przez komisję sprawozdanie nie zostaje przekazane Przewodniczącemu Parlamentu. | |
| 6.   Komisja może zwrócić się do Komisji o udzielenie jej pomocy, zwłaszcza poprzez przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących stosowania lub poszanowania prawa Unii, a także poprzez przekazanie wszelkich informacji i dokumentów związanych z przedmiotem petycji. Przedstawiciele Komisji Europejskiej są zapraszani do udziału w posiedzeniach komisji. | 6.   Komisja może zwrócić się do Komisji o udzielenie jej pomocy, zwłaszcza poprzez przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących stosowania lub poszanowania prawa Unii, a także poprzez przekazanie wszelkich informacji i dokumentów związanych z przedmiotem petycji. Przedstawiciele Komisji Europejskiej są zapraszani do udziału w posiedzeniach komisji. |
| 7.   Komisja Petycji może zwrócić się do przewodniczącego o przekazanie swojej opinii lub zalecenia Komisji, Radzie lub zainteresowanym organom państwa członkowskiego w celu podjęcia przez nich działań lub udzielenia odpowiedzi. | 7.   Komisja Petycji może zwrócić się do przewodniczącego o przekazanie swojej opinii lub zalecenia Komisji, Radzie lub zainteresowanym organom państwa członkowskiego w celu podjęcia przez nich działań lub udzielenia odpowiedzi. |
| 8.   
  Co sześć miesięcy komisja informuje Parlament o
  swoich
  pracach
  . | 8.   
  Komisja co roku składa Parlamentowi sprawozdanie w sprawie
  swoich
  prac oraz, w stosownych przypadkach, o środkach podjętych przez Radę lub Komisję w związku z petycjami przekazanymi im przez Parlament
  . |
| W szczególności komisja informuje Parlament o środkach podjętych przez Radę lub Komisję w związku z petycjami przekazanymi im przez Parlament. | |
| Składającemu petycję przekazywana jest informacja o decyzji podjętej przez komisję oraz uzasadnienie tej decyzji. | |
| Po zakończeniu rozpatrywania petycji uznanej za dopuszczalną
  procedura jest zamykana, a wiadomość o jej zamknięciu przekazywana jest składającemu petycję
  . | Po zakończeniu rozpatrywania petycji uznanej za dopuszczalną
  postępowanie zamyka się decyzją komisji
  . |
| | 9a.
     
  Składającego petycję powiadamia się o wszystkich odnośnych decyzjach podjętych przez komisję wraz z ich uzasadnieniem. |
| | 9b.
     
  Komisja może postanowić o wznowieniu postępowania w sprawie petycji, jeżeli przedstawione jej zostaną nowe istotne okoliczności dotyczące petycji, a składający petycję zwraca się z takim wnioskiem. |
| | 9c.
     
  Większością głosów swoich członków komisja przyjmuje wytyczne w zakresie rozpatrywania petycji zgodnie z niniejszym Regulaminem. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 216

Artykuł 216

Rozpatrywanie petycji

Rozpatrywanie petycji

1.   Petycje, które uznano za dopuszczalne, rozpatrywane są przez właściwą komisję w ramach jej zwyczajowej działalności w formie debaty na posiedzeniu zwyczajnym, bądź też w formie procedury pisemnej. Jeżeli petycja ma zostać poddana debacie lub składający petycję sam wyrazi takie życzenie, może on zostać zaproszony na posiedzenie komisji. Przewodniczący według swego uznania może udzielić prawa głosu składającemu petycję.

1.   Petycje, które uznano za dopuszczalne, rozpatrywane są przez właściwą komisję w ramach jej zwyczajowej działalności w formie debaty na posiedzeniu zwyczajnym, bądź też w formie procedury pisemnej. Jeżeli petycja ma zostać poddana debacie lub składający petycję sam wyrazi takie życzenie, może on zostać zaproszony na posiedzenie komisji. Przewodniczący według swego uznania może udzielić prawa głosu składającemu petycję.

2.   Komisja może, w związku
  z dopuszczalną petycją
  , postanowić o 
  sporządzeniu sprawozdania z własnej inicjatywy zgodnie z art. 52 ust. 1 Regulaminu lub o
  złożeniu Parlamentowi zwięzłego projektu rezolucji pod warunkiem
  braku sprzeciwu
  Konferencji Przewodniczących. Takie projekty rezolucji wpisywane są do projektu porządku dziennego sesji, która będzie miała miejsce najpóźniej osiem tygodni po ich przyjęciu w komisji. Projekty rezolucji
  poddawane są
  pod jedno głosowanie
  bez debaty, chyba że Konferencja Przewodniczących postanowi
  w 
  drodze wyjątku zastosować art. 151
  .

2.   Komisja może, w związku
  petycją uznaną za dopuszczalną
  , postanowić o złożeniu Parlamentowi zwięzłego projektu rezolucji pod warunkiem
  uprzedniego powiadomienia
  Konferencji Przewodniczących
  Komisji i braku sprzeciwu z jej strony
  . Takie projekty rezolucji wpisywane są do projektu porządku dziennego sesji, która będzie miała miejsce najpóźniej osiem tygodni po ich przyjęciu w komisji. Projekty rezolucji
  poddaje się
  pod jedno głosowanie
  . Konferencja Przewodniczących może zaproponować zastosowanie art. 151;
  w 
  przeciwnym razie projekty przyjmuje się bez debaty
  .

Zgodnie z art. 53 i załącznikiem VI komisja może zasięgnąć opinii innych komisji, właściwych do rozpatrywania spraw będących przedmiotem petycji

3.   
  Zwłaszcza jeśli
  sprawozdanie
  dotyczy
  . stosowania lub wykładni prawa unijnego lub proponowanych zmian do istniejących przepisów, angażuje się komisję przedmiotowo właściwą zgodnie z art. 53
  ust. 1 oraz art.
  54
  tiret pierwsze i drugie
  . Właściwa komisja przyjmuje bez głosowania propozycje komisji przedmiotowo właściwej dotyczące części projektu rezolucji, odnoszących się do stosowania lub wykładni prawa unijnego lub zmian do istniejących przepisów. Jeśli właściwa komisja nie przyjmie tych propozycji, komisja zaangażowana może zgłosić je bezpośrednio Parlamentowi.

3.   
  Jeżeli komisja zamierza sporządzić
  sprawozdanie
  z własnej inicjatywy w trybie art. 52 ust
  .
  1 w sprawie uznanej za dopuszczalną petycji, która dotyczy w szczególności
  stosowania lub wykładni prawa unijnego lub proponowanych zmian do istniejących przepisów, angażuje się komisję przedmiotowo właściwą zgodnie z art. 53
  i
  54. Właściwa komisja przyjmuje bez głosowania propozycje komisji przedmiotowo właściwej dotyczące części projektu rezolucji, odnoszących się do stosowania lub wykładni prawa unijnego lub zmian do istniejących przepisów. Jeśli właściwa komisja nie przyjmie tych propozycji, komisja zaangażowana może zgłosić je bezpośrednio Parlamentowi.

4.   
  Tworzy się elektroniczny rejestr umożliwiający obywatelom przyłączenie się do składającego
  petycję
  poprzez złożenie podpisu elektronicznego pod uznaną za dopuszczalną oraz wpisaną do rejestru petycją lub wycofanie poparcia dla petycji
  .

4.   
  Sygnatariusze mogą poprzeć
  petycję
  uznaną za dopuszczalną lub wycofać poparcie dla niej na portalu petycji, który udostępnia się na stronie internetowej Parlamentu
  .

5.   
  W ramach analizowania petycji, ustalania stanu faktycznego lub poszukiwania rozwiązań komisja może zorganizować misje informacyjne do państwa członkowskiego lub regionu, o którym jest mowa w petycji.

Sprawozdania z wizyt sporządzane są przez ich uczestników. Są one przekazywane Przewodniczącemu po zatwierdzeniu przez komisję.

Jedynym celem misji informacyjnych i sprawozdań z tych misji jest dostarczenie komisji informacji niezbędnych do dalszego rozpatrywania petycji. Za sporządzanie takich sprawozdań odpowiedzialni są wyłącznie uczestnicy misji, którzy dążą do osiągnięcia konsensusu. W braku takiego konsensusu w sprawozdaniu przedstawia się rozbieżne wnioski dotyczące faktów i oceny. Sprawozdanie przedkładane jest komisji do zatwierdzenia w jednym głosowaniu, chyba że przewodniczący zezwoli, w uzasadnionych przypadkach, na składanie poprawek do poszczególnych części sprawozdania. Art. 56 nie ma zastosowania do sprawozdań ani bezpośrednio, ani odpowiednio. W przypadku niezatwierdzenia sprawozdania przez komisję sprawozdanie nie zostaje przekazane Przewodniczącemu Parlamentu.

6.   Komisja może zwrócić się do Komisji o udzielenie jej pomocy, zwłaszcza poprzez przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących stosowania lub poszanowania prawa Unii, a także poprzez przekazanie wszelkich informacji i dokumentów związanych z przedmiotem petycji. Przedstawiciele Komisji Europejskiej są zapraszani do udziału w posiedzeniach komisji.

6.   Komisja może zwrócić się do Komisji o udzielenie jej pomocy, zwłaszcza poprzez przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących stosowania lub poszanowania prawa Unii, a także poprzez przekazanie wszelkich informacji i dokumentów związanych z przedmiotem petycji. Przedstawiciele Komisji Europejskiej są zapraszani do udziału w posiedzeniach komisji.

7.   Komisja Petycji może zwrócić się do przewodniczącego o przekazanie swojej opinii lub zalecenia Komisji, Radzie lub zainteresowanym organom państwa członkowskiego w celu podjęcia przez nich działań lub udzielenia odpowiedzi.

7.   Komisja Petycji może zwrócić się do przewodniczącego o przekazanie swojej opinii lub zalecenia Komisji, Radzie lub zainteresowanym organom państwa członkowskiego w celu podjęcia przez nich działań lub udzielenia odpowiedzi.

8.   
  Co sześć miesięcy komisja informuje Parlament o
  swoich
  pracach
  .

8.   
  Komisja co roku składa Parlamentowi sprawozdanie w sprawie
  swoich
  prac oraz, w stosownych przypadkach, o środkach podjętych przez Radę lub Komisję w związku z petycjami przekazanymi im przez Parlament
  .

W szczególności komisja informuje Parlament o środkach podjętych przez Radę lub Komisję w związku z petycjami przekazanymi im przez Parlament.

Składającemu petycję przekazywana jest informacja o decyzji podjętej przez komisję oraz uzasadnienie tej decyzji.

Po zakończeniu rozpatrywania petycji uznanej za dopuszczalną
  procedura jest zamykana, a wiadomość o jej zamknięciu przekazywana jest składającemu petycję
  .

Po zakończeniu rozpatrywania petycji uznanej za dopuszczalną
  postępowanie zamyka się decyzją komisji
  .

9a.
     
  Składającego petycję powiadamia się o wszystkich odnośnych decyzjach podjętych przez komisję wraz z ich uzasadnieniem.

9b.
     
  Komisja może postanowić o wznowieniu postępowania w sprawie petycji, jeżeli przedstawione jej zostaną nowe istotne okoliczności dotyczące petycji, a składający petycję zwraca się z takim wnioskiem.

9c.
     
  Większością głosów swoich członków komisja przyjmuje wytyczne w zakresie rozpatrywania petycji zgodnie z niniejszym Regulaminem.

Poprawka 243

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 216 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 216a |
| | Misje informacyjne |
| | 1.   
  W ramach analizowania petycji, ustalania stanu faktycznego lub poszukiwania rozwiązań komisja może zorganizować misje informacyjne do państwa członkowskiego lub regionu, o którym jest mowa w uznanych za dopuszczalne petycjach rozpatrywanych już w komisji. Co do zasady, misje informacyjne odbywają się w sprawach poruszonych w kilku petycjach. Stosuje się przepisy Prezydium dotyczące wyjazdów delegacji komisji parlamentarnych do państw Unii Europejskiej. |
| | 2.   
  Posłowie wybrani w państwie członkowskim przeznaczenia nie wchodzą w skład delegacji. Można zezwolić im na towarzyszenie delegacji odbywającej misję informacyjną w ramach wypełniania obowiązków poselskich. |
| | 3.   
  Po każdej misji oficjalni członkowie delegacji sporządzają sprawozdanie z misji. Przewodniczący delegacji koordynuje sporządzanie sprawozdania i dąży do osiągnięcia porozumienia w sprawie treści sprawozdania wśród oficjalnych członków delegacji na zasadzie równorzędności. W przypadku braku porozumienia w sprawozdaniu z misji przedstawia się rozbieżne oceny. |
| | Posłowie uczestniczący w delegacji w ramach wypełniania obowiązków poselskich nie biorą udziału w sporządzaniu sprawozdania. |
| | 4.   
  Sprawozdanie z misji, zawierające ewentualne zalecenia, przedstawia się komisji. Posłowie mogą zgłaszać poprawki do zaleceń, z wyjątkiem części sprawozdania dotyczących okoliczności faktycznych ustalonych przez delegację. |
| | Komisja głosuje w pierwszej kolejności nad poprawkami do zaleceń, jeżeli takowe złożono, a następnie nad całością sprawozdania z misji. |
| | Zatwierdzone sprawozdanie przekazuje się do wiadomości Przewodniczącego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 216a

Misje informacyjne

1.   
  W ramach analizowania petycji, ustalania stanu faktycznego lub poszukiwania rozwiązań komisja może zorganizować misje informacyjne do państwa członkowskiego lub regionu, o którym jest mowa w uznanych za dopuszczalne petycjach rozpatrywanych już w komisji. Co do zasady, misje informacyjne odbywają się w sprawach poruszonych w kilku petycjach. Stosuje się przepisy Prezydium dotyczące wyjazdów delegacji komisji parlamentarnych do państw Unii Europejskiej.

2.   
  Posłowie wybrani w państwie członkowskim przeznaczenia nie wchodzą w skład delegacji. Można zezwolić im na towarzyszenie delegacji odbywającej misję informacyjną w ramach wypełniania obowiązków poselskich.

3.   
  Po każdej misji oficjalni członkowie delegacji sporządzają sprawozdanie z misji. Przewodniczący delegacji koordynuje sporządzanie sprawozdania i dąży do osiągnięcia porozumienia w sprawie treści sprawozdania wśród oficjalnych członków delegacji na zasadzie równorzędności. W przypadku braku porozumienia w sprawozdaniu z misji przedstawia się rozbieżne oceny.

Posłowie uczestniczący w delegacji w ramach wypełniania obowiązków poselskich nie biorą udziału w sporządzaniu sprawozdania.

4.   
  Sprawozdanie z misji, zawierające ewentualne zalecenia, przedstawia się komisji. Posłowie mogą zgłaszać poprawki do zaleceń, z wyjątkiem części sprawozdania dotyczących okoliczności faktycznych ustalonych przez delegację.

Komisja głosuje w pierwszej kolejności nad poprawkami do zaleceń, jeżeli takowe złożono, a następnie nad całością sprawozdania z misji.

Zatwierdzone sprawozdanie przekazuje się do wiadomości Przewodniczącego.

Poprawka 244

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 217

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 217 | Artykuł 217 |
| Jawność petycji | Jawność petycji |
| 1.   Petycje wpisane do rejestru ogólnego, o którym mowa w art. 215 ust. 6, jak również najważniejsze podjęte decyzje dotyczące trybu ich rozpatrywania, są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym. Komunikaty te zamieszczane są w protokole posiedzenia. | 1.   Petycje wpisane do rejestru ogólnego, o którym mowa w art. 215 ust. 6, jak również najważniejsze podjęte decyzje dotyczące trybu ich rozpatrywania, są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym. Komunikaty te zamieszczane są w protokole posiedzenia. |
| 2.   Tytuł i streszczenie petycji wpisanych do rejestru ogólnego, jak również opinie wydane w wyniku rozpatrywania petycji oraz najistotniejsze decyzje,
  umieszczane
  są
  w publicznie dostępnej bazie danych, o ile składający petycję wyrażą
  na
  to zgodę. Petycje rozpatrywane w trybie poufnym są umieszczane w archiwum
  Parlamentu
  , gdzie są dostępne dla posłów
  . | 2.   Tytuł i streszczenie petycji wpisanych do rejestru ogólnego, jak również opinie wydane w wyniku rozpatrywania petycji oraz najistotniejsze decyzje,
  podawane
  są
  do wiadomości publicznej
  na
  portalu petycji, który udostępnia się na stronie internetowej
  Parlamentu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 217

Artykuł 217

Jawność petycji

Jawność petycji

1.   Petycje wpisane do rejestru ogólnego, o którym mowa w art. 215 ust. 6, jak również najważniejsze podjęte decyzje dotyczące trybu ich rozpatrywania, są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym. Komunikaty te zamieszczane są w protokole posiedzenia.

1.   Petycje wpisane do rejestru ogólnego, o którym mowa w art. 215 ust. 6, jak również najważniejsze podjęte decyzje dotyczące trybu ich rozpatrywania, są ogłaszane na posiedzeniu plenarnym. Komunikaty te zamieszczane są w protokole posiedzenia.

2.   Tytuł i streszczenie petycji wpisanych do rejestru ogólnego, jak również opinie wydane w wyniku rozpatrywania petycji oraz najistotniejsze decyzje,
  umieszczane
  są
  w publicznie dostępnej bazie danych, o ile składający petycję wyrażą
  na
  to zgodę. Petycje rozpatrywane w trybie poufnym są umieszczane w archiwum
  Parlamentu
  , gdzie są dostępne dla posłów
  .

2.   Tytuł i streszczenie petycji wpisanych do rejestru ogólnego, jak również opinie wydane w wyniku rozpatrywania petycji oraz najistotniejsze decyzje,
  podawane
  są
  do wiadomości publicznej
  na
  portalu petycji, który udostępnia się na stronie internetowej
  Parlamentu.

Poprawka 245

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 218

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 218 | Artykuł 218 |
| Inicjatywa obywatelska | Inicjatywa obywatelska |
| W przypadku gdy Parlament poinformowany jest o tym, że Komisja została wezwana do przedstawienia wniosku w sprawie aktu prawnego na mocy art. 11 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 211/2011, komisja właściwa dla petycji upewnia się, czy fakt ten ma wpływ na jej pracę oraz, w przypadku gdy taki wpływ istnieje, informuje o tym autorów petycji, którzy złożyli petycje w sprawach powiązanych z danym tematem. | 1.   W przypadku gdy Parlament poinformowany jest o tym, że Komisja została wezwana do przedstawienia wniosku w sprawie aktu prawnego na mocy art. 11 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 211/2011, komisja właściwa dla petycji upewnia się, czy fakt ten ma wpływ na jej pracę oraz, w przypadku gdy taki wpływ istnieje, informuje o tym autorów petycji, którzy złożyli petycje w sprawach powiązanych z danym tematem. |
| Proponowane inicjatywy obywatelskie, które zarejestrowano zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 211/2011, a które nie mogą być przedłożone Komisji zgodnie z art. 9 tegoż rozporządzenia, ponieważ nie dopełniono wszystkich stosownych przewidzianych procedur i określonych warunków, mogą być rozpatrywane przez komisję właściwą dla petycji, jeżeli uzna ona, że działania następcze są wskazane. Stosuje się odpowiednio art. 215, 216 i 217. | 2.   Proponowane inicjatywy obywatelskie, które zarejestrowano zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 211/2011, a które nie mogą być przedłożone Komisji zgodnie z art. 9 tegoż rozporządzenia, ponieważ nie dopełniono wszystkich stosownych przewidzianych procedur i określonych warunków, mogą być rozpatrywane przez komisję właściwą dla petycji, jeżeli uzna ona, że działania następcze są wskazane. Stosuje się odpowiednio art. 215, 216
  , 216a
  i 217. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 218

Artykuł 218

Inicjatywa obywatelska

Inicjatywa obywatelska

W przypadku gdy Parlament poinformowany jest o tym, że Komisja została wezwana do przedstawienia wniosku w sprawie aktu prawnego na mocy art. 11 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 211/2011, komisja właściwa dla petycji upewnia się, czy fakt ten ma wpływ na jej pracę oraz, w przypadku gdy taki wpływ istnieje, informuje o tym autorów petycji, którzy złożyli petycje w sprawach powiązanych z danym tematem.

1.   W przypadku gdy Parlament poinformowany jest o tym, że Komisja została wezwana do przedstawienia wniosku w sprawie aktu prawnego na mocy art. 11 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 211/2011, komisja właściwa dla petycji upewnia się, czy fakt ten ma wpływ na jej pracę oraz, w przypadku gdy taki wpływ istnieje, informuje o tym autorów petycji, którzy złożyli petycje w sprawach powiązanych z danym tematem.

Proponowane inicjatywy obywatelskie, które zarejestrowano zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 211/2011, a które nie mogą być przedłożone Komisji zgodnie z art. 9 tegoż rozporządzenia, ponieważ nie dopełniono wszystkich stosownych przewidzianych procedur i określonych warunków, mogą być rozpatrywane przez komisję właściwą dla petycji, jeżeli uzna ona, że działania następcze są wskazane. Stosuje się odpowiednio art. 215, 216 i 217.

2.   Proponowane inicjatywy obywatelskie, które zarejestrowano zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 211/2011, a które nie mogą być przedłożone Komisji zgodnie z art. 9 tegoż rozporządzenia, ponieważ nie dopełniono wszystkich stosownych przewidzianych procedur i określonych warunków, mogą być rozpatrywane przez komisję właściwą dla petycji, jeżeli uzna ona, że działania następcze są wskazane. Stosuje się odpowiednio art. 215, 216
  , 216a
  i 217.

Poprawka 246

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 219

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 219 | Artykuł 219 |
| Wybór Rzecznika Praw Obywatelskich | Wybór Rzecznika Praw Obywatelskich |
| 1.   Na początku każdej kadencji
  Przewodniczący, niezwłocznie po swoim wyborze lub w przypadkach przewidzianych w ust. 8,
  wzywa do zgłaszania kandydatur na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich i wyznacza termin ich składania. Wezwanie to jest ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | 1.   Na początku każdej kadencji
  lub w przypadku śmierci, rezygnacji bądź odwołania Rzecznika Praw Obywatelskich Przewodniczący
  wzywa do zgłaszania kandydatur na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich i wyznacza termin ich składania. Wezwanie to jest ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| 2.   Kandydatury muszą mieć poparcie co najmniej czterdziestu posłów wywodzących się z co najmniej dwóch państw członkowskich. | 2.   Kandydatury muszą mieć poparcie co najmniej czterdziestu posłów wywodzących się z co najmniej dwóch państw członkowskich. |
| Każdy poseł może udzielić poparcia tylko jednej kandydaturze. | Każdy poseł może udzielić poparcia tylko jednej kandydaturze. |
| Do kandydatury powinny być dołączone wszelkie dokumenty pozwalające stwierdzić w sposób niebudzący wątpliwości, że kandydat spełnia warunki określone w 
  postanowieniach
  i ogólnych
  warunkach wykonywania zadań przez
  Rzecznika Praw Obywatelskich. | Do kandydatury powinny być dołączone wszelkie dokumenty pozwalające stwierdzić w sposób niebudzący wątpliwości, że kandydat spełnia warunki określone w 
  art. 6 ust. 2 decyzji Parlamentu Europejskiego 94/262/EWWiS, WE, Euratom w sprawie przepisów
  i ogólnych
  warunków regulujących wykonywanie funkcji
  Rzecznika Praw Obywatelskich. |
| 3.   Kandydatury są przekazywane właściwej komisji,
  która może wnioskować o przesłuchanie kandydatów
  . | 3.   Kandydatury są przekazywane właściwej komisji
  . Pełna lista posłów
  ,
  którzy udzielili poparcia kandydatom, jest podawana do wiadomości publicznej w stosownym czasie
  . |
| Przesłuchania te są otwarte dla wszystkich posłów. | |
| | 3a.
     
  Właściwa komisja może wnioskować o przesłuchanie kandydatów. Przesłuchania te są otwarte dla wszystkich posłów. |
| 4.   Alfabetyczna lista dopuszczonych kandydatur przedkładana jest następnie Parlamentowi do głosowania. | 4.   Alfabetyczna lista dopuszczonych kandydatur przedkładana jest następnie Parlamentowi do głosowania. |
| 5.   
  Głosowanie jest tajne, a wyboru dokonuje się
  większością oddanych głosów. | 5.   
  Rzecznik Praw Obywatelskich jest wybierany
  większością oddanych głosów. |
| Jeżeli żaden kandydat nie zostanie wybrany w dwóch pierwszych turach głosowania, do następnej przechodzą dwaj kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów w drugiej turze. | Jeżeli żaden kandydat nie zostanie wybrany w dwóch pierwszych turach głosowania, do następnej przechodzą dwaj kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów w drugiej turze. |
| W razie równej liczby otrzymanych głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem. | W razie równej liczby otrzymanych głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem. |
| 6.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu. | 6.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu. |
| 7.   
  Wybrany kandydat jest niezwłocznie wzywany do złożenia ślubowania przed Trybunałem Sprawiedliwości. | |
| 8.   Z wyjątkiem przypadków śmierci lub odwołania, Rzecznik Praw Obywatelskich sprawuje swój urząd do momentu przejęcia obowiązków przez jego następcę. | 8.   Z wyjątkiem przypadków śmierci lub odwołania, Rzecznik Praw Obywatelskich sprawuje swój urząd do momentu przejęcia obowiązków przez jego następcę. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 219

Artykuł 219

Wybór Rzecznika Praw Obywatelskich

Wybór Rzecznika Praw Obywatelskich

1.   Na początku każdej kadencji
  Przewodniczący, niezwłocznie po swoim wyborze lub w przypadkach przewidzianych w ust. 8,
  wzywa do zgłaszania kandydatur na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich i wyznacza termin ich składania. Wezwanie to jest ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

1.   Na początku każdej kadencji
  lub w przypadku śmierci, rezygnacji bądź odwołania Rzecznika Praw Obywatelskich Przewodniczący
  wzywa do zgłaszania kandydatur na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich i wyznacza termin ich składania. Wezwanie to jest ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Kandydatury muszą mieć poparcie co najmniej czterdziestu posłów wywodzących się z co najmniej dwóch państw członkowskich.

2.   Kandydatury muszą mieć poparcie co najmniej czterdziestu posłów wywodzących się z co najmniej dwóch państw członkowskich.

Każdy poseł może udzielić poparcia tylko jednej kandydaturze.

Każdy poseł może udzielić poparcia tylko jednej kandydaturze.

Do kandydatury powinny być dołączone wszelkie dokumenty pozwalające stwierdzić w sposób niebudzący wątpliwości, że kandydat spełnia warunki określone w 
  postanowieniach
  i ogólnych
  warunkach wykonywania zadań przez
  Rzecznika Praw Obywatelskich.

Do kandydatury powinny być dołączone wszelkie dokumenty pozwalające stwierdzić w sposób niebudzący wątpliwości, że kandydat spełnia warunki określone w 
  art. 6 ust. 2 decyzji Parlamentu Europejskiego 94/262/EWWiS, WE, Euratom w sprawie przepisów
  i ogólnych
  warunków regulujących wykonywanie funkcji
  Rzecznika Praw Obywatelskich.

3.   Kandydatury są przekazywane właściwej komisji,
  która może wnioskować o przesłuchanie kandydatów
  .

3.   Kandydatury są przekazywane właściwej komisji
  . Pełna lista posłów
  ,
  którzy udzielili poparcia kandydatom, jest podawana do wiadomości publicznej w stosownym czasie
  .

Przesłuchania te są otwarte dla wszystkich posłów.

3a.
     
  Właściwa komisja może wnioskować o przesłuchanie kandydatów. Przesłuchania te są otwarte dla wszystkich posłów.

4.   Alfabetyczna lista dopuszczonych kandydatur przedkładana jest następnie Parlamentowi do głosowania.

4.   Alfabetyczna lista dopuszczonych kandydatur przedkładana jest następnie Parlamentowi do głosowania.

5.   
  Głosowanie jest tajne, a wyboru dokonuje się
  większością oddanych głosów.

5.   
  Rzecznik Praw Obywatelskich jest wybierany
  większością oddanych głosów.

Jeżeli żaden kandydat nie zostanie wybrany w dwóch pierwszych turach głosowania, do następnej przechodzą dwaj kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów w drugiej turze.

Jeżeli żaden kandydat nie zostanie wybrany w dwóch pierwszych turach głosowania, do następnej przechodzą dwaj kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów w drugiej turze.

W razie równej liczby otrzymanych głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem.

W razie równej liczby otrzymanych głosów wybrany zostaje kandydat najstarszy wiekiem.

6.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu.

6.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu.

7.   
  Wybrany kandydat jest niezwłocznie wzywany do złożenia ślubowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.

8.   Z wyjątkiem przypadków śmierci lub odwołania, Rzecznik Praw Obywatelskich sprawuje swój urząd do momentu przejęcia obowiązków przez jego następcę.

8.   Z wyjątkiem przypadków śmierci lub odwołania, Rzecznik Praw Obywatelskich sprawuje swój urząd do momentu przejęcia obowiązków przez jego następcę.

Poprawka 247

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 220

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 220 | Artykuł 220 |
| Działalność Rzecznika Praw Obywatelskich | Działalność Rzecznika Praw Obywatelskich |
| 1.   
  Decyzja dotycząca postanowień i ogólnych warunków wykonywania zadań przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz postanowienia wykonawcze przyjęte na jej podstawie przez Rzecznika Praw Obywatelskich stanowią załącznik do niniejszego Regulaminu

   (25)

  . | |
| 2.   
  Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 wyżej wymienionej decyzji, Rzecznik
  Praw Obywatelskich
  informuje Parlament o ujawnionych przez siebie przypadkach niewłaściwego administrowania. Właściwa komisja może sporządzić sprawozdanie na ich temat. Ponadto przedstawia on Parlamentowi na koniec każdej sesji rocznej sprawozdanie o wynikach przeprowadzonych postępowań,
  zgodnie z art. 3 ust.
  8 wspomnianej decyzji. Właściwa komisja sporządza sprawozdanie
  ,
  które jest przedstawiane Parlamentowi w celu poddania pod dyskusję
  . | 2.   
  Właściwa komisja bada przypadki niewłaściwego administrowania, o których została poinformowana przez Rzecznika
  Praw Obywatelskich zgodnie z art. 3 ust.
  6 i 7 decyzji 94/262/EWWiS, WE
  ,
  Euratom, i może sporządzić sprawozdanie zgodnie z art. 52
  . |
| | Właściwa komisja dokonuje analizy przedstawionego przez Rzecznika na koniec każdego rocznego posiedzenia plenarnego sprawozdania o wynikach przeprowadzonych postępowań zgodnie z art. 3 ust. 8 decyzji Parlamentu Europejskiego 94/262/EWWiS, WE, Euratom i może przedstawić Parlamentowi projekt rezolucji, jeżeli uzna, że powinien on zająć stanowisko w odniesieniu do któregokolwiek aspektu sprawozdania. |
| 3.   Rzecznik Praw Obywatelskich może również przekazywać właściwej komisji informacje, jeśli wystąpi ona z takim wnioskiem, lub z własnej inicjatywy zabierać przed nią głos. | 3.   Rzecznik Praw Obywatelskich może również przekazywać właściwej komisji informacje, jeśli wystąpi ona z takim wnioskiem, lub z własnej inicjatywy zabierać przed nią głos. |
| |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 220

Artykuł 220

Działalność Rzecznika Praw Obywatelskich

Działalność Rzecznika Praw Obywatelskich

1.   
  Decyzja dotycząca postanowień i ogólnych warunków wykonywania zadań przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz postanowienia wykonawcze przyjęte na jej podstawie przez Rzecznika Praw Obywatelskich stanowią załącznik do niniejszego Regulaminu

   (25)

  .

2.   
  Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 wyżej wymienionej decyzji, Rzecznik
  Praw Obywatelskich
  informuje Parlament o ujawnionych przez siebie przypadkach niewłaściwego administrowania. Właściwa komisja może sporządzić sprawozdanie na ich temat. Ponadto przedstawia on Parlamentowi na koniec każdej sesji rocznej sprawozdanie o wynikach przeprowadzonych postępowań,
  zgodnie z art. 3 ust.
  8 wspomnianej decyzji. Właściwa komisja sporządza sprawozdanie
  ,
  które jest przedstawiane Parlamentowi w celu poddania pod dyskusję
  .

2.   
  Właściwa komisja bada przypadki niewłaściwego administrowania, o których została poinformowana przez Rzecznika
  Praw Obywatelskich zgodnie z art. 3 ust.
  6 i 7 decyzji 94/262/EWWiS, WE
  ,
  Euratom, i może sporządzić sprawozdanie zgodnie z art. 52
  .

Właściwa komisja dokonuje analizy przedstawionego przez Rzecznika na koniec każdego rocznego posiedzenia plenarnego sprawozdania o wynikach przeprowadzonych postępowań zgodnie z art. 3 ust. 8 decyzji Parlamentu Europejskiego 94/262/EWWiS, WE, Euratom i może przedstawić Parlamentowi projekt rezolucji, jeżeli uzna, że powinien on zająć stanowisko w odniesieniu do któregokolwiek aspektu sprawozdania.

3.   Rzecznik Praw Obywatelskich może również przekazywać właściwej komisji informacje, jeśli wystąpi ona z takim wnioskiem, lub z własnej inicjatywy zabierać przed nią głos.

3.   Rzecznik Praw Obywatelskich może również przekazywać właściwej komisji informacje, jeśli wystąpi ona z takim wnioskiem, lub z własnej inicjatywy zabierać przed nią głos.

Poprawka 248

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 221

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 221 | Artykuł 221 |
| Odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich | Odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich |
| 1.   Jedna dziesiąta posłów do Parlamentu może złożyć wniosek o odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich, jeżeli przestał on spełniać warunki konieczne do wykonywania jego funkcji lub jeżeli dopuścił się poważnego uchybienia. | 1.   Jedna dziesiąta posłów do Parlamentu może złożyć wniosek o odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich, jeżeli przestał on spełniać warunki konieczne do wykonywania jego funkcji lub jeżeli dopuścił się poważnego uchybienia.
  Jeżeli taki wniosek o odwołanie został poddany pod głosowanie w ciągu dwóch poprzednich miesięcy, do złożenia nowego wniosku wymagana jest jedna piąta posłów do Parlamentu. |
| 2.   Wniosek jest przekazywany Rzecznikowi Praw Obywatelskich i właściwej komisji, która w przypadku, gdy większość jej członków uzna wymienione powody odwołania za uzasadnione, przedstawia Parlamentowi sprawozdanie. Na swój wniosek Rzecznik Praw Obywatelskich zostaje wysłuchany przed poddaniem sprawozdania pod głosowanie w Parlamencie. Po przeprowadzeniu debaty Parlament podejmuje decyzję w głosowaniu tajnym. | 2.   Wniosek jest przekazywany Rzecznikowi Praw Obywatelskich i właściwej komisji, która w przypadku, gdy większość jej członków uzna wymienione powody odwołania za uzasadnione, przedstawia Parlamentowi sprawozdanie. Na swój wniosek Rzecznik Praw Obywatelskich zostaje wysłuchany przed poddaniem sprawozdania pod głosowanie w Parlamencie. Po przeprowadzeniu debaty Parlament podejmuje decyzję w głosowaniu tajnym. |
| 3.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu. | 3.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu. |
| 4.   Jeżeli w głosowaniu poparto odwołanie, a Rzecznik Praw Obywatelskich nie zastosuje się do tej decyzji, Przewodniczący, najpóźniej w trakcie pierwszej po głosowaniu sesji miesięcznej, zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o niezwłoczne wydanie orzeczenia o odwołaniu Rzecznika Praw Obywatelskich. | 4.   Jeżeli w głosowaniu poparto odwołanie, a Rzecznik Praw Obywatelskich nie zastosuje się do tej decyzji, Przewodniczący, najpóźniej w trakcie pierwszej po głosowaniu sesji miesięcznej, zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o niezwłoczne wydanie orzeczenia o odwołaniu Rzecznika Praw Obywatelskich. |
| Rezygnacja Rzecznika Praw Obywatelskich powoduje przerwanie procedury. | Rezygnacja Rzecznika Praw Obywatelskich powoduje przerwanie procedury. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 221

Artykuł 221

Odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich

Odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich

1.   Jedna dziesiąta posłów do Parlamentu może złożyć wniosek o odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich, jeżeli przestał on spełniać warunki konieczne do wykonywania jego funkcji lub jeżeli dopuścił się poważnego uchybienia.

1.   Jedna dziesiąta posłów do Parlamentu może złożyć wniosek o odwołanie Rzecznika Praw Obywatelskich, jeżeli przestał on spełniać warunki konieczne do wykonywania jego funkcji lub jeżeli dopuścił się poważnego uchybienia.
  Jeżeli taki wniosek o odwołanie został poddany pod głosowanie w ciągu dwóch poprzednich miesięcy, do złożenia nowego wniosku wymagana jest jedna piąta posłów do Parlamentu.

2.   Wniosek jest przekazywany Rzecznikowi Praw Obywatelskich i właściwej komisji, która w przypadku, gdy większość jej członków uzna wymienione powody odwołania za uzasadnione, przedstawia Parlamentowi sprawozdanie. Na swój wniosek Rzecznik Praw Obywatelskich zostaje wysłuchany przed poddaniem sprawozdania pod głosowanie w Parlamencie. Po przeprowadzeniu debaty Parlament podejmuje decyzję w głosowaniu tajnym.

2.   Wniosek jest przekazywany Rzecznikowi Praw Obywatelskich i właściwej komisji, która w przypadku, gdy większość jej członków uzna wymienione powody odwołania za uzasadnione, przedstawia Parlamentowi sprawozdanie. Na swój wniosek Rzecznik Praw Obywatelskich zostaje wysłuchany przed poddaniem sprawozdania pod głosowanie w Parlamencie. Po przeprowadzeniu debaty Parlament podejmuje decyzję w głosowaniu tajnym.

3.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu.

3.   Przed otwarciem głosowania Przewodniczący upewnia się, że obecna jest co najmniej połowa członków Parlamentu.

4.   Jeżeli w głosowaniu poparto odwołanie, a Rzecznik Praw Obywatelskich nie zastosuje się do tej decyzji, Przewodniczący, najpóźniej w trakcie pierwszej po głosowaniu sesji miesięcznej, zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o niezwłoczne wydanie orzeczenia o odwołaniu Rzecznika Praw Obywatelskich.

4.   Jeżeli w głosowaniu poparto odwołanie, a Rzecznik Praw Obywatelskich nie zastosuje się do tej decyzji, Przewodniczący, najpóźniej w trakcie pierwszej po głosowaniu sesji miesięcznej, zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o niezwłoczne wydanie orzeczenia o odwołaniu Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rezygnacja Rzecznika Praw Obywatelskich powoduje przerwanie procedury.

Rezygnacja Rzecznika Praw Obywatelskich powoduje przerwanie procedury.

Poprawka 249

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 222

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 222 | Artykuł 222 |
| Sekretariat Generalny | Sekretariat Generalny |
| 1.   Sekretarz Generalny powoływany przez Prezydium wspomaga Parlament w jego pracach. | 1.   Sekretarz Generalny powoływany przez Prezydium wspomaga Parlament w jego pracach. |
| Sekretarz Generalny zobowiązuje się uroczyście przed Prezydium do wykonywania swoich obowiązków sumiennie i z zachowaniem całkowitej bezstronności. | Sekretarz Generalny zobowiązuje się uroczyście przed Prezydium do wykonywania swoich obowiązków sumiennie i z zachowaniem całkowitej bezstronności. |
| 2.   Sekretarz Generalny Parlamentu kieruje sekretariatem, o którego składzie i organizacji stanowi Prezydium. | 2.   Sekretarz Generalny Parlamentu kieruje sekretariatem, o którego składzie i organizacji stanowi Prezydium. |
| 3.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu Generalnego oraz ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego i finansowego urzędników i innych pracowników. | 3.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu Generalnego oraz ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego i finansowego urzędników i innych pracowników. |
| Prezydium ustala również kategorie urzędników i pracowników, do których stosują się, w części lub w całości, art. 11-13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. | |
| Przewodniczący Parlamentu przekazuje niezbędne informacje właściwym instytucjom Unii Europejskiej. | Przewodniczący Parlamentu przekazuje niezbędne informacje właściwym instytucjom Unii Europejskiej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 222

Artykuł 222

Sekretariat Generalny

Sekretariat Generalny

1.   Sekretarz Generalny powoływany przez Prezydium wspomaga Parlament w jego pracach.

1.   Sekretarz Generalny powoływany przez Prezydium wspomaga Parlament w jego pracach.

Sekretarz Generalny zobowiązuje się uroczyście przed Prezydium do wykonywania swoich obowiązków sumiennie i z zachowaniem całkowitej bezstronności.

Sekretarz Generalny zobowiązuje się uroczyście przed Prezydium do wykonywania swoich obowiązków sumiennie i z zachowaniem całkowitej bezstronności.

2.   Sekretarz Generalny Parlamentu kieruje sekretariatem, o którego składzie i organizacji stanowi Prezydium.

2.   Sekretarz Generalny Parlamentu kieruje sekretariatem, o którego składzie i organizacji stanowi Prezydium.

3.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu Generalnego oraz ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego i finansowego urzędników i innych pracowników.

3.   Prezydium sporządza schemat organizacyjny Sekretariatu Generalnego oraz ustanawia przepisy dotyczące statusu administracyjnego i finansowego urzędników i innych pracowników.

Prezydium ustala również kategorie urzędników i pracowników, do których stosują się, w części lub w całości, art. 11-13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

Przewodniczący Parlamentu przekazuje niezbędne informacje właściwym instytucjom Unii Europejskiej.

Przewodniczący Parlamentu przekazuje niezbędne informacje właściwym instytucjom Unii Europejskiej.

Poprawka 250

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 12 – nagłówek

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| TYTUŁ XII | TYTUŁ XII |
| UPRAWNIENIA I KOMPETENCJE W ODNIESIENIU DO PARTII POLITYCZNYCH
  NA POZIOMIE EUROPEJSKIM | UPRAWNIENIA I KOMPETENCJE W ODNIESIENIU DO
  EUROPEJSKICH
  PARTII POLITYCZNYCH
  I EUROPEJSKICH FUNDACJI POLITYCZNYCH |

Tekst obowiązujący

Poprawka

TYTUŁ XII

TYTUŁ XII

UPRAWNIENIA I KOMPETENCJE W ODNIESIENIU DO PARTII POLITYCZNYCH
  NA POZIOMIE EUROPEJSKIM

UPRAWNIENIA I KOMPETENCJE W ODNIESIENIU DO
  EUROPEJSKICH
  PARTII POLITYCZNYCH
  I EUROPEJSKICH FUNDACJI POLITYCZNYCH

Poprawka 251

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 223

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 223 | skreśla się |
| Kompetencje Przewodniczącego | |
| Przewodniczący reprezentuje Parlament w stosunkach z partiami politycznymi na poziomie europejskim, zgodnie z art. 22 ust. 4. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 223

skreśla się

Kompetencje Przewodniczącego

Przewodniczący reprezentuje Parlament w stosunkach z partiami politycznymi na poziomie europejskim, zgodnie z art. 22 ust. 4.

Poprawka 252

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 223 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | Artykuł 223 a (nowy)

   (1a) |
| Uprawnienia i kompetencje w odniesieniu do europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych | 1.   
  Jeżeli zgodnie z art. 65 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Parlament postanowi zastrzec sobie prawo do zatwierdzenia wydatków, czyni to za pośrednictwem Prezydium. |
| | Na tej podstawie Prezydium jest uprawnione do podejmowania decyzji na mocy art. 17, 18, 24, 27 ust. 3 i 30 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych. |
| | Indywidualne decyzje podjęte przez Prezydium na podstawie niniejszego ustępu popisuje w jego imieniu Przewodniczący, a informacje o nich przekazywane są wnioskodawcy lub beneficjentowi zgodnie z art. 297 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W decyzjach tych podaje się powody ich podjęcia zgodnie z art. 296 akapit drugi tego Traktatu. |
| | Prezydium w każdym momencie może zwrócić się do Konferencji Przewodniczących o opinię. |
| | 2.   
  Na wniosek jednej czwartej członków Parlamentu reprezentujących co najmniej trzy grupy polityczne Parlament, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014, poddaje pod głosowanie decyzję w sprawie wniosku dotyczącego weryfikacji przez Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych, czy zarejestrowana europejska partia polityczna lub zarejestrowana europejska fundacja polityczna spełnia warunki określone w art. 3 ust. 1 lit c) i w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014. |
| | 3.   
  Na wniosek jednej czwartej członków Parlamentu reprezentujących co najmniej trzy grupy polityczne Parlament, zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014, poddaje pod głosowanie projekt uzasadnionej decyzji w sprawie sprzeciwu wobec decyzji Urzędu ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych o anulowaniu rejestracji europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej w terminie trzech miesięcy od ogłoszenia decyzji. |
| | Właściwa komisja przedstawia wniosek w sprawie uzasadnionej decyzji. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną. |
| | 4.   
  Na podstawie wniosku właściwej komisji Konferencja Przewodniczących powołuje dwóch członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości, zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 223 a (nowy)

   (1a)

Uprawnienia i kompetencje w odniesieniu do europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

1.   
  Jeżeli zgodnie z art. 65 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Parlament postanowi zastrzec sobie prawo do zatwierdzenia wydatków, czyni to za pośrednictwem Prezydium.

Na tej podstawie Prezydium jest uprawnione do podejmowania decyzji na mocy art. 17, 18, 24, 27 ust. 3 i 30 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych.

Indywidualne decyzje podjęte przez Prezydium na podstawie niniejszego ustępu popisuje w jego imieniu Przewodniczący, a informacje o nich przekazywane są wnioskodawcy lub beneficjentowi zgodnie z art. 297 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W decyzjach tych podaje się powody ich podjęcia zgodnie z art. 296 akapit drugi tego Traktatu.

Prezydium w każdym momencie może zwrócić się do Konferencji Przewodniczących o opinię.

2.   
  Na wniosek jednej czwartej członków Parlamentu reprezentujących co najmniej trzy grupy polityczne Parlament, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014, poddaje pod głosowanie decyzję w sprawie wniosku dotyczącego weryfikacji przez Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych, czy zarejestrowana europejska partia polityczna lub zarejestrowana europejska fundacja polityczna spełnia warunki określone w art. 3 ust. 1 lit c) i w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014.

3.   
  Na wniosek jednej czwartej członków Parlamentu reprezentujących co najmniej trzy grupy polityczne Parlament, zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014, poddaje pod głosowanie projekt uzasadnionej decyzji w sprawie sprzeciwu wobec decyzji Urzędu ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych o anulowaniu rejestracji europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej w terminie trzech miesięcy od ogłoszenia decyzji.

Właściwa komisja przedstawia wniosek w sprawie uzasadnionej decyzji. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną.

4.   
  Na podstawie wniosku właściwej komisji Konferencja Przewodniczących powołuje dwóch członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości, zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014.

Poprawka 253

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 224

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 224 | skreśla się |
| Kompetencje Prezydium | |
| 1.   
  Prezydium podejmuje decyzje w sprawie wniosków o finansowanie złożonych przez partie polityczne na poziomie europejskim oraz w sprawie podziału środków pomiędzy korzystające z nich partie. Prezydium sporządza listę partii korzystających ze środków. | |
| 2.   
  Prezydium stanowi o ewentualnym zawieszeniu lub ograniczeniu finansowania oraz o ewentualnym ściągnięciu nienależnych kwot. | |
| 3.   
  Po zakończeniu roku budżetowego Prezydium zatwierdza końcowe sprawozdania z działalności i końcowe sprawozdania finansowe partii politycznych korzystających ze środków. | |
| 4.   
  Na zasadach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady, Prezydium może przyznać pomoc techniczną partiom politycznym na poziomie europejskim zgodnie z ich propozycjami. Prezydium może delegować na Sekretarza Generalnego uprawnienie do podejmowania niektórych decyzji dotyczących przyznawania pomocy technicznej. | |
| 5.   
  We wszystkich przypadkach określonych w ustępach poprzedzających, Prezydium podejmuje decyzje na podstawie propozycji Sekretarza Generalnego. Z wyłączeniem przypadków określonych w ust. 1 i 4, Prezydium przed podjęciem decyzji wysłuchuje przedstawicieli zainteresowanej partii politycznej. Prezydium w każdym momencie może zwrócić się do Konferencji Przewodniczących o opinię. | |
| 6.   
  Jeżeli Parlament po zbadaniu sprawy stwierdzi, że partia polityczna na poziomie europejskim przestała respektować zasady wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka, wolności podstawowych i państwa prawa Prezydium podejmuje decyzję o zaprzestaniu finansowania tej partii. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 224

skreśla się

Kompetencje Prezydium

1.   
  Prezydium podejmuje decyzje w sprawie wniosków o finansowanie złożonych przez partie polityczne na poziomie europejskim oraz w sprawie podziału środków pomiędzy korzystające z nich partie. Prezydium sporządza listę partii korzystających ze środków.

2.   
  Prezydium stanowi o ewentualnym zawieszeniu lub ograniczeniu finansowania oraz o ewentualnym ściągnięciu nienależnych kwot.

3.   
  Po zakończeniu roku budżetowego Prezydium zatwierdza końcowe sprawozdania z działalności i końcowe sprawozdania finansowe partii politycznych korzystających ze środków.

4.   
  Na zasadach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady, Prezydium może przyznać pomoc techniczną partiom politycznym na poziomie europejskim zgodnie z ich propozycjami. Prezydium może delegować na Sekretarza Generalnego uprawnienie do podejmowania niektórych decyzji dotyczących przyznawania pomocy technicznej.

5.   
  We wszystkich przypadkach określonych w ustępach poprzedzających, Prezydium podejmuje decyzje na podstawie propozycji Sekretarza Generalnego. Z wyłączeniem przypadków określonych w ust. 1 i 4, Prezydium przed podjęciem decyzji wysłuchuje przedstawicieli zainteresowanej partii politycznej. Prezydium w każdym momencie może zwrócić się do Konferencji Przewodniczących o opinię.

6.   
  Jeżeli Parlament po zbadaniu sprawy stwierdzi, że partia polityczna na poziomie europejskim przestała respektować zasady wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka, wolności podstawowych i państwa prawa Prezydium podejmuje decyzję o zaprzestaniu finansowania tej partii.

Poprawka 254

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 225

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 225 | skreśla się |
| Kompetencje właściwej komisji i Parlamentu na posiedzeniu plenarnym | |
| 1.   
  Na wniosek jednej czwartej członków Parlamentu reprezentujących co najmniej trzy grupy polityczne Przewodniczący, po zasięgnięciu opinii Konferencji Przewodniczących, zwraca się do właściwej komisji o sprawdzenie czy partia polityczna na poziomie europejskim nadal przestrzega w swoim programie i działalności zasad, na których opiera się Unia Europejska, to znaczy zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, jak również państwa prawa. | |
| 2.   
  Przed przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji Parlamentowi właściwa komisja wysłuchuje przedstawicieli danej partii politycznej, zwraca się o opinię do komitetu złożonego z niezależnych osobistości przewidzianą w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozważa tę opinię. | |
| 3.   
  Parlament większością oddanych głosów przyjmuje wniosek dotyczący decyzji stwierdzającej, że dana partia polityczna przestrzega zasad, o których mowa w ustępie 1 lub że ich nie przestrzega. Poprawki nie są dopuszczalne. W obu przypadkach, jeżeli wniosek dotyczący decyzji nie uzyska większości, uznaje się za przyjętą decyzję przeciwną. | |
| 4.   
  Decyzja Parlamentu wywołuje skutki począwszy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ustępie 1. | |
| 5.   
  Przewodniczący reprezentuje Parlament w komitecie złożonym z niezależnych osobistości. | |
| 6.   
  Właściwa komisja opracowuje i przedstawia na posiedzeniu plenarnym sprawozdanie, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące stosowania tego rozporządzenia, jak również finansowanych działań. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 225

skreśla się

Kompetencje właściwej komisji i Parlamentu na posiedzeniu plenarnym

1.   
  Na wniosek jednej czwartej członków Parlamentu reprezentujących co najmniej trzy grupy polityczne Przewodniczący, po zasięgnięciu opinii Konferencji Przewodniczących, zwraca się do właściwej komisji o sprawdzenie czy partia polityczna na poziomie europejskim nadal przestrzega w swoim programie i działalności zasad, na których opiera się Unia Europejska, to znaczy zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, jak również państwa prawa.

2.   
  Przed przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji Parlamentowi właściwa komisja wysłuchuje przedstawicieli danej partii politycznej, zwraca się o opinię do komitetu złożonego z niezależnych osobistości przewidzianą w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozważa tę opinię.

3.   
  Parlament większością oddanych głosów przyjmuje wniosek dotyczący decyzji stwierdzającej, że dana partia polityczna przestrzega zasad, o których mowa w ustępie 1 lub że ich nie przestrzega. Poprawki nie są dopuszczalne. W obu przypadkach, jeżeli wniosek dotyczący decyzji nie uzyska większości, uznaje się za przyjętą decyzję przeciwną.

4.   
  Decyzja Parlamentu wywołuje skutki począwszy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ustępie 1.

5.   
  Przewodniczący reprezentuje Parlament w komitecie złożonym z niezależnych osobistości.

6.   
  Właściwa komisja opracowuje i przedstawia na posiedzeniu plenarnym sprawozdanie, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące stosowania tego rozporządzenia, jak również finansowanych działań.

Poprawka 255

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 226

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 226 | Artykuł 226 |
| Stosowanie Regulaminu | Stosowanie Regulaminu |
| 1.   W przypadku wątpliwości dotyczących stosowania lub wykładni niniejszego Regulaminu, Przewodniczący może przekazać kwestię właściwej komisji do rozpatrzenia. | 1.   W przypadku wątpliwości dotyczących stosowania lub wykładni niniejszego Regulaminu, Przewodniczący może przekazać kwestię właściwej komisji do rozpatrzenia. |
| Przewodniczący komisji mogą postąpić w ten sam sposób w przypadku pojawienia się takich wątpliwości w trakcie prac komisji i w związku z nimi. | Przewodniczący komisji mogą postąpić w ten sam sposób w przypadku pojawienia się takich wątpliwości w trakcie prac komisji i w związku z nimi. |
| 2.   Właściwa komisja podejmuje decyzję co do konieczności zaproponowania wprowadzenia zmian w Regulaminie. W takim przypadku stosuje ona procedurę przewidzianą w art. 227. | 2.   Właściwa komisja podejmuje decyzję co do konieczności zaproponowania wprowadzenia zmian w Regulaminie. W takim przypadku stosuje ona procedurę przewidzianą w art. 227. |
| 3.   Jeśli właściwa komisja zadecyduje, że wystarczające będzie dokonanie wykładni obowiązującego Regulaminu, przekazuje ona swoją wykładnię Przewodniczącemu, który informuje o niej Parlament w czasie następnej sesji miesięcznej. | 3.   Jeśli właściwa komisja zadecyduje, że wystarczające będzie dokonanie wykładni obowiązującego Regulaminu, przekazuje ona swoją wykładnię Przewodniczącemu, który informuje o niej Parlament w czasie następnej sesji miesięcznej. |
| 4.   Jeżeli grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów nie zgadza się z wykładnią właściwej komisji, kwestię przedkłada się Parlamentowi, który podejmuje decyzję większością oddanych głosów w obecności co najmniej jednej trzeciej
  członków
  Parlamentu. W razie odrzucenia sprawa przekazywana jest ponownie do komisji. | 4.   Jeżeli grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów nie zgadza się z wykładnią właściwej komisji,
  w terminie 24 godzin od ogłoszenia tej wykładni
  kwestię przedkłada się Parlamentowi, który podejmuje decyzję większością oddanych głosów w obecności co najmniej jednej trzeciej
  posłów do
  Parlamentu. W razie odrzucenia sprawa przekazywana jest ponownie do komisji. |
| 5.   Wykładnie, które nie wzbudziły żadnych sprzeciwów, jak również te, które zostały przyjęte przez Parlament, wpisuje się kursywą w formie uwag do odpowiedniego artykułu lub artykułów Regulaminu. | 5.   Wykładnie, które nie wzbudziły żadnych sprzeciwów, jak również te, które zostały przyjęte przez Parlament, wpisuje się kursywą w formie uwag do odpowiedniego artykułu lub artykułów Regulaminu. |
| 6.   Wykładnie te stanowią precedensy dla przyszłego stosowania i wykładni artykułów, których dotyczą. | 6.   Wykładnie te stanowią precedensy dla przyszłego stosowania i wykładni artykułów, których dotyczą. |
| 7.   Regulamin oraz wykładnie są poddawane regularnemu przeglądowi przez właściwą komisję. | 7.   Regulamin oraz wykładnie są poddawane regularnemu przeglądowi przez właściwą komisję. |
| 8.   Jeżeli
  postanowienia
  Regulaminu przyznają pewne prawa określonej liczbie posłów, liczba ta zostanie zmieniona z urzędu na najbliższą liczbę całkowitą odpowiadającą temu samemu odsetkowi posłów w przypadku, gdy
  wzrośnie
  liczba posłów, w szczególności w związku z rozszerzeniem Unii Europejskiej. | 8.   Jeżeli
  przepisy
  Regulaminu przyznają pewne prawa określonej liczbie posłów, liczba ta zostanie zmieniona z urzędu na najbliższą liczbę całkowitą odpowiadającą temu samemu odsetkowi posłów w przypadku, gdy
  zmieni się
  liczba posłów, w szczególności w związku z rozszerzeniem Unii Europejskiej. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 226

Artykuł 226

Stosowanie Regulaminu

Stosowanie Regulaminu

1.   W przypadku wątpliwości dotyczących stosowania lub wykładni niniejszego Regulaminu, Przewodniczący może przekazać kwestię właściwej komisji do rozpatrzenia.

1.   W przypadku wątpliwości dotyczących stosowania lub wykładni niniejszego Regulaminu, Przewodniczący może przekazać kwestię właściwej komisji do rozpatrzenia.

Przewodniczący komisji mogą postąpić w ten sam sposób w przypadku pojawienia się takich wątpliwości w trakcie prac komisji i w związku z nimi.

Przewodniczący komisji mogą postąpić w ten sam sposób w przypadku pojawienia się takich wątpliwości w trakcie prac komisji i w związku z nimi.

2.   Właściwa komisja podejmuje decyzję co do konieczności zaproponowania wprowadzenia zmian w Regulaminie. W takim przypadku stosuje ona procedurę przewidzianą w art. 227.

2.   Właściwa komisja podejmuje decyzję co do konieczności zaproponowania wprowadzenia zmian w Regulaminie. W takim przypadku stosuje ona procedurę przewidzianą w art. 227.

3.   Jeśli właściwa komisja zadecyduje, że wystarczające będzie dokonanie wykładni obowiązującego Regulaminu, przekazuje ona swoją wykładnię Przewodniczącemu, który informuje o niej Parlament w czasie następnej sesji miesięcznej.

3.   Jeśli właściwa komisja zadecyduje, że wystarczające będzie dokonanie wykładni obowiązującego Regulaminu, przekazuje ona swoją wykładnię Przewodniczącemu, który informuje o niej Parlament w czasie następnej sesji miesięcznej.

4.   Jeżeli grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów nie zgadza się z wykładnią właściwej komisji, kwestię przedkłada się Parlamentowi, który podejmuje decyzję większością oddanych głosów w obecności co najmniej jednej trzeciej
  członków
  Parlamentu. W razie odrzucenia sprawa przekazywana jest ponownie do komisji.

4.   Jeżeli grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów nie zgadza się z wykładnią właściwej komisji,
  w terminie 24 godzin od ogłoszenia tej wykładni
  kwestię przedkłada się Parlamentowi, który podejmuje decyzję większością oddanych głosów w obecności co najmniej jednej trzeciej
  posłów do
  Parlamentu. W razie odrzucenia sprawa przekazywana jest ponownie do komisji.

5.   Wykładnie, które nie wzbudziły żadnych sprzeciwów, jak również te, które zostały przyjęte przez Parlament, wpisuje się kursywą w formie uwag do odpowiedniego artykułu lub artykułów Regulaminu.

5.   Wykładnie, które nie wzbudziły żadnych sprzeciwów, jak również te, które zostały przyjęte przez Parlament, wpisuje się kursywą w formie uwag do odpowiedniego artykułu lub artykułów Regulaminu.

6.   Wykładnie te stanowią precedensy dla przyszłego stosowania i wykładni artykułów, których dotyczą.

6.   Wykładnie te stanowią precedensy dla przyszłego stosowania i wykładni artykułów, których dotyczą.

7.   Regulamin oraz wykładnie są poddawane regularnemu przeglądowi przez właściwą komisję.

7.   Regulamin oraz wykładnie są poddawane regularnemu przeglądowi przez właściwą komisję.

8.   Jeżeli
  postanowienia
  Regulaminu przyznają pewne prawa określonej liczbie posłów, liczba ta zostanie zmieniona z urzędu na najbliższą liczbę całkowitą odpowiadającą temu samemu odsetkowi posłów w przypadku, gdy
  wzrośnie
  liczba posłów, w szczególności w związku z rozszerzeniem Unii Europejskiej.

8.   Jeżeli
  przepisy
  Regulaminu przyznają pewne prawa określonej liczbie posłów, liczba ta zostanie zmieniona z urzędu na najbliższą liczbę całkowitą odpowiadającą temu samemu odsetkowi posłów w przypadku, gdy
  zmieni się
  liczba posłów, w szczególności w związku z rozszerzeniem Unii Europejskiej.

Poprawka 256

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 227

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 227 | Artykuł 227 |
| Zmiany w Regulaminie | Zmiany w Regulaminie |
| 1.   Każdy poseł może zaproponować wprowadzenie zmian w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego dodając, w razie potrzeby, zwięzłe uzasadnienia. | 1.   Każdy poseł może zaproponować wprowadzenie zmian w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego dodając, w razie potrzeby, zwięzłe uzasadnienia. |
| Projekty zmian są tłumaczone, drukowane i doręczane, a także przekazywane właściwej komisji, która
  rozpatruje je i decyduje
  w kwestii ich przedłożenia
  Parlamentowi. | Właściwa komisja
  rozpatruje je i decyduje
  , czy przedłożyć je
  Parlamentowi. |
| Dla potrzeb stosowania art. 169, 170 i art. 174 do rozpatrywania tych propozycji na posiedzeniu plenarnym zawarte w tych artykułach odniesienia do „tekstu pierwotnego” lub do „wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego” rozumie się jako odnoszące się do obowiązujących postanowień. | Dla potrzeb stosowania art. 169, 170 i art. 174 do rozpatrywania tych propozycji na posiedzeniu plenarnym zawarte w tych artykułach odniesienia do „tekstu pierwotnego” lub do „wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego” rozumie się jako odnoszące się do obowiązujących postanowień. |
| 2.   
  Poprawki
  do niniejszego Regulaminu są przyjmowane większością głosów
  członków
  Parlamentu. | 2.   
  Zgodnie z art. 232 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprawki
  do niniejszego Regulaminu są przyjmowane większością głosów
  posłów do
  Parlamentu. |
| 3.   O ile podczas głosowania nie postanowiono inaczej, zmiany w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszej sesji miesięcznej następującej po ich przyjęciu. | 3.   O ile podczas głosowania nie postanowiono inaczej, zmiany w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszej sesji miesięcznej następującej po ich przyjęciu. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 227

Artykuł 227

Zmiany w Regulaminie

Zmiany w Regulaminie

1.   Każdy poseł może zaproponować wprowadzenie zmian w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego dodając, w razie potrzeby, zwięzłe uzasadnienia.

1.   Każdy poseł może zaproponować wprowadzenie zmian w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego dodając, w razie potrzeby, zwięzłe uzasadnienia.

Projekty zmian są tłumaczone, drukowane i doręczane, a także przekazywane właściwej komisji, która
  rozpatruje je i decyduje
  w kwestii ich przedłożenia
  Parlamentowi.

Właściwa komisja
  rozpatruje je i decyduje
  , czy przedłożyć je
  Parlamentowi.

Dla potrzeb stosowania art. 169, 170 i art. 174 do rozpatrywania tych propozycji na posiedzeniu plenarnym zawarte w tych artykułach odniesienia do „tekstu pierwotnego” lub do „wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego” rozumie się jako odnoszące się do obowiązujących postanowień.

Dla potrzeb stosowania art. 169, 170 i art. 174 do rozpatrywania tych propozycji na posiedzeniu plenarnym zawarte w tych artykułach odniesienia do „tekstu pierwotnego” lub do „wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego” rozumie się jako odnoszące się do obowiązujących postanowień.

2.   
  Poprawki
  do niniejszego Regulaminu są przyjmowane większością głosów
  członków
  Parlamentu.

2.   
  Zgodnie z art. 232 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprawki
  do niniejszego Regulaminu są przyjmowane większością głosów
  posłów do
  Parlamentu.

3.   O ile podczas głosowania nie postanowiono inaczej, zmiany w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszej sesji miesięcznej następującej po ich przyjęciu.

3.   O ile podczas głosowania nie postanowiono inaczej, zmiany w niniejszym Regulaminie i w załącznikach do niego wchodzą w życie pierwszego dnia pierwszej sesji miesięcznej następującej po ich przyjęciu.

Poprawka 257

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 230

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 230 | skreśla się |
| Układ załączników | |
| Załączniki do niniejszego Regulaminu pogrupowane są w następujących czterech kategoriach: | |
| a) | postanowienia wykonawcze do przewidzianych w Regulaminie procedur przyjęte większością oddanych głosów (załącznik VI); |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 230

skreśla się

Układ załączników

Załączniki do niniejszego Regulaminu pogrupowane są w następujących czterech kategoriach:

a)

postanowienia wykonawcze do przewidzianych w Regulaminie procedur przyjęte większością oddanych głosów (załącznik VI);

| b) | postanowienia przyjęte w zastosowaniu szczegółowych norm Regulaminu i według przewidzianych w nich procedur i zasad dotyczących wymaganej większości (załączniki I, II, III, IV, V, załącznik VII część A, C, E i F oraz załącznik IX część A); |
| --- | --- |

b)

postanowienia przyjęte w zastosowaniu szczegółowych norm Regulaminu i według przewidzianych w nich procedur i zasad dotyczących wymaganej większości (załączniki I, II, III, IV, V, załącznik VII część A, C, E i F oraz załącznik IX część A);

| c) | porozumienia międzyinstytucjonalne i inne postanowienia podjęte na podstawie traktatów i mające zastosowanie w Parlamencie lub istotne dla jego funkcjonowania. O załączeniu takich postanowień do Regulaminu stanowi Parlament większością oddanych głosów na podstawie propozycji właściwej komisji (załącznik VII część B i D, załącznik VIII, załącznik IX część B i załączniki X, XI, XII, XIIII, XIV, XVIII, XIX i XXI); |
| --- | --- |

c)

porozumienia międzyinstytucjonalne i inne postanowienia podjęte na podstawie traktatów i mające zastosowanie w Parlamencie lub istotne dla jego funkcjonowania. O załączeniu takich postanowień do Regulaminu stanowi Parlament większością oddanych głosów na podstawie propozycji właściwej komisji (załącznik VII część B i D, załącznik VIII, załącznik IX część B i załączniki X, XI, XII, XIIII, XIV, XVIII, XIX i XXI);

| d) | wytyczne i kodeksy postępowania przyjęte przez właściwe organy Parlamentu (załączniki XV, XVI, XVII i XX). |
| --- | --- |

d)

wytyczne i kodeksy postępowania przyjęte przez właściwe organy Parlamentu (załączniki XV, XVI, XVII i XX).

Poprawka 258

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 231

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 231 | Artykuł 231 |
| Sprostowanie | Sprostowanie |
| 1.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament Przewodniczący przekazuje, w stosownych przypadkach, projekt sprostowania właściwej komisji. | 1.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament Przewodniczący przekazuje, w stosownych przypadkach, projekt sprostowania właściwej komisji. |
| 2.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament i uzgodnionym z innymi instytucjami, Przewodniczący, zanim postąpi zgodnie z ust. 1, dąży do osiągnięcia porozumienia z tymi instytucjami w sprawie niezbędnych zmian. | 2.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament i uzgodnionym z innymi instytucjami, Przewodniczący, zanim postąpi zgodnie z ust. 1, dąży do osiągnięcia porozumienia z tymi instytucjami w sprawie niezbędnych zmian. |
| 3.   Właściwa komisja rozpatruje projekt sprostowania i przedkłada go Parlamentowi, jeżeli dojdzie do przekonania, że błąd, który wystąpił można usunąć w proponowany sposób. | 3.   Właściwa komisja rozpatruje projekt sprostowania i przedkłada go Parlamentowi, jeżeli dojdzie do przekonania, że błąd, który wystąpił można usunąć w proponowany sposób. |
| 4.   Sprostowanie ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej. Uważa się je za zatwierdzone, chyba że nie później niż dwadzieścia cztery godziny po jego ogłoszeniu grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów złoży wniosek o poddanie go pod głosowanie. Jeżeli sprostowanie nie zostanie przyjęte, odsyła się je do właściwej komisji, która może zaproponować zmienione sprostowanie albo zakończyć postępowanie. | 4.   Sprostowanie ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej. Uważa się je za zatwierdzone, chyba że nie później niż dwadzieścia cztery godziny po jego ogłoszeniu grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów złoży wniosek o poddanie go pod głosowanie. Jeżeli sprostowanie nie zostanie przyjęte, odsyła się je do właściwej komisji, która może zaproponować zmienione sprostowanie albo zakończyć postępowanie. |
| 5.   Przyjęte sprostowania publikuje się w ten sam sposób jak dokument, którego dotyczą. Stosuje się odpowiednio
  art. 76, 77 i 78
  . | 5.   Przyjęte sprostowania publikuje się w ten sam sposób jak dokument, którego dotyczą.
  Artykuł 78
  stosuje się odpowiednio. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 231

Artykuł 231

Sprostowanie

Sprostowanie

1.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament Przewodniczący przekazuje, w stosownych przypadkach, projekt sprostowania właściwej komisji.

1.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament Przewodniczący przekazuje, w stosownych przypadkach, projekt sprostowania właściwej komisji.

2.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament i uzgodnionym z innymi instytucjami, Przewodniczący, zanim postąpi zgodnie z ust. 1, dąży do osiągnięcia porozumienia z tymi instytucjami w sprawie niezbędnych zmian.

2.   W przypadku wystąpienia błędu w dokumencie przyjętym przez Parlament i uzgodnionym z innymi instytucjami, Przewodniczący, zanim postąpi zgodnie z ust. 1, dąży do osiągnięcia porozumienia z tymi instytucjami w sprawie niezbędnych zmian.

3.   Właściwa komisja rozpatruje projekt sprostowania i przedkłada go Parlamentowi, jeżeli dojdzie do przekonania, że błąd, który wystąpił można usunąć w proponowany sposób.

3.   Właściwa komisja rozpatruje projekt sprostowania i przedkłada go Parlamentowi, jeżeli dojdzie do przekonania, że błąd, który wystąpił można usunąć w proponowany sposób.

4.   Sprostowanie ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej. Uważa się je za zatwierdzone, chyba że nie później niż dwadzieścia cztery godziny po jego ogłoszeniu grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów złoży wniosek o poddanie go pod głosowanie. Jeżeli sprostowanie nie zostanie przyjęte, odsyła się je do właściwej komisji, która może zaproponować zmienione sprostowanie albo zakończyć postępowanie.

4.   Sprostowanie ogłasza się na kolejnej sesji miesięcznej. Uważa się je za zatwierdzone, chyba że nie później niż dwadzieścia cztery godziny po jego ogłoszeniu grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów złoży wniosek o poddanie go pod głosowanie. Jeżeli sprostowanie nie zostanie przyjęte, odsyła się je do właściwej komisji, która może zaproponować zmienione sprostowanie albo zakończyć postępowanie.

5.   Przyjęte sprostowania publikuje się w ten sam sposób jak dokument, którego dotyczą. Stosuje się odpowiednio
  art. 76, 77 i 78
  .

5.   Przyjęte sprostowania publikuje się w ten sam sposób jak dokument, którego dotyczą.
  Artykuł 78
  stosuje się odpowiednio.

Poprawka 259

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik I – artykuł 2

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 |
| Podstawowe obowiązki posłów | Podstawowe obowiązki posłów |
| W ramach sprawowania mandatu posłowie do Parlamentu Europejskiego: | W ramach sprawowania mandatu posłowie do Parlamentu Europejskiego: |
| a) | nie zawierają porozumień zobowiązujących ich do działania lub głosowania w interesie fizycznych lub prawnych osób trzecich, które to porozumienia mogłyby zagrozić ich swobodzie głosowania wspomnianej w art. 6 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich oraz w art. 2 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego, |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 2

Artykuł 2

Podstawowe obowiązki posłów

Podstawowe obowiązki posłów

W ramach sprawowania mandatu posłowie do Parlamentu Europejskiego:

W ramach sprawowania mandatu posłowie do Parlamentu Europejskiego:

a)

nie zawierają porozumień zobowiązujących ich do działania lub głosowania w interesie fizycznych lub prawnych osób trzecich, które to porozumienia mogłyby zagrozić ich swobodzie głosowania wspomnianej w art. 6 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich oraz w art. 2 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego,

| a) | nie zawierają porozumień zobowiązujących ich do działania lub głosowania w interesie fizycznych lub prawnych osób trzecich, które to porozumienia mogłyby zagrozić ich swobodzie głosowania wspomnianej w art. 6 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich oraz w art. 2 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

a)

nie zawierają porozumień zobowiązujących ich do działania lub głosowania w interesie fizycznych lub prawnych osób trzecich, które to porozumienia mogłyby zagrozić ich swobodzie głosowania wspomnianej w art. 6 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich oraz w art. 2 Statutu posła do Parlamentu Europejskiego,

| b) | nie zabiegają o żadne bezpośrednie ani pośrednie korzyści
  finansowe
  lub jakiekolwiek inne gratyfikacje, nie przyjmują ich ani nie otrzymują w zamian za
  wywieranie wpływu na kształt lub głosowanie dotyczące prawodawstwa, projektów rezolucji, oświadczeń pisemnych lub pytań złożonych
  w 
  Parlamencie lub w komisji, której są członkami
  , a także
  ściśle
  unikają wszelkich sytuacji, które mogłyby nosić znamiona korupcji. |
| --- | --- |

b)

nie zabiegają o żadne bezpośrednie ani pośrednie korzyści
  finansowe
  lub jakiekolwiek inne gratyfikacje, nie przyjmują ich ani nie otrzymują w zamian za
  wywieranie wpływu na kształt lub głosowanie dotyczące prawodawstwa, projektów rezolucji, oświadczeń pisemnych lub pytań złożonych
  w 
  Parlamencie lub w komisji, której są członkami
  , a także
  ściśle
  unikają wszelkich sytuacji, które mogłyby nosić znamiona korupcji.

| b) | nie zabiegają o żadne bezpośrednie ani pośrednie korzyści
  w gotówce lub w formie niepieniężnej
  lub jakiekolwiek inne gratyfikacje, nie przyjmują ich ani nie otrzymują w zamian za
  konkretne postępowanie
  w 
  ramach prac parlamentarnych posła
  , a także
  świadomie
  unikają wszelkich sytuacji, które mogłyby nosić znamiona
  przekupstwa,
  korupcji
  lub niewłaściwego wpływu, |
| --- | --- |

b)

nie zabiegają o żadne bezpośrednie ani pośrednie korzyści
  w gotówce lub w formie niepieniężnej
  lub jakiekolwiek inne gratyfikacje, nie przyjmują ich ani nie otrzymują w zamian za
  konkretne postępowanie
  w 
  ramach prac parlamentarnych posła
  , a także
  świadomie
  unikają wszelkich sytuacji, które mogłyby nosić znamiona
  przekupstwa,
  korupcji
  lub niewłaściwego wpływu,

| ba) | nie angażują się zawodowo w płatny lobbing bezpośrednio związany z procesem decyzyjnym w Unii. |
| --- | --- |

ba)

nie angażują się zawodowo w płatny lobbing bezpośrednio związany z procesem decyzyjnym w Unii.

Poprawka 260

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik I – artykuł 4

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 4 | Artykuł 4 |
| Oświadczenia posłów | Oświadczenia posłów |
| 1.   Dla celów przejrzystości przed końcem pierwszej sesji miesięcznej po zakończonych wyborach do Parlamentu Europejskiego (lub w trakcie kadencji parlamentarnej w terminie 30 dni od chwili rozpoczęcia pełnienia mandatu w Parlamencie) posłowie do Parlamentu Europejskiego na osobistą odpowiedzialność składają Przewodniczącemu oświadczenie majątkowe, posługując się formularzem przyjętym przez Prezydium zgodnie z art. 9. Posłowie informują Przewodniczącego o wszelkich zmianach mających wpływ na ich oświadczenie majątkowe
  w terminie do 30 dni po zaistnieniu takiej zmiany
  . | 1.   Dla celów przejrzystości przed końcem pierwszej sesji miesięcznej po zakończonych wyborach do Parlamentu Europejskiego (lub w trakcie kadencji parlamentarnej w terminie 30 dni od chwili rozpoczęcia pełnienia mandatu w Parlamencie) posłowie do Parlamentu Europejskiego na osobistą odpowiedzialność składają Przewodniczącemu oświadczenie majątkowe, posługując się formularzem przyjętym przez Prezydium zgodnie z art. 9. Posłowie informują Przewodniczącego o wszelkich zmianach mających wpływ na ich oświadczenie majątkowe
  do końca miesiąca następującego po tym, w którym nastapiła taka zmiana
  . |
| 2.   Oświadczenie majątkowe zawiera – przedstawione w precyzyjny sposób – informacje dotyczące: | 2.   Oświadczenie majątkowe zawiera – przedstawione w precyzyjny sposób – informacje dotyczące: |
| a) | działalności zawodowej posła, jaką prowadził on w okresie 3 lat poprzedzających jego wybór do Parlamentu, oraz jego członkostwa w tym okresie w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną, |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 4

Artykuł 4

Oświadczenia posłów

Oświadczenia posłów

1.   Dla celów przejrzystości przed końcem pierwszej sesji miesięcznej po zakończonych wyborach do Parlamentu Europejskiego (lub w trakcie kadencji parlamentarnej w terminie 30 dni od chwili rozpoczęcia pełnienia mandatu w Parlamencie) posłowie do Parlamentu Europejskiego na osobistą odpowiedzialność składają Przewodniczącemu oświadczenie majątkowe, posługując się formularzem przyjętym przez Prezydium zgodnie z art. 9. Posłowie informują Przewodniczącego o wszelkich zmianach mających wpływ na ich oświadczenie majątkowe
  w terminie do 30 dni po zaistnieniu takiej zmiany
  .

1.   Dla celów przejrzystości przed końcem pierwszej sesji miesięcznej po zakończonych wyborach do Parlamentu Europejskiego (lub w trakcie kadencji parlamentarnej w terminie 30 dni od chwili rozpoczęcia pełnienia mandatu w Parlamencie) posłowie do Parlamentu Europejskiego na osobistą odpowiedzialność składają Przewodniczącemu oświadczenie majątkowe, posługując się formularzem przyjętym przez Prezydium zgodnie z art. 9. Posłowie informują Przewodniczącego o wszelkich zmianach mających wpływ na ich oświadczenie majątkowe
  do końca miesiąca następującego po tym, w którym nastapiła taka zmiana
  .

2.   Oświadczenie majątkowe zawiera – przedstawione w precyzyjny sposób – informacje dotyczące:

2.   Oświadczenie majątkowe zawiera – przedstawione w precyzyjny sposób – informacje dotyczące:

a)

działalności zawodowej posła, jaką prowadził on w okresie 3 lat poprzedzających jego wybór do Parlamentu, oraz jego członkostwa w tym okresie w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną,

| a) | działalności zawodowej posła, jaką prowadził on w okresie 3 lat poprzedzających jego wybór do Parlamentu, oraz jego członkostwa w tym okresie w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną, |
| --- | --- |

a)

działalności zawodowej posła, jaką prowadził on w okresie 3 lat poprzedzających jego wybór do Parlamentu, oraz jego członkostwa w tym okresie w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną,

| b) | wynagrodzenia, które otrzymują z tytułu sprawowania mandatu w innym parlamencie; |
| --- | --- |

b)

wynagrodzenia, które otrzymują z tytułu sprawowania mandatu w innym parlamencie;

| b) | wynagrodzenia, które otrzymują z tytułu sprawowania mandatu w innym parlamencie; |
| --- | --- |

b)

wynagrodzenia, które otrzymują z tytułu sprawowania mandatu w innym parlamencie;

| c) | wszelkiej regularnej działalności, którą poseł prowadzi równolegle z wykonywaniem mandatu i za którą otrzymuje wynagrodzenie, niezależnie od tego czy wykonuje ją jako pracownik najemny czy też jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek, |
| --- | --- |

c)

wszelkiej regularnej działalności, którą poseł prowadzi równolegle z wykonywaniem mandatu i za którą otrzymuje wynagrodzenie, niezależnie od tego czy wykonuje ją jako pracownik najemny czy też jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek,

| c) | wszelkiej regularnej działalności, którą poseł prowadzi równolegle z wykonywaniem mandatu i za którą otrzymuje wynagrodzenie, niezależnie od tego czy wykonuje ją jako pracownik najemny czy też jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek, |
| --- | --- |

c)

wszelkiej regularnej działalności, którą poseł prowadzi równolegle z wykonywaniem mandatu i za którą otrzymuje wynagrodzenie, niezależnie od tego czy wykonuje ją jako pracownik najemny czy też jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek,

| d) | członkostwa w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną lub prowadzenia przez posła wszelkiej innej działalności zewnętrznej, zarówno tej, za którą otrzymuje wynagrodzenie, jak i tej, którą wykonuje nieodpłatnie, |
| --- | --- |

d)

członkostwa w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną lub prowadzenia przez posła wszelkiej innej działalności zewnętrznej, zarówno tej, za którą otrzymuje wynagrodzenie, jak i tej, którą wykonuje nieodpłatnie,

| d) | członkostwa w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną lub prowadzenia przez posła wszelkiej innej działalności zewnętrznej, zarówno tej, za którą otrzymuje wynagrodzenie, jak i tej, którą wykonuje nieodpłatnie, |
| --- | --- |

d)

członkostwa w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych organów posiadających osobowość prawną lub prowadzenia przez posła wszelkiej innej działalności zewnętrznej, zarówno tej, za którą otrzymuje wynagrodzenie, jak i tej, którą wykonuje nieodpłatnie,

| e) | wszelkiej wynagradzanej okazjonalnej działalności zewnętrznej (w tym działalności pisarskiej, działalności w charakterze wykładowcy lub w charakterze eksperta), jeżeli w danym roku kalendarzowym wynagrodzenie przekracza kwotę 5 000 EUR, |
| --- | --- |

e)

wszelkiej wynagradzanej okazjonalnej działalności zewnętrznej (w tym działalności pisarskiej, działalności w charakterze wykładowcy lub w charakterze eksperta), jeżeli w danym roku kalendarzowym wynagrodzenie przekracza kwotę 5 000 EUR,

| e) | wszelkiej wynagradzanej okazjonalnej działalności zewnętrznej (w tym działalności pisarskiej, działalności w charakterze wykładowcy lub w charakterze eksperta), jeżeli w danym roku kalendarzowym
  łączne
  wynagrodzenie
  za całą działalność okazjonalną posła
  przekracza kwotę 5 000 EUR, |
| --- | --- |

e)

wszelkiej wynagradzanej okazjonalnej działalności zewnętrznej (w tym działalności pisarskiej, działalności w charakterze wykładowcy lub w charakterze eksperta), jeżeli w danym roku kalendarzowym
  łączne
  wynagrodzenie
  za całą działalność okazjonalną posła
  przekracza kwotę 5 000 EUR,

| f) | wszelkiego udziału w przedsięwzięciu lub partnerstwie, który może mieć potencjalne skutki w zakresie polityki publicznej lub który umożliwia posłowi wywieranie istotnego wpływu na działanie tego przedsięwzięcia lub partnerstwa, |
| --- | --- |

f)

wszelkiego udziału w przedsięwzięciu lub partnerstwie, który może mieć potencjalne skutki w zakresie polityki publicznej lub który umożliwia posłowi wywieranie istotnego wpływu na działanie tego przedsięwzięcia lub partnerstwa,

| f) | wszelkiego udziału w przedsięwzięciu lub partnerstwie, który może mieć potencjalne skutki w zakresie polityki publicznej lub który umożliwia posłowi wywieranie istotnego wpływu na działanie tego przedsięwzięcia lub partnerstwa, |
| --- | --- |

f)

wszelkiego udziału w przedsięwzięciu lub partnerstwie, który może mieć potencjalne skutki w zakresie polityki publicznej lub który umożliwia posłowi wywieranie istotnego wpływu na działanie tego przedsięwzięcia lub partnerstwa,

| g) | wszelkiego wsparcia finansowego, w postaci udostępnienia personelu lub sprzętu, dodatkowego w stosunku do środków przyznanych przez Parlament, udzielonego posłowi w ramach jego działalności politycznej przez osoby trzecie, ze wskazaniem tożsamości tych osób, |
| --- | --- |

g)

wszelkiego wsparcia finansowego, w postaci udostępnienia personelu lub sprzętu, dodatkowego w stosunku do środków przyznanych przez Parlament, udzielonego posłowi w ramach jego działalności politycznej przez osoby trzecie, ze wskazaniem tożsamości tych osób,

| g) | wszelkiego wsparcia finansowego, w postaci udostępnienia personelu lub sprzętu, dodatkowego w stosunku do środków przyznanych przez Parlament, udzielonego posłowi w ramach jego działalności politycznej przez osoby trzecie, ze wskazaniem tożsamości tych osób, |
| --- | --- |

g)

wszelkiego wsparcia finansowego, w postaci udostępnienia personelu lub sprzętu, dodatkowego w stosunku do środków przyznanych przez Parlament, udzielonego posłowi w ramach jego działalności politycznej przez osoby trzecie, ze wskazaniem tożsamości tych osób,

| h) | wszelkich interesów finansowych, które mogłyby wpłynąć na wykonywanie mandatu posła. |
| --- | --- |

h)

wszelkich interesów finansowych, które mogłyby wpłynąć na wykonywanie mandatu posła.

| h) | wszelkich interesów finansowych, które mogłyby wpłynąć na wykonywanie mandatu posła. |
| --- | --- |

h)

wszelkich interesów finansowych, które mogłyby wpłynąć na wykonywanie mandatu posła.

Regularne dochody, jakie poseł otrzymuje w ramach
  każdej
  z
  pozycji
  zadeklarowanych
  zgodnie z akapitem pierwszym,
  przypisywane są
  do
  jednej
  z następujących kategorii:

W odniesieniu do
  każdej pozycji
  zadeklarowanej
  zgodnie z akapitem pierwszym
  posłowie wskazują w stosownych przypadkach
  ,
  czy otrzymują za nią wynagrodzenie; w odniesieniu
  do
  pozycji (a), (c), (d), (e) i (f) posłowie wskazują też jedną
  z następujących kategorii
  dochodu
  :

| — | bez wynagrodzenia |
| --- | --- |

—

bez wynagrodzenia

| — | od 1 EUR do 499 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 1 EUR do 499 EUR miesięcznie,

| — | od 500 EUR do 1 000 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 500 EUR do 1 000 EUR miesięcznie,

| — | od 500 EUR do 1 000 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 500 EUR do 1 000 EUR miesięcznie,

| — | od 1 001 EUR do 5 000 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 1 001 EUR do 5 000 EUR miesięcznie,

| — | od 1 001 EUR do 5 000 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 1 001 EUR do 5 000 EUR miesięcznie,

| — | od 5 001 EUR do 10 000 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 5 001 EUR do 10 000 EUR miesięcznie,

| — | od 5 001 EUR do 10 000 EUR miesięcznie, |
| --- | --- |

—

od 5 001 EUR do 10 000 EUR miesięcznie,

| — | ponad 10 000 EUR miesięcznie. |
| --- | --- |

—

ponad 10 000 EUR miesięcznie.

| — | ponad 10 000 EUR miesięcznie
  , ze wskazaniem najbliższej kwoty 10 000 EUR
  . |
| --- | --- |

—

ponad 10 000 EUR miesięcznie
  , ze wskazaniem najbliższej kwoty 10 000 EUR
  .

Wszelkie
  inne
  dochody, jakie poseł otrzymuje w ramach każdej z pozycji zadeklarowanych zgodnie z akapitem pierwszym, oblicza się w skali roku, dzieli przez dwanaście i przypisuje do jednej z kategorii określonych w akapicie drugim.

Wszelkie dochody, jakie poseł otrzymuje w ramach każdej z pozycji zadeklarowanych zgodnie z akapitem pierwszym
  , jednak nie regularnie
  , oblicza się w skali roku, dzieli przez dwanaście i przypisuje do jednej z kategorii określonych w akapicie drugim.

3.   Informacje dostarczone Przewodniczącemu na mocy niniejszego artykułu publikowane są na stronie internetowej Parlamentu w sposób zapewniający ich łatwą dostępność.

3.   Informacje dostarczone Przewodniczącemu na mocy niniejszego artykułu publikowane są na stronie internetowej Parlamentu w sposób zapewniający ich łatwą dostępność.

4.   Posłowie nie mogą zostać wybrani do sprawowania funkcji w Parlamencie ani w jednym z jego organów, nie mogą zostać wyznaczeni do pełnienia funkcji sprawozdawcy ani uczestniczyć w oficjalnej delegacji, jeżeli nie złożyli oświadczenia majątkowego.

4.   Posłowie nie mogą zostać wybrani do sprawowania funkcji w Parlamencie ani w jednym z jego organów, nie mogą zostać wyznaczeni do pełnienia funkcji sprawozdawcy ani uczestniczyć w oficjalnej delegacji
  bądź w negocjacjach międzyinstytucjonalnych
  , jeżeli nie złożyli oświadczenia majątkowego.

4a.
     
  Jeżeli Przewodniczący uzyska informacje, na podstawie których może zakładać, że oświadczenie majątkowe posła wykazuje istotne nieprawidłowości lub jest nieaktualne, może zasięgnąć opinii komitetu doradczego, o którym mowa w art. 7, i w razie potrzeby zwraca się do posła o poprawienie oświadczenia w terminie 10 dni. Prezydium może przyjąć decyzję o zastosowaniu art. 4 ust. 4 do posłów, którzy nie zastosują się do wniosku Przewodniczącego o poprawienie oświadczenia.

4b.
     
  Sprawozdawca może dobrowolnie wymienić w uzasadnieniu do sprawozdania przedstawicieli interesów zewnętrznych, których opinii zasięgnięto w kwestiach odnoszących się do przedmiotu sprawozdania

   (1a)

  .

Poprawka 261

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik I – artykuł 6

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 6 | Artykuł 6 |
| Działalność byłych posłów | Działalność byłych posłów |
| Byli posłowie do Parlamentu Europejskiego, którzy są zawodowo zaangażowani w lobbing lub działalność reprezentacyjną bezpośrednio związane z procesem decyzyjnym Unii, nie mogą – w ciągu całego okresu takiego zaangażowania – korzystać z udogodnień przyznanych byłym posłom na mocy przepisów określonych w tym celu przez Prezydium (26). | Byli posłowie do Parlamentu Europejskiego, którzy są zawodowo zaangażowani w lobbing lub działalność reprezentacyjną bezpośrednio związane z procesem decyzyjnym Unii,
  powinni powiadomić o tym Parlament Europejski i
  nie mogą – w ciągu całego okresu takiego zaangażowania – korzystać z udogodnień przyznanych byłym posłom na mocy przepisów określonych w tym celu przez Prezydium (26). |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 6

Artykuł 6

Działalność byłych posłów

Działalność byłych posłów

Byli posłowie do Parlamentu Europejskiego, którzy są zawodowo zaangażowani w lobbing lub działalność reprezentacyjną bezpośrednio związane z procesem decyzyjnym Unii, nie mogą – w ciągu całego okresu takiego zaangażowania – korzystać z udogodnień przyznanych byłym posłom na mocy przepisów określonych w tym celu przez Prezydium (26).

Byli posłowie do Parlamentu Europejskiego, którzy są zawodowo zaangażowani w lobbing lub działalność reprezentacyjną bezpośrednio związane z procesem decyzyjnym Unii,
  powinni powiadomić o tym Parlament Europejski i
  nie mogą – w ciągu całego okresu takiego zaangażowania – korzystać z udogodnień przyznanych byłym posłom na mocy przepisów określonych w tym celu przez Prezydium (26).

Poprawka 262

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik I – artykuł 7

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 7 | Artykuł 7 |
| Komitet doradczy ds. postępowania posłów | Komitet doradczy ds. postępowania posłów |
| 1.   Niniejszym powołuje się komitet doradczy ds. postępowania posłów (zwany dalej komitetem doradczym). | 1.   Niniejszym powołuje się komitet doradczy ds. postępowania posłów (zwany dalej komitetem doradczym). |
| 2.   W skład komitetu doradczego wchodzi pięciu członków mianowanych przez Przewodniczącego na początku jego kadencji i wybranych spośród członków
  prezydiów i koordynatorów
  Komisji Spraw Konstytucyjnych i Komisji Prawnej, z należytym uwzględnieniem doświadczenia posłów i równowagi politycznej. | 2.   W skład komitetu doradczego wchodzi pięciu członków mianowanych przez Przewodniczącego na początku jego kadencji i wybranych spośród członków Komisji Spraw Konstytucyjnych i Komisji Prawnej, z należytym uwzględnieniem doświadczenia posłów i równowagi politycznej. |
| Każdy członek komitetu doradczego pełni przez okres sześciu miesięcy funkcję przewodniczącego, która ma charakter rotacyjny. | Każdy członek komitetu doradczego pełni przez okres sześciu miesięcy funkcję przewodniczącego, która ma charakter rotacyjny. |
| 3.   Na początku swojej kadencji Przewodniczący mianuje również rezerwowych członków komitetu doradczego, po jednym z każdej grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym. | 3.   Na początku swojej kadencji Przewodniczący mianuje również rezerwowych członków komitetu doradczego, po jednym z każdej grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym. |
| W przypadku domniemania naruszenia niniejszego kodeksu postępowania przez posła należącego do grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym właściwy członek rezerwowy pełni funkcję szóstego pełnoprawnego członka komitetu doradczego podczas rozpatrywania wspomnianego domniemanego naruszenia. | W przypadku domniemania naruszenia niniejszego kodeksu postępowania przez posła należącego do grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym właściwy członek rezerwowy pełni funkcję szóstego pełnoprawnego członka komitetu doradczego podczas rozpatrywania wspomnianego domniemanego naruszenia. |
| 4.   Na wniosek posła komitet doradczy udziela mu – w trybie poufnym i w terminie 30 dni kalendarzowych – wskazówek dotyczących interpretacji i wykonywania przepisów niniejszego kodeksu postępowania. Dany poseł jest uprawniony do kierowania się tymi wskazówkami. | 4.   Na wniosek posła komitet doradczy udziela mu – w trybie poufnym i w terminie 30 dni kalendarzowych – wskazówek dotyczących interpretacji i wykonywania przepisów niniejszego kodeksu postępowania. Dany poseł jest uprawniony do kierowania się tymi wskazówkami. |
| Na wniosek Przewodniczącego komitet doradczy ocenia również domniemane przypadki naruszenia niniejszego kodeksu postępowania i doradza Przewodniczącemu w kwestii możliwych do podjęcia działań. | Na wniosek Przewodniczącego komitet doradczy ocenia również domniemane przypadki naruszenia niniejszego kodeksu postępowania i doradza Przewodniczącemu w kwestii możliwych do podjęcia działań. |
| 5.   Po przeprowadzeniu konsultacji z Przewodniczącym komitet doradczy może zasięgnąć opinii ekspertów zewnętrznych. | 5.   Po przeprowadzeniu konsultacji z Przewodniczącym komitet doradczy może zasięgnąć opinii ekspertów zewnętrznych. |
| 6.   Komitet doradczy publikuje sprawozdanie roczne z podjętych działań. | 6.   Komitet doradczy publikuje sprawozdanie roczne z podjętych działań. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 7

Artykuł 7

Komitet doradczy ds. postępowania posłów

Komitet doradczy ds. postępowania posłów

1.   Niniejszym powołuje się komitet doradczy ds. postępowania posłów (zwany dalej komitetem doradczym).

1.   Niniejszym powołuje się komitet doradczy ds. postępowania posłów (zwany dalej komitetem doradczym).

2.   W skład komitetu doradczego wchodzi pięciu członków mianowanych przez Przewodniczącego na początku jego kadencji i wybranych spośród członków
  prezydiów i koordynatorów
  Komisji Spraw Konstytucyjnych i Komisji Prawnej, z należytym uwzględnieniem doświadczenia posłów i równowagi politycznej.

2.   W skład komitetu doradczego wchodzi pięciu członków mianowanych przez Przewodniczącego na początku jego kadencji i wybranych spośród członków Komisji Spraw Konstytucyjnych i Komisji Prawnej, z należytym uwzględnieniem doświadczenia posłów i równowagi politycznej.

Każdy członek komitetu doradczego pełni przez okres sześciu miesięcy funkcję przewodniczącego, która ma charakter rotacyjny.

Każdy członek komitetu doradczego pełni przez okres sześciu miesięcy funkcję przewodniczącego, która ma charakter rotacyjny.

3.   Na początku swojej kadencji Przewodniczący mianuje również rezerwowych członków komitetu doradczego, po jednym z każdej grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym.

3.   Na początku swojej kadencji Przewodniczący mianuje również rezerwowych członków komitetu doradczego, po jednym z każdej grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym.

W przypadku domniemania naruszenia niniejszego kodeksu postępowania przez posła należącego do grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym właściwy członek rezerwowy pełni funkcję szóstego pełnoprawnego członka komitetu doradczego podczas rozpatrywania wspomnianego domniemanego naruszenia.

W przypadku domniemania naruszenia niniejszego kodeksu postępowania przez posła należącego do grupy politycznej niemającej przedstawiciela w komitecie doradczym właściwy członek rezerwowy pełni funkcję szóstego pełnoprawnego członka komitetu doradczego podczas rozpatrywania wspomnianego domniemanego naruszenia.

4.   Na wniosek posła komitet doradczy udziela mu – w trybie poufnym i w terminie 30 dni kalendarzowych – wskazówek dotyczących interpretacji i wykonywania przepisów niniejszego kodeksu postępowania. Dany poseł jest uprawniony do kierowania się tymi wskazówkami.

4.   Na wniosek posła komitet doradczy udziela mu – w trybie poufnym i w terminie 30 dni kalendarzowych – wskazówek dotyczących interpretacji i wykonywania przepisów niniejszego kodeksu postępowania. Dany poseł jest uprawniony do kierowania się tymi wskazówkami.

Na wniosek Przewodniczącego komitet doradczy ocenia również domniemane przypadki naruszenia niniejszego kodeksu postępowania i doradza Przewodniczącemu w kwestii możliwych do podjęcia działań.

Na wniosek Przewodniczącego komitet doradczy ocenia również domniemane przypadki naruszenia niniejszego kodeksu postępowania i doradza Przewodniczącemu w kwestii możliwych do podjęcia działań.

5.   Po przeprowadzeniu konsultacji z Przewodniczącym komitet doradczy może zasięgnąć opinii ekspertów zewnętrznych.

5.   Po przeprowadzeniu konsultacji z Przewodniczącym komitet doradczy może zasięgnąć opinii ekspertów zewnętrznych.

6.   Komitet doradczy publikuje sprawozdanie roczne z podjętych działań.

6.   Komitet doradczy publikuje sprawozdanie roczne z podjętych działań.

Poprawka 263

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik I – artykuł 8

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 8 | Artykuł 8 |
| Procedura w przypadku ewentualnego naruszenia kodeksu postępowania | Procedura w przypadku ewentualnego naruszenia kodeksu postępowania |
| 1.   Gdy istnieją podstawy, by sądzić, że jeden z posłów do Parlamentu Europejskiego mógł naruszyć niniejszy kodeks postępowania, Przewodniczący
  może zwrócić
  się w tej sprawie do komitetu doradczego. | 1.   Gdy istnieją podstawy, by sądzić, że jeden z posłów do Parlamentu Europejskiego mógł naruszyć niniejszy kodeks postępowania, Przewodniczący
  , z wyjątkiem przypadków wyraźnego nadużycia, zwraca
  się w tej sprawie do komitetu doradczego. |
| 2.   Komitet doradczy bada okoliczności domniemanego naruszenia i może przesłuchać posła, którego sprawa dotyczy. Na podstawie wyciągniętych wniosków komitet kieruje do Przewodniczącego zalecenie dotyczące ewentualnej decyzji. | 2.   Komitet doradczy bada okoliczności domniemanego naruszenia i może przesłuchać posła, którego sprawa dotyczy. Na podstawie wyciągniętych wniosków komitet kieruje do Przewodniczącego zalecenie dotyczące ewentualnej decyzji. |
| | W przypadku postawienia stałemu lub rezerwowemu członkowi komitetu doradczego zarzutu naruszenia kodeksu postępowania ten członek stały lub członek rezerwowy nie uczestniczy w pracach komitetu doradczego dotyczących tego zarzutu. |
| 3.   Jeżeli po uwzględnieniu tego zalecenia Przewodniczący uzna, że dany poseł naruszył kodeks postępowania,
  po wysłuchaniu posła
  podejmuje uzasadnioną decyzję określającą sankcję, o której zawiadamia posła. | 3.   Jeżeli po uwzględnieniu tego zalecenia
  i po wezwaniu zainteresowanego posła do złożenia uwag na piśmie
  Przewodniczący uzna, że dany poseł naruszył kodeks postępowania, podejmuje uzasadnioną decyzję określającą sankcję, o której zawiadamia posła. |
| Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka środków wymienionych w art. 166 ust. 3 Regulaminu. | Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka środków wymienionych w art. 166 ust. 3
  –3b
  Regulaminu. |
| 4.   Dany poseł ma prawo do skorzystania z wewnętrznych procedur odwoławczych określonych w art. 167 Regulaminu. | 4.   Dany poseł ma prawo do skorzystania z wewnętrznych procedur odwoławczych określonych w art. 167 Regulaminu. |
| 5.   
  Po upływie terminów, o których mowa w art. 167 Regulaminu, sankcja nałożone na posła jest ogłaszana przez Przewodniczącego na posiedzeniu plenarnym oraz publikowana w widocznym miejscu na stronie internetowej Parlamentu, gdzie widnieje przez pozostały okres kadencji parlamentarnej. | |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Artykuł 8

Artykuł 8

Procedura w przypadku ewentualnego naruszenia kodeksu postępowania

Procedura w przypadku ewentualnego naruszenia kodeksu postępowania

1.   Gdy istnieją podstawy, by sądzić, że jeden z posłów do Parlamentu Europejskiego mógł naruszyć niniejszy kodeks postępowania, Przewodniczący
  może zwrócić
  się w tej sprawie do komitetu doradczego.

1.   Gdy istnieją podstawy, by sądzić, że jeden z posłów do Parlamentu Europejskiego mógł naruszyć niniejszy kodeks postępowania, Przewodniczący
  , z wyjątkiem przypadków wyraźnego nadużycia, zwraca
  się w tej sprawie do komitetu doradczego.

2.   Komitet doradczy bada okoliczności domniemanego naruszenia i może przesłuchać posła, którego sprawa dotyczy. Na podstawie wyciągniętych wniosków komitet kieruje do Przewodniczącego zalecenie dotyczące ewentualnej decyzji.

2.   Komitet doradczy bada okoliczności domniemanego naruszenia i może przesłuchać posła, którego sprawa dotyczy. Na podstawie wyciągniętych wniosków komitet kieruje do Przewodniczącego zalecenie dotyczące ewentualnej decyzji.

W przypadku postawienia stałemu lub rezerwowemu członkowi komitetu doradczego zarzutu naruszenia kodeksu postępowania ten członek stały lub członek rezerwowy nie uczestniczy w pracach komitetu doradczego dotyczących tego zarzutu.

3.   Jeżeli po uwzględnieniu tego zalecenia Przewodniczący uzna, że dany poseł naruszył kodeks postępowania,
  po wysłuchaniu posła
  podejmuje uzasadnioną decyzję określającą sankcję, o której zawiadamia posła.

3.   Jeżeli po uwzględnieniu tego zalecenia
  i po wezwaniu zainteresowanego posła do złożenia uwag na piśmie
  Przewodniczący uzna, że dany poseł naruszył kodeks postępowania, podejmuje uzasadnioną decyzję określającą sankcję, o której zawiadamia posła.

Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka środków wymienionych w art. 166 ust. 3 Regulaminu.

Nałożona sankcja może obejmować jeden lub kilka środków wymienionych w art. 166 ust. 3
  –3b
  Regulaminu.

4.   Dany poseł ma prawo do skorzystania z wewnętrznych procedur odwoławczych określonych w art. 167 Regulaminu.

4.   Dany poseł ma prawo do skorzystania z wewnętrznych procedur odwoławczych określonych w art. 167 Regulaminu.

5.   
  Po upływie terminów, o których mowa w art. 167 Regulaminu, sankcja nałożone na posła jest ogłaszana przez Przewodniczącego na posiedzeniu plenarnym oraz publikowana w widocznym miejscu na stronie internetowej Parlamentu, gdzie widnieje przez pozostały okres kadencji parlamentarnej.

Poprawka 264

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik II

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

skreśla się

Poprawki 265 i 297

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik III – tytuł

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Kryteria zadawania pytań wymagających odpowiedzi na piśmie na mocy art. 130 i 131 | Kryteria zadawania pytań wymagających odpowiedzi na piśmie
  i interpelacji
  na mocy art. 130
  , 130a, 130b,
  131 i 
  131a |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Kryteria zadawania pytań wymagających odpowiedzi na piśmie na mocy art. 130 i 131

Kryteria zadawania pytań wymagających odpowiedzi na piśmie
  i interpelacji
  na mocy art. 130
  , 130a, 130b,
  131 i 
  131a

Poprawka 266

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik III – ustęp 1

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| 1. | Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie: |

Tekst obowiązujący

Poprawka

1.

Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie:

| 1. | Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie: |
| --- | --- |

1.

Pytania wymagające odpowiedzi na piśmie:

| — | wyraźnie określają adresata, któremu mają zostać dostarczone zwyczajowymi międzyinstytucjonalnymi drogami przekazu; |
| --- | --- |

—

wyraźnie określają adresata, któremu mają zostać dostarczone zwyczajowymi międzyinstytucjonalnymi drogami przekazu;

| — | wyraźnie określają adresata, któremu mają zostać dostarczone zwyczajowymi międzyinstytucjonalnymi drogami przekazu; |
| --- | --- |

—

wyraźnie określają adresata, któremu mają zostać dostarczone zwyczajowymi międzyinstytucjonalnymi drogami przekazu;

| — | wchodzą wyłącznie w zakres uprawnień
  instytucji
  określonych
  na mocy
  odnośnych
  Traktatów i w zakres obowiązków adresata oraz mają związek z interesem ogólnym
  ; |
| --- | --- |

—

wchodzą wyłącznie w zakres uprawnień
  instytucji
  określonych
  na mocy
  odnośnych
  Traktatów i w zakres obowiązków adresata oraz mają związek z interesem ogólnym
  ;

| — | wchodzą wyłącznie w zakres uprawnień
  adresata
  określonych
  w
  odnośnych
  Traktatach, aktach prawnych Unii lub w zakresie jej działalności
  ; |
| --- | --- |

—

wchodzą wyłącznie w zakres uprawnień
  adresata
  określonych
  w
  odnośnych
  Traktatach, aktach prawnych Unii lub w zakresie jej działalności
  ;

| — | mają związek z interesem ogólnym; |
| --- | --- |

—

mają związek z interesem ogólnym;

| — | są zwięzłe i zawierają pytanie zredagowane w zrozumiały sposób; |
| --- | --- |

—

są zwięzłe i zawierają pytanie zredagowane w zrozumiały sposób;

| — | są zwięzłe i zawierają pytanie zredagowane w zrozumiały sposób; |
| --- | --- |

—

są zwięzłe i zawierają pytanie zredagowane w zrozumiały sposób;

| — | nie przekraczają 200 słów; |
| --- | --- |

—

nie przekraczają 200 słów;

| — | nie przekraczają 200 słów; |
| --- | --- |

—

nie przekraczają 200 słów;

| — | nie zawierają obraźliwych sformułowań; |
| --- | --- |

—

nie zawierają obraźliwych sformułowań;

| — | nie zawierają obraźliwych sformułowań; |
| --- | --- |

—

nie zawierają obraźliwych sformułowań;

| — | nie dotyczą spraw o charakterze ściśle osobistym. |
| --- | --- |

—

nie dotyczą spraw o charakterze ściśle osobistym.

| — | nie dotyczą spraw o charakterze ściśle osobistym. |
| --- | --- |

—

nie dotyczą spraw o charakterze ściśle osobistym.

| — | zawierają nie więcej niż trzy pytania szczegółowe. |
| --- | --- |

—

zawierają nie więcej niż trzy pytania szczegółowe.

| — | zawierają nie więcej niż trzy pytania szczegółowe. |
| --- | --- |

—

zawierają nie więcej niż trzy pytania szczegółowe.

Poprawka 267

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik III – ustęp 1 a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | 1a. | Pytania kierowane do Rady nie mogą dotyczyć przedmiotu trwającej zwykłej procedury ustawodawczej ani funkcji budżetowych Rady. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

1a.

Poprawka 268

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik III – ustęp 3

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| 3. | Jeżeli pytanie
  dotyczy informacji rzeczowych
  lub
  statystycznych
  , które
  są
  już
  udostępnione służbom analitycznym Parlamentu, nie jest ono przekazywane adresatowi, ale tym służbom
  ,
  o ile
  na
  życzenie autora Przewodniczący nie zdecyduje inaczej
  .
  Jeżeli pytanie dotyczy informacji rzeczowych lub statystycznych, które są już udostępnione bibliotece Parlamentu, biblioteka informuje o tym posła, który może wycofać pytanie. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

3.

Jeżeli pytanie
  dotyczy informacji rzeczowych
  lub
  statystycznych
  , które
  są
  już
  udostępnione służbom analitycznym Parlamentu, nie jest ono przekazywane adresatowi, ale tym służbom
  ,
  o ile
  na
  życzenie autora Przewodniczący nie zdecyduje inaczej
  .
  Jeżeli pytanie dotyczy informacji rzeczowych lub statystycznych, które są już udostępnione bibliotece Parlamentu, biblioteka informuje o tym posła, który może wycofać pytanie.

| 3. | Jeżeli
  w trakcie poprzednich sześciu miesięcy zadano identyczne lub podobne
  pytanie
  i udzielono na nie odpowiedzi
  lub
  jeżeli zażądano informacji dotyczących działań następczych w odniesieniu do konkretnej rezolucji Parlamentu
  , które
  to informacje zostały
  już
  udzielone przez Komisję w pisemnym komunikacie dotyczącym działań następczych w trakcie poprzednich sześciu miesięcy
  ,
  Sekretariat przekazuje autorowi kopię tego pytania oraz odpowiedź
  na
  nie lub komunikat dotyczący działań następczych
  .
  Powtórnego pytania nie przekazuje się adresatowi, chyba że Przewodniczący tak postanowi mając na względzie istotne nowe okoliczności i w odpowiedzi na uzasadniony wniosek autora. |
| --- | --- |

3.

Jeżeli
  w trakcie poprzednich sześciu miesięcy zadano identyczne lub podobne
  pytanie
  i udzielono na nie odpowiedzi
  lub
  jeżeli zażądano informacji dotyczących działań następczych w odniesieniu do konkretnej rezolucji Parlamentu
  , które
  to informacje zostały
  już
  udzielone przez Komisję w pisemnym komunikacie dotyczącym działań następczych w trakcie poprzednich sześciu miesięcy
  ,
  Sekretariat przekazuje autorowi kopię tego pytania oraz odpowiedź
  na
  nie lub komunikat dotyczący działań następczych
  .
  Powtórnego pytania nie przekazuje się adresatowi, chyba że Przewodniczący tak postanowi mając na względzie istotne nowe okoliczności i w odpowiedzi na uzasadniony wniosek autora.

Poprawka 269

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik VII

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 270

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik VIII

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 271

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik IX

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 272

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik X

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 273

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XI

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 274

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XII

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 275

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XIII

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 276

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XIV

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 277

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XV

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 278

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XVI

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Wytyczne dotyczące zatwierdzania Komisji Europejskiej | Zatwierdzenie Komisji Europejskiej i monitorowanie zobowiązań podjętych podczas przesłuchań. |
| 1. | Następujące zasady, kryteria i uregulowania mają zastosowanie do poddania całego kolegium Komisji pod parlamentarne głosowanie zatwierdzające |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Wytyczne dotyczące zatwierdzania Komisji Europejskiej

Zatwierdzenie Komisji Europejskiej i monitorowanie zobowiązań podjętych podczas przesłuchań.

1.

Część I – Zgoda Parlamentu w odniesieniu do całego kolegium Komisji

Artykuł 1

| a) | Ocena |
| --- | --- |

a)

Ocena

Ocena

Parlament ocenia kandydata na komisarza pod kątem jego ogólnych kompetencji, zaangażowania w problematykę europejską oraz osobistej niezależności. Oceniana jest wiedza z zakresu jego przyszłego przedmiotu działalności oraz jego zdolności komunikacyjne.

1.   Parlament ocenia kandydata na komisarza pod kątem jego ogólnych kompetencji, zaangażowania w problematykę europejską oraz osobistej niezależności. Oceniana jest wiedza z zakresu jego przyszłego przedmiotu działalności oraz jego zdolności komunikacyjne.

Parlament przywiązuje szczególną wagę do równowagi płci. Może on wyrażać swoją opinię na temat przydziału obowiązków przez przewodniczącego-elekta.

2.   Parlament przywiązuje szczególną wagę do równowagi płci. Może on wyrażać swoją opinię na temat przydziału obowiązków przez przewodniczącego-elekta.

Parlament może wystąpić o informacje mające znaczenie dla podjęcia przezeń decyzji na temat kwalifikacji kandydatów na komisarzy. Oczekuje też całkowitego ujawnienia informacji na temat ich interesów finansowych. Deklaracje o braku konfliktu interesów finansowych kandydatów na komisarzy zostają przesłane do komisji właściwej w kwestiach prawnych w celu ich weryfikacji.

3.   Parlament może wystąpić o informacje mające znaczenie dla podjęcia przezeń decyzji na temat kwalifikacji kandydatów na komisarzy. Oczekuje też całkowitego ujawnienia informacji na temat ich interesów finansowych. Deklaracje o braku konfliktu interesów finansowych kandydatów na komisarzy zostają przesłane do komisji właściwej w kwestiach prawnych w celu ich weryfikacji.

Weryfikacja deklaracji o braku konfliktu interesów finansowych kandydata na komisarza przez komisję właściwą do spraw prawnych nie polega jedynie na sprawdzeniu, czy deklaracja została należycie wypełniona, lecz również na ocenie, czy z jej treści można wywnioskować, że istnieje konflikt interesów. Od komisji odpowiedzialnej za wysłuchanie zależy następnie, czy zażąda ona od kandydata na komisarza dodatkowych informacji.

Artykuł 1a

Analiza deklaracji o braku konfliktu interesów

1.   
  Komisja właściwa w kwestiach prawnych analizuje deklarację o braku interesów finansowych i ocenia, czy treść deklaracji złożonej przez kandydata na komisarza jest zgodna z prawdą, czy jest kompletna i czy można z niej wywnioskować, że istnieje konflikt interesów.

2.   
  Potwierdzenie przez komisję właściwą w kwestiach prawnych braku konfliktu interesów stanowi niezbędny warunek do przeprowadzenia przesłuchania przez właściwą komisję. W przypadku braku takiego potwierdzenia, procedura mianowania kandydata na komisarza zostaje zawieszona i stosuje się procedurę określona w ust. 3 lit. c)

3.   
  Weryfikując deklaracje interesów finansowych, komisja właściwa w kwestiach prawnych stosuje następujące wytyczne:

| a) | jeżeli w trakcie weryfikacji deklaracji o braku interesów finansowych komisja stwierdzi na podstawie złożonych dokumentów, że deklaracja jest zgodna z prawdą, kompletna i nie zawiera żadnych informacji wskazujących na istnienie lub możliwość zaistnienia konfliktu interesów związanego ze sprawami należącymi do kompetencji kandydata na komisarza, przewodniczący komisji przesyła komisjom odpowiedzialnym za przeprowadzenie przesłuchania lub zainteresowanym komisjom w przypadku procedury przeprowadzanej w trakcie trwania mandatu pismo, w którym potwierdza brak konfliktu interesów; |
| --- | --- |

a)

jeżeli w trakcie weryfikacji deklaracji o braku interesów finansowych komisja stwierdzi na podstawie złożonych dokumentów, że deklaracja jest zgodna z prawdą, kompletna i nie zawiera żadnych informacji wskazujących na istnienie lub możliwość zaistnienia konfliktu interesów związanego ze sprawami należącymi do kompetencji kandydata na komisarza, przewodniczący komisji przesyła komisjom odpowiedzialnym za przeprowadzenie przesłuchania lub zainteresowanym komisjom w przypadku procedury przeprowadzanej w trakcie trwania mandatu pismo, w którym potwierdza brak konfliktu interesów;

| b) | jeżeli komisja uważa, że deklaracja o braku interesów finansowych kandydata na komisarza zawiera niepełne lub sprzeczne ze sobą informacje lub jeżeli potrzebne są dodatkowe informacje, zwraca się ona do kandydata na komisarza, zgodnie z Regulaminem oraz porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, o przedstawienie wymaganych dodatkowych informacji bez nieuzasadnionej zwłoki, a po ich rozpatrzeniu i odpowiedniej analizie podejmuje decyzję; komisja właściwa w kwestiach prawnych w odpowiednim przypadku może zaprosić kandydata na komisarza na rozmowę; |
| --- | --- |

b)

jeżeli komisja uważa, że deklaracja o braku interesów finansowych kandydata na komisarza zawiera niepełne lub sprzeczne ze sobą informacje lub jeżeli potrzebne są dodatkowe informacje, zwraca się ona do kandydata na komisarza, zgodnie z Regulaminem oraz porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, o przedstawienie wymaganych dodatkowych informacji bez nieuzasadnionej zwłoki, a po ich rozpatrzeniu i odpowiedniej analizie podejmuje decyzję; komisja właściwa w kwestiach prawnych w odpowiednim przypadku może zaprosić kandydata na komisarza na rozmowę;

| c) | jeżeli komisja stwierdzi, że z deklaracji o braku konfliktu interesów lub z dodatkowych informacji przedstawionych przez kandydata na komisarza wynika, że istnieje konflikt interesów, sporządza ona zalecenia mające położyć kres konfliktowi interesów; zalecenia te mogą obejmować rezygnację z rzeczonych interesów finansowych lub zmianę przez przewodniczącego Komisji zakresu kompetencji kandydata na komisarza; w poważniejszych przypadkach, jeżeli nie znaleziono rozwiązania dla konfliktu interesów, komisja właściwa w kwestiach prawnych w ostateczności może uznać, że kandydat na komisarza nie jest zdolny do sprawowania swoich funkcji zgodnie z Traktatami i kodeksem postepowania; w takim przypadku przewodniczący Parlamentu zwraca się do przewodniczącego Komisji z pytaniem, jakie dalsze kroki zamierza poczynić. |
| --- | --- |

c)

jeżeli komisja stwierdzi, że z deklaracji o braku konfliktu interesów lub z dodatkowych informacji przedstawionych przez kandydata na komisarza wynika, że istnieje konflikt interesów, sporządza ona zalecenia mające położyć kres konfliktowi interesów; zalecenia te mogą obejmować rezygnację z rzeczonych interesów finansowych lub zmianę przez przewodniczącego Komisji zakresu kompetencji kandydata na komisarza; w poważniejszych przypadkach, jeżeli nie znaleziono rozwiązania dla konfliktu interesów, komisja właściwa w kwestiach prawnych w ostateczności może uznać, że kandydat na komisarza nie jest zdolny do sprawowania swoich funkcji zgodnie z Traktatami i kodeksem postepowania; w takim przypadku przewodniczący Parlamentu zwraca się do przewodniczącego Komisji z pytaniem, jakie dalsze kroki zamierza poczynić.

Artykuł 2

| b) | Przesłuchania |
| --- | --- |

b)

Przesłuchania

Przesłuchania

Każdy kandydat na komisarza jest zaproszony do stawienia się przed właściwą komisją lub komisjami na jedno przesłuchanie.
  Przesłuchania są jawne

1.   Każdy kandydat na komisarza jest zaproszony do stawienia się przed właściwą komisją lub komisjami na jedno przesłuchanie.

Przesłuchania są organizowane przez Konferencję Przewodniczących na zlecenie Konferencji Przewodniczących Komisji. Przewodniczący i koordynatorzy każdej komisji odpowiadają za szczegółowe ustalenia. Możliwe jest wyznaczenie sprawozdawców.

2.   Przesłuchania są organizowane przez Konferencję Przewodniczących na zlecenie Konferencji Przewodniczących Komisji. Przewodniczący i koordynatorzy każdej komisji odpowiadają za szczegółowe ustalenia. Możliwe jest wyznaczenie sprawozdawców.

Odpowiednie postanowienia umożliwiają włączenie właściwych komisji w przypadku mieszanego przedmiotu działalności. Istnieją trzy opcje:

3.   Odpowiednie postanowienia umożliwiają włączenie właściwych komisji w przypadku mieszanego przedmiotu działalności. Istnieją trzy opcje:

| a) | jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w kompetencjach tylko jednej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wyłącznie przez tę komisję (komisję przedmiotowo właściwą) |
| --- | --- |

a)

jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w kompetencjach tylko jednej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wyłącznie przez tę komisję (komisję przedmiotowo właściwą)

| a) | jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w kompetencjach tylko jednej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wyłącznie przez tę komisję (komisję przedmiotowo właściwą) |
| --- | --- |

a)

jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w kompetencjach tylko jednej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wyłącznie przez tę komisję (komisję przedmiotowo właściwą)

| b) | jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w podobnych proporcjach w kompetencjach kilku komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wspólnie przez te komisje (wspólne komisje); oraz |
| --- | --- |

b)

jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w podobnych proporcjach w kompetencjach kilku komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wspólnie przez te komisje (wspólne komisje); oraz

| b) | jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w podobnych proporcjach w kompetencjach kilku komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wspólnie przez te komisje (wspólne komisje); oraz |
| --- | --- |

b)

jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w podobnych proporcjach w kompetencjach kilku komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany wspólnie przez te komisje (wspólne komisje); oraz

| c) | jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w znacznej części w kompetencjach jednej komisji i w niewielkiej proporcji w kompetencjach co najmniej jednej innej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany przez główną komisję właściwą, przy współudziale innej lub innych komisji (komisje zaangażowane). |
| --- | --- |

c)

jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w znacznej części w kompetencjach jednej komisji i w niewielkiej proporcji w kompetencjach co najmniej jednej innej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany przez główną komisję właściwą, przy współudziale innej lub innych komisji (komisje zaangażowane).

| c) | jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w znacznej części w kompetencjach jednej komisji i w niewielkiej proporcji w kompetencjach co najmniej jednej innej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany przez główną komisję właściwą, przy współudziale innej lub innych komisji (komisje zaangażowane). |
| --- | --- |

c)

jeżeli przedmiot działalności kandydata na komisarza leży w znacznej części w kompetencjach jednej komisji i w niewielkiej proporcji w kompetencjach co najmniej jednej innej komisji, wówczas kandydat na komisarza jest przesłuchiwany przez główną komisję właściwą, przy współudziale innej lub innych komisji (komisje zaangażowane).

W odniesieniu do powyższych środków zasięga się w pełni opinii przewodniczącego-elekta Komisji.

4.   W odniesieniu do powyższych środków zasięga się w pełni opinii przewodniczącego-elekta Komisji.

Komisje przedstawiają pytania pisemne do kandydatów na komisarzy odpowiednio wcześnie przed przesłuchaniami. Każdemu kandydatowi na komisarza zadaje się dwa wspólne pytania przygotowane przez Konferencję Przewodniczących Komisji, z których pierwsze dotyczy ogólnych kompetencji, zaangażowania w problematykę europejską oraz osobistej niezależności, a drugie – zarządzania w zakresie przedmiotu działalności oraz współpracy z Parlamentem. Komisja przedmiotowo właściwa
  przygotowuje trzy kolejne
  pytania. W przypadku wspólnych komisji każda z nich ma prawo
  przygotować dwa
  pytania.

5.   Komisje przedstawiają pytania pisemne do kandydatów na komisarzy odpowiednio wcześnie przed przesłuchaniami. Każdemu kandydatowi na komisarza zadaje się dwa wspólne pytania przygotowane przez Konferencję Przewodniczących Komisji, z których pierwsze dotyczy ogólnych kompetencji, zaangażowania w problematykę europejską oraz osobistej niezależności, a drugie – zarządzania w zakresie przedmiotu działalności oraz współpracy z Parlamentem. Komisja przedmiotowo właściwa
  przedstawia pięć kolejnych pytań;
  pytania
  cząstkowe nie są dozwolone
  . W przypadku wspólnych komisji każda z nich ma prawo
  przedstawić trzy
  pytania.

Życiorysy kandydatów na komisarzy oraz ich odpowiedzi na pytania zadane na piśmie są publikowane na stronie internetowej Parlamentu przed przesłuchaniem.

Przesłuchania planuje się tak, aby każde z nich trwało trzy godziny. Przesłuchania odbywają się w okolicznościach i warunkach zapewniających wszystkim kandydatom na komisarzy jednakowe szanse na przedstawienie się i wyrażenie swoich opinii.

6.   Przesłuchania planuje się tak, aby każde z nich trwało trzy godziny. Przesłuchania odbywają się w okolicznościach i warunkach zapewniających wszystkim kandydatom na komisarzy jednakowe szanse na przedstawienie się i wyrażenie swoich opinii.

Kandydaci na komisarzy są proszeni o wygłoszenie oświadczenia wstępnego nieprzekraczającego piętnastu minut. O ile
  jest
  to możliwe
  pytania zadawane podczas przesłuchania są pogrupowane tematycznie
  . Większość czasu wystąpień przydziela się grupom politycznym stosując odpowiednio art. 162. Przebieg przesłuchań zmierza do rozwinięcia pluralistycznego dialogu politycznego między kandydatami na komisarzy a posłami. Przed zakończeniem przesłuchania kandydaci na komisarzy mają możliwość wygłoszenia krótkiego oświadczenia końcowego.

7.   Kandydaci na komisarzy są proszeni o wygłoszenie oświadczenia wstępnego nieprzekraczającego piętnastu minut.
  Podczas przesłuchania zadaje się do 25 pytań pogrupowanych,
  o ile to możliwe
  , tematycznie. W ramach przydzielonego czasu można od razu zadać jedno pytanie dodatkowe
  . Większość czasu wystąpień przydziela się grupom politycznym stosując odpowiednio art. 162. Przebieg przesłuchań zmierza do rozwinięcia pluralistycznego dialogu politycznego między kandydatami na komisarzy a posłami. Przed zakończeniem przesłuchania kandydaci na komisarzy mają możliwość wygłoszenia krótkiego oświadczenia końcowego.

Przesłuchania są transmitowane
  na żywo za pomocą środków audiowizualnych. Skatalogowane nagranie z przesłuchań jest udostępniane publicznie w ciągu dwudziestu czterech godzin.

8.   
  Transmisje przesłuchań
  na żywo za pomocą środków audiowizualnych
  są dostępne nieodpłatnie dla obywateli i mediów
  . Skatalogowane nagranie z przesłuchań jest udostępniane publicznie w ciągu dwudziestu czterech godzin.

Artykuł 3

| c) | Ocena |
| --- | --- |

c)

Ocena

Ocena

Przewodniczący i koordynatorzy spotykają się niezwłocznie po zakończeniu przesłuchań w celu dokonania oceny poszczególnych kandydatów na komisarzy. Posiedzenia te odbywają się przy drzwiach zamkniętych. Koordynatorzy są proszeni o ocenę, czy w ich opinii kandydaci na komisarzy posiadają kwalifikacje zarówno do zasiadania w kolegium, jak i do wypełniania szczególnych obowiązków, które im powierzono. Konferencja Przewodniczących Komisji opracowuje wzór pro forma mający ułatwić dokonanie oceny.

1.   Przewodniczący i koordynatorzy spotykają się niezwłocznie po zakończeniu przesłuchań w celu dokonania oceny poszczególnych kandydatów na komisarzy. Posiedzenia te odbywają się przy drzwiach zamkniętych. Koordynatorzy są proszeni o ocenę, czy w ich opinii kandydaci na komisarzy posiadają kwalifikacje zarówno do zasiadania w kolegium, jak i do wypełniania szczególnych obowiązków, które im powierzono. Konferencja Przewodniczących Komisji opracowuje wzór pro forma mający ułatwić dokonanie oceny.

W przypadku wspólnych komisji przewodniczący i koordynatorzy zainteresowanych komisji współpracują w ramach procedury.

2.   W przypadku wspólnych komisji przewodniczący i koordynatorzy zainteresowanych komisji współpracują w ramach procedury.

Sporządza się jedno
  oświadczenie
  w sprawie oceny każdego kandydata na komisarza. Dołącza się doń opinie wszystkich komisji zaangażowanych w przesłuchanie.

3.   Sporządza się jedno
  pismo
  w sprawie oceny każdego kandydata na komisarza. Dołącza się doń opinie wszystkich komisji zaangażowanych w przesłuchanie.

Jeżeli komisjom potrzebne są do dokonania oceny dodatkowe informacje, przewodniczący zwraca się w ich imieniu pisemnie do nowo wybranego przewodniczącego Komisji. Koordynatorzy biorą pod uwagę jego odpowiedź.

Jeżeli koordynatorom nie udaje się osiągnąć porozumienia co do oceny lub na wniosek grupy politycznej przewodniczący zwołuje posiedzenie komisji w pełnym składzie. W ostateczności jej przewodniczący poddaje obie decyzje pod głosowanie tajne.

3a.
     
  Do oceny sporządzanej przez koordynatorów mają zastosowanie następujące zasady:

| a) | Jeżeli koordynatorzy jednogłośnie zatwierdzą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo informujące o zatwierdzeniu kandydatury. |
| --- | --- |

a)

Jeżeli koordynatorzy jednogłośnie zatwierdzą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo informujące o zatwierdzeniu kandydatury.

| b) | Jeżeli koordynatorzy jednogłośnie odrzucą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo informujące o odrzuceniu kandydatury. |
| --- | --- |

b)

Jeżeli koordynatorzy jednogłośnie odrzucą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo informujące o odrzuceniu kandydatury.

| c) | Jeżeli koordynatorzy reprezentujący większość co najmniej dwóch trzecich członków komisji zatwierdzą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo informujące, że zdecydowana większość zatwierdza kandydaturę. Informacje o opiniach mniejszości zamieszcza się na żądanie. |
| --- | --- |

c)

Jeżeli koordynatorzy reprezentujący większość co najmniej dwóch trzecich członków komisji zatwierdzą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo informujące, że zdecydowana większość zatwierdza kandydaturę. Informacje o opiniach mniejszości zamieszcza się na żądanie.

| d) | Jeżeli w kwestii zatwierdzenia danego kandydata wśród koordynatorów nie zostanie osiągnięta większość reprezentująca co najmniej dwie trzecie członków komisji, wówczas: |
| --- | --- |

d)

Jeżeli w kwestii zatwierdzenia danego kandydata wśród koordynatorów nie zostanie osiągnięta większość reprezentująca co najmniej dwie trzecie członków komisji, wówczas:

| | — | najpierw koordynatorzy zwracają się o dodatkowe informacje za pośrednictwem dalszych pytań pisemnych; |
| --- | --- | --- |

—

najpierw koordynatorzy zwracają się o dodatkowe informacje za pośrednictwem dalszych pytań pisemnych;

| | — | jeżeli koordynatorzy nadal nie są usatysfakcjonowani, występują z wnioskiem o zwołanie ponownego przesłuchania trwającego półtorej godziny, który wymaga zatwierdzenia przez Konferencję Przewodniczących. |
| --- | --- | --- |

—

jeżeli koordynatorzy nadal nie są usatysfakcjonowani, występują z wnioskiem o zwołanie ponownego przesłuchania trwającego półtorej godziny, który wymaga zatwierdzenia przez Konferencję Przewodniczących.

| e) | Jeżeli po zastosowaniu lit. d) koordynatorzy reprezentujący większość co najmniej dwóch trzecich członków komisji zatwierdzą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo z informacją, że znaczna większość zatwierdza kandydaturę. Informacje o opiniach mniejszości zamieszcza się na żądanie. |
| --- | --- |

e)

Jeżeli po zastosowaniu lit. d) koordynatorzy reprezentujący większość co najmniej dwóch trzecich członków komisji zatwierdzą danego kandydata na komisarza, przewodniczący przekazuje w ich imieniu pismo z informacją, że znaczna większość zatwierdza kandydaturę. Informacje o opiniach mniejszości zamieszcza się na żądanie.

| f) | Jeżeli po zastosowaniu lit. d) w kwestii zatwierdzenia danego kandydata na komisarza wśród koordynatorów nadal nie zostanie osiągnięta większość co najmniej dwóch trzecich członków komisji, przewodniczący zwołuje posiedzenie komisji i poddaje pod głosowanie obie kwestie wspomniane w art. 3 ust. 1. Przewodniczący przedkłada pismo zawierające ocenę komisji. |
| --- | --- |

f)

Jeżeli po zastosowaniu lit. d) w kwestii zatwierdzenia danego kandydata na komisarza wśród koordynatorów nadal nie zostanie osiągnięta większość co najmniej dwóch trzecich członków komisji, przewodniczący zwołuje posiedzenie komisji i poddaje pod głosowanie obie kwestie wspomniane w art. 3 ust. 1. Przewodniczący przedkłada pismo zawierające ocenę komisji.

Oświadczenia
  komisji w sprawie oceny
  są przyjmowane i podawane do wiadomości publicznej
  w ciągu 24 godzin od zakończenia
  przesłuchania
  . Konferencja Przewodniczących Komisji sprawdza
  oświadczenia
  i przekazuje je następnie Konferencji Przewodniczących. Po przeprowadzeniu wymiany poglądów Konferencja Przewodniczących ogłasza zamknięcie przesłuchań, chyba że podejmie decyzję o zwróceniu się z prośbą o dodatkowe informacje.

3b.
     
  Pisma
  komisji w sprawie oceny
  przekazuje się
  w ciągu 24 godzin od zakończenia
  procesu oceny
  . Konferencja Przewodniczących Komisji sprawdza
  pisma
  i przekazuje je następnie Konferencji Przewodniczących. Po przeprowadzeniu wymiany poglądów Konferencja Przewodniczących ogłasza zamknięcie przesłuchań
  i zatwierdza publikację wszystkich pism w sprawie oceny
  , chyba że podejmie decyzję o zwróceniu się z prośbą o dodatkowe informacje.

Artykuł 4

Prezentacja kolegium

Nowo wybrany przewodniczący Komisji
  przedstawia całe
  kolegium kandydatów na komisarzy wraz z ich programem na posiedzeniu Parlamentu, do udziału w którym
  zostaną
  zaproszeni przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Rady. Po prezentacji następuje debata. Pod koniec debaty każda grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów może przedłożyć projekt rezolucji. Stosuje się art. 123 ust. 3
  , 4 i
  5.

1.   Nowo wybrany przewodniczący Komisji
  zostaje poproszony o przedstawienie całego
  kolegium kandydatów na komisarzy wraz z ich programem na posiedzeniu Parlamentu, do udziału w którym
  zostają
  zaproszeni przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Rady. Po prezentacji następuje debata. Pod koniec debaty każda grupa polityczna lub co najmniej czterdziestu posłów może przedłożyć projekt rezolucji. Stosuje się art. 123 ust. 3–5
  b
  .

Po
  głosowaniu nad projektami rezolucji Parlament przystępuje do głosowania w sprawie udzielenia bądź nie zgody na nominację – jako organu – przewodniczącego-elekta i kandydatów na komisarzy. Parlament podejmuje decyzje większością oddanych głosów, w głosowaniu imiennym. Głosowanie może zostać odroczone na następne posiedzenie.

2.   
  Po
  głosowaniu nad projektami rezolucji Parlament przystępuje do głosowania w sprawie udzielenia bądź nie zgody na nominację – jako organu – przewodniczącego-elekta i kandydatów na komisarzy. Parlament podejmuje decyzje większością oddanych głosów, w głosowaniu imiennym. Głosowanie może zostać odroczone na następne posiedzenie.

Artykuł 5

Monitorowanie zobowiązań podjętych podczas przesłuchań

Zobowiązania i priorytety podjęte przez kandydatów na komisarzy wymienione przez nich podczas przesłuchań są w trakcie całego mandatu poddawane przeglądowi ze strony właściwej komisji w ramach corocznego zorganizowanego dialogu z Komisją Europejską prowadzonego zgodnie z pkt 1 załącznika IV do porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją.

2.   
  Następujące postanowienia mają zastosowanie w przypadku zmian składu Komisji bądź znaczącej zmiany przydziału obowiązków w trakcie jej kadencji.

Część II – Istotna zmiana zakresu obowiązku lub zmiana składu Komisji w trakcie jej kadencji

Artykuł 6

Wakat

| a) | Jeżeli w następstwie dymisji, odwołania lub zgonu następuje konieczność obsadzenia wakatu, Parlament niezwłocznie zaprasza kandydata na komisarza do udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w 
  ust. 1
  . |
| --- | --- |

a)

Jeżeli w następstwie dymisji, odwołania lub zgonu następuje konieczność obsadzenia wakatu, Parlament niezwłocznie zaprasza kandydata na komisarza do udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w 
  ust. 1
  .

Jeżeli w następstwie dymisji, odwołania lub zgonu następuje konieczność obsadzenia wakatu, Parlament niezwłocznie zaprasza kandydata na komisarza do udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w 
  części I
  .

Artykuł 7

Przystąpienie nowego państwa członkowskiego

| b) | W przypadku przystąpienia nowego państwa członkowskiego Parlament zaprasza kandydata na komisarza do udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w 
  ust. 1
  . |
| --- | --- |

b)

W przypadku przystąpienia nowego państwa członkowskiego Parlament zaprasza kandydata na komisarza do udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w 
  ust. 1
  .

W przypadku przystąpienia nowego państwa członkowskiego Parlament zaprasza kandydata na komisarza do udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w 
  części I
  .

Artykuł 8

Znacząca zmiana zakresu przedmiotowego działalności

| c) | W przypadku znaczącej zmiany przedmiotu działalności zainteresowani komisarze są zapraszani do
  stawienia się przed właściwymi komisjami
  przed objęciem nowych obowiązków. |
| --- | --- |

c)

W przypadku znaczącej zmiany przedmiotu działalności zainteresowani komisarze są zapraszani do
  stawienia się przed właściwymi komisjami
  przed objęciem nowych obowiązków.

W przypadku znaczącej zmiany przedmiotu działalności
  w trakcie kadencji Komisji
  zainteresowani komisarze są zapraszani do
  udziału w przesłuchaniu na warunkach wymienionych w części I
  przed objęciem nowych obowiązków.

Artykuł 9

Głosowanie podczas posiedzenia plenarnego

W drodze odstępstwa od procedury określonej w 
  ust
  .
  1 lit
  .
  c) akapit ósmy
  , jeżeli głosowanie na posiedzeniu plenarnym dotyczy nominacji pojedynczego komisarza, przeprowadzane jest głosowanie tajne.

W drodze odstępstwa od procedury określonej w 
  art
  .
  118 ust
  .
  5a
  , jeżeli głosowanie na posiedzeniu plenarnym dotyczy nominacji pojedynczego komisarza, przeprowadzane jest głosowanie tajne.

Poprawka 279

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XVI a (nowy)

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| | ZAŁĄCZNIK XVIA |
| | Wymogi dotyczące sporządzania aktów przyjmowanych zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. |
| | 1. | Akty wskazują rodzaj aktu, jego numer porządkowy, nazwy obu instytucji, które go przyjęły, datę podpisania aktu oraz jego przedmiot. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

ZAŁĄCZNIK XVIA

Wymogi dotyczące sporządzania aktów przyjmowanych zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą.

1.

| 2. | Akty prawne zawierają: |
| --- | --- |

2.

| a) | sformułowanie: „Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej”; |
| --- | --- |

a)

sformułowanie: „Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej”;

| b) | wskazanie postanowień, na mocy których przyjęto dany akt prawny, poprzedzone słowem: „uwzględniając”; |
| --- | --- |

b)

wskazanie postanowień, na mocy których przyjęto dany akt prawny, poprzedzone słowem: „uwzględniając”;

| c) | umocowanie zawierające odniesienie do przedstawionych wniosków, jak również wydanych opinii oraz przeprowadzonych konsultacji; |
| --- | --- |

c)

umocowanie zawierające odniesienie do przedstawionych wniosków, jak również wydanych opinii oraz przeprowadzonych konsultacji;

| d) | preambułę przyjętego aktu poprzedzoną słowami: „mając na uwadze, że»lub«a także mając na uwadze, co następuje»; |
| --- | --- |

d)

preambułę przyjętego aktu poprzedzoną słowami: „mając na uwadze, że»lub«a także mając na uwadze, co następuje»;

| e) | sformułowanie:«przyjmują niniejsze rozporządzenie»lub«przyjmują niniejszą dyrektywę»bądź«przyjmują niniejszą decyzję»poprzedzające tekst aktu prawnego. |
| --- | --- |

e)

sformułowanie:«przyjmują niniejsze rozporządzenie»lub«przyjmują niniejszą dyrektywę»bądź«przyjmują niniejszą decyzję»poprzedzające tekst aktu prawnego.

| 3. | Akty prawne dzielą się na artykuły, w razie potrzeby pogrupowane w części, tytuły, rozdziały i sekcje. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Ostatni artykuł aktu prawnego określa datę jego wejścia w życie, w przypadku gdy jest ona wcześniejsza lub późniejsza niż dwudziesty dzień po jego ogłoszeniu. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Po ostatnim artykule aktu prawnego następuje: |
| --- | --- |

5.

| — | sformułowanie dotyczące jego stosowania, zgodne z odpowiednimi postanowieniami Traktatów; |
| --- | --- |

—

sformułowanie dotyczące jego stosowania, zgodne z odpowiednimi postanowieniami Traktatów;

| — | sformułowanie:«Sporządzono w ...»i data podpisania aktu prawnego; |
| --- | --- |

—

sformułowanie:«Sporządzono w ...»i data podpisania aktu prawnego;

| — | sformułowanie:«W imieniu Parlamentu Europejskiego, Przewodniczący»,«W imieniu Rady, Przewodniczący”, nazwisko Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczącego Rady pełniących funkcje w czasie podpisania danego aktu prawnego. |
| --- | --- |

—

sformułowanie:«W imieniu Parlamentu Europejskiego, Przewodniczący»,«W imieniu Rady, Przewodniczący”, nazwisko Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczącego Rady pełniących funkcje w czasie podpisania danego aktu prawnego.

Poprawka 280

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XVII

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 281

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XVIII

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 282

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XIX

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 283

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XX

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

Poprawka 284

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Załącznik XXI

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| [...] | skreśla się |

Tekst obowiązujący

Poprawka

[...]

skreśla się

---

(*1)  Skonsolidowana wersja Regulaminu Parlamentu ze zmianami dostępna pod http://www.europarl.europa.eu/sides/getLastRules.do?language=PL&reference=TOC

(1)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(1)  Zob. załącznik VI.

(1)  Zob. załącznik VI.

(1a)  
  Rejestr utworzony na mocy porozumienia między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską w sprawie utworzenia „rejestru służącego przejrzystości”, dotyczącego organizacji i osób samozatrudnionych zaangażowanych w opracowanie i realizację polityki Unii Europejskiej (Dz.U. L 277 z 19.9.2014, s. 11).

(2)  
  Rejestr utworzony na mocy porozumienia między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską w sprawie utworzenia „rejestru służącego przejrzystości”, dotyczącego organizacji i osób samozatrudnionych zaangażowanych w opracowanie i realizację polityki Unii Europejskiej (zob. załącznik IX część B).

(3)  
  Zob. załącznik IX część B.

(4)  
  Zob. załącznik 3 do porozumienia ujętego w załączniku IX część B.

(5)  
  Zob. załącznik IX część A.

(6)  
  Zob. załącznik XI.

(7)  
  Zob. załącznik VII część E.

(8)  
  Zob
  .
  załącznik XIII
  .

(8)  
  Porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47).

(8a)  

  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(1a)  
  Porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r., pkt 25 (Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1).

(9)  
  Zob. odnośna decyzja Konferencji Przewodniczących, zamieszczona w załączniku XVII do Regulaminu.

(9a)  
  Zob. odnośna decyzja Konferencji Przewodniczących.

(10)  
  Zob. załącznik XX
  .

(10)  
  Kodeks postępowania w negocjacjach w kontekście zwykłej procedury ustawodawczej
  .

(1a)  

  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(11)  Zob. załącznik V.

(11)  Zob. załącznik V.

(12)  Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 20 grudnia 1994 r., Szybsza metoda pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych, pkt 4 (Dz.U. C 102 z 4.4.1996, s. 2).

(12)  Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 20 grudnia 1994 r., Szybsza metoda pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych, pkt 4 (Dz.U. C 102 z 4.4.1996, s. 2).

(13)  Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej systematycznego stosowania technik przekształcenia tekstów prawnych, pkt 9 (Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1).

(13)  Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej systematycznego stosowania technik przekształcenia tekstów prawnych, pkt 9 (Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1).

(14)  
  Zob. także wykładnię art. 141.

(15)  
  Zob. załącznik XIV.

(1a)  

  Dz.U. L 277 z 19.9.2014, s. 11.

(16)  
  Zob. załącznik XVI.

(17)  
  Zob. załącznik II.

(18)  Zob. załącznik III.

(18)  Zob. załącznik III.

(1a)  
  Zob. załącznik III.

(1a)  
  Zob. załącznik III.

(19)  Zob. załącznik III.

(19)  Zob. załącznik III.

(20)  Przedłużony decyzją Parlamentu z dnia 26 lutego 2014 r.

(20)  Przedłużony decyzją Parlamentu z dnia 26 lutego 2014 r.

(21)  
  Zob. załącznik XV.

(22)  Zob. załącznik VI.

(22)  Zob. załącznik VI.

(23)  
  Zob. załącznik VIII.

(24)  
  Zob. załącznik XIII.

(25)  
  Zob. załącznik X.

(1a)  
  Wprowadzony art. 223a odnosi się wyłącznie do europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 4 rozporządzenia (EU, Euratom) nr 1141/2014. Artykuł 224 w obecnym brzmieniu będzie miał zastosowanie do aktów i zobowiązań odnoszących się do finansowania partii i fundacji politycznych na szczeblu europejskim dotyczących lat budżetowych 2014, 2015, 2016 i 2017, które – zgodnie z art. 40 rozporządzenia (EU, Euratom) nr 1141/2014 – są nadal regulowane rozporządzeniem (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania. Artykuł 225 w obecnym brzmieniu będzie miał zastosowanie do partii i fundacji politycznych na szczeblu europejskim w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003, pod warunkiem że w ramach tego rozporządzenia otrzymują one finansowanie w latach budżetowych 2014, 2015, 2016 i 2017.

(1a)  
  Zob. decyzja Prezydium z dnia 12 września 2016 r. w sprawie wdrożenia porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie rejestru służącego przejrzystości.

(26)  Decyzja Prezydium z dnia 12 kwietnia 1999 r.

(26)  Decyzja Prezydium z dnia 12 kwietnia 1999 r. w sprawie udogodnień przyznanych byłym posłom do Parlamentu Europejskiego.

---

Środa, 14 grudnia 2016 r.

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/393 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/393

---

P8_TA(2016)0488

Postępowania upadłościowe oraz zarządcy ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zastępującego wykazy postępowań upadłościowych oraz zarządców zamieszczone w załącznikach A i B do rozporządzenia (UE) 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego (COM(2016)0317 – C8-0196/2016 – 2016/0159(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 238/20)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0317), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0317),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0196/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0196/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 17 listopada 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 17 listopada 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0324/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0324/2016),

| 1. | zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

P8_TC1-COD(2016)0159

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zastępującego załączniki A i B do rozporządzenia (UE) 2015/848 w sprawie postępowania upadłościowego

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/353.)

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/394 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/394

---

P8_TA(2016)0489

Umowa o partnerstwie i współpracy między WE a Uzbekistanem oraz dwustronny handel wyrobami włókienniczymi ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16384/1/2010 – C7-0097/2011 – 2010/0323(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 238/21)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (16384/1/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (16384/1/2010),

| — | uwzględniając projekt Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16388/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (16388/2010),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0097/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0097/2011),

| — | uwzględniając swoją rezolucję wstępną z dnia 15 grudnia 2011 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję wstępną z dnia 15 grudnia 2011 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. (2) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. (2) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0332/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0332/2016),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie protokołu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Uzbekistanu. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Dz.U. C 168 E z 14.6.2013, s. 195.

(2)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0490.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/395 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/395

---

P8_TA(2016)0491

Umowa o handlu UE – Kolumbia i Peru (przystąpienie Ekwadoru) ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu przystąpienia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Ekwadoru do tej umowy (07620/2016 – C8-0463/2016 – 2016/0092(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 238/22)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (07620/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (07620/2016),

| — | uwzględniając projekt protokołu przystąpienia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Ekwadoru do tej umowy (07621/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt protokołu przystąpienia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Ekwadoru do tej umowy (07621/2016),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0463/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0463/2016),

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci i ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci i ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0362/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0362/2016),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie protokołu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Ekwadoru, Kolumbii i Peru. |
| --- | --- |

2.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/396 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/396

---

P8_TA(2016)0492

Umowa między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (10711/2016 – C8-0332/2016 – 2016/0192(NLE))

(Zgoda)

(2018/C 238/23)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (10711/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (10711/2016),

| — | uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii o wzajemnym dostępie do zasobów rybołówstwa w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (11692/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii o wzajemnym dostępie do zasobów rybołówstwa w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (11692/2014),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy z art. 43 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0332/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy z art. 43 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0332/2016),

| — | uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 14 grudnia 2016 r. (1) w sprawie projektu decyzji Rady,

| — | uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa (A8-0321/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Rybołówstwa (A8-0321/2016),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Królestwa Norwegii. |
| --- | --- |

2.

---

(1)  Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0493.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/397 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/397

---

P8_TA(2016)0494

Porozumienie między Gruzją a Europolem o współpracy operacyjno-strategicznej *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Europejski Urząd Policji (Europol) porozumienia między Gruzją a Europolem o operacyjno-strategicznej współpracy (10343/2016 – C8-0266/2016 – 2016/0810(CNS))

(Konsultacja)

(2018/C 238/24)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt Rady (10343/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Rady (10343/2016),

| — | uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0266/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0266/2016),

| — | uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (1), w szczególności jej art. 23 ust. 2, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (1), w szczególności jej art. 23 ust. 2,

| — | uwzględniając decyzję Rady 2009/934/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych regulujących stosunki Europolu z partnerami, w tym wymianę danych osobowych i informacji niejawnych (2), w szczególności jej art. 5 i 6, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2009/934/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych regulujących stosunki Europolu z partnerami, w tym wymianę danych osobowych i informacji niejawnych (2), w szczególności jej art. 5 i 6,

| — | uwzględniając decyzję Rady 2009/935/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. określającą wykaz państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady 2009/935/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. określającą wykaz państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia (3),

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0343/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0343/2016),

| 1. | zatwierdza projekt Rady; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | wzywa Komisję do dokonania oceny postanowień zawartych w porozumieniu o współpracy po dacie rozpoczęcia stosowania rozporządzenia w sprawie Europolu (4); wzywa Komisję, by poinformowała Parlament i Radę o wynikach tej oceny i w razie potrzeby przedstawiła zalecenie dotyczące upoważnienia do rozpoczęcia międzynarodowego renegocjowania tego porozumienia; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i Europolowi. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

(2)  Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 6.

(3)  Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 12.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/398 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/398

---

P8_TA(2016)0495

Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji: wniosek EGF/2016/004 ES/Comunidad Valenciana automotive

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Hiszpanii – EGF/2016/004 ES/Comunidad Valenciana automotive) (COM(2016)0708 – C8-0454/2016 – 2016/2298(BUD))

(2018/C 238/25)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0708 – C8-0454/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0708 – C8-0454/2016),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1) (rozporządzenie w sprawie EFG), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1) (rozporządzenie w sprawie EFG),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12,

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3) (porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r.), w szczególności jego pkt 13,

| — | uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.,

| — | uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

| — | uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0379/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0379/2016),

| A. | mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy;

| B. | mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwolnionych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej, zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy należytym uwzględnieniu porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w odniesieniu do przyjęcia decyzji o uruchomieniu Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwolnionych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej, zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy należytym uwzględnieniu porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w odniesieniu do przyjęcia decyzji o uruchomieniu Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG);

| C. | mając na uwadze, że przyjęcie rozporządzenia w sprawie EFG odzwierciedla porozumienie osiągnięte przez Parlament i Radę w sprawie ponownego wprowadzenia kryterium uruchomienia z powodu kryzysu, ustalenia wkładu finansowego Unii na poziomie 60 % łącznych szacunkowych kosztów proponowanych działań, poprawy skuteczności rozpatrywania wniosków o uruchomienie EFG przez Komisję oraz przez Parlament i Radę dzięki skróceniu czasu oceny i zatwierdzania, w sprawie rozszerzenia zakresu kwalifikowalnych działań i beneficjentów poprzez włączenie osób samozatrudnionych i osób młodych oraz w sprawie finansowania środków zachęcających do podejmowania własnej działalności gospodarczej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że przyjęcie rozporządzenia w sprawie EFG odzwierciedla porozumienie osiągnięte przez Parlament i Radę w sprawie ponownego wprowadzenia kryterium uruchomienia z powodu kryzysu, ustalenia wkładu finansowego Unii na poziomie 60 % łącznych szacunkowych kosztów proponowanych działań, poprawy skuteczności rozpatrywania wniosków o uruchomienie EFG przez Komisję oraz przez Parlament i Radę dzięki skróceniu czasu oceny i zatwierdzania, w sprawie rozszerzenia zakresu kwalifikowalnych działań i beneficjentów poprzez włączenie osób samozatrudnionych i osób młodych oraz w sprawie finansowania środków zachęcających do podejmowania własnej działalności gospodarczej;

| D. | mając na uwadze, że Hiszpania złożyła wniosek EGF/2016/004 ES/Comunidad Valenciana automotive o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 29 według NACE Rev. 2 („Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep”) głównie w regionie Comunidad Valenciana (ES52), zaliczanym do poziomu NUTS 2, przy czym zakłada się, że ze środków skorzysta 250 zwolnionych pracowników kwalifikujących się w ramach wkładu z EFG; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Hiszpania złożyła wniosek EGF/2016/004 ES/Comunidad Valenciana automotive o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 29 według NACE Rev. 2 („Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep”) głównie w regionie Comunidad Valenciana (ES52), zaliczanym do poziomu NUTS 2, przy czym zakłada się, że ze środków skorzysta 250 zwolnionych pracowników kwalifikujących się w ramach wkładu z EFG;

| E. | mając na uwadze, że wniosek złożono na podstawie kryteriów interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG, stanowiących odstępstwo od kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, zgodnie z którymi wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w tym samym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczonych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wniosek złożono na podstawie kryteriów interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG, stanowiących odstępstwo od kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, zgodnie z którymi wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w tym samym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczonych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim;

| F. | mając na uwadze, że w UE-27 w 2015 r. nastąpił spadek produkcji pojazdów silnikowych o 0,5 mln sztuk w porównaniu z 2006 r. (z 18,7 mln sztuk w 2006 r. do 18,2 mln w 2015 r.), podczas gdy produkcja światowa wzrosła o 31,1 % (z 69,2 mln sztuk w 2006 r. do 90,9 mln w 2015 r.) (4), zwłaszcza w Chinach i innych państwach Azji Południowo-Wschodniej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w UE-27 w 2015 r. nastąpił spadek produkcji pojazdów silnikowych o 0,5 mln sztuk w porównaniu z 2006 r. (z 18,7 mln sztuk w 2006 r. do 18,2 mln w 2015 r.), podczas gdy produkcja światowa wzrosła o 31,1 % (z 69,2 mln sztuk w 2006 r. do 90,9 mln w 2015 r.) (4), zwłaszcza w Chinach i innych państwach Azji Południowo-Wschodniej;

| 1. | zgadza się z Komisją, że warunki określone w art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że w związku z tym Hiszpania ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 856 800 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznych kosztów wynoszących 1 428 000 EUR, na reintegrację na rynku pracy 250 zwolnionych pracowników; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uważa, że zapewnienie wsparcia byłym pracownikom małych i średnich przedsiębiorstw również uzasadnia zatwierdzenie wniosku dotyczącego zwolnień obejmujących mniej niż 500 osób; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że Hiszpania przedłożyła wniosek o wkład finansowy z EFG w dniu 21 czerwca 2016 r., a dnia 8 listopada 2016 r. Komisja sfinalizowała ocenę wniosku i przekazała ją tego samego dnia Parlamentowi; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zauważa, że dział „Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep” był przedmiotem 23 wniosków o pomoc z EFG, przy czym 13 z nich złożono na podstawie kryterium globalizacji handlu (5), a 10 na podstawie kryterium światowego kryzysu finansowego i gospodarczego (6); odnotowuje, że trzy z tych wniosków o pomoc z EFG pochodziły z Hiszpanii (EGF/2008/002 ES Delphi, EGF/2008/004 ES Kastylia-León i Aragonia oraz EGF/2010/002 ES Cataluña automotive); |
| --- | --- |

4.

| 5. | zauważa, że zmniejszenie się unijnego udziału w rynku motoryzacyjnym jest elementem dłuższej tendencji, na co zwróciła uwagę Komisja w swoich ocenach poprzednich wniosków o wsparcie z EFG ze względu na globalizację handlu, przy czym Unia straciła prawie połowę swojego udziału w rynku w okresie od 2000 do 2015 r.; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zwraca uwagę, że spadek produkcji samochodów spowodował w Hiszpanii zmniejszenie zarówno liczby przedsiębiorstw, jak i miejsc pracy, a w regionie Comunidad Valenciana z łącznej liczby 187 przedsiębiorstw sektora motoryzacyjnego 62 zaprzestało działalności w latach 2008–2014, co stanowi spadek o 33,16 %; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zauważa, że przedsiębiorstwo Bosal S.A. rozpoczęło działalność w 1986 r., gdy obszar Sagunto ogłoszono „preferencyjnym obszarem reindustrializacji” po zwolnieniach w lokalnym wielkim piecu; zauważa, że upadłość i likwidacja przedsiębiorstwa Bosal S.A. doprowadziła do utraty 250 miejsc pracy w mieście Sagunto, co stanowi stosunkowo dużą liczbę miejsc pracy w tym mieście, a także ma poważne skutki dla lokalnej i regionalnej gospodarki, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę specyfikę małego miasta na obszarze wiejskim, który poważnie ucierpiał z powodu kryzysu gospodarczego oraz skutków, jakie proces globalizacji wywarł na sektor motoryzacyjny; przypomina, że stopa bezrobocia w Comunidad Valenciana wynosi wciąż 20,17 % (7), chociaż w zatrudnieniu dało się zauważyć pewne oznaki ożywienia; |
| --- | --- |

7.

| 8. | ubolewa nad wzrostem liczby bezrobotnych w Sagunto między 2007 (2 778) a 2015 r. (6 437) oraz nad stopą bezrobocia wynoszącą 25,8 %, która jeszcze bardziej pogarsza trudną sytuację w regionie; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla, że z łącznej liczby zwolnionych pracowników objętych niniejszym wnioskiem 71 % ma ponad 45 lat, 78 % było zatrudnionych w tym samym przedsiębiorstwie nieprzerwanie przez co najmniej 15 lat, a 50 % nie ma wykształcenia; ponadto zauważa, że w ostatnim czasie nie otwarto na tym obszarze żadnego zakładu produkcyjnego; zwraca uwagę, że wszystkie tu uwarunkowania stanowią szczególne zagrożenie dla pracowników w sytuacji niedoboru miejsc pracy, co utrudnia zwolnionym pracownikom znalezienie nowego zatrudnienia; |
| --- | --- |

9.

| 10. | odnotowuje, że Hiszpania planuje wprowadzenie 12 różnych działań, z których sześć stanowią zindywidualizowane usługi, takie jak sesje informacyjne, poradnictwo zawodowe, pośrednictwo pracy lub promowanie przedsiębiorczości, a pozostałe sześć to świadczenia i zachęty dla zwolnionych pracowników objętych niniejszym wnioskiem, takie jak wsparcie finansowe na koszty dojazdów i wydatki związane ze zmianą miejsca zamieszkania lub dopłaty za zatrudnienie; wskazuje, że działania te stanowią aktywne instrumenty rynku pracy; |
| --- | --- |

10.

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Hiszpanii o oferowaniu działań szkoleniowych ukierunkowanych na zdobywanie certyfikatów zawodowych, takich jak np. certyfikat wymagany w transporcie pasażerskim, a także na sektory lub obszary, w których istnieją lub pojawią się możliwości zatrudnienia, takie jak sektor spożywczy, przygotowywanie potraw, zapobieganie zagrożeniom zawodowym oraz normy kontroli jakości i normy środowiskowe, projekty z zakresu ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, konserwacja wyposażenia w przemyśle; popiera ofertę szkoleń w zakresie umiejętności przyczyniających się do lepszej wydajności w pracy, jak technologie informacyjno-komunikacyjne, języki obce i zarządzanie przedsiębiorstwem; |
| --- | --- |

11.

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje gotowość przedstawicieli byłych pracowników przedsiębiorstwa Bosal S.A. (przedsiębiorstwa, które zwolniło większość pracowników objętych niniejszym wnioskiem) do poparcia wniosku o finansowanie z EFG oraz ich zaangażowanie w opracowywanie działań, które mają zostać zaproponowane zwolnionym pracownikom; zauważa, że w proces ten zaangażowani byli również partnerzy społeczni, odpowiednie stowarzyszenia pracodawców i władze lokalne Sagunto; |
| --- | --- |

12.

| 13. | zwraca uwagę, że środki wsparcia dochodu będą stanowić mniej niż 25 % ogólnego pakietu zindywidualizowanych środków, czyli dużo poniżej pułapu 35 % ustanowionego w rozporządzeniu w sprawie EFG, a także zauważa, że działania te są uzależnione od czynnego zaangażowania się beneficjentów objętych pomocą w poszukiwanie pracy lub szkolenia; |
| --- | --- |

13.

| 14. | przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług wspieranego z EFG należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a pakiet ten powinien ponadto wpisywać się w strategię przechodzenia na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zauważa, że Hiszpania potwierdza, iż działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą w ramach innych instrumentów finansowych Unii; ponownie wzywa Komisję do przedstawiania w sprawozdaniach rocznych analizy porównawczej tych danych, aby w pełni zagwarantować przestrzeganie obowiązujących przepisów oraz zapobiegać powielaniu usług finansowanych przez Unię; |
| --- | --- |

15.

| 16. | przypomina, jak ważne jest zwiększenie szans wszystkich pracowników na zatrudnienie poprzez odpowiednie szkolenia oraz uznanie umiejętności i kompetencji zdobytych przez pracowników w trakcie kariery zawodowej; oczekuje, że szkolenia oferowane w ramach skoordynowanego pakietu będą dostosowane nie tylko do potrzeb zwolnionych pracowników, lecz także do faktycznej sytuacji gospodarczej; |
| --- | --- |

16.

| 17. | uważa, że powszechniejsze stosowanie odstępstwa od progów kwalifikowalności zwłaszcza na korzyść pracowników MŚP, przedłużenie okresów odniesienia oraz możliwość włączenia pracowników świadczących usługi powiązane do puli pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa odniesienia powinny być za każdym razem dokładnie i indywidualnie rozpatrywane, by zapobiec nieprawidłowościom w wykorzystywaniu budżetu EFG; w związku z tym zgadza się z decyzją Komisji o udzieleniu wsparcia 250 pracownikom z 29 przedsiębiorstw w regionie Comunidad Valenciana; |
| --- | --- |

17.

| 18. | ponownie podkreśla, że wsparcie z EFG nie może zastępować działań, za podjęcie których – na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych – odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zwraca się do Komisji o zapewnienie publicznego dostępu do dokumentów związanych z pomocą z EFG; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

22.

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(4)  Baza danych OICA: http://www.oica.net/category/production-statistics/

(5)  EGF/2016/004 ES Comunidad Valenciana automotive, COM(2016)0708; EGF/2007/001 FR dostawcy PSA, COM(2007)0415; EGF/2007/010 PT Lisboa Alentejo. COM(2008)0094; EGF/2008/002 ES Delphi. COM(2008)0547; EGF/2008/004 ES Castilla y León Aragón. COM(2009)0150; EGF/2009/013 DE Karmann. COM(2010)0007; EGF/2012/005 SE Saab, COM(2012)0622; EGF/2012/008 IT De Tomaso; COM(2013)0469; EGF/2013/006 PL Fiat Auto Poland, COM(2014)0699; EGF/2013/012 BE Ford Genk, COM(2014)0532; EGF/2014/006 FR PSA, COM(2014)0560; EGF/2015/003 BE Ford Genk, COM(2015)0336 oraz EGF/2015/009 SE Volvo Trucks, COM(2016)0061.

(6)  EGF/2009/007 SE Volvo, COM(2009)0602 EGF/2009/009 AT Steiermark, COM(2009)0602; EGF/2009/019 FR Renault, COM(2011)0420; EGF/2010/002 ES Cataluña automotive, COM(2010)0453; EGF/2010/004 PL Wielkopolskie, COM(2010)0616; EGF/2010/015 FR Peugeot, COM(2012)0461; EGF/2010/031 BE General Motors Belgium, COM(2011)0212; EGF/2011/003 DE Arnsberg i Düsseldorf przemysł motoryzacyjny, COM(2011)0447; EGF/2011/005 PT Norte-Centro automotive, COM(2011)0664; oraz EGF/2015/002 DE Adam Opel, COM(2015)0342.

(7)  EPA Q3 2016. http://www.ine.es/infografias/tasasepa/desktop/tasas.html?t=0&lang=es

---

ZAŁĄCZNIK

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Hiszpanię – EGF/2016/004 ES Comunidad Valenciana automotive

(Tekst tego załącznika nie został powtórzony w tym miejscu, ponieważ odpowiada on końcowej wersji decyzji (UE) 2017/341.)

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/403 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/403

---

P8_TA(2016)0496

Normalizacja rachunkowości przedsiębiorstw kolejowych ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (11197/1/2016 – C8-0424/2016 – 2013/0013(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2018/C 238/26)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11197/1/2016 – C8-0424/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11197/1/2016 – C8-0424/2016),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0026), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0026),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 76 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 76 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0368/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0368/2016),

| 1. | zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | stwierdza, że akt prawny zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu prawnego zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

(3)  Teksty przyjęte w dniu 26.2.2014, P7_TA(2014)0152.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/404 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/404

---

P8_TA(2016)0497

Krajowe usługi kolejowego transportu pasażerskiego ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. dotyczące stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (11198/1/2016 – C8-0425/2016 – 2013/0028(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2018/C 238/27)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11198/1/2016 – C8-0425/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11198/1/2016 – C8-0425/2016),

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności przez parlament Litwy, luksemburską Izbę Deputowanych, Pierwszą i Drugą Izbę Parlamentu Niderlandów, Radę Federalną Austrii oraz szwedzki Reichstag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności przez parlament Litwy, luksemburską Izbę Deputowanych, Pierwszą i Drugą Izbę Parlamentu Niderlandów, Radę Federalną Austrii oraz szwedzki Reichstag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0028), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0028),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 76 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 76 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0373/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0373/2016),

| 1. | zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zatwierdza oświadczenie załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

| 3. | stwierdza, że akt prawny zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady; |
| --- | --- |

3.

| 4. | proponuje, by akt ten był cytowany jako „rozporządzenie van de Campa-Dijksmy w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego” (4); |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu prawnego zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

6.

| 7. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

7.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

(3)  Teksty przyjęte w dniu 26.2.2014, P7_TA(2014)0148.

(4)  Wim van de Camp i Sharon Dijksma prowadzili negocjacje dotyczące aktu w imieniu, odpowiednio, Parlamentu i Rady.

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie przenoszenia pracowników

Zgodnie z motywem 14 oraz art. 4 ust. 4a, 4b i 6 państwa członkowskie muszą w pełni przestrzegać przepisów dyrektywy 2001/23/WE w zakresie ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw i są uprawnione do wykraczania poza zakres stosowania niniejszej dyrektywy przez podejmowanie dodatkowych środków w celu ochrony pracowników zgodnie z prawem Unii, takich jak wymóg obowiązkowego przeniesienia pracowników, nawet jeśli dyrektywa 2001/23/WE nie ma zastosowania.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/406 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/406

---

P8_TA(2016)0498

Jednolity europejski obszar kolejowy ***II

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/34/UE w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (11199/1/2016 – C8-0426/2016 – 2013/0029(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

(2018/C 238/28)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11199/1/2016 – C8-0426/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11199/1/2016 – C8-0426/2016),

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Francji, parlament Litwy, Izbę Deputowanych Luksemburga, Pierwszą Izbę parlamentu Niderlandów, Drugą Izbę parlamentu Niderlandów oraz Riksdag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Francji, parlament Litwy, Izbę Deputowanych Luksemburga, Pierwszą Izbę parlamentu Niderlandów, Drugą Izbę parlamentu Niderlandów oraz Riksdag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0029), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu (3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0029),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 76 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 76 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0371/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0371/2016),

| 1. | zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | stwierdza, że akt prawny zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady; |
| --- | --- |

2.

| 3. | proponuje, by akt ten był cytowany jako „dyrektywa Sassolego-Dijksmy w sprawie otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową” (4); |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu prawnego zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

5.

| 6. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

6.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

(3)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0147.

(4)  David-Maria Sassoli i Sharon Dijksma prowadzili negocjacje dotyczące aktu w imieniu, odpowiednio, Parlamentu i Rady.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/407 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/407

---

P8_TA(2016)0499

Dostęp do rynku usług portowych i przejrzystość finansowa portów ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ramy w zakresie dostępu do rynku usług portowych oraz przejrzystości finansowej portów (COM(2013)0296 – C7-0144/2013 – 2013/0157(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 238/29)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0296), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0296),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0144/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0144/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – w ramach protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez hiszpański Kongres Deputowanych i Senat, francuskie Zgromadzenie Narodowe, włoski Senat, parlament łotewski, parlament maltański, polski Sejm oraz parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – w ramach protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez hiszpański Kongres Deputowanych i Senat, francuskie Zgromadzenie Narodowe, włoski Senat, parlament łotewski, parlament maltański, polski Sejm oraz parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 28 listopada 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 28 listopada 2013 r. (2),

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 5 października 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 5 października 2016 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A8-0023/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A8-0023/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | proponuje, by akt ten był cytowany jako „rozporządzenie Fleckensteina-Schultz van Haegen ustanawiające ramy w zakresie dostępu do rynku usług portowych oraz przejrzystości finansowej portów” (4); |
| --- | --- |

3.

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 111.

(2)  Dz.U. C 114 z 15.4.2014, s. 57.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte dnia 8 marca 2016 r. (Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0069).

(4)  Knut Fleckenstein i Melanie Schultz van Haegen prowadzili negocjacje dotyczące aktu w imieniu, odpowiednio, Parlamentu i Rady.

---

P8_TC1-COD(2013)0157

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... ustanawiającego ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/352.)

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/409 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/409

---

P8_TA(2016)0500

Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego – Juhan Parts

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie powołania Juhana Partsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0445/2016 – 2016/0817(NLE))

(Konsultacja)

(2018/C 238/30)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0445/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0445/2016),

| — | uwzględniając art. 121 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 121 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0375/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0375/2016),

| A. | mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| B. | mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2016 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2016 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

| 1. | wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Juhana Partsa na członka Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

2.

---

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/410 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/410

---

P8_TA(2016)0501

Program badawczy Funduszu Badawczego Węgla i Stali *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję 2008/376/WE w sprawie przyjęcia Programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących tego programu (COM(2016)0075 – C8-0099/2016 – 2016/0047(NLE))

(Konsultacja)

(2018/C 238/31)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2016)0075), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2016)0075),

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 2 akapit drugi Protokołu nr 37 w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0099/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 akapit drugi Protokołu nr 37 w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0099/2016),

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0358/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A8-0358/2016),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

Poprawka 1

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (3) | W celu zapewnienia większej przejrzystości i zgodności z ramowymi zasadami dotyczącymi grup ekspertów Komisji konieczne
  jest dokonanie przeglądu przepisów dotyczących kompetencji i składu grup doradczych i grup technicznych, w szczególności jeśli chodzi o charakter ekspertów powołanych przez Komisję oraz
  przyczynianie
  się, w miarę możliwości, do zapewniania wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania, jak również do optymalnej równowagi płci. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)

W celu zapewnienia większej przejrzystości i zgodności z ramowymi zasadami dotyczącymi grup ekspertów Komisji konieczne
  jest dokonanie przeglądu przepisów dotyczących kompetencji i składu grup doradczych i grup technicznych, w szczególności jeśli chodzi o charakter ekspertów powołanych przez Komisję oraz
  przyczynianie
  się, w miarę możliwości, do zapewniania wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania, jak również do optymalnej równowagi płci.

| (3) | Konieczne
  jest dokonanie przeglądu przepisów dotyczących kompetencji i składu grup doradczych i grup technicznych,
  aby powiadomić zainteresowane strony o naradach prowadzonych przez te grupy,
  w szczególności jeśli chodzi o charakter ekspertów powołanych przez Komisję
  i wywierany przez nich wpływ, zapewnić większą przejrzystość i zgodność z ramowymi zasadami dotyczącymi grup ekspertów Komisji
  oraz
  przyczynić
  się, w miarę możliwości, do zapewniania wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania, jak również do optymalnej równowagi płci.
  Konieczne jest jednak poszanowanie decyzji Komisji z dnia 30 maja 2016 r. określającej przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji oraz rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji . |
| --- | --- |

(3)

Konieczne
  jest dokonanie przeglądu przepisów dotyczących kompetencji i składu grup doradczych i grup technicznych,
  aby powiadomić zainteresowane strony o naradach prowadzonych przez te grupy,
  w szczególności jeśli chodzi o charakter ekspertów powołanych przez Komisję
  i wywierany przez nich wpływ, zapewnić większą przejrzystość i zgodność z ramowymi zasadami dotyczącymi grup ekspertów Komisji
  oraz
  przyczynić
  się, w miarę możliwości, do zapewniania wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania, jak również do optymalnej równowagi płci.
  Konieczne jest jednak poszanowanie decyzji Komisji z dnia 30 maja 2016 r. określającej przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji oraz rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji .

Poprawka 2

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (4) | Aby ułatwić udział
  małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w programie FBWiS
  i
  umożliwić stosowanie „kosztów jednostkowych” do obliczania kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami w przypadku właścicieli MŚP i innych osób fizycznych niepobierających wynagrodzenia, należy
  rozważyć
  uproszczenie zasad
  finansowania
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)

Aby ułatwić udział
  małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w programie FBWiS
  i
  umożliwić stosowanie „kosztów jednostkowych” do obliczania kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami w przypadku właścicieli MŚP i innych osób fizycznych niepobierających wynagrodzenia, należy
  rozważyć
  uproszczenie zasad
  finansowania
  .

| (4) | Należy
  wspomóc ogólne uczestnictwo
  małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w programie FBWiS,
  między innymi poprzez
  uproszczenie zasad,
  oraz
  umożliwić stosowanie „kosztów jednostkowych” do obliczania kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami w przypadku właścicieli MŚP i innych osób fizycznych niepobierających wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(4)

Należy
  wspomóc ogólne uczestnictwo
  małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w programie FBWiS,
  między innymi poprzez
  uproszczenie zasad,
  oraz
  umożliwić stosowanie „kosztów jednostkowych” do obliczania kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami w przypadku właścicieli MŚP i innych osób fizycznych niepobierających wynagrodzenia.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 5 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (5a) | Sektory węgla i stali są istotne w procesie integracji europejskiej i odgrywają kluczową rolę w ogólnej strukturze przemysłu Unii. Jednocześnie warunki pracy w tych sektorach są trudne i często powodowały uszczerbek na zdrowiu pracowników i obywateli. Zakłady i przedsiębiorstwa powinny zatem przestrzegać wszystkich wymogów prawnych dotyczących odpowiedzialności społecznej, zaproponować ostateczne rozwiązania i zminimalizować skutki społeczne przekształceń lub likwidacji zakładów. W miarę możliwości należy się konsultować z partnerami społecznymi w kwestiach związanych z odpowiedzialnością społeczną. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5a)

Sektory węgla i stali są istotne w procesie integracji europejskiej i odgrywają kluczową rolę w ogólnej strukturze przemysłu Unii. Jednocześnie warunki pracy w tych sektorach są trudne i często powodowały uszczerbek na zdrowiu pracowników i obywateli. Zakłady i przedsiębiorstwa powinny zatem przestrzegać wszystkich wymogów prawnych dotyczących odpowiedzialności społecznej, zaproponować ostateczne rozwiązania i zminimalizować skutki społeczne przekształceń lub likwidacji zakładów. W miarę możliwości należy się konsultować z partnerami społecznymi w kwestiach związanych z odpowiedzialnością społeczną.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt - 1 (nowy)

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 3 – punkt 1 – litera g

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1) | skreśla się art. 3 pkt 1) lit. g); |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1)

Poprawka 4

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt - 1 a (nowy)

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 6 – ustęp 2 – litera g a (nowa)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1a) | W art. 6 ust. 2 dodaje się literę brzmieniu:









  „ga) | wpływ działań wydobywczych na zatrudnienie pracowników i na okolicznych mieszkańców;” |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1a)

„ga)

wpływ działań wydobywczych na zatrudnienie pracowników i na okolicznych mieszkańców;”

Poprawka 5

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt - 1 b (nowy)

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 6 – ustęp 2 – litera g b (nowa)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1b) | W art. 6 ust. 2 dodaje się literę brzmieniu:









  „gb) | wpływ działań wydobywczych na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników i okolicznych mieszkańców;” |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1b)

„gb)

wpływ działań wydobywczych na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników i okolicznych mieszkańców;”

Poprawka 20

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt - 1 c (nowy)

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 8 – wprowadzenie

| Obowiązujący tekst | Poprawka |
| --- | --- |
| | -1c) | W art. 8 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie: |

Obowiązujący tekst

Poprawka

-1c)

„Badania i rozwój technologiczny (BRT) mają na celu udoskonalanie procesów produkcji stali w celu podwyższenia jakości produktu i zwiększania produktywności. Integralną część pożądanych udoskonaleń stanowią: ograniczenie emisji, zużycia energii i oddziaływania na środowisko naturalne, jak również poprawa w zakresie wykorzystywania surowców i ochrony zasobów. Projekty badawcze dotyczą przynajmniej jednej z następujących dziedzin:”

„Badania i rozwój technologiczny (BRT) mają na celu udoskonalanie procesów produkcji stali w celu podwyższenia jakości produktu i zwiększania produktywności. Integralną część pożądanych udoskonaleń stanowią: ograniczenie emisji, zużycia energii i oddziaływania na środowisko naturalne, jak również poprawa w zakresie wykorzystywania surowców i ochrony zasobów. Projekty badawcze dotyczą
  przełomowych technologii w
  przynajmniej jednej z następujących dziedzin:”

Poprawka 6

Poprawka 6

Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt 1

Artykuł 1 – punkt 1

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 21 – litera i a (nowa)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | ia) | oceny zakończonych projektów produkcji węgla i stali w przedmiotowych obszarach; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

ia)

ia)

oceny zakończonych projektów produkcji węgla i stali w przedmiotowych obszarach;

oceny zakończonych projektów produkcji węgla i stali w przedmiotowych obszarach;

Poprawka 7

Poprawka 7

Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt 2

Artykuł 1 – punkt 2

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 22 – ustęp 1 – akapit 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Skład każdej grupy doradczej jest zgodny z tabelami zawartymi w załączniku. Członkowie grup doradczych są osobami wyznaczanymi przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu reprezentowania wspólnego interesu zainteresowanych stron. Nie reprezentują
  oni
  indywidualnej zainteresowanej strony, ale wyrażają opinię wspólną dla różnych organizacji zainteresowanych stron. | Skład każdej grupy doradczej jest zgodny z tabelami zawartymi w załączniku. Członkowie grup doradczych są osobami wyznaczanymi przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej
  Komisji
  ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu reprezentowania wspólnego interesu zainteresowanych stron.
  Działają oni indywidualnie i
  nie reprezentują
  żadnej
  indywidualnej zainteresowanej strony, ale wyrażają opinię wspólną dla różnych organizacji zainteresowanych stron. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Skład każdej grupy doradczej jest zgodny z tabelami zawartymi w załączniku. Członkowie grup doradczych są osobami wyznaczanymi przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu reprezentowania wspólnego interesu zainteresowanych stron. Nie reprezentują
  oni
  indywidualnej zainteresowanej strony, ale wyrażają opinię wspólną dla różnych organizacji zainteresowanych stron.

oni

Skład każdej grupy doradczej jest zgodny z tabelami zawartymi w załączniku. Członkowie grup doradczych są osobami wyznaczanymi przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej
  Komisji
  ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu reprezentowania wspólnego interesu zainteresowanych stron.
  Działają oni indywidualnie i
  nie reprezentują
  żadnej
  indywidualnej zainteresowanej strony, ale wyrażają opinię wspólną dla różnych organizacji zainteresowanych stron.

Komisji

Działają oni indywidualnie i

żadnej

Poprawka 8

Poprawka 8

Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt 2

Artykuł 1 – punkt 2

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 22 – ustęp 2 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Wykazują się oni aktywnością w danej dziedzinie i mają świadomość priorytetów przemysłowych. | Wykazują się oni aktywnością w danej dziedzinie i mają świadomość priorytetów przemysłowych
  i branżowych
  . |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Wykazują się oni aktywnością w danej dziedzinie i mają świadomość priorytetów przemysłowych.

Wykazują się oni aktywnością w danej dziedzinie i mają świadomość priorytetów przemysłowych
  i branżowych
  .

i branżowych

Poprawka 9

Poprawka 9

Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Członkowie grup technicznych są wyznaczani przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu działania we własnym imieniu. | Członkowie grup technicznych są wyznaczani przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej
  Komisji
  ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu działania we własnym imieniu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Członkowie grup technicznych są wyznaczani przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu działania we własnym imieniu.

Członkowie grup technicznych są wyznaczani przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej
  Komisji
  ds. Badań Naukowych i Innowacji w celu działania we własnym imieniu.

Komisji

Poprawka 15

Poprawka 15

Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 24 – ustęp 3 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 3a.
     
  wzywa się Komisję do zapewnienia jak największej przejrzystości, w tym przez publikowanie porządków obrad, dokumentów bazowych, wyników głosowania i szczegółowych protokołów posiedzeń, łącznie ze zdaniami odrębnymi, zgodnie z zaleceniem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich; |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

3a.
     
  wzywa się Komisję do zapewnienia jak największej przejrzystości, w tym przez publikowanie porządków obrad, dokumentów bazowych, wyników głosowania i szczegółowych protokołów posiedzeń, łącznie ze zdaniami odrębnymi, zgodnie z zaleceniem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich;

3a.

wzywa się Komisję do zapewnienia jak największej przejrzystości, w tym przez publikowanie porządków obrad, dokumentów bazowych, wyników głosowania i szczegółowych protokołów posiedzeń, łącznie ze zdaniami odrębnymi, zgodnie z zaleceniem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich;

Poprawka 10

Poprawka 10

Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – punkt 9

Artykuł 1 – punkt 9

Decyzja 2008/376/WE

Artykuł 39

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Do celów wyznaczania niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów, o których mowa w art. 18, art. 28 ust. 2 i art. 38, stosuje się przez analogię przepisy art. 40 rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 (*1). | Do celów wyznaczania niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów, o których mowa w art. 18, art. 28 ust. 2 i art. 38, stosuje się przez analogię przepisy art. 40 rozporządzenia
  Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr 1290/2013 (*2)

  oraz, do grupy ekspertów jako całości, decyzję Komisji z dnia 30 maja 2016 r. określającą przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji oraz rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Poprawka

Do celów wyznaczania niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów, o których mowa w art. 18, art. 28 ust. 2 i art. 38, stosuje się przez analogię przepisy art. 40 rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 (*1).

*1

Do celów wyznaczania niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów, o których mowa w art. 18, art. 28 ust. 2 i art. 38, stosuje się przez analogię przepisy art. 40 rozporządzenia
  Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr 1290/2013 (*2)

  oraz, do grupy ekspertów jako całości, decyzję Komisji z dnia 30 maja 2016 r. określającą przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji oraz rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji.

Parlamentu Europejskiego i Rady

*2

oraz, do grupy ekspertów jako całości, decyzję Komisji z dnia 30 maja 2016 r. określającą przepisy przekrojowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji oraz rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie kontroli rejestru i składu grup ekspertów Komisji.

---

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81).”;

*1

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81).”;

*2

---

Czwartek, 15 grudnia 2016 r.

| 6.7.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 238/416 |
| --- | --- | --- | --- |

6.7.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 238/416

---

P8_TA(2016)0508

Wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy, oraz tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu: zmiana mechanizmu zawieszającego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (zmiana mechanizmu zawieszającego) (COM(2016)0290 – C8-0176/2016 – 2016/0142(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2018/C 238/32)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0290), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0290),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0176/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0176/2016),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady złożone w piśmie z dnia 7 grudnia 2016 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady złożone w piśmie z dnia 7 grudnia 2016 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 59 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 59 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0235/2016), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0235/2016),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

---

P8_TC1-COD(2016)0142

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/... zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (zmiana mechanizmu zawieszającego)

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/371.)

---