# Publicatieblad C 268/30 j

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 268 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 61e jaargang30 juli 2018 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 268

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

61e jaargang30 juli 2018

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2018/C 268/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2018/C 268/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2018/C 268/02 | Zaak C-612/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Nikolay Kolev, Milko Hristov, Stefan Kostadinov (Prejudiciële verwijzing — Artikel 325 VWEU — Fraude of andere onwettige activiteiten, waardoor de financiële belangen van de Europese Unie op het vlak van douane zijn geschaad — Doeltreffendheid van de strafvervolging — Beëindiging van de strafprocedure — Redelijke termijn — Richtlijn 2012/13/EU — Recht op informatie over de beschuldiging — Recht op toegang tot de stukken van het dossier — Richtlijn 2013/48/EU — Recht op toegang tot een advocaat) | 2 |
| 2018/C 268/03 | Zaak C-210/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein / Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 95/46/EG — Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens — Bevel tot deactivering van een Facebookpagina (fanpagina) waarmee bepaalde gegevens in verband met de bezoekers van deze pagina kunnen worden verkregen en verwerkt — Artikel 2, onder d) — Voor de verwerking van de persoonsgegevens verantwoordelijke — Artikel 4 — Toepasselijk nationaal recht — Artikel 28 — Nationale toezichthoudende autoriteiten — Bevoegdheden tot ingrijpen van deze autoriteiten] | 3 |
| 2018/C 268/04 | Zaak C-554/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — EP Agrarhandel GmbH / Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Steun voor landbouwers — Zoogkoeienpremies — Artikel 117, tweede alinea — Doorgifte van gegevens — Beschikking 2001/672/EG, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU — Verplaatsing van koeien naar zomerweiden in bergstreken — Artikel 2, lid 4 — Termijn om de verplaatsing te melden — Berekening — Te late meldingen — Toelaatbaarheid voor de betaling van premies — Voorwaarde — Inaanmerkingneming van de termijn voor verzending] | 4 |
| 2018/C 268/05 | Zaak C-574/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Grupo Norte Facility SA / Angel Manuel Moreira Gómez (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Non-discriminatiebeginsel — Begrip arbeidsvoorwaarden — Vergelijkbaarheid van situaties — Rechtvaardiging — Begrip objectieve redenen — Vergoeding in geval van opzegging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd om een objectieve reden — Lagere vergoeding na afloop van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd ter vervanging van een met deeltijdpensioen gaande werknemer) | 5 |
| 2018/C 268/06 | Zaak C-667/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — M. N. J. P. W. Nooren, J. M. F. D. C. Nooren, erfgenamen van M. N. F. M. Nooren / Staatssecretaris van Economische Zaken [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Financiering door het Elfpo — Verordening (EG) nr. 1122/2009 — Steun voor plattelandsontwikkeling — Niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden — Verlagingen en uitsluitingen — Cumulatie van verlagingen] | 5 |
| 2018/C 268/07 | Zaak C-671/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Inter-Environnement Bruxelles ASBL/Brussels Hoofdstedelijk Gewest [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Artikel 2, onder a) — Begrip plannen en programma’s — Artikel 3 — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Gewestelijke stedenbouwkundige verordening betreffende de Europese wijk in Brussel (België)] | 6 |
| 2018/C 268/08 | Zaak C-673/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Curte Constituţională — Roemenië) — Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton, Asociaţia Accept / Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne [Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikel 21 VWEU — Recht van de burgers van de Unie op vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 3 — Begunstigden — Familieleden van de burger van de Unie — Artikel 2, punt 2, onder a) — Begrip echtgenoot — Huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht — Artikel 7 — Verblijfsrecht voor meer dan drie maanden — Grondrechten] | 7 |
| 2018/C 268/09 | Zaak C-677/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Madrid — Spanje) — Lucía Montero Mateos / Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Non-discriminatiebeginsel — Begrip arbeidsvoorwaarden — Vergelijkbaarheid van situaties — Rechtvaardiging — Begrip objectieve redenen — Vergoeding in geval van opzegging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd om een objectieve reden — Geen vergoeding na afloop van een ad-interimovereenkomst voor bepaalde tijd) | 8 |
| 2018/C 268/10 | Zaak C-6/17 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias/Europese Commissie [Hogere voorziening — Arbitragebedingen — In het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) gesloten overeenkomsten Perform en Oasis — Subsidiabele kosten — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Reconventionele vordering] | 8 |
| 2018/C 268/11 | Zaak C-7/17 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias / Europese Commissie [Hogere voorziening — Arbitragebedingen — Overeenkomsten Persona en Terregov gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) — Subsidiabele kosten — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Reconventionele vordering] | 9 |
| 2018/C 268/12 | Zaak C-32/17 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 juni 2018 — Apcoa Parking Holdings GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening — Uniemerk — Aanvraag voor beeld- en woordmerken PARKWAY — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 1, onder c)] | 9 |
| 2018/C 268/13 | Zaak C-44/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Scotch Whisky Association / Michael Klotz [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken — Verordening (EG) nr. 110/2008 — Artikel 16, onder a) tot en met c) — Bijlage III — Geregistreerde geografische aanduiding Scotch Whisky — Whisky die wordt vervaardigd in Duitsland en verhandeld onder de benaming Glen Buchenbach] | 10 |
| 2018/C 268/14 | Zaak C-49/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Koppers Denmark ApS/Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/96/EG — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Artikel 21, lid 3 — Belastbaar feit — Verbruik van energieproducten die zijn geproduceerd binnen een bedrijf dat energieproducten produceert — Energieproducten gebruikt voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof — Verbruik van oplosmiddel als brandstof in installaties voor teerdistillatie) | 11 |
| 2018/C 268/15 | Zaak C-83/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — KP / LO (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Protocol van Den Haag van 2007 — Recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen — Artikel 4, lid 2 — Wijziging van de gewone verblijfplaats van de schuldeiser — Mogelijkheid om het recht van de staat van de nieuwe gewone verblijfplaats van de schuldeiser, dat overeenkomt met de lex fori, met terugwerkende kracht toe te passen — Draagwijdte van de termen ‚indien de schuldeiser [geen] [...] onderhoud van de schuldenaar kan verkrijgen’ — Geval waarin de schuldeiser niet voldoet aan een wettelijke voorwaarde) | 12 |
| 2018/C 268/16 | Zaak C-160/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain/Waals Gewest [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Artikel 2, onder a) — Begrip plannen en programma’s — Artikel 3 — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Omtrek voor stedelijke verkaveling — Mogelijkheid tot afwijking van de stedenbouwkundige voorschriften — Wijziging van plannen en programma’s] | 13 |
| 2018/C 268/17 | Zaak C-250/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Virgílio Tarragó da Silveira / Massa Insolvente da Espírito Santo Financial Group, SA (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Insolventieprocedure — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikel 15 — Gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende rechtsvorderingen betreffende een goed of recht waarover de schuldenaar het beheer en de beschikking heeft verloren — Begrip lopende rechtsvordering — Procedure ten gronde strekkende tot de erkenning van het bestaan van een schuldvordering) | 13 |
| 2018/C 268/18 | Zaak C-363/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 juni 2018 — Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA / Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV (Hogere voorziening — Dumping — Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Thailand en Taiwan — Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU — Besluit tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen zonder een definitief antidumpingrecht in te stellen — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Motiveringsplicht) | 14 |
| 2018/C 268/19 | Zaak C-463/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juni 2018 — Ori Martin SA / Hof van Justitie de Europese Unie (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Ontoereikende motivering van een arrest van het Hof in hogere voorziening — Verkeerde opvatting van het voorwerp van een schadevordering) | 15 |
| 2018/C 268/20 | Zaak C-714/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2017 door Kevin Karp tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 23 oktober 2017 in zaak T-833/16, Karp/Parlement | 15 |
| 2018/C 268/21 | Zaak C-722/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Villach (Oostenrijk) op 27 november 2017 — Norbert Reitbauer e.a. / Enrico Casamassima | 15 |
| 2018/C 268/22 | Zaak C-62/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2018 door Merck KGaA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 17 november 2017 in zaak T-802/16, Endoceutics/EUIPO — Merck | 17 |
| 2018/C 268/23 | Zaak C-128/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht Hamburg (Duitsland) op 16 februari 2018 — Strafzaak tegen Dumitru-Tudor Dorobantu | 17 |
| 2018/C 268/24 | Zaak C-137/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Dresden (Duitsland) op 22 februari 2018 — hapeg dresden gmbh / Bayrische Straße 6-8 GmbH & Co. KG | 18 |
| 2018/C 268/25 | Zaak C-197/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 19 maart 2018 — Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland e.a. | 19 |
| 2018/C 268/26 | Zaak C-204/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 maart 2018 door Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 januari 2018 in zaak T-715/16, Pebagua/Commissie | 20 |
| 2018/C 268/27 | Zaak C-226/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 29 maart 2018 — Krohn & Schröder GmbH gegen Hauptzollamt Hamburg-Hafen | 21 |
| 2018/C 268/28 | Zaak C-305/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 4 mei 2018 — Associazione Verdi Ambiente e Società — Aps Onlus e.a./Presidente del Consiglio dei Ministri e.a. | 22 |
| 2018/C 268/29 | Zaak C-309/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 7 mei 2018 — Lavorgna Srl/Comune di Montelanico e.a. | 23 |
| 2018/C 268/30 | Zaak C-310/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 11 mei 2018 — Strafzaak tegen Emil Milev | 24 |
| 2018/C 268/31 | Zaak C-313/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Svea hovrätt (Zweden) op 9 mei 2018 — Dacom Limited / IPM Informed Portfolio Management AB | 25 |
| 2018/C 268/32 | Zaak C-317/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugal) op 14 mei 2018 — Cátia Correia Moreira / Município de Portimão | 26 |
| 2018/C 268/33 | Zaak C-319/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2018 door Fred Olsen, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-108/16, Naviera Armas, S.A./Europese Commissie | 27 |
| 2018/C 268/34 | Zaak C-343/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 maart 2018 — SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa/Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna | 28 |
| 2018/C 268/35 | Zaak C-346/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2018 door Rose Vision, S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 maart 2018 in de zaken T-45/13 RENV en T-587/15, Rose Vision/Commissie | 29 |
| 2018/C 268/36 | Zaak C-375/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 7 juni 2018 — Hampshire County Council/C.E., N.E. | 30 |
| 2018/C 268/37 | Zaak C-391/18: Beroep ingesteld op 13 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Kroatië | 31 |
| | Gerecht |
| 2018/C 268/38 | Zaak T-362/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Tillotts Pharma/EUIPO — Ferring (XENASA) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk XENASA — Ouder Uniewoordmerk PENTASA — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 32 |
| 2018/C 268/39 | Zaak T-408/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — HX/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Beginsel ne bis in idem — Rechten van verdediging — Recht op een eerlijk proces — Motiveringsplicht — Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op eigendom — Evenredigheid — Recht op normale levensomstandigheden — Reputatieschade) | 32 |
| 2018/C 268/40 | Zaak T-807/16: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — MIP Metro/EUIPO — AFNOR (N & NF TRADING) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk N & NF TRADING — Ouder Uniebeeldmerk NF ENVIRONNEMENT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Geen grotere mate van onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 33 |
| 2018/C 268/41 | Zaak T-859/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EISKELLER — Oudere nationale woordmerken KELER en KELER 18 — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 34 |
| 2018/C 268/42 | Zaak T-86/17: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Le Pen / Parlement (Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Rechten van de verdediging — Bewijslast — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Onafhankelijkheid van de leden — Feitelijke onjuistheid — Evenredigheid) | 35 |
| 2018/C 268/43 | Zaak T-89/17: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Erwin Müller/EUIPO — Novus Tablet Technology Finland (NOVUS) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NOVUS — Oudere Uniewoord- en -beeldmerken NOVUS en novus — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EU) 2017/1001] — Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal] | 35 |
| 2018/C 268/44 | Zaak T-310/17: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (LION’S HEAD global partners) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie — Beeldmerk LION’S HEAD global partners — Ouder Uniewoordmerk LION CAPITAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 36 |
| 2018/C 268/45 | Zaak T-413/17: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Karl Storz/EUIPO (3D) [Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk 3D — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001) | 37 |
| 2018/C 268/46 | Zaak T-590/16: Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2018 — Spychalski/Commissie (Openbare dienst — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD 177/10-ECO2013 — Beoordeling van de eerste taal — Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst — Kennelijke onbevoegdheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond) | 37 |
| 2018/C 268/47 | Zaak T-275/18: Beroep ingesteld op 24 april 2018 — Front Polisario/Raad | 38 |
| 2018/C 268/48 | Zaak T-306/18: Beroep ingesteld op 16 mei 2018 — Hongarije / Commissie | 39 |
| 2018/C 268/49 | Zaak T-325/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — VI.TO./EUIPO — Bottega (Vorm van een roze fles) | 40 |
| 2018/C 268/50 | Zaak T-328/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Gas Natural/Commissie | 41 |
| 2018/C 268/51 | Zaak T-336/18: Beroep ingesteld op 30 mei 2018 — Eagle IP/EUIPO — Consolidated Artists (LILLY e VIOLETTA) | 42 |
| 2018/C 268/52 | Zaak T-339/18: Beroep ingesteld op 30 mei 2018 — Enterprise Holdings/EUIPO (E PLUS) | 43 |
| 2018/C 268/53 | Zaak T-345/18: Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — BNP Paribas / ECB | 43 |
| 2018/C 268/54 | Zaak T-346/18: Beroep ingesteld op 29 mei 2018 — Advance Magazine Publishers/EUIPO — Enovation Brands (VOGUE) | 45 |
| 2018/C 268/55 | Zaak T-354/18: Beroep ingesteld op 6 juni 2018 — KID-Systeme/EUIPO — Sky (SKYFi) | 45 |
| 2018/C 268/56 | Zaak T-356/18: Beroep ingesteld op 7 juni 2018 — Volvo Trademark/EUIPO — Paalupaikka (V V-wheels) | 46 |
| 2018/C 268/57 | Zaak T-357/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Luz Saúde/EUIPO — Clínica La Luz (HOSPITAL DA LUZ) | 47 |
| 2018/C 268/58 | Zaak T-364/18: Beroep ingesteld op 11 juni 2018 — Arçelik/EUIPO (MicroGarden) | 48 |
| 2018/C 268/59 | Zaak T-373/18: Beroep ingesteld op 19 juni 2018 — ABB/EUIPO (FLEXLOADER) | 48 |
| 2018/C 268/60 | Zaak T-425/17: Beschikking van het Gerecht van 12 juni 2018 — Capo d’Anzio/Commissie | 49 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2018/C 268/02

Zaak C-612/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Nikolay Kolev, Milko Hristov, Stefan Kostadinov (Prejudiciële verwijzing — Artikel 325 VWEU — Fraude of andere onwettige activiteiten, waardoor de financiële belangen van de Europese Unie op het vlak van douane zijn geschaad — Doeltreffendheid van de strafvervolging — Beëindiging van de strafprocedure — Redelijke termijn — Richtlijn 2012/13/EU — Recht op informatie over de beschuldiging — Recht op toegang tot de stukken van het dossier — Richtlijn 2013/48/EU — Recht op toegang tot een advocaat)

2

2018/C 268/03

Zaak C-210/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein / Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 95/46/EG — Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens — Bevel tot deactivering van een Facebookpagina (fanpagina) waarmee bepaalde gegevens in verband met de bezoekers van deze pagina kunnen worden verkregen en verwerkt — Artikel 2, onder d) — Voor de verwerking van de persoonsgegevens verantwoordelijke — Artikel 4 — Toepasselijk nationaal recht — Artikel 28 — Nationale toezichthoudende autoriteiten — Bevoegdheden tot ingrijpen van deze autoriteiten]

3

2018/C 268/04

Zaak C-554/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — EP Agrarhandel GmbH / Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Steun voor landbouwers — Zoogkoeienpremies — Artikel 117, tweede alinea — Doorgifte van gegevens — Beschikking 2001/672/EG, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU — Verplaatsing van koeien naar zomerweiden in bergstreken — Artikel 2, lid 4 — Termijn om de verplaatsing te melden — Berekening — Te late meldingen — Toelaatbaarheid voor de betaling van premies — Voorwaarde — Inaanmerkingneming van de termijn voor verzending]

4

2018/C 268/05

Zaak C-574/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Grupo Norte Facility SA / Angel Manuel Moreira Gómez (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Non-discriminatiebeginsel — Begrip arbeidsvoorwaarden — Vergelijkbaarheid van situaties — Rechtvaardiging — Begrip objectieve redenen — Vergoeding in geval van opzegging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd om een objectieve reden — Lagere vergoeding na afloop van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd ter vervanging van een met deeltijdpensioen gaande werknemer)

5

2018/C 268/06

Zaak C-667/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — M. N. J. P. W. Nooren, J. M. F. D. C. Nooren, erfgenamen van M. N. F. M. Nooren / Staatssecretaris van Economische Zaken [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Financiering door het Elfpo — Verordening (EG) nr. 1122/2009 — Steun voor plattelandsontwikkeling — Niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden — Verlagingen en uitsluitingen — Cumulatie van verlagingen]

5

2018/C 268/07

Zaak C-671/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Inter-Environnement Bruxelles ASBL/Brussels Hoofdstedelijk Gewest [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Artikel 2, onder a) — Begrip plannen en programma’s — Artikel 3 — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Gewestelijke stedenbouwkundige verordening betreffende de Europese wijk in Brussel (België)]

6

2018/C 268/08

Zaak C-673/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Curte Constituţională — Roemenië) — Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton, Asociaţia Accept / Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne [Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikel 21 VWEU — Recht van de burgers van de Unie op vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 3 — Begunstigden — Familieleden van de burger van de Unie — Artikel 2, punt 2, onder a) — Begrip echtgenoot — Huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht — Artikel 7 — Verblijfsrecht voor meer dan drie maanden — Grondrechten]

7

2018/C 268/09

Zaak C-677/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Madrid — Spanje) — Lucía Montero Mateos / Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Non-discriminatiebeginsel — Begrip arbeidsvoorwaarden — Vergelijkbaarheid van situaties — Rechtvaardiging — Begrip objectieve redenen — Vergoeding in geval van opzegging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd om een objectieve reden — Geen vergoeding na afloop van een ad-interimovereenkomst voor bepaalde tijd)

o

8

2018/C 268/10

Zaak C-6/17 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias/Europese Commissie [Hogere voorziening — Arbitragebedingen — In het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) gesloten overeenkomsten Perform en Oasis — Subsidiabele kosten — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Reconventionele vordering]

8

2018/C 268/11

Zaak C-7/17 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias / Europese Commissie [Hogere voorziening — Arbitragebedingen — Overeenkomsten Persona en Terregov gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) — Subsidiabele kosten — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Reconventionele vordering]

9

2018/C 268/12

Zaak C-32/17 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 juni 2018 — Apcoa Parking Holdings GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening — Uniemerk — Aanvraag voor beeld- en woordmerken PARKWAY — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 1, onder c)]

9

2018/C 268/13

Zaak C-44/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Scotch Whisky Association / Michael Klotz [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken — Verordening (EG) nr. 110/2008 — Artikel 16, onder a) tot en met c) — Bijlage III — Geregistreerde geografische aanduiding Scotch Whisky — Whisky die wordt vervaardigd in Duitsland en verhandeld onder de benaming Glen Buchenbach]

10

2018/C 268/14

Zaak C-49/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Koppers Denmark ApS/Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/96/EG — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Artikel 21, lid 3 — Belastbaar feit — Verbruik van energieproducten die zijn geproduceerd binnen een bedrijf dat energieproducten produceert — Energieproducten gebruikt voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof — Verbruik van oplosmiddel als brandstof in installaties voor teerdistillatie)

11

2018/C 268/15

Zaak C-83/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — KP / LO (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Protocol van Den Haag van 2007 — Recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen — Artikel 4, lid 2 — Wijziging van de gewone verblijfplaats van de schuldeiser — Mogelijkheid om het recht van de staat van de nieuwe gewone verblijfplaats van de schuldeiser, dat overeenkomt met de lex fori, met terugwerkende kracht toe te passen — Draagwijdte van de termen ‚indien de schuldeiser [geen] [...] onderhoud van de schuldenaar kan verkrijgen’ — Geval waarin de schuldeiser niet voldoet aan een wettelijke voorwaarde)

12

2018/C 268/16

Zaak C-160/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain/Waals Gewest [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Artikel 2, onder a) — Begrip plannen en programma’s — Artikel 3 — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Omtrek voor stedelijke verkaveling — Mogelijkheid tot afwijking van de stedenbouwkundige voorschriften — Wijziging van plannen en programma’s]

13

2018/C 268/17

Zaak C-250/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Virgílio Tarragó da Silveira / Massa Insolvente da Espírito Santo Financial Group, SA (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Insolventieprocedure — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikel 15 — Gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende rechtsvorderingen betreffende een goed of recht waarover de schuldenaar het beheer en de beschikking heeft verloren — Begrip lopende rechtsvordering — Procedure ten gronde strekkende tot de erkenning van het bestaan van een schuldvordering)

13

2018/C 268/18

Zaak C-363/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 juni 2018 — Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA / Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV (Hogere voorziening — Dumping — Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Thailand en Taiwan — Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU — Besluit tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen zonder een definitief antidumpingrecht in te stellen — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Motiveringsplicht)

14

2018/C 268/19

Zaak C-463/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juni 2018 — Ori Martin SA / Hof van Justitie de Europese Unie (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Ontoereikende motivering van een arrest van het Hof in hogere voorziening — Verkeerde opvatting van het voorwerp van een schadevordering)

15

2018/C 268/20

Zaak C-714/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2017 door Kevin Karp tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 23 oktober 2017 in zaak T-833/16, Karp/Parlement

15

2018/C 268/21

Zaak C-722/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Villach (Oostenrijk) op 27 november 2017 — Norbert Reitbauer e.a. / Enrico Casamassima

15

2018/C 268/22

Zaak C-62/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2018 door Merck KGaA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 17 november 2017 in zaak T-802/16, Endoceutics/EUIPO — Merck

17

2018/C 268/23

Zaak C-128/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht Hamburg (Duitsland) op 16 februari 2018 — Strafzaak tegen Dumitru-Tudor Dorobantu

17

2018/C 268/24

Zaak C-137/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Dresden (Duitsland) op 22 februari 2018 — hapeg dresden gmbh / Bayrische Straße 6-8 GmbH & Co. KG

18

2018/C 268/25

Zaak C-197/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 19 maart 2018 — Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland e.a.

19

2018/C 268/26

Zaak C-204/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 maart 2018 door Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 januari 2018 in zaak T-715/16, Pebagua/Commissie

20

2018/C 268/27

Zaak C-226/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 29 maart 2018 — Krohn & Schröder GmbH gegen Hauptzollamt Hamburg-Hafen

21

2018/C 268/28

Zaak C-305/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 4 mei 2018 — Associazione Verdi Ambiente e Società — Aps Onlus e.a./Presidente del Consiglio dei Ministri e.a.

22

2018/C 268/29

Zaak C-309/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 7 mei 2018 — Lavorgna Srl/Comune di Montelanico e.a.

23

2018/C 268/30

Zaak C-310/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 11 mei 2018 — Strafzaak tegen Emil Milev

24

2018/C 268/31

Zaak C-313/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Svea hovrätt (Zweden) op 9 mei 2018 — Dacom Limited / IPM Informed Portfolio Management AB

25

2018/C 268/32

Zaak C-317/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugal) op 14 mei 2018 — Cátia Correia Moreira / Município de Portimão

26

2018/C 268/33

Zaak C-319/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2018 door Fred Olsen, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-108/16, Naviera Armas, S.A./Europese Commissie

27

2018/C 268/34

Zaak C-343/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 maart 2018 — SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa/Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna

28

2018/C 268/35

Zaak C-346/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2018 door Rose Vision, S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 maart 2018 in de zaken T-45/13 RENV en T-587/15, Rose Vision/Commissie

29

2018/C 268/36

Zaak C-375/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 7 juni 2018 — Hampshire County Council/C.E., N.E.

30

2018/C 268/37

Zaak C-391/18: Beroep ingesteld op 13 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Kroatië

31

Gerecht

2018/C 268/38

Zaak T-362/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Tillotts Pharma/EUIPO — Ferring (XENASA) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk XENASA — Ouder Uniewoordmerk PENTASA — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

32

2018/C 268/39

Zaak T-408/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — HX/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Beginsel ne bis in idem — Rechten van verdediging — Recht op een eerlijk proces — Motiveringsplicht — Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op eigendom — Evenredigheid — Recht op normale levensomstandigheden — Reputatieschade)

32

2018/C 268/40

Zaak T-807/16: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — MIP Metro/EUIPO — AFNOR (N & NF TRADING) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk N & NF TRADING — Ouder Uniebeeldmerk NF ENVIRONNEMENT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Geen grotere mate van onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

33

2018/C 268/41

Zaak T-859/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EISKELLER — Oudere nationale woordmerken KELER en KELER 18 — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

34

2018/C 268/42

Zaak T-86/17: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Le Pen / Parlement (Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Rechten van de verdediging — Bewijslast — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Onafhankelijkheid van de leden — Feitelijke onjuistheid — Evenredigheid)

35

2018/C 268/43

Zaak T-89/17: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Erwin Müller/EUIPO — Novus Tablet Technology Finland (NOVUS) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NOVUS — Oudere Uniewoord- en -beeldmerken NOVUS en novus — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EU) 2017/1001] — Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal]

35

2018/C 268/44

Zaak T-310/17: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (LION’S HEAD global partners) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie — Beeldmerk LION’S HEAD global partners — Ouder Uniewoordmerk LION CAPITAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

36

2018/C 268/45

Zaak T-413/17: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Karl Storz/EUIPO (3D) [Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk 3D — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001)

37

2018/C 268/46

Zaak T-590/16: Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2018 — Spychalski/Commissie (Openbare dienst — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD 177/10-ECO2013 — Beoordeling van de eerste taal — Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst — Kennelijke onbevoegdheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

37

2018/C 268/47

Zaak T-275/18: Beroep ingesteld op 24 april 2018 — Front Polisario/Raad

38

2018/C 268/48

Zaak T-306/18: Beroep ingesteld op 16 mei 2018 — Hongarije / Commissie

39

2018/C 268/49

Zaak T-325/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — VI.TO./EUIPO — Bottega (Vorm van een roze fles)

40

2018/C 268/50

Zaak T-328/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Gas Natural/Commissie

41

2018/C 268/51

Zaak T-336/18: Beroep ingesteld op 30 mei 2018 — Eagle IP/EUIPO — Consolidated Artists (LILLY e VIOLETTA)

42

2018/C 268/52

Zaak T-339/18: Beroep ingesteld op 30 mei 2018 — Enterprise Holdings/EUIPO (E PLUS)

43

2018/C 268/53

Zaak T-345/18: Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — BNP Paribas / ECB

43

2018/C 268/54

Zaak T-346/18: Beroep ingesteld op 29 mei 2018 — Advance Magazine Publishers/EUIPO — Enovation Brands (VOGUE)

45

2018/C 268/55

Zaak T-354/18: Beroep ingesteld op 6 juni 2018 — KID-Systeme/EUIPO — Sky (SKYFi)

45

2018/C 268/56

Zaak T-356/18: Beroep ingesteld op 7 juni 2018 — Volvo Trademark/EUIPO — Paalupaikka (V V-wheels)

46

2018/C 268/57

Zaak T-357/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Luz Saúde/EUIPO — Clínica La Luz (HOSPITAL DA LUZ)

47

2018/C 268/58

Zaak T-364/18: Beroep ingesteld op 11 juni 2018 — Arçelik/EUIPO (MicroGarden)

48

2018/C 268/59

Zaak T-373/18: Beroep ingesteld op 19 juni 2018 — ABB/EUIPO (FLEXLOADER)

48

2018/C 268/60

Zaak T-425/17: Beschikking van het Gerecht van 12 juni 2018 — Capo d’Anzio/Commissie

49

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2018/C 268/01)

Laatste publicatie

PB C 259 van 23.7.2018

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 249 van 16.7.2018

PB C 240 van 9.7.2018

PB C 231 van 2.7.2018

PB C 221 van 25.6.2018

PB C 211 van 18.6.2018

PB C 200 van 11.6.2018

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/2

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Nikolay Kolev, Milko Hristov, Stefan Kostadinov

(Zaak C-612/15) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 325 VWEU - Fraude of andere onwettige activiteiten, waardoor de financiële belangen van de Europese Unie op het vlak van douane zijn geschaad - Doeltreffendheid van de strafvervolging - Beëindiging van de strafprocedure - Redelijke termijn - Richtlijn 2012/13/EU - Recht op informatie over de beschuldiging - Recht op toegang tot de stukken van het dossier - Richtlijn 2013/48/EU - Recht op toegang tot een advocaat))

(2018/C 268/02)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

Nikolay Kolev, Milko Hristov, Stefan Kostadinov

Dictum

| 1) | Artikel 325, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die voorziet in een procedure tot beëindiging van de strafprocedure, als die welke is bedoeld in de artikelen 368 en 369 van de Nakazatelno protsesualen kodeks (wetboek van strafvordering), voor zover die regeling van toepassing is op procedures die zijn ingesteld in gevallen van ernstige fraude of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Europese Unie op het vlak van douane worden geschaad. Het staat aan de verwijzende rechter om volle werking te verlenen aan artikel 325, lid 1, VWEU, door die regeling, zo nodig, buiten toepassing te laten. Daarbij moet hij erop toezien dat de grondrechten van de beklaagden worden geëerbiedigd. |
| --- | --- |

1)

Artikel 325, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die voorziet in een procedure tot beëindiging van de strafprocedure, als die welke is bedoeld in de artikelen 368 en 369 van de Nakazatelno protsesualen kodeks (wetboek van strafvordering), voor zover die regeling van toepassing is op procedures die zijn ingesteld in gevallen van ernstige fraude of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Europese Unie op het vlak van douane worden geschaad. Het staat aan de verwijzende rechter om volle werking te verlenen aan artikel 325, lid 1, VWEU, door die regeling, zo nodig, buiten toepassing te laten. Daarbij moet hij erop toezien dat de grondrechten van de beklaagden worden geëerbiedigd.

| 2) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat gedetailleerde informatie over de beschuldiging aan de verdediging wordt verstrekt nadat de rechter is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch voordat deze met het onderzoek ten gronde van de beschuldiging aanvangt en de debatten voor hem worden geopend, of nadat die debatten zijn geopend doch vóór de beraadslaging, in het geval dat de verstrekte informatie achteraf is gewijzigd, mits de rechter alle nodige maatregelen neemt om te waarborgen dat de rechten van verdediging worden geëerbiedigd en de procedure eerlijk verloopt.
  Artikel 7, lid 3, van die richtlijn moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter ervoor moet zorgen dat de verdediging daadwerkelijk toegang krijgt tot de stukken van het dossier. Die toegang kan, in voorkomend geval, worden verleend nadat de rechter is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch voordat deze met het onderzoek ten gronde van de beschuldiging aanvangt en de debatten voor hem worden geopend, of nadat die debatten zijn geopend doch vóór de beraadslaging, in het geval dat tijdens de procedure nieuwe bewijzen aan het dossier worden toegevoegd, mits de rechter alle nodige maatregelen neemt om te waarborgen dat de rechten van verdediging worden geëerbiedigd en de procedure eerlijk verloopt. |
| --- | --- |

2)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat gedetailleerde informatie over de beschuldiging aan de verdediging wordt verstrekt nadat de rechter is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch voordat deze met het onderzoek ten gronde van de beschuldiging aanvangt en de debatten voor hem worden geopend, of nadat die debatten zijn geopend doch vóór de beraadslaging, in het geval dat de verstrekte informatie achteraf is gewijzigd, mits de rechter alle nodige maatregelen neemt om te waarborgen dat de rechten van verdediging worden geëerbiedigd en de procedure eerlijk verloopt.

Artikel 7, lid 3, van die richtlijn moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter ervoor moet zorgen dat de verdediging daadwerkelijk toegang krijgt tot de stukken van het dossier. Die toegang kan, in voorkomend geval, worden verleend nadat de rechter is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch voordat deze met het onderzoek ten gronde van de beschuldiging aanvangt en de debatten voor hem worden geopend, of nadat die debatten zijn geopend doch vóór de beraadslaging, in het geval dat tijdens de procedure nieuwe bewijzen aan het dossier worden toegevoegd, mits de rechter alle nodige maatregelen neemt om te waarborgen dat de rechten van verdediging worden geëerbiedigd en de procedure eerlijk verloopt.

| 3) | Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2013/48/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 betreffende het recht op toegang tot een advocaat in strafprocedures en in procedures ter uitvoering van een Europees aanhoudingsbevel en het recht om een derde op de hoogte te laten brengen vanaf de vrijheidsbeneming en om met derden en consulaire autoriteiten te communiceren tijdens de vrijheidsbeneming, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan de nationale rechter verplicht is de door twee beklaagden gemachtigde advocaat, tegen hun wil, te weren op grond dat die personen tegenstrijdige belangen hebben en het zich er evenmin tegen verzet dat die rechter die personen toestaat een nieuwe advocaat te machtigen of, in voorkomend geval, zelf ambtshalve twee advocaten aanstelt ter vervanging van de eerste advocaat. |
| --- | --- |

3)

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2013/48/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 betreffende het recht op toegang tot een advocaat in strafprocedures en in procedures ter uitvoering van een Europees aanhoudingsbevel en het recht om een derde op de hoogte te laten brengen vanaf de vrijheidsbeneming en om met derden en consulaire autoriteiten te communiceren tijdens de vrijheidsbeneming, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan de nationale rechter verplicht is de door twee beklaagden gemachtigde advocaat, tegen hun wil, te weren op grond dat die personen tegenstrijdige belangen hebben en het zich er evenmin tegen verzet dat die rechter die personen toestaat een nieuwe advocaat te machtigen of, in voorkomend geval, zelf ambtshalve twee advocaten aanstelt ter vervanging van de eerste advocaat.

---

(1)  PB C 48 van 8.2.2016.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein / Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH

(Zaak C-210/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 95/46/EG - Persoonsgegevens - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens - Bevel tot deactivering van een Facebookpagina (fanpagina) waarmee bepaalde gegevens in verband met de bezoekers van deze pagina kunnen worden verkregen en verwerkt - Artikel 2, onder d) - Voor de verwerking van de persoonsgegevens verantwoordelijke - Artikel 4 - Toepasselijk nationaal recht - Artikel 28 - Nationale toezichthoudende autoriteiten - Bevoegdheden tot ingrijpen van deze autoriteiten])

(2018/C 268/03)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein

Verwerende partij: Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH

In aanwezigheid van: Facebook Ireland Ltd, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Dictum

| 1) | Artikel 2, onder d), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „voor de verwerking verantwoordelijke” in de zin van deze bepaling de beheerder van een op een sociaal netwerk geplaatste fanpagina omvat. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, onder d), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „voor de verwerking verantwoordelijke” in de zin van deze bepaling de beheerder van een op een sociaal netwerk geplaatste fanpagina omvat.

| 2) | De artikelen 4 en 28 van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een buiten de Europese Unie gevestigde onderneming meerdere vestigingen in verschillende lidstaten heeft, de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat bevoegd is tot uitoefening van haar bevoegdheden uit hoofde van artikel 28, lid 3, van deze richtlijn ten aanzien van een vestiging van deze onderneming op het grondgebied van die lidstaat, ook al is deze vestiging, ingevolge de taakverdeling binnen de groep, uitsluitend belast met de verkoop van advertentieruimte en andere marketingactiviteiten op het grondgebied van die lidstaat, en berust de exclusieve verantwoordelijkheid voor de verkrijging en de verwerking van persoonsgegevens, voor het gehele grondgebied van de Europese Unie, bij een vestiging in een andere lidstaat. |
| --- | --- |

2)

De artikelen 4 en 28 van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een buiten de Europese Unie gevestigde onderneming meerdere vestigingen in verschillende lidstaten heeft, de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat bevoegd is tot uitoefening van haar bevoegdheden uit hoofde van artikel 28, lid 3, van deze richtlijn ten aanzien van een vestiging van deze onderneming op het grondgebied van die lidstaat, ook al is deze vestiging, ingevolge de taakverdeling binnen de groep, uitsluitend belast met de verkoop van advertentieruimte en andere marketingactiviteiten op het grondgebied van die lidstaat, en berust de exclusieve verantwoordelijkheid voor de verkrijging en de verwerking van persoonsgegevens, voor het gehele grondgebied van de Europese Unie, bij een vestiging in een andere lidstaat.

| 3) | Artikel 4, lid 1, onder a), en artikel 28, leden 3 en 6, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat voornemens is de bevoegdheden tot ingrijpen als bedoeld in artikel 28, lid 3, van deze richtlijn uit te oefenen ten aanzien van een lichaam dat gevestigd is op het grondgebied van deze lidstaat wegens inbreuken op de regels betreffende de bescherming van persoonsgegevens die zijn begaan door een derde die voor de verwerking van deze gegevens verantwoordelijk is en waarvan de zetel zich in een andere lidstaat bevindt, deze toezichthoudende autoriteit bevoegd is de wettigheid van een dergelijke verwerking van gegevens autonoom ten opzichte van de toezichthoudende autoriteit van die laatste lidstaat te beoordelen, en haar bevoegdheden tot ingrijpen ten aanzien van het op haar grondgebied gevestigde lichaam kan uitoefenen zonder eerst de toezichthoudende autoriteit van de andere lidstaat te verzoeken op te treden. |
| --- | --- |

3)

Artikel 4, lid 1, onder a), en artikel 28, leden 3 en 6, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat voornemens is de bevoegdheden tot ingrijpen als bedoeld in artikel 28, lid 3, van deze richtlijn uit te oefenen ten aanzien van een lichaam dat gevestigd is op het grondgebied van deze lidstaat wegens inbreuken op de regels betreffende de bescherming van persoonsgegevens die zijn begaan door een derde die voor de verwerking van deze gegevens verantwoordelijk is en waarvan de zetel zich in een andere lidstaat bevindt, deze toezichthoudende autoriteit bevoegd is de wettigheid van een dergelijke verwerking van gegevens autonoom ten opzichte van de toezichthoudende autoriteit van die laatste lidstaat te beoordelen, en haar bevoegdheden tot ingrijpen ten aanzien van het op haar grondgebied gevestigde lichaam kan uitoefenen zonder eerst de toezichthoudende autoriteit van de andere lidstaat te verzoeken op te treden.

---

(1)  PB C 260 van 18.7.2016.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/4 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/4

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — EP Agrarhandel GmbH / Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

(Zaak C-554/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Steun voor landbouwers - Zoogkoeienpremies - Artikel 117, tweede alinea - Doorgifte van gegevens - Beschikking 2001/672/EG, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU - Verplaatsing van koeien naar zomerweiden in bergstreken - Artikel 2, lid 4 - Termijn om de verplaatsing te melden - Berekening - Te late meldingen - Toelaatbaarheid voor de betaling van premies - Voorwaarde - Inaanmerkingneming van de termijn voor verzending])

(2018/C 268/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EP Agrarhandel GmbH

Verwerende partij: Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

Dictum

Artikel 2, lid 4, van beschikking 2001/672/EG van de Commissie van 20 augustus 2001 houdende vaststelling van bijzondere voorschriften voor het verplaatsen van runderen naar zomerweiden in bergstreken, zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU van de Commissie van 25 mei 2010, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling volgens welke voor de naleving van de termijn voor de melding van het verplaatsen van runderen naar zomerweiden, de datum waarop de melding is ontvangen doorslaggevend is.

---

(1)  PB C 46 van 13.2.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/5

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Grupo Norte Facility SA / Angel Manuel Moreira Gómez

(Zaak C-574/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Non-discriminatiebeginsel - Begrip „arbeidsvoorwaarden” - Vergelijkbaarheid van situaties - Rechtvaardiging - Begrip „objectieve redenen” - Vergoeding in geval van opzegging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd om een objectieve reden - Lagere vergoeding na afloop van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd „ter vervanging van een met deeltijdpensioen gaande werknemer”))

(2018/C 268/05)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Galicia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Grupo Norte Facility SA

Verwerende partij: Angel Manuel Moreira Gómez

Dictum

Clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling volgens welke de vergoeding die wordt betaald aan werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die zijn gesloten om de arbeidstijd vol te maken die vrijkomt wanneer een werknemer met deeltijdpensioen gaat, zoals de vervangingsovereenkomst in het hoofdgeding, na het verstrijken van de termijn waarvoor deze overeenkomsten zijn gesloten, lager is dan de vergoeding die wordt toegekend aan werknemers in vaste dienst bij de opzegging van hun arbeidsovereenkomst om een objectieve reden.

---

(1)  PB C 30 van 30.1.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/5

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — M. N. J. P. W. Nooren, J. M. F. D. C. Nooren, erfgenamen van M. N. F. M. Nooren / Staatssecretaris van Economische Zaken

(Zaak C-667/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Financiering door het Elfpo - Verordening (EG) nr. 1122/2009 - Steun voor plattelandsontwikkeling - Niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden - Verlagingen en uitsluitingen - Cumulatie van verlagingen])

(2018/C 268/06)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: M. N. J. P. W. Nooren, J. M. F. D. C. Nooren, erfgenamen van M. N. F. M. Nooren

Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken

Dictum

De artikelen 70 tot en met 72 van verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector, juncto de artikelen 23 en 24 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, moeten aldus worden uitgelegd dat in een situatie zoals die in het hoofdgeding, waarin meerdere gevallen van niet-naleving zijn geconstateerd die tot eenzelfde terrein behoren, de verlaging van het totale bedrag van de ontvangen of te ontvangen directe betalingen die van toepassing is op gevallen van niet-naleving door nalatigheid en de verlaging die van toepassing is op gevallen van opzettelijke niet-naleving bij elkaar moeten worden opgeteld, waarbij het totale bedrag van de verlagingen voor een kalenderjaar aan het evenredigheidsbeginsel moet voldoen en niet meer mag bedragen dan het totaalbedrag bepaald in artikel 23, lid 1, van verordening nr. 73/2009.

---

(1)  PB C 78 van 13.3.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/6 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/6

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Inter-Environnement Bruxelles ASBL/Brussels Hoofdstedelijk Gewest

(Zaak C-671/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2001/42/EG - Artikel 2, onder a) - Begrip „plannen en programma’s” - Artikel 3 - Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s - Gewestelijke stedenbouwkundige verordening betreffende de Europese wijk in Brussel (België)])

(2018/C 268/07)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman

Verwerende partij: Brussels Hoofdstedelijk Gewest

Dictum

Artikel 2, onder a), artikel 3, lid 1, en artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s moeten in die zin worden uitgelegd dat een stedenbouwkundige verordening zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarin bepaalde normen zijn vastgelegd voor de uitvoering van bouwprojecten, valt onder het begrip „plannen en programma’s” die aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben in de zin van deze richtlijn, en dat zij dus aan een milieueffectbeoordeling moet worden onderworpen.

---

(1)  PB C 78 van 13.3.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/7

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Curte Constituţională — Roemenië) — Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton, Asociaţia Accept / Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne

(Zaak C-673/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Artikel 21 VWEU - Recht van de burgers van de Unie op vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 3 - Begunstigden - Familieleden van de burger van de Unie - Artikel 2, punt 2, onder a) - Begrip „echtgenoot” - Huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht - Artikel 7 - Verblijfsrecht voor meer dan drie maanden - Grondrechten])

(2018/C 268/08)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea Constituţională

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton, Asociaţia Accept

Verwerende partijen: Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne

In aanwezigheid van: Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

Dictum

| 1) | In een situatie waarin een burger van de Unie zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend doordat hij zich in overeenstemming met de voorwaarden van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, heeft begeven naar en daadwerkelijk heeft verbleven in een andere lidstaat dan die waarvan hij de nationaliteit bezit, en daar een gezinsleven heeft opgebouwd of bestendigd met een derdelander van hetzelfde geslacht, met wie hij in de echt is verbonden door een in het gastland wettig gesloten huwelijk, moet artikel 21, lid 1, VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan de burger van de Unie de nationaliteit bezit, aan de derdelander een verblijfsrecht op het grondgebied van deze lidstaat weigeren op grond dat het recht van deze lidstaat het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht niet erkent. |
| --- | --- |

1)

In een situatie waarin een burger van de Unie zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend doordat hij zich in overeenstemming met de voorwaarden van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, heeft begeven naar en daadwerkelijk heeft verbleven in een andere lidstaat dan die waarvan hij de nationaliteit bezit, en daar een gezinsleven heeft opgebouwd of bestendigd met een derdelander van hetzelfde geslacht, met wie hij in de echt is verbonden door een in het gastland wettig gesloten huwelijk, moet artikel 21, lid 1, VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan de burger van de Unie de nationaliteit bezit, aan de derdelander een verblijfsrecht op het grondgebied van deze lidstaat weigeren op grond dat het recht van deze lidstaat het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht niet erkent.

| 2) | Artikel 21, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, een derdelander van hetzelfde geslacht als de burger van de Unie, die met hem is gehuwd in een lidstaat overeenkomstig het recht daarvan, beschikt over een verblijfsrecht van meer dan drie maanden op het grondgebied van de lidstaat waarvan de burger van de Unie de nationaliteit heeft. Voor dit afgeleide verblijfsrecht kunnen geen strengere voorwaarden gelden dan die welke zijn gesteld in artikel 7 van richtlijn 2004/38. |
| --- | --- |

2)

Artikel 21, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, een derdelander van hetzelfde geslacht als de burger van de Unie, die met hem is gehuwd in een lidstaat overeenkomstig het recht daarvan, beschikt over een verblijfsrecht van meer dan drie maanden op het grondgebied van de lidstaat waarvan de burger van de Unie de nationaliteit heeft. Voor dit afgeleide verblijfsrecht kunnen geen strengere voorwaarden gelden dan die welke zijn gesteld in artikel 7 van richtlijn 2004/38.

---

(1)  PB C 104 van 3.4.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/8

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Madrid — Spanje) — Lucía Montero Mateos / Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid

(Zaak C-677/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Non-discriminatiebeginsel - Begrip „arbeidsvoorwaarden” - Vergelijkbaarheid van situaties - Rechtvaardiging - Begrip „objectieve redenen” - Vergoeding in geval van opzegging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd om een objectieve reden - Geen vergoeding na afloop van een ad-interimovereenkomst voor bepaalde tijd))

(2018/C 268/09)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 33 de Madrid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lucía Montero Mateos

Verwerende partij: Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid

Dictum

Clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling volgens welke geen vergoeding wordt betaald aan werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die zijn gesloten om een functie tijdelijk in te vullen gedurende de selectie- of promotieprocedure met het oog op de definitieve invulling van deze functie, zoals de ad-interimovereenkomst in het hoofdgeding, na het verstrijken van de termijn waarvoor deze overeenkomsten zijn gesloten, terwijl aan werknemers in vaste dienst een vergoeding wordt toegekend bij de opzegging van hun arbeidsovereenkomst om een objectieve reden.

---

(1)  PB C 86 van 20.3.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/8

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias/Europese Commissie

(Zaak C-6/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Arbitragebedingen - In het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) gesloten overeenkomsten Perform en Oasis - Subsidiabele kosten - Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen - Reconventionele vordering])

(2018/C 268/10)

Procestaal: Grieks

Partijen

Rekwirante: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (vertegenwoordiger: S. Paliou, dikigoros)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Kyratsou, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 63 van 27.2.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/9

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias / Europese Commissie

(Zaak C-7/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Arbitragebedingen - Overeenkomsten Persona en Terregov gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) - Subsidiabele kosten - Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen - Reconventionele vordering])

(2018/C 268/11)

Procestaal: Grieks

Partijen

Rekwirant: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (vertegenwoordiger: S. Paliou, dikigoros)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Kyratsou, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 63 van 27.2.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/9

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 juni 2018 — Apcoa Parking Holdings GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

(Zaak C-32/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Uniemerk - Aanvraag voor beeld- en woordmerken PARKWAY - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 1, onder c)])

(2018/C 268/12)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Apcoa Parking Holdings GmbH (vertegenwoordiger: A. Lohmann, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Söder, gemachtigde)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Apcoa Parking Holdings GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Apcoa Parking Holdings GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 151 van 15.5.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/10

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Scotch Whisky Association / Michael Klotz

(Zaak C-44/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken - Verordening (EG) nr. 110/2008 - Artikel 16, onder a) tot en met c) - Bijlage III - Geregistreerde geografische aanduiding „Scotch Whisky” - Whisky die wordt vervaardigd in Duitsland en verhandeld onder de benaming „Glen Buchenbach”])

(2018/C 268/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Scotch Whisky Association

Verwerende partij: Michael Klotz

Dictum

| 1) | Artikel 16, onder a), van verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (E[E]G) nr. 1576/89 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van „indirect commercieel gebruik” van een geregistreerde geografische aanduiding vereist is dat het litigieuze bestanddeel in een vorm wordt gebruikt die identiek is aan of vanuit fonetisch en/of visueel oogpunt vergelijkbaar is met deze aanduiding. Het volstaat derhalve niet dat dit bestanddeel bij het doelpubliek op enigerlei wijze een associatie met de geregistreerde geografische aanduiding of het ermee verbonden geografische gebied oproept. |
| --- | --- |

1)

Artikel 16, onder a), van verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (E[E]G) nr. 1576/89 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van „indirect commercieel gebruik” van een geregistreerde geografische aanduiding vereist is dat het litigieuze bestanddeel in een vorm wordt gebruikt die identiek is aan of vanuit fonetisch en/of visueel oogpunt vergelijkbaar is met deze aanduiding. Het volstaat derhalve niet dat dit bestanddeel bij het doelpubliek op enigerlei wijze een associatie met de geregistreerde geografische aanduiding of het ermee verbonden geografische gebied oproept.

| 2) | Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat de verwijzende rechterlijke instantie voor de vaststelling van een „voorstelling” van een geregistreerde geografische aanduiding dient te beoordelen of de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde Europese consument, bij het zien van de litigieuze benaming, als referentiebeeld het artikel waarvoor de beschermde geografische aanduiding geldt voor de geest zal komen. In het kader van deze beoordeling moet deze rechterlijke instantie — nu er ten eerste geen fonetische en/of visuele gelijkenis tussen deze benaming en deze beschermde geografische aanduiding bestaat en ten tweede de bestreden benaming geen deel van een beschermde geografische aanduiding bevat — in voorkomend geval ermee rekening houden dat deze benaming en de genoemde aanduiding conceptueel dicht bij elkaar liggen.
  Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van een „voorstelling” van een geregistreerde geografische aanduiding geen rekening hoeft te worden gehouden met de context waarin het litigieuze bestanddeel wordt gebruikt en met name niet met het feit dat dit bestanddeel vergezeld gaat van een vermelding van de werkelijke oorsprong van het betrokken product. |
| --- | --- |

2)

Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat de verwijzende rechterlijke instantie voor de vaststelling van een „voorstelling” van een geregistreerde geografische aanduiding dient te beoordelen of de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde Europese consument, bij het zien van de litigieuze benaming, als referentiebeeld het artikel waarvoor de beschermde geografische aanduiding geldt voor de geest zal komen. In het kader van deze beoordeling moet deze rechterlijke instantie — nu er ten eerste geen fonetische en/of visuele gelijkenis tussen deze benaming en deze beschermde geografische aanduiding bestaat en ten tweede de bestreden benaming geen deel van een beschermde geografische aanduiding bevat — in voorkomend geval ermee rekening houden dat deze benaming en de genoemde aanduiding conceptueel dicht bij elkaar liggen.

Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van een „voorstelling” van een geregistreerde geografische aanduiding geen rekening hoeft te worden gehouden met de context waarin het litigieuze bestanddeel wordt gebruikt en met name niet met het feit dat dit bestanddeel vergezeld gaat van een vermelding van de werkelijke oorsprong van het betrokken product.

| 3) | Artikel 16, onder c), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat, teneinde vast te stellen of er sprake is van een in deze bepaling verboden „onjuiste of misleidende vermelding”, geen rekening hoeft te worden gehouden met de context waarin het litigieuze bestanddeel wordt gebruikt. |
| --- | --- |

3)

Artikel 16, onder c), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat, teneinde vast te stellen of er sprake is van een in deze bepaling verboden „onjuiste of misleidende vermelding”, geen rekening hoeft te worden gehouden met de context waarin het litigieuze bestanddeel wordt gebruikt.

---

(1)  PB C 121 van 18.4.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/11 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/11

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Koppers Denmark ApS/Skatteministeriet

(Zaak C-49/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/96/EG - Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit - Artikel 21, lid 3 - Belastbaar feit - Verbruik van energieproducten die zijn geproduceerd binnen een bedrijf dat energieproducten produceert - Energieproducten gebruikt voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof - Verbruik van oplosmiddel als brandstof in installaties voor teerdistillatie))

(2018/C 268/14)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Koppers Denmark ApS

Verwerende partij: Skatteministeriet

Dictum

Artikel 21, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit moet aldus worden uitgelegd dat het verbruik van energieproducten — binnen een bedrijf dat deze heeft geproduceerd — voor de productie van andere energieproducten niet valt onder de uitzondering met betrekking tot het belastbare feit waarin deze richtlijn voorziet, wanneer, in een situatie zoals in het hoofdgeding, de energieproducten die worden vervaardigd in het kader van de hoofdactiviteit van een dergelijk bedrijf worden gebruikt voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof.

---

(1)  PB C 112 van 10.4.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/12

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — KP / LO

(Zaak C-83/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Protocol van Den Haag van 2007 - Recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen - Artikel 4, lid 2 - Wijziging van de gewone verblijfplaats van de schuldeiser - Mogelijkheid om het recht van de staat van de nieuwe gewone verblijfplaats van de schuldeiser, dat overeenkomt met de lex fori, met terugwerkende kracht toe te passen - Draagwijdte van de termen ‚indien de schuldeiser [geen] [...] onderhoud van de schuldenaar kan verkrijgen’ - Geval waarin de schuldeiser niet voldoet aan een wettelijke voorwaarde))

(2018/C 268/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KP

Verwerende partij: LO

Dictum

| 1) | Artikel 4, lid 2, van het Protocol van Den Haag van 23 november 2007 inzake het recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen, namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2009/941/EG van de Raad van 30 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat:






  — | de omstandigheid dat de staat van het forum overeenkomt met de staat van de gewone verblijfplaats van de schuldeiser, geen beletsel vormt voor de toepassing van die bepaling wanneer het recht dat door de in die bepaling voorziene subsidiaire aanknopingsregel wordt aangewezen, niet overeenstemt met het recht dat door de in artikel 3 van dat protocol bepaalde primaire aanknopingsregel wordt aangewezen; |
| --- | --- | --- |

1)

Artikel 4, lid 2, van het Protocol van Den Haag van 23 november 2007 inzake het recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen, namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2009/941/EG van de Raad van 30 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat:

—

de omstandigheid dat de staat van het forum overeenkomt met de staat van de gewone verblijfplaats van de schuldeiser, geen beletsel vormt voor de toepassing van die bepaling wanneer het recht dat door de in die bepaling voorziene subsidiaire aanknopingsregel wordt aangewezen, niet overeenstemt met het recht dat door de in artikel 3 van dat protocol bepaalde primaire aanknopingsregel wordt aangewezen;

| — | in een situatie waarin de onderhoudsgerechtigde, die zijn gewone verblijfplaats heeft gewijzigd, bij de gerechten van de staat van zijn nieuwe gewone verblijfplaats een onderhoudsvordering tegen de schuldenaar instelt voor een periode in het verleden waarin hij in een andere lidstaat verbleef, de lex fori, die eveneens het recht van de staat van zijn nieuwe gewone verblijfplaats is, toepassing kan vinden indien de gerechten van de lidstaat van het forum bevoegd waren om kennis te nemen van de geschillen over onderhoudsbijdragen tussen die partijen met betrekking tot die periode. |
| --- | --- |

—

in een situatie waarin de onderhoudsgerechtigde, die zijn gewone verblijfplaats heeft gewijzigd, bij de gerechten van de staat van zijn nieuwe gewone verblijfplaats een onderhoudsvordering tegen de schuldenaar instelt voor een periode in het verleden waarin hij in een andere lidstaat verbleef, de lex fori, die eveneens het recht van de staat van zijn nieuwe gewone verblijfplaats is, toepassing kan vinden indien de gerechten van de lidstaat van het forum bevoegd waren om kennis te nemen van de geschillen over onderhoudsbijdragen tussen die partijen met betrekking tot die periode.

| 2) | De termen „niet [...] onderhoud [...] kan verkrijgen” in artikel 4, lid 2, van het Protocol van Den Haag van 23 november 2007 moeten aldus worden uitgelegd dat zij ook zien op de situatie waarin de schuldeiser op grond van het recht van de staat van zijn vorige gewone verblijfplaats geen levensonderhoud kan verkrijgen omdat hij niet aan bepaalde door dat recht gestelde voorwaarden voldoet. |
| --- | --- |

2)

De termen „niet [...] onderhoud [...] kan verkrijgen” in artikel 4, lid 2, van het Protocol van Den Haag van 23 november 2007 moeten aldus worden uitgelegd dat zij ook zien op de situatie waarin de schuldeiser op grond van het recht van de staat van zijn vorige gewone verblijfplaats geen levensonderhoud kan verkrijgen omdat hij niet aan bepaalde door dat recht gestelde voorwaarden voldoet.

---

(1)  PB C 168 van 29.5.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/13

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain/Waals Gewest

(Zaak C-160/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2001/42/EG - Artikel 2, onder a) - Begrip „plannen en programma’s” - Artikel 3 - Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s - Omtrek voor stedelijke verkaveling - Mogelijkheid tot afwijking van de stedenbouwkundige voorschriften - Wijziging van „plannen en programma’s”])

(2018/C 268/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain

Verwerende partij: Waals Gewest

in tegenwoordigheid van: Gemeente Orp-Jauche, Bodymat SA

Dictum

Artikel 2, onder a), artikel 3, lid 1, en artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s moeten in die zin worden uitgelegd dat een besluit dat een omtrek voor stedelijke verkaveling vaststelt, dat er alleen toe strekt een geografische zone af te bakenen waarbinnen een stedenbouwkundig project tot herwaardering en ontwikkeling van de stedelijke functies zal kunnen worden gerealiseerd waarvoor de oprichting, de wijziging, de uitbreiding, de vernietiging of het overstek van de wegen en van openbare ruimten noodzakelijk zijn, en voor de verwezenlijking waarvan mag worden afgeweken van bepaalde stedenbouwkundige voorschriften, vanwege deze mogelijkheid tot afwijking valt onder het begrip „plannen of programma’s” die aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben in de zin van deze richtlijn, en een milieueffectbeoordeling vereist.

---

(1)  PB C 178 van 6.6.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/13

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 6 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Virgílio Tarragó da Silveira / Massa Insolvente da Espírito Santo Financial Group, SA

(Zaak C-250/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Insolventieprocedure - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Artikel 15 - Gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende rechtsvorderingen betreffende een goed of recht waarover de schuldenaar het beheer en de beschikking heeft verloren - Begrip „lopende rechtsvordering” - Procedure ten gronde strekkende tot de erkenning van het bestaan van een schuldvordering))

(2018/C 268/17)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal de Justiça

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Virgílio Tarragó da Silveira

Verwerende partij: Massa Insolvente da Espírito Santo Financial Group, SA

Dictum

Artikel 15 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moet in die zin worden uitgelegd dat het van toepassing is op een bij een rechterlijke instantie van een lidstaat lopende rechtsvordering strekkende tot veroordeling van een schuldenaar tot betaling van een op grond van een dienstverleningsovereenkomst verschuldigd geldbedrag en op schadevergoeding voor niet-nakoming van die contractuele verplichting, wanneer de schuldenaar in een procedure die voor een rechterlijke instantie van een andere lidstaat is geopend, insolvent is verklaard, en de insolventverklaring het volledige vermogen van de schuldenaar omvat.

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/14

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 juni 2018 — Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA / Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV

(Zaak C-363/17 P) (1)

((Hogere voorziening - Dumping - Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Thailand en Taiwan - Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU - Besluit tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen zonder een definitief antidumpingrecht in te stellen - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Causaal verband - Motiveringsplicht))

(2018/C 268/18)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwiranten: Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, en J. Beck, solicitor)

Andere partijen in de procedure: Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Marcos Fraile, gemachtigde, bijgestaan door B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, avocat), Europese Commissie, European Federation of Bottled Waters (EFBW), Caiba SA, Coca-Cola Enterprises Belgium (CCEB), Danone, Nestlé Waters Management & Technology, Pepsico International Ltd, Refresco Gerber BV

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA en Novapet SA worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA en Novapet SA worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 283 van 28.8.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/15

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juni 2018 — Ori Martin SA / Hof van Justitie de Europese Unie

(Zaak C-463/17 P) (1)

((Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Ontoereikende motivering van een arrest van het Hof in hogere voorziening - Verkeerde opvatting van het voorwerp van een schadevordering))

(2018/C 268/19)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirante: Ori Martin SA (vertegenwoordiger: G. Belotti, avvocato)

Andere partij in de procedure: Hof van Justitie de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Inghelram en Á. M. Almendros Manzano, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Ori Martin SA draagt haar eigen kosten en die van het Hof van Justitie van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Ori Martin SA draagt haar eigen kosten en die van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 392 van 20.11.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/15

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2017 door Kevin Karp tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 23 oktober 2017 in zaak T-833/16, Karp/Parlement

(Zaak C-714/17 P)

(2018/C 268/20)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Kevin Karp (vertegenwoordigers: N. Lambers, avocat, R. Ben Ammar, avocate)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Bij beschikking van 19 juni 2018 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Villach (Oostenrijk) op 27 november 2017 — Norbert Reitbauer e.a. / Enrico Casamassima

(Zaak C-722/17)

(2018/C 268/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bezirksgericht Villach

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Norbert Reitbauer, Dolinschek GmbH, B.T.S. Trendfloor Raumausstattungs-GmbH, Elektrounternehmen K. Maschke GmbH, Klaus Egger, Architekt DI Klaus Egger Ziviltechniker GmbH

Verwerende partij: Enrico Casamassima

Prejudiciële vragen

| 1) | Vraag 1:
  Moet artikel 24, punt 5, van verordening (EU) nr. 1215/2012 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat de „Widerspruchsklage” (vordering tegen de executie) neergelegd in § 232 van de Oostenrijkse Exekutionsordnung (Oostenrijkse wet op de executieprocedure), die kan worden ingesteld in geval van onenigheid over de verdeling van de opbrengst van de gerechtelijke veiling, binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt
  en in het bijzonder ook in de situatie dat de vordering van de ene zekerheidsgerechtigde schuldeiser tegen de andere






  a) | berust op het argument dat diens door een zekerheidsrecht afgedekte vordering uit geldlening is tenietgegaan uit hoofde van een tegenvordering tot schadevergoeding van de schuldenaar, en |
| --- | --- | --- |

1)

Vraag 1:

Moet artikel 24, punt 5, van verordening (EU) nr. 1215/2012 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat de „Widerspruchsklage” (vordering tegen de executie) neergelegd in § 232 van de Oostenrijkse Exekutionsordnung (Oostenrijkse wet op de executieprocedure), die kan worden ingesteld in geval van onenigheid over de verdeling van de opbrengst van de gerechtelijke veiling, binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt

en in het bijzonder ook in de situatie dat de vordering van de ene zekerheidsgerechtigde schuldeiser tegen de andere

a)

berust op het argument dat diens door een zekerheidsrecht afgedekte vordering uit geldlening is tenietgegaan uit hoofde van een tegenvordering tot schadevergoeding van de schuldenaar, en

| b) | bovendien — evenals bij de actio pauliana — berust op het argument dat de grond voor het zekerheidsrecht voor deze lening zonder rechtsgevolg is wegens bevoordeling van schuldeisers? |
| --- | --- |

b)

bovendien — evenals bij de actio pauliana — berust op het argument dat de grond voor het zekerheidsrecht voor deze lening zonder rechtsgevolg is wegens bevoordeling van schuldeisers?

| 2) | Vraag 2 (in het geval vraag 1 ontkennend wordt beantwoord):
  Moet artikel 24, punt 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat de „Widerspruchsklage” neergelegd in § 232 van de Oostenrijkse Exekutionsordnung, die kan worden ingesteld in geval van onenigheid over de verdeling van de opbrengst van de gerechtelijke veiling, binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt,
  en in het bijzonder ook in de situatie dat de vordering van de ene zekerheidsgerechtigde schuldeiser tegen de andere






  a) | berust op het argument dat diens door een zekerheidsrecht afgedekte vordering uit geldlening is tenietgegaan uit hoofde van een tegenvordering tot schadevergoeding van de schuldenaar, en |
| --- | --- | --- |

2)

Vraag 2 (in het geval vraag 1 ontkennend wordt beantwoord):

Moet artikel 24, punt 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat de „Widerspruchsklage” neergelegd in § 232 van de Oostenrijkse Exekutionsordnung, die kan worden ingesteld in geval van onenigheid over de verdeling van de opbrengst van de gerechtelijke veiling, binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt,

en in het bijzonder ook in de situatie dat de vordering van de ene zekerheidsgerechtigde schuldeiser tegen de andere

a)

berust op het argument dat diens door een zekerheidsrecht afgedekte vordering uit geldlening is tenietgegaan uit hoofde van een tegenvordering tot schadevergoeding van de schuldenaar, en

| b) | bovendien — evenals bij de actio pauliana — berust op het argument dat de grond voor het zekerheidsrecht voor deze lening zonder rechtsgevolg is wegens bevoordeling van schuldeisers? |
| --- | --- |

b)

bovendien — evenals bij de actio pauliana — berust op het argument dat de grond voor het zekerheidsrecht voor deze lening zonder rechtsgevolg is wegens bevoordeling van schuldeisers?

---

(1)  PB 2012, L 351, blz. 1.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/17

---

Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2018 door Merck KGaA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 17 november 2017 in zaak T-802/16, Endoceutics/EUIPO — Merck

(Zaak C-62/18 P)

(2018/C 268/22)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Merck KGaA (vertegenwoordigers: M. Best, U. Pfleghar, S. Schäffner, Rechtsanwälte, M. Giannakoulis, advocate)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Endoceutics, Inc.

Bij beschikking van 31 mei 2018 heeft het Hof (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht Hamburg (Duitsland) op 16 februari 2018 — Strafzaak tegen Dumitru-Tudor Dorobantu

(Zaak C-128/18)

(2018/C 268/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Generalstaatsanwaltschaft Hamburg

tegen

Dumitru-Tudor Dorobantu

Prejudiciële vragen

| 1) | Welke minimumeisen moeten in verband met het kaderbesluit (1) op grond van artikel 4 van het Handvest worden gesteld aan detentieomstandigheden?






  a) | Geldt met name in het licht van het Unierecht een „absolute” ondergrens voor celafmetingen, bij niet-inachtneming waarvan altijd sprake is van schending van artikel 4 van het Handvest?






  i) | Is het bij het bepalen van de individuele celruimte relevant of het om een eenpersoons- dan wel een meerpersoonscel gaat? |
| --- | --- | --- | --- |

1)

Welke minimumeisen moeten in verband met het kaderbesluit (1) op grond van artikel 4 van het Handvest worden gesteld aan detentieomstandigheden?

a)

Geldt met name in het licht van het Unierecht een „absolute” ondergrens voor celafmetingen, bij niet-inachtneming waarvan altijd sprake is van schending van artikel 4 van het Handvest?

i)

Is het bij het bepalen van de individuele celruimte relevant of het om een eenpersoons- dan wel een meerpersoonscel gaat?

| ii) | Moet bij het bepalen van de celafmetingen de oppervlakte in mindering worden gebracht die door het meubilair in beslag wordt genomen (bed, kast, enz.)? |
| --- | --- |

ii)

Moet bij het bepalen van de celafmetingen de oppervlakte in mindering worden gebracht die door het meubilair in beslag wordt genomen (bed, kast, enz.)?

| iii) | Welke bouwvoorschriften zijn relevant om te kunnen beoordelen of de detentieomstandigheden in voorkomend geval in overeenstemming zijn met het Unierecht? Welke betekenis heeft in voorkomend geval de rechtstreekse (of slechts indirecte) toegang vanuit de cel tot bijvoorbeeld sanitaire voorzieningen of andere ruimten zoals de koud- en warmwatervoorziening, verwarming, verlichting, enz.? |
| --- | --- |

iii)

Welke bouwvoorschriften zijn relevant om te kunnen beoordelen of de detentieomstandigheden in voorkomend geval in overeenstemming zijn met het Unierecht? Welke betekenis heeft in voorkomend geval de rechtstreekse (of slechts indirecte) toegang vanuit de cel tot bijvoorbeeld sanitaire voorzieningen of andere ruimten zoals de koud- en warmwatervoorziening, verwarming, verlichting, enz.?

| b) | In hoeverre speelt bij de beoordeling een rol dat er binnen de penitentiaire inrichting verschillende „detentieregimes”, inzonderheid verschillende insluitingstijden en verschillende gradaties van bewegingsvrijheid, bestaan? |
| --- | --- |

b)

In hoeverre speelt bij de beoordeling een rol dat er binnen de penitentiaire inrichting verschillende „detentieregimes”, inzonderheid verschillende insluitingstijden en verschillende gradaties van bewegingsvrijheid, bestaan?

| c) | Mag bij de beoordeling ook rekening worden gehouden — zoals de verwijzende rechter in zijn ontvankelijkheidsbeslissingen heeft gedaan — met juridische en organisatorische verbeteringen in de uitvaardigende lidstaat (invoering van een ombudsmansysteem, instelling van gerechten die bevoegd zijn voor de tenuitvoerlegging van straffen, enz.)? |
| --- | --- |

c)

Mag bij de beoordeling ook rekening worden gehouden — zoals de verwijzende rechter in zijn ontvankelijkheidsbeslissingen heeft gedaan — met juridische en organisatorische verbeteringen in de uitvaardigende lidstaat (invoering van een ombudsmansysteem, instelling van gerechten die bevoegd zijn voor de tenuitvoerlegging van straffen, enz.)?

| 2) | Aan de hand van welke criteria moeten de detentieomstandigheden naar Unierecht worden beoordeeld? In hoeverre zijn deze criteria van invloed op de uitlegging van het begrip „reëel gevaar” in de zin van de rechtspraak van het Hof in de zaken Aranyosi en Căldăraru?






  a) | Zijn de rechterlijke autoriteiten van de uitvoerende lidstaat in dit verband bevoegd tot een uitgebreid onderzoek van de detentieomstandigheden in de uitvaardigende lidstaat of dienen zij zich te beperken tot een marginale toetsing? |
| --- | --- | --- |

2)

Aan de hand van welke criteria moeten de detentieomstandigheden naar Unierecht worden beoordeeld? In hoeverre zijn deze criteria van invloed op de uitlegging van het begrip „reëel gevaar” in de zin van de rechtspraak van het Hof in de zaken Aranyosi en Căldăraru?

a)

Zijn de rechterlijke autoriteiten van de uitvoerende lidstaat in dit verband bevoegd tot een uitgebreid onderzoek van de detentieomstandigheden in de uitvaardigende lidstaat of dienen zij zich te beperken tot een marginale toetsing?

| b) | Voor zover het Hof in het kader van de beantwoording van de eerste prejudiciële vraag mocht concluderen dat het Unierecht „absolute” eisen aan de detentieomstandigheden stelt, zou dan een schending van deze minimumeisen betekenen dat elke afwegingsruimte ontbreekt, omdat daarmee altijd automatisch sprake is van een „reëel gevaar” dat zich tegen uitlevering verzet, of mag de uitvoerende lidstaat in dat geval niettemin tot een eigen beoordeling overgaan? Mag daarbij rekening worden gehouden met aspecten zoals de instandhouding van de wederzijdse rechtshulpverlening binnen de Unie, de goede werking van de Europese strafrechtpleging en de beginselen van wederzijds vertrouwen en wederzijdse erkenning? |
| --- | --- |

b)

Voor zover het Hof in het kader van de beantwoording van de eerste prejudiciële vraag mocht concluderen dat het Unierecht „absolute” eisen aan de detentieomstandigheden stelt, zou dan een schending van deze minimumeisen betekenen dat elke afwegingsruimte ontbreekt, omdat daarmee altijd automatisch sprake is van een „reëel gevaar” dat zich tegen uitlevering verzet, of mag de uitvoerende lidstaat in dat geval niettemin tot een eigen beoordeling overgaan? Mag daarbij rekening worden gehouden met aspecten zoals de instandhouding van de wederzijdse rechtshulpverlening binnen de Unie, de goede werking van de Europese strafrechtpleging en de beginselen van wederzijds vertrouwen en wederzijdse erkenning?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584 van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Dresden (Duitsland) op 22 februari 2018 — hapeg dresden gmbh / Bayrische Straße 6-8 GmbH & Co. KG

(Zaak C-137/18)

(2018/C 268/24)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Dresden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: hapeg dresden gmbh

Verwerende partij: Bayrische Straße 6-8 GmbH & Co. KG

Prejudiciële vraag

Dient het Unierecht, met name artikel 15, lid 3, onder b) en c), alsmede artikel 16, lid 1, eerste, tweede en derde volzin, onder b) en c), van richtlijn 2006/123/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 (dienstenrichtlijn) aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling — zoals de regeling die aan de orde is in het hoofdgeding — volgens welke het niet is toegestaan om in overeenkomsten met architecten en/of ingenieurs een lager honorarium overeen te komen dan de minimumvergoeding die volgens de Honorarordnung für Architekten und Ingenieure (honorariumregeling voor architecten en ingenieurs) in rekening dient te worden gebracht?

---

(1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB 2006, L 376, blz. 36).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 19 maart 2018 — Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland e.a.

(Zaak C-197/18)

(2018/C 268/25)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland, Robert Prandl, Gemeinde Zillingdorf

Verwerende partij: Bundesministerin für Nachhaltigkeit und Tourismus, vormals Bundesminister für Land und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

Prejudiciële vraag

Moet artikel 288 VWEU gelezen in samenhang met artikel 5, lid 4, of met artikel 5, lid 5, juncto bijlage I, onder 2), van richtlijn 91/676/EEG (1) van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (hierna: „nitraatrichtlijn”) aldus worden uitgelegd dat

| a) | een publiek drinkwaterbedrijf dat waterdiensten verstrekt en dat daarbij vóór levering van het drinkwater aan de consument (met aansluitingsverplichting) dit uit de ter beschikking staande bronnen gewonnen water dat een te hoge nitraatconcentratie bevat, behandelt zodat het vóór levering aan de consument een nitraatconcentratie van minder dan 50 mg per liter bevat, en dat wettelijk is verplicht om een bepaald geografisch gebied van water te voorzien, rechtstreeks is geraakt in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (in dit geval door een eventueel gebrekkige omzetting van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991) wanneer het wegens vermeend ontoereikende actieplannen (aangezien de nitraatconcentratie in het gebied van dit drinkwaterbedrijf de waarde van 50 mg per liter water overschrijdt) maatregelen ter behandeling van het water moet treffen en het bijgevolg subjectieve rechten in het kader van de nitraatrichtlijn worden toegekend






  a.1) | op wijziging van een eerder vastgesteld nationaal actieprogramma tot omzetting van de nitraatrichtlijn (volgens artikel 5, lid 4, van de nitraatrichtlijn) in die zin dat daardoor strengere maatregelen worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten? |
| --- | --- | --- |

a)

een publiek drinkwaterbedrijf dat waterdiensten verstrekt en dat daarbij vóór levering van het drinkwater aan de consument (met aansluitingsverplichting) dit uit de ter beschikking staande bronnen gewonnen water dat een te hoge nitraatconcentratie bevat, behandelt zodat het vóór levering aan de consument een nitraatconcentratie van minder dan 50 mg per liter bevat, en dat wettelijk is verplicht om een bepaald geografisch gebied van water te voorzien, rechtstreeks is geraakt in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (in dit geval door een eventueel gebrekkige omzetting van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991) wanneer het wegens vermeend ontoereikende actieplannen (aangezien de nitraatconcentratie in het gebied van dit drinkwaterbedrijf de waarde van 50 mg per liter water overschrijdt) maatregelen ter behandeling van het water moet treffen en het bijgevolg subjectieve rechten in het kader van de nitraatrichtlijn worden toegekend

a.1)

op wijziging van een eerder vastgesteld nationaal actieprogramma tot omzetting van de nitraatrichtlijn (volgens artikel 5, lid 4, van de nitraatrichtlijn) in die zin dat daardoor strengere maatregelen worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten?

| a.2) | op vaststelling van aanvullende of verscherpte maatregelen (volgens artikel 5, lid 5, van de nitraatrichtlijn) met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten? |
| --- | --- |

a.2)

op vaststelling van aanvullende of verscherpte maatregelen (volgens artikel 5, lid 5, van de nitraatrichtlijn) met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten?

| b) | een consument die wettelijk toestemming heeft om water uit zijn particuliere bron voor eigen consumptie te gebruiken en dit water wegens een te hoge nitraatconcentratie (niet kon gebruiken ten tijde van het verzoek dat aan het hoofdgeding ten grondslag ligt en in de loop van het onderhavige verzoek aan het Hof van Justitie van de Europese Unie weliswaar zou kunnen gebruiken, maar ongetwijfeld een nieuwe toename van de nitraatconcentratie in het water tot meer dan 50 mg per liter valt te verwachten) niet gebruikt, maar drinkwater van een publiek drinkwaterbedrijf betrekt, rechtstreeks is geraakt in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (in dit geval door een eventueel gebrekkige omzetting van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991) voor zover hij, wegens vermeend ontoereikende actieplannen — aangezien de nitraatconcentratie in het water van zijn waterwinningsplaats (thuisbron) de waarde van 50 mg per liter overschrijdt — in die zin is geraakt dat hij het hem binnen wettelijke beperkingen toegekende recht op gebruik van grondwater op zijn grond in eigendom niet kan uitoefenen en hem bijgevolg subjectieve rechten in het kader van de nitraatrichtlijn moeten worden toegekend






  b.1) | op wijziging van een eerder vastgesteld nationaal actieprogramma tot omzetting van de nitraatrichtlijn (volgens artikel 5, lid 4, van de nitraatrichtlijn) in die zin dat daardoor strengere maatregelen worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten? |
| --- | --- | --- |

b)

een consument die wettelijk toestemming heeft om water uit zijn particuliere bron voor eigen consumptie te gebruiken en dit water wegens een te hoge nitraatconcentratie (niet kon gebruiken ten tijde van het verzoek dat aan het hoofdgeding ten grondslag ligt en in de loop van het onderhavige verzoek aan het Hof van Justitie van de Europese Unie weliswaar zou kunnen gebruiken, maar ongetwijfeld een nieuwe toename van de nitraatconcentratie in het water tot meer dan 50 mg per liter valt te verwachten) niet gebruikt, maar drinkwater van een publiek drinkwaterbedrijf betrekt, rechtstreeks is geraakt in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (in dit geval door een eventueel gebrekkige omzetting van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991) voor zover hij, wegens vermeend ontoereikende actieplannen — aangezien de nitraatconcentratie in het water van zijn waterwinningsplaats (thuisbron) de waarde van 50 mg per liter overschrijdt — in die zin is geraakt dat hij het hem binnen wettelijke beperkingen toegekende recht op gebruik van grondwater op zijn grond in eigendom niet kan uitoefenen en hem bijgevolg subjectieve rechten in het kader van de nitraatrichtlijn moeten worden toegekend

b.1)

op wijziging van een eerder vastgesteld nationaal actieprogramma tot omzetting van de nitraatrichtlijn (volgens artikel 5, lid 4, van de nitraatrichtlijn) in die zin dat daardoor strengere maatregelen worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten?

| b.2) | op vaststelling van aanvullende of verscherpte maatregelen (volgens artikel 5, lid 5, van de nitraatrichtlijn) met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten? |
| --- | --- |

b.2)

op vaststelling van aanvullende of verscherpte maatregelen (volgens artikel 5, lid 5, van de nitraatrichtlijn) met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten?

| c) | een gemeente [die] als overheidslichaam een door haar uitgebate gemeentelijke bron voor drinkwatervoorziening wegens nitraatconcentraties in het water van meer dan 50 mg per liter alleen gebruikt respectievelijk ter beschikking stelt als bron voor niet-drinkbaar water — waarbij de drinkwatervoorziening niet in het gedrang komt — rechtstreeks is geraakt in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (in dit geval door een eventueel gebrekkige omzetting van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 door op dat punt ontoereikende actieplannen) voor zover de waarde van de nitraatconcentratie in het water op het onttrekkingspunt meer dan 50 mg per liter bedraagt, waardoor een gebruik als drinkwater onmogelijk is en haar bijgevolg subjectieve rechten in het kader van de nitraatrichtlijn moeten worden toegekend






  c.1) | op wijziging van een eerder vastgesteld nationaal actieprogramma tot omzetting van de nitraatrichtlijn (volgens artikel 5, lid 4, van de nitraatrichtlijn) in die zin dat daardoor strengere maatregelen worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten? |
| --- | --- | --- |

c)

een gemeente [die] als overheidslichaam een door haar uitgebate gemeentelijke bron voor drinkwatervoorziening wegens nitraatconcentraties in het water van meer dan 50 mg per liter alleen gebruikt respectievelijk ter beschikking stelt als bron voor niet-drinkbaar water — waarbij de drinkwatervoorziening niet in het gedrang komt — rechtstreeks is geraakt in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (in dit geval door een eventueel gebrekkige omzetting van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 door op dat punt ontoereikende actieplannen) voor zover de waarde van de nitraatconcentratie in het water op het onttrekkingspunt meer dan 50 mg per liter bedraagt, waardoor een gebruik als drinkwater onmogelijk is en haar bijgevolg subjectieve rechten in het kader van de nitraatrichtlijn moeten worden toegekend

c.1)

op wijziging van een eerder vastgesteld nationaal actieprogramma tot omzetting van de nitraatrichtlijn (volgens artikel 5, lid 4, van de nitraatrichtlijn) in die zin dat daardoor strengere maatregelen worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten?

| c.2) | op vaststelling van aanvullende of verscherpte maatregelen (volgens artikel 5, lid 5, van de nitraatrichtlijn) met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten? |
| --- | --- |

c.2)

op vaststelling van aanvullende of verscherpte maatregelen (volgens artikel 5, lid 5, van de nitraatrichtlijn) met het oog op het bereiken van de doelstellingen van artikel 1 van de nitraatrichtlijn en, concreet, het bereiken van een nitraatconcentratie van ten hoogste 50 mg per liter grondwater op afzonderlijke onttrekkingspunten?

Met dien verstande dat in alle drie gevallen de bescherming van de gezondheid van consumenten in elk geval is gewaarborgd door, in de gevallen b) en c), drinkwater te betrekken van drinkwaterbedrijven (met aansluitingsverplichting en aansluitingsrecht) of in geval a) door middel van passende maatregelen ter behandeling van het water.

---

(1)  Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB 1991, L 375, blz. 1).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/20

---

Hogere voorziening ingesteld op 18 maart 2018 door Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 januari 2018 in zaak T-715/16, Pebagua/Commissie

(Zaak C-204/18 P)

(2018/C 268/26)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) (vertegenwoordiger: A. J. Uceda Sosa, abogado)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | de beschikking van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht in haar geheel vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beschikking van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht in haar geheel vernietigen;

| — | de zaak definitief afdoen door rekwirantes vordering in eerste aanleg toe te wijzen en bijgevolg uitvoeringsverordening (EU) 2016/1141 van de Commissie van 13 juli 2016 (1) nietig verklaren of, subsidiair, de opneming van de soort Procambarus clarkii in de bij deze verordening vastgestelde lijst van de Unie nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de zaak definitief afdoen door rekwirantes vordering in eerste aanleg toe te wijzen en bijgevolg uitvoeringsverordening (EU) 2016/1141 van de Commissie van 13 juli 2016 (1) nietig verklaren of, subsidiair, de opneming van de soort Procambarus clarkii in de bij deze verordening vastgestelde lijst van de Unie nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking behandelt het Gerecht de zaak niet inhoudelijk, maar acht het het beroep niet-ontvankelijk op de grond dat thans rekwirante geen procesbevoegdheid heeft. Dit is een schending van het tweede geval van procesbevoegdheid als bedoeld in artikel 263, vierde alinea, VWEU, aangezien de litigieuze verordening de door Pebagua vertegenwoordigde ondernemingen rechtstreeks raakt en geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt.

---

(1)  Uitvoeringsverordening tot vaststelling van een lijst van voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten krachtens verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 189, blz. 4).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 29 maart 2018 — Krohn & Schröder GmbH gegen Hauptzollamt Hamburg-Hafen

(Zaak C-226/18)

(2018/C 268/27)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Krohn & Schröder GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

Prejudiciële vragen

| 1) | Ziet artikel 212 bis van het douanewetboek (1) op de vrijstelling van een antidumpingrecht overeenkomstig artikel 3, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 (2) respectievelijk op de vrijstelling van een compenserend recht overeenkomstig artikel 2, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 (3)? |
| --- | --- |

1)

Ziet artikel 212 bis van het douanewetboek (1) op de vrijstelling van een antidumpingrecht overeenkomstig artikel 3, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 (2) respectievelijk op de vrijstelling van een compenserend recht overeenkomstig artikel 2, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 (3)?

| 2) | Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: is bij toepassing van artikel 212 bis van het douanewetboek op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, voldaan aan de in artikel 3, lid 1, onder a), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in artikel 2, lid 1, onder a), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 opgenomen voorwaarde, wanneer de onderneming die gelieerd is met de in de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2013/707/EU genoemde onderneming — die de desbetreffende goederen heeft vervaardigd, verzonden en gefactureerd –,weliswaar niet als importeur van de desbetreffende goederen is opgetreden en evenmin ervoor heeft gezorgd dat zij in het vrije verkeer werden gebracht, maar toch voornemens was dat te doen en de onderneming was waaraan de desbetreffende goederen ook daadwerkelijk werden geleverd? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: is bij toepassing van artikel 212 bis van het douanewetboek op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, voldaan aan de in artikel 3, lid 1, onder a), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in artikel 2, lid 1, onder a), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 opgenomen voorwaarde, wanneer de onderneming die gelieerd is met de in de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2013/707/EU genoemde onderneming — die de desbetreffende goederen heeft vervaardigd, verzonden en gefactureerd –,weliswaar niet als importeur van de desbetreffende goederen is opgetreden en evenmin ervoor heeft gezorgd dat zij in het vrije verkeer werden gebracht, maar toch voornemens was dat te doen en de onderneming was waaraan de desbetreffende goederen ook daadwerkelijk werden geleverd?

| 3) | Indien de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: indien artikel 212 bis van het douanewetboek wordt toegepast op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, mogen een verbintenisfactuur en een verbinteniscertificaat voor uitvoer in de zin van artikel 3, lid 1,onder b) en c), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in de zin van artikel 2, lid 1, onder b) en c), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 dan binnen een door de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 53, lid 1, van het douanewetboek gestelde termijn alsnog worden overgelegd? |
| --- | --- |

3)

Indien de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: indien artikel 212 bis van het douanewetboek wordt toegepast op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, mogen een verbintenisfactuur en een verbinteniscertificaat voor uitvoer in de zin van artikel 3, lid 1,onder b) en c), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in de zin van artikel 2, lid 1, onder b) en c), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 dan binnen een door de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 53, lid 1, van het douanewetboek gestelde termijn alsnog worden overgelegd?

| 4) | Indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: voldoet een verbintenisfactuur overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013, die niet uitvoeringsbesluit 2013/707/EU maar besluit 2013/423/EU vermeldt, in de omstandigheden van het hoofdgeding en rekening houdend met de algemene rechtsbeginselen, aan de voorwaarden van punt 9 van bijlage III bij uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en van punt 9 van bijlage 2 bij uitvoeringsverordening nr. 1239/2013? |
| --- | --- |

4)

Indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: voldoet een verbintenisfactuur overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013, die niet uitvoeringsbesluit 2013/707/EU maar besluit 2013/423/EU vermeldt, in de omstandigheden van het hoofdgeding en rekening houdend met de algemene rechtsbeginselen, aan de voorwaarden van punt 9 van bijlage III bij uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en van punt 9 van bijlage 2 bij uitvoeringsverordening nr. 1239/2013?

| 5) | Indien de vierde prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: indien artikel 212 bis van het douanewetboek wordt toegepast op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, mag een verbintenisfactuur in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 dan in de beroepsprocedure tegen de vaststelling van de douaneschuld alsnog worden overgelegd? |
| --- | --- |

5)

Indien de vierde prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: indien artikel 212 bis van het douanewetboek wordt toegepast op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, mag een verbintenisfactuur in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 dan in de beroepsprocedure tegen de vaststelling van de douaneschuld alsnog worden overgelegd?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1992, L 302, blz. 1), in de versie van verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 (PB 1992, L 17, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 1).

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 66).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 4 mei 2018 — Associazione „Verdi Ambiente e Società — Aps Onlus” e.a./Presidente del Consiglio dei Ministri e.a.

(Zaak C-305/18)

(2018/C 268/28)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Associazione „Verdi Ambiente e Società — Aps Onlus”, VAS — Aps Onlus, Associazione di Promozione Sociale „Movimento Legge Rifiuti Zero per l’Economia Circolare”

Verwerende partijen: Presidente del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Regione Lazio, Regione Toscana, Regione Lombardia

Prejudiciële vragen

| 1) | Staan de artikelen 4 en 13 van richtlijn 2008/98/EG (1), samen met de overwegingen 6, 8, 28 en 31, in de weg aan de nationale primaire wetgeving en de secundaire uitvoeringsregeling — te weten artikel 35, lid 1, van decreto legislativo nr. 133/2014, zoals omgezet in legge nr. 164/2014, en het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri van 10 augustus 2016, gepubliceerd in Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 233 van 5 oktober 2016 — voor zover daarin alleen de verbrandingsinstallaties die volgens de toelichting in de bijlagen en de tabellen bij het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri in aanmerking worden genomen, worden aangemerkt als infrastructuur en strategische inrichtingen van prominent nationaal belang, waarmee een geïntegreerd en modern stelsel voor het beheer van stedelijk en soortgelijk afval tot stand wordt gebracht en nationale zelfvoorziening wordt gegarandeerd, aangezien de nationale wetgever een dergelijke kwalificatie niet eveneens heeft toegekend aan installaties voor de behandeling van afvalstoffen met het oog op recycling en hergebruik, ondanks dat deze behandelingen in de afvalhiërarchie van de genoemde richtlijn een hogere prioriteit hebben?
  Subsidiair, indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord: staan de artikelen 4 en 13 van richtlijn 2008/98/EG in de weg aan de nationale primaire wetgeving en de secundaire uitvoeringsregeling — te weten artikel 35, lid 1, van decreto legislativo nr. 133/2014, zoals omgezet in legge nr. 164/2014, en het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri van 10 augustus 2016, gepubliceerd in Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 233 van 5 oktober 2016 — voor zover verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval daarin worden gekwalificeerd als infrastructuur en strategische inrichtingen van prominent belang met het doel verdere inbreukprocedures wegens niet-uitvoering van de Europese regelgeving op dit gebied te voorkomen en overbodig te maken, en het storten van afval te beperken? |
| --- | --- |

1)

Staan de artikelen 4 en 13 van richtlijn 2008/98/EG (1), samen met de overwegingen 6, 8, 28 en 31, in de weg aan de nationale primaire wetgeving en de secundaire uitvoeringsregeling — te weten artikel 35, lid 1, van decreto legislativo nr. 133/2014, zoals omgezet in legge nr. 164/2014, en het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri van 10 augustus 2016, gepubliceerd in Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 233 van 5 oktober 2016 — voor zover daarin alleen de verbrandingsinstallaties die volgens de toelichting in de bijlagen en de tabellen bij het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri in aanmerking worden genomen, worden aangemerkt als infrastructuur en strategische inrichtingen van prominent nationaal belang, waarmee een geïntegreerd en modern stelsel voor het beheer van stedelijk en soortgelijk afval tot stand wordt gebracht en nationale zelfvoorziening wordt gegarandeerd, aangezien de nationale wetgever een dergelijke kwalificatie niet eveneens heeft toegekend aan installaties voor de behandeling van afvalstoffen met het oog op recycling en hergebruik, ondanks dat deze behandelingen in de afvalhiërarchie van de genoemde richtlijn een hogere prioriteit hebben?

Subsidiair, indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord: staan de artikelen 4 en 13 van richtlijn 2008/98/EG in de weg aan de nationale primaire wetgeving en de secundaire uitvoeringsregeling — te weten artikel 35, lid 1, van decreto legislativo nr. 133/2014, zoals omgezet in legge nr. 164/2014, en het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri van 10 augustus 2016, gepubliceerd in Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 233 van 5 oktober 2016 — voor zover verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval daarin worden gekwalificeerd als infrastructuur en strategische inrichtingen van prominent belang met het doel verdere inbreukprocedures wegens niet-uitvoering van de Europese regelgeving op dit gebied te voorkomen en overbodig te maken, en het storten van afval te beperken?

| 2) | Staan de artikelen 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11 en 12 van richtlijn 2001/42/EG (2), ook in onderlinge samenhang gelezen, in de weg aan de toepassing van de nationale primaire wetgeving en de secundaire uitvoeringsregeling — te weten artikel 35, lid 1, van decreto legislativo nr. 133/2014, zoals omgezet in legge nr. 164/2014, en het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri van 10 augustus 2016, gepubliceerd in Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 233 van 5 oktober 2016 — voor zover daarin is bepaald dat de Presidente del Consiglio dei Ministri bij eigen besluit de capaciteit van de bestaande verbrandingsinstallaties kan verhogen, en het aantal, de capaciteit en de regio van vestiging kan bepalen van de verbrandingsinstallaties met energieterugwinning voor stedelijk en soortgelijk afval die moeten worden gebouwd om in de vastgestelde resterende behoefte te voorzien, met het oogmerk geleidelijk een sociaal-economisch evenwicht tussen gebieden van het nationale grondgebied tot stand te brengen, en met inachtneming van de doelstellingen voor gescheiden inzameling van afval en recycling, zonder dat in deze regeling is bepaald dat bij de opstelling van het plan dat uit het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri voortvloeit de regeling betreffende strategische milieubeoordeling als bedoeld in de genoemde richtlijn 2001/42/EG wordt toegepast? |
| --- | --- |

2)

Staan de artikelen 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11 en 12 van richtlijn 2001/42/EG (2), ook in onderlinge samenhang gelezen, in de weg aan de toepassing van de nationale primaire wetgeving en de secundaire uitvoeringsregeling — te weten artikel 35, lid 1, van decreto legislativo nr. 133/2014, zoals omgezet in legge nr. 164/2014, en het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri van 10 augustus 2016, gepubliceerd in Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 233 van 5 oktober 2016 — voor zover daarin is bepaald dat de Presidente del Consiglio dei Ministri bij eigen besluit de capaciteit van de bestaande verbrandingsinstallaties kan verhogen, en het aantal, de capaciteit en de regio van vestiging kan bepalen van de verbrandingsinstallaties met energieterugwinning voor stedelijk en soortgelijk afval die moeten worden gebouwd om in de vastgestelde resterende behoefte te voorzien, met het oogmerk geleidelijk een sociaal-economisch evenwicht tussen gebieden van het nationale grondgebied tot stand te brengen, en met inachtneming van de doelstellingen voor gescheiden inzameling van afval en recycling, zonder dat in deze regeling is bepaald dat bij de opstelling van het plan dat uit het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri voortvloeit de regeling betreffende strategische milieubeoordeling als bedoeld in de genoemde richtlijn 2001/42/EG wordt toegepast?

---

(1)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB 2008, L 312, blz. 3).

(2)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (PB 2001, L 197, blz. 30).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 7 mei 2018 — Lavorgna Srl/Comune di Montelanico e.a.

(Zaak C-309/18)

(2018/C 268/29)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lavorgna Srl

Verwerende partijen: Comune di Montelanico, Comune di Supino, Comune di Sgurgola, Comune di Trivigliano

Prejudiciële vraag

Verzetten de Unierechtelijke beginselen van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid, gelezen in samenhang met de grondbeginselen van het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting, die zijn verankerd in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), alsook de beginselen die daarvan zijn afgeleid, met name de gelijkheid van behandeling, het discriminatieverbod, het beginsel van wederzijdse erkenning, het evenredigheids- en het transparantiebeginsel, waarnaar wordt verwezen in richtlijn 2014/24/EU (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals de Italiaanse wettelijke regeling die voortvloeit uit artikel 95, lid 10, juncto artikel 83, lid 9, van decreto legislativo nr. 50/2016, volgens welke het ontbreken in de economische offerte van de afzonderlijke vermelding van de arbeidskosten in een procedure voor de gunning van een openbare dienst hoe dan ook tot de uitsluiting van de betrokken onderneming leidt, zonder mogelijkheid de stukken aan te vullen of te verduidelijken, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in de aanbestedingsdocumenten, en ongeacht het feit dat de betrokken offerte in overeenstemming met een daartoe afgelegde verklaring van de gegadigde inhoudelijk wel degelijk voorzag in de middelen ter dekking van de minimumarbeidskosten?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

1

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 11 mei 2018 — Strafzaak tegen Emil Milev

(Zaak C-310/18)

(2018/C 268/30)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

Strafzaak tegen: Emil Milev

Prejudiciële vragen

| 1) | Is nationale rechtspraak die de handhaving van een dwangmaatregel van „voorlopige hechtenis” (vier maanden na de arrestatie van de verdachte) afhankelijk stelt van het bestaan van een „redelijke verdenking”, waarbij alleen „op het eerste gezicht” wordt vastgesteld dat de verdachte het aan de orde zijnde strafbare feit heeft kunnen begaan, verenigbaar met artikel 3, artikel 4, lid 1, tweede zin, artikel 10, overweging 16, vierde en vijfde zin, en overweging 48, van richtlijn 2016/343 (1) alsook met de artikelen 47 en 48 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie]?
  Indien dat niet het geval is, is nationale rechtspraak die onder „redelijke verdenking” verstaat dat de verdachte het aan de orde zijnde strafbare feit met grote waarschijnlijkheid heeft begaan, verenigbaar met de bovenvermelde bepalingen? |
| --- | --- |

1)

Is nationale rechtspraak die de handhaving van een dwangmaatregel van „voorlopige hechtenis” (vier maanden na de arrestatie van de verdachte) afhankelijk stelt van het bestaan van een „redelijke verdenking”, waarbij alleen „op het eerste gezicht” wordt vastgesteld dat de verdachte het aan de orde zijnde strafbare feit heeft kunnen begaan, verenigbaar met artikel 3, artikel 4, lid 1, tweede zin, artikel 10, overweging 16, vierde en vijfde zin, en overweging 48, van richtlijn 2016/343 (1) alsook met de artikelen 47 en 48 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie]?

Indien dat niet het geval is, is nationale rechtspraak die onder „redelijke verdenking” verstaat dat de verdachte het aan de orde zijnde strafbare feit met grote waarschijnlijkheid heeft begaan, verenigbaar met de bovenvermelde bepalingen?

| 2) | Is nationale rechtspraak die van de rechter vereist dat hij zijn beslissing inzake een verzoek tot wijziging van een reeds vastgestelde dwangmaatregel van „voorlopige hechtenis” motiveert zonder de belastende en ontlastende bewijzen te vergelijken, ook al heeft de advocaat van de verdachte argumenten in die zin aangevoerd, waarbij de enige reden voor deze beperking is dat de rechter onpartijdig moet blijven voor het geval deze zaak hem voor het onderzoek ten gronde zou worden toegewezen, verenigbaar met artikel 4, lid 1, tweede zin, artikel 10, overweging 16, vierde en vijfde zin, en overweging 48, van richtlijn 2016/343 alsook met artikel 47 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie]?
  Indien dat niet het geval is, is nationale rechtspraak volgens welke de rechter de bewijzen gedetailleerder en nauwkeuriger onderzoekt en een duidelijk antwoord geeft op de argumenten van de advocaat van de verdachte, ook al neemt hij zo het risico noch de zaak te kunnen onderzoeken noch een definitieve beslissing over de schuld te kunnen nemen indien die zaak hem voor het onderzoek ten gronde zou worden toegewezen, waardoor een andere rechter deze zaak ten gronde zou moeten onderzoeken, verenigbaar met de bovenvermelde bepalingen? |
| --- | --- |

2)

Is nationale rechtspraak die van de rechter vereist dat hij zijn beslissing inzake een verzoek tot wijziging van een reeds vastgestelde dwangmaatregel van „voorlopige hechtenis” motiveert zonder de belastende en ontlastende bewijzen te vergelijken, ook al heeft de advocaat van de verdachte argumenten in die zin aangevoerd, waarbij de enige reden voor deze beperking is dat de rechter onpartijdig moet blijven voor het geval deze zaak hem voor het onderzoek ten gronde zou worden toegewezen, verenigbaar met artikel 4, lid 1, tweede zin, artikel 10, overweging 16, vierde en vijfde zin, en overweging 48, van richtlijn 2016/343 alsook met artikel 47 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie]?

Indien dat niet het geval is, is nationale rechtspraak volgens welke de rechter de bewijzen gedetailleerder en nauwkeuriger onderzoekt en een duidelijk antwoord geeft op de argumenten van de advocaat van de verdachte, ook al neemt hij zo het risico noch de zaak te kunnen onderzoeken noch een definitieve beslissing over de schuld te kunnen nemen indien die zaak hem voor het onderzoek ten gronde zou worden toegewezen, waardoor een andere rechter deze zaak ten gronde zou moeten onderzoeken, verenigbaar met de bovenvermelde bepalingen?

---

(1)  Richtlijn (EG) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PB 2016, L 65, blz. 1).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Svea hovrätt (Zweden) op 9 mei 2018 — Dacom Limited / IPM Informed Portfolio Management AB

(Zaak C-313/18)

(2018/C 268/31)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Svea hovrätt

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dacom Limited

Verwerende partij: IPM Informed Portfolio Management AB

Prejudiciële vragen

| 1.1 | Aan de hand van welke criteria moet worden vastgesteld of materiaal „voorbereidend materiaal” is in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2009/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s? Kunnen documenten waarin de vereisten worden vastgesteld betreffende de functies die een computerprogramma moet uitvoeren en de resultaten die het programma moet bereiken, bijvoorbeeld de gedetailleerde beschrijving van beleggingsprincipes of risicomodellen voor vermogensbeheer, met inbegrip van wiskundige formules die in het computerprogramma moeten worden toegepast, als dergelijk voorbereidend materiaal worden beschouwd? |
| --- | --- |

1.1

Aan de hand van welke criteria moet worden vastgesteld of materiaal „voorbereidend materiaal” is in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2009/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s? Kunnen documenten waarin de vereisten worden vastgesteld betreffende de functies die een computerprogramma moet uitvoeren en de resultaten die het programma moet bereiken, bijvoorbeeld de gedetailleerde beschrijving van beleggingsprincipes of risicomodellen voor vermogensbeheer, met inbegrip van wiskundige formules die in het computerprogramma moeten worden toegepast, als dergelijk voorbereidend materiaal worden beschouwd?

| 1.2 | Moet materiaal, om als „voorbereidend materiaal” in de zin van de richtlijn te kunnen worden aangemerkt, zo volledig en gedetailleerd zijn dat de persoon die de eigenlijke code van een computerprogramma schrijft in de praktijk geen eigen keuzes meer hoeft te maken? |
| --- | --- |

1.2

Moet materiaal, om als „voorbereidend materiaal” in de zin van de richtlijn te kunnen worden aangemerkt, zo volledig en gedetailleerd zijn dat de persoon die de eigenlijke code van een computerprogramma schrijft in de praktijk geen eigen keuzes meer hoeft te maken?

| 1.3 | Brengt het exclusieve recht op voorbereidend ontwerpmateriaal in de zin van de richtlijn met zich mee dat het computerprogramma dat het uiteindelijke resultaat van dat voorbereidend materiaal wordt, als een bewerking van het voorbereidende ontwerpmateriaal (artikel 4, lid 1, onder b), van richtlijn 2009/24/EG) en dus met betrekking tot het auteursrecht als een afhankelijk werk moet worden beschouwd, of dat het voorbereidende ontwerpmateriaal en de software als twee verschillende uitdrukkingswijzen van een en hetzelfde werk moeten worden aangemerkt, dan wel dat ze twee onafhankelijke werken vormen? |
| --- | --- |

1.3

Brengt het exclusieve recht op voorbereidend ontwerpmateriaal in de zin van de richtlijn met zich mee dat het computerprogramma dat het uiteindelijke resultaat van dat voorbereidend materiaal wordt, als een bewerking van het voorbereidende ontwerpmateriaal (artikel 4, lid 1, onder b), van richtlijn 2009/24/EG) en dus met betrekking tot het auteursrecht als een afhankelijk werk moet worden beschouwd, of dat het voorbereidende ontwerpmateriaal en de software als twee verschillende uitdrukkingswijzen van een en hetzelfde werk moeten worden aangemerkt, dan wel dat ze twee onafhankelijke werken vormen?

| 2.1 | Kan een consultant die in dienst is van een andere onderneming maar al een aantal jaren voor dezelfde cliënt werkt en — bij de uitoefening van zijn taken of in opdracht van de cliënt — een computerprogramma heeft gemaakt, als een werknemer [van de cliënt-onderneming] worden beschouwd voor de toepassing van artikel 2, lid 3, van richtlijn 2009/24/EG? |
| --- | --- |

2.1

Kan een consultant die in dienst is van een andere onderneming maar al een aantal jaren voor dezelfde cliënt werkt en — bij de uitoefening van zijn taken of in opdracht van de cliënt — een computerprogramma heeft gemaakt, als een werknemer [van de cliënt-onderneming] worden beschouwd voor de toepassing van artikel 2, lid 3, van richtlijn 2009/24/EG?

| 2.2 | Op basis van welke criteria moet worden beoordeeld of iemand een werknemer is in de zin van die bepaling? |
| --- | --- |

2.2

Op basis van welke criteria moet worden beoordeeld of iemand een werknemer is in de zin van die bepaling?

| 3.1 | Moet artikel 11 van richtlijn 2004/48/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten aldus worden uitgelegd dat het ook mogelijk moet zijn om een rechterlijk bevel tot staking te verkrijgen in een situatie waarin de eiser en de partij tegen wie dat bevel is gericht, samen houders van het desbetreffende intellectuele-eigendomsrecht zijn? |
| --- | --- |

3.1

Moet artikel 11 van richtlijn 2004/48/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten aldus worden uitgelegd dat het ook mogelijk moet zijn om een rechterlijk bevel tot staking te verkrijgen in een situatie waarin de eiser en de partij tegen wie dat bevel is gericht, samen houders van het desbetreffende intellectuele-eigendomsrecht zijn?

| 3.2 | Indien vraag 3.1 bevestigend wordt beantwoord, dient die situatie anders te worden beoordeeld ingeval het exclusieve recht een computerprogramma betreft dat niet wordt gedistribueerd of openbaar gemaakt maar enkel wordt gebruikt in de eigen onderneming van een van de mede-eigenaren? |
| --- | --- |

3.2

Indien vraag 3.1 bevestigend wordt beantwoord, dient die situatie anders te worden beoordeeld ingeval het exclusieve recht een computerprogramma betreft dat niet wordt gedistribueerd of openbaar gemaakt maar enkel wordt gebruikt in de eigen onderneming van een van de mede-eigenaren?

---

(1)  PB 2009, L 111, blz. 16.

(2)  PB 2004, L 157, blz. 45.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/26 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugal) op 14 mei 2018 — Cátia Correia Moreira / Município de Portimão

(Zaak C-317/18)

(2018/C 268/32)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Judicial da Comarca de Faro

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Cátia Correia Moreira

Verwerende partij: Município de Portimão

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan — gegeven het feit dat onder „werknemer” moet worden verstaan iedere persoon die in de lidstaat in kwestie krachtens de nationale arbeidswetgeving bescherming geniet als werknemer — een persoon die met de vervreemder een bijzonder type overeenkomst voor de vervulling van een vertrouwensfunctie heeft gesloten, worden geacht „werknemer” te zijn in de zin van artikel 2, lid 1, onder d), van richtlijn 2001/23/EG (1) van de Raad van 12 maart 2001, en kan deze persoon bijgevolg de bescherming genieten die genoemde regeling biedt? |
| --- | --- |

1)

Kan — gegeven het feit dat onder „werknemer” moet worden verstaan iedere persoon die in de lidstaat in kwestie krachtens de nationale arbeidswetgeving bescherming geniet als werknemer — een persoon die met de vervreemder een bijzonder type overeenkomst voor de vervulling van een vertrouwensfunctie heeft gesloten, worden geacht „werknemer” te zijn in de zin van artikel 2, lid 1, onder d), van richtlijn 2001/23/EG (1) van de Raad van 12 maart 2001, en kan deze persoon bijgevolg de bescherming genieten die genoemde regeling biedt?

| 2) | Staat het Unierecht, inzonderheid voornoemde richtlijn 2001/23/EG, juncto artikel 4, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, in de weg aan een nationale regeling die, ook bij een overgang die binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt, vereist dat werknemers deelnemen aan een openbare selectieprocedure en worden gebonden door een nieuwe verbintenis met de verkrijger, wanneer deze laatste een gemeente is? |
| --- | --- |

2)

Staat het Unierecht, inzonderheid voornoemde richtlijn 2001/23/EG, juncto artikel 4, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, in de weg aan een nationale regeling die, ook bij een overgang die binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt, vereist dat werknemers deelnemen aan een openbare selectieprocedure en worden gebonden door een nieuwe verbintenis met de verkrijger, wanneer deze laatste een gemeente is?

---

(1)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB 2001, L 82, blz. 16).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/27 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/27

---

Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2018 door Fred Olsen, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-108/16, Naviera Armas, S.A./Europese Commissie

(Zaak C-319/18 P)

(2018/C 268/33)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Fred Olsen, S.A. (vertegenwoordigers: J. M. Rodríguez Cárcamo en A. M. Rodríguez Conde, abogados)

Andere partijen in de procedure: Naviera Armas, S.A. en Europese Commissie

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

| — | het arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 in zaak T-108/16, Naviera Armas tegen de Commissie, ondersteund door Fred Olsen (EU:T:2018:145), in zijn geheel te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 in zaak T-108/16, Naviera Armas tegen de Commissie, ondersteund door Fred Olsen (EU:T:2018:145), in zijn geheel te vernietigen;

| — | het verzoek van Naviera Armas tot nietigverklaring van besluit C(2015) 8655 final van de Commissie van 8 december 2015 betreffende steunmaatregel SA.36628 (2015/NN) (ex 2013/CP) — Spanje — Fred Olsen, in zijn geheel te verwerpen, en |
| --- | --- |

—

het verzoek van Naviera Armas tot nietigverklaring van besluit C(2015) 8655 final van de Commissie van 8 december 2015 betreffende steunmaatregel SA.36628 (2015/NN) (ex 2013/CP) — Spanje — Fred Olsen, in zijn geheel te verwerpen, en

| — | de partijen die zich verzetten tegen de hogere voorziening te verwijzen in rekwirantes kosten in hogere voorziening, en Naviera Armas in de kosten die rekwirante in eerste aanleg heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

de partijen die zich verzetten tegen de hogere voorziening te verwijzen in rekwirantes kosten in hogere voorziening, en Naviera Armas in de kosten die rekwirante in eerste aanleg heeft gemaakt.

Middelen en voornaamste argumenten

1.   Eerste middel in hogere voorziening

| 1. | Met haar eerste middel stelt rekwirante dat in het bestreden arrest geen motivering is gegeven met betrekking tot de selectiviteit van de maatregel, zoals is vereist door het arrest Commissie/Hansestadt Lübeck (C-524/14 P) (1). |
| --- | --- |

1.

Met haar eerste middel stelt rekwirante dat in het bestreden arrest geen motivering is gegeven met betrekking tot de selectiviteit van de maatregel, zoals is vereist door het arrest Commissie/Hansestadt Lübeck (C-524/14 P) (1).

| 2. | Indien het Gerecht de selectiviteit van de maatregel had onderzocht in het licht van de uit dat arrest voortvloeiende criteria, had het zich moeten buigen over (i) het algemene referentiekader voor het havengeld dat rekwirante betaalt voor het gebruik van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves, dat wil zeggen de in het nationale recht neergelegde havengeldregeling die van toepassing is op alle havens van de Canarische Eilanden, (ii) de vraag of rekwirantes situatie en die van andere exploitanten die van deze havenfaciliteiten gebruikmaken, waaronder Naviera Armas, al dan niet vergelijkbaar zijn wat de onderzochte maatregel betreft, en (iii) de vraag of er mogelijkerwijs sprake is van discriminatie bij de betaling van het havengeld. |
| --- | --- |

2.

Indien het Gerecht de selectiviteit van de maatregel had onderzocht in het licht van de uit dat arrest voortvloeiende criteria, had het zich moeten buigen over (i) het algemene referentiekader voor het havengeld dat rekwirante betaalt voor het gebruik van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves, dat wil zeggen de in het nationale recht neergelegde havengeldregeling die van toepassing is op alle havens van de Canarische Eilanden, (ii) de vraag of rekwirantes situatie en die van andere exploitanten die van deze havenfaciliteiten gebruikmaken, waaronder Naviera Armas, al dan niet vergelijkbaar zijn wat de onderzochte maatregel betreft, en (iii) de vraag of er mogelijkerwijs sprake is van discriminatie bij de betaling van het havengeld.

| 3. | De Commissie was in het litigieuze besluit van mening dat het feit dat rekwirante de enige gebruiker van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves is, op zichzelf geen met staatsmiddelen bekostigd voordeel oplevert, aangezien rekwirante het normale bedrag aan havengeld betaalt dat voor alle marktdeelnemers geldt conform de regeling die van toepassing is op alle havens van de Canarische Eilanden. De Commissie was derhalve niet verplicht de selectiviteit van de maatregel te onderzoeken. |
| --- | --- |

3.

De Commissie was in het litigieuze besluit van mening dat het feit dat rekwirante de enige gebruiker van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves is, op zichzelf geen met staatsmiddelen bekostigd voordeel oplevert, aangezien rekwirante het normale bedrag aan havengeld betaalt dat voor alle marktdeelnemers geldt conform de regeling die van toepassing is op alle havens van de Canarische Eilanden. De Commissie was derhalve niet verplicht de selectiviteit van de maatregel te onderzoeken.

| 4. | Daarentegen had het Gerecht bij de beoordeling van de vraag of er sprake was van een moeilijkheid in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU, wel dat onderzoek moeten verrichten om te kunnen beoordelen of het havengeld dat rekwirante heeft betaald als tegenprestatie voor het feit dat zij de enige gebruiker van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves is, haar een voordeel heeft opgeleverd. |
| --- | --- |

4.

Daarentegen had het Gerecht bij de beoordeling van de vraag of er sprake was van een moeilijkheid in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU, wel dat onderzoek moeten verrichten om te kunnen beoordelen of het havengeld dat rekwirante heeft betaald als tegenprestatie voor het feit dat zij de enige gebruiker van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves is, haar een voordeel heeft opgeleverd.

| 5. | Aangezien de motivering van het arrest op dit punt kennelijk ontoereikend is, kan niet worden nagegaan of er sprake is van dit vermeende voordeel en moet het arrest van het Gerecht dan ook in zijn geheel worden vernietigd. |
| --- | --- |

5.

Aangezien de motivering van het arrest op dit punt kennelijk ontoereikend is, kan niet worden nagegaan of er sprake is van dit vermeende voordeel en moet het arrest van het Gerecht dan ook in zijn geheel worden vernietigd.

2.   Tweede middel in hogere voorziening

| 6. | Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het besluit van de Commissie, waarin het criterium van de particuliere investeerder niet werd toegepast, toereikend was gemotiveerd. |
| --- | --- |

6.

Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het besluit van de Commissie, waarin het criterium van de particuliere investeerder niet werd toegepast, toereikend was gemotiveerd.

| 7. | Het Gerecht was van oordeel dat de motivering van het besluit ontoereikend was, aangezien de Commissie naar het oordeel van het Gerecht het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie had moeten toepassen. |
| --- | --- |

7.

Het Gerecht was van oordeel dat de motivering van het besluit ontoereikend was, aangezien de Commissie naar het oordeel van het Gerecht het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie had moeten toepassen.

| 8. | Afgezien van het feit dat rekwirante de enige gebruiker van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves is, bevat het arrest van het Gerecht echter geen aanwijzingen dat deze situatie haar een voordeel oplevert met betrekking tot de betaling van havengeld voor het gebruik van de havenfaciliteiten. In casu is er geen sprake van een overeenkomst of korting bij het betalen van havengeld door rekwirante, noch van discriminatie van andere exploitanten, zoals Naviera Armas, waar het gaat om het betalen van havengeld. |
| --- | --- |

8.

Afgezien van het feit dat rekwirante de enige gebruiker van de havenfaciliteiten van Puerto de las Nieves is, bevat het arrest van het Gerecht echter geen aanwijzingen dat deze situatie haar een voordeel oplevert met betrekking tot de betaling van havengeld voor het gebruik van de havenfaciliteiten. In casu is er geen sprake van een overeenkomst of korting bij het betalen van havengeld door rekwirante, noch van discriminatie van andere exploitanten, zoals Naviera Armas, waar het gaat om het betalen van havengeld.

| 9. | Derhalve zijn de arresten in de zaken Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie (T-443/08 en T-455/08) (2), Ryanair/Commissie (T-196/04) (3) en Aéroports de Paris/Commissie (T-128/98) (4) in deze zaak niet van toepassing. |
| --- | --- |

9.

Derhalve zijn de arresten in de zaken Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie (T-443/08 en T-455/08) (2), Ryanair/Commissie (T-196/04) (3) en Aéroports de Paris/Commissie (T-128/98) (4) in deze zaak niet van toepassing.

| 10. | Daarom moet het arrest van het Gerecht in zijn geheel worden vernietigd en moet het besluit van de Commissie in zijn geheel worden gehandhaafd. |
| --- | --- |

10.

Daarom moet het arrest van het Gerecht in zijn geheel worden vernietigd en moet het besluit van de Commissie in zijn geheel worden gehandhaafd.

---

(1)  Arrest van 21 december 2016, Commissie/Hansestadt Lübeck (C-524/14 P, EU:C:2016:971).

(2)  Arrest van 24 maart 2011, Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie (T-443/08 en T-455/08, EU:T:2011:117).

(3)  Arrest van 17 december 2008, Ryanair/Commissie (T-196/04, EU:T:2008:585).

(4)  Arrest van 12 december 2000, Aéroports de Paris/Commissie (T-128/98, EU:T:2000:290).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/28 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 maart 2018 — SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa/Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna

(Zaak C-343/18)

(2018/C 268/34)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SAIGI Società Cooperativa Agricola a r.l., MA.GE.MA. Società Agricola Cooperativa

Verwerende partij: Regione Emilia-Romagna, A.U.S.L. Romagna

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 27 van de EG-verordening, dat voorschrijft dat de lidstaten voor de in bijlage IV, afdeling A, en bijlage V, afdeling A, bedoelde activiteiten verzekeren dat een vergoeding wordt geïnd, aldus worden uitgelegd dat de verplichting tot betaling geldt voor alle landbouwondernemingen, ook wanneer zij „de activiteiten van het slachten en het uitsnijden van vlees uitsluitend ten behoeve van en in verband met de veeteelt uitoefenen”? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 27 van de EG-verordening, dat voorschrijft dat de lidstaten voor de in bijlage IV, afdeling A, en bijlage V, afdeling A, bedoelde activiteiten verzekeren dat een vergoeding wordt geïnd, aldus worden uitgelegd dat de verplichting tot betaling geldt voor alle landbouwondernemingen, ook wanneer zij „de activiteiten van het slachten en het uitsnijden van vlees uitsluitend ten behoeve van en in verband met de veeteelt uitoefenen”?

| 2) | Mag een lidstaat bepaalde categorieën ondernemers uitsluiten van het betalen van vergoedingen voor de gezondheidscontroles, hoewel hij een stelsel voor het innen van vergoedingen heeft opgezet dat als geheel geschikt is om te garanderen dat de kosten van de officiële controles worden gedekt, of lagere vergoedingen in rekening brengen dan de vergoedingen die zijn vastgesteld bij verordening (EG) nr. 8[8]2/2004 (1)? |
| --- | --- |

2)

Mag een lidstaat bepaalde categorieën ondernemers uitsluiten van het betalen van vergoedingen voor de gezondheidscontroles, hoewel hij een stelsel voor het innen van vergoedingen heeft opgezet dat als geheel geschikt is om te garanderen dat de kosten van de officiële controles worden gedekt, of lagere vergoedingen in rekening brengen dan de vergoedingen die zijn vastgesteld bij verordening (EG) nr. 8[8]2/2004 (1)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (PB 2004, L 165, blz. 1).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/29 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/29

---

Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2018 door Rose Vision, S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 maart 2018 in de zaken T-45/13 RENV en T-587/15, Rose Vision/Commissie

(Zaak C-346/18 P)

(2018/C 268/35)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Rose Vision, S.L. (vertegenwoordiger: J.J. Marín López, abogado)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | Vernietiging van het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 maart 2018, Rose Vision/Commissie, T-45/13 RENV en T-587/15, ECLI:EU:T:2018:124. |
| --- | --- |

—

Vernietiging van het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 maart 2018, Rose Vision/Commissie, T-45/13 RENV en T-587/15, ECLI:EU:T:2018:124.

| — | Toewijzing aan Rose Vision van een schadevergoeding als gevorderd in het tiende en het elfde middel van het verzoekschrift in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

Toewijzing aan Rose Vision van een schadevergoeding als gevorderd in het tiende en het elfde middel van het verzoekschrift in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover de mondelinge behandeling in zaak T-587/15 bij beschikking van het Gerecht van 10 oktober 2017 is heropend op grond dat verzoekster daarom had verzocht — quod non; |
| --- | --- |

1.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover de mondelinge behandeling in zaak T-587/15 bij beschikking van het Gerecht van 10 oktober 2017 is heropend op grond dat verzoekster daarom had verzocht — quod non;

| 2. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest het overgelegde bewijs onjuist heeft beoordeeld waar het verklaart dat de Commissie in juli 2012 de W 2-waarschuwing heeft vervangen door een W 1-waarschuwing; |
| --- | --- |

2.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest het overgelegde bewijs onjuist heeft beoordeeld waar het verklaart dat de Commissie in juli 2012 de W 2-waarschuwing heeft vervangen door een W 1-waarschuwing;

| 3. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest in zaak T-45/13 RENV het verzoek tot nietigverklaring van de registratie van Rose Vision in het EWS heeft afgewezen, welk verzoek erop was gebaseerd dat de W 2-waarschuwing werd geactiveerd zonder dat zij hiervan op de hoogte was gesteld, zonder dat haar de redenen voor die registratie waren meegedeeld, zonder dat zij in de gelegenheid was gesteld haar standpunt daarover uiteen te zetten en zonder dat zij die registratie had kunnen aanvechten; |
| --- | --- |

3.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest in zaak T-45/13 RENV het verzoek tot nietigverklaring van de registratie van Rose Vision in het EWS heeft afgewezen, welk verzoek erop was gebaseerd dat de W 2-waarschuwing werd geactiveerd zonder dat zij hiervan op de hoogte was gesteld, zonder dat haar de redenen voor die registratie waren meegedeeld, zonder dat zij in de gelegenheid was gesteld haar standpunt daarover uiteen te zetten en zonder dat zij die registratie had kunnen aanvechten;

| 4. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest geen motivering bevat met betrekking tot de argumenten in het kader van het vierde middel dat is aangevoerd in zaak T-587/15, die in het bestreden arrest volstrekt niet zijn onderzocht; |
| --- | --- |

4.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest geen motivering bevat met betrekking tot de argumenten in het kader van het vierde middel dat is aangevoerd in zaak T-587/15, die in het bestreden arrest volstrekt niet zijn onderzocht;

| 5. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest, hoewel het terecht oordeelt dat de Commissie zich niet heeft gehouden aan de termijn van twee maanden die wordt gesteld in punt II.22, lid 5, van de algemene voorwaarden van het zevende kaderprogramma (punt 99 van het bestreden arrest), dat zij „de termijn van twee maanden ruim heeft overschreden” en dat die overschrijding „betreurenswaardig” is (punt 116 van het bestreden arrest), de vordering vast te stellen dat het eindverslag van audit 11-INFS-025 en dat van audit 11-BA119-016 van rechtswege contractueel nietig zijn, ongeldig zijn en geen gevolgen teweegbrengen, niet toewijst; |
| --- | --- |

5.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest, hoewel het terecht oordeelt dat de Commissie zich niet heeft gehouden aan de termijn van twee maanden die wordt gesteld in punt II.22, lid 5, van de algemene voorwaarden van het zevende kaderprogramma (punt 99 van het bestreden arrest), dat zij „de termijn van twee maanden ruim heeft overschreden” en dat die overschrijding „betreurenswaardig” is (punt 116 van het bestreden arrest), de vordering vast te stellen dat het eindverslag van audit 11-INFS-025 en dat van audit 11-BA119-016 van rechtswege contractueel nietig zijn, ongeldig zijn en geen gevolgen teweegbrengen, niet toewijst;

| 6. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest het overgelegde bewijs onjuist heeft beoordeeld waar het verklaart dat de Commissie heeft aangetoond dat Rose Vision betaling heeft ontvangen in het kader van de projecten sISI, 4NEM en SFERA; |
| --- | --- |

6.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest het overgelegde bewijs onjuist heeft beoordeeld waar het verklaart dat de Commissie heeft aangetoond dat Rose Vision betaling heeft ontvangen in het kader van de projecten sISI, 4NEM en SFERA;

| 7. | Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest, na te hebben erkend dat de Commissie inbreuk had gemaakt op de bij punt II.22, lid 1, van de algemene voorwaarden van het zevende kaderprogramma opgelegde geheimhoudingsplicht doordat zij derden informatie had verstrekt over audit 11-INFS-025 (punt 158 van het bestreden arrest), in de punten 159 en 160 zonder motivering verzoeksters verzoek afwijst, vast te stellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan de geheimhoudingsplicht in verband met de audits 11-INFS-025 en 11-BA119-016 (punt 215 van de schriftelijke opmerkingen van Rose Vision in zaak T-45/13 RENV van 12 september 2016); |
| --- | --- |

7.

Onjuiste rechtsopvatting voor zover het bestreden arrest, na te hebben erkend dat de Commissie inbreuk had gemaakt op de bij punt II.22, lid 1, van de algemene voorwaarden van het zevende kaderprogramma opgelegde geheimhoudingsplicht doordat zij derden informatie had verstrekt over audit 11-INFS-025 (punt 158 van het bestreden arrest), in de punten 159 en 160 zonder motivering verzoeksters verzoek afwijst, vast te stellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan de geheimhoudingsplicht in verband met de audits 11-INFS-025 en 11-BA119-016 (punt 215 van de schriftelijke opmerkingen van Rose Vision in zaak T-45/13 RENV van 12 september 2016);

| 8. | Grond voor vernietiging bestaande in de inbreuk op de contractuele bepalingen van de algemene voorwaarden van het zevende kaderprogramma en op het beginsel van contractuele rechtszekerheid, voor zover het bestreden arrest zijn goedkeuring hecht aan het feit dat bij de audits 11-INFS-025 en 11-BA119-016 aan Rose Vision nieuwe eisen worden gesteld, vervat in de financiële richtsnoeren 2011, ook al had audit 11-INFS-025 betrekking op de periode tussen 1 november 2009 en 31 oktober 2010 (voor het project FutureNEM) en op de periode tussen 1 januari 2010 en 31 december 2010 (voor de projecten FIRST en sISI); |
| --- | --- |

8.

Grond voor vernietiging bestaande in de inbreuk op de contractuele bepalingen van de algemene voorwaarden van het zevende kaderprogramma en op het beginsel van contractuele rechtszekerheid, voor zover het bestreden arrest zijn goedkeuring hecht aan het feit dat bij de audits 11-INFS-025 en 11-BA119-016 aan Rose Vision nieuwe eisen worden gesteld, vervat in de financiële richtsnoeren 2011, ook al had audit 11-INFS-025 betrekking op de periode tussen 1 november 2009 en 31 oktober 2010 (voor het project FutureNEM) en op de periode tussen 1 januari 2010 en 31 december 2010 (voor de projecten FIRST en sISI);

| 9. | Grond voor vernietiging bestaande in de onjuiste beoordeling van het overgelegde bewijs, met name van het door Rose Vision overgelegde stuk van 30 augustus 2012, waaraan het bestreden arrest zonder meer is voorbijgegaan; |
| --- | --- |

9.

Grond voor vernietiging bestaande in de onjuiste beoordeling van het overgelegde bewijs, met name van het door Rose Vision overgelegde stuk van 30 augustus 2012, waaraan het bestreden arrest zonder meer is voorbijgegaan;

| 10. | Grond voor vernietiging erin bestaande dat het bestreden arrest ten onrechte het verzoek om een schadevergoeding wegens buitencontractuele aansprakelijkheid heeft afgewezen; |
| --- | --- |

10.

Grond voor vernietiging erin bestaande dat het bestreden arrest ten onrechte het verzoek om een schadevergoeding wegens buitencontractuele aansprakelijkheid heeft afgewezen;

| 11. | Grond voor vernietiging bestaande in een gebrek aan motivering met betrekking tot de argumenten die zijn uiteengezet in deel XII van het verzoekschrift in zaak T-587/15, in de punten 112 tot en met 117 waarvan werd verzocht om een schadevergoeding wegens contractuele aansprakelijkheid, welke argumenten het bestreden arrest volstrekt niet heeft onderzocht. |
| --- | --- |

11.

Grond voor vernietiging bestaande in een gebrek aan motivering met betrekking tot de argumenten die zijn uiteengezet in deel XII van het verzoekschrift in zaak T-587/15, in de punten 112 tot en met 117 waarvan werd verzocht om een schadevergoeding wegens contractuele aansprakelijkheid, welke argumenten het bestreden arrest volstrekt niet heeft onderzocht.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/30 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 7 juni 2018 — Hampshire County Council/C.E., N.E.

(Zaak C-375/18)

(2018/C 268/36)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hampshire County Council

Verwerende partijen: C.E., N.E.

Prejudiciële vraag

Is een voorlopig verbod (beschermingsmaatregelen) dat de gerechten van een lidstaat in personam richten tot een overheidsinstantie van een andere lidstaat, teneinde te beletten dat die instantie de adoptie van kinderen regelt voor de gerechten van die andere lidstaat, in overeenstemming met het Unierecht en meer bepaald met de bepalingen van verordening (EG) nr. 2201/2003 (1), indien aan de basis van het voorlopige in personam verbod de noodzaak ligt de rechten te vrijwaren van partijen in uitvoeringsprocedures overeenkomstig hoofdstuk III van die verordening?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/31 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/31

---

Beroep ingesteld op 13 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Kroatië

(Zaak C-391/18)

(2018/C 268/37)

Procestaal: Kroatisch

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Mataija, M. Patakia, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Kroatië

Conclusies

| — | vaststellen dat de Republiek Kroatië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, juncto artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (PB 2011, L 199, blz. 48, speciale uitgave in het Kroatisch: hoofdstuk 15, deel 28, blz. 36) door de Commissie niet in kennis te stellen van haar nationaal programma voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Republiek Kroatië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, juncto artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (PB 2011, L 199, blz. 48, speciale uitgave in het Kroatisch: hoofdstuk 15, deel 28, blz. 36) door de Commissie niet in kennis te stellen van haar nationaal programma voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval;

| — | de Republiek Kroatië verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Kroatië verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom bepaalt dat de lidstaten de Commissie in kennis stellen van hun nationale programma’s voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval en van alle belangrijke verdere wijzigingen, terwijl artikel 15, lid 4, van die richtlijn bepaalt dat de lidstaten de Commissie zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 23 augustus 2015 een eerste keer in kennis stellen van de inhoud van hun nationale programma.

De Republiek Kroatië heeft het in de bovenstaande bepalingen bedoelde nationale programma nog steeds niet vastgesteld en in ieder geval nog niet aan de Commissie meegedeeld. Bijgevolg is de Republiek Kroatië de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, juncto artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom.

---

Gerecht

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/32 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/32

---

Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Tillotts Pharma/EUIPO — Ferring (XENASA)

(Zaak T-362/16) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk XENASA - Ouder Uniewoordmerk PENTASA - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 268/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Tillotts Pharma AG (Rheinfelden, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en D. Walicka, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ferring BV (Hoofddorp, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Fowler, solicitor, en D. Slopek, advocaat, vervolgens I. Fowler)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2016 (zaak R 3264/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Ferring en Tillotts Pharma

Dictum

| 1) | De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 29 april 2016 (zaak R 3264/2014-4) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 29 april 2016 (zaak R 3264/2014-4) wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van Tillotts Pharma AG. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van Tillotts Pharma AG.

| 3) | Ferring BV draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Ferring BV draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 314 van 29.8.2016.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/32 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/32

---

Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — HX/Raad

(Zaak T-408/16) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Beginsel ne bis in idem - Rechten van verdediging - Recht op een eerlijk proces - Motiveringsplicht - Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel - Kennelijk onjuiste beoordeling - Recht op eigendom - Evenredigheid - Recht op normale levensomstandigheden - Reputatieschade”))

(2018/C 268/39)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Verzoekende partij: HX (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: S. Koev en S. Klukowska, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk vertegenwoordigd door I. Gurov en G. Étienne, vervolgens door I. Gurov en A. Vitro, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2016, L 141, blz. 125), uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 van de Raad van 27 mei 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2016, L 141, blz. 30), besluit (GBVB) 2017/917 van de Raad van 29 mei 2017 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2017, L 139, blz. 62), en uitvoeringsverordening (EU) 2017/907 van de Raad van 29 mei 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2017, L 139, blz. 15), voor zover die handelingen verzoeker betreffen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | HX wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

HX wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 419 van 14.11.2016.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/33 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/33

---

Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — MIP Metro/EUIPO — AFNOR (N & NF TRADING)

(Zaak T-807/16) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk N & NF TRADING - Ouder Uniebeeldmerk NF ENVIRONNEMENT - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Geen grotere mate van onderscheidend vermogen van het oudere merk - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 268/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Association française de normalisation (AFNOR) (La Plaine Saint-Denis, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Fontaine, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2016 (zaak R 1109/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen AFNOR en MIP Metro Group Intellectual Property

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 22 van 23.1.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/34 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/34

---

Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER)

(Zaak T-859/16) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk EISKELLER - Oudere nationale woordmerken KELER en KELER 18 - Relatieve weigeringsgrond - Geen overeenstemmende tekens - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 268/41)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sociedad Anónima Damm (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: P. González-Bueno Catalán de Ocón en C. Aguilera Montáñez, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Harrington, D. Hanf, V. Ruzek en D. Walicka, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz GmbH & Co. KG (Au-Hallertau, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Thomas en V. Schwepler, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2016 (zaak R 2428/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Sociedad Anónima Damm en Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Sociedad Anónima Damm wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Sociedad Anónima Damm wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 38 van 6.2.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/35 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/35

---

Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Le Pen / Parlement

(Zaak T-86/17) (1)

((„Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire assistentie - Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen - Bevoegdheid van de secretaris-generaal - Rechten van de verdediging - Bewijslast - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Misbruik van bevoegdheid - Onafhankelijkheid van de leden - Feitelijke onjuistheid - Evenredigheid”))

(2018/C 268/42)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Marion Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, vervolgens M. Ceccaldi en ten slotte R. Bosselut, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Jensen, M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 5 december 2016 betreffende de terugvordering bij verzoekster van een in het kader van parlementaire assistentie onverschuldigd uitgekeerd bedrag van 298 497,87 EUR en van de desbetreffende debetnota van 6 december 2016.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Marion Le Pen wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Parlement, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding. |
| --- | --- |

2)

Marion Le Pen wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Parlement, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

| 3) | De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 104 van 3.4.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/35 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/35

---

Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Erwin Müller/EUIPO — Novus Tablet Technology Finland (NOVUS)

(Zaak T-89/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NOVUS - Oudere Uniewoord- en -beeldmerken NOVUS en novus - Relatieve weigeringsgrond - Soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EU) 2017/1001] - Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”])

(2018/C 268/43)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Erwin Müller GmbH (Lingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Grüger, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Mensing en M. Fischer, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Novus Tablet Technology Finland Oy (Turku, Finland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 november 2016 (zaak R 2413/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Erwin Müller en Novus Tablet Technology Finland

Dictum

| 1) | De beslissing van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 28 november 2016 (zaak R 2413/2015-4) wordt vernietigd voor zover ze betrekking heeft op de in de merkaanvraag bedoelde „houders voor mobiele telefoons”. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 28 november 2016 (zaak R 2413/2015-4) wordt vernietigd voor zover ze betrekking heeft op de in de merkaanvraag bedoelde „houders voor mobiele telefoons”.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Erwin Müller GmbH en het EUIPO zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Erwin Müller GmbH en het EUIPO zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 112 van 10.4.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/36 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/36

---

Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (LION’S HEAD global partners)

(Zaak T-310/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie - Beeldmerk LION’S HEAD global partners - Ouder Uniewoordmerk LION CAPITAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 268/44)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lion’s Head Global Partners LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: R. Nöske, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Lion Capital LLP (Londen) (vertegenwoordigers: D. Rose en J. Warner, solicitors)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 februari 2017 (zaak R 1477/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lion Capital en Lion’s Head Global Partners

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Lion’s Head Global Partners LLP wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Lion’s Head Global Partners LLP wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 231 van 17.7.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/37

---

Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Karl Storz/EUIPO (3D)

(Zaak T-413/17) (1)

([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk 3D - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] - Motiveringsplicht - Artikel 75, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001)”)

(2018/C 268/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Karl Storz GmbH & Co. KG (Tuttlingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Gruber en N. Siebertz, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 april 2017 (zaak R 1502/2016-2) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk 3D

Dictum

| 1) | De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 11 april 2017 (zaak R 1502/2016-2) wordt vernietigd, voor zover ze betrekking heeft op de waren „schrijfbehoeften” van klasse 16 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 11 april 2017 (zaak R 1502/2016-2) wordt vernietigd, voor zover ze betrekking heeft op de waren „schrijfbehoeften” van klasse 16 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Elke partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 277 van 21.8.2017.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/37

---

Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2018 — Spychalski/Commissie

(Zaak T-590/16) (1)

((„Openbare dienst - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD 177/10-ECO2013 - Beoordeling van de eerste taal - Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst - Kennelijke onbevoegdheid - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))

(2018/C 268/46)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Michał Spychalski (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: A. Żołyniak, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en G. Gattinara, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD 177/10-ECO2013, georganiseerd door het Europees Bureau voor personeelsselectie, om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst, en ten tweede tot verordening aan het tot aanstelling bevoegd gezag om de op basis van het algemeen vergelijkend onderzoek opgestelde reservelijst aan te vullen met verzoekers naam, onder voorbehoud dat de duur van de geldigheid van de aanvulling dezelfde is als die van de reservelijst

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen, deels omdat het kennelijk rechtens ongegrond is, deels omdat het Gerecht kennelijk onbevoegd is om daarvan kennis te nemen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen, deels omdat het kennelijk rechtens ongegrond is, deels omdat het Gerecht kennelijk onbevoegd is om daarvan kennis te nemen.

| 2) | Michał Spychalski wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Michał Spychalski wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 383 van 17.10.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-20/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/38 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/38

---

Beroep ingesteld op 24 april 2018 — Front Polisario/Raad

(Zaak T-275/18)

(2018/C 268/47)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Front populaire pour la libération de la Saguia-el-Hamra et du Rio de Oro (Front Polisario) (vertegenwoordiger: G. Devers, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | het bestreden besluit nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het bestreden besluit nietig verklaren;

| — | de Raad in de kosten verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Raad in de kosten verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van zijn beroep tegen besluit (EU) 2018/146 van de Raad van 22 januari 2018 betreffende de sluiting, namens de Unie, van de Euromediterrane luchtvaartovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds (PB 2018, L 26, blz. 4), voert verzoeker tien middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onbevoegdheid van de Raad tot het vaststellen van het bestreden besluit, aangezien de Unie en het Koninkrijk Marokko onbevoegd zijn om, in plaats van het volk van dit gebied, zoals vertegenwoordigd door het Front Polisario, internationale overeenkomsten te sluiten die de Westelijke Sahara omvatten. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onbevoegdheid van de Raad tot het vaststellen van het bestreden besluit, aangezien de Unie en het Koninkrijk Marokko onbevoegd zijn om, in plaats van het volk van dit gebied, zoals vertegenwoordigd door het Front Polisario, internationale overeenkomsten te sluiten die de Westelijke Sahara omvatten.

| 2. | Tweede middel: niet-nakoming van de verplichting om alle relevante gegevens van het geval te onderzoeken, aangezien de Raad is voorbijgegaan aan het feit dat de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten, gedurende twaalf jaar voorlopig is toegepast op het grondgebied van de Westelijke Sahara, in strijd met het eigen en afzonderlijke statuut van dat gebied. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: niet-nakoming van de verplichting om alle relevante gegevens van het geval te onderzoeken, aangezien de Raad is voorbijgegaan aan het feit dat de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten, gedurende twaalf jaar voorlopig is toegepast op het grondgebied van de Westelijke Sahara, in strijd met het eigen en afzonderlijke statuut van dat gebied.

| 3. | Derde middel: niet-nakoming van de verplichting om de kwestie van de eerbiediging van de grondrechten te onderzoeken, aangezien de Raad bij de vaststelling van het bestreden besluit de eerbiediging van de rechten van de mens in het bezette Sahrawigebied niet heeft onderzocht. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: niet-nakoming van de verplichting om de kwestie van de eerbiediging van de grondrechten te onderzoeken, aangezien de Raad bij de vaststelling van het bestreden besluit de eerbiediging van de rechten van de mens in het bezette Sahrawigebied niet heeft onderzocht.

| 4. | Vierde middel: schending van de rechten van verdediging, aangezien de Raad vóór de vaststelling van het bestreden besluit niet in overleg is getreden met het Front Polisario, de enige vertegenwoordiger van het volk van de Westelijke Sahara. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van de rechten van verdediging, aangezien de Raad vóór de vaststelling van het bestreden besluit niet in overleg is getreden met het Front Polisario, de enige vertegenwoordiger van het volk van de Westelijke Sahara.

| 5. | Vijfde middel: schending van de beginselen en wezenlijke waarden die leidend zijn voor het optreden van de Unie op het internationale toneel, aangezien de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten van toepassing is op het grondgebied van de Westelijke Sahara, in het kader van het annexionistische beleid van het Koninkrijk Marokko en de systematische schendingen van de grondrechten die de handhaving van dit beleid vergt. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van de beginselen en wezenlijke waarden die leidend zijn voor het optreden van de Unie op het internationale toneel, aangezien de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten van toepassing is op het grondgebied van de Westelijke Sahara, in het kader van het annexionistische beleid van het Koninkrijk Marokko en de systematische schendingen van de grondrechten die de handhaving van dit beleid vergt.

| 6. | Zesde middel: schending van het recht van zelfbeschikking, aangezien de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten van toepassing is op de Westelijke Sahara in strijd met het eigen en afzonderlijke statuut van dit gebied en met het recht van het Sahrawivolk op eerbiediging van de territoriale integriteit van zijn grondgebied. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: schending van het recht van zelfbeschikking, aangezien de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten van toepassing is op de Westelijke Sahara in strijd met het eigen en afzonderlijke statuut van dit gebied en met het recht van het Sahrawivolk op eerbiediging van de territoriale integriteit van zijn grondgebied.

| 7. | Zevende middel: schending van het beginsel van de relatieve werking van verdragen, aangezien het volk van de Westelijke Sahara, zoals vertegenwoordigd door het Front Polisario, niet heeft ingestemd met de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: schending van het beginsel van de relatieve werking van verdragen, aangezien het volk van de Westelijke Sahara, zoals vertegenwoordigd door het Front Polisario, niet heeft ingestemd met de internationale overeenkomst die bij het bestreden besluit is gesloten.

| 8. | Achtste middel: schending van het luchtruim van de Westelijke Sahara, aangezien het bestreden besluit door het bekrachtigen van de onrechtmatige praktijk die is ontstaan door de voorlopige toepassing van de bij dit besluit gesloten internationale overeenkomst tot gevolg zou hebben dat het Sahrawiluchtruim binnen de werkingssfeer van deze overeenkomst valt. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: schending van het luchtruim van de Westelijke Sahara, aangezien het bestreden besluit door het bekrachtigen van de onrechtmatige praktijk die is ontstaan door de voorlopige toepassing van de bij dit besluit gesloten internationale overeenkomst tot gevolg zou hebben dat het Sahrawiluchtruim binnen de werkingssfeer van deze overeenkomst valt.

| 9. | Negende middel: schending van het recht van internationale aansprakelijkheid, aangezien de Unie door het bestreden besluit haar verplichting de illegale bezetting van de Westelijke Sahara niet te erkennen niet nakomt en voorts hulp en bijstand verleent aan de handhaving van deze situatie. |
| --- | --- |

9.

Negende middel: schending van het recht van internationale aansprakelijkheid, aangezien de Unie door het bestreden besluit haar verplichting de illegale bezetting van de Westelijke Sahara niet te erkennen niet nakomt en voorts hulp en bijstand verleent aan de handhaving van deze situatie.

| 10. | Tiende middel: schending van de verplichting de internationale rechten van de mens en het internationale humanitaire recht te doen eerbiedigen, aangezien de eerbiediging door de Unie van haar internationale verplichtingen ten opzichte van het volk van de Westelijke Sahara ten minste inhoudt dat de Raad zich onthoudt van vaststelling van het bestreden besluit, voor zover het bestreden besluit de inwerkingtreding mogelijk maakt van een internationale overeenkomst die van toepassing is op het gedeelte van de Westelijke Sahara onder Marokkaanse bezetting. |
| --- | --- |

10.

Tiende middel: schending van de verplichting de internationale rechten van de mens en het internationale humanitaire recht te doen eerbiedigen, aangezien de eerbiediging door de Unie van haar internationale verplichtingen ten opzichte van het volk van de Westelijke Sahara ten minste inhoudt dat de Raad zich onthoudt van vaststelling van het bestreden besluit, voor zover het bestreden besluit de inwerkingtreding mogelijk maakt van een internationale overeenkomst die van toepassing is op het gedeelte van de Westelijke Sahara onder Marokkaanse bezetting.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/39 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/39

---

Beroep ingesteld op 16 mei 2018 — Hongarije / Commissie

(Zaak T-306/18)

(2018/C 268/48)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér, G. Koós en G. Tornyai, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | besluit (EU) 2018/262 van de Commissie van 14 februari 2018 betreffende het voorgestelde burgerinitiatief „We are a welcoming Europe, let us help!” (1) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit (EU) 2018/262 van de Commissie van 14 februari 2018 betreffende het voorgestelde burgerinitiatief „We are a welcoming Europe, let us help!” (1) nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Schending van artikel 4, lid 2, onder b), c) en d), en lid 3, van verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (2)

  Het eerste en het tweede onderdeel van het bij het bestreden besluit geregistreerde Europees burgerinitiatief vallen zichtbaar buiten het kader van de bevoegdheden van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling ter uitvoering van de Verdragen. Daarom wordt met de registratie van het initiatief inbreuk gemaakt op artikel 4, lid 2, onder b), en lid 3, van verordening nr. 211/2011. Bovendien levert het eerste onderdeel van het initiatief misbruik op, zodat er tevens sprake is van schending van artikel 4, lid 2, onder c), van die verordening. Van het tweede onderdeel kan worden aangenomen dat het kan leiden tot een resultaat dat in strijd is met de waarden van de Unie die zijn neergelegd in artikel 2 VEU, zodat het ook strijdig is met artikel 4, lid 2, onder d), van dezelfde verordening. |
| --- | --- |

1.

Schending van artikel 4, lid 2, onder b), c) en d), en lid 3, van verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (2)

Het eerste en het tweede onderdeel van het bij het bestreden besluit geregistreerde Europees burgerinitiatief vallen zichtbaar buiten het kader van de bevoegdheden van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling ter uitvoering van de Verdragen. Daarom wordt met de registratie van het initiatief inbreuk gemaakt op artikel 4, lid 2, onder b), en lid 3, van verordening nr. 211/2011. Bovendien levert het eerste onderdeel van het initiatief misbruik op, zodat er tevens sprake is van schending van artikel 4, lid 2, onder c), van die verordening. Van het tweede onderdeel kan worden aangenomen dat het kan leiden tot een resultaat dat in strijd is met de waarden van de Unie die zijn neergelegd in artikel 2 VEU, zodat het ook strijdig is met artikel 4, lid 2, onder d), van dezelfde verordening.

| 2. | Schending van artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
  Het bestreden besluit voldoet niet aan de vereisten die voortvloeien uit de motiveringsplicht, zodat het inbreuk maakt op de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU en op het recht op behoorlijk bestuur dat is neergelegd in artikel 41 van het Handvest. In wezen vermeldt het bestreden besluit niet waarom de Commissie van mening was dat er voor het derde onderdeel van het initiatief een passende rechtsgrondslag bestaat en dat de Unie met betrekking daartoe wetgevingsbevoegdheid toekomt, dat wil zeggen dat voldaan is aan de voorwaarde voor registratie die wordt gesteld in artikel 4, lid 2, onder b), van verordening nr. 211/2011. |
| --- | --- |

2.

Schending van artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

Het bestreden besluit voldoet niet aan de vereisten die voortvloeien uit de motiveringsplicht, zodat het inbreuk maakt op de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU en op het recht op behoorlijk bestuur dat is neergelegd in artikel 41 van het Handvest. In wezen vermeldt het bestreden besluit niet waarom de Commissie van mening was dat er voor het derde onderdeel van het initiatief een passende rechtsgrondslag bestaat en dat de Unie met betrekking daartoe wetgevingsbevoegdheid toekomt, dat wil zeggen dat voldaan is aan de voorwaarde voor registratie die wordt gesteld in artikel 4, lid 2, onder b), van verordening nr. 211/2011.

---

(1)  PB 2018, L 49, blz. 64.

(2)  PB 2011, L 65, blz. 1, met rectificatie in PB 2012, L 94, blz. 49.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/40 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/40

---

Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — VI.TO./EUIPO — Bottega (Vorm van een roze fles)

(Zaak T-325/18)

(2018/C 268/49)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Vinicola Tombacco (VI.TO.) Srl (Trebaseleghe, Italië) (vertegenwoordiger: L. Giove, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sandro Bottega (Colle Umberto, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (vorm van een roze fles) — Uniemerk nr. 12 309 795

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2018 in zaak R 1037/2017-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | onjuiste beoordeling van de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

onjuiste beoordeling van de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | onjuiste beoordeling van de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder e), i), ii) en iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

onjuiste beoordeling van de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder e), i), ii) en iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/41 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/41

---

Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Gas Natural/Commissie

(Zaak T-328/18)

(2018/C 268/50)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Gas Natural SDG, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: F. González Díaz en V. Romero Algarra, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Ontvankelijk- en gegrondverklaring van de in het verzoekschrift aangevoerde middelen tot nietigverklaring. |
| --- | --- |

—

Ontvankelijk- en gegrondverklaring van de in het verzoekschrift aangevoerde middelen tot nietigverklaring.

| — | Nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU van het besluit van de Commissie van 27 november 2017 in zaak SA.47912 (2017/NN), waarbij de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU wordt ingeleid ten aanzien van de milieustimuleringsmaatregel die het Koninkrijk Spanje heeft getroffen ten behoeve van de thermische centrales op steenkool. |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU van het besluit van de Commissie van 27 november 2017 in zaak SA.47912 (2017/NN), waarbij de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU wordt ingeleid ten aanzien van de milieustimuleringsmaatregel die het Koninkrijk Spanje heeft getroffen ten behoeve van de thermische centrales op steenkool.

| — | Verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

Verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij het bestreden besluit wordt de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU ingeleid met betrekking tot de milieustimuleringsmaatregel die het Koninkrijk Spanje heeft getroffen ten behoeve van de thermische centrales op steenkool.

Volgens verzoekster volgt uit het bestreden besluit dat de Commissie betwijfelt of de emissiegrenswaarden die zijn opgelegd aan de centrales waarvoor de milieustimuleringsmaatregel is bedoeld, enkel beogen de beschermingsniveaus toe te passen die worden vereist door de Unieregeling, met name door richtlijn 2001/80/EG, die van toepassing was op de thermische centrales op steenkool. Als dat het geval zou zijn, zou er van de betrokken maatregel geen enkel stimulerend effect uitgaan. Voorts zou de milieustimuleringsmaatregel in strijd zijn met het Unierechtelijke beginsel op het gebied van staatssteun volgens hetwelk de lidstaten ondernemingen geen overheidssteun kunnen verlenen om die ondernemingen in staat te stellen te voldoen aan dwingende Unierechtelijke normen.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan:

| 1. | Schending van de motiveringsplicht met betrekking tot het selectieve karakter van de maatregel.






  — | Verzoekster stelt dat de Commissie geen informatie verstrekt waaruit duidelijk en ondubbelzinnig kan worden opgemaakt waarom de onderzochte maatregel selectief is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. In het bijzonder legt de Commissie niet uit of de thermische centrales op steenkool zich in een situatie bevinden die feitelijk en rechtens vergelijkbaar is met die van de overige thermische centrales en of, in voorkomend geval, de betrokken stimuleringsmaatregel „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU kan begunstigen ten opzichte van andere ondernemingen die zich in een feitelijk en rechtens vergelijkbare situatie bevinden, gelet op het doel van de maatregel in kwestie. |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van de motiveringsplicht met betrekking tot het selectieve karakter van de maatregel.

—

Verzoekster stelt dat de Commissie geen informatie verstrekt waaruit duidelijk en ondubbelzinnig kan worden opgemaakt waarom de onderzochte maatregel selectief is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. In het bijzonder legt de Commissie niet uit of de thermische centrales op steenkool zich in een situatie bevinden die feitelijk en rechtens vergelijkbaar is met die van de overige thermische centrales en of, in voorkomend geval, de betrokken stimuleringsmaatregel „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU kan begunstigen ten opzichte van andere ondernemingen die zich in een feitelijk en rechtens vergelijkbare situatie bevinden, gelet op het doel van de maatregel in kwestie.

| 2. | Subsidiair, schending van artikel 107, lid 1, VWEU, wat het selectieve karakter van de maatregel betreft.






  — | Verzoekster stelt dat de vergoeding die ter verdere ondersteuning van investeringen is toegekend aan de thermische centrales op steenkool in geen enkel opzicht een selectieve maatregel kan uitmaken, aangezien die vergoeding er enkel op is gericht alle belangrijke investeringen van na 1998 op dezelfde voet te stellen, los van de gebruikte technologie en/of ongeacht of de betrokken centrales warmtekrachtcentrales dan wel steenkoolcentrales zijn, zij het dat de hoogte van de vergoeding varieert volgens het belang van de centrale. |
| --- | --- | --- |

2.

Subsidiair, schending van artikel 107, lid 1, VWEU, wat het selectieve karakter van de maatregel betreft.

—

Verzoekster stelt dat de vergoeding die ter verdere ondersteuning van investeringen is toegekend aan de thermische centrales op steenkool in geen enkel opzicht een selectieve maatregel kan uitmaken, aangezien die vergoeding er enkel op is gericht alle belangrijke investeringen van na 1998 op dezelfde voet te stellen, los van de gebruikte technologie en/of ongeacht of de betrokken centrales warmtekrachtcentrales dan wel steenkoolcentrales zijn, zij het dat de hoogte van de vergoeding varieert volgens het belang van de centrale.

| — | Hoe dan ook, en zelfs als de vaststellingen van de Commissie in het bestreden besluit juist zijn — quod non –, volgens verzoekster verkeerden de steenkoolcentrales, gelet op hun economische omstandigheden en hun juridische positie, niet in een situatie die rechtens en feitelijk vergelijkbaar was met die van de centrales die op een ander soort energie werken. De steenkoolcentrales waren immers de enige van vóór 1998 die zich genoopt zagen zware investeringen te doen om operationeel te blijven en die, zonder de betrokken vergoeding, tot sluiting gedoemd zouden zijn geweest, wat de zekerheid van voorziening van het Spaanse elektriciteitsstelsel in gevaar zou hebben gebracht. |
| --- | --- |

—

Hoe dan ook, en zelfs als de vaststellingen van de Commissie in het bestreden besluit juist zijn — quod non –, volgens verzoekster verkeerden de steenkoolcentrales, gelet op hun economische omstandigheden en hun juridische positie, niet in een situatie die rechtens en feitelijk vergelijkbaar was met die van de centrales die op een ander soort energie werken. De steenkoolcentrales waren immers de enige van vóór 1998 die zich genoopt zagen zware investeringen te doen om operationeel te blijven en die, zonder de betrokken vergoeding, tot sluiting gedoemd zouden zijn geweest, wat de zekerheid van voorziening van het Spaanse elektriciteitsstelsel in gevaar zou hebben gebracht.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/42 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/42

---

Beroep ingesteld op 30 mei 2018 — Eagle IP/EUIPO — Consolidated Artists (LILLY e VIOLETTA)

(Zaak T-336/18)

(2018/C 268/51)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Eagle IP Ltd (Valletta, Malta) (vertegenwoordiger: M. Müller, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Consolidated Artists BV (Rotterdam, Nederland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster in de procedure bij het Gerecht

Betrokken merk: Uniewoordmerk LILLY e VIOLETTA — inschrijvingsaanvraag nr. 12 723 086

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2018 in zaak R 1489/2015-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in verzoeksters kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in verzoeksters kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/43 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/43

---

Beroep ingesteld op 30 mei 2018 — Enterprise Holdings/EUIPO (E PLUS)

(Zaak T-339/18)

(2018/C 268/52)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Enterprise Holdings, Inc. (Saint Louis, Missouri, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Aanvraag voor Uniewoordmerk E PLUS — inschrijvingsaanvraag nr. 16 377 079

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 maart 2018 in zaak R 2141/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | toewijzing van de publicatieaanvraag; |
| --- | --- |

—

toewijzing van de publicatieaanvraag;

| — | verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en verzoeksters kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en verzoeksters kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 7 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/43 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/43

---

Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — BNP Paribas / ECB

(Zaak T-345/18)

(2018/C 268/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

| — | het besluit van de ECB nr. ECB-SSM-2018-FRBNP-17 van 26 april 2018, en met name de punten 9.1, 9.2 en 9.3 ervan, gedeeltelijk nietig verklaren voor zover daarin is voorzien in een mindering van de onherroepelijke betalingstoezeggingen die op individuele, gesubconsolideerde of geconsolideerde basis zijn gedaan aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF), de nationale afwikkelingsfondsen en de depositogarantiestelsels (DGS) voor tier 1-kernkapitaal; |
| --- | --- |

—

het besluit van de ECB nr. ECB-SSM-2018-FRBNP-17 van 26 april 2018, en met name de punten 9.1, 9.2 en 9.3 ervan, gedeeltelijk nietig verklaren voor zover daarin is voorzien in een mindering van de onherroepelijke betalingstoezeggingen die op individuele, gesubconsolideerde of geconsolideerde basis zijn gedaan aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF), de nationale afwikkelingsfondsen en de depositogarantiestelsels (DGS) voor tier 1-kernkapitaal;

| — | de ECB verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

de ECB verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag. In dit verband voert verzoekster aan dat met het bestreden besluit een nieuwe maatregel van algemene strekking in het leven wordt geroepen die duidelijk de toepasselijke bepalingen voor de uitoefening van verweersters taken inzake het prudentieel toezicht overschrijdt.
  Door een besluit vast te stellen zonder voorafgaande risicoanalyse van de solvabiliteit en de liquiditeit en zonder rekening te houden met het risicoprofiel van verzoekster, heeft verweerster voorts haar bevoegdheden uit hoofde van artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16 van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank (ECB) specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63) (hierna: „GTM-verordening”) overschreden.
  Ten slotte is verzoekster van mening dat artikel 16, lid 1, onder c), van de GTM-verordening de ECB niet toestaat op te treden ten einde voor „betere informatie over de risico’s” te zorgen en dat artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 2, onder d), van de GTM-verordening niet toelaten dat prudentiële maatregelen worden vastgesteld met betrekking tot onderwerpen die buiten de balans vallen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag. In dit verband voert verzoekster aan dat met het bestreden besluit een nieuwe maatregel van algemene strekking in het leven wordt geroepen die duidelijk de toepasselijke bepalingen voor de uitoefening van verweersters taken inzake het prudentieel toezicht overschrijdt.

Door een besluit vast te stellen zonder voorafgaande risicoanalyse van de solvabiliteit en de liquiditeit en zonder rekening te houden met het risicoprofiel van verzoekster, heeft verweerster voorts haar bevoegdheden uit hoofde van artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16 van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank (ECB) specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63) (hierna: „GTM-verordening”) overschreden.

Ten slotte is verzoekster van mening dat artikel 16, lid 1, onder c), van de GTM-verordening de ECB niet toestaat op te treden ten einde voor „betere informatie over de risico’s” te zorgen en dat artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 2, onder d), van de GTM-verordening niet toelaten dat prudentiële maatregelen worden vastgesteld met betrekking tot onderwerpen die buiten de balans vallen.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting aangezien verweerster een onjuiste uitlegging heeft gegeven aan de Unierechtelijke teksten die kredietinstellingen toestaan om aan een deel van hun verplichtingen ten aanzien van de afwikkelingsfondsen en depositogarantiestelsels via onherroepelijke betalingstoezeggingen te voldoen. Het bestreden besluit is in strijd met de doelstellingen en het oogmerk van de toepasselijke regels aangezien het niet strookt met de bedoeling van de wetgever zoals die uit de invoering van die instrumenten blijkt. Hierdoor wordt met dat besluit aan de betrokken bepalingen hun nuttige werking ontnomen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting aangezien verweerster een onjuiste uitlegging heeft gegeven aan de Unierechtelijke teksten die kredietinstellingen toestaan om aan een deel van hun verplichtingen ten aanzien van de afwikkelingsfondsen en depositogarantiestelsels via onherroepelijke betalingstoezeggingen te voldoen. Het bestreden besluit is in strijd met de doelstellingen en het oogmerk van de toepasselijke regels aangezien het niet strookt met de bedoeling van de wetgever zoals die uit de invoering van die instrumenten blijkt. Hierdoor wordt met dat besluit aan de betrokken bepalingen hun nuttige werking ontnomen.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel, omdat de opgelegde mindering van de onherroepelijke betalingstoezeggingen niet passend en niet nodig is tegen de achtergrond van een louter hypothetisch en reeds gedekt risico. Volgens verzoekster is een dergelijke maatregel onevenredig in verhouding tot het doel dat de ECB zelf voorop heeft gesteld, namelijk „correcte informatie over financiële risico’s verstrekken”. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel, omdat de opgelegde mindering van de onherroepelijke betalingstoezeggingen niet passend en niet nodig is tegen de achtergrond van een louter hypothetisch en reeds gedekt risico. Volgens verzoekster is een dergelijke maatregel onevenredig in verhouding tot het doel dat de ECB zelf voorop heeft gesteld, namelijk „correcte informatie over financiële risico’s verstrekken”.

| 4. | Vierde middel, gebaseerd op een kennelijke beoordelingsfout en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. Verzoekster betoogt dat verweerster het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door voor een instrument (mindering op kapitaalbestanddelen) te kiezen dat kennelijk ongeschikt is voor het nagestreefde doel (correcte informatie over de risico’s verstrekken), daar zij niet de passende conclusies uit haar eigen beoordeling heeft getrokken. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, gebaseerd op een kennelijke beoordelingsfout en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. Verzoekster betoogt dat verweerster het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door voor een instrument (mindering op kapitaalbestanddelen) te kiezen dat kennelijk ongeschikt is voor het nagestreefde doel (correcte informatie over de risico’s verstrekken), daar zij niet de passende conclusies uit haar eigen beoordeling heeft getrokken.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/45 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/45

---

Beroep ingesteld op 29 mei 2018 — Advance Magazine Publishers/EUIPO — Enovation Brands (VOGUE)

(Zaak T-346/18)

(2018/C 268/54)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Alkin, barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Enovation Brands, Inc. (Aventura, Florida, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniemerkaanvraag — inschrijvingsaanvraag nr. 12 010 039

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 maart 2018 in zaak R 259/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van het gedeelte van de bestreden beslissing betreffende regel 20, lid 7, onder c), regel 50, lid 1, van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het gedeelte van de bestreden beslissing betreffende regel 20, lid 7, onder c), regel 50, lid 1, van de uitvoeringsverordening;

| — | verwijzing van de andere partij in verzoeksters kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de andere partij in verzoeksters kosten.

Aangevoerd middel

| — | Schending van regel 20, lid 7, onder c), en van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95. |
| --- | --- |

—

Schending van regel 20, lid 7, onder c), en van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/45 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/45

---

Beroep ingesteld op 6 juni 2018 — KID-Systeme/EUIPO — Sky (SKYFi)

(Zaak T-354/18)

(2018/C 268/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: KID-Systeme GmbH (Buxtehude, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze, G. Würtenberger en T. Wittmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sky plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk SKYFi — inschrijvingsaanvraag nr. 12 189 502

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 maart 2018 in zaak R 106/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

| — | schending van de artikel 8, lid 1, en van de artikelen 46, 47, 67, 70, 71, 94 en 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement; |
| --- | --- |

—

schending van de artikel 8, lid 1, en van de artikelen 46, 47, 67, 70, 71, 94 en 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement;

| — | schending van artikel 2, lid 2, artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 2, artikel 8, lid 9, de artikelen 27 en 71 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 2, lid 2, artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 2, artikel 8, lid 9, de artikelen 27 en 71 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/46 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/46

---

Beroep ingesteld op 7 juni 2018 — Volvo Trademark/EUIPO — Paalupaikka (V V-wheels)

(Zaak T-356/18)

(2018/C 268/56)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordigers: T. Dolde, advocaat, en M. Hawkins, Solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Paalupaikka Oy (Iisalmi, Finland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Aanvraag voor Uniebeeldmerk V V-WHEELS — inschrijvingsaanvraag nr. 14 439 053

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 maart 2018 in zaak R 1852/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen voor de oppositieafdeling en de vierde kamer van beroep van het EUIPO. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen voor de oppositieafdeling en de vierde kamer van beroep van het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 72, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 72, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/47 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/47

---

Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Luz Saúde/EUIPO — Clínica La Luz (HOSPITAL DA LUZ)

(Zaak T-357/18)

(2018/C 268/57)

Taal van het verzoekschrift: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Luz Saúde SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: G. Gentil Anastácio en P. Guerra e Andrade, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Clínica La Luz (Madrid, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk HOSPITAL DA LUZ — inschrijvingsaanvraag nr. 14 791 495

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 april 2018 in zaak R 2084/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover daarbij de aanvraag tot inschrijving van het betrokken merk ten dele is afgewezen, en wijziging van de bestreden beslissing, zodat de aanvraag wordt toegewezen; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover daarbij de aanvraag tot inschrijving van het betrokken merk ten dele is afgewezen, en wijziging van de bestreden beslissing, zodat de aanvraag wordt toegewezen;

| — | verwijzing van het EUIPO in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in alle kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b) van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b) van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/48 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/48

---

Beroep ingesteld op 11 juni 2018 — Arçelik/EUIPO (MicroGarden)

(Zaak T-364/18)

(2018/C 268/58)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Arçelik AS (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordiger: A. Franke, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk MicroGarden — inschrijvingsaanvraag nr. 16 971 988

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 april 2018 in zaak R 163/2018-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/48 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/48

---

Beroep ingesteld op 19 juni 2018 — ABB/EUIPO (FLEXLOADER)

(Zaak T-373/18)

(2018/C 268/59)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: ABB AB (Västerås, Zweden) (vertegenwoordigers: M. Hartmann en S. Fröhlich, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk FLEXLOADER — inschrijvingsaanvraag nr. 17 099 474

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 29 maart 2018 in zaak R 93/2018-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 30.7.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 268/49 |
| --- | --- | --- | --- |

30.7.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 268/49

---

Beschikking van het Gerecht van 12 juni 2018 — Capo d’Anzio/Commissie

(Zaak T-425/17) (1)

(2018/C 268/60)

Procestaal: Italiaans

De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 277 van 21.8.2017.

---