# Publicatieblad C 285/13 a

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 285 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 61e jaargang13 augustus 2018 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 285

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

61e jaargang13 augustus 2018

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2018/C 285/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2018/C 285/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2018/C 285/02 | Zaak C-557/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Malta (Niet-nakoming — Richtlijn 2009/147/EG — Behoud van de vogelstand — Vangen en houden van levende dieren — Soorten die behoren tot de familie van de vinkachtigen — Verbod — Afwijkende nationale regeling — Afwijkingsbevoegdheid van de lidstaten — Voorwaarden) | 2 |
| 2018/C 285/03 | Zaak C-5/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 — Republiek Polen / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring — Besluit (EU) 2015/1814 — Bepaling van de rechtsgrondslag — Inaanmerkingneming van de gevolgen van de handeling — Geen — Artikel 192, lid 1, VWEU — Artikel 192, lid 2, eerste alinea, onder c), VWEU — Maatregelen die de keuze van een lidstaat tussen verschillende energiebronnen en de algemene opzet van zijn energievoorziening aanzienlijk beïnvloeden — Beginsel van loyale samenwerking — Artikel 15 VEU — Bevoegdheden van de Europese Raad — Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel — Evenredigheidsbeginsel — Effectbeoordeling] | 3 |
| 2018/C 285/04 | Zaak C-15/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht / Ewald Baumeister (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijn 2004/39/EG — Artikel 54, lid 1 — Omvang van de verplichting van de nationale financiële toezichthoudende autoriteiten om het beroepsgeheim te eerbiedigen — Begrip vertrouwelijke gegevens) | 3 |
| 2018/C 285/05 | Zaak C-181/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Sadikou Gnandi / Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Richtlijn 2008/115/EG — Artikel 3, punt 2 — Begrip illegaal verblijf — Artikel 6 — Vaststelling van een terugkeerbesluit zonder de uitkomst van het beroep tegen de afwijzing van het verzoek om internationale bescherming door de beslissingsautoriteit af te wachten — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 — Beginsel van non-refoulement — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Toestemming om in een lidstaat te blijven) | 4 |
| 2018/C 285/06 | Zaak C-480/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Fidelity Funds e.a. / Skatteministeriet [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal en vrijheid van betalingsverkeer — Beperkingen — Heffing van belasting over dividenden die worden uitgekeerd aan instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) — Dividenden die door een in een lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten icbe — Vrijstelling voor dividenden die door een in een lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan ingezeten icbe’s — Rechtvaardigingsgronden — Evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten — Samenhang van het belastingstelsel — Evenredigheid] | 5 |
| 2018/C 285/07 | Zaak C-543/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 21 juni 2018 — Europese Commissie / Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Artikel 5, leden 5 en 7 — Bijlage II, A, punten 1 tot en met 3 en 5 — Bijlage III, lid 1, punten 1 tot en met 3, en lid 2 — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Ontoereikende aard van de geldende maatregelen — Aanvullende of verscherpte maatregelen — Herziening van het actieprogramma — Beperking van het op of in de bodem brengen — Evenwichtige bemesting — Periodes voor het op of in de bodem brengen — Capaciteit van opslagtanks voor dierlijke mest — Het op of in de bodem brengen op steile hellingen en op bevroren of met sneeuw bedekt land) | 6 |
| 2018/C 285/08 | Zaak C-681/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group / Orifarm GmbH [Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Octrooiwetgeving — Akten van toetreding tot de Europese Unie van 2003, 2005 en 2012 — Specifiek mechanisme — Toepasselijkheid op parallelinvoer — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Product dat in een lidstaat wordt beschermd door een aanvullend beschermingscertificaat en in een andere lidstaat in de handel wordt gebracht door de houder van het basisoctrooi — Uitputting van intellectuele- en industriële-eigendomsrechten — Ontbreken van een basisoctrooi in de nieuwe lidstaten — Verordening (EG) nr. 1901/2006 — Verlenging van de beschermingstermijn] | 7 |
| 2018/C 285/09 | Zaak C-1/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino — Italië) — Petronas Lubricants Italy SpA / Livio Guida [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst — Artikel 20, lid 2 — Werkgever die wordt opgeroepen voor de gerechten van de lidstaat waar hij woonplaats heeft — Tegenvordering van de werkgever — Keuze van het bevoegde gerecht] | 8 |
| 2018/C 285/10 | Zaak C-20/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — procedure ingeleid door Vincent Pierre Oberle [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Artikel 4 — Algemene bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat om uitspraak te doen over de erfopvolging in haar geheel — Nationale regeling die de internationale bevoegdheid voor de opstelling van nationale erfrechtverklaringen regelt — Europese erfrechtverklaring] | 8 |
| 2018/C 285/11 | Zaak C-108/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — UAB Enteco Baltic / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 143, lid 1, onder d), en artikel 143, lid 2 — Vrijstellingen van btw bij invoer — Invoer gevolgd door een intracommunautaire levering — Voorwaarden — Bewijs van verzending of vervoer van goederen naar een andere lidstaat — Vervoer onder een accijnsschorsingsregeling — Overdracht van de macht om over de goederen te beschikken aan de afnemer — Belastingfraude — Geen verplichting voor de bevoegde autoriteit om de belastingplichtige te helpen bij het vergaren van de nodige inlichtingen om te bewijzen dat aan de vrijstellingsvoorwaarden is voldaan] | 9 |
| 2018/C 285/12 | Zaak C-307/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 26 mei 2017 — EUflight.de GmbH/TUIfly GmbH | 10 |
| 2018/C 285/13 | Zaak C-311/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 29 mei 2017 — Jeannine Wieczarkowiecz/TUIfly GmbH | 11 |
| 2018/C 285/14 | Zaak C-316/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 mei 2017 — Rainer Hadamek e.a./TUIfly GmbH | 11 |
| 2018/C 285/15 | Zaak C-317/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 mei 2017 — Gerhard Schneider en Christa Schneider/TUIfly GmbH | 11 |
| 2018/C 285/16 | Zaak C-353/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Iris Michardt en Detlef Michardt/TUIfly GmbH | 12 |
| 2018/C 285/17 | Zaak C-354/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Birgit Förg/TUIfly GmbH | 12 |
| 2018/C 285/18 | Zaak C-355/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Lutz Leupolt/TUIfly GmbH | 12 |
| 2018/C 285/19 | Zaak C-356/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Johannes Büker en Ursula Münsterteicher/TUIfly GmbH | 13 |
| 2018/C 285/20 | Zaak C-357/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Lydia Wieczorek en Paul Wieczorek/TUIfly GmbH | 13 |
| 2018/C 285/21 | Zaak C-358/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Walter Langguth en Elke Langguth/TUIfly GmbH | 13 |
| 2018/C 285/22 | Zaak C-359/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Marcel Lutz e.a./TUIfly GmbH | 14 |
| 2018/C 285/23 | Zaak C-360/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Nicole Hofmann/TUIfly GmbH | 14 |
| 2018/C 285/24 | Zaak C-361/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Ole Feuser/TUIfly GmbH | 14 |
| 2018/C 285/25 | Zaak C-362/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Boris Feuser/TUIfly GmbH | 15 |
| 2018/C 285/26 | Zaak C-394/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 juni 2017 — Ines Ewen/TUIfly GmbH | 15 |
| 2018/C 285/27 | Zaak C-403/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 4 juli 2017 — Petra Nünemann/TUIfly GmbH | 15 |
| 2018/C 285/28 | Zaak C-409/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 7 juli 2017 — Barbara Yvette Müller e.a./ x | 16 |
| 2018/C 285/29 | Zaak C-429/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 juli 2017 — Bially e.a./TUIfly GmbH | 16 |
| 2018/C 285/30 | Zaak C-274/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeits- und Sozialgericht Wien (Oostenrijk) op 23 april 2018 — Minoo Schuch-Ghannadan / Medizinische Universität Wien | 16 |
| 2018/C 285/31 | Zaak C-282/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2018 door The Green Effort Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-794/17, The Green Effort Ltd / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 17 |
| 2018/C 285/32 | Zaak C-289/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 26 april 2018 — KAMU Passenger & IT Services GmbH / Türk Hava Yollari A.O. — T.H.Y. Turkish Airlines | 19 |
| 2018/C 285/33 | Zaak C-299/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 2 mei 2018 — Stefan Neldner / Eurowings GmbH | 19 |
| 2018/C 285/34 | Zaak C-301/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Bonn (Duitsland) op 4 mei 2018 — Thomas Leonhard/DSL Bank | 20 |
| 2018/C 285/35 | Zaak C-322/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2018 — Schiaffini Travel SpA/Comune di Latina | 20 |
| 2018/C 285/36 | Zaak C-324/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 15 mei 2018 — Sicilville Srl / Comune di Brescia | 21 |
| 2018/C 285/37 | Zaak C-332/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2018 door Mytilinaios Anonymi Etairia/Omilos Epicheiriseon tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 maart 2018 in zaak T-542/11 RENV, Alouminion tis Ellados VEAE/Europese Commissie | 22 |
| 2018/C 285/38 | Zaak C-333/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Lombardi Srl/Comune di Auletta e.a. | 23 |
| 2018/C 285/39 | Zaak C-337/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Via Lattea Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto | 23 |
| 2018/C 285/40 | Zaak C-338/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Cooperativa Novalat Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto | 24 |
| 2018/C 285/41 | Zaak C-339/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Veneto Latte Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto | 25 |
| 2018/C 285/42 | Zaak C-347/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano (Italië) op 28 mei 2018 — Avv. Alessandro Salvoni / Anna Maria Fiermonte | 26 |
| 2018/C 285/43 | Zaak C-352/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Reus (Spanje) op 30 mei 2018 — Jaime Cardus Suárez/Catalunya Caixa S.A. | 26 |
| 2018/C 285/44 | Zaak C-368/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix du troisième canton de Charleroi (België) op 5 juni 2018 — Frank Casteels / Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd | 27 |
| 2018/C 285/45 | Zaak C-369/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix du troisième canton de Charleroi (België) op 5 juni 2018 — Giovanni Martina / Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd | 28 |
| 2018/C 285/46 | Zaak C-372/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour administrative d’appel de Nancy (Frankrijk) op 7 juni 2018 — Ministre de l’Action et des Comptes publics / de heer en mevrouw Raymond Dreyer | 29 |
| 2018/C 285/47 | Zaak C-376/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 7 juni 2018 — Slovenské elektrárne, a.s./Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty | 30 |
| 2018/C 285/48 | Zaak C-384/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België | 31 |
| 2018/C 285/49 | Zaak C-434/18: Beroep ingesteld op 29 juni 2018 — Commissie/Italië | 31 |
| | Gerecht |
| 2018/C 285/50 | Zaak T-309/18: Beroep ingesteld op 17 mei 2018 — Adis Higiene/EUIPO — Farecla Products (G3 EXTRA PLUS) | 33 |
| 2018/C 285/51 | Zaak T-330/18: Beroep ingesteld op 23 mei 2018 — Carvalho e.a. / Parlement en Raad | 34 |
| 2018/C 285/52 | Zaak T-337/18: Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — Laboratoire Pareva/Commissie | 36 |
| 2018/C 285/53 | Zaak T-347/18: Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — Laboratoire Pareva en Biotech3D/Commissie | 37 |
| 2018/C 285/54 | Zaak T-355/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Spanje / Commissie | 38 |
| 2018/C 285/55 | Zaak T-374/18: Beroep ingesteld op 19 juni 2018 — Labiri/EESC | 38 |
| 2018/C 285/56 | Zaak T-385/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Aldi/EUIPO — Crone (CRONE) | 39 |
| 2018/C 285/57 | Zaak T-387/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Delta-Sport/EUIPO — Delta Enterprise (DELTA SPORT) | 40 |
| 2018/C 285/58 | Zaak T-389/18: Beroep ingesteld op 21 juni 2018 — Nonnemacher/EUIPO — Ingram (WKU) | 41 |
| 2018/C 285/59 | Zaak T-390/18: Beroep ingesteld op 21 juni 2018 — Nonnemacher/EUIPO — Ingram (WKU WORLD KICKBOXING AND KARATE UNION) | 41 |
| 2018/C 285/60 | Zaak T-392/18: Beroep ingesteld op 28 juni 2018 — Innocenti/EUIPO — Gemelli (Innocenti) | 42 |
| 2018/C 285/61 | Zaak T-398/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Pielczyk/EUIPO — Thalgo TCH (DERMAEPIL SUGAR EPIL SYSTEM) | 43 |
| 2018/C 285/62 | Zaak T-410/18: Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Silgan Closures, Silgan Holdings / Commissie | 44 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2018/C 285/02

Zaak C-557/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Malta (Niet-nakoming — Richtlijn 2009/147/EG — Behoud van de vogelstand — Vangen en houden van levende dieren — Soorten die behoren tot de familie van de vinkachtigen — Verbod — Afwijkende nationale regeling — Afwijkingsbevoegdheid van de lidstaten — Voorwaarden)

2

2018/C 285/03

Zaak C-5/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 — Republiek Polen / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring — Besluit (EU) 2015/1814 — Bepaling van de rechtsgrondslag — Inaanmerkingneming van de gevolgen van de handeling — Geen — Artikel 192, lid 1, VWEU — Artikel 192, lid 2, eerste alinea, onder c), VWEU — Maatregelen die de keuze van een lidstaat tussen verschillende energiebronnen en de algemene opzet van zijn energievoorziening aanzienlijk beïnvloeden — Beginsel van loyale samenwerking — Artikel 15 VEU — Bevoegdheden van de Europese Raad — Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel — Evenredigheidsbeginsel — Effectbeoordeling]

3

2018/C 285/04

Zaak C-15/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht / Ewald Baumeister (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijn 2004/39/EG — Artikel 54, lid 1 — Omvang van de verplichting van de nationale financiële toezichthoudende autoriteiten om het beroepsgeheim te eerbiedigen — Begrip vertrouwelijke gegevens)

3

2018/C 285/05

Zaak C-181/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Sadikou Gnandi / Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Richtlijn 2008/115/EG — Artikel 3, punt 2 — Begrip illegaal verblijf — Artikel 6 — Vaststelling van een terugkeerbesluit zonder de uitkomst van het beroep tegen de afwijzing van het verzoek om internationale bescherming door de beslissingsautoriteit af te wachten — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 — Beginsel van non-refoulement — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Toestemming om in een lidstaat te blijven)

4

2018/C 285/06

Zaak C-480/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Fidelity Funds e.a. / Skatteministeriet [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal en vrijheid van betalingsverkeer — Beperkingen — Heffing van belasting over dividenden die worden uitgekeerd aan instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) — Dividenden die door een in een lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten icbe — Vrijstelling voor dividenden die door een in een lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan ingezeten icbe’s — Rechtvaardigingsgronden — Evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten — Samenhang van het belastingstelsel — Evenredigheid]

5

2018/C 285/07

Zaak C-543/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 21 juni 2018 — Europese Commissie / Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Artikel 5, leden 5 en 7 — Bijlage II, A, punten 1 tot en met 3 en 5 — Bijlage III, lid 1, punten 1 tot en met 3, en lid 2 — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Ontoereikende aard van de geldende maatregelen — Aanvullende of verscherpte maatregelen — Herziening van het actieprogramma — Beperking van het op of in de bodem brengen — Evenwichtige bemesting — Periodes voor het op of in de bodem brengen — Capaciteit van opslagtanks voor dierlijke mest — Het op of in de bodem brengen op steile hellingen en op bevroren of met sneeuw bedekt land)

6

2018/C 285/08

Zaak C-681/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group / Orifarm GmbH [Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Octrooiwetgeving — Akten van toetreding tot de Europese Unie van 2003, 2005 en 2012 — Specifiek mechanisme — Toepasselijkheid op parallelinvoer — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Product dat in een lidstaat wordt beschermd door een aanvullend beschermingscertificaat en in een andere lidstaat in de handel wordt gebracht door de houder van het basisoctrooi — Uitputting van intellectuele- en industriële-eigendomsrechten — Ontbreken van een basisoctrooi in de nieuwe lidstaten — Verordening (EG) nr. 1901/2006 — Verlenging van de beschermingstermijn]

7

2018/C 285/09

Zaak C-1/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino — Italië) — Petronas Lubricants Italy SpA / Livio Guida [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst — Artikel 20, lid 2 — Werkgever die wordt opgeroepen voor de gerechten van de lidstaat waar hij woonplaats heeft — Tegenvordering van de werkgever — Keuze van het bevoegde gerecht]

8

2018/C 285/10

Zaak C-20/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — procedure ingeleid door Vincent Pierre Oberle [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Artikel 4 — Algemene bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat om uitspraak te doen over de erfopvolging in haar geheel — Nationale regeling die de internationale bevoegdheid voor de opstelling van nationale erfrechtverklaringen regelt — Europese erfrechtverklaring]

8

2018/C 285/11

Zaak C-108/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — UAB Enteco Baltic / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 143, lid 1, onder d), en artikel 143, lid 2 — Vrijstellingen van btw bij invoer — Invoer gevolgd door een intracommunautaire levering — Voorwaarden — Bewijs van verzending of vervoer van goederen naar een andere lidstaat — Vervoer onder een accijnsschorsingsregeling — Overdracht van de macht om over de goederen te beschikken aan de afnemer — Belastingfraude — Geen verplichting voor de bevoegde autoriteit om de belastingplichtige te helpen bij het vergaren van de nodige inlichtingen om te bewijzen dat aan de vrijstellingsvoorwaarden is voldaan]

9

2018/C 285/12

Zaak C-307/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 26 mei 2017 — EUflight.de GmbH/TUIfly GmbH

10

2018/C 285/13

Zaak C-311/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 29 mei 2017 — Jeannine Wieczarkowiecz/TUIfly GmbH

11

2018/C 285/14

Zaak C-316/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 mei 2017 — Rainer Hadamek e.a./TUIfly GmbH

11

2018/C 285/15

Zaak C-317/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 mei 2017 — Gerhard Schneider en Christa Schneider/TUIfly GmbH

11

2018/C 285/16

Zaak C-353/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Iris Michardt en Detlef Michardt/TUIfly GmbH

12

2018/C 285/17

Zaak C-354/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Birgit Förg/TUIfly GmbH

12

2018/C 285/18

Zaak C-355/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Lutz Leupolt/TUIfly GmbH

12

2018/C 285/19

Zaak C-356/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Johannes Büker en Ursula Münsterteicher/TUIfly GmbH

13

2018/C 285/20

Zaak C-357/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Lydia Wieczorek en Paul Wieczorek/TUIfly GmbH

13

2018/C 285/21

Zaak C-358/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Walter Langguth en Elke Langguth/TUIfly GmbH

13

2018/C 285/22

Zaak C-359/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Marcel Lutz e.a./TUIfly GmbH

14

2018/C 285/23

Zaak C-360/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Nicole Hofmann/TUIfly GmbH

14

2018/C 285/24

Zaak C-361/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Ole Feuser/TUIfly GmbH

14

2018/C 285/25

Zaak C-362/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Boris Feuser/TUIfly GmbH

15

2018/C 285/26

Zaak C-394/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 juni 2017 — Ines Ewen/TUIfly GmbH

15

2018/C 285/27

Zaak C-403/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 4 juli 2017 — Petra Nünemann/TUIfly GmbH

15

2018/C 285/28

Zaak C-409/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 7 juli 2017 — Barbara Yvette Müller e.a./ x

16

2018/C 285/29

Zaak C-429/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 juli 2017 — Bially e.a./TUIfly GmbH

16

2018/C 285/30

Zaak C-274/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeits- und Sozialgericht Wien (Oostenrijk) op 23 april 2018 — Minoo Schuch-Ghannadan / Medizinische Universität Wien

16

2018/C 285/31

Zaak C-282/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2018 door The Green Effort Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-794/17, The Green Effort Ltd / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

17

2018/C 285/32

Zaak C-289/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 26 april 2018 — KAMU Passenger & IT Services GmbH / Türk Hava Yollari A.O. — T.H.Y. Turkish Airlines

19

2018/C 285/33

Zaak C-299/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 2 mei 2018 — Stefan Neldner / Eurowings GmbH

19

2018/C 285/34

Zaak C-301/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Bonn (Duitsland) op 4 mei 2018 — Thomas Leonhard/DSL Bank

20

2018/C 285/35

Zaak C-322/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2018 — Schiaffini Travel SpA/Comune di Latina

20

2018/C 285/36

Zaak C-324/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 15 mei 2018 — Sicilville Srl / Comune di Brescia

21

2018/C 285/37

Zaak C-332/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2018 door Mytilinaios Anonymi Etairia/Omilos Epicheiriseon tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 maart 2018 in zaak T-542/11 RENV, Alouminion tis Ellados VEAE/Europese Commissie

22

2018/C 285/38

Zaak C-333/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Lombardi Srl/Comune di Auletta e.a.

23

2018/C 285/39

Zaak C-337/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Via Lattea Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

23

2018/C 285/40

Zaak C-338/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Cooperativa Novalat Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

24

2018/C 285/41

Zaak C-339/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Veneto Latte Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

25

2018/C 285/42

Zaak C-347/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano (Italië) op 28 mei 2018 — Avv. Alessandro Salvoni / Anna Maria Fiermonte

26

2018/C 285/43

Zaak C-352/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Reus (Spanje) op 30 mei 2018 — Jaime Cardus Suárez/Catalunya Caixa S.A.

26

2018/C 285/44

Zaak C-368/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix du troisième canton de Charleroi (België) op 5 juni 2018 — Frank Casteels / Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd

27

2018/C 285/45

Zaak C-369/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix du troisième canton de Charleroi (België) op 5 juni 2018 — Giovanni Martina / Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd

28

2018/C 285/46

Zaak C-372/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour administrative d’appel de Nancy (Frankrijk) op 7 juni 2018 — Ministre de l’Action et des Comptes publics / de heer en mevrouw Raymond Dreyer

29

2018/C 285/47

Zaak C-376/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 7 juni 2018 — Slovenské elektrárne, a.s./Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty

30

2018/C 285/48

Zaak C-384/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België

31

2018/C 285/49

Zaak C-434/18: Beroep ingesteld op 29 juni 2018 — Commissie/Italië

31

Gerecht

2018/C 285/50

Zaak T-309/18: Beroep ingesteld op 17 mei 2018 — Adis Higiene/EUIPO — Farecla Products (G3 EXTRA PLUS)

33

2018/C 285/51

Zaak T-330/18: Beroep ingesteld op 23 mei 2018 — Carvalho e.a. / Parlement en Raad

34

2018/C 285/52

Zaak T-337/18: Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — Laboratoire Pareva/Commissie

36

2018/C 285/53

Zaak T-347/18: Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — Laboratoire Pareva en Biotech3D/Commissie

37

2018/C 285/54

Zaak T-355/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Spanje / Commissie

38

2018/C 285/55

Zaak T-374/18: Beroep ingesteld op 19 juni 2018 — Labiri/EESC

38

2018/C 285/56

Zaak T-385/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Aldi/EUIPO — Crone (CRONE)

39

2018/C 285/57

Zaak T-387/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Delta-Sport/EUIPO — Delta Enterprise (DELTA SPORT)

40

2018/C 285/58

Zaak T-389/18: Beroep ingesteld op 21 juni 2018 — Nonnemacher/EUIPO — Ingram (WKU)

41

2018/C 285/59

Zaak T-390/18: Beroep ingesteld op 21 juni 2018 — Nonnemacher/EUIPO — Ingram (WKU WORLD KICKBOXING AND KARATE UNION)

41

2018/C 285/60

Zaak T-392/18: Beroep ingesteld op 28 juni 2018 — Innocenti/EUIPO — Gemelli (Innocenti)

42

2018/C 285/61

Zaak T-398/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Pielczyk/EUIPO — Thalgo TCH (DERMAEPIL SUGAR EPIL SYSTEM)

43

2018/C 285/62

Zaak T-410/18: Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Silgan Closures, Silgan Holdings / Commissie

44

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2018/C 285/01)

Laatste publicatie

PB C 276 van 6.8.2018

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 268 van 30.7.2018

PB C 259 van 23.7.2018

PB C 249 van 16.7.2018

PB C 240 van 9.7.2018

PB C 231 van 2.7.2018

PB C 221 van 25.6.2018

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/2

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Malta

(Zaak C-557/15) (1)

((Niet-nakoming - Richtlijn 2009/147/EG - Behoud van de vogelstand - Vangen en houden van levende dieren - Soorten die behoren tot de familie van de vinkachtigen - Verbod - Afwijkende nationale regeling - Afwijkingsbevoegdheid van de lidstaten - Voorwaarden))

(2018/C 285/02)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici en C. Hermes, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Malta (vertegenwoordigers: A. Buhagiar, gemachtigde, J. Bouckaert, advocaat, L. Cassar Pullicino, avukat)

Dictum

| 1) | De Republiek Malta is tekortgeschoten in de nakoming van de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 5, onder a) en e), en artikel 8, lid 1, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand, gelezen in samenhang met artikel 9, lid 1, van deze richtlijn, doordat zij een afwijkende regeling heeft vastgesteld op grond waarvan zeven soorten wilde vinkachtigen (de vink Fringilla coelebs, de kneu Carduelis cannabina, de putter Carduelis carduelis, de groenling Carduelis chloris, de appelvink Coccothraustes coccothraustes, de Europese kanarie Serinus serinus en de sijs Carduelis spinus) levend mogen worden gevangen. |
| --- | --- |

1)

De Republiek Malta is tekortgeschoten in de nakoming van de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 5, onder a) en e), en artikel 8, lid 1, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand, gelezen in samenhang met artikel 9, lid 1, van deze richtlijn, doordat zij een afwijkende regeling heeft vastgesteld op grond waarvan zeven soorten wilde vinkachtigen (de vink Fringilla coelebs, de kneu Carduelis cannabina, de putter Carduelis carduelis, de groenling Carduelis chloris, de appelvink Coccothraustes coccothraustes, de Europese kanarie Serinus serinus en de sijs Carduelis spinus) levend mogen worden gevangen.

| 2) | De Republiek Malta wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Malta wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 7 van 11.1.2016.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/3

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 — Republiek Polen / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-5/16) (1)

([Beroep tot nietigverklaring - Besluit (EU) 2015/1814 - Bepaling van de rechtsgrondslag - Inaanmerkingneming van de gevolgen van de handeling - Geen - Artikel 192, lid 1, VWEU - Artikel 192, lid 2, eerste alinea, onder c), VWEU - Maatregelen die de keuze van een lidstaat tussen verschillende energiebronnen en de algemene opzet van zijn energievoorziening aanzienlijk beïnvloeden - Beginsel van loyale samenwerking - Artikel 15 VEU - Bevoegdheden van de Europese Raad - Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel - Evenredigheidsbeginsel - Effectbeoordeling])

(2018/C 285/03)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, K. Rudzińska, gemachtigden, bijgestaan door I. Tatarewicz, ekspert)

Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Tamás en A. Pospíšilová Padowska, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm, A. Sikora, en K. Pleśniak, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partijen: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: M. Wolff, J. Nymann-Lindegren en C. Thorning, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: T. Henze, gemachtigde), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: A. Gavela Llopis en M. A. Sampol Pucurull, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, G. de Bergues, J. Traband, T. Deleuil en S. Ghiandoni, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, N. Otte Widgren en L. Swedenborg, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann, A. C. Becker, E. White en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

| 3) | Het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 98 van 14.3.2016.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht / Ewald Baumeister

(Zaak C-15/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Richtlijn 2004/39/EG - Artikel 54, lid 1 - Omvang van de verplichting van de nationale financiële toezichthoudende autoriteiten om het beroepsgeheim te eerbiedigen - Begrip „vertrouwelijke gegevens”))

(2018/C 285/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht

Verwerende partij: Ewald Baumeister

In tegenwoordigheid van: Frank Schmitt, als curator van Phoenix Kapitaldienst GmbH

Dictum

| 1) | Artikel 54, lid 1, van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat alle gegevens die betrekking hebben op de onder toezicht staande onderneming en die door deze onderneming zijn verstrekt aan de bevoegde autoriteit, alsook alle verklaringen van deze autoriteit die zich in haar toezichtdossier bevinden, daaronder begrepen haar correspondentie met andere instanties, niet onvoorwaardelijk hoeven te worden beschouwd als gegevens die vertrouwelijk zijn en die bijgevolg vallen onder de in die bepaling neergelegde verplichting om het beroepsgeheim te eerbiedigen. Als zodanig kunnen gegevens worden aangemerkt die berusten bij de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om de taken uit te voeren die op grond van die richtlijn moeten worden vervuld, wanneer ten eerste deze gegevens niet openbaar zijn en ten tweede de openbaarmaking ervan afbreuk dreigt te doen aan de belangen van de natuurlijke of rechtspersoon die de gegevens heeft verstrekt, aan de belangen van derden of aan de goede werking van het door de Uniewetgever met de vaststelling van richtlijn 2004/39 ingevoerde systeem van controle op de activiteiten van beleggingsondernemingen. |
| --- | --- |

1)

Artikel 54, lid 1, van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat alle gegevens die betrekking hebben op de onder toezicht staande onderneming en die door deze onderneming zijn verstrekt aan de bevoegde autoriteit, alsook alle verklaringen van deze autoriteit die zich in haar toezichtdossier bevinden, daaronder begrepen haar correspondentie met andere instanties, niet onvoorwaardelijk hoeven te worden beschouwd als gegevens die vertrouwelijk zijn en die bijgevolg vallen onder de in die bepaling neergelegde verplichting om het beroepsgeheim te eerbiedigen. Als zodanig kunnen gegevens worden aangemerkt die berusten bij de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om de taken uit te voeren die op grond van die richtlijn moeten worden vervuld, wanneer ten eerste deze gegevens niet openbaar zijn en ten tweede de openbaarmaking ervan afbreuk dreigt te doen aan de belangen van de natuurlijke of rechtspersoon die de gegevens heeft verstrekt, aan de belangen van derden of aan de goede werking van het door de Uniewetgever met de vaststelling van richtlijn 2004/39 ingevoerde systeem van controle op de activiteiten van beleggingsondernemingen.

| 2) | Artikel 54, lid 1, van richtlijn 2004/39 moet aldus worden uitgelegd dat de vertrouwelijkheid van gegevens die verband houden met de onder toezicht staande onderneming en die zijn verstrekt aan de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om de taken uit te voeren die op grond van die richtlijn moeten worden vervuld, moet worden beoordeeld op het tijdstip waarop het onderzoek plaatsvindt dat deze autoriteiten moeten verrichten om zich uit te spreken over het verzoek om openbaarmaking dat betrekking heeft op die gegevens, los van de kwalificatie van de betreffende gegevens op het tijdstip waarop zij aan die autoriteiten zijn verstrekt. |
| --- | --- |

2)

Artikel 54, lid 1, van richtlijn 2004/39 moet aldus worden uitgelegd dat de vertrouwelijkheid van gegevens die verband houden met de onder toezicht staande onderneming en die zijn verstrekt aan de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om de taken uit te voeren die op grond van die richtlijn moeten worden vervuld, moet worden beoordeeld op het tijdstip waarop het onderzoek plaatsvindt dat deze autoriteiten moeten verrichten om zich uit te spreken over het verzoek om openbaarmaking dat betrekking heeft op die gegevens, los van de kwalificatie van de betreffende gegevens op het tijdstip waarop zij aan die autoriteiten zijn verstrekt.

| 3) | Artikel 54, lid 1, van richtlijn 2004/39 moet aldus worden uitgelegd dat gegevens die berusten bij de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om de taken uit te voeren die op grond van die richtlijn moeten worden vervuld, en die mogelijkerwijs commerciële geheimen zijn geweest maar ten minste vijf jaar oud zijn, door het verstrijken van deze periode in beginsel worden geacht niet meer actueel en dus niet langer geheim te zijn, tenzij de partij die aanvoert dat de betreffende gegevens nog steeds geheim zijn, bij wijze van uitzondering aantoont dat deze gegevens ondanks de ouderdom ervan nog steeds een wezenlijk onderdeel van haar commerciële positie of van de commerciële positie van een betrokken derde zijn. Deze overwegingen gelden niet voor gegevens die berusten bij die autoriteiten en waarvan de geheimhouding gerechtvaardigd zou kunnen zijn om andere redenen dan hun belang voor de commerciële positie van de betrokken ondernemingen. |
| --- | --- |

3)

Artikel 54, lid 1, van richtlijn 2004/39 moet aldus worden uitgelegd dat gegevens die berusten bij de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om de taken uit te voeren die op grond van die richtlijn moeten worden vervuld, en die mogelijkerwijs commerciële geheimen zijn geweest maar ten minste vijf jaar oud zijn, door het verstrijken van deze periode in beginsel worden geacht niet meer actueel en dus niet langer geheim te zijn, tenzij de partij die aanvoert dat de betreffende gegevens nog steeds geheim zijn, bij wijze van uitzondering aantoont dat deze gegevens ondanks de ouderdom ervan nog steeds een wezenlijk onderdeel van haar commerciële positie of van de commerciële positie van een betrokken derde zijn. Deze overwegingen gelden niet voor gegevens die berusten bij die autoriteiten en waarvan de geheimhouding gerechtvaardigd zou kunnen zijn om andere redenen dan hun belang voor de commerciële positie van de betrokken ondernemingen.

---

(1)  PB C 111 van 29.3.2016.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/4

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Sadikou Gnandi / Belgische Staat

(Zaak C-181/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders - Richtlijn 2008/115/EG - Artikel 3, punt 2 - Begrip „illegaal verblijf” - Artikel 6 - Vaststelling van een terugkeerbesluit zonder de uitkomst van het beroep tegen de afwijzing van het verzoek om internationale bescherming door de beslissingsautoriteit af te wachten - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 - Beginsel van non-refoulement - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Toestemming om in een lidstaat te blijven))

(2018/C 285/05)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sadikou Gnandi

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, en in het licht van het beginsel van non-refoulement en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte als neergelegd in artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staat dat ten aanzien van een onderdaan van een derde land die een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend, een terugkeerbesluit op grond van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115 wordt vastgesteld zodra dit verzoek is afgewezen door de beslissingsautoriteit of tezamen met die afwijzing in één administratieve handeling en derhalve zonder de uitkomst van het beroep in rechte tegen die afwijzing af te wachten, op voorwaarde met name dat de betrokken lidstaat waarborgt dat alle rechtsgevolgen van het terugkeerbesluit worden geschorst in afwachting van de uitkomst van dit beroep, dat deze verzoeker tijdens die periode het voordeel kan genieten van de rechten die voortvloeien uit richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten, en dat hij zich kan beroepen op elke wijziging in de omstandigheden na de vaststelling van het terugkeerbesluit die een weerslag van betekenis zou kunnen hebben op de beoordeling van de situatie van de betrokkene aan de hand van richtlijn 2008/115, met name artikel 5 hiervan. Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om na te gaan of dit het geval is.

---

(1)  PB C 191 van 30.5.2016.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/5

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Fidelity Funds e.a. / Skatteministeriet

(Zaak C-480/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal en vrijheid van betalingsverkeer - Beperkingen - Heffing van belasting over dividenden die worden uitgekeerd aan instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) - Dividenden die door een in een lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten icbe - Vrijstelling voor dividenden die door een in een lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan ingezeten icbe’s - Rechtvaardigingsgronden - Evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten - Samenhang van het belastingstelsel - Evenredigheid])

(2018/C 285/06)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fidelity Funds e.a.

Verwerende partij: Skatteministeriet

in tegenwoordigheid van: NN (L) SICAV

Dictum

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat zoals de regeling die in de hoofdgedingen aan de orde is, op grond waarvan bronbelasting wordt ingehouden op dividenden die door een in de betrokken lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten instelling voor collectieve belegging in effecten (icbe), terwijl dividenden die worden uitgekeerd aan een in die lidstaat gevestigde icbe, zijn vrijgesteld van bronbelasting mits de betrokken instelling een minimumuitkering uitbetaalt aan haar deelnemers of technisch gezien een minimumuitkering vaststelt en over deze reële of fictieve minimumuitkering belasting inhoudt ten laste van haar deelnemers.

---

(1)  PB C 419 van 14.11.2016.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/6

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 21 juni 2018 — Europese Commissie / Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-543/16) (1)

((Niet-nakoming - Richtlijn 91/676/EEG - Artikel 5, leden 5 en 7 - Bijlage II, A, punten 1 tot en met 3 en 5 - Bijlage III, lid 1, punten 1 tot en met 3, en lid 2 - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Ontoereikende aard van de geldende maatregelen - Aanvullende of verscherpte maatregelen - Herziening van het actieprogramma - Beperking van het op of in de bodem brengen - Evenwichtige bemesting - Periodes voor het op of in de bodem brengen - Capaciteit van opslagtanks voor dierlijke mest - Het op of in de bodem brengen op steile hellingen en op bevroren of met sneeuw bedekt land))

(2018/C 285/07)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en E. Manhaeve, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning en M. Wolff, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Door geen aanvullende of verscherpte maatregelen te nemen zo gauw was gebleken dat de maatregelen van het Duitse actieprogramma ontoereikend waren en door dit actieprogramma niet te herzien, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, leden 5 en 7, van richtlijn 91/767/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008, gelezen in samenhang met bijlage II, A, punten 1 tot en met 3 en 5, alsmede bijlage III, lid 1, punten 1 tot en met 3, en lid 2, van deze richtlijn. |
| --- | --- |

1)

Door geen aanvullende of verscherpte maatregelen te nemen zo gauw was gebleken dat de maatregelen van het Duitse actieprogramma ontoereikend waren en door dit actieprogramma niet te herzien, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, leden 5 en 7, van richtlijn 91/767/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008, gelezen in samenhang met bijlage II, A, punten 1 tot en met 3 en 5, alsmede bijlage III, lid 1, punten 1 tot en met 3, en lid 2, van deze richtlijn.

| 2) | De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 6 van 9.1.2017.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/7

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group / Orifarm GmbH

(Zaak C-681/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Octrooiwetgeving - Akten van toetreding tot de Europese Unie van 2003, 2005 en 2012 - Specifiek mechanisme - Toepasselijkheid op parallelinvoer - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Product dat in een lidstaat wordt beschermd door een aanvullend beschermingscertificaat en in een andere lidstaat in de handel wordt gebracht door de houder van het basisoctrooi - Uitputting van intellectuele- en industriële-eigendomsrechten - Ontbreken van een basisoctrooi in de nieuwe lidstaten - Verordening (EG) nr. 1901/2006 - Verlenging van de beschermingstermijn])

(2018/C 285/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group

Verwerende partij: Orifarm GmbH

Dictum

| 1) | De specifieke mechanismen waarin is voorzien in hoofdstuk 2 van bijlage IV bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, in hoofdstuk 1 van bijlage V bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond en in hoofdstuk 1 van bijlage IV bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië en de aanpassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, dienen aldus te worden uitgelegd dat de houder van een aanvullend beschermingscertificaat dat in een andere lidstaat dan de nieuwe lidstaten bedoeld in deze Toetredingsakten is afgegeven, zich met deze mechanismen kan verzetten tegen parallelinvoer van een medicijn uit deze nieuwe lidstaten indien de rechtsstelsels van deze laatste staten op de datum waarop de aanvraag van het basisoctrooi werd ingediend niet voorzagen in de mogelijkheid om een vergelijkbare bescherming te verkrijgen maar dit pas het geval was op de datum waarop de aanvraag werd gepubliceerd en/of op die waarop de aanvraag voor een aanvullend beschermingscertificaat in de lidstaat van invoer werd ingediend, zodat de houder geen mogelijkheid had om in de staten van uitvoer een vergelijkbaar octrooi en een aanvullend beschermingscertificaat te verkrijgen. |
| --- | --- |

1)

De specifieke mechanismen waarin is voorzien in hoofdstuk 2 van bijlage IV bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, in hoofdstuk 1 van bijlage V bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond en in hoofdstuk 1 van bijlage IV bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië en de aanpassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, dienen aldus te worden uitgelegd dat de houder van een aanvullend beschermingscertificaat dat in een andere lidstaat dan de nieuwe lidstaten bedoeld in deze Toetredingsakten is afgegeven, zich met deze mechanismen kan verzetten tegen parallelinvoer van een medicijn uit deze nieuwe lidstaten indien de rechtsstelsels van deze laatste staten op de datum waarop de aanvraag van het basisoctrooi werd ingediend niet voorzagen in de mogelijkheid om een vergelijkbare bescherming te verkrijgen maar dit pas het geval was op de datum waarop de aanvraag werd gepubliceerd en/of op die waarop de aanvraag voor een aanvullend beschermingscertificaat in de lidstaat van invoer werd ingediend, zodat de houder geen mogelijkheid had om in de staten van uitvoer een vergelijkbaar octrooi en een aanvullend beschermingscertificaat te verkrijgen.

| 2) | De specifieke mechanismen waarin is voorzien in hoofdstuk 2 van bijlage IV bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, in hoofdstuk 1 van bijlage V bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond en in hoofdstuk 1 van bijlage IV bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië en de aanpassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, dienen aldus te worden uitgelegd dat zij van toepassing zijn op de verlenging die is vastgesteld in artikel 36, lid 1, van verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004. |
| --- | --- |

2)

De specifieke mechanismen waarin is voorzien in hoofdstuk 2 van bijlage IV bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, in hoofdstuk 1 van bijlage V bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond en in hoofdstuk 1 van bijlage IV bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië en de aanpassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, dienen aldus te worden uitgelegd dat zij van toepassing zijn op de verlenging die is vastgesteld in artikel 36, lid 1, van verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004.

---

(1)  PB C 104 van 3.4.2017.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/8

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino — Italië) — Petronas Lubricants Italy SpA / Livio Guida

(Zaak C-1/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst - Artikel 20, lid 2 - Werkgever die wordt opgeroepen voor de gerechten van de lidstaat waar hij woonplaats heeft - Tegenvordering van de werkgever - Keuze van het bevoegde gerecht])

(2018/C 285/09)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte di Appello di Torino

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Petronas Lubricants Italy SpA

Verwerende partij: Livio Guida

Dictum

Artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het in een situatie als die in het hoofdgeding de werkgever het recht geeft om bij de rechtbank waar de door een werknemer ingestelde oorspronkelijke vordering regelmatig aanhangig is gemaakt, een tegenvordering in te stellen die is gebaseerd op een overeenkomst tot cessie van een schuldvordering die tussen de werkgever en de oorspronkelijke houder van de schuldvordering is gesloten ná de instelling van die oorspronkelijke vordering.

---

(1)  PB C 112 van 10.4.2017.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/8

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — procedure ingeleid door Vincent Pierre Oberle

(Zaak C-20/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 650/2012 - Artikel 4 - Algemene bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat om uitspraak te doen over de erfopvolging in haar geheel - Nationale regeling die de internationale bevoegdheid voor de opstelling van nationale erfrechtverklaringen regelt - Europese erfrechtverklaring])

(2018/C 285/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Kammergericht Berlin

Partij in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vincent Pierre Oberle

Dictum

Artikel 4 van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat, zoals die in het hoofdgeding, die bepaalt dat de gerechten van die lidstaat bevoegd blijven voor de afgifte van nationale erfrechtverklaringen in het kader van een grensoverschrijdende erfopvolging, ook al had de erflater daar op het moment van overlijden niet zijn gewone verblijfplaats, indien bestanddelen van de nalatenschap gelegen zijn op het grondgebied van die lidstaat of indien de erflater de nationaliteit van die lidstaat had.

---

(1)  PB C 112 van 10.4.2017.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/9

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — UAB „Enteco Baltic” / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Zaak C-108/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 143, lid 1, onder d), en artikel 143, lid 2 - Vrijstellingen van btw bij invoer - Invoer gevolgd door een intracommunautaire levering - Voorwaarden - Bewijs van verzending of vervoer van goederen naar een andere lidstaat - Vervoer onder een accijnsschorsingsregeling - Overdracht van de macht om over de goederen te beschikken aan de afnemer - Belastingfraude - Geen verplichting voor de bevoegde autoriteit om de belastingplichtige te helpen bij het vergaren van de nodige inlichtingen om te bewijzen dat aan de vrijstellingsvoorwaarden is voldaan])

(2018/C 285/11)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Vilniaus apygardos administracinis teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UAB „Enteco Baltic”

Verwerende partij: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

Dictum

| 1) | Artikel 143, lid 1, onder d), en artikel 143, lid 2, onder b), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69/EG van de Raad van 25 juni 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat de vrijstelling van btw bij invoer weigeren op grond van het enkele feit dat de betrokken producten, na een wijziging van de omstandigheden die zich na de invoer heeft voorgedaan, zijn geleverd aan een andere belastingplichtige dan de belastingplichtige van wie het nummer waaronder hij voor doeleinden van de belasting over de toegevoegde waarde is geïdentificeerd in de aangifte van invoer was opgegeven, terwijl de importeur alle gegevens betreffende de identiteit van de nieuwe afnemer aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van invoer heeft meegedeeld, mits wordt vastgesteld dat daadwerkelijk is voldaan aan de materiële voorwaarden voor vrijstelling van de daaropvolgende intracommunautaire levering. |
| --- | --- |

1)

Artikel 143, lid 1, onder d), en artikel 143, lid 2, onder b), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69/EG van de Raad van 25 juni 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat de vrijstelling van btw bij invoer weigeren op grond van het enkele feit dat de betrokken producten, na een wijziging van de omstandigheden die zich na de invoer heeft voorgedaan, zijn geleverd aan een andere belastingplichtige dan de belastingplichtige van wie het nummer waaronder hij voor doeleinden van de belasting over de toegevoegde waarde is geïdentificeerd in de aangifte van invoer was opgegeven, terwijl de importeur alle gegevens betreffende de identiteit van de nieuwe afnemer aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van invoer heeft meegedeeld, mits wordt vastgesteld dat daadwerkelijk is voldaan aan de materiële voorwaarden voor vrijstelling van de daaropvolgende intracommunautaire levering.

| 2) | Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, gelezen in samenhang met artikel 138 en artikel 143, lid 2, onder c), van deze richtlijn, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat:






  — | documenten die bevestigen dat goederen vanuit een in de lidstaat van invoer gelegen belastingentrepot niet naar de afnemer maar naar een in een andere lidstaat gelegen belastingentrepot zijn vervoerd, kunnen worden beschouwd als voldoende bewijs dat die goederen naar een andere lidstaat zijn verzonden of vervoerd. |
| --- | --- | --- |

2)

Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, gelezen in samenhang met artikel 138 en artikel 143, lid 2, onder c), van deze richtlijn, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat:

—

documenten die bevestigen dat goederen vanuit een in de lidstaat van invoer gelegen belastingentrepot niet naar de afnemer maar naar een in een andere lidstaat gelegen belastingentrepot zijn vervoerd, kunnen worden beschouwd als voldoende bewijs dat die goederen naar een andere lidstaat zijn verzonden of vervoerd.

| — | documenten, zoals vrachtbrieven die zijn opgesteld volgens het op 19 mei 1956 te Genève ondertekende Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg, zoals gewijzigd bij het protocol van 5 juli 1978, en administratieve elektronische documenten die moeten worden meegezonden met de overbrenging van accijnsgoederen onder schorsing van accijns, in aanmerking kunnen worden genomen om aan te tonen dat de betrokken goederen op het tijdstip van de invoer in een lidstaat bestemd zijn om naar een andere lidstaat te worden verzonden of vervoerd, in de zin van artikel 143, lid 2, onder c), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd, mits die documenten op dat tijdstip zijn overgelegd en alle nodige inlichtingen bevatten. Aan de hand van zowel deze documenten als de elektronische bevestigingen van de levering van de goederen en het na een overbrenging onder schorsing van accijns uitgereikte bericht van ontvangst kan worden aangetoond dat die goederen daadwerkelijk naar een andere lidstaat zijn verzonden of vervoerd overeenkomstig artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd. |
| --- | --- |

—

documenten, zoals vrachtbrieven die zijn opgesteld volgens het op 19 mei 1956 te Genève ondertekende Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg, zoals gewijzigd bij het protocol van 5 juli 1978, en administratieve elektronische documenten die moeten worden meegezonden met de overbrenging van accijnsgoederen onder schorsing van accijns, in aanmerking kunnen worden genomen om aan te tonen dat de betrokken goederen op het tijdstip van de invoer in een lidstaat bestemd zijn om naar een andere lidstaat te worden verzonden of vervoerd, in de zin van artikel 143, lid 2, onder c), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd, mits die documenten op dat tijdstip zijn overgelegd en alle nodige inlichtingen bevatten. Aan de hand van zowel deze documenten als de elektronische bevestigingen van de levering van de goederen en het na een overbrenging onder schorsing van accijns uitgereikte bericht van ontvangst kan worden aangetoond dat die goederen daadwerkelijk naar een andere lidstaat zijn verzonden of vervoerd overeenkomstig artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd.

| 3) | Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de autoriteiten van een lidstaat een importeur het in deze bepaling bedoelde recht op vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde ontzeggen voor de door hem in deze lidstaat verrichte invoer van goederen, die gevolgd werd door een intracommunautaire levering, op grond dat die goederen niet rechtstreeks aan de afnemer zijn toegezonden maar zijn overgenomen door vervoerondernemingen en belastingentrepots die de afnemer heeft aangewezen, wanneer de macht om als een eigenaar over die goederen te beschikken door de importeur aan de afnemer is overgedragen. In dat kader moet het begrip „levering van goederen” in de zin van artikel 14, lid 1, van deze richtlijn, zoals gewijzigd, op dezelfde wijze worden uitgelegd als in de context van artikel 167 van die richtlijn, zoals gewijzigd. |
| --- | --- |

3)

Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de autoriteiten van een lidstaat een importeur het in deze bepaling bedoelde recht op vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde ontzeggen voor de door hem in deze lidstaat verrichte invoer van goederen, die gevolgd werd door een intracommunautaire levering, op grond dat die goederen niet rechtstreeks aan de afnemer zijn toegezonden maar zijn overgenomen door vervoerondernemingen en belastingentrepots die de afnemer heeft aangewezen, wanneer de macht om als een eigenaar over die goederen te beschikken door de importeur aan de afnemer is overgedragen. In dat kader moet het begrip „levering van goederen” in de zin van artikel 14, lid 1, van deze richtlijn, zoals gewijzigd, op dezelfde wijze worden uitgelegd als in de context van artikel 167 van die richtlijn, zoals gewijzigd.

| 4) | Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een bestuurlijke praktijk op grond waarvan in omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding het recht op btw-vrijstelling aan de te goeder trouw handelende importeur wordt ontzegd, wanneer wegens belastingfraude door de afnemer niet is voldaan aan de voorwaarden voor vrijstelling van de intracommunautaire levering die na de invoer heeft plaatsgevonden, tenzij is vastgesteld dat de importeur wist of had moeten weten dat hij door de invoer betrokken was geraakt bij belastingfraude door de afnemer en dat hij niet alle maatregelen had genomen die hem ter beschikking stonden om te vermijden dat hij bij deze fraude betrokken raakte. Op basis van het enkele feit dat de communicatie tussen de importeur en de afnemer langs elektronische weg is verlopen kan niet worden aangenomen dat de importeur wist of had moeten weten dat hij bij een dergelijke fraude betrokken was geraakt. |
| --- | --- |

4)

Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een bestuurlijke praktijk op grond waarvan in omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding het recht op btw-vrijstelling aan de te goeder trouw handelende importeur wordt ontzegd, wanneer wegens belastingfraude door de afnemer niet is voldaan aan de voorwaarden voor vrijstelling van de intracommunautaire levering die na de invoer heeft plaatsgevonden, tenzij is vastgesteld dat de importeur wist of had moeten weten dat hij door de invoer betrokken was geraakt bij belastingfraude door de afnemer en dat hij niet alle maatregelen had genomen die hem ter beschikking stonden om te vermijden dat hij bij deze fraude betrokken raakte. Op basis van het enkele feit dat de communicatie tussen de importeur en de afnemer langs elektronische weg is verlopen kan niet worden aangenomen dat de importeur wist of had moeten weten dat hij bij een dergelijke fraude betrokken was geraakt.

| 5) | Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde nationale autoriteiten, wanneer zij onderzoeken of de macht om als een eigenaar over de goederen te beschikken is overgedragen, geen inlichtingen hoeven in te winnen die alleen voor overheidsinstanties toegankelijk zijn. |
| --- | --- |

5)

Artikel 143, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/69, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde nationale autoriteiten, wanneer zij onderzoeken of de macht om als een eigenaar over de goederen te beschikken is overgedragen, geen inlichtingen hoeven in te winnen die alleen voor overheidsinstanties toegankelijk zijn.

---

(1)  PB C 161 van 22.5.2017.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 26 mei 2017 — EUflight.de GmbH/TUIfly GmbH

(Zaak C-307/17)

(2018/C 285/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EUflight.de GmbH

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 8 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 29 mei 2017 — Jeannine Wieczarkowiecz/TUIfly GmbH

(Zaak C-311/17)

(2018/C 285/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jeannine Wieczarkowiecz

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 mei 2017 — Rainer Hadamek e.a./TUIfly GmbH

(Zaak C-316/17)

(2018/C 285/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Rainer Hadamek, Heike Hadamek, Florian Hadamek, Carina Hadamek

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 mei 2017 — Gerhard Schneider en Christa Schneider/TUIfly GmbH

(Zaak C-317/17)

(2018/C 285/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Gerhard Schneider, Christa Schneider

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Iris Michardt en Detlef Michardt/TUIfly GmbH

(Zaak C-353/17)

(2018/C 285/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Iris Michardt, Detlef Michardt

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Birgit Förg/TUIfly GmbH

(Zaak C-354/17)

(2018/C 285/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Birgit Förg

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Lutz Leupolt/TUIfly GmbH

(Zaak C-355/17)

(2018/C 285/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lutz Leupolt

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Johannes Büker en Ursula Münsterteicher/TUIfly GmbH

(Zaak C-356/17)

(2018/C 285/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Johannes Büker, Ursula Münsterteicher

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Lydia Wieczorek en Paul Wieczorek/TUIfly GmbH

(Zaak C-357/17)

(2018/C 285/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Lydia Wieczorek, Paul Wieczorek

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Walter Langguth en Elke Langguth/TUIfly GmbH

(Zaak C-358/17)

(2018/C 285/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Walter Langguth, Elke Langguth

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Marcel Lutz e.a./TUIfly GmbH

(Zaak C-359/17)

(2018/C 285/22)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Marcel Lutz, Janine Lutz, Michelle Lutz, Sarah Lutz

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 18 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Nicole Hofmann/TUIfly GmbH

(Zaak C-360/17)

(2018/C 285/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nicole Hofmann

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Ole Feuser/TUIfly GmbH

(Zaak C-361/17)

(2018/C 285/24)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ole Feuser

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 9 juni 2017 — Boris Feuser/TUIfly GmbH

(Zaak C-362/17)

(2018/C 285/25)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Boris Feuser

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 30 juni 2017 — Ines Ewen/TUIfly GmbH

(Zaak C-394/17)

(2018/C 285/26)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ines Ewen

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 4 juli 2017 — Petra Nünemann/TUIfly GmbH

(Zaak C-403/17)

(2018/C 285/27)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Petra Nünemann

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 7 juli 2017 — Barbara Yvette Müller e.a./ x

(Zaak C-409/17)

(2018/C 285/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hannover

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Barbara Yvette Müller, Stefanie Müller, Michelle Müller

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 juli 2017 — Bially e.a./TUIfly GmbH

(Zaak C-429/17)

(2018/C 285/29)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Bially e.a.

Verwerende partij: TUIfly GmbH

De zaak is bij beschikking van het Hof van 28 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeits- und Sozialgericht Wien (Oostenrijk) op 23 april 2018 — Minoo Schuch-Ghannadan / Medizinische Universität Wien

(Zaak C-274/18)

(2018/C 285/30)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Arbeits- und Sozialgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minoo Schuch-Ghannadan

Verwerende partij: Medizinische Universität Wien

Prejudiciële vragen

| 1) | Vindt het pro rata temporis-beginsel in clausule 4, onder 2), van de kaderovereenkomst in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG (1) van de Raad van 15 december 1997 betreffende de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, in samenhang met het beginsel van gelijke behandeling in clausule 4, onder 1), toepassing op een wettelijke regeling volgens welke de totale duur van onmiddellijk opeenvolgende arbeidsverhoudingen van een werkneemster of werknemer van een Oostenrijkse universiteit die in het kader van extern gefinancierde projecten of onderzoeksprojecten in dienst is genomen, voor voltijdwerk(st)ers zes jaar, maar bij deeltijdwerk acht jaar bedraagt, en die bovendien een eenmalige verlenging van deze arbeidsverhouding toelaat tot en met tien jaar voor voltijdwerkers en tot en met twaalf jaar voor deeltijdwerkers indien daarvoor een objectieve rechtvaardiging kan worden aangevoerd, in het bijzonder de voortzetting of voltooiing van onderzoeksprojecten of publicaties? |
| --- | --- |

1)

Vindt het pro rata temporis-beginsel in clausule 4, onder 2), van de kaderovereenkomst in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG (1) van de Raad van 15 december 1997 betreffende de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, in samenhang met het beginsel van gelijke behandeling in clausule 4, onder 1), toepassing op een wettelijke regeling volgens welke de totale duur van onmiddellijk opeenvolgende arbeidsverhoudingen van een werkneemster of werknemer van een Oostenrijkse universiteit die in het kader van extern gefinancierde projecten of onderzoeksprojecten in dienst is genomen, voor voltijdwerk(st)ers zes jaar, maar bij deeltijdwerk acht jaar bedraagt, en die bovendien een eenmalige verlenging van deze arbeidsverhouding toelaat tot en met tien jaar voor voltijdwerkers en tot en met twaalf jaar voor deeltijdwerkers indien daarvoor een objectieve rechtvaardiging kan worden aangevoerd, in het bijzonder de voortzetting of voltooiing van onderzoeksprojecten of publicaties?

| 2) | Is een wettelijke regeling zoals beschreven in de eerste prejudiciële vraag aan te merken als een indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) wanneer onder alle werknemers op wie deze regeling toepassing vindt een aanzienlijk hoger percentage vrouwelijke dan mannelijke werknemers wordt geraakt? |
| --- | --- |

2)

Is een wettelijke regeling zoals beschreven in de eerste prejudiciële vraag aan te merken als een indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) wanneer onder alle werknemers op wie deze regeling toepassing vindt een aanzienlijk hoger percentage vrouwelijke dan mannelijke werknemers wordt geraakt?

| 3) | Moet artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) aldus worden uitgelegd dat een vrouw die aanvoert dat zij binnen de werkingssfeer van een wettelijke regeling — zoals beschreven in de eerste prejudiciële vraag — indirect op grond van geslacht wordt gediscrimineerd aangezien aanzienlijk meer vrouwen dan mannen deeltijdwerk verrichten, deze omstandigheid, en in het bijzonder de statistisch aanzienlijk hogere mate waarin vrouwen worden geraakt, aan de hand van concreet statistisch cijfermateriaal moet onderbouwen en met afdoende bewijzen aannemelijk moet maken? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) aldus worden uitgelegd dat een vrouw die aanvoert dat zij binnen de werkingssfeer van een wettelijke regeling — zoals beschreven in de eerste prejudiciële vraag — indirect op grond van geslacht wordt gediscrimineerd aangezien aanzienlijk meer vrouwen dan mannen deeltijdwerk verrichten, deze omstandigheid, en in het bijzonder de statistisch aanzienlijk hogere mate waarin vrouwen worden geraakt, aan de hand van concreet statistisch cijfermateriaal moet onderbouwen en met afdoende bewijzen aannemelijk moet maken?

---

(1)  PB 1998, L 14, blz. 9.

(2)  PB 2006, L 204, blz. 23.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/17

---

Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2018 door The Green Effort Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-794/17, The Green Effort Ltd / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-282/18 P)

(2018/C 285/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: The Green Effort Ltd (vertegenwoordiger: A. Ziehm, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Conclusies

| — | de beslissing van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-794/17 in haar geheel vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-794/17 in haar geheel vernietigen;

| — | de litigieuze beslissingen vernietigen; |
| --- | --- |

—

de litigieuze beslissingen vernietigen;

| — | de vervallenverklaring van het ingeschreven Uniemerk 9 528 001 doorhalen; |
| --- | --- |

—

de vervallenverklaring van het ingeschreven Uniemerk 9 528 001 doorhalen;

| — | de vordering tot vervallenverklaring afwijzen; |
| --- | --- |

—

de vordering tot vervallenverklaring afwijzen;

| — | rekwirantes vordering tot „herstel in de vorige toestand” toewijzen; |
| --- | --- |

—

rekwirantes vordering tot „herstel in de vorige toestand” toewijzen;

| — | de stukken verwerven van EUIPO nietigheidsprocedures 12343 C, 10757 C, 10524 C en oppositieprocedures B 002165119; B 002199274; B 002344565; B 002367038; B 002513086 en B 002513151 en ernaar verwijzen; |
| --- | --- |

—

de stukken verwerven van EUIPO nietigheidsprocedures 12343 C, 10757 C, 10524 C en oppositieprocedures B 002165119; B 002199274; B 002344565; B 002367038; B 002513086 en B 002513151 en ernaar verwijzen;

| — | het EUIPO en de partij die wegens verval om nietigverklaring had verzocht verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en de partij die wegens verval om nietigverklaring had verzocht verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep van rekwirante is op de volgende zes middelen gebaseerd, waarbij het eerste middel de grondslag betreft waarop de beschikking van het Gerecht is gebaseerd en het tweede tot en met zesde middel aantonen dat de beslissing om andere redenen niet juist blijkt te zijn.

Eerste middel: schending van artikel 3, lid 4, van beslissing nr. 17-4 van de uitvoerend directeur van het Bureau van 16 augustus 2017 inzake elektronische communicatie.

Argumenten ter ondersteuning van het beroep: het Gerecht heeft zich er geen rekenschap van gegeven dat een kennisgeving wordt geacht te hebben plaatsgevonden op de vijfde kalenderdag na de dag waarop het document in de systemen van het EUIPO is opgenomen. Als gevolg daarvan heeft het Gerecht verkeerd berekend binnen welke termijn beroep tegen de beslissing van 11 september 2017 van de tweede kamer van beroep van het EUIPO moest worden ingesteld.

Tweede middel: het beroep moet gegrond worden verklaard, aangezien de bestreden beslissingen van het EUIPO rekwirantes rechten schenden omdat het verzoek om vervallenverklaring dat was ingediend door de partij die om nietigverklaring had verzocht, op grond van kwade trouw en een onjuiste voorstelling van de feiten niet-ontvankelijk was.

Derde middel: het beroep moet gegrond worden verklaard, aangezien de bestreden beslissingen van het EUIPO rekwirantes rechten schenden omdat de houder binnen de wettelijke termijn van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie (1) het bewijs van normaal gebruik had overgelegd.

Vierde middel: het beroep moet gegrond worden verklaard, aangezien de bestreden beslissingen van het EUIPO rekwirantes rechten schenden omdat de houder binnen de door het EUIPO gestelde termijn het bewijs van normaal gebruik had overgelegd.

Vijfde middel: het beroep moet gegrond worden verklaard, aangezien de bestreden beslissingen van het EUIPO rekwirantes rechten schenden want ingeval het EUIPO het bewijs van normaal gebruik niet langs de weg van elektronische communicatiesystemen en/of per fax heeft ontvangen, is dit te wijten aan technische mankementen in deze systemen.

Zesde middel: het beroep moet gegrond worden verklaard, aangezien de bestreden beslissingen van het EUIPO rekwirantes rechten schenden omdat het EUIPO en vervolgens de tweede kamer van beroep onterecht rekwirantes vordering tot herstel in de vorige toestand hebben verworpen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 26 april 2018 — KAMU Passenger & IT Services GmbH / Türk Hava Yollari A.O. — T.H.Y. Turkish Airlines

(Zaak C-289/18)

(2018/C 285/32)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Handelsgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KAMU Passenger & IT Services GmbH

Verwerende partij: Türk Hava Yollari A.O. — T.H.Y. Turkish Airlines

Prejudiciële vraag

Is een aansluitende vlucht van op de luchthaven van bestemming van de voorafgaande vlucht die een passagier gezamenlijk met de eerste vlucht boekte en waarvoor hij slechts één vliegticket met één ticketnummer ontving, met inachtneming van een geplande overstaptijd tussen beide vluchten van iets meer dan 13 uur, aan te merken als „rechtstreeks aansluitende vlucht” in de zin van artikel 2, onder h), van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 2 mei 2018 — Stefan Neldner / Eurowings GmbH

(Zaak C-299/18)

(2018/C 285/33)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Stefan Neldner

Verwerende partij: Eurowings GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan het recht op compensatie van artikel 7 van [verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91] (1) in mindering worden gebracht op een door het nationale recht toegekend recht op schadevergoeding dat strekt tot vergoeding van extra reiskosten die wegens annulering van een geboekte vlucht zijn ontstaan, wanneer de luchtvaartmaatschappij aan haar verplichtingen volgens artikel 8, lid 1, van [verordening nr. 261/2004] heeft voldaan? |
| --- | --- |

1)

Kan het recht op compensatie van artikel 7 van [verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91] (1) in mindering worden gebracht op een door het nationale recht toegekend recht op schadevergoeding dat strekt tot vergoeding van extra reiskosten die wegens annulering van een geboekte vlucht zijn ontstaan, wanneer de luchtvaartmaatschappij aan haar verplichtingen volgens artikel 8, lid 1, van [verordening nr. 261/2004] heeft voldaan?

| 2) | Indien aftrek mogelijk is, geldt dit dan tevens voor de kosten van vervangend vervoer naar een andere plaats dan de eindbestemming van de vliegreis wanneer de passagier het door de luchtvaartmaatschappij aangeboden vervangend vervoer naar de eindbestemming van de vliegreis weigert? |
| --- | --- |

2)

Indien aftrek mogelijk is, geldt dit dan tevens voor de kosten van vervangend vervoer naar een andere plaats dan de eindbestemming van de vliegreis wanneer de passagier het door de luchtvaartmaatschappij aangeboden vervangend vervoer naar de eindbestemming van de vliegreis weigert?

| 3) | Kan de luchtvaartmaatschappij, voor zover aftrek mogelijk is, deze altijd toepassen, of is dit afhankelijk van de mate waarin het nationale recht haar dit toestaat of dit naar het oordeel van de rechter passend is? |
| --- | --- |

3)

Kan de luchtvaartmaatschappij, voor zover aftrek mogelijk is, deze altijd toepassen, of is dit afhankelijk van de mate waarin het nationale recht haar dit toestaat of dit naar het oordeel van de rechter passend is?

| 4) | Voor zover het nationale recht relevant is dan wel de rechter discretionair moet beslissen: strekt de compensatie van artikel 7 van [verordening nr. 261/2004] enkel tot vergoeding van het ongemak en het door de passagiers wegens de annulering geleden tijdverlies, of ook tot vergoeding van materiële schade? |
| --- | --- |

4)

Voor zover het nationale recht relevant is dan wel de rechter discretionair moet beslissen: strekt de compensatie van artikel 7 van [verordening nr. 261/2004] enkel tot vergoeding van het ongemak en het door de passagiers wegens de annulering geleden tijdverlies, of ook tot vergoeding van materiële schade?

---

(1)  PB 2004, L 46, blz. 1.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Bonn (Duitsland) op 4 mei 2018 — Thomas Leonhard/DSL Bank

(Zaak C-301/18)

(2018/C 285/34)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Bonn

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Thomas Leonhard

Verwerende partij: DSL Bank

Prejudiciële vraag

Moet artikel 7, lid 4, van richtlijn 2002/65/EG (1) aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat die bepaalt dat de aanbieder, na kennisgeving van de herroeping van een op afstand gesloten overeenkomst, aan de consument bovenop het bedrag dat hij krachtens de overeenkomst op afstand van de consument heeft ontvangen, ook een gebruiksvergoeding voor dit bedrag verschuldigd is?

---

(1)  Richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de richtlijnen 90/619/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG van de Raad (PB 2002, L 271, blz. 16).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2018 — Schiaffini Travel SpA/Comune di Latina

(Zaak C-322/18)

(2018/C 285/35)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Schiaffini Travel SpA

Verwerende partij: Comune di Latina

Prejudiciële vragen

| 1) | Is artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) [inzonderheid het verbod voor interne exploitanten om deel te nemen aan extra-moenia-aanbestedingen als bedoeld onder b) en d)] eveneens van toepassing op opdrachten die vóór de inwerkingtreding van die verordening zijn gegund? |
| --- | --- |

1)

Is artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) [inzonderheid het verbod voor interne exploitanten om deel te nemen aan extra-moenia-aanbestedingen als bedoeld onder b) en d)] eveneens van toepassing op opdrachten die vóór de inwerkingtreding van die verordening zijn gegund?

| 2) | Kan een publiekrechtelijke rechtspersoon waaraan de nationale overheid lokale vervoersdiensten onderhands heeft gegund in abstracte zin worden gekwalificeerd als interne exploitant — in de zin van deze verordening en eventueel naar analogie van de ratio van de rechtspraak op het gebied van in-house-opdrachten — indien deze rechtspersoon in organisatorisch opzicht en qua zeggenschap rechtstreekse banden heeft met die overheid en zijn maatschappelijk kapitaal — volledig of, indien samen met andere openbare lichamen, pro quota — in handen van de staat is? |
| --- | --- |

2)

Kan een publiekrechtelijke rechtspersoon waaraan de nationale overheid lokale vervoersdiensten onderhands heeft gegund in abstracte zin worden gekwalificeerd als interne exploitant — in de zin van deze verordening en eventueel naar analogie van de ratio van de rechtspraak op het gebied van in-house-opdrachten — indien deze rechtspersoon in organisatorisch opzicht en qua zeggenschap rechtstreekse banden heeft met die overheid en zijn maatschappelijk kapitaal — volledig of, indien samen met andere openbare lichamen, pro quota — in handen van de staat is?

| 3) | Is in geval van een onderhandse gunning van door verordening (EG) nr. 1370/2007 geregelde diensten, het feit dat de voornoemde nationale overheid na de gunning een bestuursorgaan opricht met organisatorische bevoegdheden ten aanzien van deze diensten — terwijl de staat uitsluitend bevoegd blijft om over de gunning te beslissen en dat orgaan over de begunstigde van de onderhands gegunde diensten geen zeggenschap zoals over haar eigen diensten uitoefent — een omstandigheid op grond waarvan de betrokken gunning aan de regeling van artikel 5, lid 2, van de verordening kan worden onttrokken? |
| --- | --- |

3)

Is in geval van een onderhandse gunning van door verordening (EG) nr. 1370/2007 geregelde diensten, het feit dat de voornoemde nationale overheid na de gunning een bestuursorgaan opricht met organisatorische bevoegdheden ten aanzien van deze diensten — terwijl de staat uitsluitend bevoegd blijft om over de gunning te beslissen en dat orgaan over de begunstigde van de onderhands gegunde diensten geen zeggenschap zoals over haar eigen diensten uitoefent — een omstandigheid op grond waarvan de betrokken gunning aan de regeling van artikel 5, lid 2, van de verordening kan worden onttrokken?

| 4) | Indien de oorspronkelijke looptijd van een onderhandse gunning de termijn van 30 jaar tot 3 december 2039 [te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1370/2007] overschrijdt, heeft dit dan tot gevolg dat de gunning hoe dan ook niet in overeenstemming is met de beginselen als bedoeld in de artikelen 5 en 8, lid 3, van de verordening, in onderlinge samenhang gelezen, of moet dit gebrek worden geacht rechtens in alle opzichten automatisch te worden gecorrigeerd doordat deze termijn impliciet „ex lege” (artikel 8, lid 3, tweede alinea) wordt gereduceerd tot 30 jaar? |
| --- | --- |

4)

Indien de oorspronkelijke looptijd van een onderhandse gunning de termijn van 30 jaar tot 3 december 2039 [te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1370/2007] overschrijdt, heeft dit dan tot gevolg dat de gunning hoe dan ook niet in overeenstemming is met de beginselen als bedoeld in de artikelen 5 en 8, lid 3, van de verordening, in onderlinge samenhang gelezen, of moet dit gebrek worden geacht rechtens in alle opzichten automatisch te worden gecorrigeerd doordat deze termijn impliciet „ex lege” (artikel 8, lid 3, tweede alinea) wordt gereduceerd tot 30 jaar?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 15 mei 2018 — Sicilville Srl / Comune di Brescia

(Zaak C-324/18)

(2018/C 285/36)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sicilville Srl

Verwerende partij: Comune di Brescia

Prejudiciële vraag

Staat het recht van de Europese Unie, en meer in het bijzonder artikel 57, lid 4, van richtlijn 2014/24/EU (1) betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten, gelezen in samenhang met overweging 101 van deze richtlijn en met de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling, in de weg aan een nationale regeling als in casu aan de orde, die „ernstige beroepsfout” als grond voor verplichte uitsluiting van een ondernemer noemt en bepaalt dat indien de beroepsfout heeft geleid tot voortijdige ontbinding van de aanbestedingsovereenkomst, de ondernemer slechts kan worden uitgesloten indien de ontbinding niet is betwist of aan het einde van een gerechtelijke procedure is bevestigd?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2014/18/EG (PB 2014, L 94; blz. 65).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/22

---

Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2018 door Mytilinaios Anonymi Etairia/Omilos Epicheiriseon tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 maart 2018 in zaak T-542/11 RENV, Alouminion tis Ellados VEAE/Europese Commissie

(Zaak C-332/18 P)

(2018/C 285/37)

Procestaal: Grieks

Partijen

Rekwirante: Mytilinaios Anonymi Etairia/Omilos Epicheiriseon (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, N. Keramidas, E. Chrysafis, D. Diakopoulos en K. Struckmann, advocaten)

Αndere partijen in de procedure: Europese Commissie, Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI)

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 maart 2018 in zaak T-542/11 RENV (ECLI:EU:T:2018:132) vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 maart 2018 in zaak T-542/11 RENV (ECLI:EU:T:2018:132) vernietigen;

| — | met volledige rechtsmacht beslissen; |
| --- | --- |

—

met volledige rechtsmacht beslissen;

| — | het besluit van de Commissie van 13 juli 2011 nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 13 juli 2011 nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten die rekwirante in de gehele procedure heeft gemaakt, |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten die rekwirante in de gehele procedure heeft gemaakt,

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert in hogere voorziening drie middelen aan:

| 1) | onjuiste rechtsopvatting en verkeerde voorstelling van feiten in verband met de beoordeling door het Gerecht of de litigieuze maatregel staatssteun vormde, en meer in het bijzonder met betrekking tot de vraag of die maatregel een „voordeel” vormde, tot de beoordeling van dat voordeel, tot de weigering de vraag naar de economische rechtvaardiging te onderzoeken, en tot de onjuiste toepassing van de bewijslast, aangezien de Helleense Republiek tijdens de administratieve procedure geen daarmee verband houdende argumenten heeft aangevoerd; en onjuiste rechtsopvatting bij de behandeling van de argumenten van rekwirante met betrekking tot het „criterium van de particuliere investeerder”; |
| --- | --- |

1)

onjuiste rechtsopvatting en verkeerde voorstelling van feiten in verband met de beoordeling door het Gerecht of de litigieuze maatregel staatssteun vormde, en meer in het bijzonder met betrekking tot de vraag of die maatregel een „voordeel” vormde, tot de beoordeling van dat voordeel, tot de weigering de vraag naar de economische rechtvaardiging te onderzoeken, en tot de onjuiste toepassing van de bewijslast, aangezien de Helleense Republiek tijdens de administratieve procedure geen daarmee verband houdende argumenten heeft aangevoerd; en onjuiste rechtsopvatting bij de behandeling van de argumenten van rekwirante met betrekking tot het „criterium van de particuliere investeerder”;

| 2) | onjuiste rechtsopvatting in verband met de beoordeling van de „selectieve” aard van het voordeel; en |
| --- | --- |

2)

onjuiste rechtsopvatting in verband met de beoordeling van de „selectieve” aard van het voordeel; en

| 3) | onjuiste rechtsopvatting en verkeerde voorstelling van bewijselementen met betrekking tot de gevolgen van de litigieuze maatregel voor handel en mededinging. |
| --- | --- |

3)

onjuiste rechtsopvatting en verkeerde voorstelling van bewijselementen met betrekking tot de gevolgen van de litigieuze maatregel voor handel en mededinging.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Lombardi Srl/Comune di Auletta e.a.

(Zaak C-333/18)

(2018/C 285/38)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lombardi Srl

Verwerende partijen: Comune di Auletta, Delta Lavori SpA, Msm Ingegneria Srl

Prejudiciële vraag

Moet artikel 1, lid 1, derde alinea, en lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 (2), aldus worden uitgelegd dat die bepaling toestaat dat, wanneer meerdere ondernemingen aan de aanbestedingsprocedure hebben deelgenomen en deze niet in rechte zijn betrokken (en hoe dan ook tegen de inschrijvingen van sommige van die ondernemingen geen beroep is ingesteld), het op grond van de procedurele autonomie van de lidstaten aan de rechter staat om te bepalen of het belang dat in het principale beroep is aangevoerd door de inschrijver tegen wie een toewijsbaar geacht exclusief incidenteel beroep is ingesteld, concreet is, waarbij de rechter gebruik maakt van de procedurele instrumenten die ter beschikking staan van de rechtsorde en wel aldus dat er een evenwicht ontstaat tussen de bescherming van de genoemde subjectieve positie van partijen en de gevestigde nationale beginselen op het gebied van de door partijen gestelde eisen [art. 112 c.p.c. (codice di procedura civile: wetboek van burgerlijke rechtsvordering)] en het bewijs van het gestelde belang [art. 2697 cc (codice civile: burgerlijk wetboek)], die de subjectieve grenzen vormen van de uitspraak, welke uitsluitend geldt tussen de procespartijen en niet van toepassing kan zijn op de positie van partijen die niet in de procedure betrokken zijn (art. 2909 cc)?

---

(1)  PB 1989, L 395, blz. 33.

(2)  Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB 2007, L 335, blz. 31).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Via Lattea Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

(Zaak C-337/18)

(2018/C 285/39)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Via Lattea Scrl, Alba Gilberto, Antonio Barausse, Gabriele Barausse, Azienda Agricola Benvegnù Gianni Battista e Giangaetano s.s., Domenico Brogliato s.s., Cesare Filippi, Michele Filippi, Fontana Fidenzio e Fabrizio s.s., Giovanni Gastaldello, Tiziano Giaretta, Azienda Agricola Guadagnin Gianni ed Emanuele s.s., Il Moretto di Martinazza Laura s.s., Marini Alessandro e Domenico s.s., Azienda Agricola Milan Sergio & C. s.s., Matteo Mosele, Luciano Mosele, Ennio Mosele, Renato Munaretto, Azienda Agricola Pain di Gazzola Luigi, Azienda Agricola Parise Luigi, Angelo, Francesco e Giancarlo, Sillo Zefferino Maurizio s.s., Storti Danilo e Nicoletta s.s., Tosatto Paolo e Federico s.s., Vivaldo Emilio e Pierino s.s., Giuseppe Zanettin

Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen? |
| --- | --- |

1)

Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen?

| 2) | Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen, in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht? |
| --- | --- |

2)

Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen, in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht?

| 3) | Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen enerzijds producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden? |
| --- | --- |

3)

Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen enerzijds producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 1992, L 405, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 2001, L 187, blz. 19).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/24 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Cooperativa Novalat Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

(Zaak C-338/18)

(2018/C 285/40)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Cooperativa Novalat Scrl, Antico Giuseppe e Figli s.s., Impresa Barutta Livio, Impresa Cusinato Giulio, Impresa Danesa Cisino, Impresa Faggian Rudi, Furlan Diego e Stefano s.s., Impresa Furlan Marco, Impresa Massaro Leo Valter, Impresa Reginato Guido, Impresa Sachespi Lucio, Impresa Salmaso Luigi, Impresa Schiavon Denis, Impresa Zanetti Narciso

Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen? |
| --- | --- |

1)

Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen?

| 2) | Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht? |
| --- | --- |

2)

Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht?

| 3) | Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen, enerzijds, producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds, producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden? |
| --- | --- |

3)

Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen, enerzijds, producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds, producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 1992, L 405, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 2001, L 187, blz. 19).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 mei 2018 — Veneto Latte Scrl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

(Zaak C-339/18)

(2018/C 285/41)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Veneto Latte Scrl, Bovolenta Luca e Matteo s.s., Greco Andrea e Alessando s.s., Ruzza Vanel e Gloriano s.s., Azienda Agricola Marangona di Tamiso Rossano

Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen? |
| --- | --- |

1)

Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen?

| 2) | Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht? |
| --- | --- |

2)

Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht?

| 3) | Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen, enerzijds, producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds, producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden? |
| --- | --- |

3)

Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen, enerzijds, producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds, producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 1992, L 405, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 2001, L 187, blz. 19).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano (Italië) op 28 mei 2018 — Avv. Alessandro Salvoni / Anna Maria Fiermonte

(Zaak C-347/18)

(2018/C 285/42)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Milano

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Avv. Alessandro Salvoni

Verwerende partij: Anna Maria Fiermonte

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 53 van verordening (EU) nr. 1215/2012 (1) en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat het gerecht van oorsprong dat is aangezocht om het in artikel 53 van verordening (EU) nr. 1215/2012 bedoelde certificaat betreffende een definitief geworden beslissing af te geven, ambtshalve bevoegdheden kan uitoefenen die beogen na te gaan of sprake is van schending van de bepalingen van afdeling 4 van hoofdstuk II van de Brussel I bis-verordening, teneinde de consument te informeren over een eventueel vastgestelde schending en hem in staat te stellen met kennis van zaken de mogelijkheid te overwegen om gebruik te maken van het rechtsmiddel waarin artikel 45 van deze verordening voorziet?

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2012, L 351; blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Reus (Spanje) op 30 mei 2018 — Jaime Cardus Suárez/Catalunya Caixa S.A.

(Zaak C-352/18)

(2018/C 285/43)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia de Reus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jaime Cardus Suárez

Verwerende partij: Catalunya Caixa S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | 1.1 | Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat een beding in een overeenkomst dat een officiële index bevat, de IRPH, die bij wet is geregeld, niet is onderworpen aan de bepalingen van de richtlijn, ook wanneer die index niet verplicht hoeft te worden toegepast, los van de keuze van partijen, en evenmin aanvullend is bij gebreke van een akkoord tussen de partijen? |
| --- | --- | --- |

1)

1.1

Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat een beding in een overeenkomst dat een officiële index bevat, de IRPH, die bij wet is geregeld, niet is onderworpen aan de bepalingen van de richtlijn, ook wanneer die index niet verplicht hoeft te worden toegepast, los van de keuze van partijen, en evenmin aanvullend is bij gebreke van een akkoord tussen de partijen?

| 1.2 | Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat een beding in een overeenkomst dat een officiële index bevat, de IRPH, hoewel die index bij wet geregeld is, onderworpen is aan de bepalingen van de richtlijn wanneer dat beding een wijziging inhoudt van het voorschrift van de bestuursrechtelijke bepaling waarin de IRPH-index is vastgesteld met betrekking tot het negatieve renteverschil dat zou moeten worden toegepast wanneer deze index als contractuele rentevoet wordt gehanteerd, om het jaarlijks kostenpercentage (hierna: „JKP”) van de hypotheektransactie in overeenstemming te brengen met dat van de markt, waarbij dus mag worden aangenomen dat het door de nationale wetgever tot stand gebrachte contractuele evenwicht is verstoord? |
| --- | --- |

1.2

Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat een beding in een overeenkomst dat een officiële index bevat, de IRPH, hoewel die index bij wet geregeld is, onderworpen is aan de bepalingen van de richtlijn wanneer dat beding een wijziging inhoudt van het voorschrift van de bestuursrechtelijke bepaling waarin de IRPH-index is vastgesteld met betrekking tot het negatieve renteverschil dat zou moeten worden toegepast wanneer deze index als contractuele rentevoet wordt gehanteerd, om het jaarlijks kostenpercentage (hierna: „JKP”) van de hypotheektransactie in overeenstemming te brengen met dat van de markt, waarbij dus mag worden aangenomen dat het door de nationale wetgever tot stand gebrachte contractuele evenwicht is verstoord?

| 2) | 2.1. | Sluit het feit dat de referentie-index, de IRPH, die door de verkoper in een beding van een leningovereenkomst is opgenomen, in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen is geregeld uit dat de rechter moet nagaan of aan de consument alle gegevens zijn meegedeeld die van invloed kunnen zijn op de omvang van zijn verbintenis, om te beoordelen of het beding duidelijk en begrijpelijk werd geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13? |
| --- | --- | --- |

2)

2.1.

Sluit het feit dat de referentie-index, de IRPH, die door de verkoper in een beding van een leningovereenkomst is opgenomen, in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen is geregeld uit dat de rechter moet nagaan of aan de consument alle gegevens zijn meegedeeld die van invloed kunnen zijn op de omvang van zijn verbintenis, om te beoordelen of het beding duidelijk en begrijpelijk werd geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13?

| 2.2. | Is rechtspraak die stelt dat aan de verplichting tot transparantie wordt voldaan louter door in het vooraf vastgestelde beding te verwijzen naar de officiële index, zonder dat de verkoper die het beding vaststelt enige andere informatie ter zake hoeft over te leggen, strijdig met richtlijn 93/13, of moet diegene die het beding vaststelt daarentegen informatie verstrekken over de samenstelling, de draagwijdte en de concrete werking van het mechanisme van deze referentie-index om aan de transparantieverplichting te voldoen? |
| --- | --- |

2.2.

Is rechtspraak die stelt dat aan de verplichting tot transparantie wordt voldaan louter door in het vooraf vastgestelde beding te verwijzen naar de officiële index, zonder dat de verkoper die het beding vaststelt enige andere informatie ter zake hoeft over te leggen, strijdig met richtlijn 93/13, of moet diegene die het beding vaststelt daarentegen informatie verstrekken over de samenstelling, de draagwijdte en de concrete werking van het mechanisme van deze referentie-index om aan de transparantieverplichting te voldoen?

| 2.3. | Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat indien geen informatie wordt verstrekt over de samenstelling, de werking en de evolutie van de IRPH in het verleden en de verwachte evolutie ervan in de toekomst, op zijn minst op de korte of middellange termijn, rekening houdend met de kennis van de verkoper van deze gegevens op het moment waarop de overeenkomst wordt gesloten, kan worden aangenomen dat het beding inzake de index niet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13? |
| --- | --- |

2.3.

Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat indien geen informatie wordt verstrekt over de samenstelling, de werking en de evolutie van de IRPH in het verleden en de verwachte evolutie ervan in de toekomst, op zijn minst op de korte of middellange termijn, rekening houdend met de kennis van de verkoper van deze gegevens op het moment waarop de overeenkomst wordt gesloten, kan worden aangenomen dat het beding inzake de index niet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13?

| 2.4 | Moet het transparantievereiste van artikel 4, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de consument in kennis moet zijn gesteld van de bestuursrechtelijke bepalingen waarin de referentie-index is geregeld en van de inhoud ervan, als relevante informatie om het financiële en juridische belang van het beding waarin deze index is opgenomen te kunnen begrijpen? |
| --- | --- |

2.4

Moet het transparantievereiste van artikel 4, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de consument in kennis moet zijn gesteld van de bestuursrechtelijke bepalingen waarin de referentie-index is geregeld en van de inhoud ervan, als relevante informatie om het financiële en juridische belang van het beding waarin deze index is opgenomen te kunnen begrijpen?

| 2.5. | Kan de door de verkoper verstrekte reclame en informatie, die de consument bij het sluiten van zijn aan de IRPH gekoppelde leningovereenkomst kan misleiden, een aspect zijn waarop de rechter zijn beoordeling van het oneerlijke karakter van het contractuele beding kan baseren overeenkomstig artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13? |
| --- | --- |

2.5.

Kan de door de verkoper verstrekte reclame en informatie, die de consument bij het sluiten van zijn aan de IRPH gekoppelde leningovereenkomst kan misleiden, een aspect zijn waarop de rechter zijn beoordeling van het oneerlijke karakter van het contractuele beding kan baseren overeenkomstig artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13?

| 3) | 3.1. | Indien het beding oneerlijk wordt bevonden en de lening derhalve zonder rente moet worden terugbetaald, moet dan worden toegestaan dat de betrokken overeenkomst wordt aangepast door de inhoud van het oneerlijke beding te herzien en een andere referentie-index toe te passen ter vervanging van de nietig verklaarde index, aangezien de grond voor het sluiten van de overeenkomst louter uit het oogpunt van de bank door de nietigheid en schrapping van het beding met de variabele rentevoet is verdwenen? Zou een dergelijke uitlegging en aanpassing van de overeenkomst in dat geval strijdig zijn met artikel 6 van richtlijn 93/13? |
| --- | --- | --- |

3)

3.1.

Indien het beding oneerlijk wordt bevonden en de lening derhalve zonder rente moet worden terugbetaald, moet dan worden toegestaan dat de betrokken overeenkomst wordt aangepast door de inhoud van het oneerlijke beding te herzien en een andere referentie-index toe te passen ter vervanging van de nietig verklaarde index, aangezien de grond voor het sluiten van de overeenkomst louter uit het oogpunt van de bank door de nietigheid en schrapping van het beding met de variabele rentevoet is verdwenen? Zou een dergelijke uitlegging en aanpassing van de overeenkomst in dat geval strijdig zijn met artikel 6 van richtlijn 93/13?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29)

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/27 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/27

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix du troisième canton de Charleroi (België) op 5 juni 2018 — Frank Casteels / Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd

(Zaak C-368/18)

(2018/C 285/44)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Justice de paix du troisième canton de Charleroi

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Frank Casteels

Verwerende partij: Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd

Prejudiciële vragen

Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreffende de uitlegging van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) luidt als volgt:

| — | Valt de omstandigheid die in het onderhavige geding aan de orde is, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, onder het begrip „gebeurtenis” in de zin van punt 22 van het arrest van 22 december 2008, Wallentin-Hermann (C-549/07, EU:C:2008:771), dan wel onder het begrip „buitengewone omstandigheid” in de zin van overweging 14 van genoemde verordening, zoals uitgelegd in het arrest van 31 januari 2013, McDonagh (C-12/11, EU:C:2013:43), of vallen deze begrippen met elkaar samen? |
| --- | --- |

—

Valt de omstandigheid die in het onderhavige geding aan de orde is, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, onder het begrip „gebeurtenis” in de zin van punt 22 van het arrest van 22 december 2008, Wallentin-Hermann (C-549/07, EU:C:2008:771), dan wel onder het begrip „buitengewone omstandigheid” in de zin van overweging 14 van genoemde verordening, zoals uitgelegd in het arrest van 31 januari 2013, McDonagh (C-12/11, EU:C:2013:43), of vallen deze begrippen met elkaar samen?

| — | Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 aldus worden uitgelegd dat een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, moet worden beschouwd als een gebeurtenis die inherent is aan de normale uitoefening van de activiteit als luchtvaartmaatschappij en dientengevolge niet kan worden aangemerkt als „buitengewone omstandigheid” op basis waarvan de luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar verplichting om de passagiers te compenseren ingeval van annulering van een vlucht die met het betrokken vliegtuig wordt uitgevoerd? |
| --- | --- |

—

Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 aldus worden uitgelegd dat een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, moet worden beschouwd als een gebeurtenis die inherent is aan de normale uitoefening van de activiteit als luchtvaartmaatschappij en dientengevolge niet kan worden aangemerkt als „buitengewone omstandigheid” op basis waarvan de luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar verplichting om de passagiers te compenseren ingeval van annulering van een vlucht die met het betrokken vliegtuig wordt uitgevoerd?

| — | Indien een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, moet worden beschouwd als een „buitengewone omstandigheid”, moet daaruit dan worden afgeleid dat het voor de luchtvaartmaatschappij om een „buitengewone omstandigheid” gaat die niet had kunnen worden voorkomen, zelfs niet als alle redelijke maatregelen waren getroffen? |
| --- | --- |

—

Indien een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, moet worden beschouwd als een „buitengewone omstandigheid”, moet daaruit dan worden afgeleid dat het voor de luchtvaartmaatschappij om een „buitengewone omstandigheid” gaat die niet had kunnen worden voorkomen, zelfs niet als alle redelijke maatregelen waren getroffen?

| — | Moet worden aangenomen dat het feit dat de staking is aangekondigd, tot gevolg heeft dat een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, niet onder het begrip „buitengewone omstandigheden” in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 valt? |
| --- | --- |

—

Moet worden aangenomen dat het feit dat de staking is aangekondigd, tot gevolg heeft dat een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de staking van de werknemers van het bagageafhandelingsbedrijf op de luchthaven van vertrek van de betrokken vlucht, niet onder het begrip „buitengewone omstandigheden” in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 valt?

---

(1)  PB 2004, L 46, blz. 1.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/28 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix du troisième canton de Charleroi (België) op 5 juni 2018 — Giovanni Martina / Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd

(Zaak C-369/18)

(2018/C 285/45)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Justice de paix du troisième canton de Charleroi

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Giovanni Martina

Verwerende partij: Ryanair DAC, voorheen Ryanair Ltd

Prejudiciële vragen

Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreffende de uitlegging van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) luidt als volgt:

| — | Valt de omstandigheid die in het onderhavige geding aan de orde is, te weten de lozing van benzine op een startbaan waardoor die baan moest worden gesloten, onder het begrip „gebeurtenis” in de zin van punt 22 van het arrest van 22 december 2008, Wallentin-Hermann (C-549/07, EU:C:2008:771), dan wel onder het begrip „buitengewone omstandigheid” in de zin van overweging 14 van genoemde verordening, zoals uitgelegd in het arrest van 31 januari 2013, McDonagh (C-12/11, EU:C:2013:43), of vallen deze begrippen met elkaar samen? |
| --- | --- |

—

Valt de omstandigheid die in het onderhavige geding aan de orde is, te weten de lozing van benzine op een startbaan waardoor die baan moest worden gesloten, onder het begrip „gebeurtenis” in de zin van punt 22 van het arrest van 22 december 2008, Wallentin-Hermann (C-549/07, EU:C:2008:771), dan wel onder het begrip „buitengewone omstandigheid” in de zin van overweging 14 van genoemde verordening, zoals uitgelegd in het arrest van 31 januari 2013, McDonagh (C-12/11, EU:C:2013:43), of vallen deze begrippen met elkaar samen?

| — | Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 aldus worden uitgelegd dat een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de lozing van benzine op een startbaan waardoor die moest worden gesloten, moet worden beschouwd als een gebeurtenis die inherent is aan de normale uitoefening van de activiteit als luchtvaartmaatschappij en dientengevolge niet kan worden aangemerkt als „buitengewone omstandigheid” op basis waarvan de luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar verplichting om de passagiers te compenseren wanneer een met het betrokken vliegtuig uitgevoerde vlucht aanzienlijke vertraging heeft opgelopen? |
| --- | --- |

—

Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 aldus worden uitgelegd dat een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de lozing van benzine op een startbaan waardoor die moest worden gesloten, moet worden beschouwd als een gebeurtenis die inherent is aan de normale uitoefening van de activiteit als luchtvaartmaatschappij en dientengevolge niet kan worden aangemerkt als „buitengewone omstandigheid” op basis waarvan de luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar verplichting om de passagiers te compenseren wanneer een met het betrokken vliegtuig uitgevoerde vlucht aanzienlijke vertraging heeft opgelopen?

| — | Indien een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de lozing van benzine op een startbaan waardoor die baan moest worden gesloten, moet worden beschouwd als een „buitengewone omstandigheid”, moet daaruit dan worden afgeleid dat het voor de luchtvaartmaatschappij om een „buitengewone omstandigheid” gaat die niet had kunnen worden voorkomen, zelfs niet als alle redelijke maatregelen waren getroffen? |
| --- | --- |

—

Indien een gebeurtenis als aan de orde in het onderhavige geding, te weten de lozing van benzine op een startbaan waardoor die baan moest worden gesloten, moet worden beschouwd als een „buitengewone omstandigheid”, moet daaruit dan worden afgeleid dat het voor de luchtvaartmaatschappij om een „buitengewone omstandigheid” gaat die niet had kunnen worden voorkomen, zelfs niet als alle redelijke maatregelen waren getroffen?

---

(1)  PB 2004, L 46, blz. 1.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/29 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour administrative d’appel de Nancy (Frankrijk) op 7 juni 2018 — Ministre de l’Action et des Comptes publics / de heer en mevrouw Raymond Dreyer

(Zaak C-372/18)

(2018/C 285/46)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour administrative d’appel de Nancy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministre de l’Action et des Comptes publics

Verwerende partijen: de heer en mevrouw Raymond Dreyer

Prejudiciële vraag

Vertonen heffingen die zijn bestemd voor het Nationale solidariteitsfonds voor zelfstandigheid, waarmee wordt bijgedragen aan de financiering van voornoemde litigieuze uitkeringen [namelijk de persoonsgebonden zelfstandigheidstoelage (APA) en de compenserende uitkering voor personen met een handicap (PCH)], een rechtstreekse en voldoende relevante samenhang met bepaalde takken van sociale zekerheid zoals genoemd in artikel 3 van verordening (EG) nr. 883/2004 (1) en vallen deze bijgevolg binnen de werkingssfeer van deze verordening louter vanwege het feit dat deze uitkeringen betrekking hebben op een van de in artikel 3 vermelde eventualiteiten en worden toegekend zonder een discretionaire beoordeling op grond van een wettelijk omschreven situatie?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 7 juni 2018 — Slovenské elektrárne, a.s./Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty

(Zaak C-376/18)

(2018/C 285/47)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Slovenské elektrárne, a.s.

Verwerende partij: Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG („Derde elektriciteitsrichtlijn”) aldus worden uitgelegd dat het doel daarvan, en inzonderheid artikel 3 van deze richtlijn, zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speciale maatregel is ingesteld volgens welke aan gereguleerde ondernemingen — waaronder houders van een vergunning voor de levering van elektrische energie die door de bevoegde regelgevende autoriteit van de betrokken lidstaat is verleend („autoriteit” en „gereguleerde onderneming”) — een heffing wordt opgelegd die wordt vastgesteld op grond van het economisch resultaat dat zij niet alleen op nationaal grondgebied, maar ook door activiteiten in het buitenland hebben behaald, welke heffing:






  i) | afbreuk doet aan de vrijheid van gereguleerde ondernemingen om een volledig concurrerende prijs vast te stellen voor de levering van elektriciteit op buitenlandse elektriciteitsmarkten en dus ook op het mededingingsproces op deze markten; |
| --- | --- | --- |

1)

Moet richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG („Derde elektriciteitsrichtlijn”) aldus worden uitgelegd dat het doel daarvan, en inzonderheid artikel 3 van deze richtlijn, zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speciale maatregel is ingesteld volgens welke aan gereguleerde ondernemingen — waaronder houders van een vergunning voor de levering van elektrische energie die door de bevoegde regelgevende autoriteit van de betrokken lidstaat is verleend („autoriteit” en „gereguleerde onderneming”) — een heffing wordt opgelegd die wordt vastgesteld op grond van het economisch resultaat dat zij niet alleen op nationaal grondgebied, maar ook door activiteiten in het buitenland hebben behaald, welke heffing:

i)

afbreuk doet aan de vrijheid van gereguleerde ondernemingen om een volledig concurrerende prijs vast te stellen voor de levering van elektriciteit op buitenlandse elektriciteitsmarkten en dus ook op het mededingingsproces op deze markten;

| ii) | het concurrentievermogen van gereguleerde ondernemingen verzwakt ten opzichte van buitenlandse elektriciteitsleveranciers op de Slowaakse elektriciteitsmarkt, wanneer beide ook op een bepaalde buitenlandse markt elektriciteit leveren, aangezien de buitenlandse onderneming voor de levering van elektriciteit in het buitenland niet aan een dergelijke heffing wordt onderworpen; |
| --- | --- |

ii)

het concurrentievermogen van gereguleerde ondernemingen verzwakt ten opzichte van buitenlandse elektriciteitsleveranciers op de Slowaakse elektriciteitsmarkt, wanneer beide ook op een bepaalde buitenlandse markt elektriciteit leveren, aangezien de buitenlandse onderneming voor de levering van elektriciteit in het buitenland niet aan een dergelijke heffing wordt onderworpen;

| iii) | de toegang voor nieuwkomers op de markt voor elektriciteitslevering in de Republiek Slowakije en in het buitenland ontmoedigt, aangezien een dergelijke heffing eveneens zou worden toegepast op inkomsten uit hun niet-gereguleerde activiteiten, en dat zelfs indien zij vervolgens gedurende een bepaalde periode weliswaar een vergunning voor de levering van elektriciteit krijgen, doch de inkomsten die zij uit deze leveringen verkrijgen gelijk zijn aan nul; |
| --- | --- |

iii)

de toegang voor nieuwkomers op de markt voor elektriciteitslevering in de Republiek Slowakije en in het buitenland ontmoedigt, aangezien een dergelijke heffing eveneens zou worden toegepast op inkomsten uit hun niet-gereguleerde activiteiten, en dat zelfs indien zij vervolgens gedurende een bepaalde periode weliswaar een vergunning voor de levering van elektriciteit krijgen, doch de inkomsten die zij uit deze leveringen verkrijgen gelijk zijn aan nul;

| iv) | Slowaakse gereguleerde ondernemingen ertoe kan aanzetten om aan de [Slowaakse] autoriteit te verzoeken, of buitenlandse elektriciteitsleveranciers ertoe kan aanzetten om aan de regelgevende autoriteit van hun staat van herkomst die hun een vergunning heeft afgegeven te verzoeken om de vergunning voor de levering van elektriciteit in te trekken, omdat intrekking van de vergunning voor een onderneming die niet wil dat de betrokken heffing ook wordt toegepast op de inkomsten uit haar andere activiteiten, de enige manier is om zich te bevrijden van de status van gereguleerde onderneming in de zin van de bestreden regeling? |
| --- | --- |

iv)

Slowaakse gereguleerde ondernemingen ertoe kan aanzetten om aan de [Slowaakse] autoriteit te verzoeken, of buitenlandse elektriciteitsleveranciers ertoe kan aanzetten om aan de regelgevende autoriteit van hun staat van herkomst die hun een vergunning heeft afgegeven te verzoeken om de vergunning voor de levering van elektriciteit in te trekken, omdat intrekking van de vergunning voor een onderneming die niet wil dat de betrokken heffing ook wordt toegepast op de inkomsten uit haar andere activiteiten, de enige manier is om zich te bevrijden van de status van gereguleerde onderneming in de zin van de bestreden regeling?

| 2) | Moet de Derde elektriciteitsrichtlijn aldus worden uitgelegd dat een speciale maatregel als in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speciale maatregel is ingesteld volgens welke aan gereguleerde ondernemingen — waaronder de houders van een door een autoriteit verleende vergunning voor de levering van elektriciteit — een heffing wordt opgelegd die wordt vastgesteld op grond van het economisch resultaat, met inbegrip van de resultaten die met in het buitenland verrichte activiteiten zijn behaald, niet behoort tot de maatregelen die een lidstaat volgens de Derde elektriciteitsrichtlijn kan vaststellen, ook indien zij in strijd blijken te zijn met de doelstelling die deze richtlijn nastreeft, omdat deze maatregel geen middel ter bestrijding van klimaatverandering vormt en niet dient om de voorziening van elektriciteit te verzekeren, en evenmin enige andere doelstelling van de Derde elektriciteitsrichtlijn nastreeft? |
| --- | --- |

2)

Moet de Derde elektriciteitsrichtlijn aldus worden uitgelegd dat een speciale maatregel als in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speciale maatregel is ingesteld volgens welke aan gereguleerde ondernemingen — waaronder de houders van een door een autoriteit verleende vergunning voor de levering van elektriciteit — een heffing wordt opgelegd die wordt vastgesteld op grond van het economisch resultaat, met inbegrip van de resultaten die met in het buitenland verrichte activiteiten zijn behaald, niet behoort tot de maatregelen die een lidstaat volgens de Derde elektriciteitsrichtlijn kan vaststellen, ook indien zij in strijd blijken te zijn met de doelstelling die deze richtlijn nastreeft, omdat deze maatregel geen middel ter bestrijding van klimaatverandering vormt en niet dient om de voorziening van elektriciteit te verzekeren, en evenmin enige andere doelstelling van de Derde elektriciteitsrichtlijn nastreeft?

| 3) | Moet de Derde elektriciteitsrichtlijn aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speciale maatregel is ingesteld volgens welke aan gereguleerde ondernemingen — waaronder de houders van een door een autoriteit verleende vergunning voor de levering van elektriciteit — een heffing wordt opgelegd die wordt vastgesteld op grond van het economisch resultaat, met inbegrip van de resultaten die met in het buitenland verrichte activiteiten zijn behaald, niet voldoet aan de vereisten van transparantie, non-discriminatie en gelijke toegang tot consumenten als bedoeld in artikel 3 van deze richtlijn, omdat deze maatregel in geval van een gereguleerde onderneming ook de inkomsten in de heffing betrekt die (voor de levering van elektriciteit of op andere gronden) in het buitenland zijn behaald, terwijl de maatregel in geval van een houder van een vergunning voor de levering van elektriciteit op grond van een „paspoortvergunning” voor de levering van elektriciteit die in de staat van herkomst is verstrekt, alleen de in de Republiek Slowakije behaalde inkomsten in de heffing betrekt? |
| --- | --- |

3)

Moet de Derde elektriciteitsrichtlijn aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speciale maatregel is ingesteld volgens welke aan gereguleerde ondernemingen — waaronder de houders van een door een autoriteit verleende vergunning voor de levering van elektriciteit — een heffing wordt opgelegd die wordt vastgesteld op grond van het economisch resultaat, met inbegrip van de resultaten die met in het buitenland verrichte activiteiten zijn behaald, niet voldoet aan de vereisten van transparantie, non-discriminatie en gelijke toegang tot consumenten als bedoeld in artikel 3 van deze richtlijn, omdat deze maatregel in geval van een gereguleerde onderneming ook de inkomsten in de heffing betrekt die (voor de levering van elektriciteit of op andere gronden) in het buitenland zijn behaald, terwijl de maatregel in geval van een houder van een vergunning voor de levering van elektriciteit op grond van een „paspoortvergunning” voor de levering van elektriciteit die in de staat van herkomst is verstrekt, alleen de in de Republiek Slowakije behaalde inkomsten in de heffing betrekt?

---

(1)  PB 2009, L 211, blz. 55.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/31

---

Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België

(Zaak C-384/18)

(2018/C 285/48)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe, L. Malferrari, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk België

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 25 van richtlijn 2006/123/EG (1) en artikel 49 VWEU; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 25 van richtlijn 2006/123/EG (1) en artikel 49 VWEU;

| — | het Koninkrijk België verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Door (i) het gezamenlijk uitoefenen van de activiteiten van boekhouder enerzijds en die van verzekeringsmakelaar, verzekeringsagent of vastgoedmakelaar dan wel van bancaire activiteiten en activiteiten van financiële dienstverlening anderzijds te verbieden en door (ii) de Kamers van het Beroepsinstituut van Erkende Boekhouders en Fiscalisten (BIBF) toe te staan het gezamenlijk uitoefenen van de activiteiten van boekhouder enerzijds en van landbouw-, ambachts- en handelsactiviteiten anderzijds te verbieden, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 25 van richtlijn 2006/123/EG en artikel 49 VWEU.

---

(1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/31

---

Beroep ingesteld op 29 juni 2018 — Commissie/Italië

(Zaak C-434/18)

(2018/C 285/49)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia, G. Gattinara, gemachtigden)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek

Conclusies

| — | verklaring dat de Italiaanse Republiek, door het nationale programma voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval niet aan de Commissie voor te leggen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, in samenhang met artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (1); |
| --- | --- |

—

verklaring dat de Italiaanse Republiek, door het nationale programma voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval niet aan de Commissie voor te leggen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, in samenhang met artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (1);

| — | verwijzing van de Italiaanse Republiek in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Italiaanse Republiek in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 15, lid 4, in samenhang met artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval bepaalt dat de lidstaten de Commissie „zo spoedig mogelijk” maar uiterlijk op 23 augustus 2015 een eerste keer in kennis stellen van de inhoud van hun nationale programma dat alle in artikel 12 vermelde elementen omvat.

De Commissie is van mening dat uit de door de Italiaanse Republiek tijdens de precontentieuze fase van de procedure verstrekte gegevens blijkt dat dit programma nooit is voorgelegd. De Italiaanse autoriteiten hebben de Commissie namelijk nog steeds niet de definitieve tekst van het vastgestelde nationale programma voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval voorgelegd.

---

(1)  PB L 199, blz. 48.

---

Gerecht

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/33 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/33

---

Beroep ingesteld op 17 mei 2018 — Adis Higiene/EUIPO — Farecla Products (G3 EXTRA PLUS)

(Zaak T-309/18)

(2018/C 285/50)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Adis Higiene, SL (Pozuelo de Alarcón, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Sanmartín Sanmartín, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Farecla Products Ltd (Ware, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: woordmerk „G3 EXTRA PLUS” — Uniemerk nr. 15 064 207

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 maart 2018 in zaak R 2134/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 42 van verordening nr. 207/2009 juncto regel 22 van verordening nr. 2868/95; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 42 van verordening nr. 207/2009 juncto regel 22 van verordening nr. 2868/95;

| — | schending van de artikelen 94, 95 en 107 van verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van de artikelen 94, 95 en 107 van verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | niet-nakoming van de motiveringsplicht. |
| --- | --- |

—

niet-nakoming van de motiveringsplicht.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/34 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/34

---

Beroep ingesteld op 23 mei 2018 — Carvalho e.a. / Parlement en Raad

(Zaak T-330/18)

(2018/C 285/51)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Armando Carvalho (Santa Comba Dão, Portugal), en 36 anderen (vertegenwoordigers: G. Winter, professsor, R. Verheyen, advocaat, en H. Leith, Barrister)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

Conclusies

| — | vaststellen dat de „handelingen inzake broeikasgasemissies” (1) onwettig zijn, voor zover zij toestaan dat tussen 2021 en 2030 een hoeveelheid broeikasgassen wordt uitgestoten die in 2021 overeenstemt met 80 % van de uitstoot in 1990 en in 2030 vermindert tot 60 % van de uitstoot in 1990; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de „handelingen inzake broeikasgasemissies” (1) onwettig zijn, voor zover zij toestaan dat tussen 2021 en 2030 een hoeveelheid broeikasgassen wordt uitgestoten die in 2021 overeenstemt met 80 % van de uitstoot in 1990 en in 2030 vermindert tot 60 % van de uitstoot in 1990;

| — | de handelingen inzake broeikasgasemissies nietig verklaren, voor zover daarbij doelstellingen worden vastgesteld om de uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 te verminderen met 40 % ten opzichte van het niveau in 1990, en met name artikel 9, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2018/410, artikel 4, lid 2, van en bijlage I bij verordening nr. 2018/842, en artikel 4 van verordening nr. 2018/841; |
| --- | --- |

—

de handelingen inzake broeikasgasemissies nietig verklaren, voor zover daarbij doelstellingen worden vastgesteld om de uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 te verminderen met 40 % ten opzichte van het niveau in 1990, en met name artikel 9, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG, zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2018/410, artikel 4, lid 2, van en bijlage I bij verordening nr. 2018/842, en artikel 4 van verordening nr. 2018/841;

| — | verweerders gelasten om krachtens de handelingen inzake broeikasgasemissies maatregelen vast te stellen houdende vermindering van de uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 met 50 % — 60 % ten opzichte van het niveau van 1990 of een meer verregaande vermindering die het Gerecht passend acht; |
| --- | --- |

—

verweerders gelasten om krachtens de handelingen inzake broeikasgasemissies maatregelen vast te stellen houdende vermindering van de uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 met 50 % — 60 % ten opzichte van het niveau van 1990 of een meer verregaande vermindering die het Gerecht passend acht;

| — | subsidiair, indien het Gerecht geen bezwaren heeft om een bevel uit te vaardigen en zijn beslissing tot nietigverklaring van de uitstootdoelstellingen te laat komt om de desbetreffende bepalingen vóór 2021 te kunnen wijzigen, vorderen verzoekers dat het Gerecht gelast dat de bestreden bepalingen van de handelingen inzake broeikasgasemissies van kracht blijven tot een bepaalde datum, waarop zij overeenkomstig de wettelijke vereisten van hogere rang uiterlijk moeten zijn gewijzigd; |
| --- | --- |

—

subsidiair, indien het Gerecht geen bezwaren heeft om een bevel uit te vaardigen en zijn beslissing tot nietigverklaring van de uitstootdoelstellingen te laat komt om de desbetreffende bepalingen vóór 2021 te kunnen wijzigen, vorderen verzoekers dat het Gerecht gelast dat de bestreden bepalingen van de handelingen inzake broeikasgasemissies van kracht blijven tot een bepaalde datum, waarop zij overeenkomstig de wettelijke vereisten van hogere rang uiterlijk moeten zijn gewijzigd;

| — | verweerders verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerders verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoekers tien middelen aan.

| 1. | Met het eerste middel, dat betrekking heeft op hun vordering tot nietigverklaring, voeren verzoekers aan dat de Unie uit hoofde van regels van hogere rang gehouden is om schade door de klimaatverandering te vermijden, overeenkomstig het internationale gewoonterecht dat staten verbiedt schade te veroorzaken en hen verplicht schade overeenkomstig artikel 191 VWEU te voorkomen. De Unie dient evenzeer te voorkomen dat door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie beschermd grondrechten ten gevolge van de klimaatverandering worden geschonden. Deze rechten omvatten het recht op leven en lichamelijke integriteit, het recht een beroep uit te oefenen, het recht op eigendom, de rechten van het kind en het recht op gelijke behandeling. |
| --- | --- |

1.

Met het eerste middel, dat betrekking heeft op hun vordering tot nietigverklaring, voeren verzoekers aan dat de Unie uit hoofde van regels van hogere rang gehouden is om schade door de klimaatverandering te vermijden, overeenkomstig het internationale gewoonterecht dat staten verbiedt schade te veroorzaken en hen verplicht schade overeenkomstig artikel 191 VWEU te voorkomen. De Unie dient evenzeer te voorkomen dat door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie beschermd grondrechten ten gevolge van de klimaatverandering worden geschonden. Deze rechten omvatten het recht op leven en lichamelijke integriteit, het recht een beroep uit te oefenen, het recht op eigendom, de rechten van het kind en het recht op gelijke behandeling.

| 2. | Volgens het tweede middel, dat verband houdt met hun vordering tot nietigverklaring, is de Unie, gelet op het causaal verband tussen de uitstoot van broeikasgassen en de gevaren van klimaatverandering, gehouden maatregelen ter regulering van broeikasgasemissies in de Unie te nemen om deze schade en schendingen van grondrechten te voorkomen. |
| --- | --- |

2.

Volgens het tweede middel, dat verband houdt met hun vordering tot nietigverklaring, is de Unie, gelet op het causaal verband tussen de uitstoot van broeikasgassen en de gevaren van klimaatverandering, gehouden maatregelen ter regulering van broeikasgasemissies in de Unie te nemen om deze schade en schendingen van grondrechten te voorkomen.

| 3. | Met het derde middel, dat hun vordering tot nietigverklaring betreft, betogen verzoekers dat de klimaatverandering reeds schade en schendingen van de fundamentele mensenrechten veroorzaakt, en dat zal blijven doen. Bijkomende broeikasgasemissies die daartoe bijdragen zullen dus onwettig zijn, tenzij die emissies op objectieve gronden kunnen worden gerechtvaardigd en de Unie getracht heeft om emissiereducties te bewerkstelligen die binnen haar technische en economische mogelijkheden liggen. |
| --- | --- |

3.

Met het derde middel, dat hun vordering tot nietigverklaring betreft, betogen verzoekers dat de klimaatverandering reeds schade en schendingen van de fundamentele mensenrechten veroorzaakt, en dat zal blijven doen. Bijkomende broeikasgasemissies die daartoe bijdragen zullen dus onwettig zijn, tenzij die emissies op objectieve gronden kunnen worden gerechtvaardigd en de Unie getracht heeft om emissiereducties te bewerkstelligen die binnen haar technische en economische mogelijkheden liggen.

| 4. | Volgens het vierde middel, dat ziet op hun vordering tot nietigverklaring, kan de Unie in het kader van de vaststelling van de doelstellingen in de handelingen inzake broeikasgasemissies geen dergelijke rechtvaardiging aanvoeren om de volgende redenen:






  — | de doelstellingen staan uitstoothoeveelheden toe die aanzienlijk hoger liggen dan het billijke aandeel van de Europese Unie in het uitstootbudget op basis van de doelstelling van de Overeenkomst van Parijs, die bestaat in een maximale toename van de gemiddelde temperatuur in de wereld met 1,5 oC dan wel ruim onder 2 oC; |
| --- | --- | --- |

4.

Volgens het vierde middel, dat ziet op hun vordering tot nietigverklaring, kan de Unie in het kader van de vaststelling van de doelstellingen in de handelingen inzake broeikasgasemissies geen dergelijke rechtvaardiging aanvoeren om de volgende redenen:

—

de doelstellingen staan uitstoothoeveelheden toe die aanzienlijk hoger liggen dan het billijke aandeel van de Europese Unie in het uitstootbudget op basis van de doelstelling van de Overeenkomst van Parijs, die bestaat in een maximale toename van de gemiddelde temperatuur in de wereld met 1,5 oC dan wel ruim onder 2 oC;

| — | de doelstellingen zijn vastgesteld zonder onderzoek door verweerders van de technische en economische mogelijkheden van de Unie om uitstootverminderingen te bewerkstelligen. Die doelstellingen zijn eerder gekozen omdat zij de meest kosteneffectieve middelen zijn om een vroegere langetermijndoelstelling inzake emissies te bereiken, welke ondertussen door de Overeenkomst van Parijs is vervangen; |
| --- | --- |

—

de doelstellingen zijn vastgesteld zonder onderzoek door verweerders van de technische en economische mogelijkheden van de Unie om uitstootverminderingen te bewerkstelligen. Die doelstellingen zijn eerder gekozen omdat zij de meest kosteneffectieve middelen zijn om een vroegere langetermijndoelstelling inzake emissies te bereiken, welke ondertussen door de Overeenkomst van Parijs is vervangen;

| — | het bewijsmateriaal waarover verweerders beschikken toont aan dat de Unie in feite maatregelen kon treffen om de broeikasgasemissies tegen 2030 met minstens 50 % — 60 % ten opzichte van het niveau van 1990 te reduceren. |
| --- | --- |

—

het bewijsmateriaal waarover verweerders beschikken toont aan dat de Unie in feite maatregelen kon treffen om de broeikasgasemissies tegen 2030 met minstens 50 % — 60 % ten opzichte van het niveau van 1990 te reduceren.

| 5. | In het vijfde middel, dat betrekking heeft op hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, herhalen verzoekers hun argument dat de Unie uit hoofde van regels van hogere rang gehouden is om schade door de klimaatverandering te vermijden, overeenkomstig het internationale gewoonterecht dat staten verbiedt schade te veroorzaken en hen verplicht schade overeenkomstig artikel 191 VWEU te voorkomen. Zij is tevens uit hoofde van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gehouden tot voorkoming van schendingen van grondrechten door de klimaatverandering. |
| --- | --- |

5.

In het vijfde middel, dat betrekking heeft op hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, herhalen verzoekers hun argument dat de Unie uit hoofde van regels van hogere rang gehouden is om schade door de klimaatverandering te vermijden, overeenkomstig het internationale gewoonterecht dat staten verbiedt schade te veroorzaken en hen verplicht schade overeenkomstig artikel 191 VWEU te voorkomen. Zij is tevens uit hoofde van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gehouden tot voorkoming van schendingen van grondrechten door de klimaatverandering.

| 6. | Met het zesde middel, dat verband houdt met hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, betogen verzoekers dat de Unie, gelet op haar verantwoordelijkheid inzake broeikasgasemissies, in het verleden is tekortgeschoten in haar verplichtingen:






  — | zij kwam haar verplichting niet na te vermijden schade te veroorzaken sinds 1992, toen het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering werd vastgesteld en de klimaatverandering algemeen bekend raakte; |
| --- | --- | --- |

6.

Met het zesde middel, dat verband houdt met hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, betogen verzoekers dat de Unie, gelet op haar verantwoordelijkheid inzake broeikasgasemissies, in het verleden is tekortgeschoten in haar verplichtingen:

—

zij kwam haar verplichting niet na te vermijden schade te veroorzaken sinds 1992, toen het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering werd vastgesteld en de klimaatverandering algemeen bekend raakte;

| — | de niet-nakoming, door de Unie, van haar verplichting kwam nog sterker tot uiting in 2009, toen zowel artikel 191 VWEU als het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van kracht was; |
| --- | --- |

—

de niet-nakoming, door de Unie, van haar verplichting kwam nog sterker tot uiting in 2009, toen zowel artikel 191 VWEU als het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van kracht was;

| — | op die tijdstippen had de ongebreidelde uitstoot van broeikasgassen verboden moeten zijn, tenzij dat gedrag objectief gerechtvaardigd was. De Unie kon en kan niet beweren dat het uitstootniveau dat zij tijdens deze periode bleef dulden, overeenstemde met haar technische en economische mogelijkheden om uitstoot te verminderen. |
| --- | --- |

—

op die tijdstippen had de ongebreidelde uitstoot van broeikasgassen verboden moeten zijn, tenzij dat gedrag objectief gerechtvaardigd was. De Unie kon en kan niet beweren dat het uitstootniveau dat zij tijdens deze periode bleef dulden, overeenstemde met haar technische en economische mogelijkheden om uitstoot te verminderen.

| 7. | Met het zevende middel, dat hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel betreft, voeren zij aan dat de Unie thans nog steeds haar verplichtingen niet nakomt door de vaststelling van de doelstellingen voor emissiereducties in de handelingen inzake broeikasgasemissies. Zoals uiteengezet in de middelen betreffende hun vordering tot nietigverklaring, leveren de handelingen inzake broeikasgasemissies geen vermindering van de uitstoot op en staan zij toe dat de uitstoot op een niveau blijft dat onwettig en niet te rechtvaardigen is. |
| --- | --- |

7.

Met het zevende middel, dat hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel betreft, voeren zij aan dat de Unie thans nog steeds haar verplichtingen niet nakomt door de vaststelling van de doelstellingen voor emissiereducties in de handelingen inzake broeikasgasemissies. Zoals uiteengezet in de middelen betreffende hun vordering tot nietigverklaring, leveren de handelingen inzake broeikasgasemissies geen vermindering van de uitstoot op en staan zij toe dat de uitstoot op een niveau blijft dat onwettig en niet te rechtvaardigen is.

| 8. | Volgens het achtste middel van verzoekers, dat verband houdt met hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, is de niet-nakoming, door de Unie, van haar verplichtingen een voldoende ernstige schending van een rechtsregel die rechten aan particulieren toekent. De Unie beschikt niet over enige beoordelingsmarge om maatregelen die binnen haar technische en economische mogelijkheden liggen om de uitstoot te verminderen, niet in overweging te nemen of niet vast te stellen. |
| --- | --- |

8.

Volgens het achtste middel van verzoekers, dat verband houdt met hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, is de niet-nakoming, door de Unie, van haar verplichtingen een voldoende ernstige schending van een rechtsregel die rechten aan particulieren toekent. De Unie beschikt niet over enige beoordelingsmarge om maatregelen die binnen haar technische en economische mogelijkheden liggen om de uitstoot te verminderen, niet in overweging te nemen of niet vast te stellen.

| 9. | Volgens het negende middel van verzoekers, dat betrekking heeft op hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, heeft de niet-nakoming van haar verplichtingen een gevaarlijke klimaatverandering veroorzaakt, waardoor bepaalde verzoekers materiële schade hebben geleden en verzoekers in de toekomst nog schade en andere vormen van schade zullen lijden. |
| --- | --- |

9.

Volgens het negende middel van verzoekers, dat betrekking heeft op hun vordering tot het uitvaardigen van een rechterlijk bevel, heeft de niet-nakoming van haar verplichtingen een gevaarlijke klimaatverandering veroorzaakt, waardoor bepaalde verzoekers materiële schade hebben geleden en verzoekers in de toekomst nog schade en andere vormen van schade zullen lijden.

| 10. | Met het tiende middel, dat hun vordering tot uitvaardiging van een rechterlijk bevel betreft, voeren verzoekers aan dat de Unie moet verzekeren dat haar gedrag strookt met haar wettelijke verplichting om een emissiereductie te bewerkstelligen die binnen haar technische en economische mogelijkheden ligt, welke volgens het bewijsmateriaal overeenstemt met een vermindering tegen 2030 van minstens 50 % — 60 % ten opzichte van het niveau in 1990. Verzoekers vragen het Gerecht om daartoe een rechterlijk bevel uit te vaardigen. |
| --- | --- |

10.

Met het tiende middel, dat hun vordering tot uitvaardiging van een rechterlijk bevel betreft, voeren verzoekers aan dat de Unie moet verzekeren dat haar gedrag strookt met haar wettelijke verplichting om een emissiereductie te bewerkstelligen die binnen haar technische en economische mogelijkheden ligt, welke volgens het bewijsmateriaal overeenstemt met een vermindering tegen 2030 van minstens 50 % — 60 % ten opzichte van het niveau in 1990. Verzoekers vragen het Gerecht om daartoe een rechterlijk bevel uit te vaardigen.

---

(1)  Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2018 tot wijziging van richtlijn 2003/87/EG ter bevordering van kosteneffectieve emissiereducties en koolstofarme investeringen en van besluit (EU) 2015/1814 (PB 2018, L 76, blz. 3); verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van verordening (EU) nr. 525/2013 (PB 2018, L 156, blz. 26); en verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de opname van broeikasgasemissies en -verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw in het klimaat- en energiekader 2030, en tot wijziging van verordening (EU) nr. 525/2013 en besluit nr. 529/2013/EU (PB 2018, L 156, blz. 1). (Verzoekers verwijzen in hun verzoekschrift naar verordening 2018/842 en verordening 2018/841 in de versie zoals vastgesteld door de Raad op 14 mei 2018, vóór ondertekening en publicatie in het Publicatieblad)

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/36 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/36

---

Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — Laboratoire Pareva/Commissie

(Zaak T-337/18)

(2018/C 285/52)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Laboratoire Pareva (Saint Martin de Crau, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en S. Englebert, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | uitvoeringsbesluit (EU) 2018/619 (1) van de Europese Commissie van 20 april 2018 tot niet-goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 1, 5 en 6 overeenkomstig verordening nr. 528/2012 (2) (hierna: „bestreden besluit”) nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsbesluit (EU) 2018/619 (1) van de Europese Commissie van 20 april 2018 tot niet-goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 1, 5 en 6 overeenkomstig verordening nr. 528/2012 (2) (hierna: „bestreden besluit”) nietig verklaren;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit door verweerster werd vastgesteld in strijd met het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”), het afgeleide Unierecht en de Unierechtelijke beginselen. Daarom vordert verzoekster nietigverklaring van het bestreden besluit op basis van de volgende drie gronden:

| 1. | Het eerste middel is ontleend aan wezenlijke procedurefouten:






  — | verweerster heeft verzuimd procedurele stappen te nemen die zij had moeten nemen vooraleer het bestreden besluit vast te stellen. Verweerster heeft wezenlijke procedurevoorschriften van artikel 6, lid 7, onder a) en b), van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2014 (3) van de Commissie geschonden, die tot een andere uitkomst hadden kunnen leiden indien zij in acht genomen waren. |
| --- | --- | --- |

1.

Het eerste middel is ontleend aan wezenlijke procedurefouten:

—

verweerster heeft verzuimd procedurele stappen te nemen die zij had moeten nemen vooraleer het bestreden besluit vast te stellen. Verweerster heeft wezenlijke procedurevoorschriften van artikel 6, lid 7, onder a) en b), van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2014 (3) van de Commissie geschonden, die tot een andere uitkomst hadden kunnen leiden indien zij in acht genomen waren.

| 2. | Het tweede middel is gebaseerd op kennelijke beoordelingsfouten:






  — | Verweerster heeft blijk gegeven van kennelijke beoordelingsfouten door irrelevante factoren in aanmerking te nemen bij haar beoordeling van PHMB en door onvoldoende en niet het nodige belang toe te kennen aan factoren die voor verzoeksters PHMB specifiek en relevant zijn. |
| --- | --- | --- |

2.

Het tweede middel is gebaseerd op kennelijke beoordelingsfouten:

—

Verweerster heeft blijk gegeven van kennelijke beoordelingsfouten door irrelevante factoren in aanmerking te nemen bij haar beoordeling van PHMB en door onvoldoende en niet het nodige belang toe te kennen aan factoren die voor verzoeksters PHMB specifiek en relevant zijn.

| 3. | Het derde middel berust op schending van fundamentele Unierechtelijke beginselen en van de rechten van de verdediging:






  — | Verweerster heeft verzoekster niet ten volle, naar behoren en daadwerkelijk in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te formuleren tijdens de procedure. |
| --- | --- | --- |

3.

Het derde middel berust op schending van fundamentele Unierechtelijke beginselen en van de rechten van de verdediging:

—

Verweerster heeft verzoekster niet ten volle, naar behoren en daadwerkelijk in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te formuleren tijdens de procedure.

---

(1)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/619 van de Commissie van 20 april 2018 tot niet-goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 1, 5 en 6 (PB 2018, L 102, blz. 21).

(2)  Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB 2012, L 167, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2014 van de Commissie van 4 augustus 2014 over het in verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde werkprogramma voor het systematische onderzoek van alle bestaande werkzame stoffen van biociden (PB 2014, L 294, blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/37 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/37

---

Beroep ingesteld op 1 juni 2018 — Laboratoire Pareva en Biotech3D/Commissie

(Zaak T-347/18)

(2018/C 285/53)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Laboratoire Pareva (Saint Martin de Crau, Frankrijk) en Biotech3D Ltd & Co. KG (Gampern, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en S. Englebert, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2018/613 (1) van de Europese Commissie van 20 april 2018 tot goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 2 en 4 overeenkomstig verordening nr. 528/2012 (2) („bestreden handeling”) nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2018/613 (1) van de Europese Commissie van 20 april 2018 tot goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 2 en 4 overeenkomstig verordening nr. 528/2012 (2) („bestreden handeling”) nietig verklaren;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in zaak T-337/18, Laboratoire Pareva/Commissie.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/613 van de Commissie van 20 april 2018 tot goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 2 en 4 (PB 2018, L 102, blz. 1).

(2)  Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB 2012, L 167, blz. 1).

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/38 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/38

---

Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Spanje / Commissie

(Zaak T-355/18)

(2018/C 285/54)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. García-Valdecasas Dorrego, gemachtigde)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | De aankondiging van vergelijkend onderzoek nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

De aankondiging van vergelijkend onderzoek nietig verklaren;

| — | De Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

De Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de aankondiging van algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/340/18 en EPSO/AD/341/18 voor de aanwerving van administrateurs binnen de openbare dienst (AD 6).

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 1 en 2 van verordening nr. 1/58, van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 1 quinquies van het Statuut van de ambtenaren, wegens de beperking van de communicatieregeling tussen het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) en de kandidaat, daaronder begrepen wat het sollicitatieformulier betreft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 1 en 2 van verordening nr. 1/58, van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 1 quinquies van het Statuut van de ambtenaren, wegens de beperking van de communicatieregeling tussen het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) en de kandidaat, daaronder begrepen wat het sollicitatieformulier betreft.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58, van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Ambtenarenstatuut, wegens de onredelijke beperking van de tweede taal tot vier talen, namelijk het Engels, het Frans, het Duits en het Italiaans, met uitsluiting van de andere officiële talen van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58, van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Ambtenarenstatuut, wegens de onredelijke beperking van de tweede taal tot vier talen, namelijk het Engels, het Frans, het Duits en het Italiaans, met uitsluiting van de andere officiële talen van de Europese Unie.

| 3. | Derde middel, ontleend aan het feit dat de keuze van het Engels, Frans, Duits en Italiaans een willekeurige keuze is, die leidt tot een door artikel 1 van verordening nr. 1/58, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Ambtenarenstatuut verboden discriminatie op grond van taal. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan het feit dat de keuze van het Engels, Frans, Duits en Italiaans een willekeurige keuze is, die leidt tot een door artikel 1 van verordening nr. 1/58, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Ambtenarenstatuut verboden discriminatie op grond van taal.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan het feit dat de betwiste aankondiging niet uitdrukkelijk specificeert dat taal 1 de taal moet zijn waarin kandidaten het minimumniveau C 1 (grondige beheersing) moeten hebben, leidt tot discriminatie op grond van nationaliteit en tot discriminatie op grond van „gesproken” taal, hetgeen in strijd is met artikel 1 van verordening nr. 1/58, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Ambtenarenstatuut. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan het feit dat de betwiste aankondiging niet uitdrukkelijk specificeert dat taal 1 de taal moet zijn waarin kandidaten het minimumniveau C 1 (grondige beheersing) moeten hebben, leidt tot discriminatie op grond van nationaliteit en tot discriminatie op grond van „gesproken” taal, hetgeen in strijd is met artikel 1 van verordening nr. 1/58, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Ambtenarenstatuut.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/38 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/38

---

Beroep ingesteld op 19 juni 2018 — Labiri/EESC

(Zaak T-374/18)

(2018/C 285/55)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Vassiliki Labiri (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de verwerende partij in het kader van maatregelen tot organisatie van de procesgang te verzoeken, het besluit van de secretaris-generaal van het EESC van 30 maart 2016 over te leggen waarbij hij heeft besloten dat het hoofd van verzoeksters eenheid geen enkel verwijt treft; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij in het kader van maatregelen tot organisatie van de procesgang te verzoeken, het besluit van de secretaris-generaal van het EESC van 30 maart 2016 over te leggen waarbij hij heeft besloten dat het hoofd van verzoeksters eenheid geen enkel verwijt treft;

| — | te verklaren en vast te stellen,






  — | het besluit van de secretaris-generaal van het EESC van 30 maart 2016 om het hoofd van verzoeksters eenheid geen enkel verwijt te maken en geen gevolg te geven aan haar verzoek om bijstand/klacht van 14 december 2007 wordt nietig verklaard; |
| --- | --- | --- |

—

te verklaren en vast te stellen,

—

het besluit van de secretaris-generaal van het EESC van 30 maart 2016 om het hoofd van verzoeksters eenheid geen enkel verwijt te maken en geen gevolg te geven aan haar verzoek om bijstand/klacht van 14 december 2007 wordt nietig verklaard;

| — | het EESC wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EESC wordt verwezen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de uit artikel 25, tweede alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) volgende motiveringsplicht alsmede schending van de beginselen van samenwerking voortvloeiende uit de samenwerkingsovereenkomst tussen het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) en het Comité van de Regio’s van 17 december 2007. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de uit artikel 25, tweede alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) volgende motiveringsplicht alsmede schending van de beginselen van samenwerking voortvloeiende uit de samenwerkingsovereenkomst tussen het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) en het Comité van de Regio’s van 17 december 2007.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 24, eerste alinea, van het Statuut en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat aan eenieder het recht op behoorlijk bestuur verleent. Meer bepaald is het bestreden besluit genomen in strijd met verzoeksters recht om te worden gehoord en met de eerbiediging van de rechten van de verdediging. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 24, eerste alinea, van het Statuut en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat aan eenieder het recht op behoorlijk bestuur verleent. Meer bepaald is het bestreden besluit genomen in strijd met verzoeksters recht om te worden gehoord en met de eerbiediging van de rechten van de verdediging.

| 3. | Derde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van het EESC bij de vaststelling van een sepotbesluit dat ten onrechte zou verwijzen naar een transactieovereenkomst die is gesloten in een zaak voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, alsmede naar de conclusies van het administratieve onderzoek dat nooit heeft onderzocht of de feiten die in verzoeksters klacht worden vermeld, objectief psychisch geweld konden vormen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van het EESC bij de vaststelling van een sepotbesluit dat ten onrechte zou verwijzen naar een transactieovereenkomst die is gesloten in een zaak voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, alsmede naar de conclusies van het administratieve onderzoek dat nooit heeft onderzocht of de feiten die in verzoeksters klacht worden vermeld, objectief psychisch geweld konden vormen.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/39 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/39

---

Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Aldi/EUIPO — Crone (CRONE)

(Zaak T-385/18)

(2018/C 285/56)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en M. Minkner, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Christoph Michael Crone (Krefeld, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag nr. 14 854 533 voor Uniebeeldmerk CRONE

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2018 in zaak R 1100/2017-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/40 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/40

---

Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Delta-Sport/EUIPO — Delta Enterprise (DELTA SPORT)

(Zaak T-387/18)

(2018/C 285/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Delta-Sport Handelskontor GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Krogmann, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Delta Enterprise Corp. (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk DELTA SPORT — inschrijvingsaanvraag nr. 14 327 911

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 17 april 2018 in zaak R 1894/2017-5

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de vijfde kamer van beroep; |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de vijfde kamer van beroep;

| — | elke andere passende maatregel gelasten. |
| --- | --- |

—

elke andere passende maatregel gelasten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/41 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/41

---

Beroep ingesteld op 21 juni 2018 — Nonnemacher/EUIPO — Ingram (WKU)

(Zaak T-389/18)

(2018/C 285/58)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Klaus Nonnemacher (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Zierhut, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Paul Ingram (Birmingham, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk WKU — Uniemerk nr. 11 482 841

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 april 2018 in zaak R 399/2017-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 61 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 61 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/41 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/41

---

Beroep ingesteld op 21 juni 2018 — Nonnemacher/EUIPO — Ingram (WKU WORLD KICKBOXING AND KARATE UNION)

(Zaak T-390/18)

(2018/C 285/59)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Klaus Nonnemacher (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Zierhut, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Paul Ingram (Birmingham, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk WKU WORLD KICKBOXING AND KARATE UNION — Uniemerk nr. 11 523 958

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 april 2018 in zaak R 409/2017-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 61 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 61 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/42 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/42

---

Beroep ingesteld op 28 juni 2018 — Innocenti/EUIPO — Gemelli (Innocenti)

(Zaak T-392/18)

(2018/C 285/60)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Innocenti SA (Lugano, Zwitserland) (vertegenwoordiger: N. Ferretti, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Filippo Gemelli (Torino, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk „Innocenti” — inschrijvingsaanvraag nr. 7 502 181

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 april 2018 in zaak R 2336/2010-5

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep nr. 2336/2010-5 en afwijzing van de oppositie van Filippo Gemelli tegen merk nr. 007502181. |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep nr. 2336/2010-5 en afwijzing van de oppositie van Filippo Gemelli tegen merk nr. 007502181.

Aangevoerde middelen

| — | niet-naleving van de termijn voor de indiening van de bewijsstukken voor het vonnis houdende vervallenverklaring wegens niet-gebruik voor de Tribunale di Torino; |
| --- | --- |

—

niet-naleving van de termijn voor de indiening van de bewijsstukken voor het vonnis houdende vervallenverklaring wegens niet-gebruik voor de Tribunale di Torino;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/43 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/43

---

Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Pielczyk/EUIPO — Thalgo TCH (DERMAEPIL SUGAR EPIL SYSTEM)

(Zaak T-398/18)

(2018/C 285/61)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Radoslaw Pielczyk (Klijndijk, Nederland) (vertegenwoordiger: K. Kielar, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Thalgo TCH (Roquebrune-sur-Argens, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniemerk nr. 11 649 324

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 13 april 2018 in de gevoegde zaken R 979/2017-4 en R 1070/2017-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing ten dele vernietigen, namelijk voor zover de kamer van beroep






  a) | verzoeksters beroep R 979/2017-4 heeft verworpen; |
| --- | --- | --- |

—

de bestreden beslissing ten dele vernietigen, namelijk voor zover de kamer van beroep

a)

verzoeksters beroep R 979/2017-4 heeft verworpen;

| b) | ten dele het merk nietig heeft verklaard op het beroep van Thalgo TCH R 1070/2017-4 voor de waren van klasse 3 in de zin van de Overeenkomst van Nice; |
| --- | --- |

b)

ten dele het merk nietig heeft verklaard op het beroep van Thalgo TCH R 1070/2017-4 voor de waren van klasse 3 in de zin van de Overeenkomst van Nice;

| c) | Uniemerk nr. 11 649 324 ook voor de opgegeven waren van klasse 3 nietig heeft verklaard; |
| --- | --- |

c)

Uniemerk nr. 11 649 324 ook voor de opgegeven waren van klasse 3 nietig heeft verklaard;

| d) | de beslissing van het EUIPO van 21 maart 2017 (nietigheidsprocedure nr. 11 947 C) ten dele heeft bevestigd voor zover daarbij verzoeksters merk voor waren van klasse 3 nietig is verklaard; |
| --- | --- |

d)

de beslissing van het EUIPO van 21 maart 2017 (nietigheidsprocedure nr. 11 947 C) ten dele heeft bevestigd voor zover daarbij verzoeksters merk voor waren van klasse 3 nietig is verklaard;

| — | Thalgo TCH verwijzen in de kosten van de procedure voor de nietigheidsafdeling van het EUIPO en voor de kamer van beroep; |
| --- | --- |

—

Thalgo TCH verwijzen in de kosten van de procedure voor de nietigheidsafdeling van het EUIPO en voor de kamer van beroep;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 60, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 60, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van regel 22, leden 3 en 4, juncto regel 40, lid 6, van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van regel 22, leden 3 en 4, juncto regel 40, lid 6, van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie;

| — | schending van artikel 64, leden 2 en 3, juncto artikel 18, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 64, leden 2 en 3, juncto artikel 18, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

---

| 13.8.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 285/44 |
| --- | --- | --- | --- |

13.8.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 285/44

---

Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Silgan Closures, Silgan Holdings / Commissie

(Zaak T-410/18)

(2018/C 285/62)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Silgan Closures GmbH (München, Duitsland), Silgan Holdings Inc. (Stamford, Connecticut, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. Wollmann, D. Seeliger, R. Grafunder en V. Weiss, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden besluit krachtens artikel 264 VWEU nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

het bestreden besluit krachtens artikel 264 VWEU nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeksters;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2018) 2466 final van de Commissie van 19 april 2018 tot inleiding van een procedure uit hoofde van artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie (1) in zaak AT.40522 — Pandora.

Het beroep is gebaseerd op de volgende middelen:

| 1. | Schending van het subsidiariteitsbeginsel
  In het kader van het eerste middel laken verzoeksters dat de Commissie, met het bestreden besluit, de rechtsgrondslag ontneemt aan een procedure voor het Duitse Bundeskartellamt (Duitse mededingingsautoriteit) in dezelfde zaak, die op datum van dit besluit reeds meer dan drie jaar aanhangig was en in staat van wijzen was. |
| --- | --- |

1.

Schending van het subsidiariteitsbeginsel

In het kader van het eerste middel laken verzoeksters dat de Commissie, met het bestreden besluit, de rechtsgrondslag ontneemt aan een procedure voor het Duitse Bundeskartellamt (Duitse mededingingsautoriteit) in dezelfde zaak, die op datum van dit besluit reeds meer dan drie jaar aanhangig was en in staat van wijzen was.

| 2. | Schending van het evenredigheidsbeginsel
  Met het tweede middel voeren verzoeksters aan dat het bestreden besluit niet noodzakelijk was opdat de Commissie de door haar gewenste onderzoekshandelingen kon verrichten, noch geschikt was gelet op de nadelen ervan voor verzoeksters na een afweging van de wederzijdse belangen. |
| --- | --- |

2.

Schending van het evenredigheidsbeginsel

Met het tweede middel voeren verzoeksters aan dat het bestreden besluit niet noodzakelijk was opdat de Commissie de door haar gewenste onderzoekshandelingen kon verrichten, noch geschikt was gelet op de nadelen ervan voor verzoeksters na een afweging van de wederzijdse belangen.

| 3. | Ontoereikende motivering
  In het kader van het derde middel betogen verzoeksters dat de Commissie, in strijd met artikel 296 VWEU, in het bestreden besluit geenszins motiveert waarom zij de inleiding van een procedure noodzakelijk en gerechtvaardigd acht in het licht van de beginselen van subsidiariteit en van evenredigheid. |
| --- | --- |

3.

Ontoereikende motivering

In het kader van het derde middel betogen verzoeksters dat de Commissie, in strijd met artikel 296 VWEU, in het bestreden besluit geenszins motiveert waarom zij de inleiding van een procedure noodzakelijk en gerechtvaardigd acht in het licht van de beginselen van subsidiariteit en van evenredigheid.

| 4. | Misbruik van bevoegdheid
  Met het vierde middel voeren verzoeksters aan dat de inleiding van een procedure door de Commissie is gelast om verzoeksters een sanctie op grond van de sanctieregeling van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (2) te kunnen opleggen. |
| --- | --- |

4.

Misbruik van bevoegdheid

Met het vierde middel voeren verzoeksters aan dat de inleiding van een procedure door de Commissie is gelast om verzoeksters een sanctie op grond van de sanctieregeling van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (2) te kunnen opleggen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2004, L 123, blz. 18).

(2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

---