# Επίσημη Εφημερίδα C 211/18 Ι

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 61ό έτος18 Ιουνίου 2018 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

61ό έτος18 Ιουνίου 2018

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2018/C 211/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2018/C 211/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2018/C 211/02 | Υπόθεση C-233/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Generalitat de Catalunya (Προδικαστική παραπομπή — Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία — Κρατική ενίσχυση — Επιλεκτικό μέτρο — Επιστολή της Επιτροπής περί θέσεως καταγγελίας στο αρχείο — Υφιστάμενη ενίσχυση) | 2 |
| 2018/C 211/03 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-234/16 και C-235/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Consejería de Economía y Hacienda del Principado de Asturias (C-234/16), Consejo de Gobierno del Principado de Asturias (C-235/16) (Προδικαστική παραπομπή — Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία — Κρατική ενίσχυση — Επιλεκτικό μέτρο) | 3 |
| 2018/C 211/04 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-236/16 και C-237/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Diputación General de Aragón (Προδικαστική παραπομπή — Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία — Κρατική ενίσχυση — Επιλεκτικό μέτρο) | 4 |
| 2018/C 211/05 | Υπόθεση C-353/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MP κατά Secretary of State for the Home Department (Προδικαστική παραπομπή — Πολιτική ασύλου — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 4 — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Άρθρο 2, στοιχείο εʹ — Προϋποθέσεις για την παροχή επικουρικής προστασίας — Άρθρο 15, στοιχείο βʹ — Κίνδυνος σοβαρής βλάβης της ψυχικής υγείας του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του — Πρόσωπο που υπέστη βασανιστήρια στη χώρα καταγωγής του) | 4 |
| 2018/C 211/06 | Υπόθεση C-34/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eamonn Donnellan κατά The Revenue Commissioners (Προδικαστική παραπομπή — Αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων — Οδηγία 2010/24/ΕΕ — Άρθρο 14 — Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 47 — Δυνατότητα της προς ην η αίτηση αρχής να αρνηθεί την παροχή συνδρομής για την είσπραξη με την αιτιολογία ότι η απαίτηση δεν έχει κοινοποιηθεί δεόντως) | 5 |
| 2018/C 211/07 | Υπόθεση C-81/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Curtea de Apel Suceava (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zabrus Siret SRL κατά Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava [Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Έκπτωση του φόρου επί των εισροών — Δικαίωμα επιστροφής του ΦΠΑ — Πράξεις που αφορούν φορολογική περίοδο η οποία αποτέλεσε ήδη αντικείμενο περατωθέντος φορολογικού ελέγχου — Εθνική νομοθεσία — Δυνατότητα του υποκείμενου στον φόρο να διορθώσει τις φορολογικές δηλώσεις που έχουν αποτελέσει ήδη αντικείμενο φορολογικού ελέγχου — Εξαίρεση — Αρχή της αποτελεσματικότητας — Φορολογική ουδετερότητα — Ασφάλεια δικαίου] | 6 |
| 2018/C 211/08 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-91/17 P και C-91/17 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 — Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Telecom Castilla-La Mancha SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra [Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ψηφιακή τηλεόραση — Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές της Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (Aυτόνομης Kοινότητας της Castilla-La Mancha, Ισπανία) — Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως — Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά — Έννοια της κρατικής ενισχύσεως — Πλεονέκτημα — Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος — Καθορισμός — Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών] | 6 |
| 2018/C 211/09 | Υπόθεση C-97/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας [Παράβαση κράτους μέλους — Προστασία της φύσεως — Οδηγία 2009/147/ΕΚ — Διατήρηση των αγρίων πτηνών — Ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) — Κατάταξη σε ΖΕΠ των πλέον κατάλληλων εδαφών, σε αριθμό και επιφάνεια, για τη διατήρηση των ειδών πτηνών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147 — Σημαντική ζώνη για τη διατήρηση των πτηνών (ΣΖΔΠ) — ΣΖΔΠ Ρίλα — Μερική κατάταξη της ΣΖΔΠ Ρίλα ως ΖΕΠ] | 7 |
| 2018/C 211/10 | Υπόθεση C-66/18: Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας | 7 |
| 2018/C 211/11 | Υπόθεση C-78/18: Προσφυγή της 6ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας | 8 |
| 2018/C 211/12 | Υπόθεση C-139/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2018 ο CJ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-602/16, CJ κατά Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC) | 9 |
| 2018/C 211/13 | Υπόθεση C-167/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Ισπανία) στις 2 Μαρτίου 2018 — Unión Insular de CC.OO. de Lanzarote κατά Swissport Spain Aviation Services Lanzarote S.L. | 11 |
| 2018/C 211/14 | Υπόθεση C-176/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 7 Μαρτίου 2018 — Club de Variedades Vegetales Protegidas κατά Adolfo Juan Martínez Sanchís | 11 |
| 2018/C 211/15 | Υπόθεση C-177/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Madrid (Ισπανία) στις 7 Μαρτίου 2018 — Almudena Baldonedo Martín κατά Δήμου Μαδρίτης | 12 |
| 2018/C 211/16 | Υπόθεση C-186/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 9 Μαρτίου 2018 — José Cánovas Pardo S.L. κατά Club de Variedades Vegetales Protegidas | 13 |
| 2018/C 211/17 | Υπόθεση C-193/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) στις 19 Μαρτίου 2018 — Google LLC κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας | 14 |
| 2018/C 211/18 | Υπόθεση C-205/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Piteşti (Ρουμανία) στις 20 Μαρτίου 2018 — Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă κατά Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea | 15 |
| 2018/C 211/19 | Υπόθεση C-233/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) στις 29 Μαρτίου 2018 — Zubair Haqbin κατά Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers | 16 |
| 2018/C 211/20 | Υπόθεση C-242/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) στις 5 Απριλίου 2018 — UniCredit Leasing EAD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika — Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP | 16 |
| 2018/C 211/21 | Υπόθεση C-254/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 12 Απριλίου 2018 — Syndicat des cadres de la sécurité intérieure κατά Premier ministre, Ministre d’État, Ministre de l’Intérieur, Ministre de l’Action et des Comptes publics | 17 |
| 2018/C 211/22 | Υπόθεση C-270/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 19 Απριλίου 2018 — UPM France κατά Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics | 18 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2018/C 211/23 | Υπόθεση T-47/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Sigma Orionis κατά ΕΟΕ (Ρήτρα διαιτησίας — Πρόγραμμα-πλαίσιο Ορίζων 2020 για την έρευνα και την καινοτομία — Αναστολή καταβολής των πληρωμών που προβλέπονταν βάσει συμβάσεως επιχορηγήσεως, κατόπιν της διενέργειας οικονομικού ελέγχου — Αίτημα καταβολής των ποσών που οφείλει ο ΕΟΕ στο πλαίσιο της εκτελέσεως συμβάσεως επιχορηγήσεως) | 19 |
| 2018/C 211/24 | Υπόθεση T-48/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Sigma Orionis κατά Επιτροπής [Ρήτρα διαιτησίας — Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) και πρόγραμμα-πλαίσιο Ορίζων 2020 για την έρευνα και την καινοτομία — Αναστολή καταβολής των πληρωμών και καταγγελία των συμβάσεων επιχορηγήσεως κατόπιν οικονομικού ελέγχου — Αίτημα καταβολής των ποσών που οφείλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της εκτελέσεως των συμβάσεων επιχορηγήσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη] | 19 |
| 2018/C 211/25 | Υπόθεση T-168/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Grizzly Tools κατά Επιτροπής (Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών και των εργαζομένων — Οδηγία 2006/42/ΕΚ — Ρήτρα διασφαλίσεως — Εθνικό μέτρο απαγορεύσεως της διαθέσεως στην αγορά πλυντικού μηχανήματος υψηλής πιέσεως — Βασικές απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας — Απόφαση της Επιτροπής κηρύττουσα το μέτρο δικαιολογημένο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Ίση μεταχείριση) | 20 |
| 2018/C 211/26 | Υπόθεση T-428/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 2018 — Alpine Welten Die Bergführer κατά EUIPO (ALPINEWELTEN Die Bergführer) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ALPINEWELTEN Die Bergführer — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 21 |
| 2018/C 211/27 | Υπόθεση T-429/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Laboratoires Majorelle κατά EUIPO — Jardin Majorelle (LABORATOIRES MAJORELLE) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου LABORATOIRES MAJORELLE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAJORELLE — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Προγενέστερα σήματα — Διαίρεση της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος — Άρθρο 44, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009 [νυν άρθρο 50, παράγραφος 6, του κανονισμού 2017/1001] | 21 |
| 2018/C 211/28 | Υπόθεση T-195/18: Aγωγή της 16 Μαρτίου 2018 — Tάλαντον κατά Επιτροπής | 22 |
| 2018/C 211/29 | Υπόθεση T-200/18: Αγωγή της 20ής Μαρτίου 2018 — Fersher Developments και Lisin κατά Επιτροπής και ΕΚΤ | 23 |
| 2018/C 211/30 | Υπόθεση T-208/18: Αγωγή της 23ης Μαρτίου 2018 — Nessim Daoud κ.λπ. κατά Συμβουλίου κ.λπ. | 23 |
| 2018/C 211/31 | Υπόθεση T-214/18: Προσφυγή-αγωγή της 27ης Μαρτίου 2018 — Briois κατά Κοινοβουλίου | 24 |
| 2018/C 211/32 | Υπόθεση T-215/18: Προσφυγή-αγωγή της 27ης Μαρτίου 2018 — QB κατά ΕΚΤ | 25 |
| 2018/C 211/33 | Υπόθεση T-216/18: Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2018 — Pozza κατά Κοινοβουλίου | 26 |
| 2018/C 211/34 | Υπόθεση T-217/18: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Μαρτίου 2018 — DK κατά ΕΥΕΔ | 27 |
| 2018/C 211/35 | Υπόθεση T-254/18: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2018 — China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής | 28 |
| 2018/C 211/36 | Υπόθεση T-676/17: Διατακτικό του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Απριλίου 2018 — UN κατά Επιτροπής | 29 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2018/C 211/02

Υπόθεση C-233/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Generalitat de Catalunya (Προδικαστική παραπομπή — Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία — Κρατική ενίσχυση — Επιλεκτικό μέτρο — Επιστολή της Επιτροπής περί θέσεως καταγγελίας στο αρχείο — Υφιστάμενη ενίσχυση)

2

2018/C 211/03

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-234/16 και C-235/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Consejería de Economía y Hacienda del Principado de Asturias (C-234/16), Consejo de Gobierno del Principado de Asturias (C-235/16) (Προδικαστική παραπομπή — Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία — Κρατική ενίσχυση — Επιλεκτικό μέτρο)

3

2018/C 211/04

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-236/16 και C-237/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Diputación General de Aragón (Προδικαστική παραπομπή — Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία — Κρατική ενίσχυση — Επιλεκτικό μέτρο)

4

2018/C 211/05

Υπόθεση C-353/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MP κατά Secretary of State for the Home Department (Προδικαστική παραπομπή — Πολιτική ασύλου — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 4 — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Άρθρο 2, στοιχείο εʹ — Προϋποθέσεις για την παροχή επικουρικής προστασίας — Άρθρο 15, στοιχείο βʹ — Κίνδυνος σοβαρής βλάβης της ψυχικής υγείας του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του — Πρόσωπο που υπέστη βασανιστήρια στη χώρα καταγωγής του)

4

2018/C 211/06

Υπόθεση C-34/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eamonn Donnellan κατά The Revenue Commissioners (Προδικαστική παραπομπή — Αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων — Οδηγία 2010/24/ΕΕ — Άρθρο 14 — Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 47 — Δυνατότητα της προς ην η αίτηση αρχής να αρνηθεί την παροχή συνδρομής για την είσπραξη με την αιτιολογία ότι η απαίτηση δεν έχει κοινοποιηθεί δεόντως)

5

2018/C 211/07

Υπόθεση C-81/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Curtea de Apel Suceava (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zabrus Siret SRL κατά Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava [Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Έκπτωση του φόρου επί των εισροών — Δικαίωμα επιστροφής του ΦΠΑ — Πράξεις που αφορούν φορολογική περίοδο η οποία αποτέλεσε ήδη αντικείμενο περατωθέντος φορολογικού ελέγχου — Εθνική νομοθεσία — Δυνατότητα του υποκείμενου στον φόρο να διορθώσει τις φορολογικές δηλώσεις που έχουν αποτελέσει ήδη αντικείμενο φορολογικού ελέγχου — Εξαίρεση — Αρχή της αποτελεσματικότητας — Φορολογική ουδετερότητα — Ασφάλεια δικαίου]

6

2018/C 211/08

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-91/17 P και C-91/17 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 — Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Telecom Castilla-La Mancha SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra [Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ψηφιακή τηλεόραση — Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές της Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (Aυτόνομης Kοινότητας της Castilla-La Mancha, Ισπανία) — Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως — Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά — Έννοια της κρατικής ενισχύσεως — Πλεονέκτημα — Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος — Καθορισμός — Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών]

6

2018/C 211/09

Υπόθεση C-97/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας [Παράβαση κράτους μέλους — Προστασία της φύσεως — Οδηγία 2009/147/ΕΚ — Διατήρηση των αγρίων πτηνών — Ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) — Κατάταξη σε ΖΕΠ των πλέον κατάλληλων εδαφών, σε αριθμό και επιφάνεια, για τη διατήρηση των ειδών πτηνών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147 — Σημαντική ζώνη για τη διατήρηση των πτηνών (ΣΖΔΠ) — ΣΖΔΠ Ρίλα — Μερική κατάταξη της ΣΖΔΠ Ρίλα ως ΖΕΠ]

7

2018/C 211/10

Υπόθεση C-66/18: Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

7

2018/C 211/11

Υπόθεση C-78/18: Προσφυγή της 6ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

8

2018/C 211/12

Υπόθεση C-139/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2018 ο CJ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-602/16, CJ κατά Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC)

9

2018/C 211/13

Υπόθεση C-167/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Ισπανία) στις 2 Μαρτίου 2018 — Unión Insular de CC.OO. de Lanzarote κατά Swissport Spain Aviation Services Lanzarote S.L.

11

2018/C 211/14

Υπόθεση C-176/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 7 Μαρτίου 2018 — Club de Variedades Vegetales Protegidas κατά Adolfo Juan Martínez Sanchís

11

2018/C 211/15

Υπόθεση C-177/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Madrid (Ισπανία) στις 7 Μαρτίου 2018 — Almudena Baldonedo Martín κατά Δήμου Μαδρίτης

12

2018/C 211/16

Υπόθεση C-186/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 9 Μαρτίου 2018 — José Cánovas Pardo S.L. κατά Club de Variedades Vegetales Protegidas

13

2018/C 211/17

Υπόθεση C-193/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) στις 19 Μαρτίου 2018 — Google LLC κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

14

2018/C 211/18

Υπόθεση C-205/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Piteşti (Ρουμανία) στις 20 Μαρτίου 2018 — Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă κατά Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea

15

2018/C 211/19

Υπόθεση C-233/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) στις 29 Μαρτίου 2018 — Zubair Haqbin κατά Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

16

2018/C 211/20

Υπόθεση C-242/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) στις 5 Απριλίου 2018 — UniCredit Leasing EAD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika — Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP

16

2018/C 211/21

Υπόθεση C-254/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 12 Απριλίου 2018 — Syndicat des cadres de la sécurité intérieure κατά Premier ministre, Ministre d’État, Ministre de l’Intérieur, Ministre de l’Action et des Comptes publics

17

2018/C 211/22

Υπόθεση C-270/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 19 Απριλίου 2018 — UPM France κατά Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics

18

Γενικό Δικαστήριο

2018/C 211/23

Υπόθεση T-47/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Sigma Orionis κατά ΕΟΕ (Ρήτρα διαιτησίας — Πρόγραμμα-πλαίσιο Ορίζων 2020 για την έρευνα και την καινοτομία — Αναστολή καταβολής των πληρωμών που προβλέπονταν βάσει συμβάσεως επιχορηγήσεως, κατόπιν της διενέργειας οικονομικού ελέγχου — Αίτημα καταβολής των ποσών που οφείλει ο ΕΟΕ στο πλαίσιο της εκτελέσεως συμβάσεως επιχορηγήσεως)

19

2018/C 211/24

Υπόθεση T-48/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Sigma Orionis κατά Επιτροπής [Ρήτρα διαιτησίας — Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) και πρόγραμμα-πλαίσιο Ορίζων 2020 για την έρευνα και την καινοτομία — Αναστολή καταβολής των πληρωμών και καταγγελία των συμβάσεων επιχορηγήσεως κατόπιν οικονομικού ελέγχου — Αίτημα καταβολής των ποσών που οφείλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της εκτελέσεως των συμβάσεων επιχορηγήσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη]

19

2018/C 211/25

Υπόθεση T-168/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Grizzly Tools κατά Επιτροπής (Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών και των εργαζομένων — Οδηγία 2006/42/ΕΚ — Ρήτρα διασφαλίσεως — Εθνικό μέτρο απαγορεύσεως της διαθέσεως στην αγορά πλυντικού μηχανήματος υψηλής πιέσεως — Βασικές απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας — Απόφαση της Επιτροπής κηρύττουσα το μέτρο δικαιολογημένο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Ίση μεταχείριση)

20

2018/C 211/26

Υπόθεση T-428/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 2018 — Alpine Welten Die Bergführer κατά EUIPO (ALPINEWELTEN Die Bergführer) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ALPINEWELTEN Die Bergführer — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

21

2018/C 211/27

Υπόθεση T-429/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Laboratoires Majorelle κατά EUIPO — Jardin Majorelle (LABORATOIRES MAJORELLE) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου LABORATOIRES MAJORELLE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAJORELLE — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Προγενέστερα σήματα — Διαίρεση της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος — Άρθρο 44, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009 [νυν άρθρο 50, παράγραφος 6, του κανονισμού 2017/1001]

21

2018/C 211/28

Υπόθεση T-195/18: Aγωγή της 16 Μαρτίου 2018 — Tάλαντον κατά Επιτροπής

22

2018/C 211/29

Υπόθεση T-200/18: Αγωγή της 20ής Μαρτίου 2018 — Fersher Developments και Lisin κατά Επιτροπής και ΕΚΤ

23

2018/C 211/30

Υπόθεση T-208/18: Αγωγή της 23ης Μαρτίου 2018 — Nessim Daoud κ.λπ. κατά Συμβουλίου κ.λπ.

23

2018/C 211/31

Υπόθεση T-214/18: Προσφυγή-αγωγή της 27ης Μαρτίου 2018 — Briois κατά Κοινοβουλίου

24

2018/C 211/32

Υπόθεση T-215/18: Προσφυγή-αγωγή της 27ης Μαρτίου 2018 — QB κατά ΕΚΤ

25

2018/C 211/33

Υπόθεση T-216/18: Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2018 — Pozza κατά Κοινοβουλίου

26

2018/C 211/34

Υπόθεση T-217/18: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Μαρτίου 2018 — DK κατά ΕΥΕΔ

27

2018/C 211/35

Υπόθεση T-254/18: Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2018 — China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής

28

2018/C 211/36

Υπόθεση T-676/17: Διατακτικό του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Απριλίου 2018 — UN κατά Επιτροπής

29

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2018/C 211/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 200 της 11.6.2018

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 190 της 4.6.2018

ΕΕ C 182 της 28.5.2018

ΕΕ C 166 της 14.5.2018

ΕΕ C 161 της 7.5.2018

ΕΕ C 152 της 30.4.2018

ΕΕ C 142 της 23.4.2018

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Generalitat de Catalunya

(Υπόθεση C-233/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία - Κρατική ενίσχυση - Επιλεκτικό μέτρο - Επιστολή της Επιτροπής περί θέσεως καταγγελίας στο αρχείο - Υφιστάμενη ενίσχυση))

(2018/C 211/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)

κατά

Generalitat de Catalunya

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε φόρο επιβαλλόμενο στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε φόρο επιβαλλόμενο στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης.

| 2) | Δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, φόρος όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο οποίος επιβάλλεται στα μεγάλα καταστήματα διανομής με βάση, κυρίως, την επιφάνεια πωλήσεώς τους, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως κάτω των 2 500 m2. Ο φόρος αυτός ωσαύτως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση ειδών κηπουρικής, οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων-εργαλείων και βιομηχανικών υλικών, ούτε καθόσον η φορολογική βάση του μειώνεται κατά 60 % για τα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση επίπλων, ειδών υγιεινής, θυρών και παραθύρων, καθώς και υλικών για ιδιοκατασκευές, εφόσον τα καταστήματα αυτά δεν προκαλούν τόσο σημαντικές ζημίες στο περιβάλλον και στη χωροταξία όσο τα άλλα καταστήματα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
  Αντιθέτως, ο φόρος αυτός συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της ιδίας αυτής διατάξεως καθόσον δεν επιβάλλεται στα συλλογικά μεγάλα καταστήματα διανομής με επιφάνεια πωλήσεως ίση ή μεγαλύτερη του ορίου των 2 500 m2. |
| --- | --- |

2)

Δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, φόρος όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο οποίος επιβάλλεται στα μεγάλα καταστήματα διανομής με βάση, κυρίως, την επιφάνεια πωλήσεώς τους, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως κάτω των 2 500 m2. Ο φόρος αυτός ωσαύτως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση ειδών κηπουρικής, οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων-εργαλείων και βιομηχανικών υλικών, ούτε καθόσον η φορολογική βάση του μειώνεται κατά 60 % για τα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση επίπλων, ειδών υγιεινής, θυρών και παραθύρων, καθώς και υλικών για ιδιοκατασκευές, εφόσον τα καταστήματα αυτά δεν προκαλούν τόσο σημαντικές ζημίες στο περιβάλλον και στη χωροταξία όσο τα άλλα καταστήματα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

Αντιθέτως, ο φόρος αυτός συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της ιδίας αυτής διατάξεως καθόσον δεν επιβάλλεται στα συλλογικά μεγάλα καταστήματα διανομής με επιφάνεια πωλήσεως ίση ή μεγαλύτερη του ορίου των 2 500 m2.

| 3) | Υπό περιστάσεις όπως οι περιγραφείσες από το αιτούν δικαστήριο, οι κρατικές ενισχύσεις που απορρέουν από φορολογικό καθεστώς, όπως αυτό της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν μπορούν να συνιστούν υφιστάμενες ενισχύσεις κατά το άρθρο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ, η διατύπωση του οποίου επαναλαμβάνεται στο άρθρο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

3)

Υπό περιστάσεις όπως οι περιγραφείσες από το αιτούν δικαστήριο, οι κρατικές ενισχύσεις που απορρέουν από φορολογικό καθεστώς, όπως αυτό της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν μπορούν να συνιστούν υφιστάμενες ενισχύσεις κατά το άρθρο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ, η διατύπωση του οποίου επαναλαμβάνεται στο άρθρο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  ΕΕ C 260 της 18.7.2016

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Consejería de Economía y Hacienda del Principado de Asturias (C-234/16), Consejo de Gobierno del Principado de Asturias (C-235/16)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-234/16 και C-235/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία - Κρατική ενίσχυση - Επιλεκτικό μέτρο))

(2018/C 211/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)

κατά

Consejería de Economía y Hacienda del Principado de Asturias (C-234/16), Consejo de Gobierno del Principado de Asturias (C-235/16)

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε φόρο επιβαλλόμενο στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε φόρο επιβαλλόμενο στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών.

| 2) | Δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, φόρος όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών, ο οποίος επιβάλλεται στα μεγάλα καταστήματα διανομής με βάση, κυρίως, την επιφάνεια πωλήσεώς τους, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως κάτω των 4 000 m2. Ο φόρος αυτός ωσαύτως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση ειδών κηπουρικής, οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων-εργαλείων και βιομηχανικών υλικών, και επιφάνεια πωλήσεως μη υπερβαίνουσα τα 10 000 m2, εφόσον τα καταστήματα αυτά δεν προκαλούν τόσο σημαντικές ζημίες στο περιβάλλον και στη χωροταξία όσο τα άλλα καταστήματα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. |
| --- | --- |

2)

Δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, φόρος όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών, ο οποίος επιβάλλεται στα μεγάλα καταστήματα διανομής με βάση, κυρίως, την επιφάνεια πωλήσεώς τους, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως κάτω των 4 000 m2. Ο φόρος αυτός ωσαύτως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση ειδών κηπουρικής, οχημάτων, υλικών οικοδομών, μηχανημάτων-εργαλείων και βιομηχανικών υλικών, και επιφάνεια πωλήσεως μη υπερβαίνουσα τα 10 000 m2, εφόσον τα καταστήματα αυτά δεν προκαλούν τόσο σημαντικές ζημίες στο περιβάλλον και στη χωροταξία όσο τα άλλα καταστήματα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 260 της 18.7.2016.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Diputación General de Aragón

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-236/16 και C-237/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Περιφερειακός φόρος επιβαλλόμενος σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Προστασία του περιβάλλοντος και χωροταξία - Κρατική ενίσχυση - Επιλεκτικό μέτρο))

(2018/C 211/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)

κατά

Diputación General de Aragón

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε φόρο επιβαλλόμενο στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε φόρο επιβαλλόμενο στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών.

| 2) | Δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, φόρος όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών, ο οποίος επιβάλλεται στα μεγάλα καταστήματα διανομής με βάση, κυρίως, την επιφάνεια πωλήσεώς τους, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως μη υπερβαίνουσα τα 500 m2 και στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως υπερβαίνουσα το όριο αυτό αλλά των οποίων η φορολογητέα βάση δεν υπερβαίνει τα 2 000 m2. Ο φόρος αυτός ωσαύτως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση μηχανημάτων, οχημάτων, εργαλείων και βιομηχανικών υλικών, υλικών οικοδομής, ειδών υγιεινής και θυρών και παραθύρων για επαγγελματίες, επίπλων σε μεμονωμένα, παραδοσιακά και εξειδικευμένα καταστήματα και αυτοκινήτων οχημάτων, καθώς και στα καταστήματα ειδών κηπουρικής και στα πρατήρια καυσίμων, εφόσον τα καταστήματα αυτά δεν προκαλούν τόσο σημαντικές ζημίες στο περιβάλλον και στη χωροταξία όσο τα άλλα καταστήματα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. |
| --- | --- |

2)

Δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, φόρος όπως ο επίμαχος στις υποθέσεις των κύριων δικών, ο οποίος επιβάλλεται στα μεγάλα καταστήματα διανομής με βάση, κυρίως, την επιφάνεια πωλήσεώς τους, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως μη υπερβαίνουσα τα 500 m2 και στα καταστήματα με επιφάνεια πωλήσεως υπερβαίνουσα το όριο αυτό αλλά των οποίων η φορολογητέα βάση δεν υπερβαίνει τα 2 000 m2. Ο φόρος αυτός ωσαύτως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, καθόσον δεν επιβάλλεται στα καταστήματα με αντικείμενο την πώληση μηχανημάτων, οχημάτων, εργαλείων και βιομηχανικών υλικών, υλικών οικοδομής, ειδών υγιεινής και θυρών και παραθύρων για επαγγελματίες, επίπλων σε μεμονωμένα, παραδοσιακά και εξειδικευμένα καταστήματα και αυτοκινήτων οχημάτων, καθώς και στα καταστήματα ειδών κηπουρικής και στα πρατήρια καυσίμων, εφόσον τα καταστήματα αυτά δεν προκαλούν τόσο σημαντικές ζημίες στο περιβάλλον και στη χωροταξία όσο τα άλλα καταστήματα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 260 της 18.7.2016.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — MP κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-353/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Πολιτική ασύλου - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 4 - Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Άρθρο 2, στοιχείο εʹ - Προϋποθέσεις για την παροχή επικουρικής προστασίας - Άρθρο 15, στοιχείο βʹ - Κίνδυνος σοβαρής βλάβης της ψυχικής υγείας του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του - Πρόσωπο που υπέστη βασανιστήρια στη χώρα καταγωγής του))

(2018/C 211/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

MP

κατά

Secretary of State for the Home Department

Διατακτικό

Το άρθρο 2, στοιχείο εʹ, και το άρθρο 15, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2004/83/EK του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι πληροί τις προϋποθέσεις για να υπαχθεί στο καθεστώς της επικουρικής προστασίας ο υπήκοος τρίτης χώρας που βασανίστηκε, κατά το παρελθόν, από τις αρχές της χώρας καταγωγής του και ο οποίος δεν είναι πλέον εκτεθειμένος στον κίνδυνο βασανιστηρίων σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα αυτή, αλλά του οποίου η κατάσταση της σωματικής και της ψυχικής υγείας θα μπορούσε, στην περίπτωση αυτή, να επιδεινωθεί σημαντικά, με τον σοβαρό κίνδυνο να αυτοκτονήσει ο υπήκοος αυτός, λόγω τραύματος που του προκλήθηκε από βασανιστήρια τα οποία υπέστη, εάν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να μην του παρασχεθεί εκ προθέσεως στην εν λόγω χώρα η κατάλληλη περίθαλψη για την αντιμετώπιση των σωματικών και ψυχικών συνεπειών από τα βασανιστήρια αυτά, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει.

---

(1)  ΕΕ C 326 της 5.9.2016.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eamonn Donnellan κατά The Revenue Commissioners

(Υπόθεση C-34/17) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων - Οδηγία 2010/24/ΕΕ - Άρθρο 14 - Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 47 - Δυνατότητα της προς ην η αίτηση αρχής να αρνηθεί την παροχή συνδρομής για την είσπραξη με την αιτιολογία ότι η απαίτηση δεν έχει κοινοποιηθεί δεόντως))

(2018/C 211/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Eamonn Donnellan

κατά

The Revenue Commissioners

Διατακτικό

Το άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2010/24/ΕΕ του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2010, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει τη δυνατότητα των αρχών κράτους μέλους να αρνηθούν την εκτέλεση αίτησης είσπραξης όσον αφορά απαίτηση σχετική με χρηματική κύρωση επιβληθείσα σε άλλο κράτος μέλος, όπως είναι η επίμαχη στην κύρια δίκη, με το αιτιολογικό ότι η απόφαση περί επιβολής της κύρωσης αυτής δεν κοινοποιήθηκε δεόντως στον ενδιαφερόμενο προτού υποβληθεί η αίτηση είσπραξης στην εν λόγω αρχή, κατ’ εφαρμογή της ως άνω οδηγίας.

---

(1)  ΕΕ C 104 της 3.4.2017.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 [αίτηση του Curtea de Apel Suceava (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zabrus Siret SRL κατά Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava

(Υπόθεση C-81/17) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Έκπτωση του φόρου επί των εισροών - Δικαίωμα επιστροφής του ΦΠΑ - Πράξεις που αφορούν φορολογική περίοδο η οποία αποτέλεσε ήδη αντικείμενο περατωθέντος φορολογικού ελέγχου - Εθνική νομοθεσία - Δυνατότητα του υποκείμενου στον φόρο να διορθώσει τις φορολογικές δηλώσεις που έχουν αποτελέσει ήδη αντικείμενο φορολογικού ελέγχου - Εξαίρεση - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Φορολογική ουδετερότητα - Ασφάλεια δικαίου])

(2018/C 211/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Suceava

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Zabrus Siret SRL

κατά

Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Iaşi — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Suceava

Διατακτικό

Τα άρθρα 167, 168, 179, 180 και 182 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, καθώς και οι αρχές της αποτελεσματικότητας, της φορολογικής ουδετερότητας και της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτές εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία, κατά παρέκκλιση από την πενταετή προθεσμία παραγραφής που προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο για τη διόρθωση των δηλώσεων του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), δεν επιτρέπει, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, σε υποκείμενο στον φόρο να προβεί σε τέτοια διόρθωση προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του εκπτώσεως αποκλειστικώς και μόνον επειδή η διόρθωση αυτή αφορά περίοδο που αποτέλεσε ήδη αντικείμενο φορολογικού ελέγχου.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 22.5.2017.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 — Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Telecom Castilla-La Mancha SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-91/17 P και C-91/17 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές της Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (Aυτόνομης Kοινότητας της Castilla-La Mancha, Ισπανία) - Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως - Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά - Έννοια της «κρατικής ενισχύσεως» - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Καθορισμός - Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών])

(2018/C 211/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Telecom Castilla-La Mancha SA (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra και A. Lamadrid de Pablo, abogados)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková), SES Astra (εκπρόσωποι: F. González Díaz και V. Romero Algarra, abogados)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει τις Cellnex Telecom SA και Telecom Castilla-La Mancha SA στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τις Cellnex Telecom SA και Telecom Castilla-La Mancha SA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 129 της 24.4.2017.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας

(Υπόθεση C-97/17) (1)

([Παράβαση κράτους μέλους - Προστασία της φύσεως - Οδηγία 2009/147/ΕΚ - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) - Κατάταξη σε ΖΕΠ των πλέον κατάλληλων εδαφών, σε αριθμό και επιφάνεια, για τη διατήρηση των ειδών πτηνών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147 - Σημαντική ζώνη για τη διατήρηση των πτηνών (ΣΖΔΠ) - ΣΖΔΠ Ρίλα - Μερική κατάταξη της ΣΖΔΠ Ρίλα ως ΖΕΠ])

(2018/C 211/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Mihaylova και C. Hermes)

Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: E. Petranova και L. Zaharieva)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, παραλείποντας να συμπεριλάβει ως ζώνη ειδικής προστασίας ολόκληρη τη σημαντική ζώνη για τη διατήρηση των πτηνών που καλύπτει τον ορεινό όγκο της Ρίλα, δεν κατέταξε τα πλέον κατάλληλα εδάφη, σε αριθμό και επιφάνεια, για τη διατήρηση ειδών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, και κατ’ αυτόν τον τρόπο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας. |
| --- | --- |

1)

Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, παραλείποντας να συμπεριλάβει ως ζώνη ειδικής προστασίας ολόκληρη τη σημαντική ζώνη για τη διατήρηση των πτηνών που καλύπτει τον ορεινό όγκο της Ρίλα, δεν κατέταξε τα πλέον κατάλληλα εδάφη, σε αριθμό και επιφάνεια, για τη διατήρηση ειδών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, και κατ’ αυτόν τον τρόπο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας.

| 2) | Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 121 της 18.4.2017.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/7

---

Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-66/18)

(2018/C 211/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, L. Malferrari, B. De Meester και K. Talabér-Ritz)

Καθής: Ουγγαρία

Αιτήματα

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία παρέβη

| — | τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο XVII της GATS [Γενικής Συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών], απαιτώντας από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής τα οποία είναι εγκατεστημένα εκτός του ΕΟΧ τη σύναψη διεθνούς συμφωνίας ως προϋπόθεση για την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχείο a, του νόμου CCIV του 2011 όπως έχει τροποποιηθεί· |
| --- | --- |

—

τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο XVII της GATS [Γενικής Συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών], απαιτώντας από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής τα οποία είναι εγκατεστημένα εκτός του ΕΟΧ τη σύναψη διεθνούς συμφωνίας ως προϋπόθεση για την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχείο a, του νόμου CCIV του 2011 όπως έχει τροποποιηθεί·

| — | τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1) και, εν πάση περιπτώσει, από τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ, καθώς και από το άρθρο XVII της GATS, απαιτώντας από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής να προσφέρουν προγράμματα τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως στη χώρα καταγωγής τους, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχείο b, του νόμου CCIV του 2011 όπως έχει τροποποιηθεί· |
| --- | --- |

—

τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1) και, εν πάση περιπτώσει, από τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ, καθώς και από το άρθρο XVII της GATS, απαιτώντας από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής να προσφέρουν προγράμματα τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως στη χώρα καταγωγής τους, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχείο b, του νόμου CCIV του 2011 όπως έχει τροποποιηθεί·

| — | τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13, 14, παράγραφος 3, και 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά τους προαναφερθέντες περιορισμούς· |
| --- | --- |

—

τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13, 14, παράγραφος 3, και 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά τους προαναφερθέντες περιορισμούς·

| — | να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Νομική βάση της παροχής υπηρεσιών τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως στην Ουγγαρία είναι ο νόμος CCIV του 2011, για την εθνική τριτοβάθμια εκπαίδευση, το άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχείο a, του οποίου ορίζει ότι ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής μπορούν να ασκήσουν εντός του εδάφους της Ουγγαρίας εκπαιδευτική δραστηριότητα πιστοποιούμενη με τη χορήγηση τίτλου μόνο εφόσον η Ουγγρική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του κράτους όπου έχει την έδρα του το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα έχουν συνάψει δεσμευτική διεθνή συμφωνία σχετική με την έγκριση που κατ’ αρχήν χορηγείται στο ίδρυμα προκειμένου να ασκήσει τη δραστηριότητά του στην Ουγγαρία, συμφωνία η οποία, στην περίπτωση ομοσπονδιακού κράτους, στηρίζεται σε συμφωνία η οποία έχει προηγουμένως συναφθεί με την Κεντρική Κυβέρνηση του κράτους όταν η [Κυβέρνηση του ομόσπονδου κράτους] δεν είναι αρμόδια να συνάψει δεσμευτικές διεθνείς συμβάσεις.

Επίσης, το άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχείο b, του νόμου CCIV του 2011 προβλέπει ότι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής τα οποία ασκούν δραστηριότητα στην Ουγγαρία δεν απαιτείται μόνο να έχουν την ιδιότητα του κρατικώς αναγνωρισμένου ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος στη χώρα όπου έχουν την έδρα τους, αλλά πρέπει, επιπλέον, να προσφέρουν πράγματι προγράμματα τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως στην οικεία χώρα.

Στις 27 Απριλίου 2017, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ουγγαρίας όσον αφορά τον νόμο CCIV του 2011 όπως έχει τροποποιηθεί.

Δεδομένου ότι έκρινε μη ικανοποιητική την απάντηση της Ουγγαρίας, η Επιτροπή απέστειλε στην Ουγγαρία, στις 14 Ιουλίου 2017, αιτιολογημένη γνώμη, προχωρώντας στο επόμενο στάδιο της διαδικασίας λόγω παραβάσεως.

Καθόσον έκρινε ότι και η απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη δεν ήταν ικανοποιητική, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο ζητώντας του να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο XVII της GATS, το άρθρο 16 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ, και τα άρθρα 13, 14, παράγραφος 3, και 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (EE 2006, L 376, σ. 36).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/8 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/8

---

Προσφυγή της 6ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-78/18)

(2018/C 211/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, L. Malferrari και K. Talabér-Ritz)

Καθής: Ουγγαρία

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία, παραβαίνοντας τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και από τα άρθρα 7, 8 και 12 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέσπισε μη αναγκαίους και αδικαιολόγητους περιορισμούς οι οποίοι εισάγουν διακρίσεις εις βάρος των επιδοτήσεων από την αλλοδαπή σε ουγγρικές μη κυβερνητικές οργανώσεις με τον a külföldről támogatott szervezetek átláthatóságáról szóló 2017. évi LXXVI. törvény (νόμο LXXVI του 2017, για τη διαφάνεια των οργανώσεων που λαμβάνουν χρηματοοικονομική στήριξη από την αλλοδαπή), με τις διατάξεις του οποίου επιβάλλονται υποχρεώσεις καταχωρίσεως, δηλώσεως και διαφάνειας σε ορισμένες κατηγορίες μη κυβερνητικών οργανώσεων — σε εκείνες που λαμβάνουν άμεση ή έμμεση χρηματοοικονομική στήριξη από την αλλοδαπή η οποία υπερβαίνει ορισμένο ποσό — και, επιπλέον, προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής κυρώσεων στις οργανώσεις οι οποίες δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις αυτές· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία, παραβαίνοντας τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και από τα άρθρα 7, 8 και 12 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέσπισε μη αναγκαίους και αδικαιολόγητους περιορισμούς οι οποίοι εισάγουν διακρίσεις εις βάρος των επιδοτήσεων από την αλλοδαπή σε ουγγρικές μη κυβερνητικές οργανώσεις με τον a külföldről támogatott szervezetek átláthatóságáról szóló 2017. évi LXXVI. törvény (νόμο LXXVI του 2017, για τη διαφάνεια των οργανώσεων που λαμβάνουν χρηματοοικονομική στήριξη από την αλλοδαπή), με τις διατάξεις του οποίου επιβάλλονται υποχρεώσεις καταχωρίσεως, δηλώσεως και διαφάνειας σε ορισμένες κατηγορίες μη κυβερνητικών οργανώσεων — σε εκείνες που λαμβάνουν άμεση ή έμμεση χρηματοοικονομική στήριξη από την αλλοδαπή η οποία υπερβαίνει ορισμένο ποσό — και, επιπλέον, προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής κυρώσεων στις οργανώσεις οι οποίες δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις αυτές·

| — | να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Ο νόμος LXXVI του 2017, για τη διαφάνεια των οργανώσεων που λαμβάνουν χρηματοοικονομική στήριξη από την αλλοδαπή, επιβάλλει νέες υποχρεώσεις καταχωρίσεως, δηλώσεως, διαφάνειας και δημοσιότητας σε ορισμένες κατηγορίες μη κυβερνητικών οργανώσεων — σε εκείνες που λαμβάνουν άμεση ή έμμεση χρηματοοικονομική υποστήριξη από την αλλοδαπή η οποία υπερβαίνει ορισμένο ποσό — και, επιπλέον, προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων στις οργανώσεις που δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις αυτές.

Στις 14 Ιουλίου 2017, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ουγγαρίας όσον αφορά τον νόμο LXXVI του 2017.

Δεδομένου ότι έκρινε την απάντηση της Ουγγαρίας μη ικανοποιητική, η Επιτροπή προχώρησε στο επόμενο στάδιο της διαδικασίας λόγω παραβάσεως και, στις 5 Οκτωβρίου 2017, απηύθυνε στην Ουγγαρία αιτιολογημένη γνώμη.

Καθόσον έκρινε ότι και η απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη δεν ήταν ικανοποιητική, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο ζητώντας του να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και από τα άρθρα 7, 8 και 12 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/9

---

Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2018 ο CJ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-602/16, CJ κατά Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC)

(Υπόθεση C-139/18 P)

(2018/C 211/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: CJ (εκπρόσωπος: Β. Κόλιας, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου των Νόσων (ECDC)

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-602/16, CJ κατά ECDC (EU:T:2017:893)· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-602/16, CJ κατά ECDC (EU:T:2017:893)·

| — | εφσόσον κρίνει βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως, να ακυρώσει την έκθεση αξιολόγησης της 21ης Σεπτεμβρίου 2015· |
| --- | --- |

—

εφσόσον κρίνει βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως, να ακυρώσει την έκθεση αξιολόγησης της 21ης Σεπτεμβρίου 2015·

| — | να καταδικάσει το ECDC στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ECDC στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους:

| 1. | Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:






  — | ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 3, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανόνα 20 του ECDC, κρίνοντας ότι σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση περίπτωση δεν χρειαζόταν ο δευτεροβάθμιος αξιολογητής να είναι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ECDC, |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:

—

ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 3, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανόνα 20 του ECDC, κρίνοντας ότι σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση περίπτωση δεν χρειαζόταν ο δευτεροβάθμιος αξιολογητής να είναι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ECDC,

| — | υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά τον χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, κρίνοντας ότι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου δεν ήταν πιθανό να λάβει απόφαση υπέρ του αναιρεσείοντος, |
| --- | --- |

—

υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά τον χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, κρίνοντας ότι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου δεν ήταν πιθανό να λάβει απόφαση υπέρ του αναιρεσείοντος,

| — | ερμήνευσε εσφαλμένα το επιχείρημα ότι δεν είναι δυνατόν δευτεροβάθμιος αξιολογητής να είναι υφιστάμενος του αξιολογητή, καθώς δεν μπορεί να έχει την αναγκαία ανεξαρτησία έναντι του αξιολογητή. |
| --- | --- |

—

ερμήνευσε εσφαλμένα το επιχείρημα ότι δεν είναι δυνατόν δευτεροβάθμιος αξιολογητής να είναι υφιστάμενος του αξιολογητή, καθώς δεν μπορεί να έχει την αναγκαία ανεξαρτησία έναντι του αξιολογητή.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:






  — | ερμήνευσε εσφαλμένα τα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφοι 3 και 4 του εκτελεστικού κανόνα 20 του ECDC, κρίνοντας ότι ο βαθμολογητής μπορεί να αγνοήσει τους δείκτες απόδοσης και στόχων που τέθηκαν για τον υπάλληλο κατά την προηγούμενη περίοδο αξιολόγησης, |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:

—

ερμήνευσε εσφαλμένα τα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφοι 3 και 4 του εκτελεστικού κανόνα 20 του ECDC, κρίνοντας ότι ο βαθμολογητής μπορεί να αγνοήσει τους δείκτες απόδοσης και στόχων που τέθηκαν για τον υπάλληλο κατά την προηγούμενη περίοδο αξιολόγησης,

| — | επικουρικώς, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, κρίνοντας ότι ο αξιολογητής έλαβε δεόντως υπόψη τους δείκτες απόδοσης και στόχων. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, κρίνοντας ότι ο αξιολογητής έλαβε δεόντως υπόψη τους δείκτες απόδοσης και στόχων.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:






  — | ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια του «διαλόγου» του άρθρου 8, παράγραφος 9, των εκτελεστικών κανόνων του ECDC, |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:

—

ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια του «διαλόγου» του άρθρου 8, παράγραφος 9, των εκτελεστικών κανόνων του ECDC,

| — | επικουρικώς, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα χαρακτηρίζοντας ως «διάλογο» αξιολόγησης μια διαδικασία που περιορίστηκε, από πλευράς ECDC, στην υποβολή, εκ μέρους του δεύτερου αξιολογητή, αιτήματος προσκόμισης ενός εγγράφου το οποίο διέθετε ήδη και στην τηλεφωνική υποβολή του ερωτήματος «ποια τμήματα της αξιολόγησης της επίδοσής σας θεωρείται ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;», χωρίς να υποβληθεί κανένα άλλο ερώτημα μετά την απάντηση του υπαλλήλου επί της ουσίας και τη δήλωσή του ότι μπορεί να παράσχει κάθε ειδικότερη πληροφορία που θα χρειαζόταν ο δεύτερος αξιολογητής. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα χαρακτηρίζοντας ως «διάλογο» αξιολόγησης μια διαδικασία που περιορίστηκε, από πλευράς ECDC, στην υποβολή, εκ μέρους του δεύτερου αξιολογητή, αιτήματος προσκόμισης ενός εγγράφου το οποίο διέθετε ήδη και στην τηλεφωνική υποβολή του ερωτήματος «ποια τμήματα της αξιολόγησης της επίδοσής σας θεωρείται ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;», χωρίς να υποβληθεί κανένα άλλο ερώτημα μετά την απάντηση του υπαλλήλου επί της ουσίας και τη δήλωσή του ότι μπορεί να παράσχει κάθε ειδικότερη πληροφορία που θα χρειαζόταν ο δεύτερος αξιολογητής.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:






  — | ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 22α του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης κρίνοντας, κατ’ ουσίαν, ότι ακόμη και όταν ο υπάλληλος καταγγέλλει σε ανύποπτο χρόνο οικονομική κακοδιαχείριση, παρέχει αρχή απόδειξης και οι ισχυρισμοί του είναι αληθείς, επιτρέπεται η ετήσια αξιολόγησή του από τον οργανισμό να γίνει από τα πρόσωπα τα οποία αφορούν οι ισχυρισμοί του, |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:

—

ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 22α του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης κρίνοντας, κατ’ ουσίαν, ότι ακόμη και όταν ο υπάλληλος καταγγέλλει σε ανύποπτο χρόνο οικονομική κακοδιαχείριση, παρέχει αρχή απόδειξης και οι ισχυρισμοί του είναι αληθείς, επιτρέπεται η ετήσια αξιολόγησή του από τον οργανισμό να γίνει από τα πρόσωπα τα οποία αφορούν οι ισχυρισμοί του,

| — | επικουρικώς, υπέπεσε σε νομική πλάνη, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος δεν είχαν διατυπωθεί σε ανύποπτο χρόνο, ότι δεν ήταν αληθείς και δεν στηρίζονταν σε σχετικές αποδείξεις, καθώς και ότι οι υπάλληλοι τους οποίους αφορούσαν οι ισχυρισμοί αυτοί μπορούσαν παρά ταύτα να αξιολογήσουν με ουδετερότητα την επίδοση του αναιρεσείοντος. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, υπέπεσε σε νομική πλάνη, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος δεν είχαν διατυπωθεί σε ανύποπτο χρόνο, ότι δεν ήταν αληθείς και δεν στηρίζονταν σε σχετικές αποδείξεις, καθώς και ότι οι υπάλληλοι τους οποίους αφορούσαν οι ισχυρισμοί αυτοί μπορούσαν παρά ταύτα να αξιολογήσουν με ουδετερότητα την επίδοση του αναιρεσείοντος.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Ισπανία) στις 2 Μαρτίου 2018 — Unión Insular de CC.OO. de Lanzarote κατά Swissport Spain Aviation Services Lanzarote S.L.

(Υπόθεση C-167/18)

(2018/C 211/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Superior de Justicia de Canarias

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα και εκκαλούσα: Unión Insular de CC.OO. de Lanzarote

Εναγομένη και εκκαλούσα: Swissport Spain Aviation Services Lanzarote S.L.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει εφαρμογή το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, οσάκις επιχείρηση παύει να είναι ανάδοχος συμβάσεως για την παροχή υπηρεσιών σε πελάτη λόγω καταγγελίας της συμβάσεως αυτής, στο πλαίσιο της οποίας η δραστηριότητα βασίζεται κυρίως στο εργατικό δυναμικό (καθαριότητα των εγκαταστάσεων), η δε νέα ανάδοχος της συμβάσεως παροχής υπηρεσιών επιχείρηση αναλαμβάνει σημαντικό τμήμα του προσωπικού στο οποίο είχε ανατεθεί η εκτέλεση της υπηρεσίας αυτής, σε περίπτωση που η εν λόγω υποκατάσταση στις συμβάσεις εργασίας επέρχεται κατ’ επιταγήν διατάξεως της συλλογικής συμβάσεως εργασίας του τομέα καθαριότητας; |
| --- | --- |

1)

Έχει εφαρμογή το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, οσάκις επιχείρηση παύει να είναι ανάδοχος συμβάσεως για την παροχή υπηρεσιών σε πελάτη λόγω καταγγελίας της συμβάσεως αυτής, στο πλαίσιο της οποίας η δραστηριότητα βασίζεται κυρίως στο εργατικό δυναμικό (καθαριότητα των εγκαταστάσεων), η δε νέα ανάδοχος της συμβάσεως παροχής υπηρεσιών επιχείρηση αναλαμβάνει σημαντικό τμήμα του προσωπικού στο οποίο είχε ανατεθεί η εκτέλεση της υπηρεσίας αυτής, σε περίπτωση που η εν λόγω υποκατάσταση στις συμβάσεις εργασίας επέρχεται κατ’ επιταγήν διατάξεως της συλλογικής συμβάσεως εργασίας του τομέα καθαριότητας;

| 2) | Συνάδει με την κοινοτική οδηγία (όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο) η ερμηνεία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία) το οποίο εκτιμά ότι δεν υφίσταται μεταβίβαση επιχειρήσεων σε περίπτωση μεταβιβάσεως προσωπικού κατ’ επιταγήν συλλογικής συμβάσεως εργασίας, εκ του λόγου ότι ελλείπει η απαίτηση περί εκουσίας μεταβιβάσεως, και, ως εκ τούτου, δεν πρόκειται για περίπτωση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει με την κοινοτική οδηγία (όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο) η ερμηνεία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία) το οποίο εκτιμά ότι δεν υφίσταται μεταβίβαση επιχειρήσεων σε περίπτωση μεταβιβάσεως προσωπικού κατ’ επιταγήν συλλογικής συμβάσεως εργασίας, εκ του λόγου ότι ελλείπει η απαίτηση περί εκουσίας μεταβιβάσεως, και, ως εκ τούτου, δεν πρόκειται για περίπτωση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας;

| 3) | Μπορεί να γίνει δεκτό ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας, σε περιπτώσεις επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών, οσάκις η συλλογική σύμβαση εργασίας του οικείου τομέα επιβάλλει την υποχρέωση υποκαταστάσεως στις συμβάσεις εργασίας, πρόκειται για μεταβίβαση προσωπικού και, ως εκ τούτου, για μεταβίβαση επιχειρήσεων υπό την έννοια της εν λόγω οδηγίας; |
| --- | --- |

3)

Μπορεί να γίνει δεκτό ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας, σε περιπτώσεις επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών, οσάκις η συλλογική σύμβαση εργασίας του οικείου τομέα επιβάλλει την υποχρέωση υποκαταστάσεως στις συμβάσεις εργασίας, πρόκειται για μεταβίβαση προσωπικού και, ως εκ τούτου, για μεταβίβαση επιχειρήσεων υπό την έννοια της εν λόγω οδηγίας;

| 4) | Συνάδει με το άρθρο 3 της οδηγίας το άρθρο 14 της συλλογικής συμβάσεως εργασίας για τα επαγγέλματα καθαρισμού κτιρίων και εγκαταστάσεων της επαρχίας Las Palmas 2012/2014 το οποίο ορίζει ότι, σε περιπτώσεις υποκαταστάσεως στις συμβάσεις εργασίας σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση εργασίας, οι μεταβιβαζόμενοι εργαζόμενοι δεν διατηρούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που είχαν στη μεταβιβάζουσα επιχείρηση ούτε τους όρους εργασίας που είχαν συνομολογηθεί με συλλογική σύμβαση εργασίας; |
| --- | --- |

4)

Συνάδει με το άρθρο 3 της οδηγίας το άρθρο 14 της συλλογικής συμβάσεως εργασίας για τα επαγγέλματα καθαρισμού κτιρίων και εγκαταστάσεων της επαρχίας Las Palmas 2012/2014 το οποίο ορίζει ότι, σε περιπτώσεις υποκαταστάσεως στις συμβάσεις εργασίας σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση εργασίας, οι μεταβιβαζόμενοι εργαζόμενοι δεν διατηρούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που είχαν στη μεταβιβάζουσα επιχείρηση ούτε τους όρους εργασίας που είχαν συνομολογηθεί με συλλογική σύμβαση εργασίας;

---

(1)  ΕΕ 2001 L 82, σ. 16

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/11

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 7 Μαρτίου 2018 — Club de Variedades Vegetales Protegidas κατά Adolfo Juan Martínez Sanchís

(Υπόθεση C-176/18)

(2018/C 211/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Club de Variedades Vegetales Protegidas

Αναιρεσίβλητος: Adolfo Juan Martínez Sanchís

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Σε περίπτωση κατά την οποία καλλιεργητής έχει αγοράσει από φυτώριο (κατάστημα τρίτου) δενδρύλλια φυτικής ποικιλίας και τα έχει φυτέψει προτού η χορήγηση δικαιωμάτων επί της ποικιλίας αυτής αρχίσει να αναπτύσσει αποτελέσματα, πρέπει η μεταγενέστερη δραστηριότητα του καλλιεργητή, η οποία συνίσταται στη συλλογή των διαδοχικών συγκομιδών των δένδρων, να πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 3 του ιδίου άρθρου, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για συγκομισθέν υλικό, προκειμένου να εμπίπτει στο ius prohibendi του άρθρου 13, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 (1); Ή πρέπει να γίνει δεκτό ότι η δραστηριότητα αυτή συγκομιδής συνιστά πράξη παραγωγής ή αναπαραγωγής της ποικιλίας, εκ της οποίας προκύπτει το «συγκομισθέν υλικό», για την απαγόρευση της οποίας από τον δικαιούχο της ποικιλίας δεν απαιτείται η πλήρωση των προϋποθέσεων της παραγράφου 3; |
| --- | --- |

1)

Σε περίπτωση κατά την οποία καλλιεργητής έχει αγοράσει από φυτώριο (κατάστημα τρίτου) δενδρύλλια φυτικής ποικιλίας και τα έχει φυτέψει προτού η χορήγηση δικαιωμάτων επί της ποικιλίας αυτής αρχίσει να αναπτύσσει αποτελέσματα, πρέπει η μεταγενέστερη δραστηριότητα του καλλιεργητή, η οποία συνίσταται στη συλλογή των διαδοχικών συγκομιδών των δένδρων, να πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 3 του ιδίου άρθρου, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για συγκομισθέν υλικό, προκειμένου να εμπίπτει στο ius prohibendi του άρθρου 13, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 (1); Ή πρέπει να γίνει δεκτό ότι η δραστηριότητα αυτή συγκομιδής συνιστά πράξη παραγωγής ή αναπαραγωγής της ποικιλίας, εκ της οποίας προκύπτει το «συγκομισθέν υλικό», για την απαγόρευση της οποίας από τον δικαιούχο της ποικιλίας δεν απαιτείται η πλήρωση των προϋποθέσεων της παραγράφου 3;

| 2) | Συνάδει προς το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 ερμηνεία κατά την οποία το σύστημα διαδοχικής προστασίας έχει εφαρμογή σε οποιαδήποτε από τις περιγραφόμενες στην παράγραφο 2 συμπεριφορές που αφορούν το «συγκομισθέν υλικό», περιλαμβανομένης της ίδιας της συγκομιδής, ή μόνο σε αυτές που έπονται της παραγωγής του συγκομισθέντος αυτού υλικού, όπως θα μπορούσαν να είναι η αποθήκευση και η εμπορία του; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει προς το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 ερμηνεία κατά την οποία το σύστημα διαδοχικής προστασίας έχει εφαρμογή σε οποιαδήποτε από τις περιγραφόμενες στην παράγραφο 2 συμπεριφορές που αφορούν το «συγκομισθέν υλικό», περιλαμβανομένης της ίδιας της συγκομιδής, ή μόνο σε αυτές που έπονται της παραγωγής του συγκομισθέντος αυτού υλικού, όπως θα μπορούσαν να είναι η αποθήκευση και η εμπορία του;

| 3) | Κατά την εφαρμογή του προβλεπόμενου από το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 συστήματος επεκτάσεως της διαδοχικής προστασίας επί του «συγκομισθέντος υλικού», είναι αναγκαίο, προκειμένου να πληρούται η πρώτη προϋπόθεση, η αγορά των δενδρυλλίων να είχε πραγματοποιηθεί μετά τη χορήγηση στον δικαιούχο κοινοτικών δικαιωμάτων επί της φυτικής ποικιλίας, ή θα αρκούσε το γεγονός ότι ο δικαιούχος ετύγχανε κατά τον χρόνο εκείνο προσωρινής προστασίας, δεδομένου η αγορά είχε πραγματοποιηθεί κατά την περίοδο μεταξύ της δημοσιεύσεως της αιτήσεως και της ενάρξεως ισχύος των δικαιωμάτων επί της φυτικής ποικιλίας; |
| --- | --- |

3)

Κατά την εφαρμογή του προβλεπόμενου από το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 συστήματος επεκτάσεως της διαδοχικής προστασίας επί του «συγκομισθέντος υλικού», είναι αναγκαίο, προκειμένου να πληρούται η πρώτη προϋπόθεση, η αγορά των δενδρυλλίων να είχε πραγματοποιηθεί μετά τη χορήγηση στον δικαιούχο κοινοτικών δικαιωμάτων επί της φυτικής ποικιλίας, ή θα αρκούσε το γεγονός ότι ο δικαιούχος ετύγχανε κατά τον χρόνο εκείνο προσωρινής προστασίας, δεδομένου η αγορά είχε πραγματοποιηθεί κατά την περίοδο μεταξύ της δημοσιεύσεως της αιτήσεως και της ενάρξεως ισχύος των δικαιωμάτων επί της φυτικής ποικιλίας;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (EE 1994, L 227, σ. 1).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/12 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/12

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Madrid (Ισπανία) στις 7 Μαρτίου 2018 — Almudena Baldonedo Martín κατά Δήμου Μαδρίτης

(Υπόθεση C-177/18)

(2018/C 211/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Madrid

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Almudena Baldonedo Martín

Καθού: Δήμος Μαδρίτης

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί να θεωρηθεί ορθή η ερμηνεία της ρήτρας 4, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου, κατά την οποία μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, στην οποία ο έκτακτος δημόσιος υπάλληλος εκτελεί τα ίδια καθήκοντα με έναν τακτικό δημόσιο υπάλληλο (τακτικό δημόσιο υπάλληλο που δεν έχει δικαίωμα αποζημιώσεως διότι ο λόγος για τη χορήγησή της δεν προβλέπεται στο νομικό καθεστώς που ισχύει για τον υπάλληλο αυτό), δεν υπάγεται στο πραγματικό της ρήτρας αυτής; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί να θεωρηθεί ορθή η ερμηνεία της ρήτρας 4, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου, κατά την οποία μια περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, στην οποία ο έκτακτος δημόσιος υπάλληλος εκτελεί τα ίδια καθήκοντα με έναν τακτικό δημόσιο υπάλληλο (τακτικό δημόσιο υπάλληλο που δεν έχει δικαίωμα αποζημιώσεως διότι ο λόγος για τη χορήγησή της δεν προβλέπεται στο νομικό καθεστώς που ισχύει για τον υπάλληλο αυτό), δεν υπάγεται στο πραγματικό της ρήτρας αυτής;

| 2) | Δεδομένου ότι το δικαίωμα της ίσης μεταχειρίσεως και η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων συνιστούν γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης που εξειδικεύονται σε οδηγία (άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και κατοχυρώνονται με το άρθρο 23 της Οικουμενικής Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς και ότι θεωρούνται ως θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα κατά την έννοια των άρθρων 151 και 153 ΣΛΕΕ, είναι συμβατή με τη συμφωνία-πλαίσιο που είναι προσαρτημένη στην οδηγία 1999/70/EK (1) η αποσκοπούσα στην επίτευξη των σκοπών της συμφωνίας αυτής ερμηνεία κατά την οποία είναι δυνατόν να θεμελιωθεί δικαίωμα αποζημιώσεως υπέρ εκτάκτου δημοσίου υπαλλήλου είτε βάσει συγκρίσεως με απασχολούμενο δυνάμει σχέσεως εργασίας ορισμένου χρόνου διεπόμενης από το εργατικό δίκαιο, δεδομένου ότι η επιλογή του νομικού καθεστώτος (δημοσιοϋπαλληλική σχέση ή σχέση εργασίας διεπόμενη από το εργατικό δίκαιο) εξαρτάται μόνο από τον εργοδότη του δημόσιου τομέα, είτε βάσει της άμεσης κάθετης εφαρμογής των αρχών αυτών, η οποία γίνεται δεκτή σε σχέση με το πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης; |
| --- | --- |

2)

Δεδομένου ότι το δικαίωμα της ίσης μεταχειρίσεως και η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων συνιστούν γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης που εξειδικεύονται σε οδηγία (άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και κατοχυρώνονται με το άρθρο 23 της Οικουμενικής Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς και ότι θεωρούνται ως θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα κατά την έννοια των άρθρων 151 και 153 ΣΛΕΕ, είναι συμβατή με τη συμφωνία-πλαίσιο που είναι προσαρτημένη στην οδηγία 1999/70/EK (1) η αποσκοπούσα στην επίτευξη των σκοπών της συμφωνίας αυτής ερμηνεία κατά την οποία είναι δυνατόν να θεμελιωθεί δικαίωμα αποζημιώσεως υπέρ εκτάκτου δημοσίου υπαλλήλου είτε βάσει συγκρίσεως με απασχολούμενο δυνάμει σχέσεως εργασίας ορισμένου χρόνου διεπόμενης από το εργατικό δίκαιο, δεδομένου ότι η επιλογή του νομικού καθεστώτος (δημοσιοϋπαλληλική σχέση ή σχέση εργασίας διεπόμενη από το εργατικό δίκαιο) εξαρτάται μόνο από τον εργοδότη του δημόσιου τομέα, είτε βάσει της άμεσης κάθετης εφαρμογής των αρχών αυτών, η οποία γίνεται δεκτή σε σχέση με το πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης;

| 3) | Λαμβάνοντας υπόψη, στην υπό κρίση υπόθεση, την τυχόν ύπαρξη καταχρηστικής πρακτικής συνιστάμενης στη σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου για την κάλυψη παγίων αναγκών ελλείψει αντικειμενικού λόγου συνδεόμενου με επείγουσες και επιτακτικές ανάγκες που να τη δικαιολογούν, καθώς και την απουσία, στο ισπανικό εθνικό δίκαιο, κυρώσεων ή αποτελεσματικών περιορισμών μιας τέτοιας πρακτικής: στην περίπτωση κατά την οποία ο εργοδότης δεν παρέχει μονιμότητα στον εργαζόμενο, συνάδει με τους σκοπούς της οδηγίας 1999/70/ΕΚ η χορήγηση, ως μέσο για την πρόληψη τέτοιας καταχρηστικής πρακτικής και για την εξάλειψη των συνεπειών παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης, αποζημιώσεως συγκρίσιμης με την αποζημίωση λόγω καταχρηστικής απολύσεως, εν είδει κατάλληλης, αναλογικής, αποτελεσματικής και αποτρεπτικής κυρώσεως; |
| --- | --- |

3)

Λαμβάνοντας υπόψη, στην υπό κρίση υπόθεση, την τυχόν ύπαρξη καταχρηστικής πρακτικής συνιστάμενης στη σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου για την κάλυψη παγίων αναγκών ελλείψει αντικειμενικού λόγου συνδεόμενου με επείγουσες και επιτακτικές ανάγκες που να τη δικαιολογούν, καθώς και την απουσία, στο ισπανικό εθνικό δίκαιο, κυρώσεων ή αποτελεσματικών περιορισμών μιας τέτοιας πρακτικής: στην περίπτωση κατά την οποία ο εργοδότης δεν παρέχει μονιμότητα στον εργαζόμενο, συνάδει με τους σκοπούς της οδηγίας 1999/70/ΕΚ η χορήγηση, ως μέσο για την πρόληψη τέτοιας καταχρηστικής πρακτικής και για την εξάλειψη των συνεπειών παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης, αποζημιώσεως συγκρίσιμης με την αποζημίωση λόγω καταχρηστικής απολύσεως, εν είδει κατάλληλης, αναλογικής, αποτελεσματικής και αποτρεπτικής κυρώσεως;

---

(1)  Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ 1999, L 175, σ. 43).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/13

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 9 Μαρτίου 2018 — José Cánovas Pardo S.L. κατά Club de Variedades Vegetales Protegidas

(Υπόθεση C-186/18)

(2018/C 211/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: José Cánovas Pardo S.L.

Αναιρεσίβλητη: Club de Variedades Vegetales Protegidas

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Προσκρούει στο άρθρο 96 του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 (1) ερμηνεία του άρθρου αυτού κατά την οποία, εφόσον έχει παρέλθει η τριετής προθεσμία από τότε που, άπαξ και χορηγήθηκε κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ο δικαιούχος είχε λάβει γνώση της πράξεως προσβολής και της ταυτότητας του παραβάτη, οι αξιώσεις δυνάμει των άρθρων 94 και 95 του κανονισμού έχουν παραγραφεί, ακόμη και αν οι πράξεις αυτές έχουν συνεχιστεί έως τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής; |
| --- | --- |

1)

Προσκρούει στο άρθρο 96 του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 (1) ερμηνεία του άρθρου αυτού κατά την οποία, εφόσον έχει παρέλθει η τριετής προθεσμία από τότε που, άπαξ και χορηγήθηκε κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ο δικαιούχος είχε λάβει γνώση της πράξεως προσβολής και της ταυτότητας του παραβάτη, οι αξιώσεις δυνάμει των άρθρων 94 και 95 του κανονισμού έχουν παραγραφεί, ακόμη και αν οι πράξεις αυτές έχουν συνεχιστεί έως τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι, σύμφωνα με το άρθρο 96 του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94, η παραγραφή αφορά αποκλειστικώς και μόνον τις συγκεκριμένες πράξεις προσβολής που έχουν συντελεστεί εκτός της τριετούς προθεσμίας, όχι όμως αυτές που έχουν συντελεστεί εντός των τριών τελευταίων ετών; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι, σύμφωνα με το άρθρο 96 του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94, η παραγραφή αφορά αποκλειστικώς και μόνον τις συγκεκριμένες πράξεις προσβολής που έχουν συντελεστεί εκτός της τριετούς προθεσμίας, όχι όμως αυτές που έχουν συντελεστεί εντός των τριών τελευταίων ετών;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, θα μπορούσε, εν προκειμένω, η αξίωση παύσεως καθώς και αποζημιώσεως να γίνει δεκτή μόνο σε σχέση με τις τελευταίες αυτές πράξεις που έχουν συντελεστεί εντός των τριών τελευταίων ετών; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, θα μπορούσε, εν προκειμένω, η αξίωση παύσεως καθώς και αποζημιώσεως να γίνει δεκτή μόνο σε σχέση με τις τελευταίες αυτές πράξεις που έχουν συντελεστεί εντός των τριών τελευταίων ετών;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (EE 1994, L 227, σ. 1).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/14 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/14

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) στις 19 Μαρτίου 2018 — Google LLC κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-193/18)

(2018/C 211/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Google LLC

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει η φράση «υπηρεσίες των οποίων η παροχή συνίσταται, εν όλω ή εν μέρει, στη μεταφορά σημάτων σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών», που περιέχεται στο άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας-πλαισίου 2002/21/ΕΚ (1), την έννοια ότι καλύπτει ή μπορεί να καλύψει και διαδικτυακές υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι οποίες στηρίζονται στο ανοικτό διαδίκτυο και δεν εξασφαλίζουν, καθεαυτές, πρόσβαση στο διαδίκτυο;






  α) | Έχει η ανωτέρω φράση την έννοια ότι οι υπηρεσίες τεχνικής επεξεργασίας πληροφοριών τις οποίες παρέχει ο φορέας εκμεταλλεύσεως τέτοιας υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μέσω του δικού του διακομιστή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, δηλαδή η αντιστοίχιση των διευθύνσεων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με τις διευθύνσεις Πρωτοκόλλου Διαδικτύου των εξυπηρετούμενων φυσικών συνδέσεων και η αποστολή ή –αντιστρόφως– η λήψη, μέσω του ανοικτού διαδικτύου, μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κατακερματισμένων σε πακέτα δεδομένων βάσει διαφόρων πρωτοκόλλων της οικογένειας των διαδικτυακών πρωτοκόλλων, πρέπει να θεωρούνται ως «μεταφορά σημάτων» ή μήπως συνιστά «μεταφορά σημάτων» μόνον η διαβίβαση των εν λόγω πακέτων δεδομένων μέσω διαδικτύου η οποία εξασφαλίζεται από τους φορείς παροχής (προσβάσεως) διαδικτύου; |
| --- | --- | --- |

1)

Έχει η φράση «υπηρεσίες των οποίων η παροχή συνίσταται, εν όλω ή εν μέρει, στη μεταφορά σημάτων σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών», που περιέχεται στο άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας-πλαισίου 2002/21/ΕΚ (1), την έννοια ότι καλύπτει ή μπορεί να καλύψει και διαδικτυακές υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι οποίες στηρίζονται στο ανοικτό διαδίκτυο και δεν εξασφαλίζουν, καθεαυτές, πρόσβαση στο διαδίκτυο;

α)

Έχει η ανωτέρω φράση την έννοια ότι οι υπηρεσίες τεχνικής επεξεργασίας πληροφοριών τις οποίες παρέχει ο φορέας εκμεταλλεύσεως τέτοιας υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μέσω του δικού του διακομιστή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, δηλαδή η αντιστοίχιση των διευθύνσεων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με τις διευθύνσεις Πρωτοκόλλου Διαδικτύου των εξυπηρετούμενων φυσικών συνδέσεων και η αποστολή ή –αντιστρόφως– η λήψη, μέσω του ανοικτού διαδικτύου, μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κατακερματισμένων σε πακέτα δεδομένων βάσει διαφόρων πρωτοκόλλων της οικογένειας των διαδικτυακών πρωτοκόλλων, πρέπει να θεωρούνται ως «μεταφορά σημάτων» ή μήπως συνιστά «μεταφορά σημάτων» μόνον η διαβίβαση των εν λόγω πακέτων δεδομένων μέσω διαδικτύου η οποία εξασφαλίζεται από τους φορείς παροχής (προσβάσεως) διαδικτύου;

| β) | Έχει η φράση αυτή, ιδίως, την έννοια ότι η διαβίβαση μέσω του ανοικτού διαδικτύου μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κατακερματισμένων σε πακέτα δεδομένων, η οποία εξασφαλίζεται από τους φορείς παροχής (προσβάσεως) διαδικτύου, μπορεί να λογίζεται ως υπηρεσία παρεχόμενη από τον φορέα εκμεταλλεύσεως τέτοιας υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με αποτέλεσμα ο φορέας αυτός να παρέχει, επίσης, υπηρεσία συνιστάμενη σε «μεταφορά σημάτων»; Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να λογίζεται τούτο; |
| --- | --- |

β)

Έχει η φράση αυτή, ιδίως, την έννοια ότι η διαβίβαση μέσω του ανοικτού διαδικτύου μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κατακερματισμένων σε πακέτα δεδομένων, η οποία εξασφαλίζεται από τους φορείς παροχής (προσβάσεως) διαδικτύου, μπορεί να λογίζεται ως υπηρεσία παρεχόμενη από τον φορέα εκμεταλλεύσεως τέτοιας υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με αποτέλεσμα ο φορέας αυτός να παρέχει, επίσης, υπηρεσία συνιστάμενη σε «μεταφορά σημάτων»; Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να λογίζεται τούτο;

| γ) | Σε περίπτωση που ο παρέχων τέτοια υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταφέρει ο ίδιος σήματα ή μπορεί να λογίζεται ότι παρέχει την υπηρεσία μεταφοράς σημάτων που εξασφαλίζει ο φορέας παροχής (προσβάσεως) διαδικτύου: δύναται η εν λόγω φράση να ερμηνευθεί, ιδίως, υπό την έννοια ότι τέτοια υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ανεξαρτήτως τυχόν επιπρόσθετων λειτουργιών όπως η επεξεργασία, η αποθήκευση και η οργάνωση των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή η διαχείριση των επαφών και ανεξαρτήτως των τεχνικών απαιτήσεων που καλύπτονται από τον παρέχοντα την υπηρεσία αυτή σε σχέση με μεμονωμένες λειτουργίες, συνίσταται επίσης, «εν όλω ή εν μέρει», στη μεταφορά σημάτων, για τον λόγο ότι, υπό το πρίσμα μιας λειτουργικής θεωρήσεως από τη σκοπιά του χρήστη, προέχει η επικοινωνιακή λειτουργία της υπηρεσίας; |
| --- | --- |

γ)

Σε περίπτωση που ο παρέχων τέτοια υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταφέρει ο ίδιος σήματα ή μπορεί να λογίζεται ότι παρέχει την υπηρεσία μεταφοράς σημάτων που εξασφαλίζει ο φορέας παροχής (προσβάσεως) διαδικτύου: δύναται η εν λόγω φράση να ερμηνευθεί, ιδίως, υπό την έννοια ότι τέτοια υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ανεξαρτήτως τυχόν επιπρόσθετων λειτουργιών όπως η επεξεργασία, η αποθήκευση και η οργάνωση των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή η διαχείριση των επαφών και ανεξαρτήτως των τεχνικών απαιτήσεων που καλύπτονται από τον παρέχοντα την υπηρεσία αυτή σε σχέση με μεμονωμένες λειτουργίες, συνίσταται επίσης, «εν όλω ή εν μέρει», στη μεταφορά σημάτων, για τον λόγο ότι, υπό το πρίσμα μιας λειτουργικής θεωρήσεως από τη σκοπιά του χρήστη, προέχει η επικοινωνιακή λειτουργία της υπηρεσίας;

| 2) | Σε περίπτωση που η παρατιθέμενη στο πρώτο ερώτημα φράση έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει διαδικτυακές υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι οποίες στηρίζονται στο ανοικτό διαδίκτυο και δεν εξασφαλίζουν, καθεαυτές, πρόσβαση στο διαδίκτυο: μπορεί να θεωρηθεί ότι τα στοιχεία της φράσης αυτής συντρέχουν, κατ’ εξαίρεση, όταν ο παρέχων τέτοια υπηρεσία εκμεταλλεύεται συγχρόνως ορισμένα δικά του δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών συνδεδεμένα με το διαδίκτυο τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν, επίσης, για τους σκοπούς της υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει δεκτό τούτο; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που η παρατιθέμενη στο πρώτο ερώτημα φράση έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει διαδικτυακές υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι οποίες στηρίζονται στο ανοικτό διαδίκτυο και δεν εξασφαλίζουν, καθεαυτές, πρόσβαση στο διαδίκτυο: μπορεί να θεωρηθεί ότι τα στοιχεία της φράσης αυτής συντρέχουν, κατ’ εξαίρεση, όταν ο παρέχων τέτοια υπηρεσία εκμεταλλεύεται συγχρόνως ορισμένα δικά του δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών συνδεδεμένα με το διαδίκτυο τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν, επίσης, για τους σκοπούς της υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει δεκτό τούτο;

| 3) | Ποια έννοια έχει η φράση «παρέχονται συνήθως έναντι αμοιβής» που περιέχεται στο άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας-πλαισίου 2002/21/ΕΚ;






  α) | Προϋποθέτει η εν λόγω φράση, ιδίως, την καταβολή τέλους από τους χρήστες ή μπορεί να συνίσταται η αμοιβή σε άλλη αντιπαροχή εκ μέρους των χρηστών η οποία έχει οικονομική σημασία για τον παρέχοντα την υπηρεσία, όπως για παράδειγμα η ενεργητική διάθεση από τους χρήστες προσωπικών ή άλλων δεδομένων τους ή η λήψη των δεδομένων αυτών κατά τη χρήση της υπηρεσίας με άλλες μεθόδους που εφαρμόζονται από τον παρέχοντα την υπηρεσία; |
| --- | --- | --- |

3)

Ποια έννοια έχει η φράση «παρέχονται συνήθως έναντι αμοιβής» που περιέχεται στο άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας-πλαισίου 2002/21/ΕΚ;

α)

Προϋποθέτει η εν λόγω φράση, ιδίως, την καταβολή τέλους από τους χρήστες ή μπορεί να συνίσταται η αμοιβή σε άλλη αντιπαροχή εκ μέρους των χρηστών η οποία έχει οικονομική σημασία για τον παρέχοντα την υπηρεσία, όπως για παράδειγμα η ενεργητική διάθεση από τους χρήστες προσωπικών ή άλλων δεδομένων τους ή η λήψη των δεδομένων αυτών κατά τη χρήση της υπηρεσίας με άλλες μεθόδους που εφαρμόζονται από τον παρέχοντα την υπηρεσία;

| β) | Προϋποθέτει η φράση αυτή, ιδίως, την παροχή αμοιβής οπωσδήποτε από τον λήπτη της υπηρεσίας ή μπορεί να αρκεί και η μερική ή πλήρης χρηματοδότηση της υπηρεσίας από τρίτους, παραδείγματος χάρη από τους διαφημιζόμενους στον ιστότοπο του παρέχοντος την υπηρεσία; |
| --- | --- |

β)

Προϋποθέτει η φράση αυτή, ιδίως, την παροχή αμοιβής οπωσδήποτε από τον λήπτη της υπηρεσίας ή μπορεί να αρκεί και η μερική ή πλήρης χρηματοδότηση της υπηρεσίας από τρίτους, παραδείγματος χάρη από τους διαφημιζόμενους στον ιστότοπο του παρέχοντος την υπηρεσία;

| γ) | Αφορά, συναφώς, η έννοια «συνήθως» τις περιστάσεις υπό τις οποίες παρέχεται η συγκεκριμένη υπηρεσία από τον παρέχοντα αυτήν ή τις περιστάσεις υπό τις οποίες παρέχονται, εν γένει, πανομοιότυπες ή παρόμοιες υπηρεσίες; |
| --- | --- |

γ)

Αφορά, συναφώς, η έννοια «συνήθως» τις περιστάσεις υπό τις οποίες παρέχεται η συγκεκριμένη υπηρεσία από τον παρέχοντα αυτήν ή τις περιστάσεις υπό τις οποίες παρέχονται, εν γένει, πανομοιότυπες ή παρόμοιες υπηρεσίες;

---

(1)  Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 33),

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/15 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/15

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Piteşti (Ρουμανία) στις 20 Μαρτίου 2018 — Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă κατά Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea

(Υπόθεση C-205/18)

(2018/C 211/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Piteşti

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă

Αναιρεσίβλητο: Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιτίθενται τα άρθρα 114, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, 151 ΣΛΕΕ και 153 ΣΛΕΕ, καθώς και οι διατάξεις της οδηγίας-πλαισίου 89/391/ΕΟΚ (1) και των μεταγενέστερων ειδικών οδηγιών, σε ρύθμιση κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβλέπει προθεσμίες και διαδικασίες οι οποίες περιορίζουν την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε σχέση με την κατάταξη των χώρων εργασίας ως χώρων χαρακτηριζόμενων από ειδικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζονται στους νεοπροσληφθέντες εργαζομένους τα δικαιώματα στην ασφάλεια και την υγεία κατά την εργασία τα οποία απορρέουν από τη διαπίστωση των ανωτέρω συνθηκών σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις;

---

(1)  Οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτιώσεως της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (ΕΕ 1989, L 183, σ. 1).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/16 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) στις 29 Μαρτίου 2018 — Zubair Haqbin κατά Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

(Υπόθεση C-233/18)

(2018/C 211/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeidshof te Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Zubair Haqbin

Εφεσίβλητη: Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 20, παράγραφοι 1 έως 3, της οδηγίας (1) την έννοια ότι ορίζει περιοριστικώς τις περιπτώσεις στις οποίες οι υλικές συνθήκες υποδοχής μπορούν να περιοριστούν ή να ανακληθούν, ή προκύπτει από το άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5, ότι η ανάκληση του δικαιώματος υλικών συνθηκών υποδοχής μπορεί επίσης να επέλθει με την επιβολή κυρώσεων για σοβαρές παραβάσεις των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας και για την επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 20, παράγραφοι 1 έως 3, της οδηγίας (1) την έννοια ότι ορίζει περιοριστικώς τις περιπτώσεις στις οποίες οι υλικές συνθήκες υποδοχής μπορούν να περιοριστούν ή να ανακληθούν, ή προκύπτει από το άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5, ότι η ανάκληση του δικαιώματος υλικών συνθηκών υποδοχής μπορεί επίσης να επέλθει με την επιβολή κυρώσεων για σοβαρές παραβάσεις των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας και για την επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς;

| 2) | Έχει το άρθρο 20, παράγραφοι 5 και 6, την έννοια ότι τα κράτη μέλη, πριν λάβουν απόφαση για τον περιορισμό ή την ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής ή για κυρώσεις, και στο πλαίσιο των αποφάσεων αυτών, πρέπει να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα τα οποία εξασφαλίζουν το δικαίωμα σε αξιοπρεπές επίπεδο διαβιώσεως κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκλεισμού, ή πληροί τις απαιτήσεις των διατάξεων αυτών σύστημα κατά το οποίο, μετά τη λήψη αποφάσεως περί περιορισμού ή ανακλήσεως των υλικών συνθηκών υποδοχής, εξετάζεται αν το πρόσωπο το οποίο αφορά η απόφαση απολαύει αξιοπρεπούς επιπέδου διαβιώσεως και, εάν χρειάζεται, λαμβάνονται τη στιγμή εκείνη διορθωτικά μέτρα; |
| --- | --- |

2)

Έχει το άρθρο 20, παράγραφοι 5 και 6, την έννοια ότι τα κράτη μέλη, πριν λάβουν απόφαση για τον περιορισμό ή την ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής ή για κυρώσεις, και στο πλαίσιο των αποφάσεων αυτών, πρέπει να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα τα οποία εξασφαλίζουν το δικαίωμα σε αξιοπρεπές επίπεδο διαβιώσεως κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκλεισμού, ή πληροί τις απαιτήσεις των διατάξεων αυτών σύστημα κατά το οποίο, μετά τη λήψη αποφάσεως περί περιορισμού ή ανακλήσεως των υλικών συνθηκών υποδοχής, εξετάζεται αν το πρόσωπο το οποίο αφορά η απόφαση απολαύει αξιοπρεπούς επιπέδου διαβιώσεως και, εάν χρειάζεται, λαμβάνονται τη στιγμή εκείνη διορθωτικά μέτρα;

| 3) | Έχει το άρθρο 20, παράγραφοι 4 έως 6, σε συνδυασμό με τα άρθρα 14, 21, 22, 23 και 24 της οδηγίας και με τα άρθρα 1, 3, 4 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι το μέτρο ή η κύρωση του προσωρινού (ή οριστικού) αποκλεισμού από το δικαίωμα υλικών συνθηκών υποδοχής επιτρέπεται, ή δεν επιτρέπεται, στην περίπτωση ανηλίκου, και συγκεκριμένα στην περίπτωση ασυνόδευτου ανηλίκου; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 20, παράγραφοι 4 έως 6, σε συνδυασμό με τα άρθρα 14, 21, 22, 23 και 24 της οδηγίας και με τα άρθρα 1, 3, 4 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι το μέτρο ή η κύρωση του προσωρινού (ή οριστικού) αποκλεισμού από το δικαίωμα υλικών συνθηκών υποδοχής επιτρέπεται, ή δεν επιτρέπεται, στην περίπτωση ανηλίκου, και συγκεκριμένα στην περίπτωση ασυνόδευτου ανηλίκου;

---

(1)  Οδηγία 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (EE 2013, L 180, σ. 96).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/16 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) στις 5 Απριλίου 2018 — «UniCredit Leasing» EAD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» — Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP

(Υπόθεση C-242/18)

(2018/C 211/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Varhoven administrativen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα:«UniCredit Leasing» EAD

Αναιρεσίβλητος: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» — Sofia pri Tsentralno upravlenie na NAP

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Σε περίπτωση καταγγελίας μιας συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως, επιτρέπει η διάταξη του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1) τη μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου και την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, ο οποίος
  καθορίστηκε με τελεσίδικη πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου
  επί βάσεως επιβολής φόρου αποτελούμενης από το σύνολο των μηνιαίων μισθωμάτων για όλη τη διάρκεια ισχύος της συμβάσεως; |
| --- | --- |

1)

Σε περίπτωση καταγγελίας μιας συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως, επιτρέπει η διάταξη του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1) τη μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου και την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, ο οποίος
  καθορίστηκε με τελεσίδικη πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου
  επί βάσεως επιβολής φόρου αποτελούμενης από το σύνολο των μηνιαίων μισθωμάτων για όλη τη διάρκεια ισχύος της συμβάσεως;

| 2) | Εφόσον δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα: Σε περίπτωση καταγγελίας συμβάσεως λόγω μερικής μη καταβολής των μισθωμάτων, ποια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας μπορεί να επικαλεσθεί ο εκμισθωτής κατά κράτους μέλους προκειμένου να επιτύχει τη μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου στο ύψος των οφειλόμενων αλλά, για το διάστημα από τη διακοπή των πληρωμών έως το χρονικό σημείο της καταγγελίας της συμβάσεως, μη καταβληθέντων μισθωμάτων, εφόσον η καταγγελία δεν έχει αναδρομικό αποτέλεσμα και αυτό επιβεβαιώνεται από ρήτρα της ίδιας της συμβάσεως; |
| --- | --- |

2)

Εφόσον δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα: Σε περίπτωση καταγγελίας συμβάσεως λόγω μερικής μη καταβολής των μισθωμάτων, ποια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας μπορεί να επικαλεσθεί ο εκμισθωτής κατά κράτους μέλους προκειμένου να επιτύχει τη μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου στο ύψος των οφειλόμενων αλλά, για το διάστημα από τη διακοπή των πληρωμών έως το χρονικό σημείο της καταγγελίας της συμβάσεως, μη καταβληθέντων μισθωμάτων, εφόσον η καταγγελία δεν έχει αναδρομικό αποτέλεσμα και αυτό επιβεβαιώνεται από ρήτρα της ίδιας της συμβάσεως;

| 3) | Μπορεί, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 2, της οδηγίας περί φόρου προστιθέμενης αξίας, να γίνει δεκτό ότι σε μια περίπτωση όπως η προκείμενη συντρέχει εξαίρεση από το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας περί φόρου προστιθέμενης αξίας; |
| --- | --- |

3)

Μπορεί, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 2, της οδηγίας περί φόρου προστιθέμενης αξίας, να γίνει δεκτό ότι σε μια περίπτωση όπως η προκείμενη συντρέχει εξαίρεση από το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας περί φόρου προστιθέμενης αξίας;

| 4) | Μπορεί, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας περί φόρου προστιθέμενης αξίας, να γίνει δεκτό ότι ο όρος «καταγγελία» κατά την εν λόγω διάταξη καταλαμβάνει την περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως με μεταβίβαση της κυριότητας στη λήξη της, ο εκμισθωτής δεν μπορεί πλέον να αξιώσει την καταβολή του μισθώματος από τον μισθωτή εκ του λόγου ότι κατήγγειλε τη σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως λόγω μη εκπληρώσεως από τον μισθωτή των συμβατικών του υποχρεώσεων, αλλά δυνάμει της συμβάσεως έχει δικαίωμα αποζημιώσεως ίσης με το συνολικό ποσό των μη καταβληθέντων μισθωμάτων που θα καθίσταντο ληξιπρόθεσμα έως τη λήξη της διάρκειας μισθώσεως; |
| --- | --- |

4)

Μπορεί, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας περί φόρου προστιθέμενης αξίας, να γίνει δεκτό ότι ο όρος «καταγγελία» κατά την εν λόγω διάταξη καταλαμβάνει την περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως με μεταβίβαση της κυριότητας στη λήξη της, ο εκμισθωτής δεν μπορεί πλέον να αξιώσει την καταβολή του μισθώματος από τον μισθωτή εκ του λόγου ότι κατήγγειλε τη σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως λόγω μη εκπληρώσεως από τον μισθωτή των συμβατικών του υποχρεώσεων, αλλά δυνάμει της συμβάσεως έχει δικαίωμα αποζημιώσεως ίσης με το συνολικό ποσό των μη καταβληθέντων μισθωμάτων που θα καθίσταντο ληξιπρόθεσμα έως τη λήξη της διάρκειας μισθώσεως;

---

(1)  EE 2006, L 347, σ. 1.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/17 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 12 Απριλίου 2018 — Syndicat des cadres de la sécurité intérieure κατά Premier ministre, Ministre d’État, Ministre de l’Intérieur, Ministre de l’Action et des Comptes publics

(Υπόθεση C-254/18)

(2018/C 211/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Syndicat des cadres de la sécurité intérieure

Καθών: Premier ministre, Ministre d’État, Ministre de l’Intérieur, Ministre de l’Action et des Comptes publics

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 6 και 16 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (1), την έννοια ότι επιβάλλουν περίοδο αναφοράς καθορισμένη σε κυλιόμενη βάση ή ότι καταλείπουν στα κράτη μέλη τη διακριτική ευχέρεια να της προσδώσουν κυλιόμενο ή προκαθορισμένο χαρακτήρα; |
| --- | --- |

1)

Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 6 και 16 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (1), την έννοια ότι επιβάλλουν περίοδο αναφοράς καθορισμένη σε κυλιόμενη βάση ή ότι καταλείπουν στα κράτη μέλη τη διακριτική ευχέρεια να της προσδώσουν κυλιόμενο ή προκαθορισμένο χαρακτήρα;

| 2) | Σε περίπτωση που οι διατάξεις αυτές ερμηνευθούν ως έχουσες την έννοια ότι επιβάλλουν κυλιόμενη περίοδο αναφοράς, μπορεί η παρεχόμενη από το άρθρο 17 δυνατότητα παρεκκλίσεων από το στοιχείο β' του άρθρου 16 να αφορά όχι μόνον τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, αλλά επίσης τον κυλιόμενο χαρακτήρα αυτής; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που οι διατάξεις αυτές ερμηνευθούν ως έχουσες την έννοια ότι επιβάλλουν κυλιόμενη περίοδο αναφοράς, μπορεί η παρεχόμενη από το άρθρο 17 δυνατότητα παρεκκλίσεων από το στοιχείο β' του άρθρου 16 να αφορά όχι μόνον τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, αλλά επίσης τον κυλιόμενο χαρακτήρα αυτής;

---

(1)  Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9).

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/18

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 19 Απριλίου 2018 — UPM France κατά Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics

(Υπόθεση C-270/18)

(2018/C 211/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: UPM France

Αναιρεσιβαλλόμενοι: Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 21, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας (1) την έννοια ότι η απαλλαγή την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν στους μικρούς παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, εφόσον φορολογούν τα ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της εν λόγω ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί να οδηγήσει σε κατάσταση, όπως η εκτεθείσα στη σκέψη 7 της παρούσας αποφάσεως για την περίοδο προ της 1ης Ιανουαρίου 2011, κατά την οποία η Γαλλία, όπως της το επέτρεπε η οδηγία, δεν είχε θεσπίσει ακόμη τον εσωτερικό φόρο επί της τελικής καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας ούτε, επομένως, απαλλαγή από τον φόρο αυτό υπέρ των μικρών παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 21, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας (1) την έννοια ότι η απαλλαγή την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν στους μικρούς παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, εφόσον φορολογούν τα ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της εν λόγω ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί να οδηγήσει σε κατάσταση, όπως η εκτεθείσα στη σκέψη 7 της παρούσας αποφάσεως για την περίοδο προ της 1ης Ιανουαρίου 2011, κατά την οποία η Γαλλία, όπως της το επέτρεπε η οδηγία, δεν είχε θεσπίσει ακόμη τον εσωτερικό φόρο επί της τελικής καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας ούτε, επομένως, απαλλαγή από τον φόρο αυτό υπέρ των μικρών παραγωγών;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, με ποιον τρόπο πρέπει να συνδυαστούν οι διατάξεις του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας και εκείνες του άρθρου της 21, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, αυτής για τους μικρούς παραγωγούς που καταναλώνουν την ηλεκτρική ενέργεια που παράγουν για τις ανάγκες της δραστηριότητάς τους; Συνεπάγονται, ειδικότερα, οι διατάξεις αυτές ελάχιστη φορολογία η οποία προκύπτει είτε από τη φορολογία της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται με απαλλαγή του χρησιμοποιούμενου φυσικού αερίου είτε από την απαλλαγή φόρου επί της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οπότε το Δημόσιο υποχρεούται να φορολογήσει το χρησιμοποιούμενο φυσικό αέριο; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, με ποιον τρόπο πρέπει να συνδυαστούν οι διατάξεις του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας και εκείνες του άρθρου της 21, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, αυτής για τους μικρούς παραγωγούς που καταναλώνουν την ηλεκτρική ενέργεια που παράγουν για τις ανάγκες της δραστηριότητάς τους; Συνεπάγονται, ειδικότερα, οι διατάξεις αυτές ελάχιστη φορολογία η οποία προκύπτει είτε από τη φορολογία της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται με απαλλαγή του χρησιμοποιούμενου φυσικού αερίου είτε από την απαλλαγή φόρου επί της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οπότε το Δημόσιο υποχρεούται να φορολογήσει το χρησιμοποιούμενο φυσικό αέριο;

---

(1)  Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283, σ. 51).

---

Γενικό Δικαστήριο

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/19

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Sigma Orionis κατά ΕΟΕ

(Υπόθεση T-47/16) (1)

((Ρήτρα διαιτησίας - Πρόγραμμα-πλαίσιο «Ορίζων 2020» για την έρευνα και την καινοτομία - Αναστολή καταβολής των πληρωμών που προβλέπονταν βάσει συμβάσεως επιχορηγήσεως, κατόπιν της διενέργειας οικονομικού ελέγχου - Αίτημα καταβολής των ποσών που οφείλει ο ΕΟΕ στο πλαίσιο της εκτελέσεως συμβάσεως επιχορηγήσεως))

(2018/C 211/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Sigma Orionis SA (Valbonne, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Εκτελεστικός Οργανισμός Έρευνας (ΕΟΕ) (εκπρόσωποι: S. Payan-Lagrou και V. Canetti, επικουρούμενες από τον D. Waelbroeck και την A. Duron, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Αίτημα, βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, να υποχρεωθεί ο ΕΟΕ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τα οφειλόμενα ποσά βάσει συμβάσεως επιχορηγήσεως συναφθείσας στο πλαίσιο του προγράμματος-πλαισίου «Ορίζων 2020» για την έρευνα και την καινοτομία.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

| 2) | Καταδικάζει την Sigma Orionis SA στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Sigma Orionis SA στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

---

(1)  EE C 98 της 14.3.2016.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/19

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Sigma Orionis κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-48/16) (1)

([Ρήτρα διαιτησίας - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) και πρόγραμμα-πλαίσιο «Ορίζων 2020» για την έρευνα και την καινοτομία - Αναστολή καταβολής των πληρωμών και καταγγελία των συμβάσεων επιχορηγήσεως κατόπιν οικονομικού ελέγχου - Αίτημα καταβολής των ποσών που οφείλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της εκτελέσεως των συμβάσεων επιχορηγήσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη])

(2018/C 211/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Sigma Orionis SA (Valbonne, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)

Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac και M. Siekierzyńska)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τα ποσά που οφείλονται βάσει συμβάσεων οι οποίες συνάφθηκαν στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) και του προγράμματος-πλαισίου «Ορίζων 2020» για την έρευνα και την καινοτομία και, αφετέρου, αίτημα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ για την αποκατάσταση της ζημίας την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα καθόσον η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

| 2) | Καταδικάζει την Sigma Orionis SA στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Sigma Orionis SA στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

---

(1)  EE C 98 της 14.3.2016.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/20 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/20

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Grizzly Tools κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-168/16) (1)

((Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών και των εργαζομένων - Οδηγία 2006/42/ΕΚ - Ρήτρα διασφαλίσεως - Εθνικό μέτρο απαγορεύσεως της διαθέσεως στην αγορά πλυντικού μηχανήματος υψηλής πιέσεως - Βασικές απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας - Απόφαση της Επιτροπής κηρύττουσα το μέτρο δικαιολογημένο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ίση μεταχείριση))

(2018/C 211/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Grizzly Tools GmbH & Co.KG (Großostheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Fischer, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς Γ. Ζαββός και K. Petersen, στη συνέχεια K. Petersen)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2016/175 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2016, σχετικά με μέτρο που έλαβε η Ισπανία σύμφωνα με την οδηγία 2006/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την απαγόρευση της διαθέσεως στην αγορά ενός τύπου πλυντικού μηχανήματος υψηλής πιέσεως (ΕΕ 2016, L 33, σ. 12).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Grizzly Tools GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Grizzly Tools GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 270 της 25.7.2016.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/21

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 2018 — Alpine Welten Die Bergführer κατά EUIPO (ALPINEWELTEN Die Bergführer)

(Υπόθεση T-428/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ALPINEWELTEN Die Bergführer - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2018/C 211/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Alpine Welten Die Bergführer GmbH & Co. KG (Berghülen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T.-C. Leisenberg, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: W. Schramek και A. Söder)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Απριλίου 2017 (υπόθεση R 1339/2016-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου ALPINEWELTEN Die Bergführer ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Alpine Welten Die Bergführer GmbH & Co.KG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Alpine Welten Die Bergführer GmbH & Co.KG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 277 της 21.8.2017.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/21

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2018 — Laboratoires Majorelle κατά EUIPO — Jardin Majorelle (LABORATOIRES MAJORELLE)

(Υπόθεση T-429/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου LABORATOIRES MAJORELLE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAJORELLE - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Προγενέστερα σήματα - Διαίρεση της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος - Άρθρο 44, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009 [νυν άρθρο 50, παράγραφος 6, του κανονισμού 2017/1001]»)

(2018/C 211/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Laboratoires Majorelle (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: G. Odinot, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Jardin Majorelle (Μαρακές, Μαρόκο)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Μαΐου 2017 (υπόθεση R 1238/2016-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Jardin Majorelle και της Laboratoires Majorelle.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή

| 2) | Καταδικάζει τη Laboratoires Majorelle στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Laboratoires Majorelle στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 309 της 18.9.2017.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/22 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/22

---

Aγωγή της 16 Μαρτίου 2018 — Tάλαντον κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-195/18)

(2018/C 211/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Τάλαντον Ανώνυμη Εμπορική — Συμβουλευτική — Εκπαιδευτική Εταιρεία Διανομών, Παροχής Υπηρεσιών Μάρκετινγκ και Διοίκησης Επιχειρήσεων (Παλαιό Φάληρο, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Κ. Δάμης, δικηγόρος)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διεξαχθεί πραγματογνωμοσύνη λόγω των πλημμελειών του διεξαχθέντος ελέγχου για λογαριασμό της εναγομένης· |
| --- | --- |

—

να διεξαχθεί πραγματογνωμοσύνη λόγω των πλημμελειών του διεξαχθέντος ελέγχου για λογαριασμό της εναγομένης·

| — | να αναγνωρισθεί, αφενός μεν, ότι: (α) το χρεωστικό σημείωμα 3241801228 το οποίο απεστάλη στην ενάγουσα την 15/1/2018, και με το οποίο ζητείται από την εναγομένη η απόδοση 481 835,56 ευρώ, για τη σύμβαση του έργου FP7-215952 PERFORM βάσει του πορίσματος ελέγχου 11-ΒΑ135-006, συνιστά παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων, δεδομένου ότι οι επιλέξιμες δαπάνες για το εν λόγω έργο ανέρχονται σε 605 217 ευρώ, εκ των οποίων η κοινοτική συνεισφορά, σε 490 711 ευρώ και, ότι η ενάγουσα οφείλει να επιστρέψει στην εναγομένη το ποσό των 21 171 ευρώ, και όχι το ποσό των 481 835,56 ευρώ, και, (β) το χρεωστικό σημείωμα 3241801229, το οποίο απεστάλη στην ενάγουσα την 15/1/2018, και με το οποίο ζητείται από την εναγομένη η απόδοση 29 694,10 ευρώ ως ποσό εκκαθαρισμένης αποζημίωσης, συνιστά αντίστοιχα παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων. |
| --- | --- |

—

να αναγνωρισθεί, αφενός μεν, ότι: (α) το χρεωστικό σημείωμα 3241801228 το οποίο απεστάλη στην ενάγουσα την 15/1/2018, και με το οποίο ζητείται από την εναγομένη η απόδοση 481 835,56 ευρώ, για τη σύμβαση του έργου FP7-215952 PERFORM βάσει του πορίσματος ελέγχου 11-ΒΑ135-006, συνιστά παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων, δεδομένου ότι οι επιλέξιμες δαπάνες για το εν λόγω έργο ανέρχονται σε 605 217 ευρώ, εκ των οποίων η κοινοτική συνεισφορά, σε 490 711 ευρώ και, ότι η ενάγουσα οφείλει να επιστρέψει στην εναγομένη το ποσό των 21 171 ευρώ, και όχι το ποσό των 481 835,56 ευρώ, και, (β) το χρεωστικό σημείωμα 3241801229, το οποίο απεστάλη στην ενάγουσα την 15/1/2018, και με το οποίο ζητείται από την εναγομένη η απόδοση 29 694,10 ευρώ ως ποσό εκκαθαρισμένης αποζημίωσης, συνιστά αντίστοιχα παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής η ενάγουσα προβάλλει δυο λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αντλείται από την καλόπιστη εκτέλεση της σύμβασης και η απαγόρευση της καταχρηστικής εφαρμογής των συμβατικών ρητρών:
  η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγομένη παραβίασε την αρχή της καλής πίστης, αφού τον προβλεπόμενο έλεγχο τον διεξήγαγε μη νόμιμα, τρίτος, εκτός του προσωπικού του ορισθέντος αναδόχου της εναγομένης, ή των ρητά εγκεκριμένων υπεργολάβων της, για τον οποίο δε, ετέθησαν, κατά την υλοποίηση του ελέγχου, ζητήματα αμεροληψίας, ενώ ενήργησε πλημμελώς. |
| --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από την καλόπιστη εκτέλεση της σύμβασης και η απαγόρευση της καταχρηστικής εφαρμογής των συμβατικών ρητρών:

η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγομένη παραβίασε την αρχή της καλής πίστης, αφού τον προβλεπόμενο έλεγχο τον διεξήγαγε μη νόμιμα, τρίτος, εκτός του προσωπικού του ορισθέντος αναδόχου της εναγομένης, ή των ρητά εγκεκριμένων υπεργολάβων της, για τον οποίο δε, ετέθησαν, κατά την υλοποίηση του ελέγχου, ζητήματα αμεροληψίας, ενώ ενήργησε πλημμελώς.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τη ρήτρα διαιτησίας:






  — | η ενάγουσα προσκόμισε επαρκή εναλλακτικά αποδεικτικά στοιχεία που περιλαμβάνουν ένορκες βεβαιώσεις, σχετικές επιστολές προσωπικού της ενάγουσας, έγγραφα που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια της υλοποίησης, τα οποία ουδέποτε αντικρούσθηκαν, και, δεν ελήφθησαν υπόψη, από την εναγομένη· |
| --- | --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τη ρήτρα διαιτησίας:

—

η ενάγουσα προσκόμισε επαρκή εναλλακτικά αποδεικτικά στοιχεία που περιλαμβάνουν ένορκες βεβαιώσεις, σχετικές επιστολές προσωπικού της ενάγουσας, έγγραφα που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια της υλοποίησης, τα οποία ουδέποτε αντικρούσθηκαν, και, δεν ελήφθησαν υπόψη, από την εναγομένη·

| — | η ενάγουσα αναλυτικά εκθέτει τριάντα εννέα λόγους για τους οποίους η Έκθεση Ελέγχου είναι ανακριβής, πλημμελής, μη αξιόπιστη και καταλήγει σε λανθασμένα συμπεράσματα. |
| --- | --- |

—

η ενάγουσα αναλυτικά εκθέτει τριάντα εννέα λόγους για τους οποίους η Έκθεση Ελέγχου είναι ανακριβής, πλημμελής, μη αξιόπιστη και καταλήγει σε λανθασμένα συμπεράσματα.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/23 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/23

---

Αγωγή της 20ής Μαρτίου 2018 — Fersher Developments και Lisin κατά Επιτροπής και ΕΚΤ

(Υπόθεση T-200/18)

(2018/C 211/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Ενάγοντες: Fersher Developments LTD (Λευκωσία, Κύπρος) και Vladimir Lisin (εκπρόσωπος: R. Nowinski, Barrister)

Εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της υπογραφής και εφαρμογής του Μνημονίου συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική κατά τα ποσά που αναφέρονται στην αγωγή ή το ποσό που κατά την κρίση του Γενικού Δικαστηρίου οφείλεται στους ενάγοντες· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της υπογραφής και εφαρμογής του Μνημονίου συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική κατά τα ποσά που αναφέρονται στην αγωγή ή το ποσό που κατά την κρίση του Γενικού Δικαστηρίου οφείλεται στους ενάγοντες·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα δικαστικά έξοδα που συνεπάγεται η άσκηση της εν λόγω αγωγής. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα δικαστικά έξοδα που συνεπάγεται η άσκηση της εν λόγω αγωγής.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής τους οι ενάγοντες προβάλλουν τρεις ισχυρισμούς οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν πανομοιότυποι ή παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-161/15, Brinkmann (Steel Trading) κ.λπ. κατά Επιτροπής και ΕΚΤ.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/23 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/23

---

Αγωγή της 23ης Μαρτίου 2018 — Nessim Daoud κ.λπ. κατά Συμβουλίου κ.λπ.

(Υπόθεση T-208/18)

(2018/C 211/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Ενάγοντες: Magdy Milad Nessim Daoud (Blainville, Καναδάς), Larsennar Ltd (Τορτόλα, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι) και Maxim Zakharchenko (Λευκωσία, Κύπρος) (εκπρόσωποι: Α. Μακρίδης, Μ. Ιωαννίδης, Κ. Βελάρης και Χ. Βελάρης, δικηγόροι, A. Robertson, QC, και G. Rothschild, barrister)

Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωομάδα (εκπροσωπούμενη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και Ευρωπαϊκή Ένωση (εκπροσωπούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή)

Αιτήματα

Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να υποχρεώσει τους εναγομένους να καταβάλουν στους ενάγοντες τα ποσά που αναφέρονται στο παράρτημα της αγωγής, πλέον τόκων από τις 26 Μαρτίου 2013 και μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τους εναγομένους να καταβάλουν στους ενάγοντες τα ποσά που αναφέρονται στο παράρτημα της αγωγής, πλέον τόκων από τις 26 Μαρτίου 2013 και μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου·

ή επικουρικώς:

| — | να διαπιστώσει ότι οι εναγόμενοι υπέχουν εξωσυμβατική ευθύνη και να καθορίσει την ακολουθητέα διαδικασία για τον προσδιορισμό του ύψους της πραγματικής ζημίας που υπέστησαν οι ενάγοντες και η οποία πρέπει να αποκατασταθεί· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι οι εναγόμενοι υπέχουν εξωσυμβατική ευθύνη και να καθορίσει την ακολουθητέα διαδικασία για τον προσδιορισμό του ύψους της πραγματικής ζημίας που υπέστησαν οι ενάγοντες και η οποία πρέπει να αποκατασταθεί·

και, εν πάση περιπτώσει:

| — | να καταδικάσει τους εναγομένους στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τους εναγομένους στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής τους οι ενάγοντες προβάλλουν δύο ισχυρισμούς οι οποίοι είναι, κατ’ ουσίαν, πανομοιότυποι ή παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-147/18, APG Intercon κ.λπ. κατά Συμβουλίου κ.λπ.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/24 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/24

---

Προσφυγή-αγωγή της 27ης Μαρτίου 2018 — Briois κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-214/18)

(2018/C 211/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Steeve Briois (Hénin-Beaumont, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Wagner, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 2018 επί της αιτήσεως άρσεως της ασυλίας του Steeve Briois, αριθ. 2017/2221(IMM), και με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση της επιτροπής νομικών θεμάτων αριθ. A8-0011/2018· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 2018 επί της αιτήσεως άρσεως της ασυλίας του Steeve Briois, αριθ. 2017/2221(IMM), και με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση της επιτροπής νομικών θεμάτων αριθ. A8-0011/2018·

| — | να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον Steeve Brios ποσό 35 000 ευρώ σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον Steeve Brios ποσό 35 000 ευρώ σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη·

| — | να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον Steeve Brios ποσό 5 000 ευρώ σε απόδοση των δυναμένων να αναζητηθούν εξόδων· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον Steeve Brios ποσό 5 000 ευρώ σε απόδοση των δυναμένων να αναζητηθούν εξόδων·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: πρωτόκολλο), καθόσον η δήλωση του S. Briois, λόγω της οποίας ασκήθηκε ποινική δίωξη εντός του κράτους μέλους καταγωγής του, αποτελούσε έκφραση γνώμης κατά την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων του, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: πρωτόκολλο), καθόσον η δήλωση του S. Briois, λόγω της οποίας ασκήθηκε ποινική δίωξη εντός του κράτους μέλους καταγωγής του, αποτελούσε έκφραση γνώμης κατά την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων του, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου, καθόσον το Κοινοβούλιο παρέβη τόσο το γράμμα όσο και το πνεύμα της διατάξεως αυτής εκδίδοντας την απόφαση περί άρσεως της ασυλίας του S. Briois, στοιχείο που συνεπάγεται την ακυρότητα της αποφάσεως αυτής. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου, καθόσον το Κοινοβούλιο παρέβη τόσο το γράμμα όσο και το πνεύμα της διατάξεως αυτής εκδίδοντας την απόφαση περί άρσεως της ασυλίας του S. Briois, στοιχείο που συνεπάγεται την ακυρότητα της αποφάσεως αυτής.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως.
  Πρώτον, ο προσφεύγων-ενάγων φρονεί ότι το Κοινοβούλιο παραβίασε την αρχή της ισότητας, όσον αφορά τη μεταχείριση της οποίας έτυχε αυτός σε σχέση με βουλευτές ευρισκόμενους σε κατάσταση αν όχι πανομοιότυπη, τουλάχιστον παρεμφερή, και, κατά συνέπεια, παραβίασε και την αρχή της χρηστής διοικήσεως, βάσει της οποίας το αρμόδιο θεσμικό όργανο υπέχει υποχρέωση να εξετάζει με επιμέλεια και αμεροληψία όλα τα κρίσιμα στοιχεία της προκειμένης περιπτώσεως.
  Δεύτερον, ο προσφεύγων-ενάγων φρονεί ότι, βάσει δέσμης ενδείξεων, μπορεί να συναχθεί η ύπαρξη πρόδηλης περιπτώσεως fumus persecutionis εις βάρος του. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως.

Πρώτον, ο προσφεύγων-ενάγων φρονεί ότι το Κοινοβούλιο παραβίασε την αρχή της ισότητας, όσον αφορά τη μεταχείριση της οποίας έτυχε αυτός σε σχέση με βουλευτές ευρισκόμενους σε κατάσταση αν όχι πανομοιότυπη, τουλάχιστον παρεμφερή, και, κατά συνέπεια, παραβίασε και την αρχή της χρηστής διοικήσεως, βάσει της οποίας το αρμόδιο θεσμικό όργανο υπέχει υποχρέωση να εξετάζει με επιμέλεια και αμεροληψία όλα τα κρίσιμα στοιχεία της προκειμένης περιπτώσεως.

Δεύτερον, ο προσφεύγων-ενάγων φρονεί ότι, βάσει δέσμης ενδείξεων, μπορεί να συναχθεί η ύπαρξη πρόδηλης περιπτώσεως fumus persecutionis εις βάρος του.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας καθόσον τα δικαιώματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος και η τήρηση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως δεν διασφαλίσθηκαν επαρκώς με την ακρόασή του ενώπιον της επιτροπής νομικών θεμάτων. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει, επομένως, ότι η μη κλήση του ενώπιον της Ολομελείας του Κοινοβουλίου, προκειμένου αυτός να διατυπώσει τις απόψεις του επί της άρσεως της ασυλίας, αντιβαίνει όχι μόνον στις γενικές αρχές του δικαίου, αλλά και στην κοινή λογική, καθώς και στην πλειονότητα των κοινοβουλευτικών εθίμων. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας καθόσον τα δικαιώματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος και η τήρηση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως δεν διασφαλίσθηκαν επαρκώς με την ακρόασή του ενώπιον της επιτροπής νομικών θεμάτων. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει, επομένως, ότι η μη κλήση του ενώπιον της Ολομελείας του Κοινοβουλίου, προκειμένου αυτός να διατυπώσει τις απόψεις του επί της άρσεως της ασυλίας, αντιβαίνει όχι μόνον στις γενικές αρχές του δικαίου, αλλά και στην κοινή λογική, καθώς και στην πλειονότητα των κοινοβουλευτικών εθίμων.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/25 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/25

---

Προσφυγή-αγωγή της 27ης Μαρτίου 2018 — QB κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-215/18)

(2018/C 211/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: QB (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την υπό κρίση προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την υπό κρίση προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·

ως εκ τούτου,

| — | να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεως για την περίοδο του έτους 2016 και την απόφαση της 23ης Μαΐου 2017, η οποία κοινοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017 και με την οποία δεν αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα μισθολογικής αυξήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεως για την περίοδο του έτους 2016 και την απόφαση της 23ης Μαΐου 2017, η οποία κοινοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017 και με την οποία δεν αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα μισθολογικής αυξήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας·

| — | εφόσον απαιτείται, να ακυρώσει την εκδοθείσα τον Σεπτέμβριο του 2017 απόφαση και τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση με τις οποίες απορρίφθηκαν, αντιστοίχως, η διοικητική προσφυγή και η διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας· |
| --- | --- |

—

εφόσον απαιτείται, να ακυρώσει την εκδοθείσα τον Σεπτέμβριο του 2017 απόφαση και τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση με τις οποίες απορρίφθηκαν, αντιστοίχως, η διοικητική προσφυγή και η διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας·

| — | να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και η οποία υπολογίζεται, κατά δίκαιη και εύλογη κρίση, στα 15 000 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και η οποία υπολογίζεται, κατά δίκαιη και εύλογη κρίση, στα 15 000 ευρώ·

| — | να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει έξι λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση των οδηγιών περί βαθμολογήσεως και διαδικασίας της Annual Salary and Bonus Review (ετήσιας αναθεώρησης των μισθών και των πριμ — ASBR), από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και από παράβαση του καθήκοντος μέριμνας εκ μέρους της καθής-εναγομένης κατά την κατάρτιση της εκθέσεως αξιολογήσεως για την περίοδο του έτους 2016 (στο εξής: επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως). Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει, ειδικότερα, τις ακόλουθες αιτιάσεις:






  — | η επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως έχει συνταχθεί από έναν υπάλληλο της DG-H και όχι από τους αξιολογητές· |
| --- | --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση των οδηγιών περί βαθμολογήσεως και διαδικασίας της Annual Salary and Bonus Review (ετήσιας αναθεώρησης των μισθών και των πριμ — ASBR), από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και από παράβαση του καθήκοντος μέριμνας εκ μέρους της καθής-εναγομένης κατά την κατάρτιση της εκθέσεως αξιολογήσεως για την περίοδο του έτους 2016 (στο εξής: επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως). Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει, ειδικότερα, τις ακόλουθες αιτιάσεις:

—

η επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως έχει συνταχθεί από έναν υπάλληλο της DG-H και όχι από τους αξιολογητές·

| — | το περιεχόμενο της επίμαχης εκθέσεως αξιολογήσεως διαμορφώθηκε ενώ η περίοδος αξιολογήσεως σχετικά με την προσφεύγουσα-ενάγουσα είχε ήδη περατωθεί οριστικά· |
| --- | --- |

—

το περιεχόμενο της επίμαχης εκθέσεως αξιολογήσεως διαμορφώθηκε ενώ η περίοδος αξιολογήσεως σχετικά με την προσφεύγουσα-ενάγουσα είχε ήδη περατωθεί οριστικά·

| — | η περίοδος αξιολογήσεως που καλύπτεται από την επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως αφορά ένα υπερβολικά σύντομο χρονικό διάστημα για τη διαμόρφωση της ετήσιας αξιολογήσεως· |
| --- | --- |

—

η περίοδος αξιολογήσεως που καλύπτεται από την επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως αφορά ένα υπερβολικά σύντομο χρονικό διάστημα για τη διαμόρφωση της ετήσιας αξιολογήσεως·

| — | η επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως δεν αποτελεί μέσο για τη μέτρηση της αποδόσεως. |
| --- | --- |

—

η επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως δεν αποτελεί μέσο για τη μέτρηση της αποδόσεως.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη με την οποία βαρύνεται, κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, η επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως, στο μέτρο που, αφενός, η αξιολόγηση στηρίζεται, εν μέρει, σε ένα επαγγελματικό έργο που δεν ολοκληρώθηκε λόγω λήψεως αναρρωτικής αδείας, και, αφετέρου, στο μέτρο που μια θετική αξιολόγηση διατυπωθείσα εκ μέρους ενός τρίτου, διευθυντικού στελέχους, σχολιάστηκε παράτυπα και υποβαθμίστηκε εκ μέρους των αξιολογητών, οι οποίοι, εξάλλου, δεν έλαβαν υπόψη τους στόχους που έχουν καθοριστεί. |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη με την οποία βαρύνεται, κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, η επίμαχη έκθεση αξιολογήσεως, στο μέτρο που, αφενός, η αξιολόγηση στηρίζεται, εν μέρει, σε ένα επαγγελματικό έργο που δεν ολοκληρώθηκε λόγω λήψεως αναρρωτικής αδείας, και, αφετέρου, στο μέτρο που μια θετική αξιολόγηση διατυπωθείσα εκ μέρους ενός τρίτου, διευθυντικού στελέχους, σχολιάστηκε παράτυπα και υποβαθμίστηκε εκ μέρους των αξιολογητών, οι οποίοι, εξάλλου, δεν έλαβαν υπόψη τους στόχους που έχουν καθοριστεί.

| 3. | Ο τρίτος λόγος αντλείται από μη σύννομο χαρακτήρα της εκθέσεως αξιολογήσεως στην οποία στηρίζεται η απόφαση της 23ης Μαΐου 2017, περί μη αναγνωρίσεως του δικαιώματος μισθολογικής αυξήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: απόφαση ASBR). |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από μη σύννομο χαρακτήρα της εκθέσεως αξιολογήσεως στην οποία στηρίζεται η απόφαση της 23ης Μαΐου 2017, περί μη αναγνωρίσεως του δικαιώματος μισθολογικής αυξήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: απόφαση ASBR).

| 4. | Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι η απόφαση ASBR ελήφθη από μια αρχή η οποία δεν είναι αρμόδια, στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση ελήφθη από ένα πρόσωπο το οποίο είχε διοριστεί εκτάκτως για διάστημα 6 μηνών και το οποίο δεν είχε την απαιτούμενη ιδιότητα προκειμένου να λάβει την εν λόγω απόφαση. |
| --- | --- |

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι η απόφαση ASBR ελήφθη από μια αρχή η οποία δεν είναι αρμόδια, στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση ελήφθη από ένα πρόσωπο το οποίο είχε διοριστεί εκτάκτως για διάστημα 6 μηνών και το οποίο δεν είχε την απαιτούμενη ιδιότητα προκειμένου να λάβει την εν λόγω απόφαση.

| 5. | Ο πέμπτος λόγος αντλείται από μια σειρά προδήλων πλανών με τις οποίες βαρύνεται, κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, η απόφαση ABSR, στο μέτρο που, κατά το χρονικό σημείο της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, δεν θα μπορούσε να γίνει λόγος για απόδοση χαμηλότερη της απαιτούμενης. |
| --- | --- |

5.

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από μια σειρά προδήλων πλανών με τις οποίες βαρύνεται, κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, η απόφαση ABSR, στο μέτρο που, κατά το χρονικό σημείο της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, δεν θα μπορούσε να γίνει λόγος για απόδοση χαμηλότερη της απαιτούμενης.

| 6. | Ο έκτος λόγος αντλείται από παραβίαση των κατευθυντηρίων γραμμών της ASBR και παράβαση των κανόνων διαδικασίας της ASBR καθώς και από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη, καθόσον η απόφαση ASBR στερείται αιτιολογίας. |
| --- | --- |

6.

Ο έκτος λόγος αντλείται από παραβίαση των κατευθυντηρίων γραμμών της ASBR και παράβαση των κανόνων διαδικασίας της ASBR καθώς και από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη, καθόσον η απόφαση ASBR στερείται αιτιολογίας.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/26 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/26

---

Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2018 — Pozza κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-216/18)

(2018/C 211/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Geoffray Pozza (Waldbillig, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μην χορηγεί πλέον, από 1ης Μαΐου 2017, το επίδομα αποδημίας στον προσφεύγοντα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μην χορηγεί πλέον, από 1ης Μαΐου 2017, το επίδομα αποδημίας στον προσφεύγοντα·

| — | να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον το Κοινοβούλιο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της διατάξεως αυτής λαμβάνοντας την απόφαση να μην χορηγεί πλέον το επίδομα αποδημίας στον προσφεύγοντα. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον το Κοινοβούλιο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της διατάξεως αυτής λαμβάνοντας την απόφαση να μην χορηγεί πλέον το επίδομα αποδημίας στον προσφεύγοντα.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται αναρμοδιότητα του Κοινοβουλίου για τη λήψη της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον η διοργανική μετάταξη υπαλλήλου δεν αποτελεί νέα πρόσληψη και, ως εκ τούτου, το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ως πρόφαση τη μετάταξη του προσφεύγοντος για να καθορίσει, για δεύτερη φορά, το δικαίωμά του στο επίδομα αποδημίας. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται αναρμοδιότητα του Κοινοβουλίου για τη λήψη της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον η διοργανική μετάταξη υπαλλήλου δεν αποτελεί νέα πρόσληψη και, ως εκ τούτου, το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ως πρόφαση τη μετάταξη του προσφεύγοντος για να καθορίσει, για δεύτερη φορά, το δικαίωμά του στο επίδομα αποδημίας.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και παράβαση προηγούμενης αποφάσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου η οποία καθορίζει τα δικαιώματα του προσφεύγοντος, στο μέτρο που κάθε πράξη η οποία εκδίδεται από θεσμικό όργανο απολαύει του τεκμηρίου νομιμότητας και που, εν προκειμένω, η προηγούμενη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχει δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στον προσφεύγοντα ως προς τη διατήρηση επιδόματος αποδημίας για όσο χρονικό διάστημα παραμένει τοποθετημένος στο Λουξεμβούργο. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και παράβαση προηγούμενης αποφάσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου η οποία καθορίζει τα δικαιώματα του προσφεύγοντος, στο μέτρο που κάθε πράξη η οποία εκδίδεται από θεσμικό όργανο απολαύει του τεκμηρίου νομιμότητας και που, εν προκειμένω, η προηγούμενη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχει δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στον προσφεύγοντα ως προς τη διατήρηση επιδόματος αποδημίας για όσο χρονικό διάστημα παραμένει τοποθετημένος στο Λουξεμβούργο.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/27 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/27

---

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Μαρτίου 2018 — DK κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-217/18)

(2018/C 211/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: DK (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της 23ης Μαΐου 2017 περί επιβολής σε βάρος του προσφεύγοντος-ενάγοντος πειθαρχικής κυρώσεως με την οποία το καθαρό ποσό της συντάξεως γήρατός του μειώνεται κατά 20 %, ήτοι κράτηση ύψους 1 015 ευρώ μηνιαίως, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2025, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 2, του παραρτήματος IX του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της 23ης Μαΐου 2017 περί επιβολής σε βάρος του προσφεύγοντος-ενάγοντος πειθαρχικής κυρώσεως με την οποία το καθαρό ποσό της συντάξεως γήρατός του μειώνεται κατά 20 %, ήτοι κράτηση ύψους 1 015 ευρώ μηνιαίως, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2025, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 2, του παραρτήματος IX του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως·

| — | επικουρικώς, να καταδικάσει την ΕΥΕΔ να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό, το ύψος του οποίου θα καθοριστεί ex aequo et bono, για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να καταδικάσει την ΕΥΕΔ να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό, το ύψος του οποίου θα καθοριστεί ex aequo et bono, για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη·

| — | εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως από την οποία πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον, αφενός, η ΑΔΑ λαμβάνει υπόψη τη ζημία που προκάλεσε ο προσφεύγων-ενάγων σε βάρος της ακεραιότητας των θεσμικών οργάνων η οποία, ωστόσο, έχει ήδη αποκατασταθεί, και, αφετέρου, η διάρκεια της επιβληθείσας πειθαρχικής κυρώσεως είναι αυθαίρετη στο μέτρο που έχει καθοριστεί σε σχέση προς την προβλεπόμενη από τον νόμο ηλικία συνταξιοδοτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως από την οποία πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον, αφενός, η ΑΔΑ λαμβάνει υπόψη τη ζημία που προκάλεσε ο προσφεύγων-ενάγων σε βάρος της ακεραιότητας των θεσμικών οργάνων η οποία, ωστόσο, έχει ήδη αποκατασταθεί, και, αφετέρου, η διάρκεια της επιβληθείσας πειθαρχικής κυρώσεως είναι αυθαίρετη στο μέτρο που έχει καθοριστεί σε σχέση προς την προβλεπόμενη από τον νόμο ηλικία συνταξιοδοτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας από την οποία πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση λόγω του ότι κακώς δεν έλαβε υπόψη την πάροδο σημαντικού χρόνου από τα πραγματικά περιστατικά, την παράβαση του άρθρου 25 του παραρτήματος ΙΧ του ΚΥΚ κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση του προσφεύγοντος-ενάγοντος. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας από την οποία πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση λόγω του ότι κακώς δεν έλαβε υπόψη την πάροδο σημαντικού χρόνου από τα πραγματικά περιστατικά, την παράβαση του άρθρου 25 του παραρτήματος ΙΧ του ΚΥΚ κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση του προσφεύγοντος-ενάγοντος.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/28 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/28

---

Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2018 — China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-254/18)

(2018/C 211/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (Πεκίνο, Κίνα) και 9 άλλοι προσφεύγοντες (εκπρόσωποι: R. Antonini, E. Monard και Β. Μανιάτης, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/140 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2018, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Ινδίας (ΕΕ 2018, L 25, σ. 6), στο μέτρο που σχετίζεται με το China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για τις Εισαγωγές και Εξαγωγές Μηχανημάτων και Ηλεκτρονικών Προϊόντων, στο εξής: CCCME), τις ενδιαφερόμενες επιμέρους εταιρείες και τα μέλη· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/140 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2018, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Ινδίας (ΕΕ 2018, L 25, σ. 6), στο μέτρο που σχετίζεται με το China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για τις Εισαγωγές και Εξαγωγές Μηχανημάτων και Ηλεκτρονικών Προϊόντων, στο εξής: CCCME), τις ενδιαφερόμενες επιμέρους εταιρείες και τα μέλη· και

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν έξι λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3 και 5 έως 7, καθώς και το άρθρο 17, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, μεταξύ άλλων, χρησιμοποιώντας αναξιόπιστα στοιχεία για τις εισαγωγές, αναξιόπιστα μακροοικονομικά στοιχεία ζημίας και αναξιόπιστα στοιχεία κερδοφορίας και μη επιτρέποντας στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις για την οριστική επιλογή του δείγματος των παραγωγών της Ένωσης. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3 και 5 έως 7, καθώς και το άρθρο 17, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, μεταξύ άλλων, χρησιμοποιώντας αναξιόπιστα στοιχεία για τις εισαγωγές, αναξιόπιστα μακροοικονομικά στοιχεία ζημίας και αναξιόπιστα στοιχεία κερδοφορίας και μη επιτρέποντας στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις για την οριστική επιλογή του δείγματος των παραγωγών της Ένωσης.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7 του βασικού κανονισμού, μεταξύ άλλων, διότι δεν έλαβε υπόψη την απουσία χρονικής συμπτώσεως και διότι δεν διασφάλισε να μην καταλογιστεί στις εισαγωγές από την Κίνα η ζημία που προκλήθηκε από άλλους παράγοντες. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 6 και 7 του βασικού κανονισμού, μεταξύ άλλων, διότι δεν έλαβε υπόψη την απουσία χρονικής συμπτώσεως και διότι δεν διασφάλισε να μην καταλογιστεί στις εισαγωγές από την Κίνα η ζημία που προκλήθηκε από άλλους παράγοντες.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγόντων και παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 7, το άρθρο 19, παράγραφοι 1 έως 3, το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4 του βασικού κανονισμού, μεταξύ άλλων, αρνούμενη εξ ολοκλήρου να παράσχει πρόσβαση στους υπολογισμούς της ζημίας, στους υπολογισμούς των επιπτώσεων επί των τιμών και στους υπολογισμούς του επιπέδου εξαλείψεως της ζημίας, καθώς και στον καθορισμό της κανονικής αξίας, αρνούμενη ακόμη και να παράσχει τα στοιχεία που ζητήθηκαν υπό τη συγκεντρωτική μορφή και παραλείποντας να γνωστοποιήσει διάφορες συναφείς πληροφορίες παρότι της ζητήθηκε κατ' επανάληψη. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγόντων και παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 7, το άρθρο 19, παράγραφοι 1 έως 3, το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4 του βασικού κανονισμού, μεταξύ άλλων, αρνούμενη εξ ολοκλήρου να παράσχει πρόσβαση στους υπολογισμούς της ζημίας, στους υπολογισμούς των επιπτώσεων επί των τιμών και στους υπολογισμούς του επιπέδου εξαλείψεως της ζημίας, καθώς και στον καθορισμό της κανονικής αξίας, αρνούμενη ακόμη και να παράσχει τα στοιχεία που ζητήθηκαν υπό τη συγκεντρωτική μορφή και παραλείποντας να γνωστοποιήσει διάφορες συναφείς πληροφορίες παρότι της ζητήθηκε κατ' επανάληψη.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά των αριθμών ελέγχου προϊόντος για τη σύγκριση των τιμών, παραλείποντας να παράσχει τις απαιτούμενες πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του προϊόντος εκτός από εκείνες που προκύπτουν από τους αρχικούς αριθμούς ελέγχου προϊόντος, και απορρίπτοντας εσφαλμένα το αίτημα για προσαρμογή της κανονικής αξίας ώστε να διορθώσει τις παρατυπίες που προκύπτουν από τον χαμηλό όγκο παραγωγής στην Ινδία, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α’ και παράγραφος 3, καθώς και το άρθρο 9, παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά των αριθμών ελέγχου προϊόντος για τη σύγκριση των τιμών, παραλείποντας να παράσχει τις απαιτούμενες πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του προϊόντος εκτός από εκείνες που προκύπτουν από τους αρχικούς αριθμούς ελέγχου προϊόντος, και απορρίπτοντας εσφαλμένα το αίτημα για προσαρμογή της κανονικής αξίας ώστε να διορθώσει τις παρατυπίες που προκύπτουν από τον χαμηλό όγκο παραγωγής στην Ινδία, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α’ και παράγραφος 3, καθώς και το άρθρο 9, παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι προβαίνοντας σε προσαρμογή της κανονικής αξίας προς τα πάνω για τους έμμεσους φόρους, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο β’. και το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α’, του βασικού κανονισμού. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι προβαίνοντας σε προσαρμογή της κανονικής αξίας προς τα πάνω για τους έμμεσους φόρους, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο β’. και το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α’, του βασικού κανονισμού.

| 6. | Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή, βασιζόμενη σε στοιχεία από έναν μόνο Ινδό παραγωγό για τον καθορισμό των δαπανών πώλησης, των γενικών και διοικητικών δαπανών και των κερδών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευασμένη κανονική αξία, αντί να χρησιμοποιήσει όλες τις συναφείς πληροφορίες που διατίθενται για την ανάλογη χώρα, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α’, του βασικού κανονισμού. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή, βασιζόμενη σε στοιχεία από έναν μόνο Ινδό παραγωγό για τον καθορισμό των δαπανών πώλησης, των γενικών και διοικητικών δαπανών και των κερδών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευασμένη κανονική αξία, αντί να χρησιμοποιήσει όλες τις συναφείς πληροφορίες που διατίθενται για την ανάλογη χώρα, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α’, του βασικού κανονισμού.

---

| 18.6.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 211/29 |
| --- | --- | --- | --- |

18.6.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 211/29

---

Διατακτικό του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Απριλίου 2018 — UN κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-676/17) (1)

(2018/C 211/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο πρόεδρος του τετάρτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 402 της 27.11.2017.

---